O Άρης προσπαθεί ακόμα να διαχειριστεί τον χθεσινό αποκλεισμό από τον Παναθηναϊκό. Μία «πληγή» που ακόμα είναι… φρέσκια, με την ομάδα της Θεσσαλονίκης να εμφανίζεται αναποτελεσματική σε ακόμη ένα μεγάλο ματς φέτος. Και το χθεσινό ήταν το πιο κομβικό της σεζόν.
Η αναμέτρηση του ΟΑΚΑ αποτέλεσε το8ο ντέρμπι της χρονιάς για τον Άρη, σε μια μακρά λίστα αγώνων όπου η νίκη παραμένει άπιαστο όνειρο, με απολογισμό τέσσερις ήττες και τέσσερις ισοπαλίες.
Ακόμη κι αν σε αρκετές περιπτώσεις η ομάδα του Μανόλο Χιμένεθ στάθηκε ανταγωνιστική ή άξιζε κάτι περισσότερο σε ένα-δύο ματς, το γεγονός παραμένει ότι στο φινάλε δεν πανηγύρισε. Δεν γεύτηκε τη χαρά της νίκης και τις… ευεργετικές ικανότητες ενός μεγάλου αποτελέσματος. Έτσι, αποτυπώνεται μια έντονη αναποτελεσματικότητα στα ντέρμπι, εικόνα που είχε χρόνια να κάνει την εμφάνισή της στο «Κλεάνθης Βικελίδης».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σε παλαιότερες σεζόν, τα ντέρμπι λειτουργούσαν ως ένα είδος «σωσίβιου» για απρόσμενες απώλειες βαθμών. Φέτος, όμως, ο Άρης δείχνει να έχει χάσει και αυτό το πλεονέκτημα, μαζί με τα ψυχολογικά και βαθμολογικά οφέλη που συνοδεύουν τέτοια παιχνίδια. Το χθεσινό ματς πρόσφερε και την ευκαιρία της πρόκρισης, ωστόσο η ομάδα δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, παρά την προσπάθεια που κατέβαλε.
Ένα αρνητικό σερί το οποίο πλέον ο Άρης έχει την ευκαιρία να… φρενάρει στο ντέρμπι της 7ης Φεβρουαρίου κόντρα στον ΠΑΟΚ, έχοντας φυσικά άλλα πιο σημαντικά ματς μπροστά του μέχρο τότε.
Παράλληλα με τη δυστοπία που βιώνουμε με όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία, εξελίσσεται ένας σκληρός πόλεμος ιδεών και ιδεολογιών, σε συνδυασμό με τις πολιτικές πρωτοβουλίες, τις διπλωματικές διαπραγματεύσεις και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Οι ιδέες δεν είναι λόγια του αέρα, λόγια εφήμερα. Εχουν υλική δύναμη, διαμορφώνουν συνειδήσεις και αντιλήψεις, επηρεάζουν καθοριστικά τις πολιτικές αποφάσεις. Η Ευρώπη δέχεται διμέτωπο ιδεολογικό πόλεμο από Ρωσία και ΗΠΑ.
Η Ρωσία έχει τη μεγαλύτερη δραστηριότητα σε αυτόν τον τομέα. Πρέπει να είναι ασύλληπτα τα ποσά που διαθέτει για αυτόν τον σκοπό, κυρίως προς τις ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλοί αναλυτές να μιλούν για ιδεολογικά υβριδικό πόλεμο της Ρωσίας εναντίον της Ευρώπης.
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν, στην πεντάωρη συνέντευξή του στα τέλη του 2015, συμπύκνωσε πολλές από αυτές τις αντιλήψεις που, σύμφωνα με το Politico, έχουν ως κεντρικό πυρήνα την επίκληση των «παραδοσιακών αξιών» και την κατηγορία για «ηθική παρακμή της Δύσης». Η επίκληση αυτών των αξιών λειτουργεί ως ιδεολογικό κονίαμα, συνδέοντας το στρατιωτικό μέτωπο με την εσωτερική πολιτισμική ατζέντα του Κρεμλίνου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αυτό είναι το κεντρικό επιχείρημα του Πούτιν και των ρώσων προπαγανδιστών: Πολεμάμε με μια χώρα ναζιστικοποιημένων Ρώσων, την Ουκρανία, που υποστηρίζεται από την ανήθικη Ευρώπη. Ο πόλεμός τους έχει χαρακτηριστικά ιερού πολέμου. Θεωρούν ότι η Ευρώπη αποκόπηκε από τις χριστιανικές, ιστορικές και εθνικές της ρίζες. Οπως εύστοχα επισημαίνει ο Γκάρι Κασπάροφ, «αυτός ο πόλεμος δεν είναι ένας πόλεμος εναντίον της Ουκρανίας, αλλά ένας πόλεμος εναντίον των ευρωπαϊκών αξιών». Η ρωσική ιδεολογική στάση απέναντι στην Ευρώπη μπορεί να περιγραφεί πολιτισμικά ως αντιφιλελεύθερη και συντηρητική, που βλέπει την Ευρωπαϊκή Ενωση ως μετα-εθνικό, μετα-ιστορικό και αξιακά αυταρχικό καθεστώς.
Οι ρώσοι προπαγανδιστές πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα. Ο Σεργκέι Λαβρόφ, υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, έχει κατηγορήσει την Ευρώπη για «ανοιχτά ναζιστικές προσεγγίσεις» και «αναβίωση του ναζισμού», συγκρίνοντας τις ενέργειες της ΕΕ με αυτές του Χίτλερ και του Ναπολέοντα. Κατηγορεί την ΕΕ για ιδεολογικό ολοκληρωτισμό που επιβάλλει αξίες, όπως παλαιότερα επιβάλλονταν ιδεολογίες. Ο Λαβρόφ χρησιμοποιεί τον όρο «ναζιστικός» για να χαρακτηρίσει τις σύγχρονες ευρωπαϊκές χώρες και τις σημερινές ηγεσίες τους ως εχθρούς του ρωσικού λαού και να επαναφέρει στη μνήμη τις σοβιετικές αφηγήσεις περί πατριωτισμού, προκειμένου να προετοιμάσει τον ρωσικό πληθυσμό για να αποδεχτεί μεγαλύτερες θυσίες στην επιδίωξη της ιδεολογικής υπεράσπισης του ρωσικού κράτους για αόριστο χρονικό διάστημα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ο διάσημος ιστορικός Τίμοθι Σνάιντερ αναφέρεται συχνά στον Ιβάν Ιλίιν, φιλόσοφο του ρωσικού φασισμού, ως ιδεολογικό πρόδρομο του Πούτιν, αναδεικνύοντας πώς οι ιδέες του Ιλίιν περί ρωσικής ιδιοτυπίας, εθνικής ιδεολογίας και «Μεγάλης Ρωσίας» τροφοδοτούν την επιθετική πολιτική της Ρωσίας, ειδικά την εισβολή στην Ουκρανία, συνδέοντας τον φασισμό με τον σύγχρονο ρωσικό εθνικισμό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η βασική θέση του Ιλίιν είναι ότι η Ρωσία δεν ανήκει ούτε στη Δύση ούτε στην Ανατολή, έχει δική της ιστορική αποστολή και χρειάζεται ισχυρή, προσωποκεντρική εξουσία για να επιβιώσει. Εχει υποστηριχτεί ότι ο Ιλίιν (1883-1954) είναι ο αγαπημένος συγγραφέας του Πούτιν*.
Με αυτό το δεδομένο, η ρωσική προπαγάνδα δεν επιτίθεται στην Ευρώπη ως γεωγραφία, αλλά στην ΕΕ ως ιδεολογικό καθεστώς. Η Ευρώπη, λένε, δεν ηττάται – αυτοακυρώνεται. Η ρωσική ιδεολογική στάση απέναντι στην Ευρώπη δεν είναι απλώς εχθρική· είναι βαθιά απογοητευμένη και καταγγελτική. Στον πυρήνα της υπάρχει η ιδέα ότι η Ευρώπη αποκόπηκε από τις χριστιανικές, ιστορικές και εθνικές της ρίζες, αντικατέστησε την πολιτισμική της ταυτότητα με αφηρημένα δικαιώματα, τεχνοκρατική διακυβέρνηση και πολιτισμικό σχετικισμό. Στη ρωσική αφήγηση, η ΕΕ είναι μετα-ιστορική (αρνείται το παρελθόν), μετα-εθνική (αρνείται τα έθνη), μετα-ηθική (αρνείται σταθερές αξίες). Αυτό παρουσιάζεται ως εκφυλισμός, όχι πρόοδος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Αυτή τη στάση «ιερού πολέμου» ήρθε να επικροτήσει η Ρωσία με την αήθη επίθεση εναντίον του Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Πρωτοφανείς χαρακτηρισμοί, πεζοδρομιακή γλώσσα, αδιανόητες εκφράσεις: Στηριζόμενος σε ιδεολογικούς συμμάχους, όπως οι τοπικοί εθνικιστές και νεοναζί, διάβολος εν σαρκί, αντίχριστος της Κωνσταντινούπολης, σχισματικός, καθοδηγούμενος από τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, αντίχριστος με ράσα.
Η τελική φράση από τον ίδιο τον Πούτιν, που δεν δίστασε να αποκαλέσει τους ευρωπαίους ηγέτες «τα γουρουνάκια της Ευρώπης»: «Αμέσως μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, πιστεύαμε ότι θα γινόμασταν πολύ γρήγορα μέλη της λεγόμενης πολιτισμένης οικογένειας των ευρωπαϊκών εθνών – του πολιτισμένου δυτικού κόσμου γενικότερα. Σήμερα, όμως, αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει καθόλου πολιτισμός εκεί, μόνο απόλυτη παρακμή».
Ο Πέτρος Παπασαραντόπουλος είναι διδάκτωρ Βαλκανικών Σπουδών, εκδότης και συγγραφέας
* Περισσότερες πληροφορίες από τον εξαιρετικό αναλυτή Κώστα Ονισένκο, www.youtube.com/@Onisenko, ενώ εξαιρετικές είναι οι μελέτες του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη για την ιδιοσυστασία του ρωσικού εθνικισμού
Η αυταρχική επίθεση της κυβέρνησης των ΗΠΑ στον Τζερόμ Πάουελ, πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, θα πρέπει να εξεταστεί υπό το πρίσμα της κρίσης κόστους ζωής στην Αμερική, την οποία ο Ντόναλντ Τραμπ κάποτε απέρριπτε αλλά τώρα θέλει να παρουσιάσει αυτό ως αιτία. Το κόστος ζωής διαβρώνει την υποστήριξη στο πρόσωπό του ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Κογκρέσου. Εξαπολύοντας νομική επίθεση στη Fed, ο Ντόναλντ Τραμπ προσπαθεί να μεταθέσει την ευθύνη για το κόστος δανεισμού.
Παρά τον έλεγχο της προεδρίας, της Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων, οι Ρεπουμπλικανοί δεν έχουν περάσει τίποτα πέρα από ένα μεγάλο νομοσχέδιο για τη μείωση των φόρων που ωφελεί τους πλούσιους. Δεν έχουν νομοθετήσει για την προσφορά στέγασης, τη φροντίδα των παιδιών, το κόστος υγειονομικής περίθαλψης ή τους μισθούς. Πράγματι, οι περισσότερες από τις ενέργειές τους επιδεινώνουν το κόστος ζωής, παρόλο που εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν απότομη αύξηση στους λογαριασμούς ασφάλισης υγείας τους. Ο ξαφνικός ενθουσιασμός του κ. Τραμπ για τα όρια των πιστωτικών καρτών και τις παρεμβάσεις στη στέγαση είναι καθαρός οπορτουνισμός.
Η προσιτότητα δεν είναι ένα αφηρημένο θέμα συζήτησης. Μέχρι πρόσφατα, ο πρόεδρος Τραμπ περιέγραφε την κρίση κόστους ζωής ως «φάρσα» που εφηύραν οι Δημοκρατικοί. Για τους απλούς Αμερικανούς, ωστόσο, είναι ένας αυξανόμενος λογαριασμός σουπερμάρκετ που κατατρώει τα ήδη εύθραυστα οικονομικά των νοικοκυριών. Στη συνέχεια, στα τέλη Νοεμβρίου, ο κ. Τραμπ δήλωνε ότι ήταν ο πρόεδρος των προσιτών τιμών και ότι θα έφερνε νίκες των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές. Εάν αυτή η πρόβλεψη επαληθευόταν, θα ήταν ένας θρίαμβος της ουσίας. Οι ίδιες οι πολιτικές του Ντόναλντ Τραμπ – δασμοί, ασθενέστερες από τις αναμενόμενες αυξήσεις μισθών και αυξημένες τιμές – οδήγησαν σε εκτιμώμενο πλήγμα 3% στη μέση αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στην πράξη, η κυβέρνησή του διευθετεί υποθέσεις αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας, περιορίζει τη χρηματοδότηση για την προστασία των καταναλωτών και παρέχει φοροαπαλλαγές ακινήτων.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ισχυρίζεται ότι θέλει να συντρίψει ένα σύστημα που στρέφεται εναντίον των απλών ανθρώπων. Αυτό που κάνει στην πραγματικότητα είναι να κάνει μικρές αλλαγές που αφήνουν τα ισχυρά συμφέροντα καλύτερα προστατευμένα από πριν.
Ο κ. Τραμπ απλώς αυξάνει την ανοχή στη διαφθορά και τη ρύπανση που ωφελούν μια πλουτοκρατική τάξη. Δείχνει συμβολική εχθρότητα προς την εταιρική υπερβολή, ενώ παράλληλα προωθεί πολιτικές που την εδραιώνουν. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το προσιτό κόστος ζωής παραμένει ασαφές – και γι’ αυτό πρέπει να βρίσκονται συνεχώς αποδιοπομπαίοι τράγοι, από τη FED μέχρι τους Δημοκρατικούς.
Ο Χρήστος Μανδάς βρίσκεται πλέον ξεκάθαρα στο ραντάρ της Premier League, καθώς Γουλβς και Γουέστ Χαμ έχουν κινηθεί τις τελευταίες εβδομάδες για την απόκτησή του. Το μέλλον του διεθνούς Έλληνα τερματοφύλακα στη Λάτσιο μοιάζει αβέβαιο, από τη στιγμή που έχει περάσει σε δεύτερο ρόλο πίσω από τον Ιβάν Προβέντελ, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Μαουρίτσιο Σάρι.
Οι «λατσιάλι» δεν εμφανίζονται αρνητικοί στο ενδεχόμενο παραχώρησής του, αρκεί να ικανοποιηθούν οικονομικά. Μετά το «ναυάγιο» της ανταλλαγής με την Τζένοα για τον Νίκολα Λεάλι, το ενδιαφέρον έχει στραφεί πλέον εκτός Ιταλίας, με την Αγγλία να έχει τον πρώτο λόγο. Όπως αναφέρει το CalcioMercato, τόσο η Γουλβς όσο και η Γουέστ Χαμ έχουν ξεκινήσει διερευνητικές επαφές, βλέποντας στον Μανδά μια αξιόπιστη και εξελίξιμη λύση κάτω από τα δοκάρια.
Το ενδιαφέρον και το συμβόλαιο που φαίνεται να σπάειΠαρότι υπάρχει και ενδιαφέρον από τη La Liga, οι σύλλογοι της Premier League δείχνουν αυτή τη στιγμή να προηγούνται στην κούρσα. Η Λάτσιο κοστολογεί τον 24χρονο κίπερ περίπου στα 10 εκατ. ευρώ, ποσό που συνιστά σημαντικό κέρδος σε σχέση με το περίπου 1 εκατ. που είχε δαπανήσει για να τον αποκτήσει από τον ΟΦΗ πριν από δυόμισι χρόνια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το συμβόλαιο του Μανδά με τη ρωμαϊκή ομάδα έχει ισχύ έως το καλοκαίρι του 2029, γεγονός που περιπλέκει τη διαδικασία, χωρίς όμως να την καθιστά απαγορευτική. Ο ίδιος, πάντως, έχει ξεκαθαρίσει τη διάθεσή του να αποχωρήσει, έχοντας κατά καιρούς δείξει θετικός και σε σενάρια που αφορούσαν Γιουβέντους, Τορίνο ή Τζένοα. Αν το ενδιαφέρον από την Αγγλία μετατραπεί σε επίσημη πρόταση, οι εξελίξεις αναμένονται άμεσες.
Ένας 38χρονος στην Κύπρο μαχαίρωσε για λόγους αντιζηλίας τον σύντροφο της πρώην του και στη συνέχεια τον μετέφερε στο νοσοκομείο, με το θύμα να νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση.
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα sigmalive.com, το θύμα νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, καθώς φέρει τραύμα στην αριστερή κνήμη, βαθύ τραύμα στη δεξιά ωμοπλάτη, καθώς και τραύματα στο δεξί χέρι. Σύμφωνα με την Αστυνομία, γύρω στις 8:00 το βράδυ της Τετάρτης (14/1) στελέχη της μετέβησαν σε περιοχή του χωριού Κιτίου, έπειτα από πληροφορίες για εντοπισμό κηλίδων αίματος σε πεζοδρόμιο χώρου στάθμευσης. Λίγο αργότερα το Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας ενημέρωσε τις αρχές, ότι άνδρας ηλικίας 35 ετών μεταφέρθηκε για περίθαλψη, φέροντας τραύματα από αιχμηρό αντικείμενο.
Κατά τη διάρκεια των ερευνών οι αστυνομικοί εντόπισαν ύποπτο όχημα, για το οποίο υπήρχαν πληροφορίες, ότι είχε μεταφέρει τον τραυματία στο νοσοκομείο και το σταμάτησαν για έλεγχο. Οδηγός ήταν άνδρας 38 ετών, ενώ συνοδηγός μια γυναίκα 41 ετών. Ο 38χρονος ανακρινόμενος προανακριτικά παραδέχθηκε ότι τραυμάτισε τον 35χρονο με τη χρήση μαχαιριού. Από τις περαιτέρω εξετάσεις διαπιστώθηκε, ότι ο 38χρονος διαμένει παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας και συνελήφθη για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης παραμονής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Κατά τη διάρκεια των ερευνών εντοπίστηκε στον χώρο στάθμευσης ένα μαχαίρι, το οποίο παραλήφθηκε ως τεκμήριο από την Αστυνομία. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι το όχημα που οδηγούσε ο 38χρονος δράστης ανήκε στο θύμα και ότι ο ίδιος μετέφερε τον τραυματία στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Το ΤΑΕ Λάρνακας συνεχίζει τις εξετάσεις για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης.
Τη σκηνή του διαπληκτισμού που είχε ο πρώην υπουργός και ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Σήφης Βαλυράκης με αλιευτικό σκάφος λίγες σωστές πριν βρεθεί η σορός του με σοβαρά τραύματα στο κεφάλι, χωρίς όμως να αναγνωρίζει τους δυο κατηγορουμένους που κάθονται στο εδώλιο κατέθεσε στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας, ο ερασιτέχνης ψαράς Κωνσταντίνος Ασημάκος.
Ο μάρτυρας, ο οποίος είναι κάτοικος Ερέτριας, στις 24 Ιανουαρίου 2021, είχε πάει για ψάρεμα και είδε το κόκκινο σκαφάκι του θύματος να ξεκινά και να βγαίνει στα ανοιχτά. Κατέθεσε επίσης πως είδε ένα αλιευτικό, χωρίς να αναγνωρίσει τους δύο κατηγορούμενους ψαράδες, να πλησιάζει το φουσκωτό και επίσης πως όταν τα δύο σκάφη βρέθηκαν πλώρη με πλώρη, άκουσε να έχουν διαπληκτισμό.
Ο μάρτυρας κατέθεσε πως ενημέρωσε το Λιμενικό για όσα είδε, τονίζοντας πως δεν του έδωσαν σημασία και ότι από όταν έγινε γνωστό πως κατέθεσε στις αρχές, άρχισαν στην περιοχή να τον σχολιάζουν, ότι «τα έχω πάρει από την οικογένεια Βαλυράκη».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Περιγράφοντας τη σκηνή που είδε και αποτύπωσε, ο μάρτυρας είπε απευθυνόμενος σε τακτικούς δικαστές και ενόρκους:
«Είδα τον Σήφη Βαλυράκη που ξεκίνησε με το κόκκινο φουσκωτό, φαίνεται καθαρά η οικία του από το σημείο που ήμουν. Ξεκίνησε έσβησε,το ξαναέβαλε μπρος. Τρεις φορές έγινε αυτό. Κάποια στιγμή ήρθαν μούρη με μούρη με το καϊκι. Ήταν μπροστά μου το σημείο, γύρω στα 460 με 480 μέτρα. Το λέω γιατί με πήγε το Λιμενικό της Ερέτριας και έκανε αναπαράσταση και μέτρησαν μέσω gps. Είναι συνηθισμένες αυτές οι εντάσεις. Να βλέπεις μεγάλα σκάφη με μικρά, να γίνονται μανούβρες φασαρίες.
Πρόεδρος: Γιατί;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Μάρτυρας: Γιατί οι επαγγελματίες νομίζουν πως όλη η θάλασσα είναι δικιά τους. Άκουσα από το αλιευτικό ότι “θα φωνάξω το Λιμεναρχείο” και από το φουσκωτό “ θα μου κλ@@ τα α..”. Το αλιευτικό έφερε δύο κύκλους γύρω από το φουσκωτό και έφυγε. Εγώ μάζευα τα πράγματα μου και είπα “ακόμη μία συνηθισμένη φασαρία”.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Πρόεδρος: Από τη στιγμή που ακούτε την ανταλλαγή των δύο φράσεων μέχρι τη στιγμή που χωρίστηκαν, έχετε διέκοψε την οπτική επαφή με το σημείο;
Μάρτυρας: Δεν έδωσα σημασία σε όλο το συμβάν. Μπορεί να έγινε κάτι ενδιάμεσα που δεν παρατήρησα.
Πρόεδρος: Αναγνωρίσατε τους δύο συμμετέχοντες στο περιστατικό;
Μάρτυρας: Όχι
Πρόεδρος: Τους κατηγορούμενους τους γνωρίζετε;
Μάρτυρας: Όχι, τους γνώριζα φατσικά, γιατί ήταν πελάτες στο κατάστημα μου( σε.σ ο μάρτυρας είχε τότε φούρνο στην περιοχή).
Πρόεδρος:Ποιος από τους δύο ήταν στο σκάφος;
Μάρτυρας: Στα τόσα μέτρα δεν αναγνωρίζεις. Και το λιμεναρχείο που πήρα μου είπαν ότι δεν μπορείς να δεις συγκεκριμένα. Ούτε πρόσωπο ούτε σωματοδομή.
Πρόεδρος: Ο θανών ήταν πάνω; Τον είδατε;
Μάρτυρας: Αυτό δεν μπορώ να το πω, γιατί έτυχε την ώρα που μάζευα τα πράγματα και σηκώθηκα να φύγω δεν έδωσα σημασία.
Πρόεδρος: Μπορεί να ήταν άδειο;
Μάρτυρας: Μπορεί. Δεν το λέω με σιγουριά αυτό το πράγμα. Ο θεός είναι ψηλά κοιτάει, δεν μπορώ να πω κάτι που δεν έχω δει
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Πρόεδρος: Εσείς είστε σίγουρος ότι εκτός από την ανταλλαγή των φράσεων δεν είχε κάτι άλλο;
Μάρτυρας: 100%! Αυτό με έτρωγε, ότι αν καθόμουν λίγο ακόμα μπορεί να είχα δει κάτι.
Ο κ. Ασημάκος κατέθεσε ότι το απόγευμα έμαθε από τις ειδήσεις στο ίντερνετ, ότι ο πρώην υπουργός αγνοείται «και πήρα τηλέφωνο γνωστό μου λιμενικό και απλά τον ενημέρωσα ότι το σκάφος του Βαλυρακη είχε πρόβλημα με τη μηχανή. Δεν του είπα για το περιστατικό. Είπα ότι έχει πρόβλημα και έσβηνε η μηχανή και μου είπε πάω να ενημερώσω τον προϊστάμενο του. Δεν ένιωθα καλά και πήρα πάλι τον γνωστό μου από το λιμεναρχείο και του είπα ότι θέλω να καταθέσω, μου είπε ότι δεν είναι στην υπηρεσία. Πήγα 8 το πρωί την επόμενη μέρα, για να καταθέσω. Είπα για το περιστατικό, είπα ότι είχαν μια λογομαχία για ένα περιστατικό. Είτε στον τοίχο μίλαγα είτε στον διοικητή της Ερέτριας ήταν το ίδιο πράγμα», κατέθεσε.
Εισαγγελέας: Τον Βαλυράκη τον αντιληφθήκατε να είναι στο σκάφος όταν χώρισαν τα δύο σκάφη;
Μάρτυρας: Ναι τον είδα.
Η δίκη συνεχίζεται
Την ώρα που ολοένα και περισσότερες χώρες εγκαταλείπουν τη θανατική ποινή ως αναχρονιστική και απάνθρωπη, οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ιράν και άλλες χώρες ακολουθούν μια ανησυχητικά αντίθετη πορεία. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σαφής αύξηση των εκτελέσεων θανατικών ποινών, γεγονός που γεννά σοβαρά ερωτήματα για τον ρόλο και τον σκοπό της δικαιοσύνης στον σύγχρονο κόσμο. Στις ΗΠΑ, δεν είναι τυχαίο ότι η αύξηση των εκτελέσεων συνδέεται με την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος υιοθέτησε μια ρητορική «νόμου και τάξης» και ενθάρρυνε την αυστηρότερη εφαρμογή της θανατικής ποινής.
Παρότι μεγάλο μέρος της αμερικανικής κοινωνίας δείχνει ολοένα και μεγαλύτερη επιφύλαξη απέναντι στην εσχάτη των ποινών, η πολιτική βούληση φαίνεται να υπερισχύει της κοινωνικής συνείδησης. Ετσι, η δικαιοσύνη κινδυνεύει να μετατραπεί σε εργαλείο πολιτικής επίδειξης ισχύος και όχι σε μηχανισμό απονομής δικαίου. Ακόμη πιο ακραία είναι η κατάσταση στο Ιράν, όπου η θανατική ποινή χρησιμοποιείται μαζικά, συχνά ως μέσο καταστολής και εκφοβισμού.
Οι εκτελέσεις αυξάνονται δραματικά, πολλές φορές ύστερα από συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς εγγυήσεις δίκαιης δίκης. Εκεί, η δικαιοσύνη δεν λειτουργεί απλώς ανταποδοτικά, αλλά μετατρέπεται σε όπλο ενάντια στην κοινωνία. Το κοινό στοιχείο και στις δύο περιπτώσεις είναι η επικίνδυνη μετατόπιση της δικαιοσύνης προς έναν καθαρά ανταποδοτικό χαρακτήρα: διαπράττεις ένα έγκλημα και το κράτος απαντά με το ίδιο νόμισμα, αφαιρώντας ζωές. Ομως, αυτή η λογική δεν θεραπεύει κοινωνικά τραύματα ούτε αποτρέπει το έγκλημα. Αντίθετα, αναπαράγει τη βία και υπονομεύει την αξία της ανθρώπινης ζωής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η δικαιοσύνη οφείλει να είναι σωφρονιστική και αποκαταστατική, όχι εκδικητική. Μια κοινωνία που απαντά στο έγκλημα με φόνο δεν γίνεται δικαιότερη· απλώς νομιμοποιεί τη βία στο όνομα του νόμου.
Ο Θεόδωρος Μαντάς είναι ποινικολόγος, αντιπρόεδρος ΔΣΑ
Βαδίζοντας προς τον τέταρτο χρόνο του πολέμου στην Ουκρανία, απαιτείται ένας αναστοχασμός για το τι σημαίνει σήμερα Δύση, όταν η ίδια η Δύση δεν γνωρίζει τι είναι και πώς θα υπερασπιστεί τον εαυτό της. Αυτό φάνηκε έντονα μετά την εκλογή Τραμπ στη διακυβέρνηση των ΗΠΑ. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα παγκοσμιοποιημένο σύστημα, όπου από τη μια πλευρά έχουμε έναν κόσμο ολοκληρωτικών κρατών μαζικής επιτήρησης και από την άλλη έχουμε έναν κόσμο βαθιάς και γνήσιας δημοκρατίας (βλ. Luke Kemp: Goliath’s Curse).
Παραπέμποντας σε διεθνείς αναλύσεις, ο καθηγητής Παναγιώτης Ιωακειμίδης σε προηγούμενο βιβλίο του (Π. Κ. Ιωακειμίδης, «Ελλάδα: Ορίζοντας 2030», εκδ. Παπαζήση), υπογράμμιζε πως ένας «ανεξέλεγκτος ηγέτης δεν είναι πολιτικά υπόλογος για το κόστος ενός πολέμου. Στον πόλεμο άλλωστε δεν καταφεύγουν οι δημοκρατίες παρά τα αυταρχικά καθεστώτα, όπου η άσκηση της εξωτερικής πολιτικής είναι προσωποπαγής και δεν περιορίζεται από κάποιο θεσμικό αντίβαρο».
Σήμερα, ένας ολόκληρος κόσμος βρίσκεται σε αναταραχή και η διεθνής πολιτική διανύει μια μεταβατική περίοδο, κι αυτό επηρεάζει τα συμφέροντα πολλών χωρών και της Ελλάδας. Εχουμε μια ιστορική αναδιανομή ευθυνών για τη διαχείριση της ασφάλειας της Ευρώπης, και η Ελλάδα δεν πρέπει να απουσιάσει από αυτή τη διαδικασία. Η στάση της Ελλάδας απέναντι στην απρόκλητη ρωσική εισβολή κινήθηκε στο πλαίσιο των κεντρικών αξόνων της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής που είναι πάντα στάση αρχών με γνώμονα τη διεθνή νομιμότητα. Με στρατηγική ψυχραιμία η Ελλάδα πρέπει να βρει τη θέση της στο νέο διεθνές περιβάλλον και χρειάζεται ρεαλισμός και μια δημόσια συζήτηση που να μην είναι δέσμια παρωχημένων στερεοτύπων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μπροστά στις πολλαπλές προκλήσεις είναι εμφανής η ανάγκη για μια νέα στρατηγική σε εθνικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης, σημειώνει ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης. Αυτή τη νέα στρατηγική την ονομάζει νέα προοδευτική εξωτερική πολιτική και μας θυμίζει αυτό που γράφει ο Λόρενς Φρίντμαν, πως «οι πάντες χρειάζονται μια στρατηγική» γιατί πρέπει να βγαίνουμε από την «εννοιολογική αδράνεια», όπως μας ζητούσε ο αείμνηστος καθηγητής Θεόδωρος Κουλουμπής.
Σε μια περίοδο βαθιάς γεωπολιτικής αστάθειας, των ανατροπών, των πολεμικών συγκρούσεων, της αμφισβήτησης του διεθνούς δικαίου και της επικράτησης ακραίων συντηρητικών απόψεων από τις ΗΠΑ μέχρι την Ευρώπη, η διαμόρφωση προοδευτικών πολιτικών σε όλους τους τομείς είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ, υπογραμμίζει ο Π. Κ. Ιωακειμίδης. «Προκειμένου η Ελλάδα να μπορέσει στο μέτρο που εξαρτάται από την πλευρά της, πρώτον, να επιλύσει τα προβλήματα με τις όμορες χώρες και κυρίως με την Τουρκία και, δεύτερον, να αναβαθμίσει τη θέση στο ευρωπαϊκό, περιφερειακό και διεθνές ραγδαία μεταβαλλόμενο περιβάλλον» σημειώνει ο συγγραφέας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στα δύο μέρη του βιβλίου του επιχειρεί με εύστοχο τρόπο και εύληπτο λόγο να διερευνήσει εάν μπορεί να υπάρξει μια Προοδευτική Εξωτερική και Ευρωπαϊκή Πολιτική από και για τις προοδευτικές δυνάμεις που καλύπτουν το πολιτικό φάσμα από τη δημοκρατική Αριστερά, τη Σοσιαλδημοκρατία και την Κεντροαριστερά μέχρι τον μετριοπαθή φιλελεύθερο συντηρητικό χώρο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στο πρώτο μέρος του βιβλίου παρουσιάζει το περιεχόμενο, τις αξίες, τις παραμέτρους, τους στόχους και τις θέσεις αυτής της πολιτικής.
Στην εποχή Τραμπ αποκτούν πλέον ξεχωριστό ενδιαφέρον οι αξιακές βάσεις μιας νέας προοδευτικής εξωτερικής και ευρωπαϊκής πολιτικής που περιγράφει ο συγγραφέας. Στέκεται στην ηθική διάσταση της προοδευτικής εξωτερικής πολιτικής που συνιστά θεμελιακή παράμετρο και μας θυμίζει τι έγγραφε σχετικά ο κορυφαίος αμερικανός καθηγητής και πρώην σύμβουλος προέδρων των ΗΠΑ, Τζόζεφ Νάι: «Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι αρκούν οι καλές προθέσεις (intentions) στην εξωτερική πολιτική. Οχι βέβαια. Η ηθική εξωτερική πολιτική, όπως κάθε άλλη απόφαση που σχετίζεται με δημόσια πολιτική (public policy), για να είναι ηθική θα πρέπει να εκφράζεται σε τρεις διαστάσεις: α) στις προθέσεις, β) στα μέσα που χρησιμοποιούμε για την υλοποίησή της και γ) στις συνέπειες της πολιτικής. Η ισορροπία ανάμεσα σε αυτές τις τρεις διαστάσεις επιτρέπει να έχεις μια ολοκληρωμένη εικόνα για το εάν η πολιτική είναι ηθική ή δεν είναι».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Στο δεύτερο μέρος ο Π. Κ. Ιωακειμίδης αναλύει συνοπτικά τα μεγάλα θέματα της ελληνικής και ευρωπαϊκής πολιτικής και παρουσιάζει τις θέσεις και προσεγγίσεις της προοδευτικής πολιτικής. Εύστοχα υπογραμμίζει ο συγγραφέας πως η ελληνική εξωτερική πολιτική, αν και διαμορφώνεται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης και παρά τον υψηλό βαθμό εξευρωπαϊσμού που υπέστη ως αποτέλεσμα της συμμετοχής της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, η Ελλάδα παραμένει «γεωπολιτικό έθνος» με σημαντικά ελλείμματα ασφάλειας, γιατί «η γεωπολιτική έχει συντακτικό ρόλο στην Ελλάδα», όπως γράφει εύστοχα ο καθηγητής Γ. Βούλγαρης στο βιβλίο του, «Ελλάδα: Μια χώρα παραδόξως νεωτερική». Πόλις, Αθήνα 2019.
Ο συγγραφέας ενισχύει τα επιχειρήματα συνοδεύοντας τον αναστοχασμό του με ένα αδημοσίευτο κείμενο του Κώστα Σημίτη, του πολιτικού που όπως γράφει εύστοχα ο Π. Κ. Ιωακειμίδης «υπήρξε ο πολιτικός ηγέτης, πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης που δημιούργησε με τον λόγο και την εφαρμοσμένη πολιτική του ένα εντελώς ξεχωριστό δόγμα, ρεύμα, ισχυρή σχολή προοδευτικής εξωτερικής πολιτικής για την Ελλάδα. Μια σχολή που ξεπέρασε τα χρονικά όρια της διακυβέρνησής του».
Σε αυτή την εποχή της βαθιάς γεωπολιτικής αστάθειας και αμφισβήτησης του διεθνούς δικαίου, χρειάζεται σταθερή ευρωπαϊκή προοπτική, εθνική αυτοπεποίθηση και στρατηγική ψυχραιμία.
Να μην ξεχνάμε πως είμαστε χώρα του σκληρού πυρήνα της ενοποίησης. Αυτή τη συμμετοχή μας να την ενισχύσουμε.
Η Ελλάδα πρέπει να κινηθεί με τον ευρωπαϊκό «μοχλό πίεσης» και να αναβαθμίσει τη θέση της τόσο στο ευρωπαϊκό όσο και στο νέο διεθνές περιβάλλον. Η ελληνική εξωτερική πολιτική πρέπει να είναι πάντα στάση αρχών με γνώμονα τη διεθνή νομιμότητα. Δεν μπορεί η Ελλάδα να ζητάει σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο και στη σημασία των συνόρων μόνο εκεί που την αφορά το πρόβλημα κι αλλού να παραμένει σιωπηλή. Η συνέπεια είναι η βάση της αξιοπιστίας της εξωτερικής πολιτικής μας.
Αναλύσεις όπως αυτές που περιλαμβάνονται στο βιβλίο του καθηγητή Παναγιώτη Ιωακειμίδη είναι απαραίτητα εργαλεία για τη νέα συζήτηση και τη σωστή ανάγνωση της μεγάλης γεωπολιτικής εικόνας.
Ο Σωτήρης Ντάλης είναι καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, πρόεδρος του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου
Π. Κ. Ιωακειμίδης
Πέρα από τα στερεότυπα
Νέα προοδευτική εξωτερική και ευρωπαϊκή πολιτική
Με ένα αδημοσίευτο κείμενο του Κώστα Σημίτη
Εκδ. Ι. Σιδέρης, 2025, σελ. 202
Τιμή 18 ευρώ
Εναερίτης έχασε τη ζωή του, ενώ βρισκόταν πάνω σε κολόνα της ΔΕΗ, στη Βιομηχανική Περιοχή της Δράμας.
Ο 56χρονος εναερίτης έχασε τις αισθήσεις του, για άγνωστη -μέχρι στιγμής- αιτία, πάνω στην κολόνα, και αμέσως ειδοποιήθηκε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, που τον μετέφερε χωρίς σφυγμό στο Γενικό Νοσοκομείο Δράμας.
Παρά τις προσπάθειες των γιατρών να τον επαναφέρουν στη ζωή, αυτό δεν κατέστη δυνατό.
Είναι απολύτως προφανές το γιατί φέρνει σε τόσο δύσκολη θέση η δημιουργία ενός κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού. Μπορούμε και πρέπει, όμως, συνεχώς να υπενθυμίζουμε ότι υπάρχουν διακρίσεις ανάμεσα στις προσωπικές και τις πολιτικές κρίσεις. Και δεν είναι και τόσο δύσκολες.
Πολιτική κρίση συνιστά, λοιπόν, η διαπίστωση ότι έχει μαζέψει γύρω της διάφορους εκπροσώπους της χριστιανικής και εθνικιστικής Δεξιάς. Το ποια θα είναι η τελική σύνθεση του κόμματος που θα δημιουργηθεί, βέβαια, θα το δούμε. Διότι, αν η συμπάθεια σε ανθρώπους με αμφιλεγόμενες πεποιθήσεις αποτελούσε αυτόματη ταφόπλακα πολιτικής καριέρας, τότε θα πρέπει να ανακαλέσουμε ότι ο Πρωθυπουργός εκθείαζε ομοιοπαθητικούς, ένας υπουργός πούλησε νανογιλέκα και δεκάδες άλλοι αιρετοί έχουν χειροκροτήσει διαφόρων ειδών κουμάσια σε πορείες για Μακεδονικό, ταυτότητες, μνημόνια κ.λπ. Δεν πάθαμε όλοι αμνησία.
Αυτό που δεν συνιστά πολιτική κρίση είναι ότι χρησιμοποιεί την ιδιότητα της «χαροκαμένης» και το πτώμα του παιδιού της σαν «βατήρα». Είναι μια ηθική κρίση που διατυπώνεται από οργανικούς διανοούμενους, πολιτικούς που έχουν κυνηγήσει τον σταυρό με κάθε μέσο, αλλά και πολιτικούς που δεν έχουν μαζέψει μισό σταυρό ποτέ. Συνεπώς, εκτός από προσβλητική, είναι και κωμικά υποκριτική. Μόνο κίτρινες στήλες κρίνουν το αν είναι ηθικοί οικογενειάρχες οι πολιτικοί, ενώ για την κάθε Καρυστιανού έχει γίνει ΟΚ να μας λέει ο κάθε πολιτικάντης ή πανελίστας αν πείθεται από το πένθος της.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το θέλετε και πιο συγκεκριμένα; Εχουν υπάρξει γυναίκες πολιτικοί που έκαναν πολιτική καριέρα έχοντας εκλεγεί με έδρες και σταυρούς πατεράδων και συζύγων τους (ενίοτε και ύστερα από πρόωρο θάνατο τους). Πασίγνωστα τα ονόματα. Αν τους έλεγαν οι αντίπαλοί τους ότι χρησιμοποίησαν τα πτώματα σαν «βατήρες», δεν θα βλέπαμε ξεκάθαρα τη χυδαιότητα; Δεν θα απαιτούσαμε την καταδίκη της;
Αυτό που είναι πολιτικό, ξεκάθαρα πολιτικό, είναι η επιλογή της παραπάνω επικοινωνιακής γραμμής από μέλη και υποστηρικτές της κυβέρνησης κατά την οποία συνέβη η τραγωδία των Τεμπών, η διαρροή πειραγμένων ηχητικών στη δημοσιότητα, η απόρριψη της δικογραφίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ο διασυρμός του εθνικού φορέα διερεύνησης, η συστηματική λοιδορία και άλλων συγγενών θυμάτων.
Διότι ο βασικός χορηγός του αντισυστημισμού στη χώρα μας δεν είναι η Καρυστιανού. Είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζει τους θεσμούς, το Δίκαιο και την εξουσία η κυβέρνηση της ΝΔ.
Αντόνιο Μπαντέρας: ο Ισπανός σταρ που έχει συνδέσει το όνομά του με τον διεθνή κινηματογράφο, παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της ευρωπαϊκής σκηνής. Από τον θρυλικό Ζορό και τον Γάτο με τις Μπότες έως εμβληματικές παραγωγές όπως Συνέντευξη με έναν Βρικόλακα, Philadelphia, Το Σπίτι των Πνευμάτων και πιο πρόσφατα το Indiana Jones και ο Δίσκος του Πεπρωμένου, η πορεία του αποδεικνύει τη διαχρονική του αξία.
Παράλληλα με την κινηματογραφική του καριέρα, ο Μπαντέρας συνεχίζει να δραστηριοποιείται και στο θέατρο. Αυτή την περίοδο, όπως ανέφερε ως καλεσμένος στην εκπομπή El Hormiguero, βρίσκεται σε φάση έντονης δημιουργικότητας, παρουσιάζοντας ένα νέο θεατρικό πρότζεκτ. Μια τόσο απαιτητική διαδρομή, ωστόσο, δεν θα μπορούσε να στηριχθεί χωρίς έναν τρόπο ζωής που δίνει προτεραιότητα στην υγεία και την ισορροπία.
Η στροφή στη μεσογειακή διατροφήΟ Μπαντέρας είναι εδώ και χρόνια ένθερμος υποστηρικτής της μεσογειακής διατροφής, της συστηματικής άσκησης και της ισορροπημένης καθημερινότητας. Η φιλοσοφία αυτή ενισχύθηκε μετά το έμφραγμα που υπέστη το 2017 στο Λονδίνο – ένα γεγονός που, όπως έχει δηλώσει, τον ώθησε να επαναξιολογήσει πλήρως τις συνήθειές του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Έκτοτε, έχει περιορίσει σημαντικά την κατανάλωση κόκκινου κρέατος, το οποίο σχεδόν εξαφάνισε από τη διατροφή του. Όπως έχει εξηγήσει, μετά το καρδιακό επεισόδιο συνειδητοποίησε τη σημασία της σωστής διατροφής, επιλέγοντας τροφές που προστατεύουν την καρδιά και ενισχύουν τη συνολική ευεξία.
Η άσκηση ως τρόπος ζωήςΗ αλλαγή στον τρόπο ζωής του συνοδεύτηκε από έντονη φυσική δραστηριότητα. Ο Μπαντέρας έχει εντάξει το τρέξιμο στη ρουτίνα του, διανύοντας περίπου δέκα χιλιόμετρα κάθε δύο ή τρεις ημέρες. Για εκείνον, η άσκηση δεν αποτελεί μόνο μέσο διατήρησης της φυσικής κατάστασης, αλλά και βασικό εργαλείο φροντίδας της καρδιάς και της ψυχικής υγείας.
Η σημασία της πνευματικής ισορροπίαςΠέρα από τη διατροφή και την άσκηση, ο ηθοποιός δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην πνευματική του ευεξία. Όπως έχει πει, ένα από τα πιο απλά αλλά ουσιαστικά «καταφύγιά» του είναι η κουζίνα. Το μαγείρεμα τον χαλαρώνει και τον βοηθά να αποφορτιστεί από την ένταση της καθημερινότητας, επιλέγοντας απλά πιάτα που του προσφέρουν ευχαρίστηση και ευεξία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στα 65 του χρόνια, ο Αντόνιο Μπαντέρας αποδεικνύει ότι η αληθινή πολυτέλεια δεν βρίσκεται στη φήμη ή στις επιτυχίες, αλλά στη συνειδητή φροντίδα του σώματος και του νου. Το έμφραγμα του 2017 υπήρξε για εκείνον σημείο καμπής, οδηγώντας τον σε μια νέα, πιο ισορροπημένη και ουσιαστικά πιο υγιή ζωή.
Έλληνες επιστήμονες από τη Θεσσαλονίκη βρίσκονται στην αιχμή της ευρωπαϊκής διαστημικής τεχνολογίας, συμμετέχοντας σε κορυφαία ομάδα του προγράμματος δορυφόρων Galileo. Πρόκειται για αποφοίτους του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), που αποτελούν βασικά στελέχη της ομάδας ειδικών του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), αποδεικνύοντας ότι η ελληνική ανώτατη εκπαίδευση μπορεί να σταθεί ισάξια στην παγκόσμια επιστημονική σκηνή.
Ο Μιγκέλ Μαντέιγκα Μπαουτίστα, επικεφαλής του Galileo Programme Office της ESA, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ «Πρακτορείο 104,9 FM», με αφορμή την πρόσφατη επιτυχημένη εκτόξευση των δορυφόρων 33 και 34 από το Κουρού, αναφέρθηκε στους Έλληνες επιστήμονες που συμμετέχουν στο έργο. «Από τη Θεσσαλονίκη έχω τρία σημαντικά στελέχη στην ομάδα μου. Έχετε δημιουργήσει εξαιρετικούς επιστήμονες στην Ανώτατη Εκπαίδευση», σημείωσε, προσθέτοντας ότι πολλοί Έλληνες μηχανικοί εργάζονται σε κρίσιμες ειδικότητες, όπως του Μηχανικού Συστημάτων Σήματος και Πλοήγησης ή του Μηχανικού Συστημάτων και Τεχνολογιών Επικοινωνίας.
Ο ίδιος εξήγησε ότι από το 2007-2008 υπήρξε μεγάλη κινητικότητα επιστημόνων προς την κεντρική και βόρεια Ευρώπη, με τη Ελλάδα να συνεισφέρει μηχανικούς υψηλής κατάρτισης. «Η Θεσσαλονίκη μάς έχει χαρίσει πολύ σημαντικά στελέχη», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας τη διαρκή παρουσία Ελλήνων επιστημόνων στην ESA και σε άλλους ευρωπαϊκούς οργανισμούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το επίπεδο γνώσεων που παρέχουν πανεπιστήμια όπως το ΑΠΘ είναι, σύμφωνα με τον κ. Μπαουτίστα, ιδιαίτερα υψηλό. «Γνώσεις τις οποίες βρίσκει κανείς όχι μόνο στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος, αλλά και σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Είναι πολύ καλοί μηχανολόγοι και το ταλέντο αυτό είναι κρίσιμο για την ανάπτυξη της τεχνολογίας του διαστήματος», υπογράμμισε.
«Είμαστε πολύ περήφανοι γι’ αυτό. Όλες οι χώρες της Ευρώπης και πόλεις όπως η Θεσσαλονίκη συνεισφέρουν σημαντικά στις δραστηριότητες διαστημικής μηχανολογίας και τεχνολογίας», πρόσθεσε, παρουσιάζοντας έναν από τους 16 σταθμούς Galileo IOV που εξασφαλίζουν ακρίβεια στην πλοήγηση.
Η νέα εποχή του Galileo και οι Έλληνες μηχανικοίΓια την ομάδα του Galileo, η τελευταία εκτόξευση είχε ιδιαίτερη σημασία. «Κάθε εκτόξευση είναι σημαντική, όμως αυτή ήταν η πρώτη με τον νέο πύραυλο Ariane 6 και η πρώτη φορά που δορυφόροι Galileo τέθηκαν σε μέση τροχιά, στα 23.000 χιλιόμετρα από τη Γη», εξήγησε ο επικεφαλής του προγράμματος, επισημαίνοντας τη συμβολή των Ελλήνων μηχανικών του ΑΠΘ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Το ευρωπαϊκό σύστημα Galileo θεωρείται το πιο ακριβές παγκοσμίως. «Άλλα συστήματα δορυφορικής πλοήγησης κάνουν αναβάθμιση δύο με τρεις φορές την ημέρα, ενώ το Galileo λειτουργεί σε πραγματικό χρόνο, χάρη στους σταθμούς βάσης του», σημείωσε ο κ. Μπαουτίστα.
Νέες προοπτικές και θέσεις εργασίας στον διαστημικό τομέαΜια καριέρα στη διαστημική τεχνολογία είναι εφικτή για νέους από τη Θεσσαλονίκη και όλη την Ελλάδα, σύμφωνα με τον επικεφαλής του Galileo. «Ο τομέας έχει εκραγεί τα τελευταία χρόνια· σήμερα υπάρχουν ανάγκες για περίπου 200 θέσεις εργασίας ετησίως», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η ESA προσλαμβάνει επιστήμονες μέσω διαγωνιστικής διαδικασίας.
Τη σημασία της συμμετοχής νέων Ελλήνων στον τομέα τόνισε και ο Κρίστοφ Κάουτς, διευθυντής στη Γενική Διεύθυνση Αμυντικής Βιομηχανίας και Διαστήματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. «Προσκαλώ όλους τους Έλληνες επιστήμονες να κοιτάξουν το Διάστημα και τις διαστημικές τεχνολογίες· θα εργαστούν στο όριο των δυνατοτήτων που επιτρέπει η Φυσική», είπε χαρακτηριστικά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Η στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης στο ΔιάστημαΗ επιτυχημένη εκτόξευση των νέων δορυφόρων Galileo, σύμφωνα με τον κ. Κάουτς, στέλνει δύο μηνύματα: τη διασφάλιση της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας του δορυφορικού αστερισμού. Μέχρι το τέλος του 2027 αναμένεται η εκτόξευση της δεύτερης γενιάς δορυφόρων, με μεγαλύτερη ακρίβεια και ψηφιακές δυνατότητες.
Οι επόμενες υπηρεσίες θα περιλαμβάνουν λειτουργίες επείγουσας επικοινωνίας σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών, καθώς και νέα συστήματα υψηλής ακρίβειας κάτω των 20 εκατοστών. Παράλληλα, αναπτύσσεται τεχνολογία Low Earth Orbit Positioning, Navigation and Timing (LEO-PNT).
Αυτόνομα οχήματα, δίκτυα 6G και νέες τεχνολογίεςΗ νέα γενιά δορυφόρων Galileo, όπως εξήγησε ο Χαβιέ Μπενεντίκτο, διευθυντής Πλοήγησης της ESA, θα ενισχύσει την αξιοπιστία και την ευελιξία του συστήματος. Οι τεχνολογίες που αναπτύσσονται περιλαμβάνουν οπτικά και κβαντικά συστήματα, καθώς και δορυφόρους χαμηλότερης τροχιάς, που θα βελτιώσουν το σήμα στο έδαφος.
Η πρωτοβουλία OpStar για οπτική πλοήγηση μέσω laser θα αυξήσει περαιτέρω την ακρίβεια, κάτι κρίσιμο για τα δίκτυα 6G και 7G και τις εφαρμογές αυτόνομης οδήγησης.
Η κληρονομιά του Ariane και το μέλλον των εκτοξεύσεωνΗ αποστολή VA266 με τους δύο νέους δορυφόρους SAT 33 και SAT 34 του Galileo αποτέλεσε την πέμπτη πτήση του Ariane 6 και την 358η εκτόξευση της Arianespace. Ο Γκι Πιλσέν, μάνατζερ του προγράμματος Ariane 6, ανέφερε ότι στόχος είναι η αύξηση του ρυθμού εκτοξεύσεων, ώστε έως το 2027 να πραγματοποιούνται έως δέκα αποστολές ετησίως.
Οι δύο δορυφόροι θα περάσουν μήνες δοκιμών και βαθμονόμησης σε τροχιά 23.222 χιλιομέτρων. Η ESA έχει την ευθύνη της εκτόξευσης, ενώ η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για το Διαστημικό Πρόγραμμα (EUSPA) θα διαχειριστεί τη λειτουργία των δορυφόρων, ενισχύοντας τον ρόλο της Ευρώπης στην παγκόσμια διαστημική σκηνή.
Η πρωθυπουργός της Δανίας Μέτε Φρεντέρικσεν έκανε λόγο για «θεμελιώδη διαφωνία» με τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με το μέλλον της Γροιλανδίας, για την οποία έχει εκφράσει ενδιαφέρον ο Ντόναλντ Τραμπ. Η δήλωση ήρθε την επομένη της συνάντησης των ηγετών των δύο χωρών.
Σύμφωνα με γραπτά σχόλια που διαβιβάστηκαν στο Γαλλικό Πρακτορείο, η Ουάσιγκτον και η Κοπεγχάγη συμφώνησαν να δημιουργήσουν ομάδα εργασίας. Ωστόσο, «αυτό δεν αλλάζει σε τίποτα το γεγονός ότι υπάρχει μία θεμελιώδης διαφωνία, επειδή η αμερικανική φιλοδοξία να πάρει τον έλεγχο της Γροιλανδίας παραμένει στο ακέραιο», ανέφερε η Φρεντέρικσεν.
Η πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι πρόκειται για «σοβαρή κατάσταση» και υπογράμμισε πως η κυβέρνησή της θα συνεχίσει τις προσπάθειες για να αποτρέψει την υλοποίηση ενός τέτοιου σεναρίου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Την Τετάρτη, ο Δανός υπουργός Εξωτερικών Λαρς Λάκε Ράσμουσεν διαπίστωσε μια τέτοια «θεμελιώδη διαφωνία» και κατήγγειλε την επιθυμία του Ντόναλντ Τραμπ να «κατακτήσει» τη Γροιλανδία, έπειτα από συνάντηση στον Λευκό Οίκο με Αμερικανούς αξιωματούχους.
«Δεν ήταν μια εύκολη συνάντηση, και θα πρέπει να ευχαριστήσω τους δύο υπουργούς (της Δανίας και της Γροιλανδίας), που ανέδειξαν με σαφήνεια τη θέση του βασιλείου και απάντησαν στις αμερικανικές δηλώσεις», υπογράμμισε η επικεφαλής της κυβέρνησης της Δανίας.
Η Δανία έστειλε, εξάλλου, στρατιωτικές ενισχύσεις στην αυτόνομη περιφέρεια της Δανίας και εξασφάλισε ότι αρκετές ευρωπαϊκές χώρες θα στείλουν μια στρατιωτική αποστολή σε υποστήριξη της Κοπεγχάγης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Υπάρχει ομοφωνία στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ για το ότι μια ενισχυμένη παρουσία στην Αρκτική είναι απαραίτητη για την ευρωπαϊκή και βορειοαμερικανική ασφάλεια», προσθέτει η Φρεντέρικσεν.
«Η Δανία επένδυσε σημαντικά σε νέες ικανότητες στην Αρκτική. Και θα πρέπει να χαιρετίσω το ότι ένας ορισμένος αριθμός συμμάχων συνεισφέρουν αυτή τη στιγμή σε κοινά γυμνάσια στη Γροιλανδία και γύρω από αυτήν»
Είναι ωραίοι οι αγροτοπατέρες που ηγούνται του μπλόκου της Νίκαιας, του μπλόκου του… Περισσού για να είμαστε ακριβείς, διότι ΚΚΕ είναι οι άνθρωποι και δεν το κρύβουν – η μεγάλη πλειοψηφία τους τουλάχιστον. Κάποιος, κάποιοι συναγωνιστές τραμπούκισαν τρακτέρ που ανήκουν σε δύο από τους προχθεσινούς συνομιλητές του Κυριάκου Α’ κι αμέσως λειτούργησε το κουκουεδιστικό συνωμοσιολογικό. Οτι, τάχα μου και καλά, «τρίτος δάκτυλος» ενήργησε για να σκάσουν τα λάστιχα από τα τρακτέρ, όπως και να γράψουν και τη λέξη «προδότης» πάνω σε αυτά. Ποιος είναι αυτός ο «τρίτος δάκτυλος», δεν ειπώθηκε βέβαια, αλλά εδώ υπάρχει ένα ζητηματάκι: δεν αναφέρομαι στο ποιος ή ποιοι έκοψαν τα λάστιχα των τρακτέρ, όχι. Αναφέρομαι στο εξής: υποτίθεται ότι οι αγωνιζόμενοι αγρότες παραμένουν στα μπλόκα και περιφρουρούν την κινητοποίηση και τα εργαλεία τους. Αφού παραμένουν λοιπόν στα μπλόκα, πώς έγινε αυτό και δεν αντελήφθησαν τη δράση των… προβοκατόρων που υποτίθεται ότι έδρασαν για να δυσφημήσουν τον αγώνα τους;
Για να επισυμβεί αυτό, δύο τινά έχουν μεσολαβήσει: ή μας παραμυθιάζουν και είναι όλοι στα σπίτια τους και έχουν αφημένα τα τρακτέρ στον κόμβο της Νίκαιας ή βρίσκονταν στο μπλόκο και έκαναν τα στραβά μάτια στους δολιοφθορείς των τρακτέρ των δύο συνομιλητών του Κυριάκου Α’. Αλλη εξήγηση δεν υπάρχει, σύντροφοι…
Δύο σχολές για μία κρίσηΚαι κάτι ακόμη σε σχέση με τις αγροτικές κινητοποιήσεις: πληροφορούμαι εγκύρως ότι στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν διαμορφωθεί δύο σχολές διαχείρισης της κρίσης. Η πρώτη επιμένει στην ήπια αντιμετώπιση των κινητοποιήσεων με διάλογο, στην κατεύθυνση της εξεύρεσης μιας ικανοποιητικής λύσης για να φύγουν οι αγρότες από τα μπλόκα. Η άλλη γραμμή είναι εκείνη που προωθεί τη σκληρή αντιμετώπιση του προβλήματος. Να χρησιμοποιηθούν δηλαδή αστυνομικές δυνάμεις για να λυθούν τα μπλόκα. Προς γενική έκπληξη, ο υπουργός Χρυσοχοΐδης είναι υπέρ της πρώτης επιλογής. Και μαζί του συντάσσεται και ο πρόεδρος Κυριάκος Α’. Ισως γιατί ο Χρυσοχοΐδης, εκτός από σοβαρός άνθρωπος που είναι, γνωρίζει ότι επιχειρησιακά το εγχείρημα της βίαιης λύσης των μπλόκων είναι δύσκολο και εμπεριέχει κινδύνους. Πολλαπλούς…
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τούτων δοθέντων, θα αναφέρω ότι η κυβέρνηση φέρεται να προσανατολίζεται άμεσα στην ενεργοποίηση του νομικού οπλοστασίου που διαθέτει, με την άσκηση ποινικών διώξεων και την επιβολή προστίμων, τα οποία θα βεβαιώνονται κατευθείαν στην Εφορία, χωρίς τη δυνατότητα αναστολής ή διαγραφής.
Το παραμύθι με το ΠΑΣΟΚ…«Πενία τέχνας κατεργάζεται», διακήρυσσε ήδη από τον 3ο αιώνα προ Χριστού ένας σοφός κύριος, ονόματι Θεόκριτος, θέλοντας να καταδείξει με τρεις λέξεις ότι ο φτωχός για να αντιμετωπίσει τη φτώχεια του πρέπει να βάζει το μυαλό του να δουλέψει. Αλλιώς θα παραμείνει φτωχός. Ισχύει στη ζωή, ισχύει και στην πολιτική. Το θυμήθηκα διαβάζοντας εδώ κι εκεί πως ο εξ εφέδρων πρόεδρος Τσίπρας, στην προσπάθειά του να εμφανιστεί ως επικυρίαρχος της Κεντροαριστεράς και διεμβολιστής του ΠΑΣΟΚ, ενέταξε στο πάνελ της σαββατιάτικης παρουσίασης του «παραμυθιού» του στη Θεσσαλονίκη και την ανιψιά του μακαρίτη του Ροβέρτου Σπυρόπουλου, Κωνσταντίνα, κόρη του αδερφού του. Αμεσα τα φιλοκυβερνητικά Μέσα από κοινού με εκείνα που στηρίζουν τον εξ εφέδρων πρόεδρο έσπευσαν να αποκωδικοποιήσουν τη συμμετοχή της Σπυροπούλου στο πάνελ ως «σοβαρή αναταραχή» στο ΠΑΣΟΚ!!!
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Και πως εξ αυτού του λόγου το κόμμα βρίσκεται αντιμέτωπο με νέα δεινή κρίση κ.λπ. κ.λπ., το γνωστό παραμύθι, που ανακυκλώνεται χρόνια τώρα…
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τους ενημερώνω πάντως, γιατί μάλλον τους διαφεύγει, ότι ο υιός Σπυρόπουλου, ονόματι Απόστολος, στις τελευταίες εκλογές είχε αναζητήσει την τύχη του στην πολιτική ως υποψήφιος της ΝουΔου – έτσι, για να έχουμε μια πλήρη εικόνα περί των πολιτικών της οικογένειας του μακαρίτη…
…και την έκτακτη σύσκεψηΕνημερώνω ακόμα, με αυτή την ευκαιρία, ότι δεν σταματούν στη Σπυροπούλου (και τον πικραμένο Σαουλίδη) τα εσωκομματικά προβλήματα του ΠΑΣΟΚ εξαιτίας της εκδήλωσης για το «παραμύθι» Τσίπρα. Σύμφωνα με «έγκυρες» πληροφορίες, στην εκδήλωση του Σαββάτου προτίθεται να παραστεί ο μπατζανάκης του περιπτερά απέναντι από τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στην πόλη, κι επίσης η κομμώτρια που περιποιείται τη σύζυγο παλαιού στελέχους του κόμματος, το οποίο ανήκει στο λεγόμενο «παλιό ορθόδοξο». Κατά τις ίδιες πηγές, γίνεται προσπάθεια να καμφθούν οι αντιρρήσεις της πρώτης ξαδέρφης της πεθεράς νυν στελέχους του Κινήματος, η οποία επί του παρόντος, παρότι έχει προσκληθεί στην εκδήλωση του «Ολυμπίου», έχει ορισμένες επιφυλάξεις να παραστεί. Τέλος, κι αυτό κάνει ακόμη πιο έντονες τις αναταράξεις στο ΠΑΣΟΚ εξαιτίας της εκδήλωσης του Σαββάτου, στη Χαριλάου Τρικούπη, με το που ενημερώθηκαν για τις περιπτώσεις «μπατζανάκης του περιπτερά», «κομμώτρια συζύγου εκπροσώπου του παλιού ορθόδοξου» αλλά και «ξαδέρφη πεθεράς στελέχους», συγκάλεσαν έκτακτη σύσκεψη προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κατάσταση που διαμορφώνεται!..
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Γελάτε; Δεν θα ‘πρεπε. Σε αυτό το επίπεδο θα οδηγηθεί η κατάσταση σε λίγο με το «πενία τέχνας κατεργάζεται» του φουκαρά του Τσίπρα…
Λάσπη στον ανεμιστήραΚαι ολίγη από Καρυστιανού: η «πρόεδρος», εξ όσων συνάγω, έχει ένα θέμα με τα ονόματα. Δεν έχει αντιληφθεί προφανώς ότι από τη στιγμή που αποφάσισε να εισέλθει τόσο θορυβωδώς στην αρένα θα της τίθενται ερωτήσεις, πολλές φορές αμείλικτες, στις οποίες θα καλείται να απαντήσει. Διότι η αρένα έχει θηρία και γύρω γύρω θεατές που διψούν για αίμα – δεν είναι κομμωτήριο στην Καλαμαριά, ας πούμε, να ανταλλάσσεις ιδέες την ώρα που κάνεις ρίζα.
Αλλά η «πρόεδρος» φαίνεται να μην προσαρμόζεται εύκολα σε αυτού του είδους την υποχρέωση: ήτοι, να λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Θυμάστε, ξεκίνησε με εκείνη την ιστορία, ότι τάχα μου κάποιος απείλησε τη ζωή της, και του παιδιού της, ώστε να την εξαναγκάσει να σταματήσει να μιλάει. Οταν της ζητήθηκε να κατονομάσει ποιος την απείλησε, ποιος της μετέφερε τις απειλές και πού συνέβη όλο αυτό, αρνήθηκε να δώσει λεπτομέρειες. Μέχρι που αποκαλύφθηκε ότι όλο αυτό ήταν μια μούφα – ένα κατασκεύασμα. Υστερα δήλωσε ότι «κάποιοι» της πρόσφεραν πολλά λεφτά για να σωπάσει. Ρωτήθηκε επανειλημμένα ποιοι ήταν αυτοί, αλλά δεν είπε λέξη – προφανώς άλλο κατασκεύασμα. Τώρα, διατείνεται, επιτιθέμενη στους υπόλοιπους συγγενείς θυμάτων των Τεμπών που μετείχαν στον σύλλογο, είτε ότι της έβαζαν τρικλοποδιές είτε ότι την απέτρεπαν να δημοσιοποιήσει τις οικονομικές καταστάσεις του συλλόγου (που υπόκεινται πλέον στον έλεγχο της ΑΑΔΕ). Ρωτήθηκε και πάλι ποιοι ήταν αυτοί οι συγγενείς, αλλά ακολούθησε την ίδια γραμμή – δεν τους αποκαλύπτει για να μην τους εκθέσει, όπως είπε.
Ναι, αλλά αυτό μοιάζει περισσότερο με λάσπη στον ανεμιστήρα, παρά με ηθική και τίμια στάση απέναντι στα πράγματα. Και δεν είναι σωστό, όπως και να το δεις, όπως και να το κάνεις…
Εις μνήμην Σήφη ΒαλυράκηΜεγάλη τιμητική εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την επόμενη Παρασκευή, που ο μήνας έχει 23, στις 6 το απόγευμα στην ΕΣΗΕΑ, για να τιμηθεί ο αγωνιστής του αντιδικτατορικού αγώνα Σήφης Βαλυράκης, ακριβώς πέντε χρόνια μετά την άγρια δολοφονία του στην Εύβοια. Στην εκδήλωση που διοργανώνεται από την οικογένεια και τους φίλους του Σήφη, θα μιλήσουν για τον πολιτικό Βαλυράκη δύο πρώην πρωθυπουργοί, ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς, εκπρόσωποι αντιστασιακών οργανώσεων, Κρήτες, καθώς και εκπρόσωποι από πολιτικά κόμματα. Είναι μια εκδήλωση μνήμης για έναν άνθρωπο που υπηρέτησε τη Δημοκρατία και το Κοινοβούλιο με συνέπεια, αξιοπρέπεια και σεβασμό στους δημοκρατικούς θεσμούς.
Δεκαπέντε χρόνια (27 Ιανουαρίου 2010) που έχει φύγει από τη ζωή ο σημαντικός αριστερός στοχαστής, πολιτικός ακτιβιστής, συγγραφέας και πανεπιστημιακός Χάουαρντ Ζιν. Μας ήρθε στο μυαλό αυτές τις μέρες. Τον θυμόμαστε όταν επισκέφθηκε την Αθήνα με αφορμή την παράσταση πάνω σε δικό του κείμενο «Ο Μαρξ στο Σόχο» με τον Αγγελο Αντωνόπουλο. Τον θυμόμαστε και όταν ανατρέχουμε σε αυτόν λόγω επικαιρότητας. Από τα τελευταία φωτισμένα μυαλά των ΗΠΑ ο Ζιν, φίλος του Τσόμσκι, άνθρωπος που ανδρώθηκε μέσα από την εργατική τάξη. Σε μια οικογένεια που, όπως έλεγε στην αυτοβιογραφία του, παρότι συχνά δεν είχαν να πληρώσουν το νοίκι, η μάνα του φρόντιζε πάντα να έχουν αυτός και τα αδέρφια του ένα καλό και ζεστό φαγητό. Ο Ζιν που δούλεψε παντού. Από τα άδυτα της εργατικής τάξης έως και στρατιωτικός και βέβαια πανεπιστημιακός. Ελεγε και περιέγραφε πάντα πως ακριβώς αυτή η ταξική και κοινωνική συνείδηση διαμορφώθηκε μέσα σε μια πολύ δύσκολη μεταπολεμική εποχή.
Στον απόηχο του New Deal, σε δουλειές του ποδαριού, σε αποθήκες με αρουραίους. Μια Αμερική όχι μακριά από αυτήν που περιέγραφε νωρίτερα ο Στάινμπεκ. Και κοντά σε ένα νέο όνειρο που όμως δεν περιλάμβανε τους πάντες. Το διάβασμα ενός Ντίκενς αρκούσε – τα έλεγε ο ίδιος. Ο Ζιν τότε και στο πλαίσιο ενός διπολικού κόσμου επέμενε ότι παρά τα χοντρά φάλτσα της Σοβιετικής Ενωσης δεν έχασε ποτέ την πίστη του στον Σοσιαλισμό. Και παρά τις ανισότητες της Αμερικής δεν έχασε ποτέ την πίστη του στη Δημοκρατία. Αυτός ο συγκερασμός είναι που τον οδήγησε στη συμμετοχή του στα μαζικά κινήματα για το Βιετνάμ ή τα δικαιώματα των μαύρων. Τι θα έλεγε σήμερα άραγε που η ICE σκοτώνει εν ψυχρώ ανθρώπους και φτάνει ακόμα και η Μπίλι Ελις να μιλάει για τρομοκρατία του κράτους; Τι θα έλεγε με μια Αμερική που διαμορφώνει ρήγμα στο εσωτερικό της συλλογικής Δύσης και με τον παλιό άκοπα ιμπεριαλιστικό τρόπο παρεμβαίνει ξανά κυνικά και στεγνά; Και ο Ζιν και άλλοι στοχαστές που καθόρισαν τη συλλογική σκέψη δεν θεωρούσαν καθόλου ντεμοντέ αυτό που λέγεται ταξική συνείδηση. Αντίθετα, έβλεπαν την πάλη των τάξεων ως μια βασική μηχανική της Ιστορίας.
Σήμερα που όλα αυτά μοιάζουν παλιακά και ένας μοντέρνος εθνο-απομονωτισμός αλλά και μια νεοσυντηρητική στροφή διατρέχει ακόμα και λεγόμενους κεντρώους συμπολίτες μας, μια τέτοια σκέψη σαν του Ζιν θα ήταν ακόμα πιο κρίσιμη. Πέραν του γεγονότος πως ο ίδιος έθετε τον καθημερινό άνθρωπο ως πρωταγωνιστή μιας συλλογικής κίνησης, έχει σημασία και εκείνη η λεπτή ευαισθησία που δεν εξετράπη σε κυνισμό και κρατήθηκε στις βασικές της τις αρχές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Αυτός, Αυτή, Αυτό: ΓκάζιΗ τρίτη κατά σειρά παρουσίαση της «Ιθάκης» του Αλέξη Τσίπρα, τώρα στη Θεσσαλονίκη, θα επιταχύνει τις διεργασίες για τον νέο φορέα του πρώην πρωθυπουργού. Ενα μέρος των δημοσιολόγων θέλει να αποδώσει αμηχανία στη Λ. Αμαλίας και στο στρατηγείο Τσίπρα λόγω της επίσημης πρόθεσης της Μαρίας Καρυστιανού για νέο κόμμα. Λογικό αν και υπάρχει μια πιο αφώτιστη ερμηνεία. Αν μαζί με την Καρυστιανού «κλειδώσει» ένα κόμμα του θυμού απ’ τα δεξιά του φάσματος, ο Τσίπρας μπορεί να μετακινηθεί προς το Κέντρο και την Κεντροαριστερά ευκολότερα ως συγκράτηση αυτών των δυνάμεων.
#Hashtag: ΟριενταλισμόςΚακά τα ψέματα η δυτική δημοσιολογία διαβάζει με όρους οριενταλισμού τα γεγονότα στο Ιράν. Λίγοι καταδύονται σοβαρά στο πιο αξιοσημείωτο μέρος των αναλύσεων.
Τι κοινωνική δυναμική έχουν οι τρέχουσες διαδηλώσεις ή ποια κοινωνικά στρώματα μετακινούνται, π.χ. ποια η στάση της νεολαίας ή των παζαριτών. Ο όρος «μουλάδες» πάει και έρχεται ενώ πολλοί οριοθετούν την όλη ταραχή υπό το φάσμα της διεύρυνσης των ελευθεριών ή της παλινόρθωσης του γιου του Σάχη. Ταπεινή σκέψη: Το μείζον θέμα είναι ότι ενόψει της αναμέτρησης ΗΠΑ – Κίνας, αδυνατίζει ένας ενδιάμεσος άξονας χωρών που ταυτόχρονα είναι και οι πιο δυναμικές – ή εκ των πιο δυναμικών – δημογραφικά.
«Όσο κι αν η αντιπολίτευση επιχειρεί να αποφύγει τις όποιες ευθύνες της, η πραγματικότητα έρχεται ως αδιάψευστος μάρτυρας να καταρρίψει το αφήγημα όσων υποστηρίζουν ότι το πρόβλημα στον ΟΠΕΚΕΠΕ έχει πρόσφατο και συγκυριακό χαρακτήρα, καθώς οι ίδιες δομικές παθογένειες, οι ίδιες θεσμικές αδυναμίες και η απουσία ουσιαστικών ελέγχων περιγράφονται ήδη από όσους είχαν θεσμικό ρόλο στο σύστημα εδώ και δεκαετίες». Αυτό αναφέρουν πηγές της ΝΔ, σύμφωνα με τις οποίες, ο σημερινός μάρτυρας στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, Τζανέτος Καραμίχας, «ουσιαστικά αποκάλυψε ότι μέχρι το 2006 όλα γίνονταν κατά δήλωση χωρίς κτηματολόγιο, χωρίς δασικούς χάρτες και χωρίς ψηφιακά εργαλεία, κάτι που πλέον η Νέα Δημοκρατία έχει αλλάξει με τη μετάβαση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ».
Μάλιστα, προσθέτουν οι πηγές της ΝΔ, ο μάρτυρες «ανέφερε ότι υπήρχε σύμπραξη μεταποιητών, αγροτών και δημόσιων λειτουργών έτσι ώστε να λαμβάνονται επιδοτήσεις από ανθρώπους που δεν τις δικαιούνταν. Πρακτικά αυτό σημαίνει πως οι παθογένειες δεν είναι αποτέλεσμα μιας περιόδου ή μιας κυβέρνησης, αλλά προϊόν ενός συστήματος που για χρόνια λειτουργούσε χωρίς κανόνες, χωρίς ελέγχους και με θεσμικά κενά που σήμερα πληρώνονται» επισημαίνουν οι πηγές του κυβερνώντος κόμματος.
Το κοινωνικό δίκτυο X του Ίλον Μασκ ανακοίνωσε ότι έλαβε νέα μέτρα για να «εμποδίσει» το εργαλείο Τεχνητής Νοημοσύνης Grok να δημιουργεί εικόνες «πραγματικών προσώπων» σε αποκαλυπτικές πόζες. Ωστόσο, οι αρχές πολλών χωρών παραμένουν επιφυλακτικές και συνεχίζουν τις έρευνες εναντίον της πλατφόρμας.
«Εφαρμόσαμε τεχνολογικά μέτρα για να εμποδίσουμε τον λογαριασμό Grok να επιτρέπει την έκδοση εικόνων πραγματικών προσώπων με αποκαλυπτικές εμφανίσεις, όπως μπικίνι», ανέφερε το Χ σε ανάρτηση που δημοσιεύθηκε στις ΗΠΑ το βράδυ της Τετάρτης.
Η εταιρεία διευκρίνισε ότι οι περιορισμοί ισχύουν για «όλους τους χρήστες, συμπεριλαμβανομένων των επί πληρωμή συνδρομητών». Παράλληλα, επεσήμανε ότι εφαρμόζει «γεωγραφικό αποκλεισμό» για τη δημιουργία τέτοιων εικόνων, όπου αυτό ορίζεται από το νομικό πλαίσιο κάθε χώρας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Αντιδράσεις από Ευρώπη και ΒρετανίαΗ Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο εξέφρασαν συγκρατημένη ικανοποίηση για τα μέτρα, τονίζοντας ότι θα αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητά τους. «Σημειώνουμε τα επιπλέον μέτρα που υιοθετήθηκαν και θα αποτιμήσουμε προσεκτικά αυτές τις αλλαγές», δήλωσε ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Τομά Ρενιέ.
Ο ίδιος προειδοποίησε ότι, εάν τα μέτρα δεν αποδειχθούν αποτελεσματικά, η Κομισιόν δεν θα διστάσει να επιβάλει πρόστιμα ή ακόμη και να μπλοκάρει την πλατφόρμα στην ΕΕ. Στο Λονδίνο, ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ δήλωσε ότι ενημερώθηκε για τις κινήσεις του Χ, προσθέτοντας πως «αν ισχύει, είναι θετικό, αλλά δεν θα υποχωρήσουμε».
Παρεμβάσεις στην Ασία και νέες έρευνεςΗ Μαλαισία ανακοίνωσε ότι τα μέτρα της πλατφόρμας δεν έχουν εφαρμοστεί πλήρως, ενώ έχει ήδη κινηθεί νομικά κατά των Χ και xAI. Παράλληλα, το Grok έχει μπλοκαριστεί σε Ινδονησία και Μαλαισία, ενώ η Ινδία διέγραψε χιλιάδες αναρτήσεις που σχετίζονταν με το εργαλείο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σύμφωνα με ανάλυση της ΜΚΟ AI Forensics σε 20.000 εικόνες του Grok, περισσότερες από τις μισές απεικονίζουν πρόσωπα σε στάδια γύμνιας, εκ των οποίων το 81% είναι γυναίκες και το 2% φαίνονται ανήλικες.
Έρευνα στην ΚαλιφόρνιαΟ γενικός εισαγγελέας της Καλιφόρνιας ανακοίνωσε την έναρξη έρευνας για το αν και πώς το xAI παραβίασε τη νομοθεσία. «Ζητώ από το xAI να λάβει αμέσως μέτρα ώστε αυτό να μην επαναληφθεί», δήλωσε ο Δημοκρατικός Ρομπ Μπόντα, γνωστός για τη στάση του υπέρ της ρύθμισης της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Ο εισαγγελέας, που διεκδικεί επανεκλογή τον Νοέμβριο, υποστηρίζει πολιτική μηδενικής ανοχής απέναντι στη δημιουργία και διαμοιρασμό μέσω ΑΙ μη συναινετικών ή παιδικών πορνογραφικών εικόνων.
Οι αντιδράσεις του Μασκ και των ΜΚΟΟ Ίλον Μασκ καταγγέλλει τα ρυθμιστικά μέτρα των κυβερνήσεων ως προσπάθεια «κατάργησης της ελευθερίας της έκφρασης» και δηλώνει ότι η πρόθεσή του είναι να προσφέρει μια «antiwoke» μορφή Τεχνητής Νοημοσύνης, αφήνοντας στους χρήστες την ευθύνη χρήσης της.
Την ίδια στιγμή, 28 ΜΚΟ υπέγραψαν το αίτημα της φεμινιστικής οργάνωσης Ultraviolet προς τη Google και την Apple να αποσύρουν το Grok και το Χ από τα ψηφιακά τους καταστήματα.
Η βροχή ακουγόταν όλη νύχτα να πέφτει με το τουλούμι λες και μόνο νερό υπήρχε από πάνω μας στον ουρανό. Ο Παριζιάνος Σαρλ Μποντλέρ (1821-1867) περιγράφει την πόλη του με ψιλόβροχο κι ομίχλη· οι βρεγμένοι δρόμοι γυαλίζουν και το άστυ γίνεται σκηνή λυρικής παρακμής· η βροχή υγραίνει μελαγχολικά την αισθητική τής αποσύνθεσης. Οταν σεργιανούσα, παλιά στο Παρίσι κι εγώ, με το ψιλόβροχο δεν ένιωθα χαρά, αλλά ούτε φόβο και ανασφάλεια· ίσως μια καθαρτική μοναξιά που ζύμωνε την εσωτερική απόλαυση που ένιωθα καθώς περιπατώντας αναπολούσα τους στίχους του Τέλλου Αγρα (1899-1944) Ωρα, προσμένει μοναχή η άμαξα, κάτω απ’ τη βροχή, και δεν τη μέλει, κι είναι σα να την τυραννά πιότερο η ξένη γειτονιά που δεν τη θέλει. Η βροχή βαραίνει τη ματαιότητα και την εσωτερική κατάπτωση· μας φέρνει σε τρυφερή επαφή με τη φύση και ομορφαίνει την καθημερινή ζωή φιλιώνοντάς μας με το σούρουπο.
Η Βιρτζίνια Γουλφ (1882-1941) συχνά αναφερόταν στη βροχή, για να φτιάξει εσωτερική ατμόσφαιρα θεωρώντας τη βροχή ομοίως ως δύναμη καθαρισμού· την παρηγορούσε ο ήχος της, που βράδυνε το βήμα της και την έβαζε σε σκέψεις. Προτιμούσε ομίχλη, χιόνι και βροχή για να νιώθει περισσότερο ανθρώπινη· χαιρόταν με τη βροχή και την έβλεπε σαν ρυθμική παύση στη φλυαρία, σαν αμερόληπτο δώρο πάνω σε πλούσιους και σε φτωχούς.
Στον Φιόντορ Ντοστογιέφσκι (1821-1881), η βροχή γίνεται ισχυρό σύμβολο εσωτερικής πάλης, ηθικής κρίσης και πιθανής λύτρωσης, που μας φανερώνει την ψυχολογική αναταραχή των χαρακτήρων, όπως συμβαίνει με τις βροχοπτώσεις, οι οποίες συνοδεύουν την ενοχή του Ρόντιον Ρασκόλνικοφ με μια ατμόσφαιρα μελαγχολίας, ενδοσκόπησης και ισορροπούν μεταξύ πνευματικού μαρασμού, θλίψης και αναγέννησης, δείχνοντας πως οι βροχερές μέρες μπορούν να καθορίσουν τις εσωτερικές αλλαγές των χαρακτήρων του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Αλμπέρ Καμύ (1913-1960) αναγνώριζε στη βροχή μια βαρύθυμη ενοποιητική φυσική δύναμη· τη συνέδεε με την εξορία, τη μνήμη και την αντιπαρέθετε με την αισθησιακή λιακάδα της αλγερινής νιότης του. Την αντιλαμβανόταν ως έναν δεσμό όλων των ανθρώπων με την πραγματικότητα, μια ευκαιρία να αναλογιστούμε το παράλογο της ζωής· στις Βροχές της Νέας Υόρκης (1947) δέχεται τη βροχή σαν κατάσταση που μας αποξενώνει και μας εξορίζει από τη συνθλιπτική πραγματικότητα.
Στη δημοτική παράδοση η βροχή έχει άμεση και γήινη διάσταση· γίνεται ευλογία, όταν ποτίζει τα χωράφια, σύμβολο χαράς και ελπίδας, αλλά όταν γίνεται πλημμύρα, όταν απειλεί τη σοδειά και τη ζωή είναι κατάρα! Αυτή η διττότητα καθρεφτίζει και την αρχέγονη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και το περιβάλλον μας· το νερό αποτελεί προϋπόθεση για την επιβίωσή μας αλλά η υπερβολή του υδάτινου στοιχείου μάς παραλύει από τον φόβο που μας προκαλεί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η βροχόπτωση, όμως, στη νεοελληνική πραγματικότητα είναι σαν τον μεταμορφωμένο σε βροχή Δία, ο οποίος συνουσιάζεται με την αβελτηρία του διοικητικού μηχανισμού και με την ανασφάλειά μας για την επιβίωση σε μια χώρα της πλάκας και του χάους. Η ανικανότητα των φορέων να διαχειριστούν μια βροχή αποκαλύπτει τη μόνιμη αδιαφορία, την κακοδιοίκηση και την απροθυμία σχεδιασμού και πρόληψης των δεινών μας. Κάθε νεροποντή μετατρέπεται σε επικίνδυνη κρίση με πλημμύρες, καθυστερήσεις, ευτέλεια των πολιτών ως κορόιδων με περικεφαλαία, δηλαδή υψηλά φορολογούμενων πολιτών χωρίς κανένα αντισταθμιστικό όφελος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η ειδησεογραφία παρουσιάζει απροκάλυπτα τις επικίνδυνες καταστάσεις, τη θεσμική γύμνια και την έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού. Η λογοτεχνία γίνεται καθρέφτης της βροχής, η οποία καθ’ ημάς μετατρέπεται σε τρομακτική αποτύπωση της ανθρώπινης εμπειρίας και της ανεξήγητης ανοχής μας στην ανασφάλεια και στην πολιτικοκοινωνική και… οντολογική υποβάθμισή μας· έλεος!
Ο Κώστας Θεολόγου είναι καθηγητής στο ΕΜΠ και διευθυντής του Τομέα Ανθρωπιστικών, Κοινωνικών Επιστημών και Δικαίου στη Σχολή ΕΜΦΕ
Ο Στέφανος Κασιμάτης απουσιάζει με άδεια
Η μάχη με τον πληθωρισμό στην ευρωζώνη φαίνεται, σε μακροοικονομικό επίπεδο, να έχει κερδηθεί. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, ο ετήσιος πληθωρισμός κινείται πλέον γύρω στο 2%, στόχος που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) επιδίωκε επίμονα τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, πίσω από αυτή τη φαινομενική σταθεροποίηση, το διοικητικό επιτελείο της Φρανκφούρτης εντοπίζει έναν επίμονο «θόρυβο»: τα τρόφιμα εξακολουθούν να αποτελούν τον τελευταίο θύλακα πληθωριστικής πίεσης.
Αν και ο πληθωρισμός στα τρόφιμα υποχώρησε στο 2,4% τον Δεκέμβριο, η μέση ετήσια αύξησή του το 2025 διαμορφώθηκε κοντά στο 2,9%. Το στοιχείο αυτό αποδεικνύει ότι πρόκειται για τον πιο ανθεκτικό πυλώνα του δείκτη τιμών. Το κρίσιμο εύρημα της ανάλυσης της ΕΚΤ είναι ότι η πίεση αυτή δεν είναι γενικευμένη, αλλά προέρχεται από λίγες, πολύ συγκεκριμένες κατηγορίες προϊόντων.
Το κρέας –κυρίως το βοδινό–, τα προϊόντα καφέ, τσαγιού και κακάο, καθώς και τα γλυκά, ευθύνονται για περίπου το 50% της συνολικής αύξησης στις τιμές των τροφίμων, παρότι αντιπροσωπεύουν μικρό μέρος του καταναλωτικού καλαθιού.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η σημασία των τροφίμων για τη νομισματική πολιτικήΗ ΕΚΤ επισημαίνει ότι η βαρύτητα των τροφίμων υπερβαίνει τους αριθμούς. Οι καταναλωτές αγοράζουν τρόφιμα συχνά, δαπανούν σε αυτά σημαντικό μέρος του εισοδήματός τους και έχουν περιορισμένες δυνατότητες υποκατάστασης. Έτσι, ακόμη και μικρές αυξήσεις σε βασικά είδη επηρεάζουν δυσανάλογα την αντίληψη των πολιτών για τον συνολικό πληθωρισμό.
Το φαινόμενο είναι πιο έντονο σε χώρες όπως η Ισπανία, όπου ο ετήσιος πληθωρισμός παραμένει υψηλότερος από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, εντείνοντας την αίσθηση ακρίβειας.
Το κρέας ως βασικός μοχλός ακρίβειαςΣτην καρδιά του προβλήματος βρίσκεται το κρέας. Οι τιμές του βοδινού έχουν εκτιναχθεί μετά την πανδημία και παραμένουν ο βασικός μοχλός πληθωρισμού στα τρόφιμα. Στην Ισπανία, οι τιμές είναι αυξημένες κατά περίπου 54% σε σχέση με τα προ πανδημίας επίπεδα, ενώ διεθνώς το κόστος του ζώντος βοοειδούς έχει αυξηθεί σχεδόν κατά 90% από το 2020.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποδίδει την εξέλιξη αυτή σε βαθιά διαρθρωτικά αίτια: γήρανση του κτηνοτροφικού κλάδου, συρρίκνωση των κοπαδιών, αυξημένο κόστος παραγωγής, περιβαλλοντικές πιέσεις και μειωμένη κερδοφορία. Παράγοντες που δύσκολα αντιστρέφονται, γεγονός που σημαίνει ότι το κρέας αναμένεται να παραμείνει ακριβό και τα επόμενα χρόνια.
Καφές, κακάο και παγκόσμιες ισορροπίεςΔιαφορετική είναι η εικόνα στο κακάο. Αν και περιλαμβάνεται στις κατηγορίες που «φουσκώνουν» στατιστικά τον πληθωρισμό, οι τιμές του έχουν υποχωρήσει σημαντικά από τα υψηλά του 2025, καθώς αυξήθηκε η προσφορά και μειώθηκε η ζήτηση μετά το σοκ των προηγούμενων ετών.
Αντίθετα, ο καφές παραμένει ένας από τους πιο επίμονους παράγοντες ακρίβειας. Η παγκόσμια κατανάλωση συνεχίζει να αυξάνεται, ενώ η παραγωγή, αν και σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, δεν δημιουργεί επαρκή αποθέματα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως ο μεγαλύτερος καθαρός καταναλωτής καφέ στον κόσμο, επηρεάζεται δυσανάλογα από αυτή την ανισορροπία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Παγκόσμιοι παράγοντες και προοπτικέςΗ FAO επιβεβαιώνει ότι οι υψηλές τιμές σε βασικά αγροτικά προϊόντα συνδέονται με μια παγκόσμια προσφορά που παραμένει «σφιχτή», λόγω κλιματικών πιέσεων, αυξημένου κόστους ενέργειας και ζωοτροφών, αλλά και γεωπολιτικών αβεβαιοτήτων. Παρ’ όλα αυτά, η ΕΚΤ εμφανίζεται συγκρατημένα αισιόδοξη.
Η Τράπεζα εκτιμά ότι οι μηνιαίοι ρυθμοί αύξησης σε ορισμένες κατηγορίες έχουν αρχίσει να αποκλιμακώνονται και ότι, με χρονική υστέρηση, η πτώση των τιμών στις πρώτες ύλες θα περάσει στα ράφια των σούπερ μάρκετ.
Χωρίς να αναμένει θεαματικές μειώσεις, η Φρανκφούρτη θεωρεί ότι ο πιο επίμονος παράγοντας πληθωρισμού στα τρόφιμα θα εξασθενήσει σταδιακά. Μέχρι τότε, όμως, η «πληθωριστική ψυχολογία» θα συνεχίσει να τροφοδοτείται από λίγα, καθημερινά προϊόντα, τα οποία –όπως η περίφημη pescadilla που δαγκώνει την ουρά της– αρκούν για να αλλοιώνουν την εικόνα ολόκληρου του δείκτη τιμών.
Στην Αθήνα θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη 20 Ιανουαρίου οι συνομιλίες στο πλαίσιο της 5ης συνάντησης της διαδικασίας Πολιτικού Διαλόγου Ελλάδας – Τουρκίας.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών, στις συζητήσεις θα συμμετάσχουν η υφυπουργός Εξωτερικών, πρέσβης Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, και ο Τούρκος υφυπουργός Εξωτερικών, πρέσβης Μεχμέτ Κεμάλ Μποζάι (Mehmet Kemal Bozay).
Την επόμενη ημέρα, Τετάρτη 21 Ιανουαρίου, θα διεξαχθεί επίσης στην Αθήνα ο 9ος γύρος ελληνοτουρκικών συνομιλιών της Θετικής Ατζέντας. Στην ατζέντα των επαφών θα βρεθούν ο Έλληνας υφυπουργός Εξωτερικών, Χάρης Θεοχάρης, και ο Μεχμέτ Κεμάλ Μποζάι.