Τεχνολογία

Μια κινηματογραφική καταδίωξη σημειώθηκε το απόγευμα του Σαββάτου (28/3) στην Καλλιθέα, όταν οδηγός αυτοκινήτου αγνόησε σήμα αστυνομικών για έλεγχο, προκαλώντας μια θεαματική καταδίωξη στους κεντρικούς δρόμους της περιοχής.

Στην προσπάθειά του να διαφύγει, ο οδηγός εισήλθε ανάποδα στην οδό Πειραιώς, βάζοντας σε κίνδυνο διερχόμενα οχήματα. Βίντεο-ντοκουμέντο που εξασφάλισε το MEGA, κατέγραψε καρέ-καρέ την ένταση της καταδίωξης, με το λευκό αυτοκίνητο να κινείται επικίνδυνα και τους αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ να το ακολουθούν σε μικρή απόσταση.

Ο 30χρονος οδηγός, σύμφωνα με τις πληροφορίες, συνέχισε την ξέφρενη πορεία του μπαίνοντας ανάποδα σε στενά, ενώ φέρεται να επιχείρησε να εμβολίσει τους αστυνομικούς που τον καταδίωκαν. Τελικά, μαζί με τον συνεπιβάτη του, εγκατέλειψαν το όχημα στην περιοχή του Ταύρου. Οι δύο άνδρες προσπάθησαν να διαφύγουν πεζή, τρέχοντας μέσα στα στενά της περιοχής. Ωστόσο, εντοπίστηκαν γρήγορα από τους αστυνομικούς, οι οποίοι τους καταδίωξαν και τους συνέλαβαν.

Κατά τη διάρκεια του ελέγχου, στον οδηγό βρέθηκε μικροποσότητα ναρκωτικών ουσιών. Οι δύο συλληφθέντες οδηγήθηκαν ενώπιον του εισαγγελέα για τα περαιτέρω.

Η απλή δημοσιογραφική καταγραφή θέλει τη δίκη των Τεμπών ή και «μητέρα των δικών» να συνεχίζεται την 1η Απριλίου. Εξάλλου η πρώτη μέρα της διαδικασίας την περασμένη Δευτέρα σε μια κατάμεστη αίθουσα του Πανεπιστημίου της Θεσσαλίας στη Λάρισα και μέσα σε πολλά φλας και κάμερες διεκόπη. Και η έδρα κατάφερε να φτάσει στην ανάγνωση μόλις πέντε ονομάτων από τον κατάλογο των κατηγορουμένων.

Η παύση, η αλήθεια είναι, έγινε κάπως άδοξα και κάπως πικρά. Κυρίως για τους συγγενείς των θυμάτων οι οποίοι διαπίστωσαν πολύ γρήγορα ότι και ο χώρος δεν πληροί τα κριτήρια μιας τέτοιας μεγάλης και σοβαρής δίκης αλλά και ότι μπροστά τους έχουν έναν δεύτερο Γολγοθά μετά τον τραγικό θάνατο των ανθρώπων τους στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών. Το μαρτύριο της σταγόνας.

Η φαντασιακή εκδοχή των πραγμάτων τώρα προσπαθεί να σκεφτεί το ενδεχόμενο στην έδρα να καθόταν ένας δικαστής σαν τον Γιάννη Ντεγιάννη (1914 – 27 Μαΐου 2006). Τον θρυλικό εφέτη που δίκασε τους πρωταίτιους της χούντας. Οχι, το παραπάνω «what if» δεν έχει να κάνει με κάποιο είδος σύγκρισης με τη σημερινή πρόεδρο της έδρας του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας Γεωργία Στεφανίδου. Θα ήταν εξάλλου άδικο αφού και η διαδικασία δεν έχει ουσιαστικά ξεκινήσει και δεν χωρούν ακόμα αξιολογικά κριτήρια. Προς Θεού.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Παρ’ όλα αυτά, σε μία μετέωρη στιγμή για τη χώρα στα ζητήματα δικαιοσύνης, ο νους πάει σε εμβληματικούς δικαστές σαν εκείνον που δίκασε με απόλυτη ψυχραιμία και σοβαρότητα τους συνταγματάρχες της 21ης Απριλίου και έμεινε θρύλος με το όνομα και με τον τίτλο: «Ο εθνικός μας δικαστής». Πώς θα ήταν λοιπόν τα πράγματα αν κατά την πρώτη μέρα της πολύκροτης διαδικασίας ο Γιάννης Ντεγιάννης, ο εφέτης, ο ορειβάτης, ο ποιητής, έβλεπε την αίθουσα, τη στενότητα και όλες τις δυσκολίες της διαδικασίας;

Ο ίδιος σε διάφορες συνεντεύξεις που έδωσε μετά τη δίκη της χούντας αντιμετώπιζε τη δουλειά του ως ένα λειτούργημα αναγκαίο θεσμικά γι’ αυτό που λέγεται δημοκρατία αλλά και ως ένα απόλυτα ανθρώπινο λειτούργημα που χωράει και το λάθος, την επιείκεια, τη δεύτερη ματιά στα πράγματα.

Ελεγε με γλαφυρότητα, για παράδειγμα, πως μόνο ποινές με αναστολή έριχνε σε μοιχούς (ήταν αδίκημα μέχρι και το 1982!). Και όχι καμπάνες. Παρεμπιπτόντως η 21η Απριλίου τον βρήκε πρόεδρο Πρωτοδικών κάπου στα Καλάβρυτα και το τέλος της να επιλέγεται από τον πρόεδρο του ΑΠ για να δικάσει τους χουνταίους. Το πέτυχε ψύχραιμα και αριστοτεχνικά. Αυτό είναι που τον έκανε ανθρώπινο ακόμα και στις αντεγκλήσεις του με τους πρωταίτιους, όπως ο Στυλιανός Παττακός ή ο Γεώργιος Παπαδόπουλος. Δεν ήταν εύκολο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ηταν θρασείς οι κατηγορούμενοι. Ή απλώς άφωνοι. Αλλά αυτό είναι ταυτόχρονα που τον έκανε τότε αμείλικτο και άφοβο σε μια συνθήκη απόλυτα εύθραυστη, όπου είχαμε  τη μετάβαση από τη δικτατορία στην Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία, κι ενώ είχε μεσολαβήσει το δράμα της Κύπρου. Με τα σταγονίδια της χούντας δε ακόμη ενεργά γύρω του, αφού η δίκη ξεκίνησε το τρομερό καλοκαίρι του 1975 στις δικαστικές φυλακές του Κορυδαλλού.

Σήμερα βέβαια ζούμε σε εντελώς άλλη συνθήκη. Η δημοκρατία είναι κατακτημένη. Συγκρίσεις δεν χωρούν. Παρ’ όλα αυτά, η διακοπή της πρώτης μέρας της δίκης των Τεμπών σίγουρα θα ευαισθητοποιούσε τον «εθνικό δικαστή».

Βλέποντας δε ο Ντεγιάννης την αγωνία των συγγενών των θυμάτων, πιθανώς θα διέκοπτε από μόνος του την πρώτη μέρα της. Θα κατέβαινε δε από την έδρα και με το σύνολο των υπόλοιπων δικαστών θα έδινε μια έκτακτη συνέντευξη Τύπου εκεί έξω από την αίθουσα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και σε όλα τα ΜΜΕ, ζητώντας την παρέμβαση του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη και τη διαμόρφωση αξιοπρεπών όρων για τη διεξαγωγή της διαδικασίας. Ας το κάνουμε εικόνα πιο κινηματογραφικά: η συνέντευξη Τύπου θα ήταν ολιγόλεπτη και πυκνή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Από τη μεριά του ο Ντεγιάννης δεν θα είχε κανένα ίχνος συναισθηματισμού ή λυρισμού. Γεωμετρία. Απλώς σε άψογα ελληνικά χωρίς σαρδάμ – ο Ντεγιάννης δεν έκανε ποτέ σαρδάμ εξάλλου – θα ζητούσε ο χώρος της δίκης να είναι κανονικός και να μη δίνει το δικαίωμα σε κανέναν να σχετικοποιεί ή να αμφισβητεί τους όρους της Δικαιοσύνης. Αυστηρός.

Με μαύρο κοστούμι, σκυφτός, σχεδόν κουρασμένος, αλλά ταυτόχρονα με μια φλόγα στα μάτια, θα τερμάτιζε τη διαδικασία πριν εκείνη ξεκινήσει και θα κατευθυνόταν προς την έξοδο της αίθουσας. Συγγενείς των θυμάτων θα προσπαθούσαν να καταλάβουν τι ακριβώς πάει να κάνει. Οι Πλακιάδες θα τον ρωτούσαν απορημένοι.

Ο Ντεγιάννης, έχοντας την πείρα πολλών δεκαετιών από εκδικάσεις υποθέσεων, απλώς θα έκανε αυτό που θα είχε στο μυαλό του. Και που θα θεωρούσε ότι θα προασπίσει όχι απλώς τη δική του ακεραιότητα, αλλά πάνω από όλα τη λειτουργία της Δικαιοσύνης. «Καλώ τον κύριο υπουργό, την κυβέρνηση, την ηγεσία του Αρείου Πάγου και όλους τους υπευθύνους να ξαναδούν τη διάταξη του χώρου. Να πάρουμε όλοι μια μικρή αναβολή, να επιστρέψουμε εδώ και γρήγορα να αρχίσουμε να δικάζουμε την υπόθεσή μας. Ευχαριστώ όλους για την υπομονή. Κυρίως τους συγγενείς». Ο δικαστής Ντεγιάννης θα αποχωρούσε χωρίς λοιπές δηλώσεις.

Η 23η στροφή της Stoiximan GBL άρχισε το Σάββατο (28/3) με τρεις αναμετρήσεις, ενώ η αυλαία θα πέσει τη Δευτέρα (30/3) με το μεγάλο ντέρμπι ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό στο Telekom Center Athens.

Στα παιχνίδια της ημέρας, ο ΠΑΟΚ κυριάρχησε απέναντι στον Προμηθέα με το εμφατικό 100-70, ενώ ο Άρης πέρασε νικηφόρα από τη Ρόδο, επικρατώντας του Κολοσσού Ρόδου με 96-92.

Στην τελευταία αναμέτρηση της βραδιάς, το Περιστέρι πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση και πήρε σπουδαία εκτός έδρας νίκη απέναντι στην ΑΕΚ με 74-64.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Τα αποτελέσματα και το πρόγραμμα της 23ης αγωνιστικής

Κολοσσός – Άρης Betsson 92-96

ΠΑΟΚ – Προμηθέας 100-70

ΑΕΚ – Περιστέρι Betsson 64-74

Καρδίτσα – Πανιώνιος 29/3 στις 13:00

Ηρακλής – Μαρούσι 29/3 στις 15:30

Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός 30/3 στις 19:00

Το πρόγραμμα της 24ης αγωνιστικής

Περιστέρι Betsson – Κολοσσός (4/4, 16:00)

Άρης Betsson – ΑΕΚ (4/4, 16:00)

Πανιώνιος – Ηρακλής (4/4, 16:00)

Προμηθέας – Παναθηναϊκός AKTOR (4/4, 18:15)

ΠΑΟΚ – Καρδίτσα (4/4, 18:15)

Ολυμπιακός – Μύκονος Betsson (5/4, 13:00)

Ισχυρή χαλαζόπτωση σημειώθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου (28/03) στην Ξάνθη, καλύπτοντας μεγάλο μέρος της πόλης και των γύρω περιοχών. Το φαινόμενο δημιούργησε εντυπωσιακές εικόνες, που θύμιζαν περισσότερο χειμώνα και χιονόπτωση παρά άνοιξη.

View this post on Instagram

A post shared by XanthiNea.gr (@xanthinea.gr)

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Το χαλάζι έπεσε με μεγάλη ένταση σε πολλές συνοικίες, καλύπτοντας πλήρως το οδόστρωμα και τις σκεπές των σπιτιών. Οι δρόμοι μετατράπηκαν σε λευκό τοπίο, προκαλώντας έκπληξη αλλά και ανησυχία στους κατοίκους.

Η διάρκεια του φαινομένου ήταν αξιοσημείωτη, με αποτέλεσμα να υπάρξουν μικροπροβλήματα στην κυκλοφορία και να αυξηθεί η προσοχή των οδηγών. Οι κάτοικοι ανέφεραν ότι η ένταση της χαλαζόπτωσης ήταν από τις πιο ισχυρές των τελευταίων ετών.

View this post on Instagram

A post shared by XanthiNea.gr (@xanthinea.gr)

Ανάλογες εικόνες καταγράφηκαν και στην Ροδόπη, όπου οι δρόμοι καλύφθηκαν επίσης από χαλάζι. Σε ορισμένες αγροτικές περιοχές, σημειώθηκαν ζημιές σε καλλιέργειες, χωρίς ωστόσο να έχουν αναφερθεί σοβαρά προβλήματα.

Με τον πόλεμο στο Ιράν να κλείνει σήμερα έναν ακριβώς μήνα, το σκηνικό μοιάζει πιο πολύπλοκο και αβέβαιο από την 28η Φεβρουαρίου. Στην προσπάθεια να κατανοήσει κανείς πού ακριβώς βρισκόμαστε και τι μπορεί να έπεται, η εκτίμηση του δρος Εράν Λέρμαν είναι σίγουρα πολύτιμη. Πρώην αναπληρωτής διευθυντής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ισραήλ, ο δρ Λέρμαν υπηρέτησε για πάνω από 20 χρόνια σε ανώτερες θέσεις στη στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών των IDF και είναι έφεδρος συνταγματάρχης, ειδικός στις διεθνείς σχέσεις του Ισραήλ και τη Μέση Ανατολή, διδάκτωρ της London School of Economics και κάτοχος MPA από το Harvard.

Ο πόλεμος, τονίζει, έχει ήδη ξεπεράσει πολλές από τις αρχικές προσδοκίες της ισραηλινής πλευράς. Ξεχωρίζει, όπως σημειώνει, η επιχειρησιακή συνεργασία ανάμεσα στην ισραηλινή αεροπορία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, την οποία χαρακτηρίζει πρωτοφανή. Οι Αμερικανοί είχαν βοηθήσει και στο παρελθόν το Ισραήλ, αλλά ποτέ οι δύο χώρες δεν πολέμησαν σε αυτό το επίπεδο συγχρονισμού και επιχειρησιακής σύμπραξης.

Κατά την εκτίμησή του, το Ιράν έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό την ικανότητά του να υπερασπιστεί τον εναέριο χώρο του, ενώ έχει δεχθεί σοβαρά πλήγματα σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο, με απώλειες κορυφαίων στελεχών και υποβάθμιση – αν και όχι την πλήρη εξάλειψη – των βαλλιστικών του δυνατοτήτων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Παρά ταύτα, υπογραμμίζει ότι δύο βασικά ζητήματα παραμένουν ανοιχτά.

Το πρώτο αφορά το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Παρότι οι εγκαταστάσεις εμπλουτισμού έχουν πληγεί κι αυτές σοβαρά, παραμένει το απόθεμα ουρανίου εμπλουτισμένου στο 60%, περίπου 450 κιλών. Αυτό δεν σημαίνει, διευκρινίζει, ότι η Τεχεράνη βρίσκεται άμεσα στο κατώφλι της βόμβας, καθώς για να φτάσει στο 90% θα πρέπει πρώτα να αποκαταστήσει σημαντικό μέρος της υποδομής της. Ωστόσο, πρόκειται για θέμα ζωτικής σημασίας, το οποίο είτε θα κριθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων είτε, εάν αυτό αποτύχει, με πιο επιθετικά μέσα. Ακόμη και με επιχειρήσεις στο έδαφος.

Το δεύτερο μέτωπο αφορά τα Στενά του Ορμούζ. Εκεί, το Ιράν εξακολουθεί να διατηρεί τη δυνατότητα να επηρεάζει την παγκόσμια οικονομία, απειλώντας τη ροή της ενέργειας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, εκτιμά, επεξεργάζονται ήδη επιλογές για να περιορίσουν αυτή τη δυνατότητα, είτε μέσω άμεσου στρατιωτικού ελέγχου είτε μέσω στοχευμένων επιχειρήσεων. Παρά τις κινήσεις αυτές, η κατάσταση δεν έχει ακόμη κριθεί, αν και η απελευθέρωση στρατηγικών αποθεμάτων και οι εναλλακτικές διαδρομές έχουν περιορίσει μέρος του σοκ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Σε πολιτικό επίπεδο, ξεκαθαρίζει ότι ούτε το Ισραήλ ούτε οι ΗΠΑ έχουν θέσει ως επίσημο στόχο την αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη, καθώς κάτι τέτοιο θα σήμαινε δέσμευση σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο χωρίς σαφές τέλος. Αντίθετα, η στρατηγική εστιάζει στη δημιουργία συνθηκών που θα μπορούσαν να επιτρέψουν στον ιρανικό λαό να κινηθεί εναντίον του καθεστώτος, μέσω αποδυνάμωσης των μηχανισμών εξουσίας και καταστολής.

Τι γίνεται, όμως, με τις πιθανότητες κατάρρευσης του καθεστώτος; Ο δρ Λέρμαν εμφανίζεται επιφυλακτικός ως προς το ενδεχόμενο άμεσης κατάρρευσης. Το σημερινό ιρανικό σύστημα, σημειώνει, έχει εξελιχθεί από θεοκρατία σε ένα πιο σκληρό και βίαιο σύστημα εξουσίας με πυρήνα τους Φρουρούς της Επανάστασης. Αν και δεν αποκλείει ρήγματα, κινητοποιήσεις μειονοτήτων ή αποσύνθεση του μηχανισμού καταστολής, τονίζει ότι τίποτα από αυτά δεν έχει ακόμη συμβεί.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Σε ένα τέτοιο σενάριο, εκτιμά, δεν αποκλείεται να επιβληθεί ή να γίνει αποδεκτή μια εκεχειρία, με τη σύγκρουση να μεταφέρεται στη συνέχεια σε οικονομικό και στρατηγικό επίπεδο πίεσης, έως ότου το καθεστώς αδυνατεί πια να επιβιώσει. Σε αυτή τη λογική εντάσσει και τη στάση των κρατών του Κόλπου, τα οποία, παρά την αρχική δυσαρέσκειά τους, φαίνεται να αντιλαμβάνονται ότι ένα Ιράν χωρίς καθαρή ήττα θα αποτελεί ακόμη μεγαλύτερη απειλή.

Στο εσωτερικό μέτωπο, παραδέχεται ότι το Ισραήλ εξακολουθεί να υφίσταται απώλειες αμάχων και ότι η παρατεταμένη πυραυλική εκστρατεία δοκιμάζει την κοινωνική αντοχή, ιδίως στο Τελ Αβίβ και το ευρύτερο Γκους Νταν. Ωστόσο, σημειώνει ότι η αποτελεσματικότητα των ιρανικών επιθέσεων έχει μειωθεί, καθώς οι ισραηλινές και αμερικανικές δυνάμεις βελτιώνουν την ικανότητά τους να εντοπίζουν και να εξουδετερώνουν εκτοξεύσεις.

Αναφερόμενος στη Χεζμπολάχ, τη χαρακτηρίζει δύναμη που έσυρε τον Λίβανο σε έναν πόλεμο αντίθετο προς τα συμφέροντά του. Διακρίνει, μάλιστα, «τεκτονικές μετατοπίσεις» στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, με ενδείξεις μεγαλύτερης διάθεσης για συνεννόηση με το Ισραήλ, χωρίς ωστόσο να είναι σαφές αν αυτό θα μεταφραστεί σε πραγματική αντιπαράθεση με τη Χεζμπολάχ.

Δεν έχει λοιπόν κριθεί ο πόλεμος; Συνολικά όχι, ξεκαθαρίζει. Τα βασικά στρατιωτικά αποτελέσματα έχουν επιτευχθεί, αλλά τα κρίσιμα ερωτήματα παραμένουν: το πυρηνικό πρόγραμμα, ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ και, τελικά, το αν η πίεση θα οδηγήσει σε εσωτερική ρήξη στο Ιράν ή σε μια νέα, πιο σκληρή ισορροπία.

Ηκακοκαιρία Deborahήρθε για να μείνει, φέρνονταςβροχές και καταιγίδεςστο μεγαλύτερο μέρος της χώρας, καθώς σύμφωνα με τα μέχρι τώρα μετεωρολογικά δεδομένα, ο άστατος καιρός θα παραμείνει μέχρι τηΜεγάλη Εβδομάδα.

Σύμφωνα με τον μετεωρολόγο Κλέαρχο Μαρουσάκη, τις επόμενες ημέρες αναμένονται δύο νέα κύματα κακοκαιρίας. Το πρώτο έκανε ήδη την εμφάνισή του σήμερα Σάββατο (28/3), με βροχές και καταιγίδες.  «Θα παραμείνει και σήμερα άστατος ο καιρός στα περισσότερα γεωγραφικά διαμερίσματα. Αυτό σημαίνει ότι οι συννεφιές θα εναλλάσσονται με την ηλιοφάνεια. Θα πρέπει λίγο να σταθούμε από το χρονικό διάστημα μεταξύ απογεύματος και πρωινών ωρών της αυριανής ημέρας, όπου αναμένουμε μια νέα κακοκαιρία να προσεγγίσει τη χώρα μας, κυρίως όμως τα νότια-νοτιοανατολικά τμήματα της χώρας μας. Δηλαδή προς την περιοχή της Κρήτης, των Δωδεκανήσων και των Κυκλάδων. Από εκεί και μετά, καθώς θα πάμε και για την αυριανή ημέρα θα επιμείνει το ίδιο έτσι άστατο καιρικό μοτίβο».

Το δεύτερο κύμα κακοκαιρίας, σύμφωνα με τον μετεωρολόγο, αναμένεται από την Τετάρτη 1 Απριλίου. «Σιγά-σιγά, όμως, θα αρχίσουν τα φαινόμενα να περιορίζονται προς την πλευρά του ανατολικού Αιγαίου, άρα λοιπόν θα πάμε σε πιο ήπιες καιρικές συνθήκες ιδιαίτερα από το μεσημέρι της αυριανής ημέρας και στη συνέχεια. Αυτός ο ήπιος, βελτιωμένος καιρός θα διατηρηθεί περίπου μέχρι και την Τρίτη το μεσημέρι. Οπότε και στη συνέχεια περιμένουμε ένα ισχυρό κύμα κακοκαιρίας, που θα μας απασχολήσει κυρίως την Τετάρτη και την Πέμπτη με πολλές βροχές, καταιγίδες, χιόνια στα βουνά μας, ακόμη όμως και έντονη μεταφορά αφρικανικής σκόνης», όπως είπε στο OPEN.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Πώς θα είναι ο καιρός τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα

Ο άστατος καιρός σύμφωνα με τον Κλέαρχο Μαρουσάκη θα συνεχιστεί και τη Μεγάλη Εβδομάδα.

«Μετά, σιγά-σιγά, θα πάμε σε πιο ομαλές καιρικές συνθήκες, για να οδηγηθούμε στη Μεγάλη Εβδομάδα που θα κρατήσει ο άστατος καιρός μέχρι τη Μεγάλη Τρίτη – Μεγάλη Τετάρτη. Φαίνεται να διατηρείται αυτός ο άστατος καιρός, θα επιμείνουμε δηλαδή στο άστατο καιρικό μοτίβο, που σημαίνει ότι κατά διαστήματα θα έχουμε βροχές, καταιγίδες, λίγο πιο χαμηλές θερμοκρασίες», σχολίασε.

Ωστόσο, από τη Μεγάλη Πέμπτη, ο καιρός φαίνεται ότι θα αρχίσει να βελτιώνεται. «Θα πάμε σε πιο ήπιες καιρικές συνθήκες και άρα εκτιμούμε με τα μέχρι τώρα βέβαια προγνωστικά στοιχεία, σαν τάση το δίνουμε αυτό, ότι το Πάσχα δε θα έχουμε κάποιο έτσι αξιόλογο πρόβλημα από πλευράς καιρικών φαινομένων», κατέληξε.

Στο πέλαγος της υποκουλτούρας που αναπτύσσεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η αναζήτηση της ομορφιάς απασχολεί νεαρής ηλικίας άνδρες. Καθώς και τα αγόρια που στις αρχές της εφηβείας τους δεν ξέρουν τι πάει λάθος με την εξωτερική τους εμφάνιση. Η ιδανική εικόνα του ωραίου αρσενικού και οι τρόποι κατάκτησής της κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο και στοιχειώνουν τις οθόνες τους.

Η σταυροφορία του «looksmaxxing» έχει ξεκινήσει. Οι συμμετέχοντες μοιάζουν με τις ορδές προσηλυτισμένων αιρετικών του Μεσαίωνα που πίστευαν ότι πλησιάζει η συντέλεια του κόσμου και η σωτηρία βρίσκεται στη μετάνοια, την προσευχή και τις δοκιμασίες της σάρκας.

Η ετυμολογική κατάληξη του όρου «looksmaxxing» προέρχεται από την κοινότητα των παιχνιδιών ρόλων (role-playing games) όπου το «max» σημαίνει την πλήρη ανάπτυξη ενός συγκεκριμένου χαρακτηριστικού ενός χαρακτήρα, όπως η δύναμη ή η σοφία. Το φαινόμενο ξεκίνησε γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 2010 από την κοινότητα incel, των διαδικτυακών ομάδων με μέλη άνδρες που δηλώνουν ότι αν και το επιθυμούν δεν μπορούν να βρουν ρομαντικό ή σεξουαλικό σύντροφο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οι incels έχουν την πεποίθηση ότι η επιτυχία στις σχέσεις καθορίζεται σχεδόν αποκλειστικά από την εμφάνιση και άρχισαν να επιδίδονται στη μεγιστοποίηση των ελκυστικών χαρακτηριστικών τους κάνοντας «looksmaxxing».

Ο ωραίος της παρέας εξελίσσεται σε επιτυχημένο επιδραστικό τύπο looksmaxxer, διαδίδοντας τελετουργίες ομορφιάς με δερματικά ενέσιμα, διατροφικές συνήθειες, ενδυματολογικές προτάσεις και ρουτίνες γυμναστικής που μεταμορφώνουν το σώμα. Επινοεί πόζες και απαθανατίζεται με αυτές στις selfies που ανεβάζει στους λογαριασμούς του.

Και στο ΤίκTok, το υπέρτατο εργαλείο αυτής της γενιάς νεαρών χρηστών, πρώτα μορφάζει κάνοντας «mewing» (πίεση της γλώσσας στον ουρανίσκο με στόχο την υποτιθέμενη διαμόρφωση της γνάθου). Ενώ σε τοξικούς και ανταγωνιστικούς λογαριασμούς οι σκληροτράχηλοι ωραίοι δείχνουν πόσο βαρείς και ασήκωτοι χαρακτήρες μπορούν να γίνουν, επιδεικνύοντας την εμφάνισή τους ως την κυρίαρχη ομορφιά (στην αργκό του Διαδικτύου κάνουν «mogging»), μετρώντας το πλάτος της κλείδας τους και τους φαρδείς ώμους τους, τα ποσοστά σωματικού λίπους, την απόσταση των ματιών από την άκρη των φρυδιών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Οι έφηβοι και οι ανασφαλείς incels που τους παρακολουθούν με αφοσίωση νεοφώτιστου ανεβαίνουν πίστα για να κατακτήσουν την αρσενική ομορφιά του τετράγωνου θεληματικού πιγουνιού με «hardmaxxing». Η μέθοδος δηλαδή «μπρος στα κάλλη τι είν’ ο πόνος» που συνοψίζει τη ματαιόδοξη φύση τους φτάνει σε ακραίες και βίαιες συμβουλές αυτοτραυματισμού «bone smashing» (χτυπήματα στο πρόσωπο με σφυριά για πρόκληση καταγμάτων και επαναδιαμόρφωση των οστών), επεμβάσεις διπλής γνάθου, χρήση στεροειδών αναβολικών για χτίσιμο μυϊκής μάζας ή και μεθαμφεταμίνης για καταστολή της όρεξης και διατήρηση χαμηλού λίπους.

Μόνο που το «looksmaxxing» δεν είναι η αναθεωρημένη, σύγχρονη έκδοση της σωματικής βελτίωσης με μαθηματικές αναλογίες, λιπομετρήσεις και πλαστικές επεμβάσεις. Η πρακτική αυτή μεταμόρφωσης του ανδρικού σώματος συνοδεύεται από ισχυρές δόσεις ρατσιστικών απόψεων που επίσης διαμορφώνουν ιδεολογίες μίσους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Μετά την ορμητική επιτυχία του στον ψηφιακό κόσμο το «looksmaxxing» πέρασε και στην αναλογική πραγματικότητα. Δείγμα του είναι ο Clavicular (Μπρέιντερν Πίτερς) ο οποίος πρωταγωνίστησε στην εβδομάδα μόδας της Νέας Υόρκης τον περασμένο Φεβρουάριο ως μοντέλο στο σόου της αμφιλεγόμενης σχεδιάστριας Ελενας Βέλεζ, με ειδική φωτογράφιση από το συστημικό ανδρικό περιοδικό «GQ», με άρθρα για την περίπτωσή του στους «New York Times», στην «Guardian» και στο «Spectator».

Το φετινό θέμα στο σόου της Elena Velez ήταν η ακραία μεταμόρφωση, στα όρια της βίας. Στις σημειώσεις της η σχεδιάστρια αναρωτιέται τι χρειάζεται για να «επιβιώσει» κανείς σε έναν κόσμο όπου η μετριότητα μπορεί να μοιάζει με κοινωνικό θάνατο. Η Ελενα Βέλεζ έθεσε ένα ερώτημα με λατέξ, ατσάλινους νάρθηκες και χειρουργικές γάζες: τι είμαστε διατεθειμένοι να γίνουμε για να καταστούμε ορατοί;

Η Καλαμάτα ολοκλήρωσε μια ονειρική χρονιά, επικρατώντας με 1-0 του Ηρακλή στον τελικό του Super Cup της Super League 2 που διεξήχθη στο ΟΑΚΑ.

Η «Μαύρη Θύελλα» έφτασε στη νίκη χάρη στο γκολ του Τσέλιου στο 50ό λεπτό, κατακτώντας παράλληλα και το νταμπλ. Καθοριστικός αποδείχθηκε και ο προπονητής Αλέκος Βοσνιάδης, ο οποίος επανέλαβε την επιτυχία που είχε πετύχει την προηγούμενη χρονιά με την ΑΕΛ.

Παράλληλα, η ομάδα της Μεσσηνίας έβαλε τέλος σε ένα εντυπωσιακό αήττητο σερί του «Γηραιού», που κρατούσε 468 ημέρες, με την τελευταία του ήττα να χρονολογείται από τον Δεκέμβριο του 2024 – και τότε από ομάδα του Βοσνιάδη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στο αγωνιστικό κομμάτι, η Καλαμάτα μπήκε πιο δυνατά και δημιούργησε αρκετές ευκαιρίες στο πρώτο 20λεπτο, με τον Αχμάντ Μέντες Μορέιρα να ξεχωρίζει και να πιέζει την άμυνα του Ηρακλή. Ο Μάντζης και ο Μορέιρα απείλησαν ουσιαστικά, χωρίς όμως να βρουν δίχτυα.

Ο Ηρακλής αντέδρασε στη συνέχεια και έφτασε κοντά στο γκολ με τον Μάναλη και τον Ντέλετιτς, όμως ο Γκέλιος κράτησε ανέπαφη την εστία του.

Στο δεύτερο μέρος, η υπεροχή της Καλαμάτας καρποφόρησε στο 50’, όταν μετά από κλέψιμο του Κατάλντι και συνεργασία με τον Μάντζη, ο Τσέλιος εξαπέλυσε δυνατό σουτ εκτός περιοχής για το 1-0.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Στη συνέχεια, ο Ηρακλής προσπάθησε να αντιδράσει, αλλά στάθηκε άτυχος και άστοχος στις ευκαιρίες που δημιούργησε, με κορυφαία στιγμή τη χαμένη φάση του Μάναλη στο 52’ και την κεφαλιά του Τζίμα στο 71’, που δεν βρήκε στόχο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Διαιτητής: Αντωνίου (Αχαΐας)

Καλαμάτα (Αλέκος Βοσνιάδης): Γκέλιος, Βαφέας, Καλουτσικίδης, Στρούγγης, Κατάλντι (69′ Τσορνομάζ), Οικονόμου (85′ Τσελεπίδης), Τσέλιος, Παμλίδης (74′ Μπονέτο), Α. Μορέιρα, Μ. Μορέιρα (85′ Τάχατος), Μάντζης (74′ Κωτσόπουλος).

Ηρακλής (Γιώργος Πετράκης): Στουρνάρας, Κατσικάς, Βιτλής (79′ Αναστασίου), Εραμούσπε, Τσάκλα, Κράιντζ (58′ Χάμοντ), Φοφανά (58′ Τσιντώνης), Ουάρντα, Ντέλετιτς, Τζίμας (79′ Ντουρμισάι), Μάναλης.

Πέρυσι, κατευοδώνοντας τον Κώστα Σημίτη, τον τελευταίο των ελλήνων ηγετών με εδραία άποψη για τη χώρα, ο επιστήθιος φίλος του καθηγητής Κωνσταντίνος Τσουκαλάς τον αποχαιρετούσε με τον επικήδειό του λέγοντας ότι αποχαιρετούσε ταυτόχρονα μια ολόκληρη εποχή διαφορετική από τη σημερινή, στην οποία «όλα καταλήγουν σε μια εικόνα ή σε ένα ολόγραμμα».

Ακριβώς έναν χρόνο και κάτι μετά ήρθε η ώρα του αποχαιρετισμού ενός άλλου επιφανούς εκπροσώπου της ίδιας γενιάς. Με τη διαφορά ότι αυτός υπήρξε, πρωτίστως, μάλλον ο τελευταίος των ιδεολόγων ηγετών της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Μιας Αριστεράς που μέσα από την πολυφωνία ήξερε να διατηρεί την ενότητα και τη συνοχή της παίρνοντας στα σοβαρά τις ιδέες της και διατηρώντας ταυτόχρονα την ικανότητά της να διαλέγεται ανοιχτά με την κοινωνία και τις υλικές ανάγκες της και μυστικά με αυτόν τον κόσμο των υπερβατικών ιδεών που έκαναν τη διαφορά της.

Ο στρατηγός Ντε Γκωλ είχε διδάξει εξάλλου ότι ακριβώς σε αυτόν τον κόσμο κρύβεται το νόημα της πολιτικής. Οταν αυτό χάνεται, χάνεται και η δυνατότητά της να εμπνεύσει και να μεγαλουργήσει.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Θιασώτης μιας παρόμοιας με εκείνη του ιστορικού αντιπάλου της γαλλικής Αριστεράς αντίληψης υπήρξε και ο Λιονέλ Ζοσπέν. Ισως επειδή είχε μυηθεί από νωρίς στη μεταφυσική της επαναστατικής Αριστεράς ως νεαρός τροτσκιστής. Ισως πάλι επειδή έμεινε υποσυνείδητα πιστός στην καλβινιστική παράδοση των προγόνων του που κάποτε είναι σίγουρο ότι θα διώχθηκαν απηνώς από τους πλειοψηφούντες καθολικούς συμπατριώτες τους.

Ισως, τέλος, επειδή πολύ απλά είχε πλήρη συνείδηση της αποστολής που κλήθηκε να αναλάβει ως διάδοχος του Φρανσουά Μιτεράν στην ηγεσία του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (1981-1988 και 1995-1997), αλλά και ως για μια ολόκληρη πενταετία πολιτικός συγκάτοικος του προέδρου Ζακ Σιράκ, ως πρωθυπουργός της Γαλλίας (1997-2002). Ηταν τότε που υπήρξε και τακτικός συνομιλητής του έλληνα ομολόγου του Κώστα Σημίτη.

Μόνο που ενώ ο τελευταίος αποχώρησε από τα εγκόσμια έχοντας προλάβει να προειδοποιήσει τους επιγόνους του για τις ελάχιστες ευκαιρίες που θα είχαν να συνεχίσουν το μακράς πνοής εκσυγχρονιστικό εγχείρημα, η ειρωνεία της Ιστορίας θέλησε τον Λιονέλ Ζοσπέν να πάει να τον συναντήσει την ώρα που οι δικοί του σύντροφοι έδιναν την κρισιμότατη μάχη του δεύτερου γύρου των δημοτικών εκλογών της περασμένης Κυριακής.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ηταν σίγουρο ότι, επανερχόμενοι από την επόμενη ημέρα στην πραγματικότητα των εσωκομματικών συγκρούσεων και του πολιτικού κατακερματισμού, θα είχαν περισσότερο από κάθε προηγούμενη φορά ανάγκη το παράδειγμά του.

Το είχε ήδη δώσει όταν αποτελούσε υπόδειγμα της αριστείας στην οποία είχε εκπαιδευτεί μαζί με την αφρόκρεμα των ταγμένων στην εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος και της αξιοκρατίας μεγάλων γαλλικών σχολών. Το ξαναέδωσε ηγούμενος μιας παράταξης που μετέτρεψε την άτεγκτη ηθική των πεποιθήσεων σε ακαταμάχητη δύναμη επιβολής της ηγεμονίας της. Το επανέλαβε δίνοντας υπόσταση στον δημοκρατικό σοσιαλισμό με τη μοναδική μαεστρία και συλλογικότητα με την οποία διηύθυνε την dream team της πολυφωνικής ορχήστρας της πληθυντικής Αριστεράς που ευτύχησε να κυβερνήσει, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις μιας παρατεταμένης οικονομικής και πολιτικής ευφορίας με τομές ριζικών μεταρρυθμίσεων (35ωρη εβδομάδα εργασίας, σύντμηση της θητείας του προέδρου της Δημοκρατίας, νομοθέτηση των συμφώνων απασχόλησης νέων, καθιέρωση της ισότητας των φύλων, θέσπιση του καθολικού συστήματος υγείας κ.λπ. κ.λπ.).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Εδωσε και πάλι το παράδειγμα σε άλλες δύο ιστορικές στιγμές. Η πρώτη ήταν μετά το σοκ των προεδρικών εκλογών του 2002, οπότε ανακοίνωσε προς γενική κατάπληξη ότι αποσύρεται από την πολιτική αναλαμβάνοντας στο ακέραιο την ευθύνη για την ήττα από τον Ζαν Μαρί Λεπέν, τον πατέρα της Μαρίν που σήμερα καλπάζει προς την εξουσία. Ισως στις μέρες μας η στάση του εκείνη να προκαλούσε τον καγχασμό των ρεαλιστών. Για τον ίδιο όμως αντιπροσώπευε δικό του δείγμα της αρετής και της τόλμης που απαιτεί η υπεράσπιση της δημοκρατίας.

Η δεύτερη στιγμή ήταν όταν υποστήριξε με θέρμη την υπόθεση της σύμπηξης άνευ αποκλεισμών ενός ενιαίου μετώπου όλων των προοδευτικών δυνάμεων. Ετσι γεννήθηκε το 2022 η λεγόμενη NUPES (η Νέα Λαϊκή Οικολογική και Κοινωνική Ενωση), προάγγελος του Νέου Λαϊκού Μετώπου, που έμελλε όμως να ναυαγήσει συνεπεία της αποχώρησης των Σοσιαλιστών.

Τον είδα για τελευταία φορά παραμονές των θυελλωδών βουλευτικών εκλογών του 2024. Είχε έρθει να γευματίσει στη Ροτόντα στο Μονπαρνάς, στην αγαπημένη μπρασερί του προέδρου Μακρόν, που μόλις είχε διαλύσει την Εθνοσυνέλευση βυθίζοντας τη Γαλλία στη μεγαλύτερη πολιτική της κρίση.

Κάθισε σιωπηλός σε διπλανό τραπέζι, βυθισμένος στις σκέψεις του. Ηθελα να τον ρωτήσω αν τον απασχολούσε περισσότερο η ακατανόητη πρωτοβουλία του Μακρόν ή το γεγονός ότι η πατρίδα της Γαλλικής Επανάστασης ετοιμαζόταν να διαβεί τις πύλες του αδιανόητου, εκλέγοντας πρόεδρο της Δημοκρατίας της την κόρη του πιο μισητού εχθρού της. Αυτή τη φορά, ωστόσο, δίστασα να φανώ αδιάκριτος.

Εξάλλου, υπέθετα βασίμως ότι αν ο εμπνευστής της πληθυντικής Αριστεράς ήταν τόσο φανατικός υπέρμαχος της επικαιροποίησης της διαιρετικής τομής Δεξιά – Αριστερά ήταν γιατί πίστευε ότι μόνο με την αναβίωση του δικομματισμού θα μπορούσαν να ξεπεραστούν οι συγχύσεις που διαβρώνουν τη δημοκρατία και τροφοδοτούν την επέλαση της Ακροδεξιάς.

Ο Γιώργος Σεφερτζής είναι πολιτικός επιστήμονας και επικοινωνιολόγος

Ξεκίνησαν οι εργασίες του συνεδρίου και το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται ενώπιον μιας ουσιαστικής πολιτικής πρόκλησης. Δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη εσωτερική διαδικασία, αλλά για μια κρίσιμη ευκαιρία. Η υπαρκτή κοινωνική ανάγκη και απαίτηση για αλλαγή, να μετασχηματιστεί σε μια συνεκτική και αξιόπιστη πρόταση διακυβέρνησης.

Ενα συνέδριο που αναμένεται να ολοκληρώσει και να επισφραγίσει μια μακρά και πανελλαδική διαδρομή. Εκατοντάδες συναντήσεις και συνεδριάσεις οργάνων και οργανώσεων βάσης, περιφερειακά συνέδρια και μια μεγάλη ανοικτή φυσική και διαδικτυακή διαβούλευση πολλών μηνών. Πολύτιμη γνώση, απόψεις και παρατηρήσεις συμβάλλουν στο πλέγμα των προγραμματικών, οργανωτικών και καταστατικών τομών και ρυθμίσεων που θα εκσυγχρονίσουν το Κίνημά μας και θα ενισχύσουν τις προγραμματικές θέσεις και τη λειτουργία του ενόψει της μεγάλης πρόκλησης των εθνικών εκλογών.

Η κυβερνητική πορεία της Νέας Δημοκρατίας καταγράφεται πλέον στις συνειδήσεις των Ελλήνων ως περίοδος επιδείνωσης της ποιότητας ζωής και της προοπτικής, εθνικής και ατομικής. Με τις κοινωνικές ανισότητες να διευρύνονται, τα μεσαία στρώματα να δοκιμάζονται και την ανασφάλεια για το μέλλον να εντείνεται. Η καθημερινή εμπειρία των πολιτών απέχει ολοένα και περισσότερο από τις προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Σε αυτή τη συγκυρία, το ΠΑΣΟΚ καλείται να αναδειχθεί ως ο βασικός φορέας μιας προοδευτικής εναλλακτικής πρότασης εξουσίας, με σαφή προσανατολισμό και πειστικό περιεχόμενο. Η μαζική συμμετοχή 175.000 πολιτών στις προσυνεδριακές διαδικασίες και η εκλογή συνέδρων αποτελούν ένα ισχυρό μήνυμα πολιτικής κινητοποίησης και εμπιστοσύνης που υπερβαίνει τα στενά κομματικά όρια.

Το συνέδριο έχει τη δημοκρατική νομιμοποίηση για να δώσει συγκεκριμένες και εφαρμόσιμες απαντήσεις. Από την ενίσχυση του εισοδήματος και τη στήριξη της εργασίας έως την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους και τη θωράκιση των θεσμών, από το Δημογραφικό και Στεγαστικό ως την εξωτερική και αμυντική πολιτική, απαιτείται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες.

Παράλληλα, η διεύρυνση προς όμορους πολιτικούς χώρους συνιστά αναγκαία προϋπόθεση για την ενίσχυση της πολιτικής επιρροής της παράταξης. Πρόκειται για μια διαδικασία που δεν εξαντλείται σε επίπεδο προσώπων, αλλά αφορά τη σύγκλιση ιδεών και κοινωνικών δυνάμεων που αναζητούν μια αξιόπιστη διέξοδο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Καθοριστικής σημασίας παραμένει και η διασφάλιση της ενότητας. Σε μια περίοδο αυξημένων απαιτήσεων, η σύνθεση απόψεων και η κοινή πορεία αποτελούν προϋποθέσεις για την ενίσχυση της αξιοπιστίας. Η κοινωνία αναμένει σαφήνεια, σταθερότητα και προοπτική. Συλλογικό πνεύμα κι όχι ατομικές στρατηγικές.

Το συνέδριο, επομένως, συνιστά μια κομβική στιγμή. Εφόσον το ΠΑΣΟΚ καταφέρει να εκφράσει με καθαρό λόγο, συγκεκριμένο σχέδιο και συντεταγμένη πορεία τη σύγχρονη προοδευτική πρόταση, μπορεί να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις. Οχι μόνο ως δύναμη αντιπολίτευσης, αλλά ως φορέας της αλλαγής που έχει ανάγκη η χώρα.

Ο Ανδρέας Σπυρόπουλος είναι γραμματέας ΚΠΕ ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ απείλησε το βράδυ της Παρασκευής να αποσύρει τη χώρα του από το NATO, μετά την άρνηση των Ευρωπαίων συμμάχων να συνδράμουν στις αμερικανικές προσπάθειες για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ.

Ο Τραμπ δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν «έχουν υποχρέωση να είναι εκεί για το ΝΑΤΟ», επαναλαμβάνοντας τα επικριτικά του σχόλια προς τους συμμάχους που δεν συμμετέχουν, όπως είπε, στον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Μιλώντας σε επενδυτικό φόρουμ στο Μαϊάμι, ο πρόεδρος εξέφρασε την απογοήτευσή του επειδή οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ αρνήθηκαν να προσφέρουν υλική υποστήριξη στις ΗΠΑ, καθώς η σύγκρουση εισέρχεται στον δεύτερο μήνα της.

«Εμείς θα ήμασταν πάντα εκεί για εκείνους, αλλά τώρα, με βάση τις πράξεις τους, υποθέτω ότι δεν χρειάζεται να είμαστε, έτσι δεν είναι;» είπε χαρακτηριστικά. «Γιατί να είμαστε εκεί για αυτούς, αν δεν είναι εκείνοι για εμάς; Δεν ήταν εκεί για εμάς» συμπλήρωσε. Οι ΗΠΑ δεν είχαν συμβουλευτεί τους Ευρωπαίους συμμάχους πριν την επίθεση κατά του Ιράν στα τέλη του περασμένου μήνα, ενώ αρκετοί ηγέτες της Συμμαχίας εξέφρασαν ανοιχτά την αντίθεσή τους στην ενέργεια αυτή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Αντιδράσεις και ανησυχία για νέα κλιμάκωση

Η Ουάσιγκτον συνεχίζει να στέλνει αντικρουόμενα μηνύματα σχετικά με τις προθέσεις της, με τον Τραμπ να εναλλάσσεται ανάμεσα σε δηλώσεις περί επικείμενης νίκης και απειλές για περαιτέρω στρατιωτική κλιμάκωση, ακόμη και με αποστολή χερσαίων δυνάμεων. Η σύγκρουση επεκτάθηκε εκ νέου, όταν οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης εξαπέλυσαν πυραυλική επίθεση κατά του Ισραήλ. Είναι η πρώτη φορά που οι Χούθι, οι οποίοι υποστηρίζονται από το Ιράν, εμπλέκονται άμεσα στη σύγκρουση, προκαλώντας φόβους για νέα μεγάλη κλιμάκωση και απειλές στη ναυσιπλοΐα.

Αναλυτές προειδοποιούν, ότι ενδεχόμενες επιθέσεις των Χούθι στη Ερυθρά Θάλασσα ή στη Διώρυγα του Σουέζ θα μπορούσαν να πλήξουν σοβαρά την παγκόσμια οικονομία. Ήδη, το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν έχει εκτοξεύσει τις τιμές του πετρελαίου και έχει επηρεάσει κρίσιμες πρώτες ύλες, όπως τα λιπάσματα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Εντάσεις με το ΝΑΤΟ και νέα πρόταση Τραμπ

Ο Τραμπ έχει διατηρήσει μια διακυμαινόμενη σχέση με το ΝΑΤΟ, έχοντας κατά καιρούς αμφισβητήσει τη δέσμευση των ΗΠΑ στο άρθρο 5 της Συμμαχίας περί συλλογικής άμυνας. Οι σχέσεις Ουάσιγκτον – Βρυξελλών επιδεινώθηκαν το 2026, όταν ο Τραμπ απείλησε να εισβάλει στη Γροιλανδία, επικράτεια της Δανίας. Έκτοτε, έχει κατηγορήσει τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ, μεταξύ αυτών και Βρετανούς στρατιώτες, ότι «απέφυγαν τις πρώτες γραμμές» στο Αφγανιστάν, ενώ μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν χαρακτήρισε τις χώρες της Συμμαχίας «δειλές».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Σε ανάρτησή του στο Truth Social, ο Τραμπ έγραψε: «Χωρίς τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ είναι μια χάρτινη τίγρη… Δειλοί, και θα το θυμόμαστε!». Οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ έχουν ξεκαθαρίσει, ότι ο πόλεμος των ΗΠΑ κατά του Ιράν δεν ενεργοποιεί το άρθρο 5, άρα δεν υποχρεούνται να συμμετάσχουν. Ο Τραμπ ωστόσο, συνέχισε την κριτική του, λέγοντας για τον Βρετανό πρωθυπουργό Σερ Κιρ Στάρμερ ότι «δεν είναι και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ» και αποκαλώντας τα βρετανικά αεροπλανοφόρα «παιχνίδια». Ο Στάρμερ απάντησε ότι ο Τραμπ επιχειρεί να ασκήσει «πίεση» στη βρετανική κυβέρνηση για εμπλοκή στον πόλεμο κατά του Ιράν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Η πρόταση για «pay to play» και η αντίδραση του ΝΑΤΟ

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο Τραμπ εξετάζει την επιβολή ενός συστήματος τύπου «pay to play», με το οποίο οι χώρες που δεν θα δαπανούν τουλάχιστον 5% του ΑΕΠ τους για άμυνα, θα χάνουν δικαιώματα ψήφου στις αποφάσεις του ΝΑΤΟ. Τα μέλη της Συμμαχίας δαπανούν ήδη τουλάχιστον 2% του ΑΕΠ τους για άμυνα, μετά την προτροπή Τραμπ το 2018 να διπλασιάσουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες. Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, δήλωσε ότι οι ηγέτες θα πρέπει να παρουσιάσουν σχέδια επίτευξης του νέου στόχου στο προσεχές συνέδριο στην Τουρκία.

Αμερικανική πηγή ανέφερε: «Πρέπει να ξεκινήσει η συζήτηση για το τι αποτελεί απειλή και ποιος είναι ο ρόλος της Συμμαχίας. Πρέπει να σταλεί το μήνυμα ότι όσα έκαναν η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι απαράδεκτα». Η πρόταση Τραμπ θα μπορούσε να αποκλείσει χώρες με χαμηλότερες αμυντικές δαπάνες από αποφάσεις που αφορούν επεκτάσεις, κοινές αποστολές και την ενεργοποίηση του άρθρου 5. Η Βρετανία καλύπτει τον τρέχοντα στόχο του 2%, αλλά αναλογικά δαπανά λιγότερα από 13 άλλους συμμάχους.

Η ετήσια έκθεση του ΝΑΤΟ ανέφερε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δαπάνησε 2,33% του ΑΕΠ του για άμυνα, ποσοστό λίγο υψηλότερο από αυτό της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας και της Βόρειας Μακεδονίας. Η αλλαγή αυτή, πάντως, απαιτεί συναίνεση όλων των μελών, γεγονός που καθιστά πιθανή μια νέα πολιτική σύγκρουση με τον Τραμπ.

Συναγερμός σήμανε στις αρχές το μεσημέρι του Σαββάτου στη Νεμέα, έπειτα από φωτιά που εκδηλώθηκε σε κατοικία στο κέντρο της πόλης.

Σύμφωνα με πληροφορίες του korinthostv, το κέντρο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Κορίνθου δέχθηκε κλήση για πυρκαγιά σε σπίτι, κινητοποιώντας άμεσα δυνάμεις.

Στο σημείο έσπευσαν άμεσα τρία πυροσβεστικά οχήματα με εννέα πυροσβέστες, οι οποίοι ξεκίνησαν επιχείρηση κατάσβεσης της πυρκαγιάς.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, αστυνομικοί του Α.Τ Νεμέας εντόπισαν εντός της κατοικίας μια ηλικιωμένη γυναίκα χωρίς τις αισθήσεις της.

Η γυναίκα απεγκλωβίστηκε άμεσα, ενώ στο σημείο κλήθηκε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Τα αίτια της πυρκαγιάς διερευνώνται από το Ανακριτικό Τμήμα της Π.Υ Κορίνθου.

Αν ο λόρδος Βύρων ζούσε σήμερα, στην εποχή της μετα-αλήθειας, του λαϊκισμού και της αυξανόμενης επιρροής των κάθε λογής αυταρχικών καθεστώτων, τα κείμενα που θα έγραφε «θα είχαν απαγορευθεί σε αρκετές χώρες». Η παραπάνω υπόθεση δεν διατυπώθηκε από κάποιον τυχαίο· ανήκει στον πιο κοντινό άμεσο απόγονο του Βύρωνα που βρίσκεται στη ζωή.

Με αφορμή τη διακοσιετηρίδα της Εξόδου του Μεσολογγίου, η οποία «μας θυμίζει τι μπορεί να πετύχει η συλλογική δράση», ο κόμης του Λίτον μιλά στα «ΝΕΑ» για την παρακαταθήκη του ρομαντικού ποιητή του 19ου αιώνα. «Ο Βύρων λειτούργησε ως καταλύτης του Αγώνα, εμπνέοντας έναν μεγάλο αριθμό ανθρώπων να αναλάβουν δράση» υπογραμμίζει ο Τζον Πίτερ Μάικλ Σκάουεν Λίτον, όπως είναι το πλήρες όνομά του.

Ο 75χρονος άγγλος ευγενής και μέλος της Βουλής των Λόρδων «στοιχηματίζει» ότι ο διάσημος πρόγονός του θα διατηρούσε οπωσδήποτε λογαριασμούς στα social media, καυτηριάζοντας «την ανεντιμότητα και τις σκοτεινές δραστηριότητες» της εποχής μας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο 5ος κόμης του Λίτον και 18ος βαρόνος του Ουέντγουορθ σημειώνει ότι η βυρωνική καταγωγή του συνιστά «προνόμιο και ευθύνη», αλλά εξομολογείται ότι κάποιες φορές τον κάνει να αισθάνεται άβολα. Ο αντιπρόεδρος της ιστορικής Βυρωνικής Εταιρείας (The Byron Society) του Λονδίνου και επίτιμος πρόεδρος της Βυρωνικής Εταιρείας Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου μιλά, επίσης, για την πρώτη του επίσκεψη στο Μεσολόγγι, τα Γλυπτά του Παρθενώνα και τον φιλελληνισμό σήμερα.

Είστε άμεσος απόγονος του λόρδου Βύρωνα μέσω της κόρης του Εϊντα Λόβλεϊς. Θυμάστε πότε αποκτήσατε συνείδηση της βυρωνικής καταγωγής σας και τι σήμανε αυτό για εσάς;

Ναι, νομίζω ότι θυμάμαι. Ο μακαρίτης ο πατέρας μου έδειχνε πάντα μεγάλο ενδιαφέρον για την οικογένειά μας και ειδικότερα για τον λόρδο Βύρωνα. Στο σπίτι που ζούσαμε, στο Σόμερσετ, δεχόμασταν κάθε λογής επισκέπτες. Ορισμένοι από αυτούς ήταν διακεκριμένοι μελετητές του Βύρωνα και μέλη της Βυρωνικής Εταιρείας. Θυμάμαι, όταν ήμουν μικρό παιδί, να έρχονται από πάνω μου κάποιες κυρίες που τότε θεωρούσα ηλικιωμένες – πιθανότατα δεν ήταν καθόλου ηλικιωμένες –, να με… εξετάζουν εξονυχιστικά και να αναφωνούν: «Μα, πόσο μοιάζει του Βύρωνα! Οι μύτες τους είναι ολόιδιες!». Εγώ, βέβαια, δεν έβρισκα κάποια χρησιμότητα σε αυτές τις παρατηρήσεις, διότι πίστευα ανέκαθεν ότι τα χαρακτηριστικά μου δεν έμοιαζαν με εκείνα του Βύρωνα. Τα ίδια έλεγαν και στον πατέρα μου, ο οποίος όταν τα άκουγε γελούσε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Οταν υπηρετούσε στη Βόρεια Αφρική, έπαθε ένα πολύ σοβαρό ατύχημα, με αποτέλεσμα να παραμορφωθεί η μύτη του και να αποστρατευθεί λόγω αναπηρίας. Οταν, λοιπόν, του έλεγαν ότι έχει «βυρωνική μύτη», εκείνος απαντούσε: «Η μύτη μου είναι τόσο βυρωνική όσο μου την έφτιαξε ο χειρουργός που μου έκανε ρινοπλαστική για να μπορώ να αναπνέω». Προσωπικά, είχα πάντοτε συνείδηση της κληρονομιάς μου, αλλά φυσικά άρχισα να την εκτιμώ και να την κατανοώ καλύτερα αρκετά μετά την ενηλικίωσή μου.

Οταν, αργότερα, συνειδητοποιήσατε τη σημασία που είχε ο Βύρων όχι μόνο για την αγγλική λογοτεχνία αλλά και για την ελληνική ιστορία, άλλαξε η θεώρησή σας για την οικογένειά σας και τη θέση σας μέσα σε αυτή;

Μου ήταν πάντα δύσκολο να ταυτιστώ με αυτό που θα ονομάζατε «ελληνική συνείδηση», διότι εγώ αντιλαμβάνομαι τον Βύρωνα υπό το πρίσμα του απογόνου του. Ορισμένοι τον βλέπουν μέσα από το πρίσμα των λογοτεχνικών του επιτευγμάτων, άλλοι εστιάζουν στον σκανδαλώδη ιδιωτικό βίο του και, φυσικά, οι Ελληνες τον βλέπουν ως ήρωα του αγώνα για την ανεξαρτησία από την οθωμανική κυριαρχία. Αλλά, ναι, πάντα θεωρούσα σημαντική την καταγωγή μου. Μερικές φορές, όμως, την έβλεπα ως μια μικρή πρόκληση, καθώς υπάρχουν κάποιοι που υποθέτουν ότι ξέρω περισσότερα για τον Βύρωνα από ό,τι συμβαίνει στην πραγματικότητα. Φυσικά γνωρίζω αρκετά πράγματα για αυτόν, αλλά δεν θα έλεγα ότι έχω τις εξειδικευμένες γνώσεις ενός ακαδημαϊκού. Υπάρχει και κάτι που με κάνει να αισθάνομαι λίγο άβολα: όταν μετέχω σε εκδηλώσεις με θέμα τον Βύρωνα, είναι πολύ πιθανό οι περισσότεροι από τους παρευρισκόμενους να γνωρίζουν περισσότερα για τον πρόγονό μου από ό,τι εγώ! Πιστεύω, λοιπόν, ότι πρέπει κανείς να προσεγγίζει το θέμα με κάποια ταπεινότητα και να λέει: «Είμαι απλώς ένας απόγονος. Βρίσκομαι εδώ εξαιτίας της τυχαιότητας της συγγένειάς μου με τον Βύρωνα και όχι λόγω της εμβρίθειας των γνώσεών μου».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Τι σας έχει μείνει από την πρώτη σας επίσκεψη στο Μεσολόγγι, τον τόπο όπου ο Βύρων πέρασε τους τελευταίους μήνες της ζωής του;

Η πρώτη φορά που θυμάμαι ότι πήγα στο Μεσολόγγι ήταν το 1975 – αν και σίγουρα είχα επισκεφθεί ξανά την Ελλάδα, ίσως και το Μεσολόγγι, όταν ήμουν πολύ μικρότερος, μαζί με την οικογένειά μου. Η πρώτη μου ανάμνηση είναι ο Κήπος των Ηρώων, ο οποίος δεν ήταν τόσο όμορφος όσο είναι σήμερα.

Σχημάτισα την εντύπωση ότι το Μεσολόγγι βρισκόταν σε μια μάλλον ξεχασμένη γωνιά της Ελλάδας και το τιμούσαν μνημονεύοντάς το στις επετείους, χωρίς όμως να του εξασφαλίζουν τη χρηματοδότηση που πραγματικά του άξιζε. Από τότε, όμως, ο Κήπος έχει μετατραπεί σε ένα πραγματικά υπέροχο μνημείο, στο οποίο μπορεί κανείς να συλλογιστεί και να απορροφήσει όλη την ιστορία του τόπου.

Για τους Ελληνες, η Εξοδος του Μεσολογγίου αποτελεί σύμβολο αυτοθυσίας και ελευθερίας. Ποια διδάγματα θεωρείτε ότι μπορεί να αντλήσει ο σύγχρονος κόσμος από τη φετινή επέτειο των 200 ετών;

Η επέτειος αυτή μας θυμίζει τι μπορεί να πετύχει η συλλογική δράση. Το λαϊκό αίσθημα μπορεί πραγματικά να αλλάξει τα πράγματα.

Και τι πιστεύετε ότι συμβολίζει ο λόρδος Βύρων για τον κόσμο μας σήμερα;

Ουσιαστικά, ο Βύρων δεν έλαβε μέρος στην εκστρατεία, διότι όταν ξέσπασαν οι εχθροπραξίες είχε πεθάνει. Ωστόσο, υπερασπίστηκε μια ιδέα που ήταν σημαντική για το συλλογικό αίσθημα και, κατά μια έννοια, λειτούργησε ως καταλύτης.

Η έννοια του καταλύτη είναι ότι ο ίδιος δεν υφίσταται κάποια μεγάλη αλλαγή, αλλά είναι εκείνος που προκαλεί την αλλαγή· εκείνος που προκαλεί μια αλυσιδωτή αντίδραση η οποία παράγει αλλαγή. Και πιστεύω ότι ο Βύρων ήταν μέρος αυτής της αλυσιδωτής αντίδρασης που ενέπνευσε έναν αρκετά μεγάλο αριθμό ανθρώπων να αναλάβουν δράση. Νομίζω ότι αυτό έχει πολλές αντανακλάσεις στη σύγχρονη εποχή – όχι απαραίτητα σε καταστάσεις που σχετίζονται με εξεγέρσεις, αλλά σε ό,τι αφορά την αποκατάσταση των αδικιών και τη διασφάλιση ότι τα όργανα του κράτους και της αγοράς είναι υπόλογα για τις πράξεις τους.

Μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις (σ.σ.: τα αρχεία Επστιν) οι πολίτες ζητούν από αυτούς που είναι υπεύθυνοι να λογοδοτήσουν. Ζητούν ειλικρίνεια, εντιμότητα και διαφάνεια παντού. Πιστεύω ότι ο Βύρων είχε ακεραιότητα. Και αυτό είναι κάτι που χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ, από την κορυφή μέχρι τη βάση της κοινωνίας.

Αν ο λόρδος Βύρων ζούσε σήμερα, στην εποχή των social media, του λαϊκισμού και των διεθνών συγκρούσεων, θεωρείτε ότι θα έπαιρνε δημοσίως θέση για τα τεκταινόμενα; Για παράδειγμα, θα ξιφουλκούσε εναντίον του Τραμπ ή του Φάρατζ;

Νομίζω ότι, γενικότερα, θα καυτηρίαζε την ανεντιμότητα και τις σκοτεινές και ύποπτες δραστηριότητες. Θα έγραφε άγριους φιλιππικούς και πιθανότατα θα διατηρούσε κάποιο μπλογκ ή προφίλ στα κοινωνικά δίκτυα. Θεωρώ ότι θα του άρεσαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, διότι διευρύνουν το φάσμα της πληροφόρησης. Αλλά υποψιάζομαι ότι αυτά που θα έγραφε θα είχαν απαγορευθεί σε αρκετές χώρες.

Ο λόρδος Βύρων ενσάρκωσε τον φιλελληνισμό του 19ου αιώνα. Θα λέγατε ότι η κληρονομιά που άφησε αποτελεί, τρόπον τινά, μια πολιτιστική γέφυρα μεταξύ της Βρετανίας και της Ελλάδας;

Ασφαλώς αποτελεί πολιτιστική γέφυρα μεταξύ των δύο χωρών, η οποία ελπίζω ότι θα συνεχίσει να υπάρχει για πολύ καιρό. Νομίζω ότι ο Βύρων λειτουργεί ως ένας πολύτιμος σύνδεσμος. Προσωπικά, θεωρώ πολύ σημαντικές τις σχέσεις που έχω αναπτύξει με την Ελλάδα. Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να μη χάσει κανείς τους φίλους του και να μη χαλάσει τις σχέσεις που έχουν σφυρηλατήσει οι προηγούμενες γενιές.

Θεωρείτε ότι το κίνημα του φιλελληνισμού εξακολουθεί να υφίσταται σήμερα;

Αν με τον όρο «φιλελληνισμός» εννοείτε την υποστήριξη, τη γνώση και την αναγνώριση του πολιτιστικού πλούτου που μας προσέφερε η Ελλάδα από την αρχαιότητα, τότε ναι. Η επιρροή αυτή είναι ακόμη παρούσα και εξακολουθεί να είναι σημαντική και να μας επηρεάζει ακόμη.

Αντιλαμβάνεστε τη βυρωνική καταγωγή σας περισσότερο ως προνόμιο, ως ευθύνη ή ως βάρος;

Είναι σίγουρα προνόμιο, αλλά και λίγο ευθύνη. Δεν θα την περιέγραφα ως βάρος – άλλωστε είναι κάτι που δεν μπορείς να αποφύγεις: είναι η καταγωγή σου. Ποτέ, όμως, δεν προσπάθησα να την εκμεταλλευτώ. Με εκπλήσσει το γεγονός ότι ορισμένοι άνθρωποι χαίρονται που βλέπουν κάποιον μόνο και μόνο επειδή είναι απόγονος του Βύρωνα. Θα ήμουν πιο ευτυχής αν χαίρονταν να με βλέπουν εξαιτίας αυτών που έχω κάνει εγώ, όχι εξαιτίας αυτών που έκανε ο πρόγονός μου.

Ισως συμβαίνουν και τα δύο.

Ισως. Ακόμα το προσπαθώ. Μπορεί να μη μου μένουν πολλά χρόνια για να τα καταφέρω, καθώς κοντεύω τα 76, αλλά θα συνεχίσω να προσπαθώ. Θέλω να πιστεύω ότι η ειλικρίνεια και η ακεραιότητα είναι αρχές που εξακολουθώ να τηρώ. Αν είναι όντως έτσι ή όχι, θα το κρίνουν οι άλλοι.

Τα Γλυπτά του Παρθενώνα και η αξία της φιλίας μεταξύ των δύο χωρών

Τα Γλυπτά του Παρθενώνα είναι ένα θέμα που άγγιζε ιδιαίτερα τον Βύρωνα, όπως αποτυπώνεται εύγλωττα στην ωδή «Η κατάρα της Αθηνάς». Πιστεύετε ότι θα τον εξέπληττε και θα τον απογοήτευε το γεγονός ότι, δύο αιώνες μετά, τα Γλυπτά εξακολουθούν να βρίσκονται στο Λονδίνο;

Δύσκολο θέμα! Ασφαλώς, τα Γλυπτά του Παρθενώνα αφαιρέθηκαν. Εκείνη την εποχή η Ελλάδα βρισκόταν σε κατάσταση εξαθλίωσης. Νομίζω ότι ο λόρδος Βύρων επέκρινε με δριμύτητα αυτή την πράξη διότι υπήρχε σε αυτή κάτι το ανήθικο. Την έβλεπε περίπου ως κλοπή πολιτιστικής κληρονομιάς.

Εσείς θεωρείτε ότι η επανένωσή τους στην Αθήνα αποτελεί την ενδεδειγμένη λύση;

Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σχετικά με το τι πρέπει να γίνει, ενώ ανακύπτουν και ερωτήματα όπως «βρίσκονται τα Γλυπτά κάπου όπου το κοινό μπορεί να τα εκτιμήσει;» και «πρέπει απαραιτήτως να μεταφερθούν στο περιβάλλον από όπου προέρχονται;».

Το γεγονός ότι ο κόσμος μπορεί να δει αυτά τα αντικείμενα εκεί όπου εκτίθενται σήμερα νομίζω ότι είναι σημαντικό. Βέβαια, αναγνωρίζω ότι οι αλλαγές που έχουν συντελεστεί στην Ελλάδα είναι φανταστικές. Το Μουσείο Ακρόπολης είναι ένα υπέροχο κτίριο. Και οι Ελληνες θεωρούν ότι τα αντικείμενα αυτά πρέπει να επιστραφούν και να εκτεθούν εκεί.

Σήμερα, υπάρχει μια γενικότερη τάση υπέρ της επιστροφής πολιτιστικής κληρονομιάς. Προσωπικά, δεν θα με ενοχλούσε αν τα αντικείμενα αυτά επέστρεφαν στην Ελλάδα ή δανείζονταν στην Ελλάδα ή αν η Ελλάδα δάνειζε άλλα αντικείμενα στη Βρετανία. Το σημαντικό είναι αυτά τα έργα να εκτίθενται εκεί που μπορεί να τα εκτιμήσει καλύτερα το κοινό. Αν αποφασιστεί ότι πρέπει να βρίσκονται στο Μουσείο Ακρόπολης, δεν θα έχω κανένα πρόβλημα. Αλλά ας μην κολλήσουμε πολύ σε αυτό το θέμα. Αυτό που έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία είναι η φιλία, η εμπιστοσύνη και η ειλικρίνεια που υπάρχει μεταξύ των δύο χωρών.

Η διαδικασία του 5-8 φέρνει ξανά στον δρόμο του Αρη τους Λεβαδειακό, ΟΦΗ και ΝΠΣ Βόλο. Μία σειρά έξι αγώνων που θα κρίνει εάν οι «κιτιρνόμαυροι» μπορούν να ανατρέψουν την κατάσταση και να τερματίσουν στην 5η θέση, εξασφαλίζοντας υπό προϋποθέσεις και ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο.

Ένας στόχος που θα αρχίζει να διαφαίνεται από πολύ νωρίς εάν είναι εφικτός ή όχι, από τη στιγμή που η κληρωτίδα… στέλνει τους Θεσσαλονικείς την άλλη εβδομάδα στην έδρα του Λεβαδειακού. Εκεί όπου δεν κατάφερε να κερδίσει στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, όπως και σχεδόν σε κανένα άλλο ματς με τους αντιπάλοιυς που έχει σε αυτή την εξτρά διαδικασία του πρωταθλήματος.

Ενας απογοητευτικός απολογισμός μόλις μίας νίκης σε έξι αγώνες με Λεβαδειακό, ΟΦΗ και Βόλο. Αυτή ήρθε στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος με 2-0 κόντρα στην ομάδα από τη Μαγνησία, στο «Κλεάνθης Βικελίδης». Το ματς στο Πανθεσσαλικό ήρθε ισόπαλο (1-1), όπως και τα δύο με τον Λεβαδειακό εκτός έδρας (1-1) και στη Θεσσαλονίκη (2-2).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η χειρότερη επίδοση είναι κόντρα στον ΟΦΗ με δύο ήττες σε Τρίπολη (3-0) και Θεσσαλονίκη (0-2).

Με πιο απλά λόγια, ο Άρης συνέλεξε μόλις έξι βαθμούς από τους διαθέσιμους 18 με τους αντιπάλους του στα πλέι οφ. Τώρα, καλείται να το… πάρει αλλιώς και να βελτιώσει αισθητά αυτά τα νούμερα εάν θέλει να ανατρέψει την κατάσταση και να πάρει στο φινάλε την 5η θέση της βαθμολογίας.

«Ο Θεός σώζοι τη βασίλισσα» ήταν

η φράση που ακουγόταν παραδοσιακά στον εθνικό ύμνο της Αγγλίας, που πλέον έχει διαμορφωθεί ως «Ο Θεός σώζοι

τον βασιλιά».

Πάντως, εκείνες τις μέρες, σαν σήμερα στις 27 Μαρτίου 1966, ένας σκύλος με το όνομα Πικλς ήταν αυτός που έσωσε και τη βασίλισσα και το γόητρο μιας ολόκληρης χώρας, ανακαλύπτοντας στα σκουπίδια το τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το περίφημο Jules Rimet!

Η Αγγλία διοργάνωνε τη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διοργάνωση του πλανήτη τον Ιούνιο του 1966 και λίγο νωρίτερα τον Μάρτιο το βαρύτιμο τρόπαιο ήταν το βασικό έκθεμα στο Methodist Central Hall του Westminster στο κεντρικό Λονδίνο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η βρετανική κυβέρνηση είχε δαπανήσει πάνω από 3.000.000 στερλίνες για τη φύλαξη του τροπαίου (γενικότερα μέχρι να γίνει η διοργάνωση) και μάλιστα στη συγκεκριμένη έκθεση είχε 24ωρη φύλαξη από αστυνομικούς.

Κι όμως κάποιος κατάφερε να το κλέψει κάτω από τη μύτη τους προκαλώντας χάος στη χώρα, με πολλούς να το θεωρούν ως κακό σημάδι για την εξέλιξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Οι Αγγλοι – αν και είχε δοθεί ανεπίσημα εντολή να φτιαχτεί ένα πιστό αντίγραφο για παν ενδεχόμενο – άρχισαν να ψάχνουν παντού το κλεμμένο κύπελλο, ενώ ένα τηλεφώνημα από κάποιον που ζητούσε 15.000 δολάρια σε χαρτονομίσματα του ενός και των πέντε δολαρίων, αποδείχθηκε φάρσα, καθώς τον συνέλαβαν και δεν ήταν αυτός που είχε πάρει το κύπελλο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Μια Κυριακή, στις 27 Μαρτίου 1966, ο Ντέιβιντ Κορμπέτ είχε βγάλει βόλτα τον σκύλο του, τον Πικλς, ο οποίος κάποια στιγμή κάτω από μια γέφυρα βρήκε ένα αντικείμενο τυλιγμένο με εφημερίδες και άρχισε να γαβγίζει ειδοποιώντας το αφεντικό του, το οποίο με μεγάλη έκπληξη όταν ξετύλιξε τις εφημερίδες διαπίστωσε ότι στα χέρια του είχε το τρόπαιο Jules Rimet! O ιδιοκτήτης του Πικλς έλαβε ως αμοιβή 6.000 στερλίνες, όταν η αξία του τροπαίου ήταν 3.000 στερλίνες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

H Αγγλία τίμησε τον Πικλς, ο οποίος απέκτησε τεράστια δημοσιότητα παίζοντας ακόμα και σε ταινία, το «The Spy With The Cold Nose», ενώ μια εταιρεία με σκυλοτροφές αποφάσισε να εξασφαλίσει στο αφεντικό του δωρεάν τροφή για τον σκύλο για όλη του τη ζωή. Ομως ο Πικλς έναν χρόνο αργότερα έφυγε από τη ζωή βυθίζοντας στη θλίψη και το αφεντικό του αλλά και τους Αγγλους που είχαν λατρέψει το πανέξυπνο τετράποδο, το οποίο έσωσε το γόητρο μιας ολόκληρης χώρας.

Μόνο θαυμασμός για αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο και φυσικά τεράστιο αθλητή, τον Εμμανουήλ Καραλή, που έχει μετατρέψει τους τελικούς σε μεγάλες διοργανώσεις σε μόνιμη διάκριση, συνήθως πίσω από τον… κολλητό του σούπερμαν του αγωνίσματος Μόντο Ντουπλάντις.

Ο Mανόλο, που πραγματικά «πετάει» (fly Manolo) στους ουρανούς, την τελευταία τριετία το έχει σχεδόν… τερματίσει καθώς από το πρώτο του μετάλλιο σε κορυφαία διοργάνωση ανδρών (το 2023 στην Πόλη) έχει φτάσει πλέον τα 8 μετάλλια και αρχίζει μάλιστα να σταθεροποιείται στο ασημένιο περιμένοντας την ευκαιρία του να νικήσει τον καλό του φίλο, τον «ιπτάμενο» Σουηδό.

Ο Ντουπλάντις των συνεχόμενων παγκόσμιων ρεκόρ (προσωρινά ξαποσταίνει στα 6,31 μ.) τρέφει απόλυτο σεβασμό για τον Καραλή και το δείχνει με τον καλύτερο τρόπο στους αγώνες, όπως πρόσφατα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Τόρουν που τον επευφημούσε όταν ο… αθεόφοβος έβαζε τον πήχη στα 6,20 μ. και 6,25 μ. για να απειλήσει τον ανίκητο φίλο του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

«Το στοιχείο που έχουμε είναι η αγάπη, χαίρομαι πραγματικά όταν ένας άλλος χαίρεται. Και το να έχω έναν φίλο που γράφει ιστορία μπροστά μου και να ξέρω ότι είναι φίλος μου και ότι είμαι ένα μικρό κομμάτι αυτής της ιστορίας, είναι σημαντικό για εμένα. Ο αθλητισμός είναι αγάπη, είναι ευγενής άμιλλα. Θέλουμε να βγάλουμε το αίσθημα ότι ο αθλητισμός έχει μονάχα θετικά πράγματα να προσφέρει. Να βάλουν οι γονείς τα παιδιά στον αθλητισμό, έχει μόνο θετικά να προσφέρει. Είναι σημαντικό αυτό που γίνεται» είπε για τον Ντουπλάντις ο Μανόλο και πρόσθεσε:

«Η σχέση μας δεν αλλάζει από την αγωνιστική μας κόντρα. Οχι, είμαστε καλοί φίλοι, απλά όταν αγωνιζόμαστε θέλουμε να κερδίζουμε. Ο,τι και να γίνει, όταν τελειώσει ο αγώνας, θα είμαστε μαζί στο ίδιο μπαράκι, θα πίνουμε ένα κρασάκι και θα λέμε τι ωραία που περάσαμε. Είναι αυτές οι εμπειρίες που κρατάς. Λέω πως τα μετάλλια θα πάνε σ’ ένα ράφι, μένουν οι εμπειρίες, οι ωραίες στιγμές που έχω περάσει και αυτό είναι το πιο σημαντικό μετάλλιο. Θέλω να διατηρήσω την παιδικότητα που έχω».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ο Mανόλο την τελευταία τριετία πήρε τον πήχη από τα 5,80 μ. και τον έφτασε στα 6,17 μ. (!), κάνοντας μάλιστα να φαίνονται τα ύψη πάνω από τα 6 μέτρα ως άλλη μια μέρα στη δουλειά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

«Ξέρεις, το μεγάλο του προσόν είναι ότι δεν φοβάται. Βάζει τον πήχη όλο και πιο ψηλά και συνέχεια βελτιώνεται» μας είχε πει πρόσφατα ο εκ των προπονητών του και ομοσπονδιακός τεχνικός Γιώργος Πομάσκι.

Tον Αύγουστο του 2022, μία μόλις ημέρα μετά την ολοκλήρωση της προσπάθειάς του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μονάχου, ο Εμμανουήλ Καραλής μίλησε ανοιχτά για τη μάχη του με την κατάθλιψη και τις δύσκολες στιγμές που πέρασε μετά τον τραυματισμό του, ανακοινώνοντας ότι ολοκληρώνει πρόωρα τη σεζόν προκειμένου να επικεντρωθεί στην ψυχική του υγεία.

«Επειτα από έναν τραυματισμό που είχα κατά τη διάρκεια της σεζόν του κλειστού στίβου, ακολούθησε μια σειρά περιστατικών τα οποία κατάφεραν να μειώσουν πλήρως το ηθικό μου. Για πρώτη φορά φέτος έπαθα κρίση πανικού που με έκανε να βυθιστώ στο άγχος και την κατάθλιψη για αρκετό καιρό. Πίεσα τον εαυτό μου πολύ σκληρά για να αντιστρέψω αυτή την κατάσταση, αλλά αυτό έκανε τα πράγματα χειρότερα και δυστυχώς ο κακός Μανόλο κυριάρχησε και ανέλαβε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Αναγκάστηκα να συνεχίσω τη σεζόν και να προσπαθώ να είμαι θετικός και να απολαμβάνω κάθε αγώνα όπως κάνω, αλλά πάντα ένιωθα χαμένος και ακινητοποιημένος. Είμαι κουρασμένος και νιώθω εντελώς εξαντλημένος. Τελειώνω τη σεζόν μου εδώ. Χρειάζομαι λίγη ξεκούραση και πρέπει να επικεντρωθώ στην ψυχική μου υγεία για λίγο. Πρέπει να κάνω ένα βήμα πίσω και να κάνω ένα διάλειμμα για να πάρω πίσω το χαμόγελό μου», είχε γράψει τότε ο αθλητής και ουσιαστικά έπαιρνε το ρεπό του για να αδειάσει το μυαλό του και να γυρίσει μια και καλή τον διακόπτη προς την εκτόξευση.

Είχε νικήσει – παλαιότερα – τη δύσκολη μάχη με τον ρατσισμό, στην κατάθλιψη θα κόλλαγε; Η συνύπαρξη – προπονητικά – με τον πατέρα του Χάρη, τον Μάρτσιν Στσεπάνσκι και τον Γιώργο Πομάσκι τον απογείωσε, ενώ η συνύπαρξη στα ίδια δωμάτια πολλές φορές αλλά και στα προπονητήρια με τον άλλο καλό του φίλο, τον Μίλτο Τεντόγλου, του έδωσε ξεχωριστή ώθηση.

«Τώρα συνειδητοποιώ σιγά σιγά τι έχω πετύχει το τελευταίο διάστημα. Σε τρία χρόνια έχουν αλλάξει πολλά. Το προπονητικό τιμ, ο πατέρας μου, ο Μάρτσιν, ο Πομάσκι με έχουν αλλάξει ως αθλητή και ως άνθρωπο. Το να είμαι εδώ και να δοκιμάζω άλμα στα 6,25 μ. δεν υπήρχε ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα» είπε και πρόσθεσε πως αυτό που έζησε «ήταν ένας φανταστικός τελικός με τρεις αθλητές πάνω από τα 6 μέτρα. Ηθελα να ρισκάρω και το έκανα. Το δοκίμασα.

Η αγάπη που έχω λάβει μετά το 2024 είναι απίστευτη. Δεν φανταζόμουν όταν ήμουν μικρός ότι θα έρθει η στιγμή που θα βρεθώ εγώ στη θέση των μεγάλων αθλητών» είπε μετά τον νέο άθλο στο Τόρουν (ασημένιο μετάλλιο με άλμα στα 6,05 μ.).

Και τα καλύτερα έρχονται.

Η βασίλισσα Καμίλα του Ηνωμένου Βασιλείου θα πρωταγωνιστήσει σε νέο ντοκιμαντέρ του BBC, αφιερωμένο στη δύναμη της ανάγνωσης και τον τρόπο με τον οποίο αυτή μπορεί να μεταμορφώσει ζωές. Το φιλμ εξετάζει τη σημασία των βιβλίων ως πηγή έμπνευσης, γνώσης και ψυχικής ισορροπίας.

Στο πλαίσιο του ντοκιμαντέρ, η σύζυγος του βασιλιά Καρόλου μιλά για τις παιδικές της αναμνήσεις που καλλιέργησαν το πάθος της για το διάβασμα. Αναφέρεται στην αγάπη του πατέρα της, ταγματάρχη Μπρους Σαντ (Bruce Shand), για τον γραπτό λόγο και στη δύναμη που του προσέφερε κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παράλληλα, αποκαλύπτει πώς εκείνος της μετέδωσε την αγάπη του για το βιβλίο.

Πριν από λίγες ημέρες, η ίδια παρέθεσε δεξίωση στο Κλάρενς Χάους για τον εορτασμό της πέμπτης επετείου της φιλανθρωπικής της οργάνωσης «The Queen’s Reading Room», μιας λέσχης βιβλίου που γεννήθηκε από την κοινοποίηση προτάσεων για ανάγνωση κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το ντοκιμαντέρ και η πολιτιστική του σημασία

Η παραγωγή του BBC, σε συνεργασία με το Βρετανικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, θα προβληθεί αργότερα μέσα στη χρονιά, στο πλαίσιο του Εθνικού Έτους Ανάγνωσης (National Year of Reading). Πρόκειται για μια πανεθνική εκστρατεία που στοχεύει στην αναζωογόνηση της σχέσης των Βρετανών με τα βιβλία, προωθώντας την ανάγνωση ως πηγή χαράς και προσωπικής ανάπτυξης.

«Ελπίζουμε να εμπνεύσουμε ανθρώπους όλων των ηλικιών να πιάσουν στα χέρια τους ένα βιβλίο, να δουν τον κόσμο με νέους τρόπους και, ενδεχομένως, να αλλάξουν τις ζωές τους», δήλωσε η Σούζι Κλάιν (Suzy Klein), επικεφαλής του Τμήματος Τεχνών και Κλασικής Μουσικής της τηλεόρασης του BBC. «Είμαστε ιδιαίτερα ευτυχείς που η βασίλισσα, μια αφοσιωμένη αναγνώστρια και υπέρμαχος της λογοτεχνίας, βρίσκεται στην καρδιά αυτού του νέου εγχειρήματος», πρόσθεσε.

Οι ιστορίες και οι άνθρωποι πίσω από τα βιβλία

Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει ιστορίες ανθρώπων που ανακάλυψαν τη χαρά της ανάγνωσης και τη χρησιμοποίησαν ως εργαλείο αλλαγής. Περιλαμβάνει αφηγήσεις από άτομα που βρήκαν παρηγοριά στα βιβλία ενώ βρίσκονταν στη φυλακή, αλλά και από άλλους που κατάφεραν να ξεπεράσουν την κατάθλιψη μέσα από τη λογοτεχνία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Σε σκηνοθεσία του βραβευμένου Τόμπι Τράκμαν (Toby Trackman), η ταινία τεκμηριώνει επιστημονικά στοιχεία που αναδεικνύουν τη θετική επίδραση της ανάγνωσης στην υγεία και την ψυχική ευεξία. Το έργο φιλοδοξεί να δείξει πως η επαφή με τη λογοτεχνία μπορεί να αποτελέσει καταφύγιο και πηγή δύναμης.

Η δεξίωση στο Κλάρενς Χάους

Στην εκδήλωση που διοργάνωσε η βασίλισσα Καμίλα παρέστησαν εξέχουσες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών, όπως οι συγγραφείς Λι Τσάιλντ (Lee Child), Τζότζο Μόις (Jojo Moyes), Σελίνα Μπράουν (Selina Brown) και Μπεν Όκρι (Sir Ben Okri). Παρόντες ήταν επίσης οι ηθοποιοί Στάνλεϊ Τούτσι (Stanley Tucci) και Σιγκούρνι Γουίβερ (Sigourney Weaver).

Κατά την ομιλία της, η βασίλισσα υπογράμμισε ότι η φιλανθρωπική της οργάνωση δημιουργήθηκε με έναν «απλό στόχο: να μοιραστώ τη δια βίου πεποίθησή μου ότι τα βιβλία κάνουν τη ζωή μας καλύτερη».

Με νίκη επί της Μονακό συνέχισε στη regular season της Euroleague ο Παναθηναϊκός, επικρατώντας 107-97 και πλέον έχει μπροστά του τέσσερα ματς που μπορεί να διεκδικήσει ακόμη και την τετράδα που δίνει το πλεονέκτημα έδρας στα playoffs.

Οι Πράσινοι είναι στο 20-14 έχοντας τρια ματς εκτός έδρας στα τελευταία τέσσερα και ο πήχης των playoffs όλο και ανεβαίνει, αφού όπως όλα δείχνουν το τοπ-4 θέλει τουλάχιστον 24 νίκες.

Ο Παναθηναϊκός και οι τελικοί μέχρι το τέλος της regular season

Τι σημαίνει αυτό για τον Παναθηναϊκό; Στα τελευταία τέσσερα ματς στη regular season θέλει το απόλυτο… και κάτι παραπάνω. «Είμαστε πολύ συγκεντρωμένοι στα παιχνίδια της Ευρώπης, κάθε παιχνίδι είναι τελικός για εμάς», είπε ο Εργκίν Αταμάν μετά το ματς με τη Μονακό.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί πως ρόλο θα παίξουν και τα αποτελέσματα των υπόλοιπων ομάδων. Θέλει περισσότερες νίκες, προφανώς, αλλά και να υπερισχύει σε τυχόν ισοβαθμίες.

Και ναι, βάση… μαθηματικών ο Παναθηναϊκός έχει μπροστά του τέσσερις τελικούς, για να φτάσει στις 24 νίκες, αλλά θα πρέπει την προτελευταία αγωνιστική στη Βαλένθια (9/4) να νικήσει μεν, αλλά και με διαφορά πάνω από 11 πόντους δε. Ο λόγος; Για να καλύψει τη διαφορά από την ήττα στο ματς του πρώτου γύρου, στο ΟΑΚΑ.

Αναλυτικά το πρόγραμμα του Παναθηναϊκού έως το τέλος της κανονικής περιόδου:

35η Αγωνιστική: Χάποελ Τελ Αβίβ –Παναθηναϊκός (2/4, 20:00)

36η Αγωνιστική: Μπαρτσελόνα –Παναθηναϊκός (7/4, 21:30)

37η Αγωνιστική: Βαλένθια –Παναθηναϊκός (9/4, 21:30)

38η Αγωνιστική: Παναθηναϊκός– Αναντολού Εφές (17/4, 21:25)

Η βαθμολογία της Euroleague

«Οι εκλογές θα γίνουν το 2027. Ο πρωθυπουργός δεν ακούει καν τέτοιες εισηγήσεις [σ.σ: για επίσπευση]. Kαι να θέλει κάποιος να τις πει, πριν ξεκινήσει η συζήτηση, τις απορρίπτει» τόνισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης αναφερόμενος στα σενάρια περί πρόωρων εκλογών.

Μιλώντας στον Real FM ο κ. Μαρινάκης είπε ότι απορρίπτονται οι πρόωρες εκλογές «γιατί αυτή τη στιγμή βιώνουμε μία πολύ μεγάλη κρίση, μια ακόμα κρίση, λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή, όπου το ζητούμενο για κάθε χώρα είναι η σταθερότητα και σε οικονομικό, αλλά και σε ευρύτερο επίπεδο».

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τόνισε ότι η Ελλάδα σήμερα έχει καταφέρει, να έχει μία κυβέρνηση σταθερή, να μπορεί να παίρνει ακαριαία αποφάσεις, όπως η συνδρομή, στην Κύπρο, όπως τα οικονομικά μέτρα «και μια οικονομία, που από εκεί που ήταν 27η στις 27 της Ευρώπης το 2019 σε ρυθμούς ανάπτυξης, με 570.000 παραπάνω ανθρώπους άνεργους, μια οικονομία η οποία επιστρέφει, δημιουργεί πλεονάσματα και χρηματοδοτεί αναγκαία μέτρα για να κρατηθεί όρθια η κοινωνία».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Προσέθεσε ακόμη πως «όταν το έχεις το μείζον, είναι το λιγότερο ανεύθυνο, επειδή ανεβαίνεις δημοσκοπικά, λόγω του ότι ο κόσμος στα δύσκολα καταλαβαίνει τα σοβαρά ποια είναι, εσύ να το εκμεταλλευτείς για να κάνεις οκτώ μήνες, δέκα μήνες, έναν χρόνο νωρίτερα εκλογές. Αυτό το πράγμα, να το πω έτσι πάρα πολύ απλά, δεν είναι Κυριάκος Μητσοτάκης και θα το πω κιόλας, δεν είναι Νέα Δημοκρατία».

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σημείωσε πως δεν έκανε ποτέ τέτοια εισήγηση στον πρωθυπουργό και δεν γνωρίζει αν έχει γίνει από άλλους, αλλά όπως είπε «δημοκρατία έχουμε, ο καθένας λέει την άποψή του. Ο πρωθυπουργός ακόμα και κάποιος να ερχόταν να του το πει αυτό, που δεν το γνωρίζω, πραγματικά, δεν το ακούει καν».

Ο κ. Μαρινάκης κατέληξε λέγοντας:

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

«Οι εκλογές θα γίνουν το 2027 για δύο λόγους. Ο ένας είναι αυτός που σας περιέγραψα. Γιατί θεωρώ ότι δεν πρέπει να κινούμαστε όπως κινήθηκαν πολλοί στο παρελθόν, που βάλανε το προσωπικό τους δημοσκοπικό συμφέρον πάνω από το συμφέρον της πατρίδας. Αυτό δεν εκπροσωπεί αυτή την παράταξη και ειδικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη κι ο δεύτερος λόγος είναι η ΝΔ θέλει να κριθεί για το τι έκανε σωστά και τι λάθη διόρθωσε σε βάθος τετραετίας. Παράδειγμα, ο μέσος μισθός έχει ήδη φτάσει και έχει ξεπεράσει, σε όρους πλήρους απασχόλησης, τα 1.500 ευρώ, ο κατώτατος τείνει να φτάσει στον στόχο τον προεκλογικό, τα 950 ευρώ. Υπάρχουν ακόμα μεγάλα έργα τα οποία θα παραδοθούν τους επόμενους μήνες, όπως έχουν παραδοθεί κάποια άλλα».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Άφιξη Αγίου Φωτός

Αναφερόμενος στο θέμα της άφιξης του Αγίου Φωτός υπό τις παρούσες συνθήκες ο κ. Μαρινάκης τόνισε μεταξύ άλλων ότι το ΥΠΕΞ παρακολουθεί τις εξελίξεις και τις συνθήκες που επικρατούν, και θα πράξει ό,τι απαιτείται για την έλευση του Αγίου Φωτός έστω και με την παρουσία λίγων ατόμων και ο στόχος -ο οποίος είναι να εξασφαλιστεί κάτι το οποίο είναι ιερό για όλους τους χριστιανούς για τις άγιες ημέρες αυτές- θα επιτευχθεί.

«Οπότε δεν χρειάζεται πανικός, δεν χρειάζεται να επικρατήσει αβεβαιότητα στους πολίτες και στους πιστούς. Είναι από πάνω το υπουργείο Εξωτερικών, υπάρχει διαρκής επικοινωνία και με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, δηλαδή, είτε με τον παραδοσιακό τρόπο είτε με λιγότερα άτομα, με μία πολύ ολιγομελή αποστολή για λόγους ασφαλείας, θα φτάσει στην ώρα του ούτως ώστε να συνεχιστούν οι εορτασμοί και οι άγιες αυτές ημέρες να εορταστούν όπως ακριβώς πρέπει στον χριστιανισμό» είπε ο κ. Μαρινάκης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Η διεξαγωγή της δίκης των Τεμπών

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναφερόμενος στη δίκη των Τεμπών και τις δυσλειτουργίες που παρατηρήθηκαν, είπε ότι αυτή η αίθουσα διαμορφώθηκε με βάση την άλλη μεγάλη αίθουσα, του Εφετείου Αθηνών και μαζί αυτές οι δύο, αποτελούν τις δύο μεγαλύτερες αίθουσες δικαστηρίων στη χώρα μας μακράν της όποιας τρίτης.

Εξηγώντας το γιατί διαμορφώθηκε με αυτόν τον τρόπο είπε: «Διότι στην αίθουσα του Εφετείου Αθηνών έλαβαν χώρα και ολοκληρώθηκαν δύο πολύ μεγάλες δίκες, η δίκη της Χρυσής Αυγής και η δίκη για την τραγωδία στο Μάτι, που και περισσότερους νεκρούς είχε και είχε πολλούς εγκαυματίες, άρα και πολλούς διάδικους και ο υπολογισμός της αίθουσας στη Λάρισα από το υπουργείο Δικαιοσύνης έγινε με βάση τους διαδίκους της ανάκρισης. Το πρόβλημα δεν είναι η χωρητικότητα της αίθουσας. Το πρόβλημα το οποίο παρουσιάστηκε και δημιούργησε αυτή την κακή εικόνα -που δικαιολογημένα πολύ μεγάλο μέρος του κόσμου εξέφρασε την απορία του, γιατί τα Τέμπη είναι μια εθνική τραγωδία, μία ανοικτή πληγή- είναι γιατί δεν έγινε καλή δουλειά οργανωτικά ως προς την ταξιθεσία δηλαδή την προτεραιοποίηση των συνηγόρων, των διαδίκων, έκατσαν σε καρέκλες που ήταν προορισμένες για διαδίκους και συνηγόρους κυρίως, άνθρωποι οι οποίοι είχαν έρθει από δικό τους ενδιαφέρον».

Τώρα -όπως είπε- υπάρχει μία αυξημένη εγρήγορση, από το υπουργείο Δικαιοσύνης και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, γιατί -σημείωσε- εδώ χρειάζεται και η συνδρομή της αστυνομίας και ο στόχος είναι από την επόμενη δικάσιμο, να αποκατασταθεί αυτή η εικόνα και να ξεκινήσει η δίκη όσο και αν κάποιοι δεν το θέλουν -και αναφέρομαι σε κάποιες πολιτικές δυνάμεις, για να μην παρεξηγηθώ- και να φωτιστούν όλες οι πτυχές αυτής της εθνικής τραγωδίας, αυτού του τραγικού δυστυχήματος.

Αναφερόμενος στην κ. Καρυστιανού είπε ότι ακόμα δεν αποτελεί πολιτική δύναμη.

«Η κ. Καρυστιανού είναι μία μητέρα που έχασε το παιδί της και όπως και όλοι οι συγγενείς κάθε τέτοιας τραγωδίας, κάθε φορά που ξεκινά μια δικάσιμος, κάθε πρωί που ξεκινά μία δικάσιμος, ζουν ξανά τον απόλυτο εφιάλτη. Δεν υπάρχει νομίζω κάτι πιο δύσκολο, δεν μπορεί κανείς να το καταλάβει αν δεν το έχει ζήσει. Όταν η κ. Καρυστιανού κάνει κόμμα, θα αντιπαρατεθούμε πολιτικά και με εκείνη. Αναφέρομαι κυρίως στην κ. Κωνσταντοπούλου – για να μην κρύβω τα λόγια – η οποία τη μία μέρα εμφανίζεται ως συνήγορος, ως έχει δικαίωμα, για να μην παρεξηγηθώ, την άλλη μέρα ως πολιτική αρχηγός. Μπλέκει πολλές φορές τους ρόλους. Και νομίζω ότι και με βάση και τη συμπεριφορά όλων αυτών των ετών, αυτό που θέλει είναι να καθυστερεί διαδικασίες, να “πυρπολεί” καταστάσεις, να οργίζει την κοινωνία. Εντάξει, είναι πολιτικές δυνάμεις που όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά, οδεύουν προς το μονοψήφιο και όταν τα πράγματα δυσκολεύουν, υπάρχουν κρίσεις, υπάρχουν τραγωδίες, επενδύουν σε αυτές, όσο θλιβερό και να είναι, για να επιβιώσουν πολιτικά» πρόσθεσε ο κ. Μαρινάκης.

Στόχος η αυτοδυναμία

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπογράμμισε αναφερόμενος στις δημοσκοπήσεις ότι το τελευταίο διάστημα δείχνουν ότι όταν τα πράγματα σοβαρεύουν όταν μπαίνουν τα ζητήματα τα οποία δείχνουν ποια είναι μια νέα κανονικότητα που ζούμε στον κόσμο, δηλαδή η αβεβαιότητα είναι η νέα βεβαιότητα, όπως είπε ο πρωθυπουργός, ο κόσμος συσπειρώνεται όλο και παραπάνω στη μόνη δύναμη η οποία έχει συγκεκριμένες λύσεις.

«Δεν είναι ότι δεν έχουμε κάνει λάθη, δεν είναι ότι δεν πρέπει να τρέξουμε πιο γρήγορα, αλλά έχει συγκεκριμένες λύσεις, με μια εξ αυτών, πέραν των πολιτικών μας και σε διπλωματικό και αμυντικό επίπεδο, σε επίπεδο οικονομικό, γιατί πάρα πολύ απλά, θέλει μια κυβέρνηση ο κόσμος κατά πλειοψηφία που παράγει πλεονάσματα -χωρίς να αυξάνει φόρους- τα οποία δημιουργούν τις συνθήκες να χρηματοδοτούν μέτρα» είπε. Πρόσθεσε ότι η αυτοδυναμία είναι ο στρατηγικός στόχος της κυβέρνησης και της ΝΔ «και είμαστε συγκρατημένα αισιόδοξοι ότι θα τον πετύχουμε γιατί πρώτον μέχρι τώρα ήμασταν οι μόνοι οι οποίοι δίνουμε συγκεκριμένες απαντήσεις στα πολύ λογικά και επίμονα ερωτήματα της κοινωνίας και οι υπόλοιποι απλά “πετάνε χαρταετό” αν μου επιτρέπετε την έκφραση με ακοστολόγητες υποσχέσεις».

Για την ομιλία Ανδρουλάκη

Αναφερόμενος στην ομιλία του πρόεδρου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Νίκου Ανδρουλάκη, είπε ότι έκανε τρία πράγματα. «Το πρώτο που έκανε είναι να αναπαράγει συνθήματα παρωχημένα προηγούμενου αιώνα. Το δεύτερο είναι να τάζει ανέξοδες υποσχέσεις. Ό,τι μπορούσε να τάξει το έταξε, 13ος μισθός κ.λπ. Και ξεκαθάρισε με ποιους δεν θα συνεργαστεί. Επαναλαμβάνω ο στόχος ο δικός μας είναι η αυτοδυναμία. Δεν μας είπε -ωραία είπε με ποιους δεν θα συνεργαστεί, δικαίωμά του- δεν μας είπε με ποιους θα συνεργαστεί».

Πρόσθεσε ότι η ΝΔ για όλους αυτούς τους λόγους συμπεριλαμβανομένης και της νέας εικόνας του ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη, «που έχει μετατοπιστεί στο γήπεδο των λαϊκιστών, είτε γιατί συνυπέγραψε την πρόταση δυσπιστίας με την κ. Κωνσταντοπούλου, είτε γιατί υιοθέτησε την θεωρία των ξυλολίων και των χαμένων βαγονιών, ή γιατί μιλάει πάλι με τον λόγο ο οποίος έφτασε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού, δηλαδή να τάζουμε παραπάνω από όσα αντέχει η χώρα για να γινόμαστε ευχάριστοι, θεωρούμε ότι η αυτοδυναμία της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι μονόδρομος. Θεωρούμε εμείς. Η δημοκρατία θα τα λύσει αυτά».

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σημείωσε ότι «από εκεί και πέρα από τη στιγμή που η μόνη πολιτική δύναμη που είχε δείξει μέχρι πρότινος, μέχρι τον κ. Ανδρουλάκη, ένα παρελθόν θεσμικής σοβαρότητας -με το ΠΑΣΟΚ της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά και του Βαγγέλη Βενιζέλου, έβαζε στα πολύ δύσκολα, όπως ήταν το 2015, τη χώρα πάνω από το κόμμα. Με τα παρόντα δεδομένα, λοιπόν, έχοντας και τις απαντήσεις που έχουμε πάρει από το ΠΑΣΟΚ, εμάς παραμένει στρατηγικός στόχος μας η αυτοδυναμία, είμαστε συγκρατημένα αισιόδοξοι ότι θα τον πετύχουμε και από εκεί και πέρα όλα τα υπόλοιπα ρωτήστε τα στα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Να μας πει το ΠΑΣΟΚ -και εγώ επιμένω, έχουν και δύο ημέρες συνέδριο- να μη μας λένε αυτές τις δύο ημέρες μόνο με ποιους δεν θα συνεργαστούν. Είναι σαφείς. Καλά κάνουν και το λένε. Να απαντήσουν, μην ντρέπονται. Θα συνεργαστούν με τον κ. Τσίπρα, με τον ΣΥΡΙΖΑ του κ. Πολάκη, με την κ. Κωνσταντοπούλου; Ας μας πούνε. Εκτός αν θεωρούν ότι αφού διπλασιάσουν τα δημοσκοπικά τους ποσοστά και έρθουν πρώτοι- η Δημοκρατία αυτά τα λύνει στις εκλογές, δεν μπορώ να ξέρω τι θα γίνει στις εκλογές, ο κόσμος θα αποφασίσει- θα ανεβούν και άλλες 10-15 μονάδες και θα γίνουν αυτοδύναμοι. Δηλαδή να τριπλασιάσουν περίπου τα ποσοστά τους».

Για το ζήτημα των υποκλοπών

Μιλώντας για το θέμα των υποκλοπών ο κ. Μαρινάκης είπε ότι είναι κάτι το οποίο συνέβη τέσσερα χρόνια πριν, και ελήφθησαν άμεσα, σε πολιτικό επίπεδο, αποφάσεις από τον πρωθυπουργό και αποδόθηκε η όποια ευθύνη σε αυτό το επίπεδο, λόγω των παραιτήσεων. Και τόνισε:

«Και σε επίπεδο νομοθετικό ανελήφθησαν όλες οι δέουσες πρωτοβουλίες για να συμμορφωθεί το καθεστώς που διέπει την συγκεκριμένη συζήτηση, όπως ήθελε και η ΕΕ, αναγνωρίστηκε σε μια σειρά από εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η συμμόρφωση της χώρας μας αλλά και από τον επίτροπο Χούκστρα ο οποίος εκπροσώπησε την Κομισιόν στο Ευρωκοινοβούλιο πριν από 2 εβδομάδες. ‘Αρα, όλα αυτά τα βήματα που έπρεπε να ‘χει κάνει η Ελλάδα για να κατοχυρωθούν τα ζητήματα ασφαλείας, έγιναν και σίγουρα σε ευρύτερα θέματα ασφαλείας η Ελλάδα του 2026 δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα του 2019. Και σε δικαστικό επίπεδο, ο ‘Αρειος Πάγος είπε όσα είπε σε ανώτατο επίπεδο και ο ίδιος ο ‘Αρειος Πάγος προχώρησε την υπόθεση με το δικαστούν αυτοί οι τέσσερις ιδιώτες. Καταδικάστηκαν σε πρώτο βαθμό, οι άνθρωποι έκαναν έφεση και ένας εξ αυτών είπε όσα είπε σε μια συνέντευξη. Επίκειται το Εφετείο.

Εννοώ τον κ. Ντίλιαν που είπατε στην ερώτησή σας. Ο ένας εξ αυτών λοιπόν έχει κάνει έφεση. Είμαστε μια πολιτισμένη χώρα όπου τα δικαστήρια γίνονται σε δικαστικές αίθουσες». Επισήμανε επίσης ότι ο ‘Αρειος Πάγος ασχολήθηκε επισταμένα με το θέμα αυτό, και εξέδωσε μια διάταξη που έλεγε δύο πράγματα.

«Το πρώτο ότι δεν υπήρξε εμπλοκή κρατικού λειτουργού και το δεύτερο ότι έπρεπε να παραπεμφθούν κάποιοι άνθρωποι να δικαστούν. Οι άνθρωποι αυτοί δικάστηκαν, καταδικάστηκαν, άσκησαν έφεση άρα θα αξιολογηθούν και πάλι στον δεύτερο βαθμό. Το να πάω εγώ να υποκαταστήσω τον ‘Αρειο Πάγο ή τον δεύτερο βαθμό, ο οποίος επίκειται και επειδή η Αντιπολίτευση δεν θέλει να συζητάμε για τα θέματα- που δεν υποτιμώ το θέμα αυτό- της καθημερινότητας των πολιτών, τα εθνικά θέματα, τις πολιτικές αποφάσεις που πρέπει να πάρουμε και θέλει να μετατρέψουμε τη χώρα σε αίθουσα ανακριτή ή σε ένα δικαστήριο, συγγνώμη αυτό είναι κάτι που αν το επιτρέψουμε θα διολισθήσουμε σε πολύ δύσκολες καταστάσεις».

Για τον ΟΠΕΚΕΠΕ

Αναφορικά με το εάν υπάρχει άλλη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΠΕ ο κ. Μαρινάκης είπε ότι ακούει αυτή τη φήμη 6-8 μήνες, και δεν συνηθίζει να απαντά σε φήμες, ενώ σημείωσε ότι δεν υπάρχει επίσημη ενημέρωση από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αυτή τη στιγμή για δεύτερη δικογραφία.

«Αυτό που θα σας πω είναι ότι σε ό,τι αναλογεί στην λυβέρνηση, με το πέρασμα του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, με όλα τα υπόλοιπα, τις πληρωμές και όλες τις μεγάλες αλλαγές, αυτά όλα ολοκληρώθηκαν και πράγματι φαίνεται η διαφορά με την πολιτική ευθύνη που έπρεπε να αναλάβουμε ότι αυτά άργησαν να γίνουν» κατέληξε.

Η ενδεχόμενη πιο ενεργή εμπλοκή των Χούθι στη σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν θα μπορούσε να απειλήσει μια δεύτερη κρίσιμη θαλάσσια οδό για το παγκόσμιο εμπόριο, σύμφωνα με τον Mohamad Elmasry, καθηγητή στο Doha Institute for Graduate Studies.

«Τα τελευταία δυόμισι χρόνια έχουμε δει ότι οι Χούθι διαθέτουν σημαντική ισχύ. Αν αποφασίσουν να κλείσουν το Στενό Μπαμπ αλ-Μαντάμπ, αποκλείοντας έτσι την πρόσβαση στην Ερυθρά Θάλασσα και τελικά στη Διώρυγα του Σουέζ, τότε θα έχουμε δύο μεγάλα σημεία συμφόρησης, με το Στενό του Ορμούζ και τη Διώρυγα του Σουέζ», δήλωσε ο Elmasry στο Al Jazeera.

«Πρόκειται για βασικές θαλάσσιες οδούς μεταφοράς, απαραίτητες για το διεθνές εμπόριο, οπότε θεωρώ ότι η εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να είναι εξαιρετικά σημαντική», πρόσθεσε ο ίδιος.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο Elmasry σημείωσε ακόμη ότι οι συνεχιζόμενες επιθέσεις των Χούθι θα μπορούσαν να αυξήσουν την πίεση στην ισχυρή αλλά «όχι απροσπέλαστη» αεράμυνα του Ισραήλ.

«Οι πύραυλοι και οι ρουκέτες της Χεζμπολάχ, όπως και οι ιρανικοί πύραυλοι, έχουν καταφέρει να διεισδύσουν τις τελευταίες εβδομάδες. Αν το Ισραήλ αναγκαστεί τώρα να αμυνθεί και απέναντι σε επιθέσεις από την Υεμένη, η κατάσταση θα γίνει σαφώς πιο περίπλοκη γι’ αυτό», δήλωσε.

 

«Από την άλλη πλευρά, πολιτικά —και ίσως παραδόξως— το Ισραήλ μπορεί να καλωσορίσει αυτή την εξέλιξη, καθώς επιδιώκει να επεκτείνει τη σύγκρουση. Θέλει να διασφαλίσει ότι ο Donald Trump δεν θα αναζητήσει σύντομα μια διέξοδο. Οι ισραηλινοί στόχοι δεν έχουν ακόμη επιτευχθεί», κατέληξε ο Elmasry.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); «Θα συνεχίσουμε να ρίχνουμε βαλλιστικούς πυραύλους»

Ανέλαβαν οι Χούθι την ευθύνη για την επίθεση με βαλλιστικούς πυραύλους κατά του Ισραήλ. Πρόκειται για την πρώτη επέμβαση της φιλοϊρανικής οργάνωσης, από την ημέρα που ξέσπασε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Σε ανακοίνωσή τους οι Χούθι της Υεμένης, απείλησαν ευθέως το Ισραήλ, λέγοντας πως δεν πρόκειται να σταματήσουν τις επιθέσεις εάν δεν σταματήσει η ισραηλινή επιθετικότητα κατά των αμάχων και των υποδομών του Λιβάνου, του Ιράν, του Ιράκ και της Παλαιστίνης.

Η επίθεση των Χούθι κατά του Ισραήλ έγινε νωρίς το πρωί του Σαββάτου (28.03.2026). Οι Χούθι ανακοίνωσαν πως στοχοποίησαν «ευαίσθητες ισραηλινές στρατιωτικές εγκαταστάσεις» με «μπαράζ βαλλιστικών πυραύλων» που βρίσκονται νότια της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης.

Οι IDF με τη σειρά τους ανακοίνωσαν πως αναχαίτισαν τους πυραύλους και δεν προκλήθηκαν τραυματισμοί.

Οι Χούθι ορκίζονται να συνεχίσουν τις επιθέσεις τους «μέχρι να σταματήσει η επιθετικότητα εναντίον όλων των μετώπων της αντίστασης». 

Ποιοι είναι οι Χούθι, ποια η ισχύς τους

Οι Χούθι, γνωστοί και ως Ανσάρ Αλάχ («Υποστηρικτές του Θεού»), αποτελούν έναν από τους βασικούς πόλους του εμφυλίου πολέμου στην Υεμένη. Η οργάνωση εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1990, όταν ο ηγέτης της, Χουσεΐν αλ-Χούθι, ίδρυσε το κίνημα «Πιστοί Νεολαίοι» για την αναβίωση της Ζαϊντιτικής παράδοσης του Σιιτικού Ισλάμ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Οι Ζαΐντι είχαν κυβερνήσει την Υεμένη επί αιώνες, όμως περιθωριοποιήθηκαν μετά τον εμφύλιο του 1962. Το κίνημα των Χούθι ιδρύθηκε με στόχο να εκπροσωπήσει την κοινότητά τους και να αντιταχθεί στον ριζοσπαστικό Σουνιτισμό, ειδικά στις επιρροές του Ουαχαμπισμού από τη Σαουδική Αραβία.

Ο εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε το 2014, όταν οι δυνάμεις των Χούθι κατέλαβαν την πρωτεύουσα Σαναά και ανέτρεψαν τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση. Ένα χρόνο αργότερα, η επέμβαση της συμμαχίας υπό τη Σαουδική Αραβία κλιμάκωσε τη σύγκρουση, μετατρέποντάς την σε περιφερειακή κρίση. Αν και το 2022 υπεγράφη εκεχειρία, αυτή διήρκεσε μόλις έξι μήνες και οι συγκρούσεις συνεχίζονται, έστω και με μικρότερη ένταση.

Οι Χούθι υποστηρίζονται από το Ιράν, το οποίο από το 2014 έχει ενισχύσει σημαντικά τον εξοπλισμό και την τεχνολογία τους. Σύμφωνα με διεθνείς αναφορές, η Τεχεράνη έχει παράσχει θαλάσσιες νάρκες, βαλλιστικούς και κρουζ πυραύλους, καθώς και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Η οργάνωση θεωρείται μέρος του λεγόμενου «Άξονα Αντίστασης» του Ιράν, μιας συμμαχίας που αντιτίθεται στο Ισραήλ και τη Δύση.

Αμερικανικές πηγές παρακολουθούν στενά τις τεχνολογικές βελτιώσεις των πυραύλων των Χούθι, τόσο ως προς την εμβέλεια όσο και την ακρίβειά τους. Αρχικά, τα όπλα συναρμολογούνταν με ιρανικά εξαρτήματα που έφταναν κρυφά στην Υεμένη, ενώ στο παρελθόν οι Χούθι έχουν χρησιμοποιήσει drones και πυραύλους κατά εμπορικών πλοίων.

Η πρόσφατη εκτόξευση πυραύλων κατά του Ισραήλ δείχνει ότι οι Χούθι δεν διστάζουν να επεκτείνουν τη δράση τους πέρα από τα σύνορα της Υεμένης. Η εμπλοκή αυτή εντείνει την αστάθεια στη Μέση Ανατολή, προσθέτοντας ένα ακόμη μέτωπο στη γεωπολιτική ένταση της περιοχής.

Η αυξανόμενη στρατιωτική δραστηριότητα των Χούθι εντείνει τον φόβο για μια ευρύτερη περιφερειακή σύγκρουση. Με την ικανότητά τους να πλήττουν στόχους εκτός Υεμένης –όπως εγκαταστάσεις πετρελαίου και κρίσιμες υποδομές στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα–, καθώς και να διαταράσσουν τις ναυτιλιακές οδούς γύρω από τη Χερσόνησο του Αραβικού Κόλπου, η απειλή τους αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη γεωστρατηγική σημασία.