Τα ΝΕΑ - Τεχνολογία

Νέες τουρκικές προκλήσεις σημειώθηκαν το Σάββατο (6/6), σύμφωνα με ανακοίνωση του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ), το οποίο έκανε λόγο για σειρά παραβάσεων των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών και παραβιάσεων του Εθνικού Εναέριου Χώρου (ΕΕΧ).

Συνολικά, εννέα τουρκικά αεροσκάφη και μη επανδρωμένα μέσα προχώρησαν σε παραβάσεις και παραβιάσεις στο FIR Αθηνών, προκαλώντας την άμεση αντίδραση της ελληνικής πλευράς.

Οι τουρκικές δραστηριότητες περιλάμβαναν δύο σχηματισμούς με τέσσερα μαχητικά F-16, εκ των οποίων δύο ήταν οπλισμένα. Παράλληλα, εντοπίστηκαν δύο αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας ATR-72, δύο μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) και ένα ελικόπτερο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΓΕΕΘΑ, καταγράφηκαν οκτώ παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών: δύο από τα F-16, τρεις από τα UAV, δύο από τα ATR-72 και μία από το ελικόπτερο.

Επιπλέον, σημειώθηκαν εννέα παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου, πέντε από τα F-16 και τέσσερις από τα ATR-72, σε περιοχές του Βορειοανατολικού και Νοτιοανατολικού Αιγαίου, όπου παρατηρείται συχνά αυξημένη τουρκική δραστηριότητα.

Κατά τη διάρκεια των περιστατικών σημειώθηκε μία εμπλοκή μεταξύ ελληνικών και τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών, όπως αναφέρει το ΓΕΕΘΑ.

Όλα τα τουρκικά αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν από ελληνικά μαχητικά, σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες και την πάγια επιχειρησιακή πρακτική της Πολεμικής Αεροπορίας.

Υψηλοί μισθοί και επαγγελματική σταθερότητα χαρακτηρίζουν αυτό το επάγγελμα, το οποίο, παρά τις ελκυστικές απολαβές, εξακολουθεί να μην προσελκύει αρκετούς υποψηφίους στην Ευρώπη. Οι αποδοχές μπορούν να φτάσουν έως και τα 4.000 ευρώ τον μήνα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνούν τα 5.000 ευρώ μεικτά.

Ο λόγος για το επάγγελμα του μηχανοδηγού και οδηγού σιδηροδρομικών συρμών, έναν κλάδο που αντιμετωπίζει έντονη έλλειψη προσωπικού σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, οι μισθοί διαφοροποιούνται ανάλογα με την εμπειρία και τη θέση, φτάνοντας ακόμη υψηλότερα επίπεδα.

Παρά τα οικονομικά κίνητρα, οι σιδηροδρομικές εταιρείες δυσκολεύονται να καλύψουν τις ανάγκες τους. Οι απαιτήσεις του επαγγέλματος είναι αυξημένες, καθώς οι υποψήφιοι πρέπει να ολοκληρώσουν εκτεταμένη εκπαίδευση, να περάσουν εξειδικευμένες εξετάσεις και ψυχοτεχνικούς ελέγχους, αλλά και να πραγματοποιήσουν πολύωρη πρακτική άσκηση πριν αναλάβουν καθήκοντα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Επιπλέον, το ιδιαίτερο ωράριο με νυχτερινές βάρδιες, η μεγάλη ευθύνη και η ανάγκη συνεχούς συγκέντρωσης λειτουργούν αποτρεπτικά για πολλούς νέους που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν αυτή την επαγγελματική πορεία.

Η γήρανση του εργατικού δυναμικού

Καθοριστικό ρόλο στις ελλείψεις προσωπικού παίζει η γήρανση του εργατικού δυναμικού. Πολλοί εργαζόμενοι στις μεταφορές βρίσκονται κοντά στη σύνταξη, ενώ οι νέες προσλήψεις δεν επαρκούν για να καλύψουν τα κενά που δημιουργούνται.

Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, αρκετές εταιρείες ενισχύουν τα πακέτα αποδοχών και παροχών, προσφέροντας περισσότερες ημέρες άδειας, υψηλότερους μισθούς και προγράμματα εκπαίδευσης με αμοιβή από την πρώτη ημέρα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Ευρύτερο πρόβλημα στις μεταφορές

Το ζήτημα δεν περιορίζεται μόνο στους σιδηροδρόμους. Ολόκληρος ο τομέας των μεταφορών στην Ευρώπη – από τα λεωφορεία έως τις οδικές εμπορευματικές μεταφορές – αντιμετωπίζει αυξανόμενη έλλειψη προσωπικού, με τις εκτιμήσεις να προειδοποιούν για ακόμη μεγαλύτερα κενά τα επόμενα χρόνια.

Ήδη σε πολλές χώρες, οι ελλείψεις επηρεάζουν τη λειτουργία των δικτύων μεταφορών, προκαλώντας μειωμένα δρομολόγια και ακυρώσεις υπηρεσιών λόγω έλλειψης διαθέσιμων μηχανοδηγών.

Παρά το γεγονός ότι το επάγγελμα συνδυάζει υψηλές αποδοχές και εργασιακή σταθερότητα, οι απαιτήσεις της εκπαίδευσης, οι συνθήκες εργασίας και η ευθύνη που το συνοδεύει εξακολουθούν να αποθαρρύνουν πολλούς ενδιαφερόμενους από το να το επιλέξουν.

Η Εθνική Ελλάδας στο βόλεϊ ανδρών σημείωσε την πρώτη της επιτυχία στο φετινό European League, επικρατώντας του Αζερμπαϊτζάν με 3-0 σετ στο δεύτερο παιχνίδι του πρώτου τουρνουά της διοργάνωσης.

Η εξέλιξη του αγώνα

Σε σχέση με την αναμέτρηση της πρεμιέρας απέναντι στη Σουηδία, ο ομοσπονδιακός τεχνικός προχώρησε σε σημαντικές αλλαγές, δίνοντας φανέλα βασικού στους Χαράλαμπο Ανδρεόπουλο, Σταύρο Κασαμπαλή, Δημήτρη Θεοδόση, Βαγγέλη Βαϊόπουλο, Άγγελο Μάρκου και Σπύρο Χανδρινό, ενώ στη θέση του λίμπερο αγωνίστηκε ο Άρης Χανδρινός.

Η Ελλάδα χρειάστηκε να ξεπεράσει την αντίσταση των αντιπάλων στο πρώτο σετ, όπου οι δύο ομάδες συμβάδιζαν στο σκορ μέχρι τα μέσα της διαδρομής.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Με αποτελεσματικό μπλοκ και σωστές επιλογές στην επίθεση, οι διεθνείς απέκτησαν προβάδισμα στα κρίσιμα σημεία και κατέκτησαν το σετ με 25-20.

Στο δεύτερο μέρος, οι δύο άσοι του Κασαμπαλή έδωσαν από νωρίς ώθηση στην ελληνική ομάδα, η οποία διατήρησε σταθερά τον έλεγχο.

Παρά την προσπάθεια του Αζερμπαϊτζάν να επιστρέψει στο φινάλε, η Ελλάδα παρέμεινε ψύχραιμη και με καθοριστικές φάσεις στο φιλέ έκανε το 2-0 με 25-22.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Το τρίτο σετ εξελίχθηκε σε παράσταση για έναν ρόλο. Η «γαλανόλευκη» κυριάρχησε σε όλους τους τομείς, αύξησε γρήγορα τη διαφορά και δεν άφησε κανένα περιθώριο αντίδρασης στους αντιπάλους της.

Με επιθετική συνέπεια και εξαιρετική παρουσία στο μπλοκ, η ελληνική ομάδα ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με εμφατικό τρόπο, φτάνοντας στο τελικό 25-7 και στο πρώτο της τρίποντο στη διοργάνωση.

Τα σετ: 0-2 (20-25, 22-25, 7-25)

Μια μεγάλη στιγμή για την αγορά της τέχνης θεωρείται αυτή που θα δημοπρατηθεί για πρώτη φορά στην ιστορία του ένα από τα πλέον εμβληματικά έργα του Λούσιαν Φρόιντ, «Κοιμισμένη πάνω στο χαλί με τα λιοντάρια» (1995-96). Η εκτίμηση κυμαίνεται μεταξύ 34 και 47 εκατ. δολαρίων ενισχύοντας τη συνολική αξία της συλλογής του δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία Τζο Λιούις, στην οποία και ανήκει, και θα διατεθεί από τον οίκο Sotheby’s στο Λονδίνο στις 24 και 25 Ιουνίου. Η συγκεκριμένη πώληση, η οποία περιλαμβάνει πλέον 51 έργα και αποτιμάται σε περισσότερα από 202 εκατ. δολάρια θεωρείται η σημαντικότερη και ακριβότερη ιδιωτική συλλογή τέχνης που έχει εμφανιστεί έως τώρα σε βρετανική δημοπρασία.

Το έργο ανήκει στη διάσημη σειρά πορτρέτων που φιλοτέχνησε ο Φρόιντ τη δεκαετία του 1990 με μοντέλο τη Σου Τίλεϊ, υπάλληλο κέντρου απασχόλησης στο Λονδίνο, την οποία γνώρισε μέσω του θρυλικού περφόρμερ Λι Μπάουερι. Πρόκειται για τον τελευταίο από τους τέσσερις μεγάλους καμβάδες της σειράς «Eπόπτρια επιδομάτων», όπου ο ζωγράφος απεικονίζει την Τίλεϊ με τον αμείλικτο ρεαλισμό που χαρακτήρισε το έργο του, απογυμνώνοντας το ανθρώπινο σώμα από κάθε εξιδανίκευση. Στο φόντο δεσπόζει ένα χαλί με λιοντάρια, που ο καλλιτέχνης είχε αγοράσει σε υπαίθρια αγορά του δυτικού Λονδίνου, προσδίδοντας στην εικόνα μια σχεδόν σουρεαλιστική διάσταση.

Ο Φρόιντ εργάστηκε πάνω στον πίνακα επί εννέα μήνες, ζωγραφίζοντας με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς και απαιτώντας τη συνεχή παρουσία της Τίλεϊ στο ατελιέ. Οπως είχε αφηγηθεί η ίδια, ο ζωγράφος αρνούνταν ακόμη και να ολοκληρώσει το φόντο όταν εκείνη απουσίαζε, υποστηρίζοντας ότι η παρουσία και η απόχρωση του δέρματός της επηρέαζαν ολόκληρη τη σύνθεση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η σειρά των πορτρέτων της Τίλεϊ κατέχει ξεχωριστή θέση στην αγορά τέχνης. Tο έργο «Η κοιμισμένη επόπτρια επιδομάτων» είχε καταρρίψει το 2008 το ρεκόρ ακριβότερου έργου εν ζωή καλλιτέχνη όταν αγοράστηκε από τον ρώσο μεγιστάνα Ρομάν Αμπράμοβιτς έναντι 33,6 εκατ. δολαρίων, ενώ «Η αναπαυόμενη επόπτρια επιδομάτων» πωλήθηκε το 2015 για 56,2 εκατ. δολάρια. Το σημερινό δημοπρασιακό ρεκόρ του Φρόιντ ανέρχεται στα 86 εκατ. δολάρια και επιτεύχθηκε το 2022 στην Christie’s Νέας Υόρκης με το έργο «Μεγάλο Εσωτερικό, W11 (κατά Βατό)».

Ο Τζο Λιούις, ο οποίος άρχισε να συλλέγει έργα του Φρόιντ στα μέσα της δεκαετίας του 1990, απέκτησε τον συγκεκριμένο πίνακα το 1996 μέσω του εμπόρου τέχνης Γουίλιαμ Ακουαβέλα, έπειτα από επίμονες διαπραγματεύσεις. Εκτοτε το έργο έχει παρουσιαστεί σε όλες σχεδόν τις μεγάλες αναδρομικές εκθέσεις του καλλιτέχνη, μεταξύ των οποίων και η έκθεση «Νέες Προοπτικές» στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου το 2022, γεγονός που έχει ενισχύσει περαιτέρω τη σημασία και την αξία του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Η Art Basel «απαντά» στις αγορές εξ αποστάσεως

To στοιχείο της έκπληξης στην αγορά τέχνης επιχειρεί να επαναφέρει η φετινή Art Basel μέσω της πρωτοβουλίας «Basel Exclusive», σύμφωνα με την οποία περισσότερες από 190 γκαλερί συμφώνησαν να αποκρύψουν από τις ψηφιακές προεπισκοπήσεις τουλάχιστον ένα σημαντικό έργο, το οποίο θα αποκαλυφθεί μόνο όταν ανοίξει η διοργάνωση στους VIP επισκέπτες στις 16 Ιουνίου. Η κίνηση αποτελεί απάντηση στην ολοένα αυξανόμενη τάση των συλλεκτών να αγοράζουν έργα εξ αποστάσεως, μέσω PDF καταλόγων και διαδικτυακών previews, πριν ακόμη φτάσουν στη Βασιλεία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Στο πρόγραμμα συμμετέχουν έργα κορυφαίων καλλιτεχνών όπως οι Ζαν-Μισέλ Μπασκιά, Μπρίτζετ Ράιλι, Λούτσιο Φοντάνα, Τζόαν Μίτσελ, Ντέιβιντ Χόκνεϊ, Πάμπλο Πικάσο, Αντι Γουόρχολ, αλλά και νεότερων δημιουργών όπως οι Φρίντα Τοράνθο Γιάγκερ και Μάια Ρουθ Λι. Σύμφωνα με τον παγκόσμιο διευθυντή εκθέσεων της Art Basel, Βιντσέντσο ντε Μπέλις (φωτογραφία κάτω), οι γκαλερί επέλεξαν κυρίως έργα που «πρέπει να τα δει κανείς από κοντά» για να εκτιμήσει πλήρως τη δύναμή τους και δεν αποδίδονται επαρκώς μέσω μιας ψηφιακής εικόνας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Η πρωτοβουλία θεωρείται μια προσπάθεια να ανακτηθεί η αίσθηση αποκλειστικότητας που χαρακτήριζε τις μεγάλες φουάρ πριν από την ψηφιακή εποχή, όταν οι σημαντικότερες αγορές πραγματοποιούνταν τις πρώτες ώρες των VIP εγκαινίων. Και η Art Basel, ως η  σημαντικότερη και με τη μεγαλύτερη επιρροή διεθνής φουάρ σύγχρονης και μοντέρνας τέχνης στον κόσμο, που φέτος φιλοξενεί περίπου 290 γκαλερί από 43 χώρες, θεωρεί ότι εκ της θέσεως της οφείλει να αλλάξει το τοπίο και να υπενθυμίσει ότι η φυσική παρουσία και η άμεση επαφή με το έργο τέχνης εξακολουθούν να αποτελούν βασικό λόγο ύπαρξης των διεθνών εκθέσεων τέχνης, παρά την εξάπλωση των διαδικτυακών πωλήσεων. Η Art Basel θα είναι ανοικτή για το κοινό από τις 18-21 Ιουνίου.

Ένας άνδρας συνελήφθη στη Βέροια χθες (5/6), έπειτα από άμεση κινητοποίηση των αστυνομικών του Τμήματος Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Βέροιας, καθώς επιχείρησε να εξαπατήσει μία γυναίκα με τη γνωστή μέθοδο τηλεφωνικής απάτης.

Σύμφωνα με την Αστυνομία, το πρωί της ίδιας ημέρας συνεργός του τηλεφώνησε σε ημεδαπή γυναίκα, προσποιούμενος τον γιατρό, και ισχυρίστηκε ότι η κόρη της είχε εμπλακεί σε σοβαρό τροχαίο ατύχημα. Ζήτησε μάλιστα το ποσό των 30.000 ευρώ, προκειμένου να υποβληθεί δήθεν σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση.

Για να ενισχύσουν την αξιοπιστία της απάτης, γυναίκα συνεργός προσποιήθηκε στο τηλέφωνο την κόρη του θύματος, επιχειρώντας να την πείσει να παραδώσει τα χρήματα. Ωστόσο, χάρη στην άμεση αντίδραση των αστυνομικών, ο άνδρας που θα παραλάμβανε το χρηματικό ποσό, εντοπίστηκε και συνελήφθη επιτόπου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η έρευνα συνεχίζεται για τον εντοπισμό και την ταυτοποίηση των συνεργών του, καθώς και για τη διερεύνηση τυχόν συμμετοχής τους σε άλλες παρόμοιες αξιόποινες πράξεις. Ο συλληφθείς, με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του, θα οδηγηθεί στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Βέροιας.

Συστάσεις της Αστυνομίας προς τους πολίτες

Με αφορμή το περιστατικό, η Γενική Περιφερειακή Αστυνομική Διεύθυνση Κεντρικής Μακεδονίας εξέδωσε ανακοίνωση με οδηγίες για την αποφυγή εξαπάτησης από επιτήδειους. Η Αστυνομία συνιστά στους πολίτες να μην εμπιστεύονται αγνώστους που τηλεφωνούν προσποιούμενοι διάφορες ιδιότητες και να μην αποκαλύπτουν αν διαθέτουν στο σπίτι χρήματα, κοσμήματα ή πολύτιμα αντικείμενα.

Επιπλέον, καλεί τους πολίτες να ενημερώνουν άμεσα την Αστυνομία ακόμη και σε περίπτωση απόπειρας απάτης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διάδοση αυτών των συμβουλών σε συγγενείς, φίλους και κυρίως σε ηλικιωμένους, καθώς η ενημέρωση μπορεί να αποτρέψει νέα περιστατικά εξαπάτησης.

«Aν ο πρόεδρος Τραμπ αποχωρήσει από το Ιράν χωρίς μια προσωρινή, δεκαετή τουλάχιστον λύση για το πυρηνικό ζήτημα, τότε μας περιμένει ένας ακόμη γύρος συγκρούσεων του Ισραήλ με το Ιράν», υπογραμμίζει στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» ο Νίμροντ Νόβικ, επί σχεδόν μία δεκαετία ανώτερος διπλωματικός σύμβουλος και ειδικός απεσταλμένος του πρώην πρωθυπουργού και προέδρου του Ισραήλ Σιμόν Πέρες, νυν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής των Διοικητών για την Ασφάλεια του Ισραήλ (CIS) – όπου μετέχουν 550 πρώην στρατηγοί των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, της Μοσάντ και της Σιν Μπετ –, του Φόρουμ Ισραηλινής Πολιτικής (IPF) και του Ιδρύματος Οικονομικής Συνεργασίας (ECF), της ΜΚΟ που ξεκίνησε τη Διαδικασία του Οσλο και μετέχει σε όλες τις ισραηλινοπαλαιστινιακές διαπραγματεύσεις. Κατά τη βιντεοσυνομιλία μας διακρίνονται οι φωτογραφίες του με τους Ρόναλντ Ρίγκαν, Τζορτζ Μπους, Χόσνι Μουμπάρακ, Σιμόν Πέρες και Μαχμούντ Αμπάς.

Ο Λίβανος μπορεί πράγματι να τινάξει στον αέρα τις συνομιλίες με το Ιράν, κύριε Νόβικ;

Ισχύει το αντίστροφο. Οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν μπορούν να σταματήσουν τον πόλεμο στον Λίβανο. Η πρόσφατη έντονη συνομιλία Τραμπ – Νετανιάχου, όπου ο αμερικανός πρόεδρος φέρεται να εξερράγη, απαιτώντας από τον ισραηλινό πρωθυπουργό να σταματήσει τις επιθέσεις βαθιά μέσα στον Λίβανο, είναι σημαίνουσα. Ο Νετανιάχου δεν έχει την πολυτέλεια να αψηφήσει τον Τραμπ. Από τη στιγμή που ο Τραμπ εγκατέλειψε στο Ιράν έναν από τους αρχικούς στόχους του πολέμου, τον τερματισμό της υποστήριξης των πληρεξουσίων από την Τεχεράνη, και από τη στιγμή που το Ιράν εσωτερίκευσε την προθυμία του Τραμπ για συμφωνία και έθεσε ως όρο για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων τουλάχιστον τη μερική κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο, ο Νετανιάχου δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στον αμερικανό πρόεδρο. Η κατάσταση είναι τουλάχιστον μοναδική, στο μεταξύ, καθώς εκλογικά για πρώτη φορά ισραηλινός υποψήφιος πρωθυπουργός εξαρτάται από αμερικανό πρόεδρο. Δεδομένης της δημοτικότητας του Τραμπ στη συντριπτική πλειοψηφία των Ισραηλινών – τυγχάνει να ανήκω στη μειοψηφία –, ένα αρνητικό μήνυμα για τον Νετανιάχου θα καταδίκαζε ολοσχερώς τις προοπτικές επανεκλογής του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η δημιουργία ουδέτερης ζώνης 10 χιλιομέτρων εντός του Νότιου Λιβάνου, στην οποία εμμένει η κυβέρνηση Νετανιάχου, είναι ορθή ή επικίνδυνη στρατηγική;

Ανήκω στους διοικητές που θυμόμαστε την ισραηλινή ζώνη ασφαλείας στον Λίβανο, από το 1982 έως το 2000, και δεν έχουμε ξεχάσει ότι δεν συνέβαλε στο ελάχιστο στην ασφάλειά μας. Η ισραηλινή κυβέρνηση και η στρατηγική της «κουτσαίνουν» παραβλέποντας τη διπλωματία, και μάλιστα τη στιγμή που στον Λίβανο έχουμε κάτι πρωτοφανές. Μια κυβέρνηση που επιδιώκει, όπως και το Ισραήλ, να αφοπλίσει τη Χεζμπολάχ. Δεν μπορούμε να αφοπλίσουμε τη Χεζμπολάχ μόνοι μας. Και ουδείς εχέφρων εντός του Ισραήλ δεν θα πρότεινε να καταλάβουμε τον Λίβανο για μία δεκαετία για να «τελειώσουμε» τη δουλειά. Ακόμα και ο νυν αρχηγός του επιτελείου των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων δημοσιοποίησε ότι ο στρατός έχει κάνει ό,τι μπορεί να επιτευχθεί στρατιωτικά. Η Χεζμπολάχ δεν θα αφοπλιστεί οικειοθελώς. Για να συμβεί πρέπει να πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις. Μία είναι η αποσύνδεσή της από το Ιράν. Και για τη Χαμάς χρειάζεται ένας συνδυασμός στρατιωτικής πίεσης και διπλωματίας. Η Χαμάς είναι πολύ μικρότερη οργάνωση από τη Χεζμπολάχ, σε μικρότερη περιοχή. Δυόμισι χρόνια πολέμου και δεν μπορέσαμε να την αφοπλίσουμε. Οι όμηροί μας ήταν για τη Χαμάς ό,τι είναι τα Στενά του Ορμούζ για το Ιράν. Και τους παρέδωσαν, υπό την πίεση της Αιγύπτου, της Τουρκίας και του Κατάρ. Μόλις οι χορηγοί τους είπαν «τελείωσε», δεν είχαν άλλη επιλογή. Πιστεύω, λοιπόν, ότι η Χεζμπολάχ μπορεί να αποσυνδεθεί από το Ιράν, όχι όταν το θέλει το Ιράν. Μπορεί να γίνει όταν η ισραηλινή πολιτική ενθαρρύνει όλους όσοι θέλουν σταθερότητα στον Λίβανο, από τη Σαουδική Αραβία μέχρι τη Γαλλία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Τι προβλέπετε ότι θα γίνει τελικά στο Ιράν; Η Τεχεράνη συνιστά υπαρξιακή απειλή για το Ισραήλ και πρέπει να «τελειώσει τη δουλειά» ακόμη και χωρίς τις ΗΠΑ;googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ηταν μέγιστο λάθος του Ισραήλ να συνδυάσει το πυρηνικό ζήτημα με το ζήτημα των βαλλιστικών πυραύλων και το ζήτημα των πληρεξουσίων. Μόνο μία απειλή θα μπορούσε να θεωρηθεί υπαρξιακή, η πυρηνική. Το Ισραήλ πρέπει να επικεντρωθεί αποκλειστικά σ’ αυτήν. Τυγχάνει δε να είναι το μόνο ζήτημα στο οποίο εμφανίζει ευελιξία και η ιρανική πλευρά, προκειμένου να επιτύχει ανακούφιση από τις κυρώσεις. Aν ο πρόεδρος Τραμπ αποχωρήσει από το Ιράν χωρίς μια προσωρινή, δεκαετή τουλάχιστον λύση για το πυρηνικό ζήτημα, χωρίς τη δυνατότητα εμπλουτισμού του ουρανίου, ή τουλάχιστον χωρίς τη δυνατότητα εμπλουτισμού πέρα ​​από το 3,65%, τότε μας περιμένει ένας ακόμη γύρος συγκρούσεων του Ισραήλ με το Ιράν, προκειμένου να αποτραπεί η Τεχεράνη να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Τις υπόλοιπες απειλές από το Ιράν μπορούμε να τις διαχειριστούμε.

Στις αρχές του 2017, περίπου 80.000 Αθηναίοι πέρασαν τις πύλες της Τεχνόπολης για να συμμετάσχουν σε κάτι που ξεκίνησε ως νοσταλγική έκθεση αλλά τελικά μετατράπηκε σε μια συλλογική άσκηση μνήμης: το GR80s, αφιερωμένο στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’80. Επισκέπτες κάθονταν σε ένα τυπικό ελληνικό διαμέρισμα του 1987, διάλεγαν κασέτες σε βιντεοκλάμπ, χάζευαν τα ράφια ενός δισκοπωλείου, έπαιζαν arcade βιντεοπαιχνίδια, ξαναζούσαν την έντονη πολιτική και κοινωνική ατμόσφαιρα της εποχής. Η τεράστια προσέλευση ήταν ένα ακόμη σημάδι πως η νοσταλγία για τα 80s έχει επιστρέψει δυναμικά· όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η παγκόσμια μόδα αντλεί τα τελευταία χρόνια έμπνευση από την αισθητική εκείνης της περιόδου. Υπερμεγέθη σακάκια με βάτες, βινίλ υφάσματα, βολάν, «τριγωνικά» παντελόνια, ψηλόμεσα ρούχα και φουσκωτά μανίκια επιστρέφουν στις πασαρέλες και τις βιτρίνες των καταστημάτων αφήνοντας ξανά έντονο αποτύπωμα. Μεγάλες αλυσίδες ένδυσης, όπως η C&A, δημοσιεύουν ακόμη και «οδηγούς» για πετυχημένη αναβίωση του στυλ των 80s. Ιστορικές εταιρείες επαναφέρουν εμβληματικά προϊόντα της εποχής, για παράδειγμα η ιταλική Diadora, η οποία επαναλανσάρει κλασικά αθλητικά παπούτσια της δεκαετίας του ’80 σε περισσότερες από 60 χώρες, αποκαλώντας τα «φόρο τιμής στην αβίαστη κομψότητα της terrace culture (…) μια κληρονομιά που αναγεννήθηκε».

Η νοσταλγία μεταφέρεται και στη μουσική: τον Ιανουάριο του 2026 και επί δύο εβδομάδες το «Should I stay or should I go» των Clash περιλαμβανόταν στο Τop 40 του επίσημου Singles Chart του Ηνωμένου Βασιλείου και ανάμεσα στα 200 πιο δημοφιλή τραγούδια παγκοσμίως – 44 χρόνια μετά την κυκλοφορία του. Το ίδιο ισχύει και για άλλες επιτυχίες των 80s, όπως το «Running up that hill» που στα τέλη του 2025 γνώρισε μια θεαματική «αναβίωση» ξεπερνώντας το 1,5 δισεκατομμύριο streams στο Spotify. Την ίδια στιγμή η γαλλική εταιρεία We Αre Rewind γίνεται διάσημη σε ολόκληρο τον κόσμο πουλώντας walkman, κασέτες και φορητά ραδιοκασετόφωνα εμπνευσμένα από τη δεκαετία του ’80.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το παράδειγμα της Ελλάδας

Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί από αυτό το κύμα μαζικής νοσταλγίας. Είναι εξιδανίκευση του παρελθόντος; Ανάγκη επιστροφής σε έναν κόσμο που φαντάζει λιγότερο πολύπλοκος; Ή επιθυμία αναβίωσης μιας εποχής που βασιζόταν περισσότερο στη φυσική επαφή από ό,τι στη διαμεσολάβηση της τεχνολογίας; Σε κάθε περίπτωση η δεκαετία του ’80 είναι μια «κοντινά μακρινή εποχή».

«Το φαινόμενο έχει πυκνώσει τα τελευταία χρόνια», λέει στα «ΝΕΑ» ο ιστορικός – ερευνητής Παναγής Ζεστανάκης, συνεργάτης του Πανεπιστημίου LNU στη Σουηδία και συγγραφέας της έρευνας «On 80stalgia: discernments from contemporary Greece». «Αυτό φαίνεται και από τη συνεχή δημιουργία διαδικτυακών νοσταλγικών ομάδων από έλληνες χρήστες ή από τη διοργάνωση μεγάλων εκδηλώσεων. Eνδεικτικά, η ομάδα “80s Νοσταλγία” στο Facebook ιδρύθηκε το 2021 και έχει σήμερα περισσότερα από 426.000 μέλη, ενώ το φόρουμ “Retromaniax” δημιουργήθηκε το 2006», λέει.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Χαρακτηριστικός «δείκτης» της νέας τάσης είναι και η επιστροφή στο βινύλιο, στροφή εντυπωσιακή για τα ελληνικά δεδομένα. «Ο κόσμος κουράστηκε από τον ψηφιακό ήχο και επιστρέφει στη ζεστασιά του βινυλίου», λένε χαρακτηριστικά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η ίδια ανάγκη αντικατοπτρίζεται στις ντισκοτέκ – με την πιο πρόσφατη να ανοίγει στη Θεσσαλονίκη τον Δεκέμβριο του 2025 -, οι οποίες γεμίζουν ξανά οργανώνοντας βραδιές κάτω από ντισκόμπαλες, με synth-pop, disco και ελληνικά hits των 80s. Παράλληλα, ελληνικές τηλεοπτικές παραγωγές με νοσταλγική αισθητική για τα 70s και 80s αποκτούν πιστό κοινό, φίλτρα VHS εμφανίζονται στο TikTok, ενώ καταγράφεται και αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για την αναλογική φωτογραφία: όλο και περισσότεροι αναζητούν φωτογραφικές μηχανές φιλμ.

Σύμφωνα με τον Παναγή Ζεστανάκη, «οι άνθρωποι πάντα νοσταλγούσαν τα νιάτα τους, την εποχή που ήταν πιο ξέγνοιαστοι, πιο υγιείς. Παράλληλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδωσαν δημόσιο βήμα σε μια γενιά που πριν από το τέλος του 2000 δεν είχε. Εχουμε μια έντονη έκφραση νοσταλγίας για το τέλος του 20ού αιώνα, μια περίοδο κατά την οποία ανέβηκαν τα καταναλωτικά στάνταρ, διευρύνθηκαν οι προσδοκίες των πολιτών και πραγματοποιήθηκε η μεσοστρωματοποίηση του ελληνικού πληθυσμού. Ισως γι’ αυτό η ελληνική νοσταλγία για τα 80s παραμένει και πιο πολιτικοποιημένη».

Αίσιο τέλος είχε η περιπέτεια Γάλλου περιπατητή στη Σαμοθράκη.

Ο νεαρός επισκέπτης του νησιού μαζί με άλλον έναν πεζοπόρο επεχείρησε να επισκεφθεί τη Γριά Βάθρα. Δυστυχώς για αυτόν, όμως, προσπαθώντας να προσεγγίσει την τρίτη λίμνη τραυματίστηκε στο κεφάλι στη διάρκεια της πεζοπορίας.

Ολοκληρώθηκε επιχείρηση μεταφοράς τραυματισμένου αλλοδαπού άνδρα, από την 3η Βάθρα της Γριάς στην περιοχή Θέρμα Σαμοθράκης, όπου και παρελήφθη από ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Επιχείρησαν 8 #πυροσβέστες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

— Πυροσβεστικό Σώμα (@pyrosvestiki) June 6, 2026

Αρχικά ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ, το οποίο στη συνέχεια επικοινώνησε με το κέντρο επιχειρήσεων του Πυροσβεστικού Σώματος. Άμεσα κινητοποιήθηκε ομάδα διάσωσης οκτώ πυροσβεστών από το Πυροσβεστικό Κλιμάκιο Σαμοθράκης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Οι πυροσβέστες προσέγγισαν τον τραυματία και τον μετέφεραν με φορείο σε ασφαλές σημείο στην περιοχή Θέρμα Σαμοθράκης,  από όπου και παρελήφθη από ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ.

Αν και η πεζοπορική πρόσβαση στη Γριά Βάθρα δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη από το χωριό Θέρμα, οι πιο απομακρυσμένες λίμνες απαιτούν περισσότερη πεζοπορία, ενώ υπάρχουν και βάθρες που απαιτούν αναρρίχηση.

Με μείωση των άμεσων εκπομπών CO2 από ηλεκτροπαραγωγή κατά 58% το 2025, σε σχέση με το 2019 και συνολικές επενδύσεις ύψους άνω των 24 δισ. ευρώ έως το 2030 σε έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αποθήκευσης ενέργειας και νέων ενεργειακών υποδομών, η ΔΕΗ συνεχίζει να μειώνει το περιβαλλοντικό της αποτύπωμα και να επιταχύνει τον μετασχηματισμό του ενεργειακού της χαρτοφυλακίου. Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος είναι αφιερωμένη στη δράση για το κλίμα, αναδεικνύοντας την ανάγκη επιτάχυνσης πρωτοβουλιών που συμβάλλουν στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας απέναντι στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Μέσα από τις επενδύσεις της σε καθαρές μορφές ενέργειας και τις πρωτοβουλίες για την προστασία του περιβάλλοντος, η ΔΕΗ συμβάλλει ενεργά στην κατευθυνση αυτή.

Σημαντική αύξηση στα επιτόκια

Οι επιπτώσεις της γεωπολιτικής κρίσης στη Μέση Ανατολή και ο εισαγόμενος πληθωρισμός ειδικά στις τιμές της ενέργειας έκαναν αισθητή την παρουσία τους στα επίπεδα των επιτοκίων δανείων του Απριλίου. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΤτΕ, το μέσο σταθμισμένο επιτόκιο νέων δανείων διαμορφώθηκε στο 4,76%, αυξημένο κατά 37 μονάδες βάσης (4,39% τον Μάρτιο), ενώ το περιθώριο μεταξύ επιτοκίων καταθέσεων και δανείων αυξήθηκε στο 4,45%, από 4,08% τον προηγούμενο μήνα. Η αύξηση αντανακλά κυρίως την αύξηση στο κόστος δανεισμού των επιχειρήσεων, ανεξαρτήτως του όγκου της χρηματοδότησης. Εντονότερη ήταν η μεταβολή στα επιχειρηματικά δάνεια άνω του 1 εκατ. ευρώ, με το μέσο επιτόκιο να διαμορφώνεται στο 4,37% τον Απρίλιο, από 3,83% τον Μάρτιο. Τα επιτόκια καταναλωτικών και στεγαστικών δανείων έμειναν σχετικά αμετάβλητα, ενώ μικρή αύξηση σημειώθηκε στα επιτόκια καταθέσεων των επιχειρήσεων.

Αποθηκάριος ρομπότ

Η Amazon παρουσίασε αναβαθμισμένο ρομπότ που θα λειτουργεί στις αποθήκες της με τεχνητή νοημοσύνη, το οποίο θα μπορεί να δέχεται φωνητικές εντολές από άλλους εργαζομένους. Η παρουσίαση έγινε στο πλαίσιο επένδυσης 10 δισεκατομμυρίων ευρώ στο ευρωπαϊκό δίκτυο εκπλήρωσης παραγγελιών της εταιρείας. Ο γίγαντας του ηλεκτρονικού εμπορίου με έδρα το Σιάτλ παρουσίασε το ρομπότ Proteus επόμενης γενιάς στην εκδήλωση «Delivering the Future» στο κέντρο εκπλήρωσης παραγγελιών του στο Ντάρτφορντ, ανατολικά του Λονδίνου, καθώς προσπαθεί να επιταχύνει τις παραδόσεις. Η εταιρίαπαρουσίασε επίσης το STARK, ένα ρομποτικό σύστημα χειρισμού αντικειμένων που δοκιμάστηκε για πρώτη φορά στη Βαρκελώνη και πρόκειται να κυκλοφορήσει σε 15 ευρωπαϊκές τοποθεσίες έως το 2027, και το Vulcan, το πρώτο της ρομπότ με αίσθηση αφής.

Το Μουντιάλ των ΗΠΑ, Καναδά και  Μεξικού πλησιάζει. Ένθερμοι υποστηρικτές με τις παραδοσιακές ενδυμασίες των χωρών τους αναμένεται να πλημμυρίσουν τους δρόμους της Βόρειας και  Κεντρικής Αμερικής. Η προσμονή και ο ενθουσιασμός υπήρχαν πάντοτε και θα υπάρχουν κάθε φορά που διεξάγεται το Παγκόσμιο Κύπελλο. Μέσω αυτού, το φιλοθεάμον κοινό εκφράζει την αγνή και συνάμα ανιδιοτελή αγάπη του για τον βασιλιά των σπορ, το ποδόσφαιρο.

Ωστόσο, όσο σπάνιο και αν είναι, κατά καιρούς το φίλαθλο αίσθημα έχει καπηλευτεί για την εξυπηρέτηση διαφόρων πολιτικών συμφερόντων. Οι περιπτώσεις των Μουντιάλ του 1934, του ’74 και του ’78 αποτελούν τη διαστρέβλωση του ευ αγωνίζεσθαι, το σκοτεινό κεφάλαιο του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Οι δικτατορίες των Μουσολίνι, Βιδέλα και Πινοσέτ σε Ιταλία, Αργεντινή και Χιλή, αντίστοιχα, παραβίασαν και κατακρεούργησαν τα ήθη και τις αξίες που πρεσβεύει ο αθλητισμός.

Η προπαγάνδα του Μουσολίνι

Ο Μπενίτο Μουσολίνι, ο αυταρχικός ηγέτης της γείτονος χώρας, μελέτησε ενδελεχώς την απήχηση του ποδοσφαίρου στον κοινό, μη διστάζοντας να την κάνει άλλο ένα όπλο στην φαρέτρα της διάδοσης του φασιστικού του καθεστώτος. Το Μουντιάλ του 1934 αποτέλεσε μία άριστα σκηνοθετημένη παράσταση, την οποία ενορχήστρωσε και διηύθυνε μαεστρικά  ο Ιταλός δικτάτωρ. 

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η άνθηση και η παγκοσμιοποίηση του ποδοσφαίρου μπορεί τότε να βρισκόταν σε πρώιμο στάδιο, αλλά εκείνος με την οξυδέρκεια που τον διακατείχε, διέκρινε την  μοναδική ευκαιρία που του παρουσιαζόταν, να αναδείξει και να διαδώσει σε όλο τον πλανήτη το έργο της απολυταρχίας του.

Το σχέδιό του να αναλάβει το Παγκόσμιο Κύπελλο γρήγορα έδρασε. Η οικοδόμηση πολλών γηπέδων και γενικά ποδοσφαιρικών  εγκαταστάσεων, άμεσα έγειρε την πλάστιγγα υπέρ της Ιταλίας έναντι της έτερης διεκδικήτριας διοργανώτριας χώρας, της Σουηδίας. Ωστόσο, για την υλοποίηση των πρώτων σκελών του στόχου του, εκκρεμούσε μια συνθήκη μείζονος σημασίας. Ποια ήταν αυτή;

Η διασφάλιση της συμμετοχής των Ιταλών στην εν λόγω διοργάνωση. Τότε, ακόμη και ο οικοδεσπότης  δεν είχε εξασφαλισμένη θέση στο Μουντιάλ. Μέσω προκριματικών κέρδιζε την παρουσία του σε δύο παιχνίδια επί ίσοις όροις. Βέβαια για τους «Σκουάντρα Αντζούρα» αρκούσε μόνο ένας. Στους διπλούς αγώνες βρέθηκε απέναντι στην Εθνική Ελλάδας. Πρώτη αναμέτρηση στην Ιταλία έληξε 4-0. Το εν λόγω σκορ, όμως,  για τον Μουσολίνι κρίθηκε ανεπαρκές. 

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ήθελε να περιορίσει στο ελάχιστο τα περιθώρια ενός ενδεχόμενου λάθους. Εξαγόρασε, λοιπόν,  την τότε ΕΠΟ με 50.000 λιρέτες , για τη μη διεξαγωγή του δεύτερου αγώνα επί ελληνικού εδάφους. Η συμφωνία των δύο κρατών προκάλεσε την οργή του Τύπου εκείνης της εποχής. 

Η πεμπτουσία του βρώμικου παιχνιδιού 

Έχοντας… στρατολογήσει Αργεντινοθρεμμένους και Ουρουγουανοθρεμμένους ποδοσφαιριστές με ιταλικές ρίζες, όπως οι Ντε Μαρία, Μόντι, Γκουάιτα και Όρσι, η «Σκουάντρα Ατζούρα» του μεγάλου Τζουζέπε Μεάτσα έμοιαζε έτοιμη να σηκώσει το τρόπαιο. Βέβαια, για να συμβεί αυτό, χρειάστηκαν οι δόλιες αποφάσεις των διαιτητών, ειδικά από τα προημιτελικά και μετά.

Η επιβολή του φασισμού στην Ιταλία δεν περιορίστηκε μόνο στους ναζιστικούς χαιρετισμούς και τα λεγόμενα των παικτών, «Ιταλία, Ντούτσε». Αρχικά, ο σκόπιμος τραυματισμός του… ανίκητου Ισπανού τερματοφύλακα Ρικάρντο Θαμόρα -κάταγμα στα πλευρά- στις δύο αναμετρήσεις με την Ιβηρική χώρα στους «8», αποτέλεσε τον πρώτο απροκάλυπτο βρώμικο αγώνα που μεθόδευσε ο Μπενίτο Μουσολίνι.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Στη συνέχεια, στα ημιτελικά, πριν την κατάκτηση του Μουντιάλ και τη νίκη της στον τελικό απέναντι στην Τσεχοσλοβακία με 2-1, η Εθνική Ιταλίας πήρε τη νίκη εναντίον της Αυστρίας με γκολ οφσάιντ του Γκουάιτα.

Το Μουντιάλ της Ντροπής  

Το 1978 το Παγκόσμιο Κύπελλο διεξήχθη στην Αργεντινή υπό δικτατορικό καθεστώς. Πρόκειται για το πλέον αιματοβαμμένο και ανήθικο τουρνουά που έμεινε στην ιστορία ως το Μουντιάλ της Ντροπής. Η χούντα του Χόρχε Βιδέλα, όπως και του Μουσολίνι, ήθελε να εκμεταλλευτεί τη δημοφιλία του ποδοσφαίρου στο κοινό, προς όφελός της.

Η ειδοποιός διαφορά, όμως, ανάμεσα στις διοργανώσεις του 1934 και του 1978 είναι ότι στη δεύτερη ο βάρβαρος ηγέτης της Αργεντινής είχε την καθολική στήριξη, τόσο του προέδρου της FIFA, Ζοάο Χαβελάνζε, όσο και της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Χάρη σε εκείνους κάμφθηκαν όλες οι εύλογες αντιρρήσεις των συμμετεχουσών ομάδων. 

Βλέπετε, η κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα της Λατινικής Αμερικής έγινε γρήγορα γνωστή σε όλο τον κόσμο. Οι ύποπτες εξαφανίσεις ανθρώπων, οι άδειοι δρόμοι της χώρας και τα ουρλιαχτά των πολιτών της Αργεντινής από τα βασανιστήρια που τους υπέβαλλε ο Βιδέλα συγκλόνισαν την κοινή γνώμη, σηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων, η οποία εξασθενήθηκε με την αρωγή της FIFA. 

Λόγω των όσων αναφέρθηκαν, αρκετές ομοσπονδίες πίεζαν τον Χαβελάνζε να αφαιρέσει από την Αργεντινή τα δικαιώματα της διοργάνωσης και να τα αναθέσει στη Βραζιλία, απειλώντας με μποϊκοτάζ. Ωστόσο, το αυτί του ισχυρού άνδρα της διοργανώτριας αρχής δεν… ίδρωσε. Λέγεται, μάλιστα, πως εκείνος δέχθηκε ποικίλα δώρα από τον Βιδέλα για να επιμείνει στην αρχική του απόφαση.

 Ελλείψει ντροπής, ο άνδρας περί ου ο λόγος, λίγο πριν την έναρξη του τουρνουά, δήλωσε: «Επιτέλους, ο κόσμος θα δει το πραγματικό πρόσωπο της Αργεντινής». Πράγματι,  οι απανταχού φίλαθλοι το είδαν, διακρίνοντας το αδίστακτο… βλέμμα του.

Η πλεκτάνη πριν και κατά τη διάρκεια του αγώνα με το Περού

Η «Αλμπισελέστε», αποτελούμενη από σπουδαίους παίκτες εκείνης της εποχής, όπως οι Μάριο Κέμπες, Ντανιέλ Πασαρέλα, Οσβάλντο Αρντίλες, «Πάτο» Φιγιόλ, Μπερτόνι, Χούσεμαν, Ολγκίν, Ταραντίνι και Βίγια, ήταν εκ των φαβορί της διοργάνωσης. Τερμάτισε δεύτερη στον όμιλο, κερδίζοντας μία θέση για τους «8». Εκεί, οι προκριθείσες ομάδες μοιράστηκαν σε δύο γκρουπ, με τους πρώτους να παίρνουν το εισιτήριο για τον τελικό. Η Αργεντινή συναγωνιζόταν με τη Βραζιλία για την πρώτη θέση. 

Η μεταξύ τους ισοπαλία στη δεύτερη αγωνιστική και η ισοβαθμία τους θα έκριναν την πρόκριση στην τελευταία. Τότε, ήρθε στην επιφάνεια η επιθυμία των ιθυνόντων της FIFA να βοηθήσουν με τον τρόπο τους την Εθνική Αργεντινής. Όρισαν τον αγώνα της με το Περού μετά την ολοκλήρωση εκείνου της «Σελεσάο» με την Πολωνία, ώστε να γνωρίζει το αποτέλεσμα που χρειαζόταν για να παραστεί στον τελικό.

 Με αυτά τα δεδομένα, λοιπόν, η «Αλμπισελέστε», έπειτα από τη νίκη της Βραζιλίας με 3-1 επί της Πολωνίας, έπρεπε να επικρατήσει με τέσσερα τέρματα και πάνω, καθώς η διαφορά των γκολ για τους «κιτρινομπλέ» είχε διαμορφωθεί στο 6-1, ενώ εκείνη είχε 2-0. Η Εθνική του Βιδέλα υπερκάλυψε το εν λόγω χάντικαπ, διασύροντας το Περού με το ευρύ 6-0, κερδίζοντας την πρόκριση στον μεγάλο τελικό.

Η εν λόγω αναμέτρηση χαρακτηρίστηκε ως στημένη, εξαιτίας της μέτριας εμφάνισης του τερματοφύλακα των ηττημένων, Ραμόν Κιρόγα, ο οποίος, να σημειωθεί, πως ήταν Αργεντινός που είχε πάρει περουβιανή υπηκοότητα.

Από εκεί και έπειτα, στον τελικό του… καυτού Μονουμεντάλ, απέναντι στην Ολλανδία, σε ένα δραματικό παιχνίδι που κρίθηκε στην παράταση, η «Αλμπισελέστε» κατέκτησε τον τίτλο, νικώντας τους «Οράνιε» με 3-1 (κ.δ. 1-1). Τα γκολ των «κυανόλευκων» πέτυχαν οι Κέμπες, σε κανονική διάρκεια και παράταση, και  Μπερτόνι, ενώ το μοναδικό τέρμα των «πορτοκαλί» σημείωσε ο Νάνινγκα. Μετά τη λήξη της αναμέτρησης ο Βιδέλα περιχαρής απένειμε το βαρύτιμο τρόπαιο στον αρχηγό της Εθνικής Αργεντινής, Ντανιέλ Πασαρέλα.

Η πιο σκοτεινή πρόκριση σε τελικά Μουντιάλ

Το συγκεκριμένο γεγονός δεν αφορά ούτε τη διεξαγωγή, ούτε τα όσα εκτυλίχθηκαν σε κάποιο Μουντιάλ. Έγκειται στην πρόκριση μιας εθνικής ομάδας σε αυτό. Ο λόγος γίνεται για την περιβόητη συμμετοχή της Χιλής στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974. Το λατινοαμερικάνικο κράτος  για να παρευρεθεί στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας, έπρεπε πρώτα να ξεπεράσει το εμπόδιο της Σοβιετικής Ένωσης σε διπλά παιχνίδια μπαράζ.

Ο πρώτος αγώνας ήταν προγραμματισμένος για τις 26 Σεπτεμβρίου 1973. Όλα καλά μέχρι εδώ, καμία αναστάτωση δεν υπήρχε. Ώσπου, έντεκα ημέρες πριν τον αγώνα, ο στρατηγός Αουγκούστο Πινοσέτ ανέτρεψε τον αρχηγό της χώρας, Σαλβαδόρ Αλιέντε, δημιουργώντας το απόλυτο χάος. Ο βίαιος δικτάτορας, έχοντας στο πλευρό του τη στήριξη των ΗΠΑ, προέβη σε αιματοκύλισμα. 

Αναλυτικότερα, αποφάσισε άμεσα να μετατρέψει το Εθνικό Στάδιο της χώρας σε τόπο βασανιστηρίων. Στο μεταξύ, η εθνική Χιλής ταξίδευε στην Ευρώπη για τον αγώνα της με τη Σοβιετική Ένωση. Η αναμέτρηση έληξε ισόπαλη, με το έπαθλο της συμμετοχής στο Μουντιάλ να κρίνεται στον δεύτερο αγώνα στο Σαντιάγο.

Ο αυταρχικός ηγέτης, θέλοντας να αποκρύψει τις πράξεις του από τους Σοβιετικούς, διέταξε τους παίκτες να μην αναφέρουν τίποτα στους δημοσιογράφους σχετικά με τα τεκταινόμενα που συνέβαιναν τότε στη Χιλή.

 Ωστόσο, παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειές του, οι φρικαλεότητες που διαδραματίζονταν στο κολαστήριο του Σαντιάγο γρήγορα έκαναν τον γύρο του κόσμου.  Η ομοσπονδία του κομμουνιστικού κράτους, μόλις πληροφορήθηκε όσα επικρατούσαν στην αντίπαλο χώρα, ζήτησε από τη FIFA να αλλάξει το μέρος τέλεσης του δεύτερου παιχνιδιού, την ίδια ώρα που οι γηπεδούχοι επέμεναν να μην αλλάξει ο ορισμός. Έτσι, η διοργανώτρια αρχή ανέθεσε σε ειδικούς απεσταλμένους να διερευνήσουν την κατάσταση του γηπέδου. 

Εκείνοι, πραγματοποιώντας έναν υποτυπώδη έλεγχο, ενέκριναν τη διεξαγωγή του παιχνιδιού στο εν λόγω στάδιο. Τελικά, οι Σοβιετικοί, στο άκουσμα της παράλογης ετυμηγορίας της FIFA, αρνήθηκαν να ταξιδέψουν στη Χιλή, επικαλούμενοι ανθρωπιστικούς λόγους. Ωστόσο, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται, ο αγώνας έγινε με μόνο μία ομάδα αγωνιζόμενη. 

Οι παίκτες της Χιλής, στο μισοάδειο γήπεδο του Σαντιάγο, εισήλθαν στον αγωνιστικό χώρο. Ο διαιτητής σφύριξε την έναρξη του παιχνιδιού και οι ποδοσφαιριστές της «La Roja», κάνοντας ανενόχλητοι πάσες ο ένας στον άλλο, έφτασαν στην αντίπαλη ανυπεράσπιστη εστία, πετυχαίνοντας γκολ. Ο εν λόγω αγώνας, 53 έτη μετά, θεωρείται ακόμα ως η ύστατη παρωδία και εξευτέλιση του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

Το Μουντιάλ αποτελεί μία από τις σπουδαιότερες διοργανώσεις ολόκληρου του αθλητισμού. Η δόξα και το πάθος που εκπέμπει η εν λόγω διοργάνωση έχουν δελεάσει αρκετές φορές αυτάρεσκους και αδίστακτους ηγέτες να την κάνουν υποχείριό τους. Παρ’ όλα αυτά, μπορεί πολλές φορές να έχει παραστρατήσει, αλλά ήταν, είναι και θα είναι ένα τουρνουά το οποίο ανήκει αποκλειστικά και μόνο στους φιλάθλους του.

Νικόλας Παναγόπουλος

Επιστήμονες παρουσίασαν ένα νέο, αναλυτικό σχέδιο δράσης για την ημέρα που η Γη θα λάβει μήνυμα από έναν εξωγήινο πολιτισμό.

Το οκτασέλιδο αυτό πρωτόκολλο, που δόθηκε στη δημοσιότητα την Παρασκευή, περιγράφει βήμα προς βήμα πώς η επιστημονική κοινότητα θα πρέπει να διαχειριστεί ένα πιθανό σήμα από το βαθύ διάστημα, ένα σενάριο που θα μπορούσε να αποτελέσει τη σημαντικότερη στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Οι οδηγίες ζητούν από τους ερευνητές να αντιμετωπίζουν κάθε πιθανό εξωγήινο σήμα με απόλυτη προσοχή, να το επιβεβαιώνουν μέσω ανεξάρτητων ομάδων και να αποφεύγουν τη διάδοση ανεπιβεβαίωτων πληροφοριών, ώστε να μην προκληθεί πανικός ή παραπληροφόρηση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Σε περίπτωση που υπάρξουν αδιάσειστα στοιχεία για ύπαρξη νοήμονος εξωγήινης ζωής, οι επιστήμονες θα πρέπει να ενημερώσουν άμεσα το κοινό, τη διεθνή επιστημονική κοινότητα και τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ), δίνοντας παράλληλα στη δημοσιότητα τα δεδομένα προς έλεγχο.

Διεθνής συντονισμός και προστασία δεδομένων

Το σχέδιο προβλέπει την προστασία του σήματος από παρεμβολές, τη διατήρηση όλων των αρχείων σε ασφαλή διεθνή αποθετήρια και τη δημιουργία μιας ειδικής διεθνούς ομάδας για τη διαχείριση των συνεπειών μιας τέτοιας ανακάλυψης.

Οι ερευνητές προειδοποιούνται να μην αποστείλουν απάντηση σε εξωγήινο πολιτισμό χωρίς προηγούμενη διαβούλευση με τη διεθνή κοινότητα, μέσω θεσμών όπως τα Ηνωμένα Έθνη. Παράλληλα, το πρωτόκολλο αναγνωρίζει τους κινδύνους της εποχής των κοινωνικών δικτύων, καλώντας τους επιστήμονες να αντιμετωπίζουν τη διάδοση ψευδών ειδήσεων και να προστατεύουν όσους ενδέχεται να βρεθούν στο επίκεντρο της δημοσιότητας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Με φόντο τη δημοσιοποίηση δεκάδων αρχείων για ΑΤΙΑ από την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ τις τελευταίες εβδομάδες, οι συντάκτες του σχεδίου υπογραμμίζουν ότι στόχος είναι να αποφευχθεί ένα παγκόσμιο χάος λόγω ψευδούς συναγερμού.

Αυστηρή διαδικασία επαλήθευσης

Το πρωτόκολλο καθορίζει λεπτομερώς τα στάδια που θα ακολουθηθούν εάν οι επιστήμονες θεωρήσουν ότι έχουν εντοπίσει στοιχεία ύπαρξης νοήμονος εξωγήινης ζωής. Οι ερευνητές της Αστροφυσικής και ο πρόεδρος της επιτροπής της Διεθνούς Ακαδημίας Αστροναυτικής (IAA) για την Αναζήτηση Εξωγήινης Νοημοσύνης (SETI) καλούν τους συναδέλφους τους να μην προχωρούν σε πρόωρες ανακοινώσεις.

Η SETI, που σημαίνει Search for Extraterrestrial Intelligence, είναι το επιστημονικό πεδίο που αναζητά τεχνητά ραδιοφωνικά ή λέιζερ σήματα στο σύμπαν. Σύμφωνα με τις οδηγίες, κάθε μυστηριώδες σήμα πρέπει να εξετάζεται από ανεξάρτητες ομάδες και παρατηρητήρια με διαφορετικά μέσα και μεθόδους, ώστε να διαπιστωθεί αν πρόκειται για πραγματικό γεγονός ή απλώς για ψευδή συναγερμό.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Οι επιστήμονες προειδοποιούνται ότι τα πρώτα ευρήματα μπορεί να είναι ασαφή ή παραπλανητικά και ότι η διαδικασία επαλήθευσης μπορεί να διαρκέσει μήνες ή και χρόνια. Αν τελικά επιβεβαιωθεί ότι το σήμα προέρχεται από εξωγήινη νοημοσύνη, τότε προβλέπεται άμεση δημόσια ανακοίνωση.

Διαφάνεια και προστασία των ερευνητών

Η ανακάλυψη θα κοινοποιηθεί όχι μόνο στην επιστημονική κοινότητα αλλά και στα Ηνωμένα Έθνη και σε διεθνείς οργανισμούς που δραστηριοποιούνται στην αστρονομία, την εξερεύνηση του διαστήματος και τις επικοινωνίες. Τα δεδομένα θα δημοσιοποιηθούν ώστε να μπορούν να ελεγχθούν και να επιβεβαιωθούν από ανεξάρτητους επιστήμονες σε όλο τον κόσμο.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης. Οι ερευνητές ενθαρρύνονται να επικοινωνούν με ειλικρίνεια με το κοινό και να διαχωρίζουν σαφώς τις επιβεβαιωμένες πληροφορίες από την εικασία. Τα ιδρύματα καλούνται επίσης να προστατεύουν τους επιστήμονες από απειλές ή παρενόχληση, διασφαλίζοντας παράλληλα τη ροή ακριβών δεδομένων προς το κοινό.

Αρχειοθέτηση και διεθνής συνεργασία

Σε περίπτωση επιβεβαιωμένου σήματος, κάθε στοιχείο θα πρέπει να διατηρηθεί σε πολλαπλά ασφαλή αρχεία ανά τον κόσμο. Οι μέθοδοι ανάλυσης και ο κώδικας που χρησιμοποιήθηκαν θα φυλαχθούν ώστε να μπορούν να επανεξεταστούν από μελλοντικούς επιστήμονες.

Το σχέδιο προβλέπει ακόμη την προστασία του ίδιου του σήματος. Αν πρόκειται για ραδιοφωνικές ή άλλες ηλεκτρομαγνητικές εκπομπές, θα πρέπει να επιδιωχθούν διεθνείς συμφωνίες για τη διασφάλιση των συχνοτήτων από παρεμβολές.

Τι ακολουθεί μετά την ανακάλυψη

Μετά την επιβεβαίωση, θα συγκροτηθεί διεθνής επιτροπή μετα-ανίχνευσης, αποτελούμενη από ειδικούς στην επιστήμη, την ηθική, το δίκαιο, την επικοινωνία και τις κοινωνικές επιστήμες, για να καθοδηγήσει την αντίδραση της ανθρωπότητας.

Η πιο εντυπωσιακή πρόβλεψη του σχεδίου αφορά το επόμενο βήμα: ακόμη κι αν η ανθρωπότητα λάβει μήνυμα από εξωγήινο πολιτισμό, οι επιστήμονες δεν επιτρέπεται να απαντήσουν. Οποιαδήποτε απόφαση για ανταπόκριση θα πρέπει πρώτα να περάσει από διεθνείς διαβουλεύσεις υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και άλλων οργανισμών.

Το τελικό τμήμα του σχεδίου υπογραμμίζει ότι κάθε ανακάλυψη εξωγήινης νοημοσύνης πρέπει να αντιμετωπιστεί με διαφάνεια, ακεραιότητα και αίσθημα ευθύνης απέναντι σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, ένα γεγονός που θα μπορούσε να αποτελέσει μία από τις πιο καθοριστικές στιγμές στην ανθρώπινη ιστορία.

Ραγδαίες εξελίξεις σημειώνονται στη Γουέστ Χαμ, καθώς ο Ντέιβιντ Σάλιβαν υπέβαλε την παραίτησή του από την προεδρία του συλλόγου, κλείνοντας ένα κεφάλαιο 16 ετών στην ηγεσία των «σφυριών».

Ο 77χρονος εξήγησε ότι αποφάσισε να αποχωρήσει μετά την ενημέρωσή του πως επρόκειτο να δημοσιοποιηθούν, όπως υποστήριξε, ψευδείς ισχυρισμοί που αφορούν την προσωπική του ζωή.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η επιλογή της παραίτησης έγινε προκειμένου να προστατευθεί η ομαλή λειτουργία του συλλόγου και να μην επηρεαστεί η σταθερότητα της Γουέστ Χαμ από προσωπικές υποθέσεις.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Αναλυτικά όσα ανέφερε

«Πρόσφατα πληροφορήθηκα ότι ανακριβείς και εντελώς ψευδείς ισχυρισμοί δεκαετιών σχετικά με την προσωπική μου ζωή πρόκειται να δημοσιευτούν.

Αρνούμαι κατηγορηματικά αυτούς τους ισχυρισμούς. Είμαι ιδιώτης και όσοι γνωρίζουν προσωπικά και επαγγελματικά τον πραγματικό Ντέιβιντ Σάλιβαν, όχι την καρικατούρα που επινόησαν τα ταμπλόιντ, ξέρουν ακριβώς ποιος είμαι και τι αντιπροσωπεύω.

Δεν είμαι καθόλου το άτομο ως το οποίο τα μέσα ενημέρωσης έχουν αποφασίσει να με παρουσιάσουν».

Παράλληλα πρόσθεσε: «Θα μηνύσω το BBC για συκοφαντική δυσφήμιση, μαζί με οποιοδήποτε άλλο μέσο ενημέρωσης επαναλάβει τυχόν συκοφαντικές κατηγορίες».

Η ελληνική ναυτιλία παραμένει ισχυρή, ανθεκτική και προσαρμοστική απέναντι στις διαρκώς μεταβαλλόμενες διεθνείς συνθήκες, τόνισε η πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, Μελίνα Τραυλού, στέλνοντας μήνυμα αισιοδοξίας προς τη διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα.

«Η ελληνική ναυτιλία εξελίσσεται, ανανεώνεται και παραμένει το ίδιο δυνατή όσο ήταν πάντα», ανέφερε χαρακτηριστικά στη χθεσινή καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου, την τελευταία ημέρα της διεθνούς έκθεσης «Ποσειδώνια 2026», υπογραμμίζοντας ότι το μεγάλο βιβλίο παραγγελιών του ελληνόκτητου στόλου, που ξεπερνά τα 930 πλοία, αποδεικνύει τη διαρκή επένδυση του κλάδου στο μέλλον.

Παράλληλα σημείωσε ότι η χώρα μας προηγείται στις επενδύσεις σε νέα σύγχρονα πλοία, ωστόσο με βάση το μέγεθος του στόλου βρίσκεται στη δεύτερη θέση πίσω από την Κίνα, ο στόλος όμως της οποίας κατά 50% ανήκει στο κράτος. Το κρίσιμο θέμα όμως είναι, σύμφωνα με την ίδια, η ΕΕ να λάβει μέτρα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του συνόλου του ευρωπαϊκού στόλου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Αναφερόμενη στην προσέλκυση νέων στο ναυτικό επάγγελμα, η κ. Τραυλού παραδέχθηκε ότι η συγκυρία δεν είναι ευνοϊκή. Οπως σημείωσε, οι συνεχιζόμενες γεωπολιτικές εντάσεις, οι επιθέσεις σε εμπορικά πλοία και η ύπαρξη εμπόλεμων ζωνών δεν συμβάλλουν στη διαμόρφωση θετικής εικόνας για τη ζωή στη θάλασσα.

«Δεν μας έχει βοηθήσει η συγκυρία», ανέφερε η κ. Τραυλού, επισημαίνοντας ότι απαιτείται συντονισμένη προσπάθεια από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς – την Πολιτεία, την εκπαιδευτική κοινότητα, τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους και τους ναυτιλιακούς οργανισμούς – ώστε να ανατραπούν στερεότυπα και να ενισχυθεί το ενδιαφέρον των νέων για τη ναυτική σταδιοδρομία.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο ελληνικό νηολόγιο, τονίζοντας ότι χρειάζεται περαιτέρω εκσυγχρονισμό ώστε να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες της ναυτιλίας. Οπως είπε, έχουν ήδη γίνει σημαντικά βήματα, ωστόσο απαιτούνται πρόσθετες παρεμβάσεις για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Σχολιάζοντας τις εξελίξεις στα Στενά του Ορμούζ και τις απειλές κατά της εμπορικής ναυτιλίας, η πρόεδρος της ΕΕΕ επανέλαβε ότι η ελευθερία της ναυσιπλοΐας αποτελεί αδιαπραγμάτευτη αρχή.

«Η ελευθερία της ναυσιπλοΐας είναι ύψιστης σημασίας και δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο πολιτικών ή γεωπολιτικών αντιπαραθέσεων», υπογράμμισε, σημειώνοντας ότι η ελληνική ναυτιλία έχει μεταφέρει σταθερά το μήνυμα αυτό τόσο στον ΟΗΕ όσο και σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς.

Η απανθρακοποίηση

Αναφερόμενη στο πλαίσιο απανθρακοποίησης του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO Net Zero Framework), η κ. Τραυλού εξέφρασε σοβαρές επιφυλάξεις για τους στόχους που έχουν τεθεί. Οπως είπε, η ναυτιλία παρασύρθηκε από υπερβολικά φιλόδοξες και δύσκολα εφαρμόσιμες πολιτικές, επισημαίνοντας ότι ο κλάδος ευθύνεται μόλις για το 1,6% των παγκόσμιων εκπομπών.

Η ίδια υποστήριξε ότι οι αποφάσεις που ελήφθησαν στο πλαίσιο των συζητήσεων του IMO δημιούργησαν έναν μηχανισμό με έντονα εισπρακτικά χαρακτηριστικά, ενώ εξέφρασε τον προβληματισμό της για τη χρήση των εσόδων που θα προκύψουν από τις σχετικές επιβαρύνσεις. Παράλληλα, χαιρέτισε το γεγονός ότι τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και σημαντικός αριθμός κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης επανεξετάζουν πλέον τη στάση τους, αναζητώντας μια πιο ισορροπημένη και ρεαλιστική λύση.

Ο Πάπας Λέων ΙΔ’ έφτασε για πρώτη φορά στην Ισπανία το πρωί του Σαββάτου (6/6), σε μια επίσκεψη που χαρακτηρίζεται ιστορική. Λίγο μετά τις 11:30 [ώρα Ελλάδας], το αεροσκάφος του προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο της Μαδρίτης, όπου τον υποδέχθηκαν οι βασιλείς Φελίπε ΣΤ’ και Λετίθια, μαζί με τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ.

Σύμφωνα με τη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση της Ισπανίας (RTVE), ο Ρόμπερτ Πρεβόστ – ο πρώτος Αμερικανός και ταυτόχρονα πρώτος Περουβιανός κατά υπηκοότητα Πάπας στην ιστορία – ξεκινά ένα αποστολικό ταξίδι που θα τον οδηγήσει, έως τις 12 Ιουνίου, σε τέσσερις ισπανικές πόλεις: τη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη, τη Γκραν Κανάρια και την Τενερίφη.

Το μήνυμα του Πάπα Λέοντα ΙΔ’ για την ειρήνη

Από το Βασιλικό Παλάτι, όπου μετέβη αμέσως μετά την υποδοχή, ο Ποντίφικας εκφώνησε τον πρώτο του επίσημο λόγο στην Ισπανία. Η λέξη που κυριάρχησε στην ομιλία του ήταν η «ειρήνη». Απευθυνόμενος στους βασιλείς, τους πολιτικούς αρχηγούς και το διπλωματικό σώμα, κάλεσε όλους να «εγκαταλείψουν τις διχαστικές και πολωτικές αφηγήσεις» και να «φύγουν μακριά από τις ταυτοτικές προσεγγίσεις» που «γεμίζουν τον κόσμο με φαντάσματα και εχθρούς».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

«Το μήνυμα της ειρήνης που σε αυτές τις εποχές ηχεί για κάποιους ως αφελές και για άλλους ως προκλητικό, βρίσκει υποδοχή σε εκείνους που δεν κλείνονται σε προκατασκευασμένες ιδεολογίες, αλλά ανοίγονται στην αλήθεια», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Πάπας. Αντιπαρέβαλε την «κουλτούρα της αντιπαράθεσης» με εκείνη «της συνάντησης, που γεννά σταθερότητα και ευημερία».

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις νέες τεχνολογίες, σημειώνοντας: «Οι νέες τεχνολογίες έχουν γίνει ένα τεχνητό περιβάλλον μέσα στο οποίο οι θεμελιώδεις επιλογές μας δοκιμάζονται. Στο εσωτερικό τους, οι προκαταλήψεις οξύνονται, η κριτική σκέψη αποδυναμώνεται, αλαζονικά συμφέροντα σπέρνουν παρορμήσεις θανάτου».

Ο Πάπας Λέων ΙΔ’ ευχαρίστησε επίσης την Ισπανία για «την πιστότητά της στο διεθνές δίκαιο και στην πολυμέρεια», επισημαίνοντας ότι αυτή η στάση μεταφράζεται σε «ενεργή δέσμευση για ειρήνη και αλληλεγγύη μεταξύ των λαών».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Η τοποθέτηση του βασιλιά Φελίπε ΣΤ’

Στον χαιρετισμό του, ο βασιλιάς Φελίπε ΣΤ΄ υπογράμμισε τον «τεράστιο κοινωνικό ρόλο» της Καθολικής Εκκλησίας, «χωρίς την οποία δεν θα γινόταν κατανοητή η ιστορία της Ισπανίας». Παράλληλα, αναφέρθηκε στον «πόνο που προκάλεσαν τα κρούσματα κακοποίησης».

Ο ίδιος εξήρε τη «σαφήνεια και αποφασιστικότητα» του Πάπα Λέοντα ΙΔ’ ως καθοριστικά στοιχεία για τη «διαδικασία θεραπείας». Το θέμα αυτό είχε ήδη θίξει ο Πάπας στους δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια της πτήσης από τη Ρώμη, επισημαίνοντας ότι θα συνεχίσει να εργάζεται «προσωπικά» για την αντιμετώπισή του, καθώς «οι κακοποιήσεις είναι μια πληγή ακόμα ανοιχτή».

Προβληματισμό προκαλούν οι δημοσκοπήσεις στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ καθώς μετά την ανακοίνωση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ) φωτογραφίζουν το κίνημα στην τρίτη θέση. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Metron Analysis για το mega, το κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη καταγράφει στην πρόθεση ψήφου 9% από 11,3% τον Απρίλιο.

Την ίδια ώρα, η δήλωση του δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα, πυροδότησε νέο γύρω αντιπαράθεσης στο εσωτερικό της Χαριλάου Τρικούπη, με βουλευτές του κόμματος να ανεβάζουν τα εσωκομματικά ντεσιμπέλ απέναντί του όπως αναφέρει το Mega.

Η εικόνα αυτή φαίνεται να ώθησε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη να σκληρύνει τη γραμμή του απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και παράλληλα να απαντήσει με αιχμηρό τρόπο στην πρόταση Δούκα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ξεκαθαρίζει ότι η απόφαση του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ για αυτόνομη πορεία και τον στόχο της πολιτικής αλλαγής με το κόμμα στην πρώτη θέση δεν χωρά παρερμηνείες.

«Όταν κάποιος ανακατώνει την πολιτική τράπουλα, πρόσκαιρά θα πιστωθεί την ανακατωσούρα. Επομένως όσο περισσότερο κυλάει ο πολιτικός χρόνος και συζητάμε για τα προγράμματα των κομμάτων, τις πολιτικές θέσεις, λύσεις στα προβλήματα των πολιτών τότε θα έχουμε και μία πιο ξεκάθαρη εικόνα», δήλωσε σήμερα 6 Ιουνίου στο MEGA ο Λευτέρης Καρχιμάκης, στέλεχος ΠΑΣΟΚ.

Η απόφαση του Πολιτικού Συμβουλίου στις 5/6 επιβεβαίωσε εκ νέου τη θέση του ΠΑΣΟΚ για τον εκλογικό του στόχο, ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης έθεσε τις κομματικές δυνάμεις σε διάταξη εκλογικής μάχης ανακοινώνοντας τα πρόσωπα που θα αποτελέσουν τη σκιώδη κυβέρνηση του Κινήματος.

encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture”allowfullscreenscrolling=”no”

Τέσσερα και πλέον χρόνια μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η εικόνα που αναδύεται είναι αυτή ενός πολέμου που έχει εισέλθει σε μια νέα, πιο σύνθετη και αντιφατική φάση. Παρά τη συνεχιζόμενη ρητορική αυτοπεποίθησης του Κρεμλίνου και τις διαβεβαιώσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν ότι η Ρωσία βρίσκεται κοντά στην επίτευξη των στόχων της, τα δεδομένα στο πεδίο των επιχειρήσεων, οι οικονομικές πιέσεις και οι αυξανόμενες ενδείξεις εσωτερικής δυσαρέσκειας συνθέτουν μια πολύ διαφορετική εικόνα.

Η φθορά της πολεμικής μηχανής, η επιβράδυνση της ρωσικής προέλασης, η τεχνολογική προσαρμογή της Ουκρανίας στον πόλεμο των drones και η επιδείνωση των δημοσιονομικών μεγεθών της Ρωσίας δημιουργούν ένα περιβάλλον στο οποίο η Μόσχα μοιάζει να βρίσκεται ανάμεσα στην αδυναμία νίκης και στην αδυναμία απεμπλοκής. Σε αυτό το πλαίσιο, η ανοιχτή επιστολή του Βολοντίμιρ Ζελένσκι προς τον Βλαντίμιρ Πούτιν ήρθε ως μια σύνθετη πολιτική και επικοινωνιακή κίνηση με πολλαπλούς αποδέκτες.

Από τη μία πλευρά, ο ουκρανός πρόεδρος εμφανίζεται πρόθυμος να επανεκκινήσει απευθείας ειρηνευτικές συνομιλίες, προτείνοντας κατάπαυση του πυρός και νέα διπλωματική διαδικασία με τη συμμετοχή ευρωπαϊκών χωρών. Από την άλλη, αξιοποιεί τις πρόσφατες ουκρανικές επιτυχίες στο πεδίο της μάχης για να αμφισβητήσει δημόσια το κύρος και την αποτελεσματικότητα του Πούτιν, στέλνοντας επίσης μήνυμα προς τη διεθνή κοινότητα και ιδιαίτερα προς τον Ντόναλντ Τραμπ, ότι η Ουκρανία παραμένει ανοιχτή σε διαπραγματεύσεις αλλά δεν αποδέχεται λύσεις που θα επιβληθούν ερήμην της. Παράλληλα, επιχειρεί να αναδείξει τις οικονομικές και πολιτικές πιέσεις που αντιμετωπίζει η Ρωσία, παρουσιάζοντας τον Πούτιν ως ηγέτη που βρίσκεται αντιμέτωπος με αυξανόμενες προκλήσεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Μιλώντας βέβαια χθες στο Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης, ο Πούτιν είπε πως δεν βλέπει λόγο αυτή τη στιγμή να συναντήσει τον Ζελένσκι – όπως δεν βλέπει και απειλές για τη ρωσική οικονομία. «Ο πόλεμος στην Ουκρανία θα τερματιστεί όταν η Ρωσία θα έχει επιτύχει τους στόχους της», διακήρυξε. Στην ίδια κατεύθυνση όμως συγκλίνουν μια σειρά από στοιχεία. Σύμφωνα με το αμερικανικό Ινστιτούτο Μελέτης του Πολέμου (ISW), ο ρυθμός ρωσικής προέλασης έχει υποχωρήσει δραματικά, με μέσο όρο μόλις 2,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα ημερησίως τους πρώτους μήνες του 2026. Παράλληλα, ανεξάρτητοι παρατηρητές καταγράφουν ακόμη και περιορισμένες απώλειες εδαφών από τη Ρωσία, κάτι που δεν είχε συμβεί από το καλοκαίρι του 2023. Αναλυτές, όπως ο Γάλλος Ελί Τενενμπάουμ του Γαλλικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (IFRI), εξηγούν ότι «η εντατικοποίηση των ρωσικών στρατηγικών βομβαρδισμών κρύβει μια αυξανόμενη απογοήτευση του Κρεμλίνου απέναντι στην επιχειρησιακή πραγματικότητα».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Χθες συναγερμός προκλήθηκε από την έκρηξη drone επιφανείας στο λιμάνι της Κωνστάντζας στη Ρουμανία κοντά σε τερματικό σταθμό πετρελαίου: το Κίεβο αναγνώρισε πως επρόκειτο για ουκρανικό drone που έχασε τον έλεγχο λόγω ρωσικών ηλεκτρονικών παρεμβολών.  Είχε προηγηθεί έκρηξη ρωσικού drone λίγες μέρες νωρίτερα σε άλλη περιοχή της ρουμανικής επικράτειας.

Η Ουκρανία, πάντως, φαίνεται να έχει ανακτήσει σημαντικό μέρος της πρωτοβουλίας. Η μαζική παραγωγή drones νέας γενιάς, η αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης και η ενσωμάτωση ψηφιακών συστημάτων διοίκησης όπως το Delta έχουν μεταβάλει τους συσχετισμούς στο πεδίο. Τα ουκρανικά συστήματα Hornet και Liutyi πλήττουν κρίσιμες γραμμές ανεφοδιασμού, διυλιστήρια και στρατιωτικές εγκαταστάσεις βαθιά μέσα στη ρωσική επικράτεια, μεταφέροντας τον πόλεμο στην καθημερινότητα των ρώσων πολιτών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Παράλληλα, οι ανθρώπινες απώλειες του πολέμου έχουν λάβει πρωτοφανείς διαστάσεις, ενώ η στρατολόγηση δεν επαρκεί πλέον για να αναπληρώσει τις απώλειες, γεγονός που αναγκάζει τη Μόσχα να προσφεύγει σε οικονομικά κίνητρα, ποσοστώσεις στρατολόγησης σε επιχειρήσεις και πανεπιστήμια και ολοένα μεγαλύτερη χρήση ξένων μισθοφόρων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Ακόμη πιο ανησυχητική για το Κρεμλίνο είναι η οικονομική διάσταση της κρίσης. Σύμφωνα με το Bloomberg, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του ρωσικού υπουργείου Οικονομικών και της Κεντρικής Τράπεζας έχουν προειδοποιήσει προσωπικά τον Πούτιν ότι οι σημερινές πολεμικές δαπάνες είναι «μη βιώσιμες» – το δημοσιονομικό έλλειμμα έχει ήδη υπερβεί κατά περίπου 50% τον ετήσιο στόχο ενώ οι διαφωνίες μεταξύ οικονομικών και στρατιωτικών κύκλων αποτυπώνουν μια βαθύτερη σύγκρουση προτεραιοτήτων στο εσωτερικό του συστήματος.

Οι οικονομικές πιέσεις συνδέονται πλέον με πολιτικές και κοινωνικές εντάσεις. Ο ερευνητής του Carnegie Center Αντρέι Πέρτσεφ κάνει λόγο για «την πιο σοβαρή κρίση» επί διακυβέρνησης Πούτιν, επισημαίνοντας ότι τόσο οι ελίτ όσο και οι υποστηρικτές του πολέμου εκφράζουν δυσαρέσκεια για διαφορετικούς λόγους, μαζί τους και φιλοκρεμλινικοί αναλυτές.

Η Μπολόνια του 1827 βίωνε έναν πρωτόγνωρο πολιτικό αναβρασμό. Στα στενά της πόλης, η μυστική δράση των Καρμπονάρων τροφοδοτούσε τις επαναστατικές ιδέες, ενώ στις αίθουσες του ιστορικού πανεπιστημίου της, φοιτητές, διανοούμενοι και προοδευτικοί αστοί συζητούσαν παθιασμένοι για ελευθερία και εθνική ανεξαρτησία. Ανάμεσά τους, ένας νεαρός πρίγκιπας, ο Παύλος Βοναπάρτης, ανιψιός του Ναπολέοντα, επηρεασμένος από τα επαναστατικά κινήματα και το ισχυρό φιλελληνικό ρεύμα της εποχής, λαμβάνει μια απόφαση που θα καθορίσει τη σύντομη ζωή του. Τον Μάρτιο του 1827 εγκαταλείπει κρυφά την Μπολόνια και ταξιδεύει στην επαναστατημένη Ελλάδα, αποφασισμένος να πολεμήσει στο πλευρό των Ελλήνων, σε μία από τις κρισιμότερες καμπές του Αγώνα. Φτάνει στη Ζάκυνθο, ινκόγκνιτο, ένα πρωινό του Αυγούστου

. Ωστόσο, ενώ προετοιμαζόταν για τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου, ο νεαρός Βοναπάρτης σκοτώνεται, σε ηλικία μόλις 18 ετών, υπό συνθήκες που από την πρώτη στιγμή προκάλεσαν ερωτηματικά. Η σορός του διατηρήθηκε για πέντε ολόκληρα χρόνια μέσα σε ένα βαρέλι με ρούμι στη Μονή Αγίου Νικολάου Σπετσών και στη συνέχεια ετάφη στη Σφακτηρία, με τους κατοίκους της Πύλου να τον συνοδεύουν συγκινημένοι κρατώντας αναμμένα κεριά.

Η ιστορία του, στη συνέχεια, σχεδόν ξεχάστηκε. Μέχρι που, πριν από λίγες ημέρες, 194 χρόνια μετά, ο χαμένος τάφος του Παύλου Βοναπάρτη στη Σφακτηρία ήρθε ξανά στο φως. Μια ομάδα ερασιτεχνών ερευνητών εντόπισε το μνημείο, χαμένο μέσα στην πυκνή βλάστηση και σε κατάσταση προχωρημένης εγκατάλειψης, επαναφέροντας στο προσκήνιο μια συναρπαστική ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο ερευνητής Δημήτρης Πανοσκάλτσης, που πρωτοστάτησε στον εντοπισμό του τάφου, εργάστηκε επί 38 χρόνια στο υπουργείο Πολιτισμού. Μετά τη συνταξιοδότησή του αφοσιώθηκε στην ιστορική έρευνα με έμφαση στην τοπική ιστορία της Πυλίας. «Είχα διαπιστώσει ότι κυκλοφορούσαν πολλές ανακρίβειες σχετικά με τον τόπο ταφής του Παύλου Βοναπάρτη. Για παράδειγμα, αρκετοί υποστήριζαν ότι είχε ταφεί στο μνημείο των γάλλων πεσόντων στη Σφακτηρία. Θέλησα λοιπόν να διερευνήσω την υπόθεση και να φέρω στο φως τα πραγματικά στοιχεία», λέει στα ΝΕΑ.

Ο εντοπισμός του τάφου

Η έρευνα αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολη. Καθοριστικές υπήρξαν οι πληροφορίες δύο ανθρώπων που είχαν μελετήσει επί χρόνια την περιοχή αλλά και μια ανέκδοτη φωτογραφία του μνημείου, την οποία εντόπισε ο ίδιος στο αρχείο του καλαματιανού ερευνητή Ψαλτήρα.

«Οταν ξεκινήσαμε την αναζήτηση, κινηθήκαμε μέσα σε μια “ζούγκλα”. Για τέσσερις ώρες ψάχναμε σε ένα δύσκολο τοπίο, γεμάτο πυκνή βλάστηση. Βγήκα από εκεί καταξεσκισμένος, όμως τελικά εντόπισα τον τάφο. Δυστυχώς, ό,τι έχει απομείνει είναι σε κακή κατάσταση», λέει ο Δημήτρης Πανοσκάλτσης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

«Το 1920 μερικοί τσοπάνηδες της Σφακτηρίας, παρασυρμένοι από φήμες, άνοιξαν τον τάφο νομίζοντας ότι κρύβει θησαυρούς. Διασκόρπισαν τα οστά τα οποία περισυνέλεξαν ο πρόεδρος της Εθνολογικής και Ιστορικής Εταιρείας, Διονύσης Πόταρης, και ο πρόεδρος Πύλου, Δημήτρης Μισιρλής, και τα φύλαξαν στο κοινοτικό γραφείο μέχρι το 1926. Επειτα, σύμφωνα με πληροφορίες, τα οστά μεταφέρθηκαν σε λήκυθο, έργο του γλύπτη Θωμόπουλου και δωρεά της Σταυρούλας Μαυρομιχάλη. Η ύπαρξη της ληκύθου αναφέρεται σε παλαιότερο κατάλογο του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, ωστόσο η σημερινή του τύχη παραμένει άγνωστη».

Η παρουσία του Παύλου Βοναπάρτη στην Ελλάδα υπήρξε σύντομη, αλλά άφησε έντονο αποτύπωμα. «Η άφιξή του με τη φρεγάτα «Ελλάς» – στον Πόρο – προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση. Το όνομα Βοναπάρτης εξακολουθούσε να ασκεί τεράστια επιρροή στην Ευρώπη. Ο ναύαρχος Τόμας Κόχραν τον φιλοξένησε στο πλοίο του και τον περιέβαλε με ιδιαίτερη εκτίμηση. Του παραχώρησε μια καμπίνα και τον έβαλε να κάθεται δίπλα του στα γεύματα. Γρήγορα έγινε πολύ δημοφιλής. Ηταν αξιοσημείωτος για την καλή του θέληση, τον αξιαγάπητο χαρακτήρα του, την ορθότητα της κρίσης του, την ευφυΐα του και τη μετριοπάθεια των αρχών του», γράφει ο Τζορτζ Κόχραν, ανιψιός του θρυλικού αρχηγού του ελληνικού στόλου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Η θανάσιμη εκπυρσοκρότηση

Ομως η κατάληξη θα ήταν τραγική. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1827, ο Παύλος Βοναπάρτης τραυματίστηκε σοβαρά ενώ καθάριζε το όπλο του. Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, η εκπυρσοκρότηση προκάλεσε θανάσιμο τραύμα στην κοιλιακή χώρα και την επόμενη ημέρα άφησε την τελευταία του πνοή. Ωστόσο, από τις πρώτες κιόλας στιγμές κυκλοφόρησαν φήμες ότι ο θάνατός του ίσως να μην ήταν ατύχημα. Στο Ναύπλιο διατυπώθηκαν υποψίες περί δολοφονίας, καθώς ο νεαρός υπηρετούσε υπό τις διαταγές του Βρετανού Κόχραν – και οι σχέσεις των Αγγλων με τον πατέρα του Παύλου, Λουσιέν Βοναπάρτη, υπήρξαν στο παρελθόν ιδιαίτερα τεταμένες.

Τη συγκινητική κηδεία του περιέγραψε σχεδόν έναν αιώνα αργότερα ο γάλλος δημοσιογράφος René Puaux στην εφημερίδα «Le Temps». Το φέρετρο μεταφέρθηκε με επίσημη λέμβο, στολισμένη με σημαίες, λουλούδια και κλαδιά μυρτιάς, γράφει, ενώ δεκάδες πλοιάρια ακολούθησαν την πομπή από το Ναυαρίνο προς τη Σφακτηρία.

Η ανακάλυψη ανοίγει πλέον τη συζήτηση για την προστασία και ανάδειξη του σημείου, που βρίσκεται σε έναν τόπο, άρρηκτα συνδεδεμένο με δραματικές στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης. «Ο τάφος του Παύλου Βοναπάρτη πρέπει να γίνει προσβάσιμος στο κοινό. Αξίζει να τον επισκέπτονται Ελληνες και Γάλλοι, ως φόρος τιμής σε έναν νέο άνθρωπο που άφησε την πατρίδα του για να πολεμήσει για την ελευθερία της Ελλάδας», λέει ο Δημήτρης Πανοσκάλτσης. Και κάπως έτσι ο Παύλος Βοναπάρτης θα πάψει να είναι μια υποσημείωση της Ιστορίας…

Στον Εισαγγελέα Ποινικής Δίωξης οδηγήθηκαν οι έξι συλληφθέντες από τις πολεοδομίες της Αττικής, ενώ αναζητούναι κι άλλοι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση, μεταξύ των οποίων δημόσιοι υπάλληλοι, μηχανικοί, αρχιτέκτονες και επιχειρηματίες.

Εις βάρος των έξι ασκήθηκε ποινική δίωξη για βαρύτατες κατηγορίες και συγκεκριμένα:

• Συγκρότηση, ένταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης
• Δωροληψία υπάλληλου κατά επάγγελμα και κατ΄ εξακολούθηση από κοινού
• Δωροδοκία κατά επάγγελμα και κατ΄εξακολούθηση, από κοινού
• Παράβαση καθήκοντος
• Διακεκριμένη περίπτωση νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες
• Εμπορία επιρροής άπαξ και κατ΄εξακολούθηση

Η έρευνα ξεκίνησε μετά από καταγγελίες για επίμεμπτες ενέργειες υπαλλήλων σε υπηρεσίες πολεοδομικού αντικειμένου της Αττικής και εξελίχθηκε με τη χρήση ειδικών ανακριτικών ενεργειών, τηλεφωνικών παρακολουθήσεων, καταθέσεων και ψηφιακών δεδομένων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Από τα στοιχεία προέκυψε ότι τα μέλη της οργάνωσης, τουλάχιστον από τον Οκτώβριο του 2025, είχαν συγκροτήσει δομημένο δίκτυο με ιεραρχία και καταμερισμό ρόλων. Εκμεταλλευόμενοι τη θέση ή την ιδιότητά τους, παρενέβαιναν σε υποθέσεις πολεοδομικού ενδιαφέροντος, απαιτώντας ή λαμβάνοντας χρήματα για:

• Παράτυπη ή κατά προτεραιότητα έκδοση οικοδομικών αδειών.
• Τακτοποίηση ή νομιμοποίηση αυθαίρετων κατασκευών.
• Μείωση προστίμων.
• Έκδοση θετικών γνωμοδοτήσεων.
• Επίσπευση εκκρεμών φακέλων ή διευκόλυνση διαδικασιών.

Δομή και ρόλοι της οργάνωσης

Κεντρικό ρόλο είχαν δύο άτομα που, σύμφωνα με την έρευνα, καθόριζαν τη στρατηγική, αξιοποιούσαν το δίκτυο επαφών και προσδιόριζαν το ύψος των χρηματικών απαιτήσεων. Τα υπόλοιπα μέλη είχαν επιμέρους ρόλους ανάλογα με την αρμοδιότητα και τη δυνατότητα επιρροής τους.

Άλλο μέλος, με εξειδικευμένη γνώση του πολεοδομικού πλαισίου, παρείχε κατευθύνσεις για τον χειρισμό υποθέσεων, ενώ άλλο αναλάμβανε την προώθηση οικοδομικών αδειών έναντι αμοιβής. Μέλος που χειριζόταν υποθέσεις αυθαιρέτων παρενέβαινε σε διαδικασίες ελέγχου και νομιμοποίησης, προσφέροντας ευνοϊκή μεταχείριση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Άλλο μέλος με θέση ευθύνης σε υπηρεσιακό επίπεδο διευκόλυνε την έκδοση διοικητικών πράξεων με αντάλλαγμα χρήματα. Ιδιώτης μηχανικός λειτουργούσε ως σύνδεσμος μεταξύ ενδιαφερομένων και των υπολοίπων, αναλαμβάνοντας τη διαχείριση φακέλων και τη διακίνηση χρηματικών ποσών.

Τρόπος δράσης και κωδικές επικοινωνίες

Σύμφωνα με την αστυνομία, χαρακτηριστικό της δράσης τους ήταν η λήψη μέτρων αντιπαρακολούθησης. Απέφευγαν την αναφορά σε χρηματικά ποσά στις τηλεφωνικές συνομιλίες, χρησιμοποιούσαν διαδικτυακές εφαρμογές μηνυμάτων και κωδικές λέξεις όπως «καφές», «εργαλεία», «σχέδια» και «χαρτιά» για τα χρήματα.

Οι συναντήσεις για τον καθορισμό αμοιβών και την παραλαβή χρημάτων γίνονταν δια ζώσης, σε χώρους που θεωρούσαν ασφαλείς, όπως καταστήματα, χώρους στάθμευσης ή οχήματα. Μέχρι στιγμής έχουν διακριβωθεί τουλάχιστον 29 περιπτώσεις δωροληψίας και παράβασης καθήκοντος, με ποσά από 1.000 έως 30.000 ευρώ ανά υπόθεση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Η επιχείρηση της ΕΛΑΣ και τα ευρήματα

Η αστυνομική επιχείρηση πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή (5/6), στο πλαίσιο αυτόφωρης πράξης δωροληψίας. Ένα από τα μέλη εντοπίστηκε να παραδίδει σε αρχηγικό μέλος φάκελο με 3.000 ευρώ, γεγονός που οδήγησε στην άμεση επέμβαση και τις συλλήψεις.

Κατά τις έρευνες σε οικίες, γραφεία και στην κατοχή των κατηγορουμένων, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 334.895 ευρώ, ηλεκτρονικοί υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα, εξωτερικός σκληρός δίσκος, σημειώσεις και σύμβαση μίσθωσης θυρίδας θησαυροφυλακίου.

Οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν σε ανακριτή, από τον οποίο αναμένεται να ζητήσουν προθεσμία για τις απολογίες τους. Η έρευνα συνεχίζεται για την πλήρη αποτύπωση της εγκληματικής δραστηριότητας, τον εντοπισμό τυχόν επιπλέον εμπλεκομένων και τη διακρίβωση του συνολικού παράνομου οικονομικού οφέλους.

Πριν από μισό αιώνα, γράφει η ισπανίδα συγγραφέας Πιλάρ Χερικό στην «El País», ο Σπίλμπεργκ αντιμετώπισε το ίδιο πρόβλημα με τα «Σαγόνια του καρχαρία». O Μπρους, το μηχανικό κήτος των 7,5 μέτρων, χαλούσε συνεχώς στο αλατισμένο νερό και το εύρημα του τρόμου δεν λειτουργούσε. Ο δαιμόνιος σκηνοθέτης αποφάσισε τότε να το κρύψει. Τρόμο δεν θα προκαλούσε ο ίδιος ο καρχαρίας, που εμφανίστηκε στην ταινία μόλις για τέσσερα λεπτά, αλλά αυτό που φανταζόταν ο θεατής. Η πραγματική απειλή δεν βρισκόταν στο νερό, αλλά στο μυαλό εκείνου που παρακολουθούσε την ταινία.

Ηθικόν δίδαγμα: το πρόβλημα δεν είναι ο φόβος, αλλά το ποιος βρίσκεται στο τιμόνι. Και ο στόχος δεν είναι να εξαλείψουμε τον φόβο, αλλά να μην του επιτρέπουμε να έχει τον έλεγχο. Ο εγκέφαλός μας είναι ένας μηχανισμός επιβίωσης, σχεδιασμένος για να εντοπίζει τις απειλές και να τις προλαβαίνει. Προτιμά να κάνει λάθος από υπερβολική προσοχή παρά να αιφνιδιαστεί. Δεν επιδιώκει την αλήθεια, αλλά την προστασία μας. Kαι πολλές φορές το παρακάνει. Ερευνα που πραγματοποίησε το Πανεπιστήμιο Penn State το 2019 έδειξε ότι το 92% των πραγμάτων που μας ανησυχούν δεν συμβαίνουν ποτέ και, αν συμβούν, έχουμε περισσότερες δυνατότητες να τα αντιμετωπίσουμε απ’ ό,τι νομίζουμε.

Οπως σημειώνει η Πιλάρ Χερικό στο βιβλίο της «Χωρίς φόβο στη δουλειά και στη ζωή», το τοπίο του φόβου έχει αλλάξει τις τελευταίες δεκαετίες. Δεν φοβόμαστε πλέον μόνο μήπως χάσουμε τη δουλειά μας, αλλά και μήπως δεν είμαστε στο ύψος των περιστάσεων. Αυτή η «χρόνια ανεπάρκεια» συνδυάζεται και με έναν άλλο φόβο, βαθύτερο, αόρατο και πιο αποσταθεροποιητικό: το να μη βρίσκουμε νόημα σε αυτό που κάνουμε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Και η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο λόγω του άγχους των αποφάσεων που πρέπει να λαμβάνουμε καθημερινά. Στο βιβλίο της «Η τυραννία της επιλογής», η σλοβένα φιλόσοφος και κοινωνιολόγος Ρενάτα Σαλέκλ αναλύει πώς η επιλογή έχει μετατραπεί σε μια μορφή συνεχούς πίεσης. Διότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο το να παίρνεις μεμονωμένες αποφάσεις, αλλά το να χτίζεις λίγο-λίγο τη ζωή σου με ανεπαίσθητο τρόπο μέσα από αυτές τις αποφάσεις. «Οταν όλα εξαρτώνται από την προσωπική απόφαση, κάθε αποτυχία ερμηνεύεται ως προσωπική ευθύνη», τονίζει η Σαλέκλ.

H αύξηση των επιλογών δεν διευκολύνει αναγκαστικά τις αποφάσεις, επισημαίνει και ο αμερικανός ψυχολόγος Μπάρι Σουορτς. Στο βιβλίο του «Γιατί το περισσότερο είναι λιγότερο. Το παράδοξο της επιλογής», κάνει διάκριση ανάμεσα σ’ αυτούς που αναζητούν την καλύτερη δυνατή επιλογή και σ’ εκείνους που συμβιβάζονται με μια επιλογή που θεωρούν επαρκή. Οι πρώτοι συγκρίνουν περισσότερο, αργούν περισσότερο να αποφασίσουν και επιστρέφουν συχνότερα σε αυτό που απέρριψαν. Το αποτέλεσμα είναι να μη νιώθουν ποτέ ικανοποιημένοι και να δυσκολεύονται περισσότερο να θεωρήσουν μια απόφασή τους οριστική.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Να μια πρώτη διέξοδος: να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό που μετράει δεν είναι πάντα η απόφαση, αλλά και η υποστήριξη μιας επιλογής όσο οι άλλες επιλογές διατηρούνται ανοιχτές. Μια δεύτερη διέξοδος είναι να ξεχωρίσουμε τον φόβο από την πρόκληση, την ένταση από την κόπωση. Δεν είναι το ίδιο να λέω «φοβάμαι» και να αναγνωρίζω ότι «βρίσκομαι μπροστά σε μια σημαντική πρόκληση» ή ότι «είμαι κουρασμένος». Αλλάζει η ερμηνεία και την ίδια στιγμή αλλάζει η βιολογία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Μια άλλη πηγή απογοήτευσης είναι η αίσθηση του «κύκλου». Νιώθεις ότι επιτέλους φτάνεις κάπου και μετά τα κάνεις θάλασσα (κάτι διόλου σπάνιο) και επιστρέφεις στο σημείο μηδέν. Αυτό σε κάνει να πιστέψεις ότι δεν σημειώνεις καμία πρόοδο, με αποτέλεσμα να χάνεις τις ελπίδες σου.

Υπάρχει όμως και ένας άλλος τρόπος να δεις τα πράγματα, γράφει η Τζεμίμα Κέλι στους «Financial Times». Να θυμηθείς δηλαδή ότι η πρόοδος δεν είναι μια ευθεία γραμμή, συνήθως κάνει ζιγκ-ζαγκ, ότι μπορεί με άλλα λόγια να κινείσαι κυκλικά, αλλά η διάμετρος του κύκλου μεγαλώνει συνεχώς, κάπου φτάνεις δηλαδή, ξεκουράζεσαι λίγο και συνεχίζεις.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Όταν ξαφνικά νιώθεις κάποια δυσάρεστα συναισθήματα από τα οποία νόμιζες ότι είχες απαλλαγεί – είπε κάποτε ένας ψυχοθεραπευτής στη δημοσιογράφο -, να τα αντιμετωπίζεις ως υπόμνηση του πόση απόσταση έχεις διανύσει. Αντί να πανικοβάλλεσαι για τα αισθήματα που είναι ακόμη εκεί, να εκμεταλλεύεσαι την ευκαιρία για να τα παρατηρείς με μεγαλύτερη διαύγεια και να ανταποκρίνεσαι σ’ αυτά με μεγαλύτερη σοφία.

Δεν υπάρχει γραμμική εξέλιξη

«Από ψυχολογική άποψη αναπτύσσεσαι με μια σπειροειδή κίνηση, περνάς πάντα από το ίδιο σημείο όπου είχες ξαναβρεθεί», έγραψε το 1929 ο νονός της αναλυτικής ψυχολογίας. «Ομως το σημείο αυτό δεν είναι ποτέ ακριβώς το ίδιο, βρίσκεται είτε ψηλότερα είτε χαμηλότερα». Αυτό που εννοούσε ο Γιουνγκ, επισημαίνει η Τζεμίμα Κέλι στους FT, είναι ότι δεν μπορείς να αναπτυχθείς χωρίς να βρεθείς ξανά και ξανά στο ίδιο συναισθηματικό πεδίο, χωρίς να ακολουθήσεις τα ίδια συναισθηματικά μοτίβα, μπορείς όμως να τα δεις και να τα σκεφτείς με έναν διαφορετικό τρόπο, όπως και να τους δώσεις μια διαφορετική απάντηση, πιο έξυπνη, πιο ώριμη, πιο ολοκληρωμένη. Ο τελικός στόχος είναι να τα αποδεχθείς. «Δεν υπάρχει γραμμική εξέλιξη», έγραψε ο μεγάλος ελβετός ψυχαναλυτής και ψυχίατρος στο «Αναμνήσεις, όνειρα, στοχασμοί». «Υπάρχει μόνο η περιφορά του εαυτού».