Τεχνολογία

Μας πήρε λίγο χρόνο παραπάνω αλλά τελικώς ο έλληνας πρωθυπουργός και ο τούρκος πρόεδρος κατάφεραν να τα πουν από κοντά – με χαμόγελα και θερμά λόγια. Ακόμη και με τον χρόνο της διερμηνείας, η συζήτηση φαίνεται να κράτησε αρκετά ώστε να τεθούν όλα τα θέματα στο τραπέζι, χωρίς να υπάρξουν εκτροχιασμοί και εκπλήξεις. Αλλωστε ήταν σαφές ότι υπήρξε εξαιρετική προετοιμασία και από τις δύο πλευρές, όπως άλλωστε φαίνεται και από τη χορογραφία των δημοσίων δηλώσεων, που θα μπορούσε κανείς να τις διαβάσει ως ένα ενιαίο κείμενο ερωταπαντήσεων. Τι μάθαμε από αυτή τη σύντομη βόλτα στην Αγκυρα και τι θα μας μείνει για το μέλλον;

Το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι οι δύο χώρες καταφανώς και εντόνως υψώνουν ένα ενιαίο μέτωπο αποτροπής σε κάθε παρέμβαση τρίτου. Παρά τις διαφορετικές τους προσεγγίσεις και τις διαφοροποιημένες σχέσεις με τον έξω κόσμο, στη γειτονιά και πέρα από αυτήν, το μήνυμα είναι σαφές: μιλάμε μεταξύ μας, ξέρουμε καλύτερα από κάθε άλλον τα ζητήματα που μας απασχολούν, όλα υπό έλεγχο. Η ελπίδα είναι προφανώς ότι θα αποφύγουμε επιχειρηματικές προτάσεις που θα παραβλέπουν τη δύσκολη ιστορία και γεωγραφία της περιοχής μας και θα βάλουν σε δύσκολη θέση τις κυβερνήσεις μας, όσο καλές κι αν είναι οι προσωπικές σχέσεις των ηγετών μεταξύ τους.

Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι στην παρούσα συγκυρία και οι δύο χώρες αισθάνονται ότι έχουν περισσότερα να κερδίσουν χαμογελώντας η μια στην άλλη παρά ανταλλάσσοντας σκληρές ανακοινώσεις. Η γειτόνισσα ενδιαφέρεται να μετάσχει στην αναδυόμενη ευρωπαϊκή αμυντική αγορά και αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να δείξει το διαλλακτικό της πρόσωπο για να καθησυχάσει τους εταίρους και να διευκολύνει την αποδοχή της από την ευρωπαϊκή πολιτική τάξη αλλά και το ευρωπαϊκό κοινό. Από την άλλη, η πατρίς αντιλαμβάνεται πλήρως ότι δεν θα μπορεί να εμποδίζει διαρκώς την πρόσβαση στα κοινά χρηματοδοτικά προγράμματα, όπως έκανε με επιτυχία στο πρόγραμμα SAFE. Και βεβαίως χρειαζόμαστε περισσότερο χρόνο με ήρεμα νερά για να μπορέσουμε να σταθούμε στα πόδια μας, να προετοιμάσουμε στο μέτρο του δυνατού και τη δική μας άμυνα, να ενισχύσουμε την αμυντική μας βιομηχανία, που δειλά-δειλά αρχίζει να κινείται.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ταυτόχρονα είναι απολύτως σαφές ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν έκανε πίσω από τις κόκκινες γραμμές της – μάλιστα θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι πρόκειται για ένα αναγκαίο ξεκαθάρισμα του πεδίου με τρόπο τέτοιο ώστε να καθιστά την επόμενη ημέρα απολύτως διαφανή και προβλέψιμη, συμπεριλαμβανομένης και της ευθείας αναφοράς σε τυπικές και ουσιαστικές απειλές από τη μια πλευρά και στο διεθνές δίκαιο από την άλλη.

Αυτό είναι ίσως το τρίτο συμπέρασμα της συνάντησης, που ταυτόχρονα θέτει και τις κατευθυντήριες γραμμές για την επόμενη μέρα. Οι δύο πλευρές συμφώνησαν ότι διαφωνούν – και δεν πειράζει που διαφωνούν, γιατί μπορούν να ζήσουν και με αυτή τη διαφωνία. Η απευθείας επικοινωνία μεταξύ των δυο πλευρών είναι απολύτως αναγκαία μεταξύ γειτόνων και εξασφαλίζει ότι η διαφωνία δεν θα εξελίσσεται κάθε φορά σε κρίση. Και δεν θα ήταν κακό η επικοινωνία αυτή να είναι τόσο πυκνή και τόσο αυτονόητη ώστε να μην προκαλεί καν πρωτοσέλιδα και πηχυαίους τίτλους. Και μόνο αυτό να μείνει από τη χθεσινή συνάντηση, κακό δεν κάνει.

Η Μαρία Γαβουνέλη είναι καθηγήτρια Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΛΙΑΜΕΠ

Η κατάρρευση γέφυρας στο Τυμπάκι του Δήμου Φαιστού, που συνέδεε την περιοχή με το Λαγολιό και τους Βώρους, προκάλεσε αναστάτωση στους κατοίκους. Το περιστατικό σημειώθηκε εξαιτίας των έντονων καιρικών φαινομένων που πλήττουν την Κρήτη το τελευταίο 24ωρο.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, τη στιγμή της κατάρρευσης δεν περνούσε κάποιο όχημα από τη γέφυρα, γεγονός που απέτρεψε τραυματισμούς ή περαιτέρω ζημιές. Ωστόσο, η διακοπή της σύνδεσης δημιουργεί σημαντικά προβλήματα στις μετακινήσεις των κατοίκων που εξυπηρετούνταν καθημερινά από το συγκεκριμένο σημείο.

Όπως ανέφερε ο Δήμαρχος Φαιστού, Γρηγόρης Νικολιδάκης, η περιοχή έχει υποστεί και άλλες ζημιές από την κακοκαιρία. Η ένταση των φαινομένων και η βροχόπτωση ήταν ιδιαίτερα υψηλές, προκαλώντας προβλήματα σε διάφορα σημεία του δήμου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Παρά τα προβλήματα, τις τελευταίες ώρες φαίνεται πως υπάρχει μια σταδιακή εκτόνωση της κακοκαιρίας, με τις αρχές να συνεχίζουν την καταγραφή των ζημιών και τον σχεδιασμό των απαραίτητων παρεμβάσεων.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΤΑ ΝΕΑ (@tanea.gr)

Το αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Βασίλη Λαμπρόπουλου στα «ΝΕΑ» που κάνει λόγο για εμπλοκή οκτώ κυβερνητικών στελεχών στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, διαβιβάστηκε στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και στη συνέχεια στην Οικονομική Αστυνομία για περαιτέρω έλεγχο.

Στο φως άγνωστη έρευνα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ: Εμπλοκή οκτώ κυβερνητικών στελεχών – Ανάμεσά τους και τρεις βουλευτές

Ο δημοσιογράφος Βασίλης Λαμπρόπουλος, αναφέρει: «Νέα ενδεικτικά στοιχεία για εμπλοκή οκτώ ακόμη στελεχών της ΝΔ – ανάμεσά τους και τρεις (πρώην και νυν) υπουργοί – στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει αποστείλει προ μερικών εβδομάδων η ΕΛ.ΑΣ. στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οπως αποκαλύπτουν «ΤΑ ΝΕΑ» πρόκειται για έναν νέο, άγνωστο μέχρι σήμερα φάκελο, που έχει σχηματίσει η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. ύστερα από την αναλυτική επανεξέταση 140 CD με μαγνητοφωνημένες συνομιλίες που έχουν καταγραφεί για την πρώτη φάση έρευνας του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ την περίοδο 2021-2022 (είχε ακολουθήσει νεότερη την περίοδο 2024-2025) από την ίδια υπηρεσία.

Αρχικά τα δεδομένα από εκείνη την έρευνα προ πενταετίας δεν είχαν οδηγήσει σε καμία περαιτέρω δικαστική ενέργεια. Ομως μετά τη διαβίβαση το περασμένο καλοκαίρι της δεύτερης δικογραφίας στη Βουλή, που οδήγησε στην Εξεταστική για Βορίδη, Αυγενάκη κ.λπ., ζητήθηκε η νέα αναλυτική έρευνα πάλι από τους «αδιάφθορους» της ΕΛ.ΑΣ. και στο τεράστιο ηχητικό υλικό της «ξεχασμένης» αρχικής έρευνας που είχε ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο του 2022. Και, από το υλικό που στάλθηκε στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αναδεικνύεται νέος κύκλος υπόπτων για τις παράνομες επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ που δεν είχαν γίνει τότε αντιληπτοί.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Δικαστικοί λειτουργοί σημειώνουν ότι «η ακρόαση εκ νέου των διαλόγων της περιόδου 2021-2022 ανέδειξε νέα άγνωστα στοιχεία, λόγω των γνώσεων που αποκτήθηκαν από την πλήρη ανάλυση των διαδικασιών του ΟΠΕΚΕΠΕ από την πρόσφατη διερεύνησή του. Τουλάχιστον τα 20 από αυτά τα 140 CD είχαν ύποπτες συνομιλίες. Οταν οι χειριστές είχαν ακούσει προ πενταετίας αυτές τις συνομιλίες (κι ενώ τότε δεν υπήρχε, εν μέσω πανδημίας, καμία συζήτηση για παρανομίες του ΟΠΕΚΕΠΕ) δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι αφορούσαν αυτές οι τεχνικής φύσης συζητήσεις ή τα “ασαφή” ρουσφέτια».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Και σε υπουργικές θέσεις οι εμπλεκόμενοι

«Ακόμη εκείνη την περίοδο φαίνεται να υπήρξαν παρασκηνιακές ενέργειες που οδήγησαν στη διακοπή της έρευνας, παρότι ήταν γνωστό σε αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. ότι υπήρχαν “μεγάλα ονόματα” που ακούγονται. Τώρα όμως, υπό το πρίσμα των τελευταίων εξελίξεων, της ανάδειξης όλων των πτυχών της υπόθεσης, των γνώσεων για την ανθρωπογεωγραφία και τις σύνθετες εσωτερικές διεργασίες του Οργανισμού, προσδιορίσθηκε ο νέος κύκλος ύποπτων συνεννοήσεων και με άλλους πρωταγωνιστές από το κυβερνητικό κόμμα».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Σύμφωνα με πληροφορίες, δύο από τους αναφερόμενους πολιτικούς – όλοι της κυβερνητικής παράταξης – ήταν σε υπουργικές θέσεις που χειρίζονταν θέματα ΟΠΕΚΕΠΕ. Κάποιοι φέρεται να είχαν αμφιλεγόμενες επαφές με στελέχη ΚΥΔ, ενώ άλλοι ασκούσαν πιέσεις για την επίσπευση εγκρίσεων πληρωμών. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, τουλάχιστον για τρεις από τους αναφερόμενους πολιτικούς στον συγκεκριμένο φάκελο τα στοιχεία για την άρση της ασυλίας τους ή για την ενεργοποίηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών θεωρούνται ισχυρά.

Στα χέρια του «ελληνικού FBI» τα στοιχεία

Επίσης αποκαλύπτεται ότι τα εν λόγω νέα στοιχεία με τις πλήρεις αναλύσεις των συνομιλιών την περίοδο 2021-2022 στάλθηκαν τις τελευταίες ημέρες από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην Οικονομική Αστυνομία του «ελληνικού FBI». Προκειμένου να προσδιορισθεί από αυτές τις χαριστικές πράξεις, παρεμβάσεις, ύποπτες συνεννοήσεις που αναδεικνύονται σε συνομιλίες, σε ποια παρανομία οδήγησαν, σε ποια ακριβώς απώλεια κοινοτικών πόρων. Οπως και τι ακριβώς συνέβη με τους φακέλους των επιδοτούμενων που είχαν την «άνωθεν βοήθεια». Αυτή η έρευνα για την οικονομική επίπτωση των «παράνομων συνεννοήσεων» αναμένεται να ολοκληρωθεί σε έναν μήνα.

Στον ίδιο φάκελο θα ενταχθούν και τα δεδομένα προγενέστερης έρευνας της Οικονομικής Αστυνομίας που ερεύνησε επίσης ποιος ήταν ο οικονομικός αντίκτυπος από τις παρεμβάσεις δέκα βουλευτών (οκτώ της ΝΔ, ένας του ΠΑΣΟΚ και ένας του ΣΥΡΙΖΑ) που ακούγονται στην ήδη γνωστοποιημένη δικογραφία που στάλθηκε στη Βουλή να ζητούν διάφορες χαριστικές πράξεις. Δηλαδή αθροιστικά μέχρι τον Μάρτιο αναμένεται να σταλούν από την ΕΛ.ΑΣ. στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τα πλήρη δεδομένα (συνομιλίες, στοιχεία συναλλαγών κ.λπ.) για τουλάχιστον 15-18 πολιτικά πρόσωπα.

Οι δύο έρευνες που αλληλοσυμπληρώνονται

Για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ έγιναν δύο έρευνες από την Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. Η πρώτη την περίοδο από τις 26 Ιουλίου 2021 έως τις 24 Οκτωβρίου 2022 ύστερα από καταγγελίες που υπήρξαν στην ΕΛ.ΑΣ. με βάση μία καταγγελία, όπου αναφερόταν πως «είμαστε μερικοί υπάλληλοι του ΟΠΕΚΕΠΕ οι οποίοι εκτός του ότι έχουμε δεχτεί και πάρα πολλά παράπονα και ενοχλήσεις από αγρότες και κτηνοτρόφους, οι οποίοι θέλουν τη βοήθειά μας και κατά συνέπεια τη δική σας, γιατί έχει καταστραφεί η ζωή τους με την απάνθρωπη και ταυτόχρονα παράνομη συμπεριφορά ορισμένων υπαλλήλων του ΟΠΕΚΕΠΕ οι οποίοι βρίσκονται σε υψηλές θέσεις».

Στη σχετική έρευνα υπήρξαν μόνο τηλεφωνικές παρακολουθήσεις 16 καταγγελλόμενων υπόπτων στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ωστόσο δεν υπήρξε αναζήτηση παραστατικών συναλλαγών, καθώς θεωρήθηκε ότι «αυτό θα οδηγούσε σε μοιραίες διαρροές και σε επιφυλακτική στάση των υπόπτων».

Τότε υπήρξε και αποτυχημένη προσπάθεια των αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ. να συνεννοηθούν με επιτελείς του υπουργείου Ανάπτυξης, ώστε να τοποθετηθούν «κοριοί» στα γραφεία υψηλόβαθμων στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ωστόσο φαίνεται να υπήρξαν παρεμβάσεις, πληροφόρηση υπόπτων και η σχετική έρευνα – από την οποία αντλήθηκαν προσφάτως αξιοποιήσιμα στοιχεία – σταμάτησε πρόωρα. Με τη σχετική δικογραφία να υποβάλλεται, χωρίς δικαστική συνέχεια, στην Εισαγγελία Αθηνών.

Η δεύτερη έρευνα από τους «αδιάφθορους» της ΕΛ.ΑΣ. διενεργήθηκε από τις αρχές φθινοπώρου 2024 έως το καλοκαίρι του 2025 με την εντολή και την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Χωρίς σε αυτή τη δεύτερη φάση να διαρρεύσει οτιδήποτε. Πρόκειται για τη δικογραφία που αποτέλεσε τη βάση της έρευνας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και οδήγησε στην απομάκρυνση υπουργών κ.λπ».

Το πρόσωπό του φωτιζόταν  κάθε που αφηγείτο το πώς οι κομμουνιστές εργάτες της Θεσσαλονίκης, με το άκουσμα της σάλπιγγας του Εργατικού Κέντρου, παράταγαν σπίτια και δουλειές και έτρεχαν στην εβραϊκή συνοικία για να γίνουν ασπίδα απέναντι στον φανατισμένο όχλο, κάθε φορά που η Εκκλησία και οι φασίστες οργάνωναν  πογκρόμ κατά των Εβραίων.

Ηταν ο Αγις Στίνας (Σπύρος Πρίφτης). Ενας «ερημίτης» επαναστάτης και ταυτόχρονα «…ένας τύπος ανθρώπου που η σημερινή κοινωνία δεν φαίνεται ικανή πια να δημιουργήσει, ούτε καν να ανεχθεί» (Κ. Καστοριάδης, «Ο Θρυμματισμένος Κόσμος»).

Ο οποίος αποτελούσε «ανθρωποπαγή» απόδειξη ότι οι προκαταλήψεις και οι παρανοϊκές θεωρίες συνωμοσίας κατά των Εβραίων δεν είχαν θέση στην ιστορία της Αριστεράς.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Αλλωστε, οι φορείς του μίσους κατά των Εβραίων βρίσκονταν στην Ακροδεξιά και προγενέστερα στην Εκκλησία.

Ενα μίσος όμως το οποίο αδυνατεί η Ακροδεξιά να μετατρέψει σε εγκληματικό ακτιβισμό, μετά τον εγκλεισμό στη φυλακή όλης της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής, για την εγκληματική της δράση.

Και παραδόξως, το κενό που άφησε η Ακροδεξιά έσπευσε να το «καλύψει» η αυτόχθων σταλινογενής Αριστερά, αναβιώνοντας την απεχθή παράδοση της «Μαύρης Μαγείας» του αντιεβραϊκού μίσους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ετσι είδαμε αλλόφρονες ομάδες της Αριστεράς να κυνηγάνε εβραίους τουρίστες στα λιμάνια, ασκώντας το «βέτο του τραμπούκου», σε όποιον εβραίο τουρίστα επισκεπτόταν τη χώρα μας.

Οχι για κάτι που έπραξαν αλλά για λόγους ταυτότητας. Παραβιάζοντας δηλαδή τη μέγιστη κατάκτηση του δυτικού πολιτισμού, σύμφωνα με την οποία οι άνθρωποι ευθύνονται μόνο για τις πράξεις τους και ποτέ για την ταυτότητά τους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ενα φαινόμενο το οποίο, λόγω απουσίας αντιεβραϊκών προκαταλήψεων στην Αριστερά, δεν μπορούσε να εξηγηθεί με όρους «φυλετικής» προκατάληψης ή έστω κάποιας ψυχικής διαταραχής των «Κυνηγών Εβραίων», που τροφοδοτείται από προλήψεις.

Αρα, η εξήγηση της «κακοήθους νεοπλασίας» της Αριστεράς να κινητοποιεί αγέλες οπαδών της με αντιεβραϊκό μίσος πρέπει να αναζητηθεί στην πολιτική.

Και η εξήγηση βρίσκεται στην αντίληψή της ότι η Δύση είναι η πηγή όλων των κακών. Οχι επειδή είναι δαιμονική, αλλά επειδή είναι δημοκρατική.

Διότι η σταλινογενής Αριστερά είναι προσδιορισμένη γενετικά από το «…διαζύγιο του μπολσεβικισμού με την πολιτική δημοκρατία».

Οταν ο Λένιν διέλυσε τη Συντακτική Συνέλευση της Ρωσίας, επειδή ήταν δημοκρατικά εκλεγμένη. Ως άχρηστο προϊόν της «τυπικής δημοκρατίας» (Θανάσης Γιαλκέτσης, «Η ουτοπία στην εξουσία»).

Αρα το μίσος της σταλινογενούς Αριστεράς κατά του Ισραήλ οφείλεται αποκλειστικά στη σχέση του Ισραήλ με τη Δημοκρατία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Επειδή είναι η κορυφαία – εκτός Ευρώπης – ευρωπαϊκή χώρα, η οποία υπερασπίζεται τη Δύση και τη Δημοκρατία.

Απόδειξη της δυσανεξίας της Αριστεράς με τη Δημοκρατία είναι η άρνησή της και να εκστομίσει τη λέξη «Δημοκρατία» για τους Παλαιστίνιους, χωρίς την οποία όμως δεν μπορούν να υπάρξουν ελεύθεροι Παλαιστίνιοι.

Και επιπλέον, είναι το μοναδικό πολίτευμα που δίνει νόημα σε κάθε ανθρώπινη ζωή, αφού επιτρέπει την ύπαρξη ενός κοινού κόσμου, όπου όλοι έχουν θέση.

Ωσπου ήρθε η φοβερή σιωπή της Αριστεράς, απέναντι στη θυσία χιλιάδων Ιρανών που πέθαιναν για τη Δημοκρατία.

Η οποία σιωπή πήρε το αποκρουστικό νόημά της από τον παράλληλο αγώνα της Αριστεράς για τα «δικαιώματα» κάθε τριτοκοσμικού τυράννου…

Ο Κώστας Κούρκουλος είναι δικηγόρος

Συγγενείς, φίλοι και εκπρόσωποι του μπασκετικού χώρου αποχαιρέτησαν σήμερα (13/2) τον Θανάση Σκουρτόπουλο, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 60 ετών.

Το πρωί της Τρίτης τελέστηκε η εξόδιος ακολουθία του Σκουρτόπουλου στον Ιερό Ναό της Παναγίας Θεοτόκου στο Χαϊδάρι. Εκεί, συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι του μπάσκετ συγκεντρώθηκαν για να πουν το τελευταίο “αντίο” στον άλλοτε προπονητή της ΑΕΚ και της Εθνικής Ελλάδας.

Οι προσωπικές επιλογές έχουν σκληρό τίμημα που βαραίνει τους ήρωες της δραματικής σειράς του MEGA «Η γη της ελιάς». Κάθε τους απόφαση πυροδοτεί εξελίξεις και ανατρέπει εκ νέου τα δεδομένα σε Μάνη και Κρήτη.

Ο Κωνσταντίνος και η Φρύνη ζουν τον έρωτά τους στην Αθήνα, όμως η απόφασή του να ζητήσει διαζύγιο μετά τη γέννηση του παιδιού και μια κρυφή φωτογραφία απειλούν να τους εκθέσουν.

Ο Στέφανος αναστατώνεται από το απρόσμενο τηλεφώνημα του πατέρα του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο Παυλής μαθαίνει σκληρές αλήθειες για το παρελθόν τής Δάφνης.

Η Ασπασία καταρρέει μέσα στη φυλακή.

Αναλυτικά οι περιλήψεις των επεισοδίων που θα μεταδοθούν από τη Δευτέρα 16 έως και την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου:

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Επεισόδιο 84 (Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου στις 22:20)

Η Φρύνη κι ο Κωνσταντίνος ετοιμάζονται για την εκδρομή τους στην Αθήνα κι ενημερώνουν μόνο τον Στέφανο και τον Τζον. Ο Κουράκος είναι απαρηγόρητος από τη στιγμή που τέθηκε σε διαθεσιμότητα και η Αριάδνη κάνει ό,τι μπορεί για να του συμπαρασταθεί, ενώ επιστρατεύει τον Στάθη και τον Τζον για να του κάνουν παρέα. Ο Μανώλης επισκέπτεται τον Παυλή στην εντατική. Ο Πότης ακολουθεί πιστά την καθοδήγηση της Κούλας και προσπαθεί να φλερτάρει τη Μυρτώ. Ο Λεοντιάδης επισκέπτεται την Ασπασία και παλεύει να της ανεβάσει την ψυχολογία. Ο Μιχάλης μαθαίνει τι συνέβη με τον Κουράκο κι αποφασίζει να πάει νωρίτερα στη Μάνη. Την ίδια ώρα, ο Κουράκος συναντά έναν προκλητικό συγχωριανό του ο οποίος τον αποκαλεί «πουλημένο» και πιάνονται στα χέρια. Ο Παυλής δείχνει τα πρώτα σημάδια βελτίωσης, σκορπίζοντας χαρά σε όλους. Ο Στέφανος δέχεται ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα από τον πατέρα του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Επεισόδιο 85 (Τρίτη 17 Φεβρουαρίου στις 22:20)

Ο Στέφανος, μετά το τηλεφώνημα του πατέρα του, έχει χάσει την ησυχία του. Τόσο η Μαργαρίτα, όσο και η Βασιλική προσπαθούν να τον ηρεμήσουν, αλλά τα τραύματά του από τον παρελθόν τον βασανίζουν. Η Φρύνη είναι έτοιμη να φύγει από το σπίτι προκειμένου να συναντηθεί με τον Κωνσταντίνο και να πάνε στην Αθήνα, όταν την προλαβαίνει ο Παρασκευάς επιμένοντας να την πάει ο ίδιος στο ΚΤΕΛ… Η υγεία του Παυλή παρουσιάζει σημάδια βελτίωσης. Στο μεταξύ, στη Μάνη, η Δάφνη που δεν ξέρει τίποτα για το ατύχημα, αναρωτιέται γιατί ο Παυλής δεν δρομολογεί το διαζύγιο. Στην Αθήνα, ο Κωνσταντίνος και η Φρύνη αρχίζουν να γνωρίζουν καλύτερα ο ένας τον άλλο και χαίρονται τον έρωτά τους. Η Ασπασία, στη φυλακή, έχει σοβαρά προβλήματα με τησυγκρατούμενή της, η οποία την καρφώνει στους δεσμοφύλακες. Η Αλεξάνδρα καταφέρνει να δει τον Παυλή και του λέει δυο γλυκές κουβέντες. Ο Κωνσταντίνος ανακοινώνει στη Φρύνη πως σκοπεύει να ζητήσει διαζύγιο από την Ισμήνη μόλις γεννήσει κι εκείνη παγώνει από την έκπληξή της.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Επεισόδιο 86 (Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου στις 22:00)

Ο Πότης ανοίγει για πρώτη φορά την καρδιά του στη Μυρτώ. O Κωνσταντίνος κι η Φρύνη, παραδίδονται στον έρωτά τους, χωρίς αναστολές. Την ίδια ώρα, ο Λυκούργος, ενώνει τα κομμάτια του παζλ. Ένας συνειρμός, μια λεπτομέρεια τον οδηγούν στην αλήθεια για τον γαμπρό του και τη Φρύνη. Η Δάφνη εμφανίζεται στο νοσοκομείο κι ο Μανώλης της επιτρέπει να μπει στο δωμάτιο του Παυλή όσο εκείνος κοιμάται. Τα δάκρυα της τρέχουν ποτάμι κι ο Παυλής αρχίζει να ξυπνά. Παράλληλα, ο Μιχάλης επιστρέφει στη Μάνη κι η Αθηνά τον καλωσορίζει ξανά στην εταιρεία, ανοίγοντας έτσι ένα νέο κεφάλαιο στη συνεργασία τους. Μια άγρια συμπλοκή ξεσπά στη φυλακή ανάμεσα στη Ρένα και τη Βιολέτα και η Ασπασία μπαίνει στη μέση για να τις χωρίσει. Αργότερα, η Ασπασία νιώθει έναν οξύ πόνο στο στήθος και καταρρέει. Ο Μανώλης αποκαλύπτει στον Παυλή τη σκληρή αλήθεια για το παρελθόν της Δάφνης. Κι ενώ ο Κωνσταντίνος κι η Φρύνη συνεχίζουν τις ανέμελες βόλτες τους στην Αθήνα, πιστεύοντας πως κανείς δεν τους βλέπει, κάποιος τους αναγνωρίζει και τους φωτογραφίζει σε μια τρυφερή στιγμή.

Σκηνοθεσία: Αντρέας Γεωργίου Σενάριο: Βάνα Δημητρίου Με τον Γιώργο Παρτσαλάκη Πρωταγωνιστούν: Πασχάλης Τσαρούχας, Αντωνία Χαραλάμπους, Έλενα Χριστοφή, Βαρβάρα Λάρμου, Ιφιγένεια Τζόλα, Στέφανη Χαραλάμπους, Γιάννης Κρητικός, Αλέξανδρος Μαρτίδης, Λουκία Βασιλείου, Μάριος Μαριόλος, Αντρέας Παπαμιχαλόπουλος, Θεοφίλης Πασχάλης, Μίλτος Χαρόβας, Ειρήνη Τάσσου, Ντένια Ψυλλιά, Βίκυ Διαμαντοπούλου, Ντόρις Κυριακίδου, Ευφροσύνη Κουτσουβέρη, Στεφανία Καλομοίρη, Αλεξάνδρα Ντούνη Μιχάλης, ο Στέφανος Μιχαήλ Στον ρόλο της Κούλας, η Χριστιάνα Αρτεμίου Τζον, ο Απόστολος Γκλέτσος Συμβολαιογράφος, ο Μάξιμος Μουμούρης Ορέστης, ο Νίκος Νικολάου Και οι: Στέλα Φυρογένη Βάσια Παναγοπούλου Μάριος Αθανασίου Φιλική συμμετοχή, Άντζελα Γκερέκου Στον ρόλο της Μαργαρίτας, η Λυδία Κονιόρδου Αλεξάνδρα, η Πέμη Ζούνη Στέφανος, ο Αντρέας Γεωργίου Guest star, Μάρω Κοντού Εκτέλεση Παραγωγής: MAKE IT PRODUCTIONS Παραγωγή: ALTER EGO MEDIA S.A. – MEGA

Η Ιρλανδία κάνει ένα σημαντικό βήμα στην υποστήριξη της τέχνης και της δημιουργικότητας, παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα μόνιμου βασικού εισοδήματος για τους καλλιτέχνες. Σύμφωνα με το σχέδιο, περίπου 2.000 καλλιτέχνες – μόνιμοι κάτοικοι της χώρας – θα λαμβάνουν 325 ευρώ εβδομαδιαία για την ενίσχυση της δημιουργικής τους δραστηριότητας και της ποιότητας ζωής τους. Το πρόγραμμα, με την ονομασία «Βασικός Μισθός» για τις Τέχνες (BIA), αντικαθιστά την πιλοτική πρωτοβουλία που είχε λανσαριστεί το 2022, με στόχο την ανάκαμψη του πολιτιστικού τομέα μετά την πανδημία του κορωνοϊού.

Ο υπουργός Πολιτισμού, Επικοινωνιών και Αθλητισμού της Ιρλανδίας, Patrick O’Donovan, χαρακτήρισε την BIA «μεγάλο ορόσημο» για τις τέχνες, επισημαίνοντας ότι η χώρα καθίσταται παγκόσμιος ηγέτης στην υποστήριξη των καλλιτεχνών. Σύμφωνα με τα στοιχεία που συλλέχθηκαν από την πιλοτική φάση, οι δικαιούχοι μπόρεσαν να αφιερώσουν περισσότερο χρόνο στην καλλιτεχνική τους πρακτική, να παράγουν περισσότερα έργα και να βελτιώσουν την ψυχική τους υγεία και τη γενικότερη ποιότητα ζωής τους.

Ο O’Donovan τόνισε επίσης ότι το πρόγραμμα είναι οικονομικά βιώσιμο: σύμφωνα με ανεξάρτητη ανάλυση, κάθε ευρώ που επενδύθηκε στην BIA απέφερε κοινωνικό όφελος 1,89 ευρώ. Η διαδικασία επιλογής των δικαιούχων θα ξεκινήσει τον Μάιο και θα γίνεται τυχαία και ανώνυμα, δίνοντας τη δυνατότητα σε 2.000 καλλιτέχνες να λάβουν το εισόδημα για τρία χρόνια, με ένα διάστημα σταδιακής μείωσης τριών μηνών. Οι κανόνες προβλέπουν ότι οι δικαιούχοι θα μπορούν να επανέλθουν ως υποψήφιοι σε επόμενους κύκλους, αλλά όχι αμέσως μετά τη λήξη του τριετούς κύκλου τους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο υπουργός υπογράμμισε ότι, για πρώτη φορά στην ιστορία της Ιρλανδίας, υπάρχει μια μόνιμη δομή εισοδήματος που αναγνωρίζει τη σημασία της τέχνης και της δημιουργικότητας, διαφοροποιώντας τη χώρα από άλλες στην Ευρώπη και παγκοσμίως. Το πρόγραμμα επιβεβαιώνει επίσης την πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι καλλιτέχνες, καθώς η εργασιακή ανασφάλεια και η οικονομική αβεβαιότητα παραμένουν χαρακτηριστικά του τομέα.

Η BIA αναμένεται να έχει πολλαπλά οφέλη: όχι μόνο στηρίζει τους ίδιους τους καλλιτέχνες, αλλά συμβάλλει και στην ανάπτυξη του πολιτιστικού οικοσυστήματος, αυξάνοντας την παραγωγή έργων τέχνης, ενισχύοντας την ψυχική υγεία των δημιουργών και δημιουργώντας κοινωνικό και οικονομικό αντίκτυπο στην ευρύτερη κοινωνία.

Το πρόγραμμα υλοποιείται από το κράτος της Ιρλανδίας μέσω του υπουργείου Πολιτισμού. Ο ίδιος ο υπουργός Patrick O’Donovan έχει τονίσει ότι το BIA αντιμετωπίζει την τέχνη ως εργασία με κοινωνική αξία, όχι ως χόμπι ή συμπληρωματική δραστηριότητα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Δικαίωμα συμμετοχής έχουν εικαστικοί καλλιτέχνες, ζωγράφοι και γλύπτες, μουσικοί και συνθέτες, συγγραφείς και ποιητές, ηθοποιοί, σκηνοθέτες και χορευτές, κινηματογραφιστές, αλλά και δημιουργοί που δραστηριοποιούνται στις παραδοσιακές τέχνες, όπως η folk και η γαελική πολιτιστική έκφραση.

Παρακολούθησα τον πρώτο ημιτελικό του διαγωνισμού για το τραγούδι που θα επιλεγεί για τη Γιουροβίζιον. Ξέρω περίπου τα κριτήρια που έχει αυτό το πανηγύρι, τον συνδυασμό σόου και μιας εύπεπτης μουσικής, καθώς και την αξία που έχει η διάκριση. Σωστά στην ΕΡΤ παίζουν το παιχνίδι με τους κανόνες του.

Καταλαβαίνω και το σόου: ένα σόου παραπάνω είναι καλύτερο από ένα σόου λιγότερο, αφού λοιπόν η κρατική τηλεόραση μπορεί να έχει ένα σόου παραπάνω, καλά κάνει και το έχει. Εύλογα πράγματα.

Ολα, μα όλα τα τραγούδια είναι φτιαγμένα από κλισέ. Δεν εκπλήσσομαι. Με εκπλήσσει όμως ότι τα ονόματα και τα τραγούδια όλων των υποψηφίων η ελληνική κρατική τηλεόραση τα γράφει με λατινικά, λες και δεν είναι διαγωνισμός στην Ελλάδα, από Ελληνες σε μεγάλο βαθμό, για Ελληνες. Σύμφωνοι, διαβάζουμε πια σχεδόν όλοι λατινικούς χαρακτήρες, αλλά μιλάμε όλοι ελληνικά – και μπορεί η ελληνική να κακοποιείται συστηματικά στα ΜΜΕ, συνεχίζουμε όμως να γράφουμε στο ελληνικό αλφάβητο. Πόσο σημαντικά είναι τα ελληνικά, άλλωστε, μας τα είπαν προχτές και ο Πρωθυπουργός και (με υπερβολές) ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Απ’ τα τραγούδια, με εντυπωσίασαν περισσότερο δύο, θα τα θυμάμαι κι αύριο. Η «Παρέα» της Ευαγγελίας: είναι πολλά σε ένα – τραπ, ελληνάδικο, μπαλαλάικα, μπαλάντα, ο καλός ο μύλος όλα τ’ αλέθει. Και το τραγούδι «Φέρ’ το» (δύο λέξεις, όχι μία) του Ακύλα: ένα κανονικό τραπ χωρίς βρισίδια για την αξία «της κονόμας» (όπως θα το λέγαμε στα ελληναράδικα), που κάποια στιγμή για να μην το παρακάνει ηθικολογεί ψεύτικα – κάποια στιγμή ο τραγουδιστής εξομολογείται ότι κυνηγάει το χρήμα επειδή η μάνα του έζησε στερημένα (αν δεν είχε αυτή την ψευτιά, είναι το πιο ειλικρινές τραγούδι, επειδή ο τύπος που το λέει δεν υποδύεται κάποιον άλλο).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο διαγωνισμός της Εurovision είναι τηλεοπτικό προϊόν ευρείας λαϊκής απήχησης και πολύ καλά κάνει η κρατική τηλεόραση και του δίνει χώρο, ανάμεσα στα προγράμματά της. Εύγε και για τη θεαματικότητα. Και μετά;

Μετά, η κρατική τηλεόραση ευνοεί έναν πηχτό χυλό, πρόχειρο και εμβαλωματικό, ξεκομμένο από τους πραγματικούς πνευματικούς ανθρώπους. Κι αφού η Γιουροβίζιον είναι η επιτομή του ψυχαγωγικού προγράμματος της κρατικής τηλεόρασης, συστηματικά απουσιάζουν το βιβλίο, οι τέχνες, οι επιστήμες, οι ιδέες – ίσως πού και πού να εμφανίζονται ως τσόντα. Λείπουν εκπομπές αξιόπιστες και δυναμικές, ανθρώπων με γνώση και παρεμβατικότητα, και ολοκληρωμένες παραγωγές. Απουσιάζει, επίσης, οτιδήποτε σχετικό με την ιστορία – μετά τον Γιάννη Μπακογιαννόπουλο δεν έχουν καταφέρει να κρατήσουν έστω μια εκπομπή ιστορίας του κινηματογράφου, με επιλεγμένες ταινίες που δεν κοστίζουν σχεδόν τίποτα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Μαζί με την αδιαφορία για τη γλώσσα, που κακοποιείται καθημερινά, δοξάζονται η προφάνεια, οι ιδεολογικές μονομέρειες διαφόρων κι ό,τι γυαλίζει. Οι τέχνες παρουσιάζονται ως ρουσφέτια και ως παραγέμισμα. Κατά τα άλλα, τα κρατικά προσπαθούν να μοιάζουν στα ιδιωτικά κανάλια και επιδεικνύουν αδιαφορία για κάθε ίχνος πνευματικότητας. Αν πεις κάτι, σου λένε: δεν πουλάει.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Αν όμως η ΕΡΤ έχει να επιδείξει κάτι από το παρελθόν της με διάρκεια και αξία, είναι εκπομπές που και τότε δεν πουλούσαν. Το «Παρασκήνιο», π.χ., το «Θέατρο της Δευτέρας», το «Αναζητώντας τη χαμένη εικόνα».

Πού καταγράφεται η πνευματικότητα της εποχής μας; Πουθενά. Αυτό όμως δεν είναι το  νόημα της κρατικής ραδιοτηλεόρασης, να στέκεται λίγο πιο ψηλά από τον μέσο όρο της ιδιωτικής; Πού είναι η «πολιτιστική ανάπτυξη» την οποία ορίζει το Σύνταγμα στο άρθρο 15; Στο μονοπώλιο της Γιουροβίζιον;

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Αξιοθέατο της πολιτικής

Η αποχώρηση από το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου μιας βουλεύτριας κατανοώ ότι ζορίζει πολύ την πρόεδρο. Αν γίνει καμιά στραβή και χάσει μία ή έναν ακόμα μένει χωρίς κοινοβουλευτική ομάδα και δεν θα έχει το προνόμιο του λόγου που έχει σήμερα, το προνόμιο δηλαδή στην τοξικότητα. Χθες, ας πούμε, αποκάλεσε «ελεεινό υποκείμενο» υπουργό. Τέτοιο στόμα ούτε ο Κασιδιάρης.

Δεν ξέρω αν υπήρξε ιδεολογικό ρήγμα με τη βουλεύτριά της ή αν εκείνη σηκώθηκε κι έφυγε απλώς επειδή δεν την άντεχε. Δεν έχει άλλωστε και σημασία. Η ουσία είναι ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου χρησιμοποιεί τα μέλη της κοινοβουλευτικής της ομάδας ως χειροκροτητές και ουδείς γνωρίζει αν στο κόμμα της υπάρχουν όργανα, πώς λειτουργούν, αν εκλέγονται. Το κόμμα λειτουργεί «με ανοιχτές, αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες» ενεργοποιώντας το Διαδίκτυο ως οργανικό εργαλείο επικοινωνίας. Αλλά από κει και πέρα μόνο παρεμπιπτόντως ακούμε κάποια ονόματα στελεχών, είτε σε κάποιον μηχανισμό είτε στα μαζικά κινήματα τον ρόλο των οποίων επικαλείται. Στην ουσία είναι δηλαδή ένα προσωποπαγές κατάστημα και υπάρχει μόνο λόγω των συγκρούσεών της που ιντριγκάρουν τα ΜΜΕ. Ετσι παριστάνει τον κήνσορα της δημοκρατικής συνείδησης των πολιτικών αντιπάλων της στη Βουλή. Πλασάρεται ως το ηθικό μέτρο της πολιτικής. Αλλά κατά βάθος ξέρει ότι, απλώς, είναι το αξιοθέατό της.

Η εθνική Ελλάδας κληρώθηκε χθες (12/2) μαζί με Γερμανία, Ολλανδία και Σερβία στον 2ο όμιλο της League A στο Nations League 2026/2027 και ο ομοσπονδιακός προπονητής της Σερβίας, Βέλικο Παούνοβιτς, στις πρώτες του δηλώσεις, αναφέρθηκε στο μεγάλο πλεονέκτημα της Ελλάδας, που δεν είναι άλλο από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς.

Αναλυτικά όσα είπε ο Παούνοβιτς για Γιοβάνοβιτς και Εθνική

«Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι στον πάγκο της Ελλάδας. Και αυτό είναι ένα ενδιαφέρον γεγονός που προσθέτει αξία στον αγώνα. Ένας εξαιρετικός ειδικός που γνωρίζει καλά το ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά και το δικό μας. Από αυτή την πλευρά, έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα, και από την άλλη πλευρά, εμπιστευόμαστε τους εαυτούς μας και θα προετοιμαστούμε καλά για κάθε αντίπαλο», είπε ο Παούνοβιτς και πρόσθεσε:

«Συνολικά είναι συναρπαστικοί αντίπαλοι, αλλά πάνω απ’ όλα μια πολύ καλή διοργάνωση. Μπορεί να μην πήραμε τους αντιπάλους που ελπίζαμε, αλλά είχαμε στο μυαλό μας ότι θα είχαμε ομάδες που είναι ανάμεσα στις δέκα καλύτερες στον κόσμο και την Ευρώπη ως αντιπάλους. Ήμασταν έτοιμοι για οποιοδήποτε αποτέλεσμα, ανυπομονούμε για κάθε αντίπαλο. Ένας δυνατός όμιλος, αλλά είμαστε δυνατοί, πρέπει να πιστέψουμε στους εαυτούς μας. Και θα κάνουμε το καλύτερο δυνατό.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Πιστεύω ότι θα υπάρχει μια εξαιρετική ατμόσφαιρα σε όλους τους αγώνες που παίζουμε στην έδρα μας. Κανείς δεν πρέπει να χάσει ένα τέτοιο θέαμα. Είναι μια καλή δοκιμασία και πρόβα για εμάς. Πρέπει να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό με όλη μας την καρδιά. Αυτού του είδους οι αγώνες σημαίνουν πολλά για τους παίκτες, νομίζω ότι η ομάδα θα αναπτυχθεί σε κάθε έναν από τους αγώνες που παίζουμε», πρόσθεσε στην ιστοσελίδα της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Σερβίας.

Και κατέληξε: «Η επιτυχία που έχουμε παραμείνει ανάμεσα στις 16 καλύτερες στην Ευρώπη, είναι αποτέλεσμα καλής δουλειάς. Ένα καλό σημείο εκκίνησης, αλλά τώρα πρέπει να κοιτάξουμε να προχωρήσουμε, πρέπει να είμαστε ανταγωνιστικοί και να είμαστε πολύ καλά προετοιμασμένοι, να ξέρουμε ότι μπορούμε να νικήσουμε οποιονδήποτε αντίπαλο», κατέληξε ο Παούνοβιτς.

Αφρικανική σκόνη και λασποβροχές αναμένεται να ταλαιπωρήσουν την χώρα το Σαββατοκύριακο.

Όπως αναφέρει το meteo «η ατμοσφαιρική κυκλοφορία κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου 14-15/02 θα ευνοήσει την μεταφορά Σαχαριανής σκόνης προς την χώρα μας, η οποία αναμένεται να κορυφωθεί κατά τη διάρκεια της Κυριακής 15/02.

Όπως διακρίνεται και στην παρακάτω ομάδα προγνωστικών χαρτών από το μοντέλο DUST/METEO του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών οι συγκεντρώσεις Σαχαριανής σκόνης αναμένεται να αυξηθούν σταδιακά από τις απογευματινές και πρώτες βραδινές ώρες του Σαββάτου 14/02 αρχικά στα δυτικά και νότια, και σταδιακά έως τις μεσημβρινές ώρες της Κυριακής 15/02 αναμένεται να αυξηθούν στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις Σαχαριανής σκόνης κατά τη διάρκεια της Κυριακής 15/02 αναμένονται στη Νότια Ελλάδα με έμφαση στην Κρήτη, στην Πελοπόννησο και στο Νότιο Αιγαίο. Σημειώνεται ότι σημαντικά αυξημένες συγκεντρώσεις αναμένονται έως και σε τμήματα της Βόρειας Ελλάδας και των Νότιων Βαλκανίων».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Τα δύο «πρόσωπα» του καιρού το Σαββατοκύριακο

Δύο «πρόσωπα» θα έχει ο καιρός το Σαββατοκύριακο, σύμφωνα με τον μετεωρολόγο Γιώργο Τσατραφύλλια.

Σύμφωνα με ανάρτησή του, το Σαββατοκύριακο θα έχουμε λασποβροχές και καταιγίδες στα δυτικά και βόρεια και λίγα χιόνια στα ορεινά, αλλά και ηλιοφάνεια και υψηλές θερμοκρασίες στα ανατολικά και νότια.

Τον μύθο ενός από τους πιο πολύνεκρους σεισμούς στην Ελλάδα, του σεισμού της Χάλκης το 1843, κατέρριψε πρόσφατα μια νέα ελληνική επιστημονική μελέτη. Ο σεισμός της Χάλκης θεωρείτο μέχρι σήμερα ένας από τους 10 πιο πολύνεκρους σεισμούς των τελευταίων αιώνων στην Ελλάδα, με 600 θύματα, με τσουνάμι που ανέτρεψε πλοία και με μέγεθος τουλάχιστον 6,5 ρίχτερ. Πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο έγκυρο περιοδικό «Seismological Research Letters» ανατρέπει πλήρως αυτή την εικόνα, η οποία βασιζόταν σε λανθασμένα δευτερογενή ιστορικά στοιχεία, και επαναπροσδιορίζει το μέγεθος του σεισμού, τον μήνα εκδήλωσής του αλλά και τις ζημιές που προκάλεσε με βάση πρωτογενή ιστορικά ντοκουμέντα. Η μελέτη έχει προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον καθώς οι επαναπροσδιορισμοί ιστορικών σεισμών δεν αποτελούν απλώς ένα πολύτιμο στοιχείο για την αρχειακή έρευνα, αλλά θέτουν νέα δεδομένα για τον σχεδιασμό της αντισεισμικής προστασίας σε ολόκληρες περιοχές, γεγονός που αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία σε σεισμογενείς χώρες όπως η Ελλάδα.

Νέα στοιχεία

Σύμφωνα με τα πρωτογενή ιστορικά στοιχεία που εντόπισε η σεισμολόγος δρ Ιωάννα Τριανταφύλλου, ο σεισμός της Χάλκης στην πραγματικότητα δεν προκάλεσε θύματα ούτε τσουνάμι, παρά μόνο βλάβες μεσαίας κατηγορίας σε ορισμένα κτίσματα. Το μέγεθός του επαναπροσδιορίστηκε στα 5,9 ρίχτερ, ενώ η ημερομηνία του σεισμού βρέθηκε ότι ήταν η 17η Σεπτεμβρίου 1843.

Ολα ξεκίνησαν στο πλαίσιο μιας διδακτορικής διατριβής, κατά τη διάρκεια της οποίας η ερευνήτρια ανέλυε παλαιούς ιστορικούς σεισμούς στον ελλαδικό χώρο και τις επιπτώσεις που είχαν από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, όταν «έπεσε» πάνω στην περίπτωση της Χάλκης. «Τι γνωρίζαμε για αυτόν τον σεισμό; Γνωρίζαμε ότι συνέβη το 1843, μήνα Σεπτέμβριο, με το μέγεθός του να υπολογίζεται από παλαιούς σεισμολόγους στα 6,5 ρίχτερ, ενώ κάποιοι “εκτίνασσαν” το μέγεθος στα 6,7 ρίχτερ. Η εκτίμηση αυτή ήταν βασισμένη στις αναφορές για 600 θύματα και στις περιορισμένες περιγραφές που υπήρχαν για τις βλάβες και την πρόκληση τσουνάμι εξαιτίας του σεισμού. Ολα αυτά σε μια περιοχή στην οποία τα ιστορικά στοιχεία δεν έδειχναν άλλους σεισμούς τέτοιου μεγέθους», εξηγεί η Ιωάννα Τριανταφύλλου. «Ο αριθμός των 600 νεκρών ήταν από μόνος του προβληματικός. Σύμφωνα με τα στοιχεία που συλλέξαμε, ο πληθυσμός της Χάλκης την εποχή εκείνη δεν ξεπερνούσε τους 400 κατοίκους», προσθέτει.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

«Αυτό δεν σημαίνει ότι οι παλαιότεροι σεισμολόγοι δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους», διευκρινίζει η σεισμολόγος. «Απλώς σήμερα, αν κάποιος ψάξει, μπορεί να έχει πρόσβαση σε περισσότερες πρωτογενείς πηγές. Σκεφτείτε ότι τα στοιχεία στα οποία βασίστηκαν οι παλαιότεροι για τις εκτιμήσεις τους προέρχονταν σε μεγάλο βαθμό από τις καταγραφές ενός ξένου φιλέλληνα καθηγητή αρχαιολογίας που είχε επισκεφθεί την περιοχή. Την εποχή εκείνη, κατά την οποία είχε αναπτυχθεί έντονη τάση επιστροφής στο αρχαίο παρελθόν και υπήρχε άνοδος του φιλελληνισμού στην Ευρώπη, επικρατούσαν έντονα συναισθήματα τα οποία ενδεχομένως να επηρέασαν και τις αντίστοιχες καταγραφές», αναφέρει.

Δεν αποκλείεται η έρευνα να φέρει στο φως και άλλες αναθεωρήσεις σεισμικών φαινομένων, όπως ενός σεισμού που σημειώθηκε στη Μήλο τον 18ο αιώνα και ο οποίος ενδέχεται να μην ήταν σεισμός αλλά… μεταδοτική νόσος που χτύπησε το νησί.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ενδεικτικό του διεθνούς ενδιαφέροντος που έχει προκαλέσει η εργασία είναι το γεγονός ότι η Seismological Society of America, η οποία εκδίδει το «SRL», εξέδωσε δελτίο Τύπου, ενώ σχετικές αναφορές έκαναν επίσης το επιστημονικό site EurekΑlert! και η American Association for the Advancement of Science, η οποία μεταξύ των άλλων εκδίδει το περιοδικό «Science». Αρθρο για τη συγκεκριμένη έρευνα δημοσιεύτηκε και στο επιστημονικό site Discover Magazine.

Για πρώτη φορά μετά τον τραυματισμό του στην εθνική Νιγηρίας, ο Σίριλ Ντέσερς ξεκίνησε ατομικό πρόγραμμα και τρέξιμο στο γήπεδο. Πάντως θα χρειαστεί χρόνος μέχρι ο έμπειρος επιθετικός του Παναθηναϊκού να επανέλθει στην αγωνιστική δράση, κάτι που αναμένεται στο τέλος της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος.  Ο Ρενάτο Σάντσες ταλαιπωρείται από ίωση και όλα δείχνουν ότι θα απουσιάσει από τον κυριακάτικο εντός έδρα αγώνα με αντίπαλο την ΑΕΛ.

Ατομικό ακολούθησαν οι Πελίστρι, Τζούριτσιτς ενώ θεραπεία έκαναν οι Τσιριβέγια, Σισοκό και Κώτσιρας.

O Άρης ολοκλήρωσε την προετοιμασία του για την αυριανή (14/02) εκτός έδρας αναμέτρηση κόντρα στον ΝΠΣ Βόλο, δίχως να ανακοινώσει αποστολή για ακόμη μία φορά.

Αυτό δημιουργεί ερωτηματικά για τις τελικές επιλογές του Μανόλο Χιμένεθ, τόσο για τους παίκτες που πήρε μαζί του στη θεσσαλική πόλη όσο και για την αρχική ενδεκάδα.

Η δεδομένη απουσία είναι αυτή του Άλβαρο Τεχέρο λόγω τιμωρίας, όπως και των Γαλανόπουλου-Μισεουί που παραμένουν στο ιατρικό δελτίο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Από εκεί και πέρα, πιθανή είναι η επιστροφή του Τίνο Καντεβέρε ενώ εκτός αναμένεται να μείνει ξανά ο Χάμζα Μεντίλ, δίχως να αποκλείεται και μία έκπληξη στις τελικές επιλογές του Χιμένεθ.

Το πλάνο που… δεν έχει Μορόν

Το αυριανό ματς εκείνο στο οποίο ο Χιμένεθ αναμένεται να αφήσει εκτός ενδεκάδας για πρώτη φορά μετά από καιρό τον Λορέν Μορόν. Ο Κριστιάν Κουαμέ αναμένεται να πάρει θέση στην κορυφή της επίθεσης, όπου πιθανή είναι και η παρουσία του Τάσου Δώνη στα αριστερά, με τον Πέρεθ να παραμένει στα δεξιά και τον Γένσεν στην κορυφή. Έτσι φάνηκε, τουλάχιστον, από τις σημερινές δοκιμές.

Μεσοαμυντικά, πέραν της επιστροφής του Φρίντεκ στα αριστερά της άμυνας, δύσκολα θα αλλάξει κάτι. Αθανασιάδης στο τέρμα, Φαντιγκά στα δεξιά και οι Φαμπιάνο-Σούντμπεργκ στα στόπερ. Χόνγκλα και Ράτσιτς θα είναι στα χαφ.

«Κλειστά» σχολεία και διήμερες κινητοποιήσεις προγραμματίζουν μαθητές στην Αττική την Πέμπτη 26 και την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου, με αφορμή τη συμπλήρωση τριών ετών από τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών αλλά και τις κυβερνητικές εξαγγελίες για την καθιέρωση του Εθνικού Απολυτηρίου, σύμφωνα με ρεπορτάζ του infokids.gr.

Παρά τις ανακοινώσεις για καταλήψεις και συμμετοχή σε συλλαλητήρια, από το Υπουργείο Παιδείας ξεκαθαρίζεται ότι τα σχολεία θα λειτουργήσουν κανονικά και θα τηρηθεί παρουσιολόγιο, όπως προβλέπεται σε κάθε σχολική ημέρα.

Οι μαθητές τονίζουν ότι δεν ξεχνούν τα 57 θύματα της τραγωδίας στα Τέμπη και διαμηνύουν πως «το έγκλημα δεν θα συγκαλυφθεί» ενώ κατά το σχετικό δημοσίευμα στο επίκεντρο των αντιδράσεων βρίσκεται και το σχέδιο για το Εθνικό Απολυτήριο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η Συντονιστική Επιτροπή Μαθητών Αθήνας έχει καλέσει τη μαθητική κοινότητα της Αττικής αλλά και της υπόλοιπης χώρας να συμμετάσχει στις δράσεις που έχουν προγραμματιστεί. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:

• Διήμερες καταλήψεις στις 26 και 27 Φεβρουαρίου
• Μαθητικό συλλαλητήριο την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου, στις 12:00, στα Προπύλαια
• Συμμετοχή στα συλλαλητήρια του Σαββάτου 28 Φεβρουαρίου, ανήμερα της επετείου της τραγωδίας

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο τραβά για ακόμη μία φορά τα βλέμματα, αυτή τη φορά μακριά από τα παρκέ, παρουσιάζοντας μια εντυπωσιακή και ιδιαίτερα τολμηρή εκδοχή του νέου του signature παπουτσιού, Giannis Freak 7.

Ο σταρ των Milwaukee Bucks αποκάλυψε ένα colorway που ξεχωρίζει αμέσως: φωσφοριζέ πράσινο, σχεδόν neon, το οποίο χαρίζει φουτουριστικό χαρακτήρα με «μυθικές» αναφορές. Το επάνω μέρος διαθέτει γυαλιστερό, ιριδίζον φινίρισμα και κυματιστές γραμμές, δημιουργώντας την αίσθηση ότι το σχέδιο βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση. Το μαύρο Swoosh της Nike έρχεται σε έντονη αντίθεση με τη βάση του παπουτσιού, ενισχύοντας τη δυναμική του αισθητική.

View this post on Instagram

A post shared by Sole Retriever (@soleretriever)

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ιδιαίτερη πινελιά αποτελούν τα lace jewels σε σχήμα φτερών, που παραπέμπουν σε αρχαιοελληνικούς συμβολισμούς και ενισχύουν το concept του “Greek Freak”, συνδέοντας το σύγχρονο street style με την ελληνική ταυτότητα του Έλληνα σούπερ σταρ.

Η συγκεκριμένη έκδοση θα κυκλοφορήσει στις 13 Φεβρουαρίου 2026, με την τιμή εκκίνησης να διαμορφώνεται στα 500 ευρώ. Το μοντέλο παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της ειδικής συλλογής της Nike για το NBA All-Star Weekend και ήδη έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στα social media, με αρκετούς να το χαρακτηρίζουν ως ένα από τα πιο τολμηρά σχέδια της σειράς.

Για ακόμη μία φορά, ο Αντετοκούνμπο δείχνει ότι η επιρροή του δεν περιορίζεται στα highlights των αγώνων, αλλά επεκτείνεται δυναμικά και στον χώρο της μόδας, με ένα sneaker που δύσκολα περνά απαρατήρητο.

Ολη μέρα χθες στη Βουλή, προσπαθούσε η πρόεδρος μπλα… μπλα… μπλα… Ζωή να ξεφύγει από τις εντυπώσεις για τους σοβαρούς λόγους που οδήγησαν τη βουλευτή Καραγεωργοπούλου να παραιτηθεί από το κόμμα της και πάνω που νόμιζε ότι τα κατάφερε, έπεσε πάνω στον Αδωνη. Ως εκείνη την ώρα έβριζε ανενόχλητη.

Τι «κηφήνες» αποκάλεσε τους βουλευτές της ΝουΔου, τι σόου έδωσε για το δυστύχημα στη «Βιολάντα», παρόντων μαθητών που επισκέπτονταν το κοινοβούλιο, τι λάσπη εκτόξευσε κατά της Νίκης Κεραμέως, αλλά έκανε το λάθος να βρίσει τον Αδωνη.

«Ελεεινό υποκείμενο» τον αποκάλεσε, σε μια αποστροφή του λόγου της. Το έμαθε εκείνος εκεί που βρισκόταν και, μια και δυο, καταφθάνει στη Βουλή. Τούρμπο. Του είχε γυρίσει το μάτι. Κι εκεί που η άλλη αλώνιζε ολομόναχη, ξεκίνησε το ροντέο. Το τι έγινε, οποιαδήποτε περιγραφή είναι φτωχή για να το αποδώσει με λεπτομέρειες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Αρκεί απλώς να αναφέρω ότι δεν την άφησε σε χλωρό κλαρί. Πράγμα εντελώς αφύσικο για την πρόεδρο κ.λπ. κ.λπ. Ζωή, που ξέρουμε όλοι πώς παίζει το παιχνίδι στη Βουλή για τις ανάγκες της επικοινωνιακής της στρατηγικής…

«Κάθε μέρα και μία μήνυση»

Εξ όσων της είπε συγκρατώ μόνο ένα απόσπασμα το οποίο, κατ΄ εμέ, τα συνοψίζει όλα. Και για την ένταση, αλλά και για την οξύτατη πόλωση που επικράτησε: «Η πολιτική ζωή του τόπου υποφέρει δυστυχώς από την παρουσία της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Η Κωνσταντοπούλου αποτελεί ό,τι πιο τοξικό, ό,τι πιο δηλητηριώδες, ό,τι πιο κακοποιητικό έχει περάσει από τη Βουλή εδώ και πάρα πολλά χρόνια (…) κανένας κανονικός άνθρωπος δεν μπορεί να την αντέξει».

Κατόπιν προανήγγειλε ότι από τη Δευτέρα θα καταθέτει μήνυση εις βάρος της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας, τονίζοντας μια μια τις λέξεις:

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

«Με έχετε μπερδέψει με άλλους. Εγώ δεν σας φοβάμαι. Κάθε μέρα και μία μήνυση».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Καλά θα πάει αυτό (για την πρόεδρο Ζωή…), το βλέπω…

Βαρέλι δίχως πάτο

Η ΠΑΣΚΕ είναι ΠΑΣΚΕ και το ΠΑΣΟΚ είναι ΠΑΣΟΚ. Η ΠΑΣΚΕ παίρνει 40% και το ΠΑΣΟΚ 12%-13%, είπε ο Γιάννης Παναγόπουλος στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου, την οποία παραχώρησε προκειμένου να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Εδωσε διάφορα στοιχεία, από τα οποία ελάχιστοι κατάλαβαν οτιδήποτε, είπε την άποψή του ότι είναι θύμα μιας σκευωρίας, και ως εδώ καλά.

Τα υπόλοιπα τι τα ήθελε; Το αναφέρω, διότι από όσα δήλωσε, καταφανώς υπό το κράτος της οργής, τα Μέσα προέβαλαν τις αναφορές που έκανε για το ΠΑΣΟΚ και τίποτε άλλο. Επρεπε να ψάξεις πολύ για να βρεις τις εξηγήσεις του στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, διότι τις είχαν σκεπάσει οι αναφορές στο ΠΑΣΟΚ και οι έμμεσες αιχμές εις βάρος του Νίκου Ανδρουλάκη.

Κάποιος δικός του μου έλεγε χθες το απόγευμα ότι «απόρησε» με αυτή την αντιμετώπιση που είχε από τα ΜΜΕ η συνέντευξή του. Κακώς απόρησε, θα σημειώσω. Επρεπε να το περιμένει, ως έξυπνος άνθρωπος που είναι. Δεν μπορεί να μην «έπιασε» το κλίμα των προηγούμενων ημερών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Τέλος πάντων, βαρέλι δίχως πάτο είναι αυτή η ιστορία. Τώρα, καταλαβαίνει κι ο ίδιος ότι έχει μπροστά του έναν γολγοθά να ανέβει. Μόνος…

(Οταν αποφασίζεις να κόψεις τις γέφυρες, πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για όλα…)

Καθυστέρηση με αιτία

Πέρασε και ο πρόεδρος εξ εφέδρων Τσίπρας το κατώφλι του Προεδρικού Μεγάρου, χθες το μεσημέρι, στη σειρά του κύκλου των συναντήσεων που έχει ανοίξει ο Κων. Τασούλας με πρώην πρωθυπουργούς και σημαντικές προσωπικότητες της δημόσιας ζωής. Και τώρα, όπως είναι φυσικό, το ενδιαφέρον όλων στρέφεται στην περίφημη συνάντηση που θα έχει με τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.

Ο oποίος έχω την αίσθηση ότι όλο δικαιολογίες βρίσκει για να μην πραγματοποιηθεί σύντομα η συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ισως γιατί η παλαιά σχέση των δύο ανδρών ενδεχομένως να ξεφύγει από τα τετριμμένα και οδηγηθεί σε δύσκολα μονοπάτια για τον πρόεδρο Αντώνη. Ειδικά, αναφέρω ένα παράδειγμα, αν ο Πρόεδρος του θέσει το αμείλικτο ερώτημα «τι θα κάνεις;» και εκ των πραγμάτων θα πρέπει να απαντήσει.

Κι επειδή και εκείνος γνωρίζει, ο Σαμαράς εννοώ, ότι η απάντηση στο ερώτημα ενδιαφέρει («καίει», για την ακρίβεια) κυρίως τους «απέναντι» (όπως χαρακτήριζε παλιά ο πρόεδρος Προκόπης τους ενοίκους του Μεγάρου Μαξίμου, επί θητείας του).

Γι’ αυτό βλέπετε αυτή την καθυστέρηση. Υπάρχει λόγος κι αιτία σοβαρή…

Από τα Ζαγοροχώρια στην «Ιθάκη»

Η χθεσινή συνάντηση Τασούλα – Τσίπρα μια χαρά πήγε – δεν υπήρχε και λόγος να πάει άσχημα άλλωστε. Συζήτησαν, πληροφορήθηκα, διάφορα θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής και μετά το έριξαν στη συζήτηση για την Ηπειρο, με τον πρόεδρο Αλέξη να ενημερώνει τον Πρόεδρο ότι επισκέφθηκε στις γιορτές τα Ζαγοροχώρια και εντυπωσιάστηκε από τις ομορφιές του τοπίου, διότι αυτός, από Ηπειρο, μόνο Τζουμέρκα γνώριζε, κι αυτά τελευταία τα ανακάλυψε.

Συζήτησαν και για το «παραμύθι» που ο πρόεδρος Αλέξης περιφέρει ανά τη χώρα, κι ο Πρόεδρος Τασούλας τον ενημέρωσε, ως πολυμαθής που είναι, ότι η «Ιθάκη» ως τίτλος δεν μπορεί να περιγράφει τον πόθο του Οδυσσέα να βρει τον τόπο του, γιατί τον βρήκε και έμεινε σε αυτόν. Εσύ πρέπει να αντέγραψες τον τίτλο από το ποίημα του Καβάφη, που περιγράφει το αέναο, το αδιάκοπο ταξίδι, του είπε.

Δεν ξέρω τι έπιασε από όλα αυτά ο εξ εφέδρων πρόεδρος Αλέξης, η ουσία είναι ότι η επίσκεψη πήγε μια χαρά και ολοκληρώθηκε με χαμόγελα, δώρα (βιβλία φυσικά) και υποσχέσεις για το επανιδείν…

Βενιζελικά πυρά

Εγινε, λέει, μεταξύ τους και μια συζήτηση για την επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος, με τον Πρόεδρο Τασούλα να τον ενημερώνει ότι σε ανύποπτο χρόνο, ήδη από το 2006, είχε συνυπογράψει με τον Κυριάκο Μητσοτάκη μια πρόταση για αναθεώρηση του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών. Η γνώμη του είναι ότι το έργο της δίωξης πολιτικών προσώπων πρέπει να αποδοθεί στη Δικαιοσύνη ώστε εκείνη να πράττει αναλόγως.

Ελα όμως που, χωρίς να το γνωρίζουν και οι δύο, λίγο νωρίτερα ο Ευάγγελος Βενιζέλος την είχε πέσει χοντρά στον πρόεδρο Κυριάκο Α’ ακριβώς γι’ αυτό το θέμα – για το περιεχόμενο της πρότασης για την αναθεώρηση του άρθρου 86, την οποία είχαν συνυπογράψει άλλοι οκτώ βουλευτές μαζί τους.

Ιδού τι είπε (στον Σκάι) σχετικά ο Βενιζέλος, που τα έχει πάρει άσχημα με τις επιθέσεις που δέχεται επί του συγκεκριμένου θέματος:

«Θα σας πω και για τον κ. Μητσοτάκη, έκανε μία πρόταση το 2006, που δεν έγινε δεκτή. Από ποιον δεν έγινε δεκτή; Δεν έγινε δεκτή από την κυβερνητική πλειοψηφία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, από την κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή, διότι το ΠΑΣΟΚ είχε αποχωρήσει από τη διαδικασία αυτή. Πρώτος υπογράφων στις 17 Νοεμβρίου 2006 είναι ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, δεύτερος υπογράφων ο τότε βουλευτής Κερκύρας της Νέας Δημοκρατίας Νίκος Γεωργιάδης, τρίτος υπογράφων ο τότε βουλευτής Ιωαννίνων Κωνσταντίνος Τασούλας. Δείτε τη διάταξη αυτή τι λέει, για την παραγραφή λέει, προτείνουμε την κοινή παραγραφή ή βραχύτερη παραγραφή εάν χρειάζεται, και αυτό θα το κρίνουμε στη συζήτηση. Δηλαδή ο κ. Μητσοτάκης δεν είχε προτείνει απολύτως τίποτα, μία γενικολογία, μία ταυτολογία, με αυτούς τους συνυπογράφοντες, τους οποίους αναφέρω»…

Ωχ… ωχ…

(Με τον Βενιζέλο δεν τα βάζεις. Κανόνας…)

To τρίτομο έργο του Ανδρέα Μποννάτου «Σκοτεινή ντίβα – Ιστορίες παγκόσμιας προδοσίας» θέλει να φωτίσει, με διαφορετικό τρόπο, τη ζωή της Μαρίας Κάλλας  ενώ παρουσιάζει και νέα στοιχεία ανατρέποντας την εικόνα που είχαμε για σημαντικές στιγμές της νεότερης ελληνικής αλλά και διεθνούς ιστορίας. Ο συγγραφέας Ανδρέας Μποννάτος (είναι ο δημοσιογράφος Ανδρέας Γ. Χριστοδουλάκης), αποκαλύπτει πλήθος μυστικών, καλά φυλαγμένων στα συρτάρια των κυβερνήσεων, των μυστικών υπηρεσιών αλλά και πανίσχυρων προσωπικοτήτων.

Όπως λέει το ενδιαφέρον για τη Μαρία Κάλλας ξεκίνησε από μια προσωπική οικογενειακή μνήμη, τη γνωριμία της μητέρας του με την Κάλλας. Ακολούθησε μια πολυετής έρευνα διάρκειας δεκατεσσάρων ετών, η οποία στηρίχθηκε στην εμπιστοσύνη ανθρώπων-κλειδιών, των οποίων οι μαρτυρίες ξεπέρασαν την Κάλλας και άνοιξαν ένα ευρύτερο ιστορικό πεδίο.

Ο συγγραφέας μίλησε στα tanea.gr.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Πώς καταφέρατε να αποκτήσετε πρόσβαση σε «κλειδωμένες» πληροφορίες;

Το ενδιαφέρον για την Κάλλας προήλθε από τη μητέρα μου Μαρία, η οποία την είχε γνωρίσει το 1960 στην Αθήνα. Η συλλογή των στοιχείων κράτησε συνολικά 14 χρόνια σε δύο φάσεις της ζωής μου. Κέρδισα την εμπιστοσύνη «σημαδιακών» ανθρώπων. Οι αφηγήσεις τους ξεπέρασαν κατά πολύ την συγκλονιστική κρυφή ζωή της μεγάλης Ντίβας, επεκτάθηκαν σε σημαντικές στιγμές της νεότερης Ελληνικής αλλά και διεθνούς ιστορίας και ανέτρεψαν πλήρως την εικόνα που είχα για πρόσωπα και γεγονότα μέχρι εκείνη τη στιγμή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Αποκαλύφθηκε αμέτρητο πλήθος μυστικών, καλά φυλαγμένων στα συρτάρια των κυβερνήσεων, των μυστικών υπηρεσιών αλλά και πανίσχυρων προσωπικοτήτων που αφορούν φαινομενικά ετερόκλιτα γεγονότα και απασχόλησαν την παγκόσμια κοινή γνώμη επί δεκαετίες. Από την ενδελεχή αναζήτηση της αλήθειας προκύπτουν αποκαλύψεις για πλήθος προσωπικοτήτων και συμβάντων, αφού η Κάλλας και ο Ωνάσης σχετίζονταν με όλες τις κορυφαίες προσωπικότητες της εποχής και είχαν πληροφορίες που κανένας άλλος εκτός των παγκόσμιων ηγετών μπορούσε να έχει.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Χαρακτηρίζετε το έργο σας «χρονολόγιο μυθιστορίας». Πώς ισορροπήσατε ανάμεσα στην ιστορική τεκμηρίωση και τη μυθιστορηματική αφήγηση;

Η «Σκοτεινή Ντίβα-ιστορίες παγκόσμιας προδοσίας» είναι μυθιστορηματική απεικόνιση των αφηγήσεων πολλών και διαφορετικών ανθρώπων, πρωτογενώς προς εμένα. Όλες οι αφηγήσεις, αφορούν σε ιστορίες που έζησαν οι ίδιοι ή άκουσαν από τρίτους και μου τις μετέφεραν. Πολλές από τις ιστορίες έχουν μεγάλη χρονική απόσταση από τη στιγμή που συνέβησαν. Προσπάθησα φιλότιμα να διασταυρώσω τις ιστορίες που μου αφηγήθηκαν. Αυτό κάποιες φορές δεν κατέστη εφικτό.

Είναι συνεπώς φυσικό και αναμενόμενο να υπάρχουν αναφορές που να μην απεικονίζουν με απόλυτη ακρίβεια την πραγματικότητα, πολλώ δε μάλλον που υπάρχει υποκειμενισμός στις αφηγήσεις των συνομιλητών μου, «ξεθώριασμα» της μνήμης στο πέρασμα του χρόνου, ίσως και υστεροβουλία των αφηγητών κάποτε. Για το λόγο αυτό άλλωστε δεν περιέλαβα τελικά στο ανάγνωσμα αρκετές ιστορίες που ήταν μεν συγκλονιστικές αλλά τις θεώρησα ως ασταθείς ρεαλιστικά, εντελώς υποκειμενικές ή και ενδεχομένως κατευθυνόμενες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Όμως δεν πρόκειται απλώς ένα βιβλίο για την Κάλλας, το βιασμό που υπέστη στην Κατοχή, την έκτρωση που αναγκαστικά έκανε, το ερωτικό ένστικτο για τις γυναίκες που είχε, τον πραγματικό μεγάλο έρωτά της και το θάνατό της που ήταν «καλυμμένη» δολοφονία από την αδελφή της Υακίνθη. Ούτε είναι μόνο ιστορίες για τον Ωνάση, το Νιάρχο και τους Κέννεντι.

Πρόκειται συνολικά για αποκαλυπτικό «χρονολόγιο μυθιστορίας», που αφηγείται ιστορίες προδοσίας. Προσωπικής αλλά και παγκόσμιας. Το αποτέλεσμα θα το κρίνουν όπως πάντα οι αναγνώστες.

Μην ξεχνάτε όμως τι είχε πει ο Ζαν Κοκτώ (1889-1963), ο διάσημος Γάλλος σκηνοθέτης και συγγραφέας που υπήρξε στενός φίλος και μέγας θαυμαστής της Κάλλας: «Η ιστορία με το πέρασμα του χρόνου διαστρεβλώνεται, ενώ ο μύθος εξελίσσεται σε σημείο που να γίνεται ιστορική πραγματικότητα».

Αποκαλύπτετε ανοιχτά τις πηγές σας. Τι ρόλο παίζει για εσάς η αξιοπιστία σε μια τόσο «εκρηκτική» θεματολογία;

Ακριβώς αυτή την έννοια έχει ο χαρακτηρισμός που έχω δώσει στο όλο αφήγημα ως «χρονολόγιο μυθιστορίας» ώστε να είναι απόλυτα αξιόπιστο το ανάγνωσμα.

Θέλω να ξεκαθαρίσω εξαρχής ότι σε καμία περίπτωση δεν έχω πρόθεση να μεταφερθεί λάθος εικόνα για προσωπικότητες παγκόσμιου βεληνεκούς που θαυμάζω απεριόριστα όπως η ίδια η Μαρία Κάλλας, ή που εκτιμώ για το τεράστιο κοινωνικό έργο τους στη χώρα μας, μέσω των φερώνυμων Ιδρυμάτων, δηλαδή του Αριστοτέλη Ωνάση και του Σταύρου Νιάρχου, αλλά και άλλων φυσικά.

Εάν, έστω και χωρίς πρόθεση, ένα μικρό τμήμα του βιβλίου δείχνει το αντίθετο, ζητώ εκ προοιμίου συγγνώμη και διαβεβαιώνω πως δεν υπάρχει οποιοσδήποτε δόλος ή υστεροβουλία από τη μεριά μου. Εννοείται πως οποιαδήποτε βάσιμη παρατήρηση ή διόρθωση ή επανόρθωση είναι καλοδεχούμενη, αρκεί να έχει αποδεικτική ισχύ.

Για το λόγο αυτό άλλωστε παραθέτω στο βιβλίο μου, τον κατάλογο των προσώπων από τα οποία άντλησα ή διασταύρωσα τις ιστορίες του βιβλίου, με όλες τις ηθικές υποχρεώσεις που ανέλαβα για να φτάσω στο αποτέλεσμα.

Ποιος είναι ο μυθιστορηματικός χαρακτήρας «Advocate» που αναφέρεται στο βιβλίο και ποια άτομα πραγματικά εκπροσωπεί;

Ναι ο βασικός χαρακτήρας του βιβλίου είναι αυτός του Advocate, μαζί φυσικά με αυτόν του καθηγητή Ιωάννη Γεωργάκη στον οποίο επίσης οφείλω πολλά. Στη μυθιστορηματική μορφή του Advocate, είναι συμπυκνωμένα διαφορετικά υπαρκτά πρόσωπα και οι αφηγήσεις τους.

Yπάρχει όμως ανάμεσά τους, μια βασική προσωπικότητα που σηματοδοτεί το μυθιστορηματικό χαρακτήρα, ένας διάσημος Έλληνας δικηγόρος, εξ απορρήτων του Ωνάση και στενός φίλος της Κάλλας. Εξ ου και το προσωνύμιο Advocate. Τα υπαρκτά πρόσωπα του χαρακτήρα αυτού, σε άλλα σημεία του βιβλίου αναφέρονται επίσης κανονικά με το ονοματεπώνυμό τους.

Κάποιες φορές έχουν χρησιμοποιηθεί ψευδώνυμα για άτομα που ζούσαν ακόμη το 2017 όταν γράφτηκε το βιβλίο ενώ υπάρχουν πιο πρόσφατες ιστορικού χαρακτήρα συμπληρώσεις, έως και λίγο πριν την έκδοση. Εμφανίζονται ακόμη και ελάχιστα πρόσωπα που ζήτησαν παρακλητικά να μην αποκαλυφθεί η ταυτότητά τους ούτε μετά θάνατον. Όταν διαβάσετε το βιβλίο θα καταλάβετε.

Εξυπηρετούν έτσι οι αφηγήσεις τους, τον όρο ‘μυθιστορία’: πρόκειται για ιστορίες που αφορούν σε υπαρκτά πρόσωπα και πραγματικές καταστάσεις, δοσμένα μέσα από μυθιστορηματική ματιά.

Γι’ αυτό και το τρίτομο βιβλίο, φιλοδοξεί να είναι ένας ωκεανός. Αλλού καταγάλανος, διάφανος και πεντακάθαρος και αλλού κατάμαυρος, σκοτεινός και θολός. Όπως όλοι οι ωκεανοί στις ημέρες μας και όπως οι περισσότερες ημέρες της ζωής μας.

Μέσα από το έργο σας λέτε ότι αναδεικνύεται ως κινητήρια δύναμη της Ιστορίας ο φθόνος και η ζήλεια. Πιστεύετε ότι αυτά τα ανθρώπινα πάθη καθορίζουν περισσότερο την Ιστορία από την εξουσία και το χρήμα; Πώς το βλέπουμε αυτό σε κάποιες περιπτώσεις στις σελίδες του βιβλίου;

Όλα συμβαίνουν επειδή ο κινητήριος μοχλός της ιστορίας δεν είναι ούτε η εξουσία, ούτε ο έρωτας, ούτε το χρήμα: είναι ο φθόνος και η ζήλεια, δηλαδή τα βασικά συστατικά του ανθρώπινου χαρακτήρα, που φέρνουν πάντα την προδοσία. Προδοσίες υπάρχουν πολλών ειδών. Από προδοσίες σε ένα πόλεμο ή ακόμη και σε μία ειρήνη μέχρι πολιτικές παρασπονδίες που προκαλούν κοινωνικές συγκρούσεις.

Νομίζω όμως πως η πιο βαριά προδοσία είναι αυτή μέσα στις ανθρώπινες σχέσεις. Εκεί όπου το ψέμα και η αλήθεια μπλέκονται, εκεί όπου η προσωπική σκοπιμότητα και ο υστερόβουλος σχεδιασμός ανατρέπουν την ευαίσθητη ψυχική ισορροπία δύο ανθρώπων ή μιας παρέας ανθρώπων. Η εγκατάλειψη, η παραπλάνηση, η αιφνιδιαστική άρση οποιασδήποτε εμπιστοσύνης, είναι φαινόμενα τόσο συνηθισμένα ανά τους αιώνες αλλά και τόσο ασυγχώρητα.

Το πιο κλασσικό παράδειγμα είναι οι βασικοί ήρωες του βιβλίου: Ο Αριστοτέλης Ωνάσης πρόδωσε τη Μαρία όταν το 1968 ευσχήμως την έδιωξε για να παντρευτεί τη Τζάκι. Αργότερα όμως και η Μαρία τον πρόδωσε από το Παρίσι που βρισκόταν και τον έβλαψε με ένα τρόπο απίστευτης «κατασκοπικής» ίντριγκας. Εάν ανατρέξετε στο βιβλίο θα καταλάβετε.

Οι συνέπειες της προδοσίας παραμένουν ίδιες, πολλές φορές είναι καταστροφικές.

Υπάρχουν σκέψεις για μεταφορά του έργου σας στην οθόνη;

Έχουν γίνει μεγάλες προσπάθειες από ομάδα ανθρώπων που πιστεύουν στο πρότζεκτ και τους ευχαριστώ θερμά. Μετά από πολύ κόπο έχουμε στα χέρια μας σημαντικό υλικό που φτιάχτηκε με βάση τα κύρια σημεία της «Σκοτεινής Ντίβας». Το αποτέλεσμα είναι ένα εξαιρετικό screen story ( ή όπως το λένε στο Χόλυγουντ ‘The Bible’) και επιπροσθέτως δύο πιλοτικά επεισόδια τα οποία από σεναριακή άποψη, είναι έτοιμα να γυριστούν ως 55λεπτες ιστορίες ικανές για το ξεκίνημα ενός μνημειώδους σήριαλ.

Το Bible-screen story είναι η αναλυτική περιγραφή όλων των πιθανών επεισοδίων, 8 ή 10 στον αριθμό και η αναλυτική περιγραφή των 20 πιο βασικών χαρακτήρων που θα εμφανίζονται στη σειρά.

Το πρόσωπο που συνέγραψε όλο αυτό το πολύτιμο υλικό δεν είναι καθόλου τυχαίο: πρόκειται για την κορυφαία σεναριογράφο του Χόλιγουντ Stacey Passon. Η Stacey Passon είναι σκηνοθέτις, σεναριογράφος και παραγωγός.

Η μεγάλη της επιτυχία είναι από το 2023, όταν έκανε το σενάριο και τη σκηνοθεσία στην δημοφιλέστατη αμερικανική σειρά της Apple TV ‘The Morning Show’, με πρωταγωνίστριες τη «δική» μας Jennifer Aniston, τη Reese Witherspoon και τον διάσημο κωμικό Billy Crudup. Η Passon έχει επίσης κάνει το σενάριο και τη σκηνοθεσία στην σειρά Transparent που κέρδισε Emmy (είναι τα αντίστοιχα Όσκαρ των τηλεοπτικών σειρών) ενώ έγραψε το σενάριο για την ταινία ‘We have always lived in the castle’ πάνω στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Σίρλεϊ Τζάκσον.

To 2019 μετέφερε στη μικρή οθόνη σεναριακά και σκηνοθέτησε το τολμηρό μυθιστόρημα της Αναίς Νιν ‘Little Birds’, που προβλήθηκε και στην ελληνική Δημόσια τηλεόραση σε παραγωγή του διεθνούς δικτύου Sky International.

Στις πιο πρόσφατες δουλειές της συγκαταλέγεται η σκηνοθεσία του ‘The Serpent Queen’ για τη μεγάλη εταιρία παραγωγής Lionsgate. Για τη σειρά και τα δικαιώματα έχει δείξει έμπρακτο ενδιαφέρον μια από τις μεγαλύτερες ατζέντισσες του Χόλυγουντ αλλά δεν μπορούμε να πούμε κάτι παραπάνω προς το παρόν. Σε κάθε περίπτωση σήμερα υπάρχει το υλικό, η ενδιαφερόμενη παραγωγός, μια σεναριογράφος έτοιμη για όλα και ένα βαρύ όνομα στον ορίζοντα για το ρόλο της Μαρίας. Υπάρχει σκληρή δουλειά και …αισιοδοξία!

Ο Ανδρέας Μποννάτος (Ανδρέας Γ. Χριστοδουλάκης) είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στον Πειραιά όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε στην Αθήνα και έλαβε εκεί το πανεπιστημιακό του πτυχίο. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Ο Παύλος Ντε Γκρες μίλησε στον ΑΝΤ1 το βράδυ της Πέμπτης (12.02.2026), αναφερόμενος στη ζωή του ως απλός πολίτης στην Ελλάδα, στην αλλαγή του ονόματός του, αλλά και στο ενδεχόμενο να προχωρήσει στη δημιουργία νέου κόμματος. Ο ίδιος περιέγραψε την καθημερινότητά του, τη σχέση του με την πολιτική και τη βαθιά αγάπη του για τη χώρα.

Ο Παύλος Ντε Γκρες αποκάλυψε άγνωστες πτυχές της ζωής του, υπογραμμίζοντας πως θέλει να είναι χρήσιμος στην Ελλάδα και να προσφέρει με κάθε τρόπο. Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο ίδρυσης κόμματος, σημείωσε ότι «πολλά περνούν από το μυαλό του», διευκρινίζοντας ωστόσο πως δεν θεωρεί τον εαυτό του πολιτικό.

«Η πολιτική είναι στο αίμα μου»

«Εγώ είμαι ένας Έλληνας που μεγάλωσε στο εξωτερικό και έχει επιστρέψει. Αφήστε με να ζήσω τη ζωή μου. Θέλω να προσφέρω στη χώρα μου. Θέλω να είμαι χρήσιμος στη χώρα μου. Δεν ζητώ κάτι διαφορετικό», ανέφερε χαρακτηριστικά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Μιλώντας για την πολιτική, τόνισε: «Πολλά περνούν από το μυαλό μου. Εμένα με ενδιαφέρει η πολιτική πάρα πολύ». Όπως είπε, μεγάλωσε σε οικογένεια όπου η πολιτική ήταν πάντα παρούσα και σπούδασε διεθνείς σχέσεις στις ΗΠΑ. «Η πολιτική είναι σαν μία τέχνη που λύνει τα προβλήματα μιας κοινωνίας. Εγώ προσπαθώ να βρω δικούς μου τρόπους για να βοηθήσω την κοινωνία», πρόσθεσε.

Η ζωή του στην Ελλάδα και το όνομα «Ντε Γκρες»

Αναφερόμενος στην καθημερινότητά του στην Ελλάδα, είπε πως απολαμβάνει τη ζωή του ως πολίτης. «Το ότι τα παιδιά μου έχουν μεγαλώσει μου έχει δώσει τη δυνατότητα να κυκλοφορώ, να μην είμαι πάντα στο σπίτι. Τα τελευταία χρόνια έρχομαι στην Ελλάδα πολύ πιο συχνά. Όταν είμαι στην Αθήνα κυκλοφορώ άνετα γιατί ξέρω ότι ως πολίτης μπορώ να κάτσω όσο θέλω. Είναι πολύ ωραίο», ανέφερε.

Για την επιλογή του ονόματος «Ντε Γκρες» εξήγησε: «Όλοι που με ξέρουν με λένε Παύλο. Μου αρέσει το όνομα ντε Γκρες, μου πάει. Αυτό το όνομα το χρησιμοποιούσε ο θείος μου ο Μιχαήλ, που έζησε πολλά χρόνια στη Γαλλία και το είχε ως συγγραφικό ψευδώνυμο. Δεν είναι καινούριο όνομα, μας συνδέει με την οικογένεια».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Για την πολιτική κατάσταση και τις προκλήσεις

Αναφερόμενος στην πολιτική κατάσταση, ο Παύλος Ντε Γκρες σχολίασε τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει η κυβέρνηση, επισημαίνοντας πως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η αβεβαιότητα των πολιτών που δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στα βασικά έξοδα διαβίωσης.

«Μεγάλη μου χαρά να ζω στην Ελλάδα ως πολίτης. Σε 1,5 χρόνο έχω και εγώ δικαίωμα για πρώτη φορά να ψηφίσω», είπε, σημειώνοντας ότι καμία κυβέρνηση τα τελευταία 50 χρόνια δεν θέλησε να αφήσει τη χώρα σε χειρότερη κατάσταση. Αναφέρθηκε στις κρίσεις που αντιμετώπισε η Νέα Δημοκρατία, όπως το μεταναστευτικό στον Έβρο και την πανδημία, επισημαίνοντας πως «η κυβέρνηση είχε καλή επικοινωνία και κατάφερε να ανοίξει η χώρα για τον τουρισμό».

Τόνισε ακόμη ότι «όταν δεν λειτουργούν σωστά οι θεσμοί, χάνεται η εμπιστοσύνη του κόσμου», προσθέτοντας πως η ανασφάλεια οδηγεί τους πολίτες προς τα άκρα του πολιτικού φάσματος.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Σχέδια για το μέλλον και τη νεολαία

Για το μέλλον του, ο Παύλος Ντε Γκρες δήλωσε: «Έχω μεγάλη αγάπη και θέληση να βοηθήσω τη νεολαία. Νιώθω ότι μπορώ να γεφυρώσω τους Έλληνες της διασποράς με τη χώρα». Επεσήμανε ότι επιθυμεί να συμβάλει στη δημιουργία ευκαιριών για τους νέους και να αξιοποιηθεί η δύναμη του ελληνισμού στο εξωτερικό.

Αποκάλυψε επίσης ότι έχει την ιδέα να δημιουργήσει «μια οργάνωση που θα βοηθήσει να κρατήσει 500.000 νέους που φεύγουν και τα 10 εκατομμύρια που ζουν έξω από τη χώρα». Όπως είπε, κάθε κυβέρνηση προσπαθεί, αλλά ο ίδιος θέλει να συμβάλει με τις δικές του πρωτοβουλίες.

Η σχέση του με τη Μαρί Σαντάλ

Στο τέλος της συνέντευξης, αναφέρθηκε και στη γνωριμία του με τη σύζυγό του, Μαρί Σαντάλ. «Είμαστε 30 χρόνια μαζί. Έτυχε να πάω σε ένα πάρτι στη Νέα Ορλεάνη στο οποίο ήμασταν και οι δύο καλεσμένοι. Την γνώρισα εκεί και έμεινα ξερός», είπε με χαμόγελο, προσθέτοντας πως όταν ρωτήθηκαν για το πόσα παιδιά θα κάνουν, εκείνος είπε τρία κι εκείνη πέντε — «και πέντε έχουμε».

Παύλος Ντε Γκρες: Η συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» Ο γιος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου μίλησε στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» (18/10/2025) για την αξιοποίηση του πρώην ανακτόρου από το υπουργείο Πολιτισμού και εκφράζει την ελπίδα να μη μετατραπεί σε «πεδίο εκμετάλλευσης ή εμπορικής εκποίησης». Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο και η συνέντευξη στη Μαρία Αδαμοπούλου.

Οταν γεννήθηκε, στις 20 Μαΐου 1967, κανείς δεν φανταζόταν πως θα ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που θα γεννιόταν στο τότε βασιλικό κτήμα του Τατοΐου. Σήμερα, 58 χρόνια μετά, κι ενώ το κτήμα έπειτα από δεκαετίες εγκατάλειψης ετοιμάζεται να «αναστηθεί» και να γίνει επισκέψιμο για το κοινό εντός του 2026 (σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις του υπουργείου Πολιτισμού), ο Παύλος Ντε Γκρες μιλάει στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» για όσα «θυμάται» από το Τατόι, για τις οικογενειακές ιστορίες και τις προσωπικότητες που του έχουν αφηγηθεί οι δικοί του ότι πέρασαν από το σαλόνι του λεγόμενου ανακτόρου, για τις εντυπώσεις του όταν ο ίδιος επισκέφθηκε το σπίτι όπου γεννήθηκε και για τα όσα εκτιμά πως θα δει ενόψει της μετατροπής του σε μουσειακό χώρο.

Μας υποδέχεται στο εξαιρετικά λιτό γραφείο του, χαμηλά στην Ηρώδου Αττικού, μια ανάσα από το Καλλιμάρμαρο. Στον τοίχο δεσπόζει ένα μεγάλο ασπρόμαυρο φωτογραφικό έργο του αδελφού του, Νικόλαου. Στο γυάλινο τραπέζι μια λευκή πορσελάνινη κούπα διακοσμημένη με ένα έντονο μπλε σχέδιο, που, όπως εξηγεί, πρόκειται για τον συνδυασμό των αρχικών του ονόματός του και της συζύγου του, Μαρί Σαντάλ. Μετά την πρώτη χειραψία, κι αφού χαρτιά με σημειώσεις και ο απαραίτητος εξοπλισμός από τη μία και από την άλλη πλευρά έχουν τακτοποιηθεί, η συζήτηση ξεκινά με το πώς προσεγγίζει το γεγονός ότι ένας χώρος τόσο ιδιωτικός για τον ίδιο, όπως το σπίτι όπου γεννήθηκε, θα γίνει πλέον προσβάσιμος σε όλους.

«Ενα σπίτι οικογενειακό»

«Εφυγα από το Τατόι σε ηλικία επτά μηνών, οπότε δεν πρόλαβα να ζήσω το σπίτι μας, όπως ο πατέρας μου, όπως και οι πρόγονοί μου. Χαίρομαι που θα ανοίξει ξανά για το κοινό και ο κόσμος θα μπορεί να πάρει μια ιδέα για το τι ήταν αυτή η οικογένεια που υπήρξε μεγάλο κομμάτι της ιστορίας μας. Από την άλλη μεριά, φυσικά, λυπάμαι, διότι αυτό το σπίτι, που ήταν το πατρικό μας, δεν είναι πια το σπίτι μας. Και χρησιμοποιώ συνειδητά τον όρο σπίτι και όχι ανάκτορο, όπως αναφέρεται συχνά, διότι θέλω να είμαι ακριβής. Το σπίτι αυτό το έχτισαν ο προπαππούς μου, ο βασιλιάς Γεώργιος Α’, και η βασίλισσα Ολγα, ως εξοχική τους κατοικία. Αργότερα ο κόσμος το αποκαλούσε “ανάκτορο”, επειδή εκεί περνούσαν οι βασιλείς μεγάλο μέρος του χρόνου τους. Αν το δείτε, όμως, από κοντά, θα καταλάβετε ότι ήταν πραγματικά ένα σπίτι – όχι ανάκτορο  — με ωραία έπιπλα, βέβαια, αλλά χωρίς υπερβολές. Δεν υπήρχε κάτι το “βασιλικό” με την έννοια της χλιδής, ήταν ένα σπίτι οικογενειακό», απαντά.

Και μπορεί στις φωτογραφίες που έχει από το Τατόι να εικονίζεται μωρό στην αγκαλιά του πατέρα του κατά την παρουσίαση του δώρου που του προσέφεραν οι Ενοπλες Δυνάμεις ως διάδοχο του θρόνου ή σε άλλες μπροστά στο τζάκι του σαλονιού με ολόκληρη την οικογένεια – για τη συγκεκριμένη λήψη επιστρατεύτηκαν σαπουνόφουσκες πίσω από την κάμερα για να αποσπάσουν την προσοχή του και της μεγαλύτερης αδελφής του Αλεξίας. Οι αναμνήσεις του, όμως, είναι μηδενικές. Η εικόνα, ωστόσο, που αντίκρισε στην πρώτη του επίσκεψη το 1981, για την κηδεία της γιαγιάς του, Φρειδερίκης, ήταν ακριβώς εκείνη της 13ης Δεκεμβρίου, όταν η οικογένειά του έφυγε εσπευσμένα για τη Ρώμη μετά την αποτυχία του αντικινήματος εναντίον της χούντας των συνταγματαρχών.

«Αίσθημα νοσταλγίας»

«Φύγαμε χωρίς να πάρουμε τίποτα μαζί μας. Το σπίτι έμεινε όπως ήταν εκείνη την ημέρα. Ηταν πολύ συγκινητικό. Εμοιαζε σαν να είχαμε φύγει μόλις προχθές: σκεπασμένα με λίγη σκόνη, αλλά όλα στη θέση τους. Η οδοντόβουρτσα, το ποτήρι στο κομοδίνο, τα προσωπικά αντικείμενα. Η εντύπωση που αποκόμιζες ήταν ότι ο ιδιοκτήτης είχε απλώς πεταχτεί να πάρει τσιγάρα», λέει και αναζητά στο κινητό του τηλέφωνο κάποιες φωτογραφίες που είχε τραβήξει: την ντουλάπα της μητέρας του με τα φορέματα κρεμασμένα και τα παπούτσια στη θέση τους, το καροτσάκι που τον πήγαιναν βόλτα, έναν αποθηκευτικό χώρο με προϊόντα βρεφικής περιποίησης που προορίζονταν για τον ίδιο, αλλά και την αδελφή του να κρατά τις παιδικές της φωτογραφίες.

«Αναπόφευκτα σε καταλαμβάνει ένα αίσθημα νοσταλγίας όταν βλέπεις μπροστά σου αυτά που σου περιέγραφαν, τους χώρους και τα αντικείμενα, τα σημεία του σπιτιού. Θυμάμαι τους γονείς μου να μου περιγράφουν πως υπήρχε πάντα μουσική, κυρίως κλασική, και ιδίως τα Σαββατοκύριακα άνοιγαν τα παράθυρα για να ακούγεται ως τον κήπο που κάθονταν όλοι μαζί. Η μητέρα μου, για παράδειγμα, μου έλεγε ότι λάτρευε τις βόλτες στον κήπο, αλλά δεν συμπαθούσε την πισίνα που υπήρχε διότι την έβρισκε βαθιά. Η αδελφή μου, που ήταν δύο ετών όταν φύγαμε, θυμόταν ότι το χαλί στο δωμάτιο που παίζαμε ήταν πράσινο», συνεχίζει.

Τόσο από την πρώτη επίσκεψη, όσο και από τη δεύτερη και τελευταία το 1993, μπήκατε στον πειρασμό να πάρετε κάποια αντικείμενα ως ενθύμια;

Τι να πρωτοπάρεις; Είχαμε πάρει δυο-τρία πράγματα, μικρά, περισσότερο για συναισθηματικούς λόγους. Θυμάμαι ένα ημερολόγιο με τις φωτογραφίες των γονιών μου σταματημένο στη 13η Δεκεμβρίου 1967. Ηταν σαν να είχε σταματήσει ο χρόνος εκείνη τη μέρα. Νομίζω το έχουμε ακόμη στο σπίτι. Δεν πήραμε τίποτε περισσότερο. Τη δεύτερη φορά τα περισσότερα είχαν ήδη τοποθετηθεί σε κούτες κι εμείς δεν θέλαμε να πάρουμε κάτι που δεν μας ανήκε πια.

Το άνοιγμα του ανακτόρου ως εκθεσιακού χώρου για το κοινό θα είναι μια έκπληξη για σας ή έχετε ήδη συνεργαστεί με τα στελέχη του υπουργείου Πολιτισμού για το τελικό αποτέλεσμα;

Πιστεύω πως η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Αγαπά πραγματικά το κτήμα, το έχει αγκαλιάσει και έχει συμβάλει προσωπικά στη διάσωσή του, από τότε κιόλας που το έργο φαινόταν δύσκολο. Φαίνεται ότι ενεργεί με φροντίδα και αγάπη. Οχι, δεν ζητήθηκε η δική μας γνώμη για το πώς θα στηθεί ή πώς θα λειτουργήσει το μουσείο, όμως είχαν επισκεφτεί το Τατόι η μητέρα μου και οι θείες μου μαζί με την υπουργό Πολιτισμού και κλιμάκιο του υπουργείου, ώστε να δώσουν κάποιες πληροφορίες και περιγραφές πώς ήταν οργανωμένο το σπίτι. Νομίζω πως έγινε απλώς αυτή η επαφή, για να πάρουν στο υπουργείο μια αίσθηση από πρώτο χέρι, τίποτα παραπάνω.

Εσείς είχατε κάποιο προσωπικό όραμα για το Τατόι;

Φυσικά. Είχα στο μυαλό μου κάτι πολύ συγκεκριμένο, που το είχα συζητήσει και με τον πατέρα μου. Θα ήθελα να γίνει κάτι ανάλογο με όσα έχουν γίνει στη Μεγάλη Βρετανία ή στη Σκωτία – ένα κτήμα που να λειτουργεί μεν ως ιστορικό μνημείο, αλλά και ως ζωντανός οργανισμός. Ενας χώρος ανοιχτός στους επισκέπτες, όπου θα μπορούν να δουν πώς ήταν η ζωή εκεί, αλλά και να έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Θα ήθελα δηλαδή να αναβιώσει το πνεύμα του κτήματος, όχι μόνο η εικόνα του. Και φυσικά, να υπάρχει η δυνατότητα να δει ο επισκέπτης τα αντικείμενα της εποχής: τα παλιά αυτοκίνητα, τις άμαξες, τα φορέματα, τα έργα τέχνης. Ολα εκείνα που αφηγούνται μια ιστορία. Για μένα, το Τατόι πρέπει να ζει κι όχι να γίνει μουσείο-βιτρίνα. Το μόνο που εύχομαι είναι να μη γίνει πεδίο εκμετάλλευσης ή εμπορικής εκποίησης. Θέλουμε να το χαρεί ο κόσμος, να το γνωρίσει, να το ζήσει με σεβασμό, όχι να το καταναλώσει.

Ποιο αίσθημα κυριαρχεί όταν συζητάτε για το Τατόι;

Πρόκειται για ένα σημείο της Ελλάδας όπου έχουν γραφεί πολλές σελίδες της ιστορίας μας. Εκεί έγιναν συναντήσεις αρχηγών κρατών, πρωθυπουργών, υπουργών, ξένων ηγετών. Είχαν έρθει αμερικανοί πρόεδροι, ευρωπαίοι αξιωματούχοι, σημαντικές προσωπικότητες. Είναι ένας τόπος που κουβαλά τη μνήμη όλων αυτών.

Νιώθω ευτυχής που τώρα ο κόσμος θα μπορεί να το δει, να περπατήσει εκεί, να αισθανθεί αυτό το παρελθόν. Γιατί, κακά τα ψέματα, πολλά κομμάτια της ιστορίας μας έχουν ξεχαστεί. Για παράδειγμα, ελάχιστοι θυμούνται ότι στην απελευθέρωση των Δωδεκανήσων και σε κρίσιμες φάσεις των Βαλκανικών Πολέμων πρωταγωνίστησαν ο βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο πατέρας του, ο βασιλιάς Γεώργιος. Αυτοί ηγήθηκαν του ελληνικού στρατού κι οδήγησαν στις νίκες εκείνες που διαμόρφωσαν τα σημερινά μας σύνορα.

Το Τατόι είναι ένα μουσείο του ίδιου του εαυτού του, μέσα από το οποίο αναπόφευκτα αναδύεται και η ιστορία της οικογένειάς μας. Αυτό το κομμάτι της ιστορίας, που μέχρι σήμερα έμενε συχνά στο περιθώριο, θα ξαναμπεί κατά κάποιον τρόπο στο επίκεντρο. Οταν κάποιος δει το νυφικό της μητέρας μου, θα θελήσει να μάθει ποια ήταν, ποιος ήταν ο πατέρας μου, ποιοι ήμασταν όλοι εμείς. Ετσι, η ιστορία αυτή αποκτά ανθρώπινη διάσταση.

Δεν έχει σημασία αν κανείς αγαπά ή δεν αγαπά τη βασιλεία, η ιστορία είναι κοινή για όλους. Αυτή η χώρα, έτσι όπως είναι σήμερα, είναι αποτέλεσμα και εκείνων των προσπαθειών. Και πιστεύω πως αυτό είναι που αξίζει να θυμόμαστε και να τιμούμε.

Δεν έχετε πικρία για όσα συνέβησαν τις προηγούμενες δεκαετίες;

Πρόκειται για μια περίπλοκη υπόθεση. Το κτήμα και τα αντικείμενα ανήκαν στην οικογένειά μας. Η αλήθεια είναι ότι υπήρξε η αρχική βούληση για μια δίκαιη λύση και προέβλεπε ότι θα παραχωρούσαμε το μεγαλύτερο μέρος του κτήματος στο κράτος, ώστε να είναι προσβάσιμο σε όλους και θα κρατούσαμε την κατοικία, το μικρό κτήμα και τους οικογενειακούς τάφους, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα εκποίησης ή αλλαγής χρήσης. Δυστυχώς αυτή η λύση χάθηκε μέσα στις πολιτικές αλλαγές και τις αντιπαλότητες της εποχής. Το κράτος κάποια στιγμή αποφάσισε ότι δεν μας ανήκουν πια. Προσφύγαμε στη Δικαιοσύνη και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι πράγματι ήταν δικά μας, και ότι εφόσον δεν επιστρέφονταν, έπρεπε να μας δοθεί αποζημίωση. Ετσι κι έγινε.

Η αποζημίωση, βέβαια, δεν αναιρεί την αίσθηση απώλειας. Υπάρχει μέσα μας το συναίσθημα ότι μας αφαιρέθηκαν πράγματα που ήταν κομμάτι της ζωής και της ιστορίας μας. Ευτυχώς, σήμερα γίνονται προσπάθειες να διασωθούν, διότι για πολλά χρόνια όλα αυτά είχαν εγκαταλειφθεί και βρίσκονταν σε πολύ κακή κατάσταση.

Οταν ανοίξει επίσημα, θα το επισκεφθείτε ή νιώθετε αμήχανα;

Βεβαίως και θα πάω. Ελπίζω μάλιστα να μας καλέσουν στα εγκαίνια· θα ήταν όμορφο να είμαστε εκεί. Αλλά, όπως και να ‘χει, κάποια στιγμή θα πάμε να το δούμε μαζί με τα παιδιά μου και να τους πω: «Εδώ είναι η ιστορία μας».

Ως τελευταίος άνθρωπος που γεννήθηκε σε αυτό το σπίτι, αν είχατε την ευκαιρία να μιλήσετε σε έναν επισκέπτη, τι θα του λέγατε;

Θα του έλεγα ότι εδώ γεννήθηκα. Θα του έδειχνα το παράθυρο του δωματίου της μητέρας μου. Και θα του εξηγούσα ότι εδώ έζησε μια οικογένεια που αγάπησε βαθιά αυτό το μέρος, το φρόντισε, το έκανε ένα λειτουργικό και βιώσιμο κτήμα, πραγματικά πρωτοποριακό για την εποχή του.

Το ψηφιακό μουσείο άνοιξε τις «πύλες» του

Περισσότερα από 70.000 αντικείμενα – από τα 100.000 περίπου που έχουν εντοπιστεί στο Τατόι, αλλά και σε άλλα σπίτια που ανήκαν στην τέως βασιλική οικογένεια – προερχόμενα από 1.908 διαφορετικές κατηγορίες και καλύπτοντας 102 χρόνια ιστορίας, συνθέτουν το μεγαλύτερο ψηφιακό μουσείο στην Ελλάδα, το οποίο από χθες είναι προσιτό σε όλους μέσω της ιστοσελίδας tatoicollections.culture.gov.gr.

Ο νέος ιστότοπος, που θα εμπλουτιστεί με τουλάχιστον 20.000 αντικείμενα έως το τέλος του έτους, επιτρέπει στους επισκέπτες να αποκτήσουν μια πληρέστερη εικόνα για την καθημερινότητα στο Τατόι, αλλά και για την ιστορία της χώρας, καθώς το υλικό δεν θα είναι δυνατόν να εκτεθεί στο σύνολό του στους χώρους του πρώην βασιλικού κτήματος, όταν αυτό θα λειτουργήσει εντός του 2026, όπως ανέφερε κατά την παρουσίαση του εγχειρήματος η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη.

Για την υλοποίηση του έργου, το οποίο ξεκίνησε το 2022 και ολοκληρώνεται στο τέλος του έτους, απαιτήθηκαν 171.710 εργατοώρες και 2,3 εκατ. ευρώ.

Το επίδομα των 200 ευρώ για μακροχρόνια ανέργους αποτελεί ένα σημαντικό «δίχτυ ασφαλείας» για όσους παραμένουν χωρίς εργασία για μεγάλο διάστημα. Το ποσό αυτό καταβάλλεται απευθείας στον δικαιούχο και έχει συγκεκριμένα κριτήρια, καθώς αφορά Έλληνες πολίτες, αλλά και κατοίκους κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι ασφαλισμένοι κατά της ανεργίας. Στην πράξη, οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να πληρούν προϋποθέσεις ηλικίας, διάρκειας ανεργίας και εισοδηματικά κριτήρια, ενώ η αίτηση για τη λήψη του επιδόματος πρέπει να υποβληθεί μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα από τη λήξη προηγούμενης επιδότησης. Στόχος του μέτρου είναι να στηρίξει όσους βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, προσφέροντας ένα σταθερό εισόδημα για έως και 12 μήνες.

Προϋποθέσεις χορήγησης

1. Ηλικία: Οι δικαιούχοι πρέπει να είναι από 20 έως 66 ετών. Ως ημερομηνία αναφοράς για τη συμπλήρωση του 20ού ή του 66ου έτους λαμβάνεται η ημερομηνία γέννησης, ενώ κρίσιμος χρόνος για τη συνδρομή της προϋπόθεσης είναι η ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

2. Εξάντληση 12μηνης τακτικής επιδότησης ανεργίας: Το δικαίωμα αφορά όσους έχουν ολοκληρώσει 12 μήνες επιδότησης, ακόμη και αν αυτή δόθηκε τμηματικά. Η αίτηση πρέπει να υποβληθεί εντός δύο μηνών από τη λήξη της επιδότησης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οι επιδοτούμενοι λόγω συνέχισης, βάσει του άρθρου 20 του ν.δ. 2961/54, που δεν έχουν συμπληρώσει 12μηνη αδιάλειπτη εγγραφή στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ κατά τη λήξη της επιδότησης, μπορούν να υποβάλουν αίτηση εντός δύο μηνών από τη συμπλήρωση του 12μηνου.

Προσοχή: Δεν είναι δικαιούχοι όσοι έχουν εγκριτική απόφαση επιδότησης διάρκειας μικρότερης των δώδεκα μηνών.

3. Συμπλήρωση 12μηνης αδιάλειπτης ανεργίας: Ο αιτών πρέπει να παραμένει εγγεγραμμένος στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ για συνεχόμενο διάστημα ενός έτους κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

4. Οικογενειακό εισόδημα: Το ετήσιο οικογενειακό εισόδημα δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10.000 ευρώ. Το ποσό αυτό προσαυξάνεται κατά 586,08 ευρώ για κάθε ανήλικο τέκνο.

Ανήλικο θεωρείται κάθε παιδί που δεν έχει συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του. Για παράδειγμα, ένας δικαιούχος με δύο ανήλικα τέκνα δεν πρέπει να έχει εισόδημα άνω των 11.172,16 ευρώ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Σημείωση: Ως ετήσιο οικογενειακό εισόδημα υπολογίζεται το συνολικό φορολογούμενο ή απαλλασσόμενο εισόδημα του προηγούμενου οικονομικού έτους του ανέργου, της συζύγου και των ανήλικων τέκνων, εξαιρουμένων των αποζημιώσεων απόλυσης.

Δεν προσμετρώνται στο εισόδημα τα επιδόματα ανεργίας, ασθενείας, μητρότητας και το ίδιο το επίδομα μακροχρονίως ανέργων. Για άγαμους ενήλικες, ως οικογενειακό εισόδημα θεωρείται το ατομικό.

Ύψος επιδόματος

Το επίδομα μακροχρονίως ανέργων ανέρχεται σε 200 ευρώ μηνιαίως και καταβάλλεται προσωπικά στον δικαιούχο για όσο διάστημα παραμένει άνεργος, χωρίς να υπερβαίνει τους 12 μήνες.

Το επίδομα είναι προσωποπαγές, δεν επιδέχεται προσαυξήσεις και δεν μεταβιβάζεται σε τρίτα πρόσωπα.

Νομοθετικό πλαίσιο

Η χορήγηση του επιδόματος βασίζεται στις ακόλουθες διατάξεις:

• Ν. 4093/2012 (ΦΕΚ Α 222), άρθρο πρώτο, παρ. ΙΑ, υποπαράγραφος ΙΑ 1.

• 44137/613/18-12-13 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ Β 3253)

Σύμφωνα με μερίδα του πατριωτικού Τύπου, αυτό που παρακολουθήσαμε στην Αγκυρα ήταν το σίκουελ της Μικρασιατικής Καταστροφής. Πήγε ο Μητσοτάκης και τα έδωσε όλα. Και αν όχι όλα, σίγουρα το μισό Αιγαίο. Ενδεχομένως και τα κορίτσια μας για το χαρέμι του Ερντογάν. Και μάλιστα χωρίς να ενημερωθεί η Μαρία Καρυστιανού. Αυτό δεν είναι παράλογο.

Η ένταση στα ελληνοτουρκικά δίνει ζεστό ψωμί σε πολλούς. Δικαιολογεί εξοπλισμούς, πατριωτικές κραυγές, κυνήγι προδοτών και πουλάει εθνικό συναίσθημα με το κιλό. Επίσης επιτρέπει τον τσαμπουκά εκ του ασφαλούς.

Ακούς, ας πούμε, τον Βελόπουλο να λέει ότι μπορεί να φέρει βόλτα τους Τούρκους. Ξεχνάς όμως ότι δεν πρόκειται ποτέ να κληθεί σε επαλήθευση των ισχυρισμών του. Αναρωτιέμαι τι θα έκαναν αυτοί οι τύποι έτσι και ξημέρωνε μία μέρα με λυμένα τα ακανθώδη των ελληνοτουρκικών. Θα έπεφταν μέσα στη μεγάλη τρύπα μπροστά στα πόδια τους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Κακά τα ψέματα, αν κάποτε φύγουν τα ελληνοτουρκικά από την εθνική ατζέντα θα εκλείψει ένας κρίσιμος παράγοντας που συντηρεί κόσμο και κοσμάκη εδώ και έναν αιώνα. Θυμηθείτε τι συνέβη με το Μακεδονικό.

Πάνω του χτίστηκαν πολιτικές καριέρες, καλλιεργήθηκε εχθροπάθεια, κατασκευάστηκε ένας εθνικός κίνδυνος με κοπανιστό αέρα. Και τι συνέβη όταν ο Τσίπρας έκανε τη γενναία υπέρβαση; Εσκουξε ο Καμμένος. Ε, και; Ούτε ο Βελόπουλος δεν μιλάει πια για το ζήτημα.

Διάβαζα χθες μία περισπούδαστη δημοσιογραφική ανάλυση σύμφωνα με την οποία η εθνική ταπείνωση ξεκίνησε στο αεροδρόμιο της Αγκυρας, καθώς επί της υποδοχής ήταν ο υπουργός Τουρισμού.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Εν συνεχεία ο Μητσοτάκης υπέγραψε αυτό που του έδωσε ο Ερντογάν και μετά πήγαν για παϊδάκια ξεκοκαλίζοντας τα εθνικά ιερά και όσια. Αυτοί, λοιπόν, οι πατριώτες, οι φρουροί του εθνικού συμφέροντος, διατηρούν για τον εαυτό τους το δικαίωμα να υποδεικνύουν Εφιάλτες. Και όμως, αν αντιστρέψετε τη συνθήκη, αν κοιτάξετε τα πράγματα από την άλλη πλευρά, θα διαπιστώσετε ότι στην πραγματικότητα είναι εκείνοι που βλάπτουν την πατρίδα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Σπέρνουν ψεύδη για να δρέψουν τα δηλητηριώδη άνθη της πατριδοκαπηλίας. Τα ελληνοτουρκικά δεν είναι μόνο ένα γεωπολιτικό πρόβλημα. Είναι και ένα εσωτερικό οικοσύστημα. Συντηρεί ταυτότητες και μηχανισμούς επιρροής. Δεν τους ενδιαφέρει η πατρίς, αλλά η πάρτη τους. Κούρασαν.

Σύγχρονος Προμηθέας

To 2004 ακολουθούσα την ολυμπιακή φλόγα. Κατά τη μεταφορά της, σε ένα νησί του Aνατολικού Αιγαίου, χρησιμοποιήθηκε σκάφος αναψυχής γνωστού εφοπλιστή με θετικό πρόσημο στο κοινωνικό του προφίλ – οικογένεια με μεγάλες δωρεές, αγαθοεργίες κ.λπ. Ηταν η πρώτη μου (και τελευταία) φορά σε ένα σκάφος σαν και αυτό. Και ξεκίνησα την εξερεύνηση στο εσωτερικό του.

Βρέθηκα στον διάδρομο με τις καμπίνες. Ξαφνικά άνοιξε μία πόρτα. Και έμεινα με ανοιχτό το στόμα. Διότι μέσα από την καμπίνα βγήκε ένα πρόσωπο με εμβληματική αναφορά στη σφαίρα της Αριστεράς, αλλά και του αντιεξουσιαστικού χώρου. Επαθα σοκ.

Χαμήλωσα το βλέμμα καθώς διασταυρωθήκαμε στον διάδρομο. Βγήκα στο κατάστρωμα και έδιωξα από μέσα μου ένα τεράστιο χάχανο που πρέπει να σήκωσε κύμα. Το θυμήθηκα διαβάζοντας για τον Τσόμσκι και τον Επστιν. Ακόμα γελάω. Και πλέον βλέπω τον Επστιν ως μία σύγχρονη εκδοχή του Προμηθέα. Αν μη τι άλλο, έριξε άπλετο φως στα σκοτάδια και στη φύση των ελίτ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Μικρό χωριό

Δεν ξέρω πόσοι έχετε το κουράγιο να παρακολουθείτε το ρεπορτάζ του ΠΑΣΟΚ. Αν όντως το κάνετε, τότε θα αντιληφθήκατε τις τριβές για τη σύνθεση του συνεδρίου. Το Ηράκλειο Κρήτης θα έχει μεγαλύτερη εκπροσώπηση από την Αθήνα. Δεν υπάρχει λόγος για να μπούμε στην ουσία των διαφωνιών. Ομως, από την άλλη, έτσι και θολώσεις τα πρόσωπα και κρύψεις τα ονόματα, αυτό που παρακολουθείς δεν είναι το ΠΑΣΟΚ, αλλά μικρό κόμμα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, για να μην πω φοιτητική παράταξη μικρής πανεπιστημιακής σχολής. Και ενώ το ΠΑΣΟΚ μας λέει ότι διεκδικεί την πρώτη θέση και την πολιτική αλλαγή, ο κώδικας της συμπεριφοράς του μας δείχνει πόσο έχει μικρύνει ως κόμμα και νοοτροπία. Εγινε χωριό που πέντε νοματαίοι μαλώνουν για τα χωράφια, πάνω στα οποία, όσο και αν σκάψεις, μόνο πέτρα θα φυτρώσει.

Η star της ημέρας

Η Κατερίνα Βρανά είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους και αστείους ανθρώπους που έχω δει. Και μετά την περιπέτεια της υγείας της, ζύμωσε το χιούμορ με το ταλέντο της και έπλασε δύναμη. Στον ημιτελικό για την ελληνική συμμετοχή στη Eurovision, έγινε η πρώτη παρουσιάστρια σε αμαξίδιο. Πήρε τα στραβά της ζωής και τα έκανε Ιστορία…