H τυραννίδα, που είναι μεγάλο και βαρύ κακό, δεν γεννιέται από τίποτε άλλο παρά από την ανομία. (...) Όποιος πραγματικά πιστεύει, πως άλλες αιτίες και όχι η ανομία και η πλεονεξία είναι εκείνες που εγκαθιστούν ένα βασιλέα ή τύραννο, αυτός είναι μωρός. Το σωστό είναι πως αυτό μπορεί να γίνει τότε μόνο, όταν οι οπλίτες στο σύνολο τους στραφούν στο κακό• γιατί δεν είναι βέβαια δυνατόν οι άνθρωποι να ζήσουν χωρίς νόμους και χωρίς δικαιοσύνη.
Η τυραννία είναι της αδικίας μητέρα
Όταν τον κατηγόρησαν μερικοί ότι τιμά και δίνει αξιώματα σε κάποιον αχρείο, αποκρίθηκε: "Μα θέλω να έχω κάποιον που να τον μισούν περισσότερο από μένα".
Ο Φ. Παραδόθηκε κάποτε από τον Τύραννο Διονύσιο στα λατομεία, επειδή κατηγόρησε τα ποιήματά του. Αργότερα ανεκλήθη και υποχρεώθηκε και πάλι να τα ακούσει. Αφού υπέμεινε για κάμποσο, σηκώθηκε. Ο Διονύσιος τότε τον ρώτησε: "Που πας του λόγου σου;". "Στα λατομεία", είπε.
Όλοι οι τύραννοι, όπου γης, κινούνται πάντα σαν να βρίσκονται μέσα σε εχθρικό έδαφος και πιστεύουν πως είναι ανάγκη και οι ίδιοι να οπλοφορούν και να 'χουν επίσης πάντοτε μαζί τους άλλους οπλοφόρους για φρουρά. (...) Επιστρέφοντας στην πόλη τους, ξέρουν χαλά πως βρίσκονται ανάμεσα στους περισσότερους εχθρούς.
Οι επιβουλές κατά των τυράννων προέρχονται περισσότερο από κείνους που προσποιούνται ότι τους αγαπούν πάρα πολύ.
Ο τύραννος, όταν υποπτευθεί και αντιληφθεί ότι μερικοί τον αντιστρατεύονται ή τον υπονομεύουν και τους σκοτώσει, ξέρει ότι δεν συντελεί στην ευημερία της πολιτείας και αντιλαμβάνεται πως θα κυβερνήσει λιγότερους. Δεν μπορεί ακόμα να 'ναι ούτε χαρούμενος ούτε περήφανος για το έργο του, αλλά αντίθετα μειώνει στο έπακρο αυτό που συντελέστηκε και ταυτόχρονα απολογείται για την πράξη του, υποστηρίζοντας ότι δεν έκανε ό,τι έκανε για να αδικήσει. 'Έτσι ούτε ο ίδιος θεωρεί ευχάριστες και καλές τις πράξεις του.
Θα διαπιστώσεις ότι οι απλοί πολίτες αγαπιούνται απ' όλους αυτούς πάρα πολύ, ενώ οι τύραννοι άλλοι έχουν σκοτώσει τα παιδιά τους, άλλοι σκοτώθηκαν οι ίδιοι από τα παιδιά τους και πολλά αδέλφια τύραννοι αλληλοεξοντώθηκαν, ενώ άλλοι εξοντώθηκαν από τις γυναίκες τους ή τους συντρόφους τους, που θεωρούνταν μάλιστα επιστήθιοι φίλοι τους.
Οι τύραννοι αναγκάζονται να διαρπάζουν άδικα πάρα πολλά και από τα ιερά και από τους πολίτες, επειδή συνεχώς χρειάζονται χρήματα για τις αναγκαίες δαπάνες. Πάντοτε, σαν να βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση, αναγκάζονται να συντηρούν στράτευμα για να μην εξολοθρευτούν
Πώς θα πίστευες ποτέ ότι ευεργετείς τους φίλους, όταν ξέρεις καλά πως εκείνος που παίρνει τα περισσότερα από μέρους σου, θα ήθελε με πολύ μεγάλη ευχαρίστηση να χαθεί από τα μάτια σου; '0,τι κι αν πάρει κανείς από έναν τύραννο, ποτέ δεν το θεωρεί δικό του πριν να βρεθεί έξω από την επικράτειά του.