Μια υπόθεση με οικονομικό αποτύπωμα που ξεπερνά τα 100 εκατομμύρια ευρώ βρίσκεται στο επίκεντρο της μεγάλης επιχείρησης του ελληνικού FBI, με πρωταγωνιστή τον Άγγελο Γιαννακόπουλο, τον επιχειρηματία που συνδέεται με τη γνωστή αλυσίδα αρτοποιείων «Χωριάτικο».
Σύμφωνα με πληροφορίες, η έρευνα αφορά ένα πολυδαίδαλο δίκτυο εκατοντάδων εταιρειών, μέσω του οποίου φέρεται να πραγματοποιούνταν εικονικές συναλλαγές και φορολογικές παραβάσεις.
Η πιθανή ζημία για το Δημόσιο εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 100 εκατομμύρια ευρώ, ενώ στο μικροσκόπιο των Αρχών βρίσκονται, μεταξύ άλλων, η φοροδιαφυγή, η μη απόδοση ΦΠΑ και ασφαλιστικών εισφορών, καθώς και η φερόμενη απάτη σε βάρος του Δημοσίου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το Ντουμπάι, τα εισιτήρια και η σύλληψη στα ΓιάννεναΤο παρασκήνιο της σύλληψης έχει το δικό του ενδιαφέρον. Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν tanea.gr, ο Άγγελος Γιαννακόπουλος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο Ντουμπάι, με την επιχείρηση για τον εντοπισμό του να αναβάλλεται επανειλημμένα, καθώς δεν είχε επιστρέψει στην Ελλάδα.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι άλλαζε τα εισιτήρια της επιστροφής του, μέχρι τη στιγμή που τελικά ταξίδεψε πίσω στη χώρα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Όταν τελικά επέστρεψε στην Ελλάδα, οι διωκτικές Αρχές φέρονται να είχαν ήδη εντοπίσει τα ίχνη του. Και ενώ η αντίστροφη μέτρηση για τη σύλληψή του είχε αρχίσει, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο Άγγελος Γιαννακόπουλος ετοιμαζόταν να φύγει και πάλι από τη χώρα. Αυτή τη φορά, με προορισμό την Αλβανία.
Το σχέδιο, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε. Η διαδρομή του επιχειρηματία σταμάτησε στα Γιάννενα, όπου συνελήφθη από τις Αρχές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Έρευνα από τον περασμένο ΙανουάριοΤο ελληνικό FBI ξεδιπλώνει μια τεράστια έρευνα που ξεκίνησε τον περασμένο Ιανουάριο και, εννέα μήνες μετά, φέρνει στο φως νέα στοιχεία για ένα δίκτυο εταιρειών και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.
Μέχρι στιγμής έχουν πραγματοποιηθεί 56 συλλήψεις, ενώ οι έρευνες εξελίσσονται ταυτόχρονα σε Αττική, Μύκονο, Ρόδο και Βόλο, με ελέγχους στις επιχειρήσεις και τα καταστήματα που συνδέονται με τον 57χρονο επιχειρηματία Άγγελο Γιαννακόπουλο. Στο μικροσκόπιο βρίσκονται λογιστές, συνεργάτες του επιχειρηματία, αλλά και οι λεγόμενοι «αχυράνθρωποι».
Πρόκειται για πρόσωπα που φέρονται να εμφανίζονταν τυπικά ως ιδιοκτήτες εταιρειών, ενώ οι Αρχές ερευνούν αν πίσω από αυτές βρίσκονταν άλλοι, που κινούσαν πραγματικά τα νήματα.
Συνολικά, ελέγχονται τουλάχιστον 520 εταιρείες! Και η έρευνα δεν περιορίζεται στα αρτοποιεία «Το Χωριάτικο». Στο μικροσκόπιο έχουν μπει και άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες του 57χρονου, μεταξύ των οποίων και νυχτερινά κέντρα.
Ο Ζότα Σίλβα πέτυχε το πρώτο χατ-τρικ της καριέρας του στην αναμέτρηση του Ολυμπιακού με την Καλαμάτα στο «Γ. Καραϊσκάκης», για την 8η αγωνιστική της Stoiximan Super League.
Ο Πορτογάλος μεσοεπιθετικός βρήκε τρεις φορές τον δρόμο προς τα δίχτυα, φτάνοντας πλέον τα πέντε γκολ στο φετινό πρωτάθλημα. Είχε σκοράρει προηγουμένως τόσο απέναντι στον Αστέρα AKTOR στην Τρίπολη όσο και στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Βόλο στο Πανθεσσαλικό.
Μέχρι σήμερα, ο 27χρονος εξτρέμ είχε φτάσει τέσσερις φορές κοντά σε ένα χατ-τρικ, πετυχαίνοντας από δύο γκολ σε έναν αγώνα. Κόντρα στην Καλαμάτα, όμως, κατάφερε για πρώτη φορά στην καριέρα του να σημειώσει τρία τέρματα στο ίδιο παιχνίδι, ολοκληρώνοντας μια ξεχωριστή προσωπική επίδοση.
Τα γκολ του Ζότα Σίλβα:Η Μαρία Μαγδαληνή έχει μια ιστορία που η ίδια δεν έγραψε. Στα Ευαγγέλια είναι η αφοσιωμένη ακόλουθος του Ιησού, παρούσα στη Σταύρωση και πρώτη μάρτυρας της Ανάστασης. Στη μεταγενέστερη παράδοση έγινε η μετανοημένη πόρνη, μια γυναίκα που ορίστηκε από την αμαρτία και τη μετάνοιά της.
Από τον Ντίρερ μέχρι τη Lady Gaga, η εικόνα της αλλάζει μαζί με τις αντιλήψεις για τη γυναικεία επιθυμία, την πίστη και την ενοχή. Αυτές τις μεταμορφώσεις παρακολουθεί η έκθεση «Μαρία Μαγδαληνή. Αμαρτία. Προσευχή. Αγάπη», που φιλοξενούν το Μουσείο Στέντελ και η Συλλογή Γλυπτικής Λίμπιγκχαους στη Φρανκφούρτη. Περισσότερα από εκατό έργα, από τον Μεσαίωνα έως σήμερα, συνθέτουν το πορτρέτο μιας μορφής που κάθε εποχή αναγνωρίζει – και ερμηνεύει διαφορετικά. Το λάθος ενός Πάπα φαίνεται πως ευθύνεται για τη μετατόπιση της εικόνας της.
Νιέβες Γκονθάλεθ, «Η πρόκληση» (2025)
Γύρω στο 591 μ.Χ. ο Πάπας Γρηγόριος ο Μέγας ταύτισε τη Μαγδαληνή με την ανώνυμη αμαρτωλή που έπλυνε τα πόδια του Ιησού στο Ευαγγέλιο του Λουκά και με τη Μαρία της Βηθανίας, αδερφή του Λαζάρου. Προέκυψε μια σύνθετη μορφή με ένα παρελθόν που κανένα κείμενο δεν της αποδίδει. Και δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ήταν πόρνη, σύμφωνα με τους επιμελητές της έκθεσης Μπαστιάν Εκλερσί και Στέφαν Ρόλερ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τα κίνητρα του Γρηγόριου δύσκολα αποδεικνύονται· πιθανόν να συνδέονται με μια πατριαρχική κοινωνία που δυσκολευόταν να δεχθεί ότι τον αναστημένο Χριστό είδε πρώτα μια γυναίκα. Η τέχνη χρειάστηκε περίπου χίλια χρόνια για να ακολουθήσει, όταν η Αντιμεταρρύθμιση έκανε την αμαρτωλή το τέλειο πρότυπο της μεταμέλειας.
Οι αντιρρήσεις δεν άργησαν: το 1517 ο θεολόγος Ζακ Λεφέβρ ντ’ Ετάπλ υποστήριξε ότι επρόκειτο για τρία πρόσωπα σε μία ταυτότητα. Η Εκκλησία φοβήθηκε μήπως χάσει το δημοφιλέστερο πρότυπο μετανοίας της. Το Βατικανό διόρθωσε την ταύτιση μόλις το 1969.
Στις αρχές του 16ου αιώνα η Μαγδαληνή αποκτά σώμα, και μάλιστα όχι αυτό που θα περίμενε κανείς από μια ασκήτρια. Στην «Ανάληψη της Μαγδαληνής» (περ. 1504-05) ο Αλμπρεχτ Ντίρερ απεικονίζει τη στιγμή που άγγελοι την ανεβάζουν στον ουρανό ύστερα από 30 χρόνια ασκητικής ζωής. Η ερημίτισσα, όμως, δεν είναι λιπόσαρκη, αλλά ακολουθεί τον ιδανικό σωματότυπο της εποχής, εμπνευσμένο από τα αρχαία αγάλματα της Αφροδίτης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Πολιτική δήλωσηΔεν ήταν όμως πάντα μόνο η αμαρτωλή. Γύρω στο 1520-30 ο Μπάρεντ βαν Ορλεϊ ζωγραφίζει τη Μαργαρίτα της Αυστρίας με το αγγείο των μύρων και τα μαλλιά της αγίας. Το πορτρέτο είναι πολιτική δήλωση: η Μαργαρίτα διεκδικούσε τη Βουργουνδία για τους Αψβούργους και στο Βεζελέ της Βουργουνδίας βρισκόταν ο πρώτος σημαντικός τόπος λατρείας της Μαγδαληνής. Αθελά της, έτσι, επιστρατεύεται για τις ανάγκες της εξυπηρέτησης πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Μαρλέν Ντιμάς, «Η Ναόμι Κάμπελ ως Μαρία Μαγδαληνή» (1996)
Στο «Μη μου άπτου» του Λοράν ντε λα Ιρ (1656) ο Χριστός, παρά την απαγόρευση της αφής, ακουμπά ελαφρά το μέτωπό της. Η χειρονομία ίσως εμπνέεται από τον θρύλο του κρανίου της αγίας στη Σαν-Μαξιμέν-λα-Σαντ-Μπομ: όταν βρέθηκε, στο μέτωπο διατηρούνταν άθικτο το δέρμα, ακριβώς εκεί όπου την είχε αγγίξει ο αναστημένος Ιησούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Την ώρα που οι προτεστάντες απέρριπταν τη λατρεία αγίων και εικόνων, η Καθολική Εκκλησία αναδείκνυε τη Μαγδαληνή ως την ύψιστη εικόνα της φορτισμένης συγκινησιακά μετανοούσας: κοκκινισμένα μάγουλα, δάκρυα, βλέμμα στραμμένο στον ουρανό. Η Σύνοδος του Τρέντο όμως απαγόρευε το γυμνό κι ο Τιτσιάνο σκεπάζει το στήθος της, αν και σε προγενέστερη εκδοχή την είχε ζωγραφίσει εντελώς γυμνή. Στο ίδιο κλίμα κινείται και ο Ελ Γκρέκο.
Ελ Γκρέκο, «Η μετανοούσα Μαγδαληνή» (1580-85)
Στο Σαλόν του Παρισιού του 1891 ο Ζαν Μπερό μεταφέρει το δείπνο στο σπίτι του Σίμωνα του Φαρισαίου, σε αστικό σαλόνι της εποχής του, προκαλώντας σκάνδαλο. Ο Σίμων έχει το πρόσωπο του Ερνέστ Ρενάν, που είχε υποστηρίξει ότι η Μαγδαληνή απλώς φαντάστηκε την Ανάσταση. Η αμαρτωλή που σωριάζεται θεατρικά στο πάτωμα είναι η χορεύτρια του καμπαρέ Λιάν ντε Πουζί, ενώ για πρώτη φορά στην τέχνη ένας υπαρκτός άνθρωπος, ο σοσιαλιστής Αλμπέρ Ντικ-Κερσί, εμφανίζεται ως Χριστός.
Λουίσα Ρολντάν, «Η έκσταση της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής» (περ. 1700)
Η φαντασία γύρω από τη Μαγδαληνή τροφοδοτείται ακόμη και από αρχαιολογικά ευρήματα, όπως το Ευαγγέλιο της Μαρίας, αντίγραφο κειμένου του 2ου αιώνα που βρέθηκε στο Κάιρο το 1896. Από τέτοια απόκρυφα αποσπάσματα γεννήθηκε ο «Κώδικας Ντα Βίντσι» του Νταν Μπράουν, που θέλει τη Μαγδαληνή να είναι η σύζυγος του Ιησού. Ο Εκλερσί λέει ότι δεν υπάρχει ιστορική απόδειξη και εξηγεί σε συνέντευξή του στους «New York Times» ότι αποσπάσματα του κειμένου διαβάστηκαν «με σύγχρονο και εντυπωσιοθηρικό τρόπο». Το φιλί στο στόμα που αναφέρεται σε κάποιο από αυτά τα απόκρυφα κείμενα, προσθέτει, σήμαινε κάτι εντελώς διαφορετικό στην εποχή του Ιησού.
Η Μαγδαληνή είχε κατακτήσει τη μαζική κουλτούρα πολύ πριν από τον Μπράουν: η ροκ όπερα «Jesus Christ Superstar» (1971) των Αντριου Λόιντ Βέμπερ και Τιμ Ράις καθιέρωσε τη γυναίκα που τραγουδά το «Δεν ξέρω πώς να τον αγαπήσω», εννοώντας τον Ιησού.
Εγινε είδωλο επειδή είναι μια εικόνα ανοιχτή: οι πηγές σιωπούν για την ηλικία και την εμφάνισή της και μέσα της χωράνε αμαρτία και αγιότητα, πάθος και λύτρωση. Κάθε εποχή τη ζωγραφίζει στα μέτρα της: στο πορτρέτο «Μαρία Μαγδαληνή, διαρκής θρήνος» (2018) του Ντέιβιντ Λα Σαπέλ ποζάρει ως Μαγδαληνή η Κιμ Καρντάσιαν.
Στο τελευταίο κεφάλαιο της έκθεσης που αφορά την πρόσληψη της Μαρίας Μαγδαληνής από τη σύγχρονη τέχνη διαπιστώνεται ότι τα έργα που φιλοτεχνήθηκαν από το 1994 έως το 2025 έχουν σε ποσοστό 90% γυναικείες υπογραφές. Η Κίκι Σμιθ φτιάχνει το 1994 μια Μαγδαληνή σε φυσικό μέγεθος, καλυμμένη με μαλλιά από την κορυφή ως τα πόδια, με σώμα γεμάτο ουλές και ευάλωτο. Η σπασμένη αλυσίδα στη βάση, αφού το γλυπτό φτιάχτηκε για πρώην προαύλιο φυλακής, ίσως υπονοεί την απελευθέρωσή της από τους ρόλους της αμαρτωλής και της μετανοούσας. Το έργο της Νιέβες Γκονθάλεθ «Η πρόκληση» (2025), που έγινε και η αφίσα της έκθεσης, δείχνει μια νεαρή ξανθιά γυναίκα με βλέμμα γεμάτο αυτοπεποίθηση.
Μια μορφή που αλλάζει ταυτότητα ανά τους αιώνες δεν άφησε αδιάφορη τη Lady Gaga, που εμφανίζεται στο βιντεοκλίπ του τραγουδιού της «Judas» (2011) ως αισθησιακή, προκλητική Μαγδαληνή, μέλος συμμορίας μηχανόβιων και μέλος ενός ερωτικού τριγώνου: αναζητά την οικειότητα με τον Ιησού και νιώθει ταυτόχρονα έλξη για τον Ιούδα. Η ίδια εξηγούσε το 2022: «Με γοήτευε όσο μεγάλωνα, επειδή τη θεωρούσαν αυτή την πόρνη που ουσιαστικά ήταν η κοπέλα του Ιησού και του έπλυνε τα πόδια. Είναι μια εμβληματική ύπαρξη».
Γιώργης Μαγγίνης, επιστημονικός διευθυντής Μουσείου Μπενάκη: «Θύμα και μαγνήτης του πατριαρχικού βλέμματος»Σε μια προθήκη του Μουσείου Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού εκτίθεται ένα φύλλο από κρητικό τρίπτυχο του 15ου αιώνα. Στα δεξιά στέκει ο Χριστός με πληγές από τη σταύρωσή του στα χέρια και τα πόδια, ενώ απέναντί του γονατίζει κι απλώνει τα χέρια προς το μέρος Του μια γυναίκα. Πίσω τους, σε μια σπηλιά στο βραχώδες τοπίο, χάσκει ανοικτός ένας τάφος. Πρόκειται για τη σκηνή «Μη Μου Απτου», όπου ο αναστημένος Ιησούς εμφανίζεται στη Μαρία από τα Μάγδαλα της Γαλιλαίας, τη «Μαγδαληνή», κι εκείνη προσπαθεί να τον αγγίξει για να βεβαιωθεί πως δεν βλέπει όραμα.
Το πρόσωπο της Μαγδαληνής στην εικόνα έχει τελείως αποξεσθεί και μόνο τα λυτά μαλλιά της διακρίνονται πάνω από το μαφόριό της. Αυτή η τυχαία φθορά υπογραμμίζει απροσδόκητα τη διαστρέβλωση της εικόνας της Μαρίας Μαγδαληνής, μιας αφοσιωμένης ακολούθου του Θεανθρώπου που από μέσα της είχε εξορκίσει επτά δαίμονες, μέσα από την ταύτισή της στη ρωμαιοκαθολική παράδοση τόσο με την ανώνυμη «αμαρτωλή» στο σπίτι του Φαρισαίου που έπλυνε με τα δάκρυά της τα πόδια Του και τα σκούπισε με τα μαλλιά της όσο και με την άλλη Μαρία, την αμαρτωλή «Αιγυπτία», που μετανόησε για τον έκφυλο βίο της, μόνασε και πέθανε στην έρημο.
Από τη στιγμή της στρεβλής ταύτισης και για αιώνες μετέπειτα, η ευσεβής Μαρία έγινε ένας θηλυκός Σεβαστιανός, κατατρυπημένη από τα βέλη επιθυμίας των έκλυτων και απέχθειας των ηθικολόγων, όχι πια απαλλαγμένη από επτά δαίμονες αλλά σκεύος των επτά θανάσιμων αμαρτημάτων – κυρίως βέβαια της λαγνείας. Ακόμα και στην ορθόδοξη εικόνα του Μουσείου Μπενάκη το μαφόριο – κατακόκκινο, στο χρώμα του πάθους – έχει τραβηχτεί και αφήσει τα ξανθά μαλλιά να πέσουν κυματιστά στην πλάτη της.
Η δυτική τέχνη έμελλε να προχωρήσει περισσότερο από αυτόν τον υπαινιγμό, γυμνώνοντάς τη Μαρία ως πόρνη, βασανίζοντάς την ως ασκήτρια, καθιστώντας τη σύμβολο όλων όσα φοβόταν και λαχταρούσε το καταπιεσμένο συλλογικό ασυνείδητο των ανδρών σε μια γυναίκα που τόλμησε να αγγίξει το Θείο.
Ετσι, απομακρυσμένη από τον ρόλο της στην ευαγγελική παράδοση και παραδομένη στη φαντασία θεολόγων, κηρύκων και καλλιτεχνών, η Μαγδαληνή έγινε αντικείμενο πόθου και μαυλιστικό υποκείμενο, θύμα και μαγνήτης του πατριαρχικού βλέμματος και τελικά, χάρη σε μια δραματική μεταστροφή τον 20ό αιώνα, σύμβολο γυναικείας ενδυνάμωσης στο πλαίσιο φεμινιστικών αναγνώσεων της τέχνης.
Δημήτρης Αληθεινός, ζωγράφος: «Γοητεύτηκα από την προσωπικότητά της»Θα έλεγα ότι η παρουσία της Μαρίας Μαγδαληνής στην Τέχνη μοιάζει με διαχρονική προσωπογραφία, ένα αποτύπωμα όπου πάνω του κάθε εποχή προβάλλει τα δικά της κοινωνικά χαρακτηριστικά, τις δικές της ηθικές αξίες, ζωγραφίζοντάς την άλλοτε ως «ισαπόστολο» κι άλλοτε ως λάγνα πόρνη, με αποτέλεσμα η αληθινή μορφή της, αυτή που περιγράφουν οι ευαγγελιστές, να εξαφανιστεί στις αλλεπάλληλες στρώσεις ενός διαπολιτισμικού παλίμψηστου, όπως ακριβώς η εικόνα του μοντέλου, στο «Αγνωστο αριστούργημα» του Μπαλζάκ.
Στη δική μας εποχή, μια μερίδα καλλιτεχνών εγκαταλείποντας τις παλιές «ελκυστικές», αλλά πλέον παρωχημένες, ιδιότητες της Μαγδαληνής, όπως το «μπαροκικό» πάθος, η αμαρτία και η μετάνοια, της αποδίδει αυτονομία, αγωνιστικότητα, αποκατάσταση της κοινωνικής θέσης της γυναίκας, με κυρίαρχη την αμφισβήτηση της ανδρικής εξουσίας, ενώ μια άλλη μερίδα, μέσα από το σινεμά, τις εικαστικές εκθέσεις και τα ψηφιακά μέσα, τη χρησιμοποιεί αυθαίρετα ως σύμβολο μιας pop κουλτούρας, χωρίς την ανάγκη ιστορικής τεκμηρίωσης.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, σε μια περίοδο της δουλειάς μου κατά την οποία κυριάρχησε η αγωνία για το «πιθανό τέλος των γνωστών πολιτισμών και απαρχής άλλων, απρόβλεπτων», γοητεύτηκα από την προσωπικότητά της Μαρίας Μαγδαληνής. Διαισθανόμουν ότι η εποχή της έμοιαζε πολύ με τη δική μας: και οι δύο βρίσκονταν μεταξύ δύο πόλων, ανάμεσα σε ένα αμετάκλητα καταδικασμένο παρελθόν κι ένα εντελώς αβέβαιο μέλλον. Κι όπως εκείνη μετέφερε πρώτη το μήνυμα της νέας κοσμοθεωρίας – αυτής που, διακόπτοντας βίαια τη ροή και τη σπουδαιότητα των προηγουμένων, τις «υποβίβασε» ονομάζοντάς τες προ Χριστού – έτσι κι εμείς, είμαστε φορείς-μάρτυρες αυτού που θα μπορούσε να οριστεί ως εποχή «προ τεχνολογίας» ή πρόσφατα ως εποχή «προ και μετά ΑΙ».
Η Μαγδαληνή ήταν, και κατά τη γνώμη μου εξακολουθεί συμβολικά να είναι, προάγγελος, μια γυναίκα που αιωρείται σαν φάντασμα ανάμεσα στο πριν και στο τώρα, μάρτυρας μιας ανθρώπινης περιόδου που ολοκληρώθηκε και μιας άλλης, εντελώς άγνωστης, που έρχεται και επιβάλλεται ως παγκόσμια θρησκεία, με έναν καινούργιο θεό, υπαρκτό όσο και ανύπαρκτο, «πανταχού παρόντα», δίχως προηγούμενο, χωρίς γνωστή αναφορά σε αυτό που φέρνει, πέρα από καθολική εξάρτηση.
Στη σύλληψη ενός άνδρα προχώρησαν αστυνομικοί στην Πάτρα, τα ξημερώματα της Κυριακής 25 Οκτωβρίου, έπειτα από επίθεση με σφυρί.
Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., ο άνδρας αρνήθηκε να πετάξει το σφυρί, παρά τις υποδείξεις των αστυνομικών, και κατά τη σύλληψή του αντιστάθηκε, χτυπώντας δύο αστυνομικούς και προκαλώντας φθορές σε δύο σταθμευμένα οχήματα.
Σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για βία κατά υπαλλήλων, σωματικές βλάβες, παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων, απείθεια, απειλή και φθορά ξένης ιδιοκτησίας. Ο συλληφθείς θα οδηγηθεί στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αχαΐας.
Τι να κάνουν άραγε οι γραβατάκηδες των Βρυξελλών, αυτοί που με τις αποφάσεις τους καθορίζουν το παρόν και το μέλλον των ευρωπαίων πολιτών; Παρακολουθούν από την τηλεόραση τις εξεγέρσεις του κόσμου σε διάφορα σημεία και μετά πάνε για ύπνο, πίνοντας πριν και μία σόδα για να χωνέψουν; Προβληματίζονται; Ανησυχούν; Αναζητούν λύσεις ή θεωρούν ότι μια στραβή είναι και θα περάσει;
Γιατί δεν μπορεί όλοι όσοι βγαίνουν στους δρόμους να είναι ακροαριστεροί, αναρχικοί, παράνομοι μετανάστες, άνθρωποι που απλώς βγήκαν για να τα σπάσουν. Κάτι συμβαίνει, για κάποιον λόγο γίνονται όλα αυτά κι όχι για να… περάσει η ώρα!
Τι λέει η Ευρωπαϊκή Ενωση στην ιδρυτική της διακήρυξη;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Η Ενωση σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως κατοχυρώνονται με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και όπως προκύπτουν από τις κοινές συνταγματικές παραδόσεις των κρατών – μελών, ως γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου».
Πώς προστατεύονται τα δικαιώματα των ανθρώπων λοιπόν όταν ο κόσμος υποφέρει αλλά οι γραβατάκηδες κοιτάζουν να ευημερούν οι αριθμοί και όχι οι πολίτες; Οταν μεγάλες κοινωνικές ομάδες αγωνιούν καθημερινά από το κόστος διαβίωσης, την τρομερή ακρίβεια, την τεράστια δυσκολία εύρεσης στέγης, την αβεβαιότητα, την κρίση στην ενέργεια και με τις δημόσιες υπηρεσίες να γίνονται συνεχώς δυσκολότερες, με τι ασχολούνται οι κύριοι των Βρυξελλών; Απλώς περιορίζονται στις δημοσιονομικές υποχρεώσεις, που φαίνεται ότι είναι το μόνο που τους αφορά.
Γι’ αυτό υπήρξε αυτή η τεράστια κοινωνική δυσαρέσκεια που οδήγησε σε συγκρούσεις, με τους νέους να βλέπουν μπροστά τους ένα τεράστιο αδιέξοδο που τους σπρώχνει στο σκοτάδι και την απελπισία. Αρα δεν τους είναι τίποτα να συγκρουστούν μετωπικά με τις κυβερνήσεις τους και τις αστυνομίες των χωρών τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ναι, έγιναν ακρότητες, κυρίως στη Γαλλία, με τη λεηλασία εκατοντάδων επιχειρήσεων. Καταστροφικό και προφανώς κατακριτέο δίχως αστερίσκους. Τελεία, παύλα.
Αλλά η απελπισία από μόνη της είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο. Με την καταστολή λύνονται τα προβλήματα; Θα χτυπηθεί έτσι η ακρίβεια και η αβεβαιότητα; Θα φτάνει ο μισθός για περισσότερες μέρες; Θα έχουν θέρμανση τα σπίτια; Θα πέσει η βενζίνη;
Γιατί – προσοχή – στους δρόμους της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Πορτογαλίας, του Βελγίου, της Ισπανίας (άλλες περιπτώσεις η Σερβία και η Αλβανία) δεν βγήκαν μόνο μπαχαλάκηδες αλλά κανονικοί άνθρωποι που υποφέρουν και αγωνιούν για το μέλλον τους. Οι χαμηλοί μισθοί, το τρομερά υψηλό κόστος ζωής, οι δυσκολίες εξεύρεσης κατοικίας, οδηγούν κόσμο στα χαρακώματα!
Και ποιες είναι οι «απαντήσεις» των κυβερνήσεων; Τεράστιες αμυντικές δαπάνες δισεκατομμυρίων ευρώ, λόγια – λόγια, λόγια! – για δημοσιονομική σταθερότητα, αυτά τα… κουραφέξαλα για τον απλό κόσμο. Οταν οι κοινωνίες υποφέρουν στην καθημερινότητά τους, ποια είναι η αξία των αριθμών και της… δημοσιονομικής προσαρμογής;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Δεν το βλέπουν ή δεν θέλουν να το δουν οι ευρωπαίοι ηγέτες; Ή, καλύτερα, «ηγέτες», κλεισμένοι στο καβούκι τους και τα τραπέζια τους. Γιατί μπορεί προσωρινά να καταφέρουν να σβήσουν εξεγέρσεις και φωτιές, αλλά είναι βέβαιο ότι θα τις ξαναβρούν μπροστά τους αν δεν πάρουν ριζικά μέτρα για την ανακούφιση του κόσμου.
Κανείς δεν έχει ακούσει το… Лепа села лепо горе, τα όμορφα χωριά, όμορφα καίγονται; Γιατί δυστυχώς κανείς δεν μπορεί να το αποκλείσει στο μέλλον, το όχι τόσο μακρινό.
Τρίζουν οι πολιτικές της Ευρώπης κι αυτός ο τριγμός ακούγεται ως τους ωκεανούς και τις σπηλιές. Οι κυβερνώντες αμφισβητούνται πια έντονα κι αυτό το αποδεικνύει ξεκάθαρα η ταυτόχρονη παρουσία εκατομμυρίων πλέον διαδηλωτών στους δρόμους και τις πλατείες διαφορετικών ευρωπαϊκών χωρών. Κι η συνεχιζόμενη οικονομική πίεση μπορεί να οδηγήσει σε πολύ χειρότερες καταστάσεις. Ας ανοίξουν λοιπόν μάτια και αυτιά αυτοί που αποφασίζουν για τις τύχες του κόσμου.
Ακρίβεια: είναι η λέξη που ακούγεται πιο συχνά σε κάθε προσωπική ή και επαγγελματική συζήτηση αυτόν τον καιρό, στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, αλλά και σε όλο τον δυτικό κόσμο. Είναι και η λέξη – κλειδί που δικαιολογεί από γκρίνιες ως και εξεγέρσεις.
Μέχρι και «ταξικός εχθρός» έχει χαρακτηριστεί, καθώς σε κοινωνικό επίπεδο προκαλεί αυξανόμενη ανισότητα, αλλά και αδυναμία των ανθρώπων να ανταποκριθούν στις προσδοκίες που έχουν δημιουργηθεί στην καθημερινότητά τους. Το χάσμα μεταξύ «εχόντων και μη εχόντων» αμβλύνεται συνεχώς, ενώ παράλληλα παρατηρούνται ιδιότυπες αντιφάσεις. Πρόχειρο παράδειγμα, η φαινομενική ευημερία που παρατηρείται σε επαρχιακές πόλεις, στη νησιωτική και ηπειρωτική Ελλάδα.
Σημάδι ότι η παραοικονομία ανθεί ακόμη σε μεγάλο βαθμό, παρά την εμφανή και εντυπωσιακή αύξηση των φορολογικών εσόδων. Η οικονομική πίεση από την εκτόξευση των τιμών συνυπάρχει με καταναλωτικές συμπεριφορές που υποδηλώνουν το αντίθετο. Πέρα από αυτή την επιπόλαιη γενική εικόνα, πάντως, οι αιτίες της ακρίβειας είναι βαθιές και πολύ σοβαρές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ηδη το «καλάθι της νοικοκυράς», δηλαδή οι τιμές των ειδών πρώτης ανάγκης, έχει αυξηθεί δραματικά. Πού να συνειδητοποιήσει η «νοικοκυρά» ότι δεν φταίει μόνο ο ιδιοκτήτης σουπερμάρκετ, αλλά και εξωτερικοί παράγοντες, όπως το γεγονός ότι οι πρώτες ύλες βρίσκονται σε ανεπάρκεια, κυρίως τα ποιοτικά γεωργικά προϊόντα, καθώς και η βενζίνη, το φυσικό αέριο, τα λιπάσματα. Επιπλέον, οι δυσκολίες στις μεταφορές λόγω πολέμων επιτείνουν σε τεράστιο βαθμό την κατάσταση. Ενώ η νομοθετημένα υποχρεωτική πράσινη μετάβαση στις πολιτικές των ευρωπαϊκών τουλάχιστον χωρών περιπλέκει ακόμη περισσότερο το ζήτημα.
Γι’ αυτό και δεν είναι καθόλου παράξενο που λογικά πληθαίνουν οι φωνές για αύξηση των μισθών. Εχει δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος που όλο και διευρύνεται, ενώ και η κοινωνική επίπτωση γίνεται αισθητή σε κάθε στροφή. Βρισκόμαστε λοιπόν σε ένα ακόμη σταυροδρόμι της ιστορίας, οικονομικής και κοινωνικής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η διαρκώς επανερχόμενη συζήτηση περί ακρίβειας, μαζί με το πρόβλημα της στέγασης – και, ευκαιρίας δοθείσης, μαζί με κάθε άλλο σχετικό ή άσχετο παράπονο – καλλιεργούν και γιγαντώνουν την αντίδραση των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Με άγνωστη τη συνέχεια, όπως έδειξαν τα πρόσφατα συλλαλητήρια που ξεκίνησαν μεν στη Γαλλία, αλλά επεκτάθηκαν και σε Βέλγιο, Ιταλία, Πορτογαλία, Αλβανία – και βλέπουμε.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Προσγειώνοντας – ή μάλλον απογειώνοντας – τη συζήτηση στο πώς οι προσδοκίες των ανθρώπων έρχονται να επηρεάσουν τις οικονομικές συμπεριφορές, και μάλιστα τον επί δεκαετίες λησμονημένο πληθωρισμό κάθε φορά που έχουμε αισθητή αλλαγή οικονομικών συνθηκών και πολιτικής, βλέπει κανείς τα φετινά Νομπέλ Οικονομίας (Μάικλ Γούντφορντ / Κολούμπια και Ρόμπερτ Χολ / Στάνφορντ) να αναζητούν τα όρια της οικονομικής πρόβλεψης αλλά και να ερευνούν τη διστακτικότητα της προσαρμογής των νοικοκυριών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Με έμφαση στην επίπτωση της ανισότητας εισοδημάτων και πλούτου, αλλά και στην ίδια την ποικιλομορφία των νοικοκυριών. Μετακινώντας τη συζήτηση από τα οικονομικά υποδείγματα και τους δείκτες στις ανθρώπινες αποφάσεις. Με τη νομισματική πολιτική να επιχειρεί παράλληλα να συμμαζέψει καταστάσεις, άλλοτε με το δίκοπο μαχαίρι της αύξησης των επιτοκίων, άλλοτε με επίδειξη επιθετικών προθέσεων προς τους συντελεστές της οικονομικής ζωής.
Στη χώρα μας, το ΙΟΒΕ προβλέπει ακόμη υψηλότερο πληθωρισμό για φέτος και το 2027 και χαμηλότερη ανάπτυξη. Ο διευθυντής του, καθηγητής Νίκος Βέττας, επιμένει ότι προτεραιότητα είναι ακόμη οι σοβαρές μεταρρυθμίσεις με μακροχρόνιο ορίζοντα, που θα επιτρέψουν να συνδέσουν την οικονομία με την παραγωγή προϊόντων υψηλότερης προστιθέμενης αξίας. Στης ακρίβειας τον καιρό, λοιπόν, όλοι βρίσκονται σε αναζήτηση ρεαλιστικών, εφαρμόσιμων και όχι θεωρητικών λύσεων. Δυστυχώς, όμως, μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν.
Η Αλεξάνδρα Βοβολίνη είναι δημοσιογράφος
Τη μετάβαση από τη ρητορική των διεκδικήσεων στη νομοθετική αποτύπωσή τους επιχειρεί η Τουρκία, επαναφέροντας στο προσκήνιο τη στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας» και τις αμφισβητήσεις της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Habertürk, το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) βρισκόταν, στις 24 Οκτωβρίου, στο τελικό στάδιο προετοιμασίας νομοσχεδίου για τις θαλάσσιες ζώνες της χώρας. Η σύνταξή του αναμένεται να προχωρήσει τον Νοέμβριο, με στόχο να κατατεθεί στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση πριν από το τέλος του έτους.
Το προτεινόμενο πλαίσιο αποσκοπεί στον καθορισμό κανόνων για τις θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας της Τουρκίας και τις δραστηριότητες που μπορούν να αναπτύσσονται σε αυτές. Εφόσον προχωρήσει, θα αποτελέσει μια προσπάθεια ενσωμάτωσης των τουρκικών θέσεων για τη «Γαλάζια Πατρίδα» στην εσωτερική νομοθεσία της χώρας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Στο επίκεντρο η ΑΟΖ και οι δραστηριότητες στη θάλασσαΚατά τις ίδιες πληροφορίες, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι οικονομικές, επιστημονικές και περιβαλλοντικές δραστηριότητες εντός της τουρκικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) θα απαιτούν άδεια από τις τουρκικές αρχές. Αντίστοιχες ρυθμίσεις αναμένεται να αφορούν εργασίες στον θαλάσσιο βυθό και το υπέδαφος.
Η πρωτοβουλία αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την Αθήνα, καθώς οι τουρκικές διεκδικήσεις στις θαλάσσιες ζώνες του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου αποτελούν διαχρονική πηγή έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Οι αναφορές στα έξι ναυτικά μίλια και τις «γκρίζες ζώνες»Ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα αποτελεί η ενδεχόμενη ενσωμάτωση ρυθμίσεων για νησίδες και βραχονησίδες που η Τουρκία εντάσσει στη θεωρία των λεγόμενων «γκρίζων ζωνών». Οι σχετικές αναφορές επαναφέρουν στο προσκήνιο τις τουρκικές αμφισβητήσεις στο Αιγαίο, τις οποίες η Ελλάδα απορρίπτει, υποστηρίζοντας την κυριαρχία της επί των ελληνικών νησιών και νησίδων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στο ίδιο πλαίσιο, το δημοσίευμα αναφέρεται και στο ζήτημα των έξι ναυτικών μιλίων, που συνδέεται με τις διαφωνίες των δύο χωρών για το εύρος των χωρικών υδάτων και τις θαλάσσιες ζώνες.
Η κατάθεση του νομοσχεδίου και το τελικό περιεχόμενό του θα δείξουν σε ποιον βαθμό η Άγκυρα θα επιχειρήσει να αποτυπώσει τις θέσεις της σε συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, σε μια περιοχή όπου οι ελληνοτουρκικές διαφορές παραμένουν ανοιχτές.
Με αφορμή πρόσφατες εξελίξεις στην αμερικανική εκπροσώπηση στη χώρα, έχει δημιουργηθεί ένα νέο κλίμα για τον Κάθετο Διάδρομο.
Ο Κάθετος Διάδρομος ήρθε στη ζωή μας για να μείνει, όχι επειδή η υλοποίησή του αποτελεί δικαίωση για τις κυβερνήσεις της περιόδου 2010-2014, ούτε επειδή τα τελευταία χρόνια ενδιαφέρθηκαν ιδιαίτερα οι ΗΠΑ, αλλά για αντικειμενικούς λόγους, καθώς σχεδιάστηκε ως απάντηση σε ένα σημαντικό ενεργειακό και γεωπολιτικό πρόβλημα ευρωπαϊκής εξάρτησης.
Η ενεργειακή κρίση του 2009 αλλά και τα γεγονότα που οδήγησαν στην προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία το 2014 υποχρέωσαν την ΕΕ να αναζητήσει πολιτικές περιορισμού της ενεργειακής της εξάρτησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ειδικά η ΝΑ Ευρώπη ήταν σχεδόν πλήρως εξαρτημένη από έναν προμηθευτή και γι’ αυτό έμεινε χωρίς φυσικό αέριο για περίπου 13 ημέρες τον χειμώνα του 2009. Η Ελλάδα, χάρη στην προνοητικότητα των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του 1990, είχε τη Ρεβυθούσα και σχεδόν κανείς μας δεν κατάλαβε τι συνέβη τότε.
Σε συνέχεια δύσκολων διαπραγματεύσεων που είχα ως προεδρεύων του Συμβουλίου Υπουργών Ενέργειας της ΕΕ το πρώτο εξάμηνο του 2014, ενημέρωσα την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την πρόθεσή μου να υπογράψουμε με τους ομολόγους μου υπουργούς Ενέργειας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας την πρώτη Διακρατική Συμφωνία για τη δημιουργία του Κάθετου Διαδρόμου (Vertical Corridor). Επιπρόσθετα, για να ενισχύσω την εμπορική βιωσιμότητα του έργου, πρότεινα η ΕΕ να δημιουργήσει μηχανισμό κοινών αγορών LNG για περιόδους κρίσης.
Είχε ήδη προηγηθεί η ένταξη στα Χρηματοδοτούμενα Ευρωπαϊκά Προγράμματα PCIs καθώς και στις Εθνικές Στρατηγικές Επενδύσεις το 2013-14, η έναρξη υλοποίησης δύο αφετηριακών έργων του Κάθετου Διαδρόμου: α) του FSRU της Αλεξανδρούπολης ως πηγής τροφοδότησης του αγωγού και β) του Ελληνοβουλγαρικού IGB ως πρώτου και βασικού τμήματος. Παράλληλα, η αναβάθμιση της Ρεβυθούσας και οι συμπιεστές ανάστροφης ροής προς Βορρά ενεργοποίησαν μια μαραθώνια διπλωματική προσπάθεια υλοποίησης ενός έργου που αναβαθμίζει οικονομικά και γεωπολιτικά την Ελλάδα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Υπογράψαμε την πρώτη Διακρατική Συμφωνία, εγκαινιάζοντας το έργο, στις Βρυξέλλες, στις 9 Δεκεμβρίου 2014. Εκτοτε, τα επιμέρους διασυνδετήρια έργα έχουν κατασκευαστεί, αξιοποιώντας χρηματοδοτικά και αδειοδοτικά τον χαρακτηρισμό τους ως PCI. Αυτό που μένει – και απαιτεί ισχυρή πολιτική βούληση και συνεργασία με τις επιχειρήσεις – είναι να επιλυθούν επιτέλους βασικά ρυθμιστικά και εμπορικά ζητήματα, που καθιστούν το έργο λιγότερο ανταγωνιστικό σε σχέση με άλλη ευρωπαϊκή διαδρομή, όπως π.χ. αυτή από την Πολωνία.
Συμπερασματικά, ο Κάθετος Διάδρομος, όπως κάθε άλλο σύνθετο έργο, διαχρονικά αντιμετώπισε τεχνικές και οικονομικές προκλήσεις και πολιτικούς περιορισμούς. Σήμερα, όμως, υπάρχει θετική συγκυρία καθώς η παγκόσμια παραγωγή LNG βαίνει αυξανόμενη και η ΕΕ παραμένει αποφασισμένη να απεξαρτηθεί από τη Ρωσία, απόφαση που δεν φαίνεται να αλλάζει. Με παρεμβάσεις μας σε πολλαπλά επίπεδα, ιδιαίτερα στην Επιτροπή Ενέργειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχουμε καταφέρει να «απονευρώσουμε» νομικά τη διαδρομή αερίου από την Τουρκία.
Κατά συνέπεια, η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να ολοκληρώσει τις εμπορικές και ρυθμιστικές συμφωνίες που απομένουν για τη λειτουργία του έργου.
Ο Γιάννης Μανιάτης είναι ευρωβουλευτής, αντιπρόεδρος Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών (S&D), πρ. υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
Ο Ίλον Μασκ αποφάσισε να πει τελικά επίσημα αυτό που περίμεναν οι αγορές εδώ και αρκετό καιρό. Οτι υποστηρίζει μια συγχώνευση μεταξύ της διαστημικής εταιρείας SpaceX και της αυτοκινητοβιομηχανίας Tesla, με στόχο να προχωρήσει σε οικονομίες κλίμακας και σε ανάπτυξη νέων τεχνολογιών.
Με βάση την προτεινόμενη κίνηση για τη μεγαλύτερη συγχώνευση εταιρειών στην ιστορία, ο νέος όμιλος του πλουσιότερου ανθρώπου στον κόσμο θα δραστηριοποιούνταν σε σειρά κλάδων αιχμής – από πυραύλους και δορυφόρους μέχρι υπηρεσίες Διαδικτύου, chatbots, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ρομπότ και αυτοκίνητα. Μια ενιαία οντότητα από SpaceX και Tesla θα είχε με βάση τις σημερινές αποτιμήσεις χρηματιστηριακή αξία άνω των 3,7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η πιο ισχυρή δημόσια στήριξη που έχει εκφράσει μέχρι σήμερα ο Μασκ για ένα τέτοιο εγχείρημα έρχεται σε μια στιγμή που ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου φαίνεται να βρίσκεται στο απόγειό του από πλευράς ισχύος. Εχοντας αποκαταστήσει τη σχέση του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει αποκτήσει ξανά πρόσβαση στον Λευκό Οίκο, ενώ παράλληλα επωφελείται από τον ένθερμο ενθουσιασμό των επενδυτών. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι αυτά τα πλεονεκτήματα θα διαρκέσουν. Για τον λόγο αυτόν βιάζεται να κάνει τις κινήσεις που θέλει πριν από τη λήξη της τελευταίας θητείας του Τραμπ ως προέδρου, σχολίαζε το Bloomberg.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Καθώς ο Τραμπ πλησιάζει στο δεύτερο μισό της τελευταίας θητείας του, που λήγει κανονικά στις αρχές του 2029 και η νευρικότητα στις αγορές απειλεί τον ενθουσιασμό που στηρίζει την αυτοκρατορία του Μασκ, καταβάλλεται προσπάθεια ώστε να ανακοινωθεί συμφωνία συγχώνευσης μεταξύ SpaceX και Tesla εντός του πρώτου εξαμήνου του 2027, με στόχο την ολοκλήρωσή της κατά τη διάρκεια της παρούσας διακυβέρνησης, σύμφωνα με πηγές του Bloomberg. Αυτό θα εδραίωνε την ισχύ του Μασκ προτού διαμορφωθεί ένα ενδεχομένως λιγότερο ευνοϊκό πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον. Για να πετύχει ένα τέτοιο εγχείρημα χρειάζεται έγκριση των επενδυτών και των εποπτικών Αρχών.
Μεγάλη επιχείρηση του Ελληνικού FBI βρίσκεται σε εξέλιξη για φορολογική απάτη στην γνωστή αλυσίδα φούρνων «Χωριάτικο» με δεκάδες υποκαταστήματα στην Αττική.
Σύμφωνα με πληροφορίες η έρευνα των Αρχών είχαν ξεκινήσει περίπου 9 μήνες.
Η υπόθεση αφορά τη διερεύνηση οικονομική απάτη εκατομμυρίων ευρώ, με χαρακτηριστικά παρόμοια με εκείνη της Pizza Fan.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχει παράλληλα εμπλοκή του επιχειρηματία και σε υποθέσεις μαστροπείας.
Μεταξύ των συλληφθέντων βρίσκονται ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης, ο λογιστής της εταιρείας, καθώς και εργαζόμενοι και στελέχη που φέρονται να σχετίζονται με τη λειτουργία της αλυσίδας φούρνων και να εμπλέκονται στην απάτη.
Η κρίση του γαλλικού δημόσιου χρέους αρχίζει να επηρεάζει ολοένα περισσότερο το κόστος χρηματοδότησης των ευρωπαϊκών τραπεζών και επιχειρήσεων, δημιουργώντας νέες πιέσεις σε μια αγορά που μέχρι πρόσφατα απολάμβανε ισχυρή ζήτηση από τους επενδυτές. Η άνοδος των επιτοκίων, σε συνδυασμό με τις ανησυχίες για τη δημοσιονομική κατάσταση της Γαλλίας, καθιστά ακριβότερη την άντληση κεφαλαίων, ακόμη και για εταιρείες με υγιείς ισολογισμούς.
Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας ανάλυσης αγορών ομολόγων CreditSights, τα οποία δημοσιεύει η οικονομική εφημερίδα Expansión, η μέση απόδοση των εταιρικών ομολόγων σε ευρώ με επενδυτική διαβάθμιση έχει αυξηθεί από 3,4% τον Ιούνιο του 2026 σε 4,2% τον Οκτώβριο. Πρόκειται για τίτλους επιχειρήσεων και τραπεζών με πιστοληπτική αξιολόγηση τουλάχιστον BBB-, οι οποίοι θεωρούνται σχετικά ασφαλείς από τους επενδυτές.
Ακόμη μεγαλύτερη είναι η επιβάρυνση για τους εκδότες χαμηλότερης πιστοληπτικής ποιότητας. Στην κατηγορία υψηλής απόδοσης, γνωστή ως high yield, το κόστος χρηματοδότησης έχει αυξηθεί από 5,4% σε 6,6%, ενώ οι εκτιμήσεις της CreditSights το τοποθετούν κοντά στο 7% μέσα στο 2027.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η αύξηση δεν οφείλεται αποκλειστικά στην πορεία των βασικών επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν και τα πιστωτικά περιθώρια, δηλαδή η πρόσθετη απόδοση που απαιτούν οι επενδυτές προκειμένου να αγοράσουν εταιρικά ομόλογα αντί για ασφαλέστερους τίτλους αναφοράς.
Πριν από το καλοκαίρι, το μέσο πιστωτικό περιθώριο για τους εκδότες επενδυτικής διαβάθμισης διαμορφωνόταν στις 78 μονάδες βάσης. Πλέον έχει φτάσει τις 100 μονάδες, ενώ η CreditSights προβλέπει ότι μπορεί να αυξηθεί στις 115 μονάδες το 2027. Στα ομόλογα υψηλότερου κινδύνου, το αντίστοιχο περιθώριο έχει ανέβει από 270 σε 329 μονάδες βάσης, με πρόβλεψη για 363 μονάδες την επόμενη χρονιά.
Η δημοσιονομική αβεβαιότητα στη Γαλλία ενισχύει τις πιέσεις, καθώς οι κυβερνήσεις χρειάζονται ολοένα περισσότερα κεφάλαια για τη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων τους και την αναχρηματοδότηση παλαιότερου χρέους. Οι αυξημένες εκδόσεις κρατικών ομολόγων εντείνουν τον ανταγωνισμό με τις επιχειρήσεις για την προσέλκυση επενδυτικών κεφαλαίων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Παράλληλα, οι υψηλότερες αποδόσεις κρατικών τίτλων με ισχυρή πιστοληπτική αξιολόγηση καθιστούν αναγκαία την προσφορά μεγαλύτερων αποδόσεων από τις εταιρείες, ώστε τα ομόλογά τους να παραμένουν ελκυστικά.
Παρά τις εξελίξεις, η ζήτηση για ευρωπαϊκό εταιρικό χρέος παραμένει ισχυρή. Οι νέες εκδόσεις εξακολουθούν να προσελκύουν σημαντικό επενδυτικό ενδιαφέρον, καθώς οι υψηλότερες αποδόσεις αποτελούν κίνητρο για τους αγοραστές. Επιπλέον, τα θετικά εταιρικά αποτελέσματα και η ανθεκτικότητα πολλών ισολογισμών περιορίζουν προς το παρόν τους φόβους για εκτεταμένες αθετήσεις πληρωμών.
Ωστόσο, η επιβάρυνση μπορεί σταδιακά να μεταφερθεί στην πραγματική οικονομία. Τράπεζες που αναχρηματοδοτούνται ακριβότερα ενδέχεται να μετακυλίσουν μέρος του πρόσθετου κόστους στα επιτόκια χορηγήσεων, ενώ επιχειρήσεις με αυξημένες χρηματοδοτικές ανάγκες μπορεί να περιορίσουν επενδύσεις ή να αναβάλουν επεκτατικά σχέδια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία ενόψει του 2027, όταν μεγάλος όγκος εταιρικού και τραπεζικού χρέους θα χρειαστεί αναχρηματοδότηση. Η εξέλιξη της γαλλικής δημοσιονομικής κρίσης και η πορεία των ευρωπαϊκών επιτοκίων θα αποτελέσουν καθοριστικούς παράγοντες για το τελικό κόστος.
Η ευρωπαϊκή αγορά ομολόγων εξακολουθεί να λειτουργεί ομαλά, αλλά το χρήμα γίνεται ακριβότερο. Και αυτή η μεταβολή μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο τις μεγάλες επιχειρήσεις και τις τράπεζες, αλλά τελικά και τους δανειολήπτες σε ολόκληρη την Ευρωζώνη.
Ο Γιώργος Τσαλίκης γιόρτασε τα 51α γενέθλιά του πάνω στην πίστα, όπου εμφανίζεται φέτος μαζί με τον Διονύση Σχοινά. Ο τραγουδιστής δέχτηκε με χαρά μια ευχάριστη έκπληξη από τον συνεργάτη του Διονύση Σχοινά και τη σύζυγό του ενώ δεν δίστασε να στείλει το δικό του… πνευματικό μήνυμα στους ανθρώπους που συνεχίζουν να «αγκαλιάζουν» τον καλλιτέχνη.
Κατά τη διάρκεια του προγράμματος, ο Διονύσης Σχοινάς διέκοψε για λίγο τη ροή της βραδιάς, ανεβαίνοντας στη σκηνή με μια τούρτα, προκειμένου να τιμήσει τον συνεργάτη του.
View this post on InstagramA post shared by Γιώργος Τσαλίκης (@tsalikisgiorgos)
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ακολούθησε μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή, όταν τόσο ο Διονύσης Σχοινάς όσο και οι θαμώνες του μαγαζιού τραγούδησαν το «Happy Birthday» στον Γιώργο Τσαλίκη, δημιουργώντας μια εορταστική ατμόσφαιρα.
View this post on InstagramA post shared by Γιώργος Τσαλίκης (@tsalikisgiorgos)
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Παρούσα στη σκηνή ήταν και η σύζυγός του, Δώρα, την οποία ο Γιώργος Τσαλίκης πλησίασε για να της χαρίσει ένα τρυφερό φιλί, ολοκληρώνοντας με αυτόν τον τρόπο τη βραδιά των γενεθλίων του.
«Σας ευχαριστώ πολύ μέσα από την καρδιά μου όλους. Εύχομαι μέχρι την επόμενη χρονιά να έχουμε καταφέρει όλοι να έχουμε βάλει τον Θεό μέσα στην ψυχή και στη ζωή μας. Να είστε όλοι καλά. Σας αγαπάω πάρα πολύ», είπε ο Γιώργος Τσαλίκης από τη σκηνή.
Με συγκίνηση και λόγια αγάπης για τη μητέρα του, Φώφη Γεννηματά, μίλησε ο γιος της, Γιώργος Γεννηματάς – Τσούνης, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, όπου τελέστηκε το μνημόσυνο για τη συμπλήρωση πέντε ετών από τον θάνατό της.
Στη δήλωσή του, στάθηκε στις αξίες που χαρακτήριζαν, όπως ανέφερε, τόσο την προσωπική ζωή όσο και την πολιτική διαδρομή της πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ: την ανθρωπιά, την ηθική και την αξιοπρέπεια.
«Για εμάς θα είναι πάντα η μητέρα μας», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι το παράδειγμά της αποτελεί μια ανεξίτηλη παρακαταθήκη για την οικογένειά της.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ολόκληρη η δήλωση του Γιώργου Γεννηματά – Τσούνη:«Σήμερα τιμούμε με αγάπη και συγκίνηση τη μνήμη της μητέρας μας, Φώφης Γεννηματά, μιας γυναίκας που με το παράδειγμά της έδωσε ουσιαστικό περιεχόμενο σε τρεις σπουδαίες αξίες: την ανθρωπιά, την ηθική και την αξιοπρέπεια. Για εμάς θα είναι πάντα η μητέρα μας και η αξιοπρέπεια, ηθική και ανθρωπιά που έδειξε τόσο στην πολιτική όσο και στη ζωή της θα είναι για πάντα μια ανεξίτηλη παρακαταθήκη. Ευχαριστώ πολύ».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στο μνημόσυνο της Φώφης Γεννηματά έδωσαν το «παρών» ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, μέλη της οικογένειάς της, μεταξύ των οποίων ο σύζυγός της, Ανδρέας Τσούνης, τα παιδιά της και η αδελφή της, καθώς και ιστορικά στελέχη του κόμματος, όπως οι Κώστας Σκανδαλίδης και Κώστας Γείτονας, η Άννα Διαμαντοπούλου, ο Χάρης Δούκας και βουλευτές και στενοί συνεργάτες που είχαν αναδειχθεί πολιτικά στο πλευρό της, μεταξύ των οποίων οι Δημήτρης Μάντζος, Παύλος Χρηστίδης και Μανώλης Χριστοδουλάκης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Η μάχη με τον καρκίνο και οι τελευταίες ημέρεςΗ Φώφη Γεννηματά είχε διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού το 2008 και έδωσε επί σειρά ετών τη δική της μάχη με την ασθένεια
Στις 11 Οκτωβρίου 2021 εισήχθη στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», έπειτα από υποτροπή της νόσου. Λίγο νωρίτερα είχε ανακοινώσει ότι αποσύρεται από τη διαδικασία διεκδίκησης της ηγεσίας του Κινήματος Αλλαγής, καθώς η κατάσταση της υγείας της είχε επιδεινωθεί.
Στις 25 Οκτωβρίου 2021, δύο εβδομάδες μετά την εισαγωγή της στο νοσοκομείο, άφησε την τελευταία της πνοή, προκαλώντας συγκίνηση στον πολιτικό κόσμο και στην ελληνική κοινωνία.
Η πολιτική διαδρομή και η παρακαταθήκη τηςΗ Φώφη Γεννηματά υπηρέτησε επί σειρά ετών την πολιτική ζωή της χώρας, έχοντας διατελέσει βουλευτής, υπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
Ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος το 2015, σε μια δύσκολη περίοδο για την Κεντροαριστερά, και συνέβαλε στη δημιουργία του Κινήματος Αλλαγής, επιδιώκοντας την ανασυγκρότηση και την ενότητα του ευρύτερου πολιτικού χώρου.
Παράλληλα, η δημόσια στάση της απέναντι στον καρκίνο συνέβαλε στην ευαισθητοποίηση για τη σημασία της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης.
Πέντε χρόνια μετά τον θάνατό της, η μνήμη της παραμένει συνδεδεμένη με την ιστορία του ΠΑΣΟΚ και την προσπάθεια ανασυγκρότησης της Κεντροαριστεράς, ενώ το σημερινό μνημόσυνο αποτελεί φόρο τιμής στην πολιτική της πορεία και την παρουσία της στον δημόσιο βίο.
Αν και οι επικεφαλής της ΕΛΑΣ, του ΠΑΣΟΚ και των μικρότερων αριστερών κομμάτων δείχνουν να σιχαίνονται ο ένας τον άλλον, η μετεκλογική συνεργασία τους είναι, από πολιτική άποψη, εύλογη. Η ιδεολογική τους συγγένεια, η συναφής ταυτότητα των ψηφοφόρων τους και η ώσμωση μελών, στελεχών και οπαδών δεν μπορούν να αμφισβητηθούν.
Το ότι μια κυβέρνηση ΕΛΑΣ – ΠΑΣΟΚ θα ήταν, στα μάτια πολλών από μας, θυελλώδης, οπισθοδρομική και διχαστική δεν καθιστά το ενδεχόμενο αθέμιτο – η εν λόγω πιθανότητα μηδενίζεται εξαιτίας της κακής αγωγής των ηγεσιών, όχι εξαιτίας των πολιτικών αποκλίσεων.
Εξίσου εύλογη είναι η συνεργασία μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Οι επιλεγόμενοι «Μεγάλοι Συνασπισμοί» αποτελούν μέρος της ευρωπαϊκής Ιστορίας: σε πολλές χώρες -Γερμανία, Αυστρία, Δανία, Ιρλανδία, Φινλανδία, Ολλανδία, Ρουμανία – καθώς και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Κεντροδεξιά και η Κεντροαριστερά μοιράζονται τις κορυφαίες θέσεις των θεσμών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι σοσιαλιστές δεν έχουν εξελιχθεί στο πέρασμα του χρόνου· την παλιά απόσταση μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς έχει διανύσει η ευρωπαϊκή Δεξιά, η χριστιανοδημοκρατία υπό την ευρεία έννοια.
Στη διάρκεια της κρίσης χρέους, όταν είδαμε τα σκούρα, δεχτήκαμε, εκόντες άκοντες, τους επονομαζόμενους «Σαμαροβενιζέλους»· ύστερα οπισθοδρομήσαμε: τα περισσότερα στελέχη του ΠΑΣΟΚ θεωρούν τερατώδη την ιδέα της μετεκλογικής συνεργασίας με τη «Δεξιά», επιμένοντας στην παθολογία της συναισθηματικής φόρτισης, της οργής, της πολιτικής και προσωπικής εχθρότητας του εμφυλίου πολέμου και του Ανδρέα Παπανδρέου.
Η «Κεντροαριστερά», από την οποία μέρος της κεντρώας συνιστώσας διέρρευσε προς τη ΝΔ, δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται ούτε την προαναφερθείσα μετατόπιση της ευρωπαϊκής «Δεξιάς» προς το Κέντρο, ούτε τη θέσπιση σοσιαλδημοκρατικού καθεστώτος σε ολόκληρη την Ευρώπη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Έτσι, εξακολουθεί να βλέπει τη Δεξιά ως ένα συρφετό από δωσίλογους, αμερικανοκίνητους χουντικούς, βασιλόφρονες, θρησκομανείς, διεφθαρμένους και οσφυοκάμπτες, ξεπουλημένους σε ξένα κέντρα και μεγάλες επιχειρήσεις: με τέτοια αντίληψη, είναι φυσικό η συνεργασία να εκλαμβάνεται ως προαναγγελθέν πολιτικό αδίκημα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ο κ. Ανδρουλάκης, που δεν θέλει να βλέπει ούτε ζωγραφιστό τον κ. Μητσοτάκη (και άλλα κυβερνητικά στελέχη· ιδιαίτερα τον κ. Γεωργιάδη και τους πασοκογενείς προδότες), έχει αναμοχλεύσει τον αντιδεξιό ζήλο, παίρνοντας «αποστάσεις ηθικής» από τη ΝΔ και υπονομεύοντας κάθε ενδεχόμενο μετεκλογικής συναίνεσης και σταθερότητας.
Οι αποστάσεις είναι, εν μέρει, τεχνητές. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν επαρκείς προγραμματικές ταυτίσεις που θα επέτρεπαν τη συνεργασία: αμφότερα τα κόμματα ενδιαφέρονται για την κανονικότητα (αντίθετα από την άκρα Αριστερά που ευημερεί, κατά δική της ομολογία, σε περιβάλλον χάους)· σχεδιάζουν μεταρρυθμίσεις σε θεσμικό πλαίσιο και αντιμετωπίζουν τα εθνικά ζητήματα βάσει του Διεθνούς Δικαίου με παράλληλη ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων μέσω εξοπλιστικών προγραμμάτων και σύναψη ισχυρών διμερών αμυντικών συμμαχιών· έχουν σαφή ευρωπαϊκό προσανατολισμό· υποστηρίζουν τους ευρωπαϊκούς κανόνες και τους δημοσιονομικούς στόχους· αποφεύγουν «αντισυστημικούς» ή ριζοσπαστικούς πειρασμούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Αμφότερα συμφωνούν στην ανάγκη εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης (μέσω της ψηφιοποίησης, μέσω του ελέγχου της διαφθοράς), στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων και στην ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας ως μοχλού οικονομικής ανάπτυξης. Το μακροπρόθεσμο σχέδιο του ΠΑΣΟΚ για την «Ελλάδα του 2030» δεν διαφέρει ουσιωδώς από εκείνο της ΝΔ και μολονότι η ιστορία τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ – αδράνεια, προχειρότητα, λαϊκισμός, εξυπηρέτηση συμφερόντων – δεν εγγυάται ούτε το «ΕΣΥ του μέλλοντος», ούτε το αναμορφωμένο δημόσιο σχολείο του μέλλοντος, αμφότερα τα κόμματα υπόσχονται ότι θα διορθώσουν την παιδεία, την υγεία, το περιβάλλον, την αντιπυρική προστασία, τους σιδηροδρόμους, το υψηλό κόστος διαβίωσης.
Το ΠΑΣΟΚ υποβάλλει κάποιες λογικές προτάσεις για εφαρμογή «σκανδιναβικού μοντέλου» στην εκπαίδευση (πράγμα που θα έπρεπε να συνοδεύεται από αλλαγή παραδείγματος ολόκληρης της πολιτικής συμπεριφοράς των Ελλήνων: mission impossible), για μείωση των συντελεστών ΦΠΑ σε νησιά με πληθυσμό έως 3.100 κατοίκους, για διαχείριση του μεταναστευτικού προβλήματος σε συνεργασία με την ΕΕ, για μέτρα υπέρ των ευάλωτων δανειοληπτών, για κινητοποίηση των εγχώριων παραγωγικών δυνάμεων και για ψηφιακή αναβάθμιση του κράτους.
Από την πλευρά της, η ΝΔ τίθεται υπέρ της μείωσης φορολογικών συντελεστών για τις επιχειρήσεις με σκοπό την τόνωση της αγοράς και υπέρ της ευελιξίας στην αγορά εργασίας για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει με όλα τούτα από όπου κι αν προέρχονται;
Στη ΝΔ, όπως συμβαίνει συνήθως στις φιλελεύθερες παρατάξεις, επικρατεί ο ωφελιμισμός, όχι το ιδεολογικό δόγμα: στο εσωτερικό του κόμματος κανείς δεν ομολογεί ότι φρικάρει στην προοπτική ενός κυβερνητικού συνασπισμού με το ΠΑΣΟΚ, αν και θα συμφωνήσουμε όλοι στο ότι η εικόνα του κ. Μητσοτάκη με τον κ. Ανδρουλάκη στο ίδιο υπουργικό συμβούλιο φαίνεται εντελώς ασυνάρτητη και ίσως επικίνδυνη για τη σωματική τους ακεραιότητα.
Από την πλευρά του το ΠΑΣΟΚ φοβάται ότι μια νέα συνεργασία με τη «συντηρητική παράταξη» θα αλλοίωνε την προοδευτική του ταυτότητα και θα οδηγούσε σε απώλεια ψηφοφόρων, όπως συνέβη μετά τη συγκυβέρνηση του 2012-2015.
Κορυφαία στελέχη και βουλευτές (ο Παύλος Γερουλάνος, ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης) απορρίπτουν αυτό το σενάριο πολιτικής φαντασίας, τονίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ αποτελεί τη μοναδική αξιόπιστη εναλλακτική προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης και όχι συμπλήρωμα της ΝΔ. Ομως, εφόσον οι δημοσκοπήσεις δεν επιβεβαιώνουν αυτές τις φιλοδοξίες, οι συμβιβασμοί κρίνονται απαραίτητοι.
Ο σκοπός θα έπρεπε να είναι η ομαλή διακυβέρνηση, όχι τα κομματικά κέρδη. Η σοσιαλδημοκρατία μπορεί να εμπλουτιστεί με την ενσωμάτωση του ΠΑΣΟΚ και της φυσιογνωμίας του στην κυβέρνηση που θα προκύψει, πράγμα που εξάλλου συμβαίνει ήδη: οι πασοκογενείς υπουργοί εφαρμόζουν τακτική ΠΑΣΟΚ και χρησιμοποιούν λεξιλόγιο ΠΑΣΟΚ προκαλώντας νευρική κρίση στη σκληρότερη Δεξιά.
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, παρά τις διαφορές τους σε ιστορικό και ρητορικό επίπεδο, μοιράζονται αναπόφευκτα όλα εκείνα τα στοιχεία που διαμορφώθηκαν μαζί με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Αλλά για να βρεθεί κοινό έδαφος πρέπει να προηγηθεί η επίγνωση της ευτέλειας των προσωπικών ανταγωνισμών και στη συνέχεια να εξασφαλιστεί η δίκαιη κατανομή των αρμοδιοτήτων ανάμεσα στα δύο κόμματα και στους δύο αρχηγούς που συμπεριφέρονται σαν το Ντον Καμίλο και τον Πεπόνε.
Ο Νίκος Γκάλης παρενέβη με δημόσια τοποθέτησή του σχετικά με το σκάνδαλο που έχει προκαλέσει αναταραχή στο ελληνικό μπάσκετ, εκφράζοντας την ανάγκη για πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης.
Ο θρύλος του ελληνικού αθλητισμού τόνισε ότι το άθλημα ανήκει στους αθλητές, στους προπονητές και στους φιλάθλους, επισημαίνοντας πως πρέπει να ληφθούν ουσιαστικά μέτρα προστασίας για το μπάσκετ.
Στη σχετική του ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Νίκος Γκάλης σημείωσε:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Το μπάσκετ ανήκει στους χιλιάδες αθλητές του και στους προπονητές τους, από τα γηπεδάκια στις αυλές των σχολείων και στις γειτονιές μέχρι τα επαγγελματικά γήπεδα. Από εκεί προκύπτουν και οι υγιείς φίλαθλοι. Ας ξεκαθαρίσει τα πάντα η Δικαιοσύνη και η Πολιτεία ας θωρακίσει το αγαπημένο μας άθλημα».
Ενας κόσμος με τόσο πολύπλοκες, βαθιές οργανικές συμπλέξεις γεννά αντίστοιχες κρίσεις. Προκαλεί λοιπόν απορία κάθε σύγκριση της Γαλλίας του 2026 με εκείνης του 1968. Το ’68, ήταν ο «Γαλλικός Μάης» με όποιες προεκτάσεις. Μα ήταν αυτό. Σήμερα, είναι σύγκλιση μεγάλων διεθνών κρίσεων που απειλεί άπαντες με ανατινάξεις. Και πρωτοεκδηλώθηκε – και με ιστορική πυροδότηση – στο Παρίσι. Πέραν αυτού ουδέν.
Τα νυν γεγονότα είναι αποτέλεσμα σύνθετης σύγκλισης μέχρι χθες ασυσχέτιστων μεγάλων κρίσεων, που τώρα ενοποιούνται γεννώντας ένα τέρας ήδη εκτός ελέγχου. Είναι παράμετροι ενός κόσμου στα όριά του, έτοιμου να σκάσει. Τριγμοί που ουδείς μπορεί ή θέλει να σταματήσει. Γιατί; Επειδή εκείνοι που λόγω ισχύος μετράνε δεν βλέπουν πρώτα τον μέγα κίνδυνο. Κυρίως, βλέπουν ευκαιρίες.
Ομως ποιες κρίσεις ενυπάρχουν και συνθέτουν την υπόσταση των εξεγέρσεων; Αν δει κανείς, αθροιστικά μάλιστα, τις κύριες αντιθετικές ερμηνείες συνειδητοποιεί αμέσως κάτι εξαιρετικά σημαντικό: ότι αν και συγκρουσιακές ισχύουν περίπου όλες ταυτόχρονα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αυτή ακριβώς είναι η ασφαλέστερη ένδειξη της πρωτοφανούς για τον μεταπολεμικό κόσμο κρισιμότητας της κατάστασης, η οποία εξελίσσεται επικίνδυνα με γεωμετρική πρόοδο.
Η πολυπαραμετρική ραγδαία φτωχοποίηση, ο πολλαπλά διευρυνόμενος αποκλεισμός, ο ρατσισμός, οι διακρίσεις, η «χαντικτόνια» πολεμική που οικοδομείται επιθετικά επί της θρησκευτικής ταυτότητας με όσα αυτό συνεπάγεται, η ασύστολη κρατική εξουσία, η ραγδαία πορεία εκφασισμού: αυτά είναι σε γενικές γραμμές κύρια πεδία της έκρηξης. Και τα αποδέχονται και όσοι δεν τα παραδέχονται.
Από την άλλη πλευρά, ο ίδιος ο Μακρόν απέδωσε τα γεγονότα σε… «ακροαριστερούς και παραβατικούς». Τραγικός: κωδικοποιημένα, είπε στους Γάλλους «ψηφίστε Λε Πεν», πριν κατεβάσει ο ίδιος τον στρατό στον δρόμο. Ομως έργο του είναι ότι η μάχη θα διεξαχθεί μεταξύ Λε Πεν και Μελανσόν. Οπότε…
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αλλά εκείνο που δεν έκανε, ήταν να απαντήσει ουσιωδώς στα παραπάνω. Γιατί; Επειδή ευθύνεται. Και, πολύ απλά, δεν τολμά να πει αυτά που προδήλως πλέον σκέπτεται, έστω και εξ ανάγκης, όμως δεν είναι… Τραμπ να τα ξεστομίσει. Οπως, μεταξύ άλλων, όταν ο αμερικανός πρόεδρος είπε ότι «Το Παρίσι θα γίνει μουσουλμανική πόλη» και ότι «πρέπει να κλείσουν τα σύνορα πριν να είναι πλέον αργά».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Τα γεγονότα στη Γαλλία οδήγησαν τα ομόλογά της στην κόλαση. Αυτό, στην εποχή που το παγκόσμιο χρέος ανέρχεται σε ιστορικά πρωτοφανή μη διαχειρίσιμα πλέον επίπεδα. Συμβαίνουν δε σε στιγμή απόλυτης ευρωπαϊκής εσωτερικής παράλυσης για πλήθος λόγους, με την Κίνα να εξαφανίζει πλέον την ευρωπαϊκή οικονομία και μαζί και την κοινωνική ειρήνη και τη Ρωσία να τρίβει τα χέρια της λόγω ενέργειας. Και την ώρα που η Γερμανία γίνεται στρατιωτική μεγάλη δύναμη ενόψει δε νεοναζιστικής ηγεσίας.
Πολιτικά, περίπου όλα αυτά συγκεφαλαιώνονται πλέον στη λέξη «μετανάστευση» και απαντώνται με την απέλπιδα εκτόξευση της Ακροδεξιάς, ενώ η Γαλλία δεν έπεσε στα χέρια της ούτε στον Μεσοπόλεμο. Και μάλιστα, εν μέσω δύο μεγάλων πολέμων με λίαν πιθανά και νέα μέτωπα και εν μέσω σαρωτικής αναδιάταξης συμμαχιών.
Δηλαδή, πλέον, όλοι οι κίνδυνοι, οι εχθροί, γίνονται ένα. Ενώ κρίσεις και αντιδράσεις αλληλοτροφοδοτούνται διαρκώς συμβάλλοντας να γεννηθεί ένας νέος, ολιστικός εχθρός. Εξωπραγματικά πολύπλοκος, ισχυρός και επικίνδυνος. Που έρχεται σαν τυφώνας.
Η αναμέτρηση του Άρη με τον Ατρόμητο αποτελεί μία από εκείνες τις περιπτώσεις όπου η κατάκτηση των τριών βαθμών θεωρείται αυτονόητος στόχος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η αποστολή των «κιτρινόμαυρων» θα είναι απλή. Τέτοιου είδους παιχνίδια μπορούν να κρύβουν απρόβλεπτες δυσκολίες, ιδιαίτερα όταν ο αντίπαλος καταφέρνει να εκμεταλλευτεί τις αδυναμίες σου. Κι ας φαντάζει δύσκολο για αυτόν τον Ατρόμητο να πράξει όλα τα προαναφερθέντα.
Ο Ατρόμητος δεν έχει καταφέρει να πανηγυρίσει νίκη στο πρωτάθλημα και αντιμετωπίζει εμφανή προβλήματα στη συνολική λειτουργία του.
Έχει συνέπεια όμως στο σκοράρισμα, τη στιγμή που ο Άρης εξακολουθεί να παρουσιάζει αμυντικές αστάθειες, με αποτέλεσμα να μην είναι απίθανο το παιχνίδι να αποκτήσει ρυθμό και να προσφέρει αρκετές ευκαιρίες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Με βάση αυτά τα δεδομένα, οι «κιτρινόμαυροι» θα πρέπει να επαναλάβουν τις επιθετικές επιδόσεις των προηγούμενων αγώνων ώστε να αισθάνονται ασφαλείς. Οσο ο Άρης κάνει…δώρα πίσω, πρέπει να παραμείνει συνεπής στη λογική του «σκοράρω όσο μπορώ για να είμαι σίγουρος». Να έχει ρε αδελφέ ήσυχο το κεφάλι του.
Στη συγκεκριμένη φάση της σεζόν, άλλωστε, τα περιθώρια για βαθμολογικές απώλειες παραμένουν περιορισμένα. Ο Άρης δεν έχει την πολυτέλεια να αντιμετωπίσει κανένα παιχνίδι με χαλαρότητα και υπεροψία, καθώς η προσπάθεια για είσοδο στην πρώτη τετράδα απαιτεί σταθερότητα και συνέχεια στα θετικά αποτελέσματα.
Υπάρχει, πάντως, μία ουσιαστική διαφορά σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα. Η πίεση για νίκες εξακολουθεί να υφίσταται, όμως πλέον συνοδεύεται από μια σημαντική προοπτική.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Οι τελευταίες επιτυχίες έχουν βελτιώσει τη βαθμολογική θέση της ομάδας και έχουν μειώσει την απόσταση από τις θέσεις που οδηγούν στην τετράδα. Έτσι, ο στόχος δεν αποτελεί πλέον μόνο μια αναγκαιότητα, αλλά μια ρεαλιστική δυνατότητα που μπορεί να διεκδικηθεί μέσα από τη συνέχιση της ανοδικής πορείας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η αλλαγή αυτή αποτυπώνεται και στο κλίμα που επικρατεί γύρω από τον σύλλογο. Η συζήτηση για την πρώτη τετράδα γίνεται ολοένα και πιο έντονη, γεγονός που φανερώνει τόσο την αυξημένη αυτοπεποίθηση όσο και την πίστη ότι η ομάδα μπορεί να πετύχει κάτι περισσότερο στη συνέχεια του πρωταθλήματος.
Ένα θετικό αποτέλεσμα απέναντι στον Ατρόμητο θα μπορούσε να ενισχύσει ακόμη περισσότερο αυτή τη δυναμική. Αν συνδυαστεί με τα κατάλληλα αποτελέσματα στα υπόλοιπα παιχνίδια, δεν αποκλείεται να δώσει στον Άρη τη δυνατότητα να βρεθεί προσωρινά στην 4η θέση. Ακόμη κι αν αυτό δεν συμβεί άμεσα, η διατήρηση της ομάδας σε απόσταση βολής από τις προνομιούχες θέσεις θα αποτελέσει ένα σημαντικό κέρδος.
Σε επίπεδο τακτικής, ο Γρηγορίου δεν φαίνεται διατεθειμένος να προχωρήσει σε σημαντικές αλλαγές στο αρχικό σχήμα. Η επιδίωξή του είναι να παρουσιάσει η ομάδα την ίδια ένταση και την αντίστοιχη αγωνιστική εικόνα που είχε στο πρώτο ημίχρονο απέναντι στον Βόλο, αυτή τη φορά όμως για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η διάρκεια στην απόδοση μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την έκβαση της αναμέτρησης. Και όλα αυτά λίγες μέρες πριν το ντέρμπι Κυπέλλου κόντρα στον Παναθηναϊκό, το οποίο απ’ ότι φαίνεται δεν θα επηρεάσει το πλάνο του Μιχάλη Γρηγορίου.
Έχει ένα σχήμα το οποίο αποδίδει και παράλληλα προσπαθεί να ανακτήσει την χαμένη ομοιογένεια προ διακοπής.
Ένα πλάνο το οποίο για ακόμη μία φορά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη λειτουργία του άξονά του. Όταν το κέντρο ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του αγώνα, η συνολική απόδοση ανεβαίνει αισθητά, όπως φάνηκε στις αναμετρήσεις με τον Βόλο και τον Ηρακλή.
Αντίθετα, όταν χάνεται η ισορροπία στη συγκεκριμένη περιοχή, εμφανίζονται προβλήματα τόσο στην ανάπτυξη όσο και στην ανασταλτική λειτουργία, όπως συνέβη σε αρκετά σημεία του παιχνιδιού με την Κηφισιά.
Ζητήματα τα οποία ο Αρης αντιμετώπισε πετυχημένα στις δύο προηγούμενες αγωνιστικές και φιλοδοξεί ότι θα κάνει το ίδιο και σήμερα για να διευρύνει το σερί του.
Η ζήτηση ηλεκτροκίνητων οχημάτων παρέμεινε ισχυρή, ιδιαίτερα στις μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές, υποστηριζόμενη από τις επιδοτήσεις αλλά και τις προσφορές που δίνουν οι αντιπροσωπειές. Τα υβριδικά-ηλεκτρικά οχήματα κατατάχθηκαν ως η πιο δημοφιλής επιλογή μεταξύ των αγοραστών, ενώ τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και τα plug-in υβριδικά αντιπροσώπευαν το 22,7% και το 10,1% της αγοράς της ΕΕ, αντίστοιχα.
Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2026 , τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα εξασφάλιζαν μερίδιο 22,7% στην αγορά της ΕΕ, από 16,1% ένα χρόνο νωρίτερα. Οι ταξινομήσεις υβριδικών-ηλεκτρικών αυτοκινήτων κατέλαβαν το 36,3% της αγοράς, παραμένοντας η προτιμώμενη επιλογή μεταξύ των καταναλωτών της ΕΕ. Ταυτόχρονα, το συνδυασμένο μερίδιο αγοράς των βενζινοκίνητων και πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων μειώθηκε στο 28,2%, σε σύγκριση με 36,9% ένα χρόνο νωρίτερα.
Οι ταξινομήσεις υβριδικών αυτοκινήτων plug-in συνέχισαν να αυξάνονται, φτάνοντας τις 860.257 μονάδες τον Ιανουάριο-Σεπτέμβριο του 2026.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τους πρώτους εννέα μήνες του 2026 , ταξινομήθηκαν 1.931.465 νέα ηλεκτρικά αυτοκίνητα , καταλαμβάνοντας το 22,7% της αγοράς της ΕΕ και καθιερώνοντάς τα ως τη δεύτερη πιο δημοφιλή επιλογή κινητήρα από την αρχή του έτους.
Ασταμάτητος ο Κίμι Αντονέλι, αρχίζει και ξεφεύγει στη βαθμολογία της Formula 1
Για να κοιμάται ήσυχος, ότι δεν απειλείται από κανέναν, ο Αντονέλι θα πρέπει στις ΗΠΑ στο Τέξας, σήμερα το βράδυ – και ενώ απομένουν άλλοι πέντε αγώνες – να έχει διαφορά τουλάχιστον 126 βαθμών, από οποίον οδηγό έχει ελπίδες να τον φθάσει. Το χρονικό περιθώριο είναι, σαφώς, μικρό και απαιτεί συνδυαστικές ατυχίες και ταυτόχρονες επιτυχίες των άλλων πιλότων. Αν όλα πάνε καλά, στην Αμερική ο Αντονέλι θα γίνει ο νεότερος παγκόσμιος πρωταθλητής στην ιστορία της Formula 1, καταρρίπτοντας το ρεκόρ του Σεμπάστιαν Φέτελ, ο οποίος είχε στεφθεί πρωταθλητής σε ηλικία 23 ετών και 134 ημερών, πριν 16 χρόνια, το 2010. Προς το παρόν ο ίδιος κρατάει χαμηλά την μπάλα και δείχνει να μην το έχει πιστέψει: « Μπορώ όντως να το πάρω;» αναρωτήθηκε με έκπληξη στον τελευταίο αγώνα ο νεαρός πιλότος όταν ρωτήθηκε από τους δημοσιογράφους. Ο νεαρός, 20χρονος οδηγός από την Μπολόνια της Ιταλίας, εντάχθηκε πέρσι, στην ομάδα της Mercedes, μετά την αποχώρηση του επτά φορές παγκόσμιου πρωταθλητή, Λιούις Χάμιλτον. Προηγήθηκε μια ξέφρενη πορεία στα καρτ, τη Φόρμουλα 2 και χωρίς να το καταλάβει βρέθηκε δίπλα στα είδωλα της Formula1, που κάποτε έβλεπε με δέος από την τηλεόραση.Οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας βρίσκονται στο επίκεντρο των πρόσφατων εξελίξεων στην αγορά εργασίας, καθώς, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, από τις 16 Φεβρουαρίου 2026 μέχρι σήμερα έχουν υπογραφεί συνολικά 161 νέες συμβάσεις. Σε ποιους τομείς υπογράφησαν και τι ισχύει για τα επιδόματα στα παιδιά.
Η διαδικασία ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2025, όταν η κυβέρνηση και το σύνολο των εθνικών κοινωνικών εταίρων υπέγραψαν Κοινωνική Συμφωνία για την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, μετά από επτά μήνες διαβουλεύσεων, σύμφωνα με όσα αναφέρει το ΑΠΕ – ΜΠΕ.
Τον Φεβρουάριο του 2026, η Συμφωνία μετατράπηκε σε νόμο, γεγονός που άνοιξε τον δρόμο για περισσότερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, διευκόλυνε την επέκταση των συμβάσεων και επανέφερε την πλήρη μετενέργεια των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τα αποτελέσματα ήταν άμεσα ορατά, καθώς από τις 16 Φεβρουαρίου 2026 έχουν υπογραφεί 10 κλαδικές, 6 ομοιοεπαγγελματικές, 144 επιχειρησιακές συμβάσεις, καθώς και η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
Εργαζόμενοι σε πετρελαιοειδή και τσιμεντοβιομηχανία: Οι αυξήσεις στον μισθό κατά 4%, επιδόματα σπουδών και βρεφονηπιακώνΞεχωρίζουν οι δύο πιο πρόσφατες συμφωνίες στους κλάδους της εμπορίας πετρελαιοειδών και της τσιμεντοβιομηχανίας.
Στον τομέα των πετρελαιοειδών, η νέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας προβλέπει άμεση αύξηση μισθών κατά 4% το 2026 και συνολική αύξηση 11% έως το 2028. Προσφέρει, επίσης, πρόσθετες παροχές όπως επίδομα σπουδών και επίδομα βρεφονηπιακού σταθμού ύψους 1.000 ευρώ ετησίως για κάθε παιδί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Εφόσον η σύμβαση επεκταθεί, οι προβλέψεις της αναμένεται να καλύψουν περισσότερους από 5.000 εργαζόμενους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στην τσιμεντοβιομηχανία, προβλέπονται τέσσερις αυξήσεις μισθών για το 2025 και το 2026, που ξεπερνούν το 5,5% σε ετήσια βάση. Περιλαμβάνεται προσαύξηση προϋπηρεσίας έως 55%, ενίσχυση 600 ευρώ για το τρίτο και κάθε επόμενο παιδί, καθώς και φοιτητικό επίδομα έως 400 ευρώ για πρώτη φορά.
Επισιτισμός και ζαχαρώδη: Ανεβαίνει ο κατώτατος μισθός από τα 930 στα 1.100Ιδιαίτερη σημασία έχει και η επέκταση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας στον επισιτισμό και στα ζαχαρώδη προϊόντα.
Στον επισιτισμό, περισσότεροι από 400.000 εργαζόμενοι καλύπτονται από Συλλογική Σύμβαση που προβλέπει βασικούς μισθούς από 930 έως 1.100 ευρώ, δηλαδή έως και 19,6% υψηλότερους από τον νόμιμο κατώτατο μισθό, καθώς και επιπλέον επιδόματα.
Στον κλάδο των ζαχαρωδών προϊόντων, η επέκταση της σύμβασης αύξησε την κάλυψη από 6.000 σε 23.000 εργαζόμενους, με προβλεπόμενες αυξήσεις και πρόσθετες παροχές.
Το ζητούμενο είναι η επέκταση των συμβάσεωνΗ ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων αποτελεί βασικό στόχο της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας, η οποία επιτεύχθηκε μεταξύ της κυβέρνησης και της υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκης Κεραμέως, και των εθνικών κοινωνικών εταίρων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η πρωτοβουλία έχει αναγνωριστεί και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με την Εκτελεστική Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ροξάνα Μινζάτου να χαρακτηρίζει την Ελλάδα “πηγή έμπνευσης για τον κοινωνικό διάλογο σε ολόκληρη την Ευρώπη”.
Από την πλευρά της, η υπουργός έχει επισημάνει ότι η Συμφωνία δημιουργεί προοπτικές για αυξήσεις μισθών, περισσότερες παροχές και βελτίωση των όρων εργασίας.
Με τις πρώτες 161 Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας να έχουν ήδη υπογραφεί, το ζητούμενο παραμένει η διατήρηση της δυναμικής και η επέκταση περισσότερων συμβάσεων, ώστε ακόμη μεγαλύτερος αριθμός εργαζομένων να επωφεληθεί από αυξημένες αποδοχές και καλύτερους όρους απασχόλησης.