Επιεικές είναι το να αποβλέπει κανείς όχι στον νόμο, παρά στον σκοπό του νομοθέτη, όχι στο γράμμα, παρά στο πνεύμα του νόμου, όχι στην πράξη του δράστη, αλλά στην πρόθεσή του. Ακόμα, και να μην εξετάζει κανείς στενά τη μεμονωμένη περίπτωση, παρά σε συσχετισμό με ολόκληρη την προσωπικότητα του δράστη, και να μην εξετάζει ποιο χαραχτήρα εμφανίζει προς το παρόν [εξαιτίας της κρινόμενης πράξης] ο δράστης, αλλά ποιου χαραχτήρα ήτανε πάντοτε ή συνήθως.
Το να μη εφαρμόζεται ένας νόμος είναι ισοδύναμο προς τα να μην υπάρχει.
Η κυριότερη αρετή του λεκτικού είναι η σαφήνεια. Κι απόδειξη γι’ αυτό είναι ο λόγος που δεν περικλείει την απόδειξη του περιεχομένου του, δεν εκπληρώνει τον προορισμό του.
Είναι δίκαιο οι πολλοί να αποφασίζουν κυριαρχικά για τα πιο σοβαρά ζητήματα.
Οι επαναστάσεις ξεσπούν από μικρές αφορμές, αλλά τα αίτιά τους είναι βαθύτερα (...). Αποβλέπουν σε μεγάλους στόχους.
Γνώρισμα, όχι του τυχαίου ανθρώπου, αλλά του καλού πολιτικού είναι να αντιλαμβάνεται το κακό μόλις πρωτοφανερωθεί.
Το γένος των Ελλήνων (..) έχει δυνατή ψυχική ορμή και οξεία αντίληψη, και γι αυτό ακριβώς και ελεύθερο είναι και άριστη πολιτική ζωή έχει και δύναμη να κυριαρχήσει πάνω σε όλους, αν συνενωνόταν σε μια πολιτεία.
Οι πολλοί, που ο καθένας τους χωριστά δεν είναι αξιόλογος, είναι ενδεχόμενο όλοι μαζί να είναι καλύτεροι από τους ξεχωριστούς πολίτες, όχι σαν άτομα, αλλά σαν σύνολο. Γι αυτό κι οι πολλοί κρίνουν πιο σωστά.
Ο λαός κρίνει καλύτερα σε πολλές περιπτώσεις, παρά ένα μονάχα άτομο, οποιοδήποτε κι αν είναι. Ακόμη, είναι πολύ δύσκολο το πολύ πλήθος να διαφθαρεί. Όπως μια μεγάλη ποσότητα νερού δεν σκορπίζεται εύκολα, έτσι και το πλήθος είναι δύσκολο να διαφθαρεί από όσο ένας μικρός αριθμός προσώπων.
Πολίτευμα είναι η οργάνωση των εξουσιών τον κράτους, με ποιο τρόπο κατανέμονται, ποια είναι η κυρίαρχη δύναμη στο κράτος και ποιος ο σκοπός κάθε κοινωνίας. Οι νόμοι διαχωρίζονται από τις αρχές που καθορίζουν το πολίτευμα, και σύμφωνα με τούτους οι άρχοντες πρέπει να άρχουν και να προσέχουν τούς παραβάτες. Είναι ανάγκη, λοιπόν, ο πολιτικός να γνωρίζει τις διαφορές και τις παραλλαγές κάθε πολιτεύματος, και να ορίζει νόμους ανάλογους.