Παράλληλα με την «πρώτη ανάγνωση» που επιχειρεί τα τελευταία 24ωρα η Αθήνα σε ό,τι αφορά τόσο το περιεχόμενο της «Κοινής Συμφωνίας Αμυνας της Μέκκας» που υπεγράφη την Παρασκευή μεταξύ Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας όσο και τα μηνύματα που αυτή εκπέμπει στην ευρύτερη περιοχή εν μέσω συνεχιζόμενης κρίσης στη Μέση Ανατολή, υπάρχει και η ταυτόχρονη συζήτηση για τη μελλοντική στάση της Αιγύπτου απέναντι στο νέο τριμερές σχήμα, η οποία, προσώρας, αποτελεί «γρίφο».
Ενα δεδομένο που βάζει η ελληνική πλευρά στο τραπέζι είναι πως επί του παρόντος «η Αίγυπτος δεν βρίσκεται εντός της συμφωνίας» και αυτό από μόνο του δηλώνει ηχηρά τις τρέχουσες προθέσεις του Καΐρου απέναντι σε τέτοιου είδους εγχειρήματα. Η Αθήνα αντιλαμβάνεται πως η Σαουδική Αραβία, μέσω της σύναψης της συγκεκριμένης συμφωνίας, επιχειρεί να έχει δίαυλο με όσους μιλούν με το Ιράν, άρα, υπό αυτήν την έννοια φαίνεται εύλογο το να γίνεται προσπάθεια ένταξης και του Κατάρ και της Αιγύπτου. Ωστόσο, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές, «αυτό έχει άλλου τύπου δυσκολίες» και δεν μοιάζει πιθανό «στο άμεσο μέλλον». Την ίδια ώρα, βεβαίως, από την ελληνική πλευρά ουδείς είναι σε θέση να αποκλείσει προοπτικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο, παρ’ ότι τα στοιχεία που αφορούν την ίδια την Αίγυπτο δεν δείχνουν προς αυτήν την κατεύθυνση.
Η αιγυπτιακή άρνησηgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αναλυτές επισημαίνουν πως παρά το ότι ο Χακάν Φιντάν, σε δηλώσεις του, περίπου προδιαγράφει την προσχώρηση της Αιγύπτου αναφέροντας πως «η Αίγυπτος θα μπορούσε ενδεχομένως να ενταχθεί στη συμφωνία μόλις επιλυθούν ορισμένα τεχνικά θέματα», η πραγματικότητα δείχνει πως η άρνηση του Καΐρου εδράζεται σε πολύ πιο ουσιαστικές αιτίες. Για παράδειγμα, η αιγυπτιακή πλευρά ανησυχεί πως η συμμετοχή της θα την τοποθετούσε σε μια συμμαχία υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας αντί απλώς να της προσδώσει περισσότερα εχέγγυα στον κρίσιμο τομέα της ασφάλειας.
Το Κάιρο έχει αποδείξει μέχρι στιγμής πως βλέπει θετικά περιφερειακές συνεργασίες για την ασφάλεια, όχι όμως και δεσμευτικές συνθήκες για την υπεράσπιση συγκεκριμένα της Σαουδικής Αραβίας που είναι το κράτος που απειλείται αυτή τη στιγμή περισσότερο από την εμπόλεμη κατάσταση στη Μέση Ανατολή λόγω των Χούθι. Επ’ αυτού, επίσης, η Αίγυπτος θα είχε κάθε συμφέρον να διαφυλάξει – για εθνικούς, οικονομικούς λόγους – τη Διώρυγα του Σουέζ από το να γίνει «κόκκινο πανί» για τους Χούθι, σε περίπτωση που τελικά προσχωρούσε στο συγκεκριμένο τριμερές σχήμα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Πηγές, επιπλέον, από το Κάιρο τονίζουν πως το εν λόγω αμυντικό σύμφωνο δεν έχει τόσο αμυντικό χαρακτήρα. Περισσότερο, λένε, εγείρει ζητήματα πολιτικής ευθυγράμμισης που θα υπονόμευαν την ικανότητα της Αιγύπτου να ελίσσεται περιφερειακά. Οπως εξηγούν αιγυπτιακές πηγές, το Κάιρο ναι μεν χρειάζεται πολιτικά τη Σαουδική Αραβία, διατηρώντας όμως ανέπαφες τις οικονομικές σχέσεις με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Και, ταυτόχρονα, είναι βέβαιο πως κινείται σε τροχιά βελτίωσης της σχέσης του με την Αγκυρα, έχοντας όμως την ίδια στιγμή στρατηγικές σχέσεις με Αθήνα και Λευκωσία και επενδύοντας σε βαθύτερες, οικονομικές σχέσεις με την Ινδία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Οι δεσμοί των δύο χωρώνΓια την ελληνική διπλωματία, η ενίσχυση των σχέσεων με την Αίγυπτο αποτελεί διαρκές ζητούμενο, και σε διμερές επίπεδο αλλά και σε επίπεδο τριμερούς συνεργασίας με την Κύπρο. Η πρόσφατη επιβεβαίωση του στρατηγικού χαρακτήρα της σχέσης Αθήνας – Καΐρου είναι «νωπή», καθώς αποτυπώθηκε στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, κατά την πρόσφατη τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Αιγύπτιο πρόεδρο (5/8), με τον οποίο επίσης συζήτησαν τρόπους επέκτασης της συνεργασίας σε ενέργεια, ηλεκτρική διασύνδεση (GREGY), εμπόριο και επενδύσεις.
Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου πως τρία 24ωρα μετά τη «Συμφωνία της Μέκκας», ο Γιώργος Γεραπετρίτης δημοσιοποίησε τηλεφωνική επικοινωνία του με τον αιγύπτιο ομόλογό του, Μπαντρ Αμπντελάτι, όπου, μεταξύ άλλων, «επαναβεβαιώθηκαν οι κοινές θέσεις για περιφερειακά ζητήματα». Προσεχώς, Ελλάδα και Αίγυπτος είναι βέβαιο πως θα διεξάγουν πολυεπίπεδες διαβουλεύσεις, όπου θα τεθούν επί τάπητος και οι προθέσεις του Καΐρου αλλά και οι όποιες νέες ισορροπίες προκύπτουν από τη νέα τριμερή συμμαχία.
Μαζική διαρροή ιατρικών και προσωπικών δεδομένων που αφορούν περίπου 19 εκατομμύρια πολίτες ανακοίνωσαν σήμερα οι πολωνικές αρχές, έπειτα από κυβερνοεπίθεση σε προμηθευτή ιατρικών λογισμικών.
Σύμφωνα με τον υπουργό Ψηφιακών Υποθέσεων Κρζισλόφ Γκαβκόφσκι, πρόκειται για «ένα από τα μεγαλύτερα» περιστατικά στον τομέα της κυβερνοασφάλειας που έχουν καταγραφεί ποτέ στην ιστορία της χώρας, η οποία αριθμεί 37 εκατομμύρια κατοίκους.
Όπως διευκρίνισε ο υπουργός, «τίποτα δεν δείχνει σήμερα ότι έχουμε να κάνουμε με μια επίθεση από το εξωτερικό… που να προήλθε από τη Ρωσία ή οποιοδήποτε άλλο κράτος», σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τα πρώτα στοιχεία οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πίσω από την επίθεση βρίσκονται κυβερνοεγκληματίες με οικονομικά κίνητρα. Ο υπουργός απέκλεισε το ενδεχόμενο πληρωμής λύτρων και υποσχέθηκε «αυστηρή» δίωξη των δραστών της επίθεσης.
Τα δεδομένα που εκλάπησαν ανέρχονται σε περίπου δύο τεραμπάιτ ( 2ΤΒ) και περιλαμβάνουν κυρίως πληροφορίες σχετικές με ιατρικές επισκέψεις, συνταγογραφήσεις και άλλα έγγραφα που χρησιμοποιούνται στην παρακολούθηση ασθενών.
Η φύση και το εύρος των παραβιασμένων δεδομένων διαφέρουν ανάλογα με το άτομο, όπως σημείωσε ο υπουργός. Παράλληλα, ανακοίνωσε τη δημιουργία μηχανισμού που επιτρέπει στους πολίτες να εξακριβώσουν εάν τα δεδομένα τους έχουν εκτεθεί.
Περίπου 12.000 ιατρικές δομές χρησιμοποιούσαν τις υπηρεσίες της εταιρείας που αποτέλεσε στόχο της κυβερνοεπίθεσης.
Ο νεαρός γκολκίπερ είναι ένας από τους δύο παίκτες της ενδεκάδας που έχουν γεννηθεί από το 2004 και μετά, μαζί με τον Δημήτρη Καλοσκάμη.
Ο Χρήστος Κόντης επέλεξε σχηματισμό 3-4-3 για τον ΟΦΗ, με τον Χριστογεώργο κάτω από τα δοκάρια και τους Σιέλη, Κωστούλα και Πούγγουρα να συνθέτουν την τριάδα στην άμυνα. Στη μεσαία γραμμή θα αγωνιστούν οι Αποστολάκης, Αθανασίου, Ανδρούτσος και Καραχάλιος, ενώ την επιθετική τριάδα αποτελούν οι Αϊτόρ, Φούντας και Νους. Αξίζει να σημειωθεί πως στο αρχικό σχήμα των Κρητικών βρίσκονται οκτώ Έλληνες ποδοσφαιριστές, με τους Σιέλη, Αϊτόρ και Νους να αποτελούν τις τρεις εξαιρέσεις.
Αναλυτικά οι ενδεκάδες:googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})ΑΕΚ: Στρακόσα-Ρότα, Μουκουντί, Ρέλβας, Πήλιος-Κάιρινεν, Μαρίν-Καλοσκάμης, Κοϊτά-Βάργκα-Γιόβιτς.
ΟΦΗ: Χριστογεώργος, Πούγγουρας, Σιέλης, Κωστούλας – Αθανασίου, Αποστολάκης, Καραχάλιος, Ανδρούτσος – Αϊτόρ, Φούντας, Νους.
Σε μια κατά μέτωπο επίθεση κατά του ρεύματος που υποστηρίζει την κατάργηση των φυλακών προχώρησε πρόσφατα, με άρθρο του στο περιοδικό «New Left Review», ο Λοΐκ Βακάν, ένας από τους σημαντικότερους ευρωπαίους κοινωνιολόγους και συγγραφέας των «Φυλακών της Μιζέριας» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη), ενός κλασικού βιβλίου για το πώς η επέκταση του σωφρονιστικού συστήματος και του αριθμού στην πραγματικότητα αποτελεί τμήμα μιας στρατηγικής για τη διαχείριση της ανεργίας και ευρύτερα της κοινωνικής εξαθλίωσης που προκαλούν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές.
Γιατί, όμως, ένας άνθρωπος που κατεξοχήν συνδέθηκε με τη ριζοσπαστική κριτική των πολιτικών «νόμου και τάξης» και της συνακόλουθης αύξησης των ποινών και των κρατουμένων επιλέγει να ασκήσει σκληρή κριτική σε ένα πολιτικό και κινηματικό ρεύμα που αποτελεί σήμερα την αιχμή του δόρατος των αντιαυταρχικών πολιτικών διεθνώς; Ο Βακάν υποστηρίζει ότι το πρόβλημα με τη λογική του «καταργητισμού» (abolitionism) είναι ότι υποτιμά το γεγονός ότι η αυξημένη εγκληματικότητα κατεξοχήν πλήττει τα πιο φτωχά κοινωνικά στρώματα και τις γειτονιές τους, που υποφέρουν ταυτόχρονα από υπερβολική επιτήρηση και στιγματισμό και από ελλιπή αστυνόμευση σε σχέση με την παραβατικότητα που τους αφορά άμεσα.
Ποινικός μινιμαλισμόςgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αυτό συνδυάζεται με αυτό που ονομάζει «φετιχισμό της κοινότητας», δηλαδή την έμφαση στη λειτουργία της «κοινότητας» αντί των εξειδικευμένων κρατικών θεσμών, αλλά και με την εμμονή στο «Σωφρονιστικό βιομηχανικό σύμπλεγμα» (Prison Industrial Complex) ως αιτία όλων των δεινών, ενώ υπογραμμίζει τη δυσκολία να εφαρμοστεί ένα τέτοιο πρόγραμμα κατάργησης του ποινικού συστήματος σε μια κοινωνία όπου ο συνολικός αριθμός των κρατουμένων αγγίζει τα δύο εκατομμύρια. Η απάντηση που αντιπροτείνει ο Βακάν είναι ο ποινικός μινιμαλισμός, δηλαδή μέτρα που επικεντρώνουν στην πρόληψη, παρεμβάσεις που στόχο έχουν την επίλυση προβλημάτων χωρίς καταφυγή στον σωφρονισμό, χρηματοδότηση και βελτίωση του δικαστικού και ποινικού συστήματος και χρήση του ποινικού εγκλεισμού ως το ύστατο μέσο.
Ολα αυτά κάνουν αναγκαίο να επιστρέψουμε στις αφετηρίες του «καταργητισμού» ως ρεύματος. Βοηθά σε αυτό η πρόσφατη έκδοση στα ελληνικά ενός κλασικού κειμένου αυτού του ρεύματος, του βιβλίου «Είναι οι φυλακές παρωχημένες;» της Angela Υ. Davis, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Επέκεινα σε μετάφραση του Φώτη Τερζάκη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Για την Ντέιβις όσο «ουτοπιστές και ιδεαλιστές» και εάν παρουσιάζονται οι υποστηρικτές της κατάργησης των φυλακών, το ερώτημα παραμένει: «Είμαστε όντως διατεθειμένοι να καταδικάζουμε όλο και μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων από φυλετικά καταπιεσμένες κοινότητες σε μια ύπαρξη απομόνωσης που διέπεται από αυταρχικό καθεστώς, βία, ασθένειες και τεχνολογίες αποκλεισμού οι οποίες προκαλούν σοβαρή ψυχική αστάθεια;». Γι’ αυτό υπογραμμίζει ότι όπως κάποτε η δουλεία και οι φυλετικοί διαχωρισμοί θεωρούνταν θεσμοί «αιώνιοι όσο ο ήλιος», πριν καταργηθούν, το ίδιο θα μπορούσε να γίνει και με τη φυλακή, μην παραλείποντας να υπογραμμίσει τη συσχέτιση ανάμεσα στον ρατσισμό και την επέκταση του σωφρονιστικού συστήματος στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της εκμετάλλευσης της εργασίας των κρατουμένων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η Ντέιβις υπογραμμίζει ότι η φυλάκιση προέκυψε ως κύρια ποινή ακριβώς την εποχή που αναγνωρίζονται οι βασικές ελευθερίες, οπότε αποκτά τιμωρητικό χαρακτήρα η στέρησή τους, όταν ταυτόχρονα ποσοτικοποιείται ως οικονομικό μέγεθος και ο χρόνος εργασίας. Επισημαίνει μάλιστα ότι αυτό που σήμερα θεωρούμε ως το πρότυπο φυλακών υψίστης ασφάλειας, ξεκίνησε ως «μεταρρύθμιση» των φυλακών με έμφαση στην απομόνωση. Ταυτόχρονα, σημειώνει ότι εάν ιστορικά η φυλακή συνδέθηκε με τον ρατσισμό, ιδίως στις ΗΠΑ, σταδιακά απέκτησε και μια έμφυλη διάσταση που αποτυπώνεται και στις εκτεταμένες καταγγελίες για περιστατικά σεξουαλικής βίας σε βάρος γυναικών εντός των φυλακών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Πεδίο επένδυσηςΗ Ντέιβις επιμένει ότι έχει νόημα να μιλάμε για «βιομηχανικό σύμπλεγμα των φυλακών». Από τη μια, γιατί η «μετατροπή των φυλακισμένων – που η πλειονότητά τους είναι έγχρωμοι – σε πηγές κέρδους οι οποίες καταναλώνουν και συχνά παράγουν κάθε είδους εμπορεύματα, καταβροχθίζει δημόσια κονδύλια, τα οποία διαφορετικά θα μπορούσαν να διατεθούν για κοινωνικά προγράμματα όπως η εκπαίδευση, η στέγαση, η φροντίδα των παιδιών, η αναψυχή και τα προγράμματα καταπολέμησης των ναρκωτικών». Επιπλέον, ο σωφρονισμός μετατρέπεται σε πεδίο επένδυσης, μέσα από το φαινόμενο των ιδιωτικών φυλακών.
Η Ντέιβις υπογραμμίζει ότι η αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων ως προς τη φυλάκιση δεν μπορεί να είναι μονοδιάστατη και προϋποθέτει ευρύτερους κοινωνικούς μετασχηματισμούς, ξεκινώντας από την αξιοποίηση των σχολείων: «Εάν δεν εξαλειφθούν οι σημερινές δομές βίας από τα σχολεία των φτωχών μειονοτικών κοινοτήτων – περιλαμβανομένης της παρουσίας οπλισμένων φρουρών ασφάλειας και αστυνομικών – και εάν τα σχολεία δεν μετατραπούν σε χώρους που ενθαρρύνουν τη χαρά της μάθησης, τα σχολεία αυτά θα παραμείνουν οι κύριοι δίαυλοι προς τις φυλακές».
Αντίστοιχα, η αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών σε συνδυασμό με δημόσια προγράμματα απεξάρτησης θα μπορούσε να περιορίσει έναν από τους βασικούς μηχανισμούς που αυξάνουν τον κρατούμενο πληθυσμό. Το ίδιο και η αποποινικοποίηση των μεταναστών χωρίς χαρτιά που επίσης θα μείωνε τον αριθμό των κρατουμένων.
Ως προς το ποια πρέπει να μια άλλη μορφή απόδοσης δικαιοσύνης που να μην περιορίζεται στην τιμωρία, η Ντέιβις επιμένει ότι θα πρέπει να εξετάσουμε τη δυνατότητα μιας επανορθωτικής δικαιοσύνης, όπου ο παραβάτης είναι ουσιαστικά ένας οφειλέτης που πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για τις πράξεις του και να επωμιστεί το καθήκον της αποκατάστασης και αναφέρει το παράδειγμα των δολοφόνων της Amie Biehl στη Νότια Αφρική ως ένα πετυχημένο παράδειγμα του πώς να λειτουργήσει η λογική της συγχώρεσης εντός μια αντίληψης επανορθωτικής δικαιοσύνης.
Σε κάθε περίπτωση, τόσο η οπτική του Βακάν όσο και αυτή της Ντέιβις υπογραμμίζουν την ανάγκη ενός πολιτικού στοχασμού πέρα από τα όρια του τρέχοντος εγκλεισμού στην ποινική αυστηρότητα και τη σωφρονιστική βαναυσότητα.
Τα κρίσιμα ερωτήματαΓια την Ντέιβις κρίσιμα ερωτήματα τίθενται μπροστά μας: «Τι θα σήμαινε να φανταστούμε ένα σύστημα στο οποίο η τιμωρία δεν επιτρέπεται να αποβαίνει πηγή εταιρικού κέρδους; Πώς μπορούμε να φανταστούμε μια κοινωνία στην οποία η φυλή και η τάξη δεν θα αποτελούν κύριους καθοριστικούς παράγοντες της τιμωρίας; Ή μια κοινωνία στην οποία η ίδια η τιμωρία δεν θα αποτελεί πλέον το κεντρικό μέλημα στην απονομή της δικαιοσύνης;».
Μια ξενική πέστροφα βρίσκεται εδώ και δεκαετίες στο σύστημα του Αώου, χωρίς όμως, μέχρι σήμερα, να έχει καταφέρει να «ριζώσει». Αυτό είναι ίσως το πιο ενθαρρυντικό μήνυμα της νέας έρευνας του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), αλλά και μια ευκαιρία να δράσουμε έγκαιρα ώστε η σημερινή κατάσταση να διατηρηθεί.
Στους σταθμούς που εξετάστηκαν στον Αώο, τον Βοϊδομάτη και τον Σαραντάπορο, η ιριδίζουσα πέστροφα εμφανίστηκε σε πολύ χαμηλή αφθονία και περιορισμένη κατανομή με τις καταγραφές να εντοπίζονται στον Βοϊδομάτη, κοντά στις μονάδες εκτροφής. Η χωρική αυτή εικόνα είναι συμβατή με περιστασιακές διαφυγές από τις μονάδες και όχι με ύπαρξη αυτοσυντηρούμενου πληθυσμού του ξενικού είδους. Η ιριδίζουσα πέστροφα (Oncorhynchus mykiss) – η ονομασία προέρχεται από τη χαρακτηριστική ροζ απόχρωση που διατρέχει τα πλευρά της – εισήχθη στην Ελλάδα για εκτροφή στα ιχθυοτροφεία το 1951 και θεωρείται ξενικό είδος, καθώς δεν ανήκει στα αυτόχθονα είδη της ελληνικής ιχθυοπανίδας.
Σε ελάχιστες περιοχέςgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι μονάδες εκτροφής λειτουργούν στην περιοχή ήδη από τη δεκαετία του 1970. Παρά τις κατά καιρούς διαφυγές, δεν έχει μέχρι σήμερα τεκμηριωθεί αυτοσυντηρούμενος πληθυσμός ιριδίζουσας πέστροφας στη λεκάνη του Αώου, ο οποίος θεωρείται ένας από τους τελευταίους άγριους ποταμούς της Ευρώπης. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι τα εκτρεφόμενα αποθέματα που έχουν εισέλθει στο φυσικό σύστημα έχουν περιορισμένη ικανότητα φυσικής αναπαραγωγής, παρότι κατάλληλα ενδιαιτήματα υπάρχουν. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ο κίνδυνος είναι μηδενικός.
Σε ελάχιστες περιοχές της Ελλάδας, η ιριδίζουσα πέστροφα έχει καταφέρει να δημιουργήσει αυτοσυντηρούμενους πληθυσμούς, αποδεικνύοντας ότι υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να γίνει «μόνιμος κάτοικος». Επιπλέον, η γενετική σύσταση των εκτρεφόμενων αποθεμάτων μπορεί να μεταβληθεί με την ανάμειξη πληθυσμών διαφορετικής γενετικής προέλευσης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Γι’ αυτό η πρόληψη των διαφυγών από τα εκτροφεία παραμένει το απλούστερο και αποτελεσματικότερο μέτρο πρόληψης. Εξίσου σημαντικό είναι ότι η ιριδίζουσα πέστροφα δεν έχει καταγραφεί στα προστατευόμενα τμήματα του Βοϊδομάτη, όπου διατηρούνται σημαντικοί πληθυσμοί της αυτόχθονης ή αλλιώς ιονικής ή άγριας πέστροφας. Η άγρια πέστροφα, η οποία αποτελεί προστατευμένο είδος, δέχεται παράλληλα πιέσεις από τεχνητά εμπόδια, αλλοιώσεις της κοίτης και της παροχής, αλλά και από περιστατικά παράνομης αλιείας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αξίζει να αναφερθεί ότι η παρουσία της ιριδίζουσας πέστροφας σε ένα ποτάμι δεν σημαίνει αυτομάτως ότι πρόκειται για χωροκατακτητικό είδος ή ότι προκαλεί σημαντικές οικολογικές επιπτώσεις. Ο κίνδυνος αυξάνεται όταν αρχίσει να αναπαράγεται συστηματικά και δημιουργήσει αυτοσυντηρούμενο πληθυσμό. Τότε μπορεί να ανταγωνιστεί τα αυτόχθονα είδη, και ιδιαίτερα τις άγριες πέστροφες, για τροφή και χώρο και να επηρεάσει τις ισορροπίες του οικοσυστήματος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η νέα έρευνα πραγματοποιήθηκε από το ΕΛΚΕΘΕ στο πλαίσιο του έργου Consult-RiCo, για το MedINA (Μεσογειακό Ινστιτούτο για τη Φύση και τον Ανθρωπο), και εντάσσεται στο ευρύτερο πρόγραμμα Ri-Connect II, που έχει ως στόχο την προστασία του Αώου/Vjosa ως ενιαίου διασυνοριακού οικολογικού διαδρόμου μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας. Σκοπός της έρευνας ήταν να διαπιστωθεί πόσο εκτεταμένη είναι σήμερα η παρουσία της ιριδίζουσας πέστροφας στη λεκάνη του Αώου, αν υπάρχουν ενδείξεις φυσικής αναπαραγωγής και εγκατάστασής της και κατά πόσο η παρουσία της μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για την αυτόχθονη ιχθυοπανίδα και ιδιαίτερα για την ιονική πέστροφα (Salmo farioides), ενός ενδημικού είδους των δυτικών Βαλκανίων και χαρακτηριστικού των ψυχρών, καθαρών νερών της περιοχής.
«Το θετικό είναι ότι σήμερα δεν καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε μια ήδη γενικευμένη κατάσταση. Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να δράσουμε προληπτικά. Με συστηματική παρακολούθηση και συνεργασία όλων όσοι συνδέονται με το ποτάμι, μπορούμε να διατηρήσουμε ή και να βελτιώσουμε αυτή την κατάσταση και να προστατεύσουμε τους πολύτιμους αυτόχθονους πληθυσμούς πέστροφας», είπε στα «ΝΕΑ» ο δρ Λεωνίδας Βαρδάκας, τεχνολόγος – ιχθυολόγος στο ΕΛΚΕΘΕ και επιστημονικός υπεύθυνος του ερευνητικού προγράμματος Consult -RiCo.
Μαχητικό αεροσκάφος F-16 της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας συνετρίβη σήμερα, Τετάρτη (12/8) στην επαρχία Γιάλοβα, στη βορειοδυτική Τουρκία, σύμφωνα με ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας. Δεν αναφέρθηκαν θύματα από το περιστατικό.
Όπως αναφέρει το υπουργείο, «Ένα F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας συνετρίβη στη Γιάλοβα κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσης. Ο πιλότος εκτινάχθηκε και επέζησε». Το υπουργείο επισημαίνει πως «τα αίτια του ατυχήματος θα καθοριστούν έπειτα από ενδελεχή έρευνα», ενώ δεν υπάρχουν πληροφορίες για ζημιές στο σημείο της συντριβής, που βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κωνσταντινούπολης, κοντά στη Θάλασσα του Μαρμαρά.
Εικόνες που δημοσίευσε το τουρκικό ιδιωτικό πρακτορείο ειδήσεων IHA αποτυπώνουν μια έκρηξη και δύο διακριτές, πυκνές στήλες καπνού – η μία λευκή και η άλλη μαύρη – σε μια φαινομενικά ακατοίκητη περιοχή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})BREAKING: A bad day for the Turkish Air Force. One of its F-16C Fighting Falcons crashed in Türkiye’s northwestern Yalova province today while conducting a training flight.
The pilot successfully ejected from the aircraft and survived the crash.
The footage on the left shows… pic.twitter.com/WtheehcMwG
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });— Babak Taghvaee – The Crisis Watch (@BabakTaghvaee1) August 12, 2026
Σύμφωνα με το τουρκικό ιδιωτικό τηλεοπτικό δίκτυο NTV, το αεροσκάφος συνετρίβη κοντά σε αεροπορική βάση. Ο πιλότος νοσηλεύεται, ενώ ομάδες διάσωσης έσπευσαν άμεσα στο σημείο, σύμφωνα με το ίδιο δίκτυο.
Υπενθυμίζεται ότι ένα F-16 της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας είχε συντριβεί και στα τέλη Φεβρουαρίου στη δυτική Τουρκία, με αποτέλεσμα τον θάνατο του πιλότου.
Η ελληνική έκδοση του βιβλίου «Διεθνής Ιστορία: 20ός Αιώνας και Σύγχρονος Κόσμος» αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μεταφράσεις πανεπιστημιακών συγγραμμάτων διεθνούς ιστορίας που κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα.
Πρόκειται για την ελληνική απόδοση του «International History of the Twentieth Century and Beyond», ενός έργου που από την πρώτη του έκδοση το 2004 από τη Routledge καθιερώθηκε ως ένα από τα σημαντικότερα πανεπιστημιακά εγχειρίδια διεθνούς ιστορίας. Η διαρκής αναθεώρησή του – με αποκορύφωμα την τέταρτη έκδοση του 2024 – αποδεικνύει όχι μόνο την απήχησή του στη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα, αλλά και την ικανότητά του να προσαρμόζεται στις νέες ιστοριογραφικές αναζητήσεις και στις συνεχώς μεταβαλλόμενες διεθνείς εξελίξεις.
Οι τέσσερις συγγραφείς συγκαταλέγονται στους σημαντικότερους ιστορικούς των διεθνών σχέσεων της γενιάς τους. Ο Antony Best είναι γνωστός για τις μελέτες του γύρω από τη βρετανική εξωτερική πολιτική και την Ανατολική Ασία, ο Jussi Μ. Hanhimäki θεωρείται ένας από τους κορυφαίους μελετητές της ιστορίας του Ψυχρού Πολέμου και της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, ο Joseph Α. Maiolo είναι διεθνώς αναγνωρισμένος για τη μελέτη της στρατηγικής, των παγκόσμιων πολέμων και της στρατιωτικής ιστορίας, ενώ η Kirsten Ε. Schulze είναι ειδική στη σύγχρονη ιστορία της Μέσης Ανατολής και στις διεθνείς συγκρούσεις. Η συνεργασία τεσσάρων επιστημόνων με τόσο διαφορετικά αλλά συμπληρωματικά ερευνητικά πεδία προσδίδει στο έργο έναν σπάνιο πλουραλισμό προσεγγίσεων και μια πραγματικά παγκόσμια οπτική.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η μεγαλύτερη αρετή του βιβλίου είναι ακριβώς αυτή η παγκόσμια προσέγγιση. Αντί να αντιμετωπίζει τη διεθνή ιστορία αποκλειστικά μέσα από το ευρωπαϊκό ή το αμερικανικό πρίσμα, ενσωματώνει ισότιμα την Ασία, τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική, αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο οι περιφερειακές εξελίξεις επηρέασαν τη διαμόρφωση της διεθνούς τάξης. Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι ο 20ός αιώνας δεν είναι μόνο η ιστορία των δύο Παγκοσμίων Πολέμων ή του Ψυχρού Πολέμου, αλλά και η ιστορία της αποαποικιοποίησης, της παγκοσμιοποίησης, της ανάδυσης νέων δυνάμεων, των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων και της σταδιακής μετατόπισης του κέντρου βάρους του διεθνούς συστήματος.
Εξίσου σημαντικό είναι ότι το βιβλίο διακρίνεται για την ισορροπία ανάμεσα στην αφήγηση και την ερμηνεία. Δεν περιορίζεται σε μια χρονολογική παράθεση γεγονότων, αλλά εξετάζει τα βαθύτερα αίτια των διεθνών εξελίξεων, συνδυάζοντας πολιτικούς, στρατηγικούς, οικονομικούς, ιδεολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Η γραφή παραμένει εξαιρετικά κατανοητή και γλαφυρή, χωρίς να κάνει εκπτώσεις στην επιστημονική τεκμηρίωση, γεγονός που εξηγεί γιατί χρησιμοποιείται ως βασικό πανεπιστημιακό σύγγραμμα σε δεκάδες πανεπιστήμια διεθνώς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ιδιαίτερη σημασία αποκτά η ελληνική μετάφραση, καθώς καθιστά διαθέσιμο στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό ένα έργο που μέχρι σήμερα ήταν προσβάσιμο κυρίως στους γνώστες της αγγλικής γλώσσας. Η μετάφραση επιτρέπει στους έλληνες φοιτητές, ερευνητές και εκπαιδευτικούς να αποκτήσουν πρόσβαση σε ένα από τα σημαντικότερα συνθετικά έργα της σύγχρονης διεθνούς ιστοριογραφίας, εμπλουτίζοντας ουσιαστικά την ελληνόγλωσση βιβλιογραφία σε έναν τομέα όπου αντίστοιχα εγχειρίδια είναι περιορισμένα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στον καθηγητή Ιάκωβο Μιχαηλίδη, ο οποίος ανέλαβε την επιστημονική επιμέλεια της ελληνικής έκδοσης. Ως ένας από τους πλέον διακεκριμένους έλληνες ιστορικούς της νεότερης και σύγχρονης ιστορίας, με σημαντική συμβολή στη μελέτη της ελληνικής και βαλκανικής ιστορίας, εγγυάται την επιστημονική αρτιότητα της έκδοσης.
Μια συνολική ερμηνείαΑναμφίβολα, ένα συνθετικό εγχειρίδιο αυτού του εύρους δεν μπορεί να αναλύσει εξαντλητικά κάθε περιοχή ή κάθε ιστορικό γεγονός. Ωστόσο, αυτό δεν αποτελεί αδυναμία αλλά συνειδητή επιλογή των συγγραφέων, οι οποίοι επιδιώκουν να προσφέρουν μια συνολική ερμηνεία της διεθνούς ιστορίας και όχι μια σειρά εξειδικευμένων μονογραφιών. Αντίθετα, η μεγάλη του δύναμη βρίσκεται ακριβώς στην ικανότητά του να συνδέει τα επιμέρους γεγονότα με τις μακροχρόνιες διεθνείς εξελίξεις και να εξηγεί πώς ο κόσμος του 20ού αιώνα διαμόρφωσε τις γεωπολιτικές πραγματικότητες του σήμερα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η ιδιαίτερα πολυτελής ελληνική έκδοση των εκδόσεων Utopia αποτελεί, επομένως, μια ιδιαίτερα αξιέπαινη εκδοτική πρωτοβουλία. Δεν πρόκειται απλώς για τη μετάφραση ενός επιτυχημένου ξενόγλωσσου συγγράμματος, αλλά για τη μεταφορά στην ελληνική βιβλιογραφία ενός διεθνούς σημείου αναφοράς σε μια μορφή που σίγουρα σπανίζει στις μέρες μας.
Συνδυάζοντας ιστορική αφήγηση, γεωπολιτική ανάλυση και σύγχρονη ιστοριογραφική προσέγγιση, το έργο αυτό δικαιολογημένα συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα εγχειρίδια διεθνούς ιστορίας που κυκλοφορούν σήμερα και αποτελεί μια έκδοση που αξίζει να βρίσκεται στη βιβλιοθήκη κάθε ιστορικού, πολιτικού επιστήμονα και αναγνώστη που ενδιαφέρεται να κατανοήσει τον κόσμο του 20ού και των πρώτων δεκαετιών του 21ου αιώνα.
Μπορεί μια ταινία να επαινείται πίσω από κλειστές πόρτες και ταυτόχρονα να απορρίπτεται ως υπερβολικά επικίνδυνη για το κοινό; Αυτή υπήρξε η παράδοξη διαδρομή του «Blue Film», του σκηνοθετικού ντεμπούτου του Βρετανού Ελιοτ Τατλ, που χρειάστηκε δύο χρόνια για να βρει τον δρόμο του προς τις οθόνες. Γυρισμένη το 2024, μέσα σε μόλις δώδεκα ημέρες, η ταινία απέσπασε εξαιρετικές κριτικές, αλλά τρόμαξε διανομείς και προγραμματιστές μεγάλων φεστιβάλ εξαιτίας του κεντρικού της θέματος: της παιδοφιλίας.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται μέσα σε μία νύχτα, σε ένα νοικιασμένο σπίτι στο Λος Αντζελες. Ο Ααρον είναι ένας νεαρός εργαζόμενος του σεξ που εμφανίζεται μέσω Διαδικτύου μπροστά σε πελάτες. Οταν ένας άγνωστος του προσφέρει 50.000 δολάρια για να περάσει μαζί του ένα βράδυ, αποδέχεται την πρόταση. Σύντομα ανακαλύπτει ότι ο άνδρας είναι ο Χανκ, πρώην καθηγητής του στο σχολείο, ο οποίος είχε φυλακιστεί για απόπειρα κακοποίησης μαθητή.
Ο Χανκ ομολογεί ότι ήταν ερωτευμένος με τον Ααρον από την εποχή που εκείνος ήταν μόλις δώδεκα ετών. Από εκείνο το σημείο αρχίζει μια ασφυκτική συνομιλία διάρκειας 80 λεπτών. Οι δύο ενήλικοι βρίσκονται στο ίδιο δωμάτιο, αλλά ο ένας εξακολουθεί να βλέπει απέναντί του ένα παιδί. Η ταινία δεν επιχειρεί να προσφέρει εύκολες απαντήσεις ούτε να εξωραΐσει το έγκλημα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Εξετάζει, όμως, τον μηχανισμό της εμμονής και αναγκάζει τον θεατή να παραμείνει κοντά σε έναν χαρακτήρα από τον οποίο ενστικτωδώς θα ήθελε να απομακρυνθεί. Τον Χανκ υποδύεται ο 71χρονος Ριντ Μπέρνεϊ, βραβευμένος με Tony και γνωστός από τις σειρές «The Handmaid’ s Tale» και «House of Cards». Ο ηθοποιός όχι μόνο δέχθηκε τον ρόλο, αλλά συμμετείχε και ως εκτελεστικός παραγωγός, υποστηρίζοντας ότι το σενάριο του πρόσφερε την ευκαιρία που περίμενε επί μισό αιώνα. Στον ρόλο του Ααρον βρίσκεται ο 29χρονος Κίρον Μουρ, γνωστός από νεανικές παραγωγές όπως το «Sex Education». Οι εκπρόσωποί του προσπάθησαν να τον αποτρέψουν, φοβούμενοι ότι ένα τόσο αμφιλεγόμενο κινηματογραφικό ντεμπούτο θα μπορούσε να πλήξει την καριέρα του. Εκείνος, αντιθέτως, θεώρησε τον ρόλο σπάνια υποκριτική πρόκληση.
ΒράβευσηΤο «Blue Film» κατηγορήθηκε ακόμη και ότι συνδέει την παιδοφιλία με την κουίρ ταυτότητα, μια ερμηνεία που οι συντελεστές του απορρίπτουν κατηγορηματικά. Ο Μπέρνεϊ θεωρεί ότι πίσω από ορισμένες αντιδράσεις κρύβεται η πεποίθηση πως κάποιες ιστορίες δεν πρέπει καν να αφηγούνται. Για τον ίδιο, όμως, η τέχνη δεν υπάρχει μόνο για να επιβεβαιώνει την ηθική ασφάλεια του θεατή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η βράβευσή του ως καλύτερης ταινίας στο τμήμα Trends του Atlàntida Mallorca Film Fest και η προβολή του μέσω της πλατφόρμας Filmin έσπασαν τελικά τον κύκλο της σιωπής. Το «Blue Film» δεν ζητά από το κοινό να συγχωρήσει. Του ζητά κάτι δυσκολότερο: να κοιτάξει χωρίς προστατευτική απόσταση ένα θέμα που προκαλεί αποστροφή και να αναρωτηθεί εάν η απεικόνιση του κακού ισοδυναμεί με αποδοχή του ή αν αποτελεί έναν τρόπο να κατανοήσουμε πώς γεννιέται.
Ο καύσωνας και η ξηρασία προκαλούν σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις στη Γαλλία, σύμφωνα με δηλώσεις της υπουργού Περιβάλλοντος Μονίκ Μπαρμπού. Τα πρόσφατα κύματα καύσωνα εκτιμάται ότι θα επιφέρουν άμεσο και έμμεσο κόστος ύψους 10 έως 15 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Η υπουργός ανέφερε πως, σύμφωνα με την εθνική στατιστική υπηρεσία της Γαλλίας (INSEE), το φαινόμενο δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Τα φετινά ακραία φαινόμενα χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη διάρκεια και ένταση σε σχέση με προηγούμενα χρόνια.
Η ξηρασία του 2022 είχε προκαλέσει συνολικό κόστος 5,6 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ωστόσο, οι φετινοί καύσωνες οδήγησαν σε εκτεταμένες δασικές πυρκαγιές και σημαντική μείωση της γεωργικής παραγωγής, όπως σημείωσε η Μπαρμπού.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Επιπλέον, η συνεχιζόμενη ξηρασία έχει αφήσει πάνω από 40.000 πολίτες στη Γαλλία χωρίς σταθερή υδροδότηση. Το πρόβλημα αναμένεται να επιδεινωθεί αν συνεχιστούν τα ακραία καιρικά φαινόμενα.
Οικονομολόγοι και ακαδημαϊκοί προειδοποιούν πως το φετινό ρεκόρ ζέστης και ξηρασίας στην Ευρώπη ενδέχεται να κοστίσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ.
Η υπερθέρμανση του πλανήτη διαταράσσει την ηλεκτρική ενέργεια, τη ναυτιλία και τη δημόσια υγεία, ενώ οι πυρκαγιές απειλούν να καταστήσουν τη φετινή σεζόν τη χειρότερη που έχει καταγραφεί ποτέ στην Ευρώπη.
Με έναν ιδιαίτερα… λαμπερό τρόπο επέλεξε να γιορτάσει τα 27α γενέθλιά του ο Τζα Μοράντ, καθώς πρόσθεσε στη συλλογή του ένα custom κόσμημα για τα δόντια του, αξίας περίπου 215.000 ευρώ.
Ο σταρ των Μπλέιζερς έκλεισε τα 27 του στις 10 Αυγούστου και λίγες ημέρες αργότερα παρουσίασε στα social media το εντυπωσιακό δημιούργημα που επέλεξε για το χαμόγελό του.
Πρόκειται για ένα ειδικά σχεδιασμένο «chandelier set», το οποίο δημιούργησε ο διάσημος κοσμηματοπώλης Χοσέ Μάτα, γνωστός ως Plug Geo. Το ιδιαίτερο κόσμημα αποτελείται από διαμάντια με πιστοποίηση GIA, με την τιμή του να ανέρχεται στα 215.000 ευρώ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Jose mata (@plug_geo)
Ο Μοράντ, μάλιστα, δεν αρκέστηκε σε ένα συμβατικό κόσμημα δοντιών. Αντί να περιορίσει τις πολύτιμες πέτρες σε ένα συγκεκριμένο σημείο, επέλεξε μια πολύ πιο extravagant κατασκευή, η οποία καλύπτει σχεδόν ολόκληρο το χαμόγελό του.
Καθώς πλησιάζει η ηλιακή έκλειψη, τα ειδικά γυαλιά προστασίας για την παρατήρηση του Ήλιου παρουσιάζουν αυξημένη ζήτηση και σε ορισμένες περιοχές είναι δύσκολο να βρεθούν.
Την ίδια ώρα, ένα απρόσμενο αντικείμενο από την κουζίνα έχει βρεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των επιστημόνων: Το σουρωτήρι – αυτό για μακαρόνια ειδικότερα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι μικρές τρύπες ενός σουρωτηριού μπορούν να λειτουργήσουν σαν ένα απλό σύστημα προβολής τύπου «pinhole camera».
Όταν τοποθετηθεί έτσι ώστε το φως του Ήλιου να περνά μέσα από τις τρύπες και να πέφτει πάνω σε μια επίπεδη, φωτεινή επιφάνεια, δημιουργούνται μικρές προβολές του Ήλιου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Κατά τη διάρκεια μιας έκλειψης, το σχήμα αυτών των προβολών αλλάζει και μπορεί να αποτυπώσει τη φάση του φαινομένου.
Δηλαδή το σουρωτήρι, δεν αποστραγγίζει μακαρόνια και άλλα τρόφιμα αλλά προσομοιώνει την ηλικαή έκλειχη μπροστά σας, προστατεύοντας τα μάτια σας.
Η μέθοδος είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για όσους δεν διαθέτουν τα ειδικά γυαλιά, καθώς επιτρέπει την παρατήρηση της έκλειψης χωρίς να κοιτάζει κανείς απευθείας τον Ήλιο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Αύξηση στις πωλήσειςΗ συγκεκριμένη λύση έγινε μάλιστα αντικείμενο χιούμορ στη Βρετανία, όπου καταγράφηκε αύξηση στις πωλήσεις σουρωτηριών.
Εκπρόσωπος της John Lewis ανέφερε στην The Independent ότι οι πωλήσεις τους έχουν αυξηθεί σχεδόν κατά 40% σε σχέση με πέρυσι, καθώς ο κόσμος προετοιμάζεται για την έκλειψη.
Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι το σουρωτήρι δεν αποτελεί προστατευτικό φίλτρο για τα μάτια.Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να κοιτάξει κάποιος τον Ήλιο μέσα από τις τρύπες του.
Η ασφαλής χρήση του είναι αποκλειστικά ως μέσο προβολής: το φως περνά από τις τρύπες και η εικόνα παρατηρείται πάνω σε άλλη επιφάνεια.
Ο μύθος του Τζέιμς Μποντ έχει χτιστεί μέσα από δεκαετίες κινηματογραφικής παράδοσης, διαφορετικούς ηθοποιούς που ανέλαβαν τον ρόλο του θρυλικού κατασκόπου και πολλές επανεκκινήσεις της ιστορίας του. Με την επόμενη ταινία, ωστόσο, να καθυστερεί περισσότερο από κάθε άλλη, εξαιτίας της αναζήτησης του διαδόχου του Ντάνιελ Κρεγκ αλλά και της διαφωνίας των ανθρώπων της Amazon που εξαγόρασαν τα δικαιώματα του franchise και της οικογένειας Μπρόκολι που είχε τον δημιουργικό έλεγχο για έξι δεκαετίες, η παρατεταμένη αναμονή πλήττει αρκετά την εικόνα και την κληρονομιά του πράκτορα 007. Τη λύση στο πρόβλημα αυτό έρχεται τώρα να δώσει όχι το Χόλιγουντ αλλά ένα στούντιο στη Δανία, μέσα από μια οθόνη που φωτίζει σκοτεινά δωμάτια κι ένα χειριστήριο το οποίο δίνει σε παίκτες τον έλεγχο του πιο διάσημου εντεταλμένου αξιωματικού του βρετανικού στέμματος.
Το στούντιο ΙΟ Interactive ανέπτυξε το «007 First Light», το νέο βιντεοπαιχνίδι με πρωταγωνιστή τον Τζέιμς Μποντ, 14 χρόνια μετά το τελευταίο τού είδους. Αντίθετα με όλα τα προηγούμενα, το συγκεκριμένο δεν βασίζεται σε μία ήδη υπάρχουσα ταινία ή κάποιον χαρακτήρα αλλά αναπτύσσει μια φρέσκια ιστορία, η οποία μπορεί να σταθεί ανεξάρτητα από τη συνέχεια των περιπετειών του ήρωα του Ιαν Φλέμινγκ στη μεγάλη οθόνη. Η λεπτομέρεια αυτή καθιστά το παιχνίδι όχι απλώς μια γέφυρα μεταξύ των ταινιών αλλά ένα μέσο για να δουν οι φανατικοί θαυμαστές του Μποντ με άλλα μάτια.
Η ιστορία του ξεκινάει με μια αποστολή διάσωσης ενός νεαρού βρετανού πιλότου ονόματι Τζέιμς Μποντ, ο οποίος έκανε μια αναγκαστική προσγείωση πίσω από τις γραμμές του εχθρού. Μέσα στις φλόγες και τα ερείπια του αεροπλάνου του, πρέπει να εντοπίσει την ομάδα διάσωσής του ενώ ένας άγνωστος αξιωματικός του δίνει οδηγίες στο ακουστικό του. Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης λειτουργεί καλύτερα από τις εντολές που δέχεται και γι’ αυτό τις αγνοεί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οπως επισημαίνουν οι δημιουργοί του παιχνιδιού μιλώντας στο περιοδικό «Rolling Stone», επιστρέφοντας στις απαρχές της καριέρας του μυστικού πράκτορα, είχαν την ευκαιρία να πλάσουν ξανά την προσωπικότητά του, να τον παρουσιάσουν πιο επιρρεπή σε λάθη, με κάποια παρορμητικότητα έως κι αφέλεια λόγω του νεαρού της ηλικίας του και χωρίς τις εμπειρίες που αργότερα θα τον σημαδέψουν. Ολα αυτά τα χαρακτηριστικά, ωστόσο, δεν μπορούσαν να τα αποδώσουν σ’ ένα άφωνο avatar και για τον λόγο αυτό, όπως οι κινηματογραφικοί συνάδελφοί τους στα στούντιο της MGM, έπρεπε ν’ αναζητήσουν έναν ηθοποιό που θα του δάνειζε το πρόσωπό του.
Ο 26χρονος «εκλεκτός»Ο εκλεκτός τους έγινε ο Πάτρικ Γκίμπσον, ο Ιρλανδός ο οποίος ενσάρκωσε την νεαρή εκδοχή τού κατά συρροήν δολοφόνου Ντέξτερ Μόργκαν στη σειρά «Dexter: Original Sin». Προκειμένου να μπει για τα καλά στο κοστούμι του ήρωά του, ο 26χρονος ερμηνευτής έπρεπε να μελετήσει ενδελεχώς όλο το υλικό που του δόθηκε και στη συνέχεια ν’ αφήσει το δημιουργικό του πνεύμα στα χέρια των developers.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Προκειμένου οι παίκτες να γνωρίσουν τον κόσμο του νεαρού Τζέιμς Μποντ, μπορούν να ψάξουν το διαμέρισμά του στο Λονδίνο, να οδηγήσουν τα πολυτελή του αυτοκίνητα, να κάνουν πλάκα στους συγκατοίκους του για τα νέα τους φλερτ και κόντρα στη φανταχτερή πραγματικότητα των ταινιών, να εμβαθύνουν στη ρουτίνα του ήρωα, όπως έκαναν τα βιβλία που τον γέννησαν. Κι έτσι, να περάσουν μαζί του 20 ώρες παίζοντας (τόσες εκτιμούν ότι χρειάζονται οι σχεδιαστές για την ολοκλήρωση της βασικής ιστορίας) σε μια άλλη περιπέτεια που χτίζεται on demand από τους ίδιους.
Η Τζόαν είναι ογδόντα πέντε ετών. Κάθεται στον καναπέ διαβάζοντας ένα αντίτυπο της Αινειάδας που είχε τραβήξει από τα ράφια του καθιστικού. «Την αγάπησα επειδή μου έδειξε κάτι που μου έλειπε για χρόνια» γράφει η Σεθ Κάπλαν στο λογοτεχνικό περιοδικό «Lithub». Η Τζόαν είναι η μητέρα μιας αγαπημένης φίλης της. Σε μεγάλη ηλικία είχε αποφασίσει να περάσει όσο χρόνο της απέμενε προσπαθώντας να καταλάβει από πού ξεκίνησαν όλα.
Εζησε την εποχή των ποιητών Μπητ, τον μεταμοντερνισμό, ολόκληρο το τόξο της λογοτεχνίας του 20ού αιώνα. «Επιχειρεί, αντίθετα, να πάει προς τα πίσω. Η Τζόαν περνά τέσσερις με πέντε ώρες κάθε μέρα διαβάζοντας Ομηρο, Βιργίλιο και Σοφοκλή στις πρωτότυπες γλώσσες τους. Τη ρώτησα το γιατί. Γιατί όχι κάτι ζωντανό και εξελισσόμενο; Σφίγγοντας τα βιβλία, είπε κοφτά: «Ολα προέρχονται από εδώ. Ο δυτικός πολιτισμός, οι ιδέες μας για την ομορφιά, την ηθική και το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ολα ξεκινάνε από εδώ»».
Οταν περιγράφει τον Αγαμέμνονα, συνεχίζει η Κάπλαν, το πρόσωπο της Τζόαν μεταμορφώνεται σε κάτι νεότερο, λαμπερό. «Πολύ δύσκολο έργο», λέει. «Αλλά εκπληκτική ποίηση». Περιγράφει τους χαρακτήρες – την Κλυταιμνήστρα, τον Αγαμέμνονα, την Ιφιγένεια – όπως μιλάς για ανθρώπους που γνωρίζεις, ανθρώπους των οποίων οι επιλογές σε νοιάζουν. Αυτές δεν ήταν απλές ιστορίες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Ολα συνδέονται», λέει. «Ο ύμνος αφηγείται πώς η Αφροδίτη αποπλάνησε τον θνητό Αγχίση και έμεινε έγκυος στον Αινεία, κι εμείς διαβάζουμε για τον Αινεία στην Αινειάδα! Μετά, στην Ιφιγένεια, βλέπουμε τη νεαρή Κλυταιμνήστρα, πριν γίνει η γυναίκα που δολοφονεί τον Αγαμέμνονα». Παράλληλα εξηγεί πώς ο αυτοκράτορας Αύγουστος, ανεβαίνοντας στην εξουσία μετά τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα, ανέθεσε στον Βιργίλιο να δημιουργήσει ένα ρωμαϊκό έπος που θα συνέδεε τις απαρχές της Ρώμης με τους ηττημένους, αλλά μεγαλοπρεπείς Τρώες. Προφέρει τη λέξη «ανέθεσε» με βάρος, σαν να μπορούσε να νιώσει την πίεση που ασκούνταν στον Βεργίλιο να δημιουργήσει τέχνη υπό την προστασία του αυτοκράτορα. «Ο Αύγουστος ήθελε προπαγάνδα. Ο Βιργίλιος του έδωσε τέχνη».
Η Σεθ Κάπλαν ρωτάει την 85χρονη φίλη της γιατί δεν έγραφε για όσα ανακάλυπτε, να μοιραστεί τις ιδέες της με ένα ευρύτερο κοινό. Φάνηκε ειλικρινά ξαφνιασμένη, σαν να μην της είχε περάσει ποτέ η σκέψη από το μυαλό. «Ω, είμαι απλώς μια μαθήτρια. Μαθαίνω για τη μαγεία της ανακάλυψης. Είναι σαν να αγγίζεις κάτι ιερό».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Συνεχίζει να φυλλομετρά αργά τις σελίδες, με τα δάχτυλά της να βρίσκουν τις σημειώσεις που έχει γράψει σε νεανική ηλικία η Κάπλαν. Διαβάζοντας τα σχολιασμένα βιβλία βγάζει ήχους εκτίμησης καθώς γυρίζει τις σελίδες, μελετάει τα αυτοκόλλητα σημειώματα, ακολουθεί τις υπογραμμίσεις με τα δάχτυλά της.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ενα email φτάνει λίγες μέρες αργότερα στη Σεθ. «Σκεφτόταν τη συζήτησή μας, αναλύοντας περισσότερο τον Βιργίλιο και τον Αύγουστο, τη φήμη των Τρώων, τη δύναμη της περιγραφής του Λίβιου. Περιέγραφε τον εαυτό της ως κάποια που θεωρούσε πάντα τον εαυτό της ερασιτέχνη, που ποτέ δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να συγκεντρωθεί σε κάτι με τόσο βάθος. Της είπα πόσο ζήλευα το πάθος της, την ρώτησα τι θα μπορούσα να βρω που να συγκριθεί με αυτό».
Διάβασμα από αγάπηΚαι καταλήγει: «Ολόκληρη η ζωή μου έχει οργανωθεί γύρω από το επίτευγμα και το όφελος. Το σωστό πανεπιστήμιο για να βρω τη σωστή δουλειά. Οι σωστές επαγγελματικές κινήσεις για να συντηρήσω την οικογένειά μου. Γράψιμο που μπορεί να δημοσιευτεί, να διαβαστεί, να αναγνωριστεί. Ακόμη και το διάβασμά μου εξυπηρετεί σκοπούς τώρα: έρευνα, ενημέρωση για τις πολιτιστικές συζητήσεις, συλλογή υλικού.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Για να μην αναφέρω τη δουλειά μου ως δικηγόρος, από την οποία εξαρτώνται όλα. Τα πάντα στην υπηρεσία κάποιου άλλου σκοπού… Και ίσως αυτό να είναι το κενό. Οχι η απουσία του διαβάσματος, αλλά η απουσία του διαβάσματος από αγάπη… Αγάπησα την Τζόαν εκείνη την Ημέρα των Ευχαριστιών, αλλά όχι με τρόπο που χρειάζεται όνομα. Την αγάπη που νιώθεις για κάποιον που σου δείχνει τι είναι ακόμα δυνατό. Κάθισε στον καναπέ μου, στη μέση όλου αυτού του όμορφου, γεμάτου ζωή θορύβου και δημιούργησε, απλώς μιλώντας προσεκτικά για αυτό που αγαπά, ένα μικρό φωτοστέφανο θαυμασμού, προσφέροντας χώρο σε αυτό για όποιον θέλει να γίνει μάρτυρας μαζί της. Ακόμα και σε μένα».
Η φετινή χρονιά αναμένεται να είναι εξαιρετικά καλή για την ποίηση, επισημαίνει η αρχισυντάκτρια πολιτισμού της εφημερίδας «Guardian» Σάρλοτ Χίγκινς, αποδίδοντας το ρεκόρ στη συμβολή του κινηματογράφου και στην ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν: οι πωλήσεις της «Οδύσσειας» στο Ηνωμένο Βασίλειο αυξήθηκαν κατά 1.400%, ενώ στις ΗΠΑ οι πωλήσεις του ομηρικού έπους από την αρχή του έτους έχουν αυξηθεί κατά 76% μέχρι στιγμής.
Εξίσου καλά τα πάει όμως και το είδος «ποίηση του Instagram» και αναφέρει την περίπτωση του Λούκας Τζόουνς: «Η δική του ποίηση είναι ένα είδος στίχου που προσφέρει ενθαρρυντικούς αφορισμούς, αντί για εκείνο το πυκνό, γεμάτο υπαινιγμούς παιχνίδι με τη γλώσσα που μπορεί να ανταμείψει την επαναλαμβανόμενη ανάγνωση, είτε για εκείνο το διαυγές, παραστατικό μουσικό στοιχείο που δίνει ώθηση σε ένα καλά μεταφρασμένο ομηρικό έπος. Ακόμα κι έτσι, όμως, οι ποιητές του Instagram επιδιώκουν κάτι που δεν μπορεί να εκφραστεί πλήρως μέσω της καθημερινής ομιλίας. Και οι αναγνώστες ανταποκρίνονται σε αυτό».
Τα στοιχεία πωλήσεων αποτελούν, ωστόσο, έναν ασαφή και αδύναμο δείκτη. Δεν μας λένε πώς αισθάνεται κάποιος όταν διαβάζει ένα καλό ποίημα, ποιον ορίζοντα του ανοίγει, ποιες αναμνήσεις τού φέρνει, ποιες συνδέσεις κάνει με άλλες εποχές και τόπους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η Χίγκινς δεν είχε φανταστεί ότι θα έκανε ρεπορτάζ για έναν πόλεμο. Ομως, το φθινόπωρο του 2022, επτά μήνες μετά την έναρξη της πλήρους εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, ταξίδεψε εκεί για να ανακαλύψει πώς οι καλλιτέχνες και οι συγγραφείς αποτύπωναν τα καταστροφικά γεγονότα στα έργα τους.
Η εμπειρία της πέρασε στις σελίδες του βιβλίου της «Ukrainian Lessons: Art in a Time of War» (Μαθήματα από την Ουκρανία: Η τέχνη σε καιρό πολέμου). Η Χίγκινς κατάλαβε ότι είναι ο πόλεμος το μέρος όπου η ποίηση δείχνει το ειδικό της βάρος, τη δύναμή της να ξεσηκώνει συναισθήματα, τη μαγεία της που κινητοποιεί τους ανθρώπους να την πλησιάσουν και να την κατανοήσουν.
Στον τοίχο του κελιούgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Η πιο συγκλονιστική ανάγνωση ποίησης στην οποία έχω παρευρεθεί ήταν στην πόλη Χάρκοβο, στην πρώτη γραμμή του μετώπου, στα σύνορα με τη Ρωσία, που απέχουν μόλις 30 χιλιόμετρα. Οταν μια ποιήτρια περιέγραψε ότι χάραζε ποιήματα στον τοίχο του ρωσικού κελιού της. Και όταν το κοινό επαναλάμβανε σιωπηλά στίχους από τα ποιήματα του Σεργκέι Ζαντάν, καθώς εκείνος τα απήγγελλε».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στο βιβλίο της η Χίγκινς αναφέρει τα λόγια της ουκρανής ποιήτριας Χαλίνα Κρουκ, που το 2022 έλεγε ότι «καμία μεταφορά δεν έχει αποτέλεσμα απέναντι σε έναν άνδρα με πολυβόλο… καμία ποίηση δεν μπορεί να σε σώσει από ένα άρμα μάχης». Και συμπλήρωνε η ουκρανή συγγραφέας Κατερίνα Ιακόβλενκο ότι η ποίηση που δημιουργείται από τον πόλεμο είναι ασήμαντη, άσχημη και χαραγμένη στην ίδια τη γη: «Ερείπια και εγκαταλελειμμένα σπίτια, κατεστραμμένα δάση, καμένη γη και δρόμοι χαραγμένοι από άρματα μάχης και τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού άρχισαν να μοιάζουν με γράμματα και άγραφες προτάσεις». Η εμπειρία της ποίησης εξαπλώθηκε στην Ουκρανία μετά τη ρωσική εισβολή. Η ποίηση ήταν η μορφή που μπορούσε να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά την κατάρρευση του νοήματος που προκάλεσε το σοκ της βίας, την αίσθηση ότι ο χρόνος είχε πάψει να έχει σημασία, ότι το μέλλον είχε καταστραφεί. Τα ποιήματα μπορούσαν να γραφτούν σχετικά γρήγορα, με περιορισμένα μέσα, ακόμη και σε αφιλόξενα μέρη (το καταφύγιο, το χαράκωμα).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Στίγμες στο μέτωποΣτο μέτωπο γράφονταν ποιήματα. Ο νεαρός συγγραφέας Αρτουρ Ντρον, ο οποίος υπηρέτησε στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις για περισσότερα από τρία χρόνια, δεν έγραφε για ανδρεία ή ηρωισμό, αλλά δημιουργούσε μικρά, ευαίσθητα μνημεία για τους συναδέλφους του που είχαν σκοτωθεί. Ή, μερικές φορές, αποτύπωνε στιγμές που φαίνονταν ασήμαντες. Ενα από τα ποιήματά του αναφέρεται σε ένα παιδί σε κάποιο ανώνυμο χωριό κοντά στη γραμμή του μετώπου, το οποίο γίνεται η ανεπίσημη μασκότ των στρατιωτών που είναι τοποθετημένοι εκεί. Τα Χριστούγεννα, αφήνουν στον μικρό «μια τσάντα με τις σπασμένες μας σοκολάτες Snickers / και μανταρίνια. / Αυτά με τους σπόρους, / αλλά τόσο γλυκά». Ηταν ένα φευγαλέο περιστατικό: δεν άξιζε να γίνει είδηση, δεν ήταν εντυπωσιακό, δεν ήταν κάτι για τα βιβλία της Ιστορίας – αλλά ήταν υλικό για ένα ποίημα.
Και η Γιαρίνα Τσορνοχούζ, η οποία βρισκόταν στο μέτωπο, θεωρούσε ότι το έργο της ως στρατιωτικής ποιήτριας ήταν η «τεκμηρίωση των συναισθημάτων».
Στην εισαγωγή του βιβλίου της η Χίγκινς σημειώνει ότι «μέσα στην καταστροφή τα ποιήματα επιβιώνουν, συχνά απογυμνωμένα στις πιο ουσιώδεις μορφές τους, οι οποίες είναι σίγουρα παγκόσμιες και αρχέγονες ανθρώπινες μορφές έκφρασης: ο θρήνος για τους νεκρούς, το νανούρισμα για το παιδί, η κατάρα.
Τελικά, οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από αυτά τα πράγματα: αυτά τα τραγούδια, αυτά τα ποιήματα. Αποτελούν απόδειξη ζωής. Μπορεί να μην τα θυμόμαστε· όμως η ποίηση έχει περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσει από οτιδήποτε άλλο κάνουν ή δημιουργούν οι άνθρωποι. Μπορεί να γίνουν μνημεία πιο διαρκή από τον μπρούντζο».
Αντίστοιχα μνημονεύει και την πολεμική ανταποκρίτρια της ίδιας εφημερίδας Λίντσεϊ Χίλσαμ, η οποία έχει δηλώσει ότι καταφεύγει στην ποίηση για να βρει γαλήνη στο πεδίο των πολεμικών συγκρούσεων που καταγράφει. Η ανθολογία της «Ι Brought the War with Me» (εκδ. Chatto & Windus) συγκεντρώνει έργα ποιητών από όλες τις εποχές και τις γεωγραφικές περιοχές, μαζί με δικές της ιστορίες. «Η ποίηση που αναδύεται από τη Γάζα αλλά και από παλαιστίνιους ποιητές διάσπαρτους σε όλο τον κόσμο – προσωπικότητες όπως η νεαρή συγγραφέας Χάια Μοχάμεντ ή ο παλαιστινοαμερικανός ποιητής Φάντι Τζούντα – αποτελεί ντοκουμέντο για ζωές που διανύονται εν μέσω κατακλυσμού: μια τέτοια ποίηση συντάσσεται με μια επείγουσα ένταση, ζωντάνια και συμπύκνωση που καμία άλλη μορφή τέχνης δεν μπορεί να επιτύχει πλήρως», θα σημειώσει η Σάρλοτ Χίγκινς.
Αρχαιολογική ανακάλυψη μεγάλης σημασίας σημειώθηκε στον δήμο Bortigali (Νουόρο), στην καρδιά της Σαρδηνίας, με τον εντοπισμό του «Τάφου των Γιγάντων» στον αρχαιολογικό χώρο Carrarzu Iddia, κοντά στην πόλη Μακόμερ.
Η νέα αυτή ανακάλυψη ενισχύει τη γνώση για τον πολιτισμό των Νουραγικών και συμβάλλει ουσιαστικά στην κατανόηση της οργάνωσης του αρχαίου τοπίου σε μια από τις πιο σημαντικές περιοχές του νησιού.
Το μνημείο, που παρέμενε πλήρως καλυμμένο από βλάστηση για αρκετά χρόνια, ήρθε ξανά στο φως χάρη στις έρευνες των δύο Εφορειών Αρχαιοτήτων, Καλών Τεχνών και Τοπίου της Σαρδηνίας. Οι ίδιες υπηρεσίες πραγματοποιούν ήδη ανασκαφές και εργασίες αποκατάστασης στον νουραγικό πύργο που βρίσκεται στον ίδιο χώρο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο τάφος εντοπίζεται στη νότια πλαγιά του Crastu Littu, σε υψόμετρο περίπου 740 μέτρων, σε μια τοποθεσία στρατηγικής και τοπιογραφικής σημασίας. Από το σημείο αυτό, η θέα εκτείνεται στην πεδιάδα του Μακόμερ, τα οροπέδια Abbasanta και Paulilatino, μέχρι τους λόφους της περιοχής Νουόρο και τον κόλπο του Οριστάνο, αναδεικνύοντας τη σημασία του χώρου στο δίκτυο εγκαταστάσεων των Νουραγικών.
Η ανακάλυψη έγινε στο πλαίσιο των αρχαιολογικών ερευνών που πραγματοποιούνται εδώ και καιρό στο συγκρότημα Carrarzu Iddia. Μετά τον εντοπισμό του μνημείου, οι δύο Εφορείες, σε συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της γης, προχώρησαν σε επιχείρηση απομάκρυνσης της πυκνής βλάστησης και των φερτών υλικών που το κάλυπταν, αποκαλύπτοντας μια δομή που διατηρείται σε εξαιρετική κατάσταση.
Το ταφικό μνημείο είναι χτισμένο από τραχύτη και διατηρεί τα θεμελιώδη αρχιτεκτονικά στοιχεία αυτού του τύπου συλλογικής ταφής. Διακρίνονται η ταφική αίθουσα και η μνημειακή ημικυκλική εξέδρα μπροστά από την είσοδο, χαρακτηριστικά που ξεχωρίζουν τους Τάφους των Γιγάντων και αποτελούν βασικά στοιχεία της προϊστορικής ταφικής αρχιτεκτονικής της Σαρδηνίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ένα ιδιαίτερο εσωτερικό χαρακτηριστικό του μνημείου έχει τραβήξει το ενδιαφέρον των αρχαιολόγων: στο εσωτερικό της ταφικής αίθουσας, ο χώρος χωρίζεται σε δύο επίπεδα κοντά στην είσοδο, κατασκευαστική λύση που έχει καταγραφεί σπάνια σε γνωστούς Τάφους των Γιγάντων. Η ιδιαιτερότητα αυτή θα αποτελέσει αντικείμενο περαιτέρω μελέτης, ώστε να φωτιστούν πτυχές των ταφικών πρακτικών και τεχνικών κατασκευής των Νουραγικών κοινοτήτων.
Το μνημείο δεν διασώθηκε εντελώς ανέπαφο ως σήμερα. Οι αρχαιολόγοι διαπίστωσαν πως ο τάφος είχε υποστεί παράνομες ανασκαφές στο παρελθόν, φαινόμενο που πλήττει πολλά αρχαιολογικά σημεία της Σαρδηνίας. Παρόλα αυτά, εντοπίστηκαν κεραμικά ευρήματα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, που τεκμηριώνουν ανθρώπινη παρουσία από τις πρώιμες φάσεις του Νουραγικού πολιτισμού, επιτρέποντας τη χρονολόγηση της χρήσης του μνημείου και την ένταξή του στην ιστορική εξέλιξη των τοπικών κοινοτήτων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Τοπογραφία και ευρύτερο αρχαιολογικό πλαίσιοΗ νέα ανακάλυψη αποκτά μεγαλύτερη σημασία στο αρχαιολογικό περιβάλλον του Carrarzu Iddia. Η περιοχή έχει αποδώσει πολυάριθμα ίχνη ανθρώπινης παρουσίας από την προϊστορία έως τη ρωμαϊκή εποχή. Το Νουραγικό παρελθόν είναι εξαιρετικά τεκμηριωμένο, όπως μαρτυρά η συγκέντρωση μνημείων και δομών στην περιοχή.
Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, το τοπίο που αποκαλύπτεται από τις έρευνες δείχνει μια πολύπλοκη χωροταξική οργάνωση, όπου οικισμοί, λατρευτικοί χώροι και νεκροταφεία συνδέονται στενά μεταξύ τους. Τα μνημεία αυτά δεν είναι μεμονωμένα, αλλά εντάσσονται σε ένα σύνθετο σύστημα που αντανακλά την κοινωνική, οικονομική και θρησκευτική δομή των Νουραγικών κοινοτήτων.
Ο πρόσφατα αποκαλυφθείς Τάφος των Γιγάντων αποτελεί μέρος ενός μεγάλου αρχαιολογικού συγκροτήματος με δύο προ-Νουραγικές δομές, ένα ιερό φρέαρ, οικισμό και εκτεταμένο νεκροταφείο που χρησιμοποιούνταν ήδη από την προ-Νουραγική περίοδο. Η παρουσία ενός δολομένου μαρτυρά ακόμη παλαιότερη χρήση της τοποθεσίας για ταφικούς και τελετουργικούς σκοπούς.
Συνολικά, τα μνημεία αυτά αποκαλύπτουν έναν χώρο οργανωμένο βάσει συγκεκριμένου σχεδίου, όπου οι χώροι κατοικίας, λατρείας και ταφής συνυπάρχουν σε ένα ενιαίο τοπικό σύστημα. Η νέα αυτή ανακάλυψη συμβάλλει σημαντικά στην κατανόηση της πολυπλοκότητας της περιοχής και προσφέρει νέες προοπτικές για την ανασύνθεση της εξέλιξης του οικισμού διαχρονικά.
Οι Τάφοι των Γιγάντων και η σημασία τουςΟι Τάφοι των Γιγάντων αποτελούν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και μνημειακά δείγματα του Νουραγικού πολιτισμού. Η εμφάνισή τους τοποθετείται γύρω στο 1800 π.Χ., σε μια περίοδο βαθιών κοινωνικών και πολιτισμικών μετασχηματισμών που οδήγησαν στην ανάπτυξη των μεγαλιθικών κατασκευών της προϊστορικής Σαρδηνίας.
Αρχιτεκτονικά, οι τάφοι αυτοί αποτελούν εξέλιξη των πρώιμων δολομένων. Σε σύγκριση με τα δολομένα, διαθέτουν ευρύχωρη ταφική αίθουσα για συλλογικές ταφές και εισάγουν τη χαρακτηριστική ημικυκλική εξέδρα μπροστά στην είσοδο, στοιχείο που γίνεται σύμβολο της Νουραγικής αρχιτεκτονικής.
Η διεύρυνση του θαλάμου αντανακλά πιθανότατα αλλαγές στην οργάνωση της κοινότητας και τις ταφικές πρακτικές, ενώ η κατασκευή της εξέδρας μαρτυρά την ανάπτυξη της μνημειακής αρχιτεκτονικής σε σχέση με τη λατρεία των προγόνων. Ο χώρος αυτός δεν είχε μόνο αρχιτεκτονική λειτουργία, αλλά φιλοξενούσε τελετές, δρώμενα και συλλογικές πρακτικές μνήμης και τιμής προς τους νεκρούς, κεντρικά στοιχεία της θρησκευτικής ζωής των Νουραγικών κοινοτήτων.
Η ανακάλυψη του Τάφου των Γιγάντων στο Carrarzu Iddia προσφέρει μια σημαντική ευκαιρία για περαιτέρω μελέτη. Η εξαιρετική διατήρηση του μνημείου, η σπάνια εσωτερική διαρρύθμιση δύο επιπέδων και τα κεραμικά ευρήματα ενισχύουν την προοπτική για νέα συμπεράσματα σχετικά με τις τεχνικές κατασκευής, την εξέλιξη των ταφικών πρακτικών και τη χρονολόγηση των πρώιμων φάσεων του Νουραγικού πολιτισμού.
Πηγή: finestresullarte
Μια περίπλοκη δικαστική διαμάχη έχει ξεσπάσει στις ΗΠΑ γύρω από μια παρένθετη κύηση, καθώς η γέννηση του παιδιού που κυοφορείται αναμένεται σε λίγες εβδομάδες και οι εμπλεκόμενες πλευρές διαφωνούν για την ιατρική του αντιμετώπιση.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η Μακένα Γουέστ, νοσηλεύτρια και μητέρα δύο παιδιών από την Αλάσκα, η οποία έχει αναλάβει να κυοφορήσει για λογαριασμό ενός ζευγαριού από την Καλιφόρνια. Το αγόρι, που η ίδια αποκαλεί Γκάμπριελ, αναμένεται να γεννηθεί στις 2 Σεπτεμβρίου.
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι εξετάσεις αποκάλυψαν ότι το έμβρυο πάσχει από σύνδρομο υποπλαστικής αριστερής καρδιάς (HLHS), μια σοβαρή συγγενή καρδιοπάθεια που επηρεάζει την ανάπτυξη της αριστερής πλευράς της καρδιάς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μετά τη διάγνωση, οι βιολογικοί γονείς, Νασίν Γκίλκαρ και Ομάρ Αχμέτ, φέρεται να ζήτησαν από τη Γουέστ να διακόψει την εγκυμοσύνη. Εκείνη αρνήθηκε και αποφάσισε να συνεχίσει την κύηση.
Une infirmière de l’Alaska, engagée comme mère porteuse pour un couple californien, tente désespérément de sauver la vie de leur bébé à naître après que celui-ci a exigé un avortement, suite à une malformation cardiaque.
McKenna West, une mère célibataire de deux jeunes enfants,… pic.twitter.com/SpUQmQP02n
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });— Claire Langoulant – Royaliste Légitimiste (@ClaireRoya14724) August 4, 2026
Η διαφωνία μεταξύ των δύο πλευρών εξελίχθηκε σε δικαστική υπόθεση. Η Γουέστ ταξίδεψε στο Τέξας, όπου το νομικό πλαίσιο που διέπει την υπόθεση διαφέρει, και πλέον οι δύο πλευρές προσπαθούν μέσω της Δικαιοσύνης να καθορίσουν τα επόμενα βήματα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Η παρέμβαση του ΤέξαςΣτην υπόθεση παρενέβη ο Γενικός Εισαγγελέας του Τέξας, Κεν Πάξτον, ζητώντας από το δικαστήριο να διασφαλίσει ότι το νεογέννητο θα λάβει την απαραίτητη ιατρική φροντίδα αμέσως μετά τη γέννησή του και ότι δεν θα μεταφερθεί εκτός πολιτείας.
Το δικαστήριο έκανε δεκτό το αίτημα, προβλέποντας ότι μετά τη γέννηση το παιδί θα πρέπει να λάβει την κατάλληλη φροντίδα για τη σταθεροποίηση και τη διατήρηση της ζωής του. Παράλληλα, αποφασίστηκε ότι δεν θα μπορεί να απομακρυνθεί από το νοσοκομείο ή από την πολιτεία του Τέξας χωρίς νέα δικαστική απόφαση.
Ο Πάξτον χαρακτήρισε την απόφαση σημαντική για την προστασία του παιδιού, υποστηρίζοντας ότι στόχος είναι να εξασφαλιστεί πως ο Γκάμπριελ θα έχει πρόσβαση στην ιατρική φροντίδα που χρειάζεται.
Μέχρι στιγμής, οι δικηγόροι των βιολογικών γονέων δεν έχουν τοποθετηθεί δημόσια για τη συγκεκριμένη δικαστική εξέλιξη.
Η διάγνωση κατά την εγκυμοσύνηΤο πρόβλημα στην καρδιά του εμβρύου εντοπίστηκε τον Απρίλιο, περίπου στη 20ή εβδομάδα της κύησης. Η Γουέστ υποστηρίζει ότι μέχρι τότε οι εξετάσεις δεν είχαν δείξει κάποια ένδειξη που να προϊδεάζει για την κατάσταση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Όπως έχει περιγράψει, μετά από έναν υπέρηχο οι γιατροί ενημέρωσαν την ίδια και τους βιολογικούς γονείς ότι υπήρχε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του εμβρύου και ότι απαιτούνταν περαιτέρω εξειδικευμένες εξετάσεις. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε έντονη αναστάτωση, καθώς, σύμφωνα με τη Γουέστ, όλες οι προηγούμενες εξετάσεις, συμπεριλαμβανομένων των γενετικών ελέγχων, ήταν φυσιολογικές.
Surrogate McKenna West who refuses to abort baby despite its biological parents wishes scores early legal victory https://t.co/YomQh6gNG5 pic.twitter.com/7uMoxHOZhu
— New York Post (@nypost) August 12, 2026
Η ίδια αναφέρθηκε επίσης στη σύμβαση παρένθετης μητρότητας, η οποία, σύμφωνα με όσα υποστηρίζει, περιείχε πρόβλεψη για διακοπή της κύησης σε περίπτωση σοβαρής εμβρυϊκής ανωμαλίας. Ωστόσο, η Γουέστ αποφάσισε να μην προχωρήσει σε άμβλωση.
Η δικαστική αντιπαράθεσηΜετά την άρνησή της, οι βιολογικοί γονείς προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη και ζητούν η υπόθεση να εξεταστεί στην Καλιφόρνια.
Η Γουέστ, από την πλευρά της, δηλώνει ότι είναι διατεθειμένη να μεταβεί στην Καλιφόρνια, υπό την προϋπόθεση ότι θα διασφαλιστεί πως το παιδί θα έχει πρόσβαση στην απαραίτητη θεραπεία μετά τη γέννησή του.
Το HLHS είναι μια σοβαρή καρδιοπάθεια που απαιτεί άμεση και εξειδικευμένη αντιμετώπιση μετά τον τοκετό. Τα νεογνά με τη συγκεκριμένη πάθηση χρειάζονται συνήθως χειρουργική επέμβαση σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται το δημοσίευμα, περίπου 75% των παιδιών που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση φτάνουν στην ηλικία των πέντε ετών, ενώ μεταξύ όσων ξεπερνούν τον πρώτο χρόνο ζωής, περίπου 90% μπορούν να φτάσουν έως την ενηλικίωση.
Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή και η επόμενη κρίσιμη ημερομηνία είναι η 25η Αυγούστου, όταν οι βιολογικοί γονείς αναμένεται να βρεθούν ενώπιον δικαστηρίου στην κομητεία του Ντάλας, λίγες ημέρες πριν από την προγραμματισμένη ημερομηνία γέννησης του παιδιού.
Το Spotify ανακοινώνει την εισαγωγή μιας νέας λειτουργίας που θα επισημαίνει εάν ένας καλλιτέχνης έχει δημιουργηθεί από Τεχνητή Νοημοσύνη (AI). Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση της πλατφόρμας, το σήμα AI Persona θα αρχίσει να εμφανίζεται σε ορισμένα προφίλ από τα μέσα Σεπτεμβρίου, προειδοποιώντας τους ακροατές όταν η «ταυτότητα ενός καλλιτέχνη μπορεί να είναι AI-generated και δεν αντιπροσωπεύει πραγματικό πρόσωπο».
Η πρωτοβουλία αυτή στοχεύει στην ενίσχυση της διαφάνειας για το περιεχόμενο που ακούνε οι χρήστες. Η απόφαση ελήφθη μετά από παράπονα ακροατών που ανέφεραν ότι απογοητεύονται όταν ανακαλύπτουν πως ένα προφίλ που φαινόταν ανθρώπινο, τελικά ανήκει σε AI.
Η δημιουργία μουσικής από τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί ανησυχία για πολλούς ακροατές και καλλιτέχνες. Ο μουσικός Alex Winn δήλωσε στο BBC Newsbeat ότι θεωρεί τη νέα λειτουργία «πραγματικά θετική». Όπως αναφέφερε «διαχωρίζει αυτούς που δημιουργούν μουσική με τον παραδοσιακό τρόπο από εκείνους που απλώς χρησιμοποιούν AI».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Επίσης, ο Winn, κιθαρίστας του συγκροτήματος Swindled, σημείωσε ότι οι άνθρωποι θέλουν να «συνδεθούν συναισθηματικά με τη μουσική» και θεωρεί πως «η AI δεν μπορεί να το πετύχει αυτό». Ο ίδιος πιστεύει ότι η σήμανση AI θα βοηθήσει τους ακροατές να επιλέξουν πιο ενημερωμένες επιλογές και ίσως οδηγήσει σε μεγαλύτερη προβολή άλλων καλλιτεχνών.
Δεν είναι λίγοι οι ακροατές που δυσκολεύονται να ανταγωνιστούν τα AI συγκροτήματα, όπως επισημαίνει ο Winn. Η πλατφόρμα αναφέρει επίσης ότι είχε δεχθεί παράπονα από χρήστες που έφτιαξαν ακόμα και εργαλεία για να εντοπίζουν και να μπλοκάρουν AI-generated κομμάτια στις λίστες τους.
Από την πλευρά της το Spotify υπογραμμίζει ότι «η πραγματική σύνδεση καλλιτέχνη-θαυμαστή μπορεί να οικοδομηθεί μόνο πάνω σε εμπιστοσύνη και αυθεντικότητα». Για τον λόγο αυτό, οι ακροατές πρέπει να γνωρίζουν ποιος βρίσκεται πίσω από τη μουσική που ακούνε, κάτι που καθίσταται ακόμη πιο σημαντικό στην εποχή της γενετικής Τεχνητής Νοημοσύνης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Πώς θα εμφανίζεται το σήμα AI Persona Η σχετική σήμανση θα εμφανίζεται στο banner και στην ενότητα «Σχετικά με» των προφίλ των καλλιτεχνών, καθώς και στα αποτελέσματα αναζήτησης και στα τραγούδια που περιλαμβάνονται σε playlists. Οι καλλιτέχνες με τη συγκεκριμένη σήμανση δεν θα εμφανίζονται στις εξατομικευμένες προτάσεις των χρηστών, εκτός εάν αυτοί τους ακολουθούν ήδη.Όπως διευκρινίζει η πλατφόρμα, το σήμα αφορά την «δημόσια ταυτότητα του καλλιτέχνη» και όχι τον τρόπο παραγωγής της μουσικής, αναγνωρίζοντας ότι αρκετοί καλλιτέχνες χρησιμοποιούν AI εργαλεία στη δημιουργία των κομματιών τους.
Οι μουσικοί μπορούν ήδη να δηλώνουν τα εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης που χρησιμοποιούν μέσω της λειτουργίας AI Credits, με το Spotify να λαμβάνει καθημερινά χιλιάδες σχετικές υποβολές. Η πλατφόρμα ενθαρρύνει τους δημιουργούς να επιλέγουν τη διαφάνεια, ενώ παράλληλα θα εξετάζει λογαριασμούς που φαίνεται να πληρούν τα σχετικά κριτήρια.
Τέλος, όσοι λογαριασμοί χαρακτηριστούν ως AI Persona θα έχουν τη δυνατότητα να αυτοπροσδιορίζονται ως τέτοιοι ή να υποβάλλουν ένσταση κατά της σχετικής απόφασης. Παράλληλα, θα διευκρινίζεται αν η σήμανση βασίστηκε σε δήλωση του ίδιου του καλλιτέχνη ή προέκυψε έπειτα από έλεγχο της πλατφόρμας.
Πηγή: BBC
Σοκαρισμένη είναι η τοπική κοινωνία στην Κίμωλο μετά τον ξαφνικό θάνατο ενός 17χρονου, ο οποίος, σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής εκτιμήσεις, υπέστη ηλεκτροπληξία ενώ πήγε να κάνει μπάνιο στο σπίτι όπου διέμενε μαζί με τη μητέρα του.
Το σπίτι όπου συνέβη το περιστατικό έχει σφραγιστεί από την Αστυνομία και στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται πλέον η ηλεκτρολογική εγκατάσταση και ειδικότερα ο θερμοσίφωνας.
Η έρευνα για την ηλεκτροπληξία που στοίχισε τη ζωή στον 17χρονο στην Κίμωλο στρέφεται, μεταξύ άλλων, σε πληροφορίες για παλαιότερο πρόβλημα στον θερμοσίφωνα. Εξετάζεται επίσης η καταγγελία της μητέρας του ότι ο ηλεκτρικός πίνακας του σπιτιού δεν διέθετε ρελέ ασφαλείας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Παράλληλα, ερευνάται πιστοποιητικό για την ηλεκτρική εγκατάσταση του ακινήτου, το οποίο φέρεται να είχε εκδοθεί το 2024.
Η τραγωδία σημειώθηκε το απόγευμα της Κυριακής (9/8), όταν ο νεαρός πήγε να κάνει μπάνιο στο σπίτι όπου διέμενε μαζί με τη μητέρα του κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών τους.
Ο 17χρονος ζούσε μόνιμα με την οικογένειά του στην Ιρλανδία και είχε ταξιδέψει στο νησί, τόπο καταγωγής της μητέρας του, για τις θερινές διακοπές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Στο μικροσκόπιο η ηλεκτρολογική εγκατάστασηΟι Αρχές εξετάζουν την κατάσταση της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης του ακινήτου, το οποίο φέρεται να είναι παλαιάς κατασκευής. Σύμφωνα με πληροφορίες, η εγκατάστασή του χρονολογείται πριν από τη δεκαετία του 1970.
Μεταξύ των στοιχείων που ερευνώνται είναι και η πληροφορία ότι στον ηλεκτρικό πίνακα δεν υπήρχε ρελέ διαφυγής. Πρόκειται για μηχανισμό ασφαλείας που διακόπτει αυτόματα την παροχή ρεύματος σε περίπτωση ανίχνευσης διαρροής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Επιπλέον, εξετάζεται και η πληροφορία ότι το 2024 είχε εκδοθεί πιστοποιητικό για την ηλεκτρική εγκατάσταση του ακινήτου. Τα σχετικά έγγραφα θα ελεγχθούν, προκειμένου να διαπιστωθεί η κατάσταση της εγκατάστασης εκείνη την περίοδο και αν τηρούνταν οι προβλεπόμενες προδιαγραφές ασφαλείας.
Σήμερα η νεκροψία-νεκροτομήΗ σορός του 17χρονου μεταφέρεται από την Κίμωλο στον Πειραιά, όπου αναμένεται να πραγματοποιηθεί σήμερα η νεκροψία-νεκροτομή.
Τα ευρήματα του ιατροδικαστή αναμένεται να ρίξουν περισσότερο φως στα αίτια του θανάτου. Την ίδια ώρα, η αστυνομική έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη, με τις Αρχές να εξετάζουν όλες τις παραμέτρους ώστε να διαπιστωθούν οι ακριβείς συνθήκες υπό τις οποίες συνέβη η τραγωδία.
Στο Εθνικό Στάδιο «Βασίλ Λέφσκι» θα πραγματοποιηθεί τελικά η πρώτη αναμέτρηση της ΑΕΚ με τη Λέφσκι Σόφιας για τα playoffs του Champions League, αντί για τη φυσική έδρα της βουλγαρικής ομάδας.
Η UEFA γνωστοποίησε πως το παιχνίδι της Τρίτης (18/8, 22:00) θα διεξαχθεί στο μεγαλύτερο γήπεδο της βουλγαρικής πρωτεύουσας. Ως εκ τούτου, η Ένωση δεν θα αγωνιστεί στο «Γκεόργκι Ασπαρούχοφ», όπου η Λέφσκι δίνει συνήθως τα εντός έδρας παιχνίδια της και το οποίο διαθέτει περίπου 17.700 θέσεις.
Αντίθετα, το «Βασίλ Λέφσκι» έχει χωρητικότητα που ξεπερνά τους 40.000 θεατές, προσφέροντας σαφώς μεγαλύτερη δυναμικότητα. Πρόκειται, μάλιστα, για ένα γήπεδο που έχει πρόσφατη ελληνική… ιστορία, καθώς εκεί ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε την ΤΣΣΚΑ 1948 και με τη νίκη του με 2-1 στην παράταση πήρε την πρόκριση στα playoffs του Conference League.
Η πρόκριση για τη League Phase του Champions League θα κριθεί στη Νέα Φιλαδέλφεια, καθώς η ρεβάνς έχει οριστεί για την Τετάρτη (26/8, 22:00).
Ειδική Επιτροπή συγκροτείται για τη διερεύνηση του περιστατικού προσγείωσης ελικοπτέρου στο Σαρακήνικο της Μήλου.
Υπενθυμίζεται ότι στις 7 Αυγούστου 2026, ελικόπτερο ιδιώτη προσγειώθηκε στο Σαρακήνικο, σε σημείο όπου εκείνη την ώρα βρίσκονταν πολλοί λουόμενοι, γεγονός που πυροδότησε ανησυχίες για την ασφάλεια της επιλογής του σημείου.
Πιο συγκεκριμένα, με απόφαση του Διοικητή της Αρχής Πολιτικής Αεροπορίας (Α.Π.Α.), Δρ. Χρήστου Τσίτουρα, συγκροτείται Επιτροπή για τη διερεύνηση του περιστατικού προσγείωσης ελικοπτέρου στην περιοχή «Σαρακήνικο» της Μήλου, στις 7 Αυγούστου 2026, μετά και τη σχετική αναφορά που κατέθεσε, σήμερα, ο χειριστής του ελικοπτέρου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σκοπός της Επιτροπής είναι η διενέργεια διερεύνησης με σκοπό τη συλλογή των αναγκαίων στοιχείων, την πλήρη διακρίβωση των πραγματικών περιστατικών και την αξιολόγηση της συμμόρφωσης της συγκεκριμένης πτήσης με το ισχύον κανονιστικό και επιχειρησιακό πλαίσιο πολιτικής αεροπορίας.
Ειδικότερα, διερευνάται η τήρηση των εφαρμοστέων διατάξεων του Κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 923/2012 αναφορικά με την υποβολή, τροποποίηση και τήρηση του σχεδίου πτήσης, καθώς και των διατάξεων του άρθρου 12 του π.δ. 19/2009 αναφορικά με την προσγείωση ελικοπτέρου εκτός αδειοδοτημένου ελικοδρομίου.
Ο Κανονισμός (ΕΕ) 923/2012 είναι κάτι σαν τον «Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας του αέρα». Καθορίζει τους βασικούς κανόνες που πρέπει να ακολουθούν αεροπλάνα και ελικόπτερα όταν πετούν στον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο, ώστε οι πτήσεις να πραγματοποιούνται με ασφάλεια και με κοινούς κανόνες σε όλες τις χώρες της ΕΕ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Μετά το πέρας της διερεύνησης, η Επιτροπή καλείται να υποβάλει σχετικό πόρισμα στον Διοικητή της Αρχής και να προτείνει τις δέουσες ενέργειες.
Το νομικό κενόΣύμφωνα με το άρθρο 12 του Προεδρικού Διατάγματος 19/2009 – ΦΕΚ 35/Α/3-3-2009, που ορίζει τους κανόνες λειτουργίας και χρήσης των πεδίων προσγείωσης ελικοπτέρων εκτός οργανωμένων και αδειοδοτημένων ελικοδρομίων, ισχύουν τα εξής:
Με βάση, επομένως το εν λόγω άρθρο επαφίεται στη χρήση του εκάστοτε πιλότου η κρίση της καταλληλότητας του τόπου προσγείωσης. Η Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας (Α.Π.Α.), σύμφωνα με διαρροή των προηγούμενων ημερών, επεξεργάζεται την αναμόρφωση και επικαιροποίηση του π.δ. 19/2009, μεταξύ άλλων ως προς τις αερομεταφορές με ελικόπτερα, με ιδιαίτερη έμφαση στην ασφάλεια των πτήσεων, την προστασία της ανθρώπινης ζωής και την προστασία περιοχών που υπάγονται σε ειδικό καθεστώς προστασίας σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, όπως, ενδεικτικά, οι περιοχές του δικτύου Natura 2000 και λοιπές προστατευόμενες περιοχές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες του υπουργείου Μεταφορών, η διαδικασία αυτή θα πάρει μήνες και δεν γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη. Την ίδια στιγμή, οι πτήσεις ιδιωτών με ελικόπτερα έχουν αυξηθεί ραγδαία φέτος το καλοκαίρι, σύμφωνα με πληροφορίες, γεγονός που καθιστά τη συζήτηση για τις άναρχες προσγειώσεις ακόμα πιο κρίσιμη. Στην Πάρο και τη Αντίπαρο, για παράδειγμα, έχει παρατηρηθεί μεγάλη αύξηση των πτήσεων ελικοπτέρων. Παράλληλα με τα ελικόπτερα ιδιωτών πετούν και ελικόπτερα ΕΚΑΒ. Μέχρι στιγμής, βέβαια, δεν έχει παρατηρηθεί πρόβλημα στην πτήση ελικοπτέρων ΕΚΑΒ. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε πολλά νησιά δεν υπάρχουν πιστοποιημένα επίσημα ελικοδρόμια.
Εν αναμονή της απομαγνητοφώνησηςΗ κρίσιμη συνομιλία μεταξύ του χειριστή ελικοπτέρου και του υπαλλήλου παροχής πληροφοριών πτήσεων (AFISO), ο οποίος βρισκόταν στον Πύργο Ελέγχου, αναμένεται να απομαγνητοφωνηθεί τις επόμενες ώρες δίνοντας απάντηση στο ερώτημα για το εάν δόθηκε άδεια για την «επίμαχη» προσγείωση.
Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Χωριανόπουλο, Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανελλήνιου Συλλόγου Τηλεπικοινωνιακών Υπαλλήλων (AFISO) της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), ο υπάλληλος παροχής πληροφοριών πτήσεων που βρισκόταν στον Πύργο Ελέγχου, δεν έχει δικαιοδοσία να αδειοδοτήσει προσγείωση. Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του περιλαμβάνεται κυρίως η υποχρέωση να μεταβιβάζει πληροφορίες προκειμένου να εξασφαλίσει την ασφάλεια της πτήσης. Στη Μήλο, όπως και σε πολλά νησιά, υπάρχει ένας μόνο υπάλληλος παροχής πληροφοριών πτήσεων ανά βάρδια. Αυτό επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της υποστελέχωσης των Πύργων Ελέγχου, που καθιστά δύσκολη την εξυπηρέτηση πολλαπλών πτήσεων.
Ο χειριστής ελικοπτέρου από πλευράς του έχει υποχρέωση να ενημερώσει τον υπάλληλο παροχής πληροφοριών ότι προσγειώθηκε με ασφάλεια για να μην ξεκινήσει διαδικασία διάσωσης.