Τα ΝΕΑ - Τεχνολογία

Συλλήψεις για εμπορία ανθρώπων πραγματοποίησαν οι Αρχές στην Αθήνα την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο ελέγχων σε οίκους ανοχής με στόχο τον εντοπισμό θυμάτων παράνομης διακίνησης.

Συγκεκριμένα, συνελήφθησαν 25 γυναίκες, εκ των οποίων 19 ήταν αλλοδαπές και 6 ελληνικής καταγωγής. Οι γυναίκες εντοπίστηκαν να εργάζονται σε χώρους που είχαν επανειλημμένα σφραγιστεί, σύμφωνα με αποφάσεις του Δήμου Αθηναίων.

Οι επιχειρήσεις της Αστυνομίας επικεντρώθηκαν σε πέντε οίκους ανοχής, έναν χώρο που λειτουργούσε υπό το πρόσχημα παροχής υπηρεσιών μασάζ, καθώς και σε ένα κέντρο διασκέδασης, όπου δεν διαπιστώθηκαν παραβάσεις.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Κατά τη διάρκεια των ελέγχων κατασχέθηκαν συνολικά 2.870,50 ευρώ και έξι καταγραφικά μηχανήματα επιτήρησης.

Οι συλληφθείσες οδηγήθηκαν αρμοδίως, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για παράβαση της νομοθεσίας περί αλλοδαπών και για παραβίαση σφραγίδων που είχε θέσει η Αρχή.

Ολοκληρώθηκε το πρώτο σκέλος της 5ης αγωνιστικής της Stoiximan Super League, με δύο αναμετρήσεις να διεξάγονται το Σάββατο (19/9).

Στο «Κλεάνθης Βικελίδης», Άρης και Ηρακλής έμειναν στο 0-0 στο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης, ενώ νωρίτερα η Κηφισιά πήρε σημαντική εκτός έδρας νίκη με 2-1 απέναντι στον Ατρόμητο, έχοντας πρωταγωνιστή τον Πόμπο.

Τα αποτελέσματα της 5ης αγωνιστικής της Super League Σάββατο 19 Σεπτεμβρίουgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ατρόμητος – Κηφισιά 1-2

Άρης – Ηρακλής 0-0

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου

17:00 Λεβαδειακός – Ολυμπιακός

18:00 Βόλος – ΑΕΚ

19:00 ΟΦΗ – Αστέρας

19:30 Καλαμάτα – Παναθηναϊκός

21:30 Παναιτωλικός – ΠΑΟΚ

H βαθμολογία της Stoiximan Super League

Με 22-5 τελικές, κάποιος θα περίμενε εύκολη νίκη για τον Αρη στο ντέρμπι με τον Ηρακλή. Μία υπεροχή δίχως ουσίας όμως για τους «κιτρινόμαυρους» στο ντέρμπι του «Κλεάνθης Βικελίδης» το οποίο έμεινε στο 0-0.

Ο Άρης δεν αξιοποίησε το πρώτο καταιγιστικό 20λεπτο που είχε στο ματς, με ένα δοκάρι του Γιαννιώτα και μία μεγάλη ευκαιρία του Μορόν. Ο Ηρακλής έπαιζε άμυνα όλο το ματς και έψαχνε να χτυπήσει στο ανοικτό γήπεδο, με μοναδική καλή στιγμή και μεγάλη ευκαιρία στο 72′ με την φάση του Μαρκές που αστόχησε εξ επαφής.

Ο Άρης φτάνει τους 7 βαθμούς ενώ ο Ηρακλής ακολουθεί με 6, με τον κόσμο του Άρη να αποδοκιμάζει έντονα τον Θεόδωρο Καρυπίδη λίγο πριν το φινάλε του αγώνα αλλά και μετά το τέλος του αγώνα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η… σκακιέρα

Ο Μιχάλης Γρηγορίου προχώρησε σε εννέα αλλαγές στην αρχική ενδεκάδα του Αρη σε σχέση με το παιχνίδι Κυπέλλου, διατηρώντας ως βασικό σημείο αναφοράς στην επίθεση τον Λορέν Μορόν.

Η επιλογή που ξεχώρισε ήταν αυτή του Τίνο Καντεβέρε, ο οποίος πήρε θέση δίπλα στον Ανδαλουσιανό επιθετικό, ενώ οι Γκαρέ και Γιαννιώτας ανέλαβαν ρόλους στα άκρα της επίθεσης, συμπληρώνοντας το επιθετικό σχήμα.

Στον χώρο του κέντρου, ο Μάρτιν Χόνγκλα αποτέλεσε μία από τις βασικές επιλογές του Έλληνα τεχνικού, έχοντας στο πλευρό του τον Ράτσιτς. Στην άμυνα, ο Βέλιο ξεκίνησε κάτω από τα δοκάρια, με τους Φαντιγκά και Ρίτσαρντς να αγωνίζονται στα δύο άκρα και τους Φαμπιάνο και Σούταλο να συνθέτουν το κεντρικό αμυντικό δίδυμο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Από την πλευρά του Ηρακλή, ο Ματσάρι διαφοροποίησε σημαντικά το επιθετικό του πλάνο, επιλέγοντας τους Λόπεθ και Μαρκές για να πλαισιώσουν τον Νίζε στο 3-4-3.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ο Αθανασιάδης βρέθηκε για πρώτη φορά αντιμέτωπος με τον ΑΡΗ, υπερασπιζόμενος την εστία του Ηρακλή. Μπροστά του, την τριάδα στην άμυνα αποτελούσαν οι Βούρος, Πίνα και Ρος, ενώ οι Σουρλής και Ραντόγια πήραν θέση στον άξονα. Στα δύο άκρα, ως φουλ μπακ, ξεκίνησαν οι Σόρια και Νάνου.

Ο αγώνας

Απόλυτος κυρίαρχος στο πρώτο ημίχρονο ήταν ο Αρης, επιβάλλοντας από νωρίς τον ρυθμό του και δυσκολεύοντας σημαντικά την ανάπτυξη του Ηρακλή. Η πίεση των γηπεδούχων ήταν συνεχής και αποτελεσματική, με αποτέλεσμα ο «Γηραιός» να αδυνατεί να κρατήσει την μπάλα και να μεταφέρει το παιχνίδι στο αντίπαλο μισό.

Η εικόνα αποτυπώνεται και στους αριθμούς. Ο Ηρακλής ολοκλήρωσε μόλις 53 πάσες στο επιθετικό του μισό, την ώρα που ο ΑΡΗΣ έφτασε τις 130. Οι «κιτρινόμαυροι» κέρδισαν πολλές δεύτερες μπάλες και εκμεταλλεύτηκαν τα λάθη των φιλοξενούμενων, διατηρώντας το παιχνίδι σταθερά κοντά στην περιοχή τους.

Το ξεκίνημα θα μπορούσε μάλιστα να είχε οδηγήσει και σε γκολ. Στο 5ο λεπτό ο Γιαννιώτας σημάδεψε το δοκάρι, ενώ λίγο αργότερα, στο 8′, ο Μορόν βρέθηκε σε εξαιρετική θέση για να σκοράρει, όμως δεν κατάφερε να νικήσει την αντίδρασή του, με τον Αθανασιάδη να βρίσκεται εκτός θέσης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Σταδιακά, πάντως, ο Ηρακλής κατάφερε να περιορίσει την ένταση του Αρη. Μετά το 20ό λεπτό οι γηπεδούχοι δεν είχαν την ίδια ένταση στις κινήσεις τους, γεγονός που επέτρεψε στους φιλοξενούμενους να οργανωθούν καλύτερα ανασταλτικά. Οι χώροι ανάμεσα στις γραμμές έκλεισαν και οι προσπάθειες του Αρη να δημιουργήσει από εκεί έγιναν πιο δύσκολες.

Στο δεύτερο μέρος ο ρυθμός του Άρη έπεσε αισθητά από τις 17 τελικές του πρώτου μέρους. Η ένταση χάθηκε και μαζί το πρέσινγκ που δυσκόλευε τον Ηρακλή και έδινε στους γηπεδούχους καλές προϋποθέσεις, δίχως τη μεγάλη ευκαιρία. Αυτή την είχε ο Ηρακλής στο 72′, με τον Μαρκές εξ επαφή από την πάσα του Νιζέτ να μην στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα.

Στο φινάλε του ματς ο Άρης ζήτησε χέρι και πέναλτι, αλλά ο Βεργέτης έδωσε φάουλ υπέρ του Ηρακλή.

ΑΡΗΣ (Μιχάλης Γρηγορίου): Βέλιο – Φαντιγκά, Φαμπιάνο, Σούταλο, Ρίτσαρντς – Χόνγκλα (65′ Γένσεν), Ράτσιτς, Γκαρέ (65′ Γκαρθία), Γιαννιώτας (75′ Αλφαρέλα) – Καντεβέρε (81′ Μιρ) – Μορόν (65′ Κουαμέ)

ΗΡΑΚΛΗΣ (Βάλτερ Ματσάρι): Αθανασιάδης – Βούρος, Πίνα, Ρος – Σόρια, Ραντόγια, Σουρλής (72′ Κράινζ), Νάνου – Νιζέτ, Λόπεθ (89′ Βίτορ Μιρ), Μαρκές.

Τρεις δεκαετίες μετά την ιστορική πρώτη του εμφάνιση, το περίφημο «φόρεμα της εκδίκησης» (Revenge Dress) της Πριγκίπισσας Νταϊάνα επιστρέφει στο προσκήνιο, καθώς πρόκειται να δημοπρατηθεί από τον οίκο Sotheby’s στο Λονδίνο.

Στις 29 Ιουνίου 1994, η πριγκίπισσα Νταϊάνα προσήλθε σε φιλανθρωπική εκδήλωση φορώντας ένα εντυπωσιακό, μαύρο, μεταξωτό φόρεμα που άφηνε ακάλυπτους τους ώμους της. Η εμφάνισή της εκείνο το βράδυ προκάλεσε αίσθηση και έμεινε στην ιστορία ως το «φόρεμα της εκδίκησης».

Την ίδια νύχτα, ο τότε πρίγκιπας Κάρολος παραδέχτηκε δημόσια στην τηλεόραση ότι είχε απατήσει τη σύζυγό του κατά τη διάρκεια του γάμου τους. Η επιλογή της Νταϊάνα να εμφανιστεί με αυτό το φόρεμα θεωρήθηκε από πολλούς ως μια συμβολική κίνηση, που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τη δημόσια εικόνα της.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Το φόρεμα, δημιουργία της Χριστίνας Σταμπολιάν, είναι φτιαγμένο από μαύρο μετάξι. Η σχεδιάστρια γεννήθηκε στην Αθήνα και εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, όπου διακρίθηκε στον χώρο της μόδας τις δεκαετίες του 1980 και 1990.

Reuters/Toby Melville

Σημειώνεται ότι, η εκτιμώμενη τιμή πώλησης του φορέματος κυμαίνεται μεταξύ 150.000 και 300.000 δολαρίων. Μαζί με άλλα φορέματα που δημοπρατούνται, μέρος των εσόδων θα διατεθεί για φιλανθρωπικούς σκοπούς, όπως η αντιμετώπιση του AIDS και του καρκίνου.

Ο Μαρσέλο έδωσε το «παρών» στην Etihad Arena και παρακολούθησε από κοντά τον τελικό του Super Cup της EuroLeague ανάμεσα στη Ρεάλ Μαδρίτης και τον Ολυμπιακό.

Ο Βραζιλιάνος πρώην άσος έχει φορέσει τη φανέλα και των δύο ομάδων. Στη Ρεάλ Μαδρίτης αγωνίστηκε από το 2007 έως το 2022, ενώ στη συνέχεια μετακόμισε στον Ολυμπιακό.

Έτσι, το βράδυ του Σαββάτου βρέθηκε στην Etihad Arena για να παρακολουθήσει τη μονομαχία των δύο πρώην ομάδων του, στον τελικό του πρώτου τίτλου της σεζόν.

Απόπειρα διάρρηξης σε οικία στον Άγιο Στέφανο καταγράφηκε σε βίντεο ντοκουμέντο, το οποίο παρουσίασε το MEGA.

Σύμφωνα με το βιντεοληπτικό υλικό, τέσσερα άτομα με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά τους προσέγγισαν το σπίτι, ενώ ένας εξ αυτών επιχείρησε να απενεργοποιήσει τον συναγερμό.

Η προσπάθειά τους δεν στέφθηκε με επιτυχία, καθώς ο συναγερμός ενεργοποιήθηκε, με αποτέλεσμα η ιδιοκτήτρια που βρισκόταν εντός της οικίας να αντιληφθεί την παρουσία των δραστών.

Η έρευνα για το περιστατικό βρίσκεται σε εξέλιξη από τις αρμόδιες Αρχές.

Ο Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε, 74 ετών, γεννημένος στην Καρθαγένη της Ισπανίας, είναι από τους σημαντικότερους ευρωπαίους συγγραφείς της εποχής μας. Το πιστεύω από τότε που διάβασα τη «Βασίλισσα του Νότου» και ακόμη περισσότερο μετά τον «Ζωγράφο των μαχών». Τώρα όμως εκδίδει τη «Γραμμή πυρός» και αυτό είναι το αριστούργημά του.

Η ιστορία διαδραματίζεται το 1938, στην αρχή της μάχης του Έβρου, της πιο μακράς, αιματηρής και από τις τελευταίες του Ισπανικού Εμφυλίου. Βρισκόμαστε σε ένα φανταστικό χωριό, που μοιάζει με όλα εκείνα της Ισπανίας, το όνομα των οποίων κανείς δεν ήξερε να προφέρει, μέχρι που ο πόλεμος τα κάνει ξαφνικά κέντρο του κόσμου.

Να μερικά σπίτια. Ενας κεντρικός δρόμος. Γυμνοί λόφοι. Δύο κορυφές. Εκατέρωθεν της γραμμής που τις χωρίζει, γυναίκες και άνδρες προελαύνουν, υποχωρούν, καταλαμβάνουν ένα ερείπιο, το χάνουν και αλληλοσκοτώνονται για λίγες σπιθαμές γης. Εξακόσιες σελίδες μιας πολεμικής εποποιίας γύρω από μια μάχη μικρή, σχεδόν ανώνυμη, η φαινομενική ασημαντότητα της οποίας πολλαπλασιάζει τη στρατηγική σημασία και το διακύβευμα, όπως στο Μπαχμούτ ή στο Ποκρόβσκ της Ουκρανίας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο Πέρεθ-Ρεβέρτε δεν είναι ο πρώτος που αφηγείται αυτόν τον πόλεμο.

Υπάρχει, φυσικά, ο Μαλρό με την «Ελπίδα». Υπάρχει ο Χέμινγουεϊ και το «Για ποιον χτυπά η καμπάνα». Και, έπειτα, υπάρχει ο Μαξ Αουμπ με τον «Μαγικό Λαβύρινθό» του. Είναι αυτός από τους ένδοξους πρωτοπόρους με τον οποίο ο Πέρεθ-Ρεβέρτε βρίσκεται πιο κοντά. Από αυτόν δανείζεται τη μέθοδο που του επιτρέπει να περνά αδιάκοπα από το ένα στρατόπεδο στο άλλο, να διασταυρώνει φωνές και απόψεις, να δίνει ευκαιρία τόσο στον δειλό όσο και στον ήρωα, στον φαλαγγίτη όπως και στον κομμουνιστή.

Ναι, ο Πέρεθ-Ρεβέρτε διασταυρώνει αυτούς τους τρόπους. Είναι οι ιδέες του Μαλρό και η σάρκα των χαρακτήρων του Χέμινγουεϊ χαμένες μέσα στο πλήθος του Μαξ Αουμπ. Ομως το περιγράφει από πολύ κοντά, με μια μοναδική αίσθηση της λεπτομέρειας και σελίδες συγκλονιστικής αλήθειας για τη σκόνη που μπαίνει στα μάτια και κολλάει στα χείλη, τις στήλες καπνού που κοκκινίζουν στο ηλιοβασίλεμα, τη δίψα που σε τρελαίνει, ή το πολυβόλο που έχει ρίξει τόσες πολλές βολές, ώστε οι άνδρες να πρέπει να ουρήσουν μέσα στον κάννη του για να την κρυώσουν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Αναμφίβολα είχα προσωπικούς λόγους για να παθιαστώ με αυτό το μυθιστόρημα.

Ο συγγραφέας υπήρξε πολεμικός ανταποκριτής πριν γίνει μυθιστοριογράφος: πώς, ξεφυλλίζοντας τις σελίδες όπου οι άνδρες προωθούνται ψηλαφώντας μια ξερή και καμένη γη, να μην ακούσω την ηχώ των πολέμων του Σουδάν που κάλυψα έπειτα από εκείνον; Πώς να μη δω στα διαλυμένα σπίτια και στην οδό που διασχίζουν τρέχοντας υπό τα πυρά των ελεύθερων σκοπευτών, την αντανάκλαση του πολέμου της Βοσνίας, όπου διασταυρώθηκαν οι δρόμοι μας; Πόσες ουκρανικές μάχες έχω δει μέσα από το απελπισμένο πρίσμα εκείνων των ισπανικών μαχών, που δεν δίνονταν για τη νίκη, αλλά για να κερδηθεί χρόνος και να εξαντληθεί ο εχθρός! Και η σκιά αυτού του ηρωικού πατέρα – του πατέρα μου – ο οποίος, στην ηλικία των έφηβων ηρώων του Πέρεθ-Ρεβέρτε, εντάχθηκε στις Διεθνείς Ταξιαρχίες που ήρθαν να πολεμήσουν τον φασισμό.

Ας αφήσουμε, όμως, κατά μέρος τις αναμνήσεις και τα φαντάσματα. Μένει η «Γραμμή πυρός»: ένα από αυτά τα πολύ μεγάλα και σπάνια μυθιστορήματα που διαπερνούν την κλαγγή των όπλων και μεταμορφώνουν τον πόλεμο σε λογοτεχνία.

Το άρθρο του γάλλου φιλοσόφου Μπερνάρ-Ανρί Λεβί πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Le Point»

Ένα ακόμη πρόσωπο έρχεται στο προσκήνιο στην υπόθεση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη.

Πρόκειται, σύμφωνα με πληροφορίες του TANEA.GR, για μία γυναίκα από τον επαγγελματικό χώρο του τραγουδιστή, η οποία φέρεται να αποτέλεσε τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στον Γιώργο Μαζωνάκη και τον υπνοθεραπευτή.

Το στοιχείο που αποκτά ιδιαίτερη σημασία είναι ότι δεν ήταν ο ίδιος ο Γιώργος Μαζωνάκης που επικοινώνησε με τον υπνοθεραπευτή για το ραντεβού. Ήταν η συγκεκριμένη γυναίκα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, επικοινώνησε δύο φορές τηλεφωνικά με τον υπνοθεραπευτή, προκειμένου να κλειστεί το ραντεβού με τον καλλιτέχνη.

Μάλιστα, φέρεται να υπήρξε επιμονή από την πλευρά της ώστε ο Γιώργος Μαζωνάκης να τον συναντήσει.

Δεν αποκλείεται δε η συγκεκριμένη γυναίκα να κληθεί να καταθέσει ενώπιον του ανακριτή, εφόσον αυτό κριθεί απαραίτητο για την έρευνα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Διαβάστε επίσης: «Δεν είχα τον έλεγχο των άκρων μου»: Δημοσιογράφος περιγράφει όσα έζησε στον υπνοθεραπευτή που έλαβε τη φωτογραφία Μαζωνάκη Το ημερολόγιο των επαφών

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά πλέον το αναλυτικό ημερολόγιο των επικοινωνιών που φέρεται να διαθέτει ο υπνοθεραπευτής και το οποίο θα καταθέσει στον ανακριτή την Δευτέρα.

Όπως αναμένεται να εξηγήσει, πρόκειται για μία καταγραφή μέρα προς μέρα, με την ακριβή σειρά των γεγονότων: Τις κλήσεις που δέχθηκε από τη συγκεκριμένη γυναίκα, αλλά και τα μηνύματα που αντάλλαξε με τη γιατρό, την Τετάρτη, την ημέρα που ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Διαβάστε επίσης: Σε ιστό επιτηδείων είχε πέσει ο Μαζωνάκης – Τα ευρήματα και η δράση του υπνοθεραπευτή στο δεύτερο ιατρείο

Ο ίδιος έχει ήδη επιβεβαιώσει δημόσια ότι είχε προγραμματισμένο ραντεβού με τον τραγουδιστή εκείνη την ημέρα, ενώ έχει αναφέρει ότι γνώριζε τη γιατρό και είχε συνεργαστεί μαζί της στο παρελθόν.

Η Δευτέρα και το ραντεβού που προηγήθηκε

Η πρώτη συνάντηση του Γιώργου Μαζωνάκη με τον υπνοθεραπευτή είχε γίνει τη Δευτέρα (7/9).

Δεν επρόκειτο για συνεδρία υπνοθεραπείας. Είχαν συναντηθεί σε ουδέτερο χώρο, σε εστιατόριο, ενώ ο τραγουδιστής είχε καθυστερήσει.

Διαβάστε επίσης: Θάνατος Μαζωνάκη: Μαρτυρία πελάτισσας του υπνοθεραπευτή – «Μου έλεγε πως ο πατέρας μου έχει μετενσαρκωθεί σε μένα»

Το ουσιαστικό ραντεβού ήταν προγραμματισμένο για την Τετάρτη, όμως ούτε τότε θα ξεκινούσε θεραπεία. Το πρώτο βήμα θα ήταν να ληφθεί πλήρες ιστορικό του Γιώργου Μαζωνάκη.

Στη συνέχεια θα έπρεπε να συμπληρώσει ένα ερωτηματολόγιο 66 σελίδων και, αφού αξιολογούνταν τα στοιχεία, θα κρινόταν εάν η υπνοθεραπεία θα μπορούσε να είναι χρήσιμη στη δική του περίπτωση. Δηλαδή, σύμφωνα με την εκδοχή του υπνοθεραπευτή, η διαδικασία βρισκόταν ακόμη στο στάδιο της αξιολόγησης και δεν είχε ξεκινήσει θεραπεία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Η σχέση με τη γιατρό

Την ίδια ώρα, στο μικροσκόπιο μπαίνει και η σχέση του υπνοθεραπευτή με τη γιατρό.

Οι δύο τους γνωρίζονται εδώ και περίπου 15 χρόνια.

Ο υπνοθεραπευτής, ωστόσο, αρνείται ότι εκείνος έστελνε πελάτες στη γιατρό. Υποστηρίζει ότι συνέβαινε το αντίθετο: η γιατρός ήταν εκείνη που του έστελνε περιστατικά.

Όσον αφορά στην επίμαχη ημέρα, σύμφωνα με όσα υποστηρίζει, το μόνο που ήθελε να πληροφορηθεί από τη γιατρό ήταν εάν τελικά θα πραγματοποιούνταν το ραντεβού του με τον Γιώργο Μαζωνάκη.

-Ο έρωτας είναι απαραίτητος στην ζωή σας; «Δεν έχω ζήσει τον μεγάλο έρωτα εγώ. Πολλά δεν έχω ζήσει. Εύχομαι από εδώ και πέρα να απολαμβάνω όσα μου συμβαίνουν». – Δεν τα απολαμβάνετε; «Οχι». – Αν χτυπήσει το τηλέφωνο και είναι η μητέρα σας, θα απαντήσετε; «Μπορεί και όχι».

Σκόρπιες ατάκες του Γιώργου Μαζωνάκη από συνεντεύξεις. Η ανάρτηση των γενεθλίων του το 2024, όπου ευχαριστούσε για τις ευχές και έσβηνε τούρτα μόνος με έναν φίλο. Ολα κομμάτια του ίδιου παζλ συνθέτουν την εικόνα που έκανε τον Γιώργο Μαζωνάκη καθολικά αγαπητό και εξηγούν τις αυθόρμητες εκδηλώσεις ανυπόκριτης λατρείας και απέραντης θλίψης. Στην εποχή της προβεβλημένης ευτυχίας, της αψεγάδιαστης τελειότητας, των φιλοτεχνημένων εικόνων οικογενειακής θαλπωρής, ο Γιώργος Μαζωνάκης ανεπιτήδευτα έδειχνε τις ρωγμές του, τη δική του αληθινή ζωή, που έμοιαζε με εκείνη των θαυμαστών του. Ναι, έμενε σε ένα πολυτελές σπίτι, φορούσε ακριβά ρούχα, ποτέ δεν δήλωσε υποκριτικά ότι τα βγάζει δύσκολα πέρα, προσπαθώντας έτσι να εξισωθεί με το κοινό του. Η ταύτιση γινόταν αυθόρμητα, με τη γνήσια λαϊκότητά του, που ποτέ δεν επέτρεψε να ολισθήσει στον λαϊκισμό.

Τη στιγμή που το star system μανιωδώς σκηνοθετεί μια αδιάπτωτη ευτυχία και όλοι δηλώνουν «ευλογημένοι» και «ευγνώμονες» για τις τέλειες ζωές τους, ο Μαζωνάκης άφηνε να φαίνονται οι ατέλειές του. Ανέλυε τη διαφορά μοναξιάς και μοναχικότητας σε ένα περιβάλλον όπου εκπρόσωποι της σόουμπιζ περιγράφουν αδιαλείπτως το πόσο ερωτευμένοι είναι στους γάμους τους και ως μόνο οικογενειακό καβγά την επιθυμία του/της συζύγου για περισσότερα παιδιά. Ο Γιώργος Μαζωνάκης απαντούσε αυθόρμητα πως δεν έχει ζήσει μεγάλο έρωτα και πως δεν μιλά με την οικογένειά του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Εβαζε φίλτρα στις φωτογραφίες του Instagram, αλλά ποτέ στην ζωή του, η οποία ουδέποτε αποτέλεσε καταπιεστικό πρότυπο για το κοινό. Μας έδειξε στην πράξη πως δεν χρειάζεται να δείχνεις τέλειος για να γίνεις αγαπητός. Αντιθέτως, σάρκαζε τις αδυναμίες του, τσαλάκωνε την εικόνα του, διατηρούσε μια αντισυμβατικότητα, όχι ως επικοινωνιακή τακτική, αλλά ως ειλικρινή έκφραση της προσωπικότητάς του. Βοηθούσε διαρκώς όσους είχαν ανάγκη, κυρίως αθόρυβα, κόντρα στη συνήθη υπερπροβολή της φιλανθρωπίας, που την καθιστά ελεημοσύνη. Το 2023, στη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου τραγούδησε στις κρατούμενες των φυλακών Κορυδαλλού, αντί να αναρτήσει κόκκινα δώρα και καρδιές. Αλλωστε, ποτέ δεν πούλησε την ερωτική του ζωή. Οταν ρωτήθηκε γιατί δεν μιλάει για τα προσωπικά του, απάντησε αυθόρμητα «δεν έχτισα την καριέρα μου με γάμους, σχέσεις και χωρισμούς». Ακόμα και ο ακούσιος εγκλεισμός του στο Δρομοκαΐτειο, δεν άλλαξε το βλέμμα του κοινού στο πρόσωπό του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Αντίθετα, ο μιντιακός κανιβαλισμός στον οποίο με μένος κάποιοι επιδόθηκαν, προκάλεσε κύμα συμπάθειας. Ποτέ δεν βγήκε να απαντήσει. «Δεν μου αρέσει να κρίνω και να σχολιάζω τους άλλους, ο καθένας ας κοιτά τον εαυτό του». Ακόμα και εκείνοι που βρήκαν τον θάνατό του ως ευκαιρία να αποκτήσουν ξανά τηλεοπτικό χρόνο κατηγορώντας τον, κρύφτηκαν όταν πέρασαν τα πρώτα 24ωρα. Η κακεντρέχεια εξαϋλώθηκε από την απέραντη αγάπη του κοινού. Που τον λάτρεψε και το λάτρεψε. Η σχέση ήταν αμοιβαία και ειλικρινής. Ακόμα και τους εκατοντάδες χιλιάδες ακολούθους που είχε στα social media ποτέ δεν τους χρησιμοποίησε ως ράφι για χορηγούμενες «τοποθετήσεις προϊόντος».

Ακούγοντας στον επικήδειο την αναφορά του Μητροπολίτη Νίκαιας «ο θάνατος μας λέει να μη χάνουμε χρόνο να πούμε αμέσως ότι αγαπάμε ο ένας τον άλλο» ένιωσα μια απέραντη θλίψη.

Αραγε ο Μαζωνάκης ένιωσε, ήξερε πόσο τον αγαπούσαμε;

Ή το δείξαμε όταν πια ήταν αργά;

Τραγική κατάληξη είχε ένας διαπληκτισμός σε σούπερ μάρκετ στις ΗΠΑ, όταν ένας 77χρονος πελάτης δέχθηκε άγρια επίθεση από τους γονείς μιας 17χρονης υπαλλήλου, λίγη ώρα αφότου της είχε κάνει παρατήρηση.

Ο Μπερτ Ατιένζα υπέστη σοβαρό τραύμα στο κεφάλι κατά τη διάρκεια της επίθεσης σε κατάστημα Walmart στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια, στις 8 Ιουνίου. Ο 77χρονος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου κατέληξε την επόμενη ημέρα.

Σύμφωνα με όσα κατήγγειλε η σύζυγός του, Ζόζεφιν, ο Μπερτ πρόλαβε να της μιλήσει μετά την επίθεση, πριν χάσει τις αισθήσεις του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

«Ο σύζυγός μου μπορούσε ακόμα να μιλήσει. Είπε “βοήθησέ με, σήκω”, αλλά του είπα “όχι, αιμορραγείς. Το στόμα σου αιμορραγεί. Έρχεται το ασθενοφόρο”. Τον κοίταξα ξανά. Είχε χάσει πλέον τις αισθήσεις του», περιέγραψε η ίδια.

Το χρονικό της επίθεσης στη Walmart

Ο Μπερτ και η Ζόζεφιν Ατιένζα, παντρεμένοι επί 42 χρόνια, είχαν πάει για ψώνια μετά από πρωινή επίσκεψη στην εκκλησία. Σύμφωνα με τη σύζυγο του 77χρονου, η 17χρονη υπάλληλος μπήκε απότομα στον διάδρομο όπου βρισκόταν το ζευγάρι με καρότσι και παραλίγο να τη χτυπήσει. Ο ηλικιωμένος αντέδρασε, λέγοντας στη νεαρή: «Παραλίγο να χτυπήσεις τη γυναίκα μου με το βαρύ καροτσάκι σου και δεν της είπες ούτε ένα συγγνώμη».

«Αν έβλεπε κάτι που δεν του άρεσε, θα στο έλεγε χωρίς περιστροφές. Έτσι ήταν. Δεν τον ένοιαζε ποιος ήσουν», ανέφερε η Ζόζεφιν για τον σύζυγό της.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η κατάσταση φέρεται να κλιμακώθηκε, ενώ, σύμφωνα με την ίδια, η ανήλικη πέταξε ένα κουτί προς το ζευγάρι και επικοινώνησε με τους γονείς της. Λίγα λεπτά αργότερα, ο Τράβις Γουάιτ και η Έρικα Μίτσελ φέρεται να έφτασαν στο κατάστημα και να αναζήτησαν το ηλικιωμένο ζευγάρι. Ο 77χρονος βρισκόταν μπροστά από ένα ράφι όταν, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, δέχθηκε την επίθεση. Ο άνδρας και η γυναίκα φέρεται να τον άρπαξαν, να τον έσπρωξαν και να τον γρονθοκόπησαν. Ο ηλικιωμένος έπεσε πάνω στα ράφια και στη συνέχεια κατέρρευσε στο έδαφος. Η σύζυγός του υποστήριξε ότι η επίθεση συνεχίστηκε ακόμη και όταν εκείνος βρισκόταν πεσμένος. «Ενώ ήταν στο πάτωμα, συνέχιζαν να τον κλωτσούν και τους είπα να σταματήσουν. Ο άνδρας μου έχει καρδιολογικά προβλήματα», ανέφερε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Οι κατηγορίες

Οι αρμόδιες ιατρικές αρχές χαρακτήρισαν τον θάνατό του ανθρωποκτονία. Ο 44χρονος Γουάιτ και η 42χρονη Μίτσελ συνελήφθησαν λίγες ημέρες μετά το περιστατικό.

Αρχικά αντιμετώπισαν κατηγορίες, μεταξύ άλλων, για πρόκληση σωματικών βλαβών με δόλο, πρόκληση σωματικών βλαβών με επιβαρυντικές περιστάσεις και συνωμοσία για τη διάπραξη κακουργήματος. Στη συνέχεια, οι κατηγορίες αναβαθμίστηκαν σε ανθρωποκτονία δευτέρου βαθμού.

Οι δύο κατηγορούμενοι κρατούνται στη φυλακή του Νόρφολκ χωρίς δικαίωμα αποφυλάκισης με εγγύηση. Η 17χρονη κόρη τους, η οποία πλέον δεν εργάζεται στο Walmart, αντιμετωπίζει επίσης κατηγορίες και κρατείται σε κέντρο κράτησης ανηλίκων.

Η υπεράσπιση αμφισβητεί τη βαρύτητα των κατηγοριών, υποστηρίζοντας ότι οι γονείς δεν πήγαν στο κατάστημα με πρόθεση να σκοτώσουν τον 77χρονο.

«Δεν πήγαν εκεί με την πρόθεση να συμβεί κάτι τέτοιο. Ήταν μια κατάσταση γεμάτη ένταση. Τους τηλεφώνησε η κόρη τους. Ήταν σε απόγνωση. Πήγαν, όπως θα έκανε κάθε γονιός, για να βεβαιωθούν ότι η κόρη τους ήταν ασφαλής και τότε η κατάσταση ξέφυγε. Ήταν αυθόρμητο», δήλωσε ο δικηγόρος Τζέιμς Μπροκολέτι.

Ο ίδιος υποστήριξε ακόμη ότι, κατά την άποψη της υπεράσπισης, τα διαθέσιμα στοιχεία στοιχειοθετούν επίθεση και όχι ανθρωποκτονία δευτέρου βαθμού.

«Πιστεύουμε ότι τα αποδεικτικά στοιχεία στοιχειοθετούν, στην καλύτερη περίπτωση, μια επίθεση, επειδή χτύπησαν τον άνδρα με γροθιές», ανέφερε, προσθέτοντας ότι δεν υπήρχε, σύμφωνα με τον ίδιο, πρόθεση ή πρόβλεψη πως το περιστατικό θα μπορούσε να οδηγήσει στον θάνατο του ηλικιωμένου.

Η Λατινοπούλου είναι ένα πρόσωπο της Ακροδεξιάς, που προκειμένου να αντιστρατευτεί τον Βελόπουλο – που είναι ο βασικός ανταγωνιστής της στην επόμενη εκλογική διαδικασία – προσπαθεί να εμφανιστεί ως ριζοσπάστρια – πριν μπει στο τερέν της ριζοσπαστικής Ακροδεξιάς ο Κασιδιάρης.

Εχει προσόντα. Είναι περισσότερο φωτογενής, περισσότερο επικοινωνιακή από τον παλαιομοδίτη Βελόπουλο ή τον χρυσαυγίτικης κοπής Κασιδιάρη και ξέρει καλά τα σόσιαλ μίντια. Είναι τενίστρια από παιδί και το 2009 «εισάχθηκε» (όπως έγραφε σε ένα παλιό βιογραφικό) στη Νομική του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Λογικά, αφού εισάχθηκε πρέπει και να εξάχθηκε. Και μάλλον εξάχθηκε, οπότε από το 2017 άρχισε να κάνει και ραδιόφωνο, ασχολήθηκε με τα ελληνικά μακεδονικά προϊόντα κι έτσι κατάφερε να εισαχθεί στη ΝΔ, να γίνει υποψήφια βουλευτίνα της, κι ύστερα να εξαχθεί ως διαμαρτυρόμενη. Κάπως έτσι, διαμαρτυρόμενη, μάζεψε το κρίσιμο ποσοστό που την έστειλε στην Ευρωβουλή, για να μπορεί πλέον να υιοθετεί τις κραυγές α λα Τραμπ και να φωτογραφίζεται πλάι στη Λε Πεν. Βελόπουλε, φάε τη σκόνη της.

Με αυτά τα προσόντα και το μάτι στον αλγόριθμο των σόσιαλ μίντια και στα λάικ, επιτέθηκε με ένα πύρινο λογύδριο κατά της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Και τι δεν της είπε. Οσες λέξεις πιστεύει ότι σκανδαλίζουν ένα αφελές και προσανατολισμένο στη φοβία και στο μίσος ακροατήριο, όσες λέξεις δηλαδή εντοπίζει κανείς στη ρητορική της διεθνούς Ακροδεξιάς, τις παρέθεσε. Τι την κατηγόρησε για woke ατζέντα, τι για «πράσινη παράνοια» (υπονοώντας ότι το περιβαλλοντικό ενδιαφέρον είναι κακό και υποβολιμαίο), τι για «ισλαμοποίηση» της Ευρώπης από «λαθρομετανάστες» που τους πληρώνουμε για να μας αλλοιώσουν τον πληθυσμό. Μέχρι και κριτική για τα πλαστικά καλαμάκια του καφέ και τα καπάκια στα μπουκαλάκια του νερού έκανε, αυτή που είναι πλασμένη για τα μεγάλα και τα σπουδαία. Στο τέλος της είπε ότι είναι «ρατσίστρια απέναντι στους Ευρωπαίους». Κι όλα αυτά για να κυκλοφορήσει στα σόσιαλ μίντια ένα φιλμάκι 90 δευτερολέπτων, στο οποίο η αγενής Ελληνίς στολίζει την ανέκφραστη Γερμανίδα – μια επαγγελματία πολιτικό δηλαδή, που έχει μάθει στωικά να ανέχεται τα παρατράγουδα της δημοκρατίας. Κι όλα αυτά, τη μέρα που ψηνόταν η πρόσδεση του Καναδά στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Υπό κανονικές συνθήκες, η Αφροδίτη Λατινοπούλου θα ήταν μια κωμική περσόνα – μια Δέσποινα Στυλιανοπούλου της πολιτικής. Βεβαίως, η Στυλιανοπούλου ήταν ταλαντούχα και έντεχνη ηθοποιός που σε μια παραγωγή φασόν τυποποιήθηκε υποδυόμενη τον ιδεότυπο του φτωχού κοριτσιού που απέκτησε κοινωνική ορατότητα εργαζόμενη, ως εσώκλειστη υπηρέτρια στα διαμερίσματα της μεσαίας τάξης του 1960. Ενώ η Λατινοπούλου υποδύεται τη σκληρή ακροδεξιά, αδιαφορεί για τη γελοιοποίηση στο κομμάτι αυτών που την περιφρονούν – και επειδή τη νοιάζει ένα κοινό ακατέργαστο απευθύνεται σ’ αυτό. Γιατί όχι; Οι φωτοτυπίες με τις επιστολές του Ιησού στον Βελόπουλο ξεθώριασαν και το ξυλόλιο εξατμίστηκε. Ενώ αυτή αλληλεπιδρά συνεχώς με ένα κοινό που περισσότερο καταναλώνει εικόνα, οργή και αγένεια· και επειδή, και η εικόνα της, και η οργή της και η αγένειά της συγκαταλέγονται στα προσόντα της, δεν έχει πρόβλημα να τα επιδείξει.

Και η ουσία; Η ουσία είναι ότι μια αυθάδης κυρία, χωρίς οικογένεια και παιδιά, βρίζει την πρόεδρο της Επιτροπής, που έχει σύζυγο και εφτά παιδιά, ως καταστροφέα της πυρηνικής οικογένειας!

Χιλιάδες διαδηλωτές βγήκαν το Σάββατο (19/9) στους δρόμους της Γενεύης και της Λωζάνης, καταγγέλλοντας την αδράνεια απέναντι στην υπερθέρμανση του πλανήτη. Η μαζική κινητοποίηση οργανώθηκε από συνασπισμό περισσότερων από εκατό ενώσεων, υπό το κοινό σύνθημα «Όχι καλοκαίρια στους 50 βαθμούς Κελσίου!».

Τα πανό των διαδηλωτών, που συμμετείχαν ειρηνικά σε όλες τις ηλικίες, έστελναν ηχηρά μηνύματα: «Η ασφυξία δεν είναι αναπόφευκτη», «Θα ζήσουμε ή θα πεθάνουμε;», «Δεν υπάρχει πλανήτης Β», «Βοήθεια, νερό!» και «Φωτιά στη λίμνη!».

Η μεγαλύτερη συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στη Λωζάνη, όπου σύμφωνα με τους διοργανωτές, συγκεντρώθηκαν τουλάχιστον 8.000 άτομα γύρω στις 15:00 τοπική ώρα (16:00 ώρα Ελλάδας).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο Γκιγιόμ Ματί, μέλος της ένωσης Solidaires και του συνασπισμού που διοργάνωσε την κινητοποίηση, δήλωσε ότι στόχος είναι «να εισέλθουμε σε έναν νέο κύκλο ευρείας, μεγάλης λαϊκής κινητοποίησης για να ασκήσουμε πίεση ενάντια στην αδράνεια των κυβερνώντων κομμάτων για το κλίμα, των επικεφαλής του ελβετικού χρηματοοικονομικού κέντρου και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Ελβετίας, που δεν εφαρμόζουν όλα τα απαραίτητα περιβαλλοντικά μέτρα».

Σύμφωνα με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τον Απρίλιο του 2024, η Ελβετία δεν έχει λάβει επαρκή μέτρα για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Πρόκειται για την πρώτη φορά που διεθνές δικαστήριο καταδίκασε χώρα για ελλιπή μέτρα περιορισμού της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Οι διαδηλωτές απηύθυναν εκκλήσεις προς τις αρχές για άμεση δράση. Ο Ιβ Φροάντεβο, 60 ετών, τόνισε ότι «έφτασε πραγματικά η ώρα να δράσουμε  δεν μπορούμε πλέον να χρηματοδοτούμε όπλα και μετά να μην νοιαζόμαστε για τα υπόλοιπα, αυτό είναι λάθος».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ο Βασάν Φοντανάζ, ηθοποιός από τη Λωζάνη, επεσήμανε τη φετινή μεγάλη έλλειψη νερού, υπογραμμίζοντας τη σημασία της για τη γεωργία και την επιβίωση, φορώντας αμφίεση γιγάντιας σταγόνας νερού.

Ο Λοράν Γκιντετί, αρχιτέκτονας από τη Λωζάνη, δήλωσε πως νιώθει τυχερός που διαθέτει καλά μονωμένο διαμέρισμα που δροσίζεται τη νύχτα, όμως εξέφρασε την ανησυχία του για όσους δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα, σημειώνοντας ότι «αν άντεξαν το 2026, δεν ξέρω αν θα μπορέσουν να αντέξουν ακόμη πιο έντονα κύματα καύσωνα».

Τέλος, μετά τις κινητοποιήσεις του Σαββάτου στη Γενεύη και τη Λωζάνη, αναμένονται και άλλες διαδηλώσεις σε ελβετικές πόλεις έως τις 2 Οκτωβρίου.

Παρακολουθήστε live στις 20:00 την αναμέτρηση την φιλική αναμέτρηση Παναθηναϊκός – ΠΑΟΚ για το 8ο τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος».

Tηλεοπτικά απο το ΣΚΑΙ.

Για να παρακολουθήσετε ζωντανά της εξέλιξη του αγώνα, πατήστε εδώ

Παρακολουθήστε live στις 20:00 τον τελικό του Super Cup της EuroLeague ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Ο αγώνας μεταδίδεται ζωντανά από το NovaSports 4.

Για να παρακολουθήσετε την εξέλιξη της αναμέτρησης πατήστε εδώ.

Την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο άφησε το βράδυ της  Πέμπτης 17 Σεπτεμβρίου 2026, ένας 66χρονος χειρουργός στη Γιούτα των Ηνωμένων Πολιτειών, όταν το όχημα στο οποίο επέβαινε συγκρούστηκε με άλκη. Η είδηση του θανάτου του 66χρονου γιατρού προκάλεσε έντονη συγκίνηση στους συναδέλφους του στην κλινική όπου εργαζόταν.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Mail, ο χειρουργός Dr. Mark Baker από το Αϊντάχο οδηγούσε το πολυτελές αυτοκίνητό του στη Γιούτα, όταν σημειώθηκε το θανατηφόρο τροχαίο.

Ο 66χρονος γιατρός βρισκόταν πίσω από το τιμόνι μιας BMW Z4, στις βόρειες λωρίδες του διαπολιτειακού αυτοκινητόδρομου I-15, κοντά στο Πόρτατζ της Γιούτα. Ξαφνικά, μια μεγαλόσωμη άλκη πετάχτηκε μπροστά του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Millionaire oral surgeon, 66, killed in freak ELK accident while enjoying drive in his BMW Z4 https://t.co/NtxuPWjwVM

— Daily Mail (@DailyMail) September 19, 2026

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ο Dr. Baker έχασε τη ζωή του επί τόπου και ταυτοποιήθηκε από τον ιατροδικαστή ως ο γνωστός χειρουργός στόματος που εξυπηρετούσε ασθενείς σε όλο το ανατολικό Αϊντάχο.

Οι Αρχές ανέφεραν ότι η έρευνα για τα αίτια και τις συνθήκες του δυστυχήματος βρίσκεται σε εξέλιξη.

Σημειώνεται ότι, ο 66χρονος ήταν διακεκριμένος χειρουργός στόματος στο ιατρικό κέντρο «Oral Surgery Specialists of Idaho». Οι συνάδελφοί του τον θυμούνται ως «έναν άριστο χειρουργό που έδειχνε συμπόνια, ευγένεια και αφοσίωση σε κάθε άτομο που θεράπευε», σύμφωνα με ανάρτηση της κλινικής στο Facebook.

Όπως αναφέρεται στην ίδια ανάρτηση, «Ο Dr. Baker αφήνει πίσω του μια κληρονομιά που εκτείνεται πολύ πέρα από τα όρια της κλινικής μας. Οι ζωές που άγγιξε, οι ασθενείς που φρόντισε και οι σχέσεις που έχτισε θα συνεχίσουν να αποτελούν ένα διαχρονικό κομμάτι της ιστορίας του».

Η άλκη είναι είδος ελάφου που συναντάται στη Βόρεια Αμερική και την Ευρασία. Το ύψος μιας μέσης αρσενικής άλκης κυμαίνεται από 1,4 έως 3 μέτρα, με βάρος 380 έως 700 κιλά, ενώ τα θηλυκά είναι μικρότερα.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 1955 ο Τζέιμς Ντιν σκοτωνόταν σε τροχαίο, σε ηλικία μόλις 24 ετών. Είχε γυρίσει μόνο τρεις μεγάλες κινηματογραφικές ταινίες, αλλά δεν χρειαζόταν κάτι περισσότερο: είχε ήδη γίνει είδωλο. Στην κηδεία του – μια εποχή χωρίς την πολλαπλασιαστική δύναμη των social media – παρευρέθηκαν περισσότεροι από 600 άνθρωποι, ενώ 2.500 θαυμαστές είχαν συγκεντρωθεί έξω από την εκκλησία. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι το γιατί εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ταυτίστηκαν μαζί του: ενσάρκωνε χαρακτήρες αποξενωμένους, ευάλωτους, θυμωμένους, αβέβαιους για τη θέση τους στον κόσμο.

Τα λαϊκά είδωλα δεν γεννιούνται στο κενό. Είναι προϊόν των αναγκών μας και πιστός καθρέφτης του κόσμου μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Ενας καμβάς πάνω στον οποίο αποτυπώνονται οι αξίες, οι φόβοι και οι προτεραιότητές του. Τόσο, ώστε βλέποντας ποιον λατρεύει μια εποχή, να μπορείς να καταλάβεις τι της λείπει και τι ονειρεύεται.

Λαϊκό ποτάμι

Κάτι ανάλογο συνέβη με τον Γιώργο Μαζωνάκη. Εναν καλλιτέχνη που είχε ήδη μια μακρά σχέση με το κοινό, έχοντας συσσωρεύσει τεράστιο φορτίο στις αναμνήσεις του κόσμου που τον ακολουθούσε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Επί δύο ημέρες, η Νίκαια έγινε τόπος «προσκυνήματος». Ενα λαϊκό ποτάμι αποχαιρετούσε τον νεκρό καλλιτέχνη, με κύματα λατρείας, ενώ κόρνες, «συνθήματα» και παρατεταμένα χειροκροτήματα συνόδευαν την κηδεία, που τελέστηκε υπό την εκκωφαντική υπόκρουση των τραγουδιών του. Ο μητροπολίτης Νίκαιας έκανε λόγο για επανάληψη του έπους του Διγενή, ενώ ο Σταύρος Ξαρχάκος μίλησε για «το τελευταίο λαϊκό είδωλο». Οπαδοί του Ατρόμητου σήκωσαν πανό για τον Μαζωνάκη στην εξέδρα: «Γέννημα θρέμμα Δυτικής Αττικής, έχουμε περηφάνια εδώ εμείς και λόγο τιμής». Δεν πενθούσαν απλώς έναν καλλιτέχνη αλλά ένα κομμάτι της δικής τους ζωής που είχε συνδεθεί μαζί του.

Ο Μαζωνάκης έγινε, υπ’ αυτή την έννοια, για κάποιους, o «σκληρός δίσκος» μιας συλλογικής μνήμης. Εγινε σύμβολο. Εγινε ο αντίκτυπος μιας οργής απέναντι στην αδικία και σε ό,τι ο άνθρωπος αισθάνεται ότι δεν μπορεί να ελέγξει. Εγινε ταύτιση: η ανάγκη να αναγνωρίσουμε στον άλλον κάτι από εμάς. Εγινε ακόμη και μια «μορφή συντροφικότητας» σε έναν κόσμο που δυσκολεύεται να προσφέρει ουσιαστικούς δεσμούς. Και τελικά έγινε κάτι που υπερέβη το «Μαζωνάκης» και αφορούσε πλέον τους εαυτούς εκείνων που συγκινήθηκαν μαζί του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Κοινωνιολογία των Διασήμων

Η Κοινωνιολογία των Διασήμων, ένας κλάδος που ξεκίνησε δειλά δειλά στα μέσα της δεκαετίας του ’50 και ανθεί τις τελευταίες δεκαετίες στην αμερικανική Μέκκα της σόουμπιζ και στη Μεγάλη Βρετανία, έχει πολλά να μας αφηγηθεί. Σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο και ακαδημαϊκό Κρις Ρότζεκ, η διασημότητα χωρίζεται σε κατηγορίες. Υπό τη δική του οπτική, ο Μαζωνάκης ξεκίνησε ως achieved celebrity, ως διασημότητα κατακτημένη μέσω του ταλέντου του, όμως η μυθοποίησή του ολοκληρώθηκε ως attributed celebrity: το κοινό – και τα media – του απέδωσε μια διάσταση σχεδόν αρχετυπική.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η καταγωγή του από τη Νίκαια και η διατήρηση της «λαϊκότητάς» του λειτούργησαν ως γέφυρα. Η αλληλεγγύη του στους αδυνάμους, η βαθιά ευαισθησία και η μοναχικότητά του, που αντανακλούσαν ακόμη και στο γρέζι της φωνής του, οι ταραγμένες οικογενειακές σχέσεις, τα προσωπικά του προβλήματα συνετέλεσαν σε αυτό. Το κοινό «μυθοποιεί» όσους νιώθει ότι «ανήκουν σε αυτό», λένε οι κοινωνιολόγοι, μετατρέποντας τον καλλιτέχνη σε καθρέφτη των δικών του βιωμάτων, των καημών και των αντιφάσεών του. Αυτό δεν σημαίνει, άλλωστε, στην κυριολεξία της η αρχαία λέξη «είδωλο»;

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Κάποιος να τους «ενώσει»

Σε έναν κατακερματισμένο κόσμο, ταλανισμένο από αδιέξοδα, που προσπαθεί να «βγάλει την επόμενη ημέρα», φορτωμένο με αγωνίες, χιλιάδες άνθρωποι βρήκαν κάποιον να τους «ενώσει». Υπερβαίνοντας τις διαφορετικές αισθητικές επιλογές, την ταξική διαστρωμάτωση, το χάσμα γενεών, τη στάση ζωής που καθένας υπηρετεί.

«Τριάντα χρόνια δεν το έπαιξα ποτέ στο ραδιόφωνο», έγραψε στο Facebook ο σπουδαίος Οδυσσέας Ιωάννου. «Εδώ και ώρες το τραγουδάω συνέχεια. Εμμονικά, στο repeat. Περπατάω, πάω για δουλειές, παίρνω τα παιδιά και συνέχεια τραγουδάω “τέσσερις πήγε / μου είπαν πάλι φύγε / φύγε από το μαγαζί”». Και συμπλήρωσε: «Δεν με κέρδισε τόσα χρόνια, σήμερα με νίκησε».

Έγινε «οικείος»

Ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν ένας λαϊκός άνθρωπος, με ταλέντο, που μπήκε στη νύχτα σχεδόν παιδί. Δεν δίσταζε να εμφανιστεί ευάλωτος, ακόμη και αυτοσαρκαστικός – και έτσι έγινε «οικείος». Για κάποιους έμοιαζε με τραγική φιγούρα του Μποντλέρ. Ηταν ο «Αλμπατρος» που, όσο βρίσκεται στον ουρανό, είναι κυρίαρχος και ελεύθερος, όταν όμως κατεβαίνει στη γη, τα γιγαντιαία φτερά του τον εμποδίζουν να περπατήσει; Ή ένας από τους «Τυφλούς», τις τραγικές μορφές που κοιτάζουν συνεχώς προς τον ουρανό, ψάχνοντας μάταια για ένα φως ή μια θεϊκή απάντηση, ενώ οι ίδιοι διασχίζουν το σκοτάδι της πόλης;

Σε κάθε περίπτωση, όταν η καρδιά του σταμάτησε να χτυπάει, ο Μαζωνάκης «έσβησε» μέσα σε μια υπαρξιακή μελαγχολία, «ρουφηγμένος» από το σύστημα που τον είχε ανεβάσει. Εζησε ως ροκ σταρ – αλλά με λαϊκό ρεπερτόριο. Και έκανε το κοινό να βιώσει τη φράση «Ανήκω σε μένα» ως κάτι περισσότερο από τον τίτλο ενός τραγουδιού.

Μερικές ώρες μετά, άνθρωποι που δεν είχαν συναντηθεί ποτέ ξανά μεταξύ τους τραγουδούσαν μαζί τα τραγούδια του, έφταναν περασμένα μεσάνυχτα έξω από την εκκλησία, πιστοί σε ένα άτυπο ραντεβού, έκαναν «πηγαδάκια», δάκρυζαν. Ο θάνατός του δημιούργησε μια κοινότητα. Και έφερε στο φως μια εξίσωση που αποκαλύπτει πολλά – όχι μόνο για εκείνον που έφυγε, αλλά κυρίως για αυτούς που έμειναν πίσω.

Μια νέα μορφή τηλεφωνικής απάτης, με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, προκαλεί ανησυχία στις Αρχές. Επιτήδειοι μπορούν πλέον να μιμηθούν τη φωνή συγγενών ή άλλων οικείων προσώπων, δημιουργώντας την εντύπωση ότι το θύμα συνομιλεί με κάποιον που γνωρίζει και εμπιστεύεται. Η Ελληνική Αστυνομία προειδοποιεί για τη νέα αυτή μέθοδο, καθώς οι δράστες επιχειρούν αρχικά να συλλέξουν προσωπικές πληροφορίες και στη συνέχεια να αξιοποιήσουν τη συνθετική φωνή για να κάνουν την απάτη πιο πειστική.

Πώς «κλωνοποίησαν» τη φωνή του

Τον ρώτησε αν είναι ο κ. Σωκράτης και μόλις εκείνος απάντησε «ναι», η συνομιλία τερματίστηκε

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Μιλώντας στο ΕΡΤnews, η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛ.ΑΣ., Κωνσταντία Δημογλίδου, εξήγησε ότι οι δράστες αξιοποιούν την υποκλοπή και τεχνική επεξεργασία της φωνής, προκειμένου να πείσουν τους ανυποψίαστους πολίτες ότι πράγματι στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής είναι το οικείο τους πρόσωπο που εμπιστεύονται.

Η ίδια σημείωσε ότι οι δράστες χρησιμοποιούν το επεξεργασμένο ηχητικό υλικό με τη φωνή του θύματος για να παράγουν νέο περιεχόμενο που ακούγεται σαν να προέρχεται από το ίδιο άτομο. Μάλιστα, επισήμανε ότι τέτοιου είδους απάτες δεν αφορούν αποκλειστικά ηλικιωμένους, αλλά οποιαδήποτε ηλικιακή ομάδα, ακόμα και παιδιών ή εφήβων. Η παγίδα γίνεται ακόμα πιο πειστική όταν ο καλών χρησιμοποιεί τη φωνή ενός γονέα, συγγενούς ή άλλου οικείου προσώπου.

Η Αστυνομία καλεί τους πολίτες να είναι προσεκτικοί σχετικά με το πού δημοσιοποιούν ή μοιράζονται ηχητικό και οπτικό υλικό, καθώς πλέον η τεχνολογία επιτρέπει την επεξεργασία τόσο της φωνής όσο και της εικόνας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Απάτες μέσω AI: Η περίπτωση της 14χρονης

Στο στόχαστρο των επιτήδειων βρέθηκε και ένα 14χρονο κορίτσι, όπως περιέγραψε ο πατέρας της στην ίδια τηλεοπτική εκπομπή. Όλα ξεκίνησαν όταν ο ίδιος δέχθηκε ένα τηλεφώνημα ενώ βρισκόταν σε κατάστημα κοντά στο σπίτι του. Στην άλλη άκρη της γραμμής, ένας άγνωστος τον ρώτησε αν είναι ο κ. Σωκράτης. Μόλις εκείνος απάντησε «ναι», η συνομιλία τερματίστηκε.

Λίγο αργότερα δέχθηκε δεύτερο τηλεφώνημα από το ίδιο τηλέφωνο. Αυτή τη φορά, οι καλούντες φέρεται να του ανέφεραν διαφορετικό ονοματεπώνυμο, προκειμένου να επιβεβαιώσουν τα στοιχεία του. Ο ίδιος απάντησε ότι δεν ήταν το συγκεκριμένο πρόσωπο και έκλεισε το τηλέφωνο.

Όπως κατάλαβε στη συνέχεια, πιθανότατα οι δράστες προσπαθούσαν να επιβεβαιώσουν ότι ο αριθμός τηλεφώνου ανήκε πράγματι στον ίδιο και να συλλέξουν πληροφορίες για την ταυτότητά του.

Περίπου δέκα λεπτά αργότερα, όταν επέστρεψε στο σπίτι, ο πατέρας αντιλήφθηκε ότι η 14χρονη κόρη του μιλούσε στο τηλέφωνο και κρατούσε σημειώσεις. Η ίδια του εξήγησε ότι είχε δεχθεί επανειλημμένες κλήσεις στο σταθερό τηλέφωνο του σπιτιού. Οι άγνωστοι της είπαν ότι ήταν εκπρόσωποι του ΔΕΔΔΗΕ και ότι υπήρχε επείγον ζήτημα με την ηλεκτροδότηση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Μάλιστα, της ζήτησαν να δώσει το τηλέφωνο του πατέρα της, προκειμένου να επικοινωνήσουν μαζί του για το υποτιθέμενο πρόβλημα. Σύμφωνα με την καταγγελία, ρώτησαν το κορίτσι αν υπήρχε κάποιος άλλος στο σπίτι και αν υπήρχε κατοικίδιο. Η 14χρονη απάντησε ότι ήταν μόνη της και ανέφερε ότι στην οικογένεια έχουν μία γάτα.

Ο πατέρας της είπε ότι οι δράστες είχαν στη διάθεσή τους ένα προηγούμενο ηχητικό απόσπασμα με τη φωνή του και έπαιξαν συνομιλία, όπου στο τέλος ακούστηκε ο ίδιος να λέει «ναι» ώστε να δημιουργηθεί η εντύπωση στην ανήλικη ότι ο ίδιος είχε δώσει τη συγκατάθεσή του για όσα της ζητούσαν.

Ο αδόκητος χαμός του Γιώργου Μαζωνάκη άνοιξε τον ασκό του Αιόλου και έφερε το κράτος, την πολιτική ηγεσία, τους επιστημονικούς φορείς προ των ευθυνών τους σε ό,τι αφορά τις αδειοδοτήσεις και τους σχετικούς ελέγχους που διενεργούνται στα ιδιωτικά ιατρεία. Μάθαμε μέσα σε λίγες μέρες ότι ο τέως αρμόδιος φορέας ελέγχων (ΣΕΥΥΠ) καταργήθηκε με τον νόμο του επιτελικού κράτους, όντας υποστελεχωμένος, το 2019. Έκτοτε το αντικείμενο του καταργημένου σώματος κατακερματίστηκε μεταξύ της νεοσυσταθείσας Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, του Ιατρικού Συλλόγου (δηλαδή του συνδικαλιστικού οργάνου των γιατρών!), του ΕΟΠΥΥ και των περιφερειών. Μέσα στο αλαλούμ των κατακερματισμένων (πόσο ελληνικό και επιτελικό συγχρόνως αυτό!) αρμοδιοτήτων, ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών διευκρίνισε ότι «Η ευθύνη για τη λειτουργία ενός ιατρείου, για τις πράξεις και παραλείψεις του επιστημονικά υπευθύνου ιατρού ανήκει πρωτίστως στον ιατρό, ο οποίος παρέχει στον ασθενή του πρόληψη, διάγνωση ή θεραπεία».

Κι ενώ ακόμα ψάχνουμε να βρούμε την άκρη για το ποιος ελέγχει ποιον, πώς και αν και τι κάνει εάν διαπιστώσει παρατυπία, το ερώτημα που αιωρείται είναι αν μπορούμε να εμπιστευτούμε το κράτος μας. Είναι διαρκής η διαπίστωση ότι νόμοι φτιάχνονται, τροποποιούνται, εξαγγελίες παίρνουν σάρκα και οστά και καταρρέουν στην εφαρμογή λόγω σαθρότητας του θεσμικού πλαισίου ή λόγω απουσίας ελεγκτικών μηχανισμών. Τα παραδείγματα είναι πολλά. Τα τρένα συγκρούστηκαν στα Τέμπη μετά την πολυδιαφημισμένη «εξυγίανση των σιδηροδρόμων» από την παρούσα κυβέρνηση. Τώρα εξυγιαίνονται κι άλλο. Οψόμεθα. Στο μέτωπο των ιδιωτικών πανεπιστημίων: η κυβέρνηση έκανε το παν να δρομολογήσει την αδειοδότηση μη κρατικών πανεπιστημίων χωρίς να αναθεωρηθεί το άρθρο 16 του Συντάγματος και τη συνέχεια την είδαμε.

Πρόσφατα (14/08/2026) γράφαμε για την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τον νόμο 5092/2024 – ο οποίος αφορά στην προστασία του αιγιαλού και της παραλίας από αυθαίρετες καταλήψεις και κατασκευές – που διαπίστωνε την αδυναμία του κράτους και των μηχανισμών του να τον εφαρμόσουν. Το κράτος οφείλει να ρυθμίζει, για να μη βλέπουμε ανεξέλεγκτη δράση ιδιωτών, ενάντια στο δημόσιο συμφέρον. Οφείλει και να μεταρρυθμίζει όταν το υπάρχον πλαίσιο μοιάζει δυσλειτουργικό. Αν δεν δημιουργεί όμως μηχανισμούς να επιβλέπουν την εφαρμογή των ρυθμίσεων και των μεταρρυθμίσεων, καθιστά τις (μεταρ)ρυθμίσεις του πουκάμισα αδειανά.

Τον Σεπτέμβριο του 2020, λίγους μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων μου ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, βρέθηκα στο Καστελλόριζο. Παρά την κατάσταση της πανδημίας, είχα αποφασίσει να ταξιδέψω σε όλη τη χώρα κατά τη διάρκεια της θητείας μου και βέβαια η εθνική γιορτή κάθε τόπου είναι η κατάλληλη αφορμή για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ετσι ανταποκρίθηκα στην πρόσκληση του δημάρχου να παραστώ στον εορτασμό της 77ης επετείου απελευθέρωσης του νησιού, την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου.

Τη χρονιά εκείνη διανύαμε μια περίοδο έντονων αναταράξεων με τη γείτονα χώρα. Προηγήθηκαν, τον Φεβρουάριο, τα γνωστά γεγονότα στον Εβρο, με την απόπειρα παράνομης προώθησης στη χώρα μας χιλιάδων μεταναστών, ενώ από τον Αύγουστο μέχρι και την παραμονή της επίσκεψής μου το σεισμογραφικό σκάφος Oruç Reis, ύστερα από τουρκική NAVTEX, είχε εξέλθει για έρευνες σε τμήμα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, δίπλα στο Καστελλόριζο, τη Ρόδο και την Κάρπαθο. Από τον Αύγουστο επίσης οι δύο χώρες είχαν αναπτύξει τους στόλους τους και ο κίνδυνος στρατιωτικής εμπλοκής ήταν υπαρκτός.

Λίγο πριν από την επίσκεψή μου, πληροφορήθηκα ότι η Τουρκία είχε ενοχληθεί και υπήρξαν σχετικά δημοσιεύματα και διπλωματικά σχόλια. Ενέμεινα όμως στην απόφασή μου, με τη σκέψη ότι δεν είναι δυνατόν να μην μπορώ, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, να επισκεφτώ οποιοδήποτε σημείο της πατρίδας μας. Αυτονόητο είναι ότι προηγήθηκε συνεννόηση και με το υπουργείο Εξωτερικών, όπως γίνεται πάντα όταν από την επίσκεψη του εκάστοτε Προέδρου ανακύπτουν ζητήματα που αφορούν τρίτες χώρες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η ιδιαιτερότητα των ημερών έφερε στην αποστολή μεγάλο αριθμό δημοσιογράφων, από ελληνικά και ξένα μέσα. Φτάσαμε στο νησί με ελικόπτερο του στρατού το πρωί. Οι συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου της εποχής εκείνης, καθώς και η ιδιαιτερότητα της περιόδου λόγω της υγειονομικής κρίσης, έκαναν τις στιγμές ακόμη πιο συγκινητικές. Η επίσκεψή μου – η πρώτη επίσκεψη Προέδρου της Δημοκρατίας στο νησί ύστερα από 15 χρόνια – ήταν φυσικά ένα μήνυμα προς τους Καστελλοριζιώτες ότι δεν είναι αποκομμένοι από τον κορμό της πατρίδας και ότι δεν θα μείνουν ποτέ μόνοι. Δεν θα ξεχάσω τη στιγμή που όλοι οι κάτοικοι τραγουδούσαν τον Εθνικό Υμνο κατά την υποδοχή μου στη δοξολογία, ενώ το στρατιωτικό άγημα απέδιδε τιμές.

«Το Καστελλόριζο, ένας τόπος αγκυρωμένος στο ανατολικό άκρο του ελληνικού αρχιπελάγους, που κράτησε τον πολιτισμό, τα ήθη και τα έθιμά του επί 5.000 χρόνια, είναι ο τόπος που συμπυκνώνει την έννοια του πατριωτισμού στην ύψιστη έκφρασή της». Αυτά ήταν μερικά από όσα είπα στην τελετή κατά την οποία με τίμησαν, αναγνωρίζοντάς με ως συμπολίτη τους. Συγκινημένη η ίδια, διέκρινα στους κατοίκους συγκίνηση αλλά και έκπληξη για το γεγονός ότι για πρώτη φορά μια γυναίκα, που δεν προερχόταν μάλιστα από την πολιτική, είχε εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας και βρισκόταν στο νησί, για να τους εκφράσει τη στήριξη όλων των Ελλήνων. Στο παραδοσιακό καφενείο της πλατείας, δίπλα στην εκκλησία του Αϊ-Γιώργη, συζήτησα με όσους βρέθηκαν εκεί, που μου μίλησαν για τις καλές σχέσεις με τους «απέναντι», που διαταράχθηκαν τον τελευταίο καιρό, καθώς και για τη μοναξιά και τα προβλήματα του χειμώνα, όταν οι τουρίστες επιστρέφουν στους τόπους τους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Και βέβαια επισκέφτηκα, με σκάφος του Λιμενικού, τη Ρω, για να καταθέσω στεφάνι στον τάφο της Δέσποινας Αχλαδιώτου, της ξακουστής κυράς της Ρω, η οποία για χρόνια ύψωνε καθημερινά την ελληνική σημαία, ενσαρκώνοντας με τον καλύτερο τρόπο τον πατριωτισμό στη μοναχικότητά της.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Την ίδια ώρα, ο τότε υπουργός Αμυνας της Τουρκίας πραγματοποιούσε ακριβώς απέναντι, στο Κας, εκδήλωση με όλη τη στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας, ως απάντηση στη δική μου επίσκεψη, που θεωρήθηκε πρόκληση από την τουρκική πλευρά.

Σε σχετική ερώτηση από το CNN και το βρετανικό Channel 4, που είχαν έρθει στο νησί, η αυτονόητη απάντησή μου ήταν ότι η επίσκεψή μου δεν αποσκοπούσε στο να προκαλέσει τους γείτονες· ως Πρόεδρος όμως της Δημοκρατίας είχα καθήκον απέναντι στους συμπατριώτες μου νησιώτες να είμαι κοντά τους τη μέρα που γιορτάζουν την απελευθέρωση του νησιού και την ενσωμάτωσή του στον εθνικό κορμό. Και βέβαια επανέλαβα τη σταθερή μας θέση, ότι η Ελλάδα πιστεύει στη διπλωματία και τον διάλογο, με βάση το διεθνές δίκαιο και τις σχέσεις καλής γειτονίας, χωρίς όμως να υποκύπτει σε απειλές και εκφοβισμούς.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Σχολίασα επίσης ότι η μη ανανέωση της τουρκικής NAVTEX αποτελεί βήμα στη σωστή κατεύθυνση και επεσήμανα ότι επιδίωξη όλων πρέπει να είναι η επάνοδος στην ηρεμία και την ομαλότητα.

Την επομένη ημέρα, που άρχιζε η νέα σχολική χρονιά, επέλεξα να μείνω στο Καστελλόριζο, για να παραστώ στον αγιασμό στα σχολεία. Εκεί μίλησα στους μαθητές τόσο για την αξία της γνώσης, όσο και για τη σημασία να τηρούν τους κανόνες προστασίας της υγείας (φορώντας ιδίως τη μάσκα τους) ως υπεύθυνα μέλη της κοινωνίας.

Σχεδίαζα να επισκεφθώ ξανά το Καστελλόριζο στις 15 Δεκεμβρίου 2021, για να παραστώ σε χριστουγεννιάτικη παράσταση των μαθητών του σχολείου και να είμαι κοντά τους τις μέρες αυτές. Δυστυχώς την τελευταία στιγμή οι καιρικές συνθήκες δεν το επέτρεψαν.

Το επισκέφθηκα όμως πάλι δύο χρόνια μετά, για την 79η επέτειο της απελευθέρωσής του, σε πιο ήρεμες ημέρες αν και πάλι υπήρξαν σχόλια του τουρκικού υπουργείου Αμυνας για «προκλητική επίσκεψη».

Το νησί ήταν ιδανικός τόπος και για τη διοργάνωση του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, με τίτλο «Πέρα από τα σύνορα». Οπως έχω τονίσει, ένας τέτοιος θεσμός γεφυρώνει λαούς και πολιτισμούς και προάγει τον διάλογο, αφού, εκτός από τις εμπορικές συναλλαγές, οι κοινωνικές και φιλικές επαφές και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις φέρνουν τον κόσμο ακόμη πιο κοντά.

Ο πατριωτισμός των Καστελλοριζιωτών δεν στηρίζεται στην αντιπαλότητα με τον γείτονα. Στηρίζεται στην εθνική αυτοπεποίθηση, στην περηφάνια για τη μακρόχρονη ιστορία του νησιού, στην άσβεστη μνήμη χιλιόχρονων αγώνων και θυσιών.

Οπως γράφει ο Οδυσσέας Ελύτης «υπακούουν τα πράγματα στα ονόματά τους». Και το Καστελλόριζο, η Μεγίστη, όπως είναι η επίσημη ονομασία του, παρά τη μικρή του έκταση, ήταν και παραμένει μέγιστο, γιατί οι άνθρωποί του, με τους αγώνες και τις θυσίες τους, με την επιμονή, την αντοχή και την αγάπη για τον τόπο τους, το ανήγαγαν σε υψηλό σύμβολο φιλοπατρίας.

Το Καστελλόριζο, πολύτιμο κομμάτι της πατρίδας μας, θα μου φέρνει πάντα πολύτιμες αναμνήσεις από την προεδρική μου θητεία και αισθήματα περηφάνιας ως Ελληνίδας.

Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου διετέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας από το 2020 έως το 2025.

Το ερώτημα είναι λογικό και οι σχετικές απορίες επίσης. Τι είδους κάλπη έχουμε μπροστά μας; Επειτα από οκτώ χρόνια διακυβέρνησης από την ίδια ομάδα εξουσίας, τι είναι αυτό που θα καταγραφεί στην κάλπη ως αποτύπωση του συναισθήματος, της αξιολόγησης και της κρίσης αυτού του κόμματος εκ μέρους των πολιτών, μετά ιδιαίτερα από μια μακρά περίοδο άσκησης της εξουσίας και μάλιστα ανεμπόδιστης; Ποιο κριτήριο θα προταχθεί και τι θα κυριαρχήσει ως μέτρο, που θα καθορίσει την έκφραση, την ένταση της έκφρασης και το πολιτικό της περιεχόμενο;

Θα επικρατήσει ο θυμός; Η άρνηση; Η εναντίωση; Η απόρριψη; Η ελπίδα; Η προσδοκία; Η κομματική προσήλωση; Το οπαδικό πνεύμα; Το ατομικό συμφέρον; Η κοινή πορεία; Η ανορθολογική ισοπέδωση; Η κριτική σκέψη και ωρίμανση; Μπορεί κανείς να παραθέσει πολλά παρόμοια συνοπτικά ερωτήματα, ψάχνοντας τα μυστικά της κάλπης. Μοιάζει αυτό να είναι ένας δρόμος διερεύνησης του μυστηρίου της, πολύ συμβατικός όμως και απρόσφορος. Φυσικά η κάλπη είναι και θα είναι πάντα ένας υποδοχέας όλων αυτών. Και του θυμού και της ελπίδας. Και της εναντίωσης και της προσδοκίας. Και της τυφλής άρνησης και της ώριμης σκέψης. Η επιλογή θα γίνει απόφαση. Η απόφαση ψηφοδέλτιο. Στο τέλος αριθμός.

Ολα τα παραπάνω είναι αδιαίρετα. Τίποτα δεν υπάρχει μόνο του ως συναίσθημα ή στάση. Απομονωμένο, αυτόνομο και καθολικά μερικό. Ως ανθρώπινη έκφραση αγκαλιάζεται από πολλά άλλα μαζί, συνυπάρχει με άλλα ρητά και άρρητα, συνειδητά ή λιγότερο συνειδητά, απωθημένα βιώματα ή προσδοκίες και ελπίδες σε αναβολή ή μετάθεση. Για να κατανοήσουμε αυτό το αφώτιστο όλο θα πρέπει να το αποσυναρμολογήσουμε και φωτίζοντας ένα-ένα τα μέρη του, να κάνουμε πιο ορατό και κατανοητό αυτό το πλέγμα παραγόντων, σχέσεων και επιλογών που καταλήγει ως έκφραση με ενότητα στην κάλπη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Το ψηφοδέλτιο στην κάλπη είναι μια καθολική επιλογή. Είναι δύσκολο – αδύνατο εκτιμώ – να καταλήξεις με βεβαιότητα τι τελικά – αν ψάχνεις ένα κριτήριο – καθορίζει την εκλογική απόφαση. Πόσο εύκολα μοιάζει σαν απάντηση ο θυμός! Ή, ακόμη πιο επεξεργασμένα, η άρνηση. Ακόμη περισσότερο ο αντισυστημισμός που «αγοράζεται» από πολλούς τελευταία. Πέρα από τις εύκολες λύσεις της κατηγορίας του ψυχολογισμού, υπάρχουν και οι παγιωμένες πλάνες που έχουν και αυτές ακόμη πιο εύκολες τις απαντήσεις. Οι άνθρωποι «ψηφίζουν με την τσέπη τους» ακούμε συχνά και, υποθέτω, πηγαίνοντας προς τις εκλογές θα το ακούμε όλο και συχνότερα. Δεν αντικρούονται εύκολα η απλοϊκή σκέψη και ακόμη δυσκολότερα η αυθόρμητη γνώση.

Το ψηφοδέλτιο είναι το αποτέλεσμα μιας ωρίμανσης. Είναι η καθολική αποτύπωση της εμπειρίας, όπως η ατομική συνείδηση τη βιώνει και είναι σε θέση, ανάλογα με το επίπεδο της ανάπτυξής της, να τη μετατρέψει σε (εκλογική) δράση. Ο πολιτικός ανταγωνισμός, ως ανάπτυξη επιχειρημάτων, πολιτικής επικοινωνίας ή προπαγανδιστικών πρακτικών, έχει ως επιδίωξη την επιρροή σε αυτή την ατομική συνείδηση, ώστε να τη θέσει σε όρια, να την εντάξει στο κοινό μέτρο, να την εξαφανίσει στον ωκεανό της κυρίαρχης «κοινής γνώμης». Στην κάλπη καταγράφεται το αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης. Η κάλπη που έρχεται θα έχει μέσα της τη βιωμένη πραγματικότητα της οκταετούς διακυβέρνησης. Την αποτίμησή της. Αυτός ο τυπικός υποδοχέας γίνεται αμέσως μετά ο πολιτικός οργανωτής της επόμενης φάσης. Αυτό που είναι και η πραγματική φύση της κάλπης.

Ο Λευτέρης Κουσούλης είναι πολιτικός επιστήμονας