Στις μέρες μας, που η εμφάνιση δημόσιων προσώπων και πολιτικών αναλύεται με ταχύτητα από τα μίντια, χάρη στην ασαφή και στομφώδη φλυαρία της τεχνητής νοημοσύνης, το μπλε επίσημο φόρεμα της Μπριζίτ Μακρόν στόλισε όλα τα ηλεκτρονικά περιοδικά που ασχολούνται με την τρέχουσα γυναικεία μόδα. Ως «look που κινήθηκε με απόλυτη αρμονία, ανάμεσα στον θεσμικό χαρακτήρα της περίστασης και τη διαχρονική κομψότητα που τη χαρακτηρίζει». Με άλλα λόγια, η Μπριζίτ Μακρόν ντύθηκε με απόχρωση βασιλική, ηλεκτρισμένη, φωτεινή. Οπως θα επεδίωκε για να ακτινοβολήσει την αύρα της παραδοσιακής εξουσίας.
«Τα άγρια έθνη, οι απαίδευτοι άνθρωποι και τα παιδιά δείχνουν μεγάλη προτίμηση στα ζωηρά χρώματα» αποφαίνεται στα 1810 ο ρομαντικός ποιητής Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε. Σήμερα, ο ειδικός της ιστορίας των χρωμάτων Μισέλ Παστουρό υποστηρίζει ότι το χρώμα είναι κοινωνικό φαινόμενο. Οτι δεν προέρχεται από τη φύση, αλλά προσδιορίζεται από την κοινωνία που αναγνωρίζει και αποδίδει στα χρώματα την ύπαρξή τους, τους συμβολισμούς και τις ιδιότητές τους. Ο γάλλος ιστορικός αναφέρεται στις φιλολογικές συζητήσεις του 19ου αιώνα που επιχειρούσαν να εξηγήσουν την αδιαφορία έως και απέχθεια της Αρχαιότητας προς το μπλε χρώμα. Ο ίδιος επισημαίνει ότι στην αρχαία Ελλάδα το μπλε ήταν ασήμαντο χρώμα, ότι οι Ρωμαίοι το συνέδεαν με τους «βάρβαρους» λαούς του Βορρά (Κέλτες και Γερμανούς), επειδή έβαφαν το σώμα τους με μπλε για να τρομάζουν τους εχθρούς.
Στη μελέτη του «Μπλε, η ιστορία ενός χρώματος» (εκδόσεις Μελάνι) ο Παστουρό προσθέτει ότι από τον 12ο αιώνα και μετά το μπλε από περιθωριακό χρώμα στον πολιτισμό της Δύσης μετατρέπεται σε σύμβολο εξουσίας και θεϊκού μεγαλείου: χρυσά κρίνα σε μπλε φόντο στον θυρεό των γάλλων βασιλέων, ενώ στη θρησκευτική ζωγραφική η Παρθένος Μαρία απεικονίζεται με μπλε μανδύα. Οταν η Μπριζίτ Μακρόν φορά μπλε στην επίσημη εμφάνισή της στο Προεδρικό Μέγαρο δεν κάνει μόνο κομψή αλλά και εύστοχη επιλογή. Η πρώτη κυρία έρχεται από μία χώρα όπου ο γυναικείος πληθυσμός έχει εντρυφήσει στη μόδα, από μία πρωτεύουσα που φτιάχνει τη μόδα της εποχής, κατευθύνει το βλέμμα και επιβάλλει τις επιθυμίες. Ωστόσο η παρουσία της στην πόλη αποκτά ενδιαφέρον όταν βγαίνει από το ξενοδοχείο της για να περιδιαβάσει (στιγμιαία) τον δημόσιο χώρο. Και τότε είναι ο εαυτό της, υποφωτίζοντας την περσόνα της πρώτης κυρίας στην οποία το ΑΙ προσέδωσε «σταθερό στυλιστικό αποτύπωμα, συνέπεια με slim σιλουέτες, fitted jackets και καθαρές γραμμές που δημιουργούν μια διαχρονική, αναγνωρίσιμη ταυτότητα. Ενα all-day look που χαρακτηρίζεται από μοναδική κομψότητα».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σε αυτό το φευγαλέο της στιγμιότυπο το ντύσιμό της δεν επικοινωνεί επικείμενες απολαύσεις ενός δείπνου με την παρισινή υψηλή κοινωνία. Δείχνει όμως ότι είναι «μια περαστική Παριζιάνα» στο πολύβουο σύμπαν της Αθήνας, εκατοντάδες χρόνια μετά τους στίχους που ο Μποντλέρ αφιέρωσε στις πρωταγωνίστριες της παρισινής νεωτερικότητας. Ο τύπος της περαστικής Παριζιάνας διατρέχει τα σύνορα, περπατά επιφυλακτικά στους δρόμους, προβάλλοντας ένα στυλ απροσδιόριστο, που υπόσχεται εκπλήξεις, ποικίλες παραλλαγές και αντιθέσεις. Αυτή η διαπίστωση δεν αφορά μόνο την περίπτωση Μπριζίτ. Ενεργοποίησε όμως το κλισέ που αναπτύχθηκε στη λογοτεχνία του Μπαλζάκ, του Φλομπέρ, του Ζολά και κυρίως στα κείμενα για τη γυναικεία μόδα του Οκτάβ Ιζάν: «Σε κάθε κοινωνική τάξη η γυναίκα είναι περισσότερο γυναίκα στο Παρίσι από οποιαδήποτε άλλη πόλη του κόσμου» γράφει στο «La Femme à Paris» (1894) ο δημοσιογράφος και βιβλιόφιλος που εστίασε το βλέμμα του στις Παριζιάνες. Και έδωσε τροφή για ένα πρότυπο το οποίο αναλύουν και αναπαράγουν έως και σήμερα τα περιοδικά. Αυτό το είδος μαθήματος στυλ από μια περαστική Παριζιάνα συνοψίζει την ιδέα ότι η πραγματική κοινωνική ισχύς κυριαρχεί τον χώρο. Το γρήγορο πέρασμά της στον δρόμο αφήνει μια βεβαιότητα: είναι φορέας ενός υψηλού πολιτιστικού κεφαλαίου. Του Παρισιού, πόλης του κύρους και της πολυτέλειας.
Δεν είναι εύκολο να «χωρέσεις» την ιστορία και τα επιτεύγματα ενός συγκροτήματος που μετρά 45 χρόνια ιστορίας.
Γκρουπ που μάλιστα είναι του μεγέθους των Metallica. Από το 1981 που σχηματίστηκαν στο Λος Αντζελες έως σήμερα, το αμερικανικό heavy metal συγκρότημα έχει πουλήσει πάνω από 165 εκατομμύρια άλμπουμ (παγκοσμίως έως το 2023) και είναι οι τρίτοι καλλιτέχνες με τις καλύτερες πωλήσεις από τότε που άρχισε την καταγραφή η Nielsen SoundScan (εταιρεία που παρακολουθεί τις πωλήσεις από την 1η Μαρτίου 1991). Περίπου 58 εκατομμύρια άλμπουμ έχουν πουλήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το 2017.
Το συγκρότημα έχει κυκλοφορήσει έντεκα άλμπουμ στούντιο, τέσσερα «ζωντανά» άλμπουμ (συμπεριλαμβανομένων δύο εμφανίσεων με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Σαν Φρανσίσκο), δώδεκα άλμπουμ βίντεο, ένα άλμπουμ με διασκευές, δύο ΕΡ, 37 singles και 39 μουσικά βίντεο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι Metallica έχουν κερδίσει δέκα βραβεία Grammy από 26 υποψηφιότητες. Επίσης έχουν συμπεριληφθεί ανάμεσα στους μεγαλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών από περιοδικά όπως το «Rolling Stone», το οποίο κατέταξε το συγκρότημα στην 61η θέση στη λίστα με τους 100 μεγαλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών. Το 2009, εισήχθησαν στο Rock and Roll Hall of Fame.
Οσο γνωστοί και αν είναι οι Metallica, ανά τον κόσμο, πάμε να μάθουμε ή να θυμηθούμε δέκα πράγματα για αυτό το σούπερ γκρουπ.
1 ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ. Το συγκρότημα άρχισε να γράφει πιο σύντομα, πιο απλά τραγούδια εν μέρει λόγω του πόσο βαριεστημένοι φαίνονταν οι θαυμαστές τους κατά τη διάρκεια των συναυλιών. «Συνειδητοποιήσαμε ότι η γενική άποψη ήταν ότι τα τραγούδια ήταν πολύ μεγάλα σε διάρκεια», δήλωσε ο κιθαρίστας Kirk Hammett στο «Rolling Stone» το 1991. Παραδέχτηκε ότι και το συγκρότημα είχε αρχίσει να βαριέται τις περίπλοκες ενορχηστρώσεις των τραγουδιών. «Θυμάμαι να βγαίνω από τη σκηνή ένα βράδυ αφού έπαιξα το “… And Justice for All” και ένας από εμάς είπε: “Γαμώτο, αυτή είναι η τελευταία φορά που παίζουμε αυτό το γ@#$%^ τραγούδι!”».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });2 «ENTER SANDMAN». Οι στίχοι του James Hetfield για το «Enter Sandman» αφορούσαν αρχικά τον θάνατο σε μια κούνια. Αν και η μουσική για το «Enter Sandman» ήταν το πρώτο πράγμα που έγραψε το συγκρότημα για το άλμπουμ «Metallica», ο frontman και ρυθμικός κιθαρίστας James Hetfield, θα ολοκλήρωνε τους στίχους του τραγουδιού πάρα πολύ αργότερα. Αρχικά οραματιζόμενος το τραγούδι ως ένα βρέφος που πεθαίνει μυστηριωδώς στην κούνια του, ο Hetfield κλήθηκε από το συγκρότημα και το management τους – μέσω του παραγωγού Bob Rock – να «ηρεμήσει» τους στίχους.
3 «THE BLACK ALBUM». Το 1991, οι Metallica κυκλοφόρησαν το ομώνυμο πέμπτο άλμπουμ τους, που συνήθως αναφέρεται ως «The Black Album». Αυτό το άλμπουμ σηματοδότησε μια κομβική στιγμή στην καριέρα του συγκροτήματος, καθώς υιοθέτησαν έναν πιο προσιτό ήχο χωρίς να θυσιάσουν τις βαριές ρίζες τους. Επιτυχίες όπως τα «Enter Sandman», «The Unforgiven» και «Nothing Else Matters» εκτόξευσαν το συγκρότημα στην επιτυχία του mainstream, ωθώντας τους σε νέα ύψη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });4 «Hardwired… to Self-Destruct». Το 2016, οι Metallica κυκλοφόρησαν το «Hardwired… to Self-Destruct», ένα διπλό άλμπουμ που παρουσίαζε έναν τέλειο συνδυασμό επιθετικότητας παλιάς σχολής και μοντέρνων ευαισθησιών. Το άλμπουμ έλαβε διθυραμβικές κριτικές και απέδειξε ότι η δημιουργική φλόγα των Metallica συνέχισε να καίει λαμπρά έπειτα από δεκαετίες στη μουσική βιομηχανία.
5 ΤΟ ΝΤΕΜΠΟΥΤΟ. Το 1983, οι Metallica κυκλοφόρησαν το πρωτοποριακό ντεμπούτο άλμπουμ τους, «Kill ‘Em All», ένα αδιάκοπο μπαράζ ταχύτητας και επιθετικότητας που γρήγορα τράβηξε την προσοχή της Metal κοινότητας. Η επιτυχία του άλμπουμ έθεσε τα θεμέλια για τις μελλοντικές προσπάθειες των Metallica και τους χάρισε τον τίτλο «Οι Τέσσερις Καβαλάρηδες του Thrash».
6 ΣΟΛΟ ΑΠΟ… ΡΑΠ. Το σόλο κιθάρας στο «Enter Sandman» ήταν εμπνευσμένο, εν μέρει, από ένα sample σε ένα άλμπουμ του Ice-Τ. «Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να αποκαλύψω από πού πήρα στην πραγματικότητα το κιθαριστικό “γλείψιμο” πριν από το breakdown στο “Enter Sandman”», είπε ο Hammett στο Guitar World. «Είναι από το “Magic Man” των Heart, αλλά δεν το πήρα από την έκδοση του Heart. Το πήρα από ένα κομμάτι από το άλμπουμ “Power” του Ice-T, όπου το έκανε sample. Το άκουσα και σκέφτηκα, πρέπει να το κάνω σαν… φίδι!».
7 ΣΤΗ ΜΟΣΧΑ. Το φεστιβάλ Monsters of Rock του 1991 στη Μόσχα, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου στο αεροδρόμιο Tushino, ήταν ιστορική δωρεάν συναυλία με τους AC/DC, Metallica, Pantera, The Black Crowes και EST (Electro Shock Therapy). Συχνά αναφέρεται ως μία από τις μεγαλύτερες και πιο σημαντικές ροκ συναυλίες στην ιστορία. Εικάζεται ότι παρόντες ήταν από 500.000 έως 1,6 εκατ. θεατές.
8 ΣΤΗΝ ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ. Το 2013, οι Metallica έγιναν το πρώτο συγκρότημα που έπαιξε και στις επτά ηπείρους μέσα σε ένα μόνο έτος, δίνοντας μια συναυλία στην Ανταρκτική για 120 επιστήμονες και νικητές διαγωνισμών.
9 ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ. Στην πρώτη κυκλοφορία της συλλογής «Metal Massacre» του 1982, το όνομα των Metallica είχε αναγραφεί ως «Mettallica». Αυτός ο δίσκος περιείχε το πρώτο τους τραγούδι «Hit the Lights». Και είναι πλέον συλλεκτικό. Το λάθος διορθώθηκε σε επόμενες εκδόσεις του άλμπουμ.
10 «Master of Puppets». Το 2015, το «Master of Puppets» έγινε η πρώτη Metal ηχογράφηση που επιλέχθηκε από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου για διατήρηση στο Εθνικό Μητρώο Ηχογραφήσεων ως «πολιτισμικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική». Το άλμπουμ ανανεώθηκε και επανεκδόθηκε ως box set το 2017.
Είναι εδώ και είκοσι, περίπου, μέρες που, σκρολάροντας στο Διαδίκτυο ή ζαπάροντας στην τηλεόραση, δεν υπάρχει περίπτωση να μην περάσει μπροστά από τα μάτια μου, τουλάχιστον μια φορά το 24ωρο η φωτογραφία της Μυρτώς από το Αργοστόλι. Συνήθως αυτή με το καλλιτεχνικό μακιγιάζ και τα δύο σταυρωτά τσιμπιδάκια στα μαλλιά, αλλά και κάποιες πιο φυσικές όπου τα δεκαοχτώ της χρόνια ακτινοβολούν περισσότερο από το πιο γυαλιστερό γκλίτερ.
Επί είκοσι μέρες, αυτό το κορίτσι που αργόσβηνε πεταμένο σε μια πλατεία της πόλης της, «κόβεται» κομματάκια, όλο και πιο μικρά, όλο και πιο πολλά που μοιράζονται σε ένα κοινό το οποίο – αποδεικνύεται για άλλη μια φορά – διψάει για αίμα και σπέρμα. Και δεν εξαιρώ τον εαυτό μου διότι, για να γράφω αυτά που γράφω, σημαίνει ότι σταματάω και διαβάζω το κείμενο πίσω από τη φωτογραφία, παρακολουθώ τι λέγεται στα κανάλια. Και όσο κι αν βαυκαλίζομαι ότι το κάνω από δημοσιογραφικό ενδιαφέρον, δεν είμαι απολύτως σίγουρη.
Πού είναι οι κατακτήσεις για αυτοδιάθεση, ειδικά των γυναικών; Πού είναι τα νεοφεμινιστικά κινήματα; Πού είναι η προάσπιση της ιδιωτικότητας; Που είναι τα «Εγώ αδέλφη μου σε πιστεύω»; Πού είναι οι υποστηρίκτριες της Τούνη; Πού είναι οι διαπρύσιες ανακοινώσεις των κομμάτων περί γυναικοκτονιών; Τι έγινε ρε παιδιά; Πού είναι το αφήγημα ότι το τι φορούσε το θύμα δεν προϋποθέτει απολύτως τίποτα και ουδένα δικαίωμα δίνει; Πού είναι η προστασία της ελεύθερης επιλογής; Αφού κατοχυρώθηκε ο όρος «σεξεργάτρια», πάλι πουτ@νες τις λέμε; Και τις θεωρούμε κοινωνικά απόβλητα;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αυτό το κορίτσι, με τον θάνατό του, μας πέταξε στα μούτρα την υποκρισία μας και τις επιλεκτικές ευαισθησίες μας. Ακούω κυρίες της τηλεόρασης που την εικόνα τους έχουν επιμεληθεί 40 ενωμένοι πλαστικοί χειρουργοί, να σχολιάζουν με υπονοούμενα την εμφάνισή της και τις πόζες της στα σόσιαλ. Ενα «πήγαινε γυρεύοντας» σέρνεται σαν βρωμερό ερπετό και μολύνει τη συλλογική μας συνείδηση.
Καμιά συμπόνια για ένα κορίτσι που είτε παρασύρθηκε, είτε αφέθηκε να παρασυρθεί, είτε ό,τι έκανε, το έκανε γιατί έτσι γούσταρε χωρίς να προκαλέσει κακό σε κανένα, τώρα είναι νεκρό. Πριν καν κλείσει τα 19 της χρόνια. Το τι περιέχει ένα στικάκι με τη δραστηριότητα της Μυρτώς, εδώ και χρόνια, στο Διαδίκτυο είναι κοινό μυστικό. Τι σημαίνει αυτό σε μια εποχή που τα κορίτσια του Only Fans δίνουν εξομολογητικές συνεντεύξεις σε διακεκριμένα έντυπα; Δύο μέτρα και δύο σταθμά; Επειδή η Μυρτώ δεν μπορεί να υπερασπισθεί τις επιλογές της; Και όταν κυκλοφόρησαν τα αποτελέσματα των τοξικολογικών εξετάσεων που έδειξαν μεγάλη ποσότητα κοκαΐνης, μόνο το «Καλά να πάθει» δεν ακούστηκε αν και υπονοήθηκε εμμέσως πλην σαφώς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });«Στο δικό μου παιδί δεν θα συνέβαινε ποτέ αυτό» ακούω γονείς να λένε. Και εύχομαι να μην τρακάρουν ποτέ μετωπικά με την πραγματικότητα. Ούτε καν να καταλάβουν κάποια στιγμή ότι τα παιδιά τους, τα παιδιά μας, κατά τύχη ζουν. Οπως κατά τύχη επιβιώσαμε και πολλοί από εμάς στη νεανική μας ηλικία. Και, τέλος πάντων, ποιος θα σκεφτεί τους γονείς της Μυρτώς. Αυτούς τους ανθρώπους που, από δω και πέρα, ένα «Τι λάθος έκανα;» θα τους ροκανίζει τη ζωή. Για όσο αντέξουν.
Η νέα ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν, με τίτλο «Οδύσσεια», ετοιμάζεται να αποκαλύψει το νέο της trailer τη Δευτέρα, στο πλαίσιο της εκπομπής The Late Show with Stephen Colbert. Η πολυαναμενόμενη προβολή θα αποτελέσει την πρώτη μεγάλη προωθητική κίνηση του σκηνοθέτη έπειτα από μήνες σιωπής γύρω από το φιλμ.
Το πρώτο trailer είχε κυκλοφορήσει τον Δεκέμβριο του 2025, ενώ ένα εξάλεπτο προοίμιο είχε προβληθεί σε επανεκδόσεις της ταινίας «Sinners» την ίδια περίοδο. Έκτοτε, οι θαυμαστές του Νόλαν έχουν αρκεστεί σε ελάχιστα στοιχεία, αποσπασματικές πληροφορίες και φήμες σχετικά με το φιλόδοξο πρότζεκτ.
Ο Νόλαν θα είναι καλεσμένος στην εκπομπή του Στίβεν Κόλμπερτ τη Δευτέρα, όπου θα παρουσιάσει ο ίδιος το νέο trailer. Δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό πόσο μεγάλο θα είναι το απόσπασμα που θα προβληθεί, ωστόσο οι προσδοκίες είναι υψηλές πως δεν θα περιοριστεί σε ένα σύντομο teaser.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο του Puck, Ματ Μπελόνι, ο προϋπολογισμός της «Οδύσσειας» ξεπερνά τα 250 εκατομμύρια δολάρια. Το ποσό αυτό καθιστά την ταινία τη μεγαλύτερη και ακριβότερη παραγωγή στην καριέρα του Νόλαν, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον γύρω από την επικείμενη πρεμιέρα της.
Είναι δύσκολοι καιροί για εξωκοινοβουλευτικούς της τεχνοκρατίας – τα γαλάζια βόλια που δέχεται ο υπουργός Επικρατείας κάνουν πολύ θόρυβο πια. Είναι χαλεποί και για δεδηλωμένους ευρωπαϊστές – αφού η μισή ΝΔ έχει πάθει Αδωνη και δεν κρύβει την ενόχλησή της για την Κοβέσι. Παρ’ όλ’ αυτά, ο Μαργαρίτης Σχοινάς, αν και δεν έχει κλείσει μήνας από τότε που ορκίστηκε υπουργός, αποφάνθηκε πως «όσοι διαμαρτύρονται για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι σαν να διαμαρτύρονται για τον καιρό».
Θα έλεγε κανείς ότι ένας ευρωκράτης όπως αυτός έχει μάθει χάρη στα 35 χρόνια προϋπηρεσίας σε κάθε βαθμίδα της Κομισιόν (αλλά και στα δύο που πέρασε ως ευρωβουλευτής της ΝΔ τη δεκαετία του 2000) πως η πολιτική είναι κλάδος της μετεωρολογίας, της επιστήμης τού από πού φυσάει ο άνεμος. Οπότε, δεν γίνεται να μην καταλαβαίνει για ποιους λόγους οι κομματικοί του συνοδοιπόροι βγάζουν αντιευρωπαϊκές κορόνες αυτή την περίοδο. Παράλληλα, βέβαια, ξέρει ότι εστάλη στην οδό Αχαρνών επειδή το βιογραφικό του είναι γεμάτο ευρωπαϊκά πόστα.
Ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην προηγούμενη θητεία της φον ντερ Λάιεν επιστρατεύτηκε ως επικεφαλής σε ένα δευτεροκλασάτο για τα ελληνικά δεδομένα υπουργείο προκειμένου να σταλούν μηνύματα από το Μαξίμου προς δύο κατευθύνσεις. Γιατί η μεν κυβέρνηση πρέπει να πείσει τις Βρυξέλλες πως παίρνει στα σοβαρά τον εξευρωπαϊσμό του οργανισμού ο οποίος μοιράζει χρήματα της ΕΕ στους αγρότες της Ελλάδας και η δε ΝΔ τους κεντρώους ψηφοφόρους ότι δεν έχει απαρνηθεί την Ευρώπη ή την υπόσχεση για σύγκλιση με τον μέσο όρο της.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η προσήλωσή του στην ιδέα της Ενωσης δεν αμφισβητείται ούτε εκεί, ούτε εδώ. Επίσης, στην εγχώρια Κεντροδεξιά δεν αμφιβάλλουν για τον κομματικό του πατριωτισμό. Πώς θα μπορούσαν; Αποδέχθηκε το πρωθυπουργικό κάλεσμα να πρωτοστατήσει στην επιχείρηση μεταρρύθμισης του Αγροτικής Ανάπτυξης αδιαφορώντας για το πώς οι συμβολισμοί της υφυπουργοποίησης Λαζαρίδη ακύρωναν εκείνους της δικής του υπουργοποίησης.
Φιλικά διακείμενοι απέναντί του θεωρούν ότι έχει τα φόντα να ενσαρκώσει τη χρυσή τομή ανάμεσα στους εκλεγμένους και τους τεχνοκράτες (να πείσει, δηλαδή, πως ένα από τα αφηγήματα με τα οποία ήρθε στην εξουσία η μητσοτακική ΝΔ δεν είναι μια χίμαιρα).
Και από την ανάποδηΤο πιστεύουν επειδή διακρίνουν ότι – σε αντίθεση με άλλους φέροντες επιτελική εμπειρία – αντιλαμβάνεται καλύτερα τις ανάγκες του ρόλου των αιρετών. Αλλωστε, ελάχιστα 24ωρα αφότου ανέλαβε υπουργικά καθήκοντα πήγε αχάραγα για επιτόπια αυτοψία στην Κεντρική Λαχαναγορά της συμπρωτεύουσας, μιας εκλογικής περιφέρειας όπου το ρεπορτάζ τον θέλει να κυνηγάει τον σταυρό στις επόμενες εθνικές εκλογές. Για την ιστορία, αμέσως μετά επισκέφθηκε τη Χαλκιδική, την έτερη περιοχή στην οποία ακούγεται πως ενδέχεται να κατέβει. Γνώστες των νεοδημοκρατικών πραγμάτων, παρότι δεν έχουν ληφθεί οι σχετικές αποφάσεις ακόμη, στοιχηματίζουν ότι θα συμπεριληφθεί στο ψηφοδέλτιο της Α’ Θεσσαλονίκης. Γιατί, κατά τα λεγόμενά τους, εκεί το κόμμα σχεδιάζει να ρίξει όσο το δυνατόν περισσότερες δυνάμεις. Οπως και να ‘χει, εκείνος συνδύασε το τεχνοκρατικώς τερπνόν με το πολιτικώς ωφέλιμο. Φόρεσε το αμάνικο τζάκετ του, τσέκαρε καφάσια με ζαρζαβατικά και φρούτα, επιθεώρησε το δημοτικό σφαγείο και το υπό κατασκευή φράγμα της Νέας Τρίγλιας και, ταυτόχρονα, άδραξε την ευκαιρία για λουτρό στον λαό. Η διάθεση για δουλειά που δείχνει διαβάζεται κι ανάποδα: σαν πολιτική φιλοδοξία. Ετσι την ερμηνεύουν ορισμένοι απ’ όσους είχαν παρακολουθήσει τις παρασκηνιακές συζητήσεις ενόψει της κάλπης του 2023, στις οποίες είχε πέσει το όνομά του ως υποψηφίου «προσώπου κοινής αποδοχής». Κακές γλώσσες, μάλιστα, ισχυρίζονται ότι η συγκεκριμένη αναφορά τού κόστισε την ανανέωση της συμμετοχής του στο Σώμα των Επιτρόπων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η ετυμηγορία του Politico για την τελευταία ενισχύει κάπως το παραπάνω σενάριο, αφού γράφει ότι αντεπεξήλθε στη βασική απαίτηση του χαρτοφυλακίου του: παρέδωσε το Σύμφωνο για τη Μετανάστευση, το οποίο ήταν αντικείμενο διαπραγματεύσεων μία δεκαετία σχεδόν. Πάντως, η παρατήρηση του ξένου Μέσου πως 15 πρωτεύουσες ζήτησαν τελικά αλλαγές, υπονοώντας ότι οι κανόνες της μεταναστευτικής πολιτικής δεν ήταν όπως τους περιέγραφε, αφήνει μερικά ερωτηματικά σχετικά με τις επιδόσεις του στην τέχνη του εφικτού. Η περίπτωση του Σχοινά ίσως εξελιχθεί σε case-study για το πώς παντρεύει κάποιος την ειδημοσύνη σε τεχνικά θέματα της Διοίκησης με την επιβίωση στο κατά Βορίδη ρινγκ του κοινοβουλευτισμού. Θα χρειαστεί να προσπαθήσει διπλά, ωστόσο. Η αιώνια κόντρα πολιτικών και τεχνοκρατών έχει αναζωπυρωθεί, αποκαλύπτοντας πόσο εύκολα η μικροπολιτική παρασύρει και τους μεν και τους δε.
Η σύγχρονη νευροεπιστήμη είναι ένας τομέας μόλις ενάμιση αιώνα. Ο πρώτος πλήρης χάρτης του εγκεφάλου ενός ζώου, που παρουσιάστηκε το 2023, ήταν αυτός της προνύμφης της μύγας των φρούτων. Η ισπανίδα νευροεπιστήμονας Λουσία Πριέτο Γκοντίνο, διευθύνει το δικό της εργαστήριο στο Ινστιτούτο Francis Crick στο Λονδίνο και είναι πεπεισμένη ότι ο εγκέφαλος μιας μύγας που έχει το μέγεθος ενός κόκκου άμμου, κρατά τα κλειδιά για το κολοσσιαίο ανθρώπινο νευρικό σύστημα. Το εργαστήριό της μελετά τα νευρωνικά κυκλώματα: τις συνδέσεις μεταξύ των κυττάρων από τις οποίες εξαρτώνται οι σκέψεις, οι αναμνήσεις και οι συμπεριφορές μας. «Εχουμε μάθει πολλά για το πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος, αλλά εξακολουθούμε να μην καταλαβαίνουμε πώς εξελίσσεται. Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα».
O κόσμος τον πρωτογνώρισε τον Νοέμβριο του 1995 όταν στα 17 του ξεκίνησε να υπερασπίζεται την εστία της Πάρμα, απέναντι στον Μπάτζιο και τον Γουεά. Τότε ξεκίνησε η εντυπωσιακή 28χρονη καριέρα του Τζιανλουίτζι Μπουφόν, στη διάρκεια της οποίας έσπασε πολλά ρεκόρ. Οι αριθμοί, ωστόσο, λένε μόνο τη μισή ιστορία. Στην αυτοβιογραφία του «Saved», που μόλις κυκλοφόρησε, ο Μπουφόν μιλά για την κατάθλιψη που τον ταλάνιζε μεταξύ των αγώνων και το ψυχολογικό κόστος του να είναι τερματοφύλακας – η πιο μοναχική θέση στο ποδόσφαιρο – όταν συχνά έβρισκε παρηγοριά μιλώντας στα γάντια του. Το «Saved», έγραψαν, είναι ένας στοχασμός για την τέχνη του τερματοφύλακα και μια ερωτική επιστολή στη χρυσή εποχή του ιταλικού ποδοσφαίρου.
H Μαριάνα Ματσουκάτο ανήκει σε μια ομάδα γνωστών προοδευτικών ακαδημαϊκών που αντιτίθενται στον νεοφιλελευθερισμό και τον τραμπισμό που ακολούθησε. Η 57χρονη καθηγήτρια Οικονομικών της Καινοτομίας στο University College του Λονδίνου μιλά για έναν διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης της οικονομίας. Μα, επαναπροσδιορίζουμε τον καπιταλισμό από το 2008. «Δεν το έχουμε κάνει, αυτό είναι το πρόβλημα: το 2008 ήταν χρηματοπιστωτική κρίση και αυτόπου έκανε η Ευρώπη, το μεγαλύτερο λάθος, ήταν να επιβάλει λιτότητα λες και η πηγή του προβλήματος ήταν το δημόσιο χρέος. Ηταν το ιδιωτικό χρέος». Πώς βλέπει τις ΗΠΑ; «Τα χρόνια της κυριαρχίας των ΗΠΑ έχουν τελειώσει. Θα υπάρξει μια παγκόσμια αναδιάρθρωση ως αντίδραση στις ενέργειες του Τραμπ».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η Γκαλίνα Βολόσινα ζει στα περίχωρα του Τσερνόμπιλ, από τους λιγοστούς κατοίκους που δεν απομακρύνθηκαν ούτε μετά το πυρηνικό δυστύχημα τέτοιες μέρες πριν από 40 χρόνια, ούτε μετά την πρόσφατη ρωσική εισβολή. Εξω από το σπίτι της υπάρχει η επιγραφή: «Εδώ ζουν άνθρωποι». Πριν απ’ την καταστροφή, η Γκαλίνα ήταν διευθύντρια του παιδικού σταθμού της πόλης. «Κάποτε ήμασταν παραθεριστικό χωριό. Οι άνθρωποι έρχονταν για να περάσουν μερικές μέρες, να κολυμπήσουν στο ποτάμι, να ψαρέψουν. Ηταν ευχάριστα», λέει στο σαλόνι του περιποιημένου σπιτιού της, ένα μικρό θαύμα αξιοπρέπειας που περιβάλλεται από εγκατάλειψη και λήθη. Λίγο πριν απ’ τη ρωσική εισβολή, το Τσερνόμπιλ έγινε τουριστική ατραξιόν. «Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί κάποιος θέλει να δει τόση καταστροφή», λέει.
Το Σικάγο συγκλονίζει η είδηση του θανάτου ενός ομογενούς αστυνομικού από πυρά μέσα σε νοσοκομείο, σε ένα περιστατικό που έχει προκαλέσει βαθύ πένθος στην ελληνική κοινότητα της πόλης.
Ο 38χρονος Τζον Μπαρθόλομιου έχασε τη ζωή του την ώρα του καθήκοντος, ενώ συνόδευε τον Αλφόνσο Τάλεϊ, ο οποίος είχε τεθεί υπό κράτηση για βιαιοπραγία σε βάρος εργαζομένου σε εμπορικό κατάστημα. Το περιστατικό σημειώθηκε μέσα σε νοσοκομείο του Σικάγο, όπου ο κρατούμενος είχε μεταφερθεί μετά από ισχυρισμό ότι είχε καταναλώσει ναρκωτικές ουσίες και παρουσίαζε δύσπνοια.
Σύμφωνα με τις αρχές, ο 26χρονος δράστης κατάφερε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες να τραβήξει όπλο και να ανοίξει πυρ, σκοτώνοντας τον ομογενή αστυνομικό και τραυματίζοντας σοβαρά έναν 57χρονο συνάδελφό του. Ο δεύτερος αστυνομικός νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μετά την επίθεση, ο Τάλεϊ επιχείρησε να διαφύγει γυμνός και με τα ιατρικά ηλεκτρόδια ακόμη πάνω του, ωστόσο συνελήφθη σε κοντινή απόσταση από το νοσοκομείο. Ο θάνατος του Μπαρθόλομιου έχει προκαλέσει βαθιά θλίψη στην τοπική κοινωνία και την ελληνική ομογένεια.
Police Officer John G. Bartholomew #12963
End of Watch: April 25, 2026
Officer Bartholomew dedicated his life to protecting his fellow Chicagoans. Above all, he was a beloved father, husband, son and brother. We promise to ensure his sacrifice will never be forgotten. pic.twitter.com/5OuspmnDZx
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });— Chicago Police (@Chicago_Police) April 28, 2026
Πένθος και κύμα συμπαράστασηςΌπως αναφέρει ο Εθνικός Κήρυκας, ο εκλιπών αφήνει πίσω τη σύζυγό του, Ρενέ, και τα τρία τους παιδιά. Η οικογένειά του, σε ανακοίνωση, υπογράμμισε ότι «θα μείνει στη μνήμη ως ένας αφοσιωμένος οικογενειάρχης, του οποίου η ζωή καθορίστηκε από την αγάπη, την αφοσίωση και την προσφορά».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στην περιοχή Albany Park, όπου βρίσκεται το 17ο Αστυνομικό Τμήμα στο οποίο υπηρετούσε, έχει δημιουργηθεί ένας αυτοσχέδιος χώρος μνήμης με λουλούδια και αφιερώσεις πολιτών. Η κοινότητα έχει κινητοποιηθεί για τη στήριξη της οικογένειας του πεσόντος αστυνομικού.
Πρωτοβουλίες στήριξης για την οικογένειαΣύμφωνα με την ηλεκτρονική έκδοση του «Εθνικού Κήρυκα», ο ιδιοκτήτης του μπαρ «Reilly’s Daughter» στο Όουκ Λόουν, Μπρένταν Ο’Μπράιαν, διοργανώνει εκδήλωση συγκέντρωσης χρημάτων για την οικογένεια του Μπαρθόλομιου. «Όσο κι αν δεν μας αρέσει να το κάνουμε αυτό, είναι κάτι σπουδαίο όταν η κοινότητα συσπειρώνεται για να στηρίξει έναν πεσόντα διασώστη», δήλωσε ο Ο’Μπράιαν, σημειώνοντας ότι συνάδελφοι περιγράφουν τον εκλιπόντα ως «έναν εξαιρετικό άνθρωπο».
Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας, θα πωλούνται μπλουζάκια έναντι 25 δολαρίων, με όλα τα έσοδα να διατίθενται στην οικογένεια του αστυνομικού. «Ελπίζουμε να συγκεντρώσουμε χιλιάδες δολάρια. Το 100% θα δοθεί απευθείας στους δικούς του ανθρώπους», πρόσθεσε ο Ο’Μπράιαν.
Το τελευταίο αντίοΤο Ίδρυμα Μνήμης της Αστυνομίας του Σικάγο περιέγραψε τον 38χρονο ως «ευδιάθετο, καλοσυνάτο και ενθουσιώδη άνθρωπο που προσφερόταν πρόθυμα για αποστολές», τονίζοντας ότι είχε πάντα ως προτεραιότητα την επιστροφή στην οικογένειά του μετά τη δουλειά.
Το ανοικτό προσκύνημα θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 7 Μαΐου στον Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέα στο Σικάγο, ενώ η κηδεία θα τελεστεί την Παρασκευή στις 10:00 το πρωί. Η ταφή θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο.
Μπορεί να μας λέει ότι δεν θα… χορτάσει, αλλά ο Akylas έχει δεχθεί τόση αγάπη και αποδοχή τους τελευταίους μήνες που μόνο «πεινασμένος» δεν είναι.
Akyla… FERTOΑυτή η αγάπη φάνηκε από την πρώτη στιγμή στην άφιξή του στη Βιέννη, όπου η υποδοχή ήταν θερμή, με χαμόγελα, φωνές και ενθουσιασμό, σε ένα κλίμα που έμοιαζε ήδη με γιορτή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο μεγαλύτερος μουσικός διαγωνισμός της Ευρώπης πλησιάζει και ο Akylas ετοιμάζεται να το φέρει. Η πορεία της ελληνικής συμμετοχής έχει φέρει ενθουσιασμό.
Οι πρώτες πρόβες ολοκληρώθηκαν.
Η φετινή διαδρομή δεν είναι τυχαία. Από εμφανίσεις σε διεθνείς σκηνές, μέχρι τις ξεχωριστές στιγμές με τον κόσμο και τους fans, ο Akylas έχτισε βήμα βήμα τη δική του στιγμή. Έγινε trend, έγινε παιχνίδι, έγινε στιγμή και κυρίως έγινε αγάπη. Με χιούμορ, ενέργεια και αυθεντικότητα κερδίζει όσους τον συναντούν, εντός και εκτός σκηνής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στο πλευρό του, το μεγαλύτερό του γούρι: η μητέρα του, πάντα εκεί σε κάθε βήμα.
Το momentum έχει χτιστεί και όλα δείχνουν πως η φετινή συμμετοχή θα μείνει αξέχαστη.
Μποϊκοτάζ λόγω της συμμετοχής του ΙσραήλΤώρα, όλα τα βλέμματα στρέφονται στην σκηνή. Σε μία σκηνή ωστόσο που φέτος θα είναι φτωχότερη αφού μία σειρά χωρών μποϊκοτάρουν την Eurovision λόγω Ισραήλ.
Η Ελλάδα όμως με μία φωνή τραγουδάει: Akyla… FERTO.
Ορισμένες προτάσεις για τη συνταγματική αναθεώρηση μοιάζουν βγαλμένες από το λαϊκιστικό και αντικοινοβουλευτικό κλίμα της πρώτης περιόδου της οικονομικής κρίσης.
Τότε, σε μία συγκυρία εξάπλωσης των συναισθημάτων απαξίωσης και περιφρόνησης στο κοινωνικό σώμα έναντι των κοινοβουλευτικών θεσμών και της πολιτικής τάξης, έστω και με σκοπό τον κατευνασμό και την ανακοπή του ρεύματος αυτού, είχαν πέσει στο τραπέζι του διαλόγου για τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις ορισμένες «καινοτόμες» προτάσεις, όπως η καθιέρωση ασυμβίβαστου μεταξύ υπουργού και βουλευτή, η μείωση του αριθμού των βουλευτών και ο χρονικός περιορισμός των βουλευτικών θητειών.
Τώρα, οι προτάσεις αυτές, καθαρά για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας, ως μια προσπάθεια «φυγής προς τα εμπρός» του κυβερνώντος κόμματος από τις τρέχουσες πολιτικές δυσκολίες του, φαίνεται ότι θα ανακυκλωθούν στην πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης που αναμένεται να καταθέσει η Νέα Δημοκρατία εντός του Μαΐου 2026. Θεωρώ σχεδόν βέβαιο ότι και αυτή τη φορά οι σχετικές προτάσεις δεν θα ευδοκιμήσουν ακόμη κι αν η επόμενη Βουλή ολοκληρώσει την αναθεωρητική διαδικασία. Ας σημειωθεί εδώ ότι Αναθεωρητική Βουλή κατά την έννοια του άρθρου 110 Συντ. είναι μόνο η επόμενη Βουλή και όχι η μεθεπόμενη, δηλαδή εκείνη που θα προκύψει στην περίπτωση διάλυσης της επόμενης Βουλής λόγω αδυναμίας σχηματισμού Κυβέρνησης κατά το άρθρο 37 Συντ. (βλ. Β. Χρήστου, Αναθεωρητική είναι η επόμενη των εκλογών Βουλή, σε : constitutionalism.gr).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ωστόσο, επειδή οι προτάσεις αυτές ανεξάρτητα από την τύχη τους αποκλίνουν από τη συνταγματική παράδοση του ελληνικού κοινοβουλευτισμού, χρειάζονται σχολιασμό, έστω σε αυτή τη φάση μόνο επί της αρχής.
Ειδικότερα, όσον αφορά το ασυμβίβαστο μεταξύ υπουργού και βουλευτή, σε οποιαδήποτε εκδοχή του, ακόμη κι αν δεχθούμε για την οικονομία της συζήτησης, ότι δεν θίγει τον μη αναθεωρήσιμο πυρήνα του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος κατά τα άρθρα 1§1 και 110§1 Συντ., δεν παύει πάντως να αποτελεί ένα αφύσικο στοιχείο για μια δημοκρατία κοινοβουλευτικής μορφής. Γι’ αυτό απαντάται μόνο κατ’ εξαίρεση στα κοινοβουλευτικά συστήματα, ενώ είναι ο κανόνας στα προεδρικά ή ημι-προεδρικά συστήματα.
Σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία η Κυβέρνηση αποτελεί έκφραση του Κοινοβουλίου, κάτι που δεν σημαίνει μόνο σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ της Κυβέρνησης και του Κοινοβουλίου, αλλά και μια πιο στενή οργανική σχέση τους, διά μέσου της συμμετοχής βουλευτών της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας στην Κυβέρνηση. Αυτή η έστω μερική ταυτότητα μεταξύ Κυβέρνησης και Βουλής αποτελεί σταθερό στοιχείο του ελληνικού κοινοβουλευτισμού. Μάλιστα, υπό την προτεινόμενη εκδοχή του, με προσωρινό αναπληρωτή βουλευτή και δικαίωμα επανόδου του υπουργού στη Βουλή, είναι σχεδόν αυταπόδεικτο ότι το ασυμβίβαστο θα λειτουργήσει ως παράγων για την περαιτέρω ανάπτυξη πελατειακών σχέσεων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η μείωση του αριθμού των βουλευτών από 300 σε 200 ή 250 σε συνδυασμό ή όχι με ένα νέο εκλογικό σύστημα, μπορεί να γίνει και χωρίς συνταγματική αναθεώρηση, εκτός εάν θεσπιστεί στο Σύνταγμα σταθερός ή κυμαινόμενος αριθμός βουλευτών κατώτερος των 300. Μια τέτοια απόφαση του κοινού ή αναθεωρητικού νομοθέτη θα μειώσει την αντιπροσωπευτικότητα του Κοινοβουλίου και σε συμβολικό επίπεδο θα αποδυναμώσει την πολιτικο-συνταγματική σπουδαιότητά του, από τη στιγμή μάλιστα που επιστρατεύεται το επιχείρημα της μείωσης του κόστους, σαν η Βουλή να είναι μια δημόσια υπηρεσία με πλεονάζον προσωπικό. Δεν υπάρχει άλλωστε ένα διεθνές standard ή επιστημονικό κριτήριο για μια ορισμένη σχέση μεταξύ του αριθμού των κοινοβουλευτικών εδρών και του μεγέθους του πληθυσμού. Εν συγκρίσει προς άλλες χώρες με αντίστοιχο πληθυσμό, η Ελλάδα έχει υψηλότερο ή χαμηλότερο αριθμό βουλευτών (για παράδειγμα, η Πορτογαλία έχει 230 βουλευτές, αλλά η Σουηδία έχει 349).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Οσον αφορά τέλος τον χρονικό περιορισμό των βουλευτικών θητειών, που προϋποθέτει προσθήκη αντίστοιχου κωλύματος στο άρθρο 56 Συντ., πρέπει να παρατηρηθεί ότι η παρουσία βουλευτών με μακρά κοινοβουλευτική σταδιοδρομία δεν βλάπτει, αλλά μάλλον ωφελεί τη Βουλή και το κοινοβουλευτικό έργο. Γενικότερα, ο περιορισμός των δικαιωμάτων επανεκλογής δεν προσιδιάζει στην εκλογή των μελών του νομοθετικού οργάνου. Αν οι εκλογείς θέλουν την επανεκλογή του ίδιου βουλευτή για περισσότερες θητείες, αρκεί ότι το θέλουν.
O Χαράλαμπος Ανθόπουλος είναι καθηγητής Δημοσίου Δικαίου ΕΑΠΟι οπαδοί της ΑΕΚ έχουν συγκεντρωθεί στη Νέα Φιλαδέλφεια, για να δουν την τελευταία προπόνηση της Ένωσης πριν τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό.
Αρκετοί φίλοι της «Ένωσης» βρίσκονται στις εξέδρες του γηπέδου, ώστε να παρακολουθήσουν από κοντά την ανοιχτή προπόνηση του Μάρκο Νίκολιτς.
https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/05/WhatsApp-Video-2026-05-02-at-17.54.31.mp4Παρακολουθήστε live στις 17:30 την εξέλιξη της αναμέτρησης Πανσερραϊκός – ΑΕΛ Novibet για την 6η αγωνιστική των playout της Stoiximan Super League.
Τηλεοπτικά από NovaSports 2HD.
Για να παρακολουθήσετε την αναμέτρηση, πατήστε εδώ.
«Έχουν σημειωθεί 17 σεισμοί κοντά στην Περιοχή 51, ξεκινώντας με σεισμό μεγέθους 4,4 Ρίχτερ σε βάθος μόλις 2,5 μιλίων υπογείως. Συνήθως η περιοχή δεν είναι επιρρεπής σε σεισμούς, γεγονός που οδηγεί σε θεωρίες για πυρηνικές δοκιμές ή ακόμα και για UFO», μεταδίδει το Newsnation.
Οι θεωρίεςΕίναι απλώς ένα γεωλογικό φαινόμενο; Ή μήπως πρόκειται για κάτι άλλο;
«Το έδαφος τρέμει ξανά.. στην σιωπηρή έρημο της Νεβάδα, κοντά σε μία από τις πιο μυστικές τοποθεσίες στις ΗΠΑ. Δεν πρόκειται για μία οποιαδήποτε έρημο, καθώς για δεκαετίες η τοποθεσία χρησίμευε ως η καρδιά των αμερικανικών πυρηνικών δοκιμών», λέει το WYON.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Για δεκαετίες, η Περιοχή 51 βρίσκεται στο επίκεντρο θεωριών συνωμοσίας. Άγνωστα ιπτάμενα αντικείμενα και τεχνολογίες πέρα από κάθε ανθρώπινη κατανόηση συνδέονται με την περιοχή. Έγγραφα της CIA που αποχαρακτηρίστηκαν το 2013 επιβεβαιώνουν ότι η Περιοχή 51 χρησίμευε ως πεδίο δοκιμών για προηγμένα όπλα των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου.
«Ιστορίες για εξωγήινα διαστημόπλοια κρυμμένα μέσα σε αυτήν την απομακρυσμένη αεροπορική βάση, επιμένουν εδώ και δεκαετίες. Αποδεικνύεται ότι ο στρατός αναπτύσσει κρυφά τεχνολογία αιχμής από τη δεκαετία του 1950, αλλά δεν αναγνώρισε καν την ύπαρξη της βάσης μέχρι το 2013», μεταδίδει το PBS.
Όπως αποδείχθηκε, η δραστηριότητα εκεί τελικά ήταν όχι και τόσο εξωγήινη. Οι αποχαρακτηρισμένες εκθέσεις άλλωστε δείχνουν ότι οι ιστορίες για εξωγήινους ενδέχεται να καλλιεργήθηκαν σκόπιμα. Ένα αφήγημα για να αποσπά την προσοχή από τα απόρρητα προγράμματα όπλων του Πενταγώνου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Μέχρι τη δεκαετία του 1990, οι φήμες για τριγωνικά διαστημόπλοια έγιναν τόσο διαδεδομένες που έγιναν μέρος της λαϊκής κουλτούρας. Νομίζω ότι η κυβέρνηση θα έπρεπε να αναμένει ότι το κοινό θα συμπλήρωνε τα κενά όπως έκρινε. Και όσο οι άνθρωποι μιλάνε για εξωγήινους στην Περιοχή 51, δεν αποκαλύπτεται τίποτα για τις στρατιωτικές δοκιμές που γίνονται εκεί», λέει το PBS.
Αμερικανικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι στο παρελθόν, συνταγματάρχης της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ φέρεται να μοίραζε παραποιημένες ή επεξεργασμένες εικόνες UFO σε θαμώνες μπαρ κοντά στη βάση, ενισχύοντας τους αστικούς μύθους για εξωγήινους.
Ο Τραμπ υπόσχεται αποκαλύψεις για τα UFOΠριν από δύο ημέρες, ο Donald Trump δήλωσε ότι σύντομα θα δημοσιοποιηθούν νέα αρχεία για τα UFO. Τυχαίο; Ή μία ακόμα προσπάθεια αποπροσανατολισμού όπως λένε οι επικριτές του;
«Νομίζω ότι θα δημοσιεύσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα στο εγγύς μέλλον. Θα δημοσιεύσουμε πολλά πράγματα από τα οποία δεν έχουμε δημοσιεύσει».
Σε έναν κόσμο όπου η πληροφορία ελέγχεται και η αλήθεια συχνά συγκαλύπτεται, οι θεωρίες και η πραγματικότητα μπλέκονται επικίνδυνα. Σχετίζονται οι σεισμοί στην Περιοχή 51 με δοκιμές όπλων ή με κάτι πολύ μεγαλύτερο που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη; Το μόνο σίγουρο είναι αυτό που συμβαίνει στην Περιοχή 51, στην έρημο της Νεβάδα, μένει στην Περιοχή 51 και δεν γνωστοποιείται, τουλάχιστον για κάποια χρόνια.
Η χώρα έχει μπει στον τελευταίο γύρο πριν τις εκλογές όποτε αυτές και αν γίνουν. Ας ετοιμαστούμε να υποστούμε τόνους μικροπολιτικής και δημαγωγίας κατά πώς συνηθίζει το υπάρχον κομματικό σύστημα. Ταυτόχρονα όμως εξακολουθούν να κινούνται οι τεκτονικές πλάκες της διεθνούς, της ευρωπαϊκής και επομένως της εθνικής μας ζωής. Δεν είναι η πρώτη φορά που σε φάσεις ριζικών αλλαγών του διεθνούς πλαισίου ο ελληνικός κομματικός ανταγωνισμός ακολουθεί τη δική του αυτιστική σχεδόν εσωστρέφεια. Οταν το 1989-90 έπεφτε το Τείχος του Βερολίνου και τελείωνε ο σοβιετικός κομμουνισμός εμείς κονταροχτυπιόμασταν για τον Κοσκωτά.
Το 2008 όταν κατέρρεε το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα εμείς ασχολούμασταν με το Βατοπέδι. Τώρα με δύο ανοιχτούς πολέμους μετράμε αιγοπρόβατα διαπιστώνοντας έκπληκτοι ότι στην Ελλάδα υπάρχουν πελατειακές σχέσεις. Είναι ανέξοδη αυτή η χασμωδία μεταξύ εξωτερικών εξελίξεων και εθνικής εσωστρέφειας; Στην πρώτη περίπτωση η χώρα μπήκε στραβά στον μεταδιπολικό κόσμο εμπλεκόμενη λόγω «μακεδονικού» στη Βαλκανική κρίση που ακολούθησε τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Στη δεύτερη, ζήσαμε για λίγο τους μύθους της «θωρακισμένης οικονομίας» και του «λεφτά υπάρχουν» μέχρι που ήρθαν τα Μνημόνια και η πρωτοφανής οικονομική κατάρρευση.
Προσοχή στις στροφές λοιπόν! Ασφαλώς ένας λιγότερο πολωτικός και ορθολογικός εσωτερικός κομματικός ανταγωνισμός θα είχε προετοιμάσει καλύτερα τη χώρα στο ραντεβού με τις μεγάλες εκείνες στροφές της Ιστορίας. Είναι μια χρήσιμη υπόμνηση, που ισχύει για το σήμερα και το προσεχές πολιτικό μέλλον. Χρήσιμη ιδίως αν συνδυαστεί με την επίγνωση ότι η πορεία της Ελλάδας στον σύγχρονο κόσμο και ιδίως στον 20ό αιώνα, καθορίστηκε πρωτίστως από τη γεωπολιτική. Σε αυτό το πεδίο διχάστηκε, επέλεξε «μεριά» και κέρδισε πληρώνοντας όμως βαρύτατα το τίμημα του διχασμού. Γιατί σε όλες τις περιπτώσεις οι γεωπολιτικές επιλογές διαπλέχτηκαν με ανάλογες εσωτερικές ιδεολογικές – πολιτικές ταυτότητες. Και σήμερα σε μια περίοδο διεθνούς αταξίας και οξυμμένων ανταγωνισμών, η γεωπολιτική απαιτεί κρίσιμες επιλογές και δύσκολους χειρισμούς, που όμως μένουν στη σκιά της συμπαγούς μικρολογίας της καθημερινής πολιτικής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οτι αλλάζει ο κόσμος είναι αναμφίβολο. Τα γεγονότα είναι γνωστά. Διχασμός της Δύσης και κρίση του μεταπολεμικού δεσμού ΗΠΑ – Ευρώπης. Δύο πόλεμοι με παγκόσμιες επιπτώσεις στην περιφέρεια της Ευρώπης. Τα πρώτα βήματα μιας μετα-αμερικανικής Ευρώπης όπως την αποκάλεσε ο Γιόσκαρ Φίσερ (Τα ΝΕΑ 27/4/2926.) Αλλαγή του χάρτη της Μέσης Ανατολής και διαμάχες στον ίδιο τον μουσουλμανικό κόσμο. Προσπάθειες να αντικατασταθούν οι κανόνες στις διεθνείς σχέσεις από την ωμή ισχύ (πρωταγωνιστεί το δίδυμο Τραμπ – Πούτιν). Μεταβολές του παγκόσμιου ενεργειακού χάρτη. Η εξέλιξη αυτών των μεταβολών είναι άγνωστη και οι επιπτώσεις τους μακροχρόνιες.
Προς το παρόν, η Ελλάδα έχει κινηθεί με επιτυχία στο νέο περιβάλλον και έχει αναβαθμιστεί γεωπολιτικά, όπως υπογραμμίζουν πολλοί διεθνείς σχολιαστές. Αναζήτησε και βρήκε μια ισορροπία μεταξύ εθνικού ρεαλισμού και επίκλησης του διεθνούς δικαίου. Η κυβέρνηση και ο Γ. Γεραπετρίτης αποδείχτηκαν πολύ πιο ικανοί από τους εθνολαϊκιστές τζάμπα υπερπατριώτες. Ετσι η Ελλάδα όχι μόνο δεν χτυπήθηκε από τον «τυφώνα Τραμπ» όπως πολλοί προέβλεπαν αναφορικά με τα ελληνοτουρκικά, αλλά αναβάθμισε τον ρόλο της στην αμερικανική στρατηγική της περιοχής. Δεν πρόκειται για πρόσκαιρο αποτέλεσμα, γιατί αφορά την κρισιμότητα που έχει αποκτήσει η Ανατολική Μεσόγειος εξαιτίας των ιστορικών αλλαγών που εξελίσσονται στη Μέση Ανατολή και στον μουσουλμανικό κόσμο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ (και την Κύπρο) είναι το αναγκαίο συμπλήρωμα της εθνικής προβολής στον χώρο αυτό, και ως τέτοια πρέπει να ασκηθεί χωρίς να εγκλωβιστεί στον αντιτουρκικό συρμό που κυριαρχεί στην ελληνική δημόσια σφαίρα. Σε άλλες συνθήκες η συνεργασία με το Ισραήλ θα εμπόδιζε τη σχέση μας με τον αραβικό κόσμο, όμως οι γέφυρες υπάρχουν. Οχι τόσο λόγω των παραδοσιακών καλών σχέσεων όσο γιατί ο ίδιος ο αραβικός κόσμος αναζητά μια νέα σχέση με τη Δύση, την Ευρώπη και το Ισραήλ όπως είχαν δείξει οι συνομιλίες για τις «συμφωνίες του Αβραάμ».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ομως στις κρίσιμες στροφές της Ιστορίας, η γεωπολιτική για την Ελλάδα δεν ήταν ποτέ απλώς ζήτημα «εξωτερικής πολιτικής». Συμπλεκόταν και συνδιαμόρφωνε τα ιδεολογικά και πολιτικά ρεύματα του εθνικού βίου. Το ίδιο συμβαίνει και θα συμβεί στην τωρινή ιστορική φάση με άξονα την τύχη της «Ευρώπης». Σήμερα παρακολουθούμε τα πρώτα βήματά της στον δρόμο της στρατηγικής αυτονομίας και της προσδοκίας να αναδειχθεί σε παγκόσμιο πολιτικό υποκείμενο. Αυτή η διαδικασία εξελίσσεται σε δύο επίπεδα. Αφενός στο σύνολο των 27 της ΕΕ με άξονα την οικονομία και αφετέρου στην εθελοντική σύμπραξη «των προθύμων» με άξονα τη γεωπολιτική. Η επίσκεψη του Μακρόν εμφανώς έδωσε βάρος στη δεύτερη προοπτική. Κάνουν λάθος, πιστεύω, όσοι ανησυχούν ότι αυτή η διττή δυναμική ενέχει τον κίνδυνο της απόκλισης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Πρόκειται για νόμιμη και αναγκαία διαδικασία που το πιθανότερο είναι να επιταχύνει την επιθυμητή σύγκλιση. Σε κάθε περίπτωση, το ευρωπαϊκό ιστορικό στοίχημα δεν αφορά μόνο την παγκόσμια γεωπολιτική, αλλά την ιδεολογία και τους κανόνες του διεθνούς συστήματος. Γιατί η Ευρώπη ούτε μπορεί ούτε πρέπει να φιλοδοξεί να γίνει μια ακόμα «υπερδύναμη» δίπλα στις ΗΠΑ, την Κίνα, άντε και τη Ρωσία λόγω πυρηνικών.
Η στρατιωτική και αμυντική ισχυροποίησή της Ευρώπης θα πρέπει να υπηρετεί έναν σαφή ιδεολογικό στόχο. Την εκ νέου οικοδόμηση ενός διεθνούς συστήματος ειρηνικής συνύπαρξης, κανόνων και απόρριψης της βίας. Ηδη ο στόχος αυτός πολιτικοποιεί τη διαδικασία και χωρίζει τις πολιτικές – πολιτισμικές παρατάξεις της Ευρώπης. Μόνο όσες διεκδικούν τη δημοκρατική διεθνιστική παράδοση της ηπείρου και αγωνίζονται για την αναζωογόνηση του πολιτισμού της Δημοκρατίας μπορούν να ανταποκριθούν στον ανωτέρω στόχο. Στην αντίπαλη όχθη, βρίσκονται οι δυνάμεις της εθνικιστικής Ακροδεξιάς, του αριστερού αντιδυτικισμού, του τραμπισμού και του πουτινισμού, όπως εκφράζονται σε κάθε χώρα. Είναι παρήγορο και δείγμα της ενίσχυσης του συμβόλου «Ευρώπη» ότι η ευρωπαϊκή λαϊκιστική Ακροδεξιά υποχρεώνεται να παίρνει αποστάσεις από τον τραμπισμό.
Εδώ σ’ εμάς είναι εύκολο να βάλεις ονόματα στα στρατόπεδα, αλλά στην Ελλάδα το ζήτημα αποκτά άλλες διαστάσεις. Η «Ευρώπη» αποτέλεσε ιστορικά το πρότυπο που η καθυστερημένη Ελλάδα κυνηγούσε να φτάσει ώστε να γίνει «πολιτισμένη» ή «κανονική» χώρα. Ακόμα και σήμερα σε πολλούς τομείς, όπως η Δημόσια Διοίκηση, προσπαθούμε να «αντιγράψουμε την Ευρώπη» – αν και ευτυχώς έχει περιοριστεί ο εθνικός αυτο-οικτιρμός για τις «καθυστερήσεις» μας.
Τώρα όμως το νέο στοίχημα για την Ευρώπη, η ανάδειξή της σε ενιαίο παγκόσμιο υποκείμενο, και η αναβάθμιση της γεωπολιτικής διάστασης, μεταβάλλει και τη σχέση της Ελλάδας με αυτή. Η Ελλάδα λόγω γεωγραφικής θέσης και εθνικού συμφέροντος ανήκει ασφαλώς στους επισπεύδοντες, μπορεί να πρωτοστατήσει στη συγκρότηση της γεωπολιτικής Ευρώπης έχοντας μεγαλύτερο βάρος από όσο αντιστοιχεί στο οικονομικό της επίπεδο.
Θα επανέλθουμε ελπίζοντας ότι στην προεκλογική περίοδο τέτοια θέματα θα βρουν χώρο να συζητηθούν.
Ο Γιάννης Βούλγαρης είναι ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Βαριά ποινή επιβλήθηκε στον Νίκολα Κάλινιτς από τη σερβική λίγκα, μετά το επεισοδιακό περιστατικό στον αγώνα του Ερυθρού Αστέρα με τη Ζλάτιμπορ, όπου ο Σέρβος φόργουορντ επιτέθηκε με γροθιές στον Ματέι Τσίμπεϊ.
Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της τρίτης περιόδου, ο Κάλινιτς έκανε σκληρό φάουλ στον Τσίμπεϊ, τον οποίο ακινητοποίησε και στη συνέχεια γρονθοκόπησε τόσο στο σώμα όσο και στο κεφάλι. Το περιστατικό έγινε αμέσως αφορμή για σοβαρές κυρώσεις από την ομοσπονδία.
Ο Σέρβος άσος τιμωρήθηκε με πρόστιμο 840.000 δηνάρια (περίπου 7.100 ευρώ) και αποκλεισμό από τους επόμενους δύο αγώνες της ομάδας του. Παράλληλα, πρόστιμο 120.000 δηνάρια (1.000 ευρώ) επιβλήθηκε στους Ντέγιαν Νταβιντόβατς και Εμπούκα Ιζούντου του Ερυθρού Αστέρα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Επιπλέον, η διαιτητική τριάδα που ανέλαβε τον αγώνα, αποτελούμενη από τους Μίλιβογιε Γιόβτσιτς, Σίνισα Πρπα και Βουκ Ιβάντσεβιτς, δεν θα κληθεί να διαιτητεύσει στους επόμενους δύο αγώνες, μετά την αμφιλεγόμενη απόδοσή τους.
Στη φυλακή οδηγήθηκε ο 89χρονος που προκάλεσε πανικό σε υποκατάστημα του ΕΦΚΑ και στο Πρωτοδικείο, τραυματίζοντας πέντε άτομα, μετά την απολογία του ενώπιον ανακρίτριας και εισαγγελέα.
Οι κατηγορίες και η απόφαση προφυλάκισηςΑνακρίτρια και εισαγγελέας δεν πείστηκαν από τους ισχυρισμούς του και αποφάσισαν την προφυλάκισή του. Ο 89χρονος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της απόπειρας ανθρωποκτονίας κατά συρροή, της διακεκριμένης παράνομης οπλοφορίας και οπλοχρησίας, της διατάραξης λειτουργίας υπηρεσίας και της απειλής διάπραξης εγκλημάτων.
Κατά την απολογία του, δεν έδειξε μεταμέλεια για τους πυροβολισμούς που προκάλεσαν τον τραυματισμό πέντε ανθρώπων. Όπως είπε, «Αρνούμαι ότι αποπειράθηκα να σκοτώσω. Ήθελα μόνο να κάνω ντόρο για να μπορεί ο πολίτης να βρίσκει το δίκιο του. Λυπάμαι που τραυμάτισα τους υπαλλήλους και μπορώ να καλύψω τα έξοδα νοσηλείας τους μέχρι 10.000€».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Οι καταθέσεις και η στάση τουΟι δικαστικές αρχές κατέληξαν ότι ο 89χρονος είχε προσχεδιάσει τις πράξεις του και ενήργησε με δόλο. Στην απολογία του περιέγραψε πώς απέκτησε τα όπλα: «Στο χωριό μου ζήτησα από κάποιους να μου φέρουν μία καραμπίνα και ένα περίστροφο. Τα πλήρωσα και τα έφερα στην Αθήνα. Είχα αποφασίσει ότι θα πάω φυλακή. Πήρα τα όπλα και πήγα στον ΕΦΚΑ. Ζήτησα τη διευθύντρια να της μιλήσω. Βγήκε ένας υπάλληλος και με ρώτησε ποιον θέλω, με νευρίασε, έβγαλα την καραμπίνα και σημάδεψα προς τα πλακάκια ένα μέτρο μπροστά του. Προφανώς τον πήραν τα σκάγια».
Αντιδράσεις της οικογένειας και δηλώσεις του συνηγόρουΗ κόρη του, σχολιάζοντας τα γεγονότα, τόνισε: «Δεν παίρνεις τον νόμο στα χέρια σου. Το ότι έχεις μία Α ηλικία δεν μπορεί να είναι δικαιολογία να πάρει κάποιος τον νόμο στα χέρια του».
Ο κατηγορούμενος, όπως υποστήριξε, δεν φοβάται τη φυλακή. Ο συνήγορός του Βασίλης Νουλέζας εξέφρασε την πεποίθηση ότι μετά τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης ο εντολέας του θα οδηγηθεί σε ψυχιατρικό ίδρυμα.
Όπως δήλωσε ο ίδιος ο κ. Νουλέζας, «Πιστολέρο είναι κάποιος που σηκώνει το πιστόλι να σκοτώσει άνθρωπο. Εκείνος το επέλεξε ως τρόπο διαμαρτυρίας. Ανορθόδοξος, αξιόποινος».
Στην ομιλία του στη Βουλή ο Πρωθυπουργός (16/4/2026) έβαλε στο επίκεντρο τη συνταγματική αναθεώρηση ως μια «θεσμική φυγή προς τα εμπρός» και παρουσίασε βασικούς άξονες για συνταγματικές αλλαγές, οι οποίες θα συγκεκριμενοποιηθούν ειδικότερα εντός του Μαΐου. Τόσο τα πολιτικά κόμματα όσο και οι ειδικοί συμφωνούν ότι ζητήματα, όπως: η αποσύνδεση της εκλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης και των Ανεξάρτητων Αρχών από την κυβερνητική πλειοψηφία, τροποποιήσεις στη διαδικασία απόδοσης ποινικής ευθύνης στους υπουργούς, απάλειψη αναχρονισμών στο πεδίο των δικαιωμάτων, ενίσχυση της Βουλής και της αξιοκρατίας στο Δημόσιο, θωράκιση της Δικαιοσύνης απαιτούν και συνταγματικές αλλαγές.
Κρίσιμες θεωρούνται επίσης και οι συνταγματικές παρεμβάσεις στο πολιτικό σύστημα (εκλογικό σύστημα και λειτουργία πολιτικών κομμάτων). Επομένως, η αναθεώρηση κρίνεται αναγκαία και ωφέλιμη εφόσον υπάρξουν οι πολιτικές προϋποθέσεις για την ολοκλήρωσή της και αυτή δεν αντιμετωπιστεί ως άλλοθι για νομοθετικές και διοικητικές αδράνειες, όπως συνέβη με την περιθωριοποίηση διατάξεων που αναθεωρήθηκαν πρόσφατα και παραμένουν ανεφάρμοστες (π.χ. λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία και στρατιωτική δικαιοσύνη).
Η πρώτη προϋπόθεση που το Σύνταγμα απαιτεί για την αναθεώρησή του είναι η συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων. Κουλτούρα συναίνεσης δεν υπάρχει στη χώρα μας και σε αυτό βέβαια δεν συνέβαλε ο συγκρουσιακός δικομματικός κοινοβουλευτισμός που είχε διαμορφωθεί και ίσχυε μέχρι την οικονομική κρίση και που δυστυχώς συνεχίζεται και εντείνεται και στην τρέχουσα συγκυρία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Καμία αναθεώρηση ενός εθνικού Συντάγματος κράτους-μέλους της ΕΕ και της ΕΣΔΑ δεν μπορεί να ολοκληρωθεί χωρίς να λάβει υπόψη τις δεσμεύσεις που απορρέουν από αυτή τη συμμετοχή, τους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς και τις θεσμικές υποχρεώσεις ιδίως στο πεδίο του κράτους δικαίου. Η σχετικοποίηση του Συντάγματος και ο πολυεπίπεδος συνταγματικός είναι φαινόμενα που συνδέονται με τις αποφάσεις των οργάνων της ΕΕ και της νομολογίας των δικαστηρίων του Λουξεμβούργου και του Στρασβούργου οι οποίες αποτελούν ένα αυστηρό πλαίσιο στο οποίο πρέπει το κράτος να προσαρμόζεται όταν επιχειρεί ένα τόσο σημαντικό θεσμικό βήμα. Αυτή η διαπίστωση μας ωθεί στη σκέψη ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε κάθε εθνοκεντρική αλλά και συγκυριακή προσέγγιση του Συντάγματος.
Επίσης πρέπει να συνειδητοποιηθεί ότι παθογένειες στη δημόσια διοίκηση, στην παιδεία, στην υγεία, στην κοινωνική ασφάλιση απαιτούν αναγκαίες και ορθολογικές νομοθετικές παρεμβάσεις και όχι απαραίτητα συνταγματικές μεταρρυθμίσεις. Το χρόνιο πρόβλημα της πολυνομίας-κακονομίας και η απουσία ενός σταθερού φορολογικού και χωροταξικού πλαισίου αποτρέπουν επενδύσεις και οδηγούν σε οικονομική στασιμότητα και σε αυτό μόνο οριακά θα μπορούσε να συμβάλει το Σύνταγμα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στο ίδιο πνεύμα, ζητήματα όπως η κλιματική αλλαγή, οι βιοτεχνολογικές εξελίξεις και οι εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης απαιτούν διεθνείς πρωτοβουλίες – όπως αυτές που ανέλαβε η ΕΕ – και δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο σε συνταγματικό επίπεδο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τέλος, θεωρώ ότι λόγω των ιδιαιτεροτήτων της διαδικασίας αναθεώρησης που επιτρέπει – κατά την κρατούσα άποψη – στη δεύτερη αναθεωρητική Βουλή να αποκλίνει από τις συγκεκριμένες κατευθύνσεις και προτάσεις της πρώτης αναθεωρητικής Βουλής, θα πρέπει να υπάρξει μια προγραμματική αναθεωρητική συμφωνία μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων ώστε να δεσμευτούν αμοιβαία πως ό,τι αποφασίσουν με την όποια πλειοψηφία στην πρώτη Βουλή θα το τηρήσουν στη δεύτερη κατ’ ουσίαν αναθεωρητική Βουλή που θα προκύψει από τις εκλογές. Αυτή είναι μια βασική πολιτική προϋπόθεση για μια ολοκληρωμένη συνταγματική μεταρρύθμιση. Στο πνεύμα αυτό η υποβολή πληθωρικών προτάσεων σε θέματα όπου έχει διαπιστωθεί μεγάλη απόκλιση απόψεων είναι καταδικασμένη να ναυαγήσει.
O Παναγιώτης Μαντζούφας είναι καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΑΠΘΑτύχημα σημειώθηκε στο λιμάνι της Ζακύνθου, όταν πλοίο που εκτελούσε το δρομολόγιο Κυλλήνη-Ζάκυνθος, προσέκρουσε στο μόλο κατά την πρόσδεση.
Σύμφωνα με το tempo24.news το ατύχημα δημιούργησε έντονη ανησυχία ανάμεσα στους επιβάτες του πλοίου, οι οποίοι ευτυχώς δεν υπέστησαν τραυματισμούς. Σε αυτό επέβαιναν 679 επιβάτες, 180 οχήματα, 18 φορτηγά, τέσσερα λεωφορεία , επτά δίκυκλα και έξι αυτοκινούμενα βαν, σύμφωνα με το patrisnews.
Όπως φαίνεται στα βίντεο που ακολουθούν προκλήθηκαν φθορές στο πλοίο.
Η λέξη «αγωνιστικό» δεν είναι τόσο δημοφιλής στον Άρη την τελευταία εβδομάδα και ειδικά μετά την απώλεια του πέμπτου ευρωπαϊκού εισιτηρίου.
Οχι ότι νωρίτερα ο κόσμος… πετούσε τη σκούφια του για όσα γίνονταν εντός του γηπέδου, αφού έχει καιρό που η προσοχή όλών -και το θέλω- είναι στραμμένη στις προσπάθειες για την εύρεση μία διάδοχης κατάστασης στα διοικητικά.
Πώς, λοιπόν, τώρα να πιαστεί ο Αρειανός από κάπου; Δύσκολο… Ακόμα όμως και αυτό το τυπικό σκέλος των τεσσάρων αγώνων ως το τέλος της σεζόν, πρέπει να κυλήσει με αξιοπρέπεια. Και γιατί όχι με την 5η θέση που θα δώσει ένα δράμι γοήτρου και ένα κάποιο οικονομικό κέρδος για τους Θεσσαλονικείς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά, θα υπήρχε και μεγαλύτερη αισιοδοξία για την εικόνα του Άρη στο Ηράκλειο, πατώντας πάνω στο τελευταίο δείγμα του. Δηλαδή στην αναμέτρηση με τον ΝΠΣ Βόλο και την γενικότερη εικόνα βελτίωσης την οποία παρουσιάζει.
Τώρα, το πρώτο ερωτηματικό είναι πώς θα παρουσιαστεί η ομάδα πνευματικά. Τί θα δείξει όσον αφορά το μυαλό της και τον τρόπο που διαχειρίζεται αυτά τα ματς μετά την απώλεια της Ευρώπης.
Ο Μιχάλης Γρηγορίου… παλεύει με τα θηρία όλες αυτές τις μέρες. Το «θηρίο» της χαλάρωσης και του γεγονότος ότι αρκετοί σκεφτονται ήδη τις καλοκαιρινές διακοπές που έρχονται σε δύο εβδομάδες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αυτός ήταν ο φόβος του Έλληνα τεχνικού και πριν τον τελικό. Πώς θα τους… κρατήσει εάν χαθεί η Ευρώπη, μέχρι που τελικά βρέθηκε αντιμέτωπος με αυτόν.
Από τη συμπεριφορά του Άρη στο Ηράκλειο, θα φανεί και το πώς θα διαχειριστεί τα επόμενα τρία και τελευταία ματς τα οποία έχει να δώσει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ένας κύκλος αγώνων ο οποίος υπό άλλες συνθήκες ια αποτελούσε κριτήριο για το μέλλον κάποιων ποδοσφαιριστών. Πλέον, όμως, όλοι έχουν κριθεί και μετά τις 17 Μαΐου θα αρχίσουν να γίνονται γνωστές οι αποφάσεις της ομάδας.
Ερωτηματικό είναι και πώς θα παρουσιαστεί ο ΟΦΗ. Εάν, δηλαδή, θα βρίσκεται ακόμα στη… μέθη της κατάκτησης του Κυπέλλου ή αν ο Χρήστος Κόντης θα έχει προλάβει να συμμαζέψει τους παίκτες του από αυτό το statep of mind στο οποίο βρίσκονται φυσιολογικά τις τελευταίες μέρες.
Οι Κρητικοί πήραν όλά όσα μπορούσαν. Κύπελλο, Ευρώπη, αλλά σίγουρα δεν θα θέλουν -έστω και εγωιστικά- να απογοητεύσουν το κοινό τους σε ένα ματς… φιέστα για την κατάκτηση του Κυπέλλου.
Με πιο απλά λόγια, είναι ένα ματς που πρωτίστως θα καθοριστεί από την πνευματική κατάσταση των δύο ομάδων και ύστερα από την αγωνιστική…
Πέρασαν 140 χρόνια από την πρωτομαγιά του Σικάγου, με το εμβληματικό σύνθημα «8 ώρες εργασία, 8 ώρες ελεύθερος χρόνος και μόρφωση, 8 ώρες ανάπαυση». Κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι από τότε. Δόθηκαν μάχες και υπήρξαν νίκες και κατακτήσεις που απόκτησαν την έννοια του «δικαιώματος». Είχαμε δικαιώματα που κρατήθηκαν μέσα από διαρκή πάλη. Οι επαναλαμβανόμενες καπιταλιστικές κρίσεις των τελευταίων χρόνων και η όξυνση των ανταγωνισμών γενικεύει ακόμα παραπέρα την καταλήστευση των λαών.
Οι προτεραιότητες των ομίλων και κατά συνέπεια και των κυβερνήσεων, η πολεμική οικονομία, επιβάλλουν περικοπές σε οτιδήποτε έχει κοινωνικό χαρακτήρα. Παιδεία, υγεία, παιδικοί σταθμοί, πολιτική προστασία, όλα εμπορευματοποιούνται, όλα γίνονται «ατομική ευθύνη». Από την άλλη οι χώροι δουλειάς επιδιώκεται να γίνουν γαλέρες.
Τα 13ωρα, η εντατικοποίηση, τα χρονοδιαγράμματα, μαζί με τη διάλυση των επιθεωρήσεων εργασίας, την απαξίωση των μέτρων υγείας και ασφάλειας, φτιάχνουν τον όμορφο και αγγελικό κόσμο των εκμεταλλευτών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αυτός είναι ο κόσμος τους, της φτώχειας, των πολέμων, της προσφυγιάς.
Από την άλλη είναι ο κόσμος μας, αυτός που κατάργησε στην πράξη τους αντεργατικούς νόμους. Που οργάνωσε και πάλεψε συλλογικά με απεργίες και συλλαλητήρια ενάντια στα εργοδοτικά εγκλήματα στους χώρους δουλειάς και τα κρατικά εγκλήματα. Που έδωσαν μάχες και υπέγραψαν ικανοποιητικές συλλογικές συμβάσεις Είναι οι δυνάμεις αυτές που δίνουν καθημερινά μάχη στους χώρους δουλειάς για τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και ενάντια στις απολύσεις πρωτοπόρων αγωνιστών. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει ο κάθε ένας που διαβάζει αυτό το άρθρο ότι οι δυνάμεις αυτές δεν είναι άλλες από τα εργατικά κέντρα, τις ομοσπονδίες, τα συνδικάτα και τους συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.
Την 1η Μάη λοιπόν θα γίνει επιθεώρηση δυνάμεων των εργατικών σωματείων, θα ακουστούν τα αιτήματα των συνδικάτων, θα βροντοφωνάξουμε, έξω η Ελλάδα από τον βρώμικο πόλεμό τους. Συνεχίζουμε στα βήματα των ηρώων της τάξης μας, τιμώντας όσους βασανίστηκαν, εξορίστηκαν, φυλακίστηκαν, δολοφονήθηκαν αφιερώνοντας τη ζωή τους για τα ιδανικά της τάξη μας, όλους αυτούς που αγωνίστηκαν για το σταμάτημα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Συνεχίζουμε στα βήματα των 200 συνδικαλιστών κομμουνιστών που εκτελέστηκαν την 1η Μάη του 1944 από τους ναζί γερμανούς κατακτητές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τα μηνύματα είναι ελπιδοφόρα για την ανασύνταξη του κινήματος για την αντεπίθεση των εργαζομένων και του λαού μας. Η οριζόντια άνοδος σε όλα τα συνδικάτα, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα των ταξικών δυνάμεων είναι καρφί στο μάτι της εργοδοσίας και του κράτους. Με αισιοδοξία, οργάνωση και αγώνα, συνεχίζουμε, θα νικήσουμε.
Ο Βάλσαμος Συρίγος είναι γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Οικοδόμων Ελλάδας, μέλος της Διοίκησης της ΓΣΕΕ
Είμαι ήδη δώδεκα ημέρες στο Ισλαμαμπάντ. Δώδεκα ημέρες αναμονής, με δεκάδες συναδέλφους από όλο τον κόσμο, για έναν δεύτερο γύρο διαπραγματεύσεων που δεν ξεκίνησε ποτέ! Και αν κάτι έμαθα εδώ, είναι πως τελικά δεν έμαθα πολλά καινούργια· επιβεβαίωσα αυτά που η εμπειρία σου ψιθυρίζει κάθε φορά πριν από τέτοιες αποστολές.
Είχαμε όλοι προετοιμαστεί για τις συνομιλίες Ιράν – ΗΠΑ. Ο ιρανός ΥΠΕΞ Αμπάς Αραγτσί έφτασε κανονικά. Οι Αμερικανοί, ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ, όχι. Ο Ντόναλντ Τραμπ ακύρωσε το ταξίδι τους την τελευταία στιγμή. Δεν ήταν απλώς μια ακύρωση. Ηταν μέρος της διαπραγμάτευσης. Κι αυτό είναι το πρώτο που επιβεβαιώνεις: η διπλωματία δεν συμβαίνει μόνο όταν ανοίγουν οι πόρτες, αλλά και όταν κλείνουν.
Από τη μία, η απρόβλεπτη πίεση της Ουάσιγκτον. Από την άλλη, η γνώριμη μεσανατολική επιμονή των Ιρανών. Τα «παζάρια» που όλοι γνωρίζουν, αλλά κανείς δεν παραδέχεται δημόσια. Κι όμως, πίσω από τις δηλώσεις περί αδιεξόδου, οι πληροφορίες που φτάνουν σε εμάς λένε κάτι διαφορετικό. Μιλώντας με ανθρώπους που ξέρουν, η εικόνα είναι πως στα βασικά ζητήματα – πυρηνικό πρόγραμμα, Στενά του Ορμούζ – οι δύο πλευρές είναι πιο κοντά απ’ όσο δείχνουν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μου μετέφεραν ακόμη και ημερομηνίες για τον επόμενο γύρο μέσα στον Μάιο, με παρουσία του ίδιου του Τραμπ. Δεν ξέρω αν θα επιβεβαιωθούν. Ξέρω όμως ότι η συγκεκριμένη πηγή μέχρι τώρα έχει πέσει μέσα σε όλα. Και κάπου εκεί αρχίζεις να βλέπεις το έργο πιο καθαρά: ένα διπλωματικό θέατρο, όπου όλοι παίζουν ρόλους και κανείς δεν θέλει να δείξει ότι υποχωρεί.
Ασκηση παρατήρησης
Η καθημερινότητά μας εδώ έχει γίνει μια άσκηση παρατήρησης. Κάθε μέρα στο Ισλαμαμπάντ είναι ένα μικρό θρίλερ. Αναλύουμε τα πάντα. Ενα μήνυμα, μια διαρροή, μια ξαφνική αλλαγή. Οταν ο Τραμπ φέρεται να ζήτησε από τη δημοσιογράφο της «New York Post», Κέιτλιν Ντούρνμπος, να επιστρέψει στις ΗΠΑ – ενώ πριν της είχε πει να μείνει – το αντιμετωπίσαμε σαν στοιχείο. Οπως και το ότι ο Νικ Ρόμπερτσον του CNN και δημοσιογράφοι του BBC παραμένουν εδώ, περιμένοντας απευθείας διαπραγματεύσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Φτάσαμε στο σημείο να «διαβάζουμε» ακόμη και τα μέτρα ασφαλείας. Αν χαλαρώνουν στο Serena ή στο Marriott όπου θα διέμεναν αποστολές, κάτι μπορεί να σημαίνει. Αν όχι, επίσης κάτι σημαίνει. Οταν δεν υπάρχει είδηση, μαθαίνεις να τη βρίσκεις στα περιθώρια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Μέσα σε αυτή την παράξενη αναμονή, δημιουργήθηκαν και φιλίες. Με Ιταλούς, με συναδέλφους από τη Μέση Ανατολή. Μοιραζόμαστε την ίδια αγωνία, τα ίδια αστεία, την ίδια ανάγκη να γελάσουμε λίγο με την κατάσταση. Γιατί χωρίς χιούμορ, αυτή η ιστορία δεν βγαίνει.
Οι πακιστανοί διοργανωτές προσπαθούν να μας κρατήσουν απασχολημένους. Προσκλήσεις, εκδηλώσεις, μέχρι και εκδρομές στα γύρω βουνά. Κανείς δεν πάει. Ολοι περιμένουμε. Οι δημοσιογράφοι έχουμε πρόσβαση παντού, σχεδόν προνομιακή. Οι κάτοικοι μας σταματούν για φωτογραφίες. Κι όμως, την ίδια στιγμή, η πόλη πιέζεται. Οι περιορισμοί είναι αυστηροί, η καθημερινότητα δύσκολη, η τροφοδοσία προβληματική.
Και υπάρχει και η καχυποψία. Οι μισοί υποψιάζονται τους άλλους μισούς. Ποιος είναι απλώς δημοσιογράφος και ποιος κάτι άλλο; Δεν το λες, αλλά το σκέφτεσαι.
Αν πρέπει να το πω απλά: εδώ δεν μαθαίνεις μόνο τι συμβαίνει. Μαθαίνεις να διαβάζεις αυτό που δεν φαίνεται. Και αυτό, τελικά, είναι η ουσία της διπλωματίας.
Ο Φάνης Παπαθανασίου είναι δημοσιογράφος της ΕΡΤ με ειδίκευση σε διπλωματικά και διεθνή θέματα