Τα ΝΕΑ - Τεχνολογία

Οι γερμανικές αρχές συνέλαβαν την περασμένη Παρασκευή στο Χάγκεν της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας έναν 53χρονο Ουκρανό, ο οποίος θεωρείται ύποπτος για κατασκοπεία υπέρ της Ρωσίας, σύμφωνα με ανακοίνωση της Ομοσπονδιακής Εισαγγελίας.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, ο συλληφθείς φέρεται να κατασκόπευε έναν συμπατριώτη του, πρώην στρατιώτη του ουκρανικού στρατού που είχε πολεμήσει εναντίον της Ρωσίας και ζούσε πλέον στη Γερμανία. Οι αρχές εξετάζουν το ενδεχόμενο να σχεδίαζε επίθεση εναντίον του, «για εκδίκηση».

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD, τους τελευταίους μήνες έχει παρατηρηθεί αυξημένη δραστηριότητα των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών στη Γερμανία. Ωστόσο, η συγκεκριμένη υπόθεση δεν συνδέεται με προηγούμενες συλλήψεις ή έρευνες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος επισημαίνει ότι οι παραδοσιακές επιχειρήσεις πληροφοριών με επαγγελματίες κατασκόπους έχουν γίνει δυσκολότερες λόγω των κυρώσεων και της αυξημένης επαγρύπνησης των δυτικών υπηρεσιών. Ως αποτέλεσμα, οι ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών φαίνεται να στρατολογούν ολοένα και περισσότερο άτομα από τον χώρο του «μικροεγκλήματος», προκειμένου να συνεχίσουν τη δράση τους.

Περισσότεροι από 42.800 έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο ειδικής εξόρμησης της Διεύθυνσης Τροχαίας Αττικής, με στόχο την εφαρμογή του Νέου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας στους βασικούς οδικούς άξονες της Αττικής.

Η επιχείρηση επικεντρώθηκε κυρίως στην πρόληψη και αντιμετώπιση της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ, ένα από τα σοβαρότερα αίτια τροχαίων ατυχημάτων.

Κατά τη διάρκεια των ελέγχων βεβαιώθηκαν συνολικά 3.849 παραβάσεις, ενώ συνελήφθησαν 12 οδηγοί για σοβαρές παραβάσεις του ΚΟΚ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ολόκληρη η ανακοίνωση της ΕΛΑΣ:

Ειδική εξόρμηση πραγματοποιήθηκε κατά το χρονικό διάστημα από 26 έως 30 Μαρτίου 2026 από αστυνομικούς των Ομάδων Ελέγχου και Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων (Ο.Ε.Π.Τ.Α.) της Διεύθυνσης Τροχαίας Αττικής, με σκοπό τον έλεγχο εφαρμογής του Νέου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, εστιάζοντας στην πρόληψη της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ, σε οδικούς άξονες της Αττικής.

Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκαν -42.867- έλεγχοι και βεβαιώθηκαν -3.849- παραβάσεις, όπως ενδεικτικά, για υπέρβαση του ανώτατου επιτρεπόμενου ορίου ταχύτητας, μη χρήση προστατευτικού κράνους, χρήση κινητού τηλεφώνου, παραβίαση σηματοδοτών, στέρηση άδειας ικανότητας οδήγησης κ.α. ενώ συνελήφθησαν -12- οδηγοί.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ακόμα, ακινητοποιήθηκαν -582- οχήματα, εκ των οποίων -152- μεταφέρθηκαν με γερανό, ενώ αφαιρέθηκαν -812- άδειες ικανότητας οδήγησης και -203- άδειες κυκλοφορίας.

Επιπλέον, το διήμερο 27 και 28-3-2026 πραγματοποιήθηκαν -120- έλεγχοι για τη χρήση προστατευτικού κράνους σε οδηγούς ελαφρών προσωπικών ηλεκτρικών οχημάτων (Ε.Π.Η.Ο.) και βεβαιώθηκαν -21- παραβάσεις.

Οι έλεγχοι για την εφαρμογή του Νέου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και την πρόληψη της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ θα συνεχισθούν με αμείωτη ένταση.

«Τα κόμματα δεν κάνουν πια πολιτική»! Με αυτή τη διάσημη φράση ξεκινούσε μια συνέντευξη του ηγέτη του PCI Ενρίκο Μπερλινγκουέρ στον Εουτζένιο Σκάλφαρι, τον ιστορικό διευθυντή της εφημερίδας «Ρεπούμπλικα», που επέζησε της εφήμερης επικαιρότητάς της και βρήκε μια θέση ανάμεσα στα κλασικά πολιτικά κείμενα. Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε το 1981. Σαράντα πέντε χρόνια αργότερα, η φράση του θα μπορούσε να διατυπωθεί σε μια πιο απαισιόδοξη παραλλαγή: «Τα κόμματα δεν υπάρχουν πια»…

Ακούγεται ίσως ως παραδοξολογία. Ολο για κόμματα συζητάμε τώρα τελευταία, θα μπορούσε να αντιτείνει κανείς. Ολο κόμματα μετρά η καταιγίδα των δημοσκοπήσεων που πλημμυρίζουν τη δημοσιότητα. Κόμματα που πρόκειται ή δεν πρόκειται να ιδρυθούν, από τον Τσίπρα, τον Σαμαρά ή την Καρυστιανού. Κόμματα που ζουν εσωτερικές εντάσεις και διασπάσεις, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά. Κόμματα που οργανώνουν συνέδρια για να ετοιμαστούν για την εκλογική μάχη – το ΠΑΣΟΚ χθες, η ΝΔ σε λίγο. Πώς είναι δυνατόν να μην υπάρχουν, όταν όλη η φασαρία γι’ αυτά γίνεται;

Επιστροφή στον Μπερλινγκουέρ του 1981. Τα κόμματα δεν κάνουν πια πολιτική, έλεγε, γιατί έχουν γίνει «μηχανές εξουσίας και πελατείας». Δεν συγκρούονται για ιδέες, δεν εμπνέουν πολιτικό πάθος, δεν ενδιαφέρονται για το κοινό καλό. Οργανώνουν, απλώς, την «κατάληψη του κράτους και των θεσμών». Δεν ασχολούνται με την αληθινή ζωή και τα προβλήματα της κοινωνίας, τα οποία ελάχιστα γνωρίζουν. Διαχειρίζονται συμφέροντα – κάποιες φορές και ύποπτα. Και η ίδια η οργανωτική δομή τους διαμορφώνεται πάνω σε αυτό το μοντέλο. «Δεν είναι πια οργανωτές του λαού… είναι μάλλον συνομοσπονδίες ρευμάτων, κλικών, καθεμία με έναν boss κι έναν sottoboss».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η περιγραφή αφορούσε την Ιταλία των αρχών της μοιραίας δεκαετίας του ’80 – και ξέρουμε πώς κατέληξε. Αλλά εύκολα αναγνωρίζει κανείς σε αυτήν κάτι απ’ όσα ζούμε στην Ελλάδα σήμερα. Η υπόθεση των υποκλοπών, για παράδειγμα, καθρεφτίζει ένα μοντέλο οργάνωσης που ταιριάζει λιγότερο σε πολιτικές σχέσεις και πολύ περισσότερο σε σχέσεις ανάμεσα σε έναν «boss» και τους «sottoboss» του, με την ορολογία του Μπερλινγκουέρ.

Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ επίσης. Είναι ένα παράδειγμα αξιοποίησης της (διαπαραταξιακής μάλιστα) κομματικής τεχνογνωσίας στην οικοδόμηση πελατειακών δικτύων, όχι μόνο για παράνομο πλουτισμό αλλά και για μεγέθυνση πολιτικής επιρροής. Το 2019, η νικήτρια των εκλογών ΝΔ ήταν δεύτερο κόμμα σε όλους τους νομούς της Κρήτης. Το 2023, ήταν πρώτο κόμμα στην Κρήτη και είχε αυξήσει τις ψήφους της στο νησί κατά 22.330. Θα μπορούσε κανείς να βρει έναν συντελεστή που να υπολογίζει τη σχέση ανάμεσα στα επιπλέον δηλωμένα αιγοπρόβατα και τις πρόσθετες ψήφους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ακόμη και το γεγονός ότι σε κάθε αναταραχή, σε κάθε κρίση, σαν αυτή που ζούμε τώρα, η πρώτη συζήτηση που ανοίγει στα πολιτικά παρασκήνια είναι γύρω από το ερώτημα «μήπως είναι ευκαιρία για εκλογές;», είναι κι αυτό ένα σημάδι ενός κομματικού συστήματος που είναι περισσότερο «μηχανή εξουσίας» και λιγότερο οργανισμός που διαχειρίζεται κοινωνικά ή εθνικά προβλήματα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Μοιάζει, δηλαδή, να μην έχει αλλάξει τίποτε. Τα κόμματα δεν κάνουν πια πολιτική – ή κάνουν πολιτική πρωτίστως για τον εαυτό τους. Οπως και στην Ιταλία του 1981. Κι όμως, κάτι έχει αλλάξει. Στις δεκαετίες που μεσολάβησαν μπορεί κάποιες από τις παθογένειές του να διατηρούνται αναλλοίωτες, το ίδιο όμως το κομματικό φαινόμενο έχει υποστεί μεγάλες αλλαγές. Η εσωτερική ζωή των κομμάτων, η σχέση τους με την κοινωνία, οι δυνατότητες κινητοποίησης που είχαν, όλα έχουν αλλάξει. Ολο και περισσότερο τα κόμματα, που τον περασμένο αιώνα περιγράφονταν ως ενώσεις ομοϊδεατών, πολιτικοί εκπρόσωποι ανταγωνιστικών κοινωνικών ομάδων ή οργανωτικές δομές με κανόνες, παράδοση και κουλτούρα, παρακμάζουν. Στην καλύτερη περίπτωση είναι μηχανισμοί που οργανώνουν την επικοινωνία ενός ηγέτη με το εκλογικό σώμα και πολλαπλασιάζουν το εκλογικό μήνυμά του, λιγότερο στην πραγματική ζωή και περισσότερο στα social media.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Καλύτερα έτσι, λένε κάποιοι. Τα κόμματα είναι ξεπερασμένοι, γραφειοκρατικοί οργανισμοί. Αλλά, αν το κίνημα MAGA δεν είχε καταλάβει και εξουδετερώσει το παραδοσιακότερο πολιτικό κόμμα των ΗΠΑ, θα ζούσε τώρα η Αμερική και ο κόσμος τις συνέπειες ενός αποχαλινωμένου Τραμπ; Κι αν η ελληνική πολιτική ζωή λειτουργούσε με περισσότερους κανόνες και λιγότερη λατρεία για την αρχηγική ισχύ, θα βρισκόμασταν τώρα σε τέτοιες συμπληγάδες σκανδάλων;

Παρεμπιπτόντως, ο τίτλος εκείνης της συνέντευξης του Μπερλινγκουέρ ήταν «Το ηθικό ζήτημα». Το βασικό πολιτικό πρόβλημα της χώρας, υποστήριζε, δεν ήταν πολιτικό ή οικονομικό. Ηταν προπάντων ηθικό.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι η πρόσφατη κυβερνοεπίθεση στόχευσε την πλατφόρμα Europa, η οποία, όπως διευκρινίστηκε, «φιλοξενείται σε περιβάλλον της Amazon». Για πρώτη φορά, η Κομισιόν άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να έχουν αφαιρεθεί δεδομένα από το σύστημα.

Κατά την ενημέρωση των δημοσιογράφων, ο εκπρόσωπος της Επιτροπής, Τομάς Ρενιέ, ανέφερε ότι οι αμυντικοί μηχανισμοί της «εντόπισαν άμεσα τις κακόβουλες δραστηριότητες» και πως ξεκίνησε αμέσως εσωτερική έρευνα. Όπως σημείωσε, αυτή η ταχεία αντίδραση επέτρεψε στις υπηρεσίες να περιορίσουν το περιστατικό αποτελεσματικά.

«Οι αμυντικοί μας μηχανισμοί εντόπισαν αμέσως τις κακόβουλες δραστηριότητες και οι ομάδες μας ξεκίνησαν άμεση έρευνα. Αυτό μας επέτρεψε να περιορίσουμε το περιστατικό. Οι υπηρεσίες μας εφάρμοσαν μέτρα μετριασμού του κινδύνου για την προστασία των υπηρεσιών και των δεδομένων μας, χωρίς να διαταράξουν τη διαθεσιμότητα των ιστοσελίδων μας στο Europa. Τώρα η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη», δήλωσε ο Τ. Ρενιέ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο εκπρόσωπος αναγνώρισε ότι «οι πρώτες ενδείξεις πράγματι δείχνουν ότι ορισμένα δεδομένα ελήφθησαν» κατά την επίθεση, χωρίς ωστόσο να προσδιορίσει ποια είναι αυτά, καθώς «η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη». Παράλληλα, εμφανίστηκε καθησυχαστικός, υπογραμμίζοντας πως «η εσωτερική υποδομή της Επιτροπής δεν έχει επηρεαστεί καθόλου». Το περιστατικό, όπως είπε, αφορά αποκλειστικά την πλατφόρμα των δημόσιων ιστοσελίδων και ενδεχομένως δεδομένα «που μπορεί ήδη να βρίσκονται στο δημόσιο πεδίο».

Ο Τ. Ρενιέ απέφυγε να δώσει περαιτέρω τεχνικές ή επιχειρησιακές λεπτομέρειες, επικαλούμενος τη συνεχιζόμενη διερεύνηση. Επιβεβαίωσε πάντως ότι η Επιτροπή βρίσκεται σε επαφή με την Amazon, λόγω του περιβάλλοντος φιλοξενίας της πλατφόρμας, ενώ σημείωσε πως μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει επικοινωνία με τον Ευρωπαίο Επόπτη Προστασίας Δεδομένων (EDPS).

Παράλληλα, η Κομισιόν απέρριψε κάθε υπόνοια περί ελλιπούς ετοιμότητας στον τομέα της κυβερνοασφάλειας. Ο εκπρόσωπός της υπογράμμισε ότι υπάρχουν «ισχυρές πολιτικές» και σαφείς εσωτερικές οδηγίες προς το προσωπικό. Όπως τόνισε, η συχνότητα τέτοιων επιθέσεων αυξάνεται συνολικά σε δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς, ενώ η ταχύτητα εντοπισμού και η αντίδραση της Επιτροπής αποδεικνύουν ότι οι μηχανισμοί προστασίας της λειτούργησαν αποτελεσματικά.

Ράλι που ξεπερνά ακόμη και το 13% σε διάστημα μηνός, από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, καταγράφουν οι τιμές των πρώτων υλών τροφίμων δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για μεγάλες ανατιμήσεις στα ράφια των σουπερμάρκετ. Τα νοικοκυριά κινδυνεύουν άμεσα να βάλουν ακόμη πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για να γεμίσουν το τραπέζι, ειδικά καθώς πλησιάζει το Πάσχα που τέτοιες δαπάνες είναι παραδοσιακά πιο μεγάλες. Ολα αυτά την ώρα που οι καταναλωτές ήδη καλούνται να καλύψουν υπέρογκες αυξήσεις στα καύσιμα με τις τιμές της αμόλυβδης και του ντίζελ να σπάνε κάθε ρεκόρ. Μεγάλες αυξήσεις έχουν καταγραφεί ακόμη και στο φυσικό αέριο.

Η Ελλάδα, μάλιστα, ανήκει στην πρώτη δεκάδα των χωρών που κινδυνεύουν με τις μεγαλύτερες αυξήσεις στα τρόφιμα, λόγω της μεγάλης εξάρτησης από εισαγόμενη ενέργεια και λιπάσματα. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει το Ινστιτούτο του Κιέλου στη Γερμανία, που ήδη κάνει λόγο για κίνδυνο αυξήσεων των τιμών των τροφίμων κατά 9,5% στη χώρα μας σε περίπτωση που υπάρξει πλήρες κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οι τιμές μηνός Μαρτίου από τις διεθνείς αγορές πρώτων υλών τροφίμων είναι ενδεικτικές της κατάστασης που επικρατεί. Από τις 28 Φεβρουαρίου, όταν έπεσαν οι πρώτες βόμβες στο Ιράν, οι τιμές του σιταριού εμφανίζονται αυξημένες κατά 5,3% ανεβάζοντας τις συνολικές ανατιμήσεις από τις αρχές του έτους σχεδόν στο 20%, δείχνουν τα στοιχεία της Trading Economics.

Οι τιμές στο φοινικέλαιο είναι αυξημένες σε διάστημα μηνός πάνω από 10%. Αυτές στο καλαμπόκι κατά 6,6%, στο ηλιέλαιο 3,7%, στην ελαιοκράμβη 1,3%, στη ζάχαρη 13,3%, στη βρώμη, 9,9%, στο ρύζι 4,4%, στο γάλα 8,2% και στον καφέ 6%. Πρόκειται για ανατιμήσεις σε πρώτες ύλες τροφίμων που σε συνδυασμό με το πιο ακριβό κόστος της ενέργειας δημιουργούν εκρηκτικό κοκτέιλ για την παραγωγή.

Οι προειδοποιήσεις

Οπως σημειώνει σε ανάλυσή του για τον Μάρτιο το Ινστιτούτο του Κιέλου, η παγκόσμια παραγωγή τροφίμων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα ορυκτά καύσιμα του Περσικού Κόλπου – το φυσικό αέριο είναι η κύρια πρώτη ύλη για τα αζωτούχα λιπάσματα και οι εξαγωγές χημικών ουσιών του Κόλπου στηρίζουν τις αλυσίδες εφοδιασμού των γεωργικών προϊόντων παγκοσμίως. «Οταν διαταράσσεται ο ενεργειακός εφοδιασμός, οι επιπτώσεις μεταφέρονται μέσω της παραγωγής χημικών προϊόντων στη γεωργία, ενισχύοντας το κόστος πολύ πέρα ​​από αυτό που προβλέπουν άλλα τυπικά εμπορικά μοντέλα», αναφέρεται. Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ μπλοκάρει περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και το ένα τέταρτο του υγροποιημένου φυσικού αερίου, προκαλώντας σοβαρές απώλειες στις ενεργειακά εξαρτώμενες αναπτυσσόμενες χώρες παγκοσμίως, προσθέτει επίσης το Ινστιτούτο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

«Τα τυπικά εμπορικά μοντέλα υποτιμούν τον αντίκτυπο επειδή δεν συνυπολογίζουν τον μηχανισμό συμφόρησης: οι ενεργειακές διαταραχές καταρρέουν μέσω της παραγωγής χημικών ουσιών και λιπασμάτων στις τιμές των τροφίμων, ενισχύοντας τις απώλειες για τις φτωχότερες χώρες του κόσμου», σημειώνεται.

Ενα παρατεταμένο κλείσιμο των Στενών επιτρέπει κάποια προσαρμογή της αγοράς, αλλά παραμένει το δομικό πλήγμα – και η συγκυρία της περιόδου αιχμής για τις σπορές στο βόρειο ημισφαίριο επιδεινώνει τον κίνδυνο επισιτιστικής ασφάλειας, αναφέρεται ακόμη.

Ενας μήνας συμπληρώθηκε από τη στιγμή που ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έδωσαν, σε απόλυτο συντονισμό μεταξύ τους, το «πράσινο φως» για την επίθεση κατά του Ιράν, τα ξημερώματα του Σαββάτου 28 Φεβρουαρίου. Σηματοδοτώντας, παράλληλα, την έναρξη ενός πολέμου ο οποίος όχι μόνο έχει διαψεύσει εκείνους που σχεδίαζαν και πίστευαν ότι θα τελειώσει γρήγορα, περίπου αναίμακτα και σχετικά εύκολα για τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, αλλά έχει ήδη μετατραπεί σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη περιφερειακή σύγκρουση, που έχει τυλίξει στις φλόγες ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Οι συνέπειες έχουν γίνει ήδη ορατές και αισθητές στις περισσότερες γωνιές του πλανήτη. Κυρίως εξαιτίας του ενεργειακού και οικονομικού ντόμινο που έχει προκαλέσει ο πόλεμος, καθώς εκτόξευσε στα ύψη τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου και, συνακόλουθα, το κόστος διαβίωσης για εκατομμύρια νοικοκυριά και το κόστος παραγωγής για πολλές επιχειρήσεις. Αναγκάζοντας, αντικειμενικά, τη μία μετά την άλλη, τις κυβερνήσεις να ανακοινώσουν πακέτα στήριξης, βγάζοντας από το συρτάρι τους μέτρα τα οποία ήλπιζαν να μείνουν εκεί για πολλά ακόμη χρόνια – μαζί με το φάντασμα του πληθωρισμού – ώστε να μην απειληθεί το «τοτέμ» της δημοσιονομικής σταθερότητας.

Αυτή, όμως, δεν είναι πλέον η μοναδική αγωνία που γεννά ο πόλεμος στο Ιράν. Κι αυτό διότι όλοι κατανοούν πως το διακύβευμα είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που παρουσίασαν αρχικά Τραμπ και Νετανιάχου και αφορά, ουσιαστικά, τόσο τη δημιουργία της «Νέας Μέσης Ανατολής» όσο και την έκβαση του αδυσώπητου ανταγωνισμού ανάμεσα στη Δύση, στην οποία ηγεμονεύουν οι ΗΠΑ, και την Ανατολή, όπου «πρώτο βιολί» είναι η Κίνα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Το τι έχει συμβεί, λοιπόν, τον τελευταίο μήνα και, κυρίως, τι πρόκειται να συμβεί τους επόμενους είναι κάτι που αφορά τους πάντες, άμεσα. Και θα κρίνει πολλά, σε όλα τα επίπεδα – όχι μόνο για τους άμεσα εμπόλεμους.

1.Ποιοι είναι οι κερδισμένοι και ποιοι οι χαμένοι;

Το Ιράν «διαθέτει τώρα ένα στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων του», εκτιμά το κεντρικό άρθρο στο τελευταίο τεύχος του «Economist». Εξηγεί δε ότι «παρά τα δραματικά πλήγματα που έχει υποστεί η Ισλαμική Δημοκρατία (…) παρά την ισχύ και την τεχνολογική υπεροχή που καταγράφεται στις στρατιωτικές επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ, το Ιράν αισθάνεται πως έχει το πάνω χέρι απέναντι στον Τραμπ. Εχει αποδείξει πως είναι πιο ικανό από την Αμερική τόσο να προκαλεί πόνο όσο και να τον αντέχει».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Αποτελεί κοινή διαπίστωση πολλών, άλλωστε, ότι η Τεχεράνη και το καθεστώς της ανήκουν στους μέχρι στιγμής κερδισμένους, καθώς έχουν εξαρχής ταυτίσει τη νίκη τους με την ικανότητα αντίστασης (έστω και με ασύμμετρα πλήγματα) και επιβίωσης, κάτι που έχουν καταφέρει, έστω κι αν έχει «αποκεφαλιστεί» μεγάλο μέρος της ηγεσίας. Από την άλλη, ακριβώς αυτή η ασάφεια όσον αφορά τον στόχο του πολέμου από την πλευρά των ΗΠΑ και του προέδρου τους, ο οποίος μάλιστα επιδίδεται σε διαρκείς «κωλοτούμπες» στις δηλώσεις του, μάλλον τους κατατάσσει στην πλευρά των χαμένων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Στην ίδια πλευρά βρίσκονται αναμφίβολα τα καθεστώτα των αραβικών κρατών του Κόλπου, που διαπιστώνουν πως απειλούνται οι βασικές πηγές της ισχύος και ευημερίας τους: οι εξαγωγές υδρογονανθράκων, ο τουρισμός και οι επενδύσεις στις κατασκευές. Αντιθέτως, τόσο οι ενεργειακοί όμιλοι όσο και οι πολεμικές βιομηχανίες έχουν κάθε λόγο να νιώθουν ότι κάθε ημέρα που περνά τα κέρδη τους «αβγατίζουν».

2. Ποιοι θέλουν συνέχιση του πολέμου και ποιοι τερματισμό;

Ολοένα περισσότεροι θεωρούν πως ο Τραμπ βρίσκεται σε δύσκολη θέση επειδή θα ήθελε τον άμεσο τερματισμό αυτού του πολέμου, καθώς έχει διαπιστώσει πως δεν υπάρχει στον ορίζοντα το σενάριο μιας συντριπτικής στρατιωτικής νίκης, αλλά δεν ξέρει πώς να τον επιτύχει χωρίς να καταγραφεί ως ο μεγάλος ηττημένος (έστω κι αν ο ίδιος εμφανίζεται εδώ και καιρό ως θριαμβευτής). Κάτι ανάλογο φαίνεται πως επιθυμούν και οι περισσότερες χώρες του Κόλπου – έστω και αν οι πληροφορίες φέρουν τη Σ. Αραβία να πιέζει τις ΗΠΑ να «τελειώσουν τη δουλειά» προτού υπάρξει η οποιαδήποτε συμφωνία, ελπίζοντας να απαλλαγούν οριστικά από τον ανταγωνισμό του Ιράν στην περιοχή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ και ο πρωθυπουργός του, Μπενιαμίν Νετανιάχου, κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Εχοντας ανοίξει υπερβολικά την «παλέτα» των πολεμικών μετώπων, με τους βομβαρδισμούς του Ιράν, την εισβολή στον Λίβανο, τις συνεχιζόμενες επιχειρήσεις σε Γάζα και Δυτική Οχθη και την ενδεχόμενη αναθέρμανση των συγκρούσεων με τους Χούθι της Υεμένης και στο έδαφος της Συρίας, η κυβέρνηση και οι ένοπλες δυνάμεις του γνωρίζουν πως μια αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από την πρώτη γραμμή και την ενεργό εμπλοκή μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική.

Αυτός είναι, εξάλλου, ο λόγος που αρκετοί – ανάμεσά τους διεθνή ΜΜΕ αλλά και ο επικεφαλής της τουρκικής ΜΙΤ – κατηγορούν το Ισραήλ ευθέως ότι ουσιαστικά σαμποτάρει τις όποιες προσπάθειες για ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Δεν είναι τυχαίο, μάλιστα, ότι ο Τραμπ εμφανίστηκε να δυσφορεί με τον Νετανιάχου μετά τον βομβαρδισμό εκ μέρους του πετρελαϊκών εγκαταστάσεων του Ιράν.

3.  Ποια είναι τα σενάρια της επόμενης ημέρας;

«Ενας μήνας βομβαρδισμών δεν πέτυχε οτιδήποτε. Θα κλιμακώσει άραγε ο Τραμπ ή θα συζητήσει;», είναι το ερώτημα που θέτει με το κεντρικό του άρθρο ο «Economist», αδυνατώντας προφανώς να διεισδύσει στο… μυαλό του προέδρου των ΗΠΑ και να κάνει ακριβείς προβλέψεις για την επόμενη μέρα. Κάτι απολύτως αναμενόμενο, καθώς ο ίδιος ισχυρίζεται πως οι διαπραγματεύσεις έχουν ξεκινήσει ήδη (η Τεχεράνη το διαψεύδει), αλλά την ίδια στιγμή στέλνει χιλιάδες πεζοναύτες στον Περσικό και αφήνει να διαρρεύσει ότι πλησιάζουν οι χερσαίες επιχειρήσεις. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει τη «Monde» να εκτιμά ότι από τη στιγμή που έχει εκπνεύσει και το δεύτερο τελεσίγραφο του Τραμπ (υπό την προϋπόθεση πως δεν θα το παρατείνει), μπροστά του έχει δύο επιλογές.

«Η μία θα είναι να ανακοινώσει τον τερματισμό του πολέμου, με το επιχείρημα πως οι στρατιωτικοί στόχοι των ΗΠΑ έχουν επιτευχθεί. Θα μπορούσε να προβάλει το γεγονός ότι η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Ιράν έχει εξοντωθεί, όπως και το βαλλιστικό οπλοστάσιό του και το ναυτικό του, κάτι που σημαίνει πως το Ιράν είναι πιο αδύναμο παρά ποτέ (…) Θα μπορούσε, από την άλλη, να επαναλάβει τις τακτικές που εφάρμοσε τον Ιούνιο του 2025 και εκ νέου τον Φεβρουάριο. Με άλλα λόγια, να εγείρει παραπλανητικά την προοπτική των διαπραγματεύσεων, που θα έχουν συρρικνωθεί στην απαίτηση της συνθηκολόγησης του Ιράν, πριν από μια νέα στρατιωτική κλιμάκωση», σημειώνει χαρακτηριστικά – προσθέτοντας πως «υπάρχει ακόμη χρόνος για να αποφευχθεί το χειρότερο».

4. Πόσο θα αντέξει η παγκόσμια οικονομία;

Με τις πρώτες πράξεις του νέου παγκόσμιου ενεργειακού σοκ να παίζονται ήδη, εξαιτίας του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ και των πληγμάτων σε καίριες εγκαταστάσεις, το σενάριο ενός νέου «εμφράγματος» στην Ερυθρά Θάλασσα – που ήρθε πάλι στην επιφάνεια μετά την εμπλοκή των Χούθι της Υεμένης στη σύρραξη – φαντάζει εφιαλτικό για τη διεθνή οικονομία. Σε βαθμό, μάλιστα, που αρκετοί να προβλέπουν ένα «κραχ» αντίστοιχο με εκείνο που προκλήθηκε από την πρώτη μεγάλη πετρελαϊκή κρίση, του 1973.

Ηδη, η ακρίβεια στα είδη πρώτης ανάγκης και τις πρώτες ύλες, η διατάραξη των εφοδιαστικών αλυσίδων και η ανησυχητική αύξηση του κόστους δανεισμού για Ευρώπη, ΗΠΑ και άλλες χώρες απειλούν να τινάξουν στον αέρα προϋπολογισμούς, δημοσιονομική πειθαρχία και κοινωνικές αντοχές, εγείροντας τον κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης «έκρηξης» πολλών μεγατόνων. (Λεπτομέρειες για την οικονομία στις σελίδες 21, 36-37).

Από την 1η Απριλίου τίθεται σε ισχύ το θερινό ωράριο της διζωνικής μειωμένης τιμολόγησης, το οποίο θα διαρκέσει έως τις 31 Οκτωβρίου 2026, σύμφωνα με ανακοίνωση του ΔΕΔΔΗΕ.

Όπως διευκρινίζεται, το ωράριο διαμορφώνεται ανά ζώνη ως εξής:

Μεσημβρινή ζώνη: 11:00 π.μ. – 3:00 μ.μ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Νυχτερινή ζώνη: 2:00 π.μ. – 4:00 π.μ.

Υπενθυμίζεται ότι το διζωνικό σύστημα μειωμένης τιμολόγησης εφαρμόζεται από την 1η Φεβρουαρίου 2025. Στόχος του είναι να δώσει τη δυνατότητα στους καταναλωτές να χρησιμοποιούν ηλεκτρικό ρεύμα τις ώρες που το κόστος είναι χαμηλότερο.

Χωρίς τις αισθήσεις του ανασύρθηκε από λιμνοδεξαμενή ένας ηλικιωμένος άνδρας, το πρωί της Πέμπτης, σε περιοχή του Δήμου Χερσονήσου. Ο 92χρονος εντοπίστηκε να επιπλέει στη δεξαμενή, λίγο έξω από το χωριό Μοχός.

Στο σημείο έσπευσαν άμεσα τρία οχήματα της ΕΜΑΚ και ένα όχημα από το Πυροσβεστικό Κλιμάκιο Χερσονήσου, προκειμένου να ανασύρουν τον άτυχο άνδρα. Παρόντες ήταν και αστυνομικοί του Αστυνομικού Τμήματος Χερσονήσου, οι οποίοι έχουν αναλάβει την προανάκριση για την υπόθεση.

Πρωταγωνιστής στην τηλεθέαση αναδείχθηκε το «Φως στο Τούνελ» με την Αγγελική Νικολούλη, την Παρασκευή 27 Μαρτίου.

Η εκπομπή έρευνας του MEGA κατέκτησε την κορυφή σημειώνοντας 18,7% στο σύνολο του κοινού και 14,8% στο δυναμικό κοινό 18-54. Η κάλυψη ξεπέρασε τους 1 εκατομμύριο τηλεθεατές.

Η επιτυχημένη πορεία του «Τούνελ» αποτυπώθηκε καθόλη τη διάρκεια του Μαρτίου, όπου διατήρησε την πρωτοκαθεδρία του με μέσο όρο 20% σύνολο του κοινού και 14,9% στο δυναμικό κοινό 18-54.

Με τις αποκαλυπτικές έρευνες και τη διαχρονική εμπιστοσύνη των τηλεθεατών, το «Φως στο Τούνελ» συνεχίζει να ξεχωρίζει στη βραδινή ζώνη της Παρασκευής.

Τον ρόλο ρυθμιστή αναμένεται να έχει ΔΕΗ αναφορικά με το πού θα κυμανθούν τιμές στο ρεύμα στα τιμολόγια Απριλίου, σε μια περίοδο ανοδικών πιέσεων στις τιμές εξαιτίας της κρίσης στη Μέση Ανατολή. Οι ανακοινώσεις των τιμολογίων των παρόχων την ερχόμενη Τετάρτη, παρά την αύξηση της χονδρικής τιμής, η οποία όμως παραμένει σε χαμηλότερα επίπεδα από τους τελευταίους μήνες του 2025, δεν αναμένεται να κρύβουν μεγάλες εκπλήξεις για τους καταναλωτές. Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς θα γίνει προσπάθεια να ισορροπήσουν οι ανατιμήσεις που έφερε η αύξηση του φυσικού αερίου, με σκοπό την προστασία των νοικοκυριών που βάλλονται από την ακρίβεια.

Σημαντικό και καθοριστικό στοιχείο στη συγκράτηση των ανατιμήσεων του ηλεκτρικού ρεύματος και για τον Απρίλιο αποτελεί το μείγμα της ενέργειας με τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) να συνεχίζουν να διατηρούν το υψηλότερο μερίδιο. Μάλιστα την περασμένη εβδομάδα ερωτηθείς ο υπουργός Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου σχετικά με τις επιπτώσεις από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή απάντησε ότι «όλοι αναζητούν διαφοροποιημένες πηγές εφοδιασμού και διαφοροποιημένο μείγμα. Οποιος έχει βάλει όλα τα αβγά του σε ένα καλάθι τώρα δυσκολεύεται», υπογραμμίζοντας ότι η χώρα μας έχει αυξήσει σημαντικά τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και αυτό αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό «ανάχωμα».

Μάλιστα ο ίδιος είπε ότι τον Μάρτιο λόγω των καιρικών συνθήκων η συμμετοχή των αιολικών και των υδροηλεκτρικών ΑΠΕ ήταν σημαντικές, με τη χονδρική τιμή της ενέργειας να διαμορφώνεται στα 99 ευρώ ανά μεγαβατώρα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Παράλληλα ο υπουργός Ενέργειας προανήγγειλε ότι εντός του έτους θα προχωρήσει και το θέμα της αποθήκευσης ενέργειας με το νέο χωροταξικό. Το θέμα της αποθήκευσης είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την ευστάθεια του συστήματος ενέργειας αλλά και για την παροχή φθηνής ενέργειας στα νοικοκυριά.

Τα ποσοστά

Σύμφωνα με το χρηματιστήριο ενέργειας στο μείγμα της 30ής Μαρτίου 2026 η συμμετοχή των ΑΠΕ είναι στο 48,37%, του φυσικού αερίου στο 29,09%, των μεγάλων υδροηλεκτρικών 5,4%, των εισαγωγών 10,73% και του λιγνίτη 4,78%. Μάλιστα όσο θα προχωρά η άνοιξη και θα υπάρχει ηλιοφάνεια περισσότερες ώρες, οι επιδόσεις στην παραγωγή φωτοβολταϊκών θα είναι μεγαλύτερες, περιορίζοντας τη χρήση του ακριβού φυσικού αερίου.

Την ίδια στιγμή με βάση τον ευρωπαϊκό χάρτη τιμών ηλεκτρισμού επόμενης ημέρας οι τιμές ενέργειας στην ΕΕ παρουσιάζουν για τον Μάρτιο σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των χωρών της ΕΕ. Στην Ελλάδα η τιμή είναι στα 99,40 ευρώ ανά μεγαβατώρα, στη Γερμανία 100,38, στη Βουλγαρία 101,54, στην Ολλανδία 101,59, στην Πολωνία 103,75, στη Ρουμανία 105,91, στη Γαλλία 63,4, στο Βέλγιο 92,62, στη Δανία 98,38, στην Ιταλία 142,66, στη Μάλτα 145,49, στην Ιρλανδία 128,67 ευρώ ανά μεγαβατώρα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Με βάση τα δεδομένα αυτά, η ελληνική αγορά κινείται πλέον σε μεσαία επίπεδα μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, έχοντας απομακρυνθεί από την εικόνα του παρελθόντος όπου συγκαταλεγόταν στις ακριβότερες της ΕΕ. Πάντως, η αυξημένη γεωπολιτική ένταση και η σημαντική άνοδος στις τιμές του φυσικού αερίου δημιουργούν αναμφίβολα συνθήκες αβεβαιότητας, με τις εταιρείες ενέργειας να επανεξετάζουν τις εμπορικές τους στρατηγικές, ενόψει και των ανακοινώσεων για τα τιμολόγια του Απριλίου που αναμένονται τις επόμενες ημέρες.

Ποινή φυλάκισης 4 ετών, με την έφεση να έχει αναστέλλουσα δύναμη, επέβαλε το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο στον ανεξάρτητο βουλευτή Κωνσταντίνο Φλώρο, για την βίαια επίθεση σε βάρος του βουλευτή της Ελληνικής Λύσης Βασίλη Γραμμένου, στο περιστύλιο της Βουλής, τον Απρίλιο του 2024.

Το δικαστήριο έκρινε ομόφωνα ένοχο τον προερχόμενο από το κόμμα «Σπαρτιάτες» ανεξάρτητο βουλευτή, ενώ κατά πλειοψηφία 5-2, δικαστές και ένορκοι επέβαλαν ποινή φυλάκισης 4 ετών στον κ. Φλώρο. Η εισαγγελική πρόταση επί της ποινής ήταν να επιβληθεί κάθειρξη 5 ετών.

Παράλληλα, στον κατηγορούμενο επιβλήθηκαν δικαστικά έξοδα 1.600 ευρώ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οι δικαστές, με οριακή πλειοψηφία, 4 προς 3, αναγνώρισαν στον βουλευτή το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου, ενώ απέρριψαν αυτά της ανάρμοστης συμπεριφοράς του θύματος, της ειλικρινούς μετάνοιας και της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη, τα οποία αιτήθηκε επιπλέον ο καταδικασθείς.

«Αυτές οι συμπεριφορές μέσα στη Βουλή, μας λυπούν όλους» είπε νωρίτερα ο εισαγγελέας της Έδρας, ζητώντας να μην δεχθεί το δικαστήριο ελαφρυντικά.

Η πρώτη αστασίαστη μαρτυρία περί της αφής του Αγίου Φωτός, διασώζεται από τον Ευσέβιο Καισαρείας και αναφέρεται στην περίπτωση της αφής από τον Ιεροσολύμων Νάρκισσο το Πάσχα του 162. Παρ’ όλα αυτά οι φωτομαχικές έριδες αποτέλεσαν μια από τις πιο έντονες θεολογικές και πνευματικές διαμάχες στον χώρο της Ορθοδοξίας κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, με επίκεντρο τη φύση και την προέλευση του Αγίου Φωτός στα Ιεροσόλυμα. Η σύγκρουση αυτή δεν περιορίστηκε σε στενά εκκλησιαστικά πλαίσια, αλλά συνδέθηκε άμεσα με το κίνημα των Κολλυβάδων και τις ευρύτερες ιδεολογικές αναζητήσεις του υπόδουλου Ελληνισμού.

Ο Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης (1713-1784), μια εξέχουσα λόγια μορφή του Αγίου Ορους, συνέγραψε μια σχετική πραγματεία, στην οποία αμφισβητούσε τον υπερφυσικό χαρακτήρα της αφής κατά το Μέγα Σάββατο, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για μια τελετουργική ανάμνηση και όχι για ένα επαναλαμβανόμενο θαύμα. Σφοδρές ήταν οι επικρίσεις του Αθανασίου Πάριου, ο οποίος τον κατηγόρησε για αιρετικές αποκλίσεις. Η έριδα αναζωπυρώθηκε με ιδιαίτερη ένταση το 1830, όταν ο Αδαμάντιος Κοραής δημοσίευσε σχετικό κείμενο. Η έκδοση αυτή προκάλεσε την επίσημη αντίδραση της Εκκλησίας, οδηγώντας το 1833 στην απαγόρευση του μνημοσύνου του Κοραή στην Κωνσταντινούπολη! Η έριδα επαναλήφθηκε καθόλο το πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα.

Σήμερα το ερώτημα που τίθεται είναι εάν οι παρούσες συνθήκες θα επιτρέψουν την αφή του Αγίου Φωτός το επερχόμενο Πάσχα (2026) και εάν αυτό θα μπορέσει να μεταφερθεί στις ορθόδοξες χώρες. Το βέβαιο είναι ότι η ισραηλινή κυβέρνηση θα επιτρέψει την τελετή το Μεγάλο Σάββατο, σε περιορισμένο αριθμό παρευρισκόμενων. Το αβέβαιο είναι εάν το Αγιο Φως θα μπορέσει να μεταδοθεί στις ορθόδοξες χώρες, αλλά αυτό αποτελεί μια νεωτερική συνήθεια, που δεν υπήρχε κατά το παρελθόν και δεν επηρεάζει ούτε το περιεχόμενο, ούτε την ουσία της τελετής. Το σημαντικό για τον ορθόδοξο κόσμο, είναι η τελετή να πραγματοποιηθεί.

Ο Ιωάννης Αντ. Παναγιωτόπουλος είναι πρόεδρος του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ

To νέο Opel Corsa GSE μπήκε σε εντατικό πρόγραμμα δοκιμών. Το νέο μοντέλο δοκιμάστηκε πρόσφατα στο θρυλικό Nürburgring, με ιδιαίτερη έμφαση στη λεπτομερή ρύθμιση του πλαισίου.Η πλήρως ηλεκτρική έκδοση υψηλών επιδόσεων του δημοφιλούς supermini της Opel θα κάνει την πρεμιέρα της στο φετινό Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού (12–18  Οκτωβρίου).

Το Nürburgring έχει καθιερωθεί ως μία από τις εντυπωσιακότερες και πιο απαιτητικές πίστες αγώνων στον κόσμο. Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν το γεγονός ότι η Opel το επέλεξε ως το ιδανικό περιβάλλον για τις τελικές ρυθμίσεις του νέου Corsa GSE, πριν από την έναρξη της παραγωγής αργότερα μέσα στη χρονιά.

Όπως αρμόζει σε ένα μοντέλο υψηλών επιδόσεων, το Corsa GSE θα διαθέτει σπορ πλαίσιο με ειδικά προσαρμοσμένες ρυθμίσεις σε γκάζι, τιμόνι και σύστημα διεύθυνσης, εναρμονισμένες με την ισχύ του. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών στο Nürburgring, η ομάδα εξέλιξης επικεντρώθηκε στη βελτιστοποίηση  αυτών των στοιχείων, ώστε να διασφαλιστεί το ιδανικό set-up για την έκδοση παραγωγής — η οποία θα αποτελεί το πιο ισχυρό Corsa που έχει κατασκευαστεί μέχρι σήμερα.

Εν αναμονή της απόφασης του Αθλητικού Διαιτητικού Δικαστηρίου (CAS) για τον νικητή του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής μεταξύ Σενεγάλης και Μαρόκου, ο πρόεδρος της CAF, Πάτρικ Μοτσέπε, σε συνέντευξη Τύπου τοποθετήθηκε επί του θέματος.

Ο Νοτιοαφρικάνος αξιωματούχος απέφυγε να αναλάβει την ευθύνη για τον καταλογισμό του Κυπέλλου στο Μαρόκο, τονίζοντας παράλληλα ότι δεν συμφωνεί με καμία απόφαση και απλώς τηρεί το γράμμα του νόμου.

«Θα περιμένουμε την απόφασή τους. Με εξέπληξε που άκουσα ότι υποστήριξα μια απόφαση. Δεν σχολιάζουμε», δήλωσε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

« Αλλά σέβομαι την απόφαση που ελήφθη (από την επιτροπή εφέσεων, η οποία απονέμει στο Μαρόκο τη νίκη με 3-0 εξ ορισμού) , είτε συμφωνώ με αυτήν είτε όχι. Πρέπει να την εφαρμόσω. Η γνώμη μου δεν έχει καμία βαρύτητα», ανέφερε.

Patrice Motsepe, le président de la CAF, s’est retranché derrière le Tribunal arbitral du sport (TAS) pour déterminer le vainqueur de la CAN 2026. Le Maroc et le Sénégal continuent donc de revendiquer le titre https://t.co/cEEKkDCrye pic.twitter.com/PhqRN1aqCQ

— L’Équipe (@lequipe) March 30, 2026

Ο πρόεδρος της CAF, με αυτές τις δηλώσεις, θέλησε να κατευνάσει το τεταμένο κλίμα ανάμεσα στις δύο χώρες, διατηρώντας ουδέτερη στάση μέχρι να αποφανθεί η αθλητική δικαιοσύνη.

O κυκλώνας Narelle «ζωγράφισε» τον ουρανό της Δυτικής Αυστραλίας με έντονο κόκκινο χρώμα δημιουργώντας ένα φαινόμενο που έγινε viral. Το φαινόμενο καταγράφηκε όταν ο τροπικός κυκλώνας πλησίαζε τις ακτές της περιοχής Shark Bay και του Pilbara.

Οι κάτοικοι παρατήρησαν τον ουρανό να παίρνει μια βαθιά, ανησυχητική απόχρωση του κόκκινου. Το Shark Bay Caravan Park ανάρτησε στο Facebook βίντεο με το σχόλιο: “Απίστευτα ανατριχιαστικό έξω, και τα πάντα είναι καλυμμένα με σκόνη. Ας ελπίσουμε ότι θα βρέξει αρκετά για να τα ξεπλύνει.”

Σύμφωνα με επιστήμονες, το φαινόμενο οφείλεται στους ισχυρούς ανέμους του κυκλώνα, που ανύψωσαν τεράστιες ποσότητες εδάφους πλούσιου σε οξείδιο του σιδήρου από την άνυδρη ενδοχώρα της Αυστραλίας. Τα μικροσωματίδια της σκόνης φιλτράρουν τα κοντύτερα μήκη κύματος του φωτός – το μπλε και το πράσινο – επιτρέποντας μόνο στις κόκκινες αποχρώσεις να περάσουν. Το αποτέλεσμα ήταν ένα έντονο κόκκινο φως, παρόμοιο με τις ατμοσφαιρικές συνθήκες που παρατηρούνται στον Άρη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η μετεωρολογική υπηρεσία AccuWeather δημοσίευσε σχετικά βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα, γράφοντας: “Όχι, αυτό δεν είναι φίλτρο! Ο ουρανός έγινε μια απόκοσμη κόκκινη σκιά στη Δυτική Αυστραλία, καθώς η σκόνη γέμισε την ατμόσφαιρα πριν από τον τροπικό κυκλώνα Narelle.”

Ένας ιστορικός κυκλώνας

Ο Narelle υπήρξε ένα εξαιρετικά σπάνιο μετεωρολογικό φαινόμενο. Σχηματίστηκε κοντά στα νησιά Σολομώντα στις 16 Μαρτίου και πραγματοποίησε την πρώτη του προσγείωση στην ακτή του Cape York στην Κουίνσλαντ στις 20 Μαρτίου, ως κυκλώνας κατηγορίας 5, με ανέμους έως 225 χλμ/ώρα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Στη συνέχεια διέσχισε τη Βόρεια Επικράτεια και την περιοχή Kimberley, πριν ενισχυθεί εκ νέου πάνω από τον Ινδικό Ωκεανό και πλήξει τις ακτές της Δυτικής Αυστραλίας κοντά στο Exmouth στις 27 Μαρτίου, ως κυκλώνας κατηγορίας 3. Η τέταρτη προσγείωση, νότια του Coral Bay, προκάλεσε ανέμους άνω των 125 χλμ/ώρα και διακοπές ρεύματος σε περίπου 2.000 κατοικίες στο Exmouth και το Carnarvon, όπως ανακοίνωσε η Ομοσπονδιακή Υπουργός Διαχείρισης Εκτάκτων Αναγκών Kristy McBain.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Από τη δημιουργία του, ο κυκλώνας έχει διανύσει περισσότερα από 5.700 χιλιόμετρα, καθιστώντας τον μόλις την τρίτη καταιγίδα στην ιστορία που προσγειώθηκε σε τρεις διαφορετικές αυστραλιανές ακτές.

Οι συνέπειες και οι προειδοποιήσεις

Μέχρι το Σάββατο, ο Narelle είχε υποβαθμιστεί σε υποτροπικό χαμηλό, ωστόσο τα έκτακτα δελτία παρέμεναν σε ισχύ για τμήματα της νότιας Δυτικής Αυστραλίας. Ο Πρωθυπουργός Anthony Albanese χαρακτήρισε την πορεία του κυκλώνα «άνευ προηγουμένου», σημειώνοντας ότι «ένας κυκλώνας που προσγειώθηκε στο Cape York διέσχισε τη Βόρεια Επικράτεια, έφτασε στη Δυτική Αυστραλία και συνέχισε κατά μήκος της ακτής».

Οι ειδικοί υπενθυμίζουν ότι, αν και σπάνιο, το φαινόμενο της κόκκινης σκόνης δεν είναι πρωτόγνωρο. Παρόμοιο επεισόδιο είχε καταγραφεί το 2009, όταν ο ουρανός του Σίδνεϊ πήρε πορτοκαλί χρώμα. Ωστόσο, καθώς οι κυκλώνες εντείνονται και τα ηπειρωτικά τμήματα ξηραίνονται, προειδοποιούν ότι τέτοιες σκηνές ενδέχεται να γίνουν πιο συχνές στο μέλλον.

Αν και οι μέρες είναι δύσκολες, οι καιροί χαλεποί και τα σύννεφα του πολέμου πυκνά γύρω από τη Μέση Ανατολή, μια χαραμάδα βεβαιότητας άνοιξε το περασμένο τριήμερο στη διάρκεια του πρώτου διεθνούς λογοτεχνικού φεστιβάλ της Αθήνας AILF που διοργάνωσε ο Δήμος Αθηναίων με τη συμβολή μιας ομάδας από τον κόσμο των βιβλίων.

Να ήταν οι ουρές που σχημάτισαν οι φιλαναγνώστες για να λάβουν βιβλία με την υπογραφή των συγγραφέων τους; Η παρουσία στη διοργάνωση του φετινού κατόχου Νομπέλ Λογοτεχνίας Λάσλο Κρασναχορκάι και των δύο βραβευμένων με Μπούκερ συγγραφέων Ντέιβιντ Σολόι και Πολ Λιντς δεν είναι μικρό κατόρθωμα για την έναρξη αυτού του εγχειρήματος. Αλλωστε και τα δελτία εισόδου στους χώρους των συζητήσεων που αμέσως εξαντλήθηκαν ανέδειξαν τις ενθαρρυντικές ενδείξεις στην ατμόσφαιρα της Τεχνόπολης, όπου φιλοξενήθηκαν οι εκδηλώσεις, τα masterclasses, οι προβολές ταινιών και οι μουσικές στιγμές που συμπλήρωσαν αυτή τη λογοτεχνική γιορτή.

Η κεντρική συζήτηση του φεστιβάλ, το απόγευμα του Σαββάτου, με θέμα τη λογοτεχνία, την πολιτική και την άνοδο της Ακροδεξιάς έγινε μεταξύ του νομπελίστα ούγγρου συγγραφέα Λάσλο Κρασναχορκάι, της γερμανίδας θεωρητικού της διαφορετικότητας και πολεμικής ανταποκρίτριας Κάρολιν Εμκε, του ιστορικού Κωστή Καρπόζηλου και του προέδρου της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων και διευθυντή του Σημείου για τη Μελέτη και την Αντιμετώπιση της Ακροδεξιάς στην Ελλάδα Κωστή Παπαϊωάννου. Σε μια προσπάθεια να εξηγήσουν το φαινόμενο ανόδου της Ακρας Δεξιάς και του αυταρχισμού στη σύγχρονη Ευρώπη, οι συνομιλητές παρουσίασαν τα διαφορετικά επιχειρήματά τους, συμπλήρωσαν τις θέσεις τους με γλαφυρά παραδείγματα και συμφώνησαν να διαφωνήσουν για τη διάσωση ή την απώλεια της ελπίδας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο Κωστής Καρπόζηλος ξεκίνησε τη συζήτησή τους με τίτλο «Η ελπίδα ως σφάλμα; Λογοτεχνία και πολιτική στη Σκοτεινή Ευρώπη», με αφετηρία το βιβλίο του Λάσλο Κρασναχορκάι «Herscht 07769. Η ιστορία Μπαχ του Φλόριαν Χερστ» (εκδ. Πόλις) θέτοντας το ιστορικό πλαίσιο: «Μετά το 1989 στην Ουγγαρία η στιγμή της μετακομμουνιστικής μετάβασης είναι από τις λίγες ιστορικές στιγμές της διάχυτης ελπίδας ότι η Ιστορία φτάνει στην ολοκλήρωσή της μέσα από την επέκταση της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Και αυτό που καθιστά ίσως πιο ειρωνικό το γεγονός είναι η προσωπικότητα που συμπυκνώνει τον πολιτικό αυταρχισμό στην Ουγγαρία σήμερα, ο Βίκτορ Ορμπαν. Τα κείμενά του της στιγμής του 1989 δείχνουν να είναι ο άνθρωπος που συμβολίζει τη νεανική ανυπακοή, την αναζήτηση της φιλελεύθερης Δύσης, τη γοητεία της μετάβασης σε έναν κόσμο απεριόριστων δυνατοτήτων.

Ας δούμε πώς σκεφτόμαστε σήμερα τον πολιτικό αυταρχισμό. Η άνοδός του οδηγεί σε μία εξιδανίκευση ενός παρελθόντος στέρεου, όπου οι ελίτ είχαν τον έλεγχο των πραγμάτων. Ή σε μία τάση ενός ιδιότυπου ελιτισμού που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους που δεν ψηφίζουν όπως θα έπρεπε να ψηφίζουν μέσα από τη λογική της αμορφωσιάς. Οτι δεν έχουν μάθει αρκετά, δεν είναι αρκετά διαβασμένοι για τα πράγματα. Αυτό που σκεφτόμουν διαβάζοντας το “Herscht 07769” είναι ότι μπορεί να διακρίνει κανείς ότι ο πολιτικός αυταρχισμός συνδέεται με μια ιστορική παράδοση και παράγει νόημα μέσα από την υπεράσπιση της παράδοσης και του πολιτισμικά υψηλού. Συχνά στην κριτική μας τείνουμε να αντιμετωπίζουμε την άνοδο του πολιτικού αυταρχισμού απλώς ως προϊόν άγνοιας. Ως ιστορικός έχω επιχειρηματολογήσει πολλές φορές ότι δεν είναι η γνώση η δύναμη εκείνη η οποία αντιστρατεύεται την άνοδο του πολιτικού αυταρχισμού, ούτε καν η γνώση την οποία υπηρετώ ως ιστορικός. Η Ιστορία εν τέλει μπορεί και να μην κάνει τίποτα».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ο Κρασναχορκάι για τον φασισμό

Ο Λάσλο Κρασναχορκάι, αφού μίλησε για το γονίδιο του «κακού», κράτησε μια πιο αισιόδοξη και μαχητική στάση τονίζοντας ότι «χτίσαμε πολιτισμούς για να εμποδίσουμε τη μετάδοσή του. Θα πρέπει να φρενάρουμε αυτό το μοχθηρό γονίδιο. Δεν πιστεύω ότι η ύπαρξη του φασισμού οφείλεται σε κοινωνικά συμβάντα ή στην αμορφωσιά. Μπορώ να πω ότι υπάρχουν πολλοί αμόρφωτοι άνθρωποι και δεν είναι όλοι τους φασίστες. Σε ένα βαγόνι του μετρό γεμάτο κόσμο αρκεί ένας φασίστας για να τον θυμόμαστε για τις πράξεις του. Και σε ένα μετρό γεμάτο με φασίστες χρειάζεται τουλάχιστον ένας δημοκράτης. Είναι όμως αδύνατον να συνομιλήσεις με έναν φασίστα».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ο Κωστής Παπαϊωάννου σχολίασε την αδυναμία να ορίσουμε το φαινόμενο ανόδου της Ακροδεξιάς παρατηρώντας ότι «ζούμε με τη σαγήνη του αδιανόητου. Γοητευόμαστε με τη βαθιά πλάνη ότι ο νέος αυταρχισμός κερδίζει. Παράλληλα βιώνουμε τη σαγήνη της απόγνωσης. Μαγνητιζόμαστε και φτάνουμε στο χείλος ενός γκρεμού και κοιτάζουμε το βάραθρο. Αυτό δρα παραλυτικά πάνω μας, με μια αίσθηση που περιγράφει το αγαπημένο τραγούδι των Pink Floyd “Comfortably Numb” που το ακούω συχνά και το βρίσκω πιο επίκαιρο από ποτέ: άνετα μουδιασμένος».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Η Κάρολιν Εμκε πιστεύει ότι «μέρος του προβλήματος του αυταρχισμού και του φασισμού που αντιμετωπίζουμε σήμερα είναι η προσπάθειά τους να αναδιατάξουν την κοινωνία και να κηρύξουν κάποιες ζωές αξιόλογες και άλλες μη αξιόλογες. Κηρύσσουν αυτά τα σώματα αποδεκτά και άλλα σώματα μη αποδεκτά. Κάτι που αντιμετωπίζουμε στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Πιστεύω λοιπόν ότι δεν μπορούμε να πολεμήσουμε αυτόν τον φασισμό και τον αυταρχισμό, όπως κι αν τον ονομάσετε, της σημερινής εποχής, αν δεν αντιμετωπίσουμε τα τυφλά σημεία στην κουλτούρα μνήμης μας και της ενσυναίσθησης της σημερινής εποχής. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε τη λογοτεχνία του Λάσλο που, πιστεύω, ανοίγει τη φαντασία μας ως προς τις πολυπλοκότητες και τα ενοχλητικά όμορφα ή φρικτά πρόσωπα των ανθρώπων».

Αυτό κι αν ήταν… τραγούδι. Μια «μπαλάντα» που θα μείνει αξέχαστη. Οχι βέβαια με τον τρόπο εκείνων που έγραψε ο μέγας τροβαδούρος που το όνομά του έχει απλώς ένα γράμμα διαφορά, ο Μπομπ Ντίλαν, κάνοντας τους ανθρώπους απανταχού της γης να ριγούν στα ακούσματά τους.

Εδώ, στην περίπτωση του Ταλ Ντίλιαν, το «αξέχαστη» σημαίνει κάτι διαφορετικό – όχι όμως και απόλυτα, τουλάχιστον από την άποψη ότι το αποτέλεσμα, για κάποιους, ασυγκρίτως λιγότερους ασφαλώς, είναι τελικά το ίδιο έστω και αν προέρχεται από διαφορετικής μορφής ερέθισμα: και ο Ντίλιαν επίσης προκαλεί ρίγος. Αλλά διαφορετικό: δεν είναι εκείνο της ανύψωσης του ανθρώπου μέσα από την τέχνη, ιδίως δε τη μουσική.

Αυτό, είναι ρίγος τρόμου. Ρίγος οιωνός μαύρων ημερών για εκείνους που έστησαν τον πιο διαβόητο παρακρατικό μηχανισμό στην… «ευρωπαϊκή» Ελλάδα του 21ου αιώνα. Ρίγος ότι οι μέρες που μπορούσαν να ψεύδονται ασύστολα και αδιάντροπα για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα μιας τραγικής για τη δημοκρατία θεσμικής εκτροπής που δεν έχει όμοιό της όχι απλώς στη Μεταπολίτευση αλλά ούτε και πριν από αυτή, φτάνουν στο τέλος τους: ότι δεν τη γλίτωσαν με τις άθλιες μεθοδεύσεις συγκάλυψης όπως μέχρι τώρα πίστευαν. Και ότι ένα πρωί μπορεί να ξυπνήσουν πλέον κατηγορούμενοι για μία σειρά βαρύτατων εγκληματικών ενεργειών με πρώτα θύματά τους την ίδια τη δημοκρατία και το Σύνταγμα της χώρας, που τα κουρέλιασαν. Τα ακύρωσαν. Τα έλιωσαν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Δεν χρειάζεται να επαναληφθούν εδώ τα όσα είπε ο άνθρωπος πίσω από τον μηχανισμό των υποκλοπών που στήθηκε μέσα στο ίδιο το γραφείο του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με εργαλείο την ΕΥΠ για να παρακολουθεί χιλιάδες έλληνες πολίτες, μεταξύ των οποίων τους ίδιους του τούς υπουργούς, τους αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων και πλήθος άλλων που δεν το χωράει ο νους του ανθρώπου ότι ήταν ποτέ δυνατό να συμβεί. Ολα όσα είπε ο Ντίλιαν είναι ήδη πασίγνωστα και συνοψίζονται κατ’ ουσίαν στο εξής: ότι όλα αυτά έγιναν με εντολή του κέντρου της κυβέρνησης. Που από την ώρα που… ατύχησε και μαθεύτηκαν, ψεύδεται συστηματικά, διαστρεβλώνει αδιάντροπα την αλήθεια και υποκρίνεται ότι… δεν είχε ιδέα για το τι γινόταν μέσα στο ίδιο το πρωθυπουργικό γραφείο, την ώρα που εκεί είχε στηθεί ένα κανονικό παρακράτος με την πλήρη σημασία του όρου.

Ομως, τώρα, αυτό το παραμύθι – για πολύ μικρά παιδιά – κλονίζεται πλέον συθέμελα. Αυτή η μαρτυρία τινάζει στον αέρα όλες τις, ούτως ή άλλως, φαιδρές δικαιολογίες, τα ψεύδη και τις υπεκφυγές τόσο του ίδιου του Μητσοτάκη, όσο και της ομάδας που είχε στηθεί δίπλα του από τον πιο δικό του άνθρωπο και η εγκληματική δράση της δεν είχε όριο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ο Ντίλιαν το ξεκαθάρισε: εφόσον πάνε να του τα φορτώσουν όλα εκείνου δεν πρόκειται να τους αφήσει. Αν είναι προαποφασισμένος στόχος για εξιλαστήριο θύμα, δεν πρόκειται να τους κάνει τη χάρη: θα μιλήσει έχοντας δώσει πλέον το στίγμα του τι θα πει: «Οι εθνικές υπηρεσίες ορίζουν τους στόχους χωρίς τη δική μας γνώση», σε μία, όπως ανέφερε, «συνωμοσία των πολιτικών Αρχών», την οποία ρητά παραλλήλισε με το «Γουότεργκεϊτ» του Νίξον που τον έριξε ατιμασμένα από την εξουσία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, που έσπευσε με ζέση να κάνει τη βρώμικη δουλειά, δηλαδή το μαύρο άσπρο, το μόνο που κατάφερε ήταν ένα ακόμα, από τα αμέτρητα πλέον, πλήγματα στην αξιοπιστία του, που η… τύχη της αγνοείται. Κυρίως όμως, με τις ανάξιες λόγου «απαντήσεις» του, πέτυχε να καταδείξει με εντυπωσιακή αποτελεσματικότητα ακριβώς αυτόν τον τρόμο: μιας κυβέρνησης που την έχουν ζώσει τα φίδια.

Φίδια, γεμάτα δηλητήριο που σκοτώνει. Και που από την ώρα που βγήκαν από το κλουβί τους, δεν θα καταφέρουν πια να τα ξανακλείσουν για να γλιτώσουν από το θανατηφόρο δηλητήριο. Το δικό τους δηλητήριο.