Feed aggregator

Με τον πόλεμο να εξαπλώνεται στη Μέση Ανατολή, το οικονομικό επιτελείο παρακολουθεί τις εξελίξεις με ψυχραιμία αλλά και αυξημένη επαγρύπνηση, χαρακτηρίζοντας, προς το παρόν, συγκρατημένη την αντίδραση των διεθνών αγορών.

Πηγές του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο στοχευμένων παρεμβάσεων για τη στήριξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων, σε περίπτωση που υπάρξει σημαντικό πλήγμα από την εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου, του φυσικού αερίου, του ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά και του κόστους μεταφορών, το οποίο επηρεάζει το σύνολο των προϊόντων.

Η διάρκεια και η ένταση της κρίσης θα καθορίσουν το εύρος των τελικών επιπτώσεων στην ελληνική οικονομία, με τις ίδιες πηγές να σημειώνουν ότι «το υπουργείο διαθέτει τόσο τα δημοσιονομικά όσο και τα θεσμικά εργαλεία για να παρέμβει, εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο», προσθέτοντας ωστόσο ότι «βρισκόμαστε ακόμη σε σημαντική απόσταση» από ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στο σενάριο κατά το οποίο η τιμή του πετρελαίου ξεπεράσει τα 100 δολάρια το βαρέλι και διατηρηθεί σε αυτά τα επίπεδα για διάστημα τουλάχιστον ενός μήνα, είναι πιθανό να ενεργοποιηθούν στοχευμένα μέτρα στήριξης τύπου pass (όπως fuel pass) για τα νοικοκυριά, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι αυξήσεις στα καύσιμα, στους λογαριασμούς ρεύματος και στις τιμές βασικών αγαθών.

Κυβερνητικές πηγές διαβεβαιώνουν ότι ο βασικός κυβερνητικός σχεδιασμός εν όψει της ΔΕΘ, καθώς και οι κεντρικές προτεραιότητες της οικονομικής πολιτικής, δεν μεταβάλλονται, καθώς το υφιστάμενο δημοσιονομικό πλαίσιο και ο ευρωπαϊκός κανόνας δαπανών διασφαλίζουν τη συνέχεια του προγραμματισμού. Παράλληλα, υπογραμμίζουν ότι ο προϋπολογισμός του 2026 έχει ήδη ενσωματώσει σενάρια ευαισθησίας για εξωγενείς κρίσεις, με την εκτίμηση ότι ενδεχόμενες αρνητικές επιδράσεις είναι διαχειρίσιμες. Οπως επισημαίνουν, η ελληνική οικονομία έχει επιδείξει αξιόλογη ανθεκτικότητα έναντι εξωγενών κλυδωνισμών. Επιπλέον, το ισχύον δημοσιονομικό πλαίσιο και ο ευρωπαϊκός κανόνας δαπανών αποτελούν εγγυητές της συνέχειας του οικονομικού προγραμματισμού, ακόμη και υπό αντίξοες συνθήκες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Αγορά καυσίμων

Με προσοχή παρακολουθούν τις εξελίξεις και οι εκπρόσωποι της αγοράς ενέργειας και καυσίμων στην Ελλάδα. Σύμφωνα με στελέχη των διυλιστηρίων της χώρας, στην παρούσα φάση δεν υφίσταται κίνδυνος, καθώς υπάρχουν αποθέματα άνω των 90 ημερών, ενώ η χώρα διαθέτει και εναλλακτικές πηγές εισαγωγής πετρελαίου.

Οπως ανέφεραν χαρακτηριστικά, η Ελλάδα εισάγει πετρέλαιο από το Καζακστάν, τη Σαουδική Αραβία, το Ιράκ, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, αλλά και σχιστολιθικό αργό από τις ΗΠΑ. Οι εναλλακτικές αυτές πηγές εκτιμάται ότι δημιουργούν ένα δίχτυ ασφαλείας, υπό την προϋπόθεση ότι η σύρραξη στη Μέση Ανατολή δεν θα έχει μακρά διάρκεια.

Ωστόσο, άλλοι εκπρόσωποι του εμπορίου επισημαίνουν ότι ενδεχόμενες επιθέσεις ή εμπλοκές στα Στενά του Ορμούζ και στην Ερυθρά Θάλασσα θα οδηγήσουν σε αύξηση ναύλων και ασφαλίστρων, ανακατεύθυνση πλοίων μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας, καθυστερήσεις και μειωμένη αξιοπιστία των logistics. Το αποτέλεσμα θα είναι υψηλότερο λειτουργικό κόστος και αυξημένες πιέσεις στις ναυλώσεις. Οπως τονίζουν, η διαταραχή του εμπορίου και των εισαγωγών είναι προφανές ότι θα επηρεάσει εκ νέου την εφοδιαστική αλυσίδα, τη μεταποίηση και το λιανικό εμπόριο, καθώς οι εισαγωγές πρώτων υλών, σιτηρών και πετροχημικών προϊόντων επηρεάζονται άμεσα, αυξάνοντας το κόστος εισαγωγών σε ενέργεια, πρώτες ύλες και τεχνολογικά προϊόντα.

Βελτιώθηκε ελαφρά τον Φεβρουάριο ο δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης και διαμορφώθηκε στις -49,2 μονάδες, έναντι -50,3 μονάδες τον Ιανουάριο. Σύμφωνα με έρευνα οικονομικής συγκυρίας του ΙΟΒΕ, και αυτόν τον μήνα οι Έλληνες καταναλωτές εμφανίζονται ως οι περισσότερο απαισιόδοξοι στην ΕΕ. Οι επιμέρους δείκτες για τα οικονομικά των νοικοκυριών βελτιώνονται οριακά, ενώ η γενικότερη οικονομική κατάσταση στην χώρα εμφανίζει μικρή βελτίωση. Παράλληλα, η πρόθεση για μείζονες αγορές ενισχύεται ελαφρά, με την αποταμίευση να εξασθενεί οριακά.

Αναλυτικότερα, οι αρνητικές εκτιμήσεις των καταναλωτών για την οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού τους κατά τους προηγούμενους 12 μήνες περιορίστηκαν ήπια στις -47,7 (από -49,0) μονάδες. Το 65% των νοικοκυριών εκτίμησε ελαφρά ή αισθητή επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης, ενώ το 2% θεωρεί πως επήλθε μικρή βελτίωση.

Οι αρνητικές προβλέψεις των καταναλωτών για την οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού τους κατά τους προσεχείς 12 μήνες ενισχύθηκαν οριακά τον Φεβρουάριο στις -46,6 (από -46,4). Το 62% των νοικοκυριών αναμένει ελαφρά ή αισθητή επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης, ενώ το 3% προβλέπει μικρή βελτίωση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο αρνητικός δείκτης των προβλέψεων των νοικοκυριών για την οικονομική κατάσταση της χώρας τους το προσεχές 12μηνο υποχώρησε ήπια τον Φεβρουάριο και διαμορφώθηκε στις -54,0 (από -55,4) μονάδες. Το 70% των καταναλωτών προέβλεψε ελαφρά ή αισθητή επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης της χώρας, έναντι 21% (από 19%) το οποίο αναμένει σταθερότητα.

Η πρόθεση των καταναλωτών για σημαντικές αγορές τους προσεχείς 12 μήνες (επίπλων, ηλεκτρικών συσκευών κ.λπ.) βελτιώθηκε ελαφρά με το σχετικό δείκτη να διαμορφώνεται στις -48,5 (από -50,4) μονάδες. Το 58% (από 60%) των καταναλωτών προέβλεψε ότι θα προβεί σε λιγότερες ή πολύ λιγότερες δαπάνες, ενώ το 5% (από 4%) αναμένει το αντίθετο.

Ο δείκτης της πρόθεσης για αποταμίευση τους προσεχείς 12 μήνες εξασθένισε οριακά στις -68,9 μονάδες από -68,7 τον Ιανουάριο. Το 86% των νοικοκυριών δεν θεωρεί πιθανή την αποταμίευση στο επόμενο 12μηνο, ενώ το 14% τη θεωρεί πιθανή ή πολύ πιθανή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ο δείκτης πρόβλεψης για την εξέλιξη της ανεργίας τους προσεχείς 12 μήνες κλιμακώθηκε ήπια τον Φεβρουάριο, στις +18,8 μονάδες, από +18,2 τον Ιανουάριο. Το ποσοστό των νοικοκυριών που προέβλεψε μικρή ή αισθητή άνοδο της ανεργίας διαμορφώθηκε στο 36% (από 35%), με το 12% των ερωτηθέντων να αναμένει ελαφρά μείωσή της.

Ο θετικός δείκτης για τις προβλέψεις μεταβολών στις τιμές τους προσεχείς 12 μήνες κλιμακώθηκε σημαντικά τον Φεβρουάριο και διαμορφώθηκε στις +40,8 μονάδες, έναντι +38,6 μονάδων τον Ιανουάριο. Το 68% (από 65%) των νοικοκυριών προέβλεψε άνοδο τιμών με τον ίδιο ή ταχύτερο ρυθμό και το 10% (από 12%) αναμένει σταθερότητα.

Σχετικά με τις εκτιμήσεις για την τρέχουσα οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού, το ποσοστό των καταναλωτών που δηλώνει ότι «μόλις τα βγάζει πέρα» διαμορφώθηκε στο 65%, όσο και τον προηγούμενο μήνα, ενώ στο 8% ενισχύθηκε οριακά το ποσοστό όσων αναφέρουν ότι αντλούν από τις αποταμιεύσεις τους. Οι καταναλωτές που δήλωσαν ότι αποταμιεύουν λίγο ή πολύ αποτελούν το 20% του συνόλου, ενώ το ποσοστό όσων δήλωσαν ότι «έχουν χρεωθεί» διαμορφώθηκε στο 6% από 7% τον προηγούμενο μήνα.

Στο ερώτημα το οποίο αξιολογεί το βαθμό αβεβαιότητας των νοικοκυριών ως προς τις μελλοντικές οικονομικές εξελίξεις, το 60% έκρινε τον Φεβρουάριο ότι η οικονομική κατάστασή του μπορεί να προβλεφθεί δύσκολα ή σχετικά δύσκολα, χαμηλότερα από το 62,7% τον προηγούμενο μήνα.

Οι αρθρογράφοι των «ΝΕΩΝ» αναλύουν την κρίση της Μέσης Ανατολής και τις επιθέσεις των ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν αλλά και την συνεχή κλιμάκωση των πληγμάτων.

«Σοβαρά» του Γιαννη Πρετεντέρη

Μην κοροϊδευόμαστε. Η επιχείρηση του Ισραήλ και των ΗΠΑ στο Ιράν είναι στρατιωτική επιτυχία. Ξεκλήρισαν μια ολόκληρη ηγεσία με μηδαμινές δικές τους απώλειες.

Χρειάστηκε φυσικά μεθοδική προετοιμασία και κυρίως χρειάστηκε να προηγηθεί η διάλυση της ιρανικής αεράμυνας με τις επιθέσεις του Ιουνίου 2025.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Σοβαρά πράγματα, δηλαδή. Που απέδειξαν σε όποιον κάνει τον μάγκα στη γειτονιά πως δεν αρκούν τα μεταξωτά βρακιά. Χρειάζονται κι άλλα προσόντα.

«Ελπίδες» του Στέφανου Κασιμάτη

Η Αυστραλία και ο Καναδάς δεν τα πάνε καλά με την Αμερική του Τραμπ, γνωστό αυτό. Ο Τραμπ μάλιστα είχε υποστηρίξει εμφανέστατα τους αντιπάλους του Αντονι Αλμπανέζε και του Μαρκ Κάρνι, στις εκλογές στην Αυστραλία και τον Καναδά αντιστοίχως.

«Ο κίνδυνος ενίσχυσης του εξτρεμισμού» του Τριαντάφυλλου Καρατράντου

Η στρατιωτική επέμβαση του Ισραήλ και των ΗΠΑ στο Ιράν θα έχει πολλαπλές επιπτώσεις, αρκετές από τις οποίες μπορεί να γίνουν εντόνως αισθητές βραχυπρόθεσμα. Οπως για παράδειγμα οι επιθέσεις εναντίον βάσεων των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής που ήδη βλέπουμε ή και η διεξαγωγή επιθέσεων μέσω των δικτύων πληρεξουσίων ή και εγκληματικών ομάδων που υποστηρίζει το Ιράν ακόμη και σε δυτικές χώρες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); «Πίσω από τον πόλεμο» του Δημήτρη Ν. Μανιάτη

Θέλει ο Ντόναλντ Τραμπ να προστατέψει την ανθρωπότητα από τα πυρηνικά του Ιράν; Ή να υποβοηθήσει τις αντικαθεστωτικές φιλελεύθερες δυνάμεις εκεί; Και τα δύο είναι επιχειρήματα που κοινώς «μπάζουν». Η συμφωνία του 2015 για αποτροπή των ιρανικών πυρηνικών – που τηρήθηκε για μία τριετία – κουρελιάστηκε και καταργήθηκε από τον αμερικανό πρόεδρο (2018). Και η λογική της εξαγωγής της Δημοκρατίας δεν πείθει και τον πιο καλοπροαίρετο.

«Επίθεση στο Ιράν: Και τώρα τι;» του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Μου είναι αδύνατον να καταλάβω πώς μετά την ομιλία για την Κατάσταση του Εθνους (State of the Union) του προέδρου Τραμπ, που ουσιαστικά προανήγγειλε την επίθεση στο Ιράν (όπως εξήγησα εκείνο το πρωί μιλώντας στο ραδιόφωνο), ολόκληρη σχεδόν η ηγεσία της χώρας αυτής πιάστηκε στον ύπνο και εξολοθρεύθηκε σε λίγες μόνο ώρες. Είτε δεν κατάλαβαν τα μηνύματα που εξέπεμπαν οι ΗΠΑ είτε η πίστη τους στον Αλλάχ τούς αποβλάκωσε και τους τύφλωσε. Το θέμα είναι πως η αναπόφευκτη αμερικανική επίθεση πραγματοποιήθηκε και το ερώτημα είναι τι θα γίνει τώρα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

«Ποιος μας ζήτησε φρεγάτες και F-16;» του Γίωργου Παπαχρήστου

Αν όλοι, και πρώτα απ’ όλα οι Κύπριοι, θεωρούν ότι η Κύπρος δεν αποτελεί στόχο των Ιρανών, τότε ποιος ο λόγος να στείλουμε δύο φρεγάτες στην περιοχή (και μεταξύ τους και τον «Κίμωνα») και τέσσερα F-16; Και τον υπουργό Δένδια επικεφαλής της εκστρατείας; Η απορία μου γεννήθηκε έπειτα από όλα αυτά που συνέβησαν χθες, και τα οποία απαντούν καταφατικά στο ερώτημα των χθεσινών «ΝΕΩΝ», αν «Απειλούμαστε».

«Νεοσυντηρητισμός α λα Τραμπ» του Άγγελου Χρυσόγελου

Οι βομβαρδισμοί των ΗΠΑ στο Ιράν σηματοδοτούν το οριστικό πέρασμα του Ντόναλντ Τραμπ στο στρατόπεδο που κάποτε ο ίδιος κατηγορούσε ως προδότες του αμερικανικού λαού, αυτό των υποστηρικτών των διεθνών επεμβάσεων και της βίαιης αλλαγής κυβερνήσεων και καθεστώτων (regime change). Η επέμβαση στο Ιράν δεν φαίνεται, προς το παρόν, να παίρνει τη μορφή εισβολής, όμως η ρητορική του Τραμπ, που κάλεσε τους Ιρανούς να ανατρέψουν την κυβέρνησή τους και να «φέρουν τη δημοκρατία» στη χώρα τους, δεν διαφέρει στην ουσία της από την κυρίαρχη λογική των ελίτ που μέχρι πρότινος ο Τραμπ στηλίτευε.

«Προκλήσεις ασφάλειας και η σημασία της σταθερότητας» του Δημήτρη Αβραμόπουλου

Η νέα ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή αποκαλύπτει, για ακόμη μία φορά, τα όρια της ευρωπαϊκής στρατηγικής παρουσίας. Την ώρα που απειλούνται κρίσιμες ενεργειακές και θαλάσσιες οδοί και διακυβεύεται η ασφάλεια ευρωπαίων πολιτών, η Ευρωπαϊκή Ενωση κινείται κυρίως με τα εργαλεία που γνωρίζει καλύτερα: συνεδριάσεις, εκκλήσεις για αυτοσυγκράτηση και ανακοινώσεις. Η συζήτηση για την επικαιροποίηση των κανόνων εμπλοκής της επιχείρησης Aspides είναι ενδεικτική.

«Επιλογές» της Καρολίνας Παπακώστα

Εχει, διαβεβαίωσε ο Τραμπ τους «NYT», «τρεις πολύ καλές επιλογές» για να αναλάβουν την ηγεσία του Ιράν. Δεν τις αποκάλυψε, όμως. Θέλει πρώτα να τελειώσει τη δουλειά, όπως είπε – τον πόλεμο, δηλαδή, ο οποίος υπολογίζει να κρατήσει γύρω στις τέσσερις με πέντε εβδομάδες.

«Οταν οι πύραυλοι συνάντησαν τον κώδικα» του Αθανάσιου Θ. Κοσμόπουλου

Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, η γεωπολιτική σκακιέρα της Μέσης Ανατολής μεταβλήθηκε βίαια. Καθώς τα αμερικανικά και ισραηλινά μαχητικά διεξήγαγαν αντίστοιχα τις Επιχειρήσεις «Epic Fury» και «Roar of the Lion», πλήττοντας στρατηγικά κέντρα των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC), μια παράλληλη, αόρατη καταιγίδα ξέσπασε στον κυβερνοχώρο. Το παράδοξο της σύγχρονης σύγκρουσης αναδείχθηκε με ανατριχιαστική ακρίβεια: ενώ οι πύραυλοι προκαλούσαν εκκωφαντικές εκρήξεις στο έδαφος, η ψηφιακή υποδομή του Ιράν βυθιζόταν στην απόλυτη σιωπή.

«Η Ισλαμική Δημοκρατία σε σταυροδρόμι» του Ehsan Destgheib

Ο θάνατος του αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ από το πρώτο κύμα αμερικανοϊσραηλινών πληγμάτων πρόκειται για ορισμένους για το πολυαναμενόμενο αποκεφαλιστικό πλήγμα· για άλλους, για την εναρκτήρια κίνηση μιας ελεγχόμενης μετάβασης. Ωστόσο, ακόμη και υπό έναν ηγέτη που ανήγαγε τη στρατηγική αυταπάτη σε τρόπο διακυβέρνησης, η Ισλαμική Δημοκρατία αποδεικνύεται, για ακόμη μία φορά, πιο ανθεκτική από όσο θα ήθελαν όσοι επιδιώκουν την κατάρρευσή της «κατά παραγγελία».

«Τι παίζεται στο Ιράν» του Ηλία Κανέλλη

Μετά την εντυπωσιακή είσοδο στο Ιράν των ΗΠΑ, με τον βομβαρδισμό και την εξόντωση του ισλαμιστή ηγέτη της χώρας, Αλί Χαμενεΐ, οι Φρουροί της Επανάστασης συντονίζουν μια αντεπίθεση, που για την ώρα εκδηλώνεται με πυραυλικά χτυπήματα στις γειτονικές χώρες «της χλιδής», στο Ισραήλ – κάποια από τα χτυπήματα αυτά έφτασαν στην Κύπρο. Το Ισραήλ χτύπησε ήδη τους εντολοδόχους του Ιράν, τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, και ο Τραμπ υπόσχεται στρατιωτική κλιμάκωση τις επόμενες μέρες. Πού βρισκόμαστε;

«Ενας άδικος πόλεμος» του Μιχάλη Μητσό

Oταν ξεσπάει ένας πόλεμος, το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να δεις τα βασικά: ποιος επιτέθηκε σε ποιον, με τι επιχείρημα, ποιος είναι ο συσχετισμός των δυνάμεων, τι συνέπειες υπάρχουν για την ευρύτερη περιοχή. Το δεύτερο πράγμα είναι να μάθεις τι λέει ο Μάικλ Γουόλτσερ.

«Πόλεμος και ειρήνη» της Κίττυ Ξενάκη

«Χάμπουργκερ για όλους!», έταξε ο Ντόναλντ Τραμπ στους ενθουσιασμένους πελάτες του εστιατορίου Whataburger στο Κόρπους Κρίστι του Τέξας. Λίγο πριν, ο αμερικανός πρόεδρος είχε απευθύνει ομιλία στο λιμάνι της πόλης, συνοδευόταν μάλιστα από τον γνωστό ηθοποιό Ντένις Κουέιντ. Λίγο μετά, ο 47ος κατά σειρά πρόεδρος των ΗΠΑ αποχώρησε από το μπεργκεράδικο κρατώντας στα χέρια μια σακούλα με την παραγγελία υπ’ αριθμόν 47. Ηταν 5:30 το απόγευμα, Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου. Εννέα ώρες αργότερα, μέσα στη νύχτα, ο Τραμπ επρόκειτο να ανακοινώσει πως είχε διατάξει την έναρξη μιας μεγάλης επίθεσης εναντίον του Ιράν. Θα περίμενε κανείς να το κάνει από τον Λευκό Οίκο, από το Οβάλ Γραφείο, όπως προστάζει η αμερικανική πολιτική παράδοση όταν πρόκειται για κάτι τόσο σοβαρό όσο ο πόλεμος. Αλλά όχι.

Live οι εξελίξεις:

Σε κλοιό ισχυρών πιέσεων βρίσκονται και σήμερα οι τιμές των μετοχών, με την αγορά να υποχωρεί στα επίπεδα των 2.100 μονάδων, εν μέσω αρνητικού κλίματος και στις ευρωπαϊκές αγορές, με τους κραδασμούς στις αγορές να βαθαίνουν καθώς διευρύνεται η σύγκρουση στο Ιράν.

O Γενικός Δείκτης Τιμών, στις 14:45, διαμορφώνεται στις 2.106,58 μονάδες σημειώνοντας 4,29%.

Ενδοσυνεδριακά κατέγραψε κατώτερη τιμή στις 2.075,75 μονάδες (-5,69%).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η αξία των συναλλαγών ανέρχεται στα 326,92 εκατ. ευρώ.

Ο δείκτης υψηλής κεφαλαιοποίησης σημειώνει πτώση σε ποσοστό 4,34%, ενώ ο δείκτης της μεσαίας κεφαλαιοποίησης υποχωρεί σε ποσοστό 4,35%.

Πτώση σημειώνουν όλες οι μετοχές υψηλής κεφαλαιοποίησης και τις μεγαλύτερες απώλειες καταγράφουν οι μετοχές της Elvalhalcor (-8,93%), της Viohalco (-8,29%), της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ (-6,24%), της Eurobank (-6,22%) και της Optima Bank (-6,20%).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Τον μεγαλύτερο όγκο συναλλαγών παρουσιάζουν η Alpha Bank και η Eurobank, διακινώντας 13.748.370 και 11.016.958 μετοχές, αντιστοίχως.

Τη μεγαλύτερη αξία συναλλαγών σημειώνουν η Alpha Bank με 45,57 εκατ. ευρώ και η Πειραιώς με 45,42 εκατ. ευρώ.

Ανοδικά κινούνται 3 μετοχές, 115 πτωτικά και 7 παραμένουν σταθερές.

Τη μεγαλύτερη άνοδο καταγράφουν οι μετοχές Ξυλεμπορία(π) (+9,40%) και Προοδευτική (+8,70%).

Τη μεγαλύτερη πτώση σημειώνουν οι μετοχές Doppler (-9,83%) και Lavipharm (-8,98%).

Από το νυφικό της Αννας Μαρίας έως το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο που κέρδισε ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος Β’ στην ιστιοπλοΐα το 1960. Κι από τη στολή ναυάρχου του ρωσικού στόλου της Μεσογείου της Ολγας έως την αρχή του διαγγέλματος του Γεωργίου Β’ στις 28 Οκτωβρίου 1940, το τηλεγράφημα του Ελευθέριου Βενιζέλου προς τον Αλέξανδρο με το οποίο εξέφραζε την αντίρρησή του για τον επικείμενο γάμο του τελευταίου με την Ασπασία Μάνου και το έργο ζωγραφικής με την υπογραφή του αμερικανού προέδρου Αϊζενχάουερ που προσφέρθηκε ως δώρο στη Φρειδερίκη – ένα φθινοπωρινό τοπίο – είναι μερικά μόνο από τα 4.350 αντικείμενα που θα επιστρέψουν στην πρώην βασιλική έπαυλη στο κτήμα Τατοΐου.

Αν και το έργο της μετατροπής της πρώην βασιλικής κατοικίας σε μουσείο βρίσκεται στην τελική ευθεία, ώστε να καταστεί επισκέψιμο στο τέλος του τρέχοντος έτους, σύμφωνα με στελέχη του υπουργείου Πολιτισμού, ολοένα και νέα αντικείμενα εντοπίζονται και ταυτίζονται διεκδικώντας μια θέση στον εκθεσιακό χώρο. Γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα χθες να βρεθεί εκ νέου στο τραπέζι του Συμβουλίου Μουσείων η μουσειογραφική μελέτη, που είχε ήδη εγκριθεί, αφού εμπλουτίστηκε με την προσθήκη περίπου 1.800 αντικειμένων, ορισμένα εκ των οποίων αποτελούν μακροχρόνια δάνεια από τις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης και του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Βήμα προς βήμα η επικεφαλής της διεύθυνσης νεότερης πολιτιστικής κληρονομιάς του ΥΠΠΟ, Σταυρούλα Φωτοπούλου, ξενάγησε τα μέλη που γνωμοδότησαν ομοφώνως θετικά υπέρ επικαιροποίησης της μελέτης που αφορά την επικείμενη έκθεση στους δύο ορόφους, τη σοφίτα και το υπόγειο της έπαυλης. Εκεί όπου αυθεντικά αντικείμενα και ψηφιακές εφαρμογές παρουσιάζουν την ιδιωτική και δημόσια ζωή των βασιλέων που έζησαν στην Ελλάδα, όπως επίσης των αυλικών και των εργαζομένων, επιτρέποντας στους επισκέπτες όχι μόνο να κάνουν ένα ταξίδι στον χρόνο, αλλά και να δουν την καθημερινότητα των κατοίκων της έπαυλης του Τατοΐου, όπως και να περιεργαστούν απτά σπαράγματα της Ιστορίας, όπως επί παραδείγματι, ένα μικρό κομμάτι από τη σημαία του ενδοξότερου ελληνικού υποβρυχίου κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, του «Παπανικολής». Η εικόνα των περισσότερων δωματίων θα είναι αρκετά κοντά στην αρχική καθώς έχουν αξιοποιηθεί πληροφορίες από γκραβούρες (για τις παλαιότερες περιόδους) και φωτογραφίες, ωστόσο, σε καμία περίπτωση οι χώροι δεν θα είναι τόσο «φορτωμένοι».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Στο ισόγειο

Επί της υποδοχής, στο ισόγειο, θα βρίσκονται τα πορτρέτα του Γεωργίου Α’ και της Ολγας, όπως και το εμβληματικό έργο του Καρλ Μπλοχ «Προμηθέας Λυόμενος». Εν συνεχεία η βιβλιοθήκη, όπως ήταν επί Γεωργίου Β’, θα περιλαμβάνει εκδόσεις που ανήκαν από τον Οθωνα και την Αμαλία έως τον Κωνσταντίνο Β’ και την Αννα Μαρία ώστε να αναδειχθούν τα αναγνωστικά ενδιαφέροντα των ενοίκων της έπαυλης, ενώ στον διάδρομο που οδηγεί προς το γραφείο του Γεωργίου Α’ θα επιχειρηθεί μια ανασύσταση του «μουσείου» του που θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων διάσημα από τη Δανία και τη Ρωσία και μια μεγάλη συλλογή μικρογλυπτών των ρώσων προγόνων της Ολγας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Στο γραφείο του Γεωργίου κεντρική θέση θα έχουν το γραφείο και η καρέκλα του, καπνικά σύνεργα και το κλειδί της πόλης της Αθήνας, ενώ στο υπνοδωμάτιό του που ακολουθεί ένα παραβάν θα λειτουργεί ως υπόμνηση του κρεβατιού του, που δεν υπάρχει, και οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν αντικείμενα που συνδέονται με την προσωπική του υγιεινή, το σαμοβάρι και τον κηροστάτη που είχε δίπλα του, καθώς στο Τατόι τότε δεν υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα. Στην ιματιοθήκη θα εκτεθούν ρούχα και στρατιωτικές στολές. Στο σαλόνι θα δεσπόζουν το πιάνο του Παύλου, σερβίτσια τσαγιού και μια ενδιαφέρουσα συλλογή με διακοσμητικά ζώα και πουλιά που φέρουν την υπογραφή του οίκου Φαμπερζέ, ενώ στο επόμενο σαλόνι, της Ολγας, κεντρική θέση θα κατέχουν ένας πράσινος καναπές, το σεκρετέρ της, αλλά και ένα ιαπωνικό σπαθί που της προσφέρθηκε ως ναυάρχου του ρωσικού στόλου της Μεσογείου. Ενα παιχνίδι του γιου της Κωνσταντίνου, το κρεβάτι της και πολλές ρωσικές εικόνες με υπερπολύτιμη διακόσμηση θα δίνουν το στίγμα στην κρεβατοκάμαρά της, ενώ στο καλλυντήριό της θα παρουσιάζεται μεταξύ άλλων η μπανιέρα της, αλλά και η επίσημη ενδυμασία της με πολλά αξεσουάρ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Στον πάνω όροφο

Τα φώτα εν συνεχεία θα πέφτουν στους αυλικούς και τη ζωή τους, τους πρίγκιπες και της πριγκίπισσες και στην ευρωπαϊκή τέχνη. Στον πάνω όροφο τα εκθέματα θα «μιλούν» για τον Κωνσταντίνο Α’ και τη σύζυγό του Σοφία μέσα από τα γαμήλια δώρα, τη χλαίνη του και ένα φόρεμά της με ουρά. Ενα ευαγγέλιο που χάρισε ο Χρυσόστομος Σμύρνης το 1921 στον Γεώργιο Β’, αλλά και η στολή ερυθροσταυρίτισσας της Ασπασίας Μάνου, τα ρούχα – στρατιωτικά και πολιτικά – του Παύλου, το γραφείο του όπως κι εκείνο της Φρειδερίκης, το νυφικό και φορέματα της Αννας Μαρίας, το ολυμπιακό μετάλλιο του Κωνσταντίνου, δώρα από το εξωτερικό – ακόμη και από τη NASA –, μπουντουάρ, επώνυμα έπιπλα, αλλά και θρόνοι, είναι μερικά μόνο από όσα θα εκτεθούν στον πρώτο όροφο, ενώ στη σοφίτα θέση θα έχει το εφηβικό δωμάτιο του Κωνσταντίνου Β’, βαλίτσες και πληροφορίες για το προσωπικό της έπαυλης. Τέλος, στο υπόγειο θα φιλοξενηθούν τα καθημερινά σερβίτσια, η κάβα, μουσικά όργανα και πικ απ, πληροφορίες για την εξέλιξη του κτήματος, όπως και η σχέση των μελών της τέως βασιλικής οικογένειας με τον κινηματογράφο.

Συνάντηση με αντικείμενο την εικόνα της αγοράς, με αφορμή τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, είχε σήμερα ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος και η διοικήτρια της Ανεξάρτητης Αρχής Προστασίας του Καταναλωτή και Ελέγχου της Αγοράς Δέσποινα Τσαγγάρη.

Μετά τη συνάντηση, ο κ. Θεοδωρικάκος δήλωσε: «Από την πρώτη στιγμή των πολεμικών επιχειρήσεων είμαστε σε συνεχή εγρήγορση, παρακολούθηση, καθώς και έλεγχο της αγοράς. Όπως έχουμε κάνει και σε παρόμοιες περιπτώσεις στο παρελθόν, έχω ζητήσει απ’ την ανεξάρτητη Αρχή να συνεχίσει και να εντείνει τους ελέγχους στην αγορά, κάτι που γίνεται συνεχώς με συγκεκριμένα αποτελέσματα.

Το βασικότερο, θέλω να βεβαιώσω όλους τους πολίτες ότι υπάρχει πλήρης επάρκεια σε όλα τα προϊόντα και δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος ανησυχίας, πολύ δε περισσότερο πανικού. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, όποιες αυξήσεις παρατηρούνται, που είναι αδικαιολόγητες και δείχνουν αισχροκέρδεια, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να γίνουν αποδεκτές.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Καθώς τα δεδομένα αλλάζουν διαρκώς, επεξεργαζόμαστε από κοινού με την Ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας του Καταναλωτή, ενδεχόμενα πρόσθετα και έκτακτα μέτρα για την προστασία των καταναλωτών, τα οποία θα υπάρξουν μόνο εφόσον οι συνθήκες το απαιτήσουν και ληφθούν οι αντίστοιχες κυβερνητικές αποφάσεις».

Από την πλευρά της, η κυρία Τσαγγάρη δήλωσε: «Θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι όλος ο ελεγκτικός μηχανισμός είναι επί ποδός. Από το Σάββατο μέχρι σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί περισσότεροι από 500 έλεγχοι και θα συνεχίσουμε με εντατικό ρυθμό για όσο διάστημα χρειαστεί. Με στόχο τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς και την προστασία του καταναλωτή, που είναι και η νούμερο ένα προτεραιότητα για εμάς στην Ανεξάρτητη Αρχή».

Την τελευταία φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ βομβάρδισαν το Ιράν, ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον Βλαντιμίρ Πούτιν πώς θα αντιδρούσε αν ο ανώτατος ηγέτης της Τεχεράνης σκοτωνόταν στην επίθεση.

«Δεν θέλω καν να το συζητήσω», απάντησε τότε ο Ρώσος πρόεδρος.

Λιγότερο από εννέα μήνες αργότερα, μετά τον θάνατο του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ σε στοχευμένη επίθεση το Σάββατο, υπό την ηγεσία του Ισραήλ και με την υποστήριξη των ΗΠΑ, ο Πούτιν δεν είχε άλλη επιλογή από το να αντιδράσει.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η δολοφονία ενεργοποίησε δύο από τα βαθύτερα ένστικτά του: την παράνοια για τη δική του ασφάλεια και τη ριζωμένη ανάγκη για πολιτική επιβίωση, συνδεδεμένη με τη νίκη επί της Ουκρανίας  με οποιοδήποτε κόστος.

Αυτά αποτυπώθηκαν σε δήλωση που αναρτήθηκε στον ιστότοπο του Κρεμλίνου, όπου ο Πούτιν καταδίκασε τη δολοφονία του Χαμενεΐ ως «φόνο… που διαπράχθηκε κατά κυνική παραβίαση όλων των κανόνων της ανθρώπινης ηθικής και του διεθνούς δικαίου».

Η αντίδρασή του ήταν εντονότερη από εκείνη που είχε εκφράσει μετά τη σύλληψη, νωρίτερα φέτος, του Νικολάς Μαδούρο της Βενεζουέλας. Ωστόσο, ο Πούτιν δεν κατονόμασε τις χώρες που βρίσκονταν πίσω από τη δολοφονία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Νοοτροπία καταφυγίου

Στους ρωσικούς κύκλους, ο θάνατος του Χαμενεΐ προκάλεσε συγκρίσεις με την πτώση του Μουαμάρ Καντάφι. Τα πλάνα που έδειχναν τον Λίβυο ηγέτη να ξυλοκοπείται μέχρι θανάτου το 2011, μετά από επέμβαση υπό την ηγεσία του ΝΑΤΟ, είχαν εξοργίσει τον Πούτιν, σύμφωνα με τον Ρώσο δημοσιογράφο Mikhail Zygar.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

«Έδειξαν σε όλο τον κόσμο πώς σκοτώθηκε, καλυμμένος με αίματα», είχε δηλώσει τότε ο Πούτιν σε τηλεοπτική συνέντευξη Τύπου, διερωτώμενος: «Είναι αυτό δημοκρατία;»

Το 2012, λίγο μετά την ανατροπή του Καντάφι, ο Πούτιν επέστρεψε στην προεδρία, αποφασισμένος να αποστασιοποιηθεί από τη Δύση και να περιορίσει την εσωτερική αντιπολίτευση, την οποία θεωρούσε απειλή για το καθεστώς.

«Ήταν ακριβώς ο θάνατος του Καντάφι που έγινε σημείο καμπής στη ρωσική πολιτική  τόσο την εξωτερική όσο και την εσωτερική», γράφει ο Alexander Baunov του Carnegie Russia Eurasia Center. Για τον Πούτιν, η στάση των ΗΠΑ και της Ευρώπης θεωρήθηκε «το αποκορύφωμα της προδοσίας».

Με τα χρόνια, ο Ρώσος πρόεδρος έχει περιχαρακωθεί ολοένα και περισσότερο. Κατά την πανδημία Covid, οι επαφές του με αξιωματούχους περιορίστηκαν σε μεγάλες αποστάσεις, ενώ οι δημόσιες εμφανίσεις του είναι αυστηρά σκηνοθετημένες.

Ο εκλιπών ηγέτης της ρωσικής αντιπολίτευσης Αλεξέι Ναβάλνι τον είχε αποκαλέσει «παππού στο καταφύγιο», αναφερόμενος σε πολυτελές συγκρότημα με υπόγειες σήραγγες που φέρεται να συνδέεται με τον Πούτιν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

«Θα μας σκοτώσουν»

Τα πρόσφατα γεγονότα φαίνεται να ενίσχυσαν την παράνοια του Ρώσου προέδρου. Η ανατροπή δύο συμμάχων του Μαδούρο και του Χαμενεΐ  ώθησε ορισμένους φιλοκρεμλινικούς σχολιαστές να παραβούν τον άτυπο κανόνα αποφυγής κριτικής προς τις ΗΠΑ και τον πρόεδρό τους, Ντόναλντ Τραμπ.

Ο πρώην πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ έγραψε ότι η επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν αποκάλυψε το «πραγματικό πρόσωπο» του Τραμπ. Ο τηλεπαρουσιαστής Βλαντιμίρ Σολόβιοφ κατηγόρησε την Ουάσινγκτον ότι ενεργεί «σαν αρπακτικό», ενώ ο Αλεξάντερ Ντούγκιν προειδοποίησε πως οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να σχεδιάζουν κάτι παρόμοιο για τη Ρωσία.

«Ο ένας μετά τον άλλο, οι σύμμαχοί μας εξοντώνονται συστηματικά», έγραψε ο Ντούγκιν. Το φιλοκρεμλινικό Segodnya.ru δημοσίευσε άρθρο υπό τον τίτλο «Πώς πρόκειται να μας σκοτώσουν».

Το Κρεμλίνο, πάντως, τηρεί πιο διπλωματικό τόνο. Ο εκπρόσωπος του Πούτιν  Ντμίτρι Πεσκόφ, εξέφρασε «βαθιά απογοήτευση» για την αποτυχία των συνομιλιών ΗΠΑ–Ιράν, αλλά και «βαθιά εκτίμηση» για τις αμερικανικές προσπάθειες ειρήνευσης στην Ουκρανία.

«Πρώτα και κύρια, εμπιστευόμαστε μόνο τους εαυτούς μας και υπερασπιζόμαστε τα δικά μας συμφέροντα», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας τη ρωσική αυτονομία.

Το μήνυμα ήταν σαφές: ο Πούτιν δεν θα αφήσει τα συναισθήματά του για το Ιράν να παρεμποδίσουν τους στόχους του στην Ουκρανία. Όπως σημειώνει ο Sam Greene του King’s College London, «το μεγαλύτερο όπλο του σε αυτή τη σύγκρουση είναι η ικανότητα της κυβέρνησης Τραμπ να ασκεί πίεση στους Ουκρανούς και στους Ευρωπαίους».

Ο Ρώσος πρόεδρος, σύμφωνα με τον Greene, παραμένει πραγματιστής: δεν θα διακινδυνεύσει την προσωπική του ασφάλεια ή τη σταθερότητα του καθεστώτος του για να βοηθήσει άλλες χώρες, ακόμη κι αν είναι σύμμαχοι.

Για τη Μόσχα, η κρίση στο Ιράν ενδέχεται να προσφέρει πλεονεκτήματα, όπως υψηλότερες τιμές πετρελαίου, εντάσεις μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ και μια Ουάσιγκτον αποσπασμένη από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Οι ενέργειες του Τραμπ ενισχύουν το αφήγημα του Πούτιν περί κινδύνων της δυτικής ηγεμονίας. Επιπλέον, ο Ρώσος πρόεδρος διαθέτει ένα αποτρεπτικό πλεονέκτημα που δεν είχαν ούτε ο Καντάφι ούτε ο Χαμενεΐ: το μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο στον κόσμο.

Ωστόσο, τα πυρηνικά δεν τον προστατεύουν από εσωτερικές απειλές. Αν η πτώση των συμμάχων του εντείνει τους φόβους του, αυτοί στρέφονται περισσότερο στις ίντριγκες του παλατιού παρά στους πυραύλους του ΝΑΤΟ.

Τέλος, όπως παρατηρεί ο Greene, οι δικτάτορες που συγκεντρώνουν τόση δύναμη για τόσο μεγάλο διάστημα, συνήθως εγκαταλείπουν την εξουσία με έναν από δύο τρόπους: «είτε υπό σύλληψη, είτε σε φέρετρο».

Live όλες οι εξελίξεις στα nea.gr

Πρωτοφανείς εικόνες στο Ντουμπάι καταγράφονται τις τελευταίες ώρες, καθώς η πόλη-σύμβολο της χλιδής και της αδιάκοπης διασκέδασης εμφανίζεται σχεδόν έρημη. Η εξέλιξη αυτή έρχεται στον απόηχο του πολεμικού συναγερμού που έχει σημάνει στη Μέση Ανατολή, με την αναστολή πτήσεων από και προς την περιοχή να έχει προκαλέσει αναστάτωση σε χιλιάδες ταξιδιώτες.

Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, εγκλωβισμένοι τουρίστες παραμένουν στα ξενοδοχεία τους, αναμένοντας ενημέρωση για το πότε θα μπορέσουν να αναχωρήσουν. Πολλοί απαθανατίζουν τις άδειες πλατείες, τους κεντρικούς δρόμους και τα εμβληματικά αξιοθέατα που θυμίζουν σκηνικό εγκατάλειψης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η αναστολή των αεροπορικών δρομολογίων, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα επανέναρξης, έχει αφήσει χιλιάδες αλλοδαπούς επισκέπτες και εργαζόμενους στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα χωρίς δυνατότητα μετακίνησης. Οι αεροπορικές εταιρείες δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει πότε θα αποκατασταθεί η κανονικότητα των πτήσεων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Την ίδια ώρα, τουλάχιστον έξι κρουαζιερόπλοια με χιλιάδες επιβάτες παραμένουν αγκυροβολημένα στα λιμάνια του Ντουμπάι, του Άμπου Ντάμπι και της Ντόχα, με τις εταιρείες να τηρούν στάση αναμονής ενόψει των εξελίξεων στην περιοχή.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω μετά τα νέα πλήγματα του Ιράν στη Σαουδική Αραβία αργά τη Δευτέρα, γεγονός που ενίσχυσε το κλίμα αβεβαιότητας και ανησυχίας για τους ταξιδιώτες που έχουν εγκλωβιστεί στη Μέση Ανατολή.

Μετά την εντυπωσιακή είσοδο στο Ιράν των ΗΠΑ, με τον βομβαρδισμό και την εξόντωση του ισλαμιστή ηγέτη της χώρας, Αλί Χαμενεΐ, οι Φρουροί της Επανάστασης συντονίζουν μια αντεπίθεση, που για την ώρα εκδηλώνεται με πυραυλικά χτυπήματα στις γειτονικές χώρες «της χλιδής», στο Ισραήλ – κάποια από τα χτυπήματα αυτά έφτασαν στην Κύπρο. Το Ισραήλ χτύπησε ήδη τους εντολοδόχους του Ιράν, τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, και ο Τραμπ υπόσχεται στρατιωτική κλιμάκωση τις επόμενες μέρες. Πού βρισκόμαστε;

Κατ’ αρχάς έχουμε μια πολεμική επέμβαση κατά του Ιράν, κατά ενός χυδαίου καθεστώτος, που έχει διαλύσει μια χώρα με πανάρχαιο πολιτισμό, έχει υποτάξει τους πολίτες του τους οποίους δολοφονεί και έχει καταστρέψει την ευρύτερη περιοχή δρώντας συστηματικά αποσταθεροποιητικά, με τελικό στόχο την εξάλειψη του Ισραήλ. Θα ήταν ευχής έργο για την ανθρωπότητα αν ό,τι ξεκίνησε ολοκληρωνόταν: θα ήταν σημαντική, δηλαδή, μια αλλαγή καθεστώτος, μια διαδικασία που θα μπορούσε να εγγυηθεί ένα καλύτερο μέλλον για τους ιρανούς πολίτες, ένα μέλλον ελευθερίας και προόδου, χωρίς τη δολοφονική μπότα του χυδαίου θρησκευτικού φανατισμού που τους έχει διαλύσει τη ζωή.

Θα είναι εύκολο; Δεν θα είναι εύκολο. Θα είναι δύσκολο. Αλλά η παγκόσμια κοινότητα βρίσκεται πια σε μια δίνη – και για κάποιους από τους εμπλεκομένους η δίνη αυτή έχει υπαρξιακές διαστάσεις. Πρωτίστως για τους ίδιους τους Ιρανούς, που έχουν την ευκαιρία να ξανακερδίσουν τη ζωή τους. Ως σήμερα, οι εξεγέρσεις τους μετρούν δεκάδες χιλιάδες νεκρούς – αλλά τις έκαναν, κι ας ήξεραν ότι είναι μόνοι τους. Θα ήταν παράξενο αν αυτές οι εξεγέρσεις δεν κλιμακωθούν τις επόμενες ημέρες, με δεδομένο ότι υποστηρίζονται από τις αμερικανικές δυνάμεις. Είναι η ευκαιρία του ιρανικού λαού να ανατρέψει τους τυράννους του – και, χωρίς να έχω ιδιαίτερη πληροφόρηση από το κλίμα στο Ιράν, πιστεύω ότι δύσκολα δεν θα προσπαθήσουν διάφορες πολιτικές δυνάμεις στη χώρα, σε συνεργασία με τα κινήματα χειραφέτησης, να μην την εκμεταλλευτούν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στο κάτω-κάτω, οι Ιρανοί ζουν σε εξευτελιστικές καθημερινές συνθήκες. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μια χώρα που έχει από τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο και περίπου το ένα τέταρτο του πετρελαίου της Μέσης Ανατολής είναι γύρω στα 4.000 με 5.000 δολάρια τον χρόνο. Το ριάλ, το νόμισμα της χώρας, είναι πιο φτηνό κι από χαρτί ταπετσαρίας: περίπου ενάμισι εκατομμύρια ριάλ κοστίζουν στην αγορά ένα δολάριο! Ο πληθωρισμός τρέχει με ποσοστό μεγαλύτερο του 40%. Μια τέτοια χώρα δεν έχει μέλλον – και όπως θα έλεγαν κάποιοι γνωστοί μου, οι Ιρανοί δεν έχουν να χάσουν παρά τις αλυσίδες τους.

Κι αν δεν πέσει το καθεστώς; Από ό,τι διαβάζω, μια εναλλακτική επιδίωξη των ΗΠΑ, που σε έναν βαθμό θα ικανοποιεί και το Ισραήλ, θα ήταν η διαδοχή των σκληρών από ένα νέο θεοκρατικό καθεστώς, που θα άφηνε περιθώρια ελευθεριών και θα άλλαζε πολιτική κατεύθυνση. Αν πάντως φτάσουμε σε αυτή την εκδοχή, το βέβαιο είναι ότι η επίθεση κατά του Ιράν δεν θα έχει εκπληρώσει τον σκοπό της – ενώ η αστάθεια, η αβεβαιότητα θα μπορούσε να είναι η δυσοίωνη εξέλιξη, με επιπτώσεις στο εσωτερικό της χώρας αλλά ακόμα και στη συνοχή της.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Τι δείχνουν όλα αυτά; Οτι η στρατιωτική επιχείρηση στο Ιράν μπορεί να αλλάξει τη Μέση Ανατολή – προς το καλύτερο, όπως όλοι ευχόμαστε, αλλά, ενδεχομένως, και προς το πολύ χειρότερο. Σε αυτό το σημείο βρισκόμαστε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Συμβολισμοί ισχύος

H επικοινωνία Αθήνας και Λευκωσίας και η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να στείλει στην Κύπρο τέσσερα μαχητικά αεροπλάνα αλλά, κυρίως, δύο φρεγάτες (η μία είναι ο «Κίμων»), όπως συνήθως, αντιμετωπίστηκε από την αντιπολίτευση αρνητικά. Το ΠΑΣΟΚ ζητάει ενημέρωση και να μην υπάρξει κλιμάκωση, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά ανησυχούν μην εμπλακεί στον πόλεμο η Ελλάδα, το ΚΚΕ ζητάει επιστροφή των δυνάμεων, ακόμα και οι ακροδεξιοί Βελόπουλος και Νατσιός ζητούν ουδετερότητα – δεν θέλουν να πάνε εκεί οι φρεγάτες.

Κι όμως. Εστω και υπό το πρόσχημα της αναβίωσης του «ενιαίου αμυντικού δόγματος», η αποστολή ιδίως των φρεγατών στην Κύπρο αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Δεν είναι μια κίνηση χωρίς σημασία η επιλογή της κυβέρνησης να εμπλακεί σε μια περιοχή όπου διακυβεύονται ελληνικά συμφέροντα. Οχι επειδή η Ελλάδα θα εμπλακεί στον πόλεμο αλλά διότι, για πρώτη φορά έπειτα από δεκαετίες, η χώρα μας αλλάζει στρατιωτικό δόγμα: ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα σε αμφισβητούμενες περιοχές, με ή χωρίς τη συναίνεση των ΗΠΑ, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τυχόν αντιδράσεις από την Τουρκία. Κάποιοι λένε ότι είναι συμβολική αυτή η κίνηση, αλλά ακόμα και έτσι να ήταν, η πολιτική κυρίως είναι παιχνίδι συμβολισμών. Και η Ελλάδα, σήμερα, μπορεί ρεαλιστικά να επικαλείται συμβολισμούς ισχύος.

Live οι εξελίξεις:

Με φόντο την ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και τα σχέδια επαναπατρισμού των Ελλήνων από τα κράτη που βρίσκονται στη φλεγόμενη ζώνη μίλησε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης στη Ράνια Τζίμα (in) αποτιμώντας, παράλληλα, πως όσον αφορά την ανησυχία που διατυπώνεται για τη Σούδα, έπειτα από τις επιθέσεις στη βρετανική βάση στην Κύπρο, δεν βρίσκεται προσώρας ως σημείο στον σχεδιασμό επιθέσεων του Ιράν.

«Η πραγματικότητα είναι ότι αυτή τη στιγμή τα πράγματα είναι αρκετά ασύμμετρα. Διαφαίνεται ότι μετά τον θάνατο του Χαμενεΐ, η κατάσταση στην ηγεσία του Ιράν καθώς και των Φρουρών της Επανάστασης είναι σχετικώς άτακτη, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να προβλέψουμε με βεβαιότητα ποια θα είναι τα δυνητικά χτυπήματα. Αισθάνομαι πάντως ότι αυτή τη στιγμή η έμφαση από την πλευρά του Ιράν αποδίδεται ιδίως στις αμερικανικές βάσεις, οι οποίες βρίσκονται πέριξ του κόλπου», τονίζει ο Έλληνας ΥΠΕΞ.

Ο ίδιος, επιπλέον, σημειώνει ωστόσο, πως την ώρα που απουσιάζει επί του παρόντος ένα γενικό πρόσταγμα στο Ιράν, «όσο περισσότερο άτακτη είναι η κατάσταση, τόσο μπορεί να έχουμε και ασύμμετρα χτυπήματα».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Αναφορικά με την ανησυχία που εγείρεται, έπειτα από τις επιθέσεις στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι στην Κύπρο, ο Γιώργος Γεραπετρίτης υπογραμμίζει πως πρωτίστως το εν λόγω ζήτημα είναι «επιχειρησιακό».

«Κατά πόσον οι βαλλιστικοί πύραυλοι που διαθέτει αυτή τη στιγμή το Ιράν έχουν διαμέτρημα τέτοιο ώστε να μπορεί να φτάσει έως τη Σούδα; Η απάντηση σε αυτό είναι πολύ τεχνική. Δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ ένας βαλλιστικός πύραυλος τέτοιου βεληνεκούς για να μπορούμε να γνωρίζουμε. Η πολιτική όμως διάσταση είναι ότι αυτή τη στιγμή είναι ένας στόχος, ο οποίος δεν είναι καθόλου μέσα στον σχεδιασμό των Ιρανών, απ’ ότι αντιλαμβανόμαστε. Βεβαίως, να επισημάνουμε το γεγονός ότι έχουν υπάρξει αναβαθμισμένα μέτρα ασφαλείας. Είναι το βασικό πρωτόκολλο κάθε φορά που έχουμε μια σύρραξη», σημειώνει ο ίδιος.

«Δεν υφίσταται κίνδυνος αυτήν τη στιγμή, όμως είμαστε υποχρεωμένοι και είναι το ορθό να λαμβάνουμε προληπτικά μέτρα και να βρισκόμαστε σε διαρκή εγρήγορση», επισημαίνει ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Συγκεκριμένα για την ιδιαιτερότητα του Ιράν και το τι μέλλει γενέσθαι στην ευρύτερη περιοχή, ο Έλληνας ΥΠΕΞ επισημαίνει:

«Το Ιράν, δεν είναι μια απλή περίπτωση. Αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι έχει μια πολύ μεγάλη συνθετότητα. Είναι η μεγαλύτερη χώρα της περιοχής και του ευρύτερου μουσουλμανικού κόσμου, περισσότερο από ενενήντα εκατομμύρια πληθυσμό. Και υπάρχει βεβαίως και η διάσταση ότι συγκεντρωμένος πληθυσμός συντάσσεται με τους Φρουρούς της Επανάστασης, που είναι μια ακραία οργάνωση. Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο υπολογίζεται ότι είναι συντεταγμένοι με τους Φρουρούς της Επανάστασης. Άρα αυτή τη στιγμή έχω την αίσθηση ότι δεν υπάρχει συγκεντρωμένη εξουσία στο Ιράν. Το επιχειρησιακό σκέλος των αντιποίνων, ιδίως προς τις χώρες του Κόλπου, τις αναλαμβάνουν οι Φρουροί της Επανάστασης. Και υπάρχει και ένα πολιτικό σκέλος, η διαδοχή, το οποίο κυρίως επικεντρώνεται, θα μου επιτρέψετε να πω, στο πώς θα επανέλθει μια σχετική διπλωματική οδός. Είδα με σχετική ικανοποίηση την διάθεση των Ιρανών να καθίσουν ξανά στο τραπέζι των συζητήσεων με τους Αμερικανούς».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Σε σχέση με την τήρηση του Διεθνούς Δικαίου και την ελληνική στάση απέναντι στην κατάσταση, ο Γιώργος Γεραπετρίτης τονίζει πως «η άποψη της Ελλάδος, όπως έχει διατυπωθεί παγίως, είναι ότι εμείς στηρίζουμε απολύτως το διεθνές δίκαιο στην οποιαδήποτε έκφανσή του».

Όπως υπογραμμίζει ο ίδιος, η συζήτηση «θα πρέπει να επικεντρωθεί στο ποια είναι τα μέσα δια των οποίων μπορεί να επέλθει μία ειρήνη στην περιοχή και κυρίως αν έχουν εξαντληθεί όλα τα διπλωματικά μέσα. Το αν έχουν εξαντληθεί είναι κάτι το οποίο οφείλουμε να συζητήσουμε. Υπήρξε συζήτηση και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Από εκεί και πέρα, αυτή τη στιγμή το κρίσιμο είναι να υπάρξει μία μετάβαση στο Ιράν, η οποία θα διασφαλίζει την περιφερειακή σταθερότητα».

Με ορίζοντα το δύσκολο έργο του επαναπατρισμού των Ελλήνων από τις περιοχές της Μέσης Ανατολής, ο υπουργός Εξωτερικών εξηγεί πως «για πρώτη φορά έχουμε μια σύρραξη η οποία αφορά τόσες πολλές χώρες, περισσότερες από δέκα χώρες. Και όχι μόνο αυτό. Αυτή τη στιγμή σε όλη την Ασία, σε όλη την Άπω Ανατολή, βρίσκονται Έλληνες οι οποίοι έχουν εγκλωβιστεί εκ του γεγονότος ότι ταξίδευαν για την Ελλάδα μέσω είτε Κατάρ, είτε Εμιράτων. Αυτοί έχουν εγκλωβιστεί».

Για την προξενική συνδρομή που οργανώνεται και το σχέδιο επαναπατρισμού του ελληνικού ΥΠΕΞ, ο ίδιος αναφέρει:

«Από την πρώτη στιγμή όλες οι πρεσβείες μας βρίσκονται σε απόλυτη επιφυλακή. Βγάζουμε διαρκώς ανακοινώσεις. Έχουμε αυξήσει τον αριθμό των τηλεφωνικών γραμμών» τονίζει ο κ. Γεραπετρίτης, διαβεβαιώνοντας ότι «αυτή τη στιγμή, παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε μια εμπόλεμη κατάσταση, παρότι σε όλη την Ανατολή υπάρχουν Έλληνες, δεν υπάρχει κανένας Έλληνας ο οποίος να μην έχει φροντίδα».

Εξειδικεύοντας το σχέδιο επαναπατρισμού, ο Έλληνας ΥΠΕΞ υπογραμμίζει πως απαραίτητη προϋπόθεση για τον επαναπατρισμό όσων έχουν προβεί σε σχετικό

αίτημα προς τις αρμόδιες αρχές ειναι να πρόκειται για χώρες με ανοικτό εναέριο χώρο.

«Έχουμε ένα σχέδιο επαναπατρισμού, το οποίο είναι πάρα πολύ συγκεκριμένο. Ήδη ξεκινάει από σήμερα για τις χώρες στις οποίες δεν ισχύουν περιορισμοί εναέριου χώρου».

Καθώς υπάρχουν εναλλακτικά σχέδια επαναπατρισμού για κάθε περίσταση, ο Γιώργος Γεραπετρίτης τονίζει πως «έχει γίνει εξαντλητική προπαρασκευή, περισσότερη από οποιαδήποτε άλλη ίσως χώρα της Ευρώπης, η οποία περιλαμβάνει ένα σχέδιο πολιτικών πτήσεων μόλις επιτραπεί από τους περιορισμούς εναέριου χώρου και στη συνέχεια αν απαιτηθεί, ειδικές πτήσεις».

Ο Χεφτέ Μπετανκόρ έκανε μια ειλικρινή εξομολόγηση σχετικά με την προσωπική του ζωή και τις αλλαγές που αποφάσισε να φέρει σε αυτήν.

Σε συνέντευξή του σε ισπανική εκπομπή στο YouTube, ο 32χρονος επιθετικός που ανήκει στον Ολυμπιακό μίλησε για μια δύσκολη περίοδο, παραδεχόμενος πως δεν έκανε πάντα τις σωστές επιλογές. Όπως αποκάλυψε, υπήρξε φάση κατά την οποία το μυαλό του ήταν αλλού, ακολούθησε λανθασμένους δρόμους, είχε προβλήματα με τον τζόγο και το αλκοόλ και απομακρύνθηκε από τις αξίες με τις οποίες μεγάλωσε.

Ο Μπετανκόρ εξήγησε ότι πήρε την απόφαση να αλλάξει αφού συζήτησε με τους γονείς του και τη σύζυγό του. Τόνισε επίσης ότι συνεχίζει να δουλεύει με ψυχολόγο, προσπαθώντας να βελτιώνεται ως άνθρωπος και να διατηρεί ισορροπία στη ζωή του εκτός ποδοσφαίρου. Παράλληλα, ξεκαθάρισε πως δεν κατηγορεί κανέναν άλλον για τα λάθη του, υπογραμμίζοντας ότι «στο τέλος ο κυρίαρχος είσαι εσύ» και αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη για τις επιλογές του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Αναλυτικά όσα είπε ο Μπετανκόρ: 

“Στη ζωή δεν βγαίνουν τα πράγματα πάντα όπως πρέπει. Δεν πιστεύω ότι έκανα πάντα τα σωστά στη προσωπική μου ζωή. Υπήρχε μία περίοδος στη ζωή μου, όπου κάθισα με τους γονείς μου και με τη γυναίκα μου και αποφάσισα ότι θέλω να σταματήσω. Για μένα το πιο σημαντικό είναι να είσαι καλός άνθρωπος και να έχεις τις αξίες που σου έχουν εμφυσήσει οι γονείς σου από μικρός.

Τότε δεν το έκανα αυτό. Το μυαλό μου πήγαινε συνεχώς αλλού και δεν θα έπρεπε. Αυτό είναι κάτι που δουλεύω πολύ με την ψυχολόγο μου μέχρι και σήμερα. Αφιερώνω χρόνο για να ξεφεύγω λίγο από το ποδόσφαιρο, να μην σκέφτομαι και να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Τότε όμως δεν το έκανα, μέχρι που μου δόθηκε μια ευκαιρία στην Αυστρία. Είδα ότι είμαι καλά και ότι βελτιώνομαι και τη χρησιμοποίησα για να εξελιχθώ και έτσι συνεχίζω μέχρι σήμερα.

Δεν είμαι ο τύπος που βγαίνει πολύ στα πάρτι, δεν μου αρέσει, αλλά εκείνη την περίοδο πήγαινα συχνά. Ακολουθούσα λάθος δρόμους, όπως πολλοί έφηβοι, είχα εθιστεί σε τζόγο και αλκοόλ. Δεν ήθελα όμως να είναι αυτή η ζωή μου, οπότε σταμάτησα και ωρίμασα. Στο τέλος κάνεις ό,τι θέλεις εσύ. Οι παρέες μπορεί να σου λένε ό,τι θέλουν, αλλά στο τέλος ο κυρίαρχος είσαι εσύ. Για τα λάθη που έκανα ευθύνομαι εγώ”.

Oταν ξεσπάει ένας πόλεμος, το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να δεις τα βασικά: ποιος επιτέθηκε σε ποιον, με τι επιχείρημα, ποιος είναι ο συσχετισμός των δυνάμεων, τι συνέπειες υπάρχουν για την ευρύτερη περιοχή. Το δεύτερο πράγμα είναι να μάθεις τι λέει ο Μάικλ Γουόλτσερ.

Στο κλασικό του βιβλίο «Δίκαιοι και άδικοι πόλεμοι» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ιωλκός), ο Γουόλτσερ γράφει ότι μπορούμε, και πρέπει, να αναρωτιόμαστε αν ένας πόλεμος είναι δίκαιος. Εδώ υπάρχουν δύο πράγματα, ανεξάρτητα μεταξύ τους: το αν η κήρυξη ενός πολέμου είναι δίκαιη και το αν η διεξαγωγή του είναι δίκαιη. Ως προς το πρώτο, ένας πόλεμος είναι δίκαιος μόνο όταν απαντά σε υπαρκτή ή επικείμενη επίθεση (στη δεύτερη περίπτωση λέγεται πόλεμος αυτοάμυνας / pre-emptive war). Eίναι άδικος, αντιθέτως, όταν στηρίζεται σε υποθέσεις για το τι θα μπορούσε να κάνει ο εχθρός (και τότε λέγεται προληπτικός πόλεμος / preventive war).

O αμερικανός πολιτικός φιλόσοφος κλείνει σήμερα τα 91 του χρόνια. Και όπως λέει σε συνέντευξή του στην Corriere, αν ξαναέγραφε σήμερα αυτό το βιβλίο θα αφιέρωνε περισσότερο χώρο στη διαφορά ανάμεσα σε αυτά τα δύο είδη πολέμων. Οπως το 2003 στο Ιράκ, έτσι και σήμερα ένας αμερικανός πρόεδρος επικαλείται μια απειλή που δεν επαληθεύεται: τότε ήταν τα χημικά όπλα, σήμερα είναι τα πυρηνικά. Πράγματι, η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας δεν έχει βρει ενδείξεις ότι το Ιράν έχει επαναλάβει τον εμπλουτισμό ουρανίου. Και το ίδιο το αμερικανικό Πεντάγωνο ανακοίνωσε μετά τον περυσινό «πόλεμο των 12 ημερών» ότι το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα γύρισε δύο χρόνια πίσω. Η απειλή λοιπόν δεν ήταν επικείμενη. Αντιθέτως, ήταν εν εξελίξει διαπραγματεύσεις. «Η πρόληψη δεν ήταν ποτέ ένας καλός λόγος για την κήρυξη ενός πολέμου», λέει ο Γουόλτσερ, «αλλά τώρα βλέπουμε ότι την επικαλείται όχι μόνο η Ρωσία για να εισβάλει στην Ουκρανία, αλλά και η Αμερική του Τραμπ».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο Γουόλτσερ θα αναθεωρούσε επίσης και την έννοια του «ανθρωπιστικού πολέμου», υπέρ του οποίου έχει ταχθεί στο παρελθόν. Γνώριζε βέβαια πάντα ότι τέτοιου είδους πόλεμοι έχουν και τη συμφεροντολογική και την ηθική τους πλευρά: οι Βιετναμέζοι έδωσαν τέλος στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Καμπότζης, κάτι αναμφισβήτητα καλό, έστω κι αν ο στόχος τους ήταν να εγκαθιδρύσουν ένα καθεστώς-μαριονέτα. Ο πόλεμος κατά του Ιράν δεν έχει όμως τίποτα το ηθικό, παρατηρεί ο φιλόσοφος στη συνέντευξή του. Οταν ο Τραμπ λέει στους Ιρανούς να ξεσηκωθούν για να ανατρέψουν το καθεστώς, στην πραγματικότητα εκμεταλλεύεται μια λαϊκή εξέγερση προς ίδιον όφελος.

Μένει η διάσταση της δίκαιης διεξαγωγής. Αλλά μετά την πολύνεκρη επίθεση της πρώτης ημέρας στο σχολείο, τις πληροφορίες για 600 νεκρούς Ιρανούς το πρώτο 48ωρο του πολέμου και τις χθεσινές δηλώσεις του Τραμπ ότι «κομματιάζουμε το Ιράν, αλλά το μεγαλύτερο κύμα δεν έχει έρθει ακόμη», μάλλον η διάσταση αυτή δεν αντέχει σε κριτική.

Live οι εξελίξεις:

«Χάμπουργκερ για όλους!», έταξε ο Ντόναλντ Τραμπ στους ενθουσιασμένους πελάτες του εστιατορίου Whataburger στο Κόρπους Κρίστι του Τέξας. Λίγο πριν, ο αμερικανός πρόεδρος είχε απευθύνει ομιλία στο λιμάνι της πόλης, συνοδευόταν μάλιστα από τον γνωστό ηθοποιό Ντένις Κουέιντ. Λίγο μετά, ο 47ος κατά σειρά πρόεδρος των ΗΠΑ αποχώρησε από το μπεργκεράδικο κρατώντας στα χέρια μια σακούλα με την παραγγελία υπ’ αριθμόν 47. Ηταν 5:30 το απόγευμα, Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου. Εννέα ώρες αργότερα, μέσα στη νύχτα, ο Τραμπ επρόκειτο να ανακοινώσει πως είχε διατάξει την έναρξη μιας μεγάλης επίθεσης εναντίον του Ιράν. Θα περίμενε κανείς να το κάνει από τον Λευκό Οίκο, από το Οβάλ Γραφείο, όπως προστάζει η αμερικανική πολιτική παράδοση όταν πρόκειται για κάτι τόσο σοβαρό όσο ο πόλεμος. Αλλά όχι.

Το βράδυ της Παρασκευής, ο Ντόναλντ Τραμπ έφτασε στο Παλμ Μπιτς της Φλόριντα με προορισμό το Μαρ-α-Λάγκο, την ιδιωτική του λέσχη και κατοικία – εκεί περνάει άλλωστε δύο στα τρία Σαββατοκύριακα από τις αρχές της θητείας του, πρωτίστως παίζοντας γκολφ. Αρχικά, έκανε ένα πέρασμα από την αίθουσα χορού, όπου κυρίες με τουαλέτες και κύριοι με σμόκιν έδιναν το «παρών» σε ένα ακόμα «φιλανθρωπικό γκαλά». Χόρεψε μάλιστα λίγο στους ρυθμούς του «YMCA» καθώς και του ακόμα πιο αγαπημένου μεταξύ των MAGA «God Bless the USA». «USA, USA!», φώναζαν ρυθμικά οι συγκεντρωμένοι. «Καλή διασκέδαση σε όλους», τους απάντησε στον ίδιο τόνο ο Τραμπ. «Πρέπει να πάω να δουλέψω».

Δεν χρειάστηκε να απομακρυνθεί πολύ. Πέρα από τις επιχρυσωμένες πόρτες, έπειτα από πολλαπλά επίπεδα ασφαλείας, πίσω από βαριές, μαύρες κουρτίνες, είχαν ήδη συγκεντρωθεί, έτοιμοι για μια μακρά νύχτα, οι κορυφαίοι αξιωματούχοι εθνικής ασφάλειας της χώρας – ο διευθυντής της CIA, ο υπουργός Εξωτερικών και ο υπουργός Αμυνας είχαν φτάσει διακριτικά, απαρατήρητοι από το πλήθος που απολάμβανε κοκτέιλ δίπλα στην πισίνα. Το ίδιο και ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, στεκόταν μπροστά σε έναν χάρτη της Μέσης Ανατολής με σημειωμένες τις θέσεις των αμερικανικών δυνάμεων και εγκαταστάσεων, αλλά και τους ιρανικούς στόχους, στημένο σε καβαλέτο. Ο χώρος λειτουργούσε ήδη σαν αυτοσχέδια «Αίθουσα Επιχειρήσεων». Και δεν ήταν η πρώτη φορά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στο Μαρ-α-Λάγκο βρισκόταν ο Τραμπ όταν οι ΗΠΑ ξεκίνησαν, τον περασμένο Μάρτιο, μια αεροπορική εκστρατεία κατά των Χούθι στην Υεμένη, είχε μόλις ολοκληρώσει μια παρτίδα γκολφ όταν παρακολούθησε τις πρώτες βολές στις οθόνες. Εκεί βρισκόταν και την ημέρα των Χριστουγέννων, όταν εκτοξεύτηκαν αμερικανικοί Tomahawk εναντίον στρατοπέδων του ISIS στη Νιγηρία. Εκεί και στις 3 Ιανουαρίου, ενώ εξελισσόταν η επιχείρηση για τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο στο Καράκας.

Εννοείται πως η χρήση του Μαρ-α-Λάγκο για την επίβλεψη στρατιωτικών επιχειρήσεων προκαλεί πάντα ανησυχία στους επαγγελματίες της εθνικής ασφάλειας. Η συνύπαρξη των επισκεπτών του κλαμπ με τα πλέον ευαίσθητα εθνικά μυστικά δημιουργεί νευρικότητα σε πολλούς. Η Secret Service ελέγχει βέβαια τους προσκεκλημένους πριν από την είσοδό τους, αλλά δεν καθορίζει ποιος μπορεί να έχει πρόσβαση στη λέσχη. Και αυτό έχει οδηγήσει, σύμφωνα με το CNN, σε στιγμές που δύσκολα ξεχνιούνται. Κατά τις πρώτες εβδομάδες της πρώτης του θητείας, αμέσως μετά την εκτόξευση πυραύλου από τη Βόρεια Κορέα, ο Τραμπ βρέθηκε να συσκέπτεται στο αίθριο με τον τότε πρωθυπουργό της Ιαπωνίας, Σίνζο Αμπε, ενώ έτρωγαν αμφότεροι σαλάτα. Οι επισκέπτες παρακολουθούσαν, άκουγαν τους δύο άνδρες να συζητούν πώς θα αντιδρούσαν και πόσταραν φωτογραφίες της σκηνής στα σόσιαλ μίντια.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Να δεχθούμε όμως πως έκτοτε έχουν θεσπιστεί αυστηρότεροι κανόνες για τους επισκέπτες που βγάζουν φωτογραφίες, και πως ο επικοινωνιακός εξοπλισμός του κλαμπ για τις απόρρητες συνομιλίες έχει επεκταθεί και ενισχυθεί, εν μέρει μέσω της συνεχούς χρήσης του. Να δεχθούμε επίσης πως ο αμερικανός πρόεδρος επέλεξε να περάσει το Σαββατοκύριακο στο Μαρ-α-Λάγκο ώστε να αποπροσανατολίσει και να αιφνιδιάσει τους Ιρανούς, συντονίζοντας από εκεί τα πρώτα κύματα επιθέσεων. Τι άλλο όμως πέρα από περιφρόνηση προς τους θεσμούς, και τον αμερικανικό λαό, μπορεί να προδίδει το γεγονός ότι όλο το Σαββατοκύριακο, οι Αμερικανοί είδαν απλώς μερικές φωτογραφίες και δύο βιντεοσκοπημένα μηνύματα του Τραμπ, ούτε ζωντανό διάγγελμα, ούτε συνέντευξη Τύπου; Και αλήθεια τώρα, πόση σοβαρότητα μπορεί περιμένει κανείς από έναν ηγέτη που δεν σκέφτηκε καν να αλλάξει τα σχέδιά του για το βράδυ του Σαββάτου, ενώ καιγόταν ήδη όλη η Μέση Ανατολή, παρά συμμετείχε, στο Μαρ-α-Λάγκο πάντα, σε ένα δείπνο συγκέντρωσης κεφαλαίων – με εισιτήριο εισόδου το ένα εκατομμύριο δολάρια – υπέρ της MAGA Inc, μιας φιλοτραμπικής «ανεξάρτητης επιτροπής πολιτικής δράσης»; Ο Λευκός Οίκος υπήρξε βέβαια διακριτικός ως προς αυτό, ανέβασε όμως φωτογραφίες στο Instagram ένας μεγιστάνας των ηλεκτρονικών τσιγάρων, ο Σλόμο Εβγκι, και σε αυτές διακρίνεται καθαρά ο Τραμπ με τη χρυσαφιά γραβάτα του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Θα πει κανείς, τουλάχιστον δεν πήγε για γκολφ αυτό το Σαββατοκύριακο. Σωστό αλλά καθόλου καθησυχαστικό όσον αφορά την έκβαση του πολέμου που ξεκίνησε από επιλογή, χωρίς ρεαλιστικό σχέδιο για το αύριο του Ιράν, επειδή προφανώς τον έπεισε ο Μπενιαμίν Νετανιάχου πως ένας πόλεμος πάντα είναι καλύτερος αντιπερισπασμός από την ειρήνη.

Live οι εξελίξεις:

Μια νέα, εκτενής μελέτη αρχαίου DNA φέρνει στο φως μια πολύ πιο σύνθετη εικόνα για την προέλευση των πληθυσμών της Βρετανίας κατά την Εποχή του Χαλκού, αναδεικνύοντας τις βαθιές γενετικές ρίζες τους στη βορειοδυτική Ευρώπη και ειδικότερα στην περιοχή του Κάτω Ρήνου, που εκτείνεται στο σημερινό Βέλγιο και την Ολλανδία. Η έρευνα, με επικεφαλής τον καθηγητή Martin B. Richards και τη δρα Maria Pala, δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature και έρχεται να εμπλουτίσει —και σε ορισμένα σημεία να αναθεωρήσει— την έως τώρα κυρίαρχη αφήγηση για τον εποικισμό της Ευρώπης.

Για περισσότερο από μια δεκαετία, η γενετική έρευνα είχε οδηγήσει πολλούς επιστήμονες στο συμπέρασμα ότι η Ευρώπη διαμορφώθηκε δημογραφικά μέσα από τρία μεγάλα μεταναστευτικά κύματα από την ανατολή. Πρώτα, οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες που έφτασαν πριν από περισσότερα από 40.000 χρόνια. Έπειτα, μετά το 7000 π.Χ., οι πρώτοι γεωργοί από την Ανατολία, οι οποίοι μετέφεραν τη νεολιθική επανάσταση. Και τέλος, πριν από περίπου 5.000 χρόνια, οι πληθυσμοί της λεγόμενης Corded Ware culture από τις στέπες της σημερινής Ρωσίας, που συνδέθηκαν με την απαρχή της Εποχής του Χαλκού στην Ευρώπη.

Ωστόσο, η νέα μελέτη δείχνει ότι αυτή η «καθαρή» εικόνα ήταν υπερβολικά απλουστευμένη. Η ανάλυση γονιδιωμάτων από ανθρώπινα κατάλοιπα που βρέθηκαν κατά μήκος του ποταμού Μεύση στο Βέλγιο και σε άλλες τοποθεσίες της περιοχής αποκάλυψε ότι οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ πληθυσμών ήταν πολυεπίπεδες και διήρκεσαν χιλιετίες. Στις υγροτοπικές ζώνες του βορρά, όπου το περιβάλλον ευνοούσε τη διατήρηση του τρόπου ζωής των κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, παρατηρείται εντυπωσιακή γενετική συνέχεια. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι πληθυσμοί της ύστερης Νεολιθικής περιόδου στο Βέλγιο εμφάνιζαν τουλάχιστον 50% τοπική καταγωγή από κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες, παράλληλα με την αναμενόμενη ανατολική γεωργική συνιστώσα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ακόμη πιο αποκαλυπτικά ήταν τα δεδομένα από την Ολλανδία. Ο πολιτισμός Swifterbant culture, γνωστός για τη διατήρηση στοιχείων τροφοσυλλεκτικής οικονομίας παρά την υιοθέτηση γεωργικών πρακτικών, παρουσίαζε σχεδόν πλήρη γενετική συνέχεια με τους προγενέστερους κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες. Η γεωργία, όπως φαίνεται, δεν επιβλήθηκε βίαια ούτε αντικατέστησε άμεσα τους παλαιότερους πληθυσμούς.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαφοροποίηση ανάμεσα στη μητρική και την πατρική γενεαλογική γραμμή. Τα χρωμοσώματα Υ —που κληρονομούνται από τον πατέρα— στους βελγικούς νεολιθικούς πληθυσμούς έφεραν χαρακτηριστικά κυνηγών-τροφοσυλλεκτών. Αντίθετα, περίπου τα τρία τέταρτα του μιτοχονδριακού DNA —που κληρονομείται από τη μητέρα— προέρχονταν από γεωργικούς πληθυσμούς του νότου. Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι η διάδοση της γεωργίας στις βόρειες υγροτοπικές περιοχές πραγματοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό μέσω γυναικών που μετακινούνταν και ενσωματώνονταν σε κοινότητες κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, πιθανότατα μέσω γάμων και συμμαχιών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Η εικόνα αυτή συνάδει με το μοντέλο «μεθοριακής κινητικότητας» που είχαν προτείνει ήδη από τη δεκαετία του 1980 οι αρχαιολόγοι Marek Zvelebil και Peter Rowley-Conwy. Σύμφωνα με το μοντέλο, η εξάπλωση της γεωργίας δεν ήταν μια γραμμική αντικατάσταση πληθυσμών, αλλά μια σταδιακή διαδικασία επαφής, ανταλλαγών και μικρής κλίμακας μετακινήσεων, που τελικά οδήγησε στην επικράτηση της γεωργικής οικονομίας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η μεγάλη τομή, ωστόσο, ήρθε περίπου πριν από 4.600 χρόνια. Νέοι πληθυσμοί από τις στέπες της ανατολικής Ευρώπης, συνδεδεμένοι αρχικά με τον πολιτισμό Corded Ware culture, άρχισαν να διεισδύουν στην περιοχή του Ρήνου. Μέσα σε λίγους αιώνες, η πολιτισμική και γενετική τους ταυτότητα μετασχηματίστηκε σε αυτό που είναι γνωστό ως Bell Beaker culture. Τα γενετικά δεδομένα δείχνουν ότι περίπου το 80% της καταγωγής των πληθυσμών της περιοχής πριν από 4.400 χρόνια προερχόταν πλέον από αυτές τις στέπες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Οι φορείς του πολιτισμού Bell Beaker εξαπλώθηκαν ραγδαία προς όλες τις κατευθύνσεις, μεταφέροντας τεχνολογικές και κοινωνικές καινοτομίες της Εποχής του Χαλκού. Έφτασαν και στη Βρετανία, όπου —σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες— φαίνεται ότι προκάλεσαν αντικατάσταση έως και 90% του προϋπάρχοντος νεολιθικού πληθυσμού, εκείνου που είχε ανεγείρει μνημεία όπως το Στόουνχεντζ.

Παρά τη δραματικότητα αυτής της δημογραφικής μεταβολής, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η ιστορία δεν είναι απλώς μια διαδοχή «εξαφανίσεων» και «αντικαταστάσεων». Όπως δείχνουν τα νέα ευρήματα από τη βορειοδυτική Ευρώπη, οι πληθυσμιακές αλλαγές συχνά προκύπτουν μέσα από περίπλοκες διαδικασίες αλληλεπίδρασης, ενσωμάτωσης και πολιτισμικής ανταλλαγής. Η προϊστορία της Ευρώπης —και της Βρετανίας ειδικότερα— αποδεικνύεται τελικά πολύ πιο πολυφωνική και ανθρώπινη από ό,τι υπαγόρευαν τα πρώτα γενετικά μοντέλα.

Η μελέτη αυτή όχι μόνο αναδιαμορφώνει την κατανόησή μας για την Εποχή του Χαλκού, αλλά και υπογραμμίζει τη δύναμη της αρχαίας γενετικής να αποκαλύπτει αθέατες πτυχές του παρελθόντος. Σε μια εποχή όπου η έννοια της ταυτότητας συχνά εργαλειοποιείται, τα δεδομένα της επιστήμης υπενθυμίζουν ότι η ιστορία των ευρωπαϊκών πληθυσμών είναι, από τη φύση της, ιστορία συνεχών μετακινήσεων και αλληλεπιδράσεων.

Οι προοπτικές και οι ευκαιρίες ανάπτυξης του παραλιακού μετώπου, τόσο ανατολικά όσο και δυτικά, βρέθηκαν στο επίκεντρο του 9ου συνεδρίου Real Estate North Prodexpo, με εκπροσώπους δημόσιων φορέων και του ιδιωτικού τομέα να συμφωνούν και στην ανάγκη για συντονισμένες παρεμβάσεις, ρεαλιστικά σχέδια και επιτάχυνση της δημιουργίας υποδομών.

Οι τοποθετήσεις ανέδειξαν ότι η Θεσσαλονίκη βρίσκεται σε ένα “κρίσιμο σταυροδρόμι”, όπου η αξιοποίηση εμβληματικών ακινήτων, η ενίσχυση των δικτύων και η προσέλκυση επενδύσεων μπορούν να μετασχηματίσουν συνολικά το αστικό και οικονομικό της αποτύπωμα.

Δυτική Είσοδος: Αναπτυξιακός και Πολιτιστικός Κόμβος

Στην ενότητα για τη Δυτική Είσοδο, οι ομιλητές υπογράμμισαν ότι η περιοχή από το παλιό εργοστάσιο ΦΙΞ ως το Δικαστικό Μέγαρο συγκεντρώνει πλέον όλα τα χαρακτηριστικά για να εξελιχθεί σε νέο αναπτυξιακό και πολιτιστικό hub. Η προοπτική δημιουργίας κατοικιών υψηλών προδιαγραφών, αλλά και κοινωνικού χαρακτήρα, συνδυάζεται, όπως τόνισε ο CEO της Dimand Δημήτρης Ανδριόπουλος, με τη λειτουργία του Μουσείου Ολοκαυτώματος και με τη μεταφορά του Εφετείου και δημιουργεί ένα πολυλειτουργικό περιβάλλον, που μπορεί να διασυνδεθεί και με μικρά λεωφορεία που θα μεταφέρουν ανά ένα τέταρτο επισκέπτες και κατοίκους εντός αυτής της ζώνης στις δραστηριότητες τους. Πρόσθετη αξία δημιουργεί η αγορά από το ΥΠΠΟ του κτιρίου Σ2 του παλιού βιομηχανικού συγκροτήματος ΦΙΞ , που θα αναπαλαιωθεί για να στεγάσει την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης και μέρος της συλλογής Κωστάκη, περίπου 1200 έργων της ρωσικής πρωτοπορίας, η οποία αποκτήθηκε παλαιότερα από το ελληνικό δημόσιο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στο σκέλος της συζήτησης που αφορούσε τον πολιτιστικό και ιστορικό χαρακτήρα της Δυτικής Εισόδου, τρεις παρεμβάσεις έδωσαν ιδιαίτερο βάρος στη διάσταση της μνήμης και της ταυτότητας της πόλης.

Ο πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος, Δαυίδ Σαλτιέλ, υπογράμμισε ότι η δημιουργία του Μουσείου Ολοκαυτώματος στη δυτική πλευρά της Θεσσαλονίκης δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη μεγάλο έργο, αλλά μια πράξη ιστορικής δικαίωσης για την πόλη. Όπως ανέφερε, η περιοχή όπου αναπτύσσεται το μουσείο συνδέεται άμεσα με την τραγική αναχώρηση των Εβραίων της Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια της Κατοχής προς τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την τελική εξόντωση τους, γεγονός που προσδίδει στο εγχείρημα ιδιαίτερο συμβολισμό. Τόνισε ότι το μουσείο θα λειτουργήσει ως διεθνές σημείο αναφοράς, ενισχύοντας την εξωστρέφεια της Θεσσαλονίκης και προσδίδοντας στη Δυτική Είσοδο έναν ρόλο όχι μόνο αναπτυξιακό,π αλλά και βαθιά πολιτισμικό και εκπαιδευτικό.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Από την πλευρά του πολιτιστικού τομέα, ο πρόεδρος της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης, Λεωνίδας Γεωργιάδης, στάθηκε στην ανάγκη οι μεγάλες αστικές παρεμβάσεις να συνοδεύονται από αντίστοιχες πολιτιστικές υποδομές. Επισήμανε ότι η μουσική και οι τέχνες δεν μπορούν να λειτουργούν αποκομμένες από τον αστικό σχεδιασμό και ότι η ενίσχυση της πολιτιστικής παρουσίας στη δυτική πλευρά θα συμβάλει στην εξισορρόπηση του πολιτιστικού χάρτη της πόλης. Κατά τον ίδιο, η ανάδειξη της βιομηχανικής κληρονομιάς, σε συνδυασμό με σύγχρονες πολιτιστικές χρήσεις, μπορεί να δημιουργήσει έναν ζωντανό πυρήνα δημιουργίας που θα προσελκύει νέο κοινό και θα ενισχύει τη βιωσιμότητα των φορέων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ο εκτελεστικός διευθυντής του Momus Επαμεινώνδας Χριστοφιλόπουλος, υπογράμμισε ότι η αγορά μέρους της συλλογής Κωστάκη απο το ελληνικό δημόσιο αποδείχθηκε τεράστιας σημασίας, με την αξία της συλλογής να έχει φτάσει στο δεκαπλάσιο της τιμής της εξαγοράς της. Εστίασε στη σημασία της στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ θεσμών, τοπικής αυτοδιοίκησης και πολιτιστικών οργανισμών. Όπως σημείωσε, η Δυτική Είσοδος έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί σε ενιαίο πολιτιστικό άξονα, όπου η μνήμη, η τέχνη και η επιχειρηματικότητα θα συνυπάρχουν. Υπογράμμισε ότι η επένδυση στον πολιτισμό δεν είναι δευτερεύουσα σε σχέση με την οικονομική ανάπτυξη, αλλά βασικός παράγοντας που καθορίζει την ποιότητα του αστικού περιβάλλοντος και τη διεθνή εικόνα της Θεσσαλονίκης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Ο γενικός γραμματέας της Παρευξείνιας Τράπεζας, Αστέριος Τσουκαλάς, ανέδειξε τη στρατηγική επιλογή του οργανισμού να επενδύσει στην περιοχή, επιλέγοντας να στεγαστεί σε ένα κτίριο υψηλών βιοκλιματικών προδιαγραφών, αγορασμενο το 2023 και χρηματοδοτημενο κατά 62% από το ελληνικό δημόσιο, στη συγκεκριμένη περιοχή. Όπως τόνισε, η απόφαση δεν βασίστηκε μόνο σε χρηματοοικονομικά κριτήρια, αλλά και στην προοπτική συμμετοχής σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό αναβάθμισης της δυτικής εισόδου. Η εγκατάσταση της Τράπεζας, με πιστοποίηση κορυφαίου επιπέδου βιωσιμότητας, σηματοδοτεί, κατά τον ίδιο, την εμπιστοσύνη διεθνών οργανισμών στις προοπτικές της Θεσσαλονίκης.

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο πρόεδρος της ΕΥΑΘ, ‘Αγις Παπαδόπουλος, αναφέρθηκε στον ρόλο του Μουσείου Ύδρευσης. Η επιλογή να διασωθεί το πρώτο κεντρικό αντλιοστάσιο αποδείχθηκε υψηλής σημασίας και σήμερα το μουσείο, όπως είπε, δεν διασώζει μόνο μηχανήματα και τεκμήρια της βιομηχανικής περιόδου, αλλά μεταφέρει στους επισκέπτες την κοινωνική διάσταση της υδροδότησης μιας πόλης. Με χιλιάδες μαθητές να το επισκέπτονται ετησίως, η περιοχή αποκτά σταδιακά τα χαρακτηριστικά ενός άξονα πολιτισμού.

Κοινός παρονομαστής των τοποθετήσεων ήταν ότι το λιμάνι, σε άμεση γειτνίαση με τον αστικό ιστό, αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός αστικής αναγέννησης, ακολουθώντας διεθνή παραδείγματα πόλεων που επαναπροσδιόρισαν τη σχέση τους με τη θάλασσα.

“Ξεκλειδώνοντας” τις πιθανότητες στο ανατολικό παραλιακό μέτωπο

Στη δεύτερη ενότητα, με τίτλο «Ξεκλειδώνοντας τις πιθανότητες» και με συντονιστή τον Σπύρο Πέγκα, η συζήτηση μετατοπίστηκε στο ανατολικό παραλιακό μέτωπο και στη διασύνδεση των δήμων της περιοχής.

Ο δήμαρχος Θερμαϊκού Θεόδωρος Τζέκος ανέπτυξε το όραμα για ένα «πάντρεμα» ποιοτικής διαβίωσης, καινοτομίας και πρωτογενούς τομέα. Όπως σημείωσε, ο εκτεταμένος αγροτικός τομέας, ο οινοτουρισμός, αλλά και οι μορφές θρησκευτικού και εναλλακτικού τουρισμού, συνθέτουν ένα πολυδιάστατο αναπτυξιακό μοντέλο. Κεντρικό έργο αποτελεί το τεχνολογικό πάρκο Thess INTEC, που φιλοδοξεί να δημιουργήσει χιλιάδες θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης. Παράλληλα, προχωρά η επένδυση στην Αγία Τριάδα, στο πρώην κάμπινγκ, ενώ αναπτύσσονται τουριστικές υποδομές, κατοικίες χαμηλού συντελεστή ύψους και εκτεταμένοι κοινόχρηστοι χώροι, καθώς και η μελέτη για μαρίνα τριακοσίων σκαφών στη Μηχανιώνα.

Από την πλευρά του δήμου Θέρμης, ο αντιδήμαρχος Απόστολος Τσολάκης υπογράμμισε ότι η σταθερή στρατηγική στόχευση δεκαετιών, με έμφαση στον πολεοδομικό σχεδιασμό και στις οργανωμένες χρήσεις γης, αποτέλεσε τη βάση της σημερινής ανάπτυξης. Η αξιοποίηση δημοτικής γης για εκπαιδευτικές και ερευνητικές εγκαταστάσεις, αλλά και η προσέλκυση επενδύσεων, ενισχύουν τη δυναμική της περιοχής, η οποία καταγράφει σημαντική πληθυσμιακή αύξηση. Σημείωσε, ότι για επενδύσεις τα ήδη χαμηλά δημοτικά τέλη του δήμου Θέρμης προσφέρονται με έκπτωση 50% για επενδυτικά πλάνα, αλλά επεσήμανε ότι χωρίς επαρκή χρηματοδότηση της αυτοδιοίκησης, οι υποδομές παραμένουν το κρίσιμο μεγάλο ζητούμενο.

Από την πλευρά του, ο CEO της Hellenic Properties, Ερρίκος Αρώνης, σημείωσε ότι η Θεσσαλονίκη εμφανίζει πλέον έντονη επενδυτική ελκυστικότητα. Αφού αναφέρθηκε στη λειτουργία του μετρό και στην κατασκευή του flyover, αλλά και στα σχέδια ανάπλασης της «ριβιέρας», υποστήριξε ότι απαιτείται ρεαλιστική προσέγγιση, με έργα που «σπάνε» σε μικρότερα, διαχειρίσιμα τμήματα, ώστε να αποφεύγεται ο μακροχρόνιος ορίζοντας υλοποίησης. Όπως ανέφερε, υπάρχουν ευκαιρίες στην πόλη, εκτιμώντας ότι μπορεί να δημιουργηθεί ένα νέο κύμα επενδύσεων, εφόσον αποφευχθούν οι χρονοβόρες και υπερφιλόδοξες προσεγγίσεις.

Τέλος στην ενότητα που αφορά την αναπτυξιακή προοπτική της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ο πρόεδρος του “Ομίλου Κουρτίδη”, Νίκος Κουρτίδης έκανε αναφορά σε πέντε μεγάλα πρότζεκτς που βρίσκονται σε εξέλιξη, ή δρομολογούνται και συνδυάζουν τουριστική και πολιτιστική ανάπτυξη. Τόνισε, ότι τα σχέδια αυτά είναι ικανά να μεταμορφώσουν την περιοχή, με ρεαλιστικές προϋποθέσεις προσέλκυσης επενδύσεων, ώστε να ενταχθεί πολύ σύντομα και με αναβαθμισμένους όρους στον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη.

Ο θάνατος του αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ από το πρώτο κύμα αμερικανοϊσραηλινών πληγμάτων πρόκειται για ορισμένους για το πολυαναμενόμενο αποκεφαλιστικό πλήγμα· για άλλους, για την εναρκτήρια κίνηση μιας ελεγχόμενης μετάβασης. Ωστόσο, ακόμη και υπό έναν ηγέτη που ανήγαγε τη στρατηγική αυταπάτη σε τρόπο διακυβέρνησης, η Ισλαμική Δημοκρατία αποδεικνύεται, για ακόμη μία φορά, πιο ανθεκτική από όσο θα ήθελαν όσοι επιδιώκουν την κατάρρευσή της «κατά παραγγελία».

Η αρχιτεκτονική που επιμελήθηκε ο Χαμενεΐ δεν είναι μια απλή λατρεία προσωπικότητας που συγκρατείται από το χάρισμα ενός ανθρώπου. Είναι ένα οικοσύστημα: αλληλοεπικαλυπτόμενων μηχανισμών ασφαλείας, θρησκευτικών θεσμών, παρακρατικών ιδρυμάτων και δικτύων οικονομικών προνομίων που έχουν μάθει να επιβιώνουν κάτω από την πίεση κυρώσεων, εξεγέρσεων, εκκαθαρίσεων της ηγεσίας και πολεμικών συρράξεων. Αυτή η δομή εξηγεί γιατί τα σοκ δεν προκαλούν άμεση κατάρρευση.

Ενα προσωρινό τριμελές συμβούλιο ηγεσίας έχει οριστεί να αναλάβει τα καθήκοντα του ανώτατου ηγέτη έως ότου η «Συνέλευση των ειδικών» επιλέξει διάδοχο. Αυτή η συνέχεια, ωστόσο, δεν πρέπει να εκληφθεί ως στρατηγική επάρκεια. Χρειάζεται χρόνος για ανασυγκρότηση ύστερα από κρίσεις και απουσία μιας ενιαίας εναλλακτικής συμμαχίας ικανής να διεκδικήσει εξουσία σε επαρχίες, θεσμούς και δρόμους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο χρόνος όμως τελειώνει. Η ιρανική αντίδραση έναντι των γειτονικών κρατών δημιουργεί ένα εύρος μετώπου που το καθεστώς δεν μπορεί να αντιμετωπίσει. Αν τα εναπομείναντα κέντρα ισχύος αποτύχουν να λάβουν γρήγορες, ιστορικές αποφάσεις, ιδίως σχετικά με τον τερματισμό του πολέμου και τη σταθεροποίηση της οικονομίας, το πολιτικό σύστημα μπορεί να επιβιώσει για μερικές εβδομάδες, αλλά θα ολισθαίνει διαρκώς προς μια παρατεταμένη κατάρρευση. Ενα κράτος μπορεί να καταστείλει κύματα διαμαρτυριών, αλλά δεν μπορεί επ’ αόριστον να καταπνίξει την αριθμητική της νομισματικής κατάρρευσης, των διαταραχών της προσφοράς και των προσδοκιών του κόσμου που πρέπει κάπως να ζει.

Το αποτύπωμα ασφαλείας και οι οικονομικές διασυνδέσεις των Φρουρών της Επανάστασης, τα θρησκευτικά δίκτυα και οι μαφίες πελατειακών σχέσεων δεν εξαφανίζονται με μία δολοφονία. Ακόμη και με την αναφερόμενη εξόντωση σημαντικού τμήματος της ανώτερης διοίκησής τους, οι Φρουροί διατηρούν πολυεπίπεδες αλυσίδες διοίκησης και μια τεράστια επιχειρησιακή γραφειοκρατία που επιτρέπει βραχυπρόθεσμη ανασυγκρότηση. Αυτά τα δίκτυα μπορεί να διασπαστούν, να διαπραγματευτούν, να αποσκιρτήσουν ή να διπλασιάσουν την επιθετικότητά τους, αλλά δεν εξαϋλώνονται με το πλήγμα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ακόμη κι αν αναδειχθεί γρήγορα νέος ανώτατος ηγέτης, το βαθύτερο ερώτημα παραμένει: μπορεί ή τολμά το καθεστώς να στραφεί προς έναν αυθεντικό ρεαλισμό, διατηρώντας παράλληλα τις εσωτερικές «αφηγήσεις αξιοπρέπειας» που καθιστούν τον συμβιβασμό πολιτικά εμπορεύσιμο στο εσωτερικό; Αυτή η «αξιοπρέπεια» δεν είναι συναισθηματική· είναι εργαλειακή για οποιαδήποτε ταχεία αποκλιμάκωση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η Ισλαμική Δημοκρατία δεν κατέρρευσε «κατά παραγγελία». Αλλά έχει εισέλθει σε μια φάση όπου η επιβίωση θα εξαρτηθεί λιγότερο από την ικανότητά της να καταστέλλει και περισσότερο από την ικανότητά της να αποφασίζει, και να αποφασίζει διαφορετικά.

Ο Ehsan Dastgheib είναι ισπανοϊρανός ερευνητής με ειδίκευση στην Πολιτική Οικονομία της Μέσης Ανατολής, πρώην οικονομικός ακόλουθος και υποψήφιος διδάκτωρ του Ανοικτού Πανεπιστημίου της Μαδρίτης.

Live οι εξελίξεις:

Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, η γεωπολιτική σκακιέρα της Μέσης Ανατολής μεταβλήθηκε βίαια. Καθώς τα αμερικανικά και ισραηλινά μαχητικά διεξήγαγαν αντίστοιχα τις Επιχειρήσεις «Epic Fury» και «Roar of the Lion», πλήττοντας στρατηγικά κέντρα των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC), μια παράλληλη, αόρατη καταιγίδα ξέσπασε στον κυβερνοχώρο. Το παράδοξο της σύγχρονης σύγκρουσης αναδείχθηκε με ανατριχιαστική ακρίβεια: ενώ οι πύραυλοι προκαλούσαν εκκωφαντικές εκρήξεις στο έδαφος, η ψηφιακή υποδομή του Ιράν βυθιζόταν στην απόλυτη σιωπή.

Οπως εύστοχα σημειώθηκε στις αναλύσεις του Fox News, «η σύγχρονη σύγκρουση μοιάζει πλέον λιγότερο με επέλαση αρμάτων μάχης και περισσότερο με έναν κέρσορα που αναβοσβήνει σε μια οθόνη». Ο πόλεμος δεν περιορίστηκε στους αιθέρες· μεταφέρθηκε ακαριαία στις παλάμες εκατομμυρίων πολιτών, αποδεικνύοντας ότι ο κώδικας είναι πλέον εξίσου φονικός με την πυρίτιδα.

Τα δεδομένα από τους οργανισμούς παρακολούθησης NetBlocks και Kentik αποκαλύπτουν μια πρωτοφανή επιχειρησιακή παράλυση. Η διαδικτυακή κίνηση στο Ιράν παρουσίασε δύο διαδοχικά κύματα κατάρρευσης: το πρώτο στις 07:06 GMT και το δεύτερο στις 11:47 GMT. Η εθνική συνδεσιμότητα βυθίστηκε στο 4% των φυσιολογικών επιπέδων, αφήνοντας πίσω της μόνο ελάχιστα ψηφιακά ίχνη. Από τη σκοπιά ενός στρατηγικού αναλυτή, αυτή η συντριβή δεν ήταν απλό παρεπόμενο των βομβαρδισμών. Ηταν μια στοχευμένη προσπάθεια εξάρθρωσης των συστημάτων Διοίκησης και Ελέγχου (Command and Control – C2) των IRGC. Παραλύοντας την επικοινωνία, οι επιτιθέμενοι στέρησαν από το καθεστώς τη δυνατότητα συντονισμού οποιασδήποτε αντεπίθεσης, ενώ ταυτόχρονα το κράτος πιθανώς επέβαλε δικούς του περιορισμούς για να ελέγξει τη ροή της πληροφορίας στο εσωτερικό.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η πιο ευφυής κίνηση ψυχολογικών επιχειρήσεων (PsyOps) ήταν η παραβίαση της εφαρμογής BadeSaba. Με περισσότερα από 5 εκατομμύρια λήψεις, το συγκεκριμένο θρησκευτικό ημερολόγιο αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας για τη συντηρητική βάση των υποστηρικτών του καθεστώτος. Οι επιτιθέμενοι δεν επέλεξαν τυχαία αυτόν τον στόχο· εισέβαλαν στον πιο «έμπιστο οικιακό χώρο» του αντιπάλου. Οι χρήστες έλαβαν μηνύματα που προκαλούσαν τρόμο και αμφισβήτηση. Ενα εξ αυτών, το «Help has arrived» (Η βοήθεια έφτασε), ήταν μια σαφής και ειρωνική παραπομπή στις υποσχέσεις του Ντόναλντ Τραμπ από τον Ιανουάριο του 2026 προς τους Ιρανούς. Η είδηση του θανάτου του αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ λειτούργησε ως το τελειωτικό πλήγμα στο ηθικό του καθεστώτος. Αυτή η απώλεια συνδυάστηκε με έναν ολοκληρωτικό ψηφιακό διασυρμό των κρατικών μέσων ενημέρωσης. Δεν ήταν μόνο το IRNA και το Tasnim που κατέρρευσαν· τα πρακτορεία ISNA, Tabnak και Asr-e Iran υπέστησαν επίσης συστηματικές επιθέσεις defacement. Οταν ένα αυταρχικό καθεστώς χάνει τον έλεγχο του αφηγήματος την ίδια στιγμή που χάνει την ηγεσία του, επέρχεται ο «στρατηγικός αποκεφαλισμός». Η ψηφιακή ταπείνωση των ΜΜΕ, που αντί για προπαγάνδα προέβαλλαν ανατρεπτικά μηνύματα, δημιούργησε ένα κενό εξουσίας που κατέστησε το κράτος ανίκανο να αντιδράσει στην εικόνα της δικής του κατάρρευσης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Η μονάδα Sophos X-Ops αναβάθμισε το επίπεδο απειλής σε «Elevated» (Αυξημένο), επιβεβαιώνοντας ότι οι κυβερνοεπιχειρήσεις χρησιμοποιήθηκαν για να «τυφλώσουν» τον εχθρό πριν από την πρώτη έκρηξη. Οι κυβερνοεπιχειρήσεις προσφέρουν ένα πλεονέκτημα που στερούνται οι πύραυλοι: την ικανότητα να προκαλούν παράλυση και αναστάτωση χωρίς άμεσο θάνατο, λειτουργώντας ως μοχλός πίεσης που μπορεί να κλιμακωθεί ή να αποκλιμακωθεί κατά το δοκούν.

Η ψηφιακή καταιγίδα στο Ιράν αποτελεί ορόσημο για την εθνική ασφάλεια παγκοσμίως. Αποδεικνύει ότι η ψηφιακή ανθεκτικότητα δεν είναι πλέον μια τεχνική επιλογή, αλλά η πρώτη γραμμή άμυνας. Η ταχύτητα με την οποία ένα έθνος μπορεί να βυθιστεί στο σκοτάδι, η μετατροπή καθημερινών εφαρμογών σε όπλα και η απόλυτη σύζευξη κινητικού και κυβερνοπολέμου καθιστούν τη θωράκιση των υποδομών ζήτημα επιβίωσης.

Ο Αθανάσιος Θ. Κοσμόπουλος είναι επιχειρησιακός συντονιστής στο Παρατηρητήριο Ανάλυσης Υβριδικών Απειλών του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης

Live οι εξελίξεις:

Η Euroleague μπορεί να βρίσκεται στη μέση της σεζόν και παράλληλα να έχει σήμερα ένα πολύ σημαντικό ΔΣ που θα αποφασιστεί τι θα γίνει με την εμπόλεμη κατάσταση στη Μέση Ανατολή, όμως την ίδια στιγμή από τη νέα σεζόν θα υπάρχουν νέα οικονομικά δεδομένα, τα οποία ανακοίνωσε η διοργανώτρια αρχή.

Συγκεκριμένα, η Euroleague ανακοίνωσε τους οικονομικούς δείκτες και τα όρια αμοιβών για τη σεζόν 2026-27, επιβεβαιώνοντας τη σταδιακή εφαρμογή του νέου πλαισίου Competitive Balance Standards (CBS), που οδηγεί ουσιαστικά σε καθεστώς luxury tax πριν την πλήρη εφαρμογή του από το 2027-28.

Η αγωνιστική περίοδος 2026-27 θα αποτελέσει τη δεύτερη μεταβατική σεζόν του νέου συστήματος, με βασικό άξονα την ισορροπία δαπανών μεταξύ των συλλόγων και τη σύνδεση των ορίων μισθοδοσίας με τα συνολικά έσοδα της διοργάνωσης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Αύξηση 14% στα συλλογικά έσοδα

Το Average Licensed Clubs Defined Revenues (ALCDR), δηλαδή ο μέσος όρος καθορισμένων εσόδων των αδειοδοτημένων συλλόγων (εισιτήρια, εμπορικά έσοδα και λοιπές πηγές σε βάθος τριετίας), ανέρχεται πλέον στα 22.298.591 ευρώ, από 19.489.944 ευρώ την προηγούμενη σεζόν.

Η αύξηση 14% αποδίδεται στη συνολική εμπορική ανάπτυξη της διοργάνωσης και των συλλόγων της.

Τα νέα όρια μισθοδοσίας για τη σεζόν 2026-27

Με βάση το νέο ALCDR, διαμορφώνονται τα εξής επίπεδα:

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Low Remuneration Level (LRL)

Το ελάχιστο καθαρό ποσό που υποχρεούται να δαπανήσει κάθε σύλλογος για αμοιβές παικτών:

• Αδειοδοτημένοι σύλλογοι: 30% του ALCDR – 6.689.577 ευρώ

• Σύλλογοι μέσω wildcard: 24% – 5.351.662 ευρώ

• Σύλλογοι μέσω EuroCup: 21% – 4.682.704 ευρώ

Base Remuneration Level (BRL)

Το βασικό ανώτατο καθαρό ποσό δαπανών για μισθούς παικτών (με εξαιρέσεις συγκεκριμένων κατηγοριών όπως Anchor Players, U23 κ.ά.):

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

40% του ALCDR – 8.919.437 ευρώ.

Ωστόσο, επειδή το ποσό αυτό είναι χαμηλότερο από το ελάχιστο που έχει οριστεί, το BRL για τη σεζόν 2026-27 ορίζεται τελικά στα 10.000.000 ευρώ.

High Remuneration Level (HRL)

Το ανώτατο επίπεδο θα τεθεί σε ισχύ από τη σεζόν 2027-28 και θα αφορά πλήρως το καθεστώς luxury tax.

Πώς λειτουργεί το «luxury tax» στη μεταβατική περίοδο της Euroleague

Για τη σεζόν 2026-27 θα ισχύσει ο μηχανισμός Competitive Balance Compensation (CBC).

Οι ομάδες που θα ξεπεράσουν το Base Remuneration Level (10 εκατ. ευρώ) θα καταβάλλουν ποσά στο σύστημα εξισορρόπησης. Τα χρήματα αυτά θα μοιράζονται ισόποσα στους συλλόγους που συμμορφώνονται με τα όρια.

Από το 2027-28 και μετά, ο μηχανισμός θα επεκταθεί και στο High Remuneration Level.

Η Euroleague περνά σε ένα μοντέλο ελεγχόμενης οικονομικής ανταγωνιστικότητας, με στόχο τη βιωσιμότητα των συλλόγων, τη μείωση υπερβολικών μισθολογικών αποκλίσεων, την ενίσχυση της διαφάνειας και την προστασία της αγωνιστικής ισορροπίας.

Η σεζόν 2026-27 λειτουργεί ως «πρόβα» πριν από την πλήρη εφαρμογή του νέου καθεστώτος. Από το 2027-28 και μετά, το luxury tax θα αποτελέσει βασικό μηχανισμό ελέγχου της οικονομικής ισχύος στη EuroLeague.

Ξεκίνησε σήμερα η διαδικασία υποβολής αιτήσεων για  την κάλυψη 1.696 θέσεων σε δομές Υγείας σε όλη τη χώρα.  Η προκήρυξη  αφορά προσλήψεις του 2025,  που ανακοινώνονται τώρα. «Πρόκειται για 1.696 μόνιμες θέσεις σε νοσοκομεία, φορείς και οργανισμούς του Υπουργείου Υγείας. Η πλατφόρμα για υποβολή αιτήσεων άνοιξε σήμερα, Τρίτη 3 Μαρτίου, με προθεσμία έως τις 18 Μαρτίου 2026», ανέφερε μιλώντας στο MEGA, ο υφυπουργός Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους.

Υπογράμμισε ότι η προκήρυξη έρχεται με τη γενικότερη κατεύθυνση ενίσχυσης του ανθρώπινου δυναμικού, εξηγώντας ότι επιδιώκεται να προχωρούν οι διαδικασίες πιο γρήγορα σε σχέση με το παρελθόν, ώστε οι διορισμοί να μην «σέρνονται» για χρόνια. Τόνισε ότι «έχει αλλάξει το πλαίσιο ως προς την ταχύτητα ολοκλήρωσης των διορισμών, χωρίς αλλαγή του θεσμικού ρόλου του ΑΣΕΠ. Πλέον, όταν δεν υπάρχει αποδοχή από τον πρώτο επιλαχόντα/πρώτη επιλογή, δίνεται δυνατότητα άμεσης μετάβασης στον αναπληρωματικό, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν να αξιοποιούνται αποτελέσματα προηγούμενων προκηρύξεων για ίδιες θέσεις. Με αυτόν τον τρόπο, η διαδικασία μπορεί να ολοκληρωθεί και να διοριστεί κάποιος μέσα στους επόμενους μήνες αντί για χρόνια που απαιτούνταν παλαιότερα».

Ο υφυπουργός ανέφερε ότι «και φέτος το 2026 προβλέπονται 5.000 μόνιμες προσλήψεις που θα σταλούν στον ΑΣΕΠ για προκήρυξη, ενώ παράλληλα θα υπάρξουν 3.000 προσλήψεις επικουρικού προσωπικού». Επισήμανε ότι το καθαρό όφελος ως προς το νέο προσωπικό που μπαίνει στο σύστημα αποτυπώνεται κυρίως στις 3.000 θέσεις επικουρικών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο κ. Θεμιστοκλέους, σε ερώτηση για το αν οι προσλήψεις υπερκαλύπτουν τις αποχωρήσεις, ανέφερε ότι το προσωπικό του ΕΣΥ σήμερα είναι το περισσότερο που είχαμε ποτέ, με βάση τα επίσημα στοιχεία. Συμπλήρωσε ότι «σε σύγκριση με την προηγούμενη πενταετία, υπάρχουν περίπου 10% περισσότεροι γιατροί και 10% περισσότερο νοσηλευτικό προσωπικό», με αντίστοιχη ενίσχυση και στο λοιπό προσωπικό.

Αναφερόμενος ειδικά στα νησιά, δήλωσε ότι η κατάσταση είναι «σε πολύ καλύτερο σημείο» σε σχέση με προηγούμενα χρόνια, λόγω κινήτρων και καλύτερης συνεργασίας με δήμους και περιφέρειες. Ειδικά για μετακινήσεις υγειονομικών προς νησιά, ανέφερε ότι θα δοθεί ενίσχυση 2.000 ευρώ το μήνα για όσους μετακινηθούν από νοσοκομεία της ηπειρωτικής χώρας προς τα νησιά, ενώ τα πρόσθετα κίνητρα διαφοροποιούνται ανά δήμο.

Μικτή αλλά συνολικά ανθεκτική εικόνα παρουσιάζουν οι εξαγωγές ελληνικού οίνου το 2025, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που επεξεργάστηκε η ΚΕΟΣΟΕ.

Το 2025 καταγράφεται αύξηση των ενδοκοινοτικών παραδόσεων προς τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αντίστοιχη μείωση των εξαγωγών προς Τρίτες Χώρες, αντιστρέφοντας την τάση του 2024. Οι εξαγωγές αντιπροσώπευσαν το 19,71% της οινοπαραγωγής 2024/2025, η οποία διαμορφώθηκε σε 1.430.600 hl.

Η συνολική εικόνα δείχνει μετατόπιση της δυναμικής υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διαφοροποίηση των επιδόσεων ανά αγορά και διατήρηση της εξαγωγικής παρουσίας του ελληνικού οίνου σε βασικούς διεθνείς προορισμούς, σε ένα έτος χαμηλής παραγωγής.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Συγκεκριμένα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρώτη πεντάδα αγορών – Γερμανία, Κύπρος, Γαλλία, Κάτω Χώρες και Ιταλία – συγκεντρώνει το 83,53% της συνολικής αξίας εξαγωγών προς την ΕΕ (45,16 εκατ. ευρώ επί συνόλου 54,06 εκατ. ευρώ).

Η Γερμανία παραμένει η βασική αγορά, απορροφώντας το 46,44% της αξίας εξαγωγών στην ΕΕ. Το 2025 η αξία διαμορφώθηκε σε 25.104.558 ευρώ, μειωμένη κατά 5,38% σε σχέση με το 2024, ενώ οι ποσότητες ανήλθαν σε 8.890.497 κιλά (-7,97%). Η μέση τιμή αυξήθηκε στα 2,82 ευρώ/κιλό (+2,81%). Σε σύγκριση με τον μέσο όρο πενταετίας, η μείωση είναι -10,90% σε αξία και -21,54% σε ποσότητα, με τη μέση τιμή αυξημένη κατά 12,80%. Πρόκειται για τρίτη διαδοχική χρονιά υποχώρησης σε όγκο και αξία.

Η Κύπρος διατηρεί τη δεύτερη θέση, παρουσιάζοντας άνοδο 9,92% σε αξία (9.735.759 ευρώ) και 41,83% σε ποσότητα (2.771.400 κιλά). Η μέση τιμή διαμορφώθηκε στα 3,51 ευρώ/κιλό (-22,50%). Σε σύγκριση με την πενταετία, η αύξηση ανέρχεται σε +37,14% σε αξία και +51,57% σε ποσότητα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η Γαλλία καταγράφει για δεύτερη χρονιά υποχώρηση: 3.982.555 ευρώ σε αξία (-28,97%) και 1.919.160 κιλά (-24,93%), με μέση τιμή 2,08 ευρώ/κιλό (-5,39%). Σε σχέση με τον μέσο όρο πενταετίας, η μείωση φθάνει το -23,92% σε αξία και -28,69% σε ποσότητα.

Οι Κάτω Χώρες εμφανίζουν αύξηση 6,51% σε αξία (3.176.167 ευρώ), με μικρή μείωση σε ποσότητα (-6,74%) και σημαντική άνοδο της μέσης τιμής (+14,22%). Η Ιταλία παρουσιάζει κατακόρυφη αύξηση αξίας (+403,71%) και ποσότητας (+1653,59%), με μέση τιμή 0,73 ευρώ/κιλό (-71,28%).

Στις Τρίτες Χώρες, οι πέντε βασικοί προορισμοί (ΗΠΑ, Καναδάς, Ηνωμένο Βασίλειο, Νορβηγία, Αυστραλία) συγκεντρώνουν το 85,05% της αξίας εξαγωγών εκτός ΕΕ (36,06 εκατ. ευρώ επί συνόλου 42,41 εκατ. ευρώ).

Οι ΗΠΑ παραμένουν η σημαντικότερη αγορά εκτός ΕΕ, με αξία 16.355.552 ευρώ (-13,86%) και ποσότητα 2.393.774 κιλά (-11,35%). Η μέση τιμή διαμορφώθηκε στα 6,83 ευρώ/κιλό (-2,83%). Σε σύγκριση με την πενταετία, η αξία παραμένει αυξημένη κατά 6,95% και η μέση τιμή κατά 10,55%.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Ο Καναδάς κατέγραψε μείωση 8,13% σε αξία (8.830.980 ευρώ) και 11,44% σε ποσότητα (1.428.953 κιλά), ενώ η μέση τιμή αυξήθηκε κατά 3,75%. Σε σχέση με την πενταετία, η αξία παραμένει υψηλότερη κατά 8,27%.

Το Ηνωμένο Βασίλειο συνεχίζει σε θετική τροχιά, με αύξηση 6,66% σε αξία (7.566.478 ευρώ) και 3,60% σε ποσότητα (1.624.877 κιλά), ενώ η μέση τιμή ενισχύθηκε κατά 2,96%. Σε σύγκριση με τον μέσο όρο πενταετίας, η αύξηση ανέρχεται σε +24,80% σε αξία.

Τέλος, η Νορβηγία κατέγραψε άνοδο 66,91% σε αξία και 93,16% σε ποσότητα, η Αυστραλία αύξηση 5,79% σε αξία, ενώ η Ελβετία παρουσίασε μείωση 18,08%. Στην Κίνα η αξία αυξήθηκε κατά 104,99% σε σχέση με το 2024, ενώ η Ιαπωνία κατέγραψε μικρή υποχώρηση 5,96%.

Διαβάστε ακόμα: Γεμίσαμε φθηνό ξένο κρασί: Αύξηση-μαμούθ 18,85% στις εισαγωγές