Σοβαρά προβλήματα έχει προκαλέσει η κακοκαιρία στη Δυτική Ελλάδα, ενώ με δυσκολία γίνονται τα ακτοπλοϊκά δρομολόγια προς τα νησιά του Αιγαίου.
Τα εντονότερα προβλήματα εντοπίζονται στην Αχαΐα και ειδικότερα στην περιοχή της Αιγιαλείας, όπου οι ισχυροί άνεμοι προκάλεσαν δεκάδες πτώσεις δέντρων και κλαδιών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ανάλογη είναι η εικόνα και στην Πάτρα, τόσο στο κέντρο όσο και σε περιοχές όπως η Οβρυά και το Ρίο, με δέντρα να υποχωρούν από τη δύναμη των ανέμων και να πέφτουν σε δρόμους και πεζοδρόμια. Στην οδό Έλληνος Στρατιώτου, μάλιστα, δέντρο κατέληξε πάνω σε σταθμευμένα οχήματα.
«Πνίγηκε» για ακόμα μια φορά το ΡίοΓια ακόμη μία φορά, το Ρίο πλημμύρισε το πρωί, καθώς η έντονη κακοκαιρία και οι ισχυροί νοτιοδυτικοί άνεμοι προκάλεσαν άνοδο της στάθμης της θάλασσας και υπερχείλιση των υδάτων στον παραλιακό δρόμο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η περιοχή παρέπεμπε σε Βενετία, με τα νερά να καλύπτουν τμήματα του οδοστρώματος και να δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στην κυκλοφορία.
Απαγορευτικό απόπλου στην γραμμή Ρίου – Αντιρρίου
Παράλληλα, λόγω των ισχυρών ανέμων, τέθηκε σε ισχύ απαγορευτικό απόπλου στην πορθμειακή γραμμή Ρίου – Αντιρρίου, με την κυκλοφορία των οχημάτων να διεξάγεται κανονικά μέσω της γέφυρας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });«Σφυροκόπημα» από ισχυρούς ανέμους δέχονται το Σάββατο (10/01) πολλές περιοχές της χώρας, με τα κύματα στο Ναύπλιο να ανεβάζουν τη θάλασσα στη στεριά.
Μια πρωτόγνωρη κατάσταση αντιμετώπισαν κάτοικοι και καταστηματάρχες στην πόλη του Ναυπλίου, καθώς από τους μανιασμένους ανέμους τεράστια κύματα της θάλασσας έσπρωξαν τα νερά στην παλιά πόλη με αποτέλεσμα δρόμοι να πλημμυρίσουν και να διακοπεί η κυκλοφορία στην παλιά πόλη από τις οδούς Αμαλίας και Συγγρού.
Σοβαρά προβλήματα καταγράφηκαν και στην Ευρυτανία, όπου τα έντονα καιρικά φαινόμενα προκάλεσαν μεγάλη κατολίσθηση στον δρόμο προς τα Άγραφα, μετά τη θέση Καρβασαράς. Μεγάλος όγκος χωμάτων και βράχων κατέληξε στο οδόστρωμα, με αποτέλεσμα τη διακοπή της κυκλοφορίας και προς τις δύο κατευθύνσεις, σύμφωνα με το evrytanikanea.gr.
Προβλήματα στα ακτοπλοϊκά δρομολόγιαΣημαντικά προβλήματα στην εκτέλεση ακτοπλοικών δρομολογίων προκάλεσαν οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες που επικράτησαν τις τελευταίες ώρες σε περιοχές του Αιγαίου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Επιβατηγά-οχηματαγωγά πλοία δεν κατάφεραν να προσεγγίσουν λιμάνια νησιών, με αποτέλεσμα επιβάτες και οχήματα να παραμείνουν εγκλωβισμένοι, ενώ οι Λιμενικές Αρχές και οι πλοιοκτήτριες εταιρείες τέθηκαν σε επιφυλακή για την εξυπηρέτηση των ταξιδιωτών και την αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών.
Οι ισχυροί νοτιάδες που πνέουν σήμερα στην Τήνο επηρεάζουν σημαντικά το νησί, με αυξημένη ένταση ανέμων και έντονο κυματισμό, κυρίως στα νότια και στο εξωτερικό λιμάνι. Σύμφωνα με το tinostoday.gr, οι καιρικές συνθήκες δημιουργούν δυσκολίες στις μετακινήσεις, τόσο για οχήματα όσο και για πεζούς, ενώ σε ορισμένα σημεία έχουν μεταφερθεί στο οδόστρωμα πέτρες και αντικείμενα.
Η Αργυρώ Μπαρμπαρίγου μπαίνει σήμερα στην κουζίνα του «Χαμογέλα και Πάλι!» και μας προτείνει ένα ζεστό, comfort μενού που ταιριάζει ιδανικά σε κάθε εποχή: σούπα βελουτέ λαχανικών και αφράτα πιτάκια με γιαούρτι.
Η αγαπημένη σεφ παρουσιάζει βήμα-βήμα δύο εύκολες αλλά πεντανόστιμες συνταγές, γεμάτες άρωμα, ισορροπία και σπιτική θαλπωρή. Η βελουτέ σούπα, πλούσια και κρεμώδης, συνδυάζει φρέσκα λαχανικά σε μια ελαφριά αλλά χορταστική επιλογή, ενώ τα πιτάκια με γιαούρτι συμπληρώνουν ιδανικά το τραπέζι, με μαλακή υφή και υπέροχη γεύση.
Με απλά υλικά και πρακτικές συμβουλές, η Αργυρώ Μπαρμπαρίγου μας δείχνει πώς να δημιουργήσουμε πιάτα που αγαπά όλη η οικογένεια, χωρίς κόπο αλλά με πολλή νοστιμιά.
Ακολουθήστε τις οδηγίες της αγαπημένης σεφ και καλή σας απόλαυση!
Ενα καινούργιο φαινόμενο σχηματοποιείται διεθνώς. Αυταρχικά και αντιφιλελεύθερα καθεστώτα πολλαπλασιάζονται και συνεργάζονται πέρα από σύνορα και αναγνωρισμένους οργανισμούς. Μια καινούργια «διεθνής των αντιφιλελεύθερων» μορφοποιείται επιδιώκοντας να κυριαρχήσει σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε ένα πράγματι συγκλονιστικό άρθρο τους στο περιοδικό «Foreign Affairs», οι καθηγητές Nic Cheeseman, Matías Bianchi και Jennifer Cyr αποκαλύπτουν με στοιχεία και λεπτομερή ανάλυση αυτή την πραγματικότητα («The Illiberal International», Ιαν./Φεβρ. 2026).
Τα τελευταία χρόνια οι πραγματικές δημοκρατίες μειώνονται σε όλον τον κόσμο, ενώ καθεστώτα αυταρχικά, αντιδημοκρατικά ή και απόλυτα ολοκληρωτικά κυριαρχούν σε πολλές – αρκετές από αυτές πανίσχυρες – χώρες. Οι μεταξύ τους διασυνδέσεις, συνεννοήσεις και συνεργασίες πληθύνονται, ενώ οικονομικές ενισχύσεις μεταφέρονται από τη μία στην άλλη, συνθέτοντας δίκτυα πανίσχυρα, ικανά να δημιουργήσουν τεράστια θέματα σε όσους επιχειρήσουν να αντισταθούν στους στόχους και τις επιδιώξεις τους. Το Ινστιτούτο Κομφούκιος, λ.χ., της Κίνας ιδρύει παραρτήματα σε πολλές χώρες του κόσμου προβάλλοντας τη γλώσσα και τον πολιτισμό της. Ενώ η Ρωσία, σε συνεργασία με χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής, διαθέτει δεκάδες ένοπλους στρατιώτες, που ανήκουν σε ιδιωτικές εταιρείες (λ.χ., Ομάδα Βάγκνερ) για την άμυνα και για περισσότερο επιθετικές επιδιώξεις τους.
Το εξαιρετικά ανησυχητικό σε αυτές τις εξελίξεις είναι πως η διεθνής αυτή των αυταρχικών (αντιφιλελεύθερων) καθεστώτων δείχνει να κερδίζει συνέχεια έδαφος επιτυγχάνοντας εκλογικές νίκες και επιβάλλοντας την ατζέντα τους σε όλο και περισσότερες χώρες. Το άσχημο είναι πως η υπεράσπιση των δημοκρατικών θεσμών δεν αποτελεί πλέον πρώτη προτεραιότητα για πολλούς λαούς της Δύσης, εφόσον κυρίως νοιάζονται για την εξασφάλιση της οικονομικής τους ευημερίας και ενός σίγουρου μέλλοντος. Κάτι που τα αυταρχικά καθεστώτα είναι σε πλεονεκτική θέση, υποσχόμενα να τα εγγυηθούν. Το διεθνές πολιτικό σκηνικό κυριαρχείται τα τελευταία χρόνια από οργανώσεις που προβάλλουν αντιφιλελεύθερες αρχές. Ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σανγκάης και η Συμμαχία των Κρατών του Σαχέλ στην Αφρική εκφράζουν χαρακτηριστικά αυτές τις τάσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αν ο στόχος του μηνύματος των αντιφιλελεύθερων πολιτικών κινημάτων είναι η υπονόμευση και διάβρωση της εμπιστοσύνης και της σιγουριάς στους δημοκρατικούς θεσμούς, φαίνεται να αποδίδει. Σύμφωνα με έγκυρες σχετικές μελέτες, η εμπιστοσύνη στα εθνικά κοινοβούλια στις δημοκρατικές χώρες έχει μειωθεί κατά 8% από το 1990 αντανακλώντας μια δημόσια απογοήτευση με την πολιτική. Παράλληλα έχει διαβρωθεί η εμπιστοσύνη στο λεγόμενο κοινωνικό συμβόλαιο που στηρίζει την αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Εκτίθενται έτσι οι δημοκρατίες στις επιθέσεις δημαγωγών και λαϊκιστών, και κάνουν ευκολότερο το έργο της διείσδυσης των όποιων αυταρχικών εναλλακτικών λύσεων.
Η υπεράσπιση της δημοκρατίας σήμερα είναι εξαιρετικά δυσχερής υπόθεση. Προϋποθέτει κινητοποίηση, ενεργητική πολιτική δράση και αποφασιστικότητα για ενίσχυση του φιλελεύθερου μηνύματος. Στη Γαλλία έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες. Πρέπει όμως αυτό να επεκταθεί στις περισσότερες χώρες που υπεραμύνονται των δημοκρατικών θεσμών. Και κυρίως οι ηγεσίες να αφουγκραστούν τις ανησυχίες των απλών πολιτών και να βγουν από τις ελιτίστικες φούσκες στις οποίες ζουν, ατενίζοντας τον απλό λαό αφ’ υψηλού.
Οι εξελίξεις μπορεί να είναι ραγδαίες – και όλα να ξαναμετρηθούν. Στις 28 Φεβρουαρίου, μαζί με την επέτειο της τραγωδίας στα Τέμπη, πιθανόν να αναζητήσει τον δικό του χώρο στην πολιτική σκηνή και το «Οξυγόνο» της Μαρίας Καρυστιανού. Μέχρι το Πάσχα, παράλληλα με την «Ιθάκη», μπορεί να περιοδεύει ανά τη χώρα και το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Μέσα στο εξάμηνο, εντός κι εκτός ΝΔ, αναμένουν να οριστικοποιήσει ο Αντώνης Σαμαράς τις δικές του αποφάσεις. Η κινητικότητα δεν είναι δυσεξήγητη, τα μεγάλα κενά τη δικαιολογούν. Και ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει τι θα βγάλει η πολιτική τράπουλα μετά το ανακάτεμα. Τα κίνητρα διαφοροποιούνται, με εξαίρεση τον βασικό στόχο όλων που φιλοδοξούν να λειτουργήσουν ως ανάχωμα που θα σταματήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η κίνηση της Καρυστιανού προσβλέπει σε βαθύτερες κοινωνικές διεργασίες που μπορεί να οδηγήσουν σε ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού. Ο Τσίπρας και ο Σαμαράς κινούνται με καθαρό ιδεολογικό πρόσημο, έχοντας στραμμένο το βλέμμα στους χώρους αριστερά και δεξιά του Κέντρου, αντίστοιχα.
Η λογική του «διαίρει και βασίλευε» προφανώς έχει οπαδούς στο κυβερνητικό στερέωμα – στο Μαξίμου οι περισσότεροι, μαζί τους και ο Μητσοτάκης, προεξοφλούν ότι ο κατακερματισμός του αντιπολιτευτικού χώρου θα αναδείξει ακόμη περισσότερο τη ΝΔ ως τη μοναδική πολιτική σταθερά. Και στο τέλος της μέρας θα οδηγήσει σε επανασυσπείρωση του δικού της ακροατηρίου, επιβεβαιώνοντας μια πολιτική κυριαρχία. Δεν πρόκειται για εκτίμηση ή προσδοκία σε κενό αέρος, αλλά προσπερνά το κλίμα που μπορεί να διαμορφώσει ένας εντεινόμενος αντικυβερνητισμός. Αν άπαντες έχουν στο στόχαστρο το Μαξίμου, η κυβέρνηση μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με συνθήκες πολιτικής απομόνωσης που δεν στέλνει κόσμο στις δικές της δεξαμενές. Περιμένοντας ο ορίζοντας να καθαρίσει, ο Μητσοτάκης θα επενδύσει εκ νέου σε «θετικές ειδήσεις» στο εσωτερικό και σε κάποιες επιτυχίες στο διπλωματικό πεδίο, σκεπάζοντας και τον αντιπολιτευτικό θόρυβο. Κυρίως επειδή δεν έχει περισσότερα όπλα στη φαρέτρα.
Το πρώτο κεφάλαιο έχει ήδη ανοίξει από τη ΔΕΘ του περασμένου Σεπτεμβρίου. Φοροελαφρύνσεις, παροχές και άλλα μέτρα στήριξης έχουν πλέον θέση στην ημερήσια διάταξη. Ακόμη κι αν δεν φαίνεται μέχρι τώρα να λειτουργούν, στις μισθοδοσίες του Ιανουαρίου οι νέες φορολογικές κλίμακες θα μπορούσαν να βελτιώσουν την εικόνα. Στο δεύτερο κεφάλαιο, οι ενεργειακές συμφωνίες με τις ΗΠΑ, η συμμαχία με τον Νετανιάχου και το τιμόνι του Eurogroup στα χέρια του Κυριάκου Πιερρακάκη, αποτελούν τα πρώτα χαρτιά που απλώνονται στο κυβερνητικό τραπέζι, αλλά στο Μαξίμου εξακολουθούν να επενδύουν περισσότερα σε μια πρόσκληση από τον Λευκό Οίκο. Στον νέο κόσμο που διαμορφώνεται από το «δόγμα Τραμπ», η Αθήνα δεν έχει πολλές επιλογές. Και ο Μητσοτάκης αναζητεί ακόμη τη μέθοδο προσέγγισης που δεν θα τον αφήσει στην άκρη του δρόμου. Ακολουθώντας την ατζέντα Μπάιντεν, ήταν μάλλον εύκολο να ταυτίζεται με επιλογές των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον και να δείχνει τη «σωστή πλευρά της Ιστορίας». Η ανατροπή με τον Τραμπ είναι μεγάλη και δεν φαίνεται συγκυριακή – πλέον ο αμερικανικός σχεδιασμός δεν συμβαδίζει αναγκαστικά με τον ευρωπαϊκό, ούτε συγκροτούν από κοινού μια δυτική απάντηση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι έχουν μπροστά τους μια δύσκολη άσκηση ισορροπίας, την ώρα που στην Ουάσιγκτον είναι ξεκάθαρο ότι τα ελληνικά ζητήματα δεν βρίσκονται ψηλά στη λίστα με τις προτεραιότητες. Περιμένοντας το ραντεβού με τον Τραμπ, στο πρωθυπουργικό γραφείο ευελπιστούν ότι θα αξιοποιηθεί ο παράγοντας Μάρκο Ρούμπιο. Ο αμερικανός ΥΠΕΞ επιδιώκεται να φθάσει στη Αθήνα έως το τέλος Μαρτίου για τον έκτο γύρο του Στρατηγικού Διαλόγου ΗΠΑ – Ελλάδας, αλλά πρωτίστως για να αρχίσουν να κινούνται οι διμερείς σχέσεις στη νέα τροχιά του απρόβλεπτου Τραμπ. Οι ομογενείς που θα συνοδεύουν τον Ρούμπιο θα ενημερωθούν και για το νέο σχέδιο επιστολικής ψήφου στις εθνικές κάλπες, αλλά η παρέμβαση αποσκοπεί περισσότερο σε εσωτερική κατανάλωση και σε ένα νέο στρίμωγμα της εγχώριας αντιπολίτευσης. Ο Μητσοτάκης περιμένει τον Ρούμπιο κυρίως επειδή ο Τραμπ μπορεί να αποδειχθεί ο «άγνωστος Χ» του 2026, περισσότερο από τον Τσίπρα, τον Σαμαρά ή την Καρυστιανού.
Νέο περιστατικό επίθεσης από λύκο καταγράφηκε στην Αττική και συγκεκριμένα στο Αιγάλεω, προκαλώντας έντονη ανησυχία στους κατοίκους της περιοχής.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το άγριο ζώο κατασπάραξε ένα αδέσποτο σκυλί, γεγονός που έχει θορυβήσει τους κατοίκους.
Το περιστατικό σημειώθηκε λίγες ημέρες μετά την εμφάνιση λύκου στην Πετρούπολη, η οποία είχε καταγραφεί σε βίντεο και είχε ήδη προκαλέσει ανησυχία για την παρουσία άγριων ζώων κοντά σε κατοικημένες περιοχές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η τοποθεσία της νέας επίθεσης, καθώς συνέβη σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από τον οικισμό της Αφαίας και κοντά σε σχολική μονάδα. Το γεγονός αυτό εντείνει τους φόβους για την ασφάλεια των κατοίκων και των μαθητών.
Αν και η παρουσία των λύκων θεωρείται κρίσιμη για τη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας, ο υπερπληθυσμός τους δημιουργεί προβλήματα στις παρυφές και εντός των πόλεων.
Το blackout στο FIR Αθηνών έφερε ξανά στη συζήτηση το ζήτημα της ασφάλειας των κρίσιμων υποδομών. Από το 2022 και κυρίως μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και την απειλή από τη Ρωσία για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, η συγκεκριμένη προτεραιότητα προσεγγίζεται κυρίως μέσα από το πλαίσιο των υβριδικών απειλών. Με χαρακτηριστικές περιπτώσεις τις κυβερνοεπιθέσεις σε συστήματα web check-in που επηρέασαν μεγάλα ευρωπαϊκά αεροδρόμια, τις υπερπτήσεις drones που οδήγησαν σε καθυστερήσεις και ακυρώσεις πτήσεων, αλλά και το blackout στην Ισπανία και στην Πορτογαλία.
Η στοχοποίηση των κρίσιμων υποδομών έχει καίρια θέση και στο πλαίσιο των πολεμικών συγκρούσεων, κάτι που είδαμε χαρακτηριστικά και πολλές φορές στον πόλεμο στην Ουκρανία. Οπως για παράδειγμα στις 25 Δεκεμβρίου 2024, όταν η Ρωσία εξαπέλυσε επίθεση με 78 πυραύλους και 106 drones εναντίον θερμοηλεκτρικών και υδροηλεκτρικών σταθμών σε διάφορες περιοχές της Ουκρανίας, προκαλώντας πρόβλημα ηλεκτροδότησης σε περισσότερους από 100.000 πολίτες. Αντίστοιχα, στα μέσα Νοεμβρίου 2025, η Ουκρανία πραγματοποίησε επιθέσεις με drones και πυραύλους σε πετρελαϊκές υποδομές της Ρωσίας στο Νοβοροσίσκ, προκαλώντας ζημιές σε δεξαμενές καυσίμων και εγκαταστάσεις φόρτωσης, οδηγώντας σε προσωρινή διακοπή των εξαγωγών πετρελαίου και άνοδο των τιμών του αργού πετρελαίου.
Η ίδια η ΕΕ, με αφορμή τη δολιοφθορά στους αγωγούς Nord Stream έτρεξε γρήγορα τις θεσμικές της πρωτοβουλίες, με αιχμή τις δίδυμες Οδηγίες CER – για την ανθεκτικότητα των κρίσιμων οντοτήτων – και NIS II – για ένα κοινό υψηλό επίπεδο κυβερνοασφάλειας στην Ενωση. Από αυτό το σημείο η φράση ανθεκτικότητα κρίσιμων οντοτήτων έχει γίνει mantra για όσους ασχολούνται με το ζήτημα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Τι περιλαμβάνει όμως αυτό το τεχνοκρατικό σχήμα;Ας ξεκινήσουμε με τη μετάβαση από την υποδομή στην οντότητα, η οποία δεν έγινε για λόγους εντυπωσιασμού, αλλά γιατί οι ευρωπαϊκές υποδομές και κυρίως τα δίκτυα, στην εποχή της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, έχουν γίνει περισσότερο διασυνδεδεμένες και αλληλεξαρτώμενες, γεγονός που τις καθιστά ισχυρότερες και αποτελεσματικότερες, αλλά και πιο ευάλωτες σε περίπτωση περιστατικού. Είναι σημαντικό πως οι υποδομές, εκτός από το φυσικό πεδίο, έχουν πλέον και ένα ξεκάθαρα ψηφιακό, κάτι που οδήγησε την ΕΕ στη μετάβαση στην έννοια κρίσιμες οντότητες.
Κρίσιμη λοιπόν είναι η οντότητα, δημόσια ή ιδιωτική, η οποία παρέχει μια υπηρεσία ή ένα αγαθό, καθοριστικής σημασίας για τη διατήρηση ζωτικών κοινωνικών λειτουργιών, οικονομικών δραστηριοτήτων, της δημόσιας υγείας και ασφάλειας ή του περιβάλλοντος. Ως εκ τούτου, η διακοπή λειτουργίας ή η καταστροφή μιας κρίσιμης οντότητας μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο για μια χώρα. Για παράδειγμα, κρίσιμες οντότητες στην περίπτωση της Ελλάδας είναι, μεταξύ άλλων, η ΔΕΗ, το Λιμάνι του Πειραιά, το Διεθνές Αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, η ΔΕΣΦΑ, η ΕΥΔΑΠ, η ΣΤΑΣΥ, η Helleniq Energy κ.ά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που η ΕΕ, αλλά και τα κράτη της Δύσης ασχολούνται με τις κρίσιμες υποδομές. Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ που βασίστηκαν στη χρήση αεροπλάνων ως όπλων των τρομοκρατών, αλλά και οι επιθέσεις της 11ης Μαρτίου 2004 στο σιδηροδρομικό δίκτυο της Μαδρίτης, έφεραν στη δημόσια συζήτηση, με τον πλέον δραματικό τρόπο, την ασφάλεια των μεταφορών. Σύντομα, τόσο η ΕΕ, όσο και οι ΗΠΑ, ενέταξαν την ασφάλεια των μεταφορών στο ευρύτερο πεδίο των κρίσιμων υποδομών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η ασφάλεια λοιπόν των κρίσιμων υποδομών είναι ένα από τα πλέον ραγδαία αναπτυσσόμενα πεδία της δημόσιας πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας και προστασίας, στο οποίο η ΕΕ έχει κάνει σημαντικά βήματα τα τελευταία χρόνια, καθώς εξέδωσε την πρώτη σχετική Οδηγία το 2008. Ωστόσο, δεν είναι μία εύκολη διαδικασία, καθώς προϋποθέτει την εμπλοκή και τη συνεργασία πολλών και διαφορετικών φορέων του Δημοσίου, αλλά και του ιδιωτικού τομέα. Είναι χαρακτηριστικό πως σε αρκετές περιπτώσεις πολλές χώρες δεν έχουν προσδιορίσει τις κρίσιμες υποδομές τους, ενώ και όπου αυτές έχουν προσδιοριστεί, υπάρχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των χωρών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Οι τρομοκρατικές επιθέσεις που συγκλόνισαν τα κράτη – μέλη της ΕΕ κατά την περίοδο 2015 – 2016, και ορισμένες εξ αυτών είχαν ως στόχο αεροδρόμια, μετρό και τρένα, κατέστησαν την προστασία των κρίσιμων υποδομών πρώτη προτεραιότητα. Η εξέλιξη όμως των απειλών, με την ραγδαία αύξηση των κινδύνων στον τομέα της κυβερνοασφάλειας και ο συνδυασμός τους με τις υβριδικές απειλές, αλλά και τη λεγόμενη «απειλή εκ των έσω» (insider threat), οδήγησαν και στη μετεξέλιξη του ευρωπαϊκού πλαισίου ασφάλειας των κρίσιμων υποδομών και η ΕΕ υιοθέτησε το πρόταγμα της ανθεκτικότητας.
Από το πιο στατικό σχήμα της προστασίας περάσαμε στον στόχο της ανθεκτικότητας, η οποία περιλαμβάνει και την προστασία και την οποία η ΕΕ ορίζει ως την ικανότητα μιας κρίσιμης οντότητας να προλαμβάνει, να προστατεύει, να αντιδρά, να αντιστέκεται, να μετριάζει, να απορροφά, να προσαρμόζεται και να ανακάμπτει από κάθε συμβάν που έχει τη δυνατότητα να διαταράξει σημαντικά ή που διαταράσσει την παροχή της βασικής υπηρεσίας της.
Η μετάβαση αυτή είναι λογική τόσο από την εξέλιξη των απειλών, αλλά και του υψηλού βαθμού διασύνδεσης και αλληλεξάρτησης λόγω των τεχνολογικών αλλαγών, όσο και από τις κρίσεις των τελευταίων ετών. Ο μηχανισμός διαχείρισης κρίσεων της ΕΕ έχει πλέον προσαρμοστεί στην πραγματικότητα των πολυκρίσεων, για αυτό και η Ενωση έχει συνολικά θέσει ως προτεραιότητα το δίπολο Ετοιμότητα (Readiness) και Ανθεκτικότητα (Resilience). Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως ο τομέας των κρίσιμων υποδομών είναι βασική προτεραιότητα σε όλες τις στρατηγικές στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας που δημοσίευσε η ΕΕ το 2025 (Λευκή Βίβλος για την Ευρωπαϊκή Αμυνα, Στρατηγική για την Ενωση Ετοιμότητας, Στρατηγική για την Εσωτερική Ασφάλεια), όσο και στο πλαίσιο του Προγράμματος SAFE.
Υβριδικές και άλλες απειλέςΗ πλέον πρόσφατη Στρατηγική της ΕΕ, αυτή για την Εσωτερική Ασφάλεια, παρέχει το πλέγμα των απειλών για την εσωτερική ασφάλεια, το οποίο αφορά και τις κρίσιμες οντότητες: υβριδικές απειλές και άλλες εχθρικές ενέργειες, Κυβερνοαπειλές και κυβερνοεπιθέσεις, Κακόβουλη χρήση των αναδυόμενων τεχνολογιών, «Οπλοποίηση» της Μετανάστευσης, Κακόβουλες παρεμβάσεις και εξαρτήσεις στις εφοδιαστικές αλυσίδες, Χημικές – Βιολογικές – Ραδιενεργές και Πυρηνικές (ΧΒΡΠ) απειλές, Σοβαρό και Οργανωμένο Εγκλημα, Βίαιος Εξτρεμισμός και Τρομοκρατία, Παραπληροφόρηση. Σε αυτές πρέπει να προσθέσουμε τις φυσικές καταστροφές και τα τεχνολογικά ατυχήματα, την ανθρώπινη αμέλεια και το σαμποτάζ εκ των έσω.
Ειδικότερα οι υβριδικές απειλές συνιστούν έναν από τους πλέον σύνθετους και δύσκολους κινδύνους για τις κρίσιμες υποδομές. Συνδυάζοντας κυβερνοεπιθέσεις, οικονομική πίεση, επιχειρήσεις παραπληροφόρησης και πράξεις φυσικής δολιοφθοράς, αξιοποιούν τόσο συγκαλυμμένες όσο και ανοικτές μεθόδους με στόχο την αποσταθεροποίηση. Εκμεταλλευόμενες τη βαθιά διασύνδεση βασικών συστημάτων – όπως η ενέργεια, η ύδρευση, το χρηματοπιστωτικό σύστημα και οι μεταφορές – επιδιώκουν να υπονομεύσουν την κοινωνική εμπιστοσύνη, λειτουργώντας συστηματικά κάτω από το πλαίσιο της παραδοσιακής πολεμικής σύγκρουσης. Οι ενέργειες αυτές, δύσκολα ανιχνεύσιμες και ακόμη δυσκολότερα αποδιδόμενες ως προς την ευθύνη, αξιοποιούν ψηφιακές ευπάθειες και αδυναμίες στις εφοδιαστικές αλυσίδες για την πρόκληση στρατηγικής αποδιοργάνωσης, με άμεσες επιπτώσεις στη λειτουργία κρίσιμων υπηρεσιών και στη συνολική ανθεκτικότητα των κρατών.
Οι υβριδικές απειλές εκδηλώνονται μέσα από έναν συνδυασμό συμπληρωματικών εργαλείων και πρακτικών, τα οποία ενισχύουν αμοιβαία τον αντίκτυπό τους. Κεντρικό ρόλο διαδραματίζουν οι κυβερνοεπιθέσεις, που στοχεύουν τόσο τα πληροφοριακά συστήματα όσο και τα συστήματα επιχειρησιακής τεχνολογίας σε κρίσιμους τομείς, όπως τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας νερού και οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες.
Παράλληλα, η οικονομική εξαναγκαστική πίεση αξιοποιεί διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες ή χρηματοοικονομικά εργαλεία με στόχο την αποδυνάμωση της ανθεκτικότητας των υποδομών. Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο πληροφοριακός πόλεμος μέσω της συστηματικής διασποράς παραπληροφόρησης που διαβρώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών και επηρεάζει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Τέλος, η φυσική δολιοφθορά, όπως άμεσες επιθέσεις σε κρίσιμες εγκαταστάσεις ή παρεμβάσεις σε θαλάσσιες υποδομές, συχνά συνδυάζεται με κυβερνοτακτικές, πολλαπλασιάζοντας τον αποσταθεροποιητικό της αντίκτυπο.
Στο στόχαστρο των υβριδικών απειλών βρίσκονται καίριοι τομείς που στηρίζουν την ομαλή λειτουργία της κοινωνίας και της οικονομίας. Ιδιαίτερη σημασία έχει ο ενεργειακός τομέας, με τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας και τους αγωγούς να αποτελούν κρίσιμα σημεία υψηλής ευπάθειας. Αντίστοιχα, οι υποδομές ύδρευσης και αποχέτευσης, όπως οι μονάδες επεξεργασίας και τα δίκτυα διανομής, αποτελούν δυνητικούς στόχους με άμεσες επιπτώσεις στη δημόσια υγεία.
Ο τομέας της υγείας, και ειδικότερα τα νοσοκομεία και τα ψηφιακά αρχεία υγείας, έχει αναδειχθεί σε προνομιακό πεδίο επιθέσεων, λόγω της ζωτικής σημασίας και της αυξημένης ψηφιακής εξάρτησής του. Παράλληλα, ο χρηματοπιστωτικός τομέας, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων πληρωμών, βρίσκεται στο επίκεντρο απειλών που μπορούν να κλονίσουν την οικονομική σταθερότητα. Σημαντικούς κινδύνους αντιμετωπίζουν επίσης οι μεταφορές, τόσο στον αέρα όσο και στη θάλασσα και στην ξηρά, καθώς και οι ψηφιακές υποδομές, όπως τα δίκτυα επικοινωνιών και οι υπηρεσίες υπολογιστικού νέφους, οι οποίες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της σύγχρονης διασυνδεδεμένης οικονομίας.
Πόσο προετοιμασμένη είναι η Ελλάδα;Η Ελλάδα είναι μια χώρα που έχει για χρόνια παρουσιάσει υστέρηση στο ζήτημα των κρίσιμων υποδομών, κυρίως στην εκπόνηση μιας ολιστικής εθνικής πολιτικής και στον ορισμό ενός κεντρικού σημείου ευθύνης και ελέγχου. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια βήματα για την ενίσχυση της ασφάλειας, κυρίως στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών, αλλά και των ψηφιακών υποδομών, κυρίως από το 2020 και μετά. Σημαντικό ρόλο σε αυτή την προετοιμασία διαδραμάτισε το Κέντρο Μελετών Ασφάλειας (ΚΕΜΕΑ) του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, το οποίο έχει υλοποιήσει σειρά εκπαιδεύσεων και ασκήσεων, με τη συμμετοχή στελεχών από τις ίδιες τις κρίσιμες υποδομές. Μια διαδικασία που συνέβαλε καθοριστικά στο να καλλιεργηθεί μια κουλτούρα ασφάλειας, η οποία είναι ιδιαιτέρως σημαντική για την εφαρμογή του νέου πλαισίου που θέτει η Οδηγία CER.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα είναι μια από τις λίγες χώρες που ενσωμάτωσαν πλήρως την Οδηγία για την Ανθεκτικότητα των Κρίσιμων Οντοτήτων με τον Νόμο 5236 που ψηφίστηκε τον Οκτώβριο του 2025. Σύμφωνα με τον Νόμο, η αρμοδιότητα της ανθεκτικότητας των κρίσιμων οντοτήτων ανήκει στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, όπου και ιδρύθηκε μια νέα Γενική Γραμματεία με κύρια αποστολή την προστασία των κρίσιμων οντοτήτων.
Οι αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας περιλαμβάνουν τη σύνταξη Εθνικής Στρατηγικής και αξιολόγησης κινδύνων, τον προσδιορισμό των κρίσιμων οντοτήτων, την εποπτεία εφαρμογής του Νόμου από τις κρίσιμες οντότητες, τη συνδρομή προς τις οντότητες σε εκπαιδευτικό και συμβουλευτικό επίπεδο, τον καθορισμό των υποχρεώσεων τους και τη θέσπιση μέτρων για επίτευξη υψηλού επιπέδου ανθεκτικότητας και όπου χρειάζεται την επιβολή κυρώσεων. Είναι η πρώτη φορά που η χώρα αποκτά ένα ολιστικό και συνεκτικό θεσμικό πλαίσιο για μια τόσο περίπλοκη και κρίσιμη δημόσια πολιτική, όπως είναι αυτή της ανθεκτικότητας των κρίσιμων οντοτήτων.
Ο σχεδιασμός πολιτικής για την ανθεκτικότητα των κρίσιμων οντοτήτων είναι μια δύσκολη και απαιτητική άσκηση που πρέπει, μεταξύ άλλων, να περιλαμβάνει τον καθορισμό των εθνικών κρίσιμων υποδομών ανά τομέα ακολουθώντας τη λογική της Οδηγίας CER, τη δημιουργία ψηφιακής εθνικής βάσης δεδομένων, τον καθορισμό εθνικών standards ασφάλειας υποδομών και διαδικασιών ελέγχου και πιστοποίησης της εφαρμογής τους, τις συνέργειες με την ακαδημαϊκή και την ερευνητική κοινότητα, τόσο για την ανάδειξη μελλοντικών τάσεων, όσο και για τον καλύτερο σχεδιασμό ασφάλειας, την αξιοποίηση μεθοδολογιών foresight για τις μελέτες επικινδυνότητας, τη χρήση νέων τεχνολογικών εργαλείων και συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης για την ενίσχυση της ασφάλειας και την αποτροπή των κινδύνων και τέλος την ενίσχυση των συνεργειών δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.
Ο Τριαντάφυλλος Καρατράντος, δρ Ευρωπαϊκής Ασφάλειας και Νέων Απειλών, είναι επιστημονικός συνεργάτης ΕΛΙΑΜΕΠ
Η εφαρμογή της επιστολικής ψήφου στις πρόσφατες ευρωεκλογές ήταν μια από τις μεγαλύτερες θεσμικές παρεμβάσεις των τελευταίων ετών για την ενίσχυση της συμμετοχής στη κορυφαία δημοκρατική διαδικασία. Για πρώτη φορά η ελληνική Πολιτεία, έδωσε τη δυνατότητα σε κάθε έναν εκλογέα που το επιθυμεί να μπορεί να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα με έναν σύγχρονο, ασφαλή και λειτουργικό τρόπο.
Το σύστημα της επιστολικής ψήφου σχεδιάστηκε με βασική προτεραιότητα την αξιοπιστία, τη μυστικότητα και τη διαφάνεια της εκλογικής διαδικασίας. Μέσα από συγκεκριμένες δικλίδες ασφαλείας, πιστοποιημένες διαδικασίες ταυτοποίησης και αυστηρά χρονοδιαγράμματα, διασφαλίζεται ότι η ψήφος παραμένει προσωπική, μυστική και αδιάβλητη. Παράλληλα, αξιοποιήθηκε η διεθνής εμπειρία, καθώς η επιστολική ψήφος εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες σε πολλές ευρωπαϊκές και ανεπτυγμένες δημοκρατίες με αποδεδειγμένη επιτυχία.
Τώρα είναι η ώρα για το επόμενο μεγάλο βήμα: Την καθιέρωση της επιστολικής ψήφου για τους εκτός επικρατείας εκλογείς και για τις εθνικές εκλογές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η ελληνική διασπορά αριθμεί εκατοντάδες χιλιάδες εκλογείς, οι οποίοι μέχρι σήμερα είτε αδυνατούσαν να ψηφίσουν είτε αντιμετώπιζαν σοβαρά εμπόδια, όπως μεγάλες αποστάσεις από εκλογικά τμήματα, υψηλό κόστος μετακίνησης και περιορισμένες δυνατότητες συμμετοχής. Η επιστολική ψήφος έρχεται να άρει αυτές τις ανισότητες, κατοχυρώνοντας στην πράξη την αρχή της καθολικότητας της ψήφου και ενισχύοντας τον ενεργό δεσμό των αποδήμων με την πατρίδα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η άρση των περιορισμών (διαμονή 2 ετών στην Ελλάδα τα τελευταία 35 έτη και υποβολή φορολογικής δήλωσης) που ψήφισε με μεγάλη πλειοψηφία η Βουλή μετά τις εκλογές του 2023, διευκολύνει, σαφώς, τους εκλογείς αλλά δεν εγγυάται ότι θα μπορούν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα κοντά στον τόπο κατοικίας, αποφεύγοντας μεγάλες και κοστοβόρες μετακινήσεις, καθώς χρειάζονται τουλάχιστον 40 εκλογείς για να συσταθεί εκλογικό τμήμα σε κοντινή απόσταση, προκειμένου να διασφαλιστεί η μυστικότητα της ψήφου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στις εθνικές εκλογές του Ιουνίου του 2023, 17.365 εκλογείς εκτός της ελληνικής επικράτειας άσκησαν το εκλογικό τους δικαίωμα, με τον αριθμό αυτό να διπλασιάζεται στις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2024 (36.645 εκλογείς εκτός επικράτειας) με την εφαρμογή της επιστολικής ψήφου. Συγκρίνοντας δε τον αριθμό των ψηφισάντων των ευρωεκλογών του 2024 με την αντίστοιχη εκλογική αναμέτρηση του 2019, ο αριθμός ήταν υπερτριπλάσιος (36.645 εκλογείς το 2024 – 11.792 εκλογείς το 2019).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στο πλαίσιο αυτό, και έχοντας την πρόσφατη εμπειρία, όλα τα κόμματα θα κληθούν να τοποθετηθούν υπεύθυνα, όχι απέναντι στην πρόταση της κυβέρνησης, αλλά απέναντι σε κάθε έναν εκλογέα που βρίσκεται στο εξωτερικό και θέλει να συμμετάσχει ενεργά για την ανάδειξη της Βουλής της πατρίδας του. Αυτό άλλωστε επιτάσσει και το Σύνταγμα, επιφυλάσσοντας ειδική αυξημένη πλειοψηφία των 2/3 των βουλευτών προκειμένου να γίνει αυτή η σημαντική μεταρρύθμιση πραγματικότητα. Και βεβαίως, κάθε πρόταση που μπορεί να ενισχύσει την όλη διαδικασία είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτη.
Σε τελική ανάλυση, η επιστολική ψήφος για τους εκτός επικρατείας εκλογείς δεν είναι απλώς μια τεχνική αλλαγή. Είναι μια βαθιά δημοκρατική τομή, που ενισχύει την ισότητα, τη συμμετοχή και την εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Είναι ένα μήνυμα ότι η ελληνική Δημοκρατία εξελίσσεται, ακούει και συμπεριλαμβάνει όλους τους πολίτες της, όπου κι αν αυτοί ζουν.
Ο Θοδωρής Λιβάνιος είναι υπουργός Εσωτερικών«Ηρθε στην πόλη νέος σερίφης», είχε προειδοποιήσει τους Ευρωπαίους ο αντιπρόεδρος Βανς, τον περασμένο Φεβρουάριο, στις πρώτες μέρες της δεύτερης θητείας Τραμπ. Η ομιλία του στο Μόναχο είχε σοκάρει το ακροατήριο. «Ηταν η στιγμή που τα θεμέλια των διατλαντικών σχέσεων, οι κοινές αξίες και ο αμοιβαίος σεβασμός, έγιναν κομμάτια και θρύψαλα», είχε αποφανθεί ένας από τους ακροατές, καθηγητής στο ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας.
Ο Βανς τα είχε πει καθαρά: Η Ευρώπη θα αναλάβει μόνη, από εδώ και πέρα, την ευθύνη και το κόστος της ασφάλειάς της. Η Ουάσιγκτον δεν συμμερίζεται την εκτίμηση των Ευρωπαίων περί «ρωσικού κινδύνου» ούτε αντιμετωπίζει τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ως υπαρξιακή απειλή, όπως οι Ευρωπαίοι. Και στα εσωτερικά μέτωπα των ευρωπαϊκών χωρών, οι συμπάθειές της βρίσκονται σαφώς προς τη μεριά εκείνων των πολιτικών δυνάμεων, που οι φιλελεύθερες ευρωπαϊκές ελίτ θεωρούν «κίνδυνο για τη δημοκρατία» ή «μακρύ χέρι της Μόσχας».
Μερικούς μήνες αργότερα, το πνεύμα εκείνης της ομιλίας αποτυπώθηκε στο επίσημο κείμενο της νέας Στρατηγικής Εθνικής Ασφαλείας. Η Ευρώπη περιγράφεται εδώ ως μια πολιτική οντότητα σε παρακμή, χωρίς ταυτότητα και αυτοπεποίθηση, που κινδυνεύει με «πολιτισμικό αφανισμό» και που απειλείται από τη μετανάστευση και όχι από τη Ρωσία, με την οποία αντιθέτως «πρέπει να αποκαταστήσει μια σχέση στρατηγικής σταθερότητας». Οι ΗΠΑ αποσύρονται από την Ευρώπη. Οι ΗΠΑ αποσύρονται, επίσης, από τη διεθνή έννομη τάξη που οι ίδιες έχτισαν στον μεταπολεμικό κόσμο. Το εθνικό (ή ακόμη στενότερο) οικονομικό συμφέρον προηγείται κάθε άλλης πολιτικής, πολύ περισσότερο αξιακής, προτεραιότητας. Η απόλυτη κυριαρχία στο δυτικό ημισφαίριο είναι η πρώτη τους έγνοια. Και, κατά τα άλλα, οι ισορροπίες στον κόσμο θα ρυθμίζονται μέσω της παλιάς, δοκιμασμένης (και πληρωμένης με ποταμούς αίματος) λογικής των μεγάλων δυνάμεων και των σφαιρών επιρροής τους. Με τις περιφερειακές ισορροπίες να ανατίθενται σε τοπικούς υπεργολάβους, «regional champions». Η Τουρκία μνημονεύεται στο κείμενο ως ένας εξ αυτών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Από τη δημοσίευση της νέας στρατηγικής μέχρι τη στρατιωτική επιχείρηση στη Βενεζουέλα μεσολάβησε μόλις ένας μήνας. Είναι σαν ο κόσμος να έχει μπει στον Μεγάλο Επιταχυντή. Και το νέο δόγμα παρουσιάζεται τώρα γυμνό, αφτιασίδωτο. Ο πρόεδρος διατάζει (και παρακολουθεί, όπως είπε, ως τηλεοπτικό σόου) μια στρατιωτική επιχείρηση σε μια ξένη χώρα, χωρίς να ενδιαφέρεται για μια, προσχηματική έστω, συμμόρφωση με κάτι που να μοιάζει με διεθνή νομιμότητα. Δεν επικαλείται καν, όπως άλλοτε, υποκριτικά έστω, την αποκατάσταση μιας κάποιας δημοκρατίας στη χώρα αυτή. Επιβάλει, απλώς, έναν αμερικανικό έλεγχο, με όρους προτεκτοράτου και για «όσο χρειαστεί», επί της Βενεζουέλας και των πολύτιμων πόρων της. Και να παίρνει σειρά η Κολομβία…
Η Ευρώπη παρακολούθησε την επιχείρηση στο Καράκας ως αμέτοχος, μα έντρομος θεατής. Τη διάβασε ως άμεση απειλή και αντέδρασε ζεματισμένη, με μισόλογα. Αν ο φόβος ήταν η εξήγηση των πρώτων ευρωπαϊκών αντιδράσεων και δηλώσεων του τύπου «δεν είναι η ώρα να εξετάσουμε τη διεθνή νομιμότητα των ενεργειών», ο φόβος δεν ήταν αδικαιολόγητος. Οι επινίκιες δηλώσεις του προέδρου συνοδεύτηκαν από την επανάληψη της αξίωσής του επί της Γροιλανδίας, οι πολίτες της οποίας έχουν, ωστόσο, ευρωπαϊκά διαβατήρια. Η Γροιλανδία, είπε, μου είναι απαραίτητη. Και θα την αποκτήσω, με το καλό ή με το άγριο, με τη διπλωματία και λίγα δολάρια ή με τα όπλα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ο,τι είχε αναγγελθεί πέρυσι στο Μόναχο πραγματοποιείται τώρα μπροστά στα μάτια μας, ως μια δραματική αλλαγή ιστορικής εποχής. Αυτό που επί επτά δεκαετίες ήταν μια «δυτική συμμαχία» μεταμορφώνεται ραγδαία σε μια αμερικανική ηγεμονία, όπου οι άλλοτε ισότιμοι (ή περίπου) σύμμαχοι αντιμετωπίζονται ως υποτελείς. Πρέπει να υποτάσσονται σε όσα η δύναμη της Ουάσιγκτον επιτρέπει και η δική τους αδυναμία επιβάλει. Είναι σαν να ξαναδιαβάζουμε σελίδες του Θουκυδίδη. Σαν η αμερικανική αξίωση επί της Γροιλανδίας να είναι το σύγχρονο αντίστοιχο της μεταφοράς του συμμαχικού ταμείου από τη Δήλο στην Ακρόπολη των Αθηνών, που συμβόλισε τη μετατροπή της συμμαχίας της Δήλου σε αθηναϊκή ηγεμονία. Σαν να επαναλαμβάνεται, σιωπηρά, μεταξύ Αμερικανών και Ευρωπαίων μια παραλλαγή εκείνου του περίφημου διαλόγου περί δύναμης και δικαίου, μεταξύ των Μηλίων και των Αθηναίων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Μα αν διαβάσουμε λίγο πιο προσεκτικά τον Θουκυδίδη, θα βρούμε κάτι περισσότερο από ανατριχιαστικές αναλογίες. Θα βρούμε, για παράδειγμα, ένα ενδιαφέρον και προφητικό μάθημα για τους Ευρωπαίους. Την ευθύνη για τη μετατροπή της συμμαχίας σε ηγεμονία ο Θουκυδίδης την απέδιδε στους συμμάχους τους ίδιους προπάντων. «Επειδή αντιμετώπιζαν απρόθυμα τη στρατιωτική υπηρεσία», γράφει, προτιμούσαν να δίνουν χρήματα αντί να διαθέτουν πλοία, κι έτσι δυνάμωναν την ηγεμονική Αθήνα και οι ίδιοι, όταν ερχόταν η ώρα να εξεγερθούν, βρίσκονταν υπαιτίως αδύναμοι. Προλαβαίνουν οι Ευρωπαίοι να αλλάξουν τη μοίρα τους; Να διεκδικήσουν την ισχύ μέσω της ενότητάς τους;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Θα βρούμε, επίσης, ένα χρήσιμο μάθημα και για την Αμερική την ίδια. Το καταγράφει ένας ελβετός μελετητής του Θουκυδίδη (τον μνημονεύει στη δικής του επιμέλειας έκδοση της Ιστορίας ο Σκουτερόπουλος). Η πηγή όλων των κακών και των συμφορών που βρήκαν την Αθήνα – υποστηρίζει – η αιτία του εκφυλισμού της πόλης ήταν «η απόπειρα μιας δημοκρατικής πολιτείας να εγκαθιδρύσει αυτοκρατορία». Οι αυτοκρατορίες δεν διευθύνονται εύκολα από μια δημοκρατία, ταιριάζουν καλύτερα σε ολιγαρχικά καθεστώτα. Η Αθήνα πλήρωσε τη «σπουδαρχία» της, την οποία εκμεταλλεύθηκαν οι δημαγωγοί. Μα κάτι ανάλογο δεν συμβαίνει τώρα στο εσωτερικό της Αμερικής; Η εσωτερική της πολιτική κατάσταση δεν εξελίσσεται ως συνέχεια της εξωτερικής της πολιτικής, δεν εσωτερικεύει το επιθετικό δόγμα ισχύος, το «δόγμα Μονρόε»; Προλαβαίνει, άραγε, η αμερικανική Δημοκρατία να προλάβει τον εκφυλισμό της, πριν να είναι αργά;
Ας ελπίσουμε ότι κάποιοι, τόσο στην ευρωπαϊκή όσο και στην αμερικανική όχθη του Ατλαντικού, θα προλάβουν να ρίξουν εγκαίρως μια δεύτερη ματιά στον Θουκυδίδη τους. Κι εμείς εδώ, επίσης…
Το 1979, η ελληνική Αριστερά πανηγύριζε, συντονιζόμενη με ένα παγκόσμιο κλίμα που για καιρό κρατούσε την ανάσα του για το Ιράν. Η ηγεσία του σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλεβί καταγγελλόταν για αυταρχισμό και τα κινήματα στη χώρα είχαν συντονιστεί για την ανατροπή του. Πιο ισχυροί ήταν οι ισλαμιστές, αλλά μαζί τους ήταν και το Κομμουνιστικό Κόμμα – και όλοι τους είχαν την υποστήριξη της δημοκρατικής Δύσης. Κάποια στιγμή, τον Φεβρουάριο του 1979, και αφού ο σάχης εκδιώχθηκε, ο θρησκευτικός ηγέτης αγιατολάχ Χομεϊνί, εξόριστος έως τότε στο Παρίσι, μπήκε με την ωραία ιερατική στολή του σε ένα αεροπλάνο που του παραχώρησε το γαλλικό κράτος και έφτασε στην Τεχεράνη, όπου ανέλαβε εκτός από τη θρησκευτική και την πολιτική ηγεσία της χώρας. Και τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς, με δημοψήφισμα, το Ιράν ανακηρύχθηκε επίσημα Ισλαμική Δημοκρατία, σηματοδοτώντας μια ριζική αλλαγή στο πολιτικό σύστημα και στον διεθνή προσανατολισμό της χώρας.
Το δημοψήφισμα ήταν αναμφίβολα δημοκρατικό. Αλλά το καθεστώς που προέκυψε δεν ήταν. Το αντίθετο. Πολύ γρήγορα, το Ιράν βυθίστηκε στο σκοτάδι του θρησκευτικού συντηρητισμού. Από τους πρώτους που την πλήρωσαν ήταν οι κομμουνιστές. Μαζί, την πλήρωσαν και οι γυναίκες. Επιβλήθηκε ο νόμος της σαρίας, η ελευθερία έκφρασης ποινικοποιήθηκε, οι μειονότητες κάθε είδους τέθηκαν σε διωγμό. Στο μεταξύ, οι κυρώσεις, η κρατικοποίηση και ο ιδεολογικός έλεγχος της οικονομίας επιβάρυναν την ανάπτυξη και αύξησαν τις κοινωνικές ανισότητες.
Το Ιράν έγινε η χώρα πρότυπο του ισλαμισμού. Διαμορφώθηκε ένα ιδιαίτερο, ανθεκτικό αλλά συγκρουσιακό πολιτικό μοντέλο, με βαθιές κοινωνικές και γεωπολιτικές συνέπειες που συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Το Ιράν εξήγαγε ισλαμιστική επανάσταση. Αλλ’ ο αντιδυτικισμός και ο αντιαμερικανισμός οδήγησαν τη χώρα σε διεθνή απομόνωση. Εγινε το κέντρο του ισλαμιστικού εξτρεμισμού, καλλιεργώντας την απόλυτη έχθρα με το Ισραήλ και διαδίδοντας τον αντισημιτισμό, που σε πολιτικοστρατιωτικό επίπεδο ανέλαβαν να τον συντηρούν αντιπρόσωποί του στη Μέση Ανατολή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ολα καλά – αλλά πόση θρησκευτική καταπίεση να αντέξουν λαοί που μπορούν να κάνουν τις συγκρίσεις, με τον εαυτό τους στο παρελθόν και με τον κόσμο, που είναι πιο κοντά μας σήμερα μέσω του Διαδικτύου, όσος έλεγχος κι αν επιβληθεί στη χρήση του; Τα τελευταία χρόνια, το καθεστώς του Ιράν αντιμετωπίζει συστηματικά κινήματα χειραφέτησης και διεκδίκησης ελευθεριών. Η πρόσφατη συντριβή των αντιπροσώπων του από το Ισραήλ απομυθοποίησε και στο εσωτερικό τη δυναμική του αυταρχικού καθεστώτος. Το πλήγμα στην πυρηνική μυθολογία του καθεστώτος από την Αμερική απέδειξε ότι ο μηχανισμός επιβολής δεν είναι άτρωτος. Κι όταν, μαζί με τις όποιες κοινωνικές σταθερές κατέρρευσε και το νόμισμα, ο κόσμος βγήκε στους δρόμους. Και αξιώνει την αποχώρηση των μουλάδων.
Τις τελευταίες ημέρες, οι πολίτες διαδηλώνουν σε όλη τη χώρα. Αν και η πληροφόρηση δεν είναι εύκολη, μαθαίνουμε για δεκάδες νεκρούς. Σε άλλες συνθήκες, ο προοδευτισμός της Δύσης θα ήταν στους δρόμους, σε εκδηλώσεις συμπαράστασης. Στην περίπτωση του Ιράν, δεν είναι. Η εξέγερση του λαού στο Ιράν πηγαίνει κόντρα στα αφηγήματα του προοδευτισμού, επειδή είναι μια εξέγερση παλινόρθωσης ενός φιλοδυτικού μοντέλου – κι αυτό δεν μπορεί να το αντέξει ο προοδευτισμός.
Γι’ αυτό και αντιμετωπίζει την εξέγερση στο Ιράν με τη σιωπή του. Μια ηχηρή σιωπή που απομυθοποιεί. Και εκθέτει.
Η κυρία Καρυστιανού μήπως βιάστηκε να προχωρήσει; Θα αντέξει μέχρι τις εκλογές την προφανή και πολλαπλή φθορά που θα υποστεί; Γιατί ο χώρος της πολιτικής, πέραν των ιδεολογικών επικλήσεων (ή άλλοθι), είναι επαγγελματικά σκληρός και εξόχως ανταγωνιστικός. Διεκδικείς ένα τμήμα του εκλογικού σώματος; Τότε τους έχεις όλους «απέναντι». Ακόμα και την κυβέρνηση που αυτή τη στιγμή είναι η πιο ωφελημένη από την κάθοδο, αφού η κυρία Καρυστιανού θα αποδυναμώσει ή συμπιέσει κυρίως τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Είχα δημοσιεύσει στα «ΝΕΑ» (20-12-2025), όπως και αναπτύξει τηλεοπτικά (One channel), ένα σενάριο με κέντρο το εικαζόμενο (τότε) κόμμα της κυρίας Καρυστιανού και τις αναταράξεις που, δυνητικά, θα προκαλούσε. Περίπου έτσι εξελίσσονται τα πράγματα. Σήμερα όμως είναι όλα πιο ευδιάκριτα και συγχρόνως πιο αμφίσημα. Οχι γιατί (σχεδόν) αναγγέλθηκε το κόμμα και αχνοφαίνονται οι επιπτώσεις στους υπολοίπους, όσο για τον μακρύ χρόνο που υπολείπεται μέχρι τις εκλογές.
Η κυρία Καρυστιανού θα χρειαστεί στοιχειωδώς οργανωμένη βάση ή έστω δικτύωση, θα χρειαστεί συγκρότηση πολιτικών θέσεων επί ενός μεγάλου φάσματος θεμάτων, θα χρειαστεί στελέχη, θα πρέπει να αποκρούσει τα διάφορα «λαμόγια» που θα σπεύσουν να την πατρονάρουν και να τη χρησιμοποιήσουν ως όχημα της δικής τους ανέλιξης (μέχρι να την εξαντλήσουν και εγκαταλείψουν). Η κυρία Καρυστιανού, αν και ταλαντούχα, δεν έχει πολιτική εμπειρία, απόδειξη ότι προκειμένου να υπογραμμίσει τη διαφορά της από τους υπόλοιπους, σχεδόν τους κατήγγειλε, ακόμα κι αυτούς που (έστω για λόγους πολιτικής τακτικής) την υπερασπίστηκαν. Απέκλεισε ως συνομιλητή της τον Τσίπρα, προφανώς ακούγοντας εισηγήσεις ότι ο τελευταίος «αποτελεί έναν βασικό ανταγωνιστή της». Ξεκίνησε δηλαδή πάνω σε μια αντικοινοβουλευτική φόρμα, όπου η διαφορά δεν εκφράζεται με θέσεις αλλά με αποκλεισμούς, σε κάθε περίπτωση, αποκαθηλωτικούς, όλων των δομών της κοινοβουλευτικής δημοκρατικής σύμβασης που υπέγραψε η χώρα αμέσως μετά την πτώση της χούντας.
Κατά τον χρόνο μέχρι τις εκλογές, θα χρειαστεί να εκπλήσσει συνέχεια, να βρίσκεται στην επικαιρότητα, χωρίς πια τη σεβάσμια εσθήτα της μητέρας και αγωνίστριας, χωρίς τη συσπείρωση των μέχρι σήμερα συνοδοιπόρων. Θα έχει τον ρόλο της ενεργού πολιτικού. Αν δεν μπορέσει να δημιουργήσει μια στοιχειώδη οργανωτική δομή ή έστω μια οργανωμένη σοσιαλμιντιακή δομή, θα την κατασπαράζουν. Θα δέχεται συγχρόνως επιθέσεις από θιγομένους και πιέσεις από εποφθαλμιούντες που θα τη θέλουν ως όχημα (ήδη έχει συμβεί). Οταν έχουν ρεύμα τέτοια προσωποκεντρικά διαβήματα, παρουσιάζονται, συχνά, ως εκπρόσωποι πρόθυμα πρόσωπα σε αστικές συνοικίες και επαρχίες (που ονειρεύονται επιτέλους την άνοδο στην επουράνια σφαίρα της πολιτικής), αλλά, μη έχοντας ιδεολογικούς μηχανισμούς και ψυχικούς δεσμούς μεταξύ τους, συνήθως απομακρύνονται (όταν π.χ. δεν επιλεγούν ως υποψήφιοι του κόμματος) ή, το συνηθέστερο, μαλώνουν μεταξύ τους. Η έρημος που θα διανύσει με ανταγωνιστές τον χώρο επιρροής του Αλέξη Τσίπρα, τα αριστερά κόμματα και τις ομάδες, την Πλεύση Ελευθερίας, τον χώρο των παρυφών του ΠΑΣΟΚ, αλλά και της «αντισυστημικής» Δεξιάς, θα είναι μεγάλη. Πιθανά λάθη της θα μεγεθύνονται μιντιακά, με βίαιες προσωπικές, σοσιαλμιντιακές επιθέσεις. Τόσο οι επιθέσεις όσο και οι αγιογραφικοί εκθειασμοί αποκλίνουν από την ψύχραιμη ορθολογική σκέψη και δεν διαμορφώνουν δεσμούς πολιτικού βάθους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι επόμενες δημοσκοπήσεις, ιδίως η χαρτογράφηση του κοινού που συλλέγει (και κυρίως από πού αυτό αφαιρείται), θα δείξουν (και εξηγήσουν) τους επιτιθέμενους. Ενώ φαίνεται ότι αποσταθεροποιεί το πολιτικό σύστημα, στην πραγματικότητα, προσφέροντας ανασφάλεια, μάλλον σταθεροποιεί. Η ορμητική λαϊκή ανάθεση συχνά ακολουθείται από την εύκολη (και εκδικητική) απο-επένδυση.
Ο Δημήτρης Σεβαστάκης είναι ζωγράφος και καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠΜε μόλις 30 λέξεις παραδέχτηκε ευθέως πως φτιάχνει κόμμα. Βέβαια, πάλι δεν ξεκαθάρισε αν θα ηγηθεί η ίδια. Προτίμησε την ευκολία ενός εύηχου κλισέ. «Ο λαός θα δείξει τον ηγέτη», απάντησε τη Δευτέρα στη σχετική ερώτηση, αποφεύγοντας να εξηγήσει με ποιον ακριβώς τρόπο θα εκφραστεί η εν λόγω λαϊκή βούληση. Ο επικεφαλής του πολιτικού εγχειρήματος που κομίζει η Μαρία Καρυστιανού θα αναδειχθεί μέσα «από όλες τις διαδικασίες», αφού το έθνος ακολουθήσει «αυτό που λέει το μέσα του».
Κάποιοι ισχυρίζονται ότι η μέχρι τώρα αναποφασιστικότητά της είναι η εύλογη αντίδραση οποιουδήποτε αντιλαμβάνεται πως η αρένα στην οποία ετοιμάζεται να μπει είναι σχεδιασμένη για θηριομαχίες. Αλλοι διακρίνουν δυσκολία επιλογής ιδεολογικού χώρου. Τη διακρίνουν γιατί θυμούνται ότι πάγωσαν οι θερμές της σχέσεις με την Κωνσταντοπούλου, ακούνε για μια γερόντισσα κάτοχο της αραμαϊκής γλώσσας και παρακολουθούν έναν άλλοτε γαλάζιο, αυτοστηνόμενο ως ειδήμονα πολιτικού σχεδιασμού, να της δίνει συμβουλές πολιτεύεσθαι ή να την απαξιώνει ως «αυταρχική».
Κι όμως, η πρόεδρος του Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος συμπεριφέρεται ήδη σαν επαγγελματίας της πολιτικής. Πλέον, δεν έχει γνώμη μόνο για το κράτος δικαίου. Ούτε μιλάει αποκλειστικά για τα Τέμπη. Φωτογραφίζεται στα αγροτικά μπλόκα. Συναντάει αποφοίτους ανώτερων στρατιωτικών σχολών και χαρακτηρίζει ον κάμερα το πολυνομοσχέδιο του Πενταγώνου «υποβάθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων». Φέρεται να προσεγγίζει επώνυμους για να τους ζητήσει να πάρουν μέρος στον αγώνα της. Γράφει υψηλότερα ποσοστά από κάθε πολιτικό αρχηγό στον δημοσκοπικό δείκτη δημοφιλίας – και φυσικά όχι μόνο βραχυκυκλώνει τον πρώην πρωθυπουργό που επιθυμεί να επιστρέψει στην ενεργό δράση σαν σωτήρας της προοδευτικής αντιπολίτευσης, αλλά αγχώνει και κάθε πολιτικό φορέα που ποντάρει στον καταγγελτικό λόγο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τα νούμερα που πιάνει στα γκάλοπ το δυνητικό της κόμμα εκλαμβάνονται σαν ντοκουμέντα της γοητείας που εκείνη ασκεί σε όποιους την έχουν δει πάνω σε κάποιο πόντιουμ. Παρότι δεν έχει ψηθεί σε κομματική κουζίνα, έχει μάθει πια να δίνει στο ακροατήριο που αναζητεί αντισυστημικές εναλλακτικές αυτό που θέλει. Σηκώνει το λάβαρο κατά των ιδιωτικοποιήσεων, φωνάζοντας ότι η χώρα δεν είναι επιχείρηση.
Και από την ανάποδηΔηλώνει γνώστρια των προβλημάτων της οικονομίας γιατί διαβάζει ξένα δημοσιεύματα και ταυτόχρονα βλέπει πόσα μαγαζιά έχουν κλείσει στη γειτονιά της. Μπορεί να πει με μειλίχιο – άρα, όχι απωθητικό – ύφος «τα ήρεμα νερά σημαίνουν ότι έχουμε αποδεχθεί κάποια πράγματα τα οποία είναι αντίθετα με τα εθνικά μας συμφέροντα».
Και – κυρίως – έχει την άνεση να διακηρύξει ότι θα αποκριθεί ένα «μεγαλοπρεπέστατο όχι» σε οποιοδήποτε υπάρχον κόμμα τής κάνει πρόταση κυβερνητικής συνεργασίας (ο κάποτε θαυμαστής του Κασσελάκη Φαραντούρης φάνηκε να εξαιρείται από το εμπάργκο στους νυν πολιτικούς αλλά οι βουλές της νέας ηγερίας των αντισυστημικών για το μέλλον του παραμένουν αδιευκρίνιστες).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Γιατί έχει τη δυνατότητα να τα κάνει όλα αυτά και να μαζεύει (σύμφωνα πάντα με τις μετρήσεις της εποχής) πολύ από το χαρτί το οποίο έχουν ανάγκη άλλοι πολιτικοί παίκτες για να συνεχίσουν στο παιχνίδι; Επειδή, σε αντίθεση με εκείνους, είναι φρέσκο, χωρίς παρελθόν πολιτευτή, πρόσωπο. Εξού και έχει περισσότερες πιθανότητες να μοιάζει ειλικρινής όταν αποφαίνεται ηθικολογικά πως «αν η πολιτική κέρδιζε τη χαμένη της αίγλη και γινότανε πραγματικά προσφορά προς τα κοινά, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά».
Ωστόσο, υπάρχουν μερικά κενά στο αφήγημά της. Για παράδειγμα: χρησιμοποιεί σχεδόν συνέχεια πρώτο πληθυντικό απευθυνόμενη στους τηλεθεατές αλλά, με εξαίρεση τη δικηγόρο της, η κοινή γνώμη δεν γνωρίζει τους συνεργάτες της – ή έστω την ιδρυτική ομάδα του κινήματος που ευαγγελίζεται. Οι υπόλοιποι συγγενείς λένε πως δεν έχουν πολιτικές βλέψεις.
Η επιτροπή σοφών, για την οποία κάνει κάστινγκ αυτή την περίοδο, λανσάρεται σαν απάντηση σε όσους υποστηρίζουν ότι δεν αρκεί να συγκινεί για κατέβει στις εκλογές, πρέπει να καταθέσει και συγκεκριμένες λύσεις διακυβέρνησης. Ομως, ούτε για τα βιογραφικά των υποψήφιων μελών της έχει γίνει κανείς σοφότερος. Το συμβολικό κεφάλαιο που έχτισε η Καρυστιανού τα προηγούμενα χρόνια έχει ήδη αποκτήσει ρωγμές. Τις πιο επικίνδυνες, πάντως, ενδέχεται να τις ανοίξει μόνη της με το που θα αρχίσει να εκτίθεται στους προβολείς κατ’ αντιπαράσταση με άλλους κυνηγούς του σταυρού. Τα πρόσφατα παραδείγματα των άφθαρτων που εφθάρησαν δεν είναι λίγα, άλλωστε.
Εχει γράψει στα μέσα του ’50 ο Φρίντριχ Ντύρενματ ένα θεατρικό έργο με τίτλο «Η Επίσκεψη Της Γηραιάς Κυρίας». Οταν ανέβηκε είχε κάνει πάταγο. Εδώ παίχτηκε από το Εθνικό Θέατρο το ’61 με την Παξινού και τον Μινωτή που ήταν κι ο σκηνοθέτης της παράστασης. Τα σκηνικά και τα κοστούμια ήταν του Γιάννη Τσαρούχη. Ημουν πολύ μικρός για να το δω. Στην επανάληψη του ’65 όμως πήγαμε με συμμαθητές μου στο IAS Κυψέλης και το είδαμε από τον δεύτερο εξώστη μια απογευματινή Σαββάτου. Ο Στράτος, η Λίνα, ο Τάκης. Τέλειωσε η παράσταση κι εμείς αδύνατον να σηκωθούμε. Μας είχε πιάσει στα δίχτυα της, κι έτσι μπλεγμένοι στη σαγήνη του θεάτρου μείναμε ακίνητοι για ώρα. Εκεί στον 2ο εξώστη στο κτίριο του Τσίλλερ. Οσες φορές σκηνοθέτησα, μεγάλος πια, σ’ αυτό το κτίριο στις τελευταίες πρόβες αφήνω στο πόδι μου τον βοηθό κι εγώ ανεβαίνω κρυφά σ’ αυτόν τον 2ο εξώστη με την ελπίδα να μου χαριστεί το εφηβικό μου βλέμμα και αξιωθώ να δω αλλιώς αυτό που τώρα ο μεγάλος μου εαυτός έχει φτιάξει.
Πέρα απ’ την παράσταση μας είχε κάνει και φοβερή εντύπωση το έργο. «Η Επίσκεψη Της Γηραιάς Κυρίας». Τι τίτλος. Για την εποχή που σ’ όλα τα θέατρα παίζανε έργα όπως «Ω Μαιτρέσα μου», «Ο άντρας της γυναίκας μου», «Η Δασκαλίτσα», «Οι νύχτες με τα χτυποκάρδια» και άλλα τοιούτα, αυτή η «επίσκεψη» και μάλιστα της γηραιάς κυρίας μάς είχε συναρπάσει. Αλλά και το ίδιο το έργο. Διαδραματίζεται σε μια απομακρυσμένη, ξεχασμένη μικρή πόλη, το Γκύλεν, όπου καταφθάνει μια πρώην συμπολίτισσα, πάμπλουτη πια, που όλοι περιμένουν να τους δωρίσει κάτι απ’ τα πλούτη της. Η Κλαίρη Τσαχανασιάν, μια γηραιά κυρία με πολλές περούκες, με απαστράπτουσες τουαλέτες, γυαλιά πεταλούδα και πόδι από αλάβαστρο έχει όλη την καλή διάθεση να προσφέρει, και μάλιστα ένα δισεκατομμύριο, τα μισά στον Δήμο και τα άλλα μισά στους κατοίκους. Με έναν όρο. Να δολοφονήσουν τον Αλφρεντ Ιλ. Εναν συμπαθητικό και σεβαστό συμπολίτη που έχει ένα κάτι σαν μπακάλικο και μάλιστα πάει και για δήμαρχος.
Βέβαια ο Ιλ όταν ήταν νέοι είχε αφήσει έγκυο την Κλαίρη, πράγμα που αρνήθηκε να αναγνωρίσει φέρνοντας ψευδομάρτυρες στο δικαστήριο, κάνοντάς την να φύγει απ’ το Γκύλεν ντροπιασμένη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στην αρχή όλοι στην πόλη αρνούνται κάτι τέτοιο τόσο αποτρόπαιο, συγχρόνως όμως αρχίζουν να ζουν αγοράζοντας τα πάντα επί πιστώσει σαν να περιμένουν από κάπου χρήματα. Από πού; Από το μελλοντικό τους έγκλημα, το οποίο και θα διαπράξουν σκοτώνοντας εν ψυχρώ τον Ιλ και βαφτίζοντας ωραιότατα τον φόνο, πράξη δικαιοσύνης.
Τα θυμήθηκα όλα αυτά διαβάζοντας την πρόθεση του Τραμπ να προσφέρει από εκατό χιλιάδες σε κάθε έναν Γροιλανδέζο με έναν όρο. Μ’ αυτά τα λεφτά, όχι να σκοτώσουν κάποιον συμπολίτη τους. Οχι, δεν θέλει άνθρωπο. Την πατρίδα τους θέλει. Και θα την έχει. Πόσους κατοίκους έχει η Γροιλανδία; 56-57 χιλιάδες; 57.000 επί εκατό χιλιάδες το κεφάλι πόσο μας κάνουν; Πέντε δισεκατομμύρια εφτακόσια εκατομμύρια δολάρια. Σε αριθμό, 5.700.000.000. Θες να δώσεις κι ένα 15% στο παιδί που φέρνει το κουβέρ, άντε το πολύ να δώσεις κι ένα εκατομμύριο στην τραγουδιάρα που θα τραγουδάει τον Εθνικό της Υμνο. Λουλούδια όχι. Δεν θα πάρεις, μην το ξεφτιλίσουμε. Πόσο θα πάει; Το πολύ άντε 6 δισ. Κι αν δεν τα έχεις όλα, κάτι θα τσοντάρει ο Μπέζος, κάτι ο Μασκ, κάτι ο Ζούκερμπεργκ; Ζάκερμπεργκ; Πώς διάολο τον λένε; Αυτός μωρέ που στην ορκωμοσία του Τραμπ του είχανε βγει τα μάτια έξω κοιτώντας το μπούστο της κυρίας Μπέζος, τι ξελιγωμάρα, λες και δεν είχε δει βυζί ο εφευρέτης. Θα δώσει λοιπόν κι αυτός κάτι απ’ το υστέρημά του, θα το αγοράσουνε το φιλέτο.
Βρε λες να έρθει η ώρα η κακιά να θέλει ο Πλανητάρχης να μας αγοράσει κι εμάς; Αλλά τι να αγοράσει; Εμείς δεν κινδυνεύουμε. Εμείς πουληθήκαμε από μόνοι μας με το τρίτο μνημόνιο για ενενήντα εννέα χρόνια. Από το ’15 έχουν περάσει έντεκα χρόνια. Αλλα ογδόντα οχτώ μείνανε. Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα ‘ναι.
Χαιρετώ.
Αντε. Μην πω καμιά άλλη βαριά κουβέντα.
Το μπλακάουτ στο FIR Αθηνών πριν από λίγες ημέρες ανέδειξε κάτι που συχνά συζητιέται, άλλοτε σιγοψιθυρίζεται και σε κάθε περίπτωση είναι υπαρκτό: την επάρκεια των θεσμών της χώρας. Τη στιγμή που γράφεται το σημερινό «Ατυχήσαμε» δεν γνωρίζουμε ακόμη γιατί συνέβη το περιστατικό, δεν είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα επαναληφθεί, ενώ ο φόβος ότι μια νέα διακοπή θα μπορούσε να οδηγήσει σε δυστύχημα είναι διάχυτος.
Ο αρμόδιος οργανισμός διερεύνησης τέτοιων περιστατικών, ο περιβόητος ΕΟΔΑΣΑΑΜ, που ίδρυσε η παρούσα κυβέρνηση, δεν έχει ακουστεί. Η ΥΠΑ, αρμόδια για την αποτροπή του προβλήματος, δήλωσε πως το γνώριζε. Ο αρμόδιος υπουργός είπε επίσης ότι γνώριζε πως ο μηχανισμός είναι απαρχαιωμένος, δηλώνοντας πως «αυτά παραλάβαμε» – από τον προηγούμενο υπουργό της ίδιας κυβέρνησης. Το περιστατικό, τελικά, θα διερευνηθεί από μια ειδική επιτροπή που συστάθηκε ειδικά για αυτό.
Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά για ένα ζήτημα ζωτικής σημασίας, ασφάλειας και ομαλής διεκπεραίωσης των αεροπορικών μεταφορών, το κράτος εμφανίζεται για ακόμη μία φορά ανίκανο να λειτουργήσει αυτοτελώς. Πώς να μπορέσει, άλλωστε, όντας ακρωτηριασμένο από το 2019 στην επιτελική – που κατέληξε «ετσιθελική» – μορφή του; Δεν μπορεί να δώσει σαφείς απαντήσεις ούτε στον εαυτό του ούτε στους πολίτες για τα αίτια του μπλακάουτ. Και ενώ η κυβέρνηση παρακάμπτει την αρμόδια «ανεξάρτητη» αρχή που η ίδια ίδρυσε, επιλέγοντας τη λύση μιας επιτροπής, στο πεδίο των λοιπών ανεξάρτητων αρχών εξελίσσεται κάτι εξίσου ανησυχητικό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Θα θυμάστε ότι η κυβερνητική πλειοψηφία, καταστρατηγώντας το γράμμα του Συντάγματος που ορίζει πλειοψηφία 3/5 στη Διάσκεψη των Προέδρων για την εκλογή μελών στις συνταγματικά προβλεπόμενες ανεξάρτητες αρχές, αυτοανακηρύχθηκε πλειοψηφία. Ετσι, με 16 ψήφους (14 ΝΔ και 2 Ελληνική Λύση) σε σύνολο 27, ενέκρινε αλλαγές στη σύνθεση του ΕΣΡ και της ΑΔΑΕ.
Σήμερα, τρεις ανεξάρτητες αρχές παραμένουν χωρίς επικεφαλής: η ΑΔΑΕ, η ΑΠΔΠΧ και ο Συνήγορος του Πολίτη. Η παρούσα σύνθεση της Βουλής αδυνατεί να συγκεντρώσει εκ νέου την απαιτούμενη πλειοψηφία των 3/5. Το γράμμα του Συντάγματος είναι σαφές. Πολιτική συναίνεση δεν υπάρχει – και ακόμη κι αν υπήρχε, η αναθεώρηση του 2019, με τη μείωση της απαιτούμενης πλειοψηφίας από τα 4/5 στα 3/5, αλλοίωσε το συναινετικό πλαίσιο των Αρχών χωρίς να επιλύσει το βασικό τους πρόβλημα: την εξάρτησή τους, ιδίως στο στάδιο της συγκρότησης, από την πολιτική εξουσία.
Πενήντα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση, η χώρα μοιάζει να μη διαθέτει θεσμούς ικανούς να αυτενεργήσουν αξιόπιστα στο πεδίο των αρμοδιοτήτων τους χωρίς κυβερνητική παρέμβαση. Οι ανεξάρτητες αρχές – ζωτικό συστατικό κάθε κράτους δικαίου – παραπαίουν υποστελεχωμένες και ακέφαλες. Το μπλακάουτ μπορεί να πέρασε για την ώρα, η θεσμική συσκότιση όμως είναι διαρκής.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης απηύθυνε ομιλία σε συγκέντρωση πολιτών στο Μοσχάτο, μετά την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας των εργαζομένων της Νέας Δημοκρατίας στα κεντρικά γραφεία του κόμματος. Ο πρωθυπουργός έκανε απολογισμό της δεκαετούς ηγεσίας του και αναφέρθηκε στις προκλήσεις και τις προτεραιότητες της επόμενης περιόδου.
«Εδώ και μία δεκαετία η Νέα Δημοκρατία είναι η κυρίαρχη πολιτική δύναμη στη χώρα. Κερδίσαμε μαζί δημοτικές, περιφερειακές, ευρωεκλογές και τρεις εθνικές αναμετρήσεις. Και το 2027 θα κερδίσουμε μια ακόμη», τόνισε ο κ. Μητσοτάκης, υπογραμμίζοντας ότι το κόμμα «πήγε τη χώρα μπροστά» και «δημιούργησε μια πλατιά κοινωνική συμμαχία του υπεύθυνου πατριωτισμού και της προόδου».
Αναφορές στη γεωπολιτική συγκυρία και την ασφάλειαΟ πρωθυπουργός στάθηκε στις ραγδαίες γεωπολιτικές εξελίξεις, σημειώνοντας πως «σε αυτή τη συγκυρία, το να κρατιέται σταθερό το τιμόνι του σκάφους της πατρίδας μας, να αισθάνονται οι Έλληνες ασφαλείς, αυτό ανάγεται σε πρώτη προτεραιότητα». Επισήμανε ότι με τη Νέα Δημοκρατία «οι πολίτες μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς σε αυτό το νέο περιβάλλον που αλλάζει με τόσο μεγάλη ταχύτητα».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αναφερόμενος στις αμυντικές δυνατότητες της χώρας, υπενθύμισε την άφιξη της πρώτης γαλλικής φρεγάτας Belh@rra, του «Κίμωνα», στον Φλοίσβο, χαρακτηρίζοντας τη στιγμή «σύμβολο της ενίσχυσης των Ενόπλων Δυνάμεων και της αποτρεπτικής ισχύος της Ελλάδας».
Απολογισμός δεκαετίας και μεταρρυθμίσειςΟ Κυριάκος Μητσοτάκης υπενθύμισε ότι πριν από δέκα χρόνια εξελέγη πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, δεσμευόμενος να την «ξανακάνει μεγάλη και ισχυρή». Όπως είπε, «δέκα χρόνια μετά, μπορούμε να πούμε χωρίς αμφιβολία ότι τηρήσαμε αυτή τη δέσμευση».
Αναφέρθηκε στις εκλογικές επιτυχίες, στη διαχείριση κρίσεων όπως η πανδημία και η μεταναστευτική πίεση στον Έβρο, καθώς και στις σημαντικές διεθνείς συμφωνίες με Γαλλία και ΗΠΑ. Επισήμανε την πτώση της ανεργίας «από το 18% το 2019 κάτω από το 8% σήμερα» και τις μειώσεις φόρων που, όπως είπε, «οι συνταξιούχοι και οι μισθωτοί ήδη βλέπουν στα εισοδήματά τους».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Παιδεία, Υγεία και κοινωνική πολιτικήΟ πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, τονίζοντας ότι «διαγράφηκαν πάνω από 300.000 αιώνιοι φοιτητές» και ότι «το 2026 ξεκινά χωρίς ενεργές καταλήψεις στα δημόσια πανεπιστήμια». Παρουσίασε επίσης έργα αναβάθμισης στα νοσοκομεία, όπως τα νέα χειρουργεία στον «Άγιο Σάββα», που χρηματοδοτήθηκαν από το Ταμείο Ανάκαμψης.
Αναφορικά με την ακρίβεια και τη στήριξη των νοικοκυριών, ανέφερε ότι «επιστρέφεται ένα ολόκληρο νοίκι στους συμπολίτες που νοικιάζουν», επισημαίνοντας πως αυτή η πολιτική είναι αποτέλεσμα «δημοσιονομικής σταθερότητας και ανάπτυξης».
Το βλέμμα στο 2027Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε πως το 2026 θα είναι «χρονιά μεγάλων μεταρρυθμίσεων» ώστε «το 2027 να μπούμε στην τελική ευθεία για μια ακόμη εκλογική νίκη». Τόνισε ότι «μετά από 10 χρόνια στο τιμόνι της ΝΔ» αισθάνεται «ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Παράλληλα, κάλεσε τους πολίτες να απορρίψουν τις «σειρήνες του λαϊκισμού», τονίζοντας πως «οι πειραματισμοί του παρελθόντος κόστισαν ακριβά στη χώρα». Υπογράμμισε ότι «η Νέα Δημοκρατία παραμένει η μόνη φερέγγυα πολιτική δύναμη» και δεσμεύτηκε να συνεχίσει «με αποφασιστικότητα και υπευθυνότητα».
Κλείνοντας την ομιλία του, ο πρωθυπουργός υπογράμμισε πως «οι πολίτες γνωρίζουν ότι από εμένα δεν θα ακούσουν ψέματα. Το “ναι” είναι “ναι” και το “όχι” είναι “όχι”». Εξέφρασε την πεποίθηση ότι οι Έλληνες «ξεχωρίζουν τις φωνές της υπευθυνότητας από εκείνες του λαϊκισμού και της ανευθυνότητας», ευχόμενος «καλή χρονιά και νέες επιτυχίες για τη Νέα Δημοκρατία το 2027».
Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ θα συνεδριάσει τη Δευτέρα, έπειτα από αίτημα της Ουκρανίας, με αντικείμενο τα νέα μαζικά ρωσικά πλήγματα στη χώρα και τη χρήση από τη Μόσχα του τελευταίας γενιάς πυραύλου Orechnik. Η σύγκληση αποφασίστηκε σύμφωνα με το τροποποιημένο πρόγραμμα του Συμβουλίου που δημοσιεύθηκε το βράδυ της Παρασκευής.
«Η Ρωσία έφτασε σε ένα νέο τρομακτικό επίπεδο εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας στις επιθέσεις της εναντίον πολιτών και πολιτικών υποδομών στην Ουκρανία», κατήγγειλε ο Ουκρανός πρεσβευτής στον ΟΗΕ Αντρίι Μέλνικ, στην επιστολή με την οποία ζήτησε τη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Τα ρωσικά πλήγματα τη νύχτα της Πέμπτης προς Παρασκευή προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές σε ενεργειακές υποδομές, με αποτέλεσμα να διακοπεί η θέρμανση σε περίπου τα μισά κτίρια κατοικιών στο Κίεβο. Ο δήμαρχος της ουκρανικής πρωτεύουσας, Βιτάλι Κλίτσκο, κάλεσε τους κατοίκους να εγκαταλείψουν «προσωρινά» την πόλη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Για δεύτερη φορά από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, τον Φεβρουάριο του 2022, η Ρωσία χρησιμοποίησε τον βαλλιστικό πύραυλο τελευταίας γενιάς Ορέσνικ. Η εξέλιξη αυτή θεωρείται ιδιαίτερα ανησυχητική από το Κίεβο και τους συμμάχους του.
«Σήμερα η Ομοσπονδία της Ρωσίας ανακοίνωσε επισήμως τη χρήση του βαλλιστικού πυραύλου μέσου βεληνεκούς με την ονομασία ‘Ορέσνικ’ στην επαρχία Λβιβ. Ένα τέτοιο πλήγμα αποτελεί σοβαρή και πρωτοφανή απειλή για την ασφάλεια της ευρωπαϊκής ηπείρου, υπονομεύοντας την περιφερειακή ασφάλεια και ενέχοντας σοβαρούς κινδύνους για την ειρήνη και τη διεθνή ασφάλεια εν γένει», σημείωσε ο Ουκρανός πρεσβευτής στην επιστολή του.
Το αίτημα της Ουκρανίας υποστήριξαν έξι κράτη-μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας: η Γαλλία, η Βρετανία, η Λετονία, η Δανία, η Ελλάδα και η Λιβερία, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές που επικαλείται το AFP.
Με το γνώριμο καυστικό του χιούμορ, ο Αρκάς λέει και πάλι την «καλημέρα» του σχολιάζοντας την καθημερινότητα. Σε ένα λιτό σκηνικό, ένα παιδί κοιτά με απορία το καλοριφέρ και ρωτά τον πατέρα του: «Μπαμπά, τι είναι αυτό;».
Η εικόνα, όσο απλή κι αν φαίνεται, αποτυπώνει με δηκτικό τρόπο την πραγματικότητα της ενεργειακής ακρίβειας και του αυξημένου κόστους θέρμανσης, που έχει μετατρέψει βασικές ανάγκες σε… σπάνια εμπειρία. Το καλοριφέρ δεν είναι πια αυτονόητο, αλλά κάτι που χρειάζεται εξήγηση – σχεδόν σαν αντικείμενο άλλης εποχής.
Ο Αρκάς, χωρίς πολλά λόγια, καταφέρνει για ακόμη μία φορά να σατιρίσει την κοινωνική πραγματικότητα, προκαλώντας ταυτόχρονα χαμόγελο και προβληματισμό. Γιατί πίσω από το αστείο, κρύβεται μια αλήθεια που «καίει» περισσότερο κι από το ίδιο το καλοριφέρ.
Η ολοκαίνουργια Mercedes-Benz CLA αναδείχθηκε «Αυτοκίνητο της Χρονιάς 2026» από την ευρωπαϊκή επιτροπή Car of the Year, σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου των Βρυξελλών στο Βέλγιο. Η νέα CLA συνδυάζει την εντυπωσιακή σχεδίαση, την προηγμένη ασφάλεια και τις δυναμικές επιδόσεις επαναπροσδιορίζοντας τα όρια της κατηγορίας της.
Η νέα CLA πραγματικά ανατρέπει τα δεδομένα θέτοντας νέα πρότυπα σε ευφυΐα, αποδοτικότητα και σχεδιασμό. Με το πρωτοποριακό λειτουργικό σύστημα MB.OS και τη νέα γενιά MBUX με τεχνητή νοημοσύνη, προσφέρει μια ομαλή και διαισθητική εμπειρία οδήγησης που κάνει τον οδηγό να νιώθει πραγματικά «σαν στο σπίτι του». Η ηλεκτρική της έκδοση εντυπωσιάζει με εξαιρετική αυτονομία – έως και 792 χιλιόμετρα – κάνοντας κάθε ταξίδι απλό και ξέγνοιαστο. Και όταν έρθει η στιγμή της φόρτισης, η τεχνολογία 800V μπορεί να προσθέσει έως και 325 χιλιόμετρα αυτονομίας σε μόλις 10 λεπτά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Διαθέσιμη στην Ευρώπη από τα μέσα του 2025 και με προγραμματισμένη άφιξη στις ΗΠΑ και σε πολλές ακόμη αγορές – μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα – σύντομα, η CLA έχει ήδη αποδειχθεί εντυπωσιακά επιτυχημένη.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμά σήμερα, Σάββατο 10 Ιανουαρίου, τη μνήμη του Αγίου Γρηγορίου, Επισκόπου Νύσσης, μιας από τις κορυφαίες μορφές της πατερικής θεολογίας και του πνευματικού στοχασμού της Εκκλησίας.
Ο Άγιος Γρηγόριος υπήρξε αδελφός του Μεγάλου Βασιλείου και μέλος των Καππαδοκών Πατέρων.
Την ονομαστική τους γιορτή έχουν οι:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σύμφωνα με το εορτολόγιο, τιμώνται επίσης:
Ισχυρές βροχές, καταιγίδες και θυελλώδεις άνεμοι έως και 9 μποφόρ προβλέπονται για σήμερα, Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2026, σύμφωνα με την αναλυτική πρόγνωση της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας (ΕΜΥ).
Τα φαινόμενα αναμένεται να είναι έντονα κυρίως στην Ήπειρο, τη δυτική Στερεά και τη δυτική και κεντρική Πελοπόννησο. Οι άνεμοι θα πνέουν δυτικοί – νοτιοδυτικοί, με εντάσεις που τοπικά μπορεί να φτάσουν τα 9 μποφόρ.
Γενική εικόνα της χώραςΣτα δυτικά, τα βόρεια και το ανατολικό Αιγαίο προβλέπονται νεφώσεις με βροχές και σποραδικές καταιγίδες, τοπικά ισχυρές. Στην υπόλοιπη χώρα αναμένονται αυξημένες νεφώσεις με τοπικές βροχές και μεμονωμένες καταιγίδες, κυρίως στο Αιγαίο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Χιονοπτώσεις θα σημειωθούν στα ορεινά, ενώ από το βράδυ αναμένονται και σε ημιορεινές περιοχές της Ηπείρου και της δυτικής Μακεδονίας. Η θερμοκρασία θα παρουσιάσει μικρή άνοδο, με μέγιστες τιμές έως 19 βαθμούς Κελσίου στα νότια.
Αναλυτική πρόγνωση ανά περιοχήΜακεδονία και Θράκη: Νεφώσεις με τοπικές βροχές και σποραδικές καταιγίδες, κυρίως το απόγευμα. Χιονοπτώσεις στα ορεινά και από το βράδυ σε ημιορεινά της δυτικής Μακεδονίας. Θερμοκρασία έως 14 βαθμούς.
Νησιά Ιονίου, Ήπειρος, Δυτική Στερεά, Δυτική Πελοπόννησος: Νεφώσεις με βροχές και καταιγίδες, πιθανώς ισχυρές. Χιονοπτώσεις στα ορεινά και το βράδυ και σε ημιορεινά της Ηπείρου. Θερμοκρασία έως 17 βαθμούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Θεσσαλία, Ανατολική Στερεά, Εύβοια, Ανατολική Πελοπόννησος: Αυξημένες νεφώσεις με τοπικές βροχές και μεμονωμένες καταιγίδες, πιθανώς έντονες στην κεντρική Πελοπόννησο. Θερμοκρασία έως 18 βαθμούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Κυκλάδες και Κρήτη: Νεφώσεις με τοπικές βροχές και καταιγίδες. Θερμοκρασία από 10 έως 19 βαθμούς.
Νησιά Ανατολικού Αιγαίου και Δωδεκάνησα: Νεφώσεις με βροχές και σποραδικές καταιγίδες. Θερμοκρασία έως 19 βαθμούς.
Αττική: Νεφώσεις με τοπικές βροχές κυρίως το μεσημέρι και το απόγευμα. Άνεμοι δυτικοί – νοτιοδυτικοί έως 8 μποφόρ. Θερμοκρασία από 7 έως 18 βαθμούς.
Θεσσαλονίκη: Νεφώσεις με τοπικές βροχές κυρίως τις πρωινές ώρες. Θερμοκρασία από 2 έως 12 βαθμούς.
Πρόγνωση για τις επόμενες ημέρεςΚυριακή 11 Ιανουαρίου 2026: Νεφώσεις με βροχές και σποραδικές καταιγίδες στα δυτικά και το ανατολικό Αιγαίο. Χιονοπτώσεις στα ορεινά και το βράδυ και σε χαμηλότερα υψόμετρα στα βορειοανατολικά. Θερμοκρασία σε πτώση, με παγετό στα ηπειρωτικά.
Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2026: Νεφώσεις με βροχές ή χιονόνερο στα ανατολικά και νότια, χιονοπτώσεις σε περιοχές άνω των 300 μέτρων. Βελτίωση από το απόγευμα. Θερμοκρασία σε περαιτέρω πτώση και ισχυρός παγετός στα βόρεια.
Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2026: Στην Κρήτη και το νότιο Αιγαίο παροδικές βροχές και ασθενείς χιονοπτώσεις στα ορεινά, με γρήγορη βελτίωση. Στην υπόλοιπη χώρα αίθριος καιρός και παγετός στα ηπειρωτικά.
Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026: Γενικά αίθριος καιρός, με λίγες νεφώσεις στα δυτικά από το απόγευμα. Η θερμοκρασία θα σημειώσει άνοδο, ωστόσο τις πρωινές ώρες θα επικρατεί παγετός στα ηπειρωτικά.
Η Zeekr παρουσίασε το νέο Zeekr 7GT στο Σαλόνι Αυτοκινήτου των Βρυξελλών. Το Zeekr 7GT εξελίχθηκε για την απόλυτη οδήγηση, συνδυάζοντας πρωτοποριακή τεχνολογία με ευρωπαϊκό σχεδιασμό και DNA. Ένα αυτοκίνητο που απολαμβάνεις κάθε μέρα και όχι μόνο όταν ο δρόμος γίνεται απαιτητικός.
Σχεδιασμένο στην Ευρώπη, το Zeekr 7GT προσφέρει ιδανική ισορροπία και εξαιρετικά άμεση οδική συμπεριφορά. Το επιβλητικό, ευρωπαϊκής έμπνευσης αμάξωμα (4.817 x 2.070 x 1.456 χιλ.) φιλοξενεί αρχιτεκτονική 800V με μπαταρία χωρητικότητας 75 kWh ή 100 kWh και υποστηρίζει υπερταχεία φόρτιση έως και 13 λεπτά (10–80%).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το Zeekr 7GT συνδυάζει δυνατότητες GT με συναρπαστική καθημερινή χρηστικότητα, καλύπτοντας τόσο τα μεγάλα ταξίδια όσο και τις σύντομες αποδράσεις. Προσφέρει άνετους χώρους για 5 επιβάτες, χώρο αποσκευών 456 λίτρων, πολλαπλά προγράμματα οδήγησης και επιδόσεις αντάξιες ενός ευέλικτου GT, με επιτάχυνση 0–100 km/h σε μόλις 3,3 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 210 km/h.
Το νέο μοντέλο της Zeekr προσφέρει συναρπαστικές επιδόσεις, άμεση απόκριση και κορυφαία πέδηση, βασισμένα σε προηγμένη τεχνολογία και υψηλή ποιότητα κατασκευής, δημιουργώντας μια δυναμική εμπειρία που καθηλώνει τον οδηγό σε κάθε διαδρομή.
Η εμπειρία ξεκινά από τη στιγμή της εισόδου στο αυτοκίνητο, με μια οθόνη Head-Up Display Επαυξημένης Πραγματικότητας 35,5 ιντσών, σε συνδυασμό με πίνακα οργάνων 13 ιντσών. Μαζί προβάλλουν βασικές πληροφορίες και υποστήριξη οδήγησης με τρόπο διαισθητικό, που δεν αποσπούν την προσοχή του οδηγού.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Με πέντε προγράμματα οδήγησης, συμπεριλαμβανομένων Snow και Sport, ρυθμίσεις camping, σχάρα οροφής, θήκη αποθήκευσης σκι και προηγμένες δυνατότητες ρυμούλκησης, το Zeekr 7GT είναι έτοιμο να σας οδηγήσει σε κάθε περιπέτεια, από ορεινούς δρόμους με στροφές έως δημοφιλείς αστικούς προορισμούς.