Για χρόνια η Μπεγκόνια Γκόμεθ κινείτο στις παρυφές της εξουσίας. Παρούσα, αλλά σχεδόν αόρατη. Η γυναίκα που στεκόταν δίπλα στον Πέδρο Σάντσεθ σε κάθε κρίσιμη στιγμή της πολιτικής του διαδρομής, χωρίς ποτέ να επιδιώξει να γίνει η ίδια πρωταγωνίστρια. Αν και στην Ισπανία, οι σύζυγοι πολιτικών σπάνια μένουν μακριά από τα φώτα, η Γκόμεθ κατάφερε για χρόνια να διατηρήσει ένα προφίλ διακριτικό, σχεδόν αινιγματικό. Σήμερα, όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Η 55χρονη σύζυγος του ισπανού πρωθυπουργού βρίσκεται στο επίκεντρο μιας δικαστικής υπόθεσης που φέρνει ένταση και πόλωση στο πολιτικό σκηνικό. Το όνομά της κυριαρχεί στα πρωτοσέλιδα, οι τηλεοπτικές εκπομπές αναλύουν κάθε της κίνηση και η δικαστική περιπέτεια που αντιμετωπίζει έχει μετατραπεί σε ένα από τα κεντρικά πεδία σύγκρουσης μεταξύ της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης.
Γεννημένη στο Μπιλμπάο και μεγαλωμένη κυρίως στη Λεόν, η Μαρία Μπεγκόνια Γκόμεθ Φερνάντεθ ακολούθησε μια επαγγελματική πορεία που δεν είχε σχέση με την πολιτική. Σπούδασε μάρκετινγκ, εργάστηκε στον χώρο της συμβουλευτικής επιχειρήσεων και εξειδικεύτηκε στη συγκέντρωση πόρων για μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς. Συνεργάστηκε με οργανώσεις όπως η Oxfam και η Διεθνής Αμνηστία, ενώ αργότερα ανέλαβε τη διεύθυνση του Africa Centre του Πανεπιστημίου IE στη Μαδρίτη και στη συνέχεια συμμετείχε στη διεύθυνση μεταπτυχιακού προγράμματος του Πανεπιστημίου Complutense.
Η απότομη μετατροπή της σε κεντρικό χαρακτήρα του ισπανικού «πολιτικού δράματος» ξάφνιασε ακόμη και ανθρώπους του στενού περιβάλλοντος του πρωθυπουργού.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η σχέση της με τον Πέδρο Σάντσεθ ξεκίνησε πριν από δύο δεκαετίες, όταν γνωρίστηκαν σε ένα πάρτι στη Μαδρίτη. Παντρεύτηκαν το 2006 κι έχουν δύο κόρες, την Αϊνόα και την Καρλότα. Από τότε η παρουσία της υπήρξε σταθερή σε κάθε στάδιο της πολιτικής ανόδου του συζύγου της. Οπως έχει γράψει η «El Pais», «όσοι βρίσκονται πιο κοντά στον ισπανό πρωθυπουργό λένε ότι η Μπεγκόνια Γκόμεθ είναι “η αχίλλειος πτέρνα του”, ακριβώς επειδή είναι το μοναδικό πρόσωπο που στάθηκε στο πλευρό του σε όλη τη διαδρομή».
Οταν το 2024 ξεκίνησε η δικαστική έρευνα εις βάρος της, ο ίδιος ο πρωθυπουργός αντέδρασε με τρόπο που ξάφνιασε ακόμη και συμμάχους του. Σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη δημόσια επιστολή μίλησε για την αγάπη του προς τη σύζυγό του και για την αδυναμία του να την προστατεύσει από τις επιθέσεις που δεχόταν. Ηταν μια σπάνια στιγμή προσωπικής έκθεσης για έναν πολιτικό που φημιζόταν για τον απόλυτο έλεγχο των συναισθημάτων του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η υπόθεση που την έφερε στο εδώλιο ξεκίνησε έπειτα από καταγγελία της οργάνωσης Manos Limpias («Καθαρά Χέρια»), μιας ομάδας που οι επικριτές της τη συνδέουν με την ισπανική Ακροδεξιά. Οι κατηγορίες είναι βαριές: άσκηση αθέμιτης επιρροής, διαφθορά σε επιχειρηματικές συναλλαγές, υπεξαίρεση δημόσιων πόρων και παράνομη ιδιοποίηση περιουσιακών στοιχείων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Οι ανακριτικές Αρχές εξετάζουν εάν η Γκόμεθ χρησιμοποίησε τη θέση της ως συζύγου του πρωθυπουργού για να ευνοήσει επιχειρηματικά συμφέροντα ή να εξασφαλίσει επαγγελματικά οφέλη για δραστηριότητες με τις οποίες συνδεόταν. Στο επίκεντρο της έρευνας βρέθηκαν οι σχέσεις της με επιχειρήσεις που συμμετείχαν σε δημόσιους διαγωνισμούς, καθώς και οι δραστηριότητές της στο Πανεπιστήμιο Complutense.
Η ίδια, ωστόσο, δεν έχει παραδεχθεί καμία παρατυπία και επιμένει ότι η υπόθεση είναι προϊόν πολιτικής στοχοποίησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Προ ημερών η πίεση κορυφώθηκε. Ο δικαστής Χουάν Κάρλος Πεϊνάδο έκρινε ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ώστε η υπόθεση να παραπεμφθεί σε δίκη. Η Γκόμεθ υποχρεώθηκε να παραδώσει το διαβατήριό της, της απαγορεύτηκε να εγκαταλείψει την Ισπανία και της επιβλήθηκε η υποχρέωση να εμφανίζεται στο δικαστήριο δύο φορές τον μήνα.
Για τους πολιτικούς αντιπάλους του Σάντσεθ, η εξέλιξη αυτή αποτελεί επιβεβαίωση ότι σοβαρές σκιές πλανώνται πάνω από το περιβάλλον του πρωθυπουργού. Για την κυβέρνηση, αντιθέτως, η υπόθεση είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα δικαστικού ακτιβισμού και πολιτικής δίωξης. Ο ίδιος ο Σάντσεθ έχει μιλήσει επανειλημμένα για «εκστρατεία σπίλωσης», κατηγορώντας πολιτικούς αντιπάλους και μέσα ενημέρωσης ότι επιδιώκουν να πλήξουν τον ίδιο μέσω της οικογένειάς του.
Το παράδοξο είναι ότι η δικαστική περιπέτεια της Γκόμεθ ενδέχεται να έχει αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκουν οι επικριτές της. Αναλυτές στην Ισπανία και στο εξωτερικό εκτιμούν ότι η εικόνα μιας γυναίκας που παρουσιάζεται ως στόχος μιας υπερβολικής και πολιτικά φορτισμένης δίωξης συσπειρώνει τμήμα της εκλογικής βάσης του Σάντσεθ. Αντί να αποδυναμώνει τον πρωθυπουργό, ίσως τελικά ενισχύει το αφήγημά του περί πολιτικής εκστρατείας συκοφάντησης, σύμφωνα με τους «New York Times».
Στο μεταξύ, η ίδια παραμένει ένα πρόσωπο αντιφατικό. Δημόσια φιγούρα που αποφεύγει τη δημοσιότητα. Σύζυγος ενός από τους ισχυρότερους πολιτικούς της Ευρώπης που επιμένει να παρουσιάζει τον εαυτό της ως επαγγελματία και όχι ως πολιτικό παράγοντα.
Χωρίς να το επιδιώξει η γυναίκα που για χρόνια στέκεται διακριτικά δίπλα στον Πέδρο Σάντσεθ βρίσκεται πλέον στο κέντρο της σκηνής, εκεί ακριβώς όπου ποτέ δεν έδειξε ότι θέλει να σταθεί.
Τραγικό περιστατικό σημειώθηκε το βράδυ της Παρασκευής στο κέντρο του Ηρακλείου, όπου ένας 75χρονος Γάλλος τουρίστας έχασε τη ζωή του καθώς έπεσε από τον πέμπτο όροφο του ξενοδοχείου στο οποίο διέμενε.
Το δυστύχημα σημειώθηκε λίγο μετά τις 23:00, προκαλώντας αναστάτωση τόσο στους υπόλοιπους ενοίκους όσο και στους περαστικούς που βρίσκονταν στην περιοχή.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 75χρονος βρισκόταν στην Κρήτη για διακοπές μαζί με τη σύζυγό του και διέμεναν στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στον τόπο έσπευσαν διασώστες του ΕΚΑΒ και αστυνομικές δυνάμεις. Ο άνδρας μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί διαπίστωσαν τον θάνατό του.
Οι αστυνομικές αρχές έχουν ξεκινήσει προανάκριση για να διακριβωθούν οι ακριβείς συνθήκες της πτώσης. Στο πλαίσιο της έρευνας εξετάζονται όλα τα ενδεχόμενα, ενώ καταθέσεις λαμβάνονται από τη σύζυγό του, εργαζόμενους του ξενοδοχείου και πιθανούς αυτόπτες μάρτυρες.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει γνωστές περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα αίτια που οδήγησαν τον 75χρονο στο κενό, ενώ τα αποτελέσματα της αστυνομικής έρευνας και της ιατροδικαστικής εξέτασης αναμένεται να ρίξουν φως στην υπόθεση.
Στο προοίμιο της Διακήρυξης της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας εμπεριέχεται η ιδεολογία του αμερικανισμού, που βασίζεται στην ελευθερία, την ισότητα, τις ρεπουμπλικανικές αρχές. «Θεωρούμε ως αλήθειες αυταπόδεικτες ότι όλοι οι άνθρωποι πλάστηκαν ίσοι, ότι προικίστηκαν από τον Δημιουργό τους με μερικά απαράγραπτα δικαιώματα, όπως αυτά της ζωής, της ελευθερίας και της αναζήτησης της ευτυχίας».
Οπως έγραψε ο Κωνσταντίνος Τσάτσος στο έργο του «Στις ρίζες της Αμερικανικής Δημοκρατίας», «αντίθετα με τις ευρωπαϊκές δημοκρατίες που δημιουργήθηκαν σαν αρνήσεις μοναρχικών καθεστώτων, και έτσι έχουν άνωθεν την πηγή τους, από το κέντρο της εξουσίας, η Αμερική οικοδομήθηκε εκ των κάτω, από τον ατομισμό και το κοινοτικό πνεύμα των πολιτών της». «Μια κυβέρνηση του λαού, από τον λαό, για τον λαό», όπως θα έλεγε ο Αβραάμ Λίνκολν στην ιστορική ομιλία του στο Γκέτισμπεργκ. Πράγματι, η Αμερική, σε αντίθεση με την Ευρώπη, δεν γνώρισε φεουδαρχικές παραδόσεις, μεγάλες γαιοκτησίες, και κληρονομικές αριστοκρατίες.
Οι ατομικές ελευθερίες ήταν τόσο βαθιά ριζωμένες στην ψυχή των Αμερικανών που στο αμερικανικό Σύνταγμα του 1787 δεν μνημονεύτηκαν καν, γιατί θεωρούνταν αυτονόητες ως το άγραφο δίκαιο κάθε ελεύθερου λαού. Μόνο ύστερα από τέσσερα χρόνια και αφού στη Γαλλία είχαν διατυπωθεί «τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη» κατ’ απαίτηση της Πολιτείας της Βιρτζίνια προστέθηκαν στο αμερικανικό Σύνταγμα, ως παράρτημα, τα δέκα άρθρα της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων (Bill of Rights), που κατοχυρώνουν τις ατομικές ελευθερίες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η αμερικανική πολιτεία θεμελιώθηκε, συνεπώς, σε τέσσερις πυλώνες. Το αγγλοσαξονικό δίκαιο (common law), την ηθική του προτεσταντικού χριστιανισμού, τον καπιταλισμό της ελεύθερης αγοράς, και τον σεβασμό της ιδιωτικής ιδιοκτησίας.
Σε αυτούς τους πυλώνες και στα ρεπουμπλικανικά ιδεώδη οικοδομήθηκε το αμερικανικό πολιτικό σύστημα που ενσωμάτωνε περίπλοκα θεσμικά αντίβαρα ώστε καμία παράταξη, πολιτεία, ή κλάδος της εξουσίας να μην αποκτήσει τέτοια ισχύ που θα οδηγούσε «στην τυραννία της πλειοψηφίας».
Στην εξωτερική πολιτική οι ιδρυτές της αμερικανικής δημοκρατίας οραματίστηκαν την Αμερική ως φάρο της ελευθερίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και της αυτοδιακυβέρνησης. Ο Νέος Κόσμος θα λειτουργούσε σε αντίθεση με το raison d’etat και τις πρακτικές της Γηραιάς Ηπείρου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Μετά την εμπλοκή της, όμως, σε δύο παγκόσμιους πολέμους και την ανάδυσή της σε πλανητική υπερδύναμη, η Αμερική, από τον απομονωτισμό και την πολιτική του φάρου της δημοκρατίας και ελευθερίας για τα άλλα έθνη, θα γίνει ο σταυροφόρος της ελευθερίας και της δημοκρατίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Αυτή η πεποίθηση ότι η Αμερική είχε την αποστολή της προώθησης και υπεράσπισης της δημοκρατίας σε παγκόσμιο επίπεδο, είτε μέσω του παραδείγματος είτε μέσω της χρήσης της ισχύος, άσκησε καθοριστική επιρροή στην αμερικανική πολιτική ιδεολογία και εξωτερική πολιτική. Εγινε ένα είδος νέου «πεπρωμένου του έθνους», που επηρέασε αμερικανούς προέδρους από τον Λίνκολν ως τον Μπάιντεν.
Εφαρμόστηκε ενάντια στον ναζισμό και τον φασισμό, στην ανοικοδόμηση της Ευρώπης και την υποστήριξη του ευρωπαϊκού ενοποιητικού εγχειρήματος, και στον εκδημοκρατισμό της Ιαπωνίας και της Γερμανίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ηταν επίσης η κινητήρια δύναμη πίσω από την ανάσχεση του κομμουνισμού στον Ψυχρό Πόλεμο, αλλά και την πολιτική της διπλής διεύρυνσης μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.
Αυτή η δικαιοκρατική φιλελεύθερη τάξη (rules based liberal order) που θεμελίωσε η Αμερική λειτούργησε ως νομιμοποιητική βάση της προώθησης των αμερικανικών συμφερόντων και συνέβαλε στην οικοδόμηση ενός αφηγήματος «καλοήθους ηγεμονίας».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η νέα αμερικανική Δεξιά, όμως, που στοιχήθηκε γύρω από τον Τραμπ, έφερε μια δραματική αλλαγή στον τρόπο που οι ΗΠΑ συμπεριφέρονταν στην εξωτερική πολιτική αλλά και στο κοσμοείδωλο που προωθούσαν. Για τη νέα αμερικανική Δεξιά ο φιλελευθερισμός και η προώθηση της δημοκρατίας είναι μια ιμπεριαλιστική ιδεολογία γιατί οδηγεί σε μια σταυροφορία για την επικράτηση μιας οικουμενικής ηθικής.
Η Αμερική του Τραμπ ξεθεμελιώνει τη δικαιοκρατική τάξη και συμπεριφέρεται χωρίς περιορισμούς, χωρίς σωφροσύνη, χωρίς στρατηγική, επιβάλλοντας την ισχύ της επειδή μπορεί. Με έναν τρόπο που προσιδιάζει περισσότερο στη Machtpolitik της Γηραιάς Ηπείρου του 19ου αιώνα. Μια πολιτική που οι ιδρυτές της αμερικανικής δημοκρατίας και του Νέου Κόσμου χρησιμοποίησαν ως παράδειγμα προς αποφυγή.
Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος είναι καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, διευθυντής του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής», πρώην υπουργός
Η δυτική Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα πρωτοφανές κύμα ακραίας ζέστης, με τον υδράργυρο σε μεγάλες πρωτεύουσες όπως το Λονδίνο, η Μαδρίτη, οι Βρυξέλλες και το Παρίσι να ξεπερνά σταθερά τους 35°C, δημιουργώντας συνθήκες ασφυξίας για εκατομμύρια πολίτες.
Στη Γαλλία, η οποία δοκιμάζεται σκληρά από τον φονικό αυτό καύσωνα, οι κάτοικοι αναζητούν απεγνωσμένα ανάσες δροσιάς στις όχθες του Σικουάνα. Την ίδια ώρα, πολλοί δημιουργοί περιεχομένου επιστρατεύουν τη φαντασία τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να αναδείξουν τη σοβαρότητα της κατάστασης με έναν πιο εναλλακτικό και χιουμοριστικό τρόπο.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Γάλλου κωμικού Olivier Giraud, ο οποίος αποφάσισε να εκμεταλλευτεί τα «40άρια» της γαλλικής πρωτεύουσας για να μαγειρέψει χωρίς να ανάψει την κουζίνα του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μέσα από βίντεο που μοιράστηκε στο Instagram, ο Giraud δείχνει τη διαδικασία: βουτυρώνει ένα τηγάνι, το τοποθετεί έξω από το παράθυρό του κάτω από τον καυτό ήλιο και περιμένει να αναπτύξει υψηλή θερμοκρασία.
Το πείραμα πέτυχε απόλυτα, με τον κωμικό να ετοιμάζει παραδοσιακές γαλλικές κρέπες, αλλά και τηγανητά αβγά με λιωμένο τυρί, τα οποία μαγειρεύτηκαν αποκλειστικά με τη θερμότητα του περιβάλλοντος.
Το βίντεο που προκάλεσε τη μεγαλύτερη αίσθηση, ωστόσο, ήταν αυτό στο οποίο κατάφερε να ψήσει μια ολόκληρη μπριζόλα ribeye, αφήνοντάς την εκτεθειμένη στην ακραία ζέστη
View this post on InstagramΑπό την πρώτη μέρα της δεύτερης διακυβέρνησης Τραμπ είχαμε δείγματα γραφής πως θα βρεθούμε μπροστά σε ζοφερές προοπτικές για την αμερικανική δημοκρατία με πρωτοβουλίες που στην ουσία θα επιχειρούσαν να καταργήσουν το κράτος δικαίου στις ΗΠΑ.
To διακύβευμα συνίσταται στην ύπαρξη ενός αρχηγού κράτους υπεράνω του νόμου. Πρόκειται για μια κατηγορηματική απόρριψη της παραδοσιακής αμερικανικής έννοιας ότι υπάρχει μια κοινή πολιτική κοινότητα που εκτείνεται στον χρόνο και βασίζεται στη διαβούλευση και στη δημοκρατική επιλογή.
Από τον πρώτο χρόνο της δεύτερης διακυβέρνησης Τραμπ αναδείχθηκε και μια άλλη διάσταση της συζήτησης περί «συνόρων», που έχει να κάνει με το σύνορο μεταξύ δημοκρατίας και αυταρχισμού.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι καθηγητές Ντάνιελ Ζίμπλαντ και Στίβεν Λεβίτσκι, συγγραφείς του βιβλίου «Πώς πεθαίνουν οι δημοκρατίες», έγραψαν τον Μάιο του 2025 ένα σημαντικό άρθρο στους «New York Times», στο οποίο επιχείρησαν να ορίσουν πότε ένα σύστημα διακυβέρνησης μεταβαίνει από τη δημοκρατία στον αυταρχισμό. Ισχυρίζονταν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη διαβεί το σύνορο προς την αυταρχική διακυβέρνηση.
Η επανεκλογή Τραμπ έφερε στο προσκήνιο μια άνευ προηγουμένου ιδεολογική αντιπαράθεση: εκεί όπου η Ευρώπη αναγνωρίζει και προασπίζεται τον πλουραλισμό και το κράτος δικαίου, παρατηρούμε την ανάπτυξη του αντίστροφου μοντέλου μέσω της αμερικανικής κυβέρνησης, της ρητορικής και των νομοθετημάτων του Τραμπ.
Ομως, η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του 1776 εξακολουθεί και σήμερα να εμπνέει με την τόλμη της. Αυτοδιάθεση ενός λαού με προσήλωση στις κοινές αρχές της ισότητας και της «αναζήτησης της ευτυχίας».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Μια πραγματική επανάσταση! Και μια μεγάλη δίψα για ελευθερία, η οποία ωστόσο σταματούσε μπροστά στις αλυσίδες των δούλων.
Σήμερα, 250 χρόνια από τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, με τη δεύτερη διακυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, οι άνθρωποι «αισθάνονται σαν η δημοκρατία μας, οι κοινωνικές μας συνήθειες και αρετές, η κοινή μας αντίληψη για το πώς συμπεριφερόμαστε ο ένας στον άλλον να έχουν αρχίσει να καταρρέουν», δήλωνε πρόσφατα ο Μπαράκ Ομπάμα και συμπλήρωνε πως «είναι εντούτοις σημαντικό να διαδραματίσουμε όλοι έναν ρόλο στο να διασφαλίσουμε ότι οι εκλεγμένοι αξιωματούχοι μας είναι υπόλογοι. Και αυτό δεν είναι κάτι που νομίζω ότι έχουμε την πολυτέλεια να θεωρήσουμε ότι ανήκει στο παρελθόν».
Στην από ‘δώ πλευρά του Ατλαντικού, στην Ευρώπη, θα γιορτάσουμε τα 250 χρόνια της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας έχοντας σχηματίσει μια εικόνα πως οι ΗΠΑ δεν είναι πλέον προστατευτικές, αντιθέτως οι Ευρωπαίοι τις νιώθουν εχθρικές προς τις αξίες τους και τα συμφέροντά τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να βασίζεται στην αδιατάρακτη προστασία των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν επιδιώκουμε τη συνδρομή τους σε μια μελλοντική σύγκρουση, θα πρέπει να καταβάλουμε πριν το ανάλογο τίμημα.
Βέβαια, αυτή η αίσθηση υπήρξε σε μια πιο ήπια μορφή και κατά την περίοδο Τραμπ I. Τώρα, με τη διακυβέρνηση Τραμπ II, απαιτείται απάντηση και η Ευρώπη πρέπει να διασφαλίσει την ασφάλειά της, στέλνοντας ένα μήνυμα αποφασιστικότητας, αποφεύγοντας την ταπείνωση της αδράνειας.
Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ ειρήνευσης και πολέμου έχει προ πολλού γίνει θολή και πλέον εργαλειοποιούνται τα πάντα.
Μια αχτίδα φωτός για τις ΗΠΑ και για τη Δύση ως πολιτική οντότητα θα μπορούσε να προέλθει από την Ευρώπη.
Ας θυμηθούμε τη Διακήρυξη Σουμάν, της 9ης Μαΐου του 1950, το ιστορικό κείμενο ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που υπογράμμιζε ότι «η παγκόσμια ειρήνη δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς δημιουργικές προσπάθειες ανάλογες με τους κινδύνους που την απειλούν».
Ο Σωτήρης Ντάλης είναι καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, πρόεδρος του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Βενεζουέλα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια τεράστια ανθρωπιστική κρίση μετά τους δύο ισχυρούς σεισμούς που έπληξαν τη χώρα, προκαλώντας σχεδόν 1.000 θανάτους και δεκάδες χιλιάδες αγνοούμενους, σύμφωνα με εκτιμήσεις των Ηνωμένων Εθνών.
«Έως 6,76 εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να έχουν πληγεί από τους καταστροφικούς σεισμούς που σημειώθηκαν στη Βενεζουέλα», ανέφερε ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ), προσθέτοντας ότι περίπου δύο εκατομμύρια από αυτούς βρίσκονται μόνο στο Καράκας. Οι εκτιμήσεις βασίζονται σε δημογραφικά δεδομένα και ανάλυση των ζημιών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο ΔΟΜ τόνισε πως οι αριθμοί αυτοί αναδεικνύουν «τον δυνητικά σοβαρό ανθρωπιστικό αντίκτυπο της καταστροφής». Ολόκληρα κτίρια κατέρρευσαν στη Λα Γουάιρα, στα βόρεια προάστια του Καράκας, μετά τους σεισμούς των 7,2 και 7,5 βαθμών που σημειώθηκαν την περασμένη Τετάρτη.
Διεθνής βοήθεια και επιχειρήσεις διάσωσηςΗ κυβέρνηση της Βενεζουέλας ανακοίνωσε ότι 1.600 διασώστες από το εξωτερικό έχουν ήδη φθάσει για να συνδράμουν στις επιχειρήσεις εντοπισμού επιζώντων. «Τις τελευταίες ώρες, η Βενεζουέλα υποδέχθηκε 17 πτήσεις που μετέφεραν περισσότερα από 1.600 μέλη ομάδων διάσωσης και τις επόμενες 24 ώρες αναμένεται η άφιξη 25 επιπλέον πτήσεων», δήλωσε ο αξιωματούχος του υπουργείου Εξωτερικών, Όλιβερ Μπλάνκο.
Ο Μπλάνκο ευχαρίστησε μέσω ανάρτησής του στο Χ τη διεθνή κοινότητα για τη στήριξη και την αλληλεγγύη της «κατά τη διάρκεια αυτών των στιγμών αβεβαιότητας για τους πολίτες της Βενεζουέλας».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στη Λα Γουάιρα, έναν δημοφιλή τουριστικό προορισμό, κάτοικοι και εθελοντές καταγγέλλουν έλλειψη βαρύ εξοπλισμού και περιορισμένη παρουσία αξιωματούχων. Τουλάχιστον 100 κτίρια, μεταξύ αυτών πολλές πολυκατοικίες, έχουν καταστραφεί ή υποστεί σοβαρές ζημιές.
Προβλήματα πρόσβασης και ηλεκτροδότησηςΑξιωματούχοι έκλεισαν τον δρόμο μεταξύ Λα Γουάιρα και Καράκας, καθώς η πυκνή κυκλοφορία εμπόδιζε την ταχεία διέλευση ασθενοφόρων και σωστικών συνεργείων. Πολίτες χωρίς διαπιστευτήρια δεν επιτρέπεται να περάσουν από τα μπλόκα, ενώ αναφέρθηκαν περιστατικά όπου πολίτες αναγκάστηκαν να σκάβουν με τα χέρια τους για να εντοπίσουν συγγενείς τους.
Η κυβέρνηση είχε προηγουμένως ευχαριστήσει πολίτες που μετέφεραν βοήθεια στους πληγέντες, πολλές φορές με μοτοσυκλέτες. Η κρατική τηλεόραση μετέδωσε εικόνες από χιλιάδες ζευγάρια παπούτσια, ρούχα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης που συγκεντρώθηκαν.
Η ηλεκτροδότηση δεν είχε αποκατασταθεί πλήρως στην περιοχή κοντά στο επίκεντρο, στο Μορόν, καθώς και στη Λα Γουάιρα. Ωστόσο, σύμφωνα με την πρόεδρο Ροντρίγκες, το 60% του δικτύου έχει επανέλθει.
Αγνοούμενοι και οικονομικές συνέπειεςΑν και οι αρχές αναφέρουν εκατοντάδες αγνοούμενους, περισσότερα από 54.000 ονόματα έχουν καταχωρηθεί σε ιστότοπο που δημιούργησε η αντιπολίτευση. Τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν ότι οι άμεσες ζημιές από τους σεισμούς ενδέχεται να φθάσουν τα 6,7 δισεκατομμύρια δολάρια.
Σήμερα πραγματοποιείται η Πρώτη Σύνοδος του Εθνικού Συμβουλίου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Η ΕΛΑΣ μέχρι στιγμής έχει δεχθεί τα πιο πολλά πυρά για τις θέσεις της για τη φορολογία και για τις σχέσεις της με τα άλλα κόμματα της Κεντροαριστεράς.
Η φορολογία είναι το σημείο τομής που διαχωρίζει το τι είναι αριστερό από το τι είναι δεξιό. Εύλογα τα πυρά κατά των «εμμονικών» αριστερών όλων όσοι είναι με το δεξιό. Η άριστη επιλογή ως τομεάρχη Οικονομικών του εξαιρετικού Φραγκίσκου Κουτεντάκη θα συμβάλει στη συγκεκριμενοποίηση όσων σημαντικών ειπώθηκαν μέχρι στιγμής από τα στελέχη του κόμματος και τον Αλέξη Τσίπρα για το μείγμα μιας άλλης φορολογίας.
Τι γίνεται όμως με τις σχέσεις της ΕΛΑΣ με τα άλλα κόμματα της Κεντροαριστεράς; Εδώ τα πάντα φιλόξενα «ΝΕΑ» μου ζήτησαν να εξηγήσω την τηλεοπτική αναφορά μου στην τοξικότητα του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ και του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ. O Μορίς Ντιβερζέ στην ανάλυσή του (Les partis politiques – 1951) για τα μαζικά αντιελιτίστικα κόμματα και ο Ρόμπερτ Α. Νταλ στην ανάλυσή του(Who governs? – 1961) για τα κόμματα ανταγωνιστικών μερίδων ήταν από τους πρώτους που μίλησαν για την τοξικότητα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Και οι δύο εννοούσαν τον πολωτικό, διχαστικό, πολλές φορές και υβριστικό λόγο των μαζικών κομμάτων. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά, την οποία επίσης προσέγγισαν οι δύο επιστήμονες. Πολλά κόμματα στον πλουραλιστικό ανταγωνισμό πιάνουν ταβάνι και έκτοτε σταδιακά εξαφανίζονται. Δηλαδή γίνονται τοξικά για τον εαυτό τους.
Το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτός λίγων γνωστών ατομικών εξαιρέσεων, οι οποίες δεν έχουν καμία πολιτική βαρύτητα, βρίσκονται μακριά κάθε τοξικότητας με την πρώτη προσέγγιση. Εχουν όμως πιάσει ταβάνι. Η αείμνηστη Φώφη Γεννηματά έκανε πολλά για να τρυπήσει αυτό το ταβάνι, αλλά δεν έκανε το καθοριστικό βήμα. Δηλαδή τόσο με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη όσο και με το Κίνημα Αλλαγής δεν προχώρησε στην κατάργηση όλων των συνιστωσών – και του ΠΑΣΟΚ – επιχειρώντας ένα ριψοκίνδυνο big bang.
Ο δε Νίκος Ανδρουλάκης όχι μόνο δεν προχώρησε σε κάτι τέτοιο, αλλά ουσιαστικά μετονομάζοντας το ΚΙΝΑΛ σε ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ επέστρεψε στο σκέτο ΠΑΣΟΚ. Αυτό το brand name για το 10% με 12% είναι θείο δώρο και για το υπόλοιπο 90% είναι από αδιάφορο έως τοξικό. Αυτοδιάλυση λοιπόν και ανασυγκρότηση; Προλάβαν άλλοι. Αυτά τα έχω διατυπώσει στην αρθρογραφία μου πολλές φορές στο παρελθόν. Αν και ο θόρυβος προέκυψε για άλλους λόγους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ολοι αυτοί που «θορυβήθηκαν», δεν το έκαναν γιατί αγωνιούν για το ΠΑΣΟΚ. Το έκαναν γιατί «ποθούν» μια Κεντροαριστερά έτοιμη να συγκυβερνήσει με το σημερινό μοντέλο διακυβέρνησης: όλα στον μεγάλο πλούτο και ό,τι περισσέψει pass για τους «μη άριστους». Και η ΕΛΑΣ χαλάει αυτούς τους ασεβείς πόθους.
Εδώ όμως εγείρεται και ένα άλλο θέμα. Το πώς παρουσιάστηκε η παραπάνω αναφορά έδειξε την ποιοτική διαφορά της έντυπης και «αργής» ελεγχόμενης δημοσιογραφίας (με ελάχιστες εξαιρέσεις) από τη γρήγορη και ανεξέλεγκτη «δημοσιογραφία» του Διαδικτύου. Στην πρώτη για να γράψεις περνάς από κρίση (σύνταξη, αρχισυνταξία κ.λπ.). Εδώ σημασία έχουν η είδηση και η γνώμη. Στη δεύτερη ο καθένας λέει και γράφει ό,τι θέλει και ο μόνος κριτής είναι τα likes. Εδώ σημασία έχει η εντυπωσιοθηρία. Μία είναι η απάντηση στο ερώτημα πώς θα ανασάνουν οι δημοκρατίες. Διαβάζοντας ξανά εφημερίδες. Δύσκολο; Ε, τότε δεν θα ανασάνουν. Απλούστατο.
Ο Γιώργος Σιακαντάρης είναι κοινωνιολόγος, συγγραφέας
Ο Thierry Neuville πέτυχε έναν εκπληκτικό χρόνο, 7,1 δλ. ταχύτερο από αυτόν του Sebastien Ogier και βρίσκεται τώρα 10,8 δλ. μπροστά από τον 9 φορές παγκόσμιο πρωταθλητή. Ο Adrien Fourmaux είχε κλατάρισμα και έχασε πάνω από 2 δλ Ο Takamoto Katsuta βρίσκεται πλέον στην τρίτη θέση της γενικής κατάταξης.
Και κάπως έτσι, η τρίτη ημέρα του Ράλλυ Ακρόπολις επιβεβαίωσε γιατί θεωρείται ο πιο σκληρός αγώνας του WRC, αφού οι αγωνιζόμενοι στο εβδομηκοστό Ράλλυ Ακρόπολις, αντιμετώπισαν την σκληρή πραγματικότητα του μεγάλου μας αγώνα, κυριολεκτικά «με το καλημέρα».
Δηλώσεις οδηγών:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) #33 Elfyn EVANS – Scott MARTIN«Πολύ σκληρή ειδική. Δύσκολο να βρεις ισορροπία μεταξύ ταχύτητας και προστασίας του αυτοκινήτου».
#18 Takamoto KATSUTA – Aaron JOHNSTONgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Πολύ σκληρή στην αρχή. Θέλω να ευχαριστήσω την οργάνωση και τη FIA που έκοψαν την ειδική. Λυπάμαι για τον Adrien. Αύριο είναι μεγάλη μέρα. Θα προσπαθήσω να αποφύγω τα λάθη».
#99 Oliver SOLBERG – Elliott EDMONDSON«Το αυτοκίνητο είναι πιο προβλέψιμο, παρόλο που έχει μπόσικο χώμα η ειδική. Βελτιωθήκαμε, αλλά είναι πολύ δύσκολο για τα ελαστικά».
#5 Sami PAJARI – Marko SALMINEN«Ο Dani παίρνει μεγάλο ρίσκο, δεν ήμουν αργός, παρά τις σκληρές συνθήκες. Δεν είναι καλό».
#1 Sébastien OGIER – Vincent LANDAIS«Είχαμε σκόνη από τον Adrien, δεν έχασα πολύ χρόνο. Πίεσα αρκετά, είμαι ειλικρινής».
#16 Adrien FOURMAUX – Alexandre CORIA«Είχαμε κλατάρισμα. Κάτι χτύπησα στη γραμμή μου, που δεν είδα γιατί ήταν στη σκιά».
Ισχυρές πυροσβεστικές δυνάμεις επιχειρούν για την κατάσβεση της πυρκαγιάς στα Κρυονέρια Ναυπακτίας, που εκδηλώθηκε το απόγευμα της 27ης Ιουνίου 2026 σε δασική έκταση της Αιτωλοακαρνανίας.
Η φωτιά ξέσπασε γύρω στις 17:30 και εξαπλώθηκε γρήγορα μέσα σε πυκνό δάσος, σε περιοχή δύσβατη και δυσπρόσιτη, γεγονός που δυσχεραίνει το έργο των πυροσβεστών.
Στο σημείο επιχειρούν 50 πυροσβέστες, με μία ομάδα πεζοπόρων της 6ης ΕΜΟΔΕ και 17 οχήματα, ενώ από αέρος συνδράμουν τρία αεροσκάφη και ένα ελικόπτερο. Επιπλέον, υπάρχει συνδρομή από υδροφόρες ΟΤΑ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σύμφωνα με την Πυροσβεστική, μέχρι στιγμής δεν απειλούνται κατοικίες ή κρίσιμες υποδομές, ωστόσο οι δυνάμεις παραμένουν σε πλήρη επιφυλακή.
Στην περιοχή βρίσκεται το Ανακριτικό Κλιμάκιο Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού Αιτωλοακαρνανίας, το οποίο έχει αναλάβει τη διερεύνηση των αιτίων εκδήλωσης της πυρκαγιάς.
Στη νεοελληνική γραμματεία υπήρχε και συνεχίζει να υπάρχει ένας πολύ σημαντικός αριθμός ποιητών που με αυτό καθαυτό το ποιητικό τους εκτόπισμα διεκδικούν το δικαίωμα να τους διαβάζουμε ή να επανερχόμαστε στους στίχους τους όσο γίνεται πιο συχνά, αλλιώς κινδυνεύουμε να χάσουμε τον ειρμό της εσωτερικής μας συνέχειας. Οπως υπάρχει κι ένας άλλος κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητος αριθμός ποιητών που, αφού τους έχουμε γνωρίσει, η ανάγκη να τους θυμόμαστε και να τους αγαπάμε παραμένει, τόσο ισχυρή όσο και η ανάγκη να τους διαβάζουμε.
Πολύ περισσότερο όταν μιλάμε για τον ποιητή Γιάννη Κοντό που, για δεκαετίες, υπεύθυνος ενός μεγάλου εκδοτικού οίκου της Αθήνας, όσον αφορά την ανάγνωση χειρογράφων που υποβάλλονταν προς έκδοση, είχε ανοίξει μια τεράστια αγκαλιά, ώστε με τον ίδιο τρόπο που υποδεχόταν στο γραφείο του δόκιμους ποιητές και συγγραφείς – όπως ο Γιάννης Ρίτσος, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, ο Αντρέας Φραγκιάς, ο Μένης Κουμανταρέας, ο Κώστας Μουρσελάς, η Μάρω Δούκα – με άλλο τόσο ενδιαφέρον και ζέση εγκολπωνόταν και μελετούσε τα χειρόγραφα νέων και άγνωστων κυρίως ποιητών.
Με τη μνήμη του να παραμένει κάτι ασυναγώνιστο, όταν οι νέοι και άγνωστοι αυτοί ποιητές σταδιοδρομούσαν, έτσι όπως θυμόταν όχι μόνον πως είχαν αισθανθεί, όταν είχαν συναντηθεί για πρώτη φορά μαζί του, ή πως είχαν κινηθεί μέσα στα γραφεία του εκδοτικού οίκου, ή αν τα ποιήματά τους ήταν χειρόγραφα ή γραμμένα στην γραφομηχανή, ορθογραφημένα ή ανορθόγραφα (ίσως γιατί ο ίδιος ήταν εξαιρετικά ανορθόγραφος), αλλά ακόμη ποιο ήταν το χρώμα της μπλούζας που φορούσαν ή των παπουτσιών τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μια μνήμη που, όπως έχει πει η ποιήτρια Τζένη Μαστοράκη, και το έχει καταγράψει ο Μένης Κουμανταρέας, ο Κοντός γνώριζε την ακριβή ώρα που ο Γιώργος Σαββίδης έστριβε στις 13 Απριλίου του 1959 την γωνία Ακαδημίας και Μπενάκη καθ’ οδόν προς το σπίτι του, στην πλατεία Αιγύπτου. Ή πόσοι ακριβώς ήταν οι κομμουνιστές – το όνομά τους, το μπόι τους, αν φορούσαν δαχτυλίδια, αν είχανε «τικ» – που επιστρέφοντας το ’55 από τις εξορίες τους, έγιναν εκδότες, μεταφράζοντας, με τα αγγλικά, τα γαλλικά και τα ιταλικά που είχανε μάθει στους χώρους της εκτόπισής τους, βιβλιαράκια ξένης λογοτεχνίας.
Η καθημερινή του διαδρομή από του Παπάγου, όπου έμενε, ως την Ακαδημίας όπου ήταν το γραφείο του, είχε καταφέρει να συνιστά για τον ίδιον μια ακένωτη, ανανεούμενη έκπληξη και με όση αγάπη μιλούσε για τη μητέρα του, με άλλη τόση αναφερόταν στον εφημεριδοπώλη που του προμήθευε την εφημερίδα του – πάντα «ΤΑ ΝΕΑ» – στον υπαίθριο πάγκο του, στη συμβολή της Ακαδημίας με την Χαριλάου Τρικούπη, θεωρώντας αυτή την καθημερινή διαδρομή κάτι το τόσο περιπετειώδες, ώστε οποιοδήποτε άλλο ταξίδι να του γίνεται σχεδόν αδιανόητο. Κάνοντας την εκτίμησή του για τον Μίλτο Σαχτούρη ακόμη μεγαλύτερη, σε σχέση μ’ εκείνη που θα μπορούσε να έχει για έναν πολυταξιδεμένο ποιητή, καθώς ο δημιουργός των ποιητικών βιβλίων «Η λησμονημένη» και «Το σκεύος» είχε ομολογήσει πως το πιο μακρινό ταξίδι που είχε ποτέ επιχειρήσει ήταν ως τους Δελφούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Από τους ταμίες των κινηματογράφων και τους πλανόδιους λαχειοπώλες ως τους βοηθούς των σερβιτόρων στις ταβέρνες όπου σύχναζε, είχε δημιουργήσει ένα δίχτυ μορφών, όπως συντηρεί κανείς ένα προστατευτικό για τον ίδιο εικονοστάσι. Σάμπως και αυτή η καθημερινή ολιγόλεπτη επαφή είχε δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια σχέση που θα μπορούσε να έχει εξελιχθεί ή μάλλον ο Κοντός την θεωρούσε ήδη μια μεγάλη φιλία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Πάντα σε συνδυασμό μ’ έναν στίχο του Διονυσίου Σολωμού, του Τάσου Λειβαδίτη (με επιλογές του ίδιου του Κοντού έχει δημοσιευτεί μια θαυμάσια ανθολογία ποιημάτων του δημιουργού του βιβλίου «Βιολέτες για μιαν εποχή»), του Γιώργου Σεφέρη, της Μέλπως Αξιώτη, του Τάκη Σικόπουλου (που τον λάτρευε), θεωρώντας πως με τον τρόπο αυτό συμβάλλει στην «αθανασία» ενός προσώπου που θα ήθελε να το θυμούνται, όσο γίνεται περισσότεροι, όπως ακριβώς το αναπολούσε ο ίδιος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Θα ‘λεγε κανείς πως κυριολεκτικά ανέπνεε και ζούσε για το σινάφι του, τόσο για τους ποιητές και τους ζωγράφους (έχει εικονογραφήσει το σύνολο των βιβλίων του μια πλειάδα σύγχρονων, πολύ σημαντικών νεοελλήνων ζωγράφων), όσο και για τους μουσικούς ή ηθοποιούς που, ακόμη και οι πιο μεμπτές τους συμπεριφορές, αντί να τον εξοργίζουν, όπως συνέβαινε όταν παρατηρούνταν σ’ έναν αστό, σ’ έναν καλλιτέχνη όχι μόνον συγχωρούνταν, αλλά σχεδόν εξαγιάζονταν, αφού παρέμεναν μια αποφασιστική προϋπόθεση για τη δημιουργία ενός έργου τέχνης.
Παρά την υπογραμμισμένη σε κείμενα και συνεντεύξεις βεβαιότητά του πως το μέλλον – ακόμη κι ενός πολύ καλού ποιητή – δεν είναι παρά δύο, τρεις το πολύ, σελίδες σε μιαν ανθολογία, παραμένει κάτι απαρομοίαστο η αισιοδοξία του, όσον αφορά στην επιβίωση της ίδιας της ποίησης, ώστε να είναι σχεδόν αδιάφορο για το ποια ονόματα θα την στοιχειοθετήσουν.
Εμοιαζε σαν οι λογαριασμοί του με τον χρόνο να «τακτοποιούνται» όχι με κάτι απτό, όπως η καταχώριση σ’ ένα πάνθεον με αμετακίνητες – όσο γίνεται – στη σημασία τους μορφές, αλλά με τον αριθμό των φίλων που έχει αποκτήσει κανείς. Σε βαθμό μάλιστα, ώστε να μπορεί να λογαριαστεί σήμερα ως ο ποιητής με τις περισσότερες αφιερώσεις ποιημάτων και κειμένων του σε δημιουργούς που, αν μη τι άλλο, καλύπτουν μια τεράστια γκάμα καλλιτεχνικών επιδόσεων, όπως εξικνούνται από τον Μάνο Χατζιδάκι και την Βίκυ Μοσχολιού ως τον σκηνογράφο Γιώργο Πάτσα και τον ποιητή και εκδότη Μιχάλη Μεϊμάρη.
Μια τόση εμμονή με τους φίλους του καλλιτέχνες (άνετα θα μπορούσε να έχει υιοθετήσει ως δικό του τον τίτλο του υπέροχου πεζογραφήματος του Δημήτρη Νόλλα «Ονειρεύομαι τους φίλους μου»), αλλά και με όσους θαύμαζε, αν και δεν τους είχε γνωρίσει, ώστε ακόμη και μέσα στην εντατική, σε πλήρη σύγχυση, να έχει ρωτήσει «πώς είναι στην υγεία της η Μαρίκα Κοτοπούλη». Εχοντας δακρύσει, επίσης μέσα στην εντατική, αναγνωρίζοντάς τον, τη στιγμή μάλιστα που έφευγε, από τις πλάτες του, τον Κώστα Καζάκο.
Μοιάζει σαν ένα ραντεβού της συλλογικής μας μνήμης. Δεν έχει σημασία αν ο τόπος και οι συνθήκες ήταν διαφορετικά. Είναι κοινή η αναφορά. Οπως λέμε «Πού ήσουν και τι έκανες το βράδυ που μπήκε το τανκ στο Πολυτεχνείο;».
Ή «Πώς έμαθες ότι έγινε το πραξικόπημα της Χούντας την 21η Απριλίου 1967;». Είναι τότε που συσσωρεύονται οι προσωπικές μαρτυρίες για να συγκροτήσουν το κοινωνικό και συναισθηματικό αποτύπωμα ενός ιστορικού γεγονότος.
Μόνο που όσον αφορά την ανακοίνωση του Δημοψηφίσματος του 2015 που έγινε από τον Αλέξη Τσίπρα σαν σήμερα πριν από έντεκα χρόνια, αυτό το αποτύπωμα είναι μέρος της ίδιας της Ιστορίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αμφιβάλλω αν εκείνη τη νύχτα υπήρχαν πολλοί εντελώς ανέμελοι συμπολίτες μας. Διατηρούσαμε τις προφάσεις της καθημερινότητας, συνεχίζαμε την κοινωνική μας ζωή, αλλά τις τελευταίες μέρες ζούσαμε με την αγωνία της βόμβας που θα έσκαγε, της μετωπικής σύγκρουσης με ένα αδιευκρίνιστο «αύριο». Ανεξάρτητα από σε ποια πλευρά βρισκόταν ο καθένας, τι πίστευε και τι υποστήριζε, το αδιέξοδο ήταν ορατό απ’ όλους.
Για κάποιους αυτό σηματοδοτούσε μια «έξοδο», για άλλους την απειλή ενός άλματος στο κενό. Και οι μεν και οι δε όμως ξεχείλιζαν από συναίσθημα· διότι σε αυτό αποσκοπούσε ακόμη και η αόριστη διατύπωση της ανακοίνωσης του Δημοψηφίσματος. Να πάει στην άκρη η λογική· να αναχθεί η γλώσσα του θυμικού σε κυρίαρχο πολιτικό λόγο.
Επί προσωπικού, η μετωπική με βρήκε στο τέλος μιας ανοιχτής πρόβας των «Τρωάδων» του Ευριπίδη που, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, θα παρουσιαζόταν στην Επίδαυρο. Ενας συνάδελφος έτυχε να ήταν εκεί και μοιραστήκαμε την αγωνία μας όταν χρειάστηκε να κλείσουμε τα κινητά μας, για να παρακολουθήσουμε την παράσταση. Ακουγα την «Εκάβη» να λέει, διά στόματος Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη, ότι αν είναι να αφανιστούμε για να μας γράψει η Ιστορία, καλύτερα να μείνουμε ιστορικά αχαρτογράφητοι και σε αυτήν τη φράση έκανα προβολή της κατάστασης που βιώναμε. Και μετά το σοκ, όταν είδα τα μηνύματα – αυτά που δεν καταλάβαινα και δεν μπορούσαν να μου εξηγήσουν οι φίλοι με τους οποίους μιλούσα στο τηλέφωνο, αλλόφρονες κι αυτοί από τις εξελίξεις. Στη διαδρομή μέχρι το σπίτι αντίκριζα μια αλλόκοτη πόλη, στην αρχή δεν είχα καταλάβει γιατί είχαν σχηματιστεί ουρές μπροστά από τα ΑΤΜ. Και κάπου στο βάθος του μυαλού μου είχε αρχίσει να σχηματίζεται η εντύπωση ότι αυτή ήταν a day to remember που λένε και στο χωριό μου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Οπως ήταν και όλη η εβδομάδα που ακολούθησε. Σαν να συμπυκνώθηκαν σε αυτήν απωθημένα, ιδεοληψίες, αρχές, προκαταλήψεις, αγωνίες, αμφισβητήσεις χρόνων. Μαλώσαμε με φίλους, συγκρουσθήκαμε με συγγενείς, σχέσεις χάλασαν και άλλες έδεσαν, ζήσαμε έναν επικοινωνιακό και διαδικτυακό εμφύλιο με αθρόες δολοφονίες χαρακτήρων, με λίστες «προδοτών» και «πατριωτών». Αναρωτιέμαι τι θα συνέβαινε, αν τότε ξέραμε το παρασκήνιο που γνωρίζουμε σήμερα – και πολύ αμφιβάλλω αν θα άλλαζε κάτι. Οταν πρωταγωνιστεί τόσο καταλυτικά το συναίσθημα, η λογική και η γνώση χάνουν την αντικειμενική τους αξία και αργούν πολύ να την ανακτήσουν. Μην πω ότι, από τότε, δεν την έχουν ανακτήσει ακόμη.
Ο Πασκάλ Ντοριζόν άφησε την τελευταία του πνοή το Σάββατο (27/6), σε ηλικία 63 ετών, ύστερα από προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα.
Υπήρξε διεθνής διαιτητής από το 1988 έως το 2003 και θεωρήθηκε ένας από τους κορυφαίους Γάλλους ρέφερι της δεκαετίας του ’90, με τη γαλλική ομοσπονδία να τον τιμά με το Ballon de Cristal για την προσφορά του στο άθλημα.
Στην πολυετή καριέρα του διηύθυνε συνολικά 826 αγώνες πρώτης κατηγορίας, εκ των οποίων οι 416 στην Pro A, 210 διεθνείς αναμετρήσεις και έξι ευρωπαϊκούς τελικούς. Παράλληλα, έγινε ο τρίτος Γάλλος διαιτητής που σφύριξε τελικό της EuroLeague, ενώ για περισσότερες από δύο δεκαετίες ήταν ο τελευταίος Γάλλος που διηύθυνε τελικό EuroBasket, τον αγώνα ανάμεσα στην Ιταλία και την Ισπανία το 1999. Το συγκεκριμένο επίτευγμα ισοφάρισε μόλις το 2025 ο Γιοάν Ροσό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στην Ελλάδα, το όνομά του έμεινε χαραγμένο στον ιστορικό τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1996 στο Παρίσι, όταν ο Παναθηναϊκός επικράτησε της Μπαρτσελόνα και κατέκτησε το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο της ιστορίας του.
Ο Ντοριζόν, μαζί με τον Ισραηλινό Ρούμπεν Βιρόβνικ, είχε βρεθεί στο επίκεντρο της συζήτησης για τη φάση με το περίφημο κόψιμο του Στόγιαν Βράνκοβιτς στον Χοσέ Αντόνιο Μοντέρο, με τους Καταλανούς να υποστηρίζουν ότι η μπάλα είχε βρει το ταμπλό πριν από την επέμβαση του Σέρβου σέντερ.
Κίνηση με φόντο το μέλλον από τον Άρη.
Μετά από τους Ντιαντί, Νινγκ και Ματάρ μεταξύ άλλων, οι Θεσσαλονικείς προχωρούν σε ακόμη μία επένδυση με τον Ντιαλό Σανουσί.
Ο 2οχρονος Αφρικανός μέσος ανήκε από το 2024 στη Νόρτσελαντ, έχοντας επτά συμμετοχές με τις μικρές ομάδες και παρουσία στην πρώτη ομάδα αλλά δίχως να αγωνιστεί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Σανουσί φτάνει αύριο (28/06) στη Θεσσαλονίκη και τη Δευτέρα θα περάσει από ιατρικά/εργομετρικά, ώστε ακολούθως να υπογράψει συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας με τον Άρη
Με το μεγάλο πακέτο αγροτικών πληρωμών, που σύμφωνα με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτη Σχοινά θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα, μέσω της νέας δομής της ΑΑΔΕ, καθώς και με την καταβολή ενίσχυσης ύψους 20 εκατ. ευρώ στους ρυζοπαραγωγούς μέσω de minimis τη Δευτέρα ή την Τρίτη, ανοίγει ο κύκλος των πληρωμών προς τους παραγωγούς, όπως ανέφερε ο ίδιος σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ.
«Το μεγάλο πακέτο πληρωμών θα γίνει τη Δευτέρα. Πιστεύω ότι θα εκπλήξουμε θετικά με το ποσό της Δευτέρας», δήλωσε ο υπουργός, διευκρινίζοντας ότι «θα δώσουμε αυτό το ποσό μέσα από το νέο σύστημα, όχι μέσω του παλιού ΟΠΕΚΕΠΕ. Μέσω αυτής της νέας δομής που φτιάχνουμε τώρα με υπομονή, με επιμονή, δηλαδή την ΑΑΔΕ».
Αναφερόμενος στην ενίσχυση των ρυζοπαραγωγών, ο κ. Σχοινάς είπε: «Δευτέρα ή Τρίτη θα πληρώσουμε 20 εκατομμύρια ενίσχυση για το ρύζι μέσω de minimis. Είναι αποτέλεσμα της ζημιάς που πάθανε τα τελευταία χρόνια. Στο βάθος υπάρχει μια πιο ριζική λύση που είναι να εντάξουμε όλον αυτόν τον ορίζοντα σε ένα μεγάλο πρόγραμμα περιφερειακής ανάπτυξης, όπως έκαναν οι Ισπανοί στη Βαλένθια.»
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Για τη μεταρρύθμιση του συστήματος πληρωμών επισήμανε ότι «οι έλεγχοι θα συνεχιστούν γιατί είναι ο μόνος τρόπος για να βεβαιώσουμε τους πραγματικούς δικαιούχους ότι δεν θα χάσουν λεφτά». Όπως είπε, «οι πραγματικοί δικαιούχοι δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα από αυτή τη μεταρρύθμιση», ενώ πρόσθεσε ότι «για πρώτη φορά πιστεύω ότι όλοι οι αγρότες θα ξέρουν τι παίρνουν και πότε το παίρνουν και αυτοί που δεν παίρνουν θα ξέρουν τι πρέπει να διορθώσουν για να το πάρουν».
Για το πρόγραμμα αντιμετώπισης του λαγοκέφαλου, ο υπουργός τόνισε ότι η αποζημίωση θα ανέρχεται σε «5,33 ευρώ το κιλό. Καθαρή τιμή μόνο για τους ψαράδες που σηκώνουν αυτά τα ξενικά είδη. Αν χρειαστεί να το επεκτείνουμε και στην υπόλοιπη χώρα, θα το κάνουμε σε συνεργασία και με το υπουργείο Περιβάλλοντος. Οι ψαράδες θα πιάνουν και οι περιφέρειες θα κάνουν τα επόμενα βήματα και εμείς θα πληρώνουμε».
Τέλος, ερωτηθείς για τις επόμενες εθνικές εκλογές, ο κ. Σχοινάς εκτίμησε ότι «οι εκλογές πιστεύω ότι θα γίνουν την άνοιξη. Είναι μια προσωπική μου εκτίμηση», ενώ πρόσθεσε ότι «όταν ο Έλληνας φθάσει πάνω από τη κάλπη θα αποφασίσει με ένα κριτήριο “ποιος μπορεί να κρατήσει το πηδάλιο σε έναν δύσκολο κόσμο”. Και η απάντηση είναι προφανής “ο Κυριάκος και η ΝΔ”».
Η Γαλλία δεν άφησε περιθώρια στη Νορβηγία για την πρωτιά του 9ου ομίλου και με τον απίστευτο Ουσμάν Ντεμπελέ εξασφάλισε την πρωτιά του ομίλου και ετοιμάζεται για τα νοκ-άουτ της διοργάνωσης, όπου περιμένει τον αντίπαλο της.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΟΜΑΔΑ (@omadatanea)
Το ματς
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Από την πρώτη φασή του παιχνιδιού η Γαλλία μπήκε με τη θέληση να… καθαρίσει το παιχνίδι από την αρχή. Ο Κιλιάν Εμπαπέ στο πρώτο μόλις λεπτό σημάδεψε το δοκάρι της εστίας των Νορβηγών. Μόλις στο 7ο λεπτό, ο Ουσμάν Ντεμπελέ έβαλε τους τρικολόρ σε θέση οδηγού με ένα πανέμορφο σουτ. Η συνέχεια ήταν καταιγιστική για τους Γάλλους, που δεν σταμάτησαν εκεί και εκμεταλλεύτηκαν πλήρως τα επιθετικά όπλα που διαθέτουν στο ρόστερ τους.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη FIFA World Cup (@fifaworldcup)
Ο επιθετικός της Παρί Σεν Ζερμέν δεν σταμάτησε εκεί, αφού σκόραρε στο 20ο λεπτό, για να έρθει λίγο μετά την επαναφορά ο Άσγκαρντ, για να μειώσει για τους Βίκινγκς. Ο Ντεμπελέ όμως ήταν ξανά εκεί, για να ολοκληρώσει ένα εντυπωσιακό χατ-τρικ, στο 32ο λεπτό, το οποίο τον έβαλε στα βιβλία της ιστορίας του Μουντιάλ. Το 3-1 ήταν και το σκορ του πρώτου ημιχρόνου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στο δεύτερο μισό οι Νορβηγοί προσπάθησαν να μειώσουν, έτσι ώστε να διεκδικήσουν κάτι από την αναμέτρηση. Ωστόσο, παρά την πίεση και τις ευκαιρίες που έχασαν, οι Γάλλοι τους εμπόδισαν και κατάφεραν να διατηρήσουν το σκορ, μέχρι και το σφύριγμα της λήξης.
Οι συνθέσεις των δύο ομάδωνΝορβηγία: Σέλβικ, Όστιγκαρντ, Μπγιόρκαν, Φάλτσενερ, Μπεργκ. Άουρσνες, Θορστβεντ, Άσγκαρντ, Σγιέλντρουπ, Μποπ, Λάρσεν
Γαλλία: Μενιάν, Κουντέ, Ουπαμεκανό, Λακρουά, Ερνάντεζ, Κονέ, Τσουαμενί, Ντεμπελέ, Ολίσε, Ντουέ, Εμπαπέ
Σκόρερς: Ντεμπελέ 7′, 20′, 32′, Άσγκαρντ 21′, Ντουέ 90+4′
MVP: Ντεμπελέ (Γαλλία)
Διαιτητής: Μάικλ Όλιβερ (Αγγλία)
Γήπεδο: Gillette Stadium
Νέα ένταση καταγράφεται στις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, μετά το περιστατικό με το εμπορικό πλοίο στα Στενά του Ορμούζ και τις επακόλουθες αμερικανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή. Η CENTCOM ανακοίνωσε ότι προχώρησε σε πλήγματα εναντίον ιρανικών στόχων, υποστηρίζοντας ότι η ενέργεια αποτελεί απάντηση στην επίθεση κατά του πλοίου και αποσκοπεί στη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας.
Ο αμερικανικός στρατός πραγματοποίησε πλήγματα εναντίον στόχων στο Ιράν την Παρασκευή, σύμφωνα με ανακοίνωση της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ. Η επιχείρηση περιλάμβανε επιθέσεις από αμερικανικά αεροσκάφη σε ιρανικές εγκαταστάσεις αποθήκευσης πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, καθώς και σε παράκτιες τοποθεσίες ραντάρ.
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, τα πλήγματα αποτελούν απάντηση στην επίθεση της Τεχεράνης σε εμπορικό πλοίο που έπλεε στα Στενά του Ορμούζ, γεγονός που προκάλεσε ένταση στην περιοχή. Οι αμερικανικές δυνάμεις υπογράμμισαν ότι η ενέργεια είχε ως στόχο να αποτραπούν περαιτέρω εχθρικές ενέργειες και να διασφαλιστεί η ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα διεθνή ύδατα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σύμφωνα με ανακοίνωση της CENTCOM, αμερικανικά αεροσκάφη εξαπέλυσαν επιθέσεις εναντίον αποθηκευτικών εγκαταστάσεων ιρανικών πυραύλων και drones, καθώς και παράκτιων σταθμών ραντάρ. Οι επιχειρήσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν μετά την επίθεση του Ιράν στις 25 Ιουνίου κατά του πλοίου M/V Ever Lovely με drone.
— U.S. Central Command (@CENTCOM) June 26, 2026
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η CENTCOM στην ανακοίνωσή της υπογραμμίζει ότι: «η απρόκλητη επιθετικότητα των ιρανικών δυνάμεων κατά της εμπορικής ναυσιπλοΐας παραβίασε σαφώς την εκεχειρία». Όπως σημειώνεται στην ίδια ανακοίνωση, η επικίνδυνη συμπεριφορά του Ιράν υπονομεύει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, τη στιγμή που οι εμπορικές ροές αυξάνονται μέσω αυτού του ζωτικής σημασίας διεθνούς διαδρόμου εμπορίου.
Παράλληλα, η Διοίκηση Κεντρικών Δυνάμεων των ΗΠΑ ανέφερε ότι «οι δυνάμεις της CENTCOM συνεχίζουν να παρέχουν συντονισμό για την ασφαλή διέλευση και υποστήριξη σε εμπορικά πλοία που διασχίζουν το Στενό». Επισημαίνεται ότι ο αμερικανικός στρατός παραμένει παρών και σε πλήρη ετοιμότητα, προκειμένου να διασφαλίζει πως όλες οι πτυχές της συμφωνίας με το Ιράν τηρούνται και εφαρμόζονται στο ακέραιο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });«Η αντίδρασή μας αυτή τη φορά θα είναι άνευ προηγουμένου», προειδοποίησε μετά την αμερικανική επίθεση ο Ιμπραήμ αλ-Φικάρ, Ιρανός στρατιωτικός αξιωματικός και επίσημος εκπρόσωπος του Κεντρικού Αρχηγείου «Χατάμ αλ-Ανμπίγια» του επιχειρησιακού κέντρου διοίκησης που συντονίζει τις τακτικές ένοπλες δυνάμεις του Ιράν και το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC).
Από την πλευρά τους, οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν προανήγγειλαν ότι η απάντησή τους στα αμερικανικά πλήγματα θα είναι «άμεση και αποφασιστική», σύμφωνα με όσα μετέδωσε η ιρανική κρατική τηλεόραση.
Στην ίδια ανακοίνωση, οι Φρουροί της Επανάστασης ανέφεραν πως απέκρουσαν επίθεση των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στην περιοχή Σιρίκ, που βρίσκεται στα Στενά του Ορμούζ, επισημαίνοντας ότι παραμένουν σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα.
Σημειώνεται ότι, την Παρασκευή (26/6) ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε το Ιράν ότι παραβίασε τη συμφωνία εκεχειρίας, υποστηρίζοντας πως εξαπέλυσε τουλάχιστον τέσσερα drones αυτοκτονίας εναντίον πλοίων που διέπλεαν τα Στενά του Ορμούζ. Σύμφωνα με τον Αμερικανό Πρόεδρο, ένα από τα drones έπληξε το κατάστρωμα φορτηγού πλοίου, ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις κατέρριψαν τα υπόλοιπα τρία.
Ειδικότερα, ο Τραμπ ανέφερε σε ανάρτησή του στο Truth Social: «Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν εξαπέλυσε τουλάχιστον τέσσερα drones αυτοκτονίας εναντίον πλοίων που διέπλεαν τα Στενά του Ορμούζ. Ένα από τα drones έπληξε το ανώτερο κατάστρωμα μεγάλου και ιδιαίτερα ακριβού φορτηγού πλοίου. Προκλήθηκαν ζημιές, ωστόσο το πλοίο μπόρεσε να συνεχίσει την πορεία του. Καταρρίψαμε τα άλλα τρία drones. Προφανώς, πρόκειται για μια ανόητη παραβίαση της συμφωνίας εκεχειρίας μας».
Μετά τη νίκη του Μεξικού με 3-0 απέναντι στην Τσεχία, οι φίλαθλοι της ομάδας πανηγύρισαν έξω στον δρόμο μέσα στη βροχή, δίνοντας ξεχωριστό χρώμα στην ατμόσφαιρα.
Οι Μεξικανοί συμμετείχαν στο Viking Row, τον χαρακτηριστικό πανηγυρισμό που έχει συνδεθεί με τους Νορβηγούς.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΟΜΑΔΑ (@omadatanea)
Ελεύθεροι αφέθηκαν, μετά τις απολογίες τους την Παρασκευή (26/6), τα πέντε μέλη της οικογένειας Καργάκη, τα οποία κατηγορούνται για την υπόθεση της έκρηξης αυτοσχέδιου εκρηκτικού μηχανισμού, που συνδέεται με τα αιματηρά γεγονότα στα Βορίζια.
Σύμφωνα με το neakriti.gr, χωρίς περιοριστικούς όρους αφέθηκαν ελεύθεροι ο 43χρονος γαμπρός του Φανούρη Καργάκη και ένας 48χρονος αγροτοσυνδικαλιστής συγγενής του, οι οποίοι κατηγορούνται για εμπλοκή στην αιματοχυσία στα Βορίζια.
Αντίθετα, σε τρία ακόμη μέλη της οικογένειας, που κρατούνταν για υπόθεση ζωοκλοπής —τον σύζυγο της μεγαλύτερης αδελφής του Φανούρη Καργάκη, τον ανιψιό του και τον αδελφό του 39χρονου— επιβλήθηκαν οι περιοριστικοί όροι της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, της υποχρεωτικής παρουσίας στο Αστυνομικό Τμήμα, της απαγόρευσης προσέγγισης της αντίδικης οικογένειας και της απαγόρευσης διαμονής εντός των διοικητικών ορίων του δήμου Φαιστού.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Παρά την απόφαση για την αποφυλάκισή τους στην υπόθεση της έκρηξης, όλοι παραμένουν στη φυλακή, καθώς είναι ήδη προφυλακισμένοι για άλλες υποθέσεις που σχετίζονται είτε με το διπλό φονικό είτε με ζωοκλοπές.
Κατά τις απολογίες τους, οι συνήγοροι υπεράσπισης επανέλαβαν ότι, κατά την άποψή τους, οι κατηγορίες δεν στηρίζονται σε επαρκή αποδεικτικά στοιχεία. Υποστήριξαν ότι η δικογραφία βασίζεται κυρίως σε υποθέσεις και μαρτυρικές καταθέσεις, ενώ έκαναν λόγο για διεύρυνση του κατηγορητηρίου χωρίς επαρκή τεκμηρίωση.
Η Ρεάλ Μαδρίτης ανακοίνωσε την αποχώρηση του Ντάνι Θεμπάγιος, βάζοντας τέλος σε μια πολυετή παρουσία του Ισπανού μέσου στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου».
Οι δύο πλευρές έφτασαν σε συμφωνία για την κοινή συναινέσει λύση της συνεργασίας τους, παρότι το συμβόλαιο του 29χρονου άσου είχε ισχύ έως το καλοκαίρι του 2027.
Ο Θεμπάγιος αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι της «βασίλισσας» από το 2017, με ένα διάλειμμα δύο ετών ως δανεικός στην Άρσεναλ, συμβάλλοντας σε μια ιδιαίτερα γεμάτη περίοδο για την καριέρα του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Συνολικά, με τη φανέλα της Ρεάλ κατέγραψε 215 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, σημειώνοντας 7 γκολ και 16 ασίστ, ενώ πανηγύρισε 16 τίτλους σε Ισπανία και Ευρώπη.
Comunicado Oficial: Ceballos.
— Real Madrid C.F. (@realmadrid) June 26, 2026
Ένας από τους εμπλεκόμενους στη φονική συμπλοκή στην Καλλιθέα, η οποία είχε ως τραγικό αποτέλεσμα τον θάνατο ενός 15χρονου, εμφανίστηκε αυτοβούλως στις Αρχές.
Σύμφωνα με το MEGA πρόκειται για τον οδηγό του ΙΧ που μετέφερε και άλλα άτομα στην πλατεία και ενεπλάκησαν στο αιματηρό επεισόδιο. Τον νεαρό συνόδευε ο δικηγόρος του. Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν συνελήφθη, καθώς είχε ήδη εκπνεύσει το χρονικό περιθώριο του αυτοφώρου και αναμένεται να οδηγηθεί απευθείας στον εισαγγελέα στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας.
Νωρίτερα το πρωί οι 7 συλληφθέντες μεταξύ των οποίων και ο φερόμενος δράστης οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα. Σε βάρος των νεαρών ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά περίπτωση για ανθρωποκτονία με δόλο, συμπλοκή από την οποία προκλήθηκε θάνατος, επικίνδυνη σωματική βλάβη και παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο 17χρονος που ομολόγησε, ότι εκείνος μαχαίρωσε το 15χρονο θύμα, σύμφωνα με πληροφορίες υποστηρίζει, ότι δεν ήθελε να τον σκοτώσει. «Δεν είχα πρόθεση να σκοτώσω τον 15χρονο. Το μαχαίρι βρισκόταν στα χέρια του αρχικώς. Κατά τη διάρκεια της συμπλοκής άρπαξα το μαχαίρι από εκείνον και τον τραυμάτισα, με σκοπό, όχι να του αφαιρέσω την ζωή αλλά να τον τραυματίσω», ισχυρίστηκε ο 17χρονος.
Στην ίδια γραμμή και ο πατέρας του, ο οποίος μιλώντας στο Mega υποστήριξε πως ο γιός του ήταν σε άμυνα.
Η οικογένεια του 15χρονου ζητά σεβασμό στο πένθος και αυστηρή τιμωρία των υπευθύνωνΗ οικογένεια του 15χρονου που έχασε τη ζωή του στο αιματηρό επεισόδιο στην Καλλιθέα δηλώνει μέσω των δικηγόρων της, Θέμη Σοφού και Ανδρέα Λοβέρδου, ότι θα σταθεί νομικά απέναντι σε όσους θεωρούνται υπεύθυνοι για τον θάνατο του παιδιού, καθώς και σε τυχόν συνεργούς τους, ανεξάρτητα από το αν είναι ανήλικοι ή ενήλικοι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Παράλληλα, με αφορμή σχόλια και αναφορές στα μέσα ενημέρωσης και στα social media ξεκαθαρίζει ότι επιφυλάσσεται να κινηθεί νομικά, σε περίπτωση που θεωρήσει πως προσβάλλεται η μνήμη του 15χρονου.
Στην ανακοίνωση υπογραμμίζεται, ότι η «αγριότητα» του περιστατικού που οδήγησε στη δολοφονία του 15χρονου θα αναδειχθεί με όλα τα νόμιμα μέσα, ενώ η οικογένεια ζητά την αυστηρότατη τιμωρία όλων των εμπλεκομένων, χωρίς ανοχή σε ελαφρυντικές περιστάσεις ή δικαιολογήσεις των δραστών.
«Η οικογένεια θρηνεί και παρακαλεί να γίνει αυτό σεβαστό», καταλήγει η ανακοίνωση των πληρεξούσιων δικηγόρων.
Αναλυτικά η ανακοίνωσηΗ δικηγορική Εταιρία «ΣΟΦΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ» εκπροσωπεί την οικογένεια του δολοφονηθέντος 15χρονου Πάρη στην Καλλιθέα.
Προτιθέμεθα να δηλώσουμε υποστήριξη κατηγορίας ενώπιον της Ανακριτικής Αρχής σε βάρος των δολοφόνων και των συνεργών τους, και κατά παντός υπαιτίου προσώπου, είτε ανηλίκου, είτε ενηλίκου. Σχόλια και επισημάνσεις για το δολοφονηθέν 15χρονο παιδί και την οικογένειά του (σε social media, ιστοσελίδες, ή/και λοιπά δημοσιογραφικά και τηλεοπτικά μέσα), αποκρούονται από την οικογένεια, η οποία επιφυλάσσεται, παντός δικαιώματος για την προσβολή της μνήμης του. Η αγριότητα που επεδείχθη κατά το συγκεκριμένο συμβάν με αποτέλεσμα τη δολοφονία του 15χρονου Πάρη, θα αναδειχθεί με όλα τα νόμιμα μέσα από τον πατέρα και τη μητέρα του, ζητώντας την αυστηρότατη τιμώρηση όλων των εμπλεκομένων χωρίς ανοχή οιασδήποτε ελαφρυντικής περίστασης ή δικαιολόγησης των δολοφόνων.
Η οικογένεια θρηνεί και παρακαλεί να γίνει αυτό σεβαστό.
Οι συνήγοροι και πληρεξούσιοι Δικηγόροι
Θέμης Σοφός, Ανδρέας Λοβέρδος