Ολο και περισσότεροι καλλιτέχνες και μουσικά συγκροτήματα ηχογραφούν δίσκους ή σόλο τραγούδια από την αρχή της καριέρας τους με σκοπό να διατηρήσουν ενεργό το ρεπερτόριό τους, να βελτιώσουν τις αρχικές παραγωγές, αλλά και να ανακτήσουν την κυριότητα και τα εμπορικά δικαιώματα των έργων τους. Τελευταίο παράδειγμα το συγκρότημα Placebo που γιορτάζουν την 30ή επέτειο του πρώτου τους, ομώνυμου άλμπουμ, κάνοντας νέα ηχογράφηση με τίτλο «Placebo RE:CREATED», η οποία κυκλοφορεί σήμερα.
Η τάση της επανηχογράφησης, αναφέρει η «Le Monde», ξεκίνησε με την Τέιλορ Σουίφτ όταν έπειτα από διαμάχη με την πρώτη της δισκογραφική εταιρεία, την Big Machine Records, αποφάσισε να ηχογραφήσει εκ νέου τα πρώτα έξι άλμπουμ της. Η Big Machine μέχρι τότε ήταν ιδιοκτήτρια των master – των πρωτότυπων ηχογραφήσεων – της σταρ και ως η μόνη εταιρεία που είχε το νόμιμο δικαίωμα να τα εμπορευτεί, προτίμησε να ανεβάσει τις τιμές παρά να τα πουλήσει στην τραγουδίστρια.
Η αμερικανίδα καλλιτέχνις ξεκίνησε τον αγώνα της για την καλλιτεχνική της ελευθερία και επέλεξε να ηχογραφήσει νέες εκδόσεις αυτών των δίσκων – τα «Fearless» και «Red» επανεκδόθηκαν το 2021, τα «Speak Now» και «1989» το 2023 – οι οποίοι, με τον συμπληρωματικό τίτλο «Taylor’s Version», είχαν μεγάλη εμπορική επιτυχία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η ιδέα της Σουίφτ βρήκε μιμητές και ακολούθησαν και άλλοι μουσικοί όπως ο Μπράιαν Ανταμς, η Jojo και η Ashanti. Αυτές οι νέες εκδόσεις συχνά οφείλονται στην επιθυμία των συγκροτημάτων (ιδίως των πανκ και των μέταλ) να κυκλοφορήσουν μια έκδοση σε βινύλιο από τις πρώτες τους παραγωγές. Αντιμέτωποι με την άρνηση της αρχικής τους δισκογραφικής εταιρείας να επενδύσει στο νέο εγχείρημα, πολλοί από τους καλλιτέχνες (Abigor, Testament, Blind Guardian…) αποφασίζουν να επιστρέψουν στο στούντιο και να εκδώσουν οι ίδιοι δίσκους αυξάνοντας τα εισοδήματά τους, τα οποία μειώνονται λόγω των χαμηλών αποδοχών από το streaming.
Αλλοι ανανεώνουν ένα παλιό έργο τους για να του προσδώσουν μια σύγχρονη προοπτική. Αυτό έκανε ο αρχηγός των Pink Floyd, Ρότζερ Γουότερς, το 2023 με μία σόλο εκδοχή τού «The Dark Side of the Moon», του best seller του συγκροτήματος που είχε κυκλοφορήσει το 1973. Η υποδοχή του από κοινό και κριτική ήταν ανάμεικτη, καθώς οι οπαδοί συχνά διστάζουν με αυτές τις επανερμηνείες των δίσκων που τους μεγάλωσαν. Εκτός αν κάποια συγκροτήματα παρουσιάζουν ακουστικές εκδοχές των κλασικών τους κομματιών, θέλοντας να αναδείξουν την ευαισθησία τους. Οπως τα άλμπουμ «Acoustic» (2016) των Simple Minds και «Songs of Surrender» (2023) των U2.
Δόθηκαν προχθές το βράδυ τα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Τα περισσότερα κέρδισε η ταινία του Γιώργου Γεωργόπουλου «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ». Ωστόσο, περισσότερα είδα να γράφονται στο Διαδίκτυο για μία ταινία που δεν βραβεύτηκε, παρά για τη βραβευμένη.
Μιλάω για τη «Σπασμένη φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη που έχει ξεπεράσει τις 160.000 εισιτήρια και η οποία παρόλο που ήταν προτεινόμενη για δώδεκα βραβεία, τελικά κέρδισε μισό, το βραβείο ερμηνείας Β’ Γυναικείου Ρόλου που η Μπέτυ Αρβανίτη μοιράστηκε με τη Γιούλα Μπούνταλη («Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ»). Σηκώθηκε λοιπόν ο κουρνιαχτός περί αδικίας, περί κυκλωμάτων, περί σκοπιμοτήτων, περί συναφιών που βραβεύουν τους δικούς τους και άλλα τέτοια που ακούω εδώ και πολλά χρόνια, μην πω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Και τα ακούω από ταξιτζήδες που θεωρούν τους εαυτούς τους παραγνωρισμένα ταλέντα που δεν αναγνωρίστηκαν, επειδή δεν έχουν κονέ, μέχρι ταλαντούχους και καταξιωμένους καλλιτέχνες.
Ο Γιάννης Οικονομίδης είναι ένας εξαιρετικός κινηματογραφιστής, από τους πιο αναγνωρισμένους και πετυχημένους των τελευταίων ετών που έχει κερδίσει και τα «αστεράκια» δύσκολων κριτικών, αλλά και την προτίμηση του μεγάλου κοινού (δεν ξεχνώ βέβαια και τη συγκλονιστική θεατρική του παράσταση, «Στέλλα κοιμήσου»). Η εντελώς προσωπική μου άποψη είναι ότι στις ταινίες του επαναλαμβάνεται· σαν να βλέπω το ίδιο πράγμα με άλλους ρόλους που ερμηνεύουν όμως οι ίδιοι ηθοποιοί. Επίσης, είναι πολύ «φωναχτές». Ολοι και όλα φωνάζουν κι αυτό εμένα με κουράζει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Επίσης, ενώ «ζουμάρει» στο περιθώριο, προφανές ή καλυμμένο, νιώθω ότι δεν το αγαπάει, μάλλον το εκμεταλλεύεται. Αλλά αυτές οι εκτιμήσεις είναι εντελώς προσωπικές, όπως προσωπικός είναι ο τρόπος που «εισπράττει» ο καθένας την Τέχνη. Και τέλος πάντων, αφού αυτό που κάνει το κάνει καλά, δεν θα πάρει και την άδειά μου. Πολλοί δημιουργοί κινούνται αποκλειστικά σε ένα καλλιτεχνικό σύμπαν που έχουν δημιουργήσει οι ίδιοι. Μήπως αυτό δεν έκανε και ο Αγγελόπουλος;
Αυτό όμως, που μου κάνει εντύπωση είναι ότι, παρά την επιτυχία και την καταξίωσή του, ο Οικονομίδης φαίνεται ότι έχει το σύνδρομο του καταδιωκόμενου από το σινάφι καλλιτέχνη. Οπως και οι θαυμαστές του που σήκωσαν τον κουρνιαχτό για τη μη βράβευσή του. Ο ίδιος, δύο ημέρες πριν από την απονομή των βραβείων, σε συνέντευξή του στη Χρυσούλα Παπαϊωάννου και το περιοδικό «Κλικ», είπε ότι ένα μεγάλο μέρος του σιναφιού της ελληνικής κινηματογραφίας είναι επιεικώς άσχετοι, γι’ αυτό και δεν αναγνωρίζουν την αξία του. Προβλέπει δε σωστά, όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος, ότι η ταινία του δεν θα ψηφιστεί, διότι αυτοί που κρίνουν δεν καταλαβαίνουν, και ότι αυτό είναι «ντροπή, ξεφτίλα, αίσχος», ότι η ύπαρξή του τους θυμίζει αυτό που οι ίδιοι δεν κατάφεραν και «… Ποιος αμερικανός ηθοποιός είναι καλύτερος από τον Μπισμπίκη και τον Μουρίκη ή την Κεχαγιόγλου;». Και είπε κι άλλα. Για το κενό που υπήρχε και το κάλυψε ο ίδιος, για τις ταινίες του που είναι «δώρα» στο ελληνικό σινεμά, αλλά καλύτερα να μην επεκταθώ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Αντισυστημικοί και συστημικές «υιοθεσίες»Μου κάνει εντύπωση η οργή και η αίσθηση αδικίας που κατατρύχει τον Οικονομίδη. Για «ανυποχώρητος» δημιουργός, όπως αυτοσυστήνεται, πολύ καλά τα πάει. Οι ταινίες του κόβουν εισιτήρια στις αίθουσες, ενώ στην ίδια συνέντευξη μιλάει για τη συμπαράσταση και τις προσωπικές σχέσεις που έχει με μεγάλα πολιτιστικά ιδρύματα, μεγάλες εταιρείες παραγωγής και μιντιάρχες. Ε τώρα, επειδή η «Σπασμένη φλέβα» δεν άρεσε στα μέλη μιας επιτροπής, δεν χάθηκε κι ο κόσμος. Ούτε βέβαια και το ελληνικό σινεμά.
Η Αν Χάθαγουεϊ μοιράστηκε με τους θαυμαστές της ένα χαρμόσυνο νέο, καθώς ανακοίνωσε ότι περιμένει το τρίτο της παιδί.
Η 43χρονη σταρ του Χόλιγουντ δημοσίευσε ένα τρυφερό βίντεο στον λογαριασμό της στο Instagram, αποκαλύπτοντας τη νέα της εγκυμοσύνη με έναν ιδιαίτερα συγκινητικό τρόπο.
Φορώντας ένα λευκό, αέρινο φόρεμα, η Χάθαγουεϊ εμφανίζεται μπροστά στην κάμερα με τα χέρια της τοποθετημένα στην κοιλιά της, αφήνοντας να εννοηθεί το χαρμόσυνο γεγονός.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Κατά τη διάρκεια του βίντεο, ενώ ακούγεται το τραγούδι «Baby I’m Yours» της Barbara Lewis, η ηθοποιός κατεβάζει τα χέρια της και αποκαλύπτει τη φουσκωμένη κοιλιά της. Στη συνέχεια χαμογελά, αγκαλιάζει τρυφερά την κοιλιά της και απομακρύνεται από το πλάνο.
View this post on InstagramA post shared by Anne Hathaway (@annehathaway)
Στη λεζάντα της ανάρτησης έγραψε χαρακτηριστικά: «Μωρό μου, είμαι δική σου», επιβεβαιώνοντας με αυτόν τον τρόπο το ευχάριστο νέο.
Η Αν Χάθαγουεϊ και ο σύζυγός της, Άνταμ Σούλμαν, έχουν ήδη δύο γιους, τον Τζόναθαν και τον Τζακ, και σύντομα η οικογένειά τους θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο.
Ένα συγκλονιστικό και σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο που καταγράφηκε λίγους μήνες πριν τον θάνατο της Αλίκης Βουγιουκλάκη παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα».
Στο ηχητικό αρχείο, η εθνική σταρ του ελληνικού κινηματογράφου μιλά με ειλικρίνεια για τη ζωή, τη φήμη και το αναπόφευκτο τέλος, αποκαλύπτοντας μια πιο ανθρώπινη και φιλοσοφημένη πλευρά της.
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη έφυγε από τη ζωή στις 23 Ιουλίου 1996, νικημένη από καρκίνο στο ήπαρ και στο πάγκρεας. Λίγους μήνες πριν, είχε μοιραστεί σκέψεις που σήμερα ηχούν προφητικά και βαθιά συγκινητικές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στο ηχητικό που παρουσιάστηκε, η ηθοποιός συνομιλεί με τον δημοσιογράφο Παναγιώτη Φύτρα, περίπου πέντε μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Με ρεαλισμό και ευαισθησία, μιλά για το «τέλος» και τη διαδρομή της, αντιμετωπίζοντας το ζήτημα με φιλοσοφική διάθεση.
«Έχουν να ειπωθούν, να γραφτούν πολλά κι όταν εγώ δεν θα υπάρχω πια. Κι ίσως τότε να γραφτούν τα σημαντικότερα και να ειπωθούν τα πιο ουσιαστικά. Να είμαστε ρεαλιστές και να βλέπουμε τη ζωή όπως είναι και όπως συνεχίζεται όταν εμείς φεύγουμε απ’ τη ζωή», ακούγεται να λέει η ηθοποιός.
Η ίδια συνέκρινε τη μεταθανάτια φήμη της με εκείνη της Μέριλιν Μονρόε, λέγοντας: «Και δείτε τι γίνεται με τη Μέριλιν (σ.σ. Μονρόε). Πόσες εκδόσεις βιβλίων έχουν γίνει, πώς έχουν γραφτεί, πόσα έχουν ειπωθεί. Πιστεύω ότι θα γίνει το ίδιο με την Αλίκη Βουγιουκλάκη… Δεν έχει πίκρα αυτό που λέω. Όχι ίσα ίσα, με ικανοποιεί».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σε άλλο σημείο του ηχητικού, η Αλίκη Βουγιουκλάκη μιλά για τον μύθο γύρω από το όνομά της: «Ποτέ δεν πήγα να στήσω έναν μύθο. Ο μύθος άμα είναι στημένος καταρρέει. Αυτός δημιουργείται μέσα από την αλήθεια. Το ψέμα πρέπει να ‘ναι αληθινό, αγάπη μου. Το ψέμα για το ψέμα είναι άδικο».
Η προσωπική εξομολόγησηΗ ηθοποιός δεν δίστασε να παραδεχθεί πως ίσως μέσα στην πορεία της «ξέχασε να ζήσει». «Σε όλη αυτή την πορεία μπορεί να έχω ξεχάσει να ζήσω. Να ζήσω με την έννοια την ουσιαστική. Να ζήσω απλά, μικρές χαρές και ανθρώπινες λύπες. Όλα σε μένα είναι συγκλονιστικά, συνταρακτικά, μεγάλα, εκκωφαντικά. Τόσο που δεν μπορώ πολλές φορές να τα αντέξω».
Με συγκίνηση πρόσθεσε: «Αν αυτό το χρέος το είχαν όλοι οι άνθρωποι απέναντι σε ένα ολόκληρο λαό, όπως είναι ο υπέροχος ελληνικός λαός, θα ‘μαστε σίγουρα η πιο ευτυχισμένη χώρα… Γιατί έχουμε τους θεούς με το μέρος μας, έχουμε την ευλογία του μεγάλου Θεού, του Θεού της Ελλάδας».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Η σχέση με το κοινόΣτο ίδιο ντοκουμέντο, η Αλίκη Βουγιουκλάκη αποκαλύπτει την εσωτερική της πάλη και τη σχέση της με το κοινό: «Οι επιλογές μου, είναι λίγο δεσμευτικές, αλλά είναι και από μένα. Πολλές φορές το κουβεντιάζω με τον διχασμένο μου εαυτό. Γιατί ο μισός μου εαυτός είναι η Αλίκη Βουγιουκλάκη κι ο άλλος μισός είναι η Αλίκη».
«Η Αλίκη που ξέρει τι της γίνεται ακριβώς, που ξέρει τι συμβαίνει, που δεν θέλει να στερήσει από τα μάτια των παιδιών αυτή την ευτυχία, αυτό το γέλιο, όταν μ’ ανταμώνουνε πάνω στη σκηνή και πίσω στα παρασκήνια», συμπληρώνει.
Κλείνοντας, η ίδια αναρωτιέται: «Και αφού ακόμα αυτή η δύναμη υπάρχει και μέσα μου και στη σχέση μου με το κοινό, δεν ξέρω αν είναι δικαίωμά μου να την κόψω. Δηλαδή να κάνω αυτό που λέμε, μια στροφή ουσιαστική. Τι ωραία λέξη το “σ’ αγαπώ”, ε;».
Τι να μην αγαπήσει κανείς σε ένα κρατικό επενδυτικό ταμείο (SWF); Τα SWF των κρατών του Κόλπου, τα οποία ελέγχουν περίπου 6 τρισεκατομμύρια δολάρια σε περιουσιακά στοιχεία, δεν είναι πλέον απλά επενδυτικά μέσα. Εχουν γίνει εργαλεία πολιτικής, μετατρέποντας βασίλεια και εμιράτα σε μεσίτες ισχύος. Παράλληλα με τις υπερβολικές δαπάνες για τον αθλητισμό και το λιανικό εμπόριο ειδών πολυτελείας – το Δημόσιο Ταμείο Επενδύσεων (PIF) της Σαουδικής Αραβίας αγόρασε την αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα Newcastle United και η Αρχή Επενδύσεων του Κατάρ (QIA) κατέχει το πολυκατάστημα Harrods –, αυτά τα κεφάλαια έχουν διοχετεύσει χρήματα σε στρατηγικούς τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η εφοδιαστική και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Παρέχουν επίσης οικονομική υποστήριξη σε συμμάχους, λειτουργώντας ως μοχλός εξωτερικής πολιτικής.
Το μοντέλο του Κόλπου είναι τόσο ελκυστικό που ο καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ ξεκίνησε πρόσφατα τέτοιο ταμείο και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα για την ίδρυση αναλόγου. Αλλά ούτε ο Καναδάς ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να ανταγωνιστούν τις δεκαετίες πλεονασμάτων υδρογονανθράκων που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του μοντέλου του Κόλπου. Ενα πιο σχετικό παράδειγμα θα ήταν η Λατινική Αμερική, η οποία έχει πραγματοποιήσει αυτό το πείραμα πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια και υπό συνθήκες πολύ πιο κοντά σε αυτές που επικρατούν στον Καναδά και στις ΗΠΑ.
Σε αντίθεση με τα κράτη του Κόλπου, με τα συνεχώς αυξανόμενα έσοδα από το πετρέλαιο και τις συντηρητικές μοναρχίες, οι χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν αντιμετωπίσει άνθηση των τιμών των εμπορευμάτων, ακολουθούμενη από δημοσιονομικά ελλείμματα, καθώς και πολιτικές διακυμάνσεις μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς, αποκλείοντας τη μακροπρόθεσμη συνέχεια της πολιτικής. Ενώ μερικές κατάφεραν να δημιουργήσουν SWF, πολλές απέτυχαν. Η εμπειρία τους προσφέρει χρήσιμα μαθήματα για τις άλλες χώρες που ξεκινούν σε αυτό το μονοπάτι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η εμπειρογνωμοσύνη της Λατινικής Αμερικής στα SWF έχει αναγνωριστεί στην παγκόσμια σκηνή. Τα παγκόσμια πρότυπα για τη διακυβέρνηση του κυρίαρχου πλούτου, οι Αρχές του Σαντιάγο, υπογράφηκαν στην πρωτεύουσα της Χιλής το 2008. Ο Παναμάς, έχοντας περάσει δεκαετίες απομονώνοντας αυτόνομους κυβερνητικούς θεσμούς, όπως η Αρχή της Διώρυγας, από πολιτικές παρεμβάσεις, έχει ενσωματώσει παρόμοιες προστασίες στα SWF του, τα οποία ο Πίνακας Βαθμολογίας του Ταμείου Κυρίαρχου Πλούτου 2021 του Ινστιτούτου Peterson για τη Διεθνή Οικονομία βαθμολόγησε με 82 στα 100.
Βεβαίως, ορισμένοι θα υποστηρίξουν ότι ορισμένες δημόσιες επενδύσεις, όπως αυτές που συμβάλλουν στην αύξηση της απασχόλησης, την περιφερειακή ανάπτυξη και την εθνική ασφάλεια, παράγουν κοινωνικά οφέλη που δικαιολογούν την αποδοχή χαμηλότερων οικονομικών αποδόσεων. Αλλά το όχημα για αυτές τις επενδύσεις είναι μια τράπεζα ανάπτυξης, μια σύμπραξη δημόσιου – ιδιωτικού τομέα ή μια βιομηχανική πολιτική – όχι ένα κρατικό ταμείο πλούτου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ο Κόλπος έχει κάνει τα SWF να φαίνονται σαν μια στρατηγική επιλογή. Αλλά η επιτυχία τους εξαρτάται από δισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα από ορυκτά καύσιμα και πολιτική συνέχεια, κανένα από τα οποία δεν είναι άμεσα διαθέσιμο στον Κάρνεϊ ή τον Τραμπ. Ευτυχώς, δεν χρειάζεται να ψάξουν πολύ για εναλλακτικά μοντέλα: οι χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εντοπίσει όχι μόνο τις παγίδες αλλά και τον τρόπο δημιουργίας ενός μοντέλου που μπορεί να προσφέρει ρεαλιστικά, αν και λιγότερο λαμπερά, αποτελέσματα.
Η Ερικα Μουίνες είναι πρώην υπουργός Εξωτερικών του Παναμά. Είναι συνεργάτιδα στο Ινστιτούτο Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και σύμβουλος γεωπολιτικής και επενδυτικήςΤο φράγμα των 20.000 εισιτηρίων διαρκείας για τη σεζόν 2026-27 ξεπέρασε ο Ολυμπιακός, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονικά ισχυρή σχέση του με τη φίλαθλη βάση του.
Η ανταπόκριση των «ερυθρόλευκων» φιλάθλων στη διάθεση των διαρκείας κινείται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, με τη ζήτηση να παραμένει έντονη και να απομένουν πλέον λιγότερα από 2.350 εισιτήρια προς διάθεση.
Το συγκεκριμένο ορόσημο αποτυπώνει την εμπιστοσύνη και τη στήριξη του κόσμου προς την ομάδα ενόψει της νέας αγωνιστικής περιόδου, ενώ παράλληλα καταδεικνύει τη δυναμική που εξακολουθεί να διατηρεί ο σύλλογος τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικών χώρων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Με περισσότερα από 20.000 διαρκείας ήδη στα χέρια των φιλάθλων του, ο Ολυμπιακός καταγράφει και φέτος μία ακόμη εντυπωσιακή επίδοση, με το ενδιαφέρον να παραμένει αμείωτο και το ενδεχόμενο εξάντλησης των διαθέσιμων θέσεων να βρίσκεται προ των πυλών.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται μπροστά σε μια από τις σημαντικότερες αλλαγές της μεταναστευτικής της πολιτικής από την περίοδο της κρίσης του 2015, καθώς δεκαεννέα αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων ζητούν πλέον ανοιχτά και συντονισμένα την επιτάχυνση της δημιουργίας κέντρων μεταναστών σε τρίτες χώρες εκτός των ευρωπαϊκών συνόρων.
Η πρωτοβουλία, που φέρει τη σφραγίδα της Δανής πρωθυπουργού Μέτε Φρεντέρικσεν και υπογράφεται από χώρες που εκτείνονται από τη Σκανδιναβία έως τη Μεσόγειο και την Ανατολική Ευρώπη, αποτυπώνει μια νέα πολιτική πραγματικότητα: η Ευρώπη εγκαταλείπει σταδιακά τη λογική της διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών εντός των συνόρων της και αναζητά λύσεις εκτός αυτών.
Η κοινή επιστολή προς την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Οι ηγέτες υποστηρίζουν ότι η απόφαση για το ποιος εισέρχεται και παραμένει στην Ευρώπη πρέπει να παραμένει υπό δημοκρατικό έλεγχο των κρατών και όχι να καθορίζεται από τα δίκτυα διακινητών ανθρώπων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σύμφωνα με τη λογική τους, τα κέντρα μεταναστών σε τρίτες χώρες αποτελούν το αποτελεσματικότερο εργαλείο για να αποδυναμωθεί το επιχειρηματικό μοντέλο των κυκλωμάτων διακίνησης και να μειωθούν τα κίνητρα της παράτυπης μετανάστευσης.
Η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία. Μόλις πριν από λίγες ημέρες το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε το νέο Κανονισμό Επιστροφών, ανοίγοντας θεσμικά τον δρόμο για τη δημιουργία τέτοιων δομών εκτός ΕΕ.
Πρόκειται για μια εξέλιξη που μέχρι πριν από λίγα χρόνια θα θεωρούνταν πολιτικά αδιανόητη. Σήμερα όμως, έπειτα από μια δεκαετία μεταναστευτικών πιέσεων, διαδοχικών κρίσεων στα εξωτερικά σύνορα και ανόδου πολιτικών δυνάμεων που ζητούν αυστηρότερο έλεγχο της μετανάστευσης, η ιδέα έχει μετακινηθεί από το περιθώριο στο κέντρο της ευρωπαϊκής συζήτησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αξιοσημείωτο είναι ότι η συμμαχία των δεκαεννέα χωρών υπερβαίνει παραδοσιακές πολιτικές διαχωριστικές γραμμές. Στο ίδιο μέτωπο συναντώνται συντηρητικές κυβερνήσεις, όπως της Ιταλίας και της Ουγγαρίας, με σοσιαλδημοκρατικές ή κεντρώες κυβερνήσεις, όπως της Δανίας και της Μάλτας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Το γεγονός αυτό δείχνει ότι το μεταναστευτικό έχει εξελιχθεί σε ζήτημα που επηρεάζει το σύνολο του ευρωπαϊκού πολιτικού φάσματος και όχι μόνο τις δυνάμεις της δεξιάς.
Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στους πρωταγωνιστές αυτής της νέας στρατηγικής. Μαζί με τη Δανία, την Αυστρία και την Ολλανδία συμμετέχει ήδη σε διερευνητικές επαφές με τρίτες χώρες για τη δημιουργία τέτοιων κέντρων. Για την Αθήνα, που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των μεταναστευτικών διαδρομών της Ανατολικής Μεσογείου, η αναζήτηση νέων εργαλείων διαχείρισης των ροών αποτελεί πάγιο αίτημα εδώ και χρόνια.
Ωστόσο, η νέα προσέγγιση προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Χώρες όπως η Ισπανία έχουν εκφράσει εξαρχής την αντίθεσή τους, υποστηρίζοντας ότι η εξωτερικοποίηση της μεταναστευτικής πολιτικής ενδέχεται να δημιουργήσει σοβαρά ζητήματα προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εφαρμογής του διεθνούς δικαίου. Οργανώσεις υπεράσπισης προσφύγων και μεταναστών προειδοποιούν ότι η μεταφορά ανθρώπων σε δομές εκτός Ευρώπης μπορεί να οδηγήσει σε αδιαφάνεια και δυσκολία ελέγχου των συνθηκών διαβίωσης και των διαδικασιών ασύλου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Οι υποστηρικτές του σχεδίου απαντούν ότι τα κέντρα αυτά θα λειτουργούν σε πλήρη συμμόρφωση με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο, σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις των χωρών υποδοχής και υπό την εποπτεία διεθνών οργανισμών όπως η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο ζητούν από τους δύο οργανισμούς να συμμετάσχουν ενεργά στον σχεδιασμό και την υλοποίηση του εγχειρήματος.
Πέρα όμως από τη νομική και ανθρωπιστική διάσταση, η συζήτηση αφορά και το μέλλον της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η μεταναστευτική πολιτική έχει εξελιχθεί σε βασικό παράγοντα που επηρεάζει εκλογικά αποτελέσματα, κυβερνητικές ισορροπίες και κοινωνική συνοχή σε ολόκληρη την ήπειρο. Οι δεκαεννέα ηγέτες θεωρούν ότι η Ευρώπη οφείλει πλέον να περάσει από τις διακηρύξεις στην πράξη και να παρουσιάσει απτά αποτελέσματα στους πολίτες της.
Η επιστολή τους αποτελεί ουσιαστικά μια πολιτική διακήρυξη για τη νέα εποχή του ευρωπαϊκού μεταναστευτικού δόγματος.
Εάν οι προτάσεις τους υλοποιηθούν, η ΕΕ θα εισέλθει σε μια περίοδο όπου η διαχείριση της μετανάστευσης δεν θα σταματά στα εξωτερικά της σύνορα αλλά θα μεταφέρεται εκατοντάδες ή και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από αυτά. Και αυτό ενδέχεται να αλλάξει ριζικά όχι μόνο τον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη αντιμετωπίζει τη μετανάστευση, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ίδιο της τον ρόλο στον κόσμο.
Τι συμβαίνει όταν ένα θεατρικό έργο που γράφτηκε πριν από σχεδόν ενάμιση αιώνα μοιάζει να περιγράφει με ακρίβεια τον κόσμο του σήμερα; Ο «Εχθρός του λαού» του Ιψεν παρουσιάζεται στο πλαίσιο του φεστιβάλ SNF Nostos του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, όχι ως μία ακόμα θεατρική αναβίωση αλλά ως αφορμή για δημόσιο διάλογο: για τη δημόσια υγεία, την ελευθερία του Τύπου, την περιβαλλοντική δικαιοσύνη και τη σχέση της αλήθειας με την εξουσία. Με την υπογραφή του Μπράιν Ντέρις, καλλιτεχνικού διευθυντή του Theater of War Productions, κορυφαίοι ηθοποιοί όπως οι Γουίλεμ Νταφόε, Τζέισον Αϊζακς, Μπράιαν Ο’Μπάιρν και Φράνκι Φεζόν, θα δώσουν φωνή στους χαρακτήρες του Ιψεν σε μια ξεχωριστή σκηνική ανάγνωση που επιδιώκει να μετατρέψει το θέατρο σε ζωντανό πεδίο ανταλλαγής ιδεών κι εμπειριών.
«Ενα από τα αντικείμενα της δουλειάς όλων των παραγωγών του Theater of War είναι να “σπάσουμε” το έργο. Δεν είναι καν πραγματικά μια παράσταση αυτή που θα γίνει. Είναι μια ανταλλαγή, μια συνάντηση. Και σε αντίθεση με άλλες θεατρικές παρουσιάσεις του έργου, ο στόχος είναι ο διάλογος και η πραγματική παράσταση είναι η συζήτηση. Αρα οι άνθρωποι δεν έρχονται για να δουν ένα έργο αλλά για να συμμετάσχουν σε μια συζήτηση που δεν θα ήταν δυνατή αν δεν είχαμε παρουσιάσει το έργο ή σκηνές από το έργο», αναφέρει ο Μπράιαν Ντέρις στο «Νσυν».
Ολα αυτά σε μια εποχή που η δημόσια συζήτηση συχνά εγκλωβίζεται στην πόλωση. «Δεν επιδιώκουμε κάτι που μπορεί να καταναλωθεί. Δεν προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα ακόμη πολιτιστικό κουτάκι για να τσεκάρει ο κόσμος στη λίστα του. Αλλά να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για δημοκρατικό, πλουραλιστικό διάλογο γύρω από θέματα που συχνά μας διχάζουν και μερικές φορές μας ενώνουν. Ο τρόπος για να φτάσουμε εκεί είναι να αναγνωρίσουμε πόσο χαοτικό μπορεί να είναι αυτό. Ο άλλος τρόπος είναι να μείνουμε στον χώρο, όσο άβολο κι αν γίνει. Ο πιο χρήσιμος τρόπος να σκεφτούμε τι κάνουμε είναι η κοινή δυσφορία. Οταν τα ακροατήρια είναι πολωμένα ή δεν συμφωνούν, αν τους κάνουμε να νιώσουν εξαιρετικά άβολα, τότε ό,τι κι αν τους χωρίζει, μοιράζονται τη δυσφορία κι αυτό γίνεται η αρχή μιας συζήτησης», επισημαίνει ο σκηνοθέτης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αφετηρία της σκηνικής τελετουργίας είναι η ανάγνωση όλων των επιλεγμένων αποσπασμάτων του έργου. Μόλις ακουστούν οι τελευταίες λέξεις του Ιψεν, οι ηθοποιοί εγκαταλείπουν τους ρόλους τους και κάθονται δίπλα στο κοινό, παραχωρώντας τους το μικρόφωνο. Στόχος δεν είναι να δοθούν έτοιμες απαντήσεις αλλά ν’ ανοίξει ένας χώρος ελεύθερης έκφρασης. «Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να φτάσω στο σημείο όπου όλοι θα ανοιχτούν και θα μοιραστούν πράγματα. Η επιλογή δεν έχει να κάνει με τη διασημότητά τους αλλά με την ικανότητα και το ταλέντο τους. Μπορεί να είναι βαθιά επιβεβαιωτικό για μια κοινότητα να βλέπει τον Γουίλεμ Νταφόε να έρχεται και να λέει ότι αυτά που έχει να πει, είναι αρκετά σημαντικά ώστε να συμμετέχει στη συζήτηση», τονίζει.
Αμφιθέατρο και δημοκρατία«Κάποτε ήμουν ευαγγελιστής της ελληνικής τραγωδίας. Ετσι ξεκίνησαν όλα για μένα. Τώρα είμαι ευαγγελιστής του ελληνικού αμφιθεάτρου, του χώρου όπου βλέπουμε προς δύο κατευθύνσεις. Ζούμε σ’ έναν κόσμο μονόδρομων ροών. Ολη η κουλτούρα είναι μια μονόδρομη ροή χωρίς δυνατότητα επιστροφής. Τα παραδοσιακά μέσα πεθαίνουν. Η δυνατότητα να υπάρξει μια συζήτηση που να κινείται σε περισσότερες από μία κατευθύνσεις, χωρίς να καταλήγει σε chat ή σε κείμενο, στενεύει κάθε δευτερόλεπτο. Το αμφιθέατρο δεν είναι τυχαίο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Το Θέατρο του Διονύσου, η Επίδαυρος κι όλα αυτά τα θέατρα εμφανίστηκαν ταυτόχρονα με την άνοδο του δημοκρατικού πειράματος στην Ελλάδα. Είναι μια τεχνολογία που αποτελεί προέκταση της δημοκρατίας. Τα αποτελέσματα αυτού που κάνουμε κι ένας από τους λόγους που έχουμε μέλη της κοινότητας να ερμηνεύουν μαζί με επαγγελματίες ηθοποιούς είναι για να αναγνωρίσουμε ότι όλοι παίζουμε ρόλους συνεχώς. Νομίζω ότι αυτό ήταν μία από τις λειτουργίες της ελληνικής τραγωδίας. Για μια φευγαλέα στιγμή μπορούμε να βγάλουμε τη μάσκα και να αναρωτηθούμε: Είμαι όντως ο ρόλος που παίζω; Ξέρουμε ότι λειτουργεί όταν η συζήτηση γίνεται πολύπλοκη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Οταν οι άνθρωποι αρχίζουν να αναγνωρίζουν πράγματα για τον εαυτό τους και για τους ρόλους που παίζουν, ακόμα κι αν είναι κάπως αποκρουστικοί. Αν έχουμε κάνει σωστά τη δουλειά μας, όλο αυτό γίνεται χαοτικό, περίπλοκο, αντιφατικό, ίσως και συγκρουσιακό και άβολο. Αλλά μόνο έτσι μπορείς να κάνεις χίλια άτομα να ανοιχτούν. Το θέατρο έχει αυτή τη δυνατότητα. Την είχε πάντα. Ηταν κρυμμένη μπροστά στα μάτια μας από τον 5ο αιώνα π.Χ.», λέει ο ίδιος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η ιψενική ιστορία του γιατρού που αποκαλύπτει ότι τα «ιαματικά» λουτρά της πόλης του στην πραγματικότητα είναι μολυσμένα και βρίσκεται αντιμέτωπος μ’ ένα ολόκληρο σύστημα το οποίο προτιμά να συγκαλύψει την αλήθεια, δίνει αρκετή τροφή για σκέψη στους θεατές. Ετσι, πυροδοτείται μια συζήτηση που γεφυρώνει αντίθετες οπτικές και φέρνει σε διάλογο διαφορετικούς ανθρώπους.
«Μερικές φορές ξέρω ότι έχουμε πετύχει όταν άνθρωποι που βρίσκονται σε δύο αντίθετες πλευρές ενός ζητήματος, βαθιά διχασμένοι, κρατούν ο ένας την τραγωδία του άλλου στην ίδια πρόταση. Οταν άρχισαν να ανοίγονται χώροι όπου μπορούσαν να αναγνωρίσουν τον δικό τους πόνο αλλά και του άλλου. Το να μην αναγνωρίζεις τον πόνο του άλλου, νομίζω, είναι μια πληγή προς τον εαυτό σου, μια αρρώστια. Το ονομάζουμε ηθικό τραύμα. Μερικές φορές ο πόνος και το τραύμα είναι τόσο συντριπτικά που δεν μπορούμε να δούμε πέρα από τα δικά μας. Η παράσταση, με τους ηθοποιούς να φτάνουν σε πραγματικά άκρα, μπορεί να δημιουργήσει έναν χώρο όπου οι άνθρωποι ακούνε και βλέπουν τον πόνο του άλλου. Το αμφιθέατρο δεν είναι μόνο το να βλέπουμε το έργο και τον εαυτό μας αλλά κι ο ένας τον άλλον με διαφορετικό τρόπο. Αυτές οι στιγμές είναι φευγαλέες αλλά έτσι προχωράμε μπροστά σε έναν κόσμο που δεν είναι απλώς διχασμένος, αλλά ούτε έχουμε χώρους αρκετά μεγάλους για να κρατήσουν τα συναισθήματα και την πολυπλοκότητα των συζητήσεων που πρέπει να κάνουμε», βεβαιώνει ο σκηνοθέτης.
Η φιλοσοφία του Theater of War Productions είναι να δίνει στο κοινό παραστάσεις σημαντικών θεατρικών έργων με έμφαση στο συναίσθημα και τη συμμετοχή διακεκριμένων ηθοποιών. Απέναντί τους επιδιώκουν να φέρουν κοινά που σχετίζονται άμεσα με τις θεματολογίες που θίγει κάθε φορά το κείμενο ώστε να καλλιεργηθεί ένας υγιής διάλογος γύρω από τα πιο κρίσιμα κι επίκαιρα ζητήματα δημόσιας υγείας και κοινωνικής δικαιοσύνης της εποχής μας.
«Υπάρχει ένας μύθος που αναπαράγεται σχεδόν σε όλους τους θεσμούς, ότι δεν μπορείς να έχεις μια αυστηρή, ηθική συζήτηση αν είσαι συναισθηματικός. Η δική μας θέση είναι ότι πρέπει να είσαι σε επαφή με τα συναισθήματά σου για να έχεις μια ηθική συζήτηση και να συνειδητοποιείς τι διακυβεύεται. Αν μιλάμε για ρατσιστική αστυνομική βία, μετανάστες, κλιματική κρίση, δεν είναι μια θεωρητική συζήτηση. Είμαστε σε επαφή με το συναίσθημα. Αλλά οι επιστήμονες διδάσκονται να μην είναι σε επαφή με τα συναισθήματά τους. Ούτε οι ακαδημαϊκοί ή οι δημοσιογράφοι. Μπορούμε λοιπόν να δημιουργήσουμε έναν χώρο όπου, για δύο ώρες, μέσα σε αυτόν τον κύκλο υπέρβασης, αυτόν τον θεατρικό χώρο, είναι εντάξει να είσαι συναισθηματικά ανοιχτός. Νομίζω ότι έτσι ακούγεται μια υγιής δημοκρατία» καταλήγει ο Μπράιαν Ντέρις.
Info: «Ο εχθρός του λαού» θα παρουσιαστεί στις 24 Ιουνίου στις 19.00 στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος, Λεωφόρος Συγγρού 364, Καλλιθέα). Είσοδος ελεύθερη. Αν και οι ηλεκτρονικές εγγραφές έχουν ολοκληρωθεί, θα διατεθούν επιπλέον θέσεις στον χώρο της εκδήλωσης με σειρά προτεραιότητας
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στη συνέντευξη Tύπου που παραχώρησε μετά το τέλος της συνόδου κορυφής ρωτήθηκε αρχικά για τη διαπραγμάτευση για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο της ΕΕ.
«Θα είναι μια εξαιρετικά δύσκολη διαπραγμάτευση. Υπάρχουν πολύ σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ αυτών που τονίζουν ότι χρειαζόμαστε ένα πιο φιλόδοξο προϋπολογισμό από τη στιγμή που έχουμε και φιλόδοξους στόχους και αυτών που βλέπουν τον προϋπολογισμό μέσα από το δικό τους – κατανοητό σε ένα βαθμό – πλαίσιο των δικών τους σημαντικών εθνικών συνεισφορών. Ο σκοπός είναι να ολοκληρώσουμε τη διαπραγμάτευση στο τέλος αυτού του έτους. Αν με ρωτάτε αν το θεωρώ πιθανό, το θεωρώ δύσκολο αυτή τη στιγμή. Υπάρχουν πολύ μεγάλες αποστάσεις μεταξύ της πλειοψηφίας των χωρών που θέλουμε ένα πιο φιλόδοξο προϋπολογισμό και μας μειοψηφίας που επιμένουν στη δική τους σκληρή θέση. Για την Ελλάδα, η διαφύλαξη των πόρων της συνοχής και της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, που τώρα πια εντάσσονται σε ένα νέο εθνικό πλαίσιο καθώς έχει αλλάξει η δομή του προϋπολογισμού, αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα. Είμαστε ικανοποιημένοι για το γεγονός ότι υπάρχουν περισσότεροι πόροι για τη μετανάστευση. Επίσης και για το γεγονός ότι αναγνωρίζεται η ανάγκη να υποστηριχθεί η αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης με παραπάνω ευρωπαϊκούς πόρους», απάντησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Η επόμενη ερώτηση αφορούσε τον δίαυλο επικοινωνίας της Ευρώπης με τη Ρωσία και ποιος θα πρέπει να έχει αυτή την πρωτοβουλία. Ο πρωθυπουργός ανέφερε τα εξής:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Καταρχάς, θέλω να είμαι ξεκάθαρος ότι τον πρώτο λόγο σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με τη Ρωσία μπορεί να τον έχει μόνο η Ουκρανία. Η Ευρώπη δεν διεκδικεί ρόλο διαμεσολαβητή καθώς έχει πάρει θέση υπέρ της Ουκρανίας σε αυτή τη σύγκρουση. Σε περίπτωση, όμως, που απαιτηθεί και το θεωρώ απαραίτητο να υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας που να εκπροσωπεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καθώς έχουμε πάρει αποφάσεις οι οποίες αφορούν αυτή τη σύγκρουση, το πάγωμα των ρωσικών πόρων, 20 πακέτα κυρώσεων, αυτές οι αποφάσεις πάρθηκαν από τους 27. Δεν μπορώ να δω καμία άλλη λύση και το είπα και ξεκάθαρα, χθες, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ότι στην περίπτωση αυτή, τον διπλωματικό δίαυλο πρέπει να τον ανοίξει ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο κ. Αντόνιο Κόστα, ο οποίος μπορεί να μιλήσει για λογαριασμό όλων μας».
Σχετικά με την αποκατάσταση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, ο κ. Μητσοτάκης σημείωσε:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });«Η διαφύλαξη, η εξασφάλιση μάλλον της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ αποτελεί το βασικό ζητούμενο και θα έλεγα το σημαντικό κέρδος από αυτήν την καταρχάς συμφωνία που έχει επιτευχθεί μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ. Ελπίζω και εύχομαι να μην υπάρξουν αναταράξεις που να θέσουν σε κίνδυνο το σκέλος αυτό της συμφωνίας. Έχουμε ήδη δει μια σημαντική αποκλιμάκωση στις τιμές του πετρελαίου που οφείλεται σε αυτήν την εξέλιξη και προφανώς αυτό αποτελεί προτεραιότητα για όλα τα μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Από εκεί και πέρα, η Ελλάδα, όπως το έχω πει, θα ήταν πρόθυμη να συμμετέχει σε κάποιου είδους αποστολή, η οποία θα πρέπει να έχει όμως διεθνή νομιμοποίηση σε επίπεδο Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, εφόσον αυτό απαιτηθεί. Αυτό δεν είναι κάτι το οποίο αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο τραπέζι. Ο σκοπός θα ήταν να επιστρέψουμε στο προηγούμενο status quo. Θέλω να θυμίσω ότι, πριν ξεκινήσει ο πόλεμος, η διέλευση από τα Στενά ήταν παντελώς ελεύθερη και κανείς δεν συζητούσε ούτε για την επιβολή τελών ούτε για την ανάγκη να υπάρχει κάποια άλλου είδους συνδυαστική αποστολή. Η Ελλάδα έχει αποδείξει ότι μπορεί να είναι παρούσα στο πεδίο όταν αυτό απαιτείται. Είμαστε παρόντες στην επιχείρηση “ΑΣΠΙΔΕΣ”. Είμαστε μια χώρα που έχει προτάξει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας ως κεντρική προτεραιότητα της εξωτερικής μας πολιτικής. Είμαστε χώρα που έβαλε το ζήτημα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και εφόσον απαιτηθεί στο πλαίσιο που σας περιέγραψα, οποιαδήποτε πρόσθετη συνεισφορά μας, δεν θα διστάσουμε να το κάνουμε».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σε ό,τι αφορά το μεταναστευτικό και τη δημιουργία κέντρων ή κόμβων, ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε τα εξής:
«Θα έλεγα ότι είναι ένα ακόμα όπλο το οποίο έχουμε στη φαρέτρα μας. Είναι πολύ σημαντικό ότι συμφωνήθηκε ο κανονισμός των επιστροφών. Η Ελλάδα ήδη είναι πολύ δραστήρια στον τομέα αυτό. Θέλω να θυμίσω ότι από τη στιγμή που αρχίσαμε να κάνουμε επιστροφές στην Αίγυπτο, μειώθηκε σημαντικά ο αριθμός των Αιγύπτιων που έφταναν παράνομα στην Κρήτη. Οι Αιγύπτιοι δεν δικαιούνται επί της αρχής άσυλο και γι’ αυτό και επιστρέφονται. Και φυσικά η δημιουργία κέντρων επεξεργασίας αιτήσεων εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελούσε κάτι το οποίο είχε συζητηθεί εδώ και πολύ καιρό. Τώρα έχουμε τη δυνατότητα να εξετάσουμε και αυτή την επιλογή. Βρισκόμαστε στην αρχή ακόμα αυτών των συζητήσεων, αλλά για εμάς, αυτή τη στιγμή, η πρώτη προτεραιότητα είναι να περιορίσουμε στο ελάχιστο τις ροές οι οποίες έρχονται από την Ανατολική Λιβύη. Έχουμε ήδη σημαντικότατη μείωση στα χερσαία σύνορά μας και στα ανατολικά μας σύνορα. Είχαμε κάποιες πολύ, πιστεύω, ουσιαστικές επαφές με την πολιτική και στρατιωτική διοίκηση της Ανατολικής Λιβύης. Όπως ξέρετε, τους παρέχουμε υλικοτεχνική υποστήριξη και παροχή εκπαίδευσης στα στελέχη του λιμενικού τους. Και νομίζω ότι έχουμε αναπτύξει έναν καλό δίαυλο επικοινωνίας, έτσι ώστε να εξασφαλίσουμε στην πρώτη φάση ότι οι ροές από την περιοχή του Τομπρούπ προς την Κρήτη, τους επόμενους μήνες, θα περιοριστούν σημαντικά».
Ο πρωθυπουργός ρωτήθηκε και για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, για τη μείωση των τιμών στα καύσιμα μετά τη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν και για το αν συζητήθηκε κάποιος μηχανισμός σε περίπτωση νέας ενεργειακής κρίσης. Ο κ. Μητσοτάκης σημείωσε τα εξής:
«Για το μεν δεύτερο το απευχόμαστε. Για το δε πρώτο, ήδη έχουμε δει μια όχι ευκαταφρόνητη μείωση στις τιμές της βενζίνης και του ντίζελ, η οποία ξεπερνάει τα 15 λεπτά. Υπάρχει κατά κανόνα μια χρονοαπόσταση της περίπου μιας εβδομάδας από τη στιγμή που μειώνονται οι τιμές της πρώτης ύλης έως ότου αυτή η μείωση να φτάσει στην αντλία. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι όλοι οι εποπτικοί μηχανισμοί βρίσκονται επί ποδός ώστε να εξασφαλίσουν ότι αυτή η μείωση πράγματι θα περάσει τελικά στην αντλία και θα ωφελήσει τον καταναλωτή, είτε μιλάμε για τη βενζίνη είτε μιλάμε για το πετρέλαιο κίνησης, το οποίο θέλω να θυμίσω ότι για το μήνα αυτό έχει και την πρόσθετη επιδότηση των 15 λεπτών. Και από εκεί και πέρα, βέβαια, θεωρώ ότι όσο μειώνεται η παγκόσμια πληθωριστική πίεση στις τιμές της ενέργειας, τόσο θεωρώ ότι θα δούμε και μία αποκλιμάκωση στον πληθωρισμό, η αύξηση του οποίου τους τελευταίους μήνες οφείλεται αποκλειστικά στις παγκόσμιες εξελίξεις και στον πόλεμο στο Ιράν».
Ο κ. Μητσοτάκης απάντησε και σε ερώτηση για τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Ουκρανίας Ζελένσκι και για τη συμφωνία συμπαραγωγής οπλικών οχημάτων με την Ουκρανία. Ο πρωθυπουργός ανέφερε τα εξής:
«Είμαστε σε προχωρημένες συζητήσεις με την Ουκρανία για τη δυνατότητα μιας συμφωνίας, η οποία θα επιτρέπει στη χώρα μας να αξιοποιήσει τη σημαντικότατη τεχνογνωσία που οι Ουκρανοί έχουν αναπτύξει σε μη επανδρωμένα οχήματα, είτε αυτά είναι ιπτάμενα, είτε είναι χερσαία, είτε είναι θαλάσσια, είτε είναι υποβρύχια. Δεν μπορώ να σας πω κάτι περισσότερο αυτή τη στιγμή, αλλά είμαι αισιόδοξος ότι αυτή η συζήτηση μπορεί να ωριμάσει πολύ γρήγορα».
Του απεσταλμένου μας Νίκου Αρμένη
Ο «άρχοντας των κρίκων» Λευτέρης Πετρούνιας μίλησε για την ανάθεση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Γυμναστικής 2028 στην Αθήνα, έναν στόχο που περίμενε για πολλά χρόνια.
Όπως ανέφερε, από την αρχή της αθλητικής του διαδρομής ονειρευόταν να αγωνιστεί σε μια μεγάλη διοργάνωση μπροστά στους Έλληνες φιλάθλους, μέσα στην Ελλάδα.
Μετά την παρουσίαση στην οργανωτική επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας, η Αθήνα πήρε τη διοργάνωση ενάμιση μήνα πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, με τον Πετρούνια να δηλώνει συγκινημένος και χαρούμενος: «Θα είμαστε εκεί όλοι μαζί, όλοι δυνατά.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΟΜΑΔΑ (@omadatanea)
Ισραήλ και Χεζμπολάχ συμφώνησαν την Παρασκευή σε κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο, έπειτα από μια επικίνδυνη κλιμάκωση των συγκρούσεων που απειλούσε να υπονομεύσει τις πιθανότητες επίτευξης μιας προσωρινής συμφωνίας για τον τερματισμό του πολέμου στο Ιράν και τη διαμόρφωση μιας ευρύτερης ειρηνευτικής συμφωνίας στη Μέση Ανατολή.
Οι προγραμματισμένες συνομιλίες ΗΠΑ – Ιράν στην Ελβετία αναβλήθηκαν, καθώς αναζωπυρώθηκαν οι μάχες στον Λίβανο, προκαλώντας αβεβαιότητα σχετικά με το χρονοδιάγραμμα των διαπραγματεύσεων που θεωρούνται κρίσιμες για το άνοιγμα των θαλάσσιων οδών του Ορμούζ στη διεθνή ναυτιλία.
Ανώτερος αξιωματούχος των Ηνωμένων Πολιτειών δήλωσε λίγο πριν από τις 4 μ.μ. (ώρα Λιβάνου και Ελλάδα<ς) ότι η κατάπαυση του πυρός τέθηκε σε ισχύ εκείνη τη στιγμή. «Κατανοούμε ότι μετά την ανταλλαγή πυρών νωρίτερα σήμερα, Ισραήλ και Χεζμπολάχ βρίσκονται πλέον σε εκεχειρία», ανέφερε ο αξιωματούχος, σημειώνοντας ότι η συμφωνία επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση ΗΠΑ, Κατάρ και τη συμβολή του Ιράν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Προϋπόθεση για ευρύτερη συμφωνίαΠηγές από τη Χεζμπολάχ, που υποστηρίζεται από το Ιράν, ανέφεραν ότι «εφαρμόσαμε την εκεχειρία από τη δική μας πλευρά». Ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος επιβεβαίωσε επίσης την εκεχειρία, προσθέτοντας: «Αν η Χεζμπολάχ δεν μας επιτεθεί, για εμάς δεν είναι περίοδος πολέμου».
Ο ίδιος τόνισε ότι οι ισραηλινές δυνάμεις θα παραμείνουν στο νότιο Λίβανο, όπου έχουν καταλάβει μια ζώνη κατά μήκος των συνόρων. Η σύγκρουση στον Λίβανο, με 18 νεκρούς από αεροπορικές επιδρομές και τέσσερις Ισραηλινούς στρατιώτες που σκοτώθηκαν από μαχητές της Χεζμπολάχ, ενδέχεται να επηρεάσει τις διαπραγματεύσεις, καθώς ο τερματισμός των συγκρούσεων αποτελεί προϋπόθεση για την ευρύτερη συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν.
Δύσκολα ζητήματα σε εκκρεμότηταΤο μνημόνιο κατανόησης που υπέγραψαν αυτή την εβδομάδα οι πρόεδροι των ΗΠΑ και του Ιράν αφήνει για αργότερα τη συζήτηση για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης και άλλα κρίσιμα ζητήματα, δίνοντας στις δύο πλευρές περιθώριο 60 ημερών για μόνιμη συμφωνία ή παράταση της προσωρινής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Οι προετοιμασίες για τεχνικές συνομιλίες στο ελβετικό θέρετρο Μπίργκενστοκ είχαν προχωρήσει, αλλά ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς ανακοίνωσε ότι δεν θα παρευρεθεί. Από ιρανικής πλευράς, ο επικεφαλής διαπραγματευτής Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ επίσης δεν σχεδίαζε να συμμετάσχει. Το ελβετικό υπουργείο Εξωτερικών επιβεβαίωσε την αναβολή των συνομιλιών, δηλώνοντας ότι η χώρα παραμένει έτοιμη να τις φιλοξενήσει.
Ο βουλευτής της Χεζμπολάχ Χασάν Φαντλάλα ανέφερε ότι το Ιράν θεωρεί πως η περαιτέρω διεξαγωγή συνομιλιών εξαρτάται από την πλήρη εφαρμογή της εκεχειρίας και ότι η κυβέρνηση του Λιβάνου δεν θα πρέπει να δεχθεί απευθείας διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ όσο συνεχίζονται οι επιθέσεις.
Βαριές αεροπορικές επιδρομέςΟ Λίβανος παρασύρθηκε στη σύγκρουση όταν η Χεζμπολάχ άνοιξε πυρ κατά του Ισραήλ στις 2 Μαρτίου, οδηγώντας σε ισραηλινή αντεπίθεση και εισβολή στο νότιο τμήμα της χώρας. Το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου ανακοίνωσε την Παρασκευή τον θάνατο 18 ανθρώπων και τον τραυματισμό 33ών από σφοδρές επιδρομές σε 11 πόλεις του νότου, ενώ ο αριθμός αναμένεται να αυξηθεί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ο ισραηλινός στρατός επιβεβαίωσε τον θάνατο τεσσάρων στρατιωτών, δηλώνοντας ότι οι επιθέσεις στόχευαν σε υποδομές και μέλη της Χεζμπολάχ ως απάντηση σε παραβιάσεις της εκεχειρίας. Ο πρόεδρος του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν καταδίκασε τις ισραηλινές επιθέσεις, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι η κλιμάκωση δεν θα εμποδίσει τις προσπάθειες για συνολική κατάπαυση του πυρός.
Η στάση του ΤραμπΟ πόλεμος στο Ιράν, που ξέσπασε στις 28 Φεβρουαρίου με αεροπορικές επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ, έχει προκαλέσει περισσότερους από 7.000 θανάτους, κυρίως σε Ιράν και Λίβανο, ενώ οδήγησε σε αύξηση των τιμών ενέργειας και πληθωρισμό παγκοσμίως.
Οι τιμές του πετρελαίου υποχώρησαν μετά την υπογραφή της προσωρινής συμφωνίας, καθώς τα δεξαμενόπλοια διέρχονται ξανά από τα Στενά του Ορμούζ, μέσω των οποίων μεταφέρεται σχεδόν το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου και φυσικού αερίου. Το Ιράν ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί από τα τέλη διέλευσης κατά τη διάρκεια της 60ήμερης περιόδου των διαπραγματεύσεων, ενώ το υπουργείο Εξωτερικών διαβεβαίωσε πως η ναυσιπλοΐα διεξάγεται με ασφάλεια.
Το μνημόνιο προβλέπει άρση κυρώσεων, αποδέσμευση περιουσιακών στοιχείων δισεκατομμυρίων δολαρίων και άμεσες αμερικανικές άδειες για εξαγωγές πετρελαίου από το Ιράν. Οι διαπραγματευτές έχουν 60 ημέρες για να συμφωνήσουν στο καθεστώς του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος και να συστήσουν ταμείο ανασυγκρότησης ύψους 300 δισ. δολαρίων.
Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπερασπίστηκε εκ νέου τη συμφωνία, παρά τις επικρίσεις στο Κογκρέσο, επιμένοντας ότι δεν υποχώρησε έναντι του Ιράν. Σε ανάρτησή του ανέφερε: «Ο πόλεμος εξάντλησε το Ιράν! Δεν συναντηθήκαμε από απελπισία – αυτοί το έκαναν. Είναι τελειωμένοι!»
Μιλώντας στην εκπομπή “The Axios Show”, ο Τραμπ υποστήριξε ότι το αποτέλεσμα θα ισοδυναμεί με «άνευ όρων παράδοση» του Ιράν και «αλλαγή καθεστώτος».
Σημαντικές εξελίξεις φαίνεται πως δρομολογούνται στο ευρωπαϊκό μπάσκετ ενόψει της νέας αγωνιστικής περιόδου. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ισπανικού μέσου «Encestando», η Μονακό δεν θα συμμετάσχει τελικά στην επόμενη EuroLeague, καθώς τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει δεν της επιτρέπουν να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της διοργάνωσης. Ως αποτέλεσμα, η ομάδα του Πριγκιπάτου αναμένεται να συνεχίσει την ευρωπαϊκή της πορεία στο EuroCup.
Την ίδια στιγμή, η Μπεσίκτας φέρεται να βρίσκεται σε θέση ισχύος για να καλύψει το κενό που αφήνει η Μονακό στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης. Η τουρκική ομάδα είχε φτάσει μέχρι τον τελικό του EuroCup την περασμένη σεζόν, όπου γνώρισε την ήττα από την Μπουργκ, η οποία επίσης δεν προβλέπεται να συμμετάσχει στην EuroLeague λόγω οικονομικών περιορισμών.
Οι οριστικές αποφάσεις αναμένονται το προσεχές διάστημα, με τις αρμόδιες αρχές να καλούνται να επικυρώσουν τη νέα σύνθεση των ομάδων. Εφόσον επιβεβαιωθούν τα παραπάνω σενάρια, η Τουρκία θα εκπροσωπείται με τρεις συλλόγους στην επόμενη έκδοση της EuroLeague.
OJO.
El Mónaco no podrá seguir en la Euroliga.
Sus problemas financieros le llevan a un presupuesto estimado de 10 millones para la próxima temporada.
Jugarán entonces la Eurocup y el Besiktas será invitado a la Euroliga
— www.encestando.es (@webEncestando) June 19, 2026
Σοκ προκαλούν τα ευρήματα της ιατροδικαστικής έκθεσης για τον θάνατο της 11χρονης Λιανά, η οποία εντοπίστηκε νεκρή στην περιοχή Ζερ της Γαλλίας. Σύμφωνα με τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης, που επικαλούνται τη νεκροψία, η μαθήτρια φέρεται να έπεσε θύμα βιασμού.
Κύριος ύποπτος για την υπόθεση παραμένει ο 41χρονος Ζερόμ Μπαρελά, του οποίου ίχνη DNA βρέθηκαν πάνω στο σώμα της ανήλικης. Παράλληλα, εντοπίστηκαν ίχνη φίμωσης και ακινητοποίησης, γεγονός που, σύμφωνα με την εφημερίδα Le Monde, ενδέχεται να οδηγήσει σε διεύρυνση των κατηγοριών εις βάρος του.
Η ακριβής αιτία θανάτου της μικρής παραμένει άγνωστη. Ο 41χρονος, που έχει ήδη κατηγορηθεί για απαγωγή και παράνομη κράτηση, κρατείται προφυλακισμένος σε απομόνωση. Η πλήρης εξακρίβωση των συνθηκών θανάτου και η επιβεβαίωση πιθανής σεξουαλικής κακοποίησης θεωρούνται κρίσιμες για την αναβάθμιση των κατηγοριών που αντιμετωπίζει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Οι αποκαλύψεις που «καίνε» τον ΜπαρελάΝέες αποκαλύψεις για σειρά καταγγελιών εις βάρος του Ζερόμ Μπαρελά, οι οποίες αφορούν βιασμούς ανηλίκων και περιστατικά ανάρμοστης συμπεριφοράς προς μαθητές, έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και αναζωπύρωσαν τη δημόσια συζήτηση για τις αδυναμίες του δικαστικού συστήματος.
«Υπήρχε μια κρυφή ήπειρος σεξουαλικής βίας, ιδιαίτερα σε βάρος παιδιών, όπως στην περίπτωση της νεαρής Λανά. Πλέον οι άνθρωποι μιλούν ανοιχτά γι’ αυτά τα ζητήματα», δήλωσε ο Μακρόν σε συνέντευξή του στο France 2 το βράδυ της Πέμπτης.
Παρά τις υποψίες για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων, ο Μπαρελά δεν είχε ποτέ κληθεί να καταθέσει. Όπως ανέφερε ο εισαγγελέας του Ως, είχαν υποβληθεί εις βάρος του καταγγελίες για βιασμό ανηλίκων το 2022 και το 2025. Η πρώτη υπόθεση αρχειοθετήθηκε, ενώ για τη δεύτερη βρισκόταν σε εξέλιξη προκαταρκτική έρευνα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η δεύτερη καταγγελία κατατέθηκε τον Αύγουστο του 2025 στην Εισαγγελία της Τουλούζης, η οποία τη διαβίβασε στην Εισαγγελία του Ως, καθώς τα φερόμενα αδικήματα είχαν διαπραχθεί στο χωριό όπου διέμενε ο Μπαρελά. Σύμφωνα με τον εισαγγελέα, η δικογραφία έφτασε στην Εισαγγελία του Ως τον Δεκέμβριο του 2025 και διαβιβάστηκε στη χωροφυλακή τον Ιανουάριο του 2026, χωρίς ωστόσο να ακολουθήσει ανάκριση του υπόπτου.
Οι παραλείψεις αυτές έχουν προκαλέσει έντονη πολιτική και κοινωνική αναταραχή. Το βράδυ της Δευτέρας, για δεύτερη συνεχόμενη εβδομάδα, χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν έξω από δικαστικά μέγαρα σε όλη τη Γαλλία, ζητώντας την υιοθέτηση ενός ολοκληρωμένου νομοθετικού πλαισίου για την αντιμετώπιση της σεξουαλικής βίας.
Ο ουκρανικός στρατός έπληξε σιδηροδρομικές γέφυρες στην κατεχόμενη από τη Ρωσία Κριμαία ανακοίνωσε σήμερα το γενικό επιτελείο του ουκρανικού στρατού.
Στην ανακοίνωση του που ανάρτησε στην εφαρμογή Telegram, αναφέρει ότι οι γέφυρες που βρίσκονται στην περιοχή Ροζντόλνε και Βλαντισλάβιβκα, χρησιμοποιούνταν από τις ρωσικές δυνάμεις για μεταφορές οπλισμού και προμηθειών.
Η Ουκρανία έχει εντείνει τις επιθέσεις στις περιοχές του νότου και στην Κριμαία που βρίσκονται υπό ρωσική κατοχή, με στόχο να παρεμποδίσει την εφοδιαστική αλυσίδα της Μόσχας.
Στη σύνοδο G7 στη Γαλλία δημιουργήθηκαν κάποιες ελπίδες για τις ειρηνευτικές προσπάθειες στην Ουκρανία. Στο έδαφος όμως οι ελπίδες αυτές διαλύονται. Αποφεύγοντας τις ρωσικές αεράμυνες, ουκρανικά drones έπληξαν διυλιστήριο πετρελαίου στη νοτιοανατολική Μόσχα χθες, για δεύτερη φορά μέσα σε τρεις ημέρες – από τη μεγάλη φωτιά σκεπάστηκε με σύννεφα καπνού μεγάλο μέρος της ρωσικής πρωτεύουσας. Ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι η χώρα του θα πραγματοποιήσει «τεράστιες συντονισμένες επιθέσεις σε τακτική βάση» στην Ουκρανία. Οι αισιόδοξοι υπενθυμίζουν ότι πριν από κάθε μεγάλη συμφωνία εντείνονται οι συγκρούσεις. Οι απαισιόδοξοι κάνουν λόγο για έναν πόλεμο που δεν φαίνεται να έχει τέλος.
Οι Ουκρανοί προετοιμάζονται για νέες ρωσικές επιθέσεις και ζητούν επίμονα αντιαεροπορικούς πυραύλους. Στο πλαίσιο αυτό χθες Ουκρανία και Γερμανία υπέγραψαν συμφωνία για αντιβαλλιστικά όπλα, όπως γνωστοποίησε ο πρόεδρος Ζελένσκι στη συνάντηση της Ομάδας Ραμστάιν – όπως είναι γνωστή η ομάδα χωρών για την ουκρανική άμυνα. Eκεί έγινε γνωστό ότι οι σύμμαχοι του Κιέβου θα συμβάλουν με ένα δισ. δολάρια στο πλαίσιο του προγράμματος του ΝΑΤΟ για την αμυντική ενίσχυση της χώρας.
Οι επιθέσεις του Κιέβου με drones στη Ρωσία, αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης εκστρατείας για να παραλύσει τη βιομηχανία πετρελαίου, τα έσοδα της οποίας χρηματοδοτούν την πολεμική προσπάθεια της Μόσχας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ομως, όπως γράφουν οι «New York Times», με τα χτυπήματα σε κομμάτια κρίσιμων υποδομών μόλις 16 χλμ. από το Κρεμλίνο, η Ουκρανία στέλνει και ένα μήνυμα στους ρώσους πολίτες. «Μία από τις πιο δημοφιλείς ερωτήσεις που έθεσαν οι Μοσχοβίτες το πρωί είναι «Τι συμβαίνει;» Μπορώ να απαντήσω. Η χώρα σας ξεκίνησε έναν επιθετικό πόλεμο εναντίον της δικής μας. Επί χρόνια, σκοτώνει τον λαό μας. Τώρα που ξέρετε τι συμβαίνει, ρωτήστε τον Πούτιν πότε σχεδιάζει να τον τερματίσει», έγραψε ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, Αντρίι Σιμπίχα, στο X.
Το Κίεβο λέει ότι τα χτυπήματά του βαθιά μέσα στη Ρωσία αποτελούν απόδειξη ότι αλλάζει την πορεία του πολέμου – ένα μήνυμα που ο Ζελένσκι μετέφερε αυτή την εβδομάδα στον πρόεδρο Τραμπ και σε άλλους ηγέτες της G7. Εκπρόσωπος του Κρεμλίνου αρνήθηκε χθες ότι η κατάσταση στο πεδίο της μάχης μετατοπίζεται υπέρ της Ουκρανίας και είπε ότι οι άλλοι ηγέτες «φούσκωσαν» τον Τραμπ με επιβλαβείς ιδέες στη συνάντηση. Δεν υπήρξε άμεσο σχόλιο από τον Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος φιλοξενούσε ηγέτες από τη Νοτιοανατολική Ασία σε σύνοδο κορυφής στην πόλη Καζάν.
Η Ισπανία αναζητά άμεση αντίδραση μετά την απρόσμενη ισοπαλία χωρίς γκολ (0-0) στην πρεμιέρα του Μουντιάλ 2026 απέναντι στο Κάπο Βέρντε.
Ο Λαμίν Γιαμάλ πέρασε ως αλλαγή στο 71ο λεπτό, εξέλιξη που θεωρούνταν αναμενόμενη, καθώς ο νεαρός άσος της Μπαρτσελόνα προέρχεται από τραυματισμό που υπέστη στο φινάλε της σεζόν 2025-26.
Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στον 19χρονο σταρ της «Ρόχα», ωστόσο τα δεδομένα για τη φυσική του κατάσταση δεν είναι ακόμη ιδανικά, με ερωτηματικό το κατά πόσο μπορεί να αντέξει σε έναν ολόκληρο αγώνα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο ίδιος, μιλώντας στο ισπανικό δίκτυο RTVE, παραδέχθηκε ότι δεν βρίσκεται ακόμη στο 100% και ότι δεν είναι έτοιμος να αγωνιστεί για 90 λεπτά.
Αναλυτικά:«Νιώθω καλά αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμα. Βρίσκομαι στο στάδιο αποκατάστασης μου. Δεν είναι η ώρα ακόμα για να παίξω ένα ολόκληρο παιχνίδι, αλλά μπορώ να αγωνιστώ στα λεπτά που θέλει ο προπονητής».
Για τον φόβο τραυματισμού: «Όλοι οι παίκτες στο τελικό στάδιο της σεζόν, με κάθε τραυματισμό σκέφτονται το Παγκόσμιο Κύπελλο, και φυσικά την ομάδα τους. Αλλά, το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι πάντα στο μυαλό σου. Δόξα τω Θεώ, οι γιατροί μου είπαν ότι ήμουν περισσότερο προετοιμασμένος. Λοιπόν, να ’μαστε εδώ χαρούμενοι».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Για τον Νίκο Γουίλιαμς: «Είναι σε καλύτερη φυσική κατάσταση κι από μένα ακόμη. Δεν βιαζόμαστε, έχουμε μια εξαιρετική ομάδα με παίκτες κορυφαίου επιπέδου και πρέπει να το πάμε με ηρεμία».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Για το πόσο διάσημος είναι στις ΗΠΑ: «Το αντιμετωπίζω με φυσικότητα, δεν είναι κάτι διαφορετικό. Ξέρω ποιος είμαι τόσο μέσα όσο και έξω από την Ισπανία. Προσπαθώ να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό, αυτό θέλει ο κόσμος. Αν έχεις αυτή την εικόνα σε εκείνο το κτίριο (την αφίσα του στην Ατλάντα), είναι επειδή μπορείς να κάνεις πράγματα στο γήπεδο που αρέσουν στον κόσμο, που τον κάνουν να ανυπομονεί να σε δει να παίζεις».
Για τις συγκρίσεις με τον Μέσι και τον Μπαπέ: «Το δικό μου στυλ παιχνιδιού είναι διαφορετικό. Θέλω να το απολαμβάνω, να κερδίζω. Δεν θέλω να πετύχω 16 γκολ και να αποκλειστώ στα ημιτελικά. Αυτό δεν είναι που αναζητώ».
Για τον Μέσι: «Σε κάθε αγώνα αποδεικνύει ότι είναι ο καλύτερος στην ιστορία. Αν κάποιος έχει αμφιβολίες, είναι επειδή ψάχνει να βρει αμφιβολίες. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο να πω. Το είδωλό μου είναι ο Νεϊμάρ, αλλά ο Μέσι είναι ο καλύτερος».
Για μια πιθανή αναμέτρηση με την Αργεντινή: «Στο τέλος, για να κατακτήσεις το Παγκόσμιο Κύπελλο πρέπει να νικήσεις τους καλύτερους. Αν δεν τους αντιμετωπίσουμε στη φάση των 32, ίσως τους βρούμε στον τελικό. Είμαστε η Ισπανία και θέλουμε να παίζουμε απέναντι στους καλύτερους».
Συνάντησε μεγάλη αντίσταση αλλά από την 1η Σεπτεμβρίου τίθενται σε ισχύ νέοι αυστηρότεροι κανόνες για τις αναρρωτικές άδειες, καθώς η γαλλική κυβέρνηση επιχειρεί να περιορίσει το αυξανόμενο κόστος για το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και να αντιμετωπίσει φαινόμενα κατάχρησης.
Η Γαλλία προχωρά σε σημαντική αυστηροποίηση του πλαισίου χορήγησης αναρρωτικών αδειών. Από την 1η Σεπτεμβρίου, οι γιατροί δεν θα μπορούν πλέον να χορηγούν αναρρωτική άδεια μεγαλύτερη του ενός μήνα κατά την πρώτη εξέταση ενός ασθενούς, ενώ σε περίπτωση παράτασης η μέγιστη διάρκεια δεν θα μπορεί να υπερβαίνει τους δύο μήνες.
Το μέτρο εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πακέτο μεταρρυθμίσεων που προωθεί η γαλλική κυβέρνηση, καθώς οι δαπάνες για τις αναρρωτικές άδειες έχουν εκτοξευθεί τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με τα στοιχεία των γαλλικών Αρχών, το συνολικό κόστος για το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης ανήλθε περίπου στα 18 δισεκατομμύρια ευρώ, προκαλώντας έντονη ανησυχία για τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Οι γαλλικές Αρχές υποστηρίζουν ότι ένα μέρος αυτής της αύξησης οφείλεται σε πραγματικές ανάγκες, όπως η γήρανση του εργατικού δυναμικού, η αύξηση των ψυχικών παθήσεων και οι επιπτώσεις της πανδημίας στην υγεία των εργαζομένων. Ωστόσο, επισημαίνουν ότι έχουν επίσης εντοπιστεί περιπτώσεις υπερβολικών ή ανεπαρκώς τεκμηριωμένων αναρρωτικών αδειών, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ενίσχυση των ελέγχων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Με το νέο καθεστώς, οι γιατροί θα υποχρεώνονται να επανεξετάζουν συχνότερα τους ασθενείς πριν εγκρίνουν μακροχρόνια αποχή από την εργασία. Η κυβέρνηση εκτιμά ότι η συχνότερη αξιολόγηση της κατάστασης των εργαζομένων θα περιορίσει τις καταχρήσεις και θα επιτρέψει καλύτερη παρακολούθηση της υγείας τους.
Η απόφαση έχει ήδη προκαλέσει συζητήσεις στη Γαλλία. Εργοδοτικές οργανώσεις θεωρούν ότι κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, υποστηρίζοντας ότι θα μειώσει τις αδικαιολόγητες απουσίες και θα ενισχύσει την παραγωγικότητα. Από την άλλη πλευρά, συνδικάτα και ενώσεις γιατρών εκφράζουν επιφυλάξεις, υποστηρίζοντας ότι οι αυστηροί χρονικοί περιορισμοί μπορεί να δημιουργήσουν πρόσθετη γραφειοκρατία και να δυσκολέψουν ασθενείς που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας.
Η γαλλική κυβέρνηση εκτιμά ότι τα μέτρα αυτά μπορούν να εξοικονομήσουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ ετησίως, συμβάλλοντας στη μείωση του ελλείμματος του ασφαλιστικού συστήματος.
Σοβαρά επεισόδια σημειώθηκαν στα δικαστήρια της Ευελπίδων αμέσως μετά την ανακοίνωση της δικαστικής απόφασης για την υπόθεση του 11χρονου Μάριου, ο οποίος έχασε τη ζωή του από αδέσποτη σφαίρα στο Μενίδι το 2017. Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο επέβαλε την ποινή της ισόβιας κάθειρξης στον βασικό κατηγορούμενο, γεγονός που προκάλεσε την βίαιη αντίδραση των οικείων του.
Λίγα λεπτά μετά την απαγγελία της ποινής, συγγενείς του καταδικασθέντος στράφηκαν εναντίον των τηλεοπτικών συνεργείων και των εκπροσώπων του Τύπου που κάλυπταν τη δίκη. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, οι δράστες έριξαν στο έδαφος τις κάμερες δύο τηλεοπτικών σταθμών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στο σημείο επενέβησαν άμεσα ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις προκειμένου να εκτονωθεί η κατάσταση και να προστατευθούν οι παρευρισκόμενοι.
Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων ακούστηκαν από την πλευρά των επιτιθέμενων προκλητικές φράσεις σχετικά με την υπόθεση, γεγονός που επέτεινε το φορτισμένο κλίμα στις δικαστικές αίθουσες.
Στη σύλληψη δύο 55χρονων δίδυμων αδερφών στο Κορωπί προχώρησαν αστυνομικοί του τμήματος Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Κρωπίας, καθώς κατηγορούταν -κατά περίπτωση- για παραβάσεις της νομοθεσίας περί όπλων, απειλή και επικίνδυνη σωματική βλάβη.
Σύμφωνα με πληροφορίες της ΕΛΑΣ, το πρωί της 17ησ Ιουνίου οι δύο κατηγορούμενοι φέρονται να επιτέθηκαν λεκτικά και να απείλησαν δύο εργαζομένους συνεργείου στην περιοχή του Κορωπίου. Ένας εξ αυτών φέρεται να τραυμάτισε έναν από τους παθόντες, χτυπώντας τον με τη λαβή του πιστολιού.
Ύστερα από την καταγγελία, συγκροτήθηκε ειδική ομάδα αστυνομικών, η οποία αξιοποίησε πληροφοριακά στοιχεία και ταυτοποίησε τους δύο άνδρες. Οι συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν το απόγευμα της ίδιας ημέρας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Κατά τις έρευνες που ακολούθησαν στην κατοικία τους και σε κατάστημα που διατηρούν στην Παιανία, εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν οπλοπολυβόλο, πυροβόλο πιστόλι, δύο αεροβόλα όπλα και 200 μεταλλικά φυσίγγια.
Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στον αρμόδιο εισαγγελέα για τα περαιτέρω.