Στις αμυντικές συμφωνίες η απόσταση ανάμεσα στην υπογραφή και στην πραγμάτωση μπορεί να είναι τεράστια. Η Συμφωνία Κοινής Αμυνας της Μέκκας, μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, κινείται σε αυτή την γκρίζα ζώνη: κανείς δεν γνωρίζει εάν η ρήτρα αμοιβαίας άμυνας θα ενεργοποιηθεί ποτέ. Η υπογραφή της, ωστόσο, αλλάζει τα δεδομένα. Αυτή είναι η βασική ανάγνωση της δρος Γκάλια Λίντενστραους, ανώτερης ερευνήτριας στο Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (INSS) του Ισραήλ και ειδικής στην τουρκική εξωτερική πολιτική. «Είμαι στην πλευρά εκείνων που θεωρούν τη συμφωνία σημαντική», λέει, απαντώντας σε ερώτηση αναφορικά με τις δύο αντικρουόμενες αναγνώσεις στο Ισραήλ – με την πρώτη να λέει ότι η Συμφωνία δεν επηρεάζει άμεσα τη χώρα και τη δεύτερη να υποστηρίζει το αντίθετο.
Οι τρεις χώρες, εξηγεί, είχαν ήδη πραγματοποιήσει πέντε συναντήσεις, συγκροτώντας σταδιακά ένα πολιτικό μέτωπο εναντίον του Ισραήλ. Εκτιμά, δε, ότι ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής προστασίας αποτελεί από μόνη της ισχυρό μήνυμα. Η επιφύλαξη της ειδικού αφορά την εφαρμογή.
Υπήρχε, τονίζει, ήδη αμυντική συμφωνία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν η οποία δεν πρόσφερε στο Ριάντ όσα ανέμενε κατά την τελευταία αντιπαράθεση με το Ιράν. Συνεπώς, οι αμφιβολίες για το εάν η νέα δέσμευση θα δοκιμαστεί στην πράξη είναι βάσιμες, υπογραμμίζει, χωρίς όμως να ακυρώνουν τη σημασία της. «Αν δούμε τις συμφωνίες του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κύπρο, δεν υπήρξε ποτέ ρήτρα αμοιβαίας άμυνας. Αρα, ναι, είναι σημαντική», καταλήγει η δρ Λίντενστραους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τι είναι το πιο ανησυχητικό σε αυτή τη εξέλιξη, ρωτήσαμε. «Το βασικό σημείο ανησυχίας», απάντησε η ισραηλινή ειδικός, «τόσο από ισραηλινή όσο και από ελληνική σκοπιά, είναι ότι περισσότερο σαουδαραβικό χρήμα θα διοχετευθεί στην τουρκική αμυντική βιομηχανία». Κι αυτό, εξηγεί, θα επιτρέψει στην Αγκυρα να αναπτύξει νέα οπλικά συστήματα και σοβαρότερες γραμμές μαζικής παραγωγής – έναν τομέα στον οποίο αρκετά τουρκικά προγράμματα υστερούν. Στην εξίσωση αυτή, εκτιμά, το Πακιστάν είναι σημαντικό, αλλά η Τουρκία αποτελεί τον κρίσιμο παίκτη. Η Σαουδική Αραβία έχει απομακρυνθεί αισθητά από την προοπτική εξομάλυνσης των σχέσεων με το Ισραήλ, η οποία πριν από την 7η Οκτωβρίου έμοιαζε πολύ πιο κοντά. Η Αγκυρα, την ίδια ώρα, ακολουθεί μια σαφώς αναθεωρητική πολιτική απέναντι στο Ισραήλ, στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Η δρ Λίντενστραους αποφεύγει, πάντως, μια μονοδιάστατη ανάγνωση της τουρκικής συμπεριφοράς. Διακρίνει άλλοτε προσοχή και άλλοτε τυχοδιωκτισμό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στη Συρία για παράδειγμα, επισημαίνει, η Αγκυρα κινείται με μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση απ’ όση συχνά της αποδίδεται. «Εάν το Ισραήλ και η Τουρκία ήθελαν πραγματικά να φθάσουν σε σύγκρουση για τη Συρία, αυτή θα είχε ήδη συμβεί». Ο δίαυλος αποτροπής και συνεννόησης μεταξύ των δύο πλευρών έχει μέχρι στιγμής συγκρατήσει την ένταση, υπογραμμίζει. Η τουρκική επιρροή στη Συρία είναι βαθιά, παραδέχεται. Η δε προσέγγιση Τουρκίας – Σαουδικής Αραβίας ενισχύει τον ρόλο της Αγκυρας στην ανοικοδόμηση της Συρίας και στηρίζει την προσπάθειά της να αποκτήσει μεγαλύτερη επιρροή στον Λίβανο – ένα ενδιαφέρον και σχετικά νέο σημείο που χρήζει στενής παρακολούθησης, όπως λέει. Σπεύδει, όμως, να πει ότι υπάρχει και ένα παράδοξο. Εάν η κυβέρνηση του Αχμαντ αλ-Σάρα μπορεί να στηρίζεται σε περισσότερες χώρες και όχι αποκλειστικά στην Τουρκία, ο βαθμός τουρκικού ελέγχου περιορίζεται. Για τις σχέσεις Ισραήλ – Σα ουδικής Αραβίας, η νέα πραγματικότητα δεν κλείνει την πόρτα της εξομάλυνσης, αλλά την κάνει όπως λέει βαρύτερη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Ο «ΧΑΛΑΡΟΣ ΑΞΟΝΑΣ» ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Μέσα σε αυτό το περιβάλλον επανέρχεται η συζήτηση για έναν αντίρροπο άξονα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Ινδίας. Η δρ Λίντενστραους θεωρεί ότι τα θεμέλια υπάρχουν ήδη, αλλά επιμένει στον όρο «χαλαρός άξονας». Στην άλλη πλευρά διακρίνει ένα επίσης χαλαρό σχήμα Τουρκίας, Πακιστάν, Κατάρ και πλέον Σαουδικής Αραβίας, ενώ η Αίγυπτος και το Αζερμπαϊτζάν παραμένουν τονίζει, με διαφορετικό τρόπο, ανάμεσα στα δύο. Οι συσχετισμοί, κατά την ειδικό, αποτυπώνονται σε σχέδια όπως ο οικονομικός διάδρομος IMEC και στην ενεργειακή συνεργασία της Ανατολικής Μεσογείου.
Η Τουρκία, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία προχώρησαν ένα βήμα περισσότερο, υπογράφοντας ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής αρωγής. Κατά την ερευνήτρια του INSS, όμως, προς το παρόν αποτελεί περισσότερο μήνυμα παρά κάποια δοκιμασμένη επιχειρησιακή πραγματικότητα. Υπάρχουν, άλλωστε, υπενθυμίζει, σαφή όρια. Η Ελλάδα και η Κύπρος ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση, η Ελλάδα και η Τουρκία στο ΝΑΤΟ, ενώ τα συμφέροντα όλων των εμπλεκομένων δεν ταυτίζονται.
Οι άξονες βοηθούν να διαβαστεί ο νέος χάρτης της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, δεν συνιστούν όμως ακόμη συμπαγείς συμμαχίες. Και οι κίνδυνοι σύγκρουσης; Δεν είναι καταδικασμένοι να συγκρουστούν. Μια συμφωνία ασφαλείας μεταξύ Ισραήλ και Συρίας, λ.χ. μια σταθερότερη Συρία και εμπορικές διαδρομές που θα περνούν από το έδαφός της θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κοινό όφελος και να χαμηλώσουν την ένταση. «Μιλάμε για μια τεράστια και εξαιρετικά σύνθετη γεωγραφική ζώνη», καταλήγει η δρ Λίντενστραους. «Υπάρχουν τρόποι να περιοριστούν οι εντάσεις. Αυτοί οι άξονες, λοιπόν, δεν είναι υποχρεωτικό να οδηγηθούν σε αντιπαράθεση».
Tο κλειδί για την Ελλάδα είναι η ΑίγυπτοςΗ Αίγυπτος είναι, κατά τη δρα Γκάλια Λίντενστραους, η χώρα που πρέπει να παρακολουθούν στενότερα το Ισραήλ και η Ελλάδα. Μια μετατόπιση της στάσης της στην Ανατολική Μεσόγειο θα επηρέαζε άμεσα και τις δύο χώρες, υποδεικνύει. Ποια είναι όμως τελικά η στάση του Καΐρου και γιατί προσεγγίζει τόσο την Τουρκία του μεγαλύτερου εχθρού του Αλ Σίσι, της Μουσουλμανικής Αδελφότητας; Η ειδικός αναφέρει ότι η πολιτική του Καΐρου εξηγείται από τρεις παράγοντες, οι οποίοι όπως τονίζει αλληλοτροφοδοτούνται.
Ο πρώτος είναι η οικονομική αδυναμία της Αιγύπτου και η διευρυμένη τουρκική παρουσία. Από τη Λιβύη έως το Σουδάν και την Αιθιοπία, η Αγκυρα έχει, λέει, αποκτήσει στρατιωτικά και διπλωματικά ερείσματα γύρω από την Αίγυπτο, εξασφαλίζοντας σημαντική μόχλευση. Ο δεύτερος είναι η κρίση στις σχέσεις Αιγύπτου – Ισραήλ εξαιτίας του πολέμου στη Γάζα.
Στέκεται ιδιαίτερα επικριτικά στις δηλώσεις ισραηλινών πολιτικών περί μετακίνησης του πληθυσμού της Γάζας που τρόμαξαν το Κάιρο, το οποίο με τη σειρά του φοβήθηκε ότι οι Παλαιστίνιοι θα ωθούνταν στο αιγυπτιακό έδαφος. Η Λίντενστραους χαρακτηρίζει αυτό το σενάριο ηθικά λανθασμένο και πρακτικά και ανεφάρμοστο. Η Αίγυπτος παραμένει κατηγορηματικά αντίθετη στην εγκατάσταση Παλαιστινίων λέει. Υπάρχει και τρίτος λόγος: η τουρκική αμυντική βιομηχανία προσφέρει συστήματα φθηνότερα από εκείνα των δυτικών προμηθευτών, χωρίς τις πολιτικές δεσμεύσεις που συνοδεύουν τις αμερικανικές αγορές. Ετσι, η Τουρκία γίνεται ολοένα πιο ελκυστική για την Αίγυπτο, εξηγεί.
Η Παγκόσμια Τράπεζα ανακοίνωσε σήμερα ότι προχώρησε στην καταβολή έκτακτης βοήθειας ύψους 200 εκατομμυρίων δολαρίων για τη στήριξη της κυβέρνησης της Κολομβίας, μετά τον ισχυρό σεισμό που έπληξε τη χώρα και προκάλεσε τουλάχιστον 265 θανάτους.
Σύμφωνα με δήλωση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού ιδρύματος, η Παγκόσμια Τράπεζα εκταμίευσε στις 13 Αυγούστου το ποσό της έκτακτης βοήθειας, ενώ έχει ήδη ξεκινήσει ταχεία μελέτη για να εκτιμηθεί το συνολικό κόστος των ζημιών από τον σεισμό. Στόχος της μελέτης είναι να βοηθήσει την κυβέρνηση της Κολομβίας να αποκτήσει μια πρώτη εικόνα για τον οικονομικό αντίκτυπο της καταστροφής.
Πόσο ισχυρή είναι η προοπτική της επανένωσης της Ιρλανδίας, 105 χρόνια μετά τη διχοτόμηση του νησιού; Σε ένα ίσως όχι πολύ μακρινό μέλλον, οι κάτοικοι και των δύο πλευρών των συνόρων ενδέχεται να κληθούν να μετάσχουν σε ένα δημοψήφισμα που θα αλλάξει για πάντα τις ζωές τους – και τα όρια δύο χωρών: του Ηνωμένου Βασιλείου και της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας.
Δύο από τους πιο γνωστούς δημοσιογράφους της Ιρλανδίας, ο Φίνταν Ο’Τουλ, της εφημερίδας «The Irish Times», και ο Σαμ ΜακΜπράιντ, της εφημερίδας «Belfast Telegraph», έγραψαν ένα συναρπαστικό βιβλίο με τίτλο «For and Against a United Ireland», στο οποίο αμφότεροι επιχειρηματολογούν τόσο υπέρ όσο και κατά της ενοποίησης. Μιλώντας στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», εξηγούν πώς το μοντέλο μιας ενωμένης Ιρλανδίας θα μπορούσε να «λειτουργήσει» και πόσο πιθανό είναι να το δούμε να υλοποιείται.
«Προσπαθήσαμε να σεβαστούμε και τις δύο πλευρές, εξετάζοντας το θέμα από δύο εντελώς αντίθετες οπτικές γωνίες. Και συνειδητοποιήσαμε ότι τα εκατέρωθεν επιχειρήματα είναι εξίσου πειστικά», λέει ο ΜακΜπράιντ. «Υπάρχουν πολύ σοβαροί λόγοι για τους οποίους άνθρωποι που είναι καλοί, ειλικρινείς και έντιμοι θα μπορούσαν να καταλήξουν τόσο στη μία όσο και στην άλλη θέση» συνεχίζει, τονίζοντας ότι «σε έναν τόπο όπως η Ιρλανδία, με μια πολύ μακρά ιστορία αλληλοσκοτωμών και συγκρούσεων, το να μπορείς να σέβεσαι τον αντίπαλό σου και να λες “διαφωνώ ριζικά μαζί σου και νομίζω ότι έχεις άδικο, αλλά καταλαβαίνω τους λόγους που σε κάνουν να πιστεύεις αυτό που πιστεύεις και ξέρω ότι δεν είσαι κακός άνθρωπος” είναι πολύ σημαντικό». Πόσο σύντομα θα μπορούσε να διεξαχθεί ένα δημοψήφισμα για την απόσχιση της Βόρειας Ιρλανδίας από το Ηνωμένο Βασίλειο και την ένωσή της με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας; «Κάποτε έλεγα ότι όσο ζω δεν πρόκειται να δω ένα τέτοιο δημοψήφισμα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τώρα, όμως, πιστεύω ότι πιθανότατα θα το προλάβω», αναφέρει ο 68χρονος Ο’Τουλ. «Νομίζω ότι είναι αναπόφευκτο, εξαιτίας της δημογραφικής αλλαγής που έχει συντελεστεί. Η Βόρεια Ιρλανδία ιδρύθηκε πριν από έναν και πλέον αιώνα με σκοπό να επικρατεί εκεί μια μόνιμη προτεσταντική πλειοψηφία. Αυτή η πλειοψηφία έχει πια χαθεί και δεν πρόκειται να επανέλθει. Επίσης, έχει αλλάξει η οικονομική κατάσταση, ενώ και οι πολιτικοί δεσμοί με τη Βρετανία – κυρίως με το Συντηρητικό Κόμμα – διερράγησαν μετά το Brexit». Το καλύτερο, προσθέτει ο Ο’Τουλ, «θα ήταν να προηγηθεί μια μακρά διαδικασία διαλόγου. Μολαταύτα, υπάρχει η πιθανότητα να γίνει το δημοψήφισμα όταν κανείς μας δεν θα είναι έτοιμος. Αν ο Νάιτζελ Φάρατζ γίνει πρωθυπουργός της Βρετανίας, το διαζύγιο θα μπορούσε να είναι πολύ άσχημο». Ο ΜακΜπράιντ συμφωνεί: «Ενδεχομένως ο μακιαβελικός Φάρατζ να ελπίζει ότι θα απαλλαγεί από τη Βόρεια Ιρλανδία. Οχι μόνο γιατί επιβαρύνει οικονομικά την υπόλοιπη χώρα – και ο ίδιος είναι βασικά ένας άγγλος εθνικιστής –, αλλά επειδή τον εμποδίζει να απομακρυνθεί από την ΕΕ με τον τρόπο που πραγματικά επιθυμεί». Και εξηγεί: «Επειδή η Δημοκρατία της Ιρλανδίας ακμάζει οικονομικά και προσελκύει πολλές ξένες επενδύσεις, ιδίως αμερικανικές, υπάρχει η πιθανότητα ο Φάρατζ να θελήσει να διαταράξει τις ισορροπίες προκηρύσσοντας δημοψήφισμα, κάτι το οποίο θα προκαλέσει πανικό, καθώς κανείς δεν είναι έτοιμος γι’ αυτό. Θα είναι κάτι πολύ επικίνδυνο».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Επί του παρόντος, η ιδέα της ένωσης του ιρλανδικού βορρά με τον νότο δεν μοιάζει ιδιαίτερα ώριμη. «Τα πολιτικά κόμματα δεν έχουν κάνει την απαιτούμενη προεργασία. Δεν υπάρχει σαφής και άμεση προοπτική για μια ενωμένη Ιρλανδία», εκτιμά ο ΜακΜπράιντ. «Υπάρχουν δύο προβλήματα. Το πρώτο είναι πρόβλημα ταυτότητας: η πλειονότητα των κατοίκων της Βόρειας Ιρλανδίας δεν θέλει να γίνει μέρος μιας ενωμένης Ιρλανδίας. Αυτή, βέβαια, είναι μια ρευστή κατάσταση και το Brexit σίγουρα την επηρεάζει.
Το άλλο πρόβλημα είναι οικονομικό: όταν δημιουργήθηκε η Βόρεια Ιρλανδία, ήταν μια πολύ πλούσια βιομηχανική κοινωνία. Αλλά τώρα δεν είναι. Κάθε χρόνο, το Λονδίνο στέλνει ένα τεράστιο τσεκ, γύρω στα 11-12 δισ., για να τη συντηρήσει», παρατηρεί ο Ο’Τουλ. Και συμπληρώνει: «Υπολογίζεται ότι η ένωση θα κοστίζει στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας περίπου 20 δισ. ευρώ ετησίως. Ποιος θα τα πληρώσει αυτά; Οταν ρωτάς τους Ιρλανδούς αν θέλουν μια ενωμένη Ιρλανδία, απαντούν “ναι”. Οταν όμως τους ρωτάς αν θα πλήρωναν περισσότερους φόρους, βροντοφωνάζουν “όχι”»! Ομοίως, στη Βόρεια Ιρλανδία – επισημαίνει ο ΜακΜπράιντ – «οι δημόσιοι υπάλληλοι παίρνουν μισθούς Λονδίνου. Ωστόσο, το κόστος ζωής είναι πολύ χαμηλότερο, επομένως βρίσκονται σε σαφώς καλύτερη θέση. Και αναρωτιούνται: “Θα διατηρήσω τον μισθό μου στην ενωμένη Ιρλανδία;”».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Περίπου 28 χρόνια μετά τη Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής και τον τερματισμό των συγκρούσεων που στοίχισαν τη ζωή σε 3.500 ανθρώπους, υπάρχει σήμερα ο φόβος της βίας; «Αν εδώ κάτι πάει στραβά, δεν θα πάει στραβά όπως πήγε στο Brexit. Το Brexit είχε τρομερές επιπτώσεις, αλλά οι άνθρωποι δεν βγήκαν στους δρόμους να σκοτώνουν ο ένας τον άλλον. Στη Βόρεια Ιρλανδία ή στο Δουβλίνο υπάρχει η πιθανότητα να ξεσπάσει βία», σημειώνει ο Ο’Τουλ. Ο συνάδελφός του υπερθεματίζει: «Θυμάμαι πολύ καλά τον στρατό στους δρόμους. Θυμάμαι ότι καθημερινά σκοτώνονταν άνθρωποι. Είναι θαυμάσιο ότι τα παιδιά μου δεν μεγαλώνουν σε αυτή τη χώρα. Ωστόσο, η κατάσταση είναι πολύ εύθραυστη».
Σε κατάσταση κινητοποίησης Red Code τίθενται το Σάββατο εκτεταμένες περιοχές της χώρας, καθώς ο κίνδυνος εκδήλωσης πυρκαγιάς προβλέπεται πολύ υψηλός, κατηγορίας 4. Μεταξύ των περιοχών που βρίσκονται σε αυξημένη επιφυλακή είναι η Αττική, η Κρήτη, τα νησιά του Αιγαίου και περιοχές της Πελοποννήσου, της Στερεάς Ελλάδας, της Μακεδονίας και της Θράκης.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της Πολιτικής Προστασίας, σε Red Code τίθενται:Η απόφαση ελήφθη καθώς, σύμφωνα με την Ομάδα Έκδοσης του Ημερήσιου Χάρτη Πρόβλεψης Κινδύνου Πυρκαγιών της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, στις συγκεκριμένες περιοχές προβλέπεται πολύ υψηλός κίνδυνος πυρκαγιάς – κατηγορία 4.
Η κατάσταση Red Code συνεπάγεται πλήρη κινητοποίηση του μηχανισμού, με ενεργοποίηση και ανάπτυξη του αναγκαίου ανθρώπινου δυναμικού, καθώς και των απαιτούμενων μέσων, ώστε να υπάρχει άμεση ετοιμότητα για την αντιμετώπιση πιθανών έκτακτων αναγκών.
Στο πλαίσιο αυτό, Δήμοι και Περιφέρειες στις περιοχές που βρίσκονται σε Red Code καλούνται να συγκαλέσουν άμεσα τα Τοπικά και Περιφερειακά Επιχειρησιακά Συντονιστικά Όργανα Πολιτικής Προστασίας, προκειμένου να εξεταστούν όλα τα ζητήματα που αφορούν την πρόληψη, την ετοιμότητα και την αντιμετώπιση ενδεχόμενων δασικών πυρκαγιών.
Οι αρμόδιες υπηρεσίες βρίσκονται σε αυξημένη επιφυλακή, με τις καιρικές συνθήκες και κυρίως τους ισχυρούς ανέμους να διατηρούν σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα τον κίνδυνο ταχείας εκδήλωση
Ο Παναθηναϊκός δεν θα κάνει τελικά πρεμιέρα στη Stoiximan Super League στις 23 Αυγούστου, καθώς το αίτημά του για αναβολή της αναμέτρησης με την Κηφισιά έγινε δεκτό από τη διοργανώτρια αρχή.
Οι «πράσινοι» είχαν καταθέσει το σχετικό αίτημα, κάνοντας χρήση του δικαιώματος που προβλέπει ο κανονισμός για τις ομάδες που συμμετέχουν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Στόχος ήταν να αποφευχθεί η επιπλέον επιβάρυνση των ποδοσφαιριστών εν μέσω των κρίσιμων αγώνων για την Ευρώπη.
Η αναμέτρηση με την Κηφισιά ήταν αρχικά προγραμματισμένη για το Σάββατο 23 Αυγούστου στις 21:00 στο ΟΑΚΑ, ωστόσο πλέον θα διεξαχθεί σε νέα ημερομηνία, η οποία θα οριστεί από τη Stoiximan Super League.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η απόφαση συνδέεται άμεσα με το ευρωπαϊκό πρόγραμμα του Παναθηναϊκού, καθώς το «τριφύλλι» έχει μπροστά του τις αναμετρήσεις με τη Χράντετς Κράλοβε για τα playoffs του Conference League. Το πρώτο παιχνίδι θα πραγματοποιηθεί στις 20 Αυγούστου στο ΟΑΚΑ και η ρεβάνς στις 27 Αυγούστου στην Τσεχία.
Υπενθυμίζεται πως στις 15 Ιουλίου το Διοικητικό Συμβούλιο της Super League είχε εγκρίνει κατά πλειοψηφία τη διαδικασία και τις προϋποθέσεις για την αναβολή αγώνων ομάδων που συμμετέχουν στις διοργανώσεις της UEFA.
Η διοργανώτρια αρχή ανακοίνωσε επίσημα την αναβολή, σημειώνοντας πως ο αγώνας Παναθηναϊκός – Κηφισιά «αναβάλλεται κατόπιν εγγράφου αιτήματος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός» και πως θα οριστεί εκ νέου σε ημερομηνία που θα αποφασιστεί από τη λίγκα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Η ανακοίνωση της Stoiximan Super League:«Ανακοινώνεται ότι ο αγώνας ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ – ΚΗΦΙΣΙΑ, στο πλαίσιο της 1ης αγωνιστικής του Πρωταθλήματος Stoiximan Super League, αναβάλλεται κατόπιν εγγράφου αιτήματος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και σε εφαρμογή της από 15.07.26 απόφασης του Δ.Σ. της Super League. Ο αγώνας θα οριστεί εκ νέου από τη Διοργανώτρια Αρχή».
Σε τροχιά σταδιακής ομαλοποίησης μπαίνουν οι ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, καθώς μετά τις 16:00 το απόγευμα ήρθη το απαγορευτικό απόπλου από τα λιμάνια της Ραφήνας και του Λαυρίου.
Οι ακτοπλοϊκές εταιρείες αναμένεται να προχωρήσουν σε τροποποιήσεις και προσθήκες δρομολογίων προκειμένου να εξυπηρετηθεί το επιβατικό κοινό.
Οι θυελλώδεις άνεμοι που πνέουν στο Αιγαίο ανέτρεψαν από το πρωί τον προγραμματισμό των ακτοπλοϊκών δρομολογίων, προκαλώντας ακυρώσεις και τροποποιήσεις, κυρίως από Ραφήνα και Λαύριο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Από το λιμάνι του Πειραιά, πάντως, τα δρομολόγια εκτελούνται κανονικά.
Μετά την άρση του απαγορευτικού, η εικόνα των αναχωρήσεων από τη Ραφήνα διαμορφώνεται ως εξής:Από το Λαύριο, στις 16:00 θα αναχωρήσει το «Superstar» με προορισμό ‘Ανδρο, Τήνο και Μύκονο, ενώ την ίδια ώρα το «Terra Jet 2» θα εκτελέσει δρομολόγιο προς Τήνο, Μύκονο και Πάρο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Οι 8 περιοχές που βρέθηκαν στο «μάτι» των θυελλωδών ανέμωνΙδιαιτέρως αισθητή έκανε την παρουσία του το ισχυρό μελτέμι την Παρασκευή (14/8), προκαλώντας προβλήματα και στις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Το μελτέμι είναι ενισχυμένο στο Αιγαίο, στην Κρήτη και κατά τόπους στα ανατολικά, νοτιοανατολικά και βορειοανατολικά ηπειρωτικά.
Πού καταγράφηκαν οι πιο ισχυρές ριπές ανέμουΣύμφωνα με το δίκτυο αυτόματων μετεωρολογικών σταθμών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών / meteo.gr η ισχυρότερη ριπή έως τις 13:40 καταγράφηκε στην Παξιμάδα Καρύστου και ήταν ίση με 112 χλμ/ώρα και ακολούθησε η Πεντέλη (κορυφή) με 106 χλμ/ώρα.
Στον χάρτη της σχετικής εικόνας παρουσιάζονται οι μέγιστες ριπές ανέμου έως τις 13:40.
Η Ελίνα Τζένγκο πέτυχε βολή 59.82μ. στον προκριματικό του Ακοντισμού στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Στίβου και δείχνει να βρίσκεται σε καλή κατάσταση στην προσπάθεια που θα καταβάλει για διάκριση στον τελικό.
Ο τελικός στον Ακοντισμό Γυναικών θα διεξαχθεί την τελευταία ημέρα του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, την Κυριακή (16/8) στις 21:55.
Η μετάδοση θα γίνει από την ΕΡΤ2 ΣΠΟΡ.
Οι ομοιότητες μεταξύ τους είναι προφανείς. Είναι κι οι δύο νέοι, προοδευτικοί και μουσουλμάνοι. Εκαναν προεκλογικές καμπάνιες εστιασμένες στις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων και παρότι εκατομμύρια δολάρια έπεσαν ενάντια στις υποψηφιότητές τους, κατόρθωσαν να ενισχύσουν την αριστερή πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος με τις νίκες τους. Κι όμως, σύμφωνα με τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης, είναι άδικο να αποκαλεί κανείς τον Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ «μίνι Μαμντάνι». Γιατί, όπως είπε, «μπορεί να σηκώσει πολύ περισσότερα» απ’ ό,τι ο ίδιος. Είναι, εξήγησε, ο τύπος του πολιτικού που έχει τα φόντα να φέρει την αναγκαία αλλαγή στο κόμμα του. Το Μίσιγκαν είναι πολιτεία-κλειδί.
Μια επικράτησή του θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην προσπάθεια των Δημοκρατικών να ανακτήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας. Η μάχη των προκριματικών τους εκεί ήταν ακριβή, ανταγωνιστική, γεμάτη πικρές αντιπαραθέσεις – και, για όλα αυτά, ενδεικτική του πόσο βαθύς είναι ο διχασμός τους. Αυτός άρεσε στους νέους, στους φιλελεύθερους με πανεπιστημιακή εκπαίδευση, σε «πλούσιες» κομητείες, αλλά και όπου υπάρχουν αραβικές κοινότητες. Η εσωκομματική του αντίπαλος τα πήγε καλά σε περιοχές με Αφροαμερικανούς και ψηφοφόρους της εργατικής τάξης. Την πέρασε 25 μονάδες σε όσους έφτασαν στα εκλογικά τμήματα για να ρίξουν την ψήφο τους.
Ωστόσο, συνολικά η ψαλίδα ανάμεσά τους ήταν 0,95%. Γεννήθηκε σε ένα προάστιο του Ντιτρόιτ από αιγύπτιους μετανάστες. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Εκανε διδακτορικό στην Οξφόρδη με υποτροφία κι έπειτα πήρε πτυχίο Ιατρικής από το Κολούμπια, όπου δίδαξε ως αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα επιδημιολογίας για ένα χρόνο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αφού το Ντιτρόιτ κήρυξε πτώχευση, προσελήφθη για να διευθύνει, και να ξαναχτίσει, τη δημόσια υπηρεσία Υγείας της πόλης. Ηταν μόλις 30 ετών τότε. Το 2018 κατέβηκε για κυβερνήτης του Μίσιγκαν – και πάλι με μια ανοιχτά κεντροαριστερή ατζέντα. Βγήκε δεύτερος (από τους τρεις) στις προκριματικές του κόμματός του, συγκεντρώνοντας 342.179 σταυρούς. Δεν είναι μέλος των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών της Αμερικής. Εχει αυτοσυστηθεί ως καπιταλιστής που ξέρει τι είναι ο καπιταλισμός και θέλει να δουλεύει καλύτερα. Ελπίζει να έχει τη στήριξη του Ομπάμα – με τον οποίο μίλησε στο τηλέφωνο μόλις εξασφάλισε το χρίσμα – επειδή «μερικές φορές πραγματικά χρειάζεται να συναντάς τους ήρωές σου», όπως ανέφερε.
… Και από την ανάποδηΑν εκλεγεί τον Νοέμβριο, θα γίνει ο πρώτος μουσουλμάνος γερουσιαστής των ΗΠΑ. Ρεπουμπλικανοί κάθε βαθμίδας τον καδράρουν σαν «κομμουνιστή» και «αντιαμερικανό», προσδοκώντας έτσι να συσπειρώσουν τη βάση τους απέναντί του. Το FOX News έχει ήδη φροντίσει να πληροφορήσει τους τηλεθεατές πως o 41χρονος τάσσεται υπέρ της υψηλότερης φορολογίας (που φυσικά θα καταστρέψει την οικονομία, όπως κραυγάζουν από το Μεγάλο Παλιό Κόμμα σε κάθε ευκαιρία) προκειμένου να χρηματοδοτήσει το Medicare for all. O Βανς τον χαρακτήρισε «τρελό», αφού πρώτα εκείνος τον είχε αποκαλέσει «το αγόρι του Πίτερ Tιλ», του δισεκατομμυριούχου συνιδρυτή του PayPal. Ο πλανητάρχης επαναλαμβάνει μονότονα το πλήρες όνομά του, Αμπντουλραχμάν Μοχάμεντ Ελ-Σαγέντ – μάλλον επειδή θεωρεί ότι ακούγεται εξτρεμιστικό. Κι όχι μόνο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Πόσταρε μια φωτογραφία του με τη Μελάνια δίπλα σε μια εκείνου και της συζύγου του με μαντίλα, βάζοντας λεζάντα «δύο πολύ διαφορετικές Αμερικές». Πάντως, ο πρόεδρος τού έδωσε έτσι την τέλεια πάσα για να πει στο CNN πως έχει δίκιο και να αναρωτηθεί: «τώρα ζείτε στο όραμα του Ντόναλντ Τραμπ. Μπορείτε να πληρώσετε τη βενζίνη σας;
Μπορείτε να πληρώσετε τα τρόφιμά σας;». Η εκστρατεία που έκανε κατά της επιρροής των μεγάλων δωρητών στην αμερικανική πολιτική και των φιλοϊσραηλινών οργανώσεων ενίσχυσε την καχυποψία ορισμένων εκλογικών ακροατηρίων κι ενόχλησε. Μέχρι κι η Στίβενς, η κεντρώα ανθυποψήφιά του, τον κατηγόρησε ότι χρησιμοποιεί τους Αμερικανοεβραίους σαν αποδιοπομπαίους τράγους. Μοιάζει ο ιδανικός μπαμπούλας για το τραμπικό κόμμα. Ταυτόχρονα, τρομάζει, ή έστω δεν γοητεύει, και αρκετούς ψηφοφόρους των Δημοκρατικών.
Για παράδειγμα, ένα από τα μεγάλα του στοιχήματα είναι να πείσει τους Αφροαμερικανούς. Αυτοί, σημειώνουν πολιτικοί αναλυτές, σε μέρη όπως το Ντιτρόιτ εκλαμβάνουν τις επιθέσεις που εξαπολύει στο κομματικό κατεστημένο σαν εχθρικές προς τους μαύρους ηγέτες κινήσεις. O ίδιος, σύμφωνα με το περιοδικό New Yorker, πιστεύει πως μια επιθετική, μαχητική κι ενίοτε διχαστική προσέγγιση θα δουλέψει σε μια «μωβ» (επειδή βάφεται πότε μπλε και πότε κόκκινη) πολιτεία. «Αν το τέλεια μη προσβλητικό ήταν αυτό που κερδίζει στο Μίσιγκαν, ο Τραμπ δεν θα το κέρδιζε ποτέ», έχει αποφανθεί. Το Δημοκρατικό Κόμμα έχει τρεις μήνες να ενωθεί και να τον βοηθήσει να αποδείξει τη θεωρία του.
Αρχαία ρωμαϊκή γέφυρα αποκαλύφθηκε ξανά στα νερά του Τίβερη, στη Ρώμη, καθώς η παρατεταμένη ξηρασία και η σημαντική μείωση της στάθμης του ποταμού έφεραν στο φως τα ιστορικά κατάλοιπα. Το σπάνιο αυτό φαινόμενο αναδεικνύει τόσο την αρχαιολογική σημασία της περιοχής όσο και τη σοβαρότητα της λειψυδρίας που αντιμετωπίζει η ιταλική πρωτεύουσα.
Η λεγόμενη Γέφυρα του Νέρωνα (Pons Neronianus), που βρίσκεται κοντά στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, κάποτε συνέδεε το κέντρο της αρχαίας Ρώμης με τη δεξιά όχθη του Τίβερη.
I resti di un antico ponte romano, risalente probabilmente al regno dell’imperatore Nerone, sono riemersi dal Tevere a causa del livello eccezionalmente basso del fiume. La scoperta è avvenuta nei pressi del Vaticano, vicino a Castel Sant’Angelo. (Immagini di Angelo Carconi) pic.twitter.com/DuqlLINbx8
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})— Sky tg24 (@SkyTG24) August 12, 2026
Αν και η γέφυρα έχει συνδεθεί ιστορικά με τον Ρωμαίο αυτοκράτορα, αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι είναι ακόμη παλαιότερη και πιθανότατα κατασκευάστηκε επί αυτοκράτορα Καλιγούλα, θείου του Νέρωνα.
Η αρχαιολόγος Antonella Bonini από την υπηρεσία πολιτιστικής κληρονομιάς της Ρώμης δήλωσε ότι «ο Νέρων είναι το πιο διάσημο πρόσωπο που συνδέεται με αυτή την περιοχή, επειδή ακριβώς στο τσίρκο του Νέρωνα, εκεί όπου βρίσκεται σήμερα το Βατικανό, μαρτύρησε ο Απόστολος Πέτρος».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Όπως εξήγησε η ίδια, οι μελετητές θεωρούν ότι η γέφυρα προϋπήρχε της εποχής του Νέρωνα και είχε κατασκευαστεί από τον Καλιγούλα, ενώ υπάρχουν στοιχεία για την ύπαρξή της ήδη από το 39 μ.Χ.
Il Tevere in secca rivela i resti dell’antico ponte di Nerone (risalente in realtà all’epoca di Caligola) vicino a San Pietro.
Intanto la siccità e l’ondata di caldo continuano a colpire l’Italia.#lapresse #cronaca #Tevere #siccita pic.twitter.com/DchRBXPaMI
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });— LaPresse (@LaPresse_news) August 14, 2026
Η επανεμφάνιση των αρχαίων καταλοίπων αποτελεί παράλληλα ένδειξη της σοβαρής λειψυδρίας που αντιμετωπίζει η Ρώμη.
Η ροή του Τίβερη έχει υποχωρήσει κάτω από τα 80 κυβικά μέτρα νερού ανά δευτερόλεπτο, επίπεδο που αντιστοιχεί περίπου στο μισό του ιστορικού μέσου όρου για τον Ιούλιο, σύμφωνα με τον Τζοβάνι Τζιγκάντι, συντονιστή του κέντρου διαχείρισης υδάτων της Πολιτικής Προστασίας της Ρώμης.
«Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια μεγάλη κρίση νερού», ανέφερε, σημειώνοντας ότι, παρά τις σχετικά άφθονες βροχοπτώσεις του χειμώνα, ακολούθησαν παρατεταμένες περίοδοι ξηρασίας.
Η μεγάλη πτώση της στάθμης του ποταμού κατέστησε ορατά τμήματα μιας κατασκευής που βρίσκεται στον Τίβερη εδώ και σχεδόν δύο χιλιετίες.
Μια νέα, απρογραμμάτιστη μέχρι πρότινος ακρόαση στην υπόθεση του Λουίτζι Μαντζιόνε έχει προκαλέσει νέα σενάρια στις ΗΠΑ σχετικά με το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε συμφωνία με τους ομοσπονδιακούς εισαγγελείς και να δηλώσει ένοχος για μέρος των κατηγοριών που αντιμετωπίζει.
Η ακρόαση έχει προγραμματιστεί για τις 11:00 το πρωί της Παρασκευής 14 Αυγούστου, σε ομοσπονδιακό δικαστήριο στο Μανχάταν. Εισαγγελείς και συνήγοροι υπεράσπισης κατέθεσαν από κοινού αίτημα για τη διεξαγωγή της, χωρίς ωστόσο να αποκαλύψουν τον λόγο που οδήγησε στον νέο δικαστικό χειρισμό.
Ο Μαντζιόνε κατηγορείται για τη δολοφονία του διευθύνοντος συμβούλου της UnitedHealthcare, Μπράιαν Τόμσον, ο οποίος πυροβολήθηκε σε δρόμο του Μανχάταν τον Δεκέμβριο του 2024. Ο 28χρονος έχει δηλώσει αθώος τόσο στην ομοσπονδιακή όσο και στην πολιτειακή υπόθεση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μέχρι στιγμής, ούτε η υπεράσπιση ούτε οι εισαγγελικές αρχές έχουν επιβεβαιώσει ότι βρίσκεται στο τραπέζι συμφωνία ομολογίας ενοχής ή έχουν αποκαλύψει πιθανούς όρους μιας τέτοιας συμφωνίας.
Why Luigi Mangione may finally plead guilty in UnitedHealthcare CEO murder – and how it could all fall apart https://t.co/jfaeOlGYEq pic.twitter.com/Jvdlpgo0EH
— New York Post (@nypost) August 13, 2026
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Οι συζητήσεις που είχαν προηγηθεί
Τα σενάρια για πιθανή συμφωνία είχαν αρχίσει να κυκλοφορούν ήδη από τα τέλη Ιουνίου, όταν οι δικηγόροι του Μαντζιόνε συναντήθηκαν με ομοσπονδιακούς εισαγγελείς. Εκείνη την περίοδο, σύμφωνα με δημοσιεύματα, οι δύο πλευρές φέρεται να συζήτησαν το ενδεχόμενο μιας συμφωνίας στην ομοσπονδιακή υπόθεση, η δίκη της οποίας έχει προγραμματιστεί για τις αρχές του 2027.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Λίγες ημέρες νωρίτερα, η υπεράσπιση είχε ενημερώσει το δικαστήριο ότι εξετάζει την επίκληση ψυχιατρικής κατάστασης ως μέρος της υπερασπιστικής της γραμμής. Σε σφραγισμένη επιστολή προς τον δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου της Νέας Υόρκης, Γκρέγκορι Κάρο, οι συνήγοροι είχαν αναφερθεί σε «ακραία συναισθηματική διαταραχή».
Ωστόσο, η υπεράσπιση άλλαξε στη συνέχεια στάση και απέσυρε το σχετικό αίτημα, χωρίς να δώσει δημόσια περισσότερες λεπτομέρειες.
Την ίδια περίοδο, οι εισαγγελείς της Νέας Υόρκης ανέφεραν ότι γνώριζαν τα δημοσιεύματα σχετικά με το ενδεχόμενο ο Μαντζιόνε να δηλώσει ένοχος στην ομοσπονδιακή υπόθεση και προειδοποίησαν ότι θα επιδίωκαν την επιβολή αυστηρής ποινής.
Σε επιστολή που επικαλείται ο Guardian, οι πολιτειακοί εισαγγελείς υποστήριξαν ότι μια πιθανή ομολογία ενοχής σε ομοσπονδιακό επίπεδο θα μπορούσε να επηρεάσει σημαντικά την εξέλιξη της πολιτειακής δίωξης.
Στον αέρα η δίκη της 8ης ΣεπτεμβρίουΗ πολιτειακή δίκη του Μαντζιόνε για τη δολοφονία του Τόμσον έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 8 Σεπτεμβρίου. Ωστόσο, παραμένει αβέβαιο αν η διαδικασία θα προχωρήσει κανονικά σε περίπτωση που υπάρξει ομολογία ενοχής στην ομοσπονδιακή υπόθεση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θα χρειαστεί να εξεταστούν οι επιπτώσεις της συμφωνίας στην πολιτειακή δίωξη, ενώ η δικαστής Μάργκαρετ Γκάρνετ θα πρέπει επίσης να εγκρίνει οποιαδήποτε παραδοχή ενοχής.
Η υπόθεση έχει ιδιαίτερη νομική πολυπλοκότητα, καθώς ο Μαντζιόνε αντιμετωπίζει ξεχωριστές ομοσπονδιακές και πολιτειακές κατηγορίες για την ίδια υπόθεση.
Οι ομοσπονδιακές κατηγορίεςΣε ομοσπονδιακό επίπεδο, ο Μαντζιόνε είχε αρχικά κατηγορηθεί για φόνο με τη χρήση πυροβόλου όπλου, δύο κατηγορίες για παρακολούθηση που φέρεται να οδήγησε σε θάνατο, καθώς και για χρήση όπλου με σιγαστήρα κατά τη διάπραξη εγκλήματος βίας.
Ωστόσο, μέρος αυτών των κατηγοριών έχει ήδη απορριφθεί από ομοσπονδιακό δικαστήριο, ενώ η υπόθεση της πολιτείας της Νέας Υόρκης συνεχίζει να εξελίσσεται ξεχωριστά.
Η ακρόαση της Παρασκευής αναμένεται, επομένως, να δώσει περισσότερες ενδείξεις για το αν οι δύο πλευρές βρίσκονται πράγματι κοντά σε κάποια συμφωνία ή αν πρόκειται απλώς για ένα ακόμη στάδιο της δικαστικής διαδικασίας.
Luigi Mangione, the man accused of killing UnitedHealthcare CEO Brian Thompson, is expected in court on Friday for a special hearing that could include a potential plea deal on federal stalking charges.
Mangione faces both federal and state charges in connection with Thompson's… pic.twitter.com/WGHQGylpkp
— CBS Mornings (@CBSMornings) August 14, 2026
Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ συνοδεύθηκε από την παραβίαση της κρατικής κυριαρχίας της Βενεζουέλας και τη σύλληψη/απαγωγή του προέδρου της Νικολάς Μαδούρο, την εκδήλωση πρόθεσης «διεκδίκησης» από τη Δανία της Γροιλανδίας, την αρχικώς επαμφοτερίζουσα στάση των ΗΠΑ στον πόλεμο της Ουκρανίας, τις εχθροπραξίες – από κοινού με το Ισραήλ – κατά του Ιράν, την επανειλημμένα επικριτική στάση της δυτικής υπερδύναμης απέναντι στους ευρωπαίους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ, την αμφισβήτηση της σημασίας και του ρόλου της Ευρωπαϊκής Ενωσης στον σημερινό κόσμο και, γενικότερα, την απαξιωτική στάση των Αμερικανών έναντι πολλών θεσμών της αποκαλούμενης μεταπολεμικής «φιλελεύθερης δυτικής τάξης», στη δημιουργία της οποίας τον πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξαν οι ίδιες οι ΗΠΑ και στην αξία της οποίας βαθύτατα πιστεύουν οι θεωρητικοί του θεσμικού φιλελευθερισμού στις διεθνείς σχέσεις, όπως π.χ. ο G. J. Ikenberry.
Ακόμη, συχνά αμφισβητείται έμπρακτα η αξία της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ενώ ο επικεφαλής της ηγέτιδος δύναμης της Δύσης επιδεικνύει μεγαλύτερο σεβασμό σε ηγέτες απολυταρχικών ή ημιαπολυταρχικών κρατών, όπως ο Πούτιν, ο Σι Τζινπίνγκ, ο Ερντογάν κ.ά., παρά σε πρωθυπουργούς κρατών – μελών της δημοκρατικής Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπως ο Μερτς και, μέχρι πρότινος, ο Στάρμερ. Οι οπαδοί του ρεαλισμού ή, πιο ορθά, της πολιτικής της ισχύος (Machtpolitik) θα υποστηρίξουν ότι η συμπεριφορά του υπαγορεύεται αποκλειστικά από τις γεωπολιτικές επιδιώξεις της Αμερικής και τα οικονομικά της συμφέροντα. Ορισμένοι θα προσθέσουν ότι αυτοί ήταν πάντοτε οι κανόνες διεξαγωγής της διεθνούς πολιτικής και η μόνη διαφορά είναι ότι, επί Τραμπ, η γλώσσα της διπλωματίας έγινε πιο κυνική, αποκαλύπτοντας πλήρως τη στρατιωτική και, πιο έντονα πλέον, την εμπορευματική λογική των συμφωνιών που συνάπτονται μεταξύ των εκουσίως ή ακουσίως «συμβαλλόμενων» μερών.
Απόπειρες ερμηνείαςgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Και τα προβλήματα δεν σταματούν εκεί. Ο γεωπολιτικός αναλυτής Robert Kaplan στο βιβλίο του «Waste Land – A World in Permanent Crisis» υποστηρίζει ότι οι ιδιαίτερες προκλήσεις του 21ου αιώνα, όπως οι πανδημίες, η ύφεση, η μαζική μετανάστευση, ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων, η αστικοποίηση, η τεχνολογική διασύνδεση και η ψηφιακή διαδικτύωση, δημιουργούν τις προϋποθέσεις μιας «παγκόσμιας Βαϊμάρης», οπότε πρέπει να προφυλαχθούμε από τον κίνδυνο μια ενδεχόμενη καταστροφή σε μια χώρα να προκαλέσει χάος που θα μετατραπεί σε παγκόσμια κρίση. Μένοντας στο ζήτημα της μαζικής μετανάστευσης, ο Christopher Hill σε ένα άλλο βιβλίο του, με τίτλο «The National Interest in Question – Foreign Policy in Multicultural Societies», θέτει το κρίσιμο ερώτημα για το περιεχόμενο που οφείλει να έχει η έννοια του εθνικού συμφέροντος σε κράτη με πολυπολιτισμικές κοινωνίες. Υποστηρίζει ότι, κατά τη διαμόρφωση του εκάστοτε περιεχομένου του, πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψιν και οι «ευαισθησίες» πολιτών με ξενική καταγωγή απέναντι στα κράτη προέλευσής τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στο πλαίσιο αυτής της προσέγγισης υιοθετεί, μάλιστα, μια κρίσιμη διάκριση ανάμεσα στην πολυπολιτισμικότητα (multiculturality) και τον πολυπολιτισμό (multiculturalism), την οποία δανείζεται από τον πολιτικό φιλόσοφο Brain Barry. Με τον πρώτο όρο εννοεί την κοινωνική πραγματικότητα της συνύπαρξης και συμβίωσης πολιτών με διαφορετική εθνική ή/και φυλετική καταγωγή μέσα στο ίδιο κράτος, ενώ με τον δεύτερο αναφέρεται στο πρόγραμμα/πολιτικό σχέδιο «αντιμετώπισης» αυτού του φαινομένου, που μπορεί να διαφέρει από χώρα σε χώρα (βλ. π.χ. τις περιπτώσεις της Αγγλίας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ). Σε κάθε περίπτωση, το πρόβλημα της μαζικής μετανάστευσης των πιο φτωχών προς τους πιο πλούσιους αναδεικνύεται σε κρισιμότατο στη σύγχρονη διεθνή πολιτική. Από την άλλη, ο Martin Wolf, κορυφαίος οικονομικός αναλυτής των «Financial Times», στο πόνημά του «The Crisis of Democratic Capitalism» υποστηρίζει ότι η σημερινή οικονομία της αγοράς δεν είναι πλέον συμβατή με μια σταθερή φιλελεύθερη δημοκρατία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η παράθεση ενδιαφερουσών μελετών που αφορούν τη σύγχρονη διεθνοπολιτική πραγματικότητα θα μπορούσε, ασφαλώς, να συνεχιστεί επί μακρόν, καθώς η καθεμία από αυτές εξετάζει μία ή περισσότερες κρίσιμες διαστάσεις των συγκαιρινών εξελίξεων στους τομείς της πολιτικής, της οικονομίας, της επιστήμης, της τεχνολογίας και του πολιτισμού σε παγκόσμια κλίμακα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Δεν πρέπει, ασφαλώς, να υποτιμάται η σημασία όλων αυτών των (επιμέρους) αναλύσεων της ευρύτερης εικόνας. Αλλωστε, δεν είναι εύκολο να συγγράψει κανείς ένα έργο με αξιώσεις επίτευξης ευρύτερων συνθέσεων, όπως είναι π.χ. το τετράτομο magnum opus του κοινωνιολόγου Michael Mann, με τίτλο «The Sources of Social Power», το οποίο αποτελεί μια τεράστια και τολμηρή επισκόπηση της «ιστορίας της ισχύος» από τους αρχαίους χρόνους ως τις μέρες μας. Σε αυτό καταδεικνύεται ότι οι εγχώριες και οι διεθνείς τάσεις συνδέονται αξεδιάλυτα και γι’ αυτό είναι πολύτιμο για την ανάλυση της εξωτερικής πολιτικής. Μάλιστα, στον τέταρτο τόμο, ο συγγραφέας του καλύπτει «τις παγκοσμιοποιήσεις» (όχι «την παγκοσμιοποίηση») κατά την περίοδο 1945-2011, δείχνοντας ότι το ισχύον σήμερα σύστημα αποτελεί προϊόν ξεχωριστών αλλά παράλληλων διεργασιών ολοκλήρωσης σε ιδεολογικό, οικονομικό, στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο.
H ιστορική μέθοδος του Π. ΚονδύληΚι όμως, όλη η προηγούμενη ανάλυση δεν μπορεί να αποτρέψει κάποιον να θέσει ένα ακόμη ευρύτερο, συνάμα και προκλητικό, ερώτημα: Μήπως πίσω από τις αλλαγές που παρατηρούνται στη διεθνή πολιτική υπάρχει όσον αφορά τον δυτικό κόσμο μια βαθύτερη αλλαγή, που είναι πολιτισμική; Είχε δίκιο ή άδικο ο Π. Κονδύλης που υποστήριξε ότι η μετάβαση από τον 19ο στον 20ό αιώνα σηματοδοτεί μια βαθιά ιστορική μεταβολή, που συνίσταται στην παρακμή της κλασικής αστικής – φιλελεύθερης κοινωνίας και την ανάδυση της εποχής της μαζικής δημοκρατίας, οπότε υπ’ αυτό το πρίσμα πρέπει να γίνονται κατανοητές και οι σημερινές πλανητικές εξελίξεις;
Ο Γιώργος Ευαγγελόπουλος είναι καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας και Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Ολόκληρο το κείμενο στο ψηφιακό περιοδικό «Int.» (www.tanea.gr)
«…φωτιές να καίνε» ξεδίνει
ο άντρας ο βαρύς.
Αν και μάλλον ελαφρό τον βρίσκω εκείνον τον κύριο στο κατώφλι των εξήντα Αυγούστων που έβαζε φωτιές, τη μία μετά την άλλη, για προσωπική χρήση. Εβαλε ο χριστιανός έξι φωτιές, τις τέσσαρες μέσα σε μια μέρα. Κι όλα αυτά για δύο και μόνο λόγους, ο πρώτος για να «ξεδίνει από τη δουλειά». «Είναι κι αυτή μια στάσις. Νοιώθεται», που λέει κι ο Μέγας Αλεξανδρινός. Νννναι. Αλλος μόλις τελειώσει τη δουλειά, ή μάλλον για να ξεδώσει από τη δουλειά ξαπλώνει στον καναπέ, βάζει και τα πόδια ψηλά κι αφήνει την τηλεόραση να κάνει το θεάρεστον έργο της. Αλλος ανάβει έναν ξεγυρισμένο μπάφο να ξεμπαφιάσει, άλλος ρίχνει έναν έρωτα και μετά γυρίζει από την άλλη και αμολάει ένα ροχαλητό να τρίζουν τα πατώματα, άλλος πέφτει με τα μούτρα στο κινητό κι αρχίζει να σκρολάρει τη ζωή του ανάποδα, άλλος βρίζει τη γυναίκα του – γιατί αυτή τα φταίει όλα – ενίοτε δε, και αρκετά συχνά τη σκοτώνει, γίνονται αυτά – άνθρωποι είμαστε.
«Ανθρωποι είμαστε, και θαύματα κάνουμε, όλοι σε τούτη τη ζωή», το έχει τραγουδήσει και η Δούκισσα δεν μπορείς να πεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Επίσης ένα άλλο δικαιολογητικό που βρήκε να πει για τις φιλανθρωπικές του πράξεις είναι ότι το κάνει, για να εκτονωθεί. Πας καλά άνθρωπέ μου; Αυτό θες να σε εκτονώσει; Το Μπουρλότο; Πάρε έναν σάκο του μποξ, μια φωτογραφία του Μητσοτάκη, του Τσίπρα, έστω του Δούκα, κι ας μην είναι αρχηγός κόμματος ακόμα. Εν ανάγκη, ξανασκότωσε τη γυναίκα σου. Χρόνια δίπλα σου την έχεις να πιάνει άδικα τον τόπο. Πάρε ένα μπουκάλι βότκα, πιες τη μονορούφι, να γίνεις ντίρλα να κουραδιαστείς σε μια πολυθρόνα να ησυχάσεις, κι εσύ κι εμείς.
Τώρα κι εγώ, μη νομίζεις, αυτοσχεδιάζω ως γνήσιος επιπόλαιος και Ελλην. Ενας ψυχολόγος θα μπορούσε να μιλήσει για συσσωρευμένη ένταση, για καταπιεσμένο θυμό, για την ανάγκη ελέγχου ενός κόσμου που όλο πας να τον κρατήσεις στα χέρια σου κι αυτός σου ξεγλιστράει σαν χέλι – για να μην πούμε σα σαρδέλα που έχει και ωμέγα 3. Ασε που μπορεί και να μας επιτεθεί, εξηγώντας μας ότι δεν βαφτίζουμε κάποιον πυρομανή επειδή άναψε μία, άντε δύο, τρεις, έξι φωτιές στην καθισά του. Ο κοινωνιολόγος πάλι θα αναζητήσει τις αιτίες στο περιβάλλον, στην αποξένωση, στις εργασιακές συνθήκες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Οσο για την αντιπολίτευση, σύσσωμη θα αποφασίσει και θα διακηρύξει ότι φταίει η κυβέρνηση που με την ακρίβεια τον αυταρχισμό και τα σκάνδαλα οδηγεί τον άνθρωπο του μεροκάματου σε ακραίες και απεγνωσμένες, θα έλεγα, καταστάσεις, και τέλος οι ακραίοι – δεξιά κι αριστερά – θα βροντοφωνάξουν ότι φταίει η χούντα που μας κυβερνάει. Κι έχουνε δίκιο· διότι όλα τα νησιά είναι γεμάτα πολιτικούς κρατούμενους όλων των εθνοτήτων, που το τι βασανιστήρια τους κάνουν, δεν περιγράφεται. Τι τους ποτίζουν αλκοόλ και ναρκωτικά πάσης φύσεως, τι τους υποβάλλουν σε καταναγκαστική αϋπνία, ρίχνοντάς τους σε πίστες με δυνατές μουσικές και στρομπολάιτ που σε τρελαίνουν, τι, και τι, και τι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Μόνο ο ποιητής μπορεί να ψιθυρίσει μέσα στην οχλοβοή και την τύρβη της πόλης…
«Είναι τα παιδιά που ανάβουν τις φωτιές και φωνάζουν
Μπροστά στις φλόγες μέσα στη ζέστη νύχτα»
Και ύστερα
«είσαι εσύ που όταν έσβησαν όλες οι φωτιές μελέτησες τη στάχτη κάτω από τ’ αστέρια».
Χαιρετώ.
Η Ελίνα Τζένγκο έκανε αυτό που χρειαζόταν στον προκριματικό του ακοντισμού στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μπέρμιγχαμ και εξασφάλισε την παρουσία της στον τελικό!
Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια έστειλε το ακόντιο στα 59,82μ. στην πρώτη της προσπάθεια, επίδοση που αποτελεί ρεκόρ περιόδου και της χάρισε την 4η θέση στον όμιλό της ενώ παράλληλα τερμάτισε στην 6η θέση στην τελική κατάταξη.
Η δεύτερη βολή της ήταν άκυρη, ενώ στην τρίτη ολοκλήρωσε την προσπάθειά της χωρίς να βελτιώσει την επίδοσή της. Τα 59,82μ., ωστόσο, αποδείχθηκαν αρκετά για να της δώσουν το εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Έτσι, η πρωταθλήτρια Ευρώπης του 2022 θα αγωνιστεί για τρίτη φορά στην καριέρα της σε τελικό της διοργάνωσης, με τον μεγάλο αγώνα να είναι προγραμματισμένος για την Κυριακή (16/8) στις 21:55.
Νέα πύρινα μέτωπα έχουν ξεσπάσει σε πολλές περιοχές της Ευρώπης, καθώς ένα νέο κύμα καύσωνα, το πέμπτο για φέτος, πλήττει τη Γηραιά Ήπειρο. Η άνοδος της θερμοκρασίας, σε συνδυασμό με την ξηρασία και τους ισχυρούς ανέμους, δημιουργεί ιδιαίτερα επικίνδυνες συνθήκες, με μεγάλες πυρκαγιές να μαίνονται στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, την Κροατία και το Μαυροβούνιο.
Ηνωμένο ΒασίλειοΣοβαρή πυρκαγιά ξέσπασε σε περιοχή κοντά στο Μπέρμιγχαμ, με τις φλόγες να καταστρέφουν σπίτια και να προκαλούν τεράστιες στήλες καπνού που κάλυψαν την περιοχή.
Οι βρετανικές αρχές κάνουν λόγο για μία από τις σοβαρότερες πυρκαγιές των τελευταίων δεκαετιών. Τουλάχιστον τέσσερα άτομα, μεταξύ των οποίων και ένα παιδί, τραυματίστηκαν και χρειάστηκε να μεταφερθούν σε νοσοκομεία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι πυροσβεστικές δυνάμεις επιχειρούν να περιορίσουν το μέτωπο, ενώ οι υψηλές θερμοκρασίες και η ξηρασία δυσχεραίνουν το έργο της κατάσβεσης.
(AP Photo/Philippe Magoni)
ΓαλλίαΣυναγερμός έχει σημάνει και στη Γαλλία, όπου πυρκαγιές έχουν ξεσπάσει στα νότια της χώρας, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή του Μπορντό.
Εκατοντάδες κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, καθώς οι φλόγες εξαπλώθηκαν γρήγορα. Η πυρκαγιά έχει ήδη κατακάψει έκταση περίπου 6.000 στρεμμάτων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, καθώς τους τελευταίους μήνες έχουν καταγραφεί σημαντικές πυρκαγιές ακόμη και σε περιοχές κοντά στο Παρίσι.
Ο υδράργυρος έχει ξεπεράσει τους 40 βαθμούς Κελσίου σε αρκετές περιοχές, ενώ η παρατεταμένη ξηρασία και οι ισχυροί άνεμοι αυξάνουν τον κίνδυνο εξάπλωσης των πυρκαγιών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });(AP Photo/Jakov Prkic)
ΚροατίαΣτην Κροατία, μεγάλες πυρκαγιές ανάγκασαν εκατοντάδες ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους στην τουριστική περιοχή Λόκβα Ρόγκοζνιτσα.
Οι φλόγες έκαψαν πευκοδάση και πυκνή βλάστηση, προτού κινηθούν προς κατοικημένες περιοχές, προκαλώντας ανησυχία στους κατοίκους και τις τοπικές αρχές.
ΜαυροβούνιοΜέτωπα πυρκαγιών αντιμετωπίζει και το γειτονικό Μαυροβούνιο, όπου οι αρχές βρίσκονται σε επιφυλακή.
Οι ισχυροί άνεμοι ευνοούν την ταχεία εξάπλωση των πυρκαγιών, δυσκολεύοντας σημαντικά την επιχείρηση των πυροσβεστικών δυνάμεων.
(AP Photo/Risto Bozovic)
Οι πυρκαγιές σε διαφορετικές περιοχές της Ευρώπης αναδεικνύουν για ακόμη μία φορά τον αυξημένο κίνδυνο που δημιουργούν οι ακραίες θερμοκρασίες, η ξηρασία και οι ισχυροί άνεμοι κατά τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου.
Κατά αρκετά παράδοξο τρόπο σε ευρωπαϊκές κοινωνίες που έχει υπάρξει μεγάλη μετανάστευση από Ινδία, Πακιστάν, Μπανγκλαντές και Αφρική, και ως συνέπεια υπάρχουν σοβαρές πληθυσμιακές πλειοψηφίες μεταναστών, αλλοιώνονται σταδιακά πολλές πολιτιστικές αξίες κι εμπεδώνονται αντιλήψεις που εκφράζουν περίεργες ιδιαιτερότητες και νέες αξιακές κλίμακες. Μεταξύ τους κι ένας παράδοξος ρατσισμός σε βάρος γηγενών λευκών (χριστιανών) πολιτών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η υπόθεση του Χένρι Νόβακ στη Βρετανία.
Ο Χένρι Νόβακ ήταν ένας 18χρονος πρωτοετής φοιτητής Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον. Τη νύχτα της 3ης Δεκεμβρίου 2025, ενώ επέστρεφε σπίτι ύστερα από έξοδο με φίλους στο Σαουθάμπτον, δέχθηκε επίθεση από τον Βίκρουμ Ντίγκουα, ο οποίος τον μαχαίρωσε πολλές φορές με ένα κιπράν, τελετουργικό σιχικό μαχαίρι. Ο Βίκρουμ Σινγκ Ντίγκουα είναι βρετανός υπήκοος, από το Σαουθάμπτον της Αγγλίας. Ο πατέρας του γεννήθηκε στη Βρετανία, δίχως να προσδιορίζεται η εθνική του προέλευση, ενώ η μητέρα του γεννήθηκε στην Ινδία και μετανάστευσε στο Ηνωμένο Βασίλειο μετά τον γάμο της. Ως προς την εθνοτική/οικογενειακή καταγωγή, περιγράφεται ως βρετανική ινδικής καταγωγής. Ως προς τη θρησκεία, είναι Σιχ και μάλιστα ανήκε στους Νιχάνγκ, ένα παραδοσιακό πολεμικό τάγμα του Σιχισμού, γνωστό για τη διατήρηση ιστορικών πολεμικών παραδόσεων και τη μεταφορά τελετουργικών όπλων.
Ο Νόβακ υπέστη θανατηφόρο τραύμα στο στήθος και πέθανε από ακατάσχετη αιμορραγία. Η υπόθεση προκάλεσε τεράστια δημοσιότητα στη Βρετανία επειδή, όταν έφθασε η αστυνομία, ο δράστης ισχυρίστηκε ότι είχε δεχθεί ρατσιστική επίθεση από τον Νόβακ. Οι αστυνομικοί αρχικά πίστεψαν τον δράστη, πέρασαν χειροπέδες στον τραυματισμένο Νόβακ και τον αντιμετώπισαν ως ύποπτο, παρότι εκείνος επαναλάμβανε ότι είχε μαχαιρωθεί και δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Αργότερα διαπιστώθηκε ότι ο ισχυρισμός περί ρατσιστικής επίθεσης ήταν ψευδής. Στη δίκη, το δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό περί αυτοάμυνας και έκρινε τον Ντίγκουα ένοχο για φόνο. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη με ελάχιστη πραγματική έκτιση ποινής 21 ετών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μετά τη δημοσιοποίηση βίντεο από τις κάμερες των αστυνομικών, ξέσπασαν διαδηλώσεις και επεισόδια στο Σαουθάμπτον, ενώ διεξάγεται έντονη δημόσια συζήτηση στη Βρετανία για την αστυνομική διαχείριση της υπόθεσης, τις φυλετικές διαστάσεις που αποδόθηκαν αρχικά στο περιστατικό και τις ευρύτερες αποτυχίες των Αρχών. Πρόκειται για μία από τις πιο αμφιλεγόμενες ποινικές υποθέσεις που έχουν απασχολήσει τη βρετανική κοινή γνώμη το 2026.
Τελευταία μάλιστα αναμείχθηκε και ο αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς κατηγορώντας τις βρετανικές Αρχές για επιλεκτικό ρατσισμό και για αδιαφορία για τη στήριξη παραδοσιακών κοινωνικών αξιών. Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο «ο Χένρι Νόβακ πέθανε με τον ίδιο τρόπο που πεθαίνει ο πολιτισμός: εγκαταλειμμένος, φορώντας χειροπέδες που του φόρεσαν οι Αρχές και κατηγορούμενος για εγκλήματα μίσους που δεν είχε ποτέ διαπράξει…». Οι Βρετανοί αντέδρασαν φωνάζοντας για ανάμειξη σε εσωτερικά θέματα. Ξεχνώντας, βέβαια, τις παλαιότερες δηλώσεις Στάρμερ για τον Φλόιντ.
Αν και η μεταναστευτική πολιτική του ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ διαφοροποιείται από την τάση που έχει αρχίσει να διαφαίνεται – με καθυστέρηση δεκαετιών – στην υπόλοιπη Ευρώπη, ο Σάντσεθ, ως σοσιαλιστής, δεν θεωρείται εχθρός της ευρωπαϊκής ιδέας, όπως θεωρούνται οι «ξενοφοβικοί», οι «ακροδεξιοί» και οι «ισλαμοφοβικοί». Ωστόσο, στην πράξη, η φιλομεταναστευτική πολιτική, τα (σχεδόν) ανοιχτά σύνορα και η πολυπολιτισμικότητα που αποτελούν στοιχεία του ευρωπαϊκού προοδευτισμού – ο οποίος περιλαμβάνει πολιτισμικό σχετικισμό και μη αναγνώριση της διάβρωσης των ευρωπαϊκών αξιών – υποβάλλουν την Ευρώπη σε αφόρητες ισλαμιστικές πιέσεις.
Ταυτοχρόνως, η ισπανική προσέγγιση της υποτιθέμενης εφικτής «διαχείρισης και ενσωμάτωσης» μεγάλων μουσουλμανικών πληθυσμών συνδέεται με την επιδίωξη οικονομικών οφελών: ο Σάντσεθ, όπως οι περισσότεροι αριστεροί, ισχυρίζεται ότι η Ισπανία, η Ευρώπη γενικότερα, λόγω της υπογεννητικότητας, χρειάζεται μετανάστες για τη στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος και της οικονομικής ανάπτυξης: κατά τη γνώμη του, χωρίς μετανάστευση, η Ισπανία θα απολέσει σημαντικό ποσοστό του ΑΕΠ κατά τις επόμενες δεκαετίες. Ομως, η μετανάστευση από ισλαμικές χώρες δεν έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με εκείνη από χώρες όπως η Βενεζουέλα – η οποία επιπλέον είναι ισπανόφωνη. Η άρνηση διάκρισης με βάση την προέλευση, το θρήσκευμα και την κουλτούρα συνιστά ένα ακόμα στοιχείο του ευρωπαϊκού προοδευτισμού.
Ο Σάντσεθ προσπαθεί να διαφοροποιηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο από τις δυνάμεις που χαρακτηρίζονται ακροδεξιές, προβάλλοντας αυτό που θεωρεί ανθρωπιστική στάση έναντι των μεταναστών (όχι απαραιτήτως και έναντι των αυτοχθόνων πληθυσμών) και προπαγανδίζοντας ότι η πρόσβαση στην εργασία προλαμβάνει την περιθωριοποίηση και την εγκληματικότητα. Πράγματι, το πρόγραμμα νομιμοποίησης εκατοντάδων χιλιάδων αλλοδαπών χωρίς νόμιμα έγγραφα που εργάζονταν ήδη στην Ισπανία – δόθηκαν προσωρινές άδειες διαμονής και εργασίας σε όσους δεν έχουν ποινικό μητρώο και καλύπτουν κενά στην αγροτική παραγωγή, στις κατασκευές, στον τουρισμό και στη φροντίδα ηλικιωμένων και ασθενών – ανταποκρίθηκε σε μια ήδη παγιωμένη κατάσταση. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ισπανόφωνους, τέτοιες κινήσεις είναι λογικές, αν και βεβαίως συνεπάγονται τρομερές απώλειες για τις χώρες προελεύσεως. Η Βενεζουέλα έχει χάσει 7,9 εκατ. κατοίκους από μεταναστευτικές εκροές. Υπό αυτό το πρίσμα, η διευκόλυνση της οικογενειακής επανένωσης παραμένει συζητήσιμη και θα έπρεπε να εξετάζεται κατά περίπτωση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μέρος της μεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης Σάντσεθ είναι η «κυκλικότητα» που επιτυγχάνεται, όσο επιτυγχάνεται, μέσω διμερών συμφωνιών με το Μαρόκο, τη Σενεγάλη, την Γκάμπια και τη Μαυριτανία: εργαζόμενοι έρχονται στην Ισπανία με νόμιμες προσωρινές συμβάσεις για εποχικές εργασίες και στη συνέχεια επιστρέφουν στην πατρίδα τους. Αυτό το αριστερό όραμα σημαίνει ότι οι Ισπανοί έχουν υπερβολικά ευαίσθητα χέρια για να εκτελέσουν επίπονες ή βρώμικες εργασίες· έτσι, η ανθρωπιστική ρητορική συνοδεύεται από εργασιακό διαχωρισμό: η εξω-ευρωπαϊκή μετανάστευση χρησιμεύει για να μαζεύει τα σκουπίδια μας – από σκουπίδια άλλο τίποτα. Αλλά, στην πράξη, όπως φάνηκε με την παράνομη είσοδο χιλιάδων Μαροκινών στους θύλακες της Θέουτα και της Μελίγια, η Μαδρίτη έχει επενδύσει με υπερβολική εμπιστοσύνη στη διπλωματική και οικονομική συνεργασία με το Ραμπάτ: ο Σάντσεθ εμπιστεύεται περισσότερο ορισμένες μουσουλμανικές κυβερνήσεις παρά τους ευρωπαίους εταίρους του· χαρακτηριστική είναι η ερωτοτροπία με τον Ερντογάν αλλά και η φιλοτουρκική του στάση στα ζητήματα που αφορούν την Ελλάδα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Εξάλλου, δεν λείπουν οι εσωτερικές αντιφάσεις: στον Σάντσεθ έχουν καταλογιστεί τόσο η τραγωδία στη Μελίγια τον Ιούνιο του 2022, όταν 23 μετανάστες έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να περάσουν τον φράχτη, όσο και οι πιέσεις που υφίστανται τα Κανάρια Νησιά με χιλιάδες ασυνόδευτους ανηλίκους. Για τον περιορισμό των ροών από το Μαρόκο – ακόμα και η αριστερή φιλοξενία έχει τα όριά της – η Μαδρίτη καταβάλλει σημαντικά ποσά, ενώ το Ραμπάτ χρησιμοποιεί τη μετανάστευση ως μοχλό πίεσης: η Ευρώπη πληρώνει για να μην κατακλυσθεί. Δεν είναι το μοναδικό σκοτεινό σημείο: το ισπανικό «efecto llamada» (παράγοντας έλξης) στέλνει ενθαρρυντικό μήνυμα στα δίκτυα διακινητών και στις ΜΚΟ. Οποιος καταφέρει να φτάσει στην Ισπανία, αργά ή γρήγορα, μπορεί να τακτοποιηθεί, τροφοδοτώντας νέες ροές.
Στο μεταξύ, όπως έχει γραφεί επανειλημμένως, σε ολόκληρη την Ευρώπη, καταγράφονται μεγάλα ποσοστά νεαρών μουσουλμάνων που πρόσκεινται σε ισλαμιστικές οργανώσεις, θεωρούν τη σαρία ανώτερη των εθνικών νόμων και διατηρούν μαχητικά συντηρητικές απόψεις για τα φύλα και τα κοινωνικά ήθη. Τα επίσημα δεδομένα δείχνουν υπερεκπροσώπηση αλλοδαπών μη δυτικής καταγωγής μεταξύ υπόπτων και καταδικασθέντων για τρομοκρατία, ένοπλες επιθέσεις και βιασμούς, με τις υπηρεσίες ασφαλείας να παρακολουθούν για ισλαμιστική ριζοσπαστικοποίηση χιλιάδες άτομα με μεταναστευτικό υπόβαθρο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Πολιτικές που αγνοούν ή υποβαθμίζουν αυτά τα δεδομένα στο όνομα της προόδου ή της πολυπολιτισμικότητας συνιστούν ενδοτικότητα σε οράματα ασύμβατα με τις δημοκρατικές αρχές. Αλλά οι σοσιαλιστές του Σάντσεθ διαφωνούν με όλα τούτα υπονομεύοντας την εύθραυστη ευρωπαϊκή ενότητα, η οποία δοκιμάζεται από τις σχέσεις ορισμένων χωρών με την Τουρκία, από τη διαφορετική αντιμετώπιση των Ηνωμένων Πολιτειών και του ΝΑΤΟ, καθώς και από την αμφισβήτηση της ίδιας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Οπως φάνηκε όταν η Τζόρτζια Μελόνι και ο υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας Αντόνιο Ταγιάνι ανέστειλαν τη συνθήκη Σένγκεν με την Ισπανία – μετά την εισβολή αλαλαζόντων νεαρών Μαροκινών στο ισπανικό έδαφος – ο Σάντσεθ προτιμά να αποξενωθεί από ένα μέλος της ΕΕ παρά από τις μουσουλμανικές του συναναστροφές. Οσο για την αντίδραση της Ιταλίας, αν και υπό το βάρος των γεγονότων ήταν δικαιολογημένη, συνοδεύτηκε από ορισμένες ανακρίβειες: η Ισπανία δεν χορήγησε ευρωπαϊκά διαβατήρια στους νεοφερμένους αλλοδαπούς· χορήγησε προσωρινές άδειες παραμονής· οι Μαροκινοί που φτάνουν στη Θέουτα δεν μπορούν να μετακινηθούν ελεύθερα προς τη Ρώμη.
Η εξω-ευρωπαϊκή μετανάστευση διαλύει την Ευρώπη από πολλές κατευθύνσεις. Ωστόσο, η Αριστερά, περιφρονώντας τις αξίες του δυτικού πολιτισμού, απορρίπτει ως ρατσιστική την ανησυχία γύρω από τη δημιουργία παράλληλων κοινοτήτων και την υποβάθμιση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής· το μόνο που την προβληματίζει είναι ότι η μετανάστευση γίνεται εργαλείο της δεξιάς και ακροδεξιάς δημαγωγίας με αποτέλεσμα εκλογικά κέρδη για την επάρατο παράταξη.
Η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου απέτυχε να ανταποκριθεί σε αυτή τη θεσμική απαίτηση. Η πορεία της έρευνας σημαδεύτηκε από καθυστερήσεις και σοβαρά ερευνητικά κενά: αφαίρεση της δικογραφίας από τους εισαγγελείς Πρωτοδικών λίγο πριν από την άσκηση διώξεων, μη άσκηση κακουργηματικών διώξεων, σύνταξη κατηγορητηρίου αποκλειστικά για πλημμελήματα με επιστημονικά προβληματική αντιμετώπιση της συρροής των αδικημάτων, προκαταρκτική πραγματογνωμοσύνη από πρόσωπα εκτός επίσημου καταλόγου χωρίς δυνατότητα διορισμού τεχνικών συμβούλων από τα θύματα, μη κλήση των θυμάτων για κατάθεση, μη εξέταση των κινητών συσκευών τους και διαφορετική δικονομική μεταχείριση προσώπων που είχαν καταμηνυθεί. Ακολούθησε η επαναδιαβίβαση της δικογραφίας από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, χωρίς την ουσιαστική περαιτέρω έρευνα που επέβαλλαν τα νέα δεδομένα.
Στην ίδια αλληλουχία εντάσσεται και η απόκρυψη λόγων εξαίρεσης από εισαγγελικό λειτουργό που χειρίστηκε τη δικογραφία. Η πρόσφατη διάταξη Μπακέλα συμπυκνώνει το πρόβλημα. Η προστασία του υπόπτου από την πιθανή αυτοενοχοποίηση μετατρέπεται σε λόγο αποχής από την έρευνα. Η διάταξη αρνείται την εξέταση συγκεκριμένων στελεχών της Intellexa επειδή ενδέχεται να είναι δράστες και οι καταθέσεις τους δεν θα μπορούσαν, υπό προϋποθέσεις, να χρησιμοποιηθούν εναντίον τους. Η απαγόρευση αποδεικτικής αξιοποίησης μιας κατάθεσης συγχέεται ασυγχώρητα έτσι με την υποχρέωση διερεύνησης της ίδιας της αξιόποινης πράξης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η αντίφαση γίνεται εντονότερη επειδή η προηγούμενη εισαγγελική κρίση του κ. Τζαβέλα είχε θεωρήσει ότι για τα ίδια πρόσωπα δεν υπήρχαν στοιχεία που να δικαιολογούν περαιτέρω ποινική διερεύνηση. Τώρα η πιθανότητα εμπλοκής τους προβάλλεται ως λόγος για να μην εξεταστούν. Η ίδια παραδοχή χρησιμοποιείται με αντίθετο πρόσημο, κάθε φορά με το ίδιο αποτέλεσμα: να σταματήσει η έρευνα. Το παράδοξο είναι ακόμη μεγαλύτερο.
Εφόσον η Εισαγγελία θεωρεί ότι από την εξέτασή τους θα μπορούσαν να προκύψουν στοιχεία ποινικής εμπλοκής, η δικονομικά συνεπής επιλογή θα ήταν η κλήση τους ως υπόπτων, με πλήρη τήρηση των υπερασπιστικών εγγυήσεων. Αυτό ακριβώς επισημαίνει και η νομική αποτίμηση της διάταξης. Ανάλογη λογική ακολουθείται απέναντι στα νέα αποδεικτικά δεδομένα. Αντί να αποτελέσουν αφετηρία έρευνας, αντιμετωπίζονται σαν να όφειλαν ήδη να περιέχουν την τελική απόδειξη. Ακόμη και δηλώσεις του Tal Dilian για πώληση του Predator σε κρατικές αρχές δεν οδηγούν σε διερεύνηση της βασιμότητάς τους, αλλά σε εισαγγελική ερμηνεία του τι εκείνος εννοούσε.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Το αποτέλεσμα ξεπερνά πλέον τα όρια μιας ανεπαρκούς έρευνας. Διαμορφώνεται μια διαρκής θεσμική επιλογή περιορισμού της διερεύνησης μιας υπόθεσης που τραυμάτισε το κράτος δικαίου. Κάθε νέα ευκαιρία για ουσιαστική έρευνα αντιμετωπίζεται ως λόγος για να επιβεβαιωθεί η προηγούμενη αδράνεια. Ετσι το θεσμικό τραύμα των υποκλοπών παραμένει ανοικτό και η μεγαλύτερη ευθύνη για τη συντήρησή του βαραίνει πλέον την ίδια την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Η Δικαιοσύνη είχε την ευκαιρία να αποτελέσει μέρος της λύσης. Μέχρι σήμερα, η ανώτατη εισαγγελική αρχή έχει επιλέξει να παραμένει μέρος του προβλήματος.
Ο Ζαχαρίας Κεσσές είναι νομικός
Εβλεπα την Τρίτη το βράδυ τα άλματα του Μίλτου Τεντόγλου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου που τον έφεραν, για τέταρτη συνεχόμενη φορά, στην υψηλότερη θέση του βάθρου. Θαύμασα τη μεθοδικότητά του, την αφοσίωση σε αυτό που κάνει, τον σεβασμό και τον θαυμασμό του για τους συναθλητές του. Και τη στοχοπροσήλωσή του που, όλα αυτά τα χρόνια που τον παρακολουθώ, θεωρώ ότι επικεντρώνεται όχι τόσο στην κατάκτηση ενός ακόμη μεταλλίου αλλά στο να κερδίσει ένα στοίχημα που έχει βάλει με τον εαυτό του. Σαν αυτά που βάζουμε όλοι καθημερινά, μόνο που για εκείνον έχουν ως συνεπακόλουθο τέτοιου επιπέδου διακρίσεις.
Είδα βέβαια και τη συνέντευξή του, άκουσα και το περίφημο πλέον «Μ@λ@κί@ έκανα» όταν συνειδητοποίησε πως κάπου είχε ξεχάσει το μετάλλιο, το οποίο σε λίγη ώρα θα έπρεπε να του απονεμηθεί. Χάρηκα μέσα από την καρδιά μου αυτή τη στιγμή αυθορμητισμού και έλλειψης σοβαροφάνειας, σε μια εποχή που τα «πρέπει» και τα «by the book», ακόμη και αν περιορίζουν τις συμπεριφορές άλλων, νιώθω ότι στενεύουν κι εμένα που είμαι αποδέκτης τους.
Οπως γλυκαίνω και χαμογελάω κάθε φορά που βλέπω και ακούω τον Τεντόγλου να δραπετεύει από το εκ της θέσης του αναμενόμενο. Να πηγαίνει σε επίσημες αθλητικές τελετές με τη φόρμα του, να ομολογεί ότι δεν συνταράσσεται από εθνική υπηρηφάνεια όταν ακούει σε μεγάλα στάδια τη μουσική του «Ζορμπά» που παίζεται για πάρτη του, να μιλάει σαν κανονικός άνθρωπος που δεν θεωρεί ότι κουβαλάει μια χώρα στους ώμους του. Και σιγά δηλαδή τη βρώμικη λέξη που είπε, και μάλιστα χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του. Λες και είναι η πρώτη φορά που την ακούμε ή τη λέμε.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Και όμως, από την επόμενη ημέρα, άρχισε το διαδικτυακό ξήλωμά του. Οτι παραείναι άνετος, ότι άλλο κουλ και άλλος αγενής, ότι παραπροσποιείται κάτι, άρα δεν είναι στην πραγματικότητα, ότι δεν πρέπει να προβάλλονται τέτοιες συμπεριφορές, ότι δεν αποτελεί καλό παράδειγμα. Στην ουσία, βέβαια, άλλος είναι ο λόγος. Αυτή η διαστροφική σχέση που έχει το διαδικτυακό κοινό (ή μήπως γενικά το κοινό;) με τα είδωλα, ειδικά μάλιστα όταν δεν συντάσσονται με τις επιθυμίες του. Σαν να του λένε «Αρκετά σε αποθεώσαμε χωρίς αντάλλαγμα, χωρίς να πεις όσα χαϊδεύουν τα αφτιά μας, ώρα να σε αποκαθηλώσουμε». Αν είχε πει κάτι δοξαστικό όμως, τύπου «Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο», η αποθέωση θα συνεχιζόταν.
Πριν από 22 χρόνια ο Μίλτος Τεντόγλου ήταν έξι ετών. Αμφίβολο αν οι δικοί του είχαν διαπιστώσει ακόμη ότι το αγοράκι τους έχει δεξιότητα στα άλματα. Και αν ο ίδιος θυμάται εκείνες τις ημέρες του fake μεγαλείου των Ολυμπιακών της Αθήνας. Τότε που ο Κεντέρης και η Θάνου είχαν, τάχα μου, γλιστρήσει με τη μηχανή για να αποφύγουν το ντόπινγκ τεστ. Τότε που οι έλληνες θεατές γιουχάριζαν τους αμερικανούς δρομείς επειδή οι δικοί μας ήταν ντοπαρισμένοι. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Μίλτος ήταν δέκα ετών και το ταλέντο του θα είχε πια εκδηλωθεί. Μόνο που η χώρα είχε μπει πλέον στην πορεία της μετωπικής σύγκρουσης με την πραγματικότητα. Ευτυχώς για τον ίδιο (και για μας). Διότι έτσι έμαθε να παλεύει με την πραγματικότητα και όχι να καβαλάει το άρμα του θράσους και της αμετροέπειας. Μπράβο, αγόρι μου.
Το ρόλο του… αφέτη ανέλαβε ο Μίλτος Τεντόγλου. Σε βίντεο που ανέβασε η COSMOTE, χορηγός του ΣΕΓΑΣ και σε αυτό το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Στίβου, ο Έλληνας υπερπρωταθλητής (αν και δεν περιλαμβάνεται στο άλμα εις μήκος) κλήθηκε να αντιγράψει τον ήχο που κάνει το πιστόλι κατά την εκκίνηση στα αγωνίσματα δρόμου.
Καταλαβαίνει κανείς ότι το αποτέλεσμα ήταν κάτι παραπάνω από χιουμοριστικό, μιας και εκτός από τον Τεντόγλου, κι’ άλλοι αθλητές της ελληνικής αποστολής που βρίσκεται αυτές τις μέρες στο Μπέρμιγχαμ, φρόντισαν να ακολουθήσουν το συγκεκριμένο challenge.
View this post on Instagram googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το βίντεο του ΣΕΓΑΣ έρχεται να δείξει και την πιο χαλαρή πλευρά των πρωταγωνιστών του στίβου, μακριά από προπονήσεις, αγώνες και το άγχος της επίδοσης. Άλλωστε, όταν περνάς τόσο μεγάλο μέρος της ζωής σου περιμένοντας να ακούσεις το πιστόλι, κάποια στιγμή μαθαίνεις να το… κάνεις και μόνος σου.Ακυρώνεται η προγραμματισμένη για την Κυριακή 16 Αυγούστου προβολή της ταινίας «Αρκουδότρυπα» στον ορεινό οικισμό της Παρασκευής, στον Δήμο Αιγιαλείας, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση των διοργανωτών. Η ακύρωση αποφασίστηκε έπειτα από «ακραίες ομοφοβικές αντιδράσεις μιας ισχνής μειοψηφίας», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Οι διοργανωτές διευκρινίζουν ότι οι συγκεκριμένες αντιδράσεις δεν εκφράζουν το σύνολο των κατοίκων του χωριού. Όπως επισημαίνουν, τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτύξει καλές σχέσεις με την τοπική κοινωνία, τονίζοντας την αμοιβαία εκτίμηση και τον σεβασμό που υπάρχει.
Στην ανακοίνωση υπογραμμίζεται: «Θέλουμε, ωστόσο, να καταστήσουμε σαφές ότι οι αντιδράσεις αυτές σε καμία περίπτωση δεν χαρακτηρίζουν συνολικά το χωριό και τους κατοίκους του, με τους οποίους διατηρούμε όλα τα τελευταία χρόνια άριστες σχέσεις και υπάρχει αμοιβαία εκτίμηση».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Παρά την ακύρωση, οι διοργανωτές σημειώνουν πως θα αναζητήσουν νέα ημερομηνία και διαφορετικό χώρο για την προβολή της ταινίας. Εκφράζουν την πρόθεσή τους να μην επιτρέψουν την «επιχειρούμενη φίμωση της έβδομης τέχνης», όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν. «Θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να οριστεί νέα ημερομηνία σε άλλη τοποθεσία και η επιχειρούμενη φίμωση της έβδομης τέχνης να μην καταστεί εντέλει δυνατή», καταλήγει η ανακοίνωση.
Η υπόθεση της ταινίας «Αρκουδότρυπα» αφορά την Αργυρώ και την Αννέτα, δύο κολλητές που ζουν στο ορεινό χωριό της Τύρνας. Όταν η Αννέτα αποκαλύπτει πως είναι έγκυος και σκοπεύει να φύγει με τον αστυνομικό φίλο της, η Αργυρώ, συντετριμμένη, την προκαλεί να πάνε μια πεζοπορία στη θρυλική Αρκουδότρυπα.