Η μέθοδος Βελόπουλου είναι γνωστή: βγαίνει στην τηλεόραση, λέει τέρατα αλλά δεν τον νοιάζει, επειδή έτσι γίνεται ντόρος γύρω από το όνομά του. Τον απαξιώνουν και τον βδελύσσονται γι’ αυτά που λέει, αλλά δεν τον νοιάζει, επειδή έτσι γίνεται γνωστός. Φυσικά, αυτοί που τον απαξιώνουν δεν τον ψηφίζουν, αλλά το μόνο που τον νοιάζει είναι ότι διά της περιφοράς της εικόνας του υπάρχουν πολλοί που τον ψηφίζουν – διότι δεν τους μένει η απαξίωση, αλλά η περιφορά. Ασε που ζουν ανάμεσά μας πολλοί οι οποίοι μπορεί να πιστεύουν ότι αυτά που λέει είναι σωστά.
Αμα έχεις πειστεί ότι σε ψεκάζουν, γιατί να μην πιστέψεις ότι ο Χριστός έχει στείλει τις επιστολές του σε αυτόν τον κυριούλη· γαλαντόμος μάλιστα, ο Χριστός παραιτήθηκε από τα πνευματικά του δικαιώματα, για να εισπράττει τα δικαιώματα από την πώληση των φωτοτυπιών εξ ολοκλήρου ο μάγκας πωλητής τους.
Το νέο επεισόδιο Βελόπουλου, βεβαίως, είναι ήδη πολυσυζητημένο. Με τον κομψό τρόπο να εμφανίζει από μακριά, ως πειστήρια, διάφορα παλιόχαρτα, παρουσίασε από το βήμα της Βουλής φωτοτυπίες με οστά, υποτίθεται ανθρώπινα, υποτίθεται θυμάτων του δυστυχήματος στα Τέμπη, τα οποία υποτίθεται βρέθηκαν εκεί όπου είχαν εναποτεθεί χώματα από τον τόπο του δυστυχήματος. Τον αντέκρουσε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, ο οποίος μεταξύ άλλων παρατήρησε ότι ο Βελόπουλος συνεχίζει εκ του πλαγίου να προσπαθεί να δημιουργήσει αμφιβολίες «ότι κάτι συνέβη εκεί».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τον διέψευσε και ο Νίκος Πλακιάς που έχει χάσει τις δίδυμες κόρες και την ανιψιά του στο δυστύχημα. Αυτά που δείχνετε, του είπε, είναι οστά σκύλου και μοσχαριού. Ο εξευτελισμός του ανδρός, έτσι, γίνεται απόλυτος. Αλλά ο εξευτελισμός ενοχλεί όποιον όντως σέβεται τον ρόλο του και ταυτίζει την υπόστασή του με το αναγκαίο κοινωνικό κύρος. Ο Βελόπουλος δεν έχει καμία σχέση με αυτό το ιδίωμα του πολιτισμού. Σιγά μη στενοχωρηθεί ένας πολιτικός που πολιτεύεται μόνο με χοντρά ψέματα.
Χοντρά ψέματα, βεβαίως, όμως πρέπει να ομολογήσουμε ως ελληνική κοινωνία, όλοι μας, άτομα, ομάδες, πολιτικά κόμματα και Τύπος, ότι συνωστιστήκαμε πίσω από ψέματα, που ακόμα κι αν δεν τα επινόησε αυτός, αυτός τα λάνσαρε με μεγάλη πειστικότητα.
Συνωστιστήκαμε δηλαδή, πίσω από τα ξυλόλια, τα τολουόλια (μάθαμε μάλιστα αυτή την ουσία με τη διαστρεβλωμένη ακριβώς από τον Βελόπουλο ονομασία, τουλόλια), τα τρένα που εξαφανίζονται, τα μπαζώματα, για να αποκρυβούν στοιχεία – με μοναδικό στόχο να κλονιστεί η πολιτική σταθερότητα και να ανατραπεί η εκλεγμένη για μια τετραετία κυβέρνηση – να νοθευτεί δηλαδή η βούληση των πολιτών στις εκλογές. Κι ακόμα, από αυτά τα παραμύθια συνεχίζει να ψωμίζεται πολύς κόσμος, και μιντιακά και πολιτικά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Το πρόβλημα, δηλαδή, δεν είναι ο Βελόπουλος. Αυτός είναι ένα σύμπτωμα. Το πρόβλημα είναι ότι πίσω από τα παραμύθια του στριμώχτηκε ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, με τις μεγάλες, υποτίθεται, χειραφετητικές ιδεολογίες που χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα, ακολουθούν χωρίς έλεγχο τις καταγγελίες ενός πολιτικού αγύρτη, ελπίζοντας ότι θα καρπωθούν πολιτικά τα ψέματά του.
Το πρόβλημα είναι, πρωτίστως, η ιδεολογική και διανοητική νωθρότητα που μετατρέπει την πολιτική από διαγκωνισμό προτάσεων για τη διαχείριση του παρόντος και του μέλλοντός μας, σε επίδειξη μνησικακίας, η οποία γίνεται το βασικό κίνητρο για τη διεκδίκηση της εξουσίας.
Τι σημαίνει αυτό; Αποπολιτικοποίηση της πολιτικής από τα κόμματα. Αξιοι της τύχης τους – και άξιοι της τύχης μας.
Αιματηρή εξέλιξη είχε η μεγάλη κινητοποίηση κατά της ακρίβειας και του υψηλού κόστους ζωής το Σάββατο στην πόλη Σεντ Ετιέν της Γαλλίας, καθώς ένας νεαρός διαδηλωτής τραυματίστηκε βαρύτατα όταν αστυνομική χειροβομβίδα εξερράγη στο χέρι του, ακρωτηριάζοντάς τον.
Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά παρόμοιων αιματηρών συμβάντων και έχει πυροδοτήσει κύμα οργής στη γαλλική κοινή γνώμη, αναζωπυρώνοντας την πολιτική αντιπαράθεση για τη χρήση «ενδιάμεσων όπλων» καταστολής από τις δυνάμεις ασφαλείας.
Του περιστατικού είχαν προηγηθεί σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ διαδηλευτών και αστυνομικών δυνάμεων. Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στην υπόθεση, τα επεισόδια ξέσπασαν κοντά σε ένα εμπορικό κέντρο, όπου οι δύο πλευρές συγκρούονταν για σχεδόν μία ώρα. Οι αστυνομικοί έκαναν εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου-λάμψης, ενώ ομάδες διαδηλωτών απάντησαν με ρίψεις πυροτεχνημάτων και καταστροφές βιτρινών και αστικού εξοπλισμού.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό κλίμα, ο νεαρός εργαζόμενος τραυματίστηκε σοβαρά, με το δεξί του χέρι να διαμελίζεται πλήρως από την έκρηξη. Μέλη των ιατρικών ομάδων της διαδήλωσης που του παρείχαν τις πρώτες βοήθειες πριν μεταφερθεί εσπευσμένα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο (CHU) της Σεντ Ετιέν ανέφεραν ότι το χέρι του θύματος ήταν κυριολεκτικά «σε κομμάτια». Κατά τις ίδιες πηγές, ο νεαρός εξήγησε ότι επιχείρησε να μαζέψει τη χειροβομβίδα από το έδαφος δευτερόλεπτα προτού εκείνη εκραγεί. Η νομαρχία του νομού Λουάρ επιβεβαίωσε τον σοβαρό τραυματισμό του νεαρού, χωρίς ωστόσο να δώσει περαιτέρω διευκρινίσεις για τις ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το περιστατικό.
Το αιματηρό συμβάν προκαλεί τεράστια πολιτική αναταραχή, καθώς σημειώνεται μόλις λίγες ημέρες μετά την απόφαση των γαλλικών αρχών να επαναφέρουν τη χρήση των αμφιλεγόμενων χειροβομβίδων κρότου-λάμψης. Η χρήση τους είχε ανασταλεί προσωρινά μετά τον σοβαρό τραυματισμό ενός 15χρονου μαθητή λυκείου, ο οποίος έχασε επίσης το χέρι του κάτω από παρόμοιες συνθήκες στις αρχές Οκτωβρίου στην πόλη Λανς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ωστόσο, ο επικεφαλής της αστυνομίας του Παρισιού Λοράν Νουνιέζ είχε ανακοινώσει την παραμονή των κινητοποιήσεων την επαναφορά των συγκεκριμένων όπλων στο οπλοστάσιο της αστυνομίας, προειδοποιώντας με αυστηρό ύφος: «Αύριο, εάν υπάρξουν εξαιρετικά σοβαρά αστικά επεισόδια στο περιθώριο μιας πορείας ή αλλού, προφανώς, αυτού του είδους ο εξοπλισμός μπορεί να χρησιμοποιηθεί». Η δήλωση αυτή, σε συνδυασμό με τον νέο ακρωτηριασμό στη Σεντ Ετιέν, έχει στρέψει τα βέλη της αντιπολίτευσης και των οργανώσεων προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά της ηγεσίας της αστυνομίας και της κυβέρνησης, με πολλούς να ζητούν την άμεση και οριστική απαγόρευση αυτών των επικίνδυνων μέσων καταστολής.
Η συζήτηση για την τεχνητή νοημοσύνη έχει αποκτήσει ένα παράδοξο χαρακτηριστικό. Οσο γρηγορότερα βελτιώνονται τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα τόσο δυσκολότερο γίνεται να ξεχωρίσουμε τι συμβαίνει πραγματικά από όσα ενδέχεται να συμβούν κάποτε. Στην ίδια συζήτηση συνυπάρχουν πλέον πραγματικές τεχνικές αστοχίες, σοβαρά επιστημονικά ερωτήματα και σενάρια υπερνοημοσύνης που θυμίζουν επιστημονική φαντασία. Αυτό είναι και το βασικό πρόβλημα της σημερινής καταστροφολογίας.
Η επιστήμη είναι περισσότερο επιφυλακτική. Η Διεθνής Εκθεση για την Ασφάλεια της Τεχνητής Νοημοσύνης (International AI Safety Report2026), στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από εκατό επιστήμονες, καταγράφει εντυπωσιακή πρόοδο στα μαθηματικά, στον προγραμματισμό και στην αυτόνομη εκτέλεση εργασιών. Ταυτόχρονα όμως χαρακτηρίζει τις σημερινές δυνατότητες άνισες και ασυνεπείς: τα ίδια συστήματα που λύνουν εξαιρετικά δύσκολα προβλήματα αποτυγχάνουν σε απλές εργασίες, παράγουν ανακριβείς πληροφορίες και δυσκολεύονται να εκτελέσουν αξιόπιστα μακρές ακολουθίες ενεργειών. Η έκθεση είναι σαφής: τα σημερινά συστήματα δεν διαθέτουν ακόμη τις δυνατότητες που απαιτούνται για ένα πραγματικό σενάριο απώλειας ανθρώπινου ελέγχου.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κίνδυνοι. Υπάρχουν και είναι ήδη πραγματικοί. Πράκτορες (AI Agents) της OpenAI και της Anthropic, κατά τη διάρκεια δοκιμών κυβερνοασφάλειας, απέκτησαν μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση σε παραγωγικά συστήματα σε πολλές χώρες. Τα περιστατικά δεν αποδεικνύουν ότι «ξύπνησε» κάποια υπερνοημοσύνη. Δείχνουν, όμως, πόσο επικίνδυνο γίνεται ένα αναξιόπιστο μοντέλο όταν του δίνουμε πρόσβαση στο Διαδίκτυο, εργαλεία, δυνατότητα εκτέλεσης κώδικα και υπερβολικά δικαιώματα χωρίς επαρκή ανθρώπινη εποπτεία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Arthur Mensch της ευρωπαϊκής Mistral πηγαίνει ακόμη μακρύτερα. Υποστηρίζει ότι μέρος της αμερικανικής καταστροφολογίας λειτουργεί ως επικοινωνιακό άλλοθι για κακή μηχανική ασφάλειας και ως μέσο «ρυθμιστικής αιχμαλωσίας», ώστε λίγες πολύ μεγάλες εταιρείες να μπορούν να αντέξουν το κόστος συμμόρφωσης και να περιορίζεται ο ανταγωνισμός από μικρότερους και ανοικτούς παίκτες.
Ο μεγαλύτερος άμεσος κοινωνικός κίνδυνος ίσως βρίσκεται αλλού. Δεν βλέπουμε ακόμη μαζική ανεργία εξαιτίας της ΤΝ. Βλέπουμε όμως πρώτες ενδείξεις ότι μειώνονται οι προσλήψεις νέων σε επαγγέλματα όπου η ΤΝ αυτοματοποιεί γνωσιακές εργασίες. Στοιχεία εκατομμυρίων εργαζομένων στις ΗΠΑ δείχνουν ότι η απασχόληση των 22 έως 25 ετών στα περισσότερο εκτεθειμένα επαγγέλματα υστερεί σημαντικά έναντι των λιγότερο εκτεθειμένων, κυρίως λόγω λιγότερων νέων προσλήψεων.
Εδώ βρίσκεται το πραγματικό πολιτικό ζήτημα. Η ΤΝ εξελίσσεται με ταχύτητα παγκόσμιας υποδομής, αλλά ελέγχεται κυρίως από λίγες επιχειρήσεις και κράτη. Ο ΟΗΕ έχει ήδη δημιουργήσει Ανεξάρτητη Διεθνή Επιστημονική Επιτροπή και Παγκόσμιο Διάλογο για τη Διακυβέρνηση της ΤΝ, αλλά δεν διαθέτει εκτελεστικές ή ελεγκτικές αρμοδιότητες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η αναλογία με τα πυρηνικά δεν είναι απόλυτη, αλλά είναι χρήσιμη. Το διεθνές πυρηνικό καθεστώς συνδυάζει ανεξάρτητη επιστημονική εποπτεία, δηλώσεις, επιθεωρήσεις και επαληθεύσιμες εγγυήσεις μέσω του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας. Για την ΤΝ, η διεθνής συζήτηση αφορά πλέον αν μπορούν να αναπτυχθούν αντίστοιχοι μηχανισμοί ανεξάρτητης αξιολόγησης, υποχρεωτικής αναφοράς σοβαρών περιστατικών και διασυνοριακής επαλήθευσης των ισχυρότερων συστημάτων.
Και αυτό γίνεται δυσκολότερο σε μια εποχή αποδυνάμωσης της πολυμερούς συνεργασίας. Η κυβέρνηση Τραμπ έχει αποσύρει τις ΗΠΑ από δεκάδες διεθνείς και οργανισμούς του ΟΗΕ, ενώ στην ΤΝ προκρίνει σήμερα κυρίως εθελοντικές δεσμεύσεις των μεγάλων εταιρειών.
Το πραγματικό δίλημμα, επομένως, δεν είναι «ΤΝ ή όχι ΤΝ». Είναι αν μια τεχνολογία τέτοιας ισχύος θα εξελιχθεί με επιστημονική διαφάνεια και δημόσια λογοδοσία ή με τους κανόνες που θα επιλέγουν εκείνοι που την κατασκευάζουν.
Ο Θεόδωρος Γ. Καρούνος είναι ερευνητής στην ομάδα για την Τεχνολογική, Οικονομική και Στρατηγική Ανάλυση της Κοινωνίας της Πληροφορίας και μέλος του ΔΣ του Οργανισμού Ανοικτών Τεχνολογιών (ΕΕΛΛΑΚ)
Ο αθλητισμός ξεπερνά τα όρια του γηπέδου και ο Παναθηναϊκός το υπενθύμισε με μια ξεχωριστή πρωτοβουλία αφιερωμένη στην Πέννυ Ρόγκα. Πριν από την αναμέτρηση με την ΑΕΚ για τη Volley League γυναικών, οι «πράσινες» έστειλαν ένα μήνυμα δύναμης, ελπίδας και ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του μαστού, τιμώντας την αρχηγό τους για τη γενναία διαδρομή της.
Η ομάδα εμφανίστηκε με ροζ λεπτομέρειες, συνδέοντας το χρώμα της με την ενημέρωση και την πρόληψη, σε μια συμβολική κίνηση που είχε ως επίκεντρο τη Ρόγκα. Στο μανίκι της φανέλας υπήρχε, μάλιστα, η ημερομηνία 11 Δεκεμβρίου 2024, όταν η αθλήτρια ανακοίνωσε ότι είχε νικήσει τη μάχη της με την ασθένεια.
Ο Οκτώβριος είναι αφιερωμένος διεθνώς στην ευαισθητοποίηση για τον καρκίνο του μαστού και ο Ερασιτέχνης Παναθηναϊκός αξιοποίησε την περίσταση για να τιμήσει μια γυναίκα που αποτελεί σημείο αναφοράς για την ομάδα και τον κόσμο της. Το πράσινο του συλλόγου ενώθηκε με το ροζ της εκστρατείας, σε μια κίνηση που έδωσε διαφορετικό νόημα στην αναμέτρηση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) View this post on InstagramΣε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο σύλλογος ανέφερε:
«Με αφορμή τον Οκτώβριο, μήνα ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του μαστού, τιμούμε μια ιστορία δύναμης, μια διαδρομή που ξεπερνά τις τέσσερις γραμμές ενός γηπέδου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Μια γυναίκα που έγινε σύμβολο πίστης και ζωής για όλους: την αρχηγό μας Πέννυ Ρόγκα. Το πράσινο και το ροζ ενώνονται για να πουν μια ιστορία. Το πράσινο της ομάδας, της πίστης, της συνέπειας. Το ροζ της ευαισθητοποίησης, της ελπίδας, της γυναικείας δύναμης.
Για την οικογένεια του Παναθηναϊκού, αυτή η πρωτοβουλία δεν είναι απλώς μια συμβολική κίνηση. Είναι μια στιγμή ενότητας. Ένα “ευχαριστώ” προς την αρχηγό μας. Ένα μήνυμα προς κάθε γυναίκα που δίνει τη δική της μάχη».
Με αυτόν τον τρόπο, ο Παναθηναϊκός τίμησε την Πέννυ Ρόγκα όχι μόνο για τον ρόλο της στην ομάδα, αλλά και για τη δύναμη που έδειξε σε μια δύσκολη προσωπική δοκιμασία. Ένα αφιέρωμα που έστειλε το μήνυμα ότι η ενημέρωση, η πρόληψη και η στήριξη έχουν θέση και στον αθλητισμό.
Το βαρομετρικό χαμηλό που επηρέασε τη χώρα απομακρύνεται προς τη Μαύρη Θάλασσα, με αποτέλεσμα να διαφαίνεται βελτίωση του καιρού στην Ελλάδα. Την ίδια ώρα, τα προγνωστικά μοντέλα καταγράφουν νέα ατμοσφαιρική διαταραχή στη Δυτική Ευρώπη, η πορεία της οποίας θα βρεθεί στο επίκεντρο της μετεωρολογικής παρακολούθησης τις επόμενες ημέρες.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, το βαρομετρικό χαμηλό που προκάλεσε την πρόσφατη επιδείνωση του καιρού απομακρύνεται σταδιακά προς τα ανατολικά. Ως αποτέλεσμα, αναμένεται βελτίωση του καιρού στη χώρα μας τις επόμενες ημέρες.
Οι βροχοπτώσεις θα περιοριστούν, τα έντονα φαινόμενα θα εξασθενήσουν και η θερμοκρασία θα σημειώσει μικρή άνοδο. Έτσι, διαμορφώνεται ένα πιο ήπιο καιρικό σκηνικό στο μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Απομάκρυνση του χαμηλού και βελτίωση των συνθηκώνΗ εξέλιξη αυτή αποτυπώνεται στα τελευταία προγνωστικά δεδομένα του ευρωπαϊκού μοντέλου ICON-EU, σύμφωνα με τα οποία το βαρομετρικό χαμηλό κινείται προς τη Μαύρη Θάλασσα.
Ωστόσο, η βελτίωση του καιρού ενδέχεται να είναι προσωρινή, καθώς νέα ατμοσφαιρική διαταραχή αναπτύσσεται στη Δυτική Ευρώπη, με την πορεία της να αναμένεται να επηρεάσει την εξέλιξη του καιρού μετά τα μέσα της επόμενης εβδομάδας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η απομάκρυνση του βαρομετρικού χαμηλού συμβάλλει στη μείωση της ατμοσφαιρικής αστάθειας και στην εξασθένηση των φαινομένων. Η θερμοκρασία αναμένεται να παρουσιάσει μικρή ανάκαμψη, με τα διαστήματα χωρίς βροχή να αυξάνονται σε πολλές περιοχές.
Η βελτίωση δεν συνεπάγεται πλήρη απουσία νεφώσεων ή τοπικών βροχοπτώσεων. Ωστόσο, η γενικότερη εικόνα θα είναι σαφώς ηπιότερη σε σχέση με τις προηγούμενες ημέρες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Νέα ατμοσφαιρική διαταραχή στη Δυτική ΕυρώπηΤην ώρα που η Ελλάδα αφήνει πίσω της το βαρομετρικό χαμηλό, μια νέα διαταραχή αναπτύσσεται στη δυτική πλευρά της ευρωπαϊκής ηπείρου. Σύμφωνα με τα δεδομένα του ICON-EU, πρόκειται για έναν αυλώνα χαμηλών γεωδυναμικών υψών. Ο αυλώνας αυτός συνδέεται με ψυχρότερες αέριες μάζες στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και μπορεί να προκαλέσει οργανωμένες βροχοπτώσεις.
Το σύστημα φαίνεται να επηρεάζει αρχικά την Ιβηρική Χερσόνησο και τη δυτική Μεσόγειο, όπου αναμένονται βροχές. Η Ελλάδα βρίσκεται προσωρινά ανάμεσα στις δύο ατμοσφαιρικές διαταραχές: εκείνη που απομακρύνεται προς τη Μαύρη Θάλασσα και τη νέα που σχηματίζεται δυτικότερα.
Αυτή η διάταξη ευνοεί την επικράτηση καλύτερων καιρικών συνθηκών στη χώρα μας.
Τι προβλέπουν τα μοντέλα για την επόμενη εβδομάδαΤο ενδιαφέρον των μετεωρολόγων επικεντρώνεται πλέον στην εξέλιξη του νέου συστήματος, καθώς η μετακίνησή του ενδέχεται να επηρεάσει την ατμοσφαιρική κυκλοφορία στη Μεσόγειο.
Η κρίσιμη περίοδος ξεκινά μετά τα μέσα της επόμενης εβδομάδας, από την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου και έπειτα.
Προς το παρόν, δεν υπάρχουν ασφαλή δεδομένα που να επιτρέπουν να προσδιοριστεί εάν το νέο σύστημα θα φτάσει στην Ελλάδα ή αν θα προκαλέσει νέα επιδείνωση του καιρού.
Τέλος, η ακριβής πορεία και η έντασή του θα καθορίσουν αν η χώρα θα διατηρήσει τις ευνοϊκότερες συνθήκες ή αν θα ακολουθήσει νέα περίοδος αστάθειας.
Ο Χέγκελ θεωρούσε ότι η Ιστορία αποτελείται από στάδια που διακόπτονται από περιόδους αναταραχής. Σε αυτά τα μεσοδιαστήματα της Ιστορίας εμφανίζονται πρόσωπα με προσωπικά πάθη, φιλοδοξίες και συμφέροντα. Δεν είναι φύλακες αλλά ανατροπείς του κατεστημένου, του status quo. Καταπατούν ηθικούς κανόνες χωρίς να αντιλαμβάνονται απαραίτητα τη σημασία των πράξεών τους. Οι ενέργειές τους οδηγούν σε διαφορετικά αποτελέσματα από αυτά που επεδίωκαν και μόλις εκπληρώσουν τον ιστορικό τους ρόλο συνήθως έχουν κακό τέλος.
Μια τέτοια προσωπικότητα είναι ο πρόεδρος Τραμπ.
Οπως είχε αναφέρει και ο Henry Kissinger, σε μια συνέντευξή του στους «Financial Times» το 2018, ο Τραμπ «μπορεί να είναι μία από εκείνες τις προσωπικότητες που εμφανίζονται κατά καιρούς για να σηματοδοτήσουν το τέλος μιας εποχής και να μας αναγκάσουν να εγκαταλείψουμε τις παλιές παραδοχές. Αυτό δεν σημαίνει ότι το κατανοούν ή ότι έχουν κάποιο εναλλακτικό σχέδιο».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οταν ο Τραμπ εμφανίστηκε στην πολιτική σκηνή, η μεταπολεμική συναίνεση εμφάνιζε ήδη ρωγμές. Η woke ατζέντα των φιλελευθέρων στο εσωτερικό, οι ανισότητες και τα μεταναστευτικά ρεύματα δοκίμαζαν τη συνοχή της αμερικανικής αλλά και των δυτικών κοινωνιών. Στην εξωτερική πολιτική, η Αμερική είχε οδηγηθεί σε αδιέξοδα και στρατηγική υπερέκταση.
Για τον Τραμπ και τη νέα αμερικανική Δεξιά, η Αμερική και η Δύση συνολικά βρίσκονταν ήδη σε βαθιά πνευματική και κοινωνική παρακμή. Η αιτία για αυτή την παρακμή ήταν το ιδεολόγημα του φιλελευθερισμού.
Η απάντηση, σε αξιακό επίπεδο, αναζητήθηκε στην ελληνική και ρωμαϊκή αρχαιότητα και στην αναβίωση αξιών, όπως το κλέος, η ρώμη, ο θυμός, η ισχύς. Ηταν η αναγωγή του έξωθεν φόβου και του αντίπαλου δέους ως συγκολλητικού στοιχείου της πολιτείας. Η ουτοπία ενός κόσμου ειρήνης, ισότητας και συνεργασίας είναι μια δυστοπία για τη νέα αμερικανική Δεξιά. Αντιστρατεύεται έναν κόσμο που διέπεται από καθολικά ιδανικά ή από ηθικά και νομικά συστήματα που εδραιώνουν τη συνεργασία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο Τραμπ συμπύκνωσε την πολιτική της νέας αμερικανικής Δεξιάς σε τέσσερις άξονες: οικονομικό εθνικισμό, κοινωνικό συντηρητισμό, αυστηρή μεταναστευτική πολιτική και μια πολιτική αναδίπλωσης και αυτοσυγκράτησης στην εξωτερική πολιτική.
Η υλοποίηση, όμως, αυτής της πολιτικής από τον Τραμπ αποδείχθηκε αναποτελεσματική ή ήταν τόσο ακραία, που έφερε το χάος. Η πολιτική του οικονομικού προστατευτισμού της δεύτερης διοίκησης Τραμπ δεν οδήγησε στον επαναπατρισμό του κατασκευαστικού και μεταποιητικού κεφαλαίου. Η υπερβολική αύξηση δασμών μάλλον έβλαψε τον μέσο αμερικανό καταναλωτή. Και η ακραία αντιμεταναστευτική πολιτική με τις αυθαιρεσίες του ICE αποδοκιμάστηκε από την αμερικανική κοινωνία. Παράλληλα, οι αλυσιδωτές επιπτώσεις του πολέμου με το Ιράν έχουν οδηγήσει στην αύξηση του πληθωρισμού, στην άνοδο των επιτοκίων και σε τριγμούς την αμερικανική αγορά ομολόγων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Στην εξωτερική πολιτική τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα.
Στον πόλεμο με το Ιράν η Αμερική οδηγείται, χωρίς σχέδιο και στρατηγική, σε μια στρατηγική ήττα. Στο δε Ουκρανικό, με την επαμφοτερίζουσα πολιτική της, οδηγεί τη Δύση συνολικά σε μια στρατηγική ήττα. Οι σύμμαχοι της Αμερικής, από την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, την Αυστραλία, τον Καναδά μέχρι την Ευρώπη, έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην αμερικανική ηγεσία, ενώ οι αντίπαλοι της Αμερικής ενισχύθηκαν.
Αυτές οι αποτυχίες, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, οδηγούν το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, σε ήττα στις επικείμενες ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.
Η «πονηριά της Ιστορίας» είναι ότι ο Τραμπ με τη φιλοδοξία του «να κάνει την Αμερική και πάλι μεγάλη» κινδυνεύει να παραδώσει τα πρωτεία της Αμερικής και της Δύσης, συνολικά, στην Ασία και στην Κίνα. Ο επόμενος ένοικος του Λευκού Οίκου θα κληρονομήσει μια διχασμένη Αμερική, έναν ρηγματωμένο ευρωατλαντικό χώρο, μια παγκόσμια οικονομία στα πρόθυρα της ύφεσης, διαλυμένες συμμαχίες και αποχαλινωμένους αντιπάλους.
Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος είναι καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, διευθυντής του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής», πρώην υπουργός
Ο Νίκο Κόβατς αναφέρθηκε στον νέο τραυματισμό του Κωνσταντίνου Καρέτσα, ο οποίος αποχώρησε από την αναμέτρηση της Ουνιόν με την Μπορούσια Ντόρτμουντ, για την 6η αγωνιστική της Bundesliga, πριν συμπληρώσει δέκα λεπτά συμμετοχής.
Παράλληλα, ο προπονητής της Ντόρτμουντ στάθηκε και στην κατάρρευση που είχε προηγηθεί σε αγώνα του Champions League, εκτιμώντας πως ενδέχεται να εξακολουθεί να επηρεάζει τον Έλληνα διεθνή.
Ο Καρέτσας πέρασε στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή, ωστόσο χρειάστηκε να αποχωρήσει έπειτα από διεκδίκηση της μπάλας με τον Ράνι Κεντίρα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο νεαρός μεσοεπιθετικός έπεσε στο έδαφος εμφανώς καταπονημένος από τον πόνο, με την κατάστασή του να προκαλεί νέα ανησυχία.
Μιλώντας στο Sky Sports, ο Κόβατς αναφέρθηκε στο προηγούμενο περιστατικό που είχε προκαλέσει ανησυχία, επισημαίνοντας πως μπορεί να έχει αφήσει το αποτύπωμά του στον Καρέτσα.
«Όλοι θυμόμαστε την κατάσταση, όταν ο Κώστας κατέρρευσε στον αγώνα του Champions League. Νομίζω ότι το έχει ακόμα στο μυαλό του. Δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε αυτό», ανέφερε χαρακτηριστικά ο τεχνικός της Ντόρτμουντ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο Κόβατς σημείωσε, παράλληλα, ότι ο Έλληνας διεθνής δεν έχει επιστρέψει ακόμη στο επίπεδο που βρισκόταν πριν από το συγκεκριμένο περιστατικό, χωρίς ωστόσο να το συνδέσει με βεβαιότητα με την αγωνιστική του εικόνα.
«Δεν έχει φτάσει ακόμα εκεί που ήταν πριν. Δεν θέλω να πω ότι αυτός είναι ο λόγος. Αλλά σίγουρα παίζει έναν μικρό ρόλο στο πίσω μέρος του μυαλού του. Επομένως, δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά», πρόσθεσε.
Τα αποτελέσματα των εξετάσεων αναμένεται να δείξουν την έκταση του τραυματισμού του Καρέτσα. Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει βεβαιότητα ότι το νέο πρόβλημα συνδέεται με την κατάρρευση που είχε προηγηθεί στο Champions League.
Η υπόθεση Γκίλφοϊλ τείνει να εξελιχθεί σε κεντρικό θέμα στις ΗΠΑ, ενόψει και των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών, αλλά ένα βασικό ερώτημα που καταγράφεται εν Αθήναις από την περασμένη εβδομάδα έχει να κάνει με το ενδεχόμενο η δράση και η δραστηριότητα της αποπεμφθείσης πρεσβευτού να αφήσουν αποτύπωμα και στην εγχώρια πολιτική σκηνή. Από μια οπτική, που ακολουθεί και την κυβερνητική γραμμή, το ζήτημα Γκίλφοϊλ είναι αποκλειστική υπόθεση μιας άλλης χώρας και το μόνο που απομένει σε εμάς είναι να παρακολουθούμε τις εξελίξεις – ει δυνατόν χωρίς τον παραμικρό σχολιασμό.
Οι περιπέτειες της Κίμπερλι, εν ολίγοις, είναι πρόβλημα του Ντόναλντ Τραμπ και της κυβέρνησής του. Από μια άλλη οπτική, ωστόσο, ό,τι κι αν έκανε η Γκίλφοϊλ «τα έκανε σε μια χώρα που βρήκε να τα κάνει». Τουλάχιστον κάμποσα από αυτά.
Πρόκειται για προσέγγιση που προβληματίζει αρκετούς κι εντός των κυβερνητικών τειχών, καθώς μια δυσάρεστη εξέλιξη των πραγμάτων για την Γκίλφοϊλ θα μπορούσε να αναγκάσει αρκετούς από την Αθήνα να παραλάβουν κλητεύσεις σε επιτροπές κι άλλες αμερικανικές Αρχές. Και ουδείς αποκλείει η κυβέρνηση να βρεθεί τότε σε μια δίνη, με πιεστικά αιτήματα για εξηγήσεις σχετικά με όσα ήξερε ή είχε αντιληφθεί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση Γκίλφοϊλ έρχεται να υπενθυμίσει ότι η διπλωματία δεν κινείται σε μια ευθεία γραμμή και μπορεί να προκαλέσει αστραπές, ακόμη και την ώρα που ο ουρανός δείχνει καθαρός. Περιμένοντας τον διάδοχο στην αμερικανική πρεσβεία, στο Μαξίμου ευελπιστούν ότι η κυβέρνηση δεν θα πουντιάσει από τα απόνερα της υπόθεσης και οι διπλωματικές αγωνίες της θα περιοριστούν στις εξελίξεις που αναμένονται στα ελληνοτουρκικά. Οι έξι εβδομάδες έως το τέλος Νοεμβρίου μπορεί να συνοδευτούν από αναταράξεις που θα αλλάξουν την ατζέντα, εάν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κινηθεί πέρα από τα όρια που θα θεωρούσε ανεκτά η Αθήνα – και συντηρούν την εκατέρωθεν καχυποψία.
Η πρόσφατη αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη περί «ελαφρύ κυματισμού» στο Αιγαίο, έχει να κάνει περισσότερο με την προσδοκία ότι η άλλη πλευρά δεν θα ξεφύγει από τη διπλωματική οδό, παρά με βεβαιότητες ότι τα κύματα δεν θα φουσκώσουν, οδηγώντας και πάλι σε αχαρτογράφητα νερά και ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Οι προετοιμασίες για την επανέναρξη του έργου πόντισης του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης της Ελλάδας με την Κύπρο και ακολούθως με το Ισραήλ έχουν ξεκινήσει και τις επόμενες εβδομάδες οι σχεδιασμοί θα δοκιμαστούν επί του πεδίου. Οπως προετοιμάζεται και η Αγκυρα για το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», με το οποίο θα επιδιώξει να δημιουργήσει τετελεσμένα, παραδίδοντας εν λευκώ στον τούρκο πρόεδρο το δικαίωμα να αποφασίσει όποια κίνηση επιθυμεί, στο πλαίσιο μιας ελληνοτουρκικής διένεξης. Οι πληροφορίες από την Αγκυρα αναφέρουν ότι το επίμαχο νομοσχέδιο είναι ήδη έτοιμο και εξαρτάται αποκλειστικά από τον Ερντογάν εάν και πότε θα προωθηθεί στην τουρκική εθνοσυνέλευση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η επίσης πρόσφατη αναφορά του τούρκου προέδρου ότι «οι διαφορές μεταξύ των χωρών πρέπει να επιλύονται με διάλογο και διπλωματία» και αποτελεί αρχή και για την Τουρκία ο «αμοιβαίος σεβασμός εθνικής κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας», καταγράφεται και ως μήνυμα ότι το Ακ Σαράι θα επιδείξει αυτοσυγκράτηση και θα αποφευχθούν φουρτούνες στα διμερή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Συνεπώς, η Αγκυρα θα μπορούσε να συμβιβαστεί με μια άτυπη ενημέρωση για το καλώδιο, προκειμένου να καταγραφεί στο εσωτερικό ότι δεν την αγνοούν οι γείτονες και άλλοι συμμετέχοντες στο έργο του GSI – και η διπλωματία να βρεθεί σε πρώτο πλάνο. Από την άλλη, από την εισβολή στην Κύπρο έως το casus belli, τις γκρίζες ζώνες και το τουρκολιβυκό μνημόνιο, η τουρκική διπλωματία όσα προαναγγέλλει τα εφαρμόζει -και στη βάση αυτή τις προσεχείς εβδομάδες η θαλάσσια περιοχή νοτιοανατολικά της Κάσου θα μπορούσε να γεμίσει φρεγάτες και υποβρύχια.
Σε μια τέτοια εξέλιξη, ουδείς επενδύει σε ένα σκηνικό ελεγχόμενης έντασης που θα υπηρετούσε και εσωτερικές ατζέντες, αφού τα ατυχήματα ελλοχεύουν. Περισσότερο ενδιαφέρον θα έχει η γαλλική και γενικότερα η ευρωπαϊκή αντίδραση, με δεδομένο ότι το έργο θα προχωρήσει με ευρωπαϊκή σφραγίδα. Οπως και η αντίδραση της Ουάσιγκτον, εάν η υπόθεση της Γκίλφοϊλ δεν έχει εξελιχθεί σε καταιγίδα.
Σαφές και αυστηρό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση απηύθυνε το Σάββατο ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Σεμπαστιάν Λεκορνύ, ξεκαθαρίζοντας ότι η χώρα δεν πρόκειται να υποκύψει σε φαινόμενα βίας και εκφοβισμού.
Η τοποθέτησή του έρχεται ως άμεση απάντηση στις μεγάλες διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στους γαλλικούς δρόμους, όπου δεκάδες χιλιάδες πολίτες εξέφρασαν την έντονη οργή τους για την ακρίβεια, το αυξανόμενο κόστος διαβίωσης και την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών, μόλις λίγους μήνες πριν από τις κρίσιμες προεδρικές εκλογές.
Η κοινωνική ένταση στη χώρα αντικατοπτρίζει το εκρηκτικό κλίμα που διαμορφώνεται εν όψει της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης. Οι πολίτες βγήκαν μαζικά στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για την οικονομική πίεση που δέχονται τα νοικοκυριά, αλλά και για την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει βασικές κρατικές δομές. Ωστόσο, η κυβέρνηση εστιάζει στα επεισόδια που αμαύρωσαν τις κινητοποιήσεις, καταγγέλλοντας προσπάθεια πολιτικής εργαλειοποίησης της κοινωνικής δυσαρέσκειας από συγκεκριμένους κύκλους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Οργισμένη παρέμβασηΜε μια ιδιαίτερα αιχμηρή ανάρτηση στην πλατφόρμα X (πρώην Twitter), ο Σεμπαστιάν Λεκορνύ στράφηκε εναντίον όσων επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν τις κοινωνικές αντιδράσεις για να προκαλέσουν χάος και να επιβάλουν τη δική τους ατζέντα.
«Σε όσους θέλουν ξεκάθαρα να χρησιμοποιήσουν αυτή τη βία ως “προθέρμανση” πριν από τις προεδρικές εκλογές, τους το λέω καθαρά: Δεν θα αφήσουμε τον εαυτό μας να εκφοβιστεί. Κανείς δεν θα επιβάλει την πολιτική του ατζέντα μέσω της βίας», υπογράμμισε χαρακτηριστικά ο Γάλλος πρωθυπουργός, στέλνοντας μήνυμα απόλυτης αποφασιστικότητας και σταθερότητας εκ μέρους της κυβέρνησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Les manifestations pacifiques ont toute leur place dans notre République. Les incendies, les pillages et les attaques n’en ont aucune.
Aujourd’hui, des groupes d’ultragauche ont organisé la violence dans plusieurs villes de France ; des délinquants s’y sont mêlés pour piller et détruire.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Au moment où certains cherchent à jeter l’opprobre sur nos forces de l’ordre, je veux dire aux Français qu’ils peuvent être fiers de leurs policiers et de leurs gendarmes. Ils ont affronté une violence d’une extrême intensité pour protéger nos concitoyens et ils méritent tout notre soutien.
À ceux qui clairement veulent faire de ces violences “un tour de chauffe” avant l’élection présidentielle, je le dis clairement : nous ne nous laisserons pas intimider. Personne n’imposera son agenda politique par la violence.
Les consignes données sont claires : empêcher les exactions, protéger les biens et les personnes, interpeller leurs auteurs et les déférer à la justice.
Nous irons jusqu’au bout de la discussion du projet de loi « casseurs-payeurs ». L’argent public est rare : il doit financer nos services publics, pas réparer sans fin ce que des casseurs détruisent. À eux d’en supporter le coût.
— Sébastien Lecornu (@SebLecornu) October 17, 2026
Την υπεράσπιση της συλλογικής ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, την ανάγκη ανασυγκρότησης του κόμματος και την επιστροφή στην κοινωνία έθεσε στο επίκεντρο της εισήγησής της στην Κεντρική Επιτροπή η Ρένα Δούρου.
Η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος υποστήριξε ότι η συλλογικότητα αποτελεί «την πολιτική αυτοπεποίθηση ενός κόμματος» και όχι προσωρινή λύση μέχρι την ανάδειξη νέου αρχηγού, ασκώντας παράλληλα αυτοκριτική για τις παθογένειες του παρελθόντος. Με αιχμές για τις προσωπικές στρατηγικές και τη λογική των «σωτήρων», έδωσε έμφαση στην ανάγκη ενός ισχυρού ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με ενεργά μέλη, σαφές πολιτικό σχέδιο και προοδευτικές συνεργασίες, που θα επικεντρώνεται στα προβλήματα της κοινωνίας, από την ακρίβεια και τη στέγη έως το ιδιωτικό χρέος και την υποβάθμιση των δημόσιων αγαθών.
Βασικά σημεία εισήγησης της Ρ. Δούρου Προέδρου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματοςgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})• Υπερασπίζομαι την απόφαση του Ιουλίου για συλλογική ηγεσία.
• Η συλλογική ηγεσία είναι βαθιά Αριστερή επιλογή.
• Είμαστε εδώ για να αποφασίσουμε πώς θα ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη της κοινωνίας, πώς θα δώσουμε την εκλογική μάχη και πώς θα ξανακάνουμε τον ΣΥΡΙΖΑΠΣ ισχυρή δύναμη της Ανανεωτικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });• Η συλλογικότητα δεν ήταν και δεν είναι επιλογή ήττας, δεν είναι καταφύγιο αδυναμίας μέχρι να εμφανιστεί ο επόμενος αρχηγός. Είναι η πολιτική αυτοπεποίθηση ενός κόμματος που αρνείται να εξαρτάται το μέλλον του από τις διαθέσεις και τις μωροφιλοδοξίες κάποιων που κουβαλήσαμε τα προηγούμενα χρόνια στις πλάτες μας.
• Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα είναι στην επόμενη Βουλή ως δύναμη κοινωνικής αλλαγής.
• Η πολιτική μας χρησιμότητα δεν μετριέται με τις καρέκλες που καταλαμβάνουμε. Μετριέται με όσα μπορούμε να αλλάξουμε στη ζωή των ανθρώπων. Του εργαζόμενου που δεν βγάζει το μήνα. Του νέου που δεν μπορεί να ενοικιάσει ένα σπίτι. Του συνταξιούχου που μετράει τα χρήματα για τα φάρμακα του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });• Από τον Ιούλιο κάναμε μια δύσκολη, αποφασιστική επιλογή, βάλαμε τέλος σε μια περίοδο αβεβαιότητας, εσωστρέφειας και πολιτικής ασάφειας. Μια ασάφεια που τραυμάτισε το κόμμα μας συρρίκνωσε την κοινοβουλευτική μας παρουσία.
• Έχουμε ευθύνες γιατί ανεχτήκαμε νοοτροπίες, για μεγάλο χρονικό διάστημα, το κόμμα αντιμετωπιζόταν για κάποιους ως προσωπικός μηχανισμός. Οι τάσεις ως μηχανισμοί κατανομής αξιωμάτων. Η πολιτική διαφωνία ως όχημα προσωπικών στρατηγικών.
• Επιτρέψαμε στο «εγώ» να εκτοπίσει το «εμείς» και το πληρώσαμε ακριβά.
• Δεν χρειαζόμαστε άλλους σωτήρες, χρειαζόμαστε ξανά συντρόφους.
• Ένα κόμμα που στηρίζει το μέλλον του σε έναν άνθρωπο κινδυνεύει να χάσει την πολιτική του πυξίδα, όταν εκείνος, όπως και μας προέκυψε, αποφάσισε να ακολουθήσει άλλο δρόμο.
• Θέλουμε κόμμα με ηγεσία δεν θέλουμε κόμμα με ιδιοκτήτη. Θέλουμε κόμμα με προσωπικότητα, δεν θέλουμε κόμμα με μεσσίες. Θέλουμε κόμμα με μέλη που αποφασίζουν, όχι με οπαδούς που περιμένουν οδηγίες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });• Δεν εξαιρώ τον εαυτό μου από την αυτοκριτική, σε κρίσιμες στιγμές και εγώ έβαλα την ανάγκη να προστατευθεί η ενότητα κατά εκείνα που πίστευα τότε πάνω από την ανάγκη να ειπωθούν έγκαιρα δύσκολες αλήθειες. Ήταν λάθος μου.
• Στη γιορτή του ραδιοφώνου «Στο Κόκκινο» και της εφημερίδας η «Αυγή» το περασμένο Σαββατοκύριακο στείλαμε το μήνυμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑΠΣ είναι εδώ, μέσα στην κοινωνία, στους αγώνες εντός και εκτός Βουλής.
• Η κοινοβουλευτική μας ομάδα, δέκα μόλις βουλευτές, δίνει καθημερινά μάχη πολύ μεγαλύτερη από το αριθμητικό της μέγεθος.
• Πίσω από τον μεγάλο αριθμό των Επίκαιρων Ερωτήσεων, πίσω απ’ τον θηριώδη αριθμό των κοινοβουλευτικών Ερωτήσεων και Αναφορών, πίσω απ’ αυτούς τους αριθμούς βρίσκονται πραγματικά προβλήματα: Το ιδιωτικό χρέος, το κόστος θέρμανσης, οι φόροι στα καύσιμα, η προστασία της πρώτης κατοικίας, το ρυθμισμένο χρέος, οι δημόσιες υπηρεσίες και οι κοινωνικές ανάγκες που πιέζονται.
• Για τη Δεξιά, η κοινωνία οφείλει να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της οικονομίας, για εμάς η κοινωνία οφείλει να υπηρετεί την κοινωνία, αυτή καθαυτή, και η οικονομία να υποτάσσεται στην κοινωνία.
• Οι μάχες για τα δικαιώματα, τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου δίνονται στην Ελλάδα, δίνονται και στην Ευρώπη. Και όταν το προηγούμενο χρονικό διάστημα πληγώναμε το «δέντρο της Αριστεράς» και ήμασταν βουτηγμένοι στον κουβά της εσωστρέφειας, τα σπουδαία, τα μεγάλα, ακόμα και το έγκλημα των Τεμπών ήρθαν από τους ευρωβουλευτές μας στις Βρυξέλλες.
• Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει κάνει την ακρίβεια καθημερινή δοκιμασία και τα υπερκέρδη των ισχυρών κανονικότητα. Υποβαθμίζει τα δημόσια αγαθά κι αντιμετωπίζει την υγεία, την παιδεία, τη στέγη με όρους αγοράς.
• Το ζήτημα δεν είναι απλά να φύγει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πρέπει να ηττηθεί η πολιτική της Δεξιάς.
• Η Αριστερά που εγκαταλείπει τις αξίες της χάνει στο τέλος και τις αξίες της και τις ψήφους.
• Επειδή πιστεύουμε στη συνεργασία, υπερασπιζόμαστε την αυτοτέλεια μας. Η προοδευτική σύγκλιση χρειάζεται ισχυρό ΣΥΡΙΖΑΠΣ.
• Η ενότητα δεν είναι προσκλητήριο υποταγής. Είναι ισότιμη συνάντηση πολιτικών δυνάμεων πάνω σε κοινό πρόγραμμα.
• Έχουμε τη μάχη απέναντι στην αποχή και την απογοήτευση, πρέπει να ξαναδώσουμε λόγο συμμετοχής στους ανθρώπους που απομακρύνθηκαν από την πολιτική.
• Καλούμε όσους απογοητεύτηκαν τα προηγούμενα χρόνια να πάρουν ξανά την υπόθεση του κόμματος στα χέρια τους. Να ανοίξουμε τις οργανώσεις, να επιστρέψουμε στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στα πανεπιστήμια.
Ολόκληρη η εισήγηση της Ρ. Δούρου:Οσο η απόσταση στις δημοσκοπήσεις μεταξύ τους μικραίνει τόσο περισσότερο στο ΠΑΣΟΚ και στην ΕΛΑΣ παίζουν τα ρέστα τους ο ένας απέναντι στον άλλο: καταγγελίες, ειρωνείες, χτυπήματα κάτω από τη μέση και ανοιχτές, δημόσιες αντιπαραθέσεις – όλα έχουν μπει στο προεκλογικό παιχνίδι για την εκπροσώπηση του προοδευτικού χώρου. Και οι δύο πλευρές, ωστόσο, αποποιούνται την ευθύνη πως είναι αυτές που ξεκίνησαν την κόντρα.
Στην Αμαλίας αρνούνται εμφατικά πως άρχισαν να επιτίθενται στο ΠΑΣΟΚ – τα στελέχη της ΕΛΑΣ, λένε, βρίσκονται αντιμέτωπα με μονομερείς επιθέσεις από την αξιωματική αντιπολίτευση, που προτιμά τον μεταξύ τους προοδευτικό εμφύλιο από το να κάνει κριτική στην κυβέρνηση. Στη Χαριλάου Τρικούπη επιμένουν πως έχουν παρατηρήσει μια διαφορετική στάση: οι έμμεσες αιχμές, ακόμα και από τον Αλέξη Τσίπρα, είχαν εδώ και μέρες μετατραπεί σε καθαρές αναφορές – από το «ή εμείς ή κανείς», αμέσως μετά τις πρώτες δημοσκοπήσεις του Σεπτεμβρίου, στο ειρωνικό «κάθε μονάδα, μισή, που παίρνει το ΠΑΣΟΚ, εγώ χαίρομαι», στο «είναι στρατηγικό το έλλειμμα προοδευτικής απάντησης» και στο «υπαρξιακό δίλημμα» του ΠΑΣΟΚ – και το ύφος έχει γίνει προκλητικό. Εκείνοι, σημειώνουν, έτοιμοι από καιρό να σηκώνουν το γάντι, «απλώς απαντούν» στα όσα λέγονται.
Φαίνεται πως η μείωση της δημοσκοπικής διαφοράς, που είναι αργή αλλά σαφής ήδη στις πρώτες έρευνες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, έχει αλλάξει και τη «γραμμή» της Αμαλίας, όπου κερδίζει έδαφος η διάθεση για επιθετική προσέγγιση απέναντι στο ΠΑΣΟΚ. Και την τελευταία εβδομάδα το θερμόμετρο ανέβηκε τόσο, που στα πάνελ συνήθως ο εκπρόσωπος της ΝΔ κατάφερνε να αρθρώσει μόνο μία ατάκα, εν μέσω συγκρούσεων μεταξύ των στελεχών των δύο προοδευτικών κομμάτων. «Δεν πρόκειται να απαντήσω με προσωπικούς χαρακτηρισμούς ό,τι κι αν ακούσω (…) Δεν θα κάνω λοιπόν τη χάρη στον κ. Μητσοτάκη, αντί να ασχοληθώ μαζί του, να ασχολούμαι με τις διαρκείς επιθέσεις του κ. Ανδρουλάκη», επέμεινε, παρ’ όλα αυτά, ο Τσίπρας στη συνεδρίαση της Πολιτικής Επιτροπής χθες. Λίγο αργότερα, ωστόσο, σημείωσε πως «πίσω από την επιλογή, λοιπόν, της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να κάνει την ΕΛΑΣ και εμένα προσωπικά τον βασικό αντίπαλο, εχθρό του, δεν κρύβεται μόνο μια υπαρξιακή πολιτική αγωνία. Κρύβεται και κάτι άλλο: Κάποιοι τρέμουν την ιδέα πως μπορεί αύριο να συγκροτηθεί μια προοδευτική εναλλακτική κυβέρνηση στον τόπο, με την ΕΛΑΣ ως βασικό της κορμό».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) «Επιθετική γραμμή»Από την ΕΛΑΣ βάζουν στην εξίσωση, για να ενισχύσουν τη θέση πως στην αξιωματική αντιπολίτευση έχουν «επιθετική γραμμή», το επεισόδιο μεταξύ του Δημήτρη Κωνσταντόπουλου και της Αννας Παπαδοπούλου (που έχει πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης), σημειώνοντας πως το ΠΑΣΟΚ δεν καταδίκασε τη συμπεριφορά του στελέχους του. Από την άλλη, στο ΠΑΣΟΚ αναδεικνύουν το άρθρο του Θανάση Καρτερού, στο οποίο ο στενός συνομιλητής του Αλέξη Τσίπρα (και μέλος της Πολιτικής Επιτροπής των 75 της ΕΛΑΣ) αναρωτιέται αν ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης «είναι βλάκας». Πέραν του ότι θεωρούν πως αυτή η «γραμμή» εκπορεύεται από τον ίδιο τον πρόεδρο της ΕΛΑΣ, διαβάζουν στην απόπειρα της Αμαλίας να διαχωρίσει τη θέση της από την «ανεξάρτητη φωνή» του Καρτερού μια επανάληψη μοτίβων και πρακτικών που έχουν συνδεθεί με τις χειρότερες στιγμές του ΣΥΡΙΖΑ επί Τσίπρα. Σε αυτό το πλαίσιο ασκείται και η κριτική τους απέναντι στο νεότευκτο κόμμα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Ενσωμάτωση στελεχώνgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Και ενώ το πιο εύκολο θα ήταν για την ΕΛΑΣ να απορρίψει τέτοιους ισχυρισμούς περί «ΣΥΡΙΖΑ 2.0», η στιγμή αυτή δεν διευκολύνει τη διάθεση να εμφανιστούν ως κάτι εντελώς καινούργιο: η σταδιακή ενσωμάτωση στελεχών του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ, είτε αυτά το προηγούμενο διάστημα ήταν απλώς στελέχη της περιφέρειας, όπως ο πρώην βουλευτής Λάρισας Βασίλης Κόκκαλης, είτε λειτούργησαν πολωτικά στη μετά Τσίπρα εποχή, όπως η Εφη Αχτσιόγλου, ενισχύει το συριζαϊκό άρωμα του νέου εγχειρήματος. Πίεση ασκεί και ο ορίτζιναλ ΣΥΡΙΖΑ, με τον δικό του τρόπο: η ανάδειξη της αναντιστοιχίας λόγων και έργων των 14 ανεξάρτητων βουλευτών που θα ήθελαν να βρεθούν στην ΕΛΑΣ το επόμενο διάστημα, αλλά ακόμα δεν έχουν παραιτηθεί, έφερε αντιδράσεις, με πιο χαρακτηριστική τη διαρροή από το περιβάλλον της Ολγας Γεροβασίλη, η οποία είπε πως «τα παιδιά του Κασσελάκη δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ». Και αυτή η συζήτηση φέρνει στο νέο σχήμα μερικά παλιά συριζαϊκά προβλήματα – όπως συνέβη και με τη φράση του Αλέξη Τσίπρα στην Κρήτη, πως εκείνος «δεν συγκυβέρνησε ποτέ με τη Δεξιά», επαναφέροντας επίμονες ερωτήσεις για τον Πάνο Καμμένο, οι οποίες ενίοτε απαντήθηκαν με τρόπο που δεν διευκολύνει τη σημερινή απεύθυνση της Αμαλίας («Οι ΑΝΕΛ ήταν ένα πολύ μικρό, τίμιο, λαϊκό, δεξιό κόμμα», είπε χθες η Μαριζέτα Αντωνοπούλου).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Παράθυρο συνεργασίαςΚαι αν για την ΕΛΑΣ το συριζαϊκό παρελθόν είναι το νούμερο ένα σημείο αναφοράς για τους αντιπάλους της, οι εκτός ΠΑΣΟΚ πιάστηκαν από μια φράση του Νίκου Ανδρουλάκη σε πρόσφατη συνέντευξή του (Σκάι) για να αναδείξουν πως αφήνει παράθυρο συνεργασίας με τη ΝΔ. Οπως είπε, σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ είναι πρώτο κόμμα και επιδιώξει προοδευτικές συνεργασίες, «προφανώς» πρωθυπουργός θα είναι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος.
Αυτό εκλήφθηκε ως παραθυράκι για την περίπτωση το ΠΑΣΟΚ να συγκυβερνήσει με τη ΝΔ και ως συναίνεση στο ενδεχόμενο πρωθυπουργός σε αυτό το σχήμα να είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αιχμή που επανέλαβε χθες ο Τσίπρας. Στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, επαναλαμβάνουν πως όσοι είδαν κάτι τέτοιο πίσω από τη δήλωση αυτή θέλουν να ξεχνούν πως το ΠΑΣΟΚ αρνείται τη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ, και με συνεδριακή απόφαση.
Η έμφαση που δόθηκε, ωστόσο, συμφωνεί με την κριτική που επιμένει να κάνει η ΕΛΑΣ στο ΠΑΣΟΚ και εκφράστηκε και από τα χείλη Τσίπρα, πως το ΠΑΣΟΚ δεν έχει κλείσει την πιθανότητα μεγάλου συνασπισμού.
Από εδώ και πέρα, η πλευρά Τσίπρα επενδύει στα προσωπικά νούμερα του πρώην πρωθυπουργού, ενώ το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζεται ως πολιτική δύναμη με παραταξιακά χαρακτηριστικά (διαδρομή, στελέχη και πρόγραμμα). Και οι δύο πλευρές τρέχουν να βουλώσουν τρύπες, γι’ αυτό οι μεν δίνουν έμφαση στην Αττική, με αφορμή και τα 45 χρόνια από τη νίκη του 1981, ενώ οι δε τρέχουν στις περιφέρειες όπου η ΕΛΑΣ είναι χαμηλά στις δημοσκοπήσεις, με τον Τσίπρα να ξεκινάει από την Κρήτη και να συνεχίζει, το επόμενο διάστημα, στη Θεσσαλία.
Ο Αιγύπτιος πρόεδρος Άμπντελ Φάταχ αλ Σίσι ξεκαθάρισε σήμερα πως η προεδρική του θητεία θα ολοκληρωθεί το 2030, διευκρινίζοντας ότι το θέμα της αποχώρησής του έχει ήδη διευθετηθεί. Ο ίδιος επανέλαβε με έμφαση πως το Σύνταγμα της χώρας δεν πρόκειται να αναθεωρηθεί.
«Έχω πει ότι το αιγυπτιακό Σύνταγμα δεν θα αναθεωρηθεί», δήλωσε χαρακτηριστικά. «Αυτό είναι ένα απολύτως διευθετημένο ζήτημα, το οποίο δεν θα αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης», πρόσθεσε ο Άμπντελ Φάταχ αλ Σίσι, αναφερόμενος στη λήξη της τρέχουσας θητείας του.
Οι δηλώσεις αυτές έγιναν κατά τη διάρκεια τελετής στην αιγυπτιακή στρατιωτική ακαδημία, όπου ο πρόεδρος τοποθετήθηκε δημόσια για το μέλλον της προεδρίας του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο 71χρονος Σίσι διανύει εξαετή θητεία, έχοντας επανεκλεγεί στις προεδρικές εκλογές του Δεκεμβρίου 2023. Συνταγματικές αναθεωρήσεις, που εγκρίθηκαν μέσω δημοψηφίσματος το 2019, αύξησαν τη διάρκεια της προεδρικής θητείας από τέσσερα σε έξι χρόνια και επέτρεψαν στον Σίσι να διεκδικήσει τρίτη θητεία. Αυτό άνοιξε τον δρόμο για την παραμονή του στην εξουσία έως το 2030.
Ο Άμπντελ Φάταχ αλ Σίσι, πρώην στρατηγός, ανέλαβε την εξουσία το 2013 μετά την ανατροπή του πρώτου δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου της Αιγύπτου, Μοχάμεντ Μόρσι, έπειτα από μαζικές διαδηλώσεις κατά της διακυβέρνησής του.
Σε εξέλιξη βρίσκεται η διαδικασία υποβολής αιτήσεων για τον τέταρτο κύκλο του EnvolveXL, του προγράμματος επιχειρηματικής επιτάχυνσης του Envolve Entrepreneurship, που απευθύνεται σε νεοφυείς επιχειρήσεις με προοπτικές ανάπτυξης. Στον νέο κύκλο θα έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν 20 startups, ενώ η προθεσμία υποβολής αιτήσεων ολοκληρώνεται στις 15 Ιανουαρίου 2027.
Το EnvolveXL συνδυάζει επιχειρηματική εκπαίδευση, καθοδήγηση από έμπειρους μέντορες και πρόσβαση σε δίκτυα συνεργασίας, επιδιώκοντας να βοηθήσει τις νεοφυείς επιχειρήσεις να αναπτύξουν το επιχειρηματικό τους μοντέλο και να προετοιμαστούν για τα επόμενα στάδια της ανάπτυξής τους.
Ο οργανισμός έχει θέσει ως στόχο, μέσω του προγράμματος, την υποστήριξη 100 νεοφυών επιχειρήσεων σε βάθος πενταετίας, με έμφαση στον ψηφιακό και βιώσιμο μετασχηματισμό της οικονομίας. Το πρόγραμμα υλοποιείται με τη χρηματοδότηση και υποστήριξη του Libra Philanthropies.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η ολοκλήρωση του τρίτου κύκλου συνοδεύτηκε από την επιλογή πέντε επιχειρήσεων για αρχική χρηματοδότηση συνολικού ύψους 62.500 ευρώ, ενώ προβλέπεται δυνατότητα πρόσθετων επενδύσεων για έως τρεις από αυτές.
Σύμφωνα με στοιχεία του Envolve Entrepreneurship, από το 2012 έχουν υποστηριχθεί περισσότεροι από 42.000 επιχειρηματίες, έχουν δημιουργηθεί πάνω από 2.200 θέσεις εργασίας και έχουν διατεθεί περισσότερα από 6,4 εκατ. ευρώ για τη χρηματοδότηση νεοφυών επιχειρήσεων. Συνολικά, έχουν χρηματοδοτηθεί 62 επιχειρήσεις, οι οποίες έχουν προσελκύσει επιπλέον περίπου 330 εκατ. ευρώ από διεθνείς επενδυτές, ενώ η συνολική αποτίμηση του χαρτοφυλακίου ξεπερνά τα 1,2 δισ. ευρώ.
Αναφερόμενος στην πορεία του ελληνικού οικοσυστήματος νεοφυούς επιχειρηματικότητας, ο Managing Director του Envolve Entrepreneurship, Αλέξανδρος Νούσιας, εκτιμά ότι βρίσκεται σήμερα σε σαφώς καλύτερη περίοδο σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, παρά τις δυσκολίες του διεθνούς περιβάλλοντος. Όπως επισημαίνει, έχουν περιοριστεί ορισμένα από τα κενά που υπήρχαν στο παρελθόν, ιδιαίτερα στις δυνατότητες χρηματοδότησης, ενώ καταγράφεται διαρκής αύξηση των ποιοτικών αιτήσεων στα προγράμματα επιτάχυνσης. Όπως εκτιμά, τα επόμενα χρόνια θα υπάρξουν περισσότερα παραδείγματα επιτυχημένων ελληνικών startups που θα αναπτυχθούν και θα επεκταθούν στις διεθνείς αγορές, καθώς το οικοσύστημα αποκτά σταδιακά μεγαλύτερη εμπειρία και ωριμότητα.
Στη σύλληψη ενός 80χρονου ημεδαπού, ο οποίος κατηγορείται για προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας ανήλικης, προχώρησαν το απόγευμα της Πέμπτης αστυνομικοί του Τμήματος Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Κω.
Σύμφωνα με την αστυνομία, ο 80χρονος προσέγγισε την ανήλικη σε δημόσιο χώρο και, αφού απέκτησε τον αριθμό του κινητού της τηλεφώνου, φέρεται να της απηύθυνε προτάσεις που προσβάλλουν τη γενετήσια αξιοπρέπειά της.
Επιπλέον, χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα το ενδιαφέρον του για συγγενικό της πρόσωπο και υποσχόμενος χρηματική ανταμοιβή, προσπάθησε να την πείσει να συναντηθούν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι αστυνομικές αρχές ενημερώθηκαν άμεσα για το περιστατικό και έθεσαν υπό επιτήρηση το σημείο που είχε οριστεί για τη συνάντηση. Όταν ο 80χρονος εμφανίστηκε εκεί, οι αστυνομικοί τον προσήγαγαν και στη συνέχεια τον συνέλαβαν.
Σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας. Σύμφωνα με την αστυνομία, ο συλληφθείς πρόκειται να οδηγηθεί στην Εισαγγελέα Πρωτοδικών Κω.
Σοβαρά τραύματα υπέστη η Χάιντι Λεβίν, φωτορεπόρτερ της Washington Post, έπειτα από επίθεση που δέχθηκε από ομάδα μασκοφόρων Ισραηλινών εποίκων στη Δυτική Όχθη, την Παρασκευή 16/10. Η δημοσιογράφος υπέστη κατάγματα σε τέσσερις σπονδύλους και ένα πλευρό, καθώς και τραυματισμό σε δάχτυλο του χεριού της, ενώ χρειάστηκε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση.
Η επίθεση σημειώθηκε στο παλαιστινιακό χωριό Αμπού Φάλαχ, όπου η Λεβίν βρισκόταν για να καταγράψει τη συγκομιδή της ελιάς από Παλαιστίνιους αγρότες. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, ομάδα μασκοφόρων κατέβηκε από έναν λόφο και επιτέθηκε στους παρευρισκόμενους, χτυπώντας την ίδια επανειλημμένα και αφαιρώντας τον φωτογραφικό εξοπλισμό της.
Η Washington Post καταδίκασε την επίθεση και ζήτησε να διερευνηθεί πλήρως το περιστατικό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) «Συνέχισαν να με κλωτσούν ξανά και ξανά»Περιγράφοντας όσα έζησε από το νοσοκομείο, η φωτορεπόρτερ ανέφερε ότι είδε από μακριά τουλάχιστον 50 άνδρες με καλυμμένα πρόσωπα να πλησιάζουν από την κορυφή ενός λόφου.
«Μου επιτέθηκαν και με έριξαν στο έδαφος. Ευτυχώς φορούσα το αλεξίσφαιρο γιλέκο και το κράνος μου, διαφορετικά πιθανότατα δεν θα ήμουν καν εδώ, γιατί συνέχισαν να με κλωτσούν ξανά και ξανά», δήλωσε.
Σύμφωνα με την ίδια, η επίθεση διήρκεσε περίπου δέκα λεπτά. Όπως περιέγραψε, οι δράστες επιχείρησαν κάποια στιγμή να τη σηκώσουν, αλλά την έριξαν και πάλι στο έδαφος, συνεχίζοντας να την χτυπούν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Μετά από δέκα λεπτά προσπάθησαν να με σηκώσουν, αλλά με έσπρωξαν ξανά κάτω και συνέχισαν να με κλωτσούν», ανέφερε.
Παρά τα χτυπήματα, η Λεβίν προσπάθησε να προστατεύσει τις φωτογραφικές μηχανές και τον εξοπλισμό της. Τελικά, οι επιτιθέμενοι φέρεται να της αφαίρεσαν όλο τον εξοπλισμό, αφήνοντάς την τραυματισμένη στο έδαφος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });«Το μόνο που θυμάμαι μετά είναι ότι Παλαιστίνιοι κατάφεραν να έρθουν, να με σώσουν και να προσπαθήσουν να με μεταφέρουν», είπε, περιγράφοντας τη βοήθεια που δέχθηκε από ανθρώπους που βρίσκονταν στην περιοχή.
https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/10/WhatsApp-Video-2026-10-17-at-14.01.47.mp4 Η αντίδραση της Washington PostΗ επίθεση προκάλεσε την αντίδραση της Washington Post, η οποία ζήτησε την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης. Ο εκτελεστικός διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας, Ματ Μάρεϊ, επιβεβαίωσε ότι η Λεβίν δέχθηκε επίθεση ενώ βρισκόταν στη Δυτική Όχθη για δημοσιογραφική αποστολή.
Το περιστατικό σημειώθηκε ενώ Παλαιστίνιοι αγρότες βρίσκονταν στην περιοχή για τη συγκομιδή της ελιάς. Σύμφωνα με μαρτυρίες που δημοσιοποιήθηκαν, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων σημειώθηκαν επίσης επιθέσεις σε χωρικούς και πυρπολήσεις ελαιόδεντρων, ενώ εκτοξεύθηκαν πέτρες.
Η επίθεση στη φωτορεπόρτερ αναδεικνύει εκ νέου τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν δημοσιογράφοι και κάτοικοι στη Δυτική Όχθη, σε μια περιοχή όπου οι εντάσεις και τα περιστατικά βίας συνεχίζονται.
Την επέκταση του προγράμματος μετεγκατάστασης και σε ακριτικά νησιά προανήγγειλε, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου.
Όπως ανέφερε, το πρόγραμμα, το οποίο παρέχει οικονομική ενίσχυση 10.000 ευρώ για μόνιμη εγκατάσταση στην ακριτική Ελλάδα, κατά την τρίτη φάση του θα επεκταθεί και στα νησιά.
Σχετικά με τη δεύτερη φάση, που βρίσκεται σε εξέλιξη, έκανε γνωστό ότι μέσα στα δύο πρώτα 24ωρα έχουν υποβληθεί 1.400 αιτήσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Επιπλέον, εξήγησε ότι έχουν υποβληθεί αιτήσεις, μεταξύ άλλων, από τις Σέρρες, την Καστοριά και το Κιλκίς, αλλά και από Έλληνες του εξωτερικού που επιθυμούν να επιστρέψουν στην πατρίδα.
Σημείωσε, δε, ότι το πρόγραμμα λειτουργεί συνδυαστικά και με άλλες παροχές, όπως το «Σπίτι μου 3», το «Ανακαινίζω», την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ για μικρούς οικισμούς και τα νέα κέντρα υγείας. Όπως εξήγησε, το κονδύλι είναι διαθέσιμο και, εάν εξαντληθεί, θα ενισχυθεί, καθώς έχει ήδη υπάρξει συνεννόηση με το υπουργείο Οικονομικών.
Η κ. Μιχαηλίδου έκανε επίσης γνωστό ότι μέσα στην εβδομάδα θα δημοσιευθεί ο οδηγός για τη δεύτερη φάση του προγράμματος «Ανακαινίζω – Νοικιάζω», με οδηγίες για τη συμπλήρωση της αίτησης και την υποβολή των σχεδίων των παρεμβάσεων, αρχικά για τα κλειστά διαμερίσματα.
Το φθινόπωρο είναι εδώ και μαζί του έρχεται η ιδανική στιγμή για μια βόλτα στα βιβλιοπωλεία. Οι πιο ήσυχες μέρες, η μυρωδιά των σελίδων και η ανάγκη για λίγη απομόνωση με ένα καλό βιβλίο δημιουργούν το τέλειο σκηνικό για αναγνωστικές ανακαλύψεις. Από αγαπημένα βιβλία που αξίζει να ξαναδιαβάσουμε μέχρι νέες εκδόσεις που μόλις έφτασαν στα ράφια. Λογοτεχνία, ποίηση και δοκίμιο που αξίζει να πάρουμε μαζί μας στις πρώτες δροσερές μέρες της εποχής.
«Το σπίτι του Γκρανέλα» του Luigi Pirandello (Εκδόσεις Κίχλη, μετάφραση-εισαγωγή Άννα Γρίβα) συμπυκνώνει με τρόπο υποδειγματικό τις κεντρικές θεματικές του μεγάλου Ιταλού δραματουργού και πεζογράφου. Με φόντο μια δικαστική διαμάχη γύρω από ένα σπίτι που θεωρείται στοιχειωμένο, ο Pirandello στήνει μια λεπτοδουλεμένη κωμικοτραγική αλληγορία για τη ρευστότητα της αλήθειας, τα όρια της λογικής και τις κοινωνικές συμβάσεις. Οι χαρακτήρες του, εγκλωβισμένοι στις ιδεοληψίες και τις προσωπικές τους προκαταλήψεις, έρχονται αντιμέτωποι με το ακατανόητο, ενώ ο συγγραφέας ανατέμνει με αιχμηρή ειρωνεία την ανθρώπινη ψυχολογία.
Τοποθετημένη σε μια επαρχιακή πόλη της Σικελίας στα τέλη του 19ου αιώνα, η ιστορία ξεκινά όταν η οικογένεια Πιτσιρίλι εγκαταλείπει το σπίτι που νοικιάζει, επικαλούμενη ανεξήγητες μεταφυσικές επιθέσεις. Ο ιδιοκτήτης, ο Γκρανέλα, θεωρεί τους ισχυρισμούς ανυπόστατους και η υπόθεση μεταφέρεται στο γραφείο του δικηγόρου Τζούμο. Ο συγγραφέας δεν εστιάζει στην ύπαρξη ή μη των πνευμάτων, αλλά στη συμπεριφορά του ανθρώπου όταν έρχεται αντιμέτωπος με το ανεξήγητο. Η τυφλή απόρριψη του ακατανόητου μπορεί να είναι τόσο περιοριστική όσο και η εύκολη δεισιδαιμονία. Το χιούμορ της νουβέλας πηγάζει από την αμήχανη προσπάθεια των χαρακτήρων να διατηρήσουν τον έλεγχο απέναντι σε καταστάσεις που τους ξεπερνούν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στη συλλογή διηγημάτων «Γιος του Ιησού» του Ντένις Τζόνσον (Εκδόσεις Αντίποδες, μετάφραση Παναγιώτης Κεχαγιάς) ψηλαφείται ένας κόσμος βυθισμένος στο σκοτάδι, αφήνοντας την αίσθηση πως η πραγματικότητα έχει καταχωνιαστεί κάπου μακριά από τα μάτια μας.
Ο Ντένις Τζόνσον αποτυπώνει τη μοναξιά και την ένταση της σύγχρονης αμερικανικής ζωής. Ο αφηγητής, βουτηγμένος στον εθισμό, τη μοναξιά και την υπαρξιακή ανεστιότητα, περιπλανιέται ανάμεσα σε νοσοκομεία, περιθωριακά μπαρ και δωμάτια. Η γραφή του, ακαριαία συμπυκνωμένη, συνθέτει μια σπάνια λογοτεχνική αλχημεία. Με έναν συνδυασμό αμείλικτου αυτοσαρκασμού και τρυφερότητας τα διηγήματα αυτά δεν καταγράφουν απλώς μια πορεία συντριβής, αλλά υφαίνουν μια ουσιαστική εσωτερική μεταμόρφωση, καθιστώντας το βιβλίο ένα αληθινό επίτευγμα της σύγχρονης λογοτεχνίας.
Το κλασικό δοκίμιο «Πρόσωπο και Ιερό» της Simone Weil (Εκδόσεις Πόλις, μετάφραση Σταύρος Ζουμπουλάκης) συνιστά ένα από τα πιο ριζοσπαστικά κείμενα της πολιτικής και ηθικής φιλοσοφίας του 20ού αιώνα. Το βιβλίο αμφισβητεί θεμελιώδεις έννοιες του νεωτερικού φιλελευθερισμού, όπως τα «δικαιώματα» και η «προσωπικότητα», θεωρώντας τα ανεπαρκή για την προστασία του ανθρώπου από την αδικία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η Weil διακρίνει με οξύτητα το «πρόσωπο» —το εγώ, το εγγεγραμμένο στους κοινωνικούς και θεσμικούς ρόλους— από αυτό που είναι αληθινά «ιερό» στον άνθρωπο: την προσδοκία του ότι δεν θα του προκληθεί κακό. Με λόγο λιτό ανατέμνει την έννοια της δικαιοσύνης, της προσοχής και της ταπεινότητας, καταγγέλλοντας την αδιαφορία των θεσμών απέναντι στον βουβό πόνο των καταπιεσμένων. Η φωνής της αντηχεί στο σήμερα: «Δικαιοσύνη σημαίνει να ξαγρυπνάς για να μη γίνει κακό στους ανθρώπους»
«Η άνοιξη των επαναστάσεων – Ο αγώνας για έναν νέο κόσμο (1848-1849) » του διακεκριμένου ιστορικού Κρίστοφερ Κλαρκ (Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, μετάφραση Χρήστος Γεμελιάρης) προσφέρει μια καθηλωτική ανατομία των γεγονότων που συγκλόνισαν την Ευρώπη στα μέσα του 19ου αιώνα.
Αν και στη συλλογική μνήμη το 1848 συχνά υποτιμάται σε σχέση με τη Γαλλική Επανάσταση του 1789 ή τα γεγονότα του 1917 στη Ρωσία, η πραγματικότητα είναι πως τότε η Ευρώπη βρέθηκε αληθινά στο επίκεντρο μιας γενικευμένης έκρηξης. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο, ένα κύμα εξεγέρσεων σάρωσε τις χώρες της, βάζοντας τα θεμέλια για τον κόσμο στον οποίο ζούμε σήμερα. Οι άνθρωποι της εποχής εκείνης δεν κινούνταν στα τυφλά· αντίθετα, πάλευαν για το μέλλον έχοντας πλήρη επίγνωση της ιστορίας τους και νιώθοντας συνεχιστές μιας μεγάλης επαναστατικής διαδρομής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Στη μελέτη του, ο συγγραφέας του μπεστ σέλερ «Οι Υπνοβάτες» δείχνει πώς τα μέσα του 19ου αιώνα λειτούργησαν ως ένα τεράστιο εργαστήριο πολιτικής. Ρεύματα όπως ο σοσιαλισμός, ο φιλελευθερισμός, ο ριζοσπαστισμός, ο εθνικισμός και ο συντηρητισμός αναμετρήθηκαν και αναδιαμορφώθηκαν. Παράλληλα, αναδύθηκαν διλήμματα που μας απασχολούν μέχρι και σήμερα: Πώς ζυγίζεται η ατομική και οικονομική ελευθερία απέναντι στην κοινωνική πρόνοια; Πώς συνδυάζεται η αντιπροσώπευση με την άμεση συμμετοχή των πολιτών; Με ποιον τρόπο ο καπιταλισμός τροφοδοτεί τις ανισότητες;
Ο Κλαρκ υπογράφει ένα έργο που διαβάζεται σαν μια συναρπαστική ανατομία της ευρωπαϊκής ιστορίας, αποκαλύπτοντας παράλληλα τις αόρατες κλωστές που τη συνδέουν με τη σημερινή πραγματικότητα.
Το αριστουργηματικό «Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος» του Primo Levi (Εκδόσεις Άγρα, μετάφραση Χαρά Σαρλικιώτη) προβάλλει στη σημερινή συγκυρία τραγικά και αμείλικτα επίκαιρο. Σε μια εποχή όπου τα φαντάσματα του φασισμού και του μισαλλόδοξου αυταρχισμού αναδύονται εκ νέου στον ορίζοντα, και η κοινωνία συχνά ορθώνεται αμήχανη, αβέβαιη για τον τρόπο αντίστασης και διαχείρισης του κακού, η μαρτυρία του Levi λειτουργεί ως θεμελιώδης ηθική πυξίδα.
Καταγράφοντας την εμπειρία του από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, ο Levi δεν επιδίδεται σε μια κραυγή μίσους ούτε σε μια συναισθηματική δραματοποίηση· αντίθετα, με την αναλυτική ψυχραιμία ενός επιστήμονα και τη διαύγεια ενός μεγάλου στοχαστή, ανατέμνει τους μηχανισμούς με τους οποίους η ολοκληρωτική βία απογυμνώνει τον άνθρωπο από την ιδιότητά του. Το βιβλίο δεν είναι απλώς ένα ιστορικό ντοκουμέντο, αλλά μια διαρκής, επιτακτική προειδοποίηση: η έκπτωση της ανθρωπιάς ξεκινά από τη συνήθεια, τη σιωπή και τη σταδιακή ανοχή στη βαρβαρότητα.
Το δοκίμιο «Αντιμέτωποι με τον πόνο των άλλων» της Susan Sontag (Εκδόσεις Gutenberg, μετάφραση Χριστίνα Παπαδοπούλου) προβάλλει επίσης σήμερα περισσότερο επίκαιρο από ποτέ. Στην εποχή της εικόνας, του καταιγισμού των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της υπερέκθεσης στη βία, η Sontag ανατέμνει με αμείλικτη διαύγεια τη σχέση μας με την αναπαράσταση του ανθρώπινου πόνου. Θέτοντας το καίριο ερώτημα «ποιοι είμαστε εμείς για τους οποίους προορίζονται αυτές οι εικόνες;», η συγγραφέας διερευνά αν η θέαση του ξένου τραύματος προκαλεί αληθινή ενσυναίσθηση ή αν εθίζει τον θεατή σε μια παθητική, ηδονοβλεπτική οικειότητα με τη φρίκη. Η Sontag αποδομεί την ψευδαίσθηση ότι η απλή κατανάλωση εικόνων αποτελεί ηθική πράξη, υπογραμμίζοντας τους κινδύνους της απάθειας και της αλλοτρίωσης σε έναν κόσμο όπου ο πόνος μετατρέπεται σε θέαμα.
Στη συλλογή «Χειμωνιάτικες συνταγές από την κοινότητα» της Louise Glück (Εκδόσεις Στερέωμα, μετάφραση Χάρης Βλαβιανός), η τιμημένη με Νόμπελ Αμερικανίδα ποιήτρια παραδίδει ένα έργο υψηλής ποιητικής ωριμότητας. Με ύφος λιτό και εξαιρετικά χαμηλόφωνο, η Glück υφαίνει ποιήματα που περιστρέφονται γύρω από την απώλεια, τη μνήμη και την αναζήτηση της ανθρώπινης επαφής. Η «κοινότητα» του τίτλου δεν είναι μόνο ένας φυσικός τόπος, αλλά μια αλληγορία για τη συλλογική μοίρα των ανθρώπων απέναντι στον χρόνο και τον θάνατο. Ο λόγος της είναι απογυμνωμένος από περιττά κοσμητικά στοιχεία, σχεδόν προφορικός και διακατέχεται από μια συγκινησιακή πυκνότητα που αφοπλίζει.
Στο αριστουργηματικό «Πέδρο Πάραμο» του Juan Rulfo (Εκδόσεις Πατάκη, μετάφραση Έφη Γιαννοπούλου), η λογοτεχνική επικράτεια της Κομάλα μετατρέπεται σε ένα παγκόσμιο σύμβολο μνήμης, θανάτου και ενοχής. Ο Χουάν Πρέσιαδο φτάνει στο ερημωμένο χωριό αναζητώντας τον πατέρα του, τον τυραννικό γαιοκτήμονα Πέδρο Πάραμο, για να ανακαλύψει σταδιακά ότι οι άνθρωποι που συναντά και οι φωνές που ακούει ανήκουν σε νεκρούς. Ο Rulfo αποδομεί τη γραμμική αφήγηση, υφαίνοντας ένα πλέγμα από ψιθύρους, αναμνήσεις και αποσπασματικές σκηνές, όπου το παρελθόν εισβάλλει βίαια στο παρόν. Το μυθιστόρημα αποτελεί μια αξεπέραστη τοιχογραφία της μεξικανικής υπαίθρου, της βίας των ισχυρών και της υπαρξιακής ερήμωσης.
Η αλληλογραφία που συγκεντρώνεται στα «Γράμματα για τον Σεζάν» του Rainer Maria Rilke (Εκδόσεις Ροές, μετάφραση Κωνσταντίνα Ψαρρού) συνιστά ένα από τα πλέον πυκνά και αποκαλυπτικά κείμενα αισθητικής φιλοσοφίας, όπου η θεωρία της τέχνης μετατρέπεται σε βιωματική, υπαρξιακή άσκηση. Το φθινόπωρο του 1907, επισκεπτόμενος καθημερινά την αναδρομική έκθεση του Paul Cézanne στο Παρίσι, ο Rilke ανακαλύπτει στη ζωγραφική του Γάλλου δημιουργού κάτι πολύ βαθύτερο από μια τεχνοτροπική καινοτομία: μια απόλυτη, σχεδόν θρησκευτική αφοσίωση στην αλήθεια των πραγμάτων. Ο Cézanne δεν ζωγραφίζει αντικείμενα για να τα ερμηνεύσει ή να τα ωραΐσει· τα παρατηρεί μέχρι εξαντλήσεως, απογυμνώνοντας την οπτική εμπειρία από κάθε υποκειμενική προκατάληψη. Αυτή η αμετακίνητη προσήλωση στην ύλη, στη δομή και το χρώμα, γίνεται για τον Rilke το ανώτατο μάθημα καλλιτεχνικής και ηθικής στάσης. Ο ποιητής αναγνωρίζει στον ζωγράφο την ικανότητα να μετουσιώνει την ύλη σε πνεύμα χωρίς να αρνείται τη σωματικότητά της, διδάσκοντάς μας πως η αληθινή δημιουργία απαιτεί μια ριζική, πρωτογενή επιστροφή στα θεμέλια της ύπαρξης. «Πρέπει να μπορείς να νιώθεις τις ρίζες και την ίδια τη γη. Πρέπει να μπορείς κάθε στιγμή να ακουμπάς το χέρι πάνω στη γη, όπως ο πρώτος άνθρωπος. Γεια σου, αύριο πάλι…»
Για το «Είκοσι» του Παντελή Μπουκάλα (Εκδόσεις Άγρα), τα λόγια στερεύουν. Απέναντι σε αυτό το βιβλίο-ύμνο, το συντριπτικό πένθιμο τραγούδι για τον εικοσάχρονο γιο του συγγραφέα που χάθηκε σε τροχαίο, η κριτική οφείλει να σιωπήσει. Δεν υπάρχει αισθητικός αποτιμητικός λόγος που να χωράει τον ανθρώπινο πόνο. Μια μόνη έγκληση απομένει: να διαβαστεί.
Στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης παραμένει η προσωπική διαφορά στις συντάξεις, με τον εκπρόσωπο Τύπου του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, Κώστα Τσουκαλά, να επαναφέρει το ζήτημα των αυξήσεων που δικαιούνται οι συνταξιούχοι, στο πλαίσιο των σημερινών δηλώσεών του στο MEGA.
Η παρέμβασή του έρχεται μία ημέρα μετά την απάντηση των κύκλων του υπουργείου Εργασίας, οι οποίοι υποστήριξαν ότι η προσωπική διαφορά μειώνεται κατά 50% από την 1η Ιανουαρίου 2026 και καταργείται πλήρως από την 1η Ιανουαρίου 2027.
Αφορμή για τη διαμάχη αποτέλεσε το ενδεχόμενο χιλιάδες συνταξιούχοι να μην εισπράξουν ολόκληρη την προβλεπόμενη αύξηση. Ειδικότερα, ο Κώστας Τσουκαλάς επικαλέστηκε δημοσίευμα σύμφωνα με το οποίο 506.586 συνταξιούχοι με προσωπική διαφορά ενδέχεται να λάβουν μικρότερη αύξηση, ζητώντας ουσιαστικά να αποσαφηνιστεί τι θα ισχύσει στην πράξη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Από την πλευρά του, το υπουργείο Εργασίας υποστηρίζει ότι η σταδιακή κατάργηση της προσωπικής διαφοράς βάζει τέλος στους συμψηφισμούς και στις διακρίσεις μεταξύ των συνταξιούχων.
Η αντιπαράθεση επικεντρώνεται πλέον στο τι σημαίνουν οι προβλέψεις αυτές στην πράξη για τους συνταξιούχους που εξακολουθούν να έχουν προσωπική διαφορά και στο αν θα λάβουν το σύνολο των μελλοντικών αυξήσεων.
Διαβάστε εδώ: Διασταυρώνουν τα «ξίφη» τους Υπ. Εργασίας και ΠΑΣΟΚ για τις συντάξεις – «Εμείς διορθώνουμε τις αδικίες του νόμου Κατρούγκαλου»googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στην ίδια παρέμβαση, ο Κώστας Τσουκαλάς, άσκησε ευρύτερη κριτική στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, αναφερόμενος, μεταξύ άλλων, στο στεγαστικό και στο ιδιωτικό χρέος.
Αναλυτικά οι σημερινές δηλώσεις του Κώστα Τσουκαλά στο MEGA«Το ΠΑΣΟΚ δεν αποπροσανατολίζεται από τις επιθέσεις που δέχεται εκατέρωθεν. Καθημερινά το ΠΑΣΟΚ φτιάχνει και καταθέτει προτάσεις νόμου και τροπολογίες», τόνισε στο Mega ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Κώστας Τσουκαλάς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Σε αυτό το πλαίσιο είπε ότι το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζει «τα νομοσχέδια της επόμενης κυβέρνησης», σημειώνοντας ότι «τις 120 δόσεις που η κυβέρνηση φέρνει με μια “κολοβή” ρύθμιση, το ΠΑΣΟΚ τις πρότεινε, το θέμα των servicers, το ΠΑΣΟΚ το έφερε, το ζήτημα που έχει ανακύψει αν θα πάρουν όλη την αύξηση οι συνταξιούχοι ή όσοι έχουν προσωπική διαφορά θα την λάβουν κουτσουρεμένη, το ΠΑΣΟΚ το ανοίγει, το στεγαστικό το ΠΑΣΟΚ το βάζει στην ατζέντα».
«Έχουμε μια μεγάλη εικόνα: από τη μια η κυβέρνηση όπου τα στελέχη της μιλούν για “πρωτοφανή συγκλονιστική ευημερία” και από την άλλη το κόμμα ΕΛΑΣ που θέλει να γυρίσει στο 2019 λες και τότε ήταν η χώρα παράδεισος», σχολίασε, προσθέτοντας πως «αν το δίλημμα της χώρας είναι το δυσβάσταχτο σήμερα ή το 2019, ζήτω που καήκαμε».
Υποστήριξε ότι «σήμερα έχουμε μια κυβέρνηση που έχει αποτύχει σε όλα», για να αναφέρει ειδικότερα: «Έχουμε την τελευταία στην ΕΕ αγοραστική δύναμη, έχουμε την ακριβότερη στέγη σε όλη την Ευρώπη, έχουμε τιμές Κεντρικής Ευρώπη αλλά μισθούς Βαλκανίων και αλίμονο αν η λύση είναι να γυρίσουμε στο 2019. Η λύση είναι να φύγουμε μπροστά».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ο κ. Τσουκαλάς έκανε λόγο για απουσία αντιπαραθετικού προγράμματος της ΕΛΑΣ έναντι της ΝΔ, σχολιάζοντας μεταξύ άλλων ότι του έκανε εντύπωση «ακούγοντας τον Αλέξη Τσίπρα να υποστηρίζει ότι η επαναφορά της 13ης σύνταξης δεν βγαίνει». «Ό,τι λέει ο κ. Μητσοτάκης, δηλαδή», είπε και αναρωτήθηκε: «το 2023 που υπήρχαν μικρότερες οικονομικές δυνατότητες αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ είχε στο πρόγραμμά του τη 13η σύνταξη, έβγαινε;». «Είναι παράλογο να έχεις υιοθετήσει μεγάλο μέρος του νεοφιλελεύθερου προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας και μετά να λες “μου φταίει το ΠΑΣΟΚ”», σχολίασε. Πρόσθεσε ότι «προσπαθούν κάποιοι να μεταφέρουν μια εικόνα διαγκωνισμού», όμως «το ΠΑΣΟΚ είναι το κόμμα που κατεξοχήν έχει βάλει την ατζέντα, από το στεγαστικό ως τις συντάξεις, τα θέματα του ιδιωτικού χρέους κοκ». «Όταν ο κ. Τσίπρας δηλώνει ότι δεν ασχολείται με το ΠΑΣΟΚ, αλλά στη χθεσινή ομιλία του επί μισή ώρα αναφερόταν στο ΠΑΣΟΚ με αδιανόητες επιθέσεις, με προσβολές, δεν θα μένει αναπάντητο αυτό. Δεν επιλέγουμε εμείς την όξυνση, η όξυνση βολεύει μόνο τη Νέα Δημοκρατία. Δεν κατανοώ τη στρατηγική της ΕΛΑΣ να διαιρεί τον δημοκρατικό κόσμο», υπογράμμισε.
Υποστήριξε ότι «ο κόσμος ξέρει ποιος έχει πρόγραμμα που τον εκπροσωπεί και ποιος έχει υιοθετήσει τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας» και σημείωσε ότι «υπάρχει δυστυχώς μια προσπάθεια, που πρέπει να σταματήσει -δεν είναι επιλογή μας-, επειδή δεν βγαίνει ο σχεδιασμός ενός κόμματος, να τιναχθεί όλη η κεντροαριστερά στον αέρα». «Είναι πολύ επικίνδυνο, μόνο τον Μητσοτάκη βολεύει αυτό», τόνισε.
Ολοκληρώνοντας την τοποθέτηση του ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ απηύθυνε κάλεσμα στους πολίτες για την αυριανή ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη στο Αιγάλεω. Είπε ότι «αύριο είναι η επέτειος της μεγαλειώδους νίκης της Αλλαγής το 1981, της πραγματικής “πρώτης φοράς Αριστερά” με τον μεγαλύτερο προοδευτικό ηγέτη που έβγαλε η χώρα, τον Ανδρέα Παπανδρέου. Εκεί ήταν η νίκη της πραγματικής, μεγάλης, προοδευτικής, δημοκρατικής παράταξης, της σοσιαλιστικής παράταξης της χώρας». «Αύριο, λοιπόν, ο Νίκος Ανδρουλάκης θα δώσει τον οδικό χάρτη της Νέας Αλλαγής, πώς θα γίνει πράξη μια άλλη πολιτική», προανήγγειλε και κάλεσε «τους προοδευτικούς πολίτες να είναι παρόντες, όσους στο παρελθόν έκαναν άλλες επιλογές να γυρίσουν σπίτι τους στο ΠΑΣΟΚ, για να αλλάξουμε τη χώρα. Στο πραγματικό σπίτι κάθε δημοκράτη».
Σε κρίσιμο σημείο βρίσκεται η έρευνα για την υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη, καθώς οι τοξικολογικές εξετάσεις φέρεται να έδειξαν την παρουσία οκτώ διαφορετικών ουσιών. Την ίδια ώρα, οι Αρχές αναμένουν τα επίσημα αποτελέσματα από το Εργαστήριο Τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, καθώς και το τελικό ιατροδικαστικό πόρισμα.
Όπως ανέφερε στο MEGA ο Βασίλης Λαμπρόπουλος, αστυνομικός συντάκτης των εφημερίδων «ΤΟ ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ», καθοριστικής σημασίας θεωρούνται και οι ιστολογικές εξετάσεις, οι οποίες θα συνεκτιμηθούν στο πλαίσιο της διερεύνησης της υπόθεσης, καθώς εξετάζεται και προϋπάρχουσα φθορά στην καρδιά του τραγουδιστή.
Στο μικροσκόπιο η προποφόληΠαράλληλα, στο επίκεντρο της αστυνομικής έρευνας βρίσκεται ο τρόπος με τον οποίο η προποφόλη έφτασε στα χέρια της 56χρονης γιατρού που κατηγορείται στην υπόθεση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σύμφωνα με όσα μετέδωσε ο Βασίλης Λαμπρόπουλος, από τα ευρήματα των εγκληματολογικών εργαστηρίων της Αστυνομίας προκύπτει ότι η γιατρός είχε ζητήσει τη συγκεκριμένη ουσία από αναισθησιολόγο, προκειμένου να πραγματοποιεί διαδικασίες μέθης στο ιατρείο της χωρίς την απαραίτητη παρουσία ειδικού.
Η προποφόλη είναι ισχυρό αναισθητικό φάρμακο, η χορήγηση του οποίου απαιτεί κατάλληλη ιατρική επίβλεψη και εξοπλισμό παρακολούθησης και υποστήριξης των ζωτικών λειτουργιών, καθώς ενέχει σοβαρούς κινδύνους όταν χρησιμοποιείται χωρίς τις αναγκαίες προϋποθέσεις.
Το τελικό ιατροδικαστικό πόρισμα αναμένεται να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη διερεύνηση της υπόθεσης, καθώς θα συνεκτιμήσει τα διαθέσιμα τοξικολογικά και ιστολογικά ευρήματα.