Τα ΝΕΑ - Τεχνολογία

Η μαγειρίτσα αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πιάτα της ελληνικής παράδοσης, συνδεδεμένο άρρηκτα με τη βραδιά της Ανάστασης. Πρόκειται για τη σούπα που «σπάει» τη νηστεία του Πάσχα, φτιαγμένη με εντόσθια αρνιού, μυρωδικά, χόρτα και αυγολέμονο. Στο παρακάτω άρθρο παρουσιάζονται τρεις εκδοχές της αγαπημένης συνταγής: η κλασική, η αυθεντική της Αργυρώς Μπαρμπαρίγου και μια χορτοφαγική παραλλαγή.

1. Παραδοσιακή κλασική μαγειρίτσα με εντόσθια

Η πιο γνωστή εκδοχή της μαγειρίτσας, γεμάτη γεύση και άρωμα, διατηρεί τον παραδοσιακό χαρακτήρα της Ανάστασης.

Υλικά (για 6–8 μερίδες)googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

• 1 kg εντόσθια αρνιού (συκωταριά και έντερα), πολύ καλά καθαρισμένα
• 1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
• 4–6 φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένα
• 2–3 κεφάλια μαρούλι ή 1–2 ρόμεϊν, χοντροκομμένα
• 3–4 κ.σ. ελαιόλαδο
• 1/2 φλιτζάνι ρύζι (προαιρετικά)
• Μισό μάτσο άνηθο, ψιλοκομμένο
• Αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
• Ζωμός από τα εντόσθια + νερό όσο χρειάζεται
• 2 αυγά και χυμός από 2 λεμόνια για το αυγολέμονο

Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε σχολαστικά τα έντερα και τα ζεματάμε για λίγα λεπτά. Στραγγίζουμε και ψιλοκόβουμε τα υπόλοιπα εντόσθια.
2. Σοτάρουμε τα κρεμμύδια στο ελαιόλαδο μέχρι να μαλακώσουν και προσθέτουμε τα εντόσθια να πάρουν χρώμα.
3. Ρίχνουμε ζωμό ή νερό, το μαρούλι και τον άνηθο, αλατοπιπερώνουμε και σιγοβράζουμε για 15–20 λεπτά.
4. Προσθέτουμε το ρύζι και συνεχίζουμε το μαγείρεμα μέχρι να μαλακώσει.
5. Ετοιμάζουμε το αυγολέμονο χτυπώντας αυγά με λεμόνι και προσθέτοντας σταδιακά ζεστό ζωμό πριν το ρίξουμε στην κατσαρόλα χωρίς να βράσει.

2.  Εκδοχή Αργυρώς Μπαρμπαρίγου

Η συνταγή της Αργυρώς Μπαρμπαρίγου ισορροπεί ανάμεσα στην παράδοση και τη σύγχρονη κουζίνα, με ιδιαίτερη έμφαση στη φρεσκάδα των υλικών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Υλικάgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

• Συκωταριά και αντεριά αρνιού
• 2 μέτρια ξερά κρεμμύδια
• 10 φρέσκα κρεμμυδάκια
• 2 μαρούλια χοντροκομμένα
• 1 ματσάκι άνηθο
• 2 φλ. ζωμό κρέατος ή νερό
• 1/3 φλ. ρύζι
• Ελαιόλαδο, αλάτι, πιπέρι
• 2 αυγά και χυμός από 2 λεμόνια για αυγολέμονο

Εκτέλεση

1. Ζεματάμε τα εντόσθια και τα στραγγίζουμε.
2. Σοτάρουμε τα κρεμμύδια σε ελαιόλαδο, προσθέτουμε τα εντόσθια και τον ζωμό και σιγοβράζουμε για 20–30 λεπτά.
3. Προσθέτουμε τα χόρτα και το ρύζι και συνεχίζουμε το βράσιμο μέχρι να μαλακώσουν.
4. Ολοκληρώνουμε με αυγολέμονο, προσέχοντας να μην βράσει η σούπα.

Η εκδοχή αυτή συνδυάζει γευστική ισορροπία και απλότητα, ιδανική για όσους αναζητούν αυθεντική γεύση με λιγότερη προετοιμασία.

3. Χορτοφαγική μαγειρίτσα με μανιτάρια

Για όσους προτιμούν μια πιο ελαφριά επιλογή, η χορτοφαγική μαγειρίτσα με μανιτάρια αποτελεί εξαιρετική εναλλακτική, χωρίς να χάνει τον παραδοσιακό της χαρακτήρα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Υλικά

• Μείγμα μανιταριών (λευκά, portobello, oyster)
• 1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι
• Σελινόριζα ή καρότο, ψιλοκομμένα
• Μαρούλι, σπανάκι ή ρόκα
• Ζωμός λαχανικών
• 2 αυγά και χυμός λεμονιού για αυγολέμονο
• Ελαιόλαδο, αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση

1. Σοτάρουμε κρεμμύδι και σελινόριζα σε ελαιόλαδο.
2. Προσθέτουμε τα μανιτάρια και σιγοβράζουμε με ζωμό λαχανικών για 15–20 λεπτά.
3. Ρίχνουμε τα χόρτα και συνεχίζουμε το βράσιμο μέχρι να μαλακώσουν.
4. Ολοκληρώνουμε με αυγολέμονο, όπως στην παραδοσιακή συνταγή.

Η σούπα αυτή προσφέρει πλούσια, γεμάτη γεύση και είναι ιδανική για χορτοφάγους ή όσους επιθυμούν μια πιο «καθαρή» διατροφική επιλογή.

Η μαγειρίτσα παραμένει το πιο αναγνωρίσιμο πιάτο της ελληνικής Ανάστασης, με πολλές παραλλαγές που αντανακλούν τις γαστρονομικές συνήθειες κάθε περιοχής. Κοινό στοιχείο όλων είναι ο ζωμός, τα χόρτα, τα μυρωδικά και το αυγολέμονο, που χαρίζουν στη σούπα τη μοναδική της υφή και γεύση.

«Το Ιράν δεν επιδιώκει πόλεμο, αλλά δεν πρόκειται να υποχωρήσει στα δικαιώματά του», δήλωσε σε νέο μήνυμά του ο Ανώτατος  Θρησκευτικός ηγέτης της χώρας  Μοτζτάμπα Χαμενεΐ.

«Το ηρωικό έθνος του Ιράν, υπήρξατε οι αποφασιστικοί νικητές αυτού του πεδίου μάχης. Το Ιράν σήμερα βρίσκεται στην αυγή της ανάδειξής του σε μεγάλη δύναμη», ανέφερε ο Χαμενεϊ, τονίζοντας πως «δεν θα εγκαταλείψουμε τους εγκληματίες που επιτέθηκαν στη χώρα μας».

Παράλληλα, ο Ανώτατος Θρησκευτικός ηγέτης υπογράμμισε ότι η Τεχεράνη θα απαιτήσει αποζημίωση «για κάθε ζημιά και το τίμημα του αίματος των μαρτύρων μας».

Ο πρωθυπουργός της Γροιλανδίας Γιενς Φρέντερικ Νίλσεν δήλωσε ότι εκπροσωπεί ένα υπερήφανο έθνος που επιδιώκει να διατηρήσει τη διεθνή τάξη, αντιδρώντας στα πρόσφατα σχόλια του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με το αρκτικό νησί.

Ο Τραμπ εξέφρασε την απογοήτευσή του για το ΝΑΤΟ, καθώς οι σχέσεις των συμμάχων βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο λόγω του πολέμου στο Ιράν. Δήλωσε ότι η στρατιωτική συμμαχία δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και ανέφερε ότι θυμάται τη Γροιλανδία ως ένα «ΜΕΓΑΛΟ, ΚΑΚΟΔΙΟΙΚΟΥΜΕΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΠΟΥ».

«Αυτό που είναι σημαντικό για μας είναι να διατηρήσουμε την παγκόσμια κοινότητα που έχουμε οικοδομήσει μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου έχουμε μια αμυντική συμμαχία που σεβόμαστε και ένα διεθνές δίκαιο που είναι σεβαστό από όλα τα μέρη», δήλωσε ο Νίλσεν στο πρακτορείο Reuters.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο πρωθυπουργός της Γροιλανδίας πρόσθεσε ότι «αυτά τα πράγματα αμφισβητούνται τώρα» και τόνισε πως όλοι οι σύμμαχοι πρέπει να παραμείνουν ενωμένοι για να τα διατηρήσουν. «Ελπίζω ότι αυτό θα γίνει», συμπλήρωσε.

Η ένταση γύρω από το ΝΑΤΟ και τη Γροιλανδία

Οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ είχαν ήδη αναζητήσει τρόπους να ενισχύσουν την ενότητα της συμμαχίας νωρίτερα μέσα στο έτος, μετά την αναβίωση της προσπάθειας του Τραμπ να αποσπάσει τη Γροιλανδία από τη Δανία, άλλη χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ.

Ο Νίλσεν απέρριψε τον χαρακτηρισμό που χρησιμοποίησε ο Αμερικανός πρόεδρος για τη χώρα του, υπογραμμίζοντας την ανεξαρτησία και την αξιοπρέπεια του λαού της.

«Δεν είμαστε ένα κομμάτι πάγου. Είμαστε ένας υπερήφανος λαός 57.000 ανθρώπων, που εργάζονται κάθε μέρα ως καλοί πολίτες του κόσμου, σεβόμενοι πλήρως τους συμμάχους μας», είπε ο Νίλσεν.

Μια συγκινητική διάσωση σημειώθηκε στον Προφήτη Ηλία Λαμίας μέσα στην Μεγάλη Εβδομάδα, αναδεικνύοντας την αξία της έγκαιρης ανθρώπινης παρέμβασης και της προσήλωσης στο καθήκον.

Κατά τη διάρκεια προγραμματισμένου ελέγχου στις υδατοδεξαμενές της περιοχής, όπως αναφέρει το lamianow.gr, δύο άνδρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Λαμίας εντόπισαν κάτι απρόσμενο. Πλησιάζοντας, διαπίστωσαν πως μια μικρή αλεπού είχε εγκλωβιστεί μέσα στη δεξαμενή, προσπαθώντας απεγνωσμένα να παραμείνει στην επιφάνεια του νερού.

Χωρίς καθυστέρηση, οι πυροσβέστες κινητοποιήθηκαν και κάλεσαν σε συνδρομή ακόμη δύο συναδέλφους τους από την ίδια υπηρεσία. Με τη χρήση κατάλληλων μέσων και συντονισμένων ενεργειών, κατάφεραν να απεγκλωβίσουν το άτυχο ζώο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η επιχείρηση διάσωσης ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία, ενώ η αλεπού αφέθηκε ελεύθερη στο φυσικό της περιβάλλον, σώα και ασφαλής. Το περιστατικό υπενθυμίζει τη σημασία της επαγρύπνησης και της ανθρωπιάς, ακόμη και στις πιο απρόσμενες στιγμές.

Ενας αθόρυβος αλλά βαθιά μετασχηματιστικός «σεισμός» βρίσκεται σε εξέλιξη στη Γαλλία, με το εκπαιδευτικό σύστημα να αποτελεί το πρώτο πεδίο όπου αποτυπώνονται οι συνέπειες μιας ιστορικής δημογραφικής κάμψης. Οι προβλέψεις για απώλεια έως και 1,7 εκατομμυρίων μαθητών μέχρι το 2035 δεν συνιστούν απλώς έναν αριθμό, αλλά μια δομική αλλαγή που επηρεάζει τη λειτουργία του κράτους, την κοινωνική συνοχή και την ίδια την έννοια της ανάπτυξης. Η μείωση των γεννήσεων, που καταγράφεται ήδη από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, αρχίζει να μεταφράζεται σε άδεια θρανία, συγχωνεύσεις τάξεων και επανεξέταση της παρουσίας του σχολείου σε ολόκληρες περιοχές της χώρας.

Η εξέλιξη αυτή δεν πλήττει ομοιόμορφα το σύνολο της επικράτειας. Στις αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές, όπου το σχολείο αποτελεί βασικό κύτταρο κοινωνικής ζωής, η προοπτική κλεισίματος σχολικών μονάδων προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Το κλείσιμο ενός σχολείου δεν σημαίνει μόνο λιγότερες εκπαιδευτικές δομές, αλλά συχνά την αρχή μιας ευρύτερης εγκατάλειψης, με τις τοπικές κοινωνίες να αποδυναμώνονται και τον πληθυσμό να συρρικνώνεται ακόμη περισσότερο. Παράλληλα, το κράτος καλείται να διαχειριστεί ένα δύσκολο δίλημμα: πώς να προσαρμόσει το εκπαιδευτικό δίκτυο στη νέα πραγματικότητα χωρίς να εντείνει τις ανισότητες μεταξύ κέντρου και περιφέρειας.

Την ίδια στιγμή, ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η μείωση του μαθητικού πληθυσμού θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία για ποιοτική αναβάθμιση της εκπαίδευσης. Ωστόσο, μια τέτοια εξέλιξη προϋποθέτει πολιτική βούληση και επενδύσεις, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος η δημογραφική κάμψη να αξιοποιηθεί ως άλλοθι για περικοπές δαπανών και περιορισμό του εκπαιδευτικού προσωπικού. Στη ρίζα του φαινομένου βρίσκεται η σημαντική πτώση της γεννητικότητας, η οποία συνδέεται με το αυξανόμενο κόστος ζωής, την αβεβαιότητα για το μέλλον, τις δυσκολίες στη στεγαστική πρόσβαση και τη μεταβολή των κοινωνικών προτύπων γύρω από την οικογένεια. Η Γαλλία, που επί δεκαετίες ξεχώριζε ως μια από τις λίγες ευρωπαϊκές χώρες με σχετικά υψηλά ποσοστά γεννήσεων, ακολουθεί πλέον την ευρύτερη τάση της ηπείρου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Το εκπαιδευτικό σύστημα βρίσκεται έτσι στην πρώτη γραμμή μιας βαθύτερης μετάβασης που θα επηρεάσει την οικονομία, την αγορά εργασίας και τη συνολική δυναμική της κοινωνίας. Οι αποφάσεις που θα ληφθούν τα επόμενα χρόνια δεν θα καθορίσουν μόνο τον αριθμό των σχολείων, αλλά και το μοντέλο ανάπτυξης της χώρας. Ο «σεισμός» δεν είναι πια μια μελλοντική απειλή· είναι μια πραγματικότητα που εξελίσσεται ήδη, απαιτώντας στρατηγική, ευαισθησία και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.

Η εικόνα που διαμορφώνεται στη Γαλλία αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη ευρωπαϊκή πραγματικότητα, όπου η δημογραφική κάμψη εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της επόμενης δεκαετίας. Σε χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Γερμανία, οι γεννήσεις βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, ενώ ο πληθυσμός γηράσκει με ταχύτερους ρυθμούς από ποτέ. Τα σχολεία αδειάζουν, τα πανεπιστήμια προσαρμόζουν τις δομές τους και η αγορά εργασίας προετοιμάζεται για ελλείψεις ανθρώπινου δυναμικού. Παράλληλα, οι κυβερνήσεις προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα σε πολιτικές ενίσχυσης της οικογένειας και στην ανάγκη προσέλκυσης μεταναστευτικού πληθυσμού, σε ένα περιβάλλον έντονων κοινωνικών και πολιτικών αντιδράσεων.

Ελεύθερος με περιοριστικούς όρους αφέθηκε ο 17χρονος που κατηγορείται για γενετήσιες πράξεις σε βάρος 14χρονης στη Θεσσαλονίκη, ύστερα από την απολογία του ενώπιον ανακριτή.

Ο ανήλικος, ο οποίος έχει καταγωγή από την Αίγυπτο, αρνήθηκε τις κατηγορίες που του αποδίδονται – βιασμό και γενετήσιες πράξεις με ανήλικη κάτω των 15 ετών. Κατά πληροφορίες, φέρεται να υποστήριξε ότι οι πράξεις έγιναν με τη συναίνεση της 14χρονης και ότι δεν γνώριζε την πραγματική της ηλικία.

Μετά την απολογία του, ανακριτής και εισαγγελέας αποφάσισαν την αποφυλάκισή του με την επιβολή δύο περιοριστικών όρων: απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και απαγόρευση προσέγγισης ή επικοινωνίας με την ανήλικη.

Σε ποινή φυλάκισης δύο ετών και τριών μηνών καταδικάστηκε ο Enzo Conticello, 29 ετών, ο οποίος έκλεψε μια τσάντα από παμπ του Σόχο στο Λονδίνο, μέσα στην οποία υπήρχε ένα αυγό Fabergé και ρολόι της διάσημης μάρκας, συνολικής αξίας έως και 3 εκατ. δολαρίων (2,2 εκατ. λίρες).

Ο Conticello αφαίρεσε την τσάντα Givenchy της Rosie Dawson ενώ εκείνη βρισκόταν στον εξωτερικό χώρο καπνιστών του Dog and Duck στη Bateman Street, στις 7 Νοεμβρίου 2024. Η τσάντα, αξίας 1.600 λιρών, περιείχε μεταξύ άλλων το σμαραγδένιο αυγό και το ρολόι Fabergé, ιδιοκτησίας των εργοδοτών της Dawson στην Craft Irish Whiskey Company, καθώς και φορητό υπολογιστή Apple, AirPods, δωροκάρτα, καλλυντικά, τραπεζικές κάρτες και μετρητά.

Σύμφωνα με όσα ακούστηκαν στο Southwark Crown Court, ο δράστης αναζητούσε «εύκολα χρήματα» και παραδέχθηκε ότι παρέδωσε την τσάντα – μαζί με τα πολύτιμα αντικείμενα – για να αγοράσει ναρκωτικά. Η δικαστής Kate Livesey χαρακτήρισε την πράξη «ευκαιριακή» και σημείωσε ότι προκάλεσε «ταλαιπωρία και άγχος» στη Dawson και στην εταιρεία της.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η ίδια περιέγραψε το σοκ που ένιωσε όταν αντιλήφθηκε ότι είχαν κλαπεί αντικείμενα τόσο μεγάλης αξίας, λέγοντας πως το περιστατικό της προκάλεσε «τεράστιο στρες». Ο Conticello, γνωστός και ως Hakin Boudjenoune, είχε ήδη παραδεχθεί την ενοχή του για τρεις κατηγορίες απάτης και μία για κλοπή.

Η κλοπή και η έρευνα

Ο εισαγγελέας Julian Winship ανέφερε ότι η Dawson βρισκόταν έξω από την παμπ γύρω στις 10 το βράδυ, όταν διαπίστωσε πως η τσάντα της είχε εξαφανιστεί. Τα αντικείμενα Fabergé βρίσκονταν μαζί της επειδή τα είχε μεταφέρει νωρίτερα σε εταιρική εκδήλωση για παρουσίαση προϊόντων.

Οι αρχές εντόπισαν τον Conticello από τη χρήση των κλεμμένων τραπεζικών καρτών της Dawson σε κοντινό κατάστημα λίγα λεπτά μετά την κλοπή. Μέσα σε λίγες ώρες έγιναν και άλλες προσπάθειες συναλλαγής, ωστόσο οι κάρτες είχαν ήδη ακυρωθεί.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η ασφαλιστική εταιρεία κατέβαλε αποζημίωση ύψους 106.700 λιρών στην Craft Irish Whiskey Company. Ο εισαγγελέας επισήμανε ότι υπάρχουν μόνο επτά τέτοια σετ Fabergé παγκοσμίως, καθένα εκ των οποίων περιλαμβάνει αυγό, ρολόι, φιάλη ουίσκι, πούρα και υγραντήρα, με τιμές πώλησης μεταξύ δύο και τριών εκατομμυρίων δολαρίων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Η προσωπική κατάσταση του δράστη

Η συνήγορος υπεράσπισης Katie Porter-Windley δήλωσε ότι ο πελάτης της είχε εργαστεί ως σεφ, αλλά έχασε τη δουλειά του κατά την πανδημία και εθίστηκε στην κοκαΐνη. «Ήταν μια στιγμή αδυναμίας και ευκαιρίας», είπε, προσθέτοντας ότι ο Conticello είναι «ειλικρινά μετανιωμένος» και δεν γνώριζε την πραγματική αξία των αντικειμένων.

Η υπεράσπιση τόνισε ότι ο κατηγορούμενος ήταν άστεγος και σήμερα «άνθρωπος χωρίς οικονομικά μέσα». Η δικαστής ανέφερε ότι υπό κανονικές συνθήκες θα του επέβαλε αποζημίωση 3.000 λιρών προς τη Dawson, αλλά δεν το έκανε λόγω της οικονομικής του αδυναμίας.

Αναζητούνται τα πολύτιμα αντικείμενα

Τα κλοπιμαία δεν έχουν εντοπιστεί και η Metropolitan Police συνεχίζει τις έρευνες. Ο Detective Constable Arben Morina, επικεφαλής της έρευνας, δήλωσε ότι ο Conticello «δεν δίστασε να οικειοποιηθεί ξένες περιουσίες» και πληρώνει τώρα το τίμημα της απληστίας του.

«Η κλοπή αυτή είχε σημαντικό αντίκτυπο στο θύμα, που επέστρεφε στο σπίτι του από επαγγελματική εκδήλωση όταν στοχοποιήθηκε», πρόσθεσε. Η αστυνομία καλεί οποιονδήποτε έχει πληροφορίες για το πράσινο και χρυσό αυγό Fabergé, ύψους περίπου 10 εκατοστών, και το συνοδευτικό ρολόι, να επικοινωνήσει άμεσα με τις αρχές.

Η Εθνική ομάδα πόλο ηττήθηκε με 16-14 από την Ιταλία στους αγώνες τελικής κατάταξης της προκριματικής φάσης του World Cup, που διεξάγονται στην Αλεξανδρούπολη.

Παρά την ήττα, η ομάδα του Θοδωρή Βλάχου πάλεψε καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα, αλλά η Ιταλία με αυτή τη νίκη εξασφάλισε την πρώτη θέση του Γ’ ομίλου για τις θέσεις 1-4 και θα διεκδικήσει την πρωτιά απέναντι σε Ισπανία και Ουγγαρία στις επόμενες δύο αγωνιστικές.

Η Ελλάδα ξεκίνησε δυνατά, με γκολ του Δημήτρη Νικολαΐδη να φέρνει το προβάδισμα, ωστόσο η Ιταλία ισοφάρισε γρήγορα και πέρασε μπροστά με γκολ του Καρνεσέκι.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στο δεύτερο οκτάλεπτο η Ελλάδα αντέδρασε με ένα σερί 5-0, επαναφέροντας το προβάδισμα, ενώ ο Τζωρτζάτος έκανε σημαντικές αποκρούσεις. Η Ιταλία κατάφερε να μειώσει σε 10-9 λίγο πριν το τέλος του ημιχρόνου, το οποίο ολοκληρώθηκε με σκορ 10-9.

Το τρίτο οκτάλεπτο ήταν ισορροπημένο, με την Ελλάδα να προηγείται 12-10 και τους Ιταλούς να μειώνουν σε 12-11 πριν το φινάλε του οκταλέπτου. Ο Αργυρόπουλος έχασε πέναλτι που θα μπορούσε να «ανοίξει» ξανά τη διαφορά.

Στο τέταρτο οκτάλεπτο, η Ιταλία ισοφάρισε και πέρασε μπροστά με γκολ του Γκράτα (13-12). Η Ελλάδα μείωσε με εύστοχο πέναλτι του Καλογερόπουλου, αλλά δεν κατάφερε να πάρει ξανά προβάδισμα. Οι Ιταλοί πίεσαν στα τελευταία λεπτά και πήραν τη νίκη με τελικό σκορ 16-14, εξασφαλίζοντας την κορυφή του ομίλου.

Τα οκτάλεπτα: 6-4, 9-10, 11-12, 16-14

Τα highlights του αγώνα

Η συγκινητική ιστορία της θαλάσσιας χελώνας «Έβερεστ» ξεκίνησε τον Μάιο του 2024 στην Πρέβεζα, όταν εντοπίστηκε με σοβαρό, εσκεμμένο τραύμα στο κεφάλι. Κατά την άφιξή της στο Κέντρο Διάσωσης του ΑΡΧΕΛΩΝ, η κατάστασή της ήταν κρίσιμη: υποσιτισμένη, με βάρος μόλις 81 κιλά και σοβαρά προβλήματα πλευστότητας που καθιστούσαν αδύνατη την επιβίωσή της στη θάλασσα.

Οι πρώτες ημέρες της περίθαλψης ήταν ιδιαίτερα δύσκολες. Το τραύμα ήταν εκτεταμένο και η αδυναμία του ζώου μεγάλη, καθιστώντας αβέβαιη την ανάρρωση. Η ομάδα περίθαλψης εφάρμοσε εξειδικευμένα πρωτόκολλα θεραπείας και παρείχε εξατομικευμένη φροντίδα για σχεδόν δύο χρόνια, με επαναληπτικές διαγνωστικές εξετάσεις και χρήση ειδικών βαρών στο καβούκι του ώστε να μπορέσει να ισορροπήσει και να καταδυθεί ξανά στο νερό.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

«Ήταν μία δύσκολη και απαιτητική περίπτωση», εξηγεί η Ειρήνη Κασιμάτη, Υπεύθυνη Περίθαλψης και Ευζωίας του ΑΡΧΕΛΩΝ. «Το μέγεθός του ζώου και το έντονο στρες του απαιτούσαν λεπτούς χειρισμούς, αλλά η θέλησή του για ζωή ήταν παροιμιώδης».

Αποκατάσταση με εντυπωσιακά αποτελέσματα

Η αποκατάσταση του «Έβερεστ», όπως τον ονόμασαν οι εθελοντές λόγω του επιβλητικού του μεγέθους, θεωρείται μικρό επιστημονικό κατόρθωμα. Οι τελικές μετρήσεις πριν από την απελευθέρωσή του επιβεβαίωσαν την πλήρη ανάρρωση:

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

– Βάρος: 105 κιλά (αύξηση 24 κιλών κατά την περίθαλψη).

– Μήκος καβουκιού: 92,7 εκατοστά.

– Διάρκεια περίθαλψης: 2 χρόνια εντατικής φροντίδας.

Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες χελώνες που έχουν διασωθεί στο Κέντρο του ΑΡΧΕΛΩΝ στη Γλυφάδα, το οποίο συμπληρώνει 32 χρόνια λειτουργίας και έχει περιθάλψει επιτυχώς περίπου 1.500 χελώνες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Η πρώτη απελευθέρωση του 2026

Στις 30 Μαρτίου, ο «Γίγαντας» της Πρέβεζας επέστρεψε στη φυσική του κατοικία. Με την ειδική σήμανση αναγνώρισης, ο «Έβερεστ» γλίστρησε ξανά στο νερό, προσφέροντας μια στιγμή βαθιάς συγκίνησης για το προσωπικό και τους εθελοντές του Κέντρου.

Η επιτυχής επιστροφή του δεν θα ήταν δυνατή χωρίς τη στήριξη των πολιτών, που συνέβαλαν στη διάσωση, τη μεταφορά και τα έξοδα περίθαλψης. Ο ΑΡΧΕΛΩΝ εκφράζει θερμές ευχαριστίες προς τους μαθητές και τους ιδιώτες από όλη την Ελλάδα που «υιοθέτησαν» τον «Έβερεστ».

Η απελευθέρωση αυτή, η πρώτη για το 2026, αποτελεί υπενθύμιση της ανάγκης προστασίας της θαλάσσιας ζωής από την κακοποίηση και τις ανθρώπινες παρεμβάσεις που απειλούν την επιβίωσή της.

Πριν από πέντε εβδομάδες, η ανθρωπότητα βρέθηκε αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα που ξυπνούσε μνήμες από την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1970. Αυτή τη φορά, όμως, το διακύβευμα υπερβαίνει κατά πολύ τις ουρές αυτοκινήτων στα πρατήρια καυσίμων ή τις διακυμάνσεις στις τιμές της ενέργειας και τις επερχόμενες αυξήσεις στα καταναλωτικά προϊόντα. Αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της σύγχρονης ζωής: την επιβίωση και τη λειτουργική συνέχεια της παγκόσμιας τεχνολογικής υποδομής.

Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ δεν συνιστά απλώς ένα ακόμη επεισόδιο περιφερειακής έντασης. Λειτουργεί ως καταλύτης ενός συστημικού σοκ, ικανού να αναδιαμορφώσει τις ισορροπίες της παγκόσμιας οικονομίας και να απειλήσει να τερματίσει την εποχή της ψηφιακής αφθονίας που χαρακτήρισε τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Οταν οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης ανακοίνωσαν τον αποκλεισμό των Στενών, η διεθνής κοινότητα υπέθεσε αρχικά ένα σενάριο κλασικής ναυτικής σύγκρουσης. Η πραγματικότητα, ωστόσο, αποδείχθηκε πολύ πιο απλή και ταυτόχρονα πιο ανησυχητική: στοχευμένες επιθέσεις με ντρόουν, σε συνδυασμό με την άμεση απόσυρση ασφαλιστικών καλύψεων για τα διερχόμενα πλοία, αρκούσαν για να μετατρέψουν τα Στενά σε μια de facto απροσπέλαστη θαλάσσια ζώνη. Μέσα σε λίγες ημέρες, η κίνηση των δεξαμενόπλοιων μηδενίστηκε, αποκαλύπτοντας με ωμό τρόπο την ευθραυστότητα της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η δημόσια συζήτηση επικεντρώθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, στις τιμές των καυσίμων, με το Brent να εκτινάσσεται και τις αγορές να εισέρχονται σε φάση έντονης αστάθειας. Πίσω από αυτή την ορατή κρίση, ωστόσο, εξελίσσεται μια βαθύτερη και πιο επικίνδυνη διεργασία: η αποσταθεροποίηση της ίδιας της ραχοκοκαλιάς της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης.

Η παραγωγή ημιαγωγών, η θεμελιώδης υποδομή της τεχνητής νοημοσύνης, του cloud computing, των δικτύων 5G και των data centers, αρχίζει να παρουσιάζει σοβαρές διαταραχές. Πρόκειται για έναν κλάδο εξαιρετικά πολύπλοκο και βαθιά αλληλεξαρτώμενο, όπου η ενέργεια, οι πρώτες ύλες, ο εξοπλισμός αιχμής και η γεωπολιτική σταθερότητα συνυπάρχουν σε μια εύθραυστη ισορροπία.

Η Ταϊβάν, μέσω της TSMC, παράγει τη συντριπτική πλειονότητα των πιο προηγμένων τσιπ παγκοσμίως. Παρά τη γεωγραφική της απόσταση από τον Περσικό Κόλπο, η ενεργειακή της εξάρτηση από την περιοχή είναι καθοριστική. Χωρίς σταθερή παροχή Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου – LNG, τα υπερσύγχρονα εργοστάσια παραγωγής κινδυνεύουν με ενεργειακή ασφυξία. Ακόμη και μια στιγμιαία διακοπή μπορεί να θέσει εκτός λειτουργίας εξοπλισμό αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων, καταστρέφοντας ολόκληρες παρτίδες παραγωγής.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Παράλληλα, εταιρείες-σύμβολα της τεχνητής νοημοσύνης, όπως η NVIDIA, βρίσκονται αντιμέτωπες με αυξανόμενες πιέσεις. Το «fabless» μοντέλο λειτουργίας τους τις καθιστά πλήρως εξαρτημένες από τρίτους κατασκευαστές και από μια εφοδιαστική αλυσίδα που πλέον δοκιμάζεται. Το κόστος μεταφοράς εκτοξεύεται, ενώ οι βασικοί πελάτες-τεχνολογικοί κολοσσοί, όπως η Microsoft και η Google, που λειτουργούν τεράστια data centers, αναθεωρούν επενδυτικά σχέδια υπό το βάρος της ενεργειακής αβεβαιότητας.

Στη Νότια Κορέα, η Samsung αντιμετωπίζει αντίστοιχες πιέσεις, με τις αυξήσεις τιμών σε βασικά προϊόντα να αντανακλούν το αυξημένο κόστος παραγωγής. Η Intel, παρά τις προσπάθειες ενίσχυσης της εγχώριας παραγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες, παραμένει εκτεθειμένη σε κρίσιμες ελλείψεις υλικών και εξειδικευμένων πόρων.

Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι, εάν η κρίση παραταθεί πέραν ενός τριμήνου, οι επιπτώσεις θα γίνουν δραματικά πιο αισθητές. Οι τιμές των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης ενδέχεται να αυξηθούν σημαντικά. Για παράδειγμα, η τιμή ενός τυπικού AI Server ενδέχεται να αυξηθεί κατά τουλάχιστον 30%, δημιουργώντας ασφυκτικές πιέσεις σε επιχειρήσεις που βασίζονται σε υπολογιστική ισχύ. Σε αυτό το περιβάλλον, η τεχνητή νοημοσύνη κινδυνεύει να μετατραπεί από μοχλό ανάπτυξης σε παράγοντα αστάθειας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον αν η κρίση θα επηρεάσει τη Σίλικον Βάλεϊ, αλλά σε ποιο βάθος και με ποια διάρκεια. Η ειρωνεία είναι προφανής: η ψηφιακή κυριαρχία της Δύσης εξαρτάται από μια στενή θαλάσσια δίοδο μόλις 33 χιλιομέτρων. Εάν τα Στενά του Ορμούζ παραμείνουν κλειστά, ο κόσμος ενδέχεται να εισέλθει σε μια περίοδο «Ψηφιακού Χειμώνα», όχι απλώς με υψηλότερο κόστος, αλλά με αναθεώρηση των ίδιων των θεμελίων της τεχνολογικής προόδου.

Ο Στέλιος Παπαθανασόπουλος είναι καθηγητής στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου ανακοίνωσε ότι έδωσε εντολή στο υπουργικό συμβούλιο να ξεκινήσει «απευθείας συνομιλίες» με τον Λίβανο.

Στην ανακοίνωσή του ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου αναφέρει ότι:«Λαμβάνοντας υπόψη τα επανειλημμένα αιτήματα του Λιβάνου για την έναρξη άμεσων διαπραγματεύσεων με το Ισραήλ, έδωσα χθες εντολή στο υπουργικό συμβούλιο να ξεκινήσει άμεσες διαπραγματεύσεις με τον Λίβανο το συντομότερο δυνατό. Οι διαπραγματεύσεις θα επικεντρωθούν στον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ και στην εδραίωση ειρηνικών σχέσεων μεταξύ του Ισραήλ και του Λιβάνου».

Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, οι διαπραγματεύσεις θα επικεντρωθούν στον αφοπλισμό της σιιτικής οργάνωσης Χεζμπολάχ και την επίτευξη ειρήνης μεταξύ του Ισραήλ και του Λιβάνου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Νωρίτερα σήμερα, ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν κατήγγειλε ότι οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί συνιστούν παραβίαση της εκεχειρίας, επισημαίνοντας πως το Ιράν δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τον λαό του Λιβάνου.

تجاوز دوباره رژیم صهیونیستی به لبنان نقض آشکار توافق اولیه آتش‌بس است. این نشانه خطرناکی از فریب و عدم پایبندی به توافقات احتمالی است. تداوم این اقدامات، مذاکره را بی‌معنا خواهد کرد. دست‌های ما بر ماشه باقی است. ایران هرگز خواهران و برادران لبنانی را تنها نخواهد گذاشت. https://t.co/T3Wy3qBqcE

— Masoud Pezeshkian (@drpezeshkian) April 9, 2026

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Συγκεκριμένα ο Μασνούντ Πεζεσκιάν στην ανάρτησή του αναφέρει ότι:«Η νέα επιθετική ενέργεια του ισραηλινού καθεστώτος εναντίον του Λιβάνου αποτελεί κατάφωρη παραβίαση της αρχικής συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός. Αυτό αποτελεί επικίνδυνο σημάδι παραπλάνησης και έλλειψης δέσμευσης ως προς πιθανές συμφωνίες. Η συνέχιση αυτών των ενεργειών θα καταστήσει τις διαπραγματεύσεις άνευ νοήματος. Τα χέρια μας παραμένουν στη σκανδάλη. Το Ιράν δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τους Λιβανέζους αδελφούς και αδελφές του».

Με μόλις μία ταινία η νέα κινηματογραφική εβδομάδα, κάτι απολύτως φυσιολογικό, καθώς διανύουμε τη Μεγάλη Εβδομάδα, οπότε όλοι κάνουν ένα διάλειμμα – ακόμα και τα γραφεία εκμετάλλευσης ταινιών που τον τελευταίο καιρό μάς έχουν συνηθίσει με 10 ή και 12 ακόμα ταινίες ανά εβδομάδα. Σε κάθε περίπτωση, πριν από την κινηματογραφική σας έξοδο, συνιστούμε επικοινωνία με την αίθουσα του ενδιαφέροντός σας, έτσι ώστε να σιγουρευτείτε ότι λειτουργεί κανονικά.

Ο κινηματογράφος του φιλιππινέζου auteur Λαβ Ντίαζ έχει μια δική του «γλώσσα» που στηρίζεται κατά πολύ στον ποιητικό λόγο, στον μινιμαλισμό, στην εσωτερικότητα και στην αισθητική της εικόνας· το αναφέρω από την αρχή για όσους πιστεύουν ότι βλέποντας τον «Μαγγελάνο» (Magellan, Φιλιππίνες / Ισπανία / Πορτογαλία / Ταϊβάν / Γαλλία, 2025) θα βρεθούν μπροστά σε κάτι αντίστοιχο με το λαμπρό (όπως επίσης πομπώδες και σπάταλο) έπος του Ρίντλεϊ Σκοτ «1492: Χριστόφορος Κολόμβος» (1992), με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ στον ρόλο του ισπανού θαλασσοπόρου και κατακτητή.

Το σινεμά του Ντίαζ δίνει ελάχιστη σημασία στην αφηγηματικότητα με την κλασική έννοια του όρου· προτεραιότητα εδώ έχουν η ελλειπτικότητα όπως και οι σιωπές, ο μυστικισμός και τα τεράστιας διάρκειας μονοπλάνα που συνήθως σε οδηγούν κατευθείαν στην καρδιά της ομορφιάς αλλά και του τρόμου της άγριας φύσης. Επίσης, το κεντρικό πρόσωπο της ταινίας, ο πορτογάλος θαλασσοπόρος – εξερευνητής Φερδινάνδος Μαγγελάνος (1480-1521), τον οποίο υποδύεται ο μεξικανός ηθοποιός Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, δεν έχει απολύτως τίποτα το ηρωικό και τίποτα άξιο θαυμασμού, κάτι που συνήθως σε τέτοιου τύπου βιογραφίες πρεσβεύουν οι ήρωές τους. Το αντίθετο μάλιστα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στο μεγαλύτερο μέρος μιας ούτως ή άλλως πολύ μεγάλης σε διάρκεια ταινίας (ο «Μαεγγελάνος» πλησιάζει σχεδόν τις τρεις ώρες) βλέπουμε τον θαλασσοπόρο να συμπεριφέρεται σαν ένα πλήρως υποταγμένο πιόνι της εξουσίας. Είναι ματαιόδοξος, παρανοϊκός (θεωρεί ότι ανταρσία υπονομεύεται στο καράβι του) και λειτουργεί αδίστακτα προκειμένου να εξυπηρετήσει «την απληστία του Πάπα» και να μεταδώσει τον χριστιανισμό όπου και με όποιον τρόπο μπορεί από τη στιγμή που καταλήγει στα νησιά του Μαλαισιανού Αρχιπελάγους.

Ο φακός του Ντίαζ, με τον ίδιο στη διεύθυνση φωτογραφίας μαζί με τον Αρτουρ Τοτ (οι δυο τους έκαναν και το μοντάζ αυτής της ταινίας), παρακολουθεί τον Μαγγελάνο «στεγνά», απόμακρα και εντελώς αποστασιοποιημένα· ακόμα και το ταλαιπωρημένο πρόσωπό του ίσα που διακρίνεται (είναι ένας από όλα τα πρόσωπα και όχι το πρόσωπο).

Τελικά, η μεγαλύτερη αξία αυτής της ταινίας βρίσκεται κυρίως στη γενικότερη όψη και την αισθητική της, μέσα στην οποία «βράζουν» η παρακμή και η σαπίλα, σαν το μολυσμένο πόδι του Μαγγελάνου, τον οποίο (στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας) βλέπουμε να περπατάει με μπαστούνι. Σε μια πέρα για πέρα βιωματική εμπειρία νιώθουμε στο πετσί μας όλο τον πόνο και τη βρωμιά και τις κακουχίες μιας αποστολής «μετάδοσης πολιτισμού», η οποία εν τέλει δεν είναι παρά ένα πλιάτσικο απολίτιστων. Θα μπορούσες να πεις ότι η ταινία του Ντίαζ περισσότερη σχέση έχει με το σπουδαίο φιλμ του Βέρνερ Χέρτζογκ «Αγκίρε, η μάστιγα του Θεού» και λιγότερο με τον «Χριστόφορο Κολόμβο» του Σκοτ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Η νύφη το ‘σκασε

Ακόμη μία ταινία θα αρχίσει να προβάλλεται στις αίθουσες, αλλά σημειώστε ότι ανοίγει τη Δευτέρα του Πάσχα και όχι σήμερα. Πρόκειται για την κάτι παραπάνω από ευχάριστη δραματική κομεντί «Solo Mio» (ΗΠΑ / Ιταλία, 2025) των αδελφών Τσαρλς και Ντάνιελ Κινάν, στην οποία πρωταγωνιστεί ο «τετράγωνος» Κέβιν Τζέιμς, ένας (κατά βάση) κωμικός ηθοποιός με (ενίοτε) δραματικές πινελιές, εξαιρετικός όποτε καλείται να υποδυθεί ήρωες σε μια μόνιμη κατάσταση αμηχανίας, όπως συμβαίνει εδώ. Αποφασισμένος να μετατρέψει τον γάμο του σε μια αξέχαστη εμπειρία στη Ρώμη, o Ματ (Τζέιμς), ένας καλόψυχος αμερικανός εκπαιδευτικός, θα μείνει κάγκελο όταν η γυναίκα που επρόκειτο να παντρευτεί (Τζούλι Αν Εμερι) εξαφανίζεται απροειδοποίητα, αφήνοντας μέσα στην εκκλησία ένα σημείωμα αποχαιρετισμού και τη βέρα της.

Η προσπάθεια του πρώτου να τη βρει (γιατί η γυναίκα έχει παραμείνει στην Ιταλία) θα σημάνει μια σειρά από αλλόκοτα επεισόδια, στα οποία ρόλο θα παίξουν δύο άλλα «προβληματικά» ζευγάρια αμερικανών τουριστών (Κιμ Κόουτς, Αλισον Χάνιγκαν και Τζόναθαν Ρούμι, Τζούλι Τσέρντα), όπως και μια Ιταλίδα (Νικόλ Γκριμάουντο) που φλερτάρει με τον Ματ στο καφέ όπου εργάζεται. Εχουμε λοιπόν έναν πολύ ανάλαφρο και ψυχαγωγικό κινηματογραφικό τουριστικό οδηγό της Ιταλίας, που θα μας μεταφέρει σε αρκετά σημεία της, με χάιλαϊτ (κλασικά και απολύτως προβλέψιμα) την Τοσκάνη. Θα μας προσφέρει γεύσεις από ιταλικές νοστιμιές, θα «πιούμε» μπόλικο εσπρέσο, θα σκεφτούμε πόσο προσεκτικοί οφείλουμε να είμαστε με τους πορτοφολάδες στις ξένες χώρες (ιδίως όταν είναι τσούρμο παιδιών) και θα μας κάνει να νιώσουμε κάπως ευχάριστα μέσα σε όλη αυτή τη νύχτα και την καταχνιά που ζούμε τον τελευταίο καιρό. Εντιμη σε αυτό που είναι και πολύ καλοφτιαγμένη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Προβάλλονται ήδη

Από τις ταινίες που ήδη προβάλλονται στις αίθουσες, θυμίζουμε κάποιους τίτλους ελληνικών ταινιών που μπορούν να προκαλέσουν ενδιαφέρον. Εχοντας ξεπεράσει τα 130.000 εισιτήρια, η «Τελευταία κλήση» (2026) του Σερίφ Φράνσις συνεχίζει ακάθεκτη την επιτυχημένη πορεία της στις αίθουσες, ενώ η προβολή δύο ταινιών που άνοιξαν την περασμένη εβδομάδα συνεχίζεται. Πρόκειται για την αστυνομική περιπέτεια των Μάκη Τσούφη και Στέλιου Ορφανίδη «Το μυστικό του δάσους» (2026), με τον Κώστα Καραθωμά στον ρόλο του πρώην αστυνομικού που θα μπει ξανά στην ενεργό δράση προκειμένου να λύσει την περίπλοκη υπόθεση ενός φόνου σε κάποιο ελληνικό νησί, και την «Gorgona» (2025), την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Εύης Καλογηροπούλου, που στήνει μια ιστορία γυναικείας επανάστασης σε μεταποκαλυπτικό περιβάλλον και μια ανδροκρατούμενη κοινωνία, της οποίας ηγείται ο Χρήστος Λούλης. Πρωταγωνοστούν οι Μελισσάνθη Μάχουτ, Aουρόα Μάρον.

«Μαγγελάνος»: 7½

«Solo Mio»: 5½

Το προχθεσινό ψυχόδραμα στο οποίο υπέβαλε τον πλανήτη ο Ντόναλντ Τραμπ, υποσχόμενος «θάνατο ενός μεγάλου πολιτισμού», του ιρανικού, έλαβε τέλος. Διαβάζοντας το κείμενο των «δέκα σημείων» της εκεχειρίας δυσκολεύομαι λίγο να βρω την «ολοκληρωτική νίκη» των ΗΠΑ (και του Ισραήλ). Ισως γι’ αυτό το τελευταίο συνέχισε να χτυπά στόχους της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, ουσιαστικά αρνούμενο την εκεχειρία.

Απολογισμός; Πενιχρός, για την υπερπαραγωγή που ετοίμασε ο Τραμπ. Αν εξαιρέσουμε την εξόντωση του κυβερνητικού ιερατείου, την πρώτη ημέρα της αμερικανικής επίθεσης (ενέργεια που μάλλον πρέπει να την πιστωθεί το Ισραήλ, η διείσδυση των μυστικών υπηρεσιών του οποίου στο Ιράν και η χαρτογράφησή του είναι ιδιαίτερα υψηλή) και, γενικότερα, αν εξαιρέσουμε την επί του πεδίου σύγκρουση που κόστισε αρκετά στο Ιράν, οι ΗΠΑ δεν μπορούν να υποστηρίξουν κανενός είδους νίκη. Ούτε η βαλλιστική ικανότητα του Ιράν προσβλήθηκε ούτε το εμπλουτισμένο ουράνιο φαίνεται ότι καταστράφηκε. Το πυρηνικό σχέδιο της χώρας, δηλαδή, με το οποίο απειλεί την ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ, κατά τα φαινόμενα, συνεχίζει να υφίσταται.

Ως γνωστόν, οι συνομιλίες για τα πυρηνικά ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν (με τη μεσολάβηση του Πακιστάν) διεξάγονται από τις 8 Απριλίου 2026, χωρίς έως χθες κάποιο αποτέλεσμα. Τα θέματα των συζητήσεων είναι το όριο στον εμπλουτισμό του ουρανίου και ουσιαστικά η εγκατάλειψη του προγράμματος και η παράδοση του ουρανίου που ήδη κατέχει στις ΗΠΑ. Το καθεστώς του Ιράν απορρίπτει αυτές τις απαιτήσεις, όπως απορρίπτει και τη μείωση του προγράμματος κατασκευής πυραύλων, από το Ιράν και από τους δορυφόρους του – τη Χεζμπολάχ ή τους Χούθι.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οσο για το εσωτερικό του Ισραήλ, η δήλωση του ηγέτη της ισραηλινής αντιπολίτευσης Γιασέρ Λαπίντ για τη διπλωματική περιθωριοποίηση της χώρας από τις ΗΠΑ δεν πρέπει να κατανοείται μόνον ως αντινετανιάχου τακτική. Είναι βέβαιο ότι περιέχει μια δόση αλήθειας.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Οτι επιστρέφουμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε. Υπάρχει μια συμφωνία εκεχειρίας που είναι ιδιαίτερα εύθραυστη. Ηδη, χθες, το Ιράν σταμάτησε τη διέλευση πλοίων από το Ορμούζ (όσοι πέρασαν, πέρασαν) ενώ το Ισραήλ επιδιώκει να εξουδετερώσει όσο το δυνατόν περισσότερους θυλάκους της Χεζμπολάχ μπορεί στον Λίβανο. Ο πόλεμος διακόπηκε αλλά τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει ότι θα συνεχιστεί.

Ακόμα και η βαθιά ανάσα που πήραν χθες οι αγορές, περισσότερο φαντάζει σαν ευκαιρία για κερδοσκοπία ορισμένων που ξέρουν καλά πώς παίζεται το χρηματιστηριακό παιχνίδι.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ενα πρώτο συμπέρασμα μετά τις χθεσινές εξελίξεις: η τραμπική πολιτική θεοκρατία υποτίμησε την ιρανική θεοκρατία. Τόσο την κοινωνική της νομιμοποίηση όσο και, τελικά, τη σύστοιχη με αυτήν πολεμική τεχνολογία της. Η πολυπολικότητα έως αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι κερδίζει.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Και μαζί, κάτι ακόμα πιο σοβαρό. Απομακρύνεται η ελπίδα ήττας του καθεστώτος, η προσδοκία μιας κάποιας μεταπολίτευσης, που τη διεκδικούν μέσα στη χώρα τα κινήματα υπέρ της εκκοσμίκευσης. Οι μεγάλες κινητοποιήσεις του περασμένου Ιανουαρίου, που κατέληξαν σε άγρια καταστολή, σε φυλακίσεις και σε δεκάδες χιλιάδες δολοφονίες αντικαθεστωτικών μοιάζουν να πηγαίνουν χαμένες. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το καθεστώς φαίνεται να εδραιώνεται στο Ιράν. Πολύ θλιβερή εξέλιξη για όσους στη χώρα διεκδικούν την έξοδο από τη θεοκρατία και μια δημοκρατική μεταπολίτευση που θα διασφαλίζει κάτι αυτονόητο για εμάς: την αυτοδιαχείριση των σωμάτων.

Τελειώνει ο Ορμπαν;

Η Ευρώπη κρατά την ανάσα της. Οι επερχόμενες εκλογές της Ουγγαρίας, που διεξάγονται στις 12 Απριλίου 2026, είναι ίσως οι πιο αμφίρροπες εδώ και 16 χρόνια – και αυτό φαίνεται καθαρά και στις μετρήσεις. Οι περισσότερες ανεξάρτητες δημοσκοπήσεις, βεβαίως, δίνουν προβάδισμα στο κόμμα Tisza του Πέτερ Μαγιάρ, που σε ορισμένες περιπτώσεις φέρεται να συγκεντρώνει μέχρι και ποσοστό 52%. Ο αντίπαλός του, ο σημερινός πρωθυπουργός Βίκτορ Ορμπαν, φέρεται να λαμβάνει ποσοστά 40%-45%. Υπάρχει δηλαδή καθαρό δημοσκοπικό προβάδισμα της αντιπολίτευσης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Ωστόσο, αφενός υπάρχουν μετρήσεις που δείχνουν το αντίθετο αποτέλεσμα. Επίσης, το σύστημα της Ουγγαρίας που είναι σχετικώς περίπλοκο εκτιμάται ότι ευνοεί τον Ορμπαν, αν η διαφορά των δύο κομμάτων είναι μικρή. Οι δημοσκοπήσεις, επίσης, θολώνουν επειδή μετριούνται πολλοί αναποφάσιστοι, έχει κυριαρχήσει μεγάλη πόλωση, ενώ ρόλο μπορεί να παίξει και η διεθνής παρέμβαση και πίεση. Αρα, το αποτέλεσμα παραμένει ανοιχτό.

Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι στις ουγγρικές εκλογές δεν κερδίζει όποιος πείθει περισσότερο – αλλά όποιος έχει στήσει καλύτερα το παιχνίδι (και περί αυτού όλοι ξέρουν ότι ο Ορμπαν έχει μαζί του το κράτος). Η ελπίδα είναι η αντιπολίτευση να υπερέχει συντριπτικά – ώστε να μην μπορεί να αντισταθμίσει το πλειοψηφικό της ρεύμα κανένα πλέγμα μηχανισμών. Σ’ αυτό ελπίζει η Ευρώπη, σ’ αυτό ελπίζει και η Ουκρανία.

Αλλαγές θα ισχύσουν στα δρομολόγια των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς κατά την περίοδο του Πάσχα, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση των αρμόδιων οργανισμών.

Το Μεγάλο Σάββατο τα τελευταία δρομολόγια θα ολοκληρωθούν πριν από τις 23:00, ενώ τη Μεγάλη Παρασκευή δεν θα εφαρμοστεί η καθιερωμένη παράταση ωραρίου σε Μετρό και Τραμ, με αποτέλεσμα τα μέσα να λειτουργήσουν έως τα μεσάνυχτα.

Αναλυτικά τα δρομολόγια ανά ημέρα

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Μεγάλη Παρασκευή (10/04) Λεωφορεία και Τρόλεϊ

Θα κινηθούν με πρόγραμμα Σαββάτου

Μετρόgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

– Γραμμή 1: Δρομολόγια ανά 10,5 λεπτά από 05:30 έως 23:30 και ανά 15 λεπτά τις υπόλοιπες ώρες.

– Γραμμή 2: Δρομολόγια ανά 7,5 έως 10,5 λεπτά από 09:00 έως 00:20 και ανά 12,5 λεπτά νωρίτερα. Δεν θα ισχύσει παράταση ωραρίου.

– Γραμμή 3: Δρομολόγια ανά 7 έως 9 λεπτά από 09:00 έως 00:20, ανά 10 λεπτά νωρίτερα. Τα δρομολόγια προς Αεροδρόμιο θα πραγματοποιούνται ανά 36 λεπτά.

Τραμ

Δρομολόγια ανά 12 λεπτά έως τις 22:00 και ανά 15 λεπτά αργότερα. Δεν θα ισχύσει παράταση ωραρίου.

Μεγάλο Σάββατο (11/04) Λεωφορεία και Τρόλεϊ

Τα οχήματα θα αρχίσουν να αποσύρονται σταδιακά από τις 22:00, με τελευταίες αναχωρήσεις περίπου στις 21:00, ώστε να βρίσκονται στα αμαξοστάσια έως τις 23:00.

Μετρό

– Γραμμή 1: Δρομολόγια ανά 10,5 λεπτά από 06:00 έως 16:00, ανά 12,5 λεπτά έως τις 20:00 και ανά 15 λεπτά αργότερα. Τα τελευταία δρομολόγια θα πραγματοποιηθούν μεταξύ 22:00 και 23:00.

– Γραμμή 2: Δρομολόγια ανά 7,5 έως 10,5 λεπτά από 09:00 έως 21:30, ανά 12 έως 12,5 λεπτά τις υπόλοιπες ώρες.

– Γραμμή 3: Δρομολόγια ανά 7 έως 10 λεπτά, με δρομολόγια προς Αεροδρόμιο ανά 36 λεπτά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Τραμ

Δρομολόγια ανά 15 λεπτά.

Κυριακή του Πάσχα (12/04) Λεωφορεία και Τρόλεϊ

Πρόγραμμα Κυριακής και Αργιών.

Μετρό

– Γραμμή 1: Δρομολόγια ανά 12,5 λεπτά από 06:00 έως 23:00 και ανά 15 λεπτά αργότερα.

– Γραμμή 2: Δρομολόγια ανά 15 λεπτά.

– Γραμμή 3: Δρομολόγια ανά 12 λεπτά, με δρομολόγια Αεροδρομίου ανά 36 λεπτά.

Τραμ

Δρομολόγια ανά 15 λεπτά.

Δευτέρα του Πάσχα (13/04) Λεωφορεία και Τρόλεϊ

Πρόγραμμα Κυριακής και Αργιών.

Μετρό

– Γραμμή 1: Δρομολόγια ανά 12,5 λεπτά από 06:00 έως 23:00 και ανά 15 λεπτά αργότερα.

– Γραμμή 2: Δρομολόγια ανά 15 λεπτά.

– Γραμμή 3: Δρομολόγια ανά 12 λεπτά, με δρομολόγια Αεροδρομίου ανά 36 λεπτά.

Τραμ

Δρομολόγια ανά 15 λεπτά.

Τρίτη του Πάσχα (14/04) Λεωφορεία και Τρόλεϊ

Πρόγραμμα Σαββάτου.

Μετρό

– Γραμμή 1 Μετρό: Δρομολόγια ανά 7,5 λεπτά από 05:30 έως 22:30 και ανά 11,5 έως 15 λεπτά αργότερα.

– Γραμμή 2 Μετρό: Δρομολόγια ανά 5 έως 8,5 λεπτά έως τις 23:00.

– Γραμμή 3 Μετρό: Δρομολόγια ανά 5 έως 7 λεπτά από 07:00 έως 22:00 και ανά 6,5 έως 9,5 λεπτά αργότερα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Τραμ

Δρομολόγια ανά 12 λεπτά έως τις 22:00 και ανά 15 λεπτά αργότερα.

Τετάρτη του Πάσχα (15/04) Λεωφορεία & Τρόλεϊ

Επιστροφή σε κανονικούς ρυθμούς με ενισχυμένα δρομολόγια.

Μετρό

– Γραμμή 1: Δρομολόγια ανά 7,5 λεπτά από 05:30 έως 22:30 και ανά 11,5 έως 15 λεπτά αργότερα.

– Γραμμή 2: Δρομολόγια ανά 5 έως 7 λεπτά από 07:00 έως 21:00 και ανά 8,5 έως 11 λεπτά τις υπόλοιπες ώρες.

– Γραμμή 3: Δρομολόγια ανά 4,5 έως 6,5 λεπτά από 06:00 έως 20:00 και ανά 7 έως 9,5 λεπτά αργότερα.

Τραμ

Δρομολόγια ανά 12 λεπτά έως τις 22:00 και ανά 15 λεπτά αργότερα.

Τροχαίο ατύχημα σημειώθηκε το απόγευμα της Μεγάλης Πέμπτης (9/4)  όταν τραμ συγκρούστηκε με φορτηγό.

Το τροχαίο ατύχημα σημειώθηκε κατά τις πρώτες πληροφορίες στον Άλιμο, στο ύψος της λεωφόρου Καλαμακίου, στο ρεύμα προς Γλυφάδα, όταν συρμός του τραμ συγκρούστηκε με βανάκι υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Κατά τις ίδιες πηγές, το μπροστινό μέρος του τραμ προσέκρουσε στο πλάι του οχήματος, χωρίς να προκληθούν σοβαρές ζημιές.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να σκοπεύει να αυξήσει την πίεση προς τους Ευρωπαίους συμμάχους, ζητώντας πιο ενεργή στρατιωτική στήριξη για την ασφάλεια στα Στενά του Ορμούζ, σύμφωνα με δημοσίευμα του περιοδικού Der Spiegel.

Το γερμανικό περιοδικό αναφέρει ότι ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε ενημέρωσε τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες πως ο πρόεδρος Τραμπ αναμένει «συγκεκριμένες δεσμεύσεις» μέσα στις επόμενες ημέρες για την ανάπτυξη πολεμικών πλοίων ή άλλων στρατιωτικών μέσων από την Ευρώπη. Οι μέχρι τώρα πολιτικές τοποθετήσεις, όπως τονίστηκε, δεν θεωρούνται πλέον επαρκείς.

Όπως σημειώνει το Spiegel, «αρκετοί Ευρωπαίοι διπλωμάτες, οι οποίοι ενημερώθηκαν μετά τη συνάντηση του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ με τον Ντόναλντ Τραμπ, χαρακτήρισαν τις αμερικανικές απαιτήσεις ως τελεσίγραφο».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Από την πλευρά της, η γερμανική κυβέρνηση, χαιρετίζοντας την ανακοίνωση για κατάπαυση του πυρός, εξέφρασε εκ νέου τη βούλησή της να συμβάλει σε μια κοινή προσπάθεια για τη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ. Ωστόσο, έθεσε ως προϋπόθεση μια ισχυρή εντολή του ΟΗΕ και μια διαρκή ή διαπραγματευμένη εκεχειρία.

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τη Wall Street Journal, ο Αμερικανός πρόεδρος καταρτίζει λίστες με τους Ευρωπαίους εταίρους που τον στήριξαν στον πόλεμο εναντίον του Ιράν και με εκείνους που αντιτάχθηκαν, με στόχο να αποσύρει αμερικανικά στρατεύματα από τις χώρες της δεύτερης λίστας.

Αν και η Γερμανία δεν έχει επιβάλει περιορισμούς στη χρήση των μεγάλων αμερικανικών βάσεων στις πρόσφατες επιχειρήσεις, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επανειλημμένα επικρίνει τη στάση του Βερολίνου και ειδικά δηλώσεις στελεχών της ομοσπονδιακής κυβέρνησης που υποστηρίζουν ότι «δεν είναι δικός μας αυτός ο πόλεμος».

Με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, ένα νέο βίντεο μάς μεταφέρει πίσω στην Κρήτη του 1700 π.Χ., την εποχή που ο πρώτος ευρωπαϊκός πολιτισμός, ο Μινωικός, γνώριζε τη μέγιστη ακμή του.

Η αναπαράσταση παρουσιάζει το θρυλικό Ανάκτορο της Κνωσού όπως εκτιμάται ότι έμοιαζε στην αρχαιότητα: ένα τεράστιο συγκρότημα με περισσότερα από χίλια δωμάτια, χωρίς οχυρωματικά τείχη, αλλά με εξελιγμένο υδραυλικό σύστημα και τουαλέτες με καζανάκι — τεχνολογία που η υπόλοιπη Ευρώπη θα γνώριζε χιλιετίες αργότερα.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο, όπως επισημαίνεται στο βίντεο, είναι η κοινωνική οργάνωση της εποχής. Πρόκειται για έναν πολιτισμό που, σύμφωνα με την παρουσίαση, δεν κυβερνιόταν από βασιλιάδες αλλά από αρχιέρειες, ενώ βρέθηκε αντιμέτωπος με δύο καταστροφές: μια ηφαιστειακή έκρηξη τεράστιας ισχύος και στη συνέχεια μια εισβολή πολεμιστών από την ηπειρωτική Ελλάδα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η αφήγηση συνδέει την παρακμή αυτής της ειρηνικής, θεοκεντρικής κουλτούρας με τη γέννηση των μύθων του Λαβύρινθου και του Μινώταυρου, προσκαλώντας το κοινό να φανταστεί πώς οι θρύλοι αυτοί γεννήθηκαν μέσα από τα ερείπια ενός πραγματικού πολιτισμού.

Το Κολοσσαίο στη Ρώμη αποκτά νέα πνοή χάρη σε ένα φιλόδοξο έργο αποκατάστασης που έφερε στο φως τμήματα της αρχικής του δομής, θαμμένα επί αιώνες. Οι επισκέπτες έχουν πλέον τη δυνατότητα να περπατήσουν στα ίχνη της ιστορίας και να δουν το μνημείο όπως δεν το είχαν ξαναδεί.

Το πιο εμβληματικό μνημείο της Ιταλίας απέκτησε μια εντυπωσιακή νέα όψη. Η αποκατάσταση αποκάλυψε σημεία της αρχικής περιμέτρου του αμφιθεάτρου, ενώ τοποθετήθηκαν νέοι λίθοι από τραβερτίνη έξω από την αρένα, υποδεικνύοντας τις θέσεις όπου κάποτε υψώνονταν οι μεγαλειώδεις είσοδοι.

Το έργο αποκαθιστά τον εξωτερικό δακτύλιο του μνημείου και αναδεικνύει λεπτομέρειες που είχαν μείνει θαμμένες, όπως τους αριθμούς στις εισόδους που καθοδηγούσαν τους θεατές στις θέσεις τους. Στην αρχαιότητα, κάθε αψίδα –εκτός από εκείνες στους κύριους άξονες– έφερε έναν αριθμό χαραγμένο πάνω από το τόξο, κάτω από το πρώτο γείσο της πρόσοψης, ώστε να διευκολύνεται η είσοδος των θεατών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο αρχιτέκτονας του έργου, Stefano Boeri, ανέφερε πως στόχος ήταν να προσφέρει στους επισκέπτες μια πραγματική αίσθηση των διαστάσεων του μνημείου. Όπως τόνισε: «Ανακατασκευάσαμε το πραγματικό περίγραμμα, το δάπεδο του Κολοσσαίου, και ταυτόχρονα αποκαλύψαμε τις διαστάσεις όλων των αψίδων που ήταν καλυμμένες με χώμα για αιώνες».

Αποκατάσταση και σύγχρονη λειτουργικότητα

Η αποκατάσταση των αρχικών επιπέδων του μνημείου επέτρεψε την ανάγνωση της γεωμετρικής του βάσης, ενώ έδωσε την ευκαιρία να επανεξεταστεί και το σύστημα αποστράγγισης των υδάτων.

Το αποτέλεσμα είναι ένας δημόσιος χώρος πλήρως οργανωμένος, με βελτιωμένη πρόσβαση για όλους και με το σύστημα διαχείρισης των ομβρίων υδάτων ενσωματωμένο στον σχεδιασμό του λιθόστρωτου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Η εμπειρία των επισκεπτών

Με το παρελθόν του πιο ορατό από ποτέ, οι επισκέπτες μπορούν πλέον να αποκτήσουν πιο καθαρή εικόνα της ζωής στην αρχαία Ρώμη. Η αρχαιολόγος Alfonsina Russo, εκπρόσωπος του ιταλικού υπουργείου πολιτιστικής κληρονομιάς, εξήγησε: «Θέλαμε να αποκαταστήσουμε κάποια από τα τμήματα των διαδρόμων εισόδου για το κοινό. Τα δύο χαμένα τμήματα κατέρρευσαν ήδη από τον 6ο αιώνα μ.Χ., κυρίως λόγω της αστάθειας του εδάφους στην περιοχή».

Το Κολοσσαίο παραμένει το πιο δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο της Ιταλίας, προσελκύοντας εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο και συνεχίζοντας να αποτελεί σύμβολο της διαχρονικής δύναμης της ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής.

Πηγή: euronews.com

Στην καρδιά του σωφρονιστικού συγκροτήματος του Κορυδαλλού, εκεί όπου η καθημερινότητα ορίζεται από περιορισμούς, κανόνες, ελάχιστο ζωτικό χώρο και μια σιωπηλή επανάληψη, υπάρχει και μια εξαίρεση. Ενα εγχείρημα που έρχεται να αμφισβητήσει τον ίδιο τον πυρήνα της τιμωρητικής λογικής του εγκλεισμού. Η σχολή αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής που λειτουργεί εντός των φυλακών δεν είναι απλώς ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Είναι μια προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της έννοιας της ποινής, μια απόπειρα να αποκτήσει ο χρόνος της κράτησης νόημα, προοπτική και συνέχεια.

Επί δεκαετίες, οι ελληνικές φυλακές κουβαλούσαν μια δομική αντίφαση: φιλοξενούσαν ανθρώπους που εργάζονταν, μάθαιναν στην πράξη μια τέχνη, συμμετείχαν σε παραγωγικές διαδικασίες – και όμως, όταν έβγαιναν, δεν είχαν τίποτα που να πιστοποιεί αυτή τη γνώση. Οι φούρνοι των φυλακών Κορυδαλλού λειτουργούν ήδη από τη δεκαετία του 1960. Χιλιάδες κρατούμενοι πέρασαν από εκεί, έμαθαν να ζυμώνουν, να ψήνουν, να παράγουν. Κανείς, όμως, δεν τους έμαθε πώς να μετατρέψουν αυτή τη γνώση σε επάγγελμα.

Αυτή η «ασυνέχεια», όπως την περιγράφει ο συνταξιούχος εκπαιδευτικός Γεώργιος Περσάκης, αποτέλεσε το βασικό κίνητρο για τη δημιουργία της σχολής. Ο ίδιος αφηγείται μια διαδρομή ζωής που συνδέθηκε με την εκπαίδευση εντός φυλακών ήδη από νεαρή ηλικία. Από τα 25 του χρόνια, όταν πρωτομπήκε σε σωφρονιστικό κατάστημα, έως τη συνταξιοδότησή του, διατήρησε την ίδια επιμονή: ότι η εκπαίδευση πρέπει να οδηγεί κάπου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

«Μια ζωή υπήρχε η ασυνέχεια του κράτους: είτε ενήλικοι είτε ανήλικοι στις φυλακές, όταν έβγαιναν δεν είχαν τίποτα για το “μετά”. Δηλαδή ένα χαρτί, που να τους δίνει μία δεύτερη ευκαιρία στη ζωή τους. Υπήρχε επιτακτική ανάγκη μετά από μία φοίτηση να υπάρχει μία πιστοποίηση που θα μπορεί να τους βοηθήσει στη μετέπειτα ζωή τους. Αυτό προσπαθήσαμε να κάνουμε με αυτή τη σχολή: η πιστοποίηση είναι κρατική και μπορεί να δώσει στους κρατουμένους μία ευκαιρία για τη μετέπειτα ζωή τους. Ημουν 25 χρονών όταν πήγα στις φυλακές και έλεγα να γίνει αυτή η σχολή και έγινε στα 60 μου.

Οι συνθήκες είναι δύσκολες, αλλά θεωρώ ότι αποκτούν τα εφόδια. Το γεγονός ότι η φοίτηση στη σχολή δεν προσμετράται ως “μεροκάματο” ή μείωση ποινής είναι ένα μείον. Κάνουμε προσπάθειες και προς αυτή την κατεύθυνση. Πρέπει να σκεφτόμαστε πως όλοι είμαστε κατά δύναμιν – κρατούμενοι. Μη βλέπουμε αυτούς τους ανθρώπους σαν κάτι διαφορετικό. Ολοι αξίζουν μία δεύτερη ευκαιρία».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Η τοποθέτησή του λειτουργεί σαν πυξίδα. Δεν πρόκειται απλώς για μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, αλλά για μια βαθιά ανθρωποκεντρική προσέγγιση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); «Tabula rasa»

Η σημερινή πραγματικότητα στις φυλακές του Κορυδαλλού αποτυπώνει, σε μεγάλο βαθμό, αυτή τη μετατόπιση. Η διευθύντρια εκπαίδευσης και κατάρτισης των κρατουμένων Παρασκευή Κόντα περιγράφει ένα πολυσύνθετο εκπαιδευτικό οικοσύστημα που επιχειρεί να καλύψει ένα ευρύ φάσμα αναγκών.

Οπως εξηγεί, η πλειονότητα των κρατουμένων δεν έχει ολοκληρώσει ούτε την υποχρεωτική εκπαίδευση. Πολλοί, μάλιστα, δεν γνωρίζουν καν την ελληνική γλώσσα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η εκπαίδευση οργανώνεται σε δύο επίπεδα: πρώτα η γενική παιδεία – ώστε να ολοκληρωθούν βασικές σπουδές – και στη συνέχεια η επαγγελματική κατάρτιση. Η σχολή αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής εντάσσεται στο δεύτερο.

Η Π. Κόντα, μιλώντας στα «ΝΕΑ», δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην εξατομικευμένη προσέγγιση. Οπως λέει, κάθε κρατούμενος αντιμετωπίζεται ως «tabula rasa». Μέσα από προσωπική συνέντευξη, επιχειρεί να χαρτογραφήσει το εκπαιδευτικό του προφίλ, τις ανάγκες και τις επιθυμίες του. Η φράση που απευθύνει στους νέους κρατουμένους είναι αποκαλυπτική: «Είμαστε εδώ για εσένα. Θες να πάμε να κάνουμε τη ζωή σου πιο χαρούμενη και πιο ευτυχισμένη;».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Η ίδια σημειώνει ότι δεν τίθενται περιορισμοί, πέρα από το ελάχιστο τυπικό προσόν – την ολοκλήρωση του γυμνασίου. Γι’ αυτό και καταβάλλεται προσπάθεια να προετοιμαστούν οι κρατούμενοι μέσα από άλλες δομές, ώστε να μπορέσουν να ενταχθούν στη σχολή. Συχνά, μάλιστα, οι συμμετέχοντες είναι άτομα που βρίσκονται κοντά στην αποφυλάκιση και έχουν επιδείξει καλή συμπεριφορά.

Η σχολή δεν είναι απλώς ένα θεωρητικό πρόγραμμα και η πρακτική διάσταση αποτελεί βασικό της πυλώνα. Το εργαστηριακό μέρος είναι αυτό που προσελκύει ιδιαίτερα τους κρατουμένους. Η επαφή με την παραγωγή, η δημιουργία ενός απτού προϊόντος, η αίσθηση ότι «φτιάχνεις κάτι» λειτουργούν καταλυτικά.

«Επιχείρηση» με 50 αρτεργάτες

Αυτή η διάσταση ενισχύεται από το γεγονός ότι η σχολή στηρίζεται σε μια ήδη υπάρχουσα παραγωγική μονάδα. Η Μαρίνα Μπούκη, προϊσταμένη της κεντρικής αποθήκης υλικού σωφρονιστικών καταστημάτων, εξηγεί ότι πρόκειται για μια πλήρως λειτουργική επιχείρηση, με περίπου 50 κρατούμενους αρτεργάτες. Η μονάδα λειτουργεί με όρους αγοράς, τηρεί όλους τους κανονισμούς και συμμετέχει ακόμη και σε διεθνείς διαγωνισμούς.

Το οικονομικό της αποτύπωμα είναι επίσης σημαντικό. Οπως αναφέρει στα «ΝΕΑ», πρόκειται για μια κερδοφόρα δραστηριότητα, τα έσοδα της οποίας επιστρέφουν στο κράτος και συμβάλλουν στην κάλυψη αναγκών των κρατουμένων σε όλη τη χώρα. Με άλλα λόγια, οι ίδιοι οι κρατούμενοι συμβάλλουν – μέσω της εργασίας τους – στη λειτουργία του συστήματος που τους φιλοξενεί.

Η σύνδεση της εκπαίδευσης με αυτή την παραγωγική διαδικασία είναι που δίνει στη σχολή τη μοναδική της αξία. Δεν πρόκειται για μια αποκομμένη μαθησιακή εμπειρία, αλλά για μια ολοκληρωμένη διαδικασία που συνδυάζει θεωρία, πράξη και επαγγελματική προοπτική.

Ο κοινωνικός λειτουργός Νικόλαος Κοκκίνης, με σχεδόν τρεις δεκαετίες εμπειρίας, υπογραμμίζει ακριβώς αυτή τη σύνδεση. Περιγράφει ότι το όραμα γεννήθηκε από μια απλή διαπίστωση: «Οι φούρνοι υπήρχαν ήδη, οι κρατούμενοι ήξεραν να δουλεύουν – αυτό που έλειπε ήταν η θεωρία και η πιστοποίηση». Από εκεί και πέρα, ξεκίνησε μια μακρά διαδικασία υλοποίησης που περιλάμβανε θεσμικές παρεμβάσεις, χρηματοδοτήσεις και συνεργασίες.

Σήμερα, η σχολή λειτουργεί σε κύκλο σπουδών τεσσάρων εξαμήνων, με εγγραφές κάθε Οκτώβριο. Ξεκίνησε με 16 σπουδαστές, αριθμός που ξεπέρασε το ελάχιστο απαιτούμενο όριο. Ηδη οι πρώτοι συμμετέχοντες έχουν περάσει στο δεύτερο εξάμηνο, ενώ – όπως σημειώνει ο ίδιος – αρχίζουν να σκέφτονται σοβαρά την επαγγελματική τους αποκατάσταση στον χώρο της εστίασης.

Η εκπαίδευση ως «ανάσα»

Η ανταπόκριση των κρατουμένων είναι έντονα θετική. Ο Ν. Κοκκίνης παρατηρεί ότι αποκτούν αυτοπεποίθηση, ενεργοποιούνται, συμμετέχουν. Πολλοί από αυτούς δημιουργούν πειραματικά γλυκίσματα και τα προσφέρουν στις οικογένειές τους κατά τα επισκεπτήρια, ως μια χειρονομία που έχει συμβολική και συναισθηματική αξία.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η εκπαιδεύτρια ενηλίκων Μαρία Κορολή, η οποία διδάσκει μαθήματα γενικής παιδείας. Περιγράφει ότι η εκπαίδευση λειτουργεί ως «ανάσα» μέσα στην καθημερινότητα της φυλακής. Οι κρατούμενοι, όπως λέει, εκτονώνονται, αποκτούν ενδιαφέρον για τη ζωή και αρχίζουν να σκέφτονται το μέλλον με διαφορετικούς όρους.

Η ίδια τονίζει ότι πριν το 2023 δεν υπήρχε οργανωμένη εκπαιδευτική μέριμνα, γεγονός που καθιστά τη σημερινή κατάσταση αποτέλεσμα συντονισμένης προσπάθειας. Η συνεργασία μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων – διοίκησης, κοινωνικής υπηρεσίας, εκπαιδευτικών – χαρακτηρίζεται, όπως λέει, «υποδειγματική».

Κάθε νέο σχολείο, μια λιγότερη φυλακή

Το θεσμικό πλαίσιο υποστηρίζει πλέον αυτή την κατεύθυνση. Το Σύνταγμα κατοχυρώνει το δικαίωμα στην εκπαίδευση για όλους (έστω κι αν κάποιες φορές παραβιάζεται…), ενώ ο Σωφρονιστικός Κώδικας προβλέπει ρητά τη μέριμνα για την εκπαίδευση των κρατουμένων. Σε διεθνές επίπεδο, συμβάσεις και χάρτες δικαιωμάτων επιβάλλουν την ίση πρόσβαση στην εκπαίδευση, ανεξαρτήτως συνθηκών.

Το 2025, η τοποθέτηση διευθυντών εκπαίδευσης σε όλα τα σωφρονιστικά καταστήματα αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της οργάνωσης και του σχεδιασμού εκπαιδευτικών δράσεων. Παρά τις δυσκολίες και τις αγκυλώσεις που υπάρχουν, η πρόοδος είναι αισθητή.

Οι κρατούμενοι σε μάθημα γενικής παιδείας

Η σχολή αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής στον Κορυδαλλό εντάσσεται σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο. Οδηγεί σε πιστοποίηση επιπέδου 3, με δυνατότητα συνέχισης σπουδών. Η σημασία της πιστοποίησης είναι καθοριστική. Οπως επισημαίνει και ο Νικόλαος Κοκκίνης, πρόκειται για κάτι «χειροπιαστό», ένα πραγματικό εφόδιο που μπορεί να αξιοποιηθεί στην αγορά εργασίας. Σε έναν τομέα, μάλιστα, όπως ο επισιτισμός, όπου η ανεργία είναι σχεδόν μηδενική, οι προοπτικές είναι ιδιαίτερα θετικές.

Ο σπουδαστής της σχολής και κρατούμενος Χ.Π. περιγράφει στα ΝΕΑ: «Η φοίτηση στη σχολή βοηθά αφάνταστα, τόσο νέες ηλικίες, όσο και μεγάλους, οι οποίοι αφενός με την κτήση του πτυχίου θα έχουν καλή πρόσβαση στην αγορά εργασίας, για οικονομικούς λόγους, άμεσα, με την αποφυλάκισή τους, αλλά και με την καταγραφή ενσήμων που είναι προϋπόθεση για συνταξιοδότηση στο μέλλον. Υπάρχει πληθώρα μαθημάτων, μεγάλου ενδιαφέροντος, απολύτως συνδεδεμένα με το αντικείμενο ολιστικά. Εχουμε καθημερινή επαφή με σπουδαίους δασκάλους, οπτικοακουστική υποστήριξη, σημειώσεις και φυσική παράδοση. Είμαι πολύ ευχαριστημένος που έχω αυτή την ευκαιρία».

Θεσμικό κενό

Η αναφορά στην «ευκαιρία» δεν είναι τυχαία. Για πολλούς από αυτούς τους ανθρώπους, πρόκειται ίσως για την πρώτη φορά που αισθάνονται ότι τους δίνεται πραγματικά δεύτερη δυνατότητα.

Παρά τις θετικές εξελίξεις, τα προβλήματα δεν έχουν εξαλειφθεί. Η μη προσμέτρηση της φοίτησης ως μείωση ποινής αποτελεί ένα σημαντικό αντικίνητρο. Οι περιορισμοί σε υποδομές και πόρους εξακολουθούν να δυσκολεύουν την ανάπτυξη αντίστοιχων πρωτοβουλιών σε όλα τα σωφρονιστικά καταστήματα.

Τα απαραίτητα μαθησιακά είδη (τετράδια, στιλό κ.λπ.) παρέχονται στους σπουδαστές του Κορυδαλλού

Ωστόσο, το παράδειγμα του Κορυδαλλού δείχνει ότι όταν υπάρχει συνεργασία, επιμονή και όραμα, μπορούν να γίνουν ουσιαστικά βήματα. Η εκπαίδευση παύει να είναι μια τυπική υποχρέωση και μετατρέπεται σε εργαλείο κοινωνικής πολιτικής. Ισως, τελικά, η μεγαλύτερη αξία της σχολής να μη βρίσκεται μόνο στα πτυχία που απονέμει ή στα προϊόντα που παράγει, αλλά στη μετατόπιση που επιφέρει: από την παθητικότητα στη δράση, από την απομόνωση στη συμμετοχή, από το στίγμα στην προοπτική.

Σε έναν χώρο που είναι ταυτισμένος με τον αποκλεισμό, η εικόνα ενός κρατουμένου που μαθαίνει, δημιουργεί και σχεδιάζει το μέλλον του αποκτά ιδιαίτερο συμβολισμό. Είναι η απόδειξη ότι η εκπαίδευση μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα – όχι μόνο προς την αγορά εργασίας, αλλά και προς την κοινωνία. Φαίνεται να επιβεβαιώνεται στην πράξη εκείνη η φράση που συχνά επαναλαμβάνεται: ότι κάθε σχολείο που ανοίγει είναι ένα βήμα προς το κλείσιμο μιας φυλακής.

Στo πρόβλημα της ακοής της που προκλήθηκε από αυτοάνοσο νόσημα αναφέρθηκε η Κατερίνα Νοτοπούλου σε συνέντευξή της. Συγκεκριμένα μιλώντας σε διαδικτυακή εκπομπή στο ΚΛΙΚ η βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ  μίλησε με λεπτομέρειες για την κατάστασή της.

«Το βίωσα σαν εφιάλτη τότε. Το 2015 αρρώστησα από ένα αυτοάνοσο αρκετά σπάνιο, επομένως υπήρχε δυσκολία στην διάγνωση. Με καθήλωσε σε πολλά επίπεδα σωματικά. Δεν ήταν μόνο η απώλεια ακοής είναι αυτό που έμεινε. Βασίζομαι στη χειλεανάγνωση, φοράω ακουστικά βαρηκοΐας βοηθάνε σε έναν βαθμό, πρακτικά δεν ακούω. Υπάρχουν και αυτές οι αόρατες αναπηρίες, δεν είμαστε πολύ εξοικειωμένοι με αυτές», είπε και συμπλήρωσε:

«Μαθαίνεις να ζεις με αυτά, χρειάζεται χρόνος. Δεν ήμουν όπως είμαι τώρα. Κατακτάς με καινούργιο τρόπο τις αισθήσεις, την επικοινωνία. Σίγουρα με πείσμωσε πάρα πολύ στο ότι εγώ θέλω να ακούσω, θέλω να ακούω τους ανθρώπους. Ακόμα κι αν δεν μπορώ με τα αυτιά μου, θέλω πάρα πολύ να ακούω αυτό που έχουν να μου πουν, ναι, είναι ο λόγος της ύπαρξής μου».

View this post on Instagram

A post shared by ΚΛΙΚ (@klik.gr)