Απ’ το μονάρχη πιο βαριά δεν είναι συμφορά σε μια πόλη. Τέτοιο κράτος πρώτα, δεν έχει νόμους ίσους για όλους, ένας κρατά στο χέρι του το νόμο κι αφέντης είναι, ισότητα καμία.
Ενώ γραμμένοι νόμοι όταν υπάρχουν δικαιώματα ίσα έχουν φτωχοί και πλούσιοι.
Μπορεί ο φτωχός τον πλούσιο αν τον προσβάλει,να του απαντήσει με τον ίδιο τρόπο, τρανούς νικά ο μικρός αν έχει δίκιο.
Τη λευτεριά ένας λόγος φανερώνει: «Ποιος για την πόλη ωφέλιμη έχει γνώμη και θέλει να τη φέρει εδώ στη μέση;» Και λεύτερα ο καθείς μιλάει η σωπαίνει. Ποια ισότητα είναι ανώτερη από τούτη;
Κι όπου ο λαός ο κύριος είναι, βλέπει με χαρά του ν’ ακμάζουν παλικάρια,
μα ο βασιλιάς μισεί ένα τέτοιο πράγμα, κι όπου έξυπνος κι αντρείο, τον ξεπαστρεύει,
γιατί τρέμει το θρόνο του μη χάσει.