Τα ΝΕΑ - Τεχνολογία

• Υπό έλεγχο τέθηκε πυρκαγιά που ξέσπασε σε διαμέρισμα πολυκατοικίας στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας, προκαλώντας ζημιές σε τέσσερα διαμερίσματα.
• Στο σημείο επιχειρούσαν 16 πυροσβέστες με έξι οχήματα και βραχιονοφόρο όχημα.
• Από το κλιμακοστάσιο απομακρύνθηκε ηλικιωμένος άνδρας με αναπνευστικά προβλήματα, ο οποίος μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ.

Υπό έλεγχο τέθηκε η πυρκαγιά που ξέσπασε το απόγευμα του Σαββάτου (31/1) σε πολυκατοικία στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας.

Η φωτιά εκδηλώθηκε σε διαμέρισμα και εξαπλώθηκε γρήγορα, προκαλώντας ζημιές σε συνολικά τέσσερα διαμερίσματα του ίδιου κτιρίου. Στο σημείο έσπευσαν ισχυρές δυνάμεις της Πυροσβεστικής, με 16 πυροσβέστες, έξι οχήματα και ένα βραχιονοφόρο όχημα, προκειμένου να περιορίσουν τις φλόγες και να αποτρέψουν την περαιτέρω εξάπλωση.

Οι πυροσβέστες απομάκρυναν από το κλιμακοστάσιο έναν ηλικιωμένο άνδρα που αντιμετώπιζε αναπνευστικά προβλήματα. Ο άνδρας παραλήφθηκε από ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο για προληπτικούς λόγους.

Τα αίτια της πυρκαγιάς ερευνώνται από το ανακριτικό τμήμα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.

Εν όψει Συνεδρίου, βαρύς αχός ακούγεται στο ΠΑΣΟΚ για ένα θέμα που είναι παράδοξο αλλά και αχρείαστο. Από μία εσωκομματική πλευρά επιδιώκεται να ψηφιστεί μια συγκεκριμένη δέσμευση που θα απαγορεύει στο ΠΑΣΟΚ να έλθει σε μετεκλογική συνεργασία με τη ΝΔ υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

Ενα τέτοιο ψήφισμα θα είναι όμως αχρείαστο, διότι το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί – ιδίως τα τελευταία χρόνια – να διαμορφώσει μια νέα φυσιογνωμία αυτόνομη και ανταγωνιστική προς τη ΝΔ, έτσι ώστε να αποτελέσει μια έγκυρη και αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης όταν οι πολίτες το αποφασίσουν.

Διαφορετικά, αν έσπευδε να εκδηλώσει προθυμία συνεργασίας και συμπόρευσης με τη συντηρητική παράταξη, θα εξασφάλιζε μεν κάποιες πρόσκαιρες φιλοδοξίες για ορισμένα στελέχη αλλά θα είχε ως αποτέλεσμα να συρρικνωθεί και η Ιστορία μάλλον θα του επιφύλασσε έναν βίο βραχύ και άδοξο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Κατά συνέπεια καμία βάση και δικαιολογία δεν υπάρχει για όσους κραδαίνουν την αντιδεξιά ρομφαία και θέλουν να του «δέσουν» τα χέρια για μετεκλογικές πρωτοβουλίες, οι οποίες είναι ούτως ή άλλως εκτός της στρατηγικής και της εν γένει συμπεριφοράς του ΠΑΣΟΚ.

Η πρόταση του ψηφίσματος θα είναι επίσης και παράδοξη, διότι θα καταλήξει να έχει αποτέλεσμα αντίθετο από αυτό που επιδιώκει – και αξίζει να δούμε το γιατί: Αν υποθέσουμε ότι ένα τέτοιο ψήφισμα περνάει στο Συνέδριο, τότε αρκετοί κεντρώοι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ θα το εκλάβουν ως προετοιμασία για να οργανωθεί ένα μετεκλογικό μέτωπο με τον ΣΥΡΙΖΑ, το νέο κόμμα Τσίπρα ή ενδεχομένως και άλλα αριστερά σχήματα.

Και μόνο μικρή πιθανότητα να θεωρήσουν ότι έχει η δημιουργία ενός τέτοιου μετώπου, οι κεντρώοι ψηφοφόροι που τώρα προσανατολίζονται προς το ΠΑΣΟΚ θα σπεύσουν μαζικά να ψηφίσουν ΝΔ για να το ματαιώσουν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Είναι απολύτως βέβαιο ότι ασχέτως των πραγματικών χαρακτηριστικών και σχεδιασμών που ενδεχομένως θα μπορούσε να έχει ένα τέτοιο μέτωπο, θα υποστεί κάθε είδους επικοινωνιακή διαστρέβλωση για να εμφανιστεί ως μετενσάρκωση του 2015 και να αναπαραγάγει τους φόβους εκείνης της περιόδου.

Το πρόβλημα όμως δεν σταματά εδώ. Μερικοί θα προβλέψουν αυτόν τον κίνδυνο απώλειας κεντρώων ψήφων και – για να τον αποφύγουν – θα πουν εύλογα στο Συνέδριο ότι χρειάζεται να γίνει μια αντισταθμιστική κίνηση προς τα αριστερά.

Να δεσμευτεί δηλαδή το ΠΑΣΟΚ μέσω του Συνεδρίου ότι δεν θα κάνει κανενός είδους συμμαχίες και μέτωπα ούτε με τα αριστερά κόμματα. Μάλιστα αυτό ισχύει πολύ περισσότερο σε σχέση με το κόμμα Τσίπρα, το οποίο θεωρούν ότι θα απαιτήσει να ηγεμονεύσει στον χώρο, αν κρίνουν από τον απαξιωτικό τρόπο που αναφέρεται σε ολάκερη την αντιπολίτευση.

Εντελώς συμμετρικά με την προηγούμενη περίπτωση ένα τέτοιο ψήφισμα θα απωθήσει όσους νέους ή παλιούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ προέρχονται από την Αριστερά, γιατί θα τους κάνει καχύποπτους ότι αποκλείοντας τις συνεργασίες στο τέλος, αν πιεστεί, μπορεί κάτι να κάνει ίσως και με τη Δεξιά. Αρα και πάλι θα υπάρξει περαιτέρω απώλεια ψήφων για το ΠΑΣΟΚ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Η διαδικασία των διαδοχικών ψηφισμάτων εύκολα μπορεί να γίνει ευτράπελη αν καθένας προτείνει να αποκλείονται διάφορα μικρότερα κόμματα, πράγμα που θα έχει ως αποτέλεσμα να γίνει το ΠΑΣΟΚ «δέσμιο» σε ένα παράλογο παίγνιο εσωκομματικών τακτικισμών. Θα το κάνει να μοιάζει περισσότερο με τον Γκιούλιβερ που ερχόταν καθένας και τον έδενε όπως ήθελε μέχρι που δεν μπορούσε να κινηθεί και εκλιπαρούσε βοήθεια.

Η βοήθεια όμως δεν θα έλθει. Καθώς το ΠΑΣΟΚ θα χάνει φίλιες δυνάμεις και από τις δύο πλευρές λόγω των ετερόκλητων φόβων που θα ενσπείρουν τα ψηφίσματα, όλοι θα σπεύσουν να κατηγορούν τη σημερινή ηγεσία ότι απέτυχε εκλογικά και πρέπει να έλθει μια άλλη πιο αποτελεσματική.

Τότε θα εμφανιστεί ο κίνδυνος ενός μεγαλύτερου ρήγματος και οι εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ θα γίνουν απρόβλεπτες, καθώς κάθε πλευρά θα στοιχηθεί πίσω από τα ψηφίσματα που είχε επιδιώξει, ενώ η νεοπαγής ηγεσία δεν θα μπορεί πλέον να τα συγκολλήσει.

Τα πράγματα θα εξελιχθούν σαν μια αυτοεκπληρούμενη αποτυχία και δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς τον μεγάλο ωφελημένο.

Ο Νίκος Χριστοδουλάκης είναι οικονομολόγος και πρώην υπουργός Οικονομικών

Ο Ολυμπιακός επικράτησε με 94-71 του Περιστερίου Betsson στο ΣΕΦ, στο πλαίσιο της 17ης αγωνιστικής της Stoiximan GBL, με μια λεπτομέρεια στην εμφάνιση του Εβάν Φουρνιέ να τραβά τα βλέμματα.

Ο Γάλλος γκαρντ/φόργουορντ αγωνίστηκε φορώντας ένα μαύρο αυτοκόλλητο στη μύτη, το οποίο λειτουργεί ως ρινική ταινία, βοηθώντας στη διάνοιξη των αναπνευστικών οδών και στη βελτίωση της αναπνοής κατά τη διάρκεια της προσπάθειας.

Ήταν η πρώτη φορά που ο Φουρνιέ χρησιμοποίησε το συγκεκριμένο βοήθημα σε αγώνα με τα «ερυθρόλευκα» και μένει να φανεί αν πρόκειται για μια περιστασιακή επιλογή ή αν θα το εντάξει μόνιμα στην αγωνιστική του ρουτίνα.

Ο Φάλσταφ, κεντρική φιγούρα της κωμικής όπερας του Βέρντι, είναι ένας τροφαντός και ξεπεσμένος ιππότης που καθίσταται περίγελος στη μικρή τοπική κοινωνία του, καθώς προσπαθεί να αποπλανήσει δύο παντρεμένες γυναίκες για να αποκτήσει πρόσβαση στον πλούτο των συζύγων τους.

Ως άλλος Φάλσταφ, ο Τραμπ αναστάτωσε το ήδη σύνθετο γεωπολιτικό σκηνικό. Επιβράβευσε τον γεωπολιτικό αναθεωρητικό επεκτατισμό του Πούτιν κι επιχείρησε να εγκλωβίσει την Ευρώπη σε μια επικίνδυνη συμφωνία με τη Ρωσία.

Επιχείρησε να αρπάξει από την Ευρώπη τη Γροιλανδία και να αναγκάσει κράτος – μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ να υποχωρήσει σε ζητήματα εδαφικής κυριαρχίας και ακεραιότητας. Μας ζήτησε να υποχωρήσουμε έναντι του διεθνούς δικαίου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Θέλει μια Ευρώπη διαιρεμένη που θα αγοράζει αμερικανική τεχνολογία. Μια Ευρώπη, όπου τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θα είναι εκτός ελέγχου και στα οποία οι ακροδεξιές θεωρίες συνωμοσίας θα κυριαρχούν. Με την αλλοπρόσαλλη ηγεσία του οδηγεί σε δημοκρατική οπισθοδρόμηση μια χώρα του οικονομικού και γεωπολιτικού μεγέθους των ΗΠΑ.

Οι ΗΠΑ πορεύονται σήμερα με τεράστια κοινωνικά προβλήματα, με ποσοστό αναλφαβητισμού στους νέους 16-24 ετών που πέρασε από το 17% το 2017 στο 25% το 2026 και με την κοινή γνώμη να διαφωνεί πλέον ξεκάθαρα με όλες τις επιλογές του Τραμπ.

Ομως, μέχρι να μάθουμε τι είναι αυτός ο τύπος που μπήκε στον Λευκό Οίκο κερδίζοντας τις εκλογές για δεύτερη φορά, θα τον βλέπουμε να διευθύνει τη μεγαλύτερη πολιτική απάτη στην ιστορία της Αμερικής.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Προκάλεσε ένα «σχίσμα» στη Δύση. Αν και περάσαμε σε μια προσωρινή αποκλιμάκωση της κρίσης μετά τις συναντήσεις στο Νταβός, οι διατλαντικές σχέσεις δεν θα είναι πλέον όπως τις γνωρίζαμε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Από την εδώ πλευρά του Ατλαντικού, όντως η Ευρώπη μοιάζει αδύναμη γιατί είναι προβλέψιμη καθώς όλοι γνωρίζουν πώς λειτουργεί και πώς αντιδρά. Είναι αργή, με πολλές διαδικασίες και γραφειοκρατία. Ομως, αν θέλει να αποφύγει την «ταπείνωση της αδράνειας», αν θέλει να υπερασπιστεί τον εαυτό της, πρέπει να διαχειριστεί με στρατηγική ψυχραιμία τη βίαιη γεωπολιτική της «ενηλικίωση». «Η Ευρώπη έχει πλέον ξυπνήσει», δηλώνει ο γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς. Αρα, και η Γερμανία έχει πλέον «ξυπνήσει», θα προσθέταμε εμείς, ακούγοντας τον Φρίντριχ Μερτς να ζητάει την οικονομική και στρατιωτική ενίσχυση της Ευρώπης.

Η Ευρώπη κατάλαβε πως ο Τραμπ αντιλαμβάνεται μόνο τη γλώσσα της ισχύος. Είναι πλέον υποχρεωμένη να δημιουργήσει ένα δικό της στέρεο περίγραμμα γύρω από την ασφάλεια και τη δημοκρατία με σεβασμό των συνόρων, των θεμελιωδών δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου.

Σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, η Ευρώπη που μας αφορά, γιατί αποτελεί τη στρατηγική επιλογή της χώρας μας, θα πρέπει να σταθεί κυρίως με οικονομική ισχύ και έξυπνη διπλωματία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Η πρόσφατη ιστορική συμφωνία της ΕΕ με την Ινδία κινείται προς αυτή την κατεύθυνση καθώς αντιπροσωπεύει το 1/3 του παγκόσμιου εμπορίου και είναι η μεγαλύτερη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου στην Ιστορία, όπως τόνισε και ο ινδός πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι.

Οσο για τον πρωταγωνιστή της σημερινής πολιτικής και οικονομικής παγκόσμιας αναστάτωσης, να του θυμίσουμε πως στο τέλος της όπερας του Βέρντι, ύστερα από διάφορες κωμικοτραγικές καταστάσεις, οι χαρακτήρες του έργου τραγουδούν όλοι μαζί «Ολα στον κόσμο είναι μια φάρσα… γελάει όμως καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος».

Ο Σωτήρης Ντάλης είναι καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, πρόεδρος του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Μετά τη νίκη του Ολυμπιακού επί του Περιστερίου Betsson για την 17η αγωνιστική της Stoiximan GBL στο ΣΕΦ, ο Γιώργος Μπαρτζώκας αναφέρθηκε στις δηλώσεις του στην εμφάνιση της ομάδας του, στην αυτοπεποίθηση που αποπνέει και στην ομαλή προσαρμογή του Κόρι Τζόσεφ.

Ο Ολυμπιακός επικράτησε του Περιστερίου Betsson και ο προπονητής της ομάδας τόνισε την ποιότητα του παιχνιδιού τους, την εμπιστοσύνη που δείχνει η ομάδα μέσα στο γήπεδο, καθώς και τη θετική ενσωμάτωση του Τζόσεφ στο ρόστερ.

Αναλυτικά οι δηλώσεις του: googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Για τη συνολική εικόνα του Ολυμπιακού: 

«Ήμασταν πολύ πιο σοβαροί στο δεύτερο ημίχρονο, φυσικά και το Περιστέρι ήταν δύσκολο να παίξει στον ίδιο ρυθμό μέχρι τέλους. Πιστοποίησε και την άνοδο του ελληνικού πρωταθλήματος, είναι μια καλή ομάδα και όλες οι ομάδες έχουν καλό πλάνο, παίζουν σκληρά, παίζουν με ταχύτητα, έχουν καλούς ξένους και οι Έλληνες αρχίζουν να έχουν μεγαλύτερο ρόλο. Επομένως οι παίκτες μας θα πρέπει να καταλάβουν ότι μπορεί αυτά τα ματς να λήγουν με τέτοιες διαφορές αλλά χρειάζεται να καταβάλλεις προσπάθεια που είναι πολύ σημαντικό».

Για τον Κόρι Τζόσεφ: googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

«Ξέρει πολύ καλά το παιχνίδι και παίζει πολύ απλά, γεγονός που είναι πολύ σημαντικό για εμάς και για τον τρόπο που παίζουμε. Ψάχνει να βρει τον ανοιχτό παίκτη και είναι ανιδιοτελής και δεν ειναι εγωιστής. Ταυτόχρονα είναι καλός αμυντικός στη μπάλα και παίζει με μεγαλύτερη ταχύτητα από ότι δείχνει το σώμα του. Νομίζω λοιπόν πως όταν γυρίσει και ο Μόντε Μόρις, έχουμε και τον Φρανκ Νιλικίνα, σε αυτη τη θέση θα έχουμε πολλές λύσεις». 

Οι απεσταλμένοι των ΗΠΑ και της Ρωσίας, Στιβ Γουίτκοφ και Κίριλ Ντμίτριεφ, δήλωσαν το Σάββατο ότι είχαν «εποικοδομητικές» συζητήσεις στη συνάντησή τους στη Φλόριντα, στο πλαίσιο των προσπαθειών διαμεσολάβησης των ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

«Είμαστε ενθαρρυμένοι από αυτή τη συνάντηση, η οποία δείχνει ότι η Ρωσία επιδιώκει να εργαστεί για την ειρήνη στην Ουκρανία», έγραψε σε ανάρτηση στο Χ ο ειδικός απεσταλμένος του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Γουίτκοφ, χαιρετίζοντας μια «παραγωγική» συνάντηση.

Διευκρίνισε ότι η αμερικανική αντιπροσωπεία περιλάμβανε επίσης τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ, και τον Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρό του προέδρου Τραμπ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Από την πλευρά του ο Ντμίτριεφ, σε ανάρτηση στο Χ έκανε λόγο για μια «εποικοδομητική συνάντηση με την αμερικανική αντιπροσωπεία που είναι υπεύθυνη για την ειρηνευτική διαδικασία. Επίσης, μια παραγωγική συζήτηση σχετικά με την οικονομική ομάδα εργασίας ΗΠΑ-Ρωσίας», έγραψε.

Νωρίτερα, μια πηγή με γνώση των διαπραγματεύσεων δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι οι συνομιλίες ξεκίνησαν στις 8:00 ώρα ανατολικής ακτής των ΗΠΑ (15:00 ώρα Ελλάδας).

Καμία από τις δύο πλευρές δεν παρείχε λεπτομέρειες για το ακριβές περιεχόμενο των συζητήσεων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Υπενθυμίζεται ότι την Παρακσευή, η Ρωσία ανακοίνωσε ότι αποδέχθηκε το αίτημα του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, για προσωρινή παύση των αεροπορικών επιθέσεων στο Κίεβο έως την 1η Φεβρουαρίου, επικαλούμενη τις «ευνοϊκές συνθήκες» για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων. Η Ουκρανία, ωστόσο, δηλώνει έτοιμη να ανταποδώσει.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Καθώς η ουκρανική πρωτεύουσα προετοιμάζεται για νέο ψυχρό κύμα από την Κυριακή, ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι τόνισε την Παρασκευή ότι δεν υπάρχει επίσημη εκεχειρία μεταξύ των δύο χωρών. Όπως είπε, η Ρωσία έχει μετατοπίσει το βάρος των επιθέσεών της σε ουκρανικές υποδομές logistics.

Τις τελευταίες ημέρες, η Μόσχα έχει πλήξει δρόμους και σιδηροδρομικές γραμμές, επιδιώκοντας – σύμφωνα με το Κίεβο – να αποδυναμώσει τις μεταφορές στρατιωτικού και ανθρωπιστικού υλικού.

Το αίτημα Τραμπ και η απάντηση Πούτιν

Το Κρεμλίνο ανέφερε ότι ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν αποδέχθηκε το προσωπικό αίτημα του Τραμπ να σταματήσουν οι βομβαρδισμοί στο Κίεβο, ώστε να δημιουργηθούν «ευνοϊκές συνθήκες» για ειρηνευτικές συνομιλίες. Το τελευταίο διάστημα, ρωσικά πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές έχουν αφήσει εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους χωρίς θέρμανση, ενώ οι θερμοκρασίες πέφτουν κάτω από τους -15°C.

«Ο πρόεδρος Τραμπ όντως υπέβαλε προσωπικό αίτημα στον πρόεδρο Πούτιν να αποφευχθούν τα πλήγματα στο Κίεβο για μία εβδομάδα, έως την 1η Φεβρουαρίου, προκειμένου να δημιουργηθούν ευνοϊκές συνθήκες για διαπραγματεύσεις», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, επιβεβαιώνοντας τη συμφωνία του Ρώσου προέδρου.

Η στάση του Κιέβου

Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι ανέφερε ότι η Ουκρανία είναι έτοιμη να ανταποδώσει, αναστέλλοντας τις επιθέσεις της σε ρωσικές υποδομές διυλιστηρίων. Υπογράμμισε, ωστόσο, πως αυτό αποτελεί «μια ευκαιρία και όχι μια συμφωνία».

Υποψήφιος για Grammy, ένα βραβείο ECHO CLASSIC, όρθια χειροκροτήματα από το απαιτητικό κοινό της Σκάλας του Μιλάνου, ηχογραφήσεις με κορυφαίες δισκογραφικές εταιρείες – Deutsche Grammophon, Decca –, εμφανίσεις στα πιο εμβληματικά θέατρα του κόσμου, όπως η Monnaie των Βρυξελλών, η αρένα της Βερόνας, η όπερα της Ζυρίχης, τo San Carlo της Νάπολι, το Teatro Massimo του Παλέρμο, το Τεάτερ αν ντερ Βιν στη Βιέννη, οι όπερες της Φρανκφούρτης, της Στουτγάρδης, της Κολωνίας, η Κόμισε Οπερ του Βερολίνου. Αυτά είναι μερικά στιγμιότυπα που συνθέτουν τη λαμπρή πορεία του Γιώργου Πέτρου, όμως επιμένει πως «τώρα νιώθω ότι είμαι μουσικός, αλλά δεν ξέρω πόσο καλός».

Η διεθνής αναγνώρισή του επισφραγίστηκε με τον τίτλο «Chevalier de l’ Ordre des Arts et des Lettres» από τη γαλλική κυβέρνηση, τον Associate of the Royal Academy of Music (ARAM) και τη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου, ενώ είναι καλλιτεχνικός διευθυντής στο Internationale Händel Festspiele-Goettingen, ένα από τα σημαντικότερα φεστιβάλ μπαρόκ όπερας του κόσμου.

Δίπλα σε αυτά όμως θα πρέπει να σταθεί και η ολοκλήρωση της τιτάνιας προσπάθειας του Γιώργου Πέτρου να κρατήσει την Καμεράτα όρθια. Τον Νοέμβριο του 2024 η επιτυχία αυτού του άθλου επισφραγίστηκε με μια σπουδαία συναυλία, την οποία ανακαλεί στη διάρκεια αυτής της συζήτησης στο εστιατόριο της γειτονιάς του στον Χολαργό. «Η νέα εποχή της Καμεράτας ξεκίνησε παρουσιάζοντας στην πρώτη μας συναυλία τα Βραδεμβούργια Κοντσέρτα του Γ. Σ. Μπαχ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οταν ανέβηκε η Ορχήστρα στη σκηνή, το κοινό την αποθέωσε. Ακουγα την ενθουσιώδη υποδοχή από τα παρασκήνια και ένιωθα απίστευτη χαρά, δικαίωση αλλά και θαυμασμό. Αυτό από μόνο του όρισε τη συνέχεια της ερμηνείας εκείνης της βραδιάς».

Το «Candide» του Μπερνστάιν

Ο Γιώργος Πέτρου, από τους σημαντικότερους σύγχρονους ερμηνευτές της μουσικής του 18ου αιώνα και της όπερας του μπελκάντο, στρέφεται αυτή τη φορά σε ένα από τα μεγάλα μουσικοθεατρικά αριστουργήματα του 20ού αιώνα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Παρουσιάζει απόψε στη σκηνή «Αλεξάνδρα Τριάντη» για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό το «Candide» του Λέοναρντ Μπερνστάιν, ένα από τα σημαντικότερα μουσικοθεατρικά έργα του 20ού αιώνα, έχοντας την ευθύνη της μουσικής διεύθυνσης, της σκηνοθεσίας και της μετάφρασης. Πρόκειται για μια αιχμηρή απάντηση στον μακαρθισμό, τον πολιτικό εξτρεμισμό και τη χειραγώγηση των μαζών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Αντλώντας έμπνευση από το σατιρικό αριστούργημα του Βολταίρου «Candide ή περί αισιοδοξίας» (1759), ο συνθέτης δημιουργεί έναν κόσμο όπου η αφελής αισιοδοξία των ανθρώπων αμφισβητείται από μια καταιγίδα παραλογισμών και ανατροπών.

Ποιο στοιχείο καθιστά ένα έργο αληθινά σπουδαίο, ώστε να αντέχει στις ανατροπές της εποχής και στις προσωπικές εμπειρίες των ανθρώπων; «Ο μόνος τρόπος για να διαπεράσει τον χρόνο ένα έργο είναι να το πιστέψουν οι ερμηνευτές. Αυτός είναι και ο λόγος που κάποια κομμάτια του διεθνούς ρεπερτορίου κατακτούν την αναγνώριση, ενώ άλλα παραμένουν άγνωστα».

Τι είναι όμως αυτό που οδηγεί έναν καλλιτέχνη να επιλέξει και να ερμηνεύσει ένα συγκεκριμένο έργο; «Γιατί βρίσκουμε σε αυτό έναν τρόπο δικής μας τελείωσης. Προσπαθούμε να αγγίξουμε πιο σημαντικές δημιουργίες του ανθρώπινου πνεύματος και μας ωθεί, ως καλλιτέχνες, να πλησιάζουμε το τέλειο, το θείο. Ετσι παραμένει και η διαχρονικότητα ενός έργου. Ο Μότσαρτ έλεγε για τα κοντσέρτα του: “Οσοι ξέρουν, θα αντλήσουν πολύ μεγάλη ευχαρίστηση αναλύοντας το έργο. Οσοι δεν ξέρουν, θα το κατευχαριστηθούν εξίσου”. Επίσης το μεγαλείο των σπουδαίων έργων είναι πως όσες φορές και να τα μελετήσεις, πάντα θ’ ανακαλύπτεις καινούργια στοιχεία. Πιστεύω ότι όσο ζω και είμαι ικανός να διευθύνω ορχήστρες, θα συνεχίσει αυτή η διαλεκτική σχέση με τα έργα».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

«Λιγότερο επιθετικά»

Συνδέεται ο τρόπος που ζει ένας καλλιτέχνης με το πώς επιλέγει να προσεγγίσει και να παρουσιάσει μια δημιουργία; «Ερμηνεύουμε αυτό που είμαστε. Και κάθε φορά δεν είμαστε ποτέ ίδιοι. Αρα, μας ορίζει η καθημερινότητά μας, ο τρόπος που πλησιάζουμε ένα έργο. Σήμερα, κάτι που δεν συνέβαινε παλαιότερα, τείνω να παίρνω πιο πολύ χρόνο σε σχέση με τη μουσική. Δεν με ενδιαφέρει τόσο πολύ η έξαψη ή ο ενθουσιασμός, όσο το να μεταφέρω στον ακροατή όσο περισσότερες λεπτομέρειες και επίπεδα γίνεται. Οσο περνάει ο καιρός, αντιλαμβάνομαι πρόσθετες διαστάσεις – στη μουσική, στη σκηνοθεσία, στη μετάφραση, με ό,τι τέλος πάντων καταπιάνομαι.

Πλησιάζω το έργο λιγότερο επιθετικά σε σχέση με το παρελθόν, που ενδεχομένως με ενδιέφερε περισσότερο η εντύπωση. Φυσικά δεν εννοώ ότι η ερμηνεία ενός νέου είναι λιγότερο βαθιά από αυτή ενός μεγαλύτερου.

Υπάρχουν νέοι που διαθέτουν εκπληκτική ωριμότητα, σε σημείο που κάποιες φορές τούς οδηγεί σε τέλμα. Στη δική μου περίπτωση, νομίζω ότι πέρασα αυτά τα στάδια ομαλά. Χάρηκα πολύ αυτό το ταξίδι της σταδιακής εξέλιξης, που θέλω να πιστεύω ότι συνεχίζεται και θα συνεχίζεται».

Τονίζει ότι το κοινό στο οποίο απευθύνεται δεν συνδέεται με τις επιλογές στον τρόπο που αποφασίζει να ερμηνεύσει ένα έργο. Ωστόσο, επιμένει πως είναι μεγάλη η επίδραση του κόσμου που βρίσκεται στην πλατεία κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας, όσο και αν αυτό αμφισβητείται ή δεν γίνεται κατανοητό. «Η ενέργεια και ο τρόπος με τον οποίο οι ακροατές – θεατές παρακολουθούν είναι άκρως μεταδοτικά και ο καλλιτέχνης το αντιλαμβάνεται αυτό.

Κάποιες στιγμές είναι σαν να εισπνέεις οξυγόνο και άλλες καπνό. Το κοινό δεν είναι στρατιωτάκια. Φέρει ο καθένας την ενέργειά του. Η συναστρία του ποιος είναι από κάτω ορίζει την πορεία μιας συναυλίας».

Τη δική του πορεία, από τα πρώτα βήματά του, την όρισε το ερώτημα: «”Μπορώ να γίνω μουσικός;”. Ηξερα πως η μουσική ήταν αυτό που αγαπούσα και το μόνο πράγμα που με έκανε ευτυχισμένο. Εκ των υστέρων διαπιστώνω ότι και άλλα πράγματα θα μπορούσαν να με κάνουν ευτυχισμένο, απλώς δεν τα ήξερα τότε. Η μουσική απαιτεί την αφοσίωσή σου, ιδιαίτερα όταν είσαι νέος, πολλώ δε μάλλον όταν είσαι σπουδαστής. Ξέρεις ότι το αγαπάς, αλλά δεν ξέρεις αν μπορείς να το κάνεις».

Εξηγεί ότι πρόκειται για ένα ερώτημα που απαντήθηκε ύστερα από πολλά χρόνια και συμπληρώνει: «Οι καλλιτέχνες “χτυπάμε” τον εαυτό μας πολύ άσχημα. Εχουμε την τάση να παλεύουμε με εμάς, με τις δυνατότητές μας και τείνουμε να θαυμάζουμε σε όλους τους άλλους ό,τι εμείς δεν έχουμε. Αυτό είναι καλό γιατί μας κινητοποιεί. Ωστόσο, παραβλέπουμε εκείνα που έχουμε, τα οποία θεωρούμε δεδομένα.

Δεν είμαι σε θέση να διακρίνω κανένα προσόν μου, αλλά ούτε τι μου λείπει. Ακούω κάτι για παράδειγμα και λέω “τι ωραίο που είναι! Αραγε θα μπορώ να το κάνω εγώ έτσι;”. Κάποιος μπορεί να μου πει “εσύ το κάνεις καλύτερα”. Σημασία όμως έχει ότι για μένα λειτούργησε ως έμπνευση».

Η πρώτη επαφή

Αυτή η συνειδητοποίηση της έμπνευσης και της ανάγκης να δημιουργεί τον οδήγησε πίσω στις πρώτες του αναμνήσεις. «Μεγάλωσα στον Χολαργό. Οι γονείς μου δεν ασχολούνταν καθόλου με τη μουσική. Ο πατέρας μου ήταν τραπεζικός και η μητέρα μου ήταν στο σπίτι.

Η επιθυμία για τη μουσική γεννήθηκε μέσα μου γιατί παρακολουθούσα τηλεόραση τον Κλάουντιο Αράου (σ.σ.: ο σπουδαίος χιλιανός πιανίστας, 1903-1991) να παίζει στην ΕΡΤ κάθε εβδομάδα και έλεγα “πω πω, τι ωραίο πράγμα είναι αυτό!”. Κάποια στιγμή ζήτησα να μάθω πιάνο».

Και μπορεί να μην είχαν άμεση σχέση με τη μουσική οι γονείς του, η μητέρα του όμως, όπως λέει, αγαπούσε τη λυρική σκηνή και το θέατρο. «Μικρό παιδί, 8, 9 ή 10 ετών, ξεχώριζα τις παραστάσεις που ήθελα να παρακολουθήσω. Δεν ήξερα ακριβώς τι ήταν αυτό που με τραβούσε, αλλά ένιωθα μια έλξη. Οταν πήγαινα στην όπερα, η μουσική με μάγευε – τα μπλε βελούδα της Λυρικής, η μυρωδιά των Ολυμπίων, τα όργανα που κούρδιζαν.

Ηταν μια στιγμή που θυμάμαι σαν χθες. Ξαφνικά, ένιωσα ότι ήθελα να μάθω μουσική, να εξερευνήσω αυτόν τον κόσμο. Ζήτησα να μου αγοράζουν δίσκους – “Καβαλερία Ρουστικάνα”, “Παλιάτσοι”, ουβερτούρες του Ροσίνι ήταν οι πρώτοι. Στη συνέχεια βρέθηκε ένας δάσκαλος που αγάπησα πολύ. Θυμάμαι πώς τα χέρια του πετούσαν πάνω στο πιάνο! Ηταν το ωραιότερο που είχα ακούσει ποτέ μου. Και έτσι ξεκίνησα, με μικρά βήματα».

Ακόμα και τότε, τις πρώτες μέρες του έρωτά του για το πιάνο, δεν σταμάτησε να ακούει ροκ. Ως εφηβος οι γνώσεις του στη ροκ μουσική ήταν πολύ περισσότερες από την κλασική. Η απόφαση να αφοσιωθεί στο πιάνο πάρθηκε όταν ενηλικιώθηκε.

Είχε ήδη μπει στη Νομική Σχολή, αλλά οι γονείς του στάθηκαν δίπλα του όταν τους ανακοίνωσε: «”Με ενδιαφέρει περισσότερο το Ωδείο Αθηνών”. Με στήριξαν πλήρως, και αυτό ήταν καθοριστικό όταν πάτησα για πρώτη φορά το πόδι μου στο Λονδίνο, όπου πήγα για να συνεχίσω τις σπουδές μου.

Ενιωσα μεγάλη ανασφάλεια. Θυμάμαι τον φόβο που αισθάνθηκα όταν πήγα να παρακολουθήσω μια συναυλία όπου ένας πιανίστας – αυτή τη στιγμή δεν θυμάμαι το όνομά του – θα έπαιζε το δεύτερο κοντσέρτο του Ραχμάνινοφ.

Με έλουσε κρύος ιδρώτας. Σκέφτηκα: “Δεν είμαι γι’ αυτό. Γιατί βρίσκομαι εδώ;“. Ηταν η πρώτη μου μέρα, και η αμφιβολία με χτύπησε δυνατά. Ομως, με τον χρόνο, την υποστήριξη δασκάλων, φίλων αλλά και τη δική μου επιμονή, αντιλήφθηκα ότι η μοναξιά και η αμφιβολία είναι κομμάτια της πορείας ενός μουσικού».

Δεν συμφιλιώθηκε όμως, όπως λέει, με τη μοναξιά του πιανίστα. «Γι’ αυτό στράφηκα στη μουσική διεύθυνση. Δεν άντεχα αυτές τις ατελείωτες ώρες μοναξιάς – μελέτης. Αν για λίγο δεν μελετήσεις, κυριαρχούν οι τύψεις.

Οταν βλέπω έναν πιανίστα, σκέφτομαι όλο αυτό που περνά μέχρι να φτάσει στη σκηνή. Για κάποιους, αυτές οι πέντε ή επτά ώρες μελέτης είναι ευλογία. Για μένα ήταν πραγματικός εφιάλτης. Αφησα λοιπόν το πιάνο με μεγάλη χαρά. Τώρα το απολαμβάνω παίζοντας όσο μου επιτρέπει η διάθεσή μου και είμαι ευχαριστημένος για αυτή την επιλογή. Την ίδια χαρά νιώθω!».

Και αυτή η αίσθηση ευτυχίας επιβεβαιώνει την επιλογή του. «Τελικά, ναι, έπρεπε ν’ ασχοληθώ με την τέχνη γιατί αυτό με κάνει ευτυχισμένο. Οπως και η φύση, η σκηνοθεσία, οι φίλοι μου, το φαγητό, ειδικά όταν το μοιράζομαι!».

Η ΑΕΚ κατάφερε να επικρατήσει 96-83 του Κολοσσού στην 17η αγωνιστική της Stoiximan GBL, έπειτα από ένα δύσκολο παιχνίδι που κράτησε περίπου 35 λεπτά. Οι «κιτρινόμαυροι» ξεχώρισαν χάρη στις εξαιρετικές εμφανίσεις των Γκρεγκ Μπράουν και Νάναλι, οι οποίοι έκαναν το ελληνικό τους ντεμπούτο με την ομάδα του Σάκοτα.

Ο Μπράουν σημείωσε double-double με 15 πόντους (5/9 δίποντα, 1/1 τρίποντο) και 10 ριμπάουντ, ενώ ο Νάναλι πρόσθεσε 14 πόντους (1/3 δίποντα, 2/5 τρίποντα, 6/6 βολές), 5 ριμπάουντ και 5 ασίστ.

Το παιχνίδι ξεκίνησε με τους φιλοξενούμενους να παίρνουν προβάδισμα 20-31 στην πρώτη περίοδο, αλλά η ΑΕΚ αντέδρασε με σερί 12-0 και στη συνέχεια 13-0, παίρνοντας το προβάδισμα και κλείνοντας το πρώτο ημίχρονο στο +8 (45-37).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στο δεύτερο μέρος οι δύο ομάδες έπαιξαν πιο σφιχτά, με τον Κολοσσό να πλησιάζει στους δύο πόντους (61-59), αλλά η ΑΕΚ απάντησε με αναπάντητα καλάθια και τελικά έφτασε σε ασφαλή νίκη, φτάνοντας στο +12 με τρίποντα των Φλιώνη, Γκρέι και Νάναλι, διαμορφώνοντας το τελικό 96-83.

ΟΙ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ: Αγραφιώτης, Τζιοπάνος, Παπαϊωάννου

ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 20-31, 49-42, 71-64, 96-83

Ο Λίνκολν, βουλευτής αρχικά του κόμματος των Ουίγων (Whig party), αναδείχθηκε υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του 1860 και εξελέγη πρόεδρος των ΗΠΑ.

Η προεδρία του σημαδεύτηκε από τον Αμερικανικό Εμφύλιο (1861-1865). Αντιμέτωπος με την απόσχιση των πολιτειών του αμερικανικού Νότου, ο Λίνκολν κατόρθωσε να επαναπροσδιορίσει το νόημα του αμερικανικού εμφυλίου μετατρέποντάς τον από μια μάχη για την ένωση των πολιτειών σε έναν αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία και την ισότητα. Συνέδεσε τον Εμφύλιο με τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, λέγοντας ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι.

Με τη Διακήρυξη της Χειραφέτησης, (Emancipation Proclamation) κατήργησε τη δουλεία και μετατρέποντας τον εμφύλιο σε πόλεμο κατά της δουλείας ενίσχυσε την ηθική διάσταση της Ενωσης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Και στην περίφημη ομιλία του στο Gettysburg διακήρυξε ότι το αμερικανικό έθνος θα βιώσει «μια νέα γέννηση της ελευθερίας και μια κυβέρνηση του λαού, από τον λαό και για τον λαό». Το κόμμα του Αβραάμ Λίνκολν ταυτίστηκε με την κατάργηση της δουλείας, την ενίσχυση της ομοσπονδιακής εξουσίας, την υπεράσπιση της δημοκρατίας, και μια ηθική αντίληψη της πολιτικής που συνέδεε την πρόοδο με την ισότητα ενώπιον του νόμου.

Σήμερα, σχεδόν ενάμιση αιώνα αργότερα, το κόμμα του Λίνκολν έχει μετατραπεί στο κόμμα του Τραμπ, ένα κόμμα που ταυτίζεται με τον λαϊκισμό και την αμφισβήτηση θεσμών που κάποτε θεωρούσε ιερούς. Η πολιτική αυτή μεταμόρφωση είναι αποτέλεσμα μιας μακράς ιστορικής πορείας ιδεολογικών μετατοπίσεων, κοινωνικών συγκρούσεων και στρατηγικών επιλογών.

Οταν ιδρύθηκε το 1854, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα εξέφραζε τον βιομηχανικό Βορρά, τα ανερχόμενα μεσαία στρώματα και μια ηθική αντίθεση στη δουλεία. Υποστήριζε έναν ισχυρό ρόλο του κράτους στην οικονομία (σιδηρόδρομοι, υποδομές, και δασμοί για την προστασία της εγχώριας βιομηχανίας) και πίστευε ότι η Ενωση ήταν υπεράνω των πολιτειών. Για δεκαετίες μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, οι Ρεπουμπλικανοί παρέμειναν το κυρίαρχο κόμμα της βιομηχανικής Αμερικής. Παρά τις εσωτερικές τους αντιφάσεις, δεν ήταν ένα κόμμα «μικρού κράτους» με τη σημερινή έννοια, ούτε ένα κόμμα πολιτισμικού συντηρητισμού.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η πρώτη μεγάλη ιδεολογική μετατόπιση ήρθε τον 20ό αιώνα, ιδιαίτερα μετά το New Deal και την κεϋνσιανή οικονομική πολιτική του Φράνκλιν Ρούσβελτ. Οι Δημοκρατικοί υιοθέτησαν έναν ισχυρό κρατικό παρεμβατισμό και πολιτικές και προγράμματα που προσέλκυσαν τα εργατικά στρώματα, τις μειονότητες και τους προοδευτικούς.

Αντιδρώντας σε αυτήν την πολιτική, οι Ρεπουμπλικανοί άρχισαν να μετατρέπονται, ολοένα και περισσότερο, σε κόμμα της ελεύθερης αγοράς και της αντίθεσης στο «μεγάλο κράτος».

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 και κυρίως κατά τη δεκαετία του 1960, οι κοινωνικές μεταβολές, η ενίσχυση της ομοσπονδιακής εξουσίας, το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα (civil rights movement), και η πολιτισμική φιλελευθεροποίηση λειτούργησαν ως καταλύτες για την ανάδυση ενός αντιπάλου συντηρητικού λόγου.

Το καθοριστικό σημείο, όμως, ήταν η δεκαετία του 1960. Οταν οι Δημοκρατικοί, υπό τον Λίντον Τζόνσον, στήριξαν τα πολιτικά δικαιώματα των Αφροαμερικανών (civil rights movement), ο φυλετικά συντηρητικός Νότος άρχισε να απομακρύνεται από αυτούς.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Οι Ρεπουμπλικανοί, με τη λεγόμενη στρατηγική του Νότου (Southern Strategy), κυρίως επί Νίξον, εκμεταλλεύτηκαν αυτή τη δυσαρέσκεια, προσελκύοντας λευκούς ψηφοφόρους που ένιωθαν ότι χάνουν την κοινωνική και πολιτική τους κυριαρχία. Εδώ συντελέστηκε μια ιστορική αντιστροφή: το κόμμα που κάποτε είχε ταυτιστεί με την κατάργηση της δουλείας άρχισε να γίνεται το όχημα πολιτικής έκφρασης της λευκής συντηρητικής αντίδρασης.

Τη δεκαετία του 1980, με τον Ρόναλντ Ρίγκαν, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα συγχώνευσε τρία ρεύματα: οικονομικό νεοφιλελευθερισμό, αντικομμουνιστικό πατριωτισμό και κοινωνικό συντηρητισμό. Ευαγγελικές χριστιανικές ομάδες, που μέχρι τότε κρατούσαν απόσταση από την πολιτική, εντάχθηκαν μαζικά στο κόμμα. Αυτή η συμμαχία ήταν εκλογικά αποτελεσματική, αλλά ιδεολογικά εύθραυστη.

Οι ελίτ του κόμματος μιλούσαν τη γλώσσα της ελεύθερης αγοράς, ενώ η βάση του άρχισε να κινητοποιείται όλο και περισσότερο από κοινωνικά ζητήματα: τα θέματα των αμβλώσεων, της οπλοκατοχής, και της ταυτότητας.

Η παγκοσμιοποίηση, η αποβιομηχάνιση και η οικονομική κρίση του 2008 ανέδειξαν το χάσμα ανάμεσα στην ηγεσία και τη βάση του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Πολλοί ψηφοφόροι ένιωθαν ότι οι πολιτικές της ελεύθερης αγοράς ωφέλησαν τις ελίτ, αλλά όχι τους ίδιους. Ταυτόχρονα, δημογραφικές αλλαγές, η μετανάστευση και η ενίσχυση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων τροφοδότησαν ένα αίσθημα κοινωνικής δυσανεξίας και ανασφάλειας.

Ο Ντόναλντ Τραμπ με εθνικιστική ρητορική, επιθετικότητα απέναντι στους θεσμούς, τα ΜΜΕ και τις «ελίτ», και μια απλοϊκή αντίληψη πολιτικής ως σύγκρουση «εμείς εναντίον αυτών», εξέφρασε αυτό το αντισυστημικό ρεύμα.

Πολλές παραδοσιακές ρεπουμπλικανικές αξίες, όπως δημοσιονομική πειθαρχία, σεβασμός στους θεσμούς, ελεύθερο εμπόριο, παραμερίστηκαν μπροστά στην πολιτική και εκλογική αποτελεσματικότητα του τραμπισμού.

Η ιδεολογική μετατόπιση του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος οφείλεται σε τρεις βασικούς παράγοντες. Πρώτον, στη μακροχρόνια στρατηγική επιλογή του να επενδύσει σε πολιτισμικούς και ταυτοτικούς φόβους αντί σε συνεκτικό πολιτικό πρόγραμμα.

Δεύτερον, στη δομή του αμερικανικού πολιτικού συστήματος, όπου οι προκριματικές εκλογές ενισχύουν τους πιο φανατικούς υποψηφίους. Και τρίτον, στη διάβρωση της εμπιστοσύνης προς θεσμούς και ΜΜΕ, που έκανε τη ριζοσπαστική ρητορική όχι μόνο αποδεκτή αλλά ελκυστική.

Το κόμμα του Λίνκολν και το κόμμα του Τραμπ δεν διαφέρουν απλώς ιδεολογικά. Εκπροσωπούν διαφορετικές αντιλήψεις για τη δημοκρατία, το κράτος και την ίδια την έννοια της αμερικανικής ταυτότητας.

Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος είναι καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, διευθυντής του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής», πρώην υπουργός.

• Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών ο Νίκος Ακριτίδης, επιχειρηματίας από τον Καταχά Πιερίας, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης και υπουργός.
• Υπηρέτησε τη δημόσια ζωή και τη Δημοκρατική Παράταξη με συνέπεια, ήθος και αφοσίωση, διαδραματίζοντας ενεργό ρόλο στην οργάνωση του ΠΑΣΟΚ στην Κεντρική Μακεδονία και στη Νομαρχιακή Επιτροπή Θεσσαλονίκης από το 1974 έως το 1977.
• Διετέλεσε βουλευτής από το 1977 έως το 2000 και υπηρέτησε ως υπουργός Εμπορίου και Συγκοινωνιών, έχοντας καθαρό λόγο και ουσιαστικό ενδιαφέρον για τα προβλήματα των πολιτών.

Σε ηλικία 91 ετών έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Ακριτίδης, επιχειρηματίας από τον Καταχά Πιερίας, πολιτικός και ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με μακρά πορεία στη δημόσια ζωή ως βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης και υπουργός.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, ο Νίκος Ακριτίδης υπήρξε προσωπικότητα που υπηρέτησε με συνέπεια και ήθος τη Δημοκρατική Παράταξη, παραμένοντας αφοσιωμένος στις αξίες της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Όπως αναφέρεται στη δήλωση του κόμματος, ο Ακριτίδης ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ και συμμετείχε ενεργά στο πρώτο οργανωτικό κλιμάκιο του Κινήματος για την Κεντρική Μακεδονία. Παράλληλα, υπήρξε μέλος της τριμελούς γραμματείας της Νομαρχιακής Επιτροπής Θεσσαλονίκης την περίοδο 1974-1977.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Από το 1977 έως το 2000 εκλεγόταν βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης, ενώ διετέλεσε υπουργός Εμπορίου και Συγκοινωνιών. Στην ανακοίνωση τονίζεται ότι υπήρξε πολιτικός με καθαρό λόγο, σταθερές αξίες και ουσιαστικό ενδιαφέρον για τα προβλήματα των πολιτών.

Το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής αποχαιρετά τον Νίκο Ακριτίδη «με σεβασμό και θλίψη», εκφράζοντας ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του.

Ο Μανόλο Χιμένεθ δεν θα μπορούσε να μην είναι ικανοποιημένος από τη νίκη επί του Παναιτωλικού. Σίγουρα, όμως, δεν ήταν ικανοποιημένος από την αποτελεσματικότητα του Άρη στην αντίπαλη εστία.

«Ολοι βλέπουν τα αμυντικά λάθη αλλά εγώ θέλω να σταθώ στα επιθετικά. Είχαμε πολλές προϋποθέσεις να σκοράρουμε. Στο πρώτο μέρος, το σκορ έπρεπε να είναι στο 0-3. Πρέπει να έχουμε περισσότερο ένταση επιθετικά. Δεν χρειάζεται να ρισκάρουμε και να χάνουμε τα ματς μέσα από τα χέρια μας. Έτσι, αφήσαμε τον αντίπαλο να μείνει μέχρι τέλους στο ματς και να διεκδικήσει κάτι που δεν του άξιζε».

Είμαι ικανοποιημένος που κερδίσαμε αλλά πρέπει να το διορθώσουμε. Σήμερα δεν το πληρώσαμε, αλλά σε επόμενα ματς μπορεί να γίνει. Πρέπει να το βελτιώσουμε», δήλωσε ο Χιμένεθ στη συνέντευξη Τύπου.

Τι ακριβώς είναι η δημοσιότητα, για την οποία πολλοί θα έδιναν τη μισή τους ζωή για να την αποκτήσουν ή και θα πουλούσαν την ψυχή τους στον διάβολο;

Μα ειπώθηκε καθαρά στο Παγκόσμιο Συνέδριο Ψυχιατρικής. Οτι είναι ένα παράξενο και αδηφάγο θηρίο που από ευλογία μετατρέπεται σε κατάρα και τελικά ρουφάει τα πάντα. Κι αυτή η δημοσιότητα που δημιουργεί τη φήμη, επηρεάζει κυρίως την ψυχική υγεία. Οδηγεί στην απώλεια της κανονικότητας με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Αλλά δεν χρειαζόμαστε τους ψυχιάτρους για να κατανοήσουμε ότι αυτό το παιχνίδι της δημοσιότητας είναι πολλές φορές καταστροφικό, διαλύοντας κάθε μέτρο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ισως θα μπορούσε κάποτε να απαντήσει σ’ αυτό με το χέρι στην καρδιά ο Στέφανος Κασσελάκης! Αγνωστος στους περισσότερους, έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στην ελληνική πραγματικότητα και σε χρόνο μηδέν μπήκε σε όλα τα σπίτια! Πρωί – μεσημέρι – βράδυ «έπαιζε» παντού, αφού ο ίδιος σταματούσε παντού για να κάνει δηλώσεις επί παντός επιστητού. Μπήκε σε ένα παιχνίδι που προφανέστατα του άρεσε πολύ.

Και πέρα από τον σύντροφό του και αργότερα σύζυγό του, τον Τάιλερ ΜακΜπεθ, τον βλέπαμε στο γυμναστήριο, στις βόλτες του με το σκυλί του, τη Φάρλεϊ, στα μπαράκια που σύχναζε, στα εστιατόρια που έτρωγε, στα σπίτια του στο Κολωνάκι και στις Σπέτσες, μα παντού, ακόμα και στο γήπεδο.

Κι έπαιζε στα πρωινάδικα, στα μεσημεριανά, σε εκπομπές life style, στα δελτία ειδήσεων, παντού.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ναι, τον κυνηγούσαν οι κάμερες, αναμφισβήτητα. Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι αν δεν το επιθυμούσε κι αν δεν του άρεσε, θα φρέναρε αυτή τη φρενίτιδα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Το πράγμα ξέφυγε, φτάνοντας στο σημείο να πει δημόσια ότι θα γίνει πρωθυπουργός και μάλιστα με αυτοδυναμία!

Λίγους μήνες μετά, σαν να μπήκε σε μια μαύρη τρύπα που τον κατάπιε, κανείς δεν ασχολήθηκε μαζί του, αφού προηγουμένως τον άδειασε το κόμμα του. Κι αυτό που δημιούργησε μετά, το Κίνημα Δημοκρατίας, πέρασε εντελώς απαρατήρητο.

Για εντελώς διαφορετικούς λόγους αλλά με τον ίδιο παρονομαστή, την πολιτική και γιατί όχι την πρωθυπουργία, η Μαρία Καρυστιανού, εκούσα άκουσα μπήκε σε ένα τέτοιο παιχνίδι δημοσιότητας αφότου προανήγγειλε την κάθοδό της στις εκλογές.

Προφανώς με τους συμβουλάτορές της ξεκίνησε να τοποθετείται για διάφορα θέματα. Μετά τη σοβαρά ατυχή πρώτη φορά για το θέμα των αμβλώσεων, οδηγήθηκε σε άλλη πίστα. Τα εθνικά θέματα και δη το πλέον καυτό, τα ελληνοτουρκικά.

Πέρα από τα πομπώδη (η άσκηση των δικαιωμάτων της χώρας από το διεθνές δίκαιο είναι αδιαπραγμάτευτες και οποιαδήποτε απεμπόλησή τους είναι εθνική προδοσία), έφτασε στο σημείο να ρωτήσει τον Πρωθυπουργό ποια είναι τα θέματα συζήτησης με τον Ερντογάν ώστε οι έλληνες πολίτες να κρίνουν την ανάγκη ή μη διενέργειας της συνάντησης αυτής.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Δηλαδή σε ποια χώρα του κόσμου οι πολίτες αποφασίζουν αν ο Πρωθυπουργός της θα συναντήσει έναν ξένο ηγέτη; Εκείνοι θα κρίνουν αν πρέπει να γίνει ή όχι; Σε ποια κοινοβουλευτική δημοκρατία θα μπορούσε να γίνει;

Η δημοσιότητα που λέγαμε πριν λειτουργεί πολλές φορές αρνητικά – πάντα με βάση τα λεγόμενα του καθενός – εφόσον αυτός που την επιζητά δεν είναι απολύτως προετοιμασμένος για όσα θα πει. Κι αυτό αποτυπώθηκε δημοσκοπικά από την Interview, με το 70% των ερωτηθέντων να απαντά ότι η Μαρία Καρυστιανού είναι «λίγο ή καθόλου έτοιμη να ενεργοποιηθεί πολιτικά», ενώ μόλις το 27% θεωρεί ότι είναι «πολύ ή αρκετά έτοιμη».

Με τον αρχικό στόχο της, τη δικαίωση των τραγικών θυμάτων των Τεμπών, απέκτησε τεράστια δημοφιλία. Από τη στιγμή που άλλαξε πίστα, άλλαξαν πολλά. Κι αν δεν της το πουν οι συνεργάτες της, οφείλει να το δει η ίδια. Οτι η δημοσιότητα και τα λεγόμενα είναι δίκοπο μαχαίρι.

Με εξαιρετική εμφάνιση του Άλεκ Πίτερς, ο Ολυμπιακός διατήρησε το αήττητο σερί του στη Stoiximan GBL, επικρατώντας 94-71 του Περιστερίου Betsson στην 17η αγωνιστική. Ο Αμερικανός φόργουορντ σημείωσε 29 πόντους (4/8 τρίποντα), πρόσθεσε 3 ριμπάουντ και 2 κλεψίματα, αναλαμβάνοντας ηγετικό ρόλο απουσία του τιμωρημένου Σάσα Βεζένκοβ.

Ντεμπούτο στο ελληνικό πρωτάθλημα, μετά την EuroLeague, έκανε ο Κόρι Τζόσεφ, προσφέροντας 8 πόντους, 7 ασίστ και 3 λάθη.

Το Περιστέρι μπήκε δυνατά στο παιχνίδι και έκλεισε το πρώτο δεκάλεπτο μπροστά 24-27, με τον Ολυμπιακό όμως να ανεβάζει την άμυνά του στη συνέχεια. Με σερί 20-11 και πίεση στην αντίπαλη άμυνα, οι ερυθρόλευκοι πήγαν στα αποδυτήρια στο +6 (44-38), για να ξεφύγουν στο τρίτο δεκάλεπτο με 18 αναπάντητους πόντους, φτάνοντας στο τελικό 94-71.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Με τη νίκη αυτή, ο Ολυμπιακός παραμένει αήττητος και κορυφαίος στη βαθμολογία, συνεχίζοντας την πορεία του προς τον τίτλο.

ΟΙ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ: Πουρσανίδης, Μηλαπίδης, Βάγγαλης

ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 24-27, 44-38, 67-48, 94-71

Τουλάχιστον 32 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, σκοτώθηκαν το Σάββατο από ισραηλινά πλήγματα στη Λωρίδα της Γάζας, σύμφωνα με νεότερο απολογισμό που έδωσαν σήμερα το απόγευμα οι παλαιστινιακές αρχές, στο πιο πρόσφατο επεισόδιο βίας που δοκιμάζει μια ήδη εύθραυστη εκεχειρία, με το Κατάρ και την Αίγυπτο, μεσολαβήτριες χώρες μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς να καταδικάζουν τις «επαναλαμβανόμενες ισραηλινές παραβιάσεις» της εκεχειρίας.

Το Ισραήλ, από την πλευρά του, δήλωσε ότι πραγματοποίησε αεροπορικές επιδρομές σε απάντηση σε παραβιάσεις της εκεχειρίας.

Ενώ άνθρωποι σκοτώνονται σχεδόν καθημερινά σε βομβαρδισμούς στον παλαιστινιακό θύλακα από τότε που τέθηκε σε ισχύ η εκεχειρία τον Οκτώβριο, οι σημερινές επιδρομές ήταν ιδιαίτερα θανατηφόρες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ισραηλινά πυρά έχουν σκοτώσει περισσότερους από 509 ανθρώπους, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν άμαχοι, σύμφωνα με υγειονομικούς στη Γάζα, αφότου τέθηκε σε ισχύ, τον Οκτώβριο, εκεχειρία ανάμεσα στην Χαμάς και το Ισραήλ με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ έπειτα από δύο χρόνια πολέμου.

«Ο αριθμός των νεκρών από την αυγή έχει αυξηθεί σε 32, κυρίως παιδιά και γυναίκες», ανέφερε σε ανακοίνωσή της η Πολιτική Προστασία της Γάζας.

Αεροπορική επιδρομή έπληξε διαμέρισμα στην Πόλη της Γάζας σκοτώνοντας τρία παιδιά και δύο γυναίκες, σύμφωνα με ένα μέλος της οικογένειας και το επίσημο παλαιστινιακό πρακτορείο ειδήσεων WAFA. Άλλη αεροπορική επιδρομή έπληξε ένα αντίσκηνο στη Χαν Γιούνις, νοτιότερα, σύμφωνα με το WAFA.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

«Βρήκαμε τις τρεις μικρές ανιψιές μου στον δρόμο, λένε κατάπαυση του πυρός και τέτοια, τι έκαναν αυτά τα παιδιά, τι κάναμε εμείς;» είπε ο Σάμερ αλ-Άτμπας, συγγενής.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

«Διαμερίσματα, σκηνές, καταφύγια και ένα αστυνομικό τμήμα έγιναν στόχος», δήλωσε ο εκπρόσωπος της Χαμάς, Μαχμούντ Μπασάλ. Το ισλαμιστικό παλαιστινιακό κίνημα καταδίκασε τις επιθέσεις, μιλώντας για ένα «βάναυσο έγκλημα».

Σε ανακοίνωσή του, ο ισραηλινός στρατός τόνισε ότι οι ενέργειές του έγιναν ως αντίποινα για ένα περιστατικό χθες Παρασκευή κατά το οποίο οκτώ Παλαιστίνιοι μαχητές βγήκαν από μια σήραγγα στη Ράφα, στη νότια Γάζα, κάτι, που σύμφωνα με τον ισραηλινό στρατό, συνιστούσε παραβίαση της εκεχειρίας.

Αίγυπτος και Κατάρ, μεσολαβητές μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς, καταδίκασαν τις «επαναλαμβανόμενες παραβιάσεις» της εκεχειρίας από το Ισραήλ, καλώντας όλα τα μέρη να «επιδείξουν μέγιστη αυτοσυγκράτηση» πριν από το άνοιγμα του συνοριακού περάσματος της Ράφα μεταξύ της Λωρίδας της Γάζας και της Αιγύπτου.

Ισραήλ και Χαμάς κατηγορούν η μία την άλλη για παραβιάσεις της εκεχειρίας, παρότι η Ουάσιγκτον τις πιέζει να προχωρήσουν στις επόμενες φάσεις της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός που έχει σκοπό να τελειώσει ο πόλεμος οριστικά.

Η επόμενη φάση του σχεδίου του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ περιλαμβάνει περίπλοκα θέματα όπως ο αφοπλισμός της Χαμάς, τον οποίο απορρίπτει η ισλαμιστική οργάνωση, περαιτέρω αποχώρηση του Ισραήλ από τη Γάζα και ανάπτυξη διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης.

Τέλος, η κύρια είσοδος στη Γάζα, το συνοριακό πέρασμα της Ράφα με την Αίγυπτο που ήταν εν πολλοίς κλειστό στη διάρκεια του πολέμου, αναμένεται να ξανανοιξει την Κυριακή.

Ο ΟΦΗ πανηγύρισε σημαντική νίκη στο Περιστέρι, επικρατώντας 2-1 του Ατρομήτου για την 19η αγωνιστική της Stoiximan Super League. Ο Ταξιάρχης Φούντας ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής για τους Κρητικούς, σκοράροντας και τα δύο γκολ της ομάδας του, ενώ με αυτό το τρίποντο ο ΟΦΗ ανέβηκε στην 8η θέση της βαθμολογίας.

Το πρώτο γκολ ήρθε στο 15ο λεπτό, όταν ο Φούντας εκμεταλλεύτηκε την πάσα του Γκονθάλεθ και άνοιξε το σκορ για τους φιλοξενούμενους. Ο Ατρόμητος απάντησε γρήγορα με γκολ του Μουτουσαμί, που κόντραρε στον Γκονθάλεθ, ισοφαρίζοντας σε 1-1. Στο δεύτερο μέρος, ο ΟΦΗ πήρε ξανά το προβάδισμα με κεφαλιά του Φούντα στο 49′, μετά από απόκρουση του Αποστολάκη, και κράτησε το υπέρ του σκορ μέχρι το φινάλε.

Μετά από αυτή τη νίκη, ο ΟΦΗ προετοιμάζεται για τον πρώτο ημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας Betsson με τον Λεβαδειακό στο Παγκρήτιο στις 4 Φεβρουαρίου, ενώ η επόμενη αγωνιστική τους βρίσκει αντίπαλο την Κυριακή στο πρωτάθλημα ξανά με τους Βοιωτούς.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ: Χουτεσιώτης, Ούρονεν, Μανσούρ, Σταυρόπουλος, Μουντές, Τσιγγάρας, Μουτουσάμι, Τσούμπερ, Μπακού, Γιουμπιτάνα, Τσαντίλας

ΟΦΗ: Χριστογεώργος, Πούγγουρας, Λαμπρόπουλος, Κωστούλας, Χατζηθεοδωρίδης, Ανδρούτσος, Αποστολάκης, Γκονθάλεθ, Φούντας, Νους, Ισέκα

Εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας, ζουν καθημερινά με πόνο και δυσκαμψία στα γόνατα, μια κατάσταση που συχνά αποδίδεται στα λεγόμενα «γερασμένα γόνατα». Στην ιατρική ορολογία, το πρόβλημα αυτό είναι γνωστό ως οστεοαρθρίτιδα ή εκφυλιστική αρθρίτιδα.

Με τον όρο αυτό περιγράφεται η φθορά του χόνδρου που καλύπτει τις αρθρικές επιφάνειες. Καθώς ο χόνδρος σταδιακά λεπταίνει και καταστρέφεται, τα οστά έρχονται σε άμεση επαφή μεταξύ τους, προκαλώντας πόνο σε κάθε κίνηση.

Ο οργανισμός, προσπαθώντας να αντισταθμίσει τη βλάβη, δημιουργεί επιπλέον οστικό ιστό, γεγονός που περιορίζει ακόμη περισσότερο την κινητικότητα της άρθρωσης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει οριστική θεραπεία για την οστεοαρθρίτιδα. Η αντιμετώπιση επικεντρώνεται κυρίως στην ανακούφιση του πόνου με αναλγητικά, στη βελτίωση της κινητικότητας μέσω φυσιοθεραπείας και, στις προχωρημένες περιπτώσεις, στη χειρουργική αντικατάσταση της άρθρωσης.

Ωστόσο, μια νέα επιστημονική ανακάλυψη από ερευνητές του Πανεπιστημίου Στάνφορντ δημιουργεί βάσιμες ελπίδες για μια διαφορετική προσέγγιση στο πρόβλημα. Οι επιστήμονες εντόπισαν έναν βασικό «ένοχο» πίσω από τη φθορά των αρθρώσεων: το ένζυμο 15-υδροξυπροσταγλανδίνη αφυδρογονάση.

Οπως διαπιστώθηκε, τα επίπεδα του συγκεκριμένου ενζύμου αυξάνονται με την ηλικία ή ύστερα από τραυματισμούς και οδηγούν στη διάσπαση των προσταγλανδινών – ουσιών απαραίτητων για τη διατήρηση της υγείας και της αναγέννησης του χόνδρου. Η απώλεια αυτών των προσταγλανδινών επιταχύνει τον εκφυλισμό των αρθρικών επιφανειών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η μελέτη, η οποία πραγματοποιήθηκε σε πειραματόζωα καθώς και σε δείγματα ανθρώπινου ιστού, έδειξε ότι η χρήση ενός αναστολέα του ενζύμου 15- αφυδρογονάσης της  υδροξυπροσταγλανδίνης 15-PGDH μπορεί να επιβραδύνει ή ακόμη και να αναστρέψει τη φθορά του χόνδρου. Με την αναστολή της δράσης του ενζύμου, τα κύτταρα του χόνδρου σταμάτησαν να εκφυλίζονται και άρχισαν εκ νέου να συνθέτουν χόνδρινο ιστό.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της έρευνας είναι ότι η αναγέννηση αυτή δεν βασίστηκε στη χρήση βλαστοκυττάρων, αλλά στον «επαναπρογραμματισμό» των ήδη υπαρχόντων κυττάρων της άρθρωσης. Τα κύτταρα αυτά φαίνεται να επανήλθαν σε μια πιο νεανική και παραγωγική κατάσταση, ικανή να υποστηρίξει την ανάπλαση του χόνδρου.

Παρότι οι έρευνες βρίσκονται ακόμη σε πρώιμο στάδιο και απαιτούνται κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους, οι επιστήμονες εμφανίζονται συγκρατημένα αισιόδοξοι. Αν τα αποτελέσματα επιβεβαιωθούν, η αναστολή της αφυδρογονάσης της 15-υδροξυπροσταγλανδίνης θα μπορούσε να αποτελέσει έναν νέο στόχο της αναγεννητικής ιατρικής, μετατρέποντας την οστεοαρθρίτιδα από μια μη αναστρέψιμη φθορά σε μια δυνητικά θεραπεύσιμη πάθηση.

Ο Χαράλαμπος Μ. Μουτσόπουλος είναι ιατρός-ακαδημαϊκός

• Η ΑΑΔΕ θα έχει άμεση και ζωντανή σύνδεση με τους τραπεζικούς λογαριασμούς φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων για αυτόματους φορολογικούς ελέγχους.
• Το νέο σχέδιο διασύνδεσης με το χρηματοπιστωτικό σύστημα αναμένεται να εφαρμοστεί το 2026 και θα επιτρέπει την παρακολούθηση καταθέσεων, κινήσεων, μεταφορών, πληρωμών, καρτών και αναλήψεων μετρητών.
• Οι έλεγχοι θα βασίζονται στην αντιπαραβολή των τραπεζικών στοιχείων με τα δηλωθέντα εισοδήματα και τον τζίρο των επιχειρήσεων.
• Η διασύνδεση θα είναι μόνιμη και σε πραγματικό χρόνο, για τη βελτιστοποίηση της συλλογής, επεξεργασίας και αξιοποίησης των τραπεζικών δεδομένων από την εφορία.

Άμεση πρόσβαση στους τραπεζικούς λογαριασμούς πολιτών και επιχειρήσεων πρόκειται να αποκτήσει η ΑΑΔΕ, με στόχο τον πλήρη και αυτοματοποιημένο έλεγχο των οικονομικών συναλλαγών. Η νέα διασύνδεση θα επιτρέπει στην Εφορία να παρακολουθεί σε πραγματικό χρόνο καταθέσεις, αναλήψεις, μεταφορές, πληρωμές και κινήσεις καρτών.

Το σχέδιο, που αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή μέσα στο 2026, προβλέπει ότι οι τραπεζικοί λογαριασμοί θα αποτελούν τον βασικό μηχανισμό ελέγχου για τη διασταύρωση εισοδημάτων και τζίρου. Μέσω της αποστολής εμβασμάτων και της ανάλυσης των κινήσεων, θα διαπιστώνεται εάν τα ποσά που εμφανίζονται συνάδουν με τα δηλωθέντα στοιχεία.

Η ηλεκτρονική διασύνδεση με το χρηματοπιστωτικό σύστημα θα είναι μόνιμη, παρέχοντας στην ΑΑΔΕ τη δυνατότητα να συλλέγει και να αξιοποιεί δεδομένα τραπεζικών λογαριασμών, προπληρωμένων και πιστωτικών καρτών. Με αυτόν τον τρόπο οι έλεγχοι θα πραγματοποιούνται συνεχώς και χωρίς καθυστερήσεις.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Μόνιμη άρση του τραπεζικού απορρήτου

Η νέα διαδικασία συνεπάγεται ουσιαστικά μόνιμη άρση του τραπεζικού απορρήτου και παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο όλων των χρηματικών κινήσεων. Στο πεδίο αυτό περιλαμβάνονται οι καταθέσεις, οι αναλήψεις, οι μεταφορές ποσών μεταξύ λογαριασμών, καθώς και οι πληρωμές προς φυσικά ή νομικά πρόσωπα μέσω τραπεζών.

Επιπλέον, θα παρακολουθούνται οι πληρωμές που πραγματοποιούνται με προπληρωμένες και πιστωτικές κάρτες, καθώς και οι εξοφλήσεις υπολοίπων αυτών των καρτών. Η ΑΑΔΕ θα έχει έτσι πλήρη εικόνα για κάθε είδους συναλλαγή που σχετίζεται με τραπεζικά μέσα.

Οι έλεγχοι που διενεργούνται σήμερα

Ήδη, χιλιάδες φορολογούμενοι υποβάλλονται σε ηλεκτρονικές διασταυρώσεις, καθώς η ΑΑΔΕ εξετάζει συναλλαγές υψηλής αξίας που πραγματοποιήθηκαν την προηγούμενη χρονιά. Στο επίκεντρο βρίσκονται κυρίως ελεύθεροι επαγγελματίες, επιχειρήσεις και λοιπές κατηγορίες φυσικών προσώπων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Οι τράπεζες και τα λοιπά πιστωτικά ιδρύματα υποχρεούνται έως το τέλος Φεβρουαρίου κάθε έτους να διαβιβάζουν ηλεκτρονικά στην ΑΑΔΕ όλα τα στοιχεία για μεγάλου ύψους καταθέσεις, αναλήψεις και επενδύσεις σε κινητές αξίες όπως μετοχές, ομόλογα και αμοιβαία κεφάλαια.

Παράλληλα, μέχρι τις 30 Απριλίου 2025 θα πρέπει να αποστείλουν δεδομένα που αφορούν εμβάσματα, επιταγές, εισπράξεις μέσω καρτών και άλλες συναλλαγές σημαντικής αξίας, ιδιαίτερα για επαγγελματίες και νομικά πρόσωπα.

Διασταυρώσεις και δικαιολογητικά

Αν από τις διασταυρώσεις εντοπιστούν ποσά που δεν καλύπτονται από τα δηλωθέντα εισοδήματα, οι φορολογούμενοι θα κληθούν να τα δικαιολογήσουν. Θα πρέπει να προσκομίσουν αποδεικτικά που να τεκμηριώνουν τη νόμιμη προέλευση των χρημάτων, διαφορετικά θα επιβάλλονται οι προβλεπόμενες φορολογικές κυρώσεις.

Μια χαρά τα περνάγαμε τότε που ήμασταν απλώς γελοίοι, μέχρι την παραπάνω εβδομάδα δηλαδή. Εφτασαν δυο ταπεινές, στη σύνθεσή τους, συμφορές για να μας μαυρίσουν από την κορυφή ως τα νύχια. Οι εργάτριες στα μπισκότα και οι εκδρομείς του ΠΑΟΚ έχουν σαφές ταξικό πρόσημο κι ακόμα σαφέστερο πρόσημο φύλου.

Δεν μπορεί να λογαριάζεσαι για μεσαία τάξη όταν δουλεύεις νυχτερινή βάρδια ώστε να ‘χεις τη μέρα για τα παιδιά συν έναν μισθό να μπαίνει στο σπίτι σου, ούτε και τουρίστας τύπου «Εχω πάει» αν κόβεις δρόμο μέσα από τις καρμανιόλες της Ρουμανίας για να φτάσεις στη Λυών να δεις την ομάδα σου.

Απλούστατα παίρνεις εκείνο που σου διατίθεται, κι αυτό εξηγεί πολλά. Δεν τα διορθώνει βέβαια, κι ούτε πρόκειται, πάλι καλά που αυτές οι δύο νέες συμφορές δεν έχουν – μέχρι στιγμής – ιδεολογικό σπόνσορα να καβαλήσει πάνω τους για να κάνει δουλειά του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Μην ανησυχείτε, δεν περιγράφω άλλο. Μόνον τα δελτία ειδήσεων συνεχίζουν την περιγραφή προβάλλοντας το αποτρόπαιο στο ριπίτ, γιατί στα μέρη μας, χύμα κι όχι αλλιώς πουλιέται η φρίκη. Δεν μπορεί να λογαριάζεσαι για ενημερωμένος πολίτης αν αγόγγυστα παίρνεις ό,τι σου διατίθεται.

Ούτε εσύ το ξέρεις, αλλά ούτε κι εγώ. Ξέρω όμως με τι χαρά (κι αλίμονο με πόση αψηφισιά) οργανώνονται οι αντροπαρέες για να δραπετεύσουν από την επαναληπτικότητα της ζωής τους σε τέτοια σαν κι αυτό το ταξίδι του χαμού. Ξέρω τι σημαίνει για μια βιομηχανική εργάτρια ένας έστω μικρός μισθός, που θα πλήρωνε το κομμωτήριό της, ένα τόσο δα μικρό πραγματάκι για το σπίτι της, ρε φίλε. Είναι η ανεξαρτησία της, η περηφάνια της, η δύναμη και η αξιοπρέπειά της.

Λίγες μόνον μέρες πριν συμβεί το κακό στη «Βιολάντα», παρατηρούσα πώς πλήθαιναν οι τηλεοπτικές διαφημίσεις αυτής της άγνωστης σε μένα εταιρείας και χαιρόμουνα μόνη μου. Οτι, και καλά, υπάρχουν επενδυτές που βάζουν τα χρήματά τους σε τέτοιο ρίσκο.

Οτι, για δες, οι ελληνικές εταιρείες παραγωγής ζαχαρωδών προϊόντων άντεξαν την κρίση και προχωράνε! Οτι δουλειές ανοίγουνε, ότι περιοχές ξαναζωντανεύουν, ότι ξανασφυρίζει η φάμπρικα, ότι, ότι, ότι.

Η τεχνολογία δημιουργεί νέες πολεμικές δυνατότητες, που δεν αναχαιτίζονται μόνο με παραδοσιακές στρατιωτικές ικανότητες, ενώ αναπροσαρμόζονται συνεχώς με μεγάλες ταχύτητες δηλώνει ο ναύαρχος Πιερ Βαντιέ, ανώτατος συμμαχικός διοικητής Μετασχηματισμού (SACT) στη συνέντευξη που παραχώρησε στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» με αφορμή την έλευσή του, από την έδρα του στο Νόρφολκ των ΗΠΑ, στις Βρυξέλλες, όπου συμμετείχε στη συνεδρίαση αρχηγών Αμυνας της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ. «Χρειαζόμαστε διαφορετικά εργαλεία για να τρέξουμε σε αυτόν τον αγώνα» τονίζει ο γάλλος ναύαρχος, ο οποίος θα επισκεφθεί τη χώρα μας στο τέλος Απριλίου.

Πώς επηρέασε η διαμάχη γύρω από τη Γροιλανδία τον τρόπο λειτουργίας του ΝΑΤΟ;

Στη δουλειά μου, που είναι να προετοιμάζω τους συμμάχους για πιθανή αντιπαράθεση με τον αντίπαλό μας, δεν άλλαξε τίποτα. Ο εχθρός είναι ο ίδιος, η δουλειά είναι η ίδια. Εργάζομαι μέρα νύχτα για να είμαι έτοιμος. Δεν υπάρχει απολύτως καμία αλλαγή. Ισως να υπάρχει μεγαλύτερη αίσθηση του επείγοντος.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Τι χρειάζεται το ΝΑΤΟ για να προστατεύσει την ασφάλεια της Αρκτικής; Χρειάζεται διαφορετικές ικανότητες;

Γεωγραφικά και στο φάσμα απειλών το ΝΑΤΟ βρίσκεται σε εγρήγορση 360 μοιρών. Δεν υπάρχει αδύναμος τομέας. Η Αρκτική δεν είναι καινούργια περιοχή. Το καινούργιο είναι ότι μεσοπρόθεσμα, μακροπρόθεσμα η κλιματική αλλαγή δημιουργεί δυνατότητες που δεν υπήρχαν πριν από μια δεκαετία.

Επιπλέον η τεχνολογία φέρνει νέα εργαλεία που επιτρέπουν δυνατότητες που δεν υπήρχαν ούτε για εμάς ούτε για τους αντιπάλους. Υπάρχει ανησυχία για την περιοχή επειδή είναι πολύπλοκη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η εμπλοκή εκεί είναι πολύ περισσότερο απαραίτητη από ό,τι ήταν πριν από δέκα χρόνια. Οσον αφορά τις ικανότητες για να παρατηρήσετε τον Βόρειο Πόλο χρειάζεστε διαφορετικές τροχιές. Οι χαμηλές δεν τον καλύπτουν. Χρειάζεται συγκεκριμένη τροχιά, που απαιτεί συγκεκριμένα μέσα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Επιπλέον χρειάζεται συγκεκριμένη ρομποτική για να λειτουργήσει σε τόσο χαμηλές θερμοκρασίες. Βρίσκονται σε εξέλιξη επενδύσεις για να εξοπλιστούμε με τα απαραίτητα εργαλεία. Από τις μεγάλες σκανδιναβικές χώρες, Δανία, Νορβηγία, Φινλανδία, Σουηδία, έρχονται τακτικά στο Νόρφολκ για να εξετάσουμε τα ζητήματα.

Τι ικανότητες διαθέτει ήδη η Ρωσία;

Πολύ καλές. Εχουν ισχυρή υποστήριξη από την Κίνα και μεγάλη γνώση στον πόλεμο στον βυθό και τον υποβρύχιο πόλεμο. Η επιτάχυνση της τεχνολογίας λειτουργεί για όλους. Γι’ αυτό δεν μπορούμε να περιμένουμε, πρέπει να επενδύσουμε τώρα.

Ακούσαμε ότι οι ΗΠΑ θέλουν να συνδυάσουν τον «Χρυσό Θόλο». Τι σημαίνει αυτό;

Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια έναν γρήγορο πολλαπλασιασμό των βαλλιστικών πυραύλων. Η βαλλιστική πίεση είναι τώρα υψηλότερη. Η περιοχή σχετίζεται με αντιβαλλιστικές προειδοποιήσεις και ίσως αναχαιτιστικά. Η εις βάθος προστασία του ΝΑΤΟ συνδέεται με την περαιτέρω δράση στην περιοχή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Η δουλειά σας περιλαμβάνει να προσαρμόσετε τη Συμμαχία σε νέες και μελλοντικές απειλές. Ποιες είναι αυτές;

Υπάρχουν οι χώρες που ενεργούν ως εχθροί. Επιπλέον η τεχνολογία που έχει διαδοθεί σε εμπορικό επίπεδο είναι εύκολο να εργαλειοποιηθεί. Ενα smartphone, ένα drone, η τεχνητή νοημοσύνη μπορούν να εργαλειοποιηθούν. Για την αντιμετώπισή τους δεν αρκούν οι παραδοσιακές ικανότητες, όπως τα μεγάλα πλοία, τα άρματα μάχης, τα αεροσκάφη.

Εργαζόμαστε για να καλύπτουμε ορισμένα κενά με νέα τεχνολογία. Εργαζόμαστε επίσης πάνω στην ανατρεπτική τεχνολογία, έχουμε εργαστήρια για τεχνολογία αιχμής. Το Quantum είναι καλό παράδειγμα. Οταν η τεχνολογία του θα σας δώσει πολύ καλό πλεονέκτημα.

Εχετε πει ότι ο χρόνος παίζει ουσιαστικό ρόλο

Στο κινητό σας τηλέφωνο ίσως έχετε τρεις ή τέσσερις ενημερώσεις τη μέρα. Χωρίς αυτές μπορεί να βρεθείτε υπό κυβερνοαπειλή. Οι νέες τεχνολογίες, που είναι επικεντρωμένες στα δεδομένα, στο λογισμικό κινούνται με ταχύτητα.

Το χρονικό πλαίσιο, που τα τελευταία 30 χρόνια καλύπταμε τις στρατιωτικές ανάγκες, ήταν περίπου 10 χρόνια. Στην Ουκρανία οι επικαιροποιήσεις των drones γίνονται εν μία νυχτί. Το συμβατικό σύστημα, η διαδικασία, η οικονομική λογοδοσία δεν είναι κατάλληλα για τέτοια ταχύτητα.

Προσπαθούμε να καταλάβουν οι κυβερνήσεις ότι χρειαζόμαστε διαφορετικά εργαλεία για να τρέξουμε σε αυτόν τον αγώνα.

Η φύση του πολέμου αλλάζει. Σε τι είδους πόλεμο οδεύουμε;

Εξαρτάται με ποιον και για τι πολεμάς. Στο ΝΑΤΟ έχουμε μια στρατηγική, κάνουμε σχέδια και στη συνέχεια εργαζόμαστε για την υλοποίησή τους με την καλύτερη τεχνολογία του σήμερα και του αύριο.

Οι εξελίξεις αλλάζουν ενεργητικά τον τρόπο που σχεδιάζουμε, κατανοούμε, διοικούμε. Η ρομποτική αλλάζει τον κίνδυνο επειδή μπορούμε να στέλνουμε ρομπότ, οπότε είναι λιγότερο ή διαφορετικά απαιτητικό για το ανθρώπινο δυναμικό. Επιπλέον η πληροφορική και η τεχνητή νοημοσύνη κάνουν τη διαδικασία λήψης αποφάσεων πολύ γρήγορη.

Οταν είχαμε την εισβολή των drones στην Πολωνία, στείλαμε F16 για να τα καταρρίψουν. Θα ξαναδούμε κάτι τέτοιο;

Εργαζόμαστε σκληρά πάνω σε ένα πολυεπίπεδο αμυντικό σύστημα. Εχουμε διαφορετικά εργαλεία για να αντιμετωπίσουμε τις απειλές, μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα, πολυβόλα στο έδαφος, contour drones και drones. Θα έχουμε ένα μείγμα λύσεων και έτσι δεν θα έχουμε μόνο ένα μαχητικό εναντίον των drones. Η ταχύτητα προσαρμογής της απειλής πρέπει να μας βρίσκει πάντα επικαιροποιημένους.

Η πρόθεση των ΗΠΑ να αποσύρουν δυνάμεις από την Ευρώπη θα επηρεάσει την ανάπτυξη ικανοτήτων;

Η δουλειά είναι η ίδια. Ο εχθρός είναι ο ίδιος. Το ερώτημα για τους Ευρωπαίους είναι η ταχύτητα με την οποία θα ανταποκριθούν. Είναι θέμα ετών και όχι δεκαετίας. Οι ΗΠΑ έχουν απόλυτο δίκιο ότι το Αρθρο 5 υπάρχει, επειδή υπάρχει το Αρθρο 3, το οποίο λέει ότι κάθε έθνος πρέπει να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει μια σύνθετη κατάσταση.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα τεράστιο πρόγραμμα στρατιωτικού εκσυγχρονισμού, που περιλαμβάνει την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Πόσο σημαντική είναι η προσπάθεια;

Στη δική μου θέση εξετάζω πώς οι ελληνικές δυνάμεις εκπληρώνουν τις δεσμεύσεις τους στο πλαίσιο της  Διαδικασίας Αμυντικού Σχεδιασμού του ΝΑΤΟ (NDPP). Το NDPP δεν είναι η ουσία της άμυνας κάθε χώρας. Είναι η δέσμευσή της να εκπληρώσει τα σχέδια του ΝΑΤΟ.

Δίνεται μεγάλη προσοχή στην Ανατολική Πτέρυγα και τώρα στην Αρκτική. Θα παραμελήσει το ΝΑΤΟ τον Νότο;

Το ΝΑΤΟ έχει πλήρη επίγνωση της ανάγκης του οράματος των 360 μοιρών. Κάθε χώρα πρέπει να αισθάνεται ασφαλής με τα δικά της προβλήματα στη στρατηγική του ΝΑΤΟ. Γι’ αυτό υπάρχουν δύο παράγοντες στη στρατηγική του.

Η μακροπρόθεσμη απειλή από τη Ρωσία και η καταπολέμηση των τρομοκρατικών ομάδων, οι οποίες εξακολουθούν να είναι ενεργές. Βλέπουμε τι συμβαίνει στη Μέση Ανατολή. Η τεχνολογία που λειτουργεί για το κέντρο της Ευρώπης ή για τον Βορρά θα λειτουργήσει και για τον Νότο.

Σαρωτικοί έλεγχοι, αλκοτέστ σε κομβικά σημεία και αυξημένη παρουσία της Τροχαίας στους δρόμους, «βροχή» τα πρόστιμα και οι αφαιρέσεις άδειας οδήγησης – ενώ στο τελικό στάδιο βρίσκεται και το σχέδιο που βασίζεται στις «έξυπνες κάμερες» στους δρόμους, οι οποίες λειτουργούν με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.

Το τελευταίο διάστημα, είναι γεγονός ότι η εικόνα της οδικής αστυνόμευσης έχει αλλάξει αισθητά, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα προς τους οδηγούς ότι η ανοχή σε επικίνδυνες συμπεριφορές τελειώνει.

Κάτι που απέκτησε και θεσμικό υπόβαθρο, καθώς από τον Σεπτέμβριο έχει τεθεί σε εφαρμογή ο αναθεωρημένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας με αυστηρότερες κυρώσεις για παραβάσεις υψηλού κινδύνου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η φιλοσοφία του συνοψίζεται σε μία κεντρική επιλογή: τέλος στη λογική της ατιμωρησίας. Η πολιτική στόχευση είναι σαφής: λιγότερη ανοχή, περισσότερη συνέπεια και πραγματικό κόστος για τους παραβάτες.

Η πιο ουσιαστική αλλαγή του νέου πλαισίου είναι η εισαγωγή της έννοιας της υποτροπής. Για πρώτη φορά οι επαναλαμβανόμενες παραβάσεις δεν αντιμετωπίζονται αποσπασματικά, αλλά αθροίζονται. Κάθε νέα παράβαση αυξάνει το ύψος του προστίμου και τη διάρκεια των διοικητικών κυρώσεων, ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις ανοίγει και ο δρόμος για ποινική δίωξη. Το σύστημα γίνεται βαθμιδωτό και προβλέψιμο: ο οδηγός γνωρίζει εκ των προτέρων ότι η επανάληψη μιας επικίνδυνης συμπεριφοράς θα έχει δυσανάλογα βαρύτερες συνέπειες. Η αυστηρότητα δεν παρουσιάζεται ως τιμωρία, αλλά ως εργαλείο πρόληψης.

Πρόστιμα – φωτιάgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Τα πρόστιμα φτάνουν πλέον έως και τα 4.000 ευρώ, η αφαίρεση άδειας οδήγησης μπορεί να αγγίξει ακόμη και τα 10 έτη σε περιπτώσεις υποτροπής, ενώ προβλέπεται ακόμη και ποινή φυλάκισης. Στο επίκεντρο βρίσκονται η χρήση κινητού τηλεφώνου, η μη χρήση ζώνης ή κράνους, η υπερβολική ταχύτητα, η παραβίαση φωτεινών σηματοδοτών και κυρίως η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στους ελέγχους αλκοόλ, με νέα μέσα ανίχνευσης, υποχρεωτική ακινητοποίηση οχημάτων και σαφή ποινικοποίηση των βαριών περιπτώσεων. Αντίστοιχα, η υπέρβαση ταχύτητας, ειδικά όταν ξεπερνά κατά πολύ τα επιτρεπόμενα όρια ή συνδέεται με αυτοσχέδιες «κόντρες», αντιμετωπίζεται πλέον με αυστηρές διοικητικές και ποινικές κυρώσεις.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ο νέος ΚΟΚ επιχειρεί επίσης να βάλει τάξη στο πεδίο των αστικών μετακινήσεων. Στόχος είναι η μείωση των τροχαίων ατυχημάτων και η προστασία των πιο ευάλωτων χρηστών του δρόμου, όπως πεζοί, ποδηλάτες και οδηγοί ελαφρών ηλεκτρικών οχημάτων. Η παράνομη στάση και στάθμευση που παρεμποδίζει τη δημόσια συγκοινωνία αντιμετωπίζεται πλέον ως αυτοτελής παράβαση, ενώ το παρκάρισμα σε θέσεις ΑμεΑ συνοδεύεται από αυστηρές κυρώσεις και άμεση απομάκρυνση οχήματος.

Παράλληλα, προετοιμάζεται το έδαφος για τη μείωση των ορίων ταχύτητας εντός των πόλεων από το 2026, με την καθιέρωση του ορίου των 30 χιλιομέτρων την ώρα σε κατοικημένες περιοχές. Οι εξαιρέσεις θα είναι συγκεκριμένες: σε μονόδρομους με τουλάχιστον δύο λωρίδες, σε δρόμους διπλής κατεύθυνσης με δύο λωρίδες ανά ρεύμα ή με διαχωριστική νησίδα, το όριο διατηρείται στα 50 χλμ./ώρα, εφόσον δεν υπάρχει ειδική σήμανση που να ορίζει διαφορετικά.

Οι οδηγοί είναι αναγκασμένοι να μελετήσουν καλά και να «χωνέψουν» τα νέα δεδομένα, εγκαταλείποντας (κακές) συνήθειες δεκαετιών. Διαφορετικά, το κόστος θα είναι βαρύ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Πώς θα επιστρέψω σπίτι χωρίς συγκοινωνίες;

Οι εντατικοί έλεγχοι και ο αυστηρότερος ΚΟΚ συνθέτουν, λοιπόν, μια νέα πραγματικότητα στους δρόμους. Ειδικά δε τα αλκοτέστ παρουσιάζονται ως η απάντηση στο πρόβλημα της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ. Ταυτόχρονα, όμως, η πολιτεία αποφεύγει να απαντήσει στο προφανές ερώτημα: πώς επιστρέφει στο σπίτι του έπειτα από κάποια έξοδο όποιος επιλέγει να μην οδηγήσει; Πώς θα διασκεδάσει και θα πιει ένα ποτηράκι παραπάνω παραμένοντας ταυτόχρονα ασφαλής και νομοταγής, όταν στις περισσότερες πόλεις οι νυχτερινές συγκοινωνίες παραμένουν αποσπασματικές, αραιές ή ανύπαρκτες, μετατρέποντας τη «μη οδήγηση» σε προσωπικό ρίσκο ή σε σαφώς ακριβότερη λύση (ταξί κ.λπ.);

Πρακτικά, όταν η δημόσια μετακίνηση τελειώνει νωρίς, οι αυστηρές ποινές μοιάζουν περισσότερο με μέτρο καταστολής παρά με ολοκληρωμένη πολιτική πρόληψης. Η οδική ασφάλεια δεν εξαντλείται στα μπλόκα και στα πρόστιμα· απαιτεί πόλεις που δίνουν ρεαλιστικές επιλογές μετακίνησης, αντί να τιμωρούν εκ των υστέρων συμπεριφορές που οι ίδιες, εμμέσως, καθιστούν αναπόφευκτες.

Οπως σημειώνει μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο συγκοινωνιολόγος Δημήτρης Κατσώχης, «κρίσιμο στοιχείο αποτελεί η προσφορά και ποιότητα μετακίνησης τη νύχτα». Οπως χαρακτηριστικά τονίζει, παρά τα βήματα που έχουν γίνει από την πλευρά της πολιτείας (24ωρη κυκλοφορία των γραμμών 2 και 3 του μετρό το Σάββατο, όπως και των γραμμών Τ6 και Τ7 του τραμ, συν επιλεγμένες λεωφορειακές γραμμές), «τα νυχτερινά δρομολόγια των μέσων μαζικής μεταφοράς στην ευαίσθητη ζώνη 21.00-06.00 δεν φαίνονται αρκετά ώστε να εκτραπεί σημαντικός αριθμός χρηστών ιδιωτικών μέσων. Με τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο (γραμμή 1) να αναδεικνύεται στον πιο σοβαρό “ασθενή”».

Το σύστημα «στα όριά του»

Ο ίδιος προσθέτει: «Στοίχημα αποτελεί η μέγιστη αναβάθμιση και επέκταση του δικτύου των μέσων σταθερής τροχιάς, σε συνδυασμό με τη διαμόρφωση δικτύου ποδηλατοδρόμων – συν μερικό ανασχεδιασμό του συστήματος για συνέργειες. Οι επεκτάσεις των τελευταίων 5-10 ετών στις υφιστάμενες γραμμές μετρό με νέους σταθμούς ήταν εξαιρετικά σημαντικές, υλοποιήθηκαν ωστόσο δίχως προμήθεια πρόσθετων συρμών, με αποτέλεσμα (δεδομένων και των αναγκών συντήρησης) να έρθει το σύστημα “στα όριά του”».

Τα προβλήματα, βεβαίως, δεν εξαντλούνται σε αυτό το επίπεδο. Η κακή ποιότητα πολλών αστικών δρόμων, τα φανάρια που δεν λειτουργούν, ο ελλιπής φωτισμός, η άθλια κατάσταση της πλειονότητας των πεζοδρομίων και μια σειρά από άλλα δεδομένα που συνθέτουν την καθημερινή εικόνα της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και πολλών πόλεων αποτελούν τροχοπέδη για την προσαρμογή στο πλαίσιο που θέτει ο νέος ΚΟΚ. Παρότι στο ζήτημα της ασφάλειας και της προστασίας της ανθρώπινης ζωής δεν χωρούν «συμψηφισμοί», η αλήθεια είναι πως η πολιτεία οφείλει να κάνει πολλά για να αποδείξει το πραγματικό της ενδιαφέρον για τον πολίτη και να πείσει ότι ο στόχος της δεν είναι κατά βάση εισπρακτικός και κατασταλτικός.

Ιταλικός «εμφύλιος» για τα 30 χιλιόμετρα την ώρα

Η Μπολόνια είναι μια από τις δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες πόλεις της Ευρώπης που έχουν θέσει γενικό όριο ταχύτητας στον αστικό ιστό τα 30 χιλιόμετρα την ώρα.

Στην Ιταλία ήταν, μάλιστα, η πρώτη που έκανε αυτό το βήμα,τον Ιανουάριο του 2024, ενώ τα αποτελέσματα του μέτρου – 13% μείωση των ατυχημάτων και 50% των θανάτων στη διάρκεια του πρώτου έτους από την εφαρμογή του – έκανε και άλλους δήμους να τη μιμηθούν, συμπεριλαμβανομένου αυτού της πρωτεύουσας Ρώμης. Oσο για τον δήμαρχό της, επιμένει πως αργά ή γρήγορα, το μέτρο θα ισχύσει σε ολόκληρη τη χώρα.

Αυτό, όμως, κάθε άλλο παρά δεδομένο μπορεί να θεωρηθεί, καθώς οι αντιδράσεις που έχουν προκληθεί είναι ήδη πολλές και έντονες. Δεν είναι τυχαίο ότι πρόσφατα, τοπικό δικαστήριο έκανε δεκτή την προσφυγή ενός οδηγού ταξί, ο οποίος υποστήριξε πως με το νέο όριο ταχύτητας είναι υποχρεωμένος να καθυστερεί πολύ τις «κούρσες» του, γεγονός που έχει άμεση επίπτωση στο εισόδημά του. Η ετυμηγορία αυτή, με τη σειρά της, ανάγκασε τον δήμο να προαναγγείλει αναθεώρηση του σχετικού μέτρου, χωρίς να αλλοιώνεται η ουσία του.

Αξίζει να σημειωθεί, ωστόσο, ότι η υπόθεση έχει και πολιτική διάσταση. Για του λόγου το αληθές, ο Ματέο Σαλβίνι,ηγέτης της Λίγκας του Βορρά και υπουργός Μεταφορών στην κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι, δεν κρύβει την αντίθεσή του στη γενίκευση του ορίου ταχύτητας των 30 χιλιομέτρων. Oπως λέει, η εφαρμογή του και η επιτήρηση των οδηγών μπορεί να γίνει αποδεκτή μόνο σε ευαίσθητες περιοχές, όπως κοντά σε σχολεία και νοσοκομεία, όχι όμως όταν εμφορείται από την «κήρυξη πολέμου ενάντια στα αυτοκίνητα, για ιδεολογικούς λόγους».

«Oταν πρέπει να πας στη δουλειά σου ή το παιδί σου στο σχολείο, οδηγώντας σε δρόμους με δύο ή και τρεις λωρίδες κυκλοφορίας, προφανώς δεν μπορείς να πηγαίνεις με 30 χιλιόμετρα την ώρα», πρόσθεσε ο ίδιος, μιλώντας στην κρατική τηλεόραση της RAI1. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι το παραπάνω μέτρο – όπως και η μείωση της ανώτερης δυνατής ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους – δείχνει να κερδίζει διαρκώς έδαφος στην Ευρώπη.

Ενδεικτικά, σύμφωνα με έρευνα που εκπόνησε η ομάδα του καθηγητή του ΕΜΠ, Γιώργου Γιαννή, το μέτρο έχει τεθεί σε εφαρμογή μετά το 2020 σε μια σειρά πόλεις, όπως Aμστερνταμ, Κοπεγχάγη, Λυών, Ζυρίχη, Βιέννη, Παρίσι, Μονπελιέ, Σεβίλλη, Βρυξέλλες, Γλασκώβη και αρκετές άλλες. Δεν είναι λίγες, επίσης, εκείνες που το έχουν εφαρμόσει πολύ νωρίτερα, όπως Βαρκελώνη και Ελσίνκι (2019), Μαδρίτη (2018), Βερολίνο και Δουβλίνο (2017), Λονδίνο (2016), Λιουμπλιάνα και Λουξεμβούργο (2015), Μόναχο (2011), Στοκχόλμη (2004) και Γκρατς (1992!).

Και μια αναγκαία «υποσημείωση»: Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, η ποιότητα και συχνότητα των αστικών συγκοινωνιών, με μέσα σταθερής και μεταβαλλόμενης τροχιάς, δεν έχουν καν σύγκριση με τις συνθήκες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης…