Feed aggregator

Δύναμη στα πόδια κόντρα δύναμη στα χέρια. Ο ένας πέρασε στιγμές και στιγμές στα ποδοσφαιρικά γήπεδα. Ο έτερος ενίοτε τρέχει επίσης στο… χορτάρι, αλλά για να προστατέψει τον Λιονέλ Μέσι. Ρομπέρτο Κάρλος και ο σωματοφύλακας του Αργεντινού σταρ, Γιασόιν Σέουκο, σε ένα μοναδικό τετ α τετ.

Ημέρες Μουντιάλ διανύουμε και αν κρίνουμε από το περιβάλλον, οι δυό τους βρέθηκαν σε ένα rooftop των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, λίγες ημέρες πριν αρχίσει το σπουδαίο ποδοσφαιρικό γεγονός. Ο Ρομπέρτο Κάρλος θα αποτελέσει σχολιαστή για τηλεοπτικό σταθμό, ενώ ο Σέουκο απολαμβάνει το… ρεπό του, μιας και σε επίπεδο Εθνικών ομάδων δεν κατέχει το ρόλο του bodyguard του Μέσι.

Το στιγμιότυπο που ανέβηκε στα social media δείχνει τους δύο μικρόσωμους, αλλά αρκετά μυώδεις πρωταγωνιστές να κάνουν επίδειξη δύναμης. Ο Κάρλος πιάνοντας το μπράτσο του Γιασίν. Ο Μαροκινός ακουμπώντας το χέρι του (και εγκρίνωντας) στο πόδι-δυναμίτη του Βραζιλιάνου πρώην ποδοσφαιριστή.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 433 (@433)

Η Ευρωπαϊκή Ενωση αρέσκεται να παρουσιάζει την εικόνα ότι στην Ευρώπη υπάρχει ακόμη σεβασμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κράτους δικαίου και τη δημοκρατική λειτουργία των θεσμών. Αυτό δεν διατυπώνεται σε αντιπαράθεση μόνο με τις διάφορες παραλλαγές αυταρχικών κρατών, όπως η Κίνα και η Ρωσία, αλλά και με τις Ηνωμένες Πολιτείες – ιδίως στην περίοδο όπου ένοικος του Λευκού Οίκου είναι ο Ντόναλντ Τραμπ – και υπάρχουν σημαντικές υποχωρήσεις ως προς την τήρηση των κανόνων που συμπεριλαμβάνονται στην έννοια του «κράτους δικαίου». «Εμείς, τουλάχιστον, δεν προχωρούμε σε τόσο μεγάλη υπονόμευση των δικαιωμάτων του ανθρώπου, όσο οι ΗΠΑ», μοιάζει να είναι η άμεση ή έμμεση τοποθέτηση των «ευρωπαϊκών θεσμών».

Ωστόσο, υπάρχει ένας τομέας όπου η Ευρωπαϊκή Ενωση δείχνει έτοιμη να ακολουθήσει το παράδειγμα των ΗΠΑ και μάλιστα στην τρέχουσα τραμπική εκδοχή της αμερικανικής πολιτικής. Αυτός είναι το Μεταναστευτικό και το Προσφυγικό. Εκεί η γραμμή που έρχεται από την Αμερική είναι σαφής: κυνήγι κατά των μεταναστών και των προσφύγων που ήδη βρίσκονται στο ευρωπαϊκό έδαφος αλλά και αντιγραφή προτάσεων που πρωτοδιατυπώθηκαν στις ΗΠΑ, όπως είναι για παράδειγμα το να επεξεργάζονται οι αρμόδιες υπηρεσίες τα αιτήματα ασύλου, εκτός ευρωπαϊκού εδάφους. Αποτυπώθηκε αυτό στην πρόσφατη πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την εγκαθίδρυση return hubs, δηλαδή κέντρων απόρριψης αιτημάτων ασύλου, που θα βρίσκονται εκτός ευρωπαϊκών συνόρων, μια πρόταση που όταν την πρωτοδιατύπωσε μια βρετανική κυβέρνηση πριν από μερικά χρόνια προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις, και η οποία με τη στήριξη και της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς – σημάδι ότι έχει προ πολλού σπάσει ένα παλιό ταμπού – πλέον οδεύει προς επισημοποίηση.

Ετσι κάνουμε ένα ακόμη βήμα για την κατάργηση ουσιαστικά του δικαιώματος του ασύλου και την υιοθέτηση πρακτικών που αποπνέουν τη βαθιά αποικιοκρατική αντίληψη ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες στην πραγματικότητα δεν μπορούν να διεκδικούν θεμελιώδη δικαιώματα, γιατί αποτελούν μια «υβριδική απειλή».

Και όλα αυτά την ώρα που στην πραγματικότητα η Ευρώπη αυτή τη στιγμή δεν αντιμετωπίζει κάποιου είδους εισβολή μεταναστών και προσφύγων – οι ροές είναι πολύ μικρότερες προηγούμενων περιόδων – αλλά αντιμετωπίζει τη διαρκή εκλογική άνοδο της Ακροδεξιάς που «κατασκευάζει» μια απειλή από τους πρόσφυγες, ακόμη και εάν αυτή δεν υπάρχει, και στην πραγματικότητα πλήρως θεμιτοποιεί αυτές τις πολιτικές.

Ωστόσο, το να αποδώσουμε όλη την ευθύνη στην ικανότητα της Ακροδεξιάς να διαμορφώνει την πολιτική και εκλογική ατζέντα σήμερα, θα σήμαινε απλώς ότι εντοπίζουμε μία από τις διαστάσεις του προβλήματος· γιατί, το ερώτημα σήμερα είναι ακριβώς γιατί η ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά με τόσο ένθερμο τρόπο υιοθετεί μια ατζέντα που μέχρι πρότινος ήταν προνόμιο της Ακροδεξιάς. Δηλαδή, το ζήτημα είναι γιατί το πολιτικό Κέντρο σήμερα είναι τόσο έτοιμο να υιοθετήσει απόψεις της Ακροδεξιάς. Ισως μια απάντηση να είναι ότι αυτή η εκδοχή «φιλελευθερισμού» τελικά ως ελευθερία εννοεί αυτή που αφορά την αγορά, όχι αυτή που αφορά τα δικαιώματα των ανθρώπων.

Απόψε στις 19:45, το κεντρικό δελτίο ειδήσεων «MEGA ΓΕΓΟΝΟΤΑ» με τη Ράνια Τζίμα παρουσιάζει τη μεγάλη δημοσκόπηση της Metron Analysis.

• Πώς διαμορφώνονται τα ποσοστά στην πρόθεση και στην εκτίμηση ψήφου μετά την είσοδο των νέων κομμάτων του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού στην πολιτική σκηνή;
• Ποιες μετακινήσεις ψηφοφόρων καταγράφονται; Πώς ανασχεδιάζεται ο πολιτικός χάρτης και ποιες αναταράξεις προκαλούνται, κυρίως στον χώρο της κεντροαριστεράς;
• Ποιον θεωρεί η κοινή γνώμη καταλληλότερο για πρωθυπουργό και πώς επηρεάζεται η εικόνα των πολιτικών αρχηγών από τις νέες εξελίξεις;
• Οι πολίτες προτιμούν αυτοδύναμες κυβερνήσεις ή κυβερνήσεις συνεργασίας; Πιστεύουν ότι η κυβέρνηση πρέπει να ολοκληρώσει τη συνταγματικά προβλεπόμενη τετραετία ή επιθυμούν πρόωρη προσφυγή στις κάλπες;

Στο στούντιο, ο βασικός σχολιαστής του κεντρικού δελτίου ειδήσεων «MEGA ΓΕΓΟΝΟΤΑ», Γιάννης Πρετεντέρης, και για την ανάλυση των στοιχείων της δημοσκόπησης, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Metron Analysis, Στράτος Φαναράς.

Ο χθεσινός πρώτος τελικός πρωταθλήματος στο ΣΕΦ ήταν κλασικός, όπως τόσοι και τόσοι στο παρελθόν. Με σασπένς, γήπεδο… εκκλησία (όπως είναι συνήθως υποτονική η εξέδρα στους πρώτους αγώνες της σειράς, ανεξάρτητα αν αυτοί γίνονται σε Πειραιά ή Μαρούσι, με τους παλμούς να ανεβαίνουν σταδιακά και ιδιαίτερα μετά τον 3ο τελικό), αλλά και τους ήρωες της μιας βραδιάς που βγαίνουν μπροστά, κλέβουν την παράσταση και ενίοτε και το… ματς.

Κάτι τέτοιο πήγε να κάνει ο Ντίνος Μήτογλου, ο ξεχασμένος (και με δική του ευθύνη) από τον κόουτς Αταμάν διεθνής φόργουορντ, που έκανε το ματς της ζωής του. Βλέποντας σχεδόν όλη την ομάδα του να έχει πετάξει λευκή πετσέτα και να σκέφτεται ήδη τον δεύτερο αγώνα, λειτούργησε ως ξυπνητήρι και με 4/4 τρίποντα έφερε σχεδόν τούμπα τον αγώνα. Ο άνευρος, άστοχος και απογοητευτικός Παναθηναϊκός (μέχρι το 24′, όταν και έχανε σχετικά εύκολα με 54-37) μετατράπηκε σε πολεμική μηχανή, τρέχοντας επιμέρους σκορ 28-10 και περνώντας μπροστά με 65-64.

Είναι ο ίδιος παίκτης που ο Αταμάν είχε βγάλει στη… σέντρα, μαζί με τον Χουάντσο, μετά την ήττα από τον Ολυμπιακό στο Μαρούσι για τη EuroLeague στις 2 Ιανουαρίου, ακολουθώντας την προσφιλή του τακτική.

«Μα πού να πάω με τέτοια τεσσάρια απέναντι στον Ολυμπιακό;» είχε πει χαρακτηριστικά στη συνέντευξη Τύπου. Ο ίδιος Μήτογλου λίγο έλειψε τώρα να εξελιχθεί στον ήρωα των «πρασίνων» σε μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές της χρονιάς.

Εκεί, όμως, εμφανίστηκε ο απρόσμενος ήρωας του Ολυμπιακού, Τάιρικ Τζόουνς. Ήταν ο μόνος που κατάφερε να κλείσει τους διαδρόμους στον Μήτογλου και να τον περιορίσει, δίνοντας την ευκαιρία στους συμπαίκτες του να ανακτήσουν τον έλεγχο.

Ο Κόρεϊ Τζόζεφ ήταν ένας ακόμη από τους αφανείς πρωταγωνιστές των «ερυθρολεύκων». Με την είσοδό του στο παρκέ, άλλαξε προς το καλύτερο τον ρυθμό της ομάδας του και έδωσε σημαντική ώθηση στην αμυντική λειτουργία.

Από παίκτες όπως οι Βεζένκοφ, Φουρνιέ, Ναν και Οσμάν περιμένεις να βγουν μπροστά ως οι βασικοί πρωταγωνιστές των ομάδων τους σχεδόν όλη τη σεζόν. Σε τέτοιους αγώνες, όμως, που κρίνονται στις λεπτομέρειες, είναι οι ήρωες της μιας βραδιάς που κάνουν τελικά τη διαφορά.

Πέρυσι, με αυτόν τον τρόπο ξεκίνησε και ο Τάιλερ Ντόρσεϊ. Από μία μεγάλη βραδιά εξελίχθηκε στην πορεία στον απόλυτο x-factor των τελικών. Φέτος είναι ο μεγάλος απών του Ολυμπιακού και δύσκολα θα αγωνιστεί και αύριο βράδυ στο Μαρούσι. Εκεί, οι δύο ομάδες θα χρειαστεί να βρουν νέους απρόβλεπτους πρωταγωνιστές στον δρόμο προς τη νίκη.

Υ.Γ. Ο Χέιζ-Ντέιβις δεν ήταν απλώς σε άλλο γήπεδο, αλλά σε άλλο κόσμο. Δεν είχε καμία επαφή με την ομάδα, είτε στα τάιμ άουτ είτε στις μεταξύ τους συζητήσεις. Είναι κατανοητό ότι ένας παίκτης, όσο μεγάλος κι αν είναι, μπορεί να απογοητευτεί από τον προπονητή του, την εικόνα της ομάδας ή από πολλά άλλα πράγματα. Ωστόσο, ως απόλυτος επαγγελματίας οφείλει να επιστρέψει αγωνιστικά, γιατί η ομάδα που τον χρυσοπληρώνει τον έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ αυτή τη στιγμή.

Οι αποχωρήσαντες από τη Νέα Αριστερά βουλευτές είναι επτά. Μια μόνο έφυγε παραδίδοντας την έδρα της, ωστόσο. Η ίδια όταν είχε εγκαταλείψει τον κασσελακικό ΣΥΡΙΖΑ είχε κρατήσει το κοινοβουλευτικό της έδρανο. Τότε, υπέγραψε μαζί με άλλα 8 μέλη της ΚΟ και 49 της ΚΕ ένα κείμενο στο οποίο εξηγούσαν γιατί δεν τους χωρούσε πια η Κουμουνδούρου. Σε συνεντεύξεις της έλεγε ότι ήταν «σαφείς και συγκεκριμένοι πολιτικοί λόγοι».

Το συριζαϊκό ηγετικό σχήμα ήταν ανίκανο να ασκήσει δομική αντιπολίτευση, ανέφερε. Είχε κρατήσει, άρα, το βουλευτικό αξίωμα για να κάνει με τους συντρόφους που συνέχισαν μαζί ό,τι δεν μπορούσαν να κάνουν στο κόμμα του οποίου έγινε υπουργός μόλις στα 31 της. Σήμερα, πάλι, τη δεύτερη φορά που αποχαιρετά μια κομματική έδρα, δηλώνει πως αιτία ήταν ο «αδιέξοδος δρόμος» που επέλεξε ο επικεφαλής της.

Ο Σακελλαρίδης «επικεντρώνεται στη διατήρηση μιας πολιτικής ταυτότητας», ενώ εκείνη ενδιαφέρεται «να υπάρξει ένας πόλος πλήρως αντιπαραθετικός προγραμματικά στη Δεξιά» με κυβερνητική προοπτική. Αυτή η ιδεολογική αιτιολόγηση επιτρέπει στην Εφη Αχτσιόγλου να περιγράψει την έξοδό της από τη Βουλή σαν «μια πράξη ευθύνης». Τι κι αν με ανάλογη άνεση είχε παρουσιάσει, ως τέτοια, και την παραμονή της στο βουλευτήριο τον Νοέμβριο του 2023;

Στην αναζήτηση του κεντροαριστερού δισκοπότηρου – της επανίδρυσης του άλλου πόλου – ακολουθεί κατά γράμμα το εγχειρίδιο οδηγιών που έγραψε ο πολιτικός της πατέρας για όσους επιθυμούν να βρεθούν ξανά υπό τη σκέπη και την ηγεσία του. Δεν άφησε απλά το Κοινοβούλιο συντάσσοντας μια δήλωση με πρότυπο τη δική του επιστολή παραίτησης. Ξεπατίκωσε μέχρι και το «δεν παραιτούμαι από την πολιτική δράση».

Για την ακρίβεια, προς το παρόν είναι η μοναδική η οποία απαρνήθηκε το βουλευτικό της αξίωμα, όπως απαίτησε ο αρχηγός της ΕΛΑΣ από αυτούς που σκέφτονται να τον ακολουθήσουν στο βουνό. Ούτε καν οι συριζαίοι που έχουν βγει να δώσουν δημόσια όρκους αιώνιας πίστης στο χάρισμά του δεν έχουν αφήσει ακόμη τα βουλευτικά τους προνόμια για χάρη του. Η κίνησή της, βέβαια, επιδέχεται διπλής ερμηνείας.

Για κάποιους απέδειξε ότι είναι πράγματι διατεθειμένη να ξεβολευτεί, προκειμένου να δώσει τους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες. Για άλλους, αποκάλυψε πως είναι έτοιμη να υποκύψει σε κάθε επιταγή του ανθρώπου ο οποίος ανέλυσε σχεδόν μνησίκακα στα πολιτικά του απομνημονεύματα πόσο τον ενόχλησε όταν του είπε «όχι». Στη μια περίπτωση, ρετουσάρει την πολιτική της εικόνα. Στην άλλη, τη μουτζουρώνει. Σε καμία δεν παρουσιάζει μια διαφορετική από την παλιά, όμως.

Με σχέδιο πολιτικό και οργανωτικό, που περιλαμβάνει μια σειρά κινήσεων σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο, στο ΠΑΣΟΚ θέλουν να αλλάξουν την εικόνα της ακινησίας που έχει αποτυπωθεί στον πρώτο γύρο δημοσκοπήσεων και μετά την ίδρυση της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Με απόλυτη επίγνωση πως επικοινωνιακά ο πρώην πρωθυπουργός έχει προβάδισμα, στη Χαριλάου Τρικούπη εφαρμόζουν «την τέχνη του πολέμου», που προβλέπει πως για να κερδίσεις όλες τις μάχες που θα δώσεις, δεν χρειάζεται να γνωρίζεις μόνο τον εχθρό, αλλά και τον εαυτό σου. Στην πράξη, αυτό σημαίνει πως το ΠΑΣΟΚ θα «παίξει» στα δυνατά του σημεία: στην παρουσία του ανά περιφέρεια, η οποία είναι ισχυρή, στη γείωσή του στα εργατικά δίκτυα και στην αυτοδιοίκηση, αλλά και στην προγραμματική του συνέπεια – σε έναν αγώνα που, στην εκτίμηση των επιτελικών στελεχών, μοιάζει μαραθώνιος, αυτά είναι και τα χαρακτηριστικά που θα μετρήσουν.

Στην πράξη, η αρχή θα γίνει στην αυριανή συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου, όπου θα υπάρξει μια ανακατανομή αρμοδιοτήτων, ένα είδος σκιώδους κυβέρνησης. Στη λογική των κύκλων εργασίας, με ομάδες τριών και τεσσάρων προσώπων, πιθανόν με κάποιον βασικό εκπρόσωπο, που θα αντιμετωπίζουν θεματικά την κυβέρνηση – για παράδειγμα, για την οικονομία, την εξωτερική πολιτική και το κοινωνικό κράτος. Αυτές τις μέρες μπαίνουν οι τελευταίες πινελιές στο οργανόγραμμα, ώστε το νέο σχήμα να είναι λειτουργικό και να αναδείξει τα στελέχη που είναι έτοιμα να αναλάβουν και κυβερνητικές θέσεις, εφόσον κληθούν. Προϋπόθεση για να είναι η μάχη αυτή πετυχημένη, λένε όλες οι πλευρές, είναι η συστράτευση και συμπερίληψη στελεχών: δηλαδή αφενός να συμβάλουν όλοι στην προσπάθεια και αφετέρου να μην περιθωριοποιηθούν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Η συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου, υπό μια έννοια, είναι κομβική, γιατί έχει προηγηθεί – στη μέση του δημοσκοπικού κυκλώνα και της ίδρυσης της ΕΛΑΣ – η δήλωση του Χάρη Δούκα για συνεργασία με το κόμμα Τσίπρα σε ενδεχόμενες δεύτερες κάλπες, που σήκωσε εσωκομματική σκόνη: «Υπάρχει μία αγγλική φράση που λέει ότι όταν οι καιροί είναι σκληροί είναι για δυνατούς χαρακτήρες», σχολίασε η Αννα Διαμαντοπούλου (Open). «Εχουμε απέναντι τη Νέα Δημοκρατία και κάθε μορφή λαϊκισμού. Ετσι ήταν πάντα το ΠΑΣΟΚ. Δεν χρειάζεται για κανέναν, όσο σημαντικός και να είναι, να ξοδεύουμε περισσότερο χρόνο», επεσήμανε όταν ρωτήθηκε για τα λεγόμενα Δούκα. «Ακούω ότι το ΠΑΣΟΚ έχει εσωτερικά προβλήματα περί συνεργασιών. Ξεκάθαρες κουβέντες, κανένα κόμμα σοβαρό στον κόσμο δεν είναι παράκλητος άλλου κόμματος», ανέφερε (ΕΡΤ) ο Πάρις Κουκουλόπουλος. «Το ότι ο Τσίπρας έγραψε ένα ολόκληρο βιβλίο για να μας πει ότι δεν πιστώνεται το αποτέλεσμα αυτό (σ.σ.: το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ από το 32% πήγε στο 17%), εγώ ξέρω ότι το αποτέλεσμα των εκλογών, όποτε και αν έρθουν, θετικό ή αρνητικό για το ΠΑΣΟΚ, θα χρεωθεί και θα πιστωθεί στον Νίκο Ανδρουλάκη», επεσήμανε, δείχνοντας εμμέσως πως σε αυτή τη φάση δεν τίθεται θέμα αλλαγής ηγεσίας, ακόμα και αν υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις στον τρόπο αντιμετώπισης τόσο της ΝΔ όσο και της ΕΛΑΣ – που ενδεχομένως κατατεθούν και στη συνεδρίαση του ΠΣ, στο οποίο συμμετέχουν όλοι οι εσωκομματικοί πόλοι.

Δεν αποκλείεται, στην ίδια συνεδρίαση, να υπάρξουν και βέλη προς την πλευρά Δούκα για όσα είπε: «Εγώ είμαι από αυτούς που λένε ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος ο κ. Δούκας να προβεί στη δήλωση που έκανε. Αν ο ίδιος κρίνει ότι υπάρχει λόγος, οφείλει να τον εξηγήσει. Βεβαίως και δεν υπήρχε λόγος. Το ΠΑΣΟΚ βγήκε από το συνέδριό του πριν από δύο μήνες με καθαρές πολιτικές θέσεις, με τη διακήρυξή του», σχολίασε, δείχνοντας προς αυτή την κατεύθυνση, ο γραμματέας Γιάννης Βαρδακαστάνης.

Από μελισσοκόμους που κάπνιζαν τα μελίσσια τους φαίνεται πως ξεκίνησε η φωτιά στο Άλσος Βεΐκου στη Φιλοθέη, σύμφωνα με μαρτυρίες και τα έως τώρα στοιχεία των ανακριτικών υπηρεσιών του Πυροσβεστικού Σώματος.

Μάρτυρες κατέθεσαν στους υπαλλήλους της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού ότι δύο ή τρία άτομα πραγματοποιούσαν καπνισμό στα μελίσσια τους στο σημείο. Ένας από αυτούς, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, φορούσε άσπρη στολή μελισσοκόμου, όταν ξέσπασε φωτιά σε ξερά χόρτα.

Οι καταθέσεις επιβεβαιώθηκαν και από την αυτοψία στον χώρο, όπου διαπιστώθηκε ότι η καμένη έκταση βρισκόταν ακριβώς δίπλα στις κυψέλες. Τα ευρήματα ενισχύουν το σενάριο της αμέλειας κατά τη διάρκεια εργασιών μελισσοκομίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι μελισσοκόμοι απομακρύνθηκαν βιαστικά μόλις είδαν τη φωτιά να εξαπλώνεται και άκουσαν τις σειρήνες της Πυροσβεστικής. Η Αστυνομία ενημερώθηκε άμεσα και έχει ξεκινήσει έρευνες για τον εντοπισμό των υπόπτων.

Η φωτιά, που εκδηλώθηκε κοντά σε κατοικημένη περιοχή, τέθηκε γρήγορα υπό έλεγχο χάρη στην άμεση κινητοποίηση των δυνάμεων πυρόσβεσης, αποτρέποντας την περαιτέρω εξάπλωσή της.

Με πληροφορίες από το ΑΠΕ – ΜΠΕ

Με το μήνυμα «κάθε μήνας μετράει», ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ζητήσει από τους υπουργούς να προβάλλουν πεπραγμένα επταετίας αλλά και να υιοθετούν προγραμματικό λόγο για την «ατζέντα 2030». Αντίστοιχα, με την αποστροφή «βγείτε έξω, μην περιμένετε την προεκλογική περίοδο» έχει σταλεί προς τα κομματικά στελέχη η πρωθυπουργική οδηγία για συντεταγμένη ενεργοποίηση ανά την επικράτεια. Παρά τις διακηρύξεις περί εξάντλησης της τετραετίας και κάλπης το 2027, παραμένουν οι γαλάζιες φωνές που θεωρούν ότι ύστερα από την παραδοσιακή φθινοπωρινή αφετηρία θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να ανοίξει ο δρόμος για την εθνική αναμέτρηση.

Το Μαξίμου θα κινηθεί έως το τέλος με στρατηγική «μιας κάλπης» και «αυτοδυναμίας», ενώ η όποια (οριστική) στάθμιση κλίματος και δεδομένων αναμένεται από τον Μητσοτάκη μετά τη ΔΕΘ. Ηδη υπάρχουν πέντε σημάδια εκλογικής ετοιμότητας διά παν ενδεχόμενο – ένα κλείσιμο εκκρεμοτήτων μέχρι τις αρχές του φθινοπώρου.

Ο Μητσοτάκης δεν σχεδιάζει ευρύ κυβερνητικό ανασχηματισμό, ωστόσο στο μυαλό του τριγυρίζουν πρόσωπα και πόστα για σημειακές αλλαγές. Αυτές δεν θα αργήσουν και, κατά πληροφορίες, θα πρόκειται για «προσθήκες» ή και για επιλογές με συμβολισμούς. Μεγάλο είναι, για παράδειγμα, το κενό που άφησε (στο Περιβάλλοντος και Ενέργειας) ο αείμνηστος Νίκος Ταγαράς, εξού και στο υπουργείο του Σταύρου Παπασταύρου και του υφυπουργού Νίκου Τσάφου προδιαγράφεται είσοδος υφυπουργού. Το ίδιο σχεδιάζεται για ακόμα δύο τρεις κυβερνητικές θέσεις. Εσχάτως οι νεοδημοκράτες συζητούν το σενάριο επανόδου στο σχήμα του βουλευτή Σερρών Τάσου Χατζηβασιλείου, που είχε παραιτηθεί από υφυπουργός Εξωτερικών «για λόγους ευθιξίας», αλλά η δικογραφία που τον αφορούσε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ τίθεται πλέον στο αρχείο.

Πιθανώς οι κυβερνητικές αλλαγές να συνδυαστούν ή να συμπέσουν με την ανάδειξη νέου γραμματέα στη ΝΔ, δύο μήνες μετά την αποχώρηση του Κώστα Σκρέκα – είχε παραιτηθεί κι εκείνος λόγω εμπλοκής του ονόματός του στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Στο παρασκήνιο στοιχηματίζουν ότι ο Μητσοτάκης κλείδωσε την επιλογή και είναι περισσότεροι όσοι ποντάρουν σε πρόσωπο από την ΚΟ. Προσώρας, στο πρωθυπουργικό ημερολόγιο είναι μαρκαρισμένη η 10η Ιουνίου για τη συνεδρίαση της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ, ενώ ο μηχανισμός ενεργοποιείται με προγραμματισμό δράσεων όλο το καλοκαίρι – παρουσία νυν υπουργών αλλά και πρώην, όπως ο Μάκης Βορίδης. Η αρχή θα γίνει σύντομα στη Θεσσαλονίκη με την πρώτη «Πολιτική Ακαδημία».

Η Βόρεια Ελλάδα θα είναι στο επίκεντρο μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου – όπως και η Θεσσαλία, η Δυτική Ελλάδα, η Πελοπόννησος. Ο Πρωθυπουργός έχει ζητήσει από τους συνεργάτες του να οργανώσουν θερινό πλάνο επισκέψεών του εκτός Αττικής, ενώ οι υπουργοί κινητοποιούνται και έξω από την εκλογική περιφέρειά τους. Ο Αδωνις Γεωργιάδης ξεκίνησε χθες τριήμερη περιοδεία στον Βορρά, ο Κωστής Χατζηδάκης, μετά την Κρήτη, ετοιμάζεται κι εκείνος για τη Μακεδονία την ερχόμενη εβδομάδα και αμέσως μετά για Μαγνησία κ.λπ.

Στο μεταξύ, σήμερα στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής θα δοθεί επισήμως σήμα εκκίνησης της διαδικασίας της συνταγματικής αναθεώρησης. Στην κυβέρνηση ξέρουν ότι η αντιπολίτευση δεν θα «χαρίσει» ψήφους στην παρούσα, προτείνουσα Βουλή, ενώ θεωρούν ότι μπορούν οι εργασίες της διακομματικής επιτροπής να ολοκληρωθούν σε περίπου 15 συνεδριάσεις. Οσο για τις δύο ψηφοφορίες που απαιτούνται στην Ολομέλεια με απόσταση ενός μήνα; Η κατεύθυνση είναι να γίνει η πρώτη ψηφοφορία στο τέλος Ιουλίου ή αρχές Αυγούστου και η δεύτερη στο τέλος Αυγούστου ή αρχές Σεπτεμβρίου.

Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση εστιάζει στην οικονομία. Ο Μητσοτάκης επιδιώκει προσεγγίσεις με ακροατήρια που έπαιξαν ρόλο στην εκλογική νίκη του 2023 – ελεύθεροι επαγγελματίες, μισθωτοί κ.λπ.

Ηδη είναι σε διαβούλευση πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομίας με ρυθμίσεις για ενοικιαστές, δημοσίους υπαλλήλους, ιδιοκτήτες ακινήτων, ειδικές κατηγορίες συνταξιούχων, οικογενειάρχες και αγρότες, ενώ το βάρος προφανώς θα πέσει στις εξαγγελίες από τη ΔΕΘ το πρώτο Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου.

Στις 19 Ιουνίου, ημέρα που η Αμερική γιορτάζει το Juneteenth (την επέτειο της απελευθέρωσης των Αφροαμερικανών από τη δουλεία το 1865), το Σικάγο υποδέχεται ένα νέο θεσμό: το Προεδρικό Κέντρο Μπαράκ Ομπάμα. Το μουσείο, που στεγάζεται σε έναν εντυπωσιακό ουρανοξύστη από μπετόν, δεν είναι απλώς μια εκθεσιακή αίθουσα αλλά ένα ολοκληρωμένο συγκρότημα 78 στρεμμάτων, που περιλαμβάνει φόρουμ, αίθουσα εκδηλώσεων και τμήμα της δημόσιας βιβλιοθήκης του Σικάγο.

A museum dedicated to the career of former US president Barack Obama is set to open in Chicago on June 19, the US holiday Juneteenth commemorating the liberation of the African-American population from slavery in 1865https://t.co/mI0HAI0B3d

— dpa news agency (@dpa_intl) June 4, 2026

Ο επισκέπτης θα περιηγηθεί σε κομβικές στιγμές της πορείας του 44ου προέδρου των ΗΠΑ: τη δύσκολη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας που έμεινε γνωστή ως Obamacare, την επιχείρηση που οδήγησε στο θάνατο του ηγέτη της Αλ Κάιντα Οσάμα μπιν Λάντεν, αλλά και τις διπλωματικές του προσπάθειες, όπως αποτυπώνονται στην ιστορική ομιλία του στην Πύλη του Βρανδεμβούργου δίπλα στην Άνγκελα Μέρκελ. Ανάμεσα στα εκθέματα, ένα πιστό αντίγραφο του Οβάλ Γραφείου περιμένει τους επισκέπτες.

Η επιλογή του Πάρκου Τζάκσον δεν υπήρξε τυχαία. Η Μισέλ Ομπάμα μεγάλωσε στο Σάουθ Σάιντ, εκεί παντρεύτηκαν, εκεί γεννήθηκαν οι κόρες τους, Μαλία και Σάσα. Ο ίδιος δίδαξε για 12 χρόνια στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και από εκεί ξεκίνησε την πολιτική του διαδρομή. Σύμφωνα με τον Μάικλ Στροτμάνις, στέλεχος του Ιδρύματος Ομπάμα, ο πρώην πρόεδρος όρισε τη γενική κατεύθυνση του μουσείου αλλά «γενικά αφήνει τους ανθρώπους να κάνουν τη δουλειά τους».

In einem Betonturm im Süden Chicagos eröffnet am 19. Juni eine Ausstellung über Barack Obama. Gezeigt werden seine Laufbahn und wichtige Erfolge als US-Präsident. https://t.co/LqGQ7bRCxs

— DIE ZEIT (@zeitonline) June 4, 2026

Το κόστος κατασκευής άγγιξε τα 850 εκατομμύρια δολάρια, καλυπτόμενο εξ ολοκλήρου από δωρεές. Ανάμεσα στους υποστηρικτές: ο Τζεφ Μπέζος της Amazon και το φιλανθρωπικό ίδρυμα των Μπιλ και Μελίντα Γκέιτς.

Το εγχείρημα δεν ήταν δίχως εμπόδια. Όπως αναφέρει η εφημερίδα Chicago Tribune, ο αρχικός σχεδιασμός ήθελε την ολοκλήρωση του μουσείου ήδη από το 2020 ή το 2021. Ωστόσο, ομοσπονδιακές επιθεωρήσεις και μια αγωγή από ακτιβιστές για την προστασία του πάρκου καθυστέρησαν την έναρξη των εργασιών κατά περίπου πέντε χρόνια.

Η Βάλερι Τζάρετ, γενική διευθύντρια του Ιδρύματος Ομπάμα και πρώην στενή σύμβουλος του Ομπάμα στον Λευκό Οίκο, διαμηνύει χωρίς δισταγμό: «Είναι μια μόνιμη εστία για την ελπίδα». Οι απόψεις των ΜΜΕ, ωστόσο, διίστανται. Οι New York Times χαρακτηρίζουν την αρχιτεκτονική «ψυχρή και αποτρεπτική», ενώ η Washington Post κάνει λόγο για μια «ρωγμή στο χρόνο». Την πιο δριμεία κριτική εξέφρασε πάντως ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος, γνωστός μη φίλος τόσο του Ομπάμα όσο και της μοντέρνας αρχιτεκτονικής, συνέκρινε το κτίριο με… σκουπιδοτενεκέ.

Η κλιματική κρίση ανατρέπει πολλές από τις βεβαιότητες που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες γύρω από τη σχέση πλούτου, υγείας και ποιότητας ζωής. Μια νέα μεγάλη ευρωπαϊκή μελέτη έρχεται πλέον να αποκαλύψει ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό και φαινομενικά παράδοξο φαινόμενο: οι πλουσιότερες περιοχές της Ευρώπης αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτων από ακραία ζέστη σε σχέση με αρκετές φτωχότερες περιοχές.

Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από το ISGlobal Barcelona Institute for Global Health και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Health, αναλύει δεδομένα από 161 εκατομμύρια θανάτους σε 32 ευρωπαϊκές χώρες κατά την περίοδο 2000-2019. Οι επιστήμονες μελέτησαν πώς παράγοντες όπως το ΑΕΠ, το εισόδημα των νοικοκυριών, η κοινωνική ανισότητα και το προσδόκιμο ζωής επηρεάζουν τη θνησιμότητα που σχετίζεται τόσο με το ψύχος όσο και με τις υψηλές θερμοκρασίες.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι πιο εύπορες περιοχές εμφανίζουν μικρότερη θνησιμότητα από το κρύο, αλλά υψηλότερη θνησιμότητα από τη ζέστη. Πρόκειται για ένα εύρημα που αμφισβητεί την απλοϊκή αντίληψη ότι ο πλούτος από μόνος του προστατεύει από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Η βασική εξήγηση φαίνεται να βρίσκεται στον τρόπο ανάπτυξης των μεγάλων αστικών κέντρων. Οι οικονομικά ισχυρές περιοχές της Ευρώπης είναι συνήθως έντονα αστικοποιημένες, με υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα, εκτεταμένες τσιμεντοποιήσεις και περιορισμένους χώρους πρασίνου. Αυτά τα χαρακτηριστικά ενισχύουν το λεγόμενο «φαινόμενο της θερμικής νησίδας», κατά το οποίο οι πόλεις απορροφούν και διατηρούν πολύ περισσότερη θερμότητα σε σχέση με τις αγροτικές περιοχές.

Οι μεγάλες επιφάνειες από άσφαλτο, τσιμέντο και γυαλί, σε συνδυασμό με την περιορισμένη βλάστηση, αυξάνουν δραματικά τη θερμοκρασία στα αστικά περιβάλλοντα, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια παρατεταμένων καυσώνων. Το αποτέλεσμα είναι ότι ακόμη και περιοχές με υψηλά εισοδήματα, καλές υποδομές και σύγχρονα συστήματα υγείας εκτίθενται σε μεγαλύτερο θερμικό στρες.

Η βασική ερευνήτρια της μελέτης, Blanca Paniello-Castillo, εξηγεί ότι οι οικονομικά εύρωστες περιοχές προστατεύονται καλύτερα από το κρύο, κυρίως χάρη στις καλύτερες κατοικίες, στη χαμηλότερη ενεργειακή φτώχεια και στις πιο αποτελεσματικές υποδομές υγείας. Ωστόσο, οι ίδιες αυτές περιοχές είναι συχνά περισσότερο εκτεθειμένες στη θερμότητα λόγω της έντονης αστικοποίησης.

Παρά το παράδοξο αυτό, η μελέτη επιβεβαιώνει ότι οι πιο φτωχές κοινωνικές ομάδες παραμένουν συνολικά πιο ευάλωτες απέναντι στις ακραίες θερμοκρασίες. Η ανισότητα εισοδήματος, η δυσκολία θέρμανσης των κατοικιών και η κοινωνική στέρηση συνδέονται άμεσα με αυξημένη θνησιμότητα που σχετίζεται με το κλίμα.

Οι θάνατοι που συνδέονται με το ψύχος εξακολουθούν σήμερα να είναι περισσότεροι στην Ευρώπη από εκείνους που συνδέονται με τη ζέστη. Αυτό οφείλεται κυρίως στη μεγάλη διάρκεια των ψυχρών περιόδων αλλά και στην αυξημένη εξάπλωση αναπνευστικών ασθενειών, όπως η γρίπη, κατά τους χειμερινούς μήνες.

Ωστόσο, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι αυτή η ισορροπία αλλάζει γρήγορα. Μόνο μεταξύ 2022 και 2024 εκτιμάται ότι περισσότεροι από 180.000 θάνατοι στην Ευρώπη συνδέθηκαν με ακραίες υψηλές θερμοκρασίες. Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι, προς το παρόν, η κλιματική αλλαγή αυξάνει τους θανάτους από ζέστη χωρίς να μειώνει ουσιαστικά εκείνους που σχετίζονται με το ψύχος.

Η μελέτη περιλαμβάνει και ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό σενάριο. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι εάν όλες οι ευρωπαϊκές περιοχές βρίσκονταν στις χειρότερες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, οι επιπλέον θάνατοι θα ξεπερνούσαν τις 301.000 μόνο λόγω της αδυναμίας θέρμανσης των κατοικιών. Παράλληλα, περισσότεροι από 180.000 θάνατοι συνδέονται με την εισοδηματική ανισότητα και τη γήρανση του πληθυσμού.

Τα συμπεράσματα της έρευνας φέρνουν στο προσκήνιο ένα κρίσιμο πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα: η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή δεν μπορεί να βασιστεί αποκλειστικά στην οικονομική ανάπτυξη. Απαιτείται ανασχεδιασμός των πόλεων, ενίσχυση των χώρων πρασίνου, καλύτερη ενεργειακή πολιτική και στρατηγικές που να μειώνουν τις κοινωνικές ανισότητες.

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η ενσωμάτωση κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων στις πολιτικές προσαρμογής μπορεί να έχει διπλό όφελος: να περιορίσει τόσο τις ανισότητες όσο και τις επιπτώσεις των ακραίων θερμοκρασιών.

Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνει η κλιματική κρίση δείχνει ότι η ζέστη εξελίσσεται σταδιακά σε μία από τις μεγαλύτερες απειλές δημόσιας υγείας για την Ευρώπη. Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι η απειλή αυτή δεν περιορίζεται πλέον μόνο στις πιο φτωχές περιοχές, αλλά επεκτείνεται όλο και περισσότερο στις μεγάλες, πλούσιες και έντονα αστικοποιημένες μητροπόλεις της ηπείρου.

Κυκλοφορεί ότι ο Σωκράτης Φάμελλος ετοιμάζεται να καταθέσει στη συνεδρίαση της συριζαϊκής ΚΕ, που θα γίνει το Σάββατο, πρόταση για συμπόρευση με την ΕΛΑΣ. Αν επιβεβαιωθεί η πληροφορία, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ο μοναδικός σε αυτή τη χώρα που δεν έχει καταλάβει πως ο Τσίπρας προτιμάει να κατεβάσει μόνο τη Θεοπούλα από το «Παρά πέντε» υποψήφια, παρά να αποκτήσει κοινά ψηφοδέλτια με το παλιό του κόμμα – γιατί ορθώς εκτιμά ότι η Κουμουνδούρου δεν κάνει θραύση.

Ο Πάρις Κουκουλόπουλος επέπληξε ον κάμερα τον δήμαρχο Αθηναίων – σημειώνοντας πως του τα είπε και κατ’ ιδίαν. Αλλά, ταυτόχρονα, δήλωσε «εγώ ξέρω ότι το αποτέλεσμα των εκλογών, θετικό ή αρνητικό, θα πιστωθεί ή θα χρεωθεί στον Ανδρουλάκη». Εντάξει, συνήθως έτσι συμβαίνει. Ο αρχηγός ευθύνεται και για τις καλές και για τις κακές επιδόσεις. Ωστόσο, για να είμαστε δίκαιοι, κάπου φταίει και το κόμμα όταν επιλέγει για δεύτερη φορά κάποιον που δεν απέδωσε τα προσδοκώμενα

την πρώτη.

«Δεν έχει σημασία ποιος θα είναι πρώτος στο χωριό. Το θέμα είναι να μπορείς να κατακτήσεις την πόλη», αποφάνθηκε ο Αλέξης Χαρίτσης. Το σχόλιό του για τους «μικροανταγωνισμούς στον χώρο της Αριστεράς» έγινε ενώ ανέλυε πάλι την ανάγκη να δημιουργηθεί μια ευρύτερη κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία. Οπότε, προφανώς είχε αποδέκτη και τον αρχηγό της ΕΛΑΣ. Αν δεν τους πείθει ως νέος Βελουχιώτης, τότε γιατί αποχώρησαν από το νεαρίτικο μετερίζι με στόχο να ενταχθούν στην ομάδα του;

Το κόμμα του Δημήτρη Νατσιού, όπως είπε ο πορτ-παρόλ του, θα κατέβει αυτόνομα στις εκλογές. Οταν ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο συνεργασίας με εκείνο της Καρυστιανού, εξήγησε ότι πρώτα πρέπει να δουν θέσεις και πρόσωπα γιατί μέχρι τώρα βλέπουν μια «πανσπερμία ετερόκλητων προσώπων». Το καταθέτω στα πρακτικά επειδή τα στελέχη της Νίκης είναι μάλλον οι μοναδικοί άνθρωποι εντός συνόρων που έχουν δει τόσο πολλά στελέχη της Ελπίδας για τη Δημοκρατία, ενώ όλοι οι υπόλοιποι έχουμε υπόψη μόνο τη Γρατσία, τον Αυγερινό και τη Μουτσάτσου.

Νέες προσλήψεις θα πραγματοποιηθούν μέσα στο καλοκαίρι, ενώ θα ακολουθήσουν και νέες τοποθετήσεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών σύμφωνα με όσα δήλωσε η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη, το πρωί της Πέμπτης (4/6). Όπως είπε έρχονται 5.500 νέοι μόνιμοι διορισμοί και ακολουθούν και προσλήψεις αναπληρωτών.

Η υπουργός, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, υπενθύμισε ότι την προηγούμενη χρονιά είχαν γίνει 10.000 μόνιμοι διορισμοί. Παράλληλα, στο εκπαιδευτικό σύστημα εντάχθηκαν συνολικά 47.000 αναπληρωτές διαφόρων ειδικοτήτων, μεταξύ των οποίων σχολικοί νοσηλευτές και προσωπικό παράλληλης στήριξης.

Η κ. Ζαχαράκη στάθηκε στη θετική πορεία των Επαγγελματικών Λυκείων (ΕΠΑΛ), επισημαίνοντας ότι ολοένα και περισσότεροι μαθητές τα επιλέγουν για τη φοίτησή τους. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, η συμμετοχή στα ΕΠΑΛ έχει αυξηθεί κατά 27%, εξέλιξη που χαρακτήρισε ιδιαίτερα σημαντική για την τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση.

Η υπουργός Παιδείας αναφέρθηκε στον εθνικό διάλογο για την εκπαίδευση, ο οποίος βρίσκεται σε εξέλιξη από τον Φεβρουάριο, με τη συμμετοχή ανεξάρτητης επιτροπής άνω των 100 μελών από όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

«Ξεκινήσαμε έναν εθνικό διάλογο με ανεξάρτητη επιτροπή από τον Φεβρουάριο. Σκοπός είναι τον Νοέμβριο να παραδοθεί από την ανεξάρτητη επιτροπή, άνω των 100 ατόμων όλων των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων, ένα πόρισμα πώς θα θέλαμε το σχολείο», ανέφερε η κ. Ζαχαράκη.

Η υπουργός εξέφρασε την άποψη ότι οι πανελλαδικές εξετάσεις «να μην είναι ο μοναδικός τρόπος για να μπεις στα πανεπιστήμια», διευκρινίζοντας ωστόσο πως «δεν είμαστε ακόμα εκεί». Αναφερόμενη στην πίεση που βιώνουν οι μαθητές λόγω των εξετάσεων, υπενθύμισε τη γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης 1550, στην οποία «κάθε μέρα λαμβάνουμε 120-160 τηλεφωνήματα».

«Πλέον και από τον Σεπτέμβριο έχουμε ενσωματώσει στον σχεδιασμό μας και ψυχολογική υποστήριξη γονέων με το connected parents ώστε να ξέρουν και οι γονείς ότι υπάρχει κάποιος να τους ακούσει», δήλωσε η Σ. Ζαχαράκη. Αναφέρθηκε επίσης σε ειδικά σεμινάρια από ψυχολόγους και σχολικούς ψυχολόγους για εκπαιδευτικούς και μαθητές.

«Θέλουμε να αυξήσουμε τους ψυχολόγους στα σχολεία. Τώρα έχουμε μία φορά την εβδομάδα σε πολλά δημόσια. Είναι λίγο», σημείωσε η υπουργός Παιδείας, προσθέτοντας ότι «πολλές φορές δεν μας φτάνουν οι σχολικοί ψυχολόγοι στους πίνακες. Αυτή τη στιγμή έχουμε εξαντλήσει τους πίνακες. Έχουμε σχεδόν τριπλασιάσει τον αριθμό των ψυχολόγων από το 2020 στα σχολεία».

Ο νέος Κανονισμός Επιστροφών της ΕΕ για τους μετανάστες είναι ένα ακόμη επεισόδιο στο ξήλωμα του μεταπολεμικού ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Μια επικοινωνιακή πολιτική που είναι νομικά μετέωρη και οικονομικά αυτοκτονική.

Το νέο πλαίσιο εισάγει μια «Ευρωπαϊκή Εντολή Επιστροφής» και τη δημιουργία κέντρων κρατήσεων σε τρίτες χώρες εκτός ΕΕ. Τα λένε «κόμβους επιστροφής» γιατί ακούγεται πιο «σοβαρό» από το «φυλακές στην Αφρική». Παράλληλα, προβλέπει αυστηρά περιοριστικά μέτρα, όπως η υποχρέωση τακτικής εμφάνισης, η διαμονή σε καθορισμένο τόπο και προσωποκράτηση έως και τους 24 ή 30 μήνες. Μια ευθεία αντιγραφή της πολιτικής των ΗΠΑ, όπου η ποινικοποίηση της διοικητικής παράστασης των μεταναστών δεν μηδένισε τις ροές· απλώς ενίσχυσε τη μαύρη αγορά.

Το μέγεθος του παραλόγου αποκαλύπτεται αν βάλει κανείς δίπλα στην καταστολή τις προειδοποιήσεις της ΕΚΤ ότι η ευρωπαϊκή οικονομία δεν μπορεί να σταθεί χωρίς μετανάστες. Οπως και τη νέα έκθεση της Κομισιόν για την οικονομία («Semester Spring Package») που αποφαίνεται ότι η ανταγωνιστικότητα έναντι των ΗΠΑ και της Κίνας κρίνεται πλέον αποκλειστικά στο «ανθρώπινο κεφάλαιο» κι ότι η Ευρώπη ξεμένει από εξειδικευμένα χέρια. Ξεχωρίζει δε την Ελλάδα και την Ιταλία για τη χαμηλή ποιότητα απασχόλησης και τους κινδύνους στην κοινωνική συνοχή.

Από τη μια, δηλαδή, οι Βρυξέλλες ζητούν από τα κράτη του Νότου να επενδύσουν στο εργατικό δυναμικό. Και, από την άλλη, να λειτουργούν ως δεσμοφύλακες, σπαταλώντας πόρους για να κυνηγούν, να φυλακίζουν επί χρόνια ή να εξορίζουν ανθρώπους που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την οικονομία, αν επενδύαμε τους ίδιους πόρους σε πολιτικές ενσωμάτωσης. Περιττό να πούμε δε ότι παραβιάζουν στοιχειώδεις κανόνες δικαίου. Η κράτηση παύει να είναι το έσχατο μέσο, όπως ορίζουν το Αρθρο 5 της ΕΣΔΑ και ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ· μετατρέπεται σε εργαλείο αποτροπής. Ενώ οι «κόμβοι επιστροφής» παρακάμπτουν την αρχή της μη επαναπροώθησης της Σύμβασης της Γενεύης.

Προφανώς οι ευρωπαίοι νομοθέτες γνωρίζουν ότι η εφαρμογή αυτών των μέτρων θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε σωρεία καταδικαστικών αποφάσεων και προστίμων από το ΕΔΔΑ. Απλώς έχουν σύμμαχό τους τον χρόνο. Αυτά θα κάνουν χρόνια να φτάσουν στο Στρασβούργο. Το πολιτικό όφελος εισπράττεται στην κάλπη σήμερα και το οικονομικό κόστος μετακυλίεται στους προϋπολογισμούς του μέλλοντος και τις επόμενες γενιές. Ετσι νομοθετούν οι «νοικοκύρηδες».

Η Μαρζάν Σατραπί, η γυναίκα πίσω από το εμβληματικό «Περσέπολις», έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 56 ετών, στο Παρίσι. Ο θάνατός της, έναν χρόνο μετά την απώλεια του συζύγου της, Ματίας Ρίπα, προκάλεσε βαθιά συγκίνηση στον καλλιτεχνικό κόσμο, καθώς έκλεισε ένας κύκλος για μία από τις σημαντικότερες φωνές της σύγχρονης εικονογραφημένης λογοτεχνίας και του πολιτικού κινηματογράφου.

Η Γαλλοϊρανή καλλιτέχνης κατάφερε μέσα από το έργο της να αφηγηθεί τι σημαίνει να μεγαλώνεις ανάμεσα στην επανάσταση, την εξορία και τη διαρκή αναζήτηση της ελευθερίας. Σύμφωνα με ανακοίνωση του στενού της κύκλου, «πέθανε από θλίψη», καθώς δεν ξεπέρασε ποτέ την απώλεια του ανθρώπου που υπήρξε συνοδοιπόρος στη ζωή και την τέχνη της.

Ο Σουηδός παραγωγός, ηθοποιός και σεναριογράφος Ματίας Ρίπα βρισκόταν στο πλευρό της από τα πρώτα της βήματα. Ο θάνατός του, τον Απρίλιο του προηγούμενου έτους, φαίνεται πως σημάδεψε ανεπανόρθωτα την ψυχολογική της κατάσταση. Σε αναρτήσεις της στο Instagram, η ίδια είχε γράψει ότι «έχασε τον έρωτα της ζωής της».

Η Μαρζάν Σατραπί γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1969 στην πόλη Ραστ, κοντά στην Κασπία Θάλασσα, και μεγάλωσε στην Τεχεράνη. Φοίτησε στο Lycée Français, όπου φοιτούσαν παιδιά της ιρανικής ελίτ. Ο πατέρας της ήταν μηχανικός και η μητέρα της σχεδιάστρια μόδας, σε μια οικογένεια μαρξιστών-λενινιστών που συνδύαζε την πολιτική ιδεολογία με τη δυτική κουλτούρα και την αγάπη για την πολυτέλεια.

Όπως έχει δηλώσει η ίδια, από μικρή την έμαθαν ότι «δεν έχει σημασία αν είσαι κορίτσι ή αγόρι – σημασία έχει ότι είσαι άνθρωπος». Από νωρίς βρέθηκε ανάμεσα σε κόσμους που συγκρούονταν: την παράδοση και τη μοντέρνα σκέψη, την πολιτική στράτευση και την προσωπική ελευθερία.

Η παιδική της ηλικία σημαδεύτηκε από τις διαδηλώσεις και την Ισλαμική Επανάσταση, γεγονότα που άλλαξαν τη ζωή της και την οδήγησαν στην εξορία. Έφηβη, οι γονείς της την έστειλαν σε οικοτροφείο στη Βιέννη, όπου βίωσε την αποξένωση και τον ρατσισμό. Όπως έχει πει, «δεν ένιωσε ποτέ πως ανήκε κάπου – ούτε στο Ιράν ούτε στην Ευρώπη».

Το 1994 εγκαταστάθηκε στη Γαλλία, απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα και ξεκίνησε μια νέα ζωή στο Παρίσι. Από παιδί συμμετείχε στις διαδηλώσεις κατά του Σάχη, ενώ καθοριστική μορφή στη ζωή της υπήρξε ο θείος της, Anoosh, πολιτικός κρατούμενος που εκτελέστηκε και της ζήτησε να μη ξεχάσει ποτέ. Αυτή η φράση έγινε η βάση του «Περσέπολις».

Το μεγάλο της έργο γεννήθηκε μέσα από την εμπειρία της εξορίας και της μνήμης. Η αυτοβιογραφική σειρά ασπρόμαυρων κόμικς Persepolis, που εκδόθηκε μεταξύ 2000 και 2003, αφηγείται την παιδική και εφηβική της ηλικία στο Ιράν και την πορεία της προς την Ευρώπη.

Το 2007 το έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, σε σκηνοθεσία της ίδιας και του Βενσάν Παρονό, αποσπώντας το Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών. Η επιτυχία υπήρξε τεράστια: το βιβλίο μεταφράστηκε σε δεκάδες γλώσσες και πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Η ίδια είχε πει ότι περίμενε να πουλήσει λίγες εκατοντάδες – τελικά έγινε παγκόσμιο φαινόμενο.

Μέσα από το «Περσέπολις», η Σατραπί έδωσε φωνή σε μια γυναίκα προνομιούχο αλλά εγκλωβισμένη, μετατρέποντας την προσωπική της ιστορία σε σύμβολο εξορίας και αντίστασης. Ο διεθνής Τύπος την αποκάλεσε «αληθινή πριγκίπισσα».

Η ζωή της δεν υπήρξε ποτέ εύκολη ή γραμμική. Πριν από τη συγγραφή του «Περσέπολις», πέρασε περιόδους έντονης ψυχολογικής πίεσης και κατάθλιψης. Ένα επεισόδιο κρίσης, όπως έχει περιγράψει, την οδήγησε να στραφεί στη δημιουργία και να βρει μέσα από την τέχνη τη λύτρωση.

Μετά την επιτυχία του «Περσέπολις», ακολούθησαν τα έργα «Κοτόπουλο με Δαμάσκηνα» και «Κεντήματα», ενώ ασχολήθηκε και με τον κινηματογράφο, σκηνοθετώντας ταινίες όπως το «Gang of the Jotas» και το «The Voices». Με το ιδιαίτερο βλέμμα και τη θαρραλέα φωνή της, η Μαρζάν Σατραπί άφησε πίσω της μια παρακαταθήκη ελευθερίας, ανθρωπιάς και καλλιτεχνικής αλήθειας.

Περίπου 101 αλλοδαποί περισυνελέγησαν σε θαλάσσια περιοχή 38 ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά των Καλών Λιμένων Κρήτης, στο πλαίσιο επιχείρησης που συντονίστηκε από το Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης (ΕΚΣΕΔ).

Οι αλλοδαποί επέβαιναν σε δύο λέμβους, οι οποίες εντοπίστηκαν από αεροσκάφος της δύναμης της Frontex. Στη συνέχεια, σκάφος της Frontex προχώρησε στην περισυλλογή των επιβαινόντων και στην ασφαλή μεταφορά τους.

Οι περισυλεχθέντες μεταφέρονται στο λιμάνι των Καλών Λιμένων, όπου θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες υποδοχής, καταγραφής και ταυτοποίησης από τις αρμόδιες αρχές.

Πανελλαδικές Εξετάσεις «δεν είναι το τέλος της διαδρομής, αλλά η αρχή», ήταν το μήνυμα που έστειλε η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη, τονίζοντας τη σημασία της ψυχολογικής υποστήριξης των μαθητών μέσω της τηλεφωνικής γραμμής 1550, η οποία θα λειτουργεί έως τις 30 Ιουνίου.

Όπως ανέφερε στον ΣΚΑΪ, «λαμβάνουμε περίπου 120 με 160 τηλεφωνήματα τις πρώτες μέρες, κυρίως σε απογευματινές ώρες που τα παιδιά έχουν τον διαθέσιμο χρόνο».

Αναφερόμενη στα θέματα των εξετάσεων, εξήγησε ότι η διαβάθμιση στη δυσκολία είναι αναγκαία, ώστε να αξιολογηθούν οι μαθητές ανάλογα με το εύρος των σχολών στις οποίες στοχεύουν.

Η υπουργός σημείωσε ακόμη ότι, παρότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα προόδου όσον αφορά τον αριθμό των ψυχολόγων και των εκπαιδευτικών στα σχολεία, απαιτείται περαιτέρω ενίσχυση, καθώς πολλές φορές εξαντλούνται οι πίνακες και πρέπει να καλύπτονται οι πολλαπλές ανάγκες των μαθητών.

Στο πλαίσιο αυτό, ανακοίνωσε ότι «το καλοκαίρι διορίζουμε 5.500 μόνιμους εκπαιδευτικούς, πέρσι το καλοκαίρι ήταν 10.000. Αλλά θα γίνουν και εκ νέου προσλήψεις αναπληρωτών».

Η κυρία Ζαχαράκη υπογράμμισε, τέλος, τη «σημαντική αύξηση» των μαθητών στα επαγγελματικά λύκεια, η οποία έχει φτάσει το 27% τα τελευταία χρόνια, γεγονός που, όπως τόνισε, αποδεικνύει τη δυναμική και την ελκυστικότητα της τεχνικής εκπαίδευσης.