Είναι δύσκολο, άνθρωποι που έζησαν ελεύθεροι και με άριστους νόμους, να μείνουν καιρό υπόδουλοι.
Ο Ζ. Έλεγε πως οι νόμοι μοιάζουν με τον ιστό της Αράχνης. Όπως εκεί, αν πέσει καμιά μύγα ή κανένα κουνούπι πιάνεται, ενώ αν πέσει σφήκα ή μέλισσα τον σχίζει και φεύγει, έτσι και στους νόμους, αν πέσει στη λαβίδα τους κανένας φτωχός πιάνεται, ενώ αν πέσει κανένας πλούσιος ή ισχυρός σε λόγο τσακίζει τα πλαίσια του νόμου και φεύγει ελεύθερα.
Η καλύτερη Δημοκρατία είναι εκείνη όπου όλοι σαν βασιλιά φοβούνται το νόμο
Η Ελλάδα και η φτώχεια είναι πάντα σύντροφοι. Η αρετή όμως αποχτιέται με τη σοφία και με νόμο δυνατό. Αυτήν ασκώντας η Ελλάδα, κατορθώνει να αντιμάχεται τη φτώχεια και τη σκλαβιά
Μ’ όλο που είναι ελεύθεροι οι έλληνες δεν είναι ελεύθεροι σε όλα. Γιατί πάνω τους κυριαρχεί ο νόμος, που τον φοβούνται πολύ περισσότερο από ό,τι οι δικοί σου φοβούνται εσένα.
Τι είναι δίκαιο και τι κακό, δεν το ορίζει η φύση, αλλά ο νόμος
… αλλά και τον νόμο αυτό, που ορίζει ως ποινή τον θάνατο, οι άνθρωποι τον παραβαίνουν.
H τυραννίδα, που είναι μεγάλο και βαρύ κακό, δεν γεννιέται από τίποτε άλλο παρά από την ανομία. (...) Όποιος πραγματικά πιστεύει, πως άλλες αιτίες και όχι η ανομία και η πλεονεξία είναι εκείνες που εγκαθιστούν ένα βασιλέα ή τύραννο, αυτός είναι μωρός. Το σωστό είναι πως αυτό μπορεί να γίνει τότε μόνο, όταν οι οπλίτες στο σύνολο τους στραφούν στο κακό• γιατί δεν είναι βέβαια δυνατόν οι άνθρωποι να ζήσουν χωρίς νόμους και χωρίς δικαιοσύνη.
Η πληθώρα και η λεπτολογία των νόμων είναι ένδειξη ότι κακώς διοικείται μια πολιτεία, επειδή οι άρχοντες, κινούμενοι από τη διάθεση να βάλουν φραγμούς στα παραπτώματα των ανθρώπων, αναγκάζονται να ψηφίζουν πολλούς νόμους.