Στις 14 Δεκεμβρίου 1959 το υπερήφανο σκαρί του «Πατρίς» άνοιξε για πρώτη φορά πανιά από τον Πειραιά, κουβαλώντας χίλιες ανθρώπινες ιστορίες, όνειρα και φόβους με προορισμό τα μακρινά λιμάνια της Αυστραλίας. Για τα επόμενα 20 χρόνια, έκανε διαρκώς αυτό το ταξίδι ανάγκης, ελπίδας και ρήξης με το γνώριμο, ένα πέρασμα που σφράγισε τη μοίρα δεκάδων χιλιάδων ελλήνων μεταναστών. Επτά δεκαετίες αργότερα, το «Πατρίς» επιστρέφει. Οχι ως πλοίο αλλά ως μνήμη από τη σκηνή του Θεάτρου Αγγέλων Βήμα όπου ανεβαίνει από τις 11 Ιανουαρίου η παράσταση «Εφυγες με το “Πατρίς”» βασισμένη στο βιβλίο «Αυστραλία – Δέκα ιστορίες» του Κώστα Κατσάπη. Οι φωνές των επιβατών του ζωντανεύουν μέσα από τις ερμηνείες της Λίλης Τέγου και του Παναγιώτη Μαρίνου, οι οποίοι αφηγούνται σε πρώτο πρόσωπο τη ζωή πριν και μετά το μεγάλο ταξίδι. Ιστορίες αληθινές, ανθρώπινες, σκληρές και τρυφερές, που έγιναν θέατρο ως πράξη σεβασμού και βαθιάς συγκίνησης για τον Ελληνισμό της Αυστραλίας.
«Φόρος και απόδοση τιμής στον Ελληνισμό της Αυστραλίας το έργο και η παράσταση είναι σίγουρα. Γιατί όλοι οι Ελληνες σήμερα, όπου κι αν είμαστε, οφείλουμε να γνωρίζουμε (όσο κι αν κανείς δεν έχει φροντίσει να μας ενημερώσει γι’ αυτό) πόση δύναμη ψυχής, πίστη, μόχθο, πείσμα, επιμονή, υπομονή και φιλότιμο επί πόσες και πολλές σκληρές δεκαετίες έχουν χρειαστεί ώστε να οικοδομηθεί αυτό που σήμερα αποτελεί το θαύμα της Ελληνικής Ομογένειας της Αυστραλίας, το οποίο αναγνωρίζεται από τους πάντες όπου γης. Καθρέφτη για τη σύγχρονη Ελλάδα δεν νομίζω πως αποτελεί όμως. Μάθημα ίσως, ναι. Με τον δικό τους διόλου διδακτικό τρόπο. Μάθημα για ό,τι και για όσα είναι καλό να κρατάμε, για ό,τι και όσα είναι καλό να αποφεύγουμε» αναφέρει μιλώντας στα «ΝΕΑ» η Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου, η οποία επιμελήθηκε το κείμενο, τη σκηνοθεσία και τον εικαστικό χώρο της παράστασης.
Για μια νέα πατρίδαgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το «Εφυγες με το “Πατρίς”» αποτελεί κομμάτι του αφιερώματος «Αυστραλία: Γοητευτική χώρα – Συγκλονιστικό θέατρο» που παρουσιάζει τη φετινή σεζόν το Αγγέλων Βήμα με έξι σύγχρονα έργα αναγνωρισμένων αυστραλών συγγραφέων. Αυτή η παράσταση δίνει φωνή σε όλους εκείνους τους Ελληνες που έφυγαν για μια νέα πατρίδα, μ’ ένα κομμάτι της χώρας που ταξίδευε στον ωκεανό, χωρίς να ξέρει αν και πότε θα επιστρέψει. «Ηθελα να εκπροσωπεί αυτό το καράβι-σύμβολο όλους τους Ελληνες και όλες τις Ελληνίδες, αλλά, τελικά, για κάθε άνθρωπο κάθε ηλικίας σήμερα: Να εκπροσωπεί το όνειρο και την προσπάθεια να κάνουν εφικτό αυτό που τους παρουσιάζεται ως ανέφικτο. Και να εκπροσωπεί την ατομική τους προσπάθεια να αποδείξουν στον εαυτό τους και στους άλλους πως το “ανέφικτο” δεν είναι παρά μια λέξη. Που, αν της αφαιρέσεις δυο γράμματα, διαψεύδεις αυτούς που σου τη λένε. Γιατί αυτό δεν πίστεψε και για αυτό δεν αγωνίστηκε κάθε συμπατριώτης μας όταν έφυγε με το “Πατρίς” δεκαετίες πριν;» τονίζει η δημιουργός της συγκεκριμένης παραγωγής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Απέναντι σε ένα έργο που έχει στον πυρήνα του τη μετανάστευση και τις αληθινές ιστορίες, η προσέγγιση δεν θα μπορούσε να είναι αυστηρά δραματουργική. Γι’ αυτό και η Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου παραδέχεται ότι λειτούργησε περισσότερο ως «ερασιτέχνις ψυχοθεραπεύτρια / εξομολόγος». Φρόντισε όμως να αναδείξει τους χαρακτήρες οι οποίοι δεν θεραπεύονται από τη φυγή αλλά δυναμώνουν μέσα από αυτή. Γιατί εδώ η αναχώρηση δεν είναι απώλεια μόνο αλλά και μετάβαση, μια συνειδητή κίνηση προς το άγνωστο που γεννά νέες ταυτότητες και ανοίγει δρόμους. «Για μένα είναι στάση ζωής να πιστεύω πως η “φυγή” είναι κάτι θετικό για την ώρα που γίνεται, γιατί φέρει μαζί της ελπίδα ή ακόμη και αίσθηση λύτρωσης. Δηλαδή, στοιχεία θετικά, ανεξάρτητα αν μία συγκεκριμένη φυγή ενός συγκεκριμένου ανθρώπου, κυριολεκτική ή μεταφορική, θα τον οδηγήσει τελικά σε κατάσταση καλύτερη ή όχι. Επομένως, θα συνδύαζα εύκολα τη φυγή με τον προορισμό, αλλά όχι με το τραύμα» καταλήγει η σκηνοθέτρια της παράστασης.
Τα πρώτα χιόνια του 2026 έπεσαν στην Φλώρινα, ντύνοντάς την στα λευκά και χαρίζοντας μια παραμυθένια εικόνα σε κατοίκους και επισκέπτες.
Η έντονη χιονόπτωση και στα ορεινά κατά τη χθεσινή ημέρα δημιούργησε τις προϋποθέσεις για τη λειτουργία του Χιονοδρομικού κέντρου Βίγλας-Πισοδερίου ανοίγοντας τις πίστες για τους λάτρεις των χειμερινών σπορ.
Κλειστά θα παραμείνουν τα σχολεία του Δήμου Φλώρινας τη Δευτέρα 12 Ιανουαρίου, με απόφαση του Δημάρχου Φλώρινας Βασίλη Γιαννάκη, λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών (χαμηλές θερμοκρασίες) που επικρατούν στην περιοχή. Επίσης, κλειστά θα παραμείνουν τα ΚΔΑΠ και το ΚΔΑΠ ΜΕΑ του Δήμου Φλώρινας. Οι παιδικοί σταθμοί θα λειτουργήσουν κανονικά.
Μια από τις πιο εντυπωσιακές επιστημονικές ανακαλύψεις των τελευταίων ετών έρχεται στο φως μέσα από αδημοσίευτο έως σήμερα οπτικό υλικό που καταγράφει τη στιγμή της συνάντησης επιστημόνων με ένα νέο, γιγαντιαίο είδος ανακόντα στον Αμαζόνιο. Το υλικό παρουσιάζεται σε νέα σειρά ντοκιμαντέρ του National Geographic και αποτυπώνει την αποστολή που οδήγησε στον εντοπισμό του λεγόμενου βόρειου πράσινου ανακόντα, ενός είδους άγνωστου μέχρι πρότινος στην επιστήμη.
Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν το 2022 στην επικράτεια των ιθαγενών Waorani, στον Αμαζόνιο του Ισημερινού. Στο βίντεο, ο ειδικός στα δηλητήρια φιδιών Bryan Fry και ο ηθοποιός Will Smith, συνοδευόμενοι από ντόπιους οδηγούς, κινούνται με βάρκα σε θολά ποτάμια, όταν εντοπίζουν ένα τεράστιο θηλυκό δείγμα ανακόντα.
Με τη βοήθεια των Waorani, το φίδι ακινητοποιείται προσωρινά ώστε να ληφθεί δείγμα από τα λέπια του για γενετική ανάλυση. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Fry, το συγκεκριμένο φίδι είχε μήκος έως και 5,2 μέτρα, επιβεβαιώνοντας τη φήμη των ανακόντα ως των βαρύτερων φιδιών στον κόσμο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αν και δεν είναι δηλητηριώδη, τα ανακόντα σκοτώνουν τη λεία τους με ασφυκτικό σφίξιμο, γεγονός που καθιστά κάθε τέτοια επαφή εξαιρετικά επικίνδυνη.
Δύο διαφορετικά είδη πράσινου ανακόνταΗ γενετική ανάλυση των δειγμάτων αποκάλυψε ότι τα πράσινα ανακόντα δεν αποτελούν ένα ενιαίο είδος, όπως πιστευόταν επί δεκαετίες, αλλά δύο διακριτά, τα οποία χωρίστηκαν εξελικτικά πριν από περίπου 10 εκατομμύρια χρόνια. Η διαφορά στο DNA τους φτάνει το 5,5%, ποσοστό εντυπωσιακά υψηλό, ακόμη και σε σύγκριση με τη γενετική απόσταση ανθρώπων και πιθήκων.
Το νέο βόρειο πράσινο ανακόντα ζει στο βόρειο τμήμα της λεκάνης του Αμαζονίου και παρουσιάζει έντονο διμορφισμό: τα θηλυκά είναι σημαντικά μεγαλύτερα και βαρύτερα από τα αρσενικά. Αυτή η διαφορά έχει κρίσιμες οικολογικές συνέπειες, καθώς τα δύο φύλα τρέφονται με διαφορετική λεία και καταλαμβάνουν διαφορετικές θέσεις στην τροφική αλυσίδα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Περιβαλλοντικές επιπτώσεις και ρύπανσηΙδιαίτερη σημασία έχει και η περιβαλλοντική διάσταση της ανακάλυψης. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα αρσενικά συγκεντρώνουν πολύ υψηλότερα επίπεδα βαρέων μετάλλων, όπως κάδμιο και μόλυβδο, λόγω της διατροφής τους.
Το εύρημα αυτό λειτουργεί ως έμμεσος δείκτης ρύπανσης, επηρεάζοντας όχι μόνο την άγρια ζωή αλλά και τους ανθρώπινους πληθυσμούς που ζουν και τρέφονται στον Αμαζόνιο.
Η σειρά του National GeographicΗ σειρά Pole to Pole with Will Smith, που κάνει πρεμιέρα στα μέσα Ιανουαρίου, δεν αφηγείται απλώς μια συναρπαστική εξερευνητική ιστορία. Φέρνει στο προσκήνιο το πόσο ελλιπώς γνωστά παραμένουν ακόμη και τα πιο εμβληματικά ζώα του πλανήτη – και πόσο στενά συνδέεται η επιστημονική ανακάλυψη με την προστασία των οικοσυστημάτων και των ανθρώπων που ζουν μέσα σε αυτά.
Γυμνασμένα πόδια και άψογοι κοιλιακοί! Το «σύνθημα» για την άνοιξη (έρχεται, δεν είναι μακριά, παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες) και το καλοκαίρι του 2026 είναι… ξεκινήστε τρελά την άσκηση! Γυμναστείτε καθημερινά, γιατί η μόδα επιτάσσει να βγάλετε τα συγκεκριμένα σημεία του σώματός σας σε κοινή θέα. Οι μεγάλοι οίκοι μόδας με τις υπογραφές των διάσημων σχεδιαστών, έχουν ήδη παρουσιάσει τις προτάσεις τους για τη νέα σεζόν, με το μίνι να είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής! Μίνι και ναι σούπερ μίνι, σαν αυτά που φορούσαν τα top models και οι stars της δεκαετίας του εβδομήντα. Φορέματα που μοιάζουν σαν να φοράς μπλούζες ή πουκαμίσες.
Συνοδεύονται από φλατ, χειροποίητα σανδάλια ή μποτίνια στο χρώμα του δέρματος (η Isabel Marant και ο Hermes έχουν τα καλύτερα) και λιγότερο από ψηλοτάκουνα, εκτός αν είναι οι εκκεντρικές ασημένιες γόβες με τα… πέταλα του Rabanne. Τα χρώματα που επικρατούν είναι το ροζ, το κίτρινο, το έντονο πράσινο, το σοκολά και βέβαια το κόκκινο. Εντονο κόκκινο για κοντά και μακριά φορέματα και sexy bodies. Πραγματικά φοβερά, για πολύ καλλίγραμμες γυναίκες, όπως είναι φυσικό. Το λευκό είναι όπως πάντα ό,τι πιο αγαπημένο για την άνοιξη – καλοκαίρι. Λευκές παντελόνες, κοστούμια, φορέματα τύπου κομπινεζόν και με τεράστιους φιόγκους, μακριές πουκαμίσες πάνω από κλασικά παντελόνια και πολλές φόρμες. Συνοδεύονται από γόβες με δαντέλα, πέδιλα – πλατφόρμες και τσάντες fishnet. Τα αξεσουάρ είναι ογκώδη, με τα τεράστια σκουλαρίκια να πρωταγωνιστούν, όπως και τα γυαλιά τύπου αλεξιπτωτιστή.
Παρακολουθήστε τις τάσεις, ενημερωθείτε, ταξιδέψτε στους υπέροχους, δημιουργικούς, γοητευτικούς δρόμους του fashion world, επιλέξτε όμως αυτά που σας κολακεύουν. Η μόδα τελικά κάνει κύκλους. Ολα επαναλαμβάνονται, ίσως με μια πιο «φρέσκια» ματιά…
Το ξεκίνημα της νέας χρονιάς βρίσκει τη μόδα να τινάζει τη σκόνη των αρχείων της και να κάνει την τελευταία πρόβα στις δημιουργίες της για να πραγματοποιήσει μεγάλες εμφανίσεις στις αίθουσες μουσείων ή και να συνεχίσει τις κινήσεις εντυπωσιασμού με σκοπό το ευρύτερο κοινό να τη δει από άλλη γωνία. Τα αφιερώματα σε ιστορικούς σχεδιαστές μόδας, σε νέους δημιουργούς εικόνας, σε εμβληματικές δεκαετίες, σε επιδραστικές συνεργασίες και στη διαδικασία του χειροποίητου είναι τόσο πολλά, που οι εκθέσεις μόδας γεμίζουν το ημερολόγιο του 2026. Οι περισσότερες από αυτές τις εκθέσεις εξετάζουν τη διασταύρωση μεταξύ μόδας και τέχνης, παρουσιάζοντας τον τρόπο με τον οποίο οι δύο αυτές τέχνες αλληλεπιδρούν και αλληλεμπλουτίζονται.
Η βρετανική δεκαετία του 1990
Με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και την έξοδο της Βρετανίας από την ύφεση, ξεκίνησε μια νέα εποχή αισιοδοξίας, ελευθερίας και εξέγερσης, που εκφράστηκε από μια νέα γενιά δημιουργικών ταλέντων, με έργα που κατήργησαν τις ιεραρχίες και ανανέωσαν τη βρετανική ποπ κουλτούρα. Η έκθεση για τα βρετανικά 90s παρουσιάζεται στην Tate Britain σε επιμέλεια του πρώην διευθυντή της British Vogue Εντουαρντ Ενινφουλ, συγκεντρώνοντας στιγμές δόξας των πρωταγωνιστών εκείνης της εποχής, ανάμεσα στους οποίους οι σχεδιαστές Vivienne Westwood, Alexander McQueen, Hussein Chalayan και οι φωτογραφίες των Corinne Day και David Sims.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι έξι της Αμβέρσας
Το 2026 συμπληρώνονται 40 χρόνια από τότε που έξι σχεδιαστές, όλοι απόφοιτοι της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Αμβέρσας, νοίκιασαν ένα φορτηγάκι μεταφέροντας τις συλλογές τους στο Λονδίνο για να τις παρουσιάσουν στη διοργάνωση British Designer Show, προάγγελο της Εβδομάδας Μόδας. Το ταξίδι της ομάδας που έγινε γνωστή ως Antwerp 6 εντυπωσίασε αγοραστές και κριτικούς και έστρεψε την προσοχή της βιομηχανίας προς μια πόλη που μέχρι τότε δεν ήταν γνωστή για την παραγωγή μόδας. Οι εικονοκλάστες βέλγοι σχεδιαστές Dirk Bikkembergs, Ann Demeulemeester, Walter Van Beirendonck, Dries van Noten, Dirk Van Saene, Marina Yee παρουσιάζονται στη μεγάλη έκθεση «The Antwerp Six» στο Μουσείο Μόδας MoMu της Αμβέρσας.
Ραντεβού χειροτεχνίας στη Βενετία
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Εναν χρόνο μετά την αποχώρησή του από τις πασαρέλες, ο Dries van Noten (μέλος της ομαδας των 6 της Αμβέρσας) αποκαλύπτει το επόμενο κεφάλαιο της καριέρας του τον ερχόμενο Απρίλιο στη Βενετία. Πρόκειται για το Ιδρυμα Dries van Noten, το οποίο θα στεγάζεται στο Palazzo Pisani Moretta, ένα ιστορικό αρχιτεκτόνημα του 17ου αιώνα. Η νέα πρωτοβουλία του βέλγου σχεδιαστή θα τιμά τη χειροτεχνία ως ζωτική γλώσσα της πολιτιστικής ταυτότητας, συγκεντρώνοντας καταξιωμένους δημιουργούς και ανερχόμενους καλλιτέχνες από τους τομείς της τέχνης, του ντιζάιν, της μόδας, της αρχιτεκτονικής, της γαστρονομίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Φορέσιμα γλυπτά στην Αθήνα
Η σχεδιάστρια Ντενίζ Ελευθερίου επιχειρεί μια συνομιλία σχεδιασμού ενδύματος και τεχνικών πασμαντερί, δημιουργώντας μια σειρά από φορέσιμα γλυπτά, τα οποία παρουσιάζει στην έκθεση «Νημάτων Ενδυμα» (23/1-28/3) στον χώρο της Νηματουργίας Μέντη – Αντωνόπουλος (ΝΗΜΑ) του Μουσείου Μπενάκη, σε επιμέλεια Ναταλίας Μπούρα. Η σχεδιάστρια κατά την επίσκεψή της στο αρχείο του ΝΗΜΑ είδε τα κορδόνια, τις τρέσες και τις πασμαντερί όχι μόνο ως διακοσμητικά στοιχεία ενός ρούχου – όπως δηλαδή τα χρησιμοποίησαν η ελληνική παράδοση και η σύγχρονη μόδα. Η ίδια τα αντιμετωπίζει ως πρώτη ύλη, πειραματίζεται με τις τεχνικές βαφής συνθέτοντας νήματα με δικές της παλέτες για να δημιουργήσει άλλοτε επιφάνειες και άλλοτε όγκους που συνθέτουν σύγχρονα ενδύματα που η φόρμα τους πλησιάζει τη γλυπτική.
Σουρεαλισμός και η μόδα της Elsa Schiaparelli
«Σε δύσκολους καιρούς, η μόδα είναι πάντα εξωφρενική», είναι η φράση της δημιουργού Ελσα Σκιαπαρέλι που υπογραμμίζει την επερχόμενη έκθεση του μουσείου V&A στο Λονδίνο, αφιερωμένη στην πρωτοποριακή σχεδιάστρια της δεκαετίας του 1920. Η Σκιαπαρέλι, ίσως και εξαιτίας των συνεργατικών σχέσεων που ανέπτυξε με τους σουρεαλιστές καλλιτέχνες Σαλβαδόρ Νταλί, Μαν Ρέι, Ζαν Κοκτό, αντιμετώπισε τη μόδα με τόλμη. Η έκθεση «Schiaparelli: Fashion Becomes Art» θα παρουσιάσει την εξαιρετική ιστορία του οίκου χαρτογραφώντας την αφετηρία και το παρόν του. Το φόρεμα – αστακός, που η Ελσα Σκιαπαρέλι συνυπέγραψε με τον Σαλβαδόρ Νταλί, συναντά τις ζωόμορφες σύγχρονες δημιουργίες υψηλής ραπτικής του σημερινού διευθυντή του οίκου Ντάνιελ Ρόουζμπερι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Queer Style
Αφιερωμένη στον ιδιόμορφο κόσμο του φωτογράφου Tim Walker είναι η έκθεση «Tim Walker’s Fairyland: Love and Legends’» που ανοίγει το φθινόπωρο στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου. Το «Fairyland» είναι μια εξερεύνηση της queer ταυτότητας, της κοινότητας και του έρωτα μέσα από τον φακό του Walker, ο οποίος έγινε γνωστός τη δεκαετία του 1990 με το ιδιαίτερο στυλ φανταστικής φωτογραφίας, εμπνευσμένο από παραμύθια και περιπέτειες, με το οποίο κατέκλυσε τις σελίδες των περιοδικών μόδας.
Ποπ πορτρέτα με έμπνευση τον Αμαζόνιο
Ο νεαρός βραζιλιάνος φωτογράφος Rafael Pavarotti παρουσιάζει τη δύναμη του χρώματος, αντλώντας έμπνευση από την ανατροφή του στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου για να δημιουργήσει τις εντυπωσιακές του εικόνες, που έχουν κοσμήσει τις σελίδες των μεγαλύτερων περιοδικών μόδας και έχουν χρησιμοποιηθεί σε καμπάνιες μεγάλων οίκων. Η έκθεση «Color Power. Rafael Pavarotti» στο Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών στο Παρίσι συγκεντρώνει περισσότερες από 200 από τις συναρπαστικές του εικόνες. Ανάμεσά τους και τα πορτρέτα των πρωταγωνιστών της σύγχρονης ποπ κουλτούρας Ριάνα, Χάρι Στάιλς και Μπιονσέ.
Σώματα της μόδας ως έργα τέχνης
Η ετήσια ανοιξιάτικη έκθεση του Costume Institute της Νέας Υόρκης θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά στις νέες, εκτενείς αίθουσες του Met. Με τίτλο «Costume Art», θα εξερευνήσει τους ποικίλους τρόπους με τους οποίους τα ρούχα επηρεάζουν το σώμα. Συνδυάζοντας αντικείμενα και έργα τέχνης από τις ευρύτερες συλλογές του Met με ενδύματα από το Costume Institute, η έκθεση θα εστιάσει σε αυτή τη διαισθητική συμβίωση, οργανωμένη σε μια σειρά «θεματικών σωματότυπων».
Η πανκ ενέργεια της Vivienne Westwood
Το βρετανικό Bowes Museum τιμά το όραμα και το ανατρεπτικό στυλ της Vivienne Westwood, εστιάζοντας σε μια περίοδο είκοσι ετών, από τα 80s έως τα πρώτα χρόνια του 2000, στην έκθεση «Vivienne Westwood: Rebel – Storyteller – Visionary». Το υλικό της έκθεσης δίνει έμφαση σε δημιουργίες της Westwood που τονίζουν την εξαιρετική πορεία της, ακολουθώντας την επαναστατική ενέργεια του πανκ από την πρώιμη συνεργασία της με τον Malcolm McLaren έως το προσωπικό της επίτευγμα: την επανεφεύρεση της ιστορικής ενδυμασίας και της υψηλής ραπτικής στις δεκαετίες του 1980 και του 1990.
Οι πτυχώσεις της Madame Grès
Η διάσημη γαλλίδα σχεδιάστρια μόδας και ενδυματολόγος Madame Grès (Alyx Grès) θα είναι το θέμα της έκθεσης στο Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών του Βερολίνου «Many Shades of Grès». Με ιδιαίτερη έμφαση στα ρούχα από τη δεκαετία του 1960 έως τη δεκαετία του 1980, η έκθεση προβάλλει το εκλεπτυσμένο σύμπαν μιας δημιουργού η οποία εμπνεύστηκε από τις πτυχώσεις των ενδυμάτων της αρχαιοελληνικής γλυπτικής για να δουλέψει τις δημιουργίες της, φτιαγμένες πάνω στην κούκλα ραπτικής. Η κατασκευή των ρούχων με την εξειδικευμένη τεχνική του ντραπέ (πτυχωτού υφάσματος) που εφάρμοσε έκανε τη Madame Grès μία από τις πιο επιτυχημένες και επιδραστικές δημιουργούς στην υψηλή ραπτική του 20ού αιώνα.
Η επιστροφή του Helmut Lang στη Βιέννη
Το MAK – Μουσείο Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βιέννης επαναφέρει τη συζήτηση γύρω από το έργο και το αποτύπωμα του αυστριακού ντιζάινερ Helmut Lang που διαμόρφωσε τη μίνιμαλ αισθητική των 90s. Στην έκθεση «Helmut Lang. Séance de Travail 1986-2005 / Excerpts from the MAK Helmut Lang Archive» προβάλλει έως τον Μάιο τα παρασκήνια της σχεδιαστικής σκέψης του, τη διεργασία γύρω από την ετοιμασία, καταγραφή, παρουσίαση, επικοινωνία των ανδρικών και γυναικείων συλλογών του, εστιάζοντας στην ανατρεπτική του προσέγγιση.
Στο Παρίσι του Alaïa και του Dior
Στη διάρκεια της καριέρας του, ο Azzedine Alaïa παρέμεινε σιωπηλός μάρτυρας της εντύπωσης που του είχαν προκαλέσει τα κοστούμια και τα παλτά, τα κοντά και μακριά φορέματα του Christian Dior, όταν τη δεκαετία του 1950 ως νεαρός μαθητευόμενος μοιραζόταν με τον Dior την προτίμηση για τονισμένη μέση, σμιλεμένους ώμους, καμπυλόσχημους γοφούς και τις φούστες με όγκο. Τους ένωνε επίσης η κοινή κληρονομιά των εκλεπτυσμένων υφασμάτων και χρωμάτων, όπως η κατάχρηση όλων των αποχρώσεων του μαύρου και του γκρι, που μετέτρεπαν τα φορέματα σε διαχρονικές δηλώσεις κομψότητας. Ο Alaïa ήταν επίσης ένας εμπνευσμένος συλλέκτης αποκτώντας περισσότερα από 500 σχέδια του Christian Dior, τα οποία σήμερα παρουσιάζονται σε διάλογο με δημιουργίες του ίδιου στην έκθεση «Azzedine Alaïa and Christian Dior. Two masters of haute couture» στο Fondation Alaïa στο Παρίσι.
Με τον θάνατο του Ρομπέρ Μπαντεντέρ (Robert Badinter) τον Φεβρουάριο του 2024 η Γαλλία έχασε μια εμβληματική μορφή του δημόσιου βίου των τελευταίων 50 ετών. Ο Ρομπέρ Μπαντεντέρ υπήρξε μαχόμενος δικηγόρος, διαπρεπής νομικός και καθηγητής Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Paris 1 Panthéon – Sorbonne. Χρημάτισε υπουργός Δικαιοσύνης στην πρώτη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Φρανσουά Μιτεράν (1981-1986), πρόεδρος στο Συνταγματικό Δικαστήριο (1986-1995) και γερουσιαστής (1995-2011). Συμπορεύτηκε πάντοτε με τους σοσιαλιστές.
Το όνομά του συνδέθηκε για πάντα με την κατάργηση της θανατικής ποινής στη Γαλλία το 1981 (από τις τελευταίες δυτικοευρωπαϊκές χώρες που την κατήργησαν). Αυτή υπήρξε η κορυφαία του μάχη και νίκη στην πολιτική του σταδιοδρομία. Μάχη σκληρή, που του στοίχισε πολεμικές και χλευασμούς, αλλά που την κέρδισε. Εχει όμως και άλλες σημαντικότατες νίκες στο ενεργητικό του, αφού κατήργησε την ποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας το 1982 υπερβαίνοντας ισχυρές προκαταλήψεις της κοινωνίας. Ύψωσε το ηθικό του ανάστημα και στρατεύτηκε διά βίου σε υποθέσεις, όπως η καταπολέμηση του αντισημιτισμού και η μνήμη του Ολοκαυτώματος. Στις μεγάλες δίκες των Ναζί εγκληματιών που έλαβαν χώρα στη Γαλλία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 (όπως η πολύκροτη δίκη του Κλάους Μπάρμπι, «του δημίου της Λυών»), εκείνος φρόντισε να κινηματογραφηθεί η δίκη και να διασωθεί ο λόγος των μαρτύρων κατηγορίας.
Θα τον θυμόμαστε πάντα ως παθιασμένο υπέρμαχο των δικαιωμάτων του ανθρώπου να δίνει μάχες εναντίον των διακρίσεων, του αντισημιτισμού, της άρνησης του Ολοκαυτώματος που ήταν ηχηρή στη δεκαετία του ’80 στη Γαλλία. Ο Μπαντεντέρ έλεγε: «Η Γαλλία δεν είναι η χώρα των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Είναι η χώρα της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου». Κι ο προσωπικός του ορισμός του ουμανισμού ήταν: «Ο ουμανισμός είναι η πεποίθηση ότι τίποτε δεν αξίζει περισσότερο από τη ζωή ενός ανθρώπινου όντος». Για την τεράστια προσφορά του, την 9η Οκτωβρίου του 2025 – επέτειο της ημέρας κατά την οποία το 1981 τέθηκε σε ισχύ ο νόμος της κατάργησης της θανατικής ποινής –, ο Μπαντεντέρ «εισήλθε» με προεδρική απόφαση στο Πάνθεον, του απονεμήθηκε δηλαδή η ύψιστη τιμή που απονέμει «Στους μεγάλους άνδρες. Η πατρίς ευγνωμονούσα» (τώρα πλέον και σε ξεχωριστές γυναίκες, όπως η Σιμόν Βέιλ). Τα οστά του παρέμειναν στο κοιμητήριο του Bagneux, ενώ το μνήμα του στο Πάνθεον περιέχει το χειρόγραφο της περίφημης αγόρευσής του για την κατάργηση της θανατικής ποινής, κάποια άλλα χειρόγραφα και την τήβεννό του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η επίσημη τελετή έλαβε χώρα στο επιβλητικό κτίριο της παλαιάς βασιλικής, που είναι ναός της δημοκρατίας, αλλά και στην πλατεία μπροστά από το Πάνθεον. Ο μουσικός Julien Clerc ερμήνευσε το περίφημο τραγούδι του «L’ assassin assassiné» (Ο δολοφονημένος δολοφόνος), το οποίο έγραψε το 1980 εμπνευσμένος από την αγόρευση του Μπαντεντέρ σε μια δίκη το 1977. Αυτή η εκτέλεση του καταδικασμένου εις θάνατον, στην οποία ο Μπαντεντέρ παρέστη ως δικηγόρος του, τον σημάδεψε για πάντα. Από τότε εργάστηκε με πάθος γι’ αυτό το ζήτημα που θεωρούσε υψίστης σημασίας. Μόλις ανέλαβε τα καθήκοντα του υπουργού Δικαιοσύνης τον Ιούνιο του 1981, συνέταξε και παρουσίασε σχετικό νομοσχέδιο προς ψήφιση από τη Βουλή. Στη σχετική του μνημειώδη αγόρευση για την ψήφιση του νομοσχεδίου, θύμισε πως ήδη από το 1791 στην πρώτη Συντακτική Εθνοσυνέλευση είχε τεθεί το ζήτημα.
Το 1848 ο Βίκτωρ Ουγκώ είχε υποστηρίξει πως «η θανατική ποινή είναι το ειδικό και αιώνιο χαρακτηριστικό της βαρβαρότητος». Το 1957 ο Αλμπέρ Καμί έγραφε: «Και τι άλλο είναι η θανατική ποινή αν όχι το πλέον προμελετημένο από όλα τα εγκλήματα, με το οποίο κανένα δεν είναι συγκρίσιμο;». Ομως ο δρόμος υπήρξε τόσο μακρύς… Ο πρόεδρος Μιτεράν επιθυμούσε την κατάργηση, το είχε μάλιστα υποσχεθεί στην προεκλογική του εκστρατεία. Ηξερε ότι ο Ρομπέρ Μπαντεντέρ θα ήταν ο καλύτερος υπέρμαχος της υπόθεσης. Οταν πλέον ψηφίστηκε το νομοσχέδιό του, ο Μπαντεντέρ μπόρεσε να δηλώσει: «Η Δικαιοσύνη δεν δολοφονεί πλέον στη Γαλλία…».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Η καταγωγή και το τραύμαgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο Μπαντεντέρ υπήρξε εγγόνι και παιδί μεταναστών. Θυμίζω πως στη δεκαετία του ’20 η Γαλλία ήταν μια ιδανική χώρα υποδοχής μεταναστών. Στάθηκε καταφύγιο για τους επιζήσαντες της αρμενικής γενοκτονίας, για τους Ιταλούς που ήθελαν να γλιτώσουν από τον φασισμό και για τους κυνηγημένους από τα πογκρόμ Εβραίους της Ρωσίας, της Πολωνίας, της Ρουμανίας. Στη Yiddishland, την περιοχή της Κεντρικής Ευρώπης που εκτεινόταν καθέτως από τις βαλτικές χώρες ως τον Εύξεινο Πόντο και βρισκόταν ανάμεσα στη Γερμανία και τη Ρωσία, και η οποία υπήρξε λίκνο των Ασκενάζι, ζούσαν πριν από το 1940 11.000.000 άνθρωποι εβραϊκής καταγωγής. Παροιμιώδης ήταν η έκφρασή τους «Heureux comme un Juif en France», «Ευτυχισμένος σαν Εβραίος στη Γαλλία», εφόσον οι Εβραίοι στη Γαλλία ήταν ίσοι πολίτες με όλα τα δικαιώματα από το 1791. Μ’ αυτό το όραμα έφτασαν χιλιάδες «ανατολικοί» Εβραίοι στη Γαλλία τότε ως μετανάστες. Η γλώσσα τους ήταν τα γίντις και οι «Ισραηλίτες» της Γαλλίας δεν τους είδαν με καλό μάτι (ο όρος σήμαινε πως ήσαν πρωτίστως Γάλλοι με ιουδαϊκό θρήσκευμα). Μεταξύ αυτών έφτασαν οι παππούδες του Μπαντεντέρ και οι γονείς του, που είχαν γεννηθεί στη Βεσσαραβία, τη σημερινή Μολδαβία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η ζωή δεν ήταν εύκολη, αλλά η γενιά των γονιών τα πήγε πολύ καλύτερα. Η μητέρα απέκτησε δίπλωμα Γυμνασίου από τη δημόσια εκπαίδευση, τον σπουδαιότερο μοχλό της ενσωμάτωσης, κι έγινε γαλλόφωνη. Οι γονείς, ο Σιμόν και η Σαρλότ, παντρεύτηκαν από έρωτα το 1923 και το 1928 απέκτησαν τη γαλλική ιθαγένεια. Την ίδια χρονιά γεννήθηκε ο Ρομπέρ από γονείς «Γάλλους λίγων εβδομάδων». Η επιχείρηση με τις γούνες πήγαινε πολύ καλά, τα καλοκαίρια νοίκιαζαν σπίτι στη Βρετάνη ή στη Νορμανδία. Η ζωή έμοιαζε να τους χαμογελάει…
Αλλά η Κατοχή άλλαξε τα πάντα. Οι γονείς αγωνιούν για τα αντισημιτικά μέτρα της δωσίλογης κυβέρνησης του Βισί κι αναρωτιούνται πού να βρουν καταφύγιο. Η γιαγιά Ιντίς δεν τολμά να βγει από το σπίτι, έχουν ξυπνήσει οι φόβοι του γκέτο. Ο πατέρας φεύγει πρώτος για τη Λυών, πρωτεύουσα της Αντίστασης στην «ελεύθερη ζώνη». Στη Λυών, στις 9 Φεβρουαρίου του 1943, ο Σιμόν συλλαμβάνεται και κρατείται με πολλούς άλλους σε μπλόκο που έκανε η Γκεστάπο στο κτίριο όπου έχει τα γραφεία της η Ενωση των Ισραηλιτών. Τις διαταγές τις έχει δώσει ο Κλάους Μπάρμπι. Ο μικρός Ρομπέρ τρέχει στο εν λόγω κτίριο να δει τον πατέρα, αλλά ξαναφεύγει τρέχοντας όταν ο φρουρός ζητάει την ταυτότητά του, γλιτώνοντας τη σύλληψή του. Ο Σιμόν εκτοπίστηκε κι εξοντώθηκε στο στρατόπεδο του Σόμπιμπορ το 1943. Η αναμονή του πατέρα, μέχρι την τελική βεβαιότητα ότι δεν θα επέστρεφε ποτέ, στοίχειωσε τα εφηβικά χρόνια του μικρού Ρομπέρ. Το τραγικό γεγονός τον σημάδεψε και το τραύμα στάθηκε ιδρυτικό για την προσωπικότητά του. Ο νεαρός έφηβος είχε οδυνηρά ενηλικιωθεί: «Δεν ήμουν πια ένα αγόρι ύστερα από αυτή τη δοκιμασία, ήμουν πλέον άνδρας».
Η σύζυγός του, η φιλόσοφος Ελιζαμπέτ Μπαντεντέρ, μελετήτρια του Διαφωτισμού και φεμινίστρια, είπε: «Πιστεύω πως η σημαντικότερη πηγή των αγώνων του Ρομπέρ υπήρξε η εφηβεία του. Ολη του τη ζωή παρέμεινε αυτός ο νεαρός ο κομμένος στα δύο, ο κατασπαραγμένος». Ο Μπαντεντέρ αφιέρωσε ένα βιβλίο στη γιαγιά του που λάτρεψε («Idiss», 2018) και που πέθανε στο Παρίσι το 1942. Η φωτογραφία της Ιντίς είναι στην αφετηρία της εξαιρετικής Εκθεσης της αφιερωμένης στον Μπαντεντέρ στο Πάνθεον (ως τις 8 Μαρτίου 2026, επιμελητής Eric Fottorino).
Η Οντέτ Βαρών – Βασάρ είναι ιστορικός και συγγραφέας, μεταξύ άλλων, του βιβλίου «Η ανάδυση μιας δύσκολης μνήμης. Κείμενα για τη γενοκτονία των Εβραίων», Εστία, 2013. Υπό έκδοση «Η αποτύπωση του άφατου. Μνήμη και λόγος για τα στρατόπεδα»Αντιμέτωπη με το δίλημμα πώς να σταματήσει έναν σύμμαχο που συμπεριφέρεται ως αντίπαλος βρίσκεται η Ευρώπη. Η απειλή του Ντόναλντ Τραμπ να αρπάξει – «εξαγοράζοντας» ή διά της βίας – τη Γροιλανδία έχει σημάνει κατάσταση συναγερμού στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αναγκάζοντας ηγέτες, διπλωμάτες και στρατιωτικούς να εξετάζουν σενάρια που μέχρι πρόσφατα θα θεωρούνταν εξωπραγματικά ή αστεία. Καθώς η Ουάσιγκτον διατυπώνει ανοιχτά την πρόθεση να επαναχαράξει τον χάρτη της Αρκτικής, η Ευρώπη επιχειρεί να βρει τα όρια της δικής της ισχύος πριν να είναι αργά.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις βρίσκονται αντιμέτωπες μ’ ένα σύνθετο παζλ αποτροπής κι όπως δήλωσε η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας η ΕΕ έχει συζητήσει μια πιθανή απάντηση. Διπλωμάτες, αξιωματούχοι και ειδικοί του ΝΑΤΟ περιγράφουν ένα σκηνικό αβεβαιότητας, όπου η Ευρώπη αναγκάζεται να σκεφτεί και να σχεδιάσει κινήσεις που δεν είχε ποτέ φανταστεί απέναντι σε έναν αμερικανό πρόεδρο. Μέσα από τις συζητήσεις τους προκύπτουν όπως ανέφερε το Politico τέσσερις βασικές στρατηγικές επιλογές.
Πρώτη και ίσως ταχύτερη επιλογή είναι η εύρεση συμβιβασμού, δηλαδή η διαπραγμάτευση μιας λύσης που θα επιτρέψει στον Τραμπ να παρουσιάσει μια «νίκη» στις ΗΠΑ, δίχως η Δανία και η Γροιλανδία να θυσιάσουν την κυριαρχία τους. Ενας πρώην ανώτερος αξιωματούχος του ΝΑΤΟ εκτιμά ότι η συμμαχία θα μπορούσε να παίξει ρόλο διαμεσολαβητή, όπως έχει κάνει στο παρελθόν σε περιφερειακές διαμάχες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Παράλληλα, οι σύμμαχοι εξετάζουν τρόπους ενίσχυσης της ασφάλειας στην Αρκτική: αύξηση αμυντικών δαπανών, περισσότερες στρατιωτικές ασκήσεις και πιθανή δημιουργία ενός «Φρουρού της Αρκτικής», κατά το πρότυπο άλλων περιφερειακών αναπτυγμάτων του ΝΑΤΟ. Τέτοια βήματα θα μπορούσαν να καθησυχάσουν την Ουάσιγκτον σχετικά με την ασφάλεια του νησιού, περιορίζοντας την πίεση για μονομερή ενέργεια.
Η δεύτερη στρατηγική αφορά την αντιστάθμιση της αμερικανικής επιρροής μέσω οικονομικών κινήτρων. Η κυβέρνηση Τραμπ στηρίζει την ιδέα ανεξαρτησίας της Γροιλανδίας, υπονοώντας ότι το νησί θα επωφεληθεί από αμερικανικές επενδύσεις. Για να αποδυναμώσουν αυτό το αφήγημα, η ΕΕ και η Δανία επιχειρούν να προσφέρουν πιο ελκυστικές προοπτικές: οι Βρυξέλλες προτείνουν σχεδόν διπλασιασμό των δαπανών για τη Γροιλανδία από το 2028, φθάνοντας τα 530 εκατ. ευρώ, ενώ το νησί θα μπορεί να διεκδικήσει επιπλέον χρηματοδοτήσεις για απομακρυσμένες περιοχές. Η νέα έμφαση σε επενδύσεις σε ορυκτούς πόρους και υποδομές μπορεί να πείσει τους Γροιλανδούς ότι η Ευρώπη μπορεί να τους προσφέρει ένα βιώσιμο μέλλον χωρίς την αμερικανική κηδεμονία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Τρίτη επιλογή θεωρείται η άσκηση πιέσεων στην Ουάσιγκτον μέσω του Μηχανισμού Αποτροπής Μέτρων Εξαναγκασμού (ACI) του ισχυρού εμπορικού όπλου της ΕΕ. Με εξαγωγές άνω των 600 δισ. ευρώ προς τις ΗΠΑ, η Ενωση διαθέτει σημαντική διαπραγματευτική δύναμη. Αν ο Τραμπ συνεχίσει την επιθετική εμπορική πολιτική ή χρησιμοποιήσει οικονομική πίεση για τη Γροιλανδία, οι Βρυξέλλες θα μπορούσαν να απαντήσουν με στοχευμένα μέτρα. Η αμφιβολία, ωστόσο, παραμένει: θα πιστέψει ο Λευκός Οίκος ότι η ΕΕ είναι έτοιμη να τα εφαρμόσει;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η τέταρτη και πιο ριψοκίνδυνη επιλογή αφορά την ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στη Γροιλανδία. Εάν η Δανία ζητήσει στήριξη, δυνάμεις από Γαλλία ή Γερμανία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά ως δύναμη εμπλοκής πρώτης γραμμής (την τακτική tripwire κατά την οποία ομάδες ανθρώπων αποτελούν φυσικό εμπόδιο όπως στην πλατεία Τιενανμέν) που θα καθιστούσε κάθε αμερικανική στρατιωτική κίνηση εξαιρετικά επικίνδυνη.
Αν και τέτοια δύναμη δεν θα μπορούσε να αναχαιτίσει μια πλήρη αμερικανική εισβολή, θα αύξανε σημαντικά το πολιτικό κόστος και θα μπορούσε να έχει σημαντικές ανθρώπινες απώλειες.
Η υιοθέτηση του ευρώ από τη Βουλγαρία την 1η Ιανουαρίου 2026 αναδιαμορφώνει τον επενδυτικό χάρτη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Για πρώτη φορά, η βουλγαρική χρηματιστηριακή αγορά γίνεται πλήρως προσβάσιμη στους Ευρωπαίους επενδυτές χωρίς συναλλαγματικό κίνδυνο, καθώς οι συναλλαγές πραγματοποιούνται πλέον σε ευρώ.
Η εξέλιξη αυτή προσδίδει νέα δυναμική σε ένα μικρό αλλά αναπτυσσόμενο χρηματιστήριο, που συνδυάζει χαρακτηριστικά αναδυόμενης αγοράς με την ασφάλεια του ενιαίου νομίσματος.
Ο δείκτης SOFIX και η νέα εικόνα της αγοράςΚεντρικό σημείο αναφοράς αποτελεί ο δείκτης SOFIX, ο οποίος περιλαμβάνει τις 15 πιο ρευστές εισηγμένες εταιρείες της χώρας. Ο δείκτης κυριαρχείται από χρηματοοικονομικές, φαρμακευτικές, τεχνολογικές και εταιρείες ακινήτων, αντικατοπτρίζοντας τη δομή της βουλγαρικής οικονομίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Πολλές από τις εταιρείες αυτές ήταν ήδη γνωστές στους διεθνείς επενδυτές, καθώς διαπραγματεύονταν και σε άλλα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια. Πλέον, όμως, είναι προσβάσιμες απευθείας μέσω της αγοράς της Σόφιας και σύγχρονων ψηφιακών brokers.
Εντυπωσιακή άνοδος μετά την ένταξη στο ευρώΗ αντίδραση της αγοράς μετά την είσοδο στη ζώνη του ευρώ υπήρξε εντυπωσιακή. Από την αρχή του έτους, ο SOFIX καταγράφει άνοδο άνω του 11,5%, όταν ο EuroStoxx 50 κινείται περίπου στο 3%.
Η εικόνα αυτή ενισχύει την εκτίμηση ότι οι επενδυτές αναζητούν αποδόσεις σε λιγότερο ώριμες ευρωπαϊκές αγορές, με προοπτικές υψηλότερης ανάπτυξης. Ενδεικτικά, η ίδια η Bulgaria Stock Exchange συγκαταλέγεται στις μετοχές με τη μεγαλύτερη άνοδο από την ένταξη στο ευρώ, αν και δεν έχει τη βαρύτερη συμμετοχή στον δείκτη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Οι πρωταγωνιστές του SOFIXΤη μεγαλύτερη στάθμιση στον δείκτη διατηρεί η φαρμακευτική Sopharma, με ποσοστό άνω του 16%, λειτουργώντας ως βασικός πυλώνας της αγοράς. Στον τεχνολογικό κλάδο ξεχωρίζει η Shelly Group, που δραστηριοποιείται στα συστήματα «έξυπνου σπιτιού» και ενεργειακής απόδοσης και είναι εισηγμένη και στη γερμανική αγορά, γεγονός που αυξάνει την προβολή της.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ο χρηματοοικονομικός τομέας, με εταιρείες διαχείρισης κεφαλαίων, ασφαλιστικές και τράπεζες, έχει επίσης ισχυρή παρουσία. Ο κλάδος ακινήτων συμπληρώνει τη σύνθεση του δείκτη, αν και με περιορισμένο όγκο συναλλαγών.
Προκλήσεις και επενδυτικά εργαλείαΗ χαμηλή ρευστότητα παραμένει το βασικό μειονέκτημα της βουλγαρικής αγοράς. Ο μικρός όγκος συναλλαγών και η περιορισμένη συμμετοχή διεθνών επενδυτών δυσκολεύουν τη δημιουργία μεγάλων θέσεων χωρίς επίδραση στις τιμές.
Τα επενδυτικά οχήματα είναι επίσης περιορισμένα. Το Expat Bulgaria SOFIX UCITS ETF αποτελεί ένα από τα λίγα εργαλεία που προσφέρουν πλήρη έκθεση στην αγορά, με υψηλή συγκέντρωση στις βασικές μετοχές του δείκτη και αξιόλογες ιστορικές αποδόσεις, αλλά και με τους κινδύνους μιας μικρής αγοράς.
Διευκόλυνση πρόσβασης στις κεφαλαιαγορέςΗ υιοθέτηση του ευρώ αναμένεται να ενισχύσει την πρόσβαση των βουλγαρικών επιχειρήσεων στην αγορά ομολόγων. Η κατάργηση του νομισματικού κινδύνου και η βελτίωση της πιστοληπτικής αξιολόγησης –με τη χώρα να διαθέτει πλέον επενδυτική βαθμίδα συγκρίσιμη με της Ελλάδας– ανοίγουν τον δρόμο για θεσμικούς επενδυτές που έως τώρα απέφευγαν τη Σόφια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Περιφερειακό πλαίσιο και προοπτικέςΠαρά τη θετική δυναμική της Βουλγαρίας, η Πολωνία εξακολουθεί να αποτελεί τον κύριο πόλο έλξης επενδύσεων στην Ανατολική Ευρώπη, απορροφώντας το μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαίων των περιφερειακών funds.
Η βουλγαρική αγορά λειτουργεί προς το παρόν ως συμπληρωματική επιλογή για επενδυτές με αυξημένη ανοχή ρίσκου, που επιδιώκουν υπεραπόδοση σε πρώιμο στάδιο.
Σύμφωνα με αναλυτές, η είσοδος της Βουλγαρίας στη ζώνη του ευρώ μετατρέπει τη χρηματιστηριακή της αγορά σε ένα νέο πεδίο ευκαιριών χωρίς συναλλαγματικό ρίσκο. Ωστόσο, απαιτείται προσεκτική προσέγγιση, λόγω χαμηλής ρευστότητας και περιορισμένων επιλογών, καθώς απευθύνεται κυρίως σε επενδυτές που γνωρίζουν και αποδέχονται τα χαρακτηριστικά μιας ευρωπαϊκής αναδυόμενης αγοράς.
Μια προσπάθεια να εξοπλιστεί μια πτέρυγα των φυλακών Μαλανδρίνου με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας στο κομμάτι των τηλεπικοινωνιών κατάφεραν να περιορίσουν οι Αρχές των φυλακών.
Όπως έγινε γνωστό, ένας συγγενής κρατουμένου επιχείρησε να περάσει μία τηλεόραση 40 ιντσών στις φυλακές. Λόγω μεγέθους, δεν θα μπορούσε να περάσει από τον έλεγχο στο X-ray μηχάνημα των φυλακών, κάτι που προφανώς είχαν υπολογίσει αυτοί που κανόνισαν τη μεταφορά.
Την έκαναν «φύλλο και φτερό»googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ωστόσο, οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι διέκριναν ύποπτες κινήσεις και έτσι αποφάσισαν να ελέγξουν την τηλεόραση με διαφορετικό τρόπο: Ανοίγοντας το εσωτερικό της.
Όπως φαίνεται και στις εικόνες που εξασφάλισε το MEGA, εντός της τηλεόρασης είχαν τοποθετηθεί επιμελώς 22 κινητά τηλέφωνα, 11 φορτιστές, 5 ακουστικά.
Το άτομο που προσπάθησε να περάσει την τηλεόραση συνελήφθη.
Η αγορά εργασίας των Ηνωμένων Πολιτειών συνεχίζει να αντιστέκεται στο ενδεχόμενο μιας απότομης ύφεσης, παρά τη σαφή επιβράδυνση που καταγράφεται τους τελευταίους μήνες. Τα επίσημα στοιχεία για τον Δεκέμβριο δείχνουν ότι η δημιουργία νέων θέσεων παραμένει υποτονική, ωστόσο η ανεργία υποχώρησε εκ νέου, απομακρύνοντας –έστω προσωρινά– τους φόβους για επικείμενη κρίση στην αμερικανική οικονομία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε η Υπηρεσία Στατιστικής Εργασίας των ΗΠΑ (BLS), τον Δεκέμβριο δημιουργήθηκαν 50.000 νέες μη αγροτικές θέσεις εργασίας, αριθμός χαμηλότερος από τις 66.000 που ανέμενε η αγορά και ελαφρώς κάτω από τα αναθεωρημένα στοιχεία του Νοεμβρίου. Οι αναθεωρήσεις προηγούμενων μηνών επιβεβαιώνουν ότι η δυναμική της απασχόλησης έχει εξασθενήσει σημαντικά σε σχέση με τα πρώτα μεταπανδημικά χρόνια, όταν οι μηνιαίες προσλήψεις ξεπερνούσαν συχνά τις 200.000.
Το πιο κρίσιμο στοιχείο της έκθεσης αφορά το ποσοστό ανεργίας, το οποίο υποχώρησε στο 4,4%, χαμηλότερα τόσο από τις εκτιμήσεις όσο και από το 4,6% του Νοεμβρίου. Η προηγούμενη άνοδος είχε φέρει τον δείκτη κοντά στον λεγόμενο «Νόμο του Σαμ», έναν άτυπο αλλά ευρέως παρακολουθούμενο δείκτη που συχνά προαναγγέλλει ύφεση. Η νέα αποκλιμάκωση, έστω και οριακή, λειτούργησε καθησυχαστικά για τις αγορές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η πτώση της ανεργίας αποδίδεται κυρίως στα στοιχεία της έρευνας νοικοκυριών, όπου καταγράφηκε αύξηση 232.000 απασχολούμενων, η οποία υπερκάλυψε τη μείωση του εργατικού δυναμικού και την περαιτέρω υποχώρηση του ποσοστού συμμετοχής. Αναλυτές σημειώνουν ότι τα προηγούμενα δεδομένα είχαν επηρεαστεί από το παρατεταμένο κλείσιμο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και τις καθυστερημένες επιστροφές υπαλλήλων, κατάσταση που πλέον φαίνεται να εξομαλύνεται.
Μικτή εικόνα στους κλάδουςΗ εικόνα ανά κλάδο παραμένει μικτή. Ο δημόσιος τομέας κατέγραψε ήπια αύξηση θέσεων, κυρίως σε τοπικό επίπεδο, ανακτώντας μεγάλο μέρος των απωλειών των προηγούμενων μηνών. Αντίθετα, ο ιδιωτικός τομέας εμφάνισε περαιτέρω επιβράδυνση, με χαμηλότερες προσλήψεις στην υγεία και τις κοινωνικές υπηρεσίες, απώλειες στην κατασκευή –εν μέρει λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών– και συνεχιζόμενη συρρίκνωση στο λιανεμπόριο και τη μεταποίηση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ο μόνος τομέας που ξεχώρισε θετικά ήταν αυτός της εστίασης και του τουρισμού, καταγράφοντας αισθητή αύξηση της απασχόλησης. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι η ζήτηση για υπηρεσίες αναψυχής παραμένει ισχυρή, παρά τις πληθωριστικές πιέσεις και τη συγκρατημένη καταναλωτική δαπάνη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Αναμονή στη Fed και προοπτικές για το 2026Για τις αγορές, το βασικό συμπέρασμα είναι σαφές: τα στοιχεία ενισχύουν την εκτίμηση ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) θα διατηρήσει στάση αναμονής στη συνεδρίαση του Ιανουαρίου, παγώνοντας τις μειώσεις επιτοκίων. Ήδη οι πιθανότητες νέας άμεσης μείωσης είχαν περιοριστεί, ενώ πλέον οι επενδυτές μεταθέτουν το ενδεχόμενο χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής προς το δεύτερο τρίμηνο του έτους, σε ένα διχασμένο επιτελείο της Fed.
Η συνολική εικόνα στο τέλος του 2025 είναι αυτή μιας αγοράς εργασίας πιο εύθραυστης, αλλά όχι διαλυμένης. Παρά την αδύναμη δημιουργία νέων θέσεων, οι εργοδότες εξακολουθούν να αποφεύγουν μαζικές απολύσεις, λειτουργώντας ως ανάχωμα σε μια απότομη αύξηση της ανεργίας.
Οι οικονομολόγοι προειδοποιούν ότι το 2026 ενδέχεται να είναι χρονιά περιορισμένων ευκαιριών απασχόλησης και πιο ήπιων αυξήσεων μισθών, εξέλιξη που μπορεί να εντείνει τις κοινωνικές και πολιτικές πιέσεις ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Συνήθως δεν τους βλέπουμε στη σκηνή ούτε αναγνωρίζουμε εύκολα τα πρόσωπά τους. Ωστόσο, υποδύονται ρόλους και οι φωνές τους μάς ακολουθούν στην καθημερινότητά μας από το σουπερμάρκετ και κάποια τηλεφωνική εξυπηρέτηση πελατών έως τις σειρές που βλέπουμε και τα διαφημιστικά σποτάκια που εμφανίζονται στο κινητό, χωρίς όμως να το αντιλαμβανόμαστε. Σε μια εποχή εικόνας, οι ηθοποιοί φωνής είναι οι αόρατοι πρωταγωνιστές της οθόνης και του ραδιοφώνου, αυτοί που κλεισμένοι σ’ ένα στούντιο ηχογράφησης δίνουν ζωή σ’ έναν χαρακτήρα. Πίσω από φράσεις τους που μας συγκινούν ή μας κάνουν να γελάμε, κρύβεται μια τέχνη απαιτητική, συχνά υποτιμημένη, αλλά απολύτως καθοριστική για την εμπειρία του κοινού.
«Υπάρχουν δύο πεδία με τα οποία καταπιάνονται οι ηθοποιοί φωνής. Το πρώτο είναι η υποκριτική φωνής, η διαδικασία δηλαδή τού να δώσω φωνή σε έναν ρόλο, σ’ έναν χαρακτήρα κινουμένων σχεδίων, σε μια μεταγλώττιση ταινίας ή σ’ ένα video game. Το δεύτερο είναι η εκφώνηση όπου δίνω φωνή σε κινούμενη εικόνα γενικά, όχι όμως σε έναν χαρακτήρα κι αυτό μπορεί να είναι σε διαφημίσεις ή ντοκιμαντέρ», αναφέρει στα «Πρόσωπα» ο Ορέστης Μήλιος, καλλιτέχνης φωνής. Στην καριέρα του, ο ίδιος έχει δανείσει τη φωνή του σε διαφημιστικά όπως του ραδιοφωνικού σταθμού Ρυθμός 94,9, των καναλιών της Nova, των καταστημάτων Public και της Τράπεζας Πειραιώς, σε video games όπως τα «League of legends» και «The last of us» και σε σειρές όπως «Τόμας, το τρενάκι» και «Barbie» για το Netflix.
ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ. Στην Ελλάδα, οι ευκαιρίες απασχόλησης ενός επαγγελματία της φωνής συνεχώς διευρύνονται: από εταιρικά βίντεο και εκφωνήσεις για τηλεφωνικά κέντρα έως την ανάγνωση audio books. Δεν φτάνει όμως να έχει κάποιος φαινομενικά καλή φωνή για να τις διεκδικήσει. «Η καλή φωνή είναι μια βάση. Παράλληλα πρέπει να έχεις όμως καθαρή άρθρωση αλλά και βασικές γνώσεις ορθοφωνίας ή φωνητικής, σε κάποιες περιπτώσεις και τραγουδιού, γιατί αρκετές ταινίες έχουν μέσα και τραγούδι οπότε θα κληθείς να τραγουδήσεις. Σίγουρα βοηθά πολύ ένα υπόβαθρο υποκριτικής, να έχεις σπουδάσει σε μία δραματική σχολή ή έστω να έχεις κάνει κάποια σεμινάρια», επισημαίνει από την πλευρά της η Ευρυδίκη Χατζηγεωργίου, ηθοποιός φωνής. «Χρειάζεται να προστατεύεις και τη φωνή σου. Οσο δουλεύεις, να τη ζεσταίνεις, να μην τσιρίζεις. Θέλει καθημερινή εξάσκηση αλλά και να έχεις αντίληψη του τι ζητάει ο κάθε ρόλος ώστε να προσαρμόζεις τη χροιά σου ανάλογα, να τη χρωματίζεις και να αποδίδεις το συναίσθημα», συνεχίζει. Η ίδια ασχολείται τα τελευταία εννιά χρόνια κυρίως με την εκφώνηση έχοντας συνεργαστεί με τα θέατρα Ακροπόλ, Αθήναιον και το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, ενώ έχει κάνει διαφημιστικά όπως για την εφαρμογή Vinted, τη φαρμακευτική Bayern, την εφημερίδα Athens Voice και το καφέ Athenee.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στην καθημερινότητα των ηθοποιών φωνής βρίσκονται σενάρια, ασκήσεις και πρόβες, αφού το να δίνεις ζωή σ’ έναν χαρακτήρα δεν είναι ούτε απλό ούτε αυτονόητο. Πίσω από κάθε πειστική ερμηνεία κρύβεται έλεγχος της φωνής, ακρίβεια στο συναίσθημα και η ικανότητα να αφηγείσαι μια ιστορία μόνο με τον ήχο, χωρίς τη βοήθεια του βλέμματος ή της κίνησης.
ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ. «Το μικρόφωνο είναι ένας κόσμος δικός του. Είναι τελείως διαφορετικό να βρίσκεσαι σε μια σκηνή με άλλα άτομα ή να σου έχει δοθεί η συνθήκη από έναν σκηνοθέτη από το να στέκεσαι σε μια αίθουσα στούντιο μόνος σου, με τα ακουστικά μπροστά σε ένα μικρόφωνο και να προσέχεις πάρα πολύ την άρθρωσή σου γιατί μπορεί να καταστραφεί η ηχογράφηση σε δευτερόλεπτα όσο καλός κι αν είσαι», υπογραμμίζει η Μυρτώ Στύλου, ηθοποιός φωνής. Προερχόμενη από τον χώρο της μουσικής και του τραγουδιού, είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένη να αποτυπώνει ήρωες είτε αυτοί είναι για διαφημιστικά μεγάλων αλυσίδων είτε να υποδύεται την κακιά μάγισσα στις ταινίες «Χιονάτη» του καναλιού Disney+. «Στα audio books, μπορεί να σου δώσουν οδηγίες οι συγγραφείς ή να σε αφήσουν παντελώς ελεύθερη στην έκφραση κι έτσι μπορώ να βάλω το προσωπικό μου στοιχείο. Στις ταινίες, είναι τελείως διαφορετική η συνθήκη. Γιατί έχεις τον σκηνοθέτη που σε κατευθύνει για να μπορέσεις να ερμηνεύσεις. Στις μεταγλωττίσεις, τις περισσότερες φορές σε έχουν κάνει καστ γιατί το ηχόχρωμά σου ταιριάζει με συγκεκριμένο χαρακτήρα. Αρα εκεί πρέπει να καταφέρεις να αποτυπώσεις καλύτερα τον πρώτο ηθοποιό ώστε όταν κάποιος βλέπει την εικόνα να μη νιώθει ότι είναι άλλος, παρ’ όλο που είναι σε διαφορετική γλώσσα. Αυτό είναι πολύ απαιτητικό», δηλώνει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });«Δυστυχώς σήμερα πολλές φορές δεν ηχογραφούν οι ηθοποιοί την ίδια ώρα μαζί, όπως γινόταν παλαιότερα, αλλά ο καθένας το κάνει ετεροχρονισμένα. Οπότε εκεί ο σκηνοθέτης έχει τη δουλειά να κατευθύνει υποκριτικά τον ηθοποιό φωνής, να του πει τις λεπτομέρειες του χαρακτήρα, να του δώσει να διαβάσει κάτι πριν από την ηχογράφηση και να μπορέσει επίσης να παντρέψει το αποτέλεσμα του κάθε ηθοποιού ώστε να βγαίνει ένα ομοιόμορφο αποτέλεσμα», συμπληρώνει ο Ορέστης Μήλιος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ. Οι απαιτήσεις της δουλειάς γίνονται ακόμα πιο σύνθετες όταν η ηχογράφηση δεν γίνεται στα ελληνικά αλλά σε ξένες γλώσσες όπως τα αγγλικά. Εκεί, οι ηθοποιοί φωνής καλούνται να παραμείνουν πειστικοί και να αποδώσουν τις διαφορετικές αποχρώσεις των χαρακτήρων. «Σε μια γλώσσα, δεν είναι μόνο οι λέξεις που την κάνουν αλλά κι ο πολιτισμός της που αυτές κουβαλάνε. Χρειάζεται να έχεις μια άλλη ενέργεια, άλλον τονισμό ώστε να καταλαβαίνει ο οποιοσδήποτε που μιλάει αγγλικά αυτό που λες. Γιατί αν τονίσεις λάθος μια άλλη γλώσσα μπορεί να μην την καταλάβει. Είναι ένας κόσμος από μόνος του αυτός αλλά εξίσου ενδιαφέρων», καταλήγει η Μυρτώ Στύλου, η οποία συνεργάζεται με πρακτορείο στο εξωτερικό για ξενόγλωσσες αναθέσεις.
Η Άγκαθα Κρίστι (γεννήθηκε στο Τορκί του Ντέβον στις 15 Σεπεμβρίου 1890) εξακολουθεί να διαβάζεται και να συζητείται όσο κανείς άλλος ομότεχνός της, άνδρας ή γυναίκα. Τα βιβλία της έχουν πουλήσει πάνω από 2 δισ. αντίτυπα παγκοσμίως (το πιο ευπώλητο είναι το Δέκα μικροί νέγροι) και, όπως έχει γραφτεί, βρίσκεται πίσω μόνο από τον Σαίξπηρ και τη Βίβλο, ενώ μέχρι στιγμής έχει μεταφραστεί σε 103 γλώσσες.
Ως παιδί έζησε με ανέσεις, έκανε ταξίδια στο εξωτερικό με τους γονείς της και πήρε μαθήματα μουσικής κατ’ οίκον. Αργότερα, άρχισε να διαβάζει αστυνομικά μυθιστορήματα κι έπεσε πάνω στο Μυστήριο του κίτρινου δωματίου του Γκαστόν Λερού που τη γοήτευσε με τα μυστήρια της πλοκής. Εχοντας διαβάσει και τις ιστορίες του Ουίλκι Κόλινς, αλλά και του Αρθουρ Κόναν Ντόιλ με τον Σέρλοκ Χολμς, αποφάσισε να γράψει δικές της ιστορίες μυστηρίου. Οπως έχει γράψει, διαβάζοντας αστυνομικά βιβλία συμπέρανε πως το συγκεκριμένο είδος αποσπά τη σκέψη από τις στενοχώριες.
Το πρώτο βιβλίο της, Η Μυστηριώδης υπόθεση στο Στάιλς, με ήρωα τον Ηρακλή Πουαρό, δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα το 1920 και εκδόθηκε το 1921. Εκείνη την εποχή, η μελλοντική διάσημη συγγραφέας εργαζόταν στο φαρμακείο του τοπικού νοσοκομείου και γνώριζε από δηλητήρια, έτσι επινόησε μια ιστορία όπου η δολοφονία γίνεται με δηλητήριο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Την ιστορία την αφηγείται ο λοχαγός Χέιστιγκς, φίλος του ντετέκτιβ, ο οποίος παρουσιάζει τον ήρωα ως περίεργο ανθρωπάκο, με κεφάλι σε σχήμα αβγού, με κωμικό καλοχτενισμένο μουστάκι, αλλά με κοφτερό μυαλό και εκπληκτική διαίσθηση. Και όμως αυτός ο άνθρωπος με την εμφάνιση δανδή, που προκαλεί γέλια εξαιτίας του τρόπου που μιλάει και συμπεριφέρεται, ως ντετέκτιβ έχει επιτυχίες. Διαθέτει μια καταπληκτική διαίσθηση και χάρη στα φαιά κύτταρα του εγκεφάλου του εξιχνιάζει δύσκολες εγκληματικές υποθέσεις που αδυνατεί να διαλευκάνει η αστυνομία. Αυτό βεβαίως είναι απολύτως κωμικό, αφού μόνο η αστυνομία μπορεί να εξιχνιάζει εγκλήματα, όλα τα άλλα είναι απλώς λογοτεχνία – η Κρίστι όμως διέθετε πολύ χιούμορ.
Εχει εξομολογηθεί πως όταν ξεκίνησε να γράφει την πρώτη αστυνομική ιστορία της δεν είχε καμιά διάθεση να κάνει κριτική ή να σκεφτεί σοβαρά πάνω στην εγκληματικότητα. Ηθελε, όμως, μαζί με την αποκάλυψη του άγνωστου δράστη των φόνων, το τέλος της ιστορίας να έχει ηθικό δίδαγμα: την αποκήρυξη του Κακού και τον θρίαμβο του Καλού. Κατά κάποιον τρόπο, έγραψε μικρές τραγωδίες με αίσιο τέλος: οι επιρροές της από τα σαιξπηρικά έργα είναι καταφανής. Εκτός από τον Πουαρό επινόησε κι άλλους ήρωες και ηρωίδες με σημαντικότερη την ηλικιωμένη Μις Τζέιν Μαρπλ. Λύνει κι αυτή αινίγματα τα οποία συνδέονται με εγκλήματα που γίνονται σε ένα χωριό και φαίνεται πιο εξωπραγματική από αυτόν, καθώς πλέκει και το ερευνητικό της βλέμμα αναζητεί υπόπτους που κρύβουν μυστικά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η Κρίστι καθιερώθηκε ως συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας από το πρώτο κιόλας μυθιστόρημά της κι έγινε η δημοφιλέστερη και εμπορικότερη του είδους. Η επιτυχία των βιβλίων της στην πατρίδα της δεν ήταν τυχαία. Κατάφερε να κερδίσει ευθύς εξαρχής τους βρετανούς αναγνώστες επειδή το αστυνομικό μυθιστόρημα, όπως εξελίχθηκε με τη συμβολή του Αρθουρ Κόναν Ντόιλ και του ήρωά του, του Σέρλοκ Χολμς, ο οποίος τον εμπνεύστηκε από τον Ογκίστ Ντιπέν του Εντγκαρ Αλαν Πόε, ανήκει στην παράδοση της αγγλικής λογοτεχνίας.
Το 1971 της απονεμήθηκε από τη Βασιλική Αυλή της Βρετανίας ο τίτλος της Dame για την προσφορά της στη λογοτεχνία – ήδη είχε χαρακτηριστεί ως «Βασίλισσα του εγκλήματος» και ασφαλώς αυτή η διάκριση δεν μπορούσε να είναι αντίθεση με την άποψη του αναγνωστικού κοινού για το έργο της.
Ορισμένοι κριτικοί έχουν εκφράσει την απέχθειά τους για τα αστυνομικά μυθιστορήματα και άλλοι αναφέρονται υποτιμητικά στο είδος, αλλά και στο έργο της Αγκαθα Κρίστι, χαρακτηρίζοντας τα βιβλία της ανάξια λόγου από λογοτεχνική άποψη. Ο Ρέιμοντ Τσάντλερ, ο σπουδαίος αμερικανός συγγραφέας με τη βρετανική παιδεία, στο δοκίμιό του Η απλή τέχνη του φόνου σημειώνει ειρωνικά πως τέτοιου είδους βιβλία θα εντυπωσιάσουν τα κοφτερά μυαλά των αναγνωστών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Σε πείσμα αυτών των κριτικών, οι αναγνώστες της Κρίστι είχαν και εξακολουθούν να έχουν διαφορετική άποψη. Τους αρέσουν τα βιβλία της επειδή τους ψυχαγωγεί, τους κάνει να ξεφεύγουν από τη ρουτίνα της καθημερινότητας και το άγχος της επιβίωσης.
Οπωσδήποτε στα μυθιστορήματά της απονέμεται η δικαιοσύνη. Μετά τη σύλληψη και την τιμωρία του δολοφόνου η τοπική κοινωνία επιστρέφει στην αρχική ηρεμία της κι η τάξη αποκαθίσταται, κάτι βεβαίως που δεν συμβαίνει στην πραγματική ζωή.
ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΣίγουρα, η Αγκαθα Κρίστι, η οποία πέθανε στις 12 Ιανουαρίου 1976 στο Ουίντερμπροκ και ετάφη στον περίβολο τοπικής εκκλησίας, αποτελεί συγγραφικό φαινόμενο. Οι παράξενες ιστορίες της εξακολουθούν να γοητεύουν χάρη στις πολλαπλές εκδοχές που επινοεί, στις ανατροπές που ξαφνιάζουν, στο παιχνίδι της γάτας και του ποντικού που παίζει με τον αναγνώστη, τον οποίο επιχειρεί να παραπλανήσει, κάτι που συμβαίνει και με το Φόνος στο Οριάν Εξπρές. Η γοητεία των αφηγήσεών της οφείλεται και σε κάτι που αδυνατούν να επιδείξουν οι σύγχρονοί της, αλλά και οι μεταγενέστεροι ομότεχνοί της: το αδιόρατο χιούμορ της. Τι άλλο παρά χιουμοριστική διάθεση φανερώνει η σκέψη της να βάλει 13 υπόπτους για φόνο να πονοκεφαλιάζουν με τα καμώματά τους τον Πουαρό, τον αστείο ανθρωπάκο;
Σήμερα, που το σκανδιναβικό αστυνομικό μυθιστόρημα έχει παγκόσμια απήχηση και συγγραφείς από όλον τον κόσμο – και την Ελλάδα – αντλούν ιδέες και δανείζονται ποικίλα λογοτεχνικά τεχνάσματα από αυτό, τα βιβλία της Αγκαθα Κρίστι αντέχουν, μολονότι αυτή δεν είναι πλέον τόσο επιδραστική όσο παλιά.
Η είσοδος της κυβέρνησης στο «προεκλογικό 2026» την έφερε μπροστά σε σοβαρή κρίση – τη μεγαλύτερη σε διάρκεια – με ένα προνομιακό ακροατήριό της. Χρειάστηκαν περισσότερες από 40 μέρες ανταλλαγής τελεσίγραφων και διατήρησης ενός χάσματος χωρίς σημάδια γεφύρωσης για να ανοίξει παράθυρο απεμπλοκής. Το αν αυτή θα υπάρξει, μένει να φανεί στο ραντεβού της Τρίτης 13 Ιανουαρίου στην Αθήνα ανάμεσα στον Κυριάκο Μητσοτάκη, υπουργούς και επικεφαλής συναρμόδιων φορέων με αντιπροσωπεία του αγροτικού κόσμου. Αγροτοσυνδικαλιστές διαμηνύουν άλλωστε ότι δεν θα πάνε στο Μαξίμου για να σφίξουν χέρια με τους κυβερνητικούς αλλά για να εκφράσουν στον Πρωθυπουργό δυσαρέσκεια. Συνεπώς το στοίχημα της Τρίτης παραμένει ανοιχτό: να λυθούν τα μπλόκα και να αποφευχθεί νέος συγκρουσιακός κύκλος – κοινώς, επιδιώκεται συμβιβασμός. Την ίδια μέρα στην κυβέρνηση θα ξεκινήσουν μέτρημα «ζημιών – κερδών» και επιχείρηση κάλυψης του χαμένου εδάφους. Διότι πολιτικό κόστος επωμίζονται ήδη, όπως παραδέχονται οι γαλάζιοι. Εξού και η διαχείριση των μπλόκων προκάλεσε εσωκομματικούς τριγμούς, με μπλεγμένες για μέρες τις ενδοκυβερνητικές γραμμές και τις εισηγήσεις περί ήπιας ή σκληρής αντιμετώπισης.
Οι δημοσκοπήσειςΣτις πρώτες δύο εβδομάδες αγροτικών κινητοποιήσεων τα κυβερνητικά αντανακλαστικά αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά. Η επένδυση στον «κοινωνικό αυτοματισμό» δεν πέτυχε, ούτε πέτυχε η επένδυση στην κόπωση των διαμαρτυρόμενων και της υπόλοιπης κοινωνίας. Οι δημοσκοπήσεις χτύπησαν ηχηρά καμπανάκια, αφού η στήριξη των πολιτών αποδείχθηκε ευρεία στα αιτήματα των αγροτών και για πρώτη φορά σε τόσο υψηλά ποσοστά δικαιολογήθηκε η μορφή των κινητοποιήσεών τους – το κλείσιμο των δρόμων. Σε πρώτη φάση στην κυβέρνηση συμπεραίνουν ότι έπεσε βαριά η σκιά του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. «Οσο έβγαιναν χιλιάδες τρακτέρ στους δρόμους, παρακολουθούσαμε μάρτυρες στην Εξεταστική Επιτροπή να μη μιλούν ή να μιλούν για Πόρσε, Φεράρι και τυχερά λαχεία, εξοργίζοντας τον αγροτικό κόσμο και άλλες κοινωνικές ομάδες» ομολογεί στέλεχος της ΝΔ στη Μακεδονία. Ταυτόχρονα φορτισμένες φράσεις βουλευτών στην περιφέρεια, όπως «τρώμε ξύλο» και «όλοι οι δικοί μας είναι μέσα στα μπλόκα» αποκάλυπταν την προκληθείσα ζημιά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Κυβέρνηση και κόμμα εντάσσουν πλέον τον αγροτικό κόσμο στις δεξαμενές που χρειάζονται αποτελεσματική επαναπροσέγγιση. Μπορεί, σύμφωνα με έμπειρο εκλογολόγο, οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι και οι αλιείς να μη δείχνουν «πολλοί» σε ποσοστιαίο επίπεδο στο σύνολο του εκλογικού σώματος, αλλά πρόκειται για ομάδα που πλειοψηφικά κινούνταν προς μία κατεύθυνση, «προς τη ΝΔ, άρα οι όποιες απώλειες μετρούν σημαντικά». Οι εκπρόσωποι του πρωτογενούς τομέα στήριξαν ΝΔ με συντριπτικό ποσοστό, σχεδόν 48% στην εθνική κάλπη του Μαΐου του 2023 και με σχεδόν 43% τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς. Τότε καταγράφηκε για πρώτη φορά η ενισχυμένη απήχηση του Κυριάκου Βελόπουλου, ενώ ύστερα από έναν χειμώνα με τρακτέρ στην Πλατεία Συντάγματος (τον Φεβρουάριο του 2024), οι απώλειες της ΝΔ από το κλαμπ αγροτών, κτηνοτρόφων και ψαράδων φάνηκαν το καλοκαίρι στην ευρωκάλπη, καθώς το κόμμα τους κέρδισε σε ποσοστό 28,2%. Σήμερα οι πιέσεις της ΝΔ σε αγροτικούς νομούς, όπως λένε οι πληροφορίες, δεν αφορούν μόνο τη Βόρεια Ελλάδα. Ερχονται και από τον Κάμπο, όπου η κυβέρνηση προτίθεται να ρίξει μεγάλο (επικοινωνιακό) βάρος στους επόμενους μήνες. Την αίσθηση των γαλάζιων ότι υπάρχουν τάσεις αύξησης της δυναμικής της Ελληνικής Λύσης, επιβεβαιώνει πρόσφατο δημοσκοπικό εύρημα που δείχνει τον Βελόπουλο στο 12,5% στη Θεσσαλία.
Η Repsol εξέφρασε την πρόθεσή της να τριπλασιάσει την παραγωγή αργού πετρελαίου στη Βενεζουέλα, από περίπου 45.000 βαρέλια ημερησίως σε 135.000. Την πρόταση αυτή παρουσίασε ο διευθύνων σύμβουλος του ισπανικού ομίλου, Τζόσου Τζον Ιμάθ, στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ. Η κίνηση συνοδεύεται από την προϋπόθεση δημιουργίας σταθερού εμπορικού και νομικού πλαισίου, που θα επιτρέπει την ασφαλή λειτουργία και απόσβεση των επενδύσεων χωρίς τον κίνδυνο νέων κυρώσεων.
Ο Ιμάθ τόνισε τον μακροχρόνιο επενδυτικό ρόλο της Repsol στις Ηνωμένες Πολιτείες, επισημαίνοντας ότι ο όμιλος έχει επενδύσει πάνω από 21 δισ. δολάρια τα τελευταία 15 χρόνια στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Οι επενδύσεις αυτές επικεντρώνονται κυρίως στην Πενσιλβάνια, το Τέξας και την Αλάσκα.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο κοίτασμα Pikka στην Αλάσκα, η παραγωγή του οποίου αναμένεται να ξεκινήσει εντός του τρέχοντος τριμήνου. Σύμφωνα με την εταιρεία, το έργο αυτό μπορεί να συμβάλει στην αναστροφή της μακροχρόνιας πτώσης της παραγωγής στην περιοχή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ενεργή παρουσία στη ΒενεζουέλαΟ επικεφαλής της Repsol υπογράμμισε τη διαχρονική παρουσία της εταιρείας στη Βενεζουέλα, όπου, σε συνεργασία με την Eni, συμμετέχει στην παραγωγή και παροχή φυσικού αερίου που καλύπτει περίπου το ήμισυ των αναγκών του ηλεκτρικού συστήματος της χώρας. Όπως είπε, η εταιρεία διαθέτει ενεργές υποδομές και τεχνικό προσωπικό, γεγονός που της επιτρέπει να αυξήσει γρήγορα την παραγωγή εφόσον αρθούν τα θεσμικά εμπόδια.
Το πλαίσιο της αμερικανικής πρωτοβουλίαςΗ τοποθέτηση του Ιμάθ εντάσσεται στο ευρύτερο κάλεσμα της κυβέρνησης Τραμπ προς τις μεγάλες διεθνείς πετρελαϊκές για συμμετοχή στην ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του ενεργειακού τομέα της Βενεζουέλας. Σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο, στόχος είναι η εξασφάλιση επενδυτικών δεσμεύσεων έως και 100 δισ. δολαρίων, με αντάλλαγμα τη σταδιακή άρση των κυρώσεων και τη διασφάλιση της ενεργειακής επάρκειας στις ΗΠΑ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στη συνάντηση συμμετείχαν οι επικεφαλής μεγάλων ομίλων του κλάδου, όπως η Chevron και η Exxon Mobil. Αν και εκδήλωσαν ενδιαφέρον, παρέμειναν επιφυλακτικοί, καθώς η φθορά των υποδομών, η πολιτική αβεβαιότητα και η ανάγκη σαφών εγγυήσεων νομικής προστασίας συνεχίζουν να λειτουργούν αποτρεπτικά για νέες επενδύσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Χρηματοδότηση και επόμενα βήματαΟ υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αξιοποίησης της Τράπεζας Εισαγωγών-Εξαγωγών των ΗΠΑ για την παροχή εγγυήσεων χρηματοδότησης, ώστε να ενθαρρυνθεί η είσοδος ιδιωτικών κεφαλαίων. Για τη Repsol, η προοπτική αυτή συνδέεται με την επιθυμία επανέναρξης των εξαγωγών βενεζουελάνικου αργού, οι οποίες είχαν ουσιαστικά παγώσει λόγω του αμερικανικού εμπάργκο.
Σε μια περίοδο όπου η Βενεζουέλα αναζητά επειγόντως κεφάλαια και τεχνογνωσία για να ανακάμψει παραγωγικά, η πρόταση της Repsol αναδεικνύει τον ρόλο της ως ενός από τους λίγους ευρωπαϊκούς ομίλους που παραμένουν ενεργοί στη χώρα. Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι η επιστροφή διεθνών επενδύσεων θα εξαρτηθεί από τη σταθερότητα, την προβλεψιμότητα και τις πολιτικές εγγυήσεις που θα συνοδεύσουν το άνοιγμα του ενεργειακού τομέα της Βενεζουέλας.
Οι πρόσφατες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ για τη Γροιλανδία μπορεί να προκάλεσαν έντονη δυσαρέσκεια στους κατοίκους του νησιού και στη Δανία, ωστόσο οι αγορές φαίνεται να τις υποδέχονται με ενθουσιασμό. Η μετοχή της μεγαλύτερης τράπεζας της χώρας, της Bank of Greenland με έδρα τη Νουούκ, καταγράφει άνοδο περίπου 18% από τις αρχές του έτους, αναδεικνυόμενη σε έναν από τους πιο ισχυρούς πρωταγωνιστές του χρηματιστηρίου της Κοπεγχάγης.
Η άνοδος αυτή αποδίδεται στις προσδοκίες που δημιουργεί η επιθετική ρητορική της Ουάσινγκτον γύρω από το μέλλον της Γροιλανδίας. Στους επενδυτικούς κύκλους κυριαρχεί το σενάριο ότι μια ενδεχόμενη αυξημένη αμερικανική εμπλοκή –ακόμη και χωρίς αλλαγή καθεστώτος– θα μπορούσε να οδηγήσει σε μαζικές εισροές κεφαλαίων.
Οι επενδύσεις αυτές εκτιμάται ότι θα επικεντρωθούν σε τομείς όπως οι υποδομές, η ενέργεια, τα ορυκτά και οι στρατηγικές μεταφορές. Για μια μικρή οικονομία ύψους περίπου 3,3 δισ. δολαρίων, μια τέτοια ενίσχυση θα είχε δυσανάλογα μεγάλο αντίκτυπο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Η Γροιλανδία θα μπορούσε να δεχθεί τεράστια επενδυτική ώθηση. Κανείς δεν γνωρίζει –ούτε οι ίδιοι οι επενδυτές– τι ακριβώς θα συμβεί, αλλά το ενδεχόμενο υπάρχει. Περισσότερες επενδύσεις σημαίνουν περισσότερη επιχειρηματική δραστηριότητα», σημειώνουν αναλυτές της Nordent Bank, αποτυπώνοντας το κλίμα αισιοδοξίας στις αγορές.
Η Bank of Greenland στο επίκεντρο των εξελίξεωνΗ θετική αυτή προοπτική αντικατοπτρίζεται άμεσα στις τραπεζικές αποτιμήσεις. Η Bank of Greenland θεωρείται βασικός μοχλός οικονομικής ανάπτυξης στο νησί, καθώς αναμένεται να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στη χρηματοδότηση νέων έργων, στη διαχείριση επενδυτικών ροών και στη στήριξη της τοπικής επιχειρηματικότητας.
Υπό αυτό το πρίσμα, οι επενδυτές προεξοφλούν μια μελλοντική αναβάθμιση του ρόλου της τράπεζας, πολύ πέρα από τα σημερινά δεδομένα. Η αισιοδοξία αυτή ενισχύεται από την προοπτική μιας ευρύτερης αναδιάταξης της οικονομίας της Γροιλανδίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Η οικονομική εξάρτηση και οι νέες προσδοκίεςΣήμερα, η Δανία δαπανά περίπου 600 εκατ. δολάρια ετησίως για τη χρηματοδότηση της Γροιλανδίας, όπου κατοικούν μόλις 57.000 άνθρωποι. Το ενδεχόμενο εισόδου αμερικανικών κεφαλαίων σε πολλαπλάσια κλίμακα εξηγεί γιατί οι αγορές αντιδρούν τόσο έντονα, ανεξαρτήτως των πολιτικών ή κοινωνικών αντιδράσεων.
Η περίπτωση της Γροιλανδίας αναδεικνύει για ακόμη μία φορά το χάσμα ανάμεσα στη γεωπολιτική ανησυχία και τη χρηματιστηριακή λογική. Ό,τι προκαλεί πολιτικό σοκ, μπορεί ταυτόχρονα να λειτουργεί ως καταλύτης για επενδυτικές προσδοκίες – ιδιαίτερα όταν αφορά μια μικρή, στρατηγικής σημασίας οικονομία με τεράστιες ανεκμετάλλευτες δυνατότητες.
Ηταν Οκτώβριος του 2008 όταν χτύπησε το κινητό μου τηλέφωνο και στην άλλη γραμμή ήταν η αρχισυντάκτρια του «Καλημέρα Ελλάδα», η Αννυ Ζιώγα, για να μου μεταφέρει το εξής: «Ο Γιώργος Παπαδάκης σάς είδε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Αnt1, όπου σχολιάζατε τις οικονομικές εξελίξεις, και σας θέλει αύριο το πρωί να έρθετε ως καλεσμένος στην εκπομπή». Δέχθηκα την πρόσκληση χωρίς να γνωρίζω ότι το τόσο πρωινό ξύπνημα (4.30 π.μ.) θα γινόταν στη συνέχεια τρόπος ζωής, θα μου άλλαζε για πάντα την καθημερινότητά μου και θα καθόριζε την επαγγελματική πορεία μου.
Το επόμενο πρωί ήμουν εκεί για πρώτη φορά ως καλεσμένος. Αυτό που δεν ήξερα ήταν ότι για τα επόμενα 11 χρόνια θα παρέμενα δίπλα του χωρίς να λείψω ουσιαστικά ούτε μία ημέρα. Αμέσως μετά την εκπομπή με φώναξε στο γραφείο του για να μου πει ότι θέλει να συνεργαστούμε. Δέχθηκα χωρίς δεύτερη σκέψη. Πώς θα μπορούσα άλλωστε να αρνηθώ μια τέτοια πρόταση από τον «πατριάρχη» της πρωινής ενημέρωσης. Ημουν ο μακροβιότερος συνεργάτης του στον τηλεοπτικό αέρα, καταγράφοντας παρέα με τον Παπαδάκη συνολικά 9.500 ώρες «πτήσης»!
Ο Γιώργος Παπαδάκης δεν ήταν ένας απλός παρουσιαστής. Δεν ήταν ένας απλός δημοσιογράφος. Ηταν ένας πρωταθλητής. Ηταν ένας ρέκορντμαν. Ηταν ο άνθρωπος που κάθε μέρα κατάφερνε να επικοινωνεί με έναν ιδιαίτερο και μοναδικό τρόπο με τους τηλεθεατές, οι οποίοι τον ακολούθησαν πιστά μέσω της εκπομπής «Καλημέρα Ελλάδα» για 34 χρόνια, μέχρι τη στιγμή που αποφάσισε ο ίδιος να ρίξει αυλαία. Κάποιοι θα πουν ότι άργησε. Εκ των υστέρων πολλά μπορεί να ειπωθούν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι εκείνος έπρεπε να επιλέξει πότε θα πει το αντίο στο «παιδί του» και αυτό έγινε.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ολα αυτά τα χρόνια που ήμουν δίπλα του, συνήθιζε να μας υπενθυμίζει καθημερινά ότι «αν δεν είσαι σωστός επαγγελματίας, δεν μπορείς να σταθείς πουθενά. Θα πρέπει να ασκείς κριτική στο πολιτικό σύστημα χωρίς να έχεις δεσμεύσεις και εξαρτήσεις και να είσαι σε θέση να υπερασπίζεσαι με επιχειρήματα το δίκιο σου με όποιο κόστος. Κυνηγάμε την είδηση με προτεραιότητα τον σεβασμό στον πολίτη και τα ζητήματα που αντιμετωπίζει και τον απασχολούν».
Ο Παπαδάκης ήταν ο ορισμός του σωστού επαγγελματία. Για να μπορούσες να σταθείς δίπλα του θα έπρεπε να ήσουν πάντα ενημερωμένος σε καθημερινή βάση και σε βάθος, να είσαι αντικειμενικός, να έχεις αντοχές φυσικές και πνευματικές, να είσαι έντιμος και το βασικότερο να έχεις στο μυαλό σου ότι είσαι εκεί για να απαντάς, να ενημερώνεις και να αναδεικνύεις θέματα, ζητήματα και προβλήματα που αντιμετωπίζει ο απλός κόσμος.
Κάποτε με ρώτησε ένας φίλος: «Τι είναι αυτό που κάνει τόσα χρόνια πρώτη την εκπομπή του; Τι είναι αυτό που κρατάει εσένα, τόσα χρόνια, στην εκπομπή;». Δεν θεώρησα το ερώτημα δύσκολο και η απάντηση ήρθε χωρίς δεύτερη σκέψη: «Η σταθερότητα και ο επαγγελματισμός του, η επιμονή του στην αποκάλυψη της είδησης και της αλήθειας και στην ανάδειξη των προβλημάτων των πολιτών, αλλά και στην εξεύρεση λύσεων, καθώς και η επιλογή όλων των προσώπων που βρίσκονται δίπλα του όλα αυτά τα χρόνια – μπροστά και πίσω από τις κάμερες. Αυτά αποτελούν το μείγμα εκείνο για να βρίσκεται αυτή η εκπομπή πρώτη στις επιλογές των τηλεθεατών και για να είμαι εγώ δίπλα του».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Περάσαμε μαζί αμέτρητες ώρες να συζητάμε για διάφορα θέματα της επικαιρότητας και όχι μόνο. Του άρεσε να μου μιλάει για την οικογένειά του. Για τα τρία του παιδιά, τον Κωνσταντή, τον Φοίβο και τον Ιάσονα. Τα εγγόνια του και φυσικά για τη γυναίκα της ζωής του, την Τίνα, που στάθηκε από την πρώτη στιγμή που τον γνώρισε «βράχος» στις απαιτήσεις της οικογένειας, με τον άνδρα της να ξυπνάει κάθε μέρα στις 02.00 για να λέει την πρώτη «Καλημέρα» σε χιλιάδες πολίτες που πριν πάνε στο γραφείο ήθελαν να ακούσουν τα νέα της ημέρας από εκείνον και τους συνεργάτες του.
Με τον Παπαδάκη έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές. Δεν θα ξεχάσω την ημέρα που ήρθε ένας πολιτικός, νέος σε ηλικία, ο οποίος ήταν υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές του 2015, και του είπε: «Κύριε Παπαδάκη, όταν ξύπναγα για να πάω στο σχολείο, με σας ξύπναγα, με τη χαρακτηριστική σας φωνή να λέτε “Καλημέρα Ελλάδα”».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Κάποιοι θα πουν, ωραία μάς τα λες, αλλά ποτέ δεν ήταν «σκληρός» με τους συνεργάτες του; Ολα ήταν ρόδινα και ιδανικά; Και εδώ η απάντηση είναι εύκολη. Οχι, δεν ήταν σκληρός, αλλά απαιτητικός και τελειομανής. Και όποτε αισθανόταν ότι έχει φέρει κάποιον συνεργάτη του σε δύσκολη θέση έσπευδε να του ζητήσει συγγνώμη και να του εξηγήσει τον λόγο που σήκωσε, για παράδειγμα, τον τόνο της φωνής του.
Δεν ξέρω βέβαια αν στα αρνητικά πρέπει να συμπεριλάβει κάποιος τον παρορμητισμό, την οργή που πολλές φορές έβγαζε για αυτά που άκουγε και έβλεπε, και το πάθος που τον συνόδευε, να φθάνει μέχρι τέλους την προσπάθεια να αναδείξει θέματα και προβλήματα που αντιμετωπίζει ο απλός κόσμος. Ας κρίνει ο καθένας όπως νομίζει. Πάντως και αυτά ήταν μέρος του χαρακτήρα του. Μαζί του έζησα αμέτρητες εκλογικές αναμετρήσεις αλλά και τρία Μνημόνια. Δεν πίστευε ποτέ ότι η Ελλάδα θα έφθανε στο σημείο να κινδυνεύει με χρεοκοπία λόγω τεράστιων πολιτικών λαθών και όχι μόνο. Τον στεναχωρούσε όταν λάμβανε μηνύματα από απλούς πολίτες που δεν είχαν να βγάλουν τον μήνα. Που δεν ήξεραν πώς να αντιμετωπίσουν τη λαίλαπα των Μνημονίων. Εδωσε μάχες με όλες τις κυβερνήσεις. Κάποιες τις κέρδισε. Κάποιες τις έχασε. Πάντα όμως ήταν περήφανος γιατί πίστευε ότι ήταν στη σωστή μεριά της Ιστορίας.
Ο χρόνος μετράει αντίστροφα για την πληρωμή του επιδόματος μητρότητας (κυοφορίας και λοχείας) το οποίο αφορά μισθωτές, αλλά και μη μισθωτές μητέρες. Αναλυτικότερα και σύμφωνα με τον e-ΕΦΚΑ, η πίστωση των ποσών στους τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαιούχων θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2026. Η πληρωμή αφορά εργαζόμενες μητέρες – μισθωτές και μη μισθωτές (ελεύθερες επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενες και αγρότισσες) – οι οποίες έχουν υποβάλει εμπρόθεσμα τη σχετική αίτηση, συνοδευόμενη από τα απαραίτητα δικαιολογητικά.
Ειδικότερα, στην εν λόγω πληρωμή εντάσσονται οι αιτήσεις που έχουν οριστικοποιηθεί στο χρονικό διάστημα από 18 Δεκεμβρίου 2025 έως και 15 Ιανουαρίου 2026. Πρόκειται για την πρώτη καταβολή επιδομάτων μητρότητας για το έτος 2026, η οποία αφορά μητέρες που έλαβαν συνολικά 119 ημέρες άδειας κυοφορίας και λοχείας, εκ των οποίων 56 ημέρες πριν και 63 ημέρες μετά τον τοκετό.
Οι κατηγορίεςgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το ύψος του επιδόματος καθορίζεται με βάση τις ασφαλιστικές αποδοχές της κάθε εργαζόμενης μητέρας, σύμφωνα με τα ισχύοντα ασφαλιστικά δεδομένα. Στην επικείμενη καταβολή των επιδομάτων μητρότητας δεν θα συμπεριληφθούν συγκεκριμένες κατηγορίες ασφαλισμένων. Ειδικότερα, εκτός πληρωμής παραμένουν:
– οι ασφαλισμένες υπάλληλοι του Δημοσίου,
– οι ασφαλισμένες στο ΤΑΠ-ΔΕΗ, καθώς ο κανονισμός υγείας του Ταμείου δεν προβλέπει τη συγκεκριμένη παροχή,
– οι ασφαλισμένες στο ΤΑΠ-ΟΤΕ, δεδομένου ότι στην περίπτωσή τους οι αποδοχές καταβάλλονται απευθείας από τον εργοδότη.
Σε νέες κυλιόμενες 48ωρες απεργιακές κινητοποιήσεις, ξεκινώντας από την Τρίτη, προχωρούν οι ιδιοκτήτες και οδηγοί ταξί. Ο πρόεδρος του ΣΑΤΑ, Θύμιος Λυμπερόπουλος, μίλησε στην ΕΡΤ για την υποχρεωτική μετάβαση στα ηλεκτρικά οχήματα για την έκδοση ή ανανέωση αδειών, αλλά και για μια σειρά θεσμικών και φορολογικών ζητημάτων που, όπως υποστηρίζει, πλήττουν τον κλάδο.
Όπως ανέφερε, η απόφαση αφορά όλη τη χώρα, ενώ τη Δευτέρα αναμένεται πανελλαδική απόφαση συμμετοχής στις κινητοποιήσεις που έχουν ήδη εξαγγελθεί σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Ηράκλειο.
Ο κ. Λυμπερόπουλος χαρακτήρισε την υποχρεωτική χρήση ηλεκτρικών οχημάτων για νέες ή ανανεωμένες άδειες ως «πολιτική απόφαση που δεν εφαρμόζεται σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα», τονίζοντας ότι τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα δεν καλύπτουν τις ανάγκες επαγγελματικής χρήσης. «Το ταξί δουλεύει 15 έως 18 ώρες την ημέρα, με έναν ή δύο οδηγούς. Το ηλεκτρικό αυτοκίνητο δεν μπορεί να ανταποκριθεί», σημείωσε.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Παραδείγματα από τη Γερμανία, όπως είπε, δείχνουν ότι το όριο αντικατάστασης οχημάτων φτάνει τα 35 χρόνια και εξετάζεται η περαιτέρω παράτασή του λόγω ελλείψεων σε υποδομές φόρτισης.
Κόστος φόρτισης και ασφάλισης
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο υψηλό κόστος φόρτισης, καθώς η κιλοβατώρα σε ταχυφορτιστές φτάνει τα 0,65 ευρώ, με αποτέλεσμα το κόστος ανά χιλιόμετρο να φτάνει τα 14 λεπτά, έναντι 9 λεπτών στο ντίζελ και 6 λεπτών στο φυσικό αέριο. Επίσης, οι μπαταρίες δεν ασφαλίζονται με μικτή ασφάλεια λόγω υψηλού κόστους αντικατάστασης. Αναφέρθηκε σε περιστατικό συναδέλφου του στην Καστοριά, ο οποίος πλήρωσε 25.000 ευρώ για αλλαγή μπαταρίας μετά από τροχαίο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Περιορισμένη συμμετοχή σε προγράμματα επιδότησης
Σχετικά με τα προγράμματα επιδότησης ηλεκτρικών οχημάτων, ο κ. Λυμπερόπουλος τόνισε ότι στην Αττική έχουν ενταχθεί μόλις 108 ταξιτζήδες, καθώς το μοντέλο είναι βιώσιμο μόνο για ιδιοκτήτες με οικιακό φορτιστή και περιορισμένο ωράριο εργασίας.
Τέλος, επισήμανε ότι οι συνεχείς νομοθετικές παρεμβάσεις αφαιρούν έργο από το ταξί υπέρ μεγάλων εταιρικών σχημάτων, χωρίς επαρκείς κανόνες και ελέγχους, ενώ ανέδειξε και φορολογική ανισότητα: οι μικροϊδιοκτήτες επιβαρύνονται δυσανάλογα, ενώ τα μεγάλα εταιρικά σχήματα δεν καταβάλλουν αντίστοιχους φόρους.
Περίπου 950.000 συνταξιούχοι αναμένεται να δουν χρήματα στους λογαριασμούς τους το 2026, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία. Οι δικαιούχοι χωρίζονται σε τρεις βασικές κατηγορίες, ανάλογα με την προέλευση των απαιτήσεων και το είδος των αναδρομικών που δικαιούνται.
Η πρώτη κατηγορίαΠερίπου 460.000 συνταξιούχοι του Δημοσίου δικαιούνται επιστροφή της αντισυνταγματικής Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ) για τη διετία 2017-2018. Το Ελεγκτικό Συνέδριο έχει κρίνει ότι η παρακράτηση ήταν παράνομη, δίνοντας δικαίωμα επιστροφής ακόμη και σε όσους δεν είχαν προσφύγει δικαστικά.
Τα ποσά κυμαίνονται από 1.300 έως 8.000 ευρώ, ανάλογα με το ύψος της σύνταξης. Όσοι συνταξιοδοτήθηκαν μετά τις 13 Μαΐου 2016 εξαιρούνται, καθώς οι κρατήσεις ενσωματώθηκαν στον επανυπολογισμό που προέβλεπε ο νόμος Κατρούγκαλου και θεωρούνται πλέον νόμιμες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η δεύτερη κατηγορίαΑφορά 370.000 συνταξιούχους που διεκδικούν αναδρομικά για το λεγόμενο «11μηνο», δηλαδή από 11 Ιουνίου 2015 έως 12 Μαΐου 2016. Πρόκειται για όσους έχουν δικαιωθεί στα Πρωτοδικεία και δεν ασκήθηκε έφεση από τον ΕΦΚΑ.
Τα ποσά φτάνουν έως 4.000 ευρώ, ενώ με τους τόκους μπορούν να ξεπεράσουν τα 1.000 ευρώ επιπλέον. Τα αναδρομικά αφορούν περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, καθώς και στα δώρα.
Η τρίτη κατηγορίαΠεριλαμβάνει 39.129 συνταξιούχους που αποχώρησαν μετά τον Μάιο του 2016 και έχουν πάνω από 30 έτη ασφάλισης. Για αυτούς δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη ο επανυπολογισμός της σύνταξης σύμφωνα με τον νόμο Βρούτση (Ν. 4670/2020).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ως αποτέλεσμα, δεν έχουν λάβει ούτε τις αυξημένες συντάξεις ούτε τα αντίστοιχα αναδρομικά. Οι περισσότερες εκκρεμότητες εντοπίζονται σε συνταξιούχους του πρώην ΙΚΑ (11.540 περιπτώσεις), του Δημοσίου (9.162) και του πρώην ΟΑΕΕ-ΤΕΒΕ (13.005). Ακολουθούν ταμεία επιστημονικών φορέων, όπως το ΤΣΑ (1.476) και το ΤΣΜΕΔΕ (858), ενώ μικρότερα ταμεία, όπως ο ΟΓΑ και το ΝΑΤ, συμπληρώνουν το υπόλοιπο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Εκκρεμότητες σε ειδικά ταμείαΧιλιάδες συνταξιούχοι που αποχώρησαν μετά τον Μάιο του 2016 από ταμεία ΔΕΚΟ, τραπεζών και ειδικών κλάδων δεν έχουν δει να υπολογίζεται η προβλεπόμενη προσαύξηση για εισφορές άνω του 6% στις επικουρικές τους. Ο ΕΦΚΑ επισημαίνει πως δεν υπάρχει νομοθετικό ή δικαστικό πλαίσιο που να επιτρέπει νέο επανυπολογισμό.
Οι ενστάσεις εξετάζονται μόνο εφόσον έχουν υποβληθεί εμπρόθεσμα, δηλαδή εντός τριών μηνών από την κοινοποίηση της απόφασης συνταξιοδότησης.
Αναδρομικά ανά ταμείο Τα ποσά που αναλογούν σε κάθε ταμείο διαμορφώνονται ως εξής:Οι ρωσικές δυνάμεις έθεσαν υπό τον ελέγχό τους το χωριό Μπιλοχίργια στην περιοχή Ζαπορίζια της νοτιοανατολικής Ουκρανίας, μετέδωσε σήμερα (11/1) το πρακτορείο ειδήσεων TASS, επικαλούμενο το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.
Οι δυνάμεις της Μόσχας έπληξαν μία βιομηχανική βάση του ουκρανικού στρατιωτικού συμπλέγματος, αλλά και ενεργειακές υποδομές, μετέδωσε το TASS επικαλούμενο τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις.
Το πρακτορείο ειδήσεων Reuters δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει ανεξάρτητα τις αναφορές από το πεδίο της μάχης.