Ληστεία καταγράφηκε το βράδυ της Τρίτης στην περιοχή του Αγίου Δημητρίου, με έναν άνδρα να παριστάνει τον αστυνομικό προκειμένου να αποσπάσει χρήματα από ανυποψίαστο πολίτη.
Το MEGA εξασφάλισε βίντεο ντοκουμέντο. Όλα συνέβησαν λίγο μετά τις 8 το βράδυ στον Άγιο Δημήτριο, όταν ο δράστης, κινούμενος με επιβατικό αυτοκίνητο, πλησίασε έναν 33χρονο που περίμενε σε στάση λεωφορείου.
Υποδυόμενος τον ένστολο, τον διέταξε να σηκώσει τα χέρια, γεγονός που προκάλεσε τον αιφνιδιασμό και τον φόβο του θύματος. Στη συνέχεια, εκμεταλλεύτηκε τη σύγχυση και αφαίρεσε από τη τσάντα του το πορτοφόλι του, το οποίο περιείχε το χρηματικό ποσό των 200 ευρώ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Όταν ο 33χρονος συνειδητοποίησε την απάτη, προσπάθησε να αντιδράσει και ακολούθησε ένταση μεταξύ των δύο ανδρών. Παρά τη συμπλοκή, ο δράστης κατάφερε να διαφύγει με το όχημά του και βρίσκεται σε εξέλιξη επιχείρηση για τον εντοπισμό του.
encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture”allowfullscreenscrolling=”no”
Από το Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών της Υποδιεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος Βορείου Ελλάδος συνελήφθη το μεσημέρι της Τρίτης , σε περιοχή της Θεσσαλονίκης, 41χρονος αλλοδαπός, κατηγορούμενος για παράβαση της νομοθεσίας για τα ναρκωτικά.
Ειδικότερα, κατόπιν αξιοποίησης πληροφοριακών στοιχείων σχετικά με τη δράση του κατηγορούμενου στην κατοχή και διακίνηση κοκαΐνης στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, πραγματοποιήθηκε αστυνομική επιχείρηση, στο πλαίσιο της οποίας εντοπίστηκε να κινείται με ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο και ακινητοποιήθηκε.
Όπως διαπιστώθηκε, ο κατηγορούμενος, πριν την ακινητοποίησή του, είχε αποκρύψει, με σκοπό την περαιτέρω διακίνηση, σε υπαίθριο σημείο και συγκεκριμένα εξωτερικά πέτρινου τοιχίου περίφραξης μία πλαστική συσκευασία αναβραζόντων φαρμακευτικών δισκίων, που περιείχε 4 μικροδέματα κοκαΐνης, μικτού βάρους 3,9 γραμμαρίων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ακολούθησαν έρευνες στην οικία του, καθώς και περιμετρικά αυτής, όπου βρέθηκε χρηματικό ποσό, προερχόμενο από διακίνηση ναρκωτικών, καθώς και επιπλέον 104 μικροδέματα κοκαΐνης.
Συνολικά, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν:-104 μικροδέματα κοκαΐνης, συνολικού βάρους 130,7 γραμμαρίων,
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });-ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας,
-το χρηματικό ποσό των 4.000- ευρώ
-πλήθος πλαστικών συσκευασιών και 2 κινητά τηλέφωνα.
Ο συλληφθείς, ο οποίος έχει απασχολήσει στο παρελθόν για παρόμοια και άλλα αδικήματα, ενώ του έχουν επιβληθεί και περιοριστικοί όροι, οδηγείται στην αρμόδια εισαγγελική Αρχή.
Αμερικανοί αξιωματούχοι είχαν συνομιλίες με τον επικεφαλής των Ουκρανών διαπραγματευτών Ρουστέμ Ουμέροφ και τους συμβούλους εθνικής ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας και της Γερμανίας, για τα επόμενα βήματα προς τον τερματισμό του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία. Την είδηση έκανε γνωστή ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ.
«Επικεντρωθήκαμε στο πώς να προχωρήσουμε τις συνομιλίες με πρακτικό τρόπο εκ μέρους της ειρηνευτικής διαδικασίας του προέδρου των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης και της ενίσχυσης των εγγυήσεων ασφαλείας και της ανάπτυξης αποτελεσματικών μηχανισμών για την αποφυγή συγκρούσεων, ώστε να βοηθήσουμε να τερματιστεί ο πόλεμος και να διασφαλίσουμε ότι δεν θα ξαναρχίσει», ανέφερε ο Γουίτκοφ σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Στις συνομιλίες συμμετείχαν επίσης ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο και ο γαμπρός του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Ουμέροφ δήλωσε ότι οι επαφές θα συνεχιστούν με τη νέα χρονιά, με στόχο να ληφθούν «χειροπιαστές αποφάσεις» για την πορεία των διαπραγματεύσεων.
Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε ανακοινώσει ότι οι σύμβουλοι ασφαλείας της «Συμμαχίας των Προθύμων» –των χωρών που στηρίζουν το Κίεβο– θα συναντηθούν το Σάββατο στην Ουκρανία. Οι ηγέτες των χωρών αυτών αναμένεται να συνεδριάσουν στη Γαλλία στις 6 Ιανουαρίου.
Οι αυτονομιστές του Μεταβατικού Συμβουλίου του Νότου (STC), που έχουν καταλάβει μεγάλες εκτάσεις στην Υεμένη τις τελευταίες εβδομάδες, «είναι αποφασισμένοι» να αποκαταστήσουν το κράτος της Νότιας Υεμένης», ανέφερε σήμερα ένας εκπρόσωπός τους.
Η αστραπιαία επίθεση του κινήματος, το οποίο στηρίζεται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, γίνεται σε μια χώρα ήδη διαλυμένη από τον δεκαετή εμφύλιο πόλεμο μεταξύ της κυβέρνησης, η οποία στηρίζεται από έναν στρατιωτικό συνασπισμό υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, και των φιλοϊρανών ανταρτών Χούθι.
Παρά τα αεροπορικά πλήγματα εναντίον των θέσεών τους και τις εκκλήσεις του Ριάντ να αποσυρθούν, οι αυτονομιστές του STC λένε ότι θα διατηρήσουν τις θέσεις τους και να ενισχύσουν τον έλεγχό τους στα εδάφη που κατέλαβαν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Με αυτά που συνέβησαν πρόσφατα, οι κάτοικοι του Νότου είναι ακόμη πιο αποφασισμένοι, ψυχολογικά και συναισθηματικά, να αποκαταστήσουν το Κράτος» δήλωσε ο εκπρόσωπος του STC Ανουάρ αλ Ταμίμι, αναφερόμενος στη Λαϊκή Δημοκρατία της Υεμένης, που ήταν ανεξάρτητο κράτος μεταξύ 1967-1990.
«Όταν θα φτάσει η κατάλληλη στιγμή, θα είμαστε έτοιμοι να αποκαταστήσουμε το κράτος μας. Οι συνθήκες θα καθορίσουν εάν αυτό θα γίνει μακροπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα ή αμέσως», πρόσθεσε.
Η Σαουδική Αραβία, που στηρίζει τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Υεμένης, έχει ζητήσει πολλές φορές από το STC να αποσυρθεί από τα εδάφη που κατέλαβε πρόσφατα και ιδίως από τις ζώνες στα νότια σύνορά της. Εξαπέλυσε επίσης αεροπορικά πλήγματα εναντίον θέσεων του STC. Την Τρίτη, ο στρατιωτικός συνασπισμός έπληξε ένα φορτίο όπλων που φέρεται ότι προέρχονταν από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σε ένα λιμάνι που ελέγχεται από το STC.
Ζήτησε επίσης από τα Εμιράτα να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από την Υεμένη, κάτι που το Αμπού Ντάμπι έκανε δεκτό.
Μέσα σε έναν μήνα αφότου ξεκίνησε τις επιχειρήσεις του, το STC ελέγχει σχεδόν όλα τα εδάφη της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Υεμένης.
«Φεγγάρι του Λύκου» είναι το παραδοσιακό όνομα για την πρώτη πανσέληνο του έτους και πραγματοποιείται τον Ιανουάριο.
Το όνομα προέρχεται από παραδόσεις των ιθαγενών της Αμερικής και των Ευρωπαίων αποίκων. Δόθηκε επειδή κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου, μέσα στο κρύο και το βαθύ χιόνι του χειμώνα, τα αλυχτίσματα των λύκων ακούγονταν πιο συχνά έξω από τα χωριά.
Σήμερα, οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι οι λύκοι αλυχτούν για να επικοινωνήσουν, να εντοπίσουν μέλη της αγέλης, να ενισχύσουν τους κοινωνικούς δεσμούς και να οριοθετήσουν την περιοχή τους, και όχι απαραίτητα λόγω πείνας ή για να «ουρλιάξουν στο φεγγάρι».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σύμφωνα με το Νational Geographic, « Αν ελπίζατε να δείτε μια υπερπανσέληνο, σημειώστε το στο ημερολόγιό σας. Η πανσέληνος του «λύκου» στις 3 Ιανουαρίου θα φαίνεται μεγαλύτερη και πιο φωτεινή από το συνηθισμένο — και θα είναι η τελευταία υπερπανσέληνος που θα δούμε μέχρι τον Νοέμβριο του 2026.
Μια υπερπανσέληνος γενικά συμβαίνει όταν η πανσέληνος συμπίπτει με την κοντινότερη προσέγγιση της Σελήνης στη Γη, γνωστή ως περίγειο. Κατά τη διάρκεια αυτών των φαινομένων, ο σεληνιακός δίσκος μπορεί να φαίνεται έως και 14% μεγαλύτερος και 30% πιο φωτεινός από μια μικροπανσέληνο, δηλαδή τη στιγμή που η Σελήνη βρίσκεται πιο μακριά και είναι πιο αμυδρή».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Άλλες ονομασίες της πανσελήνου του ΙανουαρίουΗ πανσέληνος είναι αρκετά μεγάλη ώστε να τη θαυμάσετε με γυμνό μάτι. Αν και μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε τηλεσκόπιο ή κιάλια αστροπαρατήρησης για να εξετάσετε τις περίπλοκες λεπτομέρειές της, αυτό είναι καλύτερο να γίνεται εκτός της πιο φωτεινής φάσης της Σελήνης. Δοκιμάστε την περίοδο πριν ή μετά την πανσέληνο για να δείτε τοπία όπως τεράστιους σεληνιακούς κρατήρες και ορεινές κορυφές.
Τα δύο ηλικιωμένα αδέρφια εντοπίστηκαν νεκρά μετά από φωτιά στο σπίτι τους τον Φεβρουάριο του 2024 – Σχεδόν δύο χρόνια μετά η υπόθεση ανοίγει και πάλι με τις Αρχές να ερευνούν το ενδεχόμενο της δολοφονίας
Φεβρουάριος του 2024, φωτιά που ξεσπά στην περιοχή Παλαιοπαναγιά της Ναυπάκτου φαίνεται να στέλνει στον θάνατο μία 89χρονη και τον 84χρονο αδερφό της.
«Από την τοξικολογική εξέταση εντοπίστηκε ότι ο αδερφός είχε λάβει ηρεμιστικά χάπια χωρίς αυτά να έχουν συνταγογραφηθεί και δεν υπάρχει τέτοια εικόνα ότι έπαιρνε τέτοιου είδους χάπια», είχε αποκαλύψει ο δημοσιογράφος Βασίλης Λαμπρόπουλος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το αρχικό σενάριοΓια τα αίτια της πυρκαγιάς επικράτησε το σενάριο ότι ο αδερφός έβαλε φωτιά στο δωμάτιο απελπισμένος από την κακή κατάσταση της υγείας της αδελφής του.
Ήταν αυτή η ροή των γεγονότων ή κρύβεται κάτι άλλο πίσω από την πρόκληση της φωτιάς που οδήγησε στον θάνατο τους δύο ηλικιωμένους;
«Η ιατροδικαστική χαρακτηρίστηκε ασαφής και πλέον η υπόθεση ερευνάται από τριμελή επιτροπή ιατροδικαστών».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τα δύο αδέρφια έμεναν μαζί τουλάχιστον 8 χρόνια. Ο 84χρονος είχε ζήσει χρόνια στη Γερμανία δημιουργώντας περιουσιακά στοιχεία.
Οι πέντε διαθήκεςΤο εντυπωσιακό και παράλληλα ύποπτο στην υπόθεση είναι οι πέντε διαθήκες που εμφανίστηκαν μετά τον θάνατο των ηλικιωμένων.
Όλα δείχνουν ότι ο θάνατός τους δεν θεωρείται ατύχημα, με τις έρευνες να εστιάζουν τόσο στις διαθήκες αλλά και σε πρόσωπα που ανήκουν στο κοντινό τους περιβάλλον.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });«Βρέθηκε μία διαθήκη που συμπεριλαμβάνει την οικιακή βοηθό ως κληρονόμο»
Συγγενής των δύο αδελφών μιλώντας στο Live News αποκαλύπτει πως οι συγγενείς τους δεν γνώριζαν πως τα δύο αδέλφια είχαν οικιακή βοηθό.
Οι οικιακή βοηθόςΜάλιστα, όπως λέει, έχει βρεθεί μία διαθήκη που συμπεριλαμβάνει την οικιακή τους βοηθό κάτι που και οι ίδιοι ερευνούν.
«Εκείνο το πρωί ήμουν σε δουλειά και με κάλεσε στο τηλέφωνο η οικιακή βοηθός τους και μου είπε ότι πήγε στο σπίτι τους το πρωί και τους βρήκε καμένους. Τελευταία φορά πήγα να τους επισκεφθώ 20 ημέρες πριν από τον θάνατό τους. Δεν γνώριζα ότι έχουν οικιακή βοηθό, δεν μου το είχαν πει κι ούτε την είδα στο σπίτι τους όταν πήγα. Εκείνη με κάλεσε από το τηλέφωνο του 84χρονου για να μου πει τι συνέβη. Γενικά, οι άνθρωποι στην υγεία τους ήταν μια χαρά παρότι ήταν μεγάλης ηλικίας. Τα δύο αδέλφια δεν είχαν άλλη οικογένεια εκτός από εμάς. Δεν παντρεύτηκαν ποτέ, γιατί έχασαν ξαφνικά την άλλη τους αδελφή και αυτό τους είχε στοιχίσει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });»Είναι περίεργο που δεν μου είχαν πει ότι είχαν οικιακή βοηθό. Εγώ την είδα πρώτη φορά στην κηδεία τους και μιλήσαμε μόνο 5 λεπτά. Μου είπε ότι τους βρήκε καμένους μέσα στο δωμάτιο, ενώ το σπίτι δεν κάηκε. Δηλαδή, η φωτιά ήταν τοπική! Το άλλο περίεργο στην υπόθεση είναι ότι τα δύο αδέλφια κοιμούνταν σε δύο διαφορετικά δωμάτια, ο καθένας στο δικό του, αλλά βρέθηκαν καμένοι στο ίδιο δωμάτιο. Ακούσαμε ότι μάλλον βρέθηκε μία διαθήκη που συμπεριλαμβάνει την οικιακή βοηθό ως κληρονόμο και αυτό είναι που ψάχνουμε να διαπιστώσουμε τώρα για να καταλάβουμε τι έχει συμβεί».
Μια γυναίκα στη Νέα Υόρκη βίωσε τη σφοδρότητα των ακραίων καιρικών φαινομένων, όταν ισχυρή ριπή ανέμου την παρέσυρε την ώρα που επιχειρούσε να εισέλθει σε σπίτι. Το περιστατικό καταγράφηκε από κάμερα ασφαλείας και έχει προκαλέσει αίσθηση στα κοινωνικά δίκτυα.
Η Νταϊάν Μίλερ βρισκόταν στη Λακαουάνα της Νέας Υόρκης, όπου είχε επισκεφθεί την κόρη της. Καθώς ανέβαινε τα σκαλιά της εισόδου και άνοιγε την πόρτα του σπιτιού, μία αιφνίδια ριπή ανέμου την σήκωσε από το έδαφος και την εκτόξευσε λίγα μέτρα μακριά.
View this post on InstagramA post shared by ABC7NY (@abc7ny)
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Το γεγονός εξελίχθηκε μέσα σε δευτερόλεπτα και δεν μπορούσα να το πιστέψω», εξήγησε η ίδια στο WKBW. «Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα με σηκώσει ο αέρας σαν χαρταετό», πρόσθεσε. Η εμπειρία αυτή ήταν πρωτόγνωρη για τη Μίλερ, που δεν είχε ξαναβρεθεί αντιμέτωπη με έναν τόσο ισχυρό άνεμο.
Σε 32 παραπάνω αίθουσες από τις περισσότερες από 90 στις οποίες άνοιξε την περασμένη Πέμπτη (ανήμερα Χριστούγεννα) συνεχίζεται από αύριο Πέμπτη η επιτυχία-φαινόμενο «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή, η οποία μέχρι την περασμένη Κυριακή είχε κόψει περισσότερα από 140.000 εισιτήρια σε όλη την Ελλάδα.
Με το σκεπτικό ότι υπό αυτές τις συνθήκες η ταινία αναμένεται να φτάσει ακόμα και το ένα εκατομμύριο εισιτήρια, είναι προφανές ότι μιλάμε πλέον όχι μόνο για τη μεγαλύτερη επιτυχία της σεζόν φθινόπωρο 2025 – άνοιξη 2026, αλλά για μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες (αν όχι τη μεγαλύτερη) της τελευταίας δεκαπενταετίας στη χώρα μας. Είναι χαρακτηριστικό ότι πολύς κόσμος θέλει να δει για δεύτερη ή ακόμα και για τρίτη φορά την ταινία που αναφέρεται στην πολιτική δράση του Ιωάννη Καποδίστρια (Αντώνης Μυριαγκός) και στον πόλεμο που δέχθηκε από ξένες δυνάμεις και Ελληνες προκειμένου να μην μπορέσει να φτιάξει την πατρίδα του έτσι όπως την είχε οραματιστεί – κάτι που τελικά πλήρωσε με τη ζωή του. Είναι επίσης προφανές το τι περίπου ακόμα και ο κόσμος που δεν πηγαίνει στον κινηματογράφο επιθυμεί τελικά να δει ώστε να πάει. Mε την επιτυχία του, ο «Καποδίστριας» δηλώνει ότι αυτού του τύπου οι ταινίες ενδιαφέρουν τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού κοινού. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο ανταγωνισμός του «Καποδίστρια» στις αίθουσες με τις νέες ταινίες αυτής της εβδομάδας είναι οριακά αστείος. Ολοι δουλεύουν για τον «Καποδίστρια» και η μόνη ταινία που πραγματικά αξίζει είναι η «Father Mother Sister Brother» του Τζιμ Τζάρμους, που άνοιξε μαζί του την περασμένη εβδομάδα και έχει επίσης σημειώσει επιτυχία, αν και σε πολύ χαμηλότερη κλίμακα.
Από τις νέες ταινίες στην ουσία μόνο μία παρουσιάζει κάποιο ενδιαφέρον και αυτό με μια σχετική επιφύλαξη, διότι είναι αρκετά μπερδεμένη – σε ορισμένες στιγμές εκνευριστικά. Λέγεται «Μια ιδιωτική ζωή» (Vie privee, Γαλλία, 2025) και σκηνοθετήθηκε από τη Ρεμπέκα Ζλοτόφσκι, της οποίας η μέχρι σήμερα πορεία διακρίνεται από συνέπεια, όχι όμως από κάτι ξεχωριστό. Μιλώντας άψογα γαλλικά στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, η Τζόντι Φόστερ πρωταγωνιστεί στον ρόλο μιας αμερικανίδας ψυχιάτρου στο Παρίσι, η οποία, πεπεισμένη ότι μια ασθενής της που υποτίθεται ότι αυτοκτόνησε υπήρξε τελικά θύμα δολοφονίας, αρχίζει μια επίμονη έρευνα, σαν ερασιτέχνης ντετέκτιβ, για να αποδείξει τη θεωρία της. Ωστόσο, η έρευνα της ψυχιάτρου είναι περισσότερο μια βουτιά στη δική της ψυχή, στα δικά της διλήμματα, στις δικές της σχέσεις με οικεία πρόσωπα και μη. Συμβουλεύεται τον πρώην σύζυγό της (ο Ντανιέλ Οτέιγ σε ένα πολύ χαριτωμένο πέρασμα), ζητεί τη βοήθεια του γιου της (Βενσάν Λακόστ), που δεν τη χωνεύει και τόσο σε τεχνικά ζητήματα, «εισβάλλει» στην ιδιωτική ζωή του χήρου (Ματιέ Αμαλρίκ) της γυναίκας που πέθανε. Στην ουσία είναι ένας άνθρωπος που καταρρέει και αυτό είναι κυρίως το ενδιαφέρον στην ταινία της Ζλοτόφσκι, που βάζει σε δεύτερη μοίρα το «αστυνομικό μυστήριο», δίνοντας προτεραιότητα στο ψυχολογικό τραύμα της ψυχιάτρου, αποσπώντας από τη Φόστερ μια ερμηνεία που εκτιμάς και συγκρατείς χωρίς να σε έχει ακριβώς ενθουσιάσει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Απολύτως τίποτα δεν συγκρατείς όμως από την «Ανακόντα» (Anaconda, ΗΠΑ, 2025) του Τομ Κόρμικαν, μια ανούσια επιστροφή στην ούτως ή άλλως ανούσια ταινία τρόμου του 1997 με τον ίδιο τίτλο, η οποία περιέργως με τα χρόνια έχει γίνει cult. Και σε αυτόν ακριβώς τον cult χαρακτήρα της βρίσκονται τα θεμέλια αυτής της νέας ταινίας, στην οποία τέσσερις φίλοι (Τζακ Μπλακ, Πολ Ραντ, Στιβ Ζαν, Τάντι Νιούτον), όλοι επαγγελματίες στον οπτικοακουστικό χώρο, όλοι αποτυχημένοι και όλοι «τρελαμένοι» με την «Anaconda», αποφασίζουν να κάνουν τη δική τους, «guerilla» εκδοχή πάνω στο ίδιο θέμα, μπας και σταυρώσουν επιτυχία. Αυτό στο οποίο αποσκοπούν είναι κάτι σαν ένα ανεξάρτητο φιλμ τρόμου, από αυτά που, παρότι γυρίζονται με δυο δεκάρες, κάποιες πιθανότητες επιτυχίας τις έχουν. Οπότε η παρέα τρέχει στις ζούγκλες και στα ποτάμια για να γυρίσει την ταινία και εκεί, φυσικά, μπλέκει με πραγματικούς κακοποιούς και πραγματικά τέρατα. Η ταινία κινείται ανάμεσα στη φάρσα, τον τρόμο, την περιπέτεια και τη σινεφιλία τόσο αδέξια, τόσο πρόχειρα και τόσο άδεια, που ακόμα και η παρακολούθησή της γίνεται κουραστική.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Κάποια στοιxεία που κινούν το ενδιαφέρον μπορείς να ανακαλύψεις στην ταινία του Δημήτρη Αθανίτη «Λαβύρινθος», μια παραγωγή του 2019 που για άγνωστους λόγους διανέμεται τώρα για πρώτη φορά εμπορικά στις αίθουσες (αποκλειστικά στο Studio). Ο τίτλος αναφέρεται στην Αθήνα, την οποία ο Αθανίτης κινηματογραφεί ασπρόμαυρα, κάνοντας μια χαμηλότονη, μελαγχολική ξενάγηση της πόλης στον θεατή με αφηγητή τον ηθοποιό Κώστα Καζανά. Γνώριμα και μη σημεία, άγνωστα πρόσωπα σε καθημερινές «φάσεις», μικρές ιστορίες που θα πρέπει να φανταστούμε γιατί δεν τις βλέπουμε, τα πάντα βυθισμένα στις σκιές μιας απρόσωπης μητρόπολης, που όμως έχει προσωπικότητα. Ολα αυτά δίνουν στην ταινία πνοή, παρότι κάπου αναρωτιέσαι για το αν αυτή η πόλη ανασαίνει ή τελικά ξεψυχά ξεθωριασμένη. Οι νουάρ διαθέσεις στου «Λαβύρινθου» είναι ολοφάνερες (ακόμα και ο τίτλος σε τι, αν όχι ένα νουάρ, παραπέμπει;) και ίσως, τελικά, το θύμα σε αυτή τη νουάρ ιστορία να είναι η ίδια η Αθήνα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Εντελώς εκτός εποχής για διανομή στις αίθουσες (για να μην πω γενικώς) είναι το ισπανικό ντοκιμαντέρ του Aντόν Αλβάρες «Η φλαμένκο κιθάρα του Γεράι Κορτές» (La guitarra flamenca de Yerai Cortés, 2024), που ενώ αφορά έναν πασίγνωστο αθίγγανο κιθαρίστα του φλαμένκο, τον Γεράι Κορτές, δεν στέκεται τόσο στο ταλέντο του, αλλά γίνεται κάτι σαν reality show πάνω στη ζωή του την εποχή των γυρισμάτων. Βλέπουμε την πρώην γυναίκα του, την οποία παράτησε, να αφρίζει από τη ζήλεια της («είμαι εκδικητική» απειλεί), βλέπουμε τον γιο του (από την πρώην) να προσπαθεί να τον πείσει να παραστεί σε μια παρουσίαση τραγουδιού που έγραψε ο ίδιος εμπνευσμένος από τον πατέρα του και βλέπουμε τον ίδιο να μη θέλει σχέση με το παρελθόν, γιατί τώρα έχει φτιάξει αλλιώς τη ζωή του. Αυτό που δεν βλέπουμε είναι τον λόγο για τον οποίο όλα τα παραπάνω θα πρέπει να μας αφορούν. Επίσης, όλη η ταινία είναι κάπως περίεργη, γιατί απορείς πώς (και γιατί) όλοι αυτοί οι άνθρωποι επέτρεψαν την κάμερα του Αλβάρες να καταγράψει όλα αυτά τα εντελώς προσωπικά δεδομένα της ζωής τους. Σε τι εξυπηρετεί όλο αυτό που είδα, πέρα από το κουτσομπολιό, προσωπικά δεν κατάλαβα. Μπορώ να πω όμως ότι όποτε ακούστηκε κάποιο τραγουδάκι, το ενδιαφέρον μου κινήθηκε.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Δύσκολο, θα σκεφτείτε, ύστερα από τόσες παραλλαγές ταινιών ζόμπι να βλέπουμε ακόμα μία, όμως τελικά, όπως ξέρουμε, τα ζόμπι δεν… πεθαίνουν εύκολα, οπότε προέκυψε η αυστραλέζικη περιπέτεια τρόμου «Θάβουμε τους νεκρούς» (We bury the dead, 2025) του Ζακ Χίλντιτς, στην οποία ακολουθείται κάθε κλισέ που γνωρίζουμε με ένα μικρό κερασάκι στην τούρτα: εδώ οι νεκροζώντανοι, θύματα ενός ιού που προέκυψε από στρατιωτικό λάθος, υποτίθεται ότι είναι ακίνδυνοι. Χα χα χα! Κούνια που μας κούναγε και η (γνωστή) συνέχεια επί της οθόνης (παίζουν: Ντέιζι Ρίντλεϊ, Μπρέντον Θουέιτς κ.ά.)
Προβάλλεται τέλος και η παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων «Αποστολη Αγιος Βασίλης» (Mission Santa: Yoyo to the Rescue, HΠΑ/Γερμανία/Ινδία, 2025) των Ρικάρ Κουσό, Νταμιάν Μιτρέφσκι, στην οποία ένα ξωτικό, παρακινημένο από το ακλόνητο πάθος του για τις γιορτές, γίνεται η μόνη ελπίδα του Βόρειου Πόλου να σώσει τα Χριστούγεννα από έναν εκδικητικό χάκερ.
Ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ δήλωσε σήμερα ότι η επανένωση της χώρας δεν μπορεί να σταματήσει, στο τηλεοπτικό του διάγγελμα προς το έθνος λίγο μετά το τέλος των στρατιωτικών γυμνασίων του Πεκίνου γύρω από την Ταϊβάν.
«Η επανένωση της πατρίδας μας (…) δεν μπορεί να σταματήσει», δήλωσε ο Σι κατά την εκφώνηση του πρωτοχρονιάτικου μηνύματός του για το 2026 στο Πεκίνο, σύμφωνα με το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Xinhua.
To φετινό πρωτοχρονιάτικo μήνυμα του Σι αναφορικά με την Ταϊβάν ήταν σε παρόμοιο τόνο με την περσινή προειδοποίηση προς δυνάμεις που το Πεκίνο θεωρεί ότι επιδιώκουν την ανεξαρτησία της Ταϊβάν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Οι συμπατριώτες και στις δύο πλευρές των Στενών της Ταϊβάν συνδέονται με δεσμούς αίματος πιο πυκνούς από το νερό και η ιστορική τάση προς την εθνική επανένωση δεν μπορεί να σταματήσει», δήλωσε ο Κινέζος πρόεδρος.
Η Ταϊπέι καταδίκασε τα γυμνάσια ως απειλή για την περιφερειακή ασφάλεια και ως κραυγαλέα πρόκληση.
Αν ήταν αλήθεια η φήμη που διέδωσε ο ρώσος πρόεδρος Πούτιν, ότι οι Ουκρανοί προσπάθησαν να τον δολοφονήσουν στην κατοικία του με συστάδα ντρόουν, θα υπήρχε πρόβλημα. Είχε μόλις τελειώσει μια ακόμα συνάντηση Τραμπ – Ζελένσκι, σε μια προσπάθεια επεξεργασίας ενός βιώσιμου σχεδίου ειρήνης. Αν, την ώρα που έψαχνε ειρηνική λύση, ο Ζελένσκι είχε οργανώσει μυστικά την εξόντωση του εμπνευστή της ρωσικής εισβολής στη χώρα του, τα πράγματα θα αγρίευαν κι άλλο.
Ωστόσο, κι έτσι, με μια ανεπιβεβαίωτη φήμη την οποία ο Ζελένσκι αμέσως διέψευσε, ο Πούτιν βρίσκει ευκαιρία να μεγεθύνει τη βαρβαρότητα της επίθεσής του – ήδη στέλνει στη Λευκορωσία πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές. Κατανοητό, δεν είναι ευχαριστημένος. Σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την εισβολή του, τα αποτελέσματα σε κατάληψη εδαφών είναι πενιχρά. Το μόνο πράγμα για το οποίο θα μπορούσε να είναι περήφανος είναι η ανθρωπιστική καταστροφή που έχει προκαλέσει. Τα εγκλήματα πολέμου κατά αμάχων, το ιδιότυπο παιδομάζωμα νεαρών Ουκρανών, τα πλήγματα στις υποδομές και τα πλήγματα κατά αμάχων σε νοσοκομεία και σπίτια, σε κατοικημένες περιοχές σε πόλεις και χωριά, η εντυπωσιακή ιδιοποίηση κατειλημμένων πόλεων με τον αφανισμό των ντόπιων πληθυσμών και της κουλτούρας τους όπως συμβαίνει στη Μαριούπολη είναι πρωτίστως επίδειξη βαρβαρότητας. Δεν έχει κάτι άλλο να προσφέρει στην ανθρωπότητα ο Πούτιν από καταστροφές και εγκλήματα.
Πάντως, δεν μας εξέπληξε η (κατά τα άλλα δυσκίνητη και αναποτελεσματική) ρωσική πολεμική μηχανή. Δείγματα του απανθρωπισμού της, η Ρωσία είχε δείξει και στην Τσετσενία και στη Συρία. Το βασικό όπλο της είναι η βαρβαρότητα. Απλώς, στην Ουκρανία οι Ρώσοι βρήκαν τον δάσκαλό τους. Βρήκαν μια χώρα αποφασισμένη να μην ξαναπέσει στα νύχια των δυναστών της. Βρήκαν τεχνολογική υπεροχή, ευρηματικότητα, ισχυρό εθνικό φρόνημα – και έναν ηγέτη, τον Ζελένσκι, που διεθνοποίησε το πρόβλημα, εμψύχωσε τους πολίτες του και η παρουσία του εγγυάται ότι η Ουκρανία δεν είναι εύκολο θήραμα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ισχυριζόμενος ότι στόχευσαν τον ίδιο, ο Πούτιν φαίνεται να είπε ακόμα ένα ψέμα. Το ψέμα είναι ο πολιτικός τρόπος του. Αρνείται την ύπαρξη ουκρανικού έθνους, γι’ αυτό η στρατηγική του είναι μια προσπάθεια καθυπόταξής του, εξαφάνισής του και υποταγής. Αυτό βέβαια εξηγεί σε μεγάλο βαθμό και το αμυντικό φρόνημα των Ουκρανών: παλεύουν να μην υποταχθούν σε έναν αντίπαλο από τον οποίο έχουν να θυμούνται ανελευθερία και εξοντώσεις. Στα μεγάλα ζόρια του, ξαναθυμάται τον πυρηνικό τρόμο.
Αυτόν τον αγώνα, οι Ουκρανοί δεν πρέπει να τον χάσουν. Δεν πρέπει να πάνε χαμένες οι θυσίες μιας τετραετίας πολέμου, δεν πρέπει να χαθεί η επιθυμία για ελευθερία και αυτοδιάθεση. Οι απειλές του Πούτιν για αντίποινα στην επίθεση που μόνο αυτός αναφέρει, οι προφητείες του Μεντβέντεφ κατά του μισητού στη Ρωσία (και στην ευρύτερη επικράτεια του πουτινισμού) Ζελένσκι δείχνουν ότι το καθεστώς Πούτιν επιθυμεί μόνο τον εξανδραποδισμό των Ουκρανών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Με την αποσκίρτηση, μάλιστα, από το δυτικό στρατόπεδο των υποστηρικτών της Ουκρανίας της Αμερικής του Τραμπ, το βάρος της στήριξης της χώρας πέφτει στην Ευρώπη. Η οποία δεν έχει άλλη επιλογή: ξέρει καλά ότι αν, αύριο-μεθαύριο, η Ουκρανία συνθηκολογήσει, θα έλθει η σειρά μιας άλλης χώρας, πιθανόν εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Κι αν επιτρέψει τη χρήση ενός ασύμμετρου όπλου, στη συνέχεια θα γίνει αυτή ο στόχος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Κι αυτό η Ευρώπη δεν μπορεί να το δεχτεί – ελπίζω ούτε ο Τραμπ. Από την εποχή του Τσάμπερλεν, στη Δύση, έχουμε μάθει καλά ότι οι φορείς φονικών ιδεολογιών δεν κατευνάζονται. Συντρίβονται.
«Ξέρεις ποιος είμαι εγώ, ρε;»Είδα στο Διαδίκτυο το επεισόδιο που προκάλεσε ένας τύπος ο οποίος, σε αλκοτέστ που του έγινε, νύχτα, στο κέντρο της Αθήνας, προσπαθούσε να πείσει με απειλές τον αστυνομικό ότι είναι μικρό το παράπτωμά του, ζητώντας του να μην καταχωρίσει την παράβαση. Από κοντά, η σύζυγος, η πιο επιθετική, η οποία μάλιστα δεν έχασε την ευκαιρία να βρίσει και τον Πρωθυπουργό, που μας χαλάει τις ωραίες συνήθειες να οδηγούμε μεθυσμένοι. Ενα από τα πιο ωραία επιχειρήματα, ότι ο αστυνομικός δεν είναι όργανο του κράτους με συγκεκριμένη αποστολή αλλά υπάλληλος του παραβάτη. Στο τέλος, το ζευγάρι και ένας τρίτος που βρέθηκε στο αυτοκίνητο διεκδικούσαν, μιλώντας με περιφρόνηση στον αστυνομικό, να οδηγήσουν το αυτοκίνητο στο σπίτι τους, αν και το απαγορεύει ο νόμος.
Η ελληνική κοινωνία έχει αναπτύξει μια ιδιότυπη γαϊδουριά, στο όνομα της ελευθερίας. Μια αντικοινωνική στάση, ιδίως όταν το σύνολο δεν υπηρετεί τη μεγάλη ιδέα που πολλοί έχουμε για τους εαυτούς μας. Το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ, ρε;» τείνει να γίνει κυρίαρχη στάση ζωής – στα μεγάλα και στα μικρά ζητήματα της καθημερινότητας. Επόμενο επεισόδιο, όταν αρχίσουν να πηγαίνουν στους παραλήπτες τους τα πρόστιμα για παραβίαση του κόκκινου σηματοδότη, που έχουν βεβαιώσει οι κάμερες. Καλή χρονιά.
Ο Θανάσης Αντετοκούνμπο μίλησε στην εκπομπή Baskettalk με τους δημοσιογράφους Νίκο Συρίγο και Γιώργο Κογκαλίδη, αναφερόμενος στον αδελφό του Γιάννη Αντετοκούνμπο, στο μέλλον του στους Μιλγουόκι Μπακς και στις προσωπικές του αποφάσεις, τις οποίες –όπως είπε– η οικογένεια θα τις στηρίξει ανεξάρτητα από το περιεχόμενό τους.
Απαντώντας σε ερώτηση του Γιώργου Κογκαλίδη για το πώς διαχειρίζεται ο Γιάννης Αντετοκούνμπο τον περιορισμένο χρόνο συμμετοχής του, ο Θανάσης ανέφερε πως «κάθε παίκτης θέλει να παίζει περισσότερο». Τόνισε ωστόσο ότι ο αδελφός του ενδιαφέρεται πρωτίστως για το πώς μπορεί να βοηθήσει την ομάδα του να κερδίσει, λέγοντας πως «δεν είναι θέμα χρόνου, αλλά προσφοράς».
Σε ερώτηση του Νίκου Συρίγου σχετικά με το μέλλον του Γιάννη στο Μιλγουόκι και τα σενάρια περί μεταγραφής, ο Θανάσης απάντησε πως πρόκειται για προσωπική απόφαση του αδελφού του. «Αυτό είναι θέμα του Γιάννη και της οικογένειας», σημείωσε, διευκρινίζοντας ότι αν υπάρξει ποτέ τέτοια σκέψη, θα τη συζητήσουν όλοι μαζί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) View this post on InstagramA post shared by ΤΑ ΝΕΑ (@tanea.gr)
Η σχέση των αδελφών ΑντετοκούνμποΟ Θανάσης αναφέρθηκε και στο ενδεχόμενο να βρεθούν αντίπαλοι με τα αδέλφια του στο παρκέ, επισημαίνοντας πως το έχουν σκεφτεί πολλές φορές. «Είμαστε όλοι στο ίδιο άθλημα, οπότε είναι φυσικό να το σκεφτόμαστε», είπε, προσθέτοντας πως νιώθουν τυχεροί που έχουν τη δυνατότητα να παίζουν μαζί στην Εθνική ομάδα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Διαβάστε ακόμη:Οι φυσικές καταστροφές γίνονται όλο και λιγότερο φυσικές: αυτό είναι το βασικό εύρημα της ετήσιας έκθεσης «World Weather Attribution». Χθες, το επιστημονικό δίκτυο δημοσίευσε την αξιολόγησή του για ένα έτος ακραίων καιρικών φαινομένων, εστιάζοντας στον εντοπισμό εκείνων που επιδεινώθηκαν από την κλιματική αλλαγή. Το δίκτυο, που δημιουργήθηκε το 2014 από ολλανδούς και βρετανούς ερευνητές, στοχεύει στη χρήση κλιματικών μοντέλων για τη διεξαγωγή μελετών, οι οποίες μπορούν να προσδιορίσουν εάν μια πυρκαγιά, πλημμύρα, ξηρασία ή καύσωνας έχει ενταθεί ή επιταχυνθεί από τις τρέχουσες συγκεντρώσεις αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα. Και αν ναι, σε ποιον βαθμό.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, το 2025 είναι μία από τις πιο θερμές χρονιές, ίσως η πιο θερμή που έχει καταγραφεί ποτέ, παρά το φαινόμενο ψύξης της φυσικής ταλάντωσης του Ειρηνικού, γνωστής ως «La Niña». Το δίκτυο, αναφέρει η «Monde», έχει εντοπίσει 157 ακραία γεγονότα που πληρούν μια σειρά από προκαθορισμένα κριτήρια: μια πλημμύρα, για παράδειγμα, θεωρείται «ακραία» εάν έχει επηρεάσει τουλάχιστον ένα εκατομμύριο ανθρώπους, έχει προκαλέσει τουλάχιστον 100 θανάτους ή έχει οδηγήσει τις τοπικές ή εθνικές Αρχές να κηρύξουν κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Μεταξύ αυτών των καταστροφικών γεγονότων, η οργάνωση μπόρεσε να μελετήσει 30, τα οποία θεωρήθηκαν τα πιο σημαντικά από επιστημονικό ενδιαφέρον. Εξ αυτών, διαπιστώθηκε ότι 22 επιδεινώθηκαν ή/και έγιναν πιο πιθανά από το τρέχον επίπεδο υπερθέρμανσης του πλανήτη.
Μεταξύ αυτών των υβριδικών καταστροφών, τόσο φυσικών όσο και ανθρωπογενών, είναι οι πυρκαγιές που κατέστρεψαν το Λος Αντζελες τον Ιανουάριο του 2025, προκαλώντας περίπου 400 θανάτους και ζημιές άνω των 30 δισ. δολαρίων. Ενα άλλο παράδειγμα είναι οι πλημμύρες που έπληξαν το Πακιστάν τον Αύγουστο, οι οποίες προκλήθηκαν από έντονους μουσώνες σε συνδυασμό με πλημμύρες από παγετώνες, οι οποίες προκάλεσαν περισσότερους από 800 θανάτους και εκτόπισαν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Περισσότερα από τα μισά από τα 22 ακραία φαινόμενα που μελετήθηκαν και αποδίδονται στη συνεχιζόμενη υπερθέρμανση του πλανήτη είναι καύσωνες που έχουν επηρεάσει όλα τα γεωγραφικά πλάτη και τις ηπείρους, από τη Γροιλανδία, όπου οι θερμοκρασίες έφτασαν τους 20°C τον Ιούνιο, μέχρι την Αυστραλία, όπου το θερμόμετρο κορυφώθηκε στους 49,5°C τον Ιανουάριο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Οι καύσωνες στη λεκάνη του Αμαζονίου, το Μάλι και την Μπουρκίνα Φάσο έχουν γίνει σχεδόν δέκα φορές πιο πιθανοί από το 2015» εξηγούν οι συντάκτες της έκθεσης, παρόλο που η θερμοκρασία έχει αυξηθεί μόνο κατά 3/10 του βαθμού τα τελευταία δέκα χρόνια. Οι ερευνητές μάς υπενθυμίζουν έτσι ότι η έκφραση «κάθε κλάσμα ενός βαθμού μετράει» δεν είναι σύνθημα, αλλά πραγματικότητα.
«Τα κύματα καύσωνα δεν αφήνουν πίσω τους το ίδιο ίχνος καταστροφής με τις πυρκαγιές ή τις καταιγίδες και οι ζημιές που προκαλούνται από τις υψηλές θερμοκρασίες συχνά υποτιμώνται» αναφέρεται. «Στην Ευρώπη, μελέτες έχουν εκτιμήσει ότι σε 854 πόλεις, που αντιπροσωπεύουν το 30% του πληθυσμού της ηπείρου, 24.400 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου από καύσωνες». Η σοβαρότητα των καυσώνων επιδεινώνεται, όπως και η συχνότητά τους. Οι υψηλές θερμοκρασίες και η επακόλουθη ξήρανση της βλάστησης και των εδαφών είναι επίσης συνέπειες της υπερθέρμανσης του πλανήτη, αυξάνοντας την πιθανότητα και την ένταση μεγάλων πυρκαγιών. Το 2025, η Νότια Ευρώπη βίωσε το καλοκαίρι ως μια «ακραία εποχή». «Στην περιοχή του Αιγαίου, στην Ελλάδα, την Τουρκία και την Κύπρο, οι καιρικές συνθήκες που ευνοούν τις πυρκαγιές έφτασαν σε ένα επίπεδο που εμφανίζεται μόνο μία φορά κάθε είκοσι χρόνια, αλλά αυτό πολλαπλασιάστηκε πέντε φορές λόγω της κλιματικής αλλαγής» γράφουν οι ερευνητές. «Στα βορειοδυτικά της Ιβηρικής Χερσονήσου, οι ακραίες καιρικές συνθήκες που ευνοούν τις πυρκαγιές ήταν 40 φορές πιο πιθανές από ό,τι θα ήταν χωρίς την υπερθέρμανση του πλανήτη».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Οι καταστροφικές πλημμύρες στο Πακιστάν, τη Σρι Λάνκα, την Ινδονησία, την κοιλάδα του Μισισιπή και την Μποτσουάνα φέρουν «ένα πολύ σαφές σημάδι ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής» γράφουν οι ερευνητές. Οσο για την πολυετή ξηρασία που μαστίζει τη Μέση Ανατολή από το 2020, δεν έχει υποχωρήσει μέχρι το 2025. Εχει επιδεινωθεί ακόμη και στο Ιράν, σε σημείο που η εκκένωση των περίπου 10 εκατομμυρίων κατοίκων της Τεχεράνης εξετάστηκε ανοιχτά από τις Αρχές στις αρχές Νοεμβρίου ως επιλογή εάν η κατάσταση δεν βελτιωνόταν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Κάθε χρόνο οι κίνδυνοι της κλιματικής αλλαγής γίνονται λιγότερο υποθετικοί και πιο βίαιοι» δήλωσε η Φρίντερικ Οτο, καθηγήτρια Κλιματικής Επιστήμης στο Imperial College London και συνιδρύτρια του δικτύου. «Η έκθεσή μας δείχνει ότι, παρά τις προσπάθειες μείωσης των εκπομπών άνθρακα, αυτό δεν ήταν αρκετό για να σταματήσει την αύξηση της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας και τις χειρότερες συνέπειές της. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα: η συνεχιζόμενη εξάρτησή τους από τα ορυκτά καύσιμα κοστίζει ζωές, προκαλώντας δισεκατομμύρια σε οικονομικές απώλειες και μη αναστρέψιμες ζημιές σε ανθρώπους σε όλον τον κόσμο».
Στο Πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Σωκράτης Φάμελλος, αναφέρει ότι: «Εύχομαι η Νέα Χρονιά να είναι ειρηνική, χωρίς σύννεφα στις ζωές μας. Να φέρει υγεία, ευημερία και πρόοδο. Με ένα ζεστό σπίτι και μια μεγάλη αγκαλιά για όλες και όλους. Φωτεινή για όλα τα παιδιά του κόσμου. Χωρίς φτώχεια, ανισότητες, αβεβαιότητα και διακρίσεις»
Και να μην γίνεται η Ελλάδα γνωστή για τους χαμηλότερους μισθούς και τα μεγάλα σκάνδαλα, αλλά για την καλύτερη δημόσια Υγεία και Παιδεία. Για μια κοινωνία και μια οικονομία που προοδεύουν μαζί», τονίζει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και προσθέτει ότι: «Και η λύση είναι μία: Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για ένα καλύτερο αύριο. Ώστε το 2026 να είναι η χρονιά των θετικών ανατροπών. Και να κάνουμε πράξη την Ελλάδα που μας αξίζει. Την Προοδευτική Ελλάδα. Μια Ελλάδα ισχυρή. Μια Ελλάδα της Δικαιοσύνης, της Αλληλεγγύης και της Ελπίδας.
Χρόνια πολλά και καλή χρονιά!»
Συγγενείς της Ελένης Παπαδοπούλου που βρέθηκε απανθρακωμένη μέσα στο σπίτι της αλλά και φίλοι της οικογένειας μιλούν για τον γιο τους που σήμερα βρίσκεται κατηγορούμενος για τη δολοφονία της ίδια του της μητέρας.
«Μου είπε πως κάηκε νεκρή»«Μου ”μύρισε” κατευθείαν ότι κάτι δεν πάει καλά. Στεναχωρημένος ήτανε. Είπα εντάξει αλλά όχι και να καεί κάπως έτσι το είχα πει εγώ και μου λέει ”μην ανησυχείς είχε πεθάνει πιο πριν”. Πως κάηκε νεκρή», αποκάλυψε συγγενής της στο «Φως στο Τούνελ».
«Ο (κατηγορούμενος) είναι ένας άνθρωπος από τα ΟΥΚ»Άλλος συγγενής του λέει στην εκπομπή:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Μου είχε αναφέρει για το βιοντίζελ και θυμάμαι αυτό το πόσο οικονομικό είναι δηλαδή, για να το χρησιμοποιήσει κάποιος για θέρμανση αντί του πετρελαίου. Δεν θυμάμαι την αλχημεία δηλαδή πώς το έκανε. Μπορώ να το φανταστώ ότι θα ήταν ο δολοφόνος, παράλληλα θα μπορούσε ο (κατηγορούμενος) να ήταν και διασώστης σε κάτι γιατί ήταν ακραίος άνθρωπος. Δεν είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας. Ο (κατηγορούμενος) είναι ένας άνθρωπος από τα ΟΥΚ, έχει περάσει 6 μήνες σχολείο λέγεται ας πούμε αυτό με εκπαίδευση τέρμα ακραία δηλαδή, ξεκινάνε 300 και τελειώνουν 10. Πιο πολύ μου το ανέφερε ότι ”εμείς οι ΟΥΚ είμαστε επίμονοι και καταφέρνουμε αυτό που θέλουμε”. Σε τέτοιο στυλ. Για την φυλακή μου είχε πει έτσι, στο άσχετο ότι είχε κάνει και σε υψίστης ασφαλείας».
«Δεν ήρθε ούτε στην κηδεία της ίδιας του της μητέρας»Άλλος συγγενής τους αναφέρει:
«Επισκεπτόμουν συχνά τη θεία μου. Λίγους μήνες πριν από το θάνατό της, μου ζήτησε να της επιστρέψω τα κλειδιά του σπιτιού της που μου είχε δώσει, μετά από απαίτηση του γιου της. Μάλιστα η θεία μου, μου είχε εκφράσει στενοχώρια για το γεγονός ότι ο γιος της την κλείδωνε στο σπίτι. Μου είχε εκμυστηρευθεί ότι ο γιος της είχε πρόσβαση στον τραπεζικό λογαριασμό που έμπαινε η σύνταξή της και δεν την άφηνε να διαχειρίζεται τα χρήματά της. Την ημέρα του συμβάντος, με πήρε τηλέφωνο ο ξάδερφός μου για να μου πει ότι η μητέρα του πέθανε από ασφυξία. Συγκεκριμένα μου είπε ότι ενώ ήταν στο σπίτι του, οι γείτονες της μητέρας του τον πήραν τηλέφωνο για να του πουν ότι ξέσπασε φωτιά στο σπίτι της. Μάλιστα ο ίδιος δεν ήρθε ούτε στην κηδεία της ίδιας του της μητέρας».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Αποκαλυπτική μαρτυρίαΠρώην συνάδελφος της συντρόφου του γιου γιου της Ελένης Παπαδοπούλου λέει στην εκπομπή:
«Δεν πήρε κανένα μπιτόνι. Δεν παίρνει ποτέ αυτή ποτέ μπιτόνι μαζί από το βενζινάδικο. Ποτέ δεν πήρε γιατί κάθε μέρα αυτή όταν φεύγει από τη δουλειά βάζει 10-15 ευρώ στο αυτοκίνητο. Μπροστά μου δεν πήρε ποτέ βενζίνη, ποτέ. Εμείς, έχουμε βενζινάδικο εδώ γιατί να παίρνει μπιτόνι μαζί; Πάντα βάζει βενζίνη εδώ. Δεν μου είπε ποτέ αυτή ότι έχει γεννήτρια στο σπίτι της. Τον άντρα της εγώ, δουλέψαμε εμείς 3-4 χρόνια μαζί, τον έχω δει μόνο 2 φορές. Ήρθε και τις 2 φορές με μια μεγάλη μηχανή. Είναι καλή γυναίκα. Μια φορά δούλεψα εγώ πρωί και ήρθε αυτή και είχε ένα μάτι μαύρο. Λέω … ”Πού τσακώθηκες;”. Δεν μου έλεγε. Μου έλεγε: ”Έπεσα από σκάλα”. Λέω: ”Δεν είναι από σκάλα, κάπου τσακώθηκες”. Δεν μου είπε αυτή τίποτα. Αυτό έχω δει μια φορά. Δεν έχω ακούσει ποτέ τίποτα από τον άντρα της».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); «Αν συνέβαιναν αυτά, η θεία μου τα έκρυβε»Άλλος συγγενής της Ελένης Παπαδοπούλου λέει:
«Δεν ήμασταν και συνέχεια μαζί… Κανένα τηλέφωνο μια – δυο φορές τον χρόνο, δεν μιλούσαμε παραπάνω με τον ξάδερφό μου. Όχι με την θεία μου. Με τη θεία μου μιλούσαμε συχνά. Εκτός του ότι ήταν αξιοπρεπής, τον λάτρευε. Και τα έκρυβε. Αυτό λέμε. Τουλάχιστον ας μας έλεγε κάτι, ότι ξέρεις κακοποιούμαι, κάτι. Εκείνος ήταν με τα rave party που έκανε σε ένα κτήμα που είχε στα Οινόφυτα. Και λέει ότι εκεί πρέπει να πέθανε και κάποια κοπέλα από τα ναρκωτικά. Αν συνέβαιναν αυτά, η θεία μου τα έκρυβε.
»Ξέρω ότι ήταν 40 στρέμματα, είχε ξεκινήσει, είχε φέρει θερμοκήπιο να κάνει τουλίπες, χάλασε, μετά πήρε κότες, αυγά και τέτοια, γενικά με τη φύση. Τώρα με τα rave party πώς μπλέχτηκε, τι έκανε… Τώρα μου έλεγε ότι πουλάει βιολογικά αυγά. Αυτό. Όσες φορές τον ρώτησα αυτό μου έλεγε. Τώρα πού τις είχε τις κότες, πού πουλούσε αυγά δεν ξέρω. Ακούω τώρα ότι 400.000 έχει χρέη. Από πού τα είχε τα χρέη δεν το ξέρω καθόλου. Η μητέρα του γιατί να έχει χρέη; Έπαιρνε την βουλευτική αποζημίωση, την υπουργική, ήταν και γιατρός ο μπαμπάς».
encrypted-media; gyroscope;
Η πηγή των ομόκεντρων κύκλων του Θάνου Μικρούτσικου ήταν το ταξίδι. Το ταξίδι ως έννοια, ως συνθήκη, ως αποστροφή, ως παρότρυνση. Σε όλες του τις εκφάνσεις. Βιωμένο και φαντασιακό, αλληγορικό και αναπάντεχο. Αλλοτε με προορισμό στην ιστορία που έγινε σιωπή, άλλοτε την ανάγκη που έγινε ιστορία και ενίοτε σε τόπους που είχε συνδέσει με δημιουργούς και τα έργα τους. Ο σημαντικός συνθέτης πέρασε από τη ζωή ταξιδεύοντας και ενώ συμπληρώνονται ήδη 6 χρόνια από τον θάνατό του εξακολουθεί να μας μοιράζει χάρτες με σημεία ενδιαφέροντος και οδηγίες για ναυτιλλομένους… Πότε χαλαρός με λευκά ρούχα και το πούρο στο στόμα, πότε κουβαλώντας υπέρβαρες αποσκευές δημιουργικότητας. Οι στίχοι που διάλεξε να μελοποιήσει – κάποιες φορές να ερμηνεύσει κιόλας – καταμαρτυρούν αυτή την αγάπη του για το κάθε είδους ταξίδι, αλλά και την ανάγκη του να υπάρχει και να εκφράζεται μέσα από αυτό.
«Σε παίρνει για ταξίδι μια σειρήνα…»Ηδη από τα πολιτικά του τραγούδια και τα τροπάρια για φονιάδες ο Θάνος Μικρούτσικος μας προτρέπει να γίνουμε ταξιδευτές σε τοπικούς και ουτοπικούς προορισμούς. Στη μεγάλη καλλιτεχνική του διαδρομή κατάφερε να μας φτιάξει ιδανικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς για το πρώτο ταξίδι που έτυχε ναύλος για τον Νότο ή το ταξίδι του Βόιτσεκ ή τη γη των Βησιγότθων τις ώρες που αγριεύει η βροχή. Το κλείστρο των ματιών του κλίκαρε διαρκώς καρτ ποστάλ από ρεαλιστικά και φαντασιακά ταξίδια και κάπως έτσι σήμερα τραγουδάμε «είναι που ονειρεύεται, πως φεύγει για ταξίδια» ή «λέει στο γλυκό του τον σκοπό, πως μάταιο ταξίδι δεν υπάρχει» ή «ταξίδευες κυνηγημένη από τη μοίρα σου» ή «τόσα ταξίδια σε κορμιά, ψυχές και τρένα»… Ταξίδια με διπλά εισιτήρια, με σκληρούς αποχαιρετισμούς ή και χωρίς επιστροφή…
Για επαγγελματικούς λόγουςΣτο αυτοβιογραφικό του βιβλίο που έχει επιμεληθεί ο Οδυσσέας Ιωάννου και επανακυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Πατάκη, αναφέρεται σε πολλά από τα ταξίδια του και για επαγγελματικούς λόγους όπως στις Βρυξέλλες και στη Γαλλία, συνεργαζόμενος με τον βέλγο σκηνοθέτη Ανρί Ρονς. Βέβαια το πρώτο μεγάλο επαγγελματικό του ταξίδι ήταν στην Κωνσταντινούπολη, όπου παρουσιάζει το 1978 μελοποιημένα ποιήματα του Χικμέτ με αφορμή τη συμπλήρωση 15 χρόνων από τον θάνατο του ποιητή, στο ανοιχτό θέατρο Ταξίμ. Λίγο αργότερα ήρθε η εμφάνιση στο Παρίσι με τη Μαρία Δημητριάδη και τρεις συναυλίες στην Αυστρία, ενώ τον χειμώνα του 1981 κάνει ένα ταξίδι 15 ημερών στο Ανατολικό Βερολίνο παίζοντας και διευθύνοντας. Πριν από τα μέσα του ’80, ύστερα από περιπέτειες για την έκδοση της απαιτούμενης βίζας, αφού έπρεπε να υπογράψει ότι δεν είναι αναρχικός ή κομμουνιστής – πράγμα που αρνήθηκε – βρέθηκε στη Νέα Υόρκη. Ύστερα, τα ταξίδια συνεχίστηκαν για την παρουσίαση κάθε φορά άλλου έργου από άλλο πρίσμα σε πόλεις της Ιταλίας, στο Λονδίνο, το Παρίσι, την Κύπρο, τις Βρυξέλλες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) «Τελευταία ερωμένη μου η Ισπανία»Σε μια συνέντευξή μας για το μουσικό site musicpaper.gr τον Μάιο του 2017 τον είχα ρωτήσει αν ταξιδεύει συχνά με αφορμή το ταξίδι στην Ισπανία και είχε δώσει την εξής απάντηση:
«Κουβαλάω πάρα πολλές υποχρεώσεις. Ισως εάν δεν υπήρχαν οι συγκεκριμένες δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, ένα κομμάτι της δουλειάς μου το αντάλλασσα με ταξίδια. Ισως οι εμφανίσεις και συναυλίες μου γίνονταν με διαφορετικό τρόπο και συχνότητα. Εχω καταφέρει, παρόλο τον φόρτο εργασίας, να ταξιδεύω. Στην Ελλάδα έχω ανάγκη να πηγαίνω στα Καπετανιανά για ξεκούραση, που είναι τo καταφύγιο της Μαρίας και το δικό μου. Αλλά την αγάπη μου για τη Σκωτία και το Παρίσι αντικατέστησε η τρομακτική αυτή χώρα που λέγεται Ισπανία. Αρχικά ήταν η Βαρκελώνη η αγαπημένη μου κι έπειτα η Μαδρίτη… Σχεδιάζουμε ένα ταξίδι στη Χώρα των Βάσκων, στο Μπιλμπάο, με κέντρο βέβαια τη Βαρκελώνη, και να ταξιδέψουμε σε όλα τα παράλια της Μεσογείου. Η Μαδρίτη είναι μια εξαιρετική πόλη. Επειδή ήμουν αντι-Real και για πολιτικούς λόγους την απέφευγα».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Μιλούσε με μεγάλη χαρά και λαχτάρα για την Ισπανία. Λίγο καιρό μετά και γνωρίζοντας για την ασθένειά του, θα δημοσιεύσει ένα σημείωμα που κατέληγε:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Πρέπει να παλέψεις για να κατορθώσεις να έχεις τα απαιτούμενα, αλλά από εκεί και πέρα να βιώνεις την καθημερινότητά σου και να ζεις τη ζωή σου επί της ουσίας…. Τελευταία ερωμένη μου η Ισπανία. Βαρκελώνη, Μαδρίτη, Σαλαμάνκα, Κόρδοβα, Γρανάδα, Σεβίλλη. Η ζωή είναι μικρή, φεύγει με μεγάλη ταχύτητα. Πρέπει να σταματάς τον χρόνο».
«Το γράψιμο, η μουσική, ταξίδια είναι…»Τι λέει η συγγραφέας παιδικών βιβλίων και τελευταία του σύζυγος Μαρία Παπαγιάννη για τα ταξίδια τους:
«Σκέφτομαι πάντα τον Θάνο σαν έναν μεγάλο ταξιδευτή. Του έλεγα πως καθημερινά σαλπάρει στο γραφείο του και κάθε μέρα κάνει μεγάλα ταξίδια. Στον ύπνο μου, μου έλεγε ακόμα μεγαλύτερα. Αλλωστε ο ίδιος πολλές φορές έλεγε πως είμαστε πολύ τυχεροί. Το γράψιμο, η μουσική, ταξίδια είναι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Οπως είναι φυσικό, είχε κάνει πολλά ταξίδια. Οταν ήταν νέος κυρίως για τη μουσική του, για συναυλίες και παραστάσεις. Τα τελευταία χρόνια ταξιδεύαμε πολύ συχνά χωρίς επαγγελματικό λόγο. Κάθε φορά που με έβλεπε κουρασμένη, υποσχόταν βόλτες και εκδρομές. Μια φορά, είχαν μεγαλώσει τα παιδιά μας, πρότεινε να κάνουμε ένα παιχνίδι μεταξύ μας. Να κάνουμε ο ένας στον άλλον ένα ταξίδι – έκπληξη. Θα έκανε αυτός την αρχή.
Οργάνωσε όλο το ταξίδι και τη μέρα που θα φεύγαμε δεν ήξερα τι ρούχα έπρεπε να πάρω, αν θα πηγαίναμε με αυτοκίνητο, πλοίο ή αεροπλάνο. Πήγαμε στη Νορμανδία, στην Καμπούρ, στο ξενοδοχείο όπου ο Προυστ έγραψε το “Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο”. “Ηθελα να σου πω πως ο χρόνος είναι σχετικός. Στο χέρι μας είναι τον καθημερινό χρόνο να τον κάνουμε πολύτιμο”.
Τα τελευταία πολλά χρόνια αγάπησε με πάθος την Ισπανία. Αφορμή ήταν ένα ταξίδι στη Βαρκελώνη, προσκεκλημένος να μιλήσει για τον Καββαδία. Από εκείνο το ταξίδι γυρίσαμε με πολλούς φίλους και πολλές υποσχέσεις πως θα βρεθούμε ξανά. Και το τηρήσαμε. Και μετά τη Βαρκελώνη αγαπήσαμε τη Σεβίλλη, τη Μαδρίτη. Κάναμε ένα μεγάλο ταξίδι οι δυο μας στην Ανδαλουσία και λίγο πριν η Αλεξάνδρα τελειώσει το σχολείο οργάνωσε ένα ταξίδι και πήγαμε με τα παιδιά μας σε Καστίλλη και Λεόν. Σαλαμάνκα, Μπούργκος, Αβιλα, Βαγιαδολίθ, Σεγκόβια».
Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του αναφέρει ότι: «αξίζει να υποδεχτούμε με αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία την αυγή του νέου έτους».
Ακολουθεί ολόκληρο το μήνυμα του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη:Η παραμονή Πρωτοχρονιάς είναι ημέρα γιορτής αλλά και αναστοχασμού. Είναι μία ευκαιρία να περάσουμε χαρούμενες στιγμές με αυτούς που αγαπάμε, να ανταλλάξουμε ευχές για ένα καλύτερο αύριο και, ταυτόχρονα, να μετουσιώσουμε θετικά τις εμπειρίες του χρόνου που φεύγει. Αυτό θα κάνουν σε λίγο εκατομμύρια Ελληνίδες και Έλληνες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στο γύρισμα του χρόνου, πάντως, ας σκεφτούμε και εκείνους που θα τους βρει στις δουλειές τους: από τους γιατρούς και τους νοσηλευτές στα νοσοκομεία και τους ναυτικούς μας που ταξιδεύουν, μέχρι τους εργαζόμενους στην εστίαση, και από τους αστυνομικούς που κάνουν τους ελέγχους αλκοτέστ, μέχρι τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων στα σύνορά μας. Γιατί κάποιοι ξαγρυπνούν για να μπορούμε όλοι εμείς να κοιμόμαστε ήσυχοι.
Το τελευταίο αποκτά κρίσιμη σημασία στους ταραγμένους καιρούς μας, πολύ περισσότερο όταν το 2025 παραδίδει έναν κόσμο σε αστάθεια και σε αναζήτηση νέων ισορροπιών, με πρωτοφανείς γεωπολιτικές αλλαγές αλλά και μεγάλες οικονομικές αβεβαιότητες, ενώ και το 2026 ανατέλλει με τη σειρά του γεμάτο πολλαπλές προκλήσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Πίσω, όμως, από κάθε δυσκολία, μπορεί να κρύβεται και μία ευκαιρία. Τα τελευταία χρόνια, άλλωστε, δεν ήταν λίγες οι κρίσεις που αντιμετωπίσαμε. Για να αποδειχθεί έτσι ότι, σε ένα περιβάλλον που μεταβάλλεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, η προσαρμοστικότητα καθίσταται πλέον εθνική αναγκαιότητα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Σε μία τέτοια σύνθετη συγκυρία, η χώρα μας προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα νέα οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά δεδομένα ενδυναμώνοντας τη θέση της. Όχι, προφανώς, χωρίς καθυστερήσεις ή λάθη, με αποτελέσματα, ωστόσο, που αναμφισβήτητα την έχουν κάνει πιο ισχυρή. Με θωρακισμένη την άμυνά της, σε ανάπτυξη την οικονομία της και πιο δυναμική την κοινωνία της, να βελτιώνει διαρκώς την καθημερινότητά της.
Στα ορόσημα του 2025 ανήκει σίγουρα η φορολογική μεταρρύθμιση που στηρίζει το εισόδημα της μεσαίας τάξης αλλά και των νέων. Επίσης, η ανακαίνιση των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας, ο εκσυγχρονισμός της παιδείας, όπως και η γεωπολιτική αναβάθμιση της πατρίδας μας, τόσο ως ενεργειακού κόμβου όσο και ως κράτους που αξιοποιεί τους υποθαλάσσιους πόρους του, με συνεργασίες μεγάλης εθνικής, οικονομικής και γεωστρατηγικής σημασίας.
Όλα αυτά, ενώ σε λίγο θα καταπλέει στη Σαλαμίνα ο «Κίμων», η πρώτη από τις τέσσερις ελληνικές φρεγάτες Belh@rra, με τον Υπουργό Οικονομικών της χώρας να πρoεδρεύει στο Eurogroup και τις καθαρές αποδοχές όλων να αυξάνονται, κάθε χρόνο, ως «ανάχωμα» στο κόστος ζωής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Αυτή, ωστόσο, είναι μόνο η μία όψη των πραγμάτων. Γιατί είναι αλήθεια πως έχουμε ακόμη πολλές παθογένειες να νικήσουμε. Για παράδειγμα, την ανάταξη του πρωτογενούς τομέα σε σωστές, επιτέλους, βάσεις, με λογική και διάλογο, αλλά και με τολμηρές τομές που δεν θα κρύβουν, πια, το πρόβλημα «κάτω από το χαλί». Και, ασφαλώς, χωρίς μπλόκα κατά της κοινωνίας, όταν η πολιτεία έχει ήδη ανταποκριθεί στα περισσότερα αιτήματα των αγροτών.
Η συνεννόηση, λοιπόν, στις μεγάλες αλλαγές που ακόμα έχει ανάγκη ο τόπος, ανάγεται σε κορυφαίο ζητούμενο της χρονιάς που ξημερώνει, σε μία περίοδο μάλιστα κατά την οποία θα εκκινήσει η διαδικασία μιας φιλόδοξης Συνταγματικής Αναθεώρησης. Για να ολοκληρωθεί με επιτυχία θα χρειαστούν ευρύτερες συναινέσεις. Θα δοκιμαστούν, επομένως, στην πράξη η ωριμότητα, η συνέπεια, αλλά και η επάρκεια κάθε πολιτικής δύναμης.
Είμαι σίγουρος πως αυτή είναι και η απαίτηση των πολλών, εκείνων που πρώτα σκέφτονται και μετά μιλούν αντί, απλώς, να φωνασκούν, όσων θέλουν να κρίνουν αλλά και να συγκρίνουν. Γι’ αυτό και με το ίδιο πρόταγμα θα κινηθεί στη νέα χρονιά η κυβέρνηση, επιμένοντας στην τροχιά της σιγουριάς και της δουλειάς, αρνούμενη τη δημαγωγία, την τοξικότητα, αλλά και τους επικίνδυνους πειραματισμούς, με όποιο προσωπείο κι αν εμφανίζονται, και επιλέγοντας μία πορεία ευθύνης και έργου.
Αξίζει, συνεπώς, να υποδεχτούμε με αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία την αυγή του νέου έτους. Άλλωστε, η Ελλάδα και όλοι μας είμαστε τώρα και πιο έμπειροι αλλά και πιο δυνατοί από ποτέ. Οπλισμένοι με τις μεγάλες κατακτήσεις του λαού μας, όσο και από τα διδάγματα που έφερε το 2025. Γι’ αυτό και ξεκινάμε με πυξίδα πάντα το αποτέλεσμα, ώστε με επιμονή και προσπάθεια να βαδίσουμε ακόμη πιο μπροστά, έχοντας πρώτο σταθμό το 2026, αλλά και ορίζοντα ελπίδας το 2030 -είναι ένα έτος-ορόσημο, καθώς τότε συμπληρώνονται 200 χρόνια από την επίσημη ίδρυση του νεοελληνικού κράτους-, εξαλείφοντας οριστικά τις παθογένειες που ακόμα το ταλανίζουν.
Χρόνια πολλά, λοιπόν, στις Ελληνίδες και στους Έλληνες. Υγεία και ευτυχία σε κάθε σπιτικό και περισσότερη ευημερία σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας. Καλή χρονιά!
Ένα βίντεο που αναρτήθηκε στο TikTok, στο οποίο μια Lamborghini φαίνεται να αναπτύσσει ταχύτητα έως και 250 χιλιόμετρα την ώρα στους δρόμους του Χαϊδαρίου, στάθηκε αφορμή για την έναρξη έρευνας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η έρευνα οδήγησε σε σύντομο χρονικό διάστημα στην ταυτοποίηση δύο ατόμων: του οδηγού που πραγματοποίησε την επικίνδυνη διαδρομή και του συνοδηγού, ο οποίος φέρεται ότι τον βιντεοσκοπούσε, τον καθοδηγούσε και, όπως διαπιστώθηκε, είχε εμπλοκή και στη μίσθωση του οχήματος.
Κατά τις ίδιες πηγές, όπως προέκυψε από την έρευνα, το πολυτελές αυτοκίνητο είχε ενοικιαστεί από εταιρεία μισθώσεων για το χρονικό διάστημα από 19 έως 27 Δεκεμβρίου 2025, με μισθωτή τον συνοδηγό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ύστερα από επικοινωνία με τον εισαγγελέα Ποινικής Δίωξης Αθηνών, δόθηκε εντολή για τη σχηματισμό δικογραφίας. Σε βάρος του οδηγού σχηματίστηκε δικογραφία για επικίνδυνη οδήγηση, ενώ ο συνοδηγός κατηγορείται για άμεση και απλή συνέργεια στην ίδια πράξη.
«Ο ελληνικός λαός έχει ανάγκη ένα ριζικά διαφορετικό υπόδειγμα διακυβέρνησης. Ένα υπόδειγμα που στηρίζεται στο ήθος, την αξιοκρατία και τον έμπρακτο σεβασμό στον πολίτη», τονίζει ο Νίκος Ανδρουλάκης στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του.
«Το 2026 ας αποτελέσει εφαλτήριο για μια πιο προοδευτική Ελλάδα αντάξια των προσδοκιών του ελληνικού λαού», «μια Ελλάδα για όλους», υπογραμμίζει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, υποστηρίζοντας ότι η απάντηση στις σύνθετες προκλήσεις του σήμερα, «δεν μπορεί να είναι Μεσσίες ή αυτόκλητοι σωτήρες», αλλά «η περισσότερη συμμετοχή, η ενότητα και το επεξεργασμένο σχέδιο». «Μπορούμε όλοι μαζί να πετύχουμε τη μεγάλη πολιτική και κοινωνική αλλαγή, που έχει ανάγκη ο τόπος για να πάει μπροστά», τονίζει.
Ο κ. Ανδρουλάκης αναφέρει ότι «για τη χώρα μας, το 2026, είναι η χρονιά που τελειώνουν οι αυταπάτες», καθώς το Ταμείο Ανάκαμψης ολοκληρώνεται «και η Ελλάδα καλείται να χαράξει ένα νέο αναπτυξιακό μονοπάτι: με παραγωγική ανασυγκρότηση, κοινωνική συνοχή και δίκαιη διανομή του παραγόμενου πλούτου». Παράλληλα σημειώνει ότι «το κοινωνικό αίτημα για δικαιοσύνη, διαφάνεια και αξιοκρατία αντηχεί όλο και πιο δυνατά», για να τονίσει ότι «δεν χωρούν άλλες προκλητικές αναβολές» και πως «η αλήθεια οφείλει να έρθει στο φως. Απέναντι σε κάθε προσπάθεια συγκάλυψης και ατιμωρησίας».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ακολουθεί ολόκληρο το πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του Νίκου Ανδρουλάκη:«Τα τελευταία χρόνια, η ανθρωπότητα βιώνει ριζικές ανατροπές που καταρρίπτουν τις βεβαιότητες του μεταπολεμικού κόσμου.
Οι μεγάλες ανισότητες χαράσσουν νέα ορατά σύνορα μέσα στις κοινωνίες, σπρώχνοντας ολοένα και περισσότερους ανθρώπους στο περιθώριο. Οι πολεμικές συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο αποτελούν ωμή υπενθύμιση ότι το διεθνές δίκαιο υποχωρεί απέναντι στην επιβολή της ισχύος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Παράλληλα, τα οφέλη της τεχνολογικής προόδου και της πράσινης μετάβασης δεν έχουν φτάσει ακόμη στους εργαζόμενους. Και οι νεότερες γενιές αισθάνονται αποκλεισμένες από τη λήψη των αποφάσεων, αμφισβητώντας τη δυνατότητα ενός καλύτερου αύριο.
Στο περιβάλλον αυτό, το 2026 αναδεικνύεται σε καθοριστικό έτος. Η διεθνής κοινότητα και η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλουν να αγωνιστούν για ειρήνη και σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, κοινωνική δικαιοσύνη και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Για τη χώρα μας, το 2026, είναι η χρονιά που τελειώνουν οι αυταπάτες. Το Ταμείο Ανάκαμψης ολοκληρώνεται και η Ελλάδα καλείται να χαράξει ένα νέο αναπτυξιακό μονοπάτι: με παραγωγική ανασυγκρότηση, κοινωνική συνοχή και δίκαιη διανομή του παραγόμενου πλούτου.
Την ίδια στιγμή, το κοινωνικό αίτημα για δικαιοσύνη, διαφάνεια και αξιοκρατία αντηχεί όλο και πιο δυνατά. Δεν χωρούν άλλες προκλητικές αναβολές. Η αλήθεια οφείλει να έρθει στο φως. Απέναντι σε κάθε προσπάθεια συγκάλυψης και ατιμωρησίας. Σε μια σειρά γεγονότων που τραυματίζουν την αξιοπιστία της πολιτικής και την ποιότητα της δημοκρατίας μας.
Ο ελληνικός λαός έχει ανάγκη ένα ριζικά διαφορετικό υπόδειγμα διακυβέρνησης. Ένα υπόδειγμα που στηρίζεται στο ήθος, την αξιοκρατία και τον έμπρακτο σεβασμό στον πολίτη. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να ξαναχτίσουμε γέφυρες εμπιστοσύνης με κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα.
Φίλες και φίλοι,
Σε μια εποχή αβεβαιότητας, ο μόνος τρόπος να προβλέψουμε το μέλλον είναι να το δημιουργήσουμε με αγώνες και εθνική συλλογική προσπάθεια. Η απάντηση στις σύνθετες προκλήσεις του σήμερα, δεν μπορεί να είναι Μεσσίες ή αυτόκλητοι σωτήρες.
Απάντηση είναι η περισσότερη συμμετοχή, η ενότητα και το επεξεργασμένο σχέδιο. Μπορούμε όλοι μαζί να πετύχουμε τη μεγάλη πολιτική και κοινωνική αλλαγή, που έχει ανάγκη ο τόπος για να πάει μπροστά.
Το 2026 ας αποτελέσει εφαλτήριο για μια πιο προοδευτική Ελλάδα αντάξια των προσδοκιών του ελληνικού λαού -μια Ελλάδα με προοπτική, αλληλεγγύη και ελπίδα. Μια Ελλάδα για όλους.
Από καρδιάς, εύχομαι το νέο έτος να φέρει υγεία, αγάπη και ευημερία σε κάθε οικογένεια και στον απανταχού Ελληνισμό».
Σίγουρα όσο κι αν η έννοια της «ανησυχίας» έχει υπογραμμιστεί και εκθειαστεί μέσα στον κόσμο από ένα πλήθος φιλοσόφων, συγγραφέων και καλλιτεχνών ακόμη (ας θυμηθούμε με την ευκαιρία, δειγματοληπτικά βέβαια πάντα, τον γάλλο φιλόσοφο Γκαμπριέλ Μαρσέλ και το βιβλίο του «Η ανησυχία στον σημερινό κόσμο» και τον δικό μας, τον πεζογράφο και δοκιμιογράφο Αγγελο Τερζάκη με μια σωρεία κειμένων του, που έχει περιληφθεί το σύνολό τους σχεδόν σε δεκαέξι τόμους, να διαπραγματεύονται την αντίστοιχη έννοια), αναμφίβολα δεν είναι δυνατόν, παρά τα όσα συμβαίνουν στην εποχή μας, να ανησυχούμε επί εικοσιτετραώρου βάσεως, αδιαλείπτως. Θα ήταν ανθρωπίνως αδύνατον δισεκατομμύρια ανθρώπων να παραμένουν συνειδησιακά σε εγρήγορση, χωρίς συνέπειες σε μια καθημερινότητα που, όσο και αν συχνά παίρνει αποκρουστικές μορφές, φαίνεται να συνιστά και ένα είδος οξυγόνου για να συνεχίζεται, έστω κακήν κακώς, η ζωή.
Οπως είναι βέβαιο ότι μια διαρκέστερη, σε σχέση με τη σημερινή, ανησυχία και μία διάθεση ενός όσο γίνεται μεγαλύτερου αριθμού ανθρώπων να μην επαναπαύονται στα γνωστά και τα τετριμμένα (με τη βεβαιότητα πάντα ότι μια αντίστοιχη ανησυχία και διάθεση δεν μπορούν να οργανωθούν όπως οι χριστουγεννιάτικες, οι πασχαλινές και οι καλοκαιρινές εξορμήσεις), θα απέφεραν οπωσδήποτε μια βελτίωση σε ήδη χρεοκοπημένες ανθρώπινες σχέσεις και σε ακανθώδη, κοινωνικής τάξεως, προβλήματα. Ας μην πάψουμε ωστόσο να παραμένουμε περισσότερο προβληματισμένοι και λιγότερο κατακριτικοί σε σχέση με μια κατάσταση που έστω ορισμένοι άνθρωποι δεν παύουν να την αισθάνονται αποπνικτική. Μια εορταστική ατμόσφαιρα οργανωμένη μ’ έναν τρόπο που κάνει τον καθένα να αισθάνεται πως δεν μπορεί να υπάρξει παρά ως καταναλωτής κι ότι θα συνιστούσε ασυγχώρητο αμάρτημα αν εξαιρούνταν ενός κανόνα που τους περιλαμβάνει όλους μέσα του, με το δέλεαρ επιπλέον πως αποκτά πρωταγωνιστικό μέγεθος γιατί μπήκε σ’ ένα μαγαζί και αγόρασε ρούχα, γλυκά ή παπούτσια, η ατμόσφαιρα αυτή εξελίσσεται για την ανθρωπότητα σ’ ένα είδος συνειδησιακού της καθησυχασμού, με συνέπεια ακόμη και για τα κρισιμότερα και δραματικότερα προβλήματα να μπορεί ν’ αναβληθεί επ’ αόριστον η αντιμετώπισή τους.
Μια καθαρά θρησκευτική γιορτή με αφάνταστα περισσότερες προοπτικές ως προς τον εσωτερικό μας προσανατολισμό, κατέληξε να μην μπορεί να εννοηθεί παρά ως μια βεβαιότητα πως όλα παραμένουν στη θέση τους και πως τίποτε δεν έχει αλλάξει ή δεν κινδυνεύει ν’ αλλάξει ακόμη και στις προσωπικές μας ζωές, αφού πόλεις θα φωταγωγηθούν, πλήθη θα μετακινηθούν, καθώς ακόμη και ο βομβαρδισμός, όσον αφορά τη διαφορά στις τιμές των προϊόντων που καταναλώνονται, σε σχέση με προηγούμενα χρόνια, όλα αυτά μαζί συμβάλλουν στη σταθεροποίηση ενός πλαισίου που, όσο πιο αμετακίνητο παραμένει, τόσο πιο ανακουφιστικό το αισθανόμαστε – έστω κι αν πρόκειται για κάτι ψευδεπίγραφο. Οταν υπάρχει μια τόσο εκτεταμένη παραποίηση όσον αφορά τον τρόπο που χρησιμοποιούμε τις λέξεις και τις έννοιες, δεν θα μπορούσε να υπάρξει εξαίρεση σε σχέση με τις γιορτές είτε για τα Χριστούγεννα και το Πάσχα πρόκειται είτε για το καλοκαίρι. Μπορεί να έχουν γράψει εξαίσια αντίστοιχα έργα ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης και ο Αλμπέρ Καμί, ή ακόμη και να ορκιζόμαστε στα ονόματά τους, φαίνεται, ωστόσο, ο άγνωστός μας ταξιδιωτικός πράκτορας να ασκεί πάνω μας πολύ μεγαλύτερη πειθώ, και η φυγή με όλα τα χαρακτηριστικά μιας μικροαστικής απόδρασης να μας συγκινεί απείρως περισσότερο αν συγκριθεί με την απρόβλεπτη περιπέτεια στους μακρινούς ορίζοντες μιας μεγάλης τέχνης.