Η ΑΕΛ και ο Αστέρας Τρίπολης αναδείχθηκαν ισόπαλοι με 1-1 για την 7η αγωνιστική των play out της Stoiximan Super League.
Ένα αποτέλεσμα, που δεν βολεύει τους «βυσσινί», καθώς παρέμειναν στην τελευταία θέση με 26 βαθμούς, ενώ οι Αρκάδες βρίσκονται πλέον έναν βαθμό πάνω από την επικίνδυνη ζώνη αξιοποιώντας την ήττα του Πανσερραϊκού.
Ο Αστέρας προηγήθηκε στο 19’ με τον Μακέντα και η ΑΕΛ ισοφάρισε στο 38’ με τον Πασά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) To ματςΗ ΑΕΛ μπήκε πιο δυνατά στο παιχνίδι, όμως ο Αστέρας Τρίπολης ήταν αυτός που άνοιξε το σκορ στο 19’. Ο Μπαρτόλο συνεργάστηκε με τον Αλμύρα, εκείνος βρήκε τον Μακέντα και ο Ιταλός φορ έκανε το 0-1, με το γκολ να μετρά κανονικά μετά τον έλεγχο του VAR για πιθανό οφσάιντ.
Οι γηπεδούχοι απάντησαν στο 38’, όταν ο Πασάς με κεφαλιά, έπειτα από προσπάθεια του Σαγκάλ, έφερε το ματς στα ίσα (1-1).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στο δεύτερο μέρος, ο Ευαγγέλου υπέδειξε πέναλτι υπέρ του Αστέρα σε μαρκάρισμα πάνω στον Μπαρτόλο, όμως μετά από παρέμβαση του VAR άλλαξε την απόφασή του.
Στο 85’ ο Βενετικίδης πραγματοποίησε σημαντική επέμβαση σε προσπάθεια του Μπαρτόλο, κρατώντας το 1-1. Από τον πάγκο της ΑΕΛ απουσίαζε ο Φέστα, λόγω αποβολής στο προηγούμενο παιχνίδι με τον Πανσερραϊκό.
«Είμαστε βέβαιοι ότι η κυβέρνηση θα αρχίσει να ανησυχεί, όταν ο φίλος της, αλλά και ανθέλληνας, Ζελένσκι στείλει κανένα καινούργιο drone, να κόβει βόλτες ανάμεσα στα πολυτελή γιωτ της ελληνικής ολιγαρχίας και της διεθνούς παραοικονομίας», δήλωσε ο Κυριάκος Βελόπουλος, με αφορμή το μη επανδρωμένο σκάφος που εντοπίστηκε στη Λευκάδα.
Παράλληλα, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης ανέφερε ότι το κόμμα του «θα έπαιρνε το drone, θα το αντέγραφε και θα έκανε μαζική παραγωγή των συγκεκριμένων drones. Από αυτό βγαίνει και ένα καλό. Ο Ζελένσκι δεν ήταν ποτέ φίλος της Ελλάδος. Ήταν πάντοτε εχθρός της».
Εργατικό ατύχημα σημειώθηκε το βράδυ της Παρασκευής στο Ηράκλειο της Κρήτης, με θύμα υπάλληλο καθαριότητας που εργαζόταν σε απορριμματοφόρο όχημα.
Σύμφωνα με πληροφορίες του neakriti.gr, ο εργαζόμενος βρισκόταν στο πίσω μέρος του οχήματος κατά τη διάρκεια της αποκομιδής απορριμμάτων. Κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες, βρέθηκε στο οδόστρωμα και τραυματίστηκε.
Άμεσα ειδοποιήθηκε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, το οποίο μετέφερε τον άνδρα στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο. Εκεί οι γιατροί του παρείχαν τις πρώτες βοήθειες και προχώρησαν στις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο τραυματίας χρειάστηκε να υποβληθεί σε ράμματα, συνολικά είκοσι, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες. Οι ακριβείς συνθήκες του ατυχήματος βρίσκονται υπό διερεύνηση από τις αρμόδιες αρχές.
Μία σοβαρή υπόθεση εξαπάτησης από γνωστή δικηγόρο και μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών αποκάλυψε η εκπομπή «Εξελίξεις Τώρα».
Αν και επαγγελματίας του δικαίου, η δικηγόρος φέρεται να μην υπηρέτησε τα συμφέροντα της πελάτισσάς της, οδηγώντας μια οικογένεια στην απώλεια του μοναδικού της σπιτιού. Η οικογένεια, που πίστευε ότι κατέβαλλε κανονικά τις δόσεις του διακανονισμού, βρέθηκε ξαφνικά στον δρόμο. Η δικηγόρος, στην οποία είχαν εμπιστευθεί τη νομική τους προστασία, δεν προχώρησε – σύμφωνα με τα όσα καταγγέλλονται – στις απαραίτητες ενέργειες, με αποτέλεσμα το σπίτι να περάσει σε πλειστηριασμό.
«Μου είπε ότι θα σε βάλω στο νόμο Κατσέλη. Θα κάνουμε το δικαστήριο και θα τελειώσει ο πλειστηριασμός. Έδινα τα λεφτά, μου ζήτησε 3.000. Της τα έδωσα. Εγώ της έδωσα στην αρχή τα λεφτά για τον εξωδικαστικό. Μετά της έδινα τα λεφτά για τις ανακοπές. Τα οποία λεφτά για τις ανακοπές πέρναγαν γύρω στα 800άρια». Η 59χρονη που έχασε το σπίτι της, περιγράφει στη δημοσιογραφική εκπομπή τη δικηγόρο ως πειστική επαγγελματία, η οποία την παραπλανούσε μέχρι την τελευταία στιγμή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Στις 2 Σεπτεμβρίου μου φέρνει ένα χαρτί, ότι πουλήθηκε το σπίτι. Έρχεται, παίρνει τα χαρτιά, μου λέει “άφησε η συμβολαιογράφος το σύστημα ανοιχτό και πουλήθηκε”. Πρέπει να έχω δώσει μέχρι αυτή τη στιγμή που μιλάμε γύρω στα 15.000 ευρώ. Μέχρι τις 11 Νοεμβρίου που με βγάλανε έξω από το σπίτι, μου έλεγε ότι “δεν πρόκειται να με κουνήσει κανένας”, ότι δεν πρόκειται να τους δώσει τα κλειδιά. Τελικά γίναν όλα τα αντίθετα. Έρχονται και με βγάζουν από το σπίτι και δεν μ’ αφήνει να πάρω πράγματα γιατί μου λέει ότι σε μία ώρα θα ξαναμπώ».
Η οικογένεια, όπως καταγγέλλει, εμπιστεύθηκε το σπίτι της στη δικηγόρο, όμως εκείνη το άφησε να βγει σε πλειστηριασμό. Όταν αντιλήφθηκαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, ήταν ήδη αργά. «Όταν άρχισα εγώ να την ζορίζω, μου έβγαζε εμένα μια επίθεση. Ήταν να μπούμε σε μια ώρα, από όταν μας πέταξαν από το σπίτι. Ξαφνικά ο δικαστής έπαθε COVID κι νοσεί από νεφρική ανεπάρκεια. Αλλά τα είχε αναλάβει άλλος δικαστής και θα τελειώναμε σε δύο εβδομάδες. Όταν λοιπόν πέρασαν κι αυτές οι δύο εβδομάδες, εγώ άρχισα να απαιτώ πλέον τα χαρτιά μου».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });«Είμαστε έξι μήνες έξω από το σπίτι μας και τα πράγματά μας τα έχουν σε μια αποθήκη. Μένουμε φιλοξενούμενοι από τα δικά της ψέματα. Έχουμε κλονιστεί. Είμαστε σε μια σύγχυση καθημερινή. Παρουσιάζουν οι γονείς μου κρίσεις άγχους. Εγώ μέσα σε όλο αυτό το θέμα εμφάνισα και κρίσεις πανικού» λέει η καταγγέλλουσα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η οικογένεια έχει ήδη υποβάλει καταγγελία κατά της δικηγόρου στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών για πειθαρχικά παραπτώματα. Παράλληλα, προτίθεται να καταθέσει μήνυση σε βάρος της για κακουργηματική απάτη, ζητώντας δικαίωση και αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη.
Ο Γκόρντον Χέρμπερτ αποκάλυψε μια βαθιά ανθρώπινη στιγμή από το τέλος της παρουσίας του στην Μπάγερν Μονάχου, μιλώντας για τη στήριξη που δέχθηκε από παίκτες της ομάδας σε μία από τις πιο δύσκολες βραδιές της καριέρας του. Ο έμπειρος προπονητής αναφέρθηκε επίσης στη σοβαρή περιπέτεια που πέρασε με την υγεία του, εξηγώντας πώς βίωσε εκείνη τη δύσκολη περίοδο.
Λίγους μήνες μετά την ολοκλήρωση της συνεργασίας του με την Μπάγερν, ο Χέρμπερτ προχώρησε σε μια συγκινητική ανάρτηση στο LinkedIn, όπου θυμήθηκε όσα συνέβησαν το βράδυ της αποχώρησής του από τον γερμανικό σύλλογο. Όπως αποκάλυψε, ορισμένοι παίκτες της ομάδας στάθηκαν στο πλευρό του με τρόπο που τον συγκίνησε έντονα, κάνοντάς τον να λυγίσει συναισθηματικά. Παράλληλα, αναφέρθηκε και στις δυσκολίες που αντιμετώπισε με την υγεία του, στέλνοντας το δικό του μήνυμα δύναμης και αντοχής.
Αναλυτικά όσα ανέφερε«Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι οι καθοριστικές στιγμές στην προπονητική έχουν να κάνουν με τα αποτελέσματα. Με την κατάκτηση κυπέλλων. Με την κατάκτηση πρωταθλημάτων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Την περασμένη σεζόν, νικήσαμε την Ουλμ σε πέντε αγώνες και κατακτήσαμε τον τίτλο απέναντι σε μια πολύ ταλαντούχα ομάδα. Αυτή ήταν μια τέτοια καθοριστική στιγμή. Όμως, έμαθα ότι υπάρχει και ένα άλλο είδος.
Φέτος, πέρασα μια σοβαρή περιπέτεια με την υγεία μου. Ενώ προπονούσα, οι γιατροί εντόπισαν καρδιακή αρρυθμία και με απέσυραν αμέσως.
Αποδείχθηκε ότι ήταν μυοκαρδίτιδα. Για δυόμισι εβδομάδες, κοιμόμουν σχεδόν 16 ώρες την ημέρα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ήθελα να επιστρέψω γρήγορα. Πιθανώς επέστρεψα πολύ γρήγορα. Χάσαμε τέσσερα συνεχόμενα εκτός έδρας παιχνίδια στην EuroLeague. Τότε απολύθηκα.
Περίπου 20 λεπτά αφότου το είπα στους παίκτες, χτύπησε η πόρτα του δωματίου μου στο ξενοδοχείο. Οκτώ παίκτες στεκόντουσαν εκεί. Μπήκαν μέσα και έμειναν για περίπου 20 λεπτά. Μιλήσαμε.
Είχαν δει τι είχα περάσει. Με είχαν δει άρρωστο. Μπορούσα να νιώσω τη συμπόνια τους, το σεβασμό τους και πόσο πολύ νοιάζονταν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Αφού έφυγαν, έσπασα και έκλαψα. Αυτή η στιγμή σήμαινε για μένα περισσότερα από το να κερδίσω το πρωτάθλημα.
Με τα χρόνια, έμαθα ότι υπάρχουν παίκτες που νοιάζονται και παίκτες που είναι απλώς περαστικοί. Αυτοί οι οκτώ παίκτες νοιάζονταν.
Το ίδιο ένιωσα και με τους παίκτες της εθνικής Γερμανίας.
Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον καθηγητή Δρ. Roland Schmidt, τον Δρ. Sebastian Torka και ολόκληρη την ιατρική ομάδα της Μπάγερν Μονάχου. Χωρίς τη φροντίδα και τον επαγγελματισμό τους, δεν ξέρω πού θα βρισκόμουν σήμερα.
Τα αποτελέσματα έχουν σημασία. Αλλά οι άνθρωποι έχουν μεγαλύτερη σημασία».
Ο Βίκτωρ Ουγκώ, στο κείμενό του «Υμνος στην Ενωμένη Ευρώπη» γραμμένο την περίοδο 1869 – 1870, καταγγέλλοντας τις καταστροφικές συνέπειες των αλλεπάλληλων ευρωπαϊκών πολεμικών συγκρούσεων, είχε ουσιαστικά διακηρύξει την αναγκαιότητα της Ενωμένης Ευρώπης.
Μιας Ευρώπης όπου «δεν θα υπήρχαν σύνορα, ούτε τελωνοφύλακες, ούτε δασμοί και οι συναλλαγές θα ήταν ελεύθερες», μιας Ευρώπης με «ένα κοινό νόμισμα, σε δύο μορφές, μεταλλική και χάρτινη, που θα είχε για στήριγμά του το κεφάλαιο «Ευρώπη» και για κινητήριο δύναμή του την ελεύθερη εργασία διακοσίων εκατομμυρίων ανθρώπων», μιας Ευρώπης όπου «η αδελφοσύνη θα γεννούσε την αλληλεγγύη, το κέρδος όλων θα ήταν η περιουσία του καθενός, η εργασία του καθενός η εγγύηση όλων».
Μέσα στην τραγωδία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το όραμα του Βίκτωρος Ουγκώ μπόρεσε να τροφοδοτήσει την ελπίδα για την επόμενη ημέρα. Κάπως έτσι, τον Ιούνιο του 1941, στην Ιταλία του Μουσολίνι, σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης ιταλών αντιφασιστών, στο Βεντοτένε, ένα μικρό νησάκι απέναντι από τη Νάπολη, ο Αλτιέρο Σπινέλι, ο Ερνέστο Ρόσι και ο Ευγκένιο Κολόρνι, αναστοχάστηκαν πάνω στην ιδέα μιας ενωμένης Ευρώπης χωρίς πολέμους. Με βασικό συντάκτη τον Αλτιέρο Σπινέλι, κατέληξαν σε ένα κείμενο το οποίο σημάδεψε θετικά την Ιστορία της μεταπολεμικής Ευρώπης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Με τίτλο «Για μια Ελεύθερη και Ενωμένη Ευρώπη: Ενα Σχέδιο Μανιφέστου» έγινε γνωστό ως «Μανιφέστο του Βεντοτένε» και υιοθετήθηκε ως το Μανιφέστο της Ευρωπαϊκής Αντίστασης και ως το προγραμματικό κείμενο του Φεντεραλιστικού Ευρωπαϊκού Κινήματος. Το κείμενο φυγαδεύτηκε στην ιταλική Αντίσταση και από κει σε άλλα αντιστασιακά κινήματα της υπό ναζιστική και φασιστική κατοχή Ευρώπης. Από χέρι σε χέρι, το «Μανιφέστο του Βεντοτένε» κινητοποίησε τις ελπίδες χιλιάδων αντιστασιακών που προσπαθούσαν να σχεδιάσουν την επόμενη ημέρα τής Ευρώπης μετά τον Πόλεμο. Και κυρίως ενέπνευσε τις πρώτες πρωτοβουλίες συγκρότησης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (βλ. Σωτήρης Ντάλης (επιμ.), Ο Altiero Spinelli και το Οραμά του για την Ενωμένη Ευρώπη, Εκδόσεις Γκόνη, 2022).
Με το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου το 1945, είχαμε μια «Ευρώπη των ερειπίων» και την τραγική θέση της, παρουσίασε ο Ουίνστον Τσόρτσιλ στην ομιλία του στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης στις 19 Σεπτεμβρίου 1946, όταν μίλησε για «πεινασμένες και αμήχανες υπάρξεις… που διερευνούν τους σκοτεινούς ορίζοντες για το ενδεχόμενο κάποιου νέου κινδύνου, τυραννίας ή τρόμου». Εβλεπε μια ευρωπαϊκή οικογένεια μέσα από ένα είδος Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, με πρώτο απαραίτητο βήμα τη δημιουργία μιας εταιρικής σχέσης μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Μόλις πέντε χρόνια μετά το τέλος του καταστροφικού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Μάιο του 1950 θα τεθούν τα θεμέλια του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και η Ευρώπη θα μπει στην εποχή της αισιοδοξίας και ελπίδας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Μέσα από τις στάχτες του πολέμου προέκυψε μια καινοτόμος θεσμική πρόταση, προϊόν των εργασιών της ομάδας που εργάστηκε γύρω από τον Επιθεωρητή Σχεδιασμού της Γαλλικής Κυβέρνησης, τον Ζαν Μονέ. Εκφράστηκε με την ιστορική Διακήρυξη Σουμάν της 9ης Μαϊου 1950, που υπογράμμιζε μεταξύ άλλων πως, «η παγκόσμια ειρήνη δεν μπορεί να διαφυλαχθεί αν δεν αναληφθούν δημιουργικές προσπάθειες ανάλογες των κινδύνων που την απειλούν. Η συμβολή που μπορεί να έχει μια οργανωμένη και ζωντανή Ευρώπη στον πολιτισμό είναι απαραίτητη για τη διατήρηση ειρηνικών σχέσεων. Διαδραματίζοντας για περισσότερα από είκοσι χρόνια τον ρόλο πρωτεργάτη για μια ενωμένη Ευρώπη, η Γαλλία είχε πάντα ως ουσιαστικό στόχο να υπηρετεί την ειρήνη. Επειδή δεν επιτεύχθηκε η Ευρώπη, είχαμε πόλεμο».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });H Διακήρυξη του υπουργού Εξωτερικών της Γαλλίας Ρομπέρ Σουμάν έβλεπε το ευρωπαϊκό σχέδιο να οικοδομείται μέσα από συγκεκριμένα επιτεύγματα που θα δημιουργούσαν μια πραγματική αλληλεγγύη. Η συνένωση των ευρωπαϊκών εθνών απαιτούσε την εξάλειψη της μακραίωνης διαμάχης μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας.
Η από κοινού διαχείριση της παραγωγής άνθρακα και χάλυβα εξασφάλισε την εγκαθίδρυση κοινών βάσεων οικονομικής ανάπτυξης, πρώτο στάδιο μιας Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας, και θα άλλαζε στη συνέχεια το πεπρωμένο αυτών των περιοχών που επί πολλά χρόνια αφιερώθηκαν στην κατασκευή όπλων για πολέμους των οποίων υπήρξαν πάντα τα πρώτα θύματα, υπογράμμιζε η Διακήρυξη Σουμάν που θα οδηγήσει στην ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ανθρακα και Χάλυβα ένα χρόνο αργότερα, τον Απρίλιο του 1951.
Προηγουμένως, στις 3 Ιουνίου 1950, το Βέλγιο, η Γαλλία, το Λουξεμβούργο, η Ιταλία, οι Κάτω Χώρες και η Γερμανία είχαν προσυπογράψει τη Διακήρυξη Σουμάν.
Το ζητούμενο ήταν να δημιουργηθούν οι συνθήκες για μια διαρκή ειρήνη μεταξύ των χθεσινών εχθρών. Η ουσία του προβλήματος βρισκόταν στη σχέση μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, προκειμένου να μπουν τα θεμέλια της συμφιλίωσης που θα οδηγούσε στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ενωση.
Η ευρωπαϊκή ιδέα που ενσαρκώνεται σήμερα στους κοινούς ευρωπαϊκούς θεσμούς, σφυρηλατήθηκε μέσα στην καταστροφή και τις στάχτες που προκάλεσε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και ο ναζισμός. Μια ηγετική φυσιογνωμία της Γαλλικής Αντίστασης, ο Ανρί Φρενέ, έγραφε το 1943: «Από τη Μάγχη ως το Αιγαίο εκατομμύρια άνθρωποι, ανεξάρτητα από τη γλώσσα που μιλούν και τις πολιτισμικές και εθνικές τους καταβολές, συμμετέχουν στον ίδιο αγώνα εναντίον του κοινού εχθρού: στον αγώνα της ελευθερίας εναντίον της δουλείας, της δικαιοσύνης εναντίον της αδικίας, του διεθνούς δικαίου εναντίον της ισχύος. Η Ευρώπη που πολεμά, η Ευρώπη που υποφέρει, η Ευρώπη που πεινά έχει την ίδια ακριβώς σκέψη, εκφράζει την ίδια βούληση: να στεφθεί νικήτρια και να εδραιώσει την ειρήνη. Ολοι οι ευρωπαϊκοί λαοί έχουν ήδη συνειδητοποιήσει ότι η δυστυχία τους οφείλεται στις εθνικιστικές συγκρούσεις. Εχουν συνειδητοποιήσει ότι μόνο η πολιτική τους ενοποίηση μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια και την ευημερία. Η ευρωπαϊκή αντίσταση κατά των δυνάμεων του Αξονα θα είναι ο συνεκτικός ιστός των πολιτικών ενώσεων του μέλλοντος».
Το μικρό εγχειρίδιο «Η Οικοδόμηση της Ευρώπης», των Φρανσουά ντε Τεϊσιέ και Ζιλ Μποντιέ των Γαλλικών Πανεπιστημιακών Εκδόσεων (στα ελληνικά από τις εκδ. Δαίδαλος – Ι. Ζαχαρόπουλος) μάς παρέχει πλήρη πληροφόρηση για το θέμα θυμίζοντάς μας μας πως η κατανόηση της Ευρώπης προϋποθέτει τη γνώση της ιστορίας της και προς αυτή την κατεύθυνση λειτουργεί με μεγάλη επιτυχία.
Στη σημερινή εποχή του ασταθούς διεθνούς περιβάλλοντος και της επιστροφής της σημασίας των συνόρων, το έστω και ημιτελές Ευρωπαϊκό Σχέδιο αξίζει να έχει την υποστήριξη των Ευρωπαίων πολιτών. Σήμερα που το μέλλον του ευρωπαϊκού οικοδομήματος μοιάζει αβέβαιο, είναι απαραίτητο περισσότερο από κάθε άλλη φορά να είμαστε καλοί γνώστες του ευρωπαϊκού φαινομένου προκειμένου να αξιολογήσουμε με συστηματικότητα και μεθοδικότητα τους κινδύνους που διατρέχει η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
Ο Σωτήρης Ντάλης είναι καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, πρόεδρος του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου
Η μητρότητα και οι καθημερινές προκλήσεις που βιώνουν οι γυναίκες στην προσπάθειά τους να ισορροπήσουν ανάμεσα στην οικογένεια και την καριέρα αποτελούν το κεντρικό θέμα της νέας συζήτησης που παρουσιάζουν τα «ΝΕΑ» στο YouTube.
Σε κάθε επεισόδιο, γυναίκες μιλούν ανοιχτά για τις εμπειρίες τους, τις δυσκολίες αλλά και τις στιγμές δύναμης που συνοδεύουν τη ζωή μιας μητέρας. Οι ειλικρινείς αυτές αφηγήσεις δημιουργούν έναν διάλογο που αγγίζει κάθε γυναίκα και αναδεικνύει τη σημασία της υποστήριξης και της κατανόησης στη σύγχρονη κοινωνία.
Η εκπομπή προβάλλεται κάθε Σάββατο στις 15:00 μέσα από το επίσημο κανάλι των «ΝΕΩΝ» στο YouTube, προσφέροντας έναν χώρο ουσιαστικής συζήτησης γύρω από τη σύγχρονη μητρότητα και τις προκλήσεις της.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στο σημερινό επεισόδιο η Μάριαμ Τζαμιάν και η Νότα Χρηστάκη συμμετέχουν στο «Ήρεμα Ρωτάω» Mum Edition με την Ανθή Βούλγαρη, σε μια συζήτηση γεμάτη αυθεντικότητα, συναίσθημα και πραγματικές ιστορίες ζωής.
Το περασμένο Σάββατο στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» δημοσιεύτηκε το θέμα με τίτλο «Χεράτα και πέτσινα πτυχία». Ενα ρεπορτάζ για το θέμα των τίτλων σπουδών που είτε δεν έχουν ουσιαστικό αντίκρισμα σε γνώσεις ή αποκτώνται χωρίς κανέναν κόπο αλλά με το αζημίωτο. Το φαινόμενο φαίνεται να έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι τα πολλά μηνύματα που λάβαμε από ανθρώπους που ήξεραν κάποιον που είχε πάρει πιστοποιητικά γλωσσομάθειας και γνώσης ηλεκτρονικών υπολογιστών χωρίς να κάνει ούτε ένα μάθημα! Αλλά και μεταπτυχιακά.
Τα πράγματα έχουν περάσει το όριο μιας εκπαιδευτικής ομερτά. Είναι πια κοινό μυστικό. Τα πτυχία αυτά δεν είναι πλαστά· πιστοποιούν όμως μια γνώση που δεν υπάρχει. Είναι ενδεικτικό ότι το 2011, για να αντιμετωπιστούν αυτά τα φαινόμενα, είχε προταθεί η εξέταση στην ξένη γλώσσα όλων όσοι είχαν μεταπτυχιακά από το εξωτερικό και λάμβαναν μέρος στη διαδικασία επιλογής σχολικών συμβούλων. Ψηφίστηκε σχετική νομοθετική ρύθμιση από την τότε υπουργό Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου κι από τους 1.136 που είχαν μεταπτυχιακά στο εξωτερικό και υπέβαλαν αίτηση για σχολικούς συμβούλους, εμφανίστηκαν για εξέταση μόλις 136.
Ειδικά στους φορείς πιστοποίησης ξένων γλωσσών, η εικόνα φανερώνει μια ανεξέλεγκτη κατάσταση, που αδικεί όσους κάνουν σοβαρά, με επαγγελματισμό κι ευθύνη, τη δουλειά τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στην Ελλάδα σήμερα υπάρχουν 47 φορείς πιστοποίησης, λέει η ΟΙΕΛΕ, με τους περισσότερους να είναι αμφιβόλου ως ελεγχόμενης αξιοπιστίας, την ίδια ώρα που στη Γερμανία έχουν αδειοδοτηθεί μόλις 3.
Πολλοί από αυτούς τους φορείς διαφημίζουν πως η διαδικασία της πιστοποίησης – με εξ αποστάσεως εξετάσεις τις περισσότερες φορές – χρειάζεται μόλις 3 μέρες. Το αφήγημα και η «διαφημιστική γραμμή» στους περισσότερους φορείς είναι τα ίδια· γρήγορη πιστοποίηση για τους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ. Το άλλο μεγάλο πεδίο «δράσης» είναι τα εξ αποστάσεως μεταπτυχιακά. Η πανδημία επιτάχυνε και πολλαπλασίασε την προσφορά τους, σε κάποιες περιπτώσεις χωρίς τα απαραίτητα εχέγγυα αξιοπιστίας της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Εισαγγελική παρέμβαση ζητεί η ΟΙΕΛΕgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Μιλήσαμε για το θέμα με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ) Γιώργο Χριστόπουλο, καθώς η Ομοσπονδία στην οποία προεδρεύει έχει, εδώ και καιρό, ανακινήσει το θέμα και έχει έρθει σε επικοινωνία και με το ΑΣΕΠ:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });«Αυτό που προτείναμε σε συνάντηση που είχαμε με τον πρόεδρο του ΑΣΕΠ ήταν ότι θα πρέπει να συρρικνωθεί η μοριοδότηση για τις πιστοποιήσεις ξένων γλωσσών και να μειωθεί ενδεχομένως η μοριοδότηση και για τα μεταπτυχιακά εξ αποστάσεως. Προτείναμε αυτό που γνωρίζουμε ότι κάνει το αντίστοιχο ΑΣΕΠ της Γερμανίας. Για να είναι σίγουρο ότι οι υποψήφιοι έχουν τις δεξιότητες που καταθέτουν στα χαρτιά, να γίνεται ένας πρόσθετος διαγωνισμός δεξιοτήτων, έτσι ώστε να διαπιστώνεται εύκολα αν αυτοί οι άνθρωποι γνωρίζουν, για παράδειγμα, ιταλικά, μιας και υπάρχουν καταγγελίες για τουλάχιστον δύο ιταλικά πανεπιστήμια που τροφοδοτούν την αγορά με ψεύτικα μεταπτυχιακά. Αντίστοιχες αναφορές υπάρχουν και για ουκρανικά ή βουλγαρικά πανεπιστήμια, ακόμη και κάποια κυπριακά που θεωρούνται ύποπτα. Αυτές όμως είναι τεχνικές λεπτομέρειες.
Εμείς θα ζητήσουμε εισαγγελική παρέμβαση για συγκεκριμένα πανεπιστήμια που έχουμε υποδείξει στην πολιτεία. Θα ζητήσουμε να γίνει επιτέλους από το υπουργείο Παιδείας και τον ΔΟΑΤΑΠ ισχυρότατος έλεγχος των ιδρυμάτων που δίνουν μαζικά μεταπτυχιακά και διδακτορικά, και ξαφνικά έχουν χιλιάδες αποφοίτους που είναι όλοι κοντά στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ. Είναι φανερό ότι εκεί υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Επίσης, για τις εταιρείες που συγγράφουν διατριβές και ανερυθρίαστα τις διαφημίζουν, να παρέμβει η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και να υπάρξει ένα αρχείο για να ελεγχθούν άμεσα».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Η καταγγελία γεωπόνων και οι επιπτώσειςΠριν από λίγες ημέρες, γεωπόνοι που συμμετείχαν σε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ απέστειλαν οργισμένη επιστολή στην ΟΙΕΛΕ καταγγέλλοντας πολλούς συναδέλφους τους που «παραγγέλνουν» μεταπτυχιακά από συγκεκριμένα ιταλικά πανεπιστήμια και, χωρίς να γνωρίζουν καν ιταλικά, παίρνουν όχι μόνο τον τίτλο σπουδών, αλλά και… βεβαίωση άριστης γνώσης της ιταλικής γλώσσας επιπέδου C2.
Οι επιπτώσεις των αγορασμένων τίτλων είναι πολλές, πολυεπίπεδες, σημαντικές και μακροπρόθεσμες. Συνολικά η έννοια του πτυχίου υποβαθμίζεται, αφού όλο και περισσότεροι έχουν όλο και περισσότερους τίτλους. Οταν η απόκτηση τίτλων δεν βασίζεται σε πραγματική γνώση, το ίδιο το πτυχίο χάνει την αξιοπιστία του και το κύρος του στην «αγορά». Παράλληλα, δημιουργείται αθέμιτος ανταγωνισμός κυρίως στην κάλυψη μοριοδοτούμενων θέσεων, με αποτέλεσμα να μένουν εκτός ή να καθυστερούν άνθρωποι που πραγματικά μόχθησαν και ξοδεύτηκαν για να αποκτήσουν αυτές τις πιστοποιήσεις, που σε κάποιες περιπτώσεις είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την κάλυψη κάποιας θέσης. Υπάρχει όμως και μία ακόμη παράμετρος. Σε επαγγέλματα υψηλής ευθύνης – όπως η ιατρική, η μηχανική ή η εκπαίδευση – η έλλειψη ουσιαστικών γνώσεων μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες, πέρα από τις χαμηλού επιπέδου υπηρεσίες.
Εβλεπα τις προάλλες, με αφορμή την επέτειο των 16 χρόνων από τον εμπρησμό της Μαρφίν, τους ελάχιστους που συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν τα θύματα του άγριου κοινωνικού αυτοματισμού εκείνης της περιόδου. Η μελαγχολία που προκαλούσε η ευάριθμη συγκέντρωση ερχόταν σε ειρωνική αντίθεση με την προθήκη του καταστήματος πίσω από τους παρευρισκόμενους.
Το όνομά του «ζαχαρένιο» και «ροζ». Πολύ λίγο για να «φωτίσει» και να «χρωματίσει» έναν ιστορικό, κεντρικό δρόμο της Αθήνας, που λες κι απορρόφησε όλους τους κραδασμούς της οικονομικής κρίσης. Και σαν μια κατάρα να βαραίνει αυτήν την οδό που κάποτε λαμποκοπούσε· μοιάζει να μην μπόρεσε ποτέ να ξεφύγει από αυτήν τη συνθήκη, παρά τις προσπάθειες κάποιων τολμηρών επιχειρηματιών. Μια μουντίλα σέρνεται ακόμη στη Σταδίου, έναν από τους δρόμους της προσωπικής μου μυθολογίας.
Εδώ έκανα τις καλύτερες διαδρομές των παιδικών μου χρόνων. Ξεκινώντας από την Πανελλήνιο Αγορά, το πιο φαντασμαγορικό κατάστημα παιχνιδιών στη δεκαετία του 1960. Εκεί συνάντησαν τα κορίτσια της γενιάς μου τις πρώτες Μπάρμπι και γύρισαν την πλάτη τους στις κούκλες – μωρά. Oπως κάναμε πέρα τα Φιδάκια και τις Τρίλιζες, όταν ανακαλύψαμε τους Φωτεινούς Παντογνώστες που άναβαν φωτάκια και βαρούσαν σειρήνες όταν έβρισκες τη σωστή απάντηση. Λίγο παρακάτω, μια στροφή στην Κοραή όπου η βιτρίνα της Ατλαντίδας, τίγκα στα Κλασικά Εικονογραφημένα. Με τις παράξενες αλλά και γοητευτικές ζωγραφιές στα εξώφυλλα, με έκαναν να αισθάνομαι σαν την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων. Και πιο κάτω το Ατενέ, οι Αφοί Λαμπρόπουλοι, εκεί όπου τα μικρά κορίτσια ανακαλύπτουν στα ρούχα αφορμές ενηλικίωσης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η Σταδίου με περίμενε να μεγαλώσω. Και με υποδέχθηκε στα πρώτα μου επαγγελματικά βήματα. Το στούντιο όπου, όταν δούλευα στη δισκογραφική Lyra, πήγαινα καθημερινά. Και μετά, ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη στη μικρή της πάροδο. Ηταν τότε που μάθαινα την «άλλη» ιστορία της. Να εδώ δολοφονήθηκε τον Ιούλιο του 1965 ο Σωτήρης Πέτρουλας, το λέει η πλάκα στον τοίχο. Και ποιο είναι αυτό το μαγαζί απέναντι που δεν το πρόσεχα, όταν ήμουν παιδί; Ο Κάουφμαν ήταν και μετά τις πρώτες φορές που πέρασα το κατώφλι του ήταν σαν να άφησα πίσω μου, μαζί με την Ατλαντίδα, την παιδική μου ηλικία. Και ο Απόλλων και το Αττικόν· δεν θυμάμαι σε ποιον από τους δύο είδα το «Πυρετός το Σαββατόβραδο» χορεύοντας πάνω στην καρέκλα. Και μετά, στα χρόνια της εκτόξευσης του γειτονικού Χρηματιστηρίου, η Σταδίου απέκτησε για λίγο μια ψευδαίσθηση αντανάκλασης Νέας Υόρκης. Κούνια που μας κούναγε…
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Θεωρώ ότι η κατάρα της Σταδίου άρχισε το 1981 με τον εμπρησμό του Λαμπρόπουλου· για χρόνια έμενε το κουφάρι του καταστήματος πριν ανοικοδομηθεί. Οι ανάσες ακμής δεν ήταν αρκετές, ώστε να την κρατήσουν για πάντα ζωντανή. Ηρθαν και οι εμπρησμοί σε Μαρφίν, Απόλλωνα και Αττικόν και την αποτέλειωσαν. Σήμερα, με δυσκολία την περπατάω έως τουλάχιστον την πλατεία Κλαυθμώνος. Είναι σαν να μου φωνάζει τη φθορά της και βιάζομαι να φύγω, να βγω στην Πανεπιστημίου. Και τότε έρχονται οι στίχοι του Γιάννη Ξανθούλη και με αποτελειώνουν: «Οταν περπατώ στην Πανεπιστημίου, πάντα συναντώ τις μέρες τις παλιές, το παιδί που φεύγει απ’ τη Σταδίου, είμαι εγώ κι εσύ ξοπίσω μου να κλαις».
Ο Δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης, υποδέχθηκε στο Δημαρχείο τον νέο Διοικητή της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, Υποναύαρχο Ιωάννη Ρέτσα Π.Ν., στο πλαίσιο εθιμοτυπικής επίσκεψης.
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε θετικό κλίμα, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική συνεργασία μεταξύ του Δήμου Πειραιά και ενός από τους πλέον ιστορικούς και σημαντικούς θεσμούς του Πολεμικού Ναυτικού της χώρας.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, οι δύο πλευρές αντάλλαξαν απόψεις για θέματα κοινού ενδιαφέροντος, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον κομβικό ρόλο που διαδραματίζει η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Επιπλέον, υπογραμμίστηκε η διαχρονική και άρρηκτη σχέση της Σχολής με την πόλη του Πειραιά, η οποία αποτελεί το ιστορικό και ναυτικό κέντρο της χώρας.
Στο τέλος της επίσκεψης ο κ. Μώραλης προσέφερε στον κ. Ρέτσα μια μινιατούρα της αρχαίας αθηναϊκής τριήρους.
Ο Δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης, δήλωσε:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Με χαρά υποδέχθηκα στο Δημαρχείο Πειραιά τον νέο Διοικητή της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων Υποναύαρχο Ιωάννη Ρέτσα. Ο Πειραιάς είναι μια πόλη άρρηκτα συνδεδεμένη με τη θάλασσα και τη ναυτοσύνη και η παρουσία της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων στην πόλη μας αποτελεί ιδιαίτερη τιμή. Η σημερινή μας συνάντηση είχε εθιμοτυπικό χαρακτήρα, όμως ταυτόχρονα αποτέλεσε και μια ουσιαστική ευκαιρία επιβεβαίωσης της διάθεσής μας για στενή συνεργασία με τη Σχολή και το Πολεμικό Ναυτικό συνολικά.
Θέλω να ευχηθώ στον Υποναύαρχο κάθε επιτυχία στα νέα του καθήκοντα. Είμαι βέβαιος ότι θα συνεχίσει το σπουδαίο έργο της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο το κύρος και την αποστολή της.
Ως Δημοτική Αρχή, παραμένουμε σταθερά προσανατολισμένοι στην ενίσχυση των δεσμών της πόλης μας με τους θεσμούς που υπηρετούν την πατρίδα και την κοινωνία».
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν είναι απλώς ένας διακεκριμένος νομικός και πολιτικός. Είναι ένας στοχαστής ο οποίος μέσα από τη μακρά δημόσια παρουσία του και το πλούσιο επιστημονικό του έργο κατάφερε με το εύρος της γνώσης του να γεφυρώσει δημιουργικά τον χώρο του Συνταγματικού Δικαίου με τα βαθύτερα θεολογικά και εκκλησιολογικά ζητήματα που σχετίζονται με τον σύγχρονο δημόσιο βίο. Μέσα από το έργο και τον λόγο του ανέδειξε με ιδιαίτερη ευαισθησία τη σημασία της σχέσης Πολιτείας και Εκκλησίας, όχι ως πεδίο αντιπαράθεσης, αλλά ως χώρο γόνιμου διαλόγου, ιστορικής συνείδησης και θεσμικής ισορροπίας σε μια δημοκρατική και ευρωπαϊκή κοινωνία.
Με βαθιά γνώση της ορθόδοξης παράδοσης και των κανονικών δομών, προσεγγίζει τα θέματα αυτά με σεβασμό, σωφροσύνη κι επιστημονική ακρίβεια. Δεν περιορίζεται σε μια τυπική νομική ανάλυση· αντιθέτως, κατορθώνει να αναδείξει και τη θεολογική διάσταση των θεσμών, φωτίζοντας τη ζωντανή σχέση μεταξύ θρησκευτικού φαινομένου, ιστορίας και δικαίου.
Με σεβασμό προς την ορθόδοξη παράδοση και ταυτόχρονα με ανοιχτότητα στις προκλήσεις της εποχής, ανέδειξε την ανάγκη συνεργασίας θεσμών και κοινωνίας υπέρ του γενικού συμφέροντος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το έργο του «Οι σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας ως σχέσεις συνταγματικά ρυθμισμένες», που εκδόθηκε το 2000, έχει επηρεάσει καθοριστικά τη σχετική επιστημονική συζήτηση και έχει θέσει το πλαίσιο της συζήτησης για το κανονιστικό περιεχόμενο και την ανάγκη ή μη αναθεώρησης του άρθρου 3 του Συντάγματος.
Οπως εξηγεί, το άρθρο 3 δεν εισάγει κάμψη της θρησκευτικής ελευθερίας των μη ορθοδόξων. Διαρρυθμίζει, πρώτον, τις σχέσεις μεταξύ Ελληνικού Κράτους και Οικουμενικού Πατριαρχείου και περιβάλλει, δεύτερον, με μια θεσμική εγγύηση τη θρησκευτική ελευθερία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δηλαδή του πιο μαζικού υποκειμένου αυτού του συνταγματικού δικαιώματος. Το Σύνταγμα εισάγει μάλιστα, σύμφωνα με την ανάλυσή του, δύο διαφορετικά συστήματα σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας. Ενα σύστημα ομοταξίας που διέπει τις σχέσεις Κράτους και Οικουμενικού Πατριαρχείου και ένα σύστημα που διέπει τις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας της Ελλάδος. Το σύστημα αυτό δεν είναι, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται, το σύστημα της «νόμω κρατούσης πολιτείας», αλλά το σύστημα της συνταγματικά οριοθετημένης πολιτείας. Αυτό όμως το σύστημα οικοδομείται κατά βάση στη διάταξη του άρθρου 13 περί θρησκευτικής ελευθερίας και μόνο συμπληρωματικά στη διάταξη του άρθρου 3.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ούτως ή άλλως, αναλύει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, το Κράτος είναι αυτό που επικαλείται το άρθρο 3 για να παρέμβει στα εκκλησιαστικά πράγματα, ενώ η Εκκλησία επικαλείται κάθε φορά που θέλει να προστατευθεί το μη υποκείμενο σε αναθεώρηση άρθρο 13 παρ. 1, όπως αυτό συμπληρώνεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. Αυτό έγινε κι ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην υπόθεση της εκκλησιαστικής περιουσίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ακόμα έχει αφιερώσει πλήθος μελετών του στη θέση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τόσο κατά το ελληνικό Σύνταγμα (άρθρα 3 και 105 για τον Καταστατικό Χάρτη του Αγίου Ορους) όσο και κατά το διεθνές δίκαιο. Ειδική πτυχή του έργου του καθηγητή Βενιζέλου είναι η νομοκανονική υποστήριξη, με πλήθος μελετών και παρεμβάσεων, της χορήγησης από το Οικουμενικό Πατριαρχείο του τόμου της αυτοκεφαλίας στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Το πιο δυναμικό όμως, συναφές με τη θεολογική επιστήμη, πεδίο στο οποίο κινείται ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι η πολιτική και νομική θεολογία, δύο αντικείμενα που ανθούν στη διεθνή επιστημονική συζήτηση και βιβλιογραφία. Το βιβλίο του «Πολιτική Θεολογία και Συνταγματική Ηθική», που κυκλοφόρησε το 2024, έχει καταστεί έργο αναφοράς.
Οπως εξηγεί, η «πολιτική θεολογία» είναι μια διαδεδομένη αλλά αμφίσημη έννοια που χρησιμοποιείται με διαφορετικό περιεχόμενο, αφενός σε θύραθεν συμφραζόμενα – κυρίως στο πεδίο της πολιτικής και της συνταγματικής θεωρίας –, αφετέρου σε εκκλησιολογικά και ευρύτερα θεολογικά συμφραζόμενα. Στην πρώτη της όψη η πολιτική θεολογία αναφέρεται στις θεολογικές βάσεις της πολιτικής θεωρίας και φιλοσοφίας, ιδίως της πολιτειολογίας/θεωρίας του κράτους. Υπάρχει όμως και η άλλη όψη της πολιτικής θεολογίας, ή μάλλον η άλλη χρήση του ίδιου όρου, για να αποδώσει όχι την ενασχόληση με εκκοσμικευμένες θεολογικές έννοιες που έχουν καταστεί πολιτικές και πολιτειακές, αλλά και με πολιτικά συμφραζόμενα, τα πολιτικά διλήμματα και τις πολιτικές στοχεύσεις του θεολογικού, πιο συχνά εκκλησιαστικού λόγου.
Η Κίρκη Κεφαλέα είναι καθηγήτρια Συγκριτικής Θρησκευτικής Λογοτεχνίας, πρόεδρος του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ* Το άρθρο αποτελεί απόσπασμα από την ομιλία της Κίρκης Κεφαλέα στην τελετή αναγόρευσης του Ευάγγελου Βενιζέλου ως επίτιμου διδάκτορα της Νομικής Σχολής και του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ
Ο Γιώργος Μαζωνάκης ταξίδεψε πρόσφατα στο Άγιο Όρος, όπου δημοσίευσε βίντεο από την επίσκεψή του, προκαλώντας σχόλια από τους διαδικτυακούς του φίλους. Ορισμένοι παρατήρησαν ένα σημάδι στο κεφάλι του τραγουδιστή, το οποίο όπως αποκάλυψε OPEN, προήλθε από ατύχημα που είχε στο σπίτι του.
Όπως αποκαλύψθηκε , ο γνωστός καλλιτέχνης φέρεται να τραυματίστηκε και αναγκάστηκε να αναβάλει τις προγραμματισμένες εμφανίσεις του στο νυχτερινό κέντρο της Αθήνας, όπου εμφανίζεται τη φετινή σεζόν. Παρά τον τραυματισμό του, ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν αναφέρθηκε δημόσια στο περιστατικό.
Στο βίντεο που ανάρτησε από το Άγιο Όρος, ο τραγουδιστής φαίνεται να μαγειρεύει και να τραγουδά στην κουζίνα μιας Μονής, απολαμβάνοντας την εμπειρία μαζί με μοναχούς και φίλους του. Ωστόσο, όπως σημείωσε ο Κωνσταντίνος Αρτσίτας, το χτύπημα στο κεφάλι του ήταν εμφανές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Την προηγούμενη εβδομάδα δεν εμφανίστηκε στο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης που εμφανίζεται. Υπήρξε ένα σούσουρο και το ψάξαμε να δούμε τι έχει γίνει. Θα σας πω τον λόγο που δεν εμφανίστηκε στο νυχτερινό μαγαζί», ανέφερε ο δημοσιογράφος, προσθέτοντας πως ο τραγουδιστής ενημέρωσε ότι δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει το πρόγραμμα λόγω του τραυματισμού του. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η συγκεκριμένη βραδιά ήταν και η τελευταία για τη φετινή σεζόν του καταστήματος.
Παράλληλα, ο Γιώργος Μαζωνάκης συνεχίζει τη μουσική του πορεία με επιτυχία. Το νέο του τραγούδι, με τίτλο «Επιπτώσεις», παρουσιάστηκε για πρώτη φορά λίγα λεπτά πριν από την επίσημη κυκλοφορία του στις ψηφιακές πλατφόρμες, κατά τη διάρκεια του λαμπερού πάρτι γενεθλίων του τραγουδιστή, ενθουσιάζοντας το κοινό και τους θαυμαστές του.
Η ελληνική σοσιαλδημοκρατία συμπληρώνει τρεις δεκαετίες μιας διαρκούς μετατόπισης: από ορμητική δύναμη κοινωνικού μετασχηματισμού τη δεκαετία του ’70 σε δύναμη συμπληρωματική του νεοφιλελευθερισμού στις μέρες μας. Από πολιτικό ρεύμα που κάποτε εξέφραζε τη διεύρυνση της δημοκρατίας και τη σύγκρουση με τις ανισότητες με την προοπτική μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας, μετεξελίχθηκε σταδιακά σε άχαρο συμπλήρωμα ενός κεντροδεξιού μοντέλου διακυβέρνησης.
Η κρίση της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα δεν ξεκίνησε με τα Μνημόνια. Ξεκίνησε πολύ νωρίτερα, όταν εγκατέλειψε τη φιλοδοξία να αλλάξει τους κοινωνικούς συσχετισμούς και αρκέστηκε στη «λογική του εφικτού». Από τη δεκαετία του ’90 και έπειτα, η πολιτική υποκαταστάθηκε από τη διαχείριση, η ιδεολογία από την τεχνοκρατία και η κοινωνική σύγκρουση από την αναζήτηση συναίνεσης με τις ολιγαρχίες.
Η ελληνική σοσιαλδημοκρατία δεν ηττήθηκε μόνο εκλογικά. Ηττήθηκε πρωτίστως ιδεολογικά. Μεταλλάχτηκε. Αποδέχτηκε ότι η αγορά αποτελεί τον μοναδικό ρυθμιστή της κοινωνίας, ότι οι ιδιωτικοποιήσεις είναι μονόδρομος, ότι το κοινωνικό κράτος πρέπει να περιορίζεται ώστε να μην «ενοχλεί» τη δημοσιονομική πειθαρχία. Στην πραγματικότητα, εσωτερίκευσε τον νεοφιλελευθερισμό, διατηρώντας μόνο μια πιο ήπια γλώσσα. Οτι συμβαίνει στη ΓΣΕΕ του Παναγόπουλου, όπου ΠΑΣΟΚ και Δεξιά συνυπάρχουν αρμονικά στην ηγεσία της Συνομοσπονδίας, είναι μόνο το σύμπτωμα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αυτή ακριβώς η μετάλλαξη συνέβαλε στη σημερινή κυριαρχία της Κεντροδεξιάς. Οταν η σοσιαλδημοκρατία και ευρύτερα ο προοδευτικός χώρος παύει να συγκρούεται με τις ανισότητες, όταν μετατρέπεται σε διαχειριστή των ίδιων πολιτικών που παράγουν κοινωνική ανασφάλεια, τότε οι πολίτες προτιμούν το πρωτότυπο από το αντίγραφο. Η Δεξιά κυριάρχησε όχι μόνο επειδή έγινε ισχυρότερη, αλλά επειδή η Αριστερά σταμάτησε να πιστεύει στις δικές της ιστορικές αξίες. Στην πραγματικότητα, ακόμη και ο όρος Κεντροαριστερά χρησιμοποιείται καταχρηστικά. Το ΠΑΣΟΚ κατάντησε ένα αφυδατωμένο ιδεολογικά κόμμα του Κέντρου.
Το αποτέλεσμα είναι ορατό παντού. Μια κοινωνία με τεράστιες ανισότητες, επισφαλή εργασία, στεγαστική ασφυξία για τους νέους, υποβάθμιση της δημόσιας υγείας και παιδείας, συγκέντρωση πλούτου και ισχύος σε λίγους. Και απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, μεγάλο μέρος της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας αναζητεί συναίνεση με τη Δεξιά. Σαν να μην υπάρχουν πλέον διακριτές κοινωνικές στρατηγικές. Σαν η διαφορά ανάμεσα στην Αριστερά και τη Δεξιά να αφορά μόνο το ύφος και όχι το περιεχόμενο της πολιτικής. Μεγάλο μέρος της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας κηρύσσει διμέτωπο αγώνα απέναντι στη Δεξιά και την Αριστερά για να αποκρύψει μια απλή αλήθεια: όποιος αρνείται τη Διαίρεση Δεξιάς – Αριστεράς είναι δεξιός.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Κατά συνέπεια, η ενδόμυχη αποδοχή της συγκυβέρνησης με τη Δεξιά δεν είναι μια πιθανότητα, είναι μια ασφαλής βεβαιότητα, εφόσον η Δεξιά τη χρειαστεί. Γιατί, χρόνια τώρα, σημαντικά τμήματα της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας αντιμετωπίζουν τη συνεργασία με τη Δεξιά όχι ως έκτακτη συνθήκη αλλά ως φυσιολογικό ορίζοντα. Εάν η Αριστερά απειλεί να έρθει στην εξουσία, το ΠΑΣΟΚ προθυμοποιείται να φωνάξει «βοήθεια, οι αριστεροί επιστρέφουν».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Και για να μιλάμε με ονόματα, η Αννα Διαμαντοπούλου και οι οπαδοί της εκφράζουν τον σκληρό πυρήνα αυτής της στρατηγικής. Εξάλλου, η πρόσφατη «υπόθεση Καστανίδη» αποτελεί μια σαφή ένδειξη πως το ΠΑΣΟΚ προτιμά ακόμη και να θυσιάσει ένα ιστορικό στέλεχός του για να έχει όλες τις πόρτες ανοιχτές μετεκλογικά.
Το ΠΑΣΟΚ, κουβαλώντας τις δύο ψυχές του, δεν έχει μόνο κρίση ταυτότητας αλλά απαντά με παλιά εργαλεία στους νέους καιρούς. Η κλιματική κρίση, η έκρηξη των κοινωνικών ανισοτήτων, η κρίση της εργασίας, η στεγαστική κατάρρευση των νέων γενεών και η άνοδος της Ακροδεξιάς δεν αντιμετωπίζονται με «ουδέτερη» διαχείριση. Απαιτούν συγκρούσεις, αναδιανομή, ισχυρό κοινωνικό κράτος και νέες μορφές δημοκρατικής συμμετοχής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Τα ευρωπαϊκά κομματικά συστήματα αλλάζουν ραγδαία. Η άνοδος της Ακρας Δεξιάς είναι η μία πραγματικότητα αλλά όχι η μόνη. Αν η gen X, οι σημερινοί 50ρηδες και 60ρηδες, στρέφεται προς την Ακρα Δεξιά, οι millennials και η gen Z, οι 20ρηδες και 30ρηδες, που βλέπουν τη ζωή τους να στραγγίζει από την ακρίβεια και τη στεγαστική κρίση, μετακινούνται προς τα αριστερά. Στη Βρετανία, φέρ’ ειπείν, οι Πράσινοι, που στην πραγματικότητα είναι και Κόκκινοι, παρουσιάζουν σαρωτική άνοδο. Το ίδιο παρατηρείται και αλλού.
Απέναντι στην ηγεμονία της Δεξιάς, δεν αρκεί να αντιπαραβάλλουμε μια καλύτερη εκδοχή του υπάρχοντος συστήματος. Χρειαζόμαστε μια νέα ενιαία προοδευτική δύναμη στα αριστερά του Κέντρου, με βούληση διακυβέρνησης και όραμα κοινωνικού μετασχηματισμού.
Δεν μπορεί να υπάρξει νέα προοδευτική πλειοψηφία χωρίς ρήξη με τη λογική της διαχείρισης. Δεν μπορεί να υπάρξει κοινωνική ελπίδα όσο η πολιτική περιορίζεται στην επιτήρηση των αριθμών και στην προσαρμογή στις αγορές.
Η μεγάλη πρόκληση της εποχής δεν είναι να γίνει η Κεντροαριστερά πιο «αξιόπιστη» στα μάτια των ισχυρών. Είναι να γίνει ξανά χρήσιμη για τους πολλούς. Να ξαναμιλήσει για ισότητα, για δημόσια αγαθά, για δημοκρατία με περιεχόμενο. Να αποδείξει ότι η πολιτική μπορεί ακόμη να διευρύνει τα όρια του εφικτού και όχι απλώς να διαχειρίζεται τα αδιέξοδα.
Ο Νίκος Μαραντζίδης είναι καθηγητής ΠΑΜΑΚ
Η πτήση της Frontier Airlines από το Ντένβερ προς το Λος Άντζελες ακυρώθηκε όταν ο κινητήρας του αεροσκάφους πήρε φωτιά, προκαλώντας την άμεση εκκένωση των επιβατών μέσω των τσουληθρών για προληπτικούς λόγους.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της αεροπορικής εταιρείας, το περιστατικό σημειώθηκε το βράδυ της Παρασκευής (8/5) στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Ντένβερ. Κατά την απογείωση, περίπου στις 10:15 μ.μ. τοπική ώρα, η πτήση φέρεται να χτύπησε έναν άνθρωπο που περπατούσε στον διάδρομο προσγείωσης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})
This is the right-wing view of Frontier Flight 4345 on its takeoff roll at Denver Airport Runway 17L when the Airbus A321-271NX (N646FR) hit a pedestrian. pic.twitter.com/xWCpUkcYrC
— Turbine Traveller (@Turbinetraveler) May 9, 2026
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });
Στις ηχογραφήσεις του ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, ο πιλότος ακούγεται να ενημερώνει ότι ο κινητήρας είχε πάρει φωτιά και υπήρχε καπνός στο εσωτερικό του αεροσκάφους. Στη συνέχεια, ειδοποίησε τον έλεγχο ότι ήταν απαραίτητη η εκκένωση στον διάδρομο.
Η Frontier Airlines ανέφερε πως, για λόγους ασφαλείας, οι επιβάτες εγκατέλειψαν το αεροπλάνο χρησιμοποιώντας τις τσουλήθρες. «Διερευνούμε το περιστατικό και συλλέγουμε περισσότερες πληροφορίες σε συντονισμό με το αεροδρόμιο και άλλες αρχές ασφαλείας», σημειώνεται στην ανακοίνωση της εταιρείας. «Είμαστε βαθιά λυπημένοι από αυτό το συμβάν».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });
A Frontier Airlines Airbus A321neo has reportedly sustained very heavy damage after hitting a person on the runway at Denver International Airport.#frontier #news #Hantavirüs #frontierairlines pic.twitter.com/iTN4mLRhco
— Rueters Aviation (@ruetersnews) May 9, 2026
Η πτήση, τύπου Airbus A321, μετέφερε 224 επιβάτες και επτά μέλη πληρώματος. Ήταν προγραμματισμένη να προσγειωθεί στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες στις 12:16 π.μ., ωστόσο το ταξίδι αναβλήθηκε και επαναπρογραμματίστηκε για το πρωί του Σαββάτου.
Το δημοσιευθέν Μανιφέστο της Ομάδας Εργασίας του Ινστιτούτου Αλέξης Τσίπρας φυσικά και δεν θέτει το τέλος σε μια συζήτηση που στην Ευρώπη έχει ανάψει τα τελευταία χρόνια και αφορά τη συνάντηση των δυνάμεων της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να γίνει κάτι τέτοιο με ένα κείμενο, όσο καλό ή κακό και να ήταν αυτό; Αυτό μόνο αποσκοπεί στο να ανοίξει και στα καθ’ ημάς αυτή η συζήτηση. Κι όλα δείχνουν, πως εκτός από τους συνήθεις εμπαθείς ακροκεντρώους νεοδεξιούς, μερικούς πολύ «αριστερούς» και κάποιους άλλους άσχετους με το θέμα, αφού θεωρούν από τη μια τη Σοσιαλδημοκρατία ως κέντρο και από την άλλη την Οικολογία ως αντιαριστερά, τα περισσότερα σχόλια ήταν σε κατεύθυνση κριτικής ενίσχυσης και όχι αποδόμησης του μανιφέστου.
Στη χώρα μας η συζήτηση για την «κυβερνώσα Αριστερά» έχει ταλαιπωρηθεί πολύ. Αυτό συνέβη επειδή εδώ εξελάβαμε το κύριο κομμάτι της ευρωπαϊκής κυβερνώσας Αριστεράς που ήταν η σοσιαλδημοκρατία ως Κέντρο. Ακόμη και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου αρχικά συμφωνούσε με την κατάταξη της σοσιαλδημοκρατίας στο Κέντρο. Μέχρι σήμερα πολλοί «εκπλήσσονται», όταν διαβάζουν ή ακούν πως η σοσιαλδημοκρατία ανήκει στην οικογένεια της Αριστεράς και όχι του Κέντρου. Ετσι για να μετριαστεί αυτή η προφανής αστοχία έγινε η «παραχώρηση» στην ιδέα που θέλει η σοσιαλδημοκρατία να είναι Κεντροαριστερά. Ούτε Κεντροαριστερά όμως είναι. Ενας όρος που δεν πολυφοριέται στην Ευρώπη, εκτός της Ιταλίας. Εκεί μάλλον για τους ίδιους λόγους με την Ελλάδα. Για να είμαι πιο ακριβής, ο όρος άρχισε να έχει απήχηση, από τη στιγμή που οι σοσιαλδημοκρατικές ηγεσίες αποφάσισαν όντως να «στρίψουν» το τιμόνι σε πιο κεντρώες και ελευθερίστικες (libertarians) κατευθύνσεις των «οικονομικών της προσφοράς».
Σήμερα για να υπάρχει εναλλακτική λύση στην κυριαρχία του ιδιωτικού συμφέροντος και του πλούτου έναντι του δημόσιου συμφέροντος και της εργασίας, χρειάζεται «μια προοδευτική συμπαράταξη στα αριστερά του κέντρου» και όχι μια Αριστερά του Κέντρου. Μα δεν θέλετε τους κεντρώους; Ακούγεται η ένσταση. Αντιθέτως. Τους θέλουμε, αλλά μόνο μια τέτοια Αριστερά μπορεί να τους κερδίσει, αλλιώς αυτοί στρέφονται στη Δεξιά. Παράδειγμα η κυριαρχία Μητσοτάκη για επτά χρόνια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η διαφωνία δεν είναι για το φύλο των αγγέλων. Αφορά την ανάγκη σύζευξης του ρεαλισμού της σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης με τον ριζοσπαστισμό της αγωνίας για τη μείωση των ανισοτήτων και την οικολογική κριτική στο σημερινό μοντέλο παραγωγής, λαμβάνοντας πάντα υπόψη τους περιορισμούς που θέτει ο σεβασμός των κανόνων της δημοκρατίας. Γι’ αυτό και στο Μανιφέστο μιλώντας για το «πρωτείο της δημοκρατίας» τονίζουμε πως μόνο οι πολιτικές για την αρνητική ελευθερία δεν αρκούν. Αυτές χρειάζεται να συμπληρώνονται και με πολιτικές για τη θετική ελευθερία. Πολιτικές για το πάντρεμα της ελευθερίας με την ισότητα, δηλαδή.
Φυσικά και δεν καλύφθηκαν όλες οι ερωτήσεις με το Μανιφέστο, πολύ περισσότερο δεν δόθηκαν όλες οι απαντήσεις. Θα ακολουθήσουν τα προγραμματικά κείμενα που διαμορφώνει ο Αλέξης Τσίπρας και το Ινστιτούτο του. Πάντως καλό είναι να επαναλάβω ό,τι τονίστηκε στο Μανιφέστο: όταν «μασκαρεύεται» η διάκριση Αριστερά – Δεξιά, εκεί ανθεί και φουντώνει η Ακρα Δεξιά.
Γιώργος Σιακαντάρης είναι συντονιστής της Ομάδας Εργασίας του Ινστιτούτου Αλέξης Τσίπρας
Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται τις τελευταίες ημέρες η μεταφορά ενός έντονου επεισοδίου αφρικανικής σκόνης στη χώρα, προκαλώντας ανησυχία για την ποιότητα της ατμόσφαιρας και τις επιπτώσεις στην υγεία.
Οι ειδικοί απευθύνουν έκκληση στους πολίτες να περιορίσουν τις μετακινήσεις τους και να αποφεύγουν τη σωματική άσκηση σε εξωτερικούς χώρους, λόγω της αυξημένης παρουσίας σωματιδίων αφρικανικής σκόνης στην ατμόσφαιρα.
Ιδιαίτερη προσοχή συνιστάται στις ευπαθείς ομάδες, καθώς το φαινόμενο μπορεί να επηρεάσει σοβαρά την υγεία τους, προκαλώντας αναπνευστικά προβλήματα και ερεθισμούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Οι προειδοποιήσεις της ΠαγώνηΗ αντιπρόεδρος της ΟΕΝΓΕ, Ματίνα Παγώνη, μιλώντας στην ΕΡΤ, τόνισε ότι υπό αυτές τις συνθήκες πρέπει να αποφεύγονται οι άσκοπες έξοδοι, όπως το περπάτημα ή η επίσκεψη παιδιών σε παιδικές χαρές.
Όπως υπογράμμισε, είναι σημαντικό οι πολίτες να παραμένουν σε κλειστούς χώρους με τα παράθυρα κλειστά, ώστε να μειώνεται η έκθεση στα αιωρούμενα σωματίδια. «Τα σωματίδια που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα προκαλούν σοβαρή φθορά στον βλεννογόνο της αναπνευστικής οδού», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η κ. Παγώνη έκανε ειδική αναφορά σε άτομα με χρόνια αναπνευστικά ή καρδιολογικά προβλήματα, όπως ασθενείς με άσθμα, ΧΑΠ και σοβαρές καρδιοπάθειες. Όπως είπε, τα σωματίδια της σκόνης μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμούς, βήχα και αλλεργικές αντιδράσεις ακόμη και σε άτομα χωρίς υποκείμενα νοσήματα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Συνέστησε, όπου είναι απαραίτητη η μετακίνηση, τη χρήση μάσκας υψηλής προστασίας, ενώ εκτίμησε ότι το φαινόμενο θα διαρκέσει περίπου δύο με τρεις ημέρες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Συστάσεις και από τον Νίκο ΤζανάκηΑπό την πλευρά του, ο καθηγητής Πνευμονολογίας Νίκος Τζανάκης συνέστησε αποφυγή έντονης σωματικής δραστηριότητας και χειρωνακτικών εργασιών σε εξωτερικούς χώρους, ιδίως για άτομα με ευαισθησίες στο αναπνευστικό, εγκύους και παιδιά.
Όπως σημείωσε, ακόμη και σε ηπιότερα επεισόδια αφρικανικής σκόνης, απαιτείται προσοχή και χρήση προστατευτικής μάσκας όταν η έκθεση στον εξωτερικό αέρα είναι αναπόφευκτη.
Πριν από μερικούς μήνες ο Πρωθυπουργός, ως επικεφαλής όχι της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, όπως είχε προεκλογικά δεσμευτεί, έδωσε το σήμα έναρξης μιας εσωτερικής, αλλά παράλληλα και μιας δημόσιας διαβούλευσης για την αναθεώρηση του Συντάγματος που ξεκίνησε από τους βουλευτές, ενόψει της μετεξέλιξης της παρούσας Βουλής από Κοινή σε Προτείνουσα Βουλή.
Στην εσωτερική αυτή διαβούλευση ανταποκρίθηκαν πάνω από 50 συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας καταθέτοντας καινοτόμες και εύστοχες προτάσεις. Λειτουργώντας συνθετικά καταλήξαμε στην προτεραιοποίηση 30 σημαντικών αλλαγών.
Για καθαρά μεθοδολογικούς λόγους οι προτάσεις αυτές θα μπορούσαν να διακριθούν σε 4 μεγάλες κατηγορίες:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})α) Οι ταυτοτικές διατάξεις διαμορφώνουν το πολιτιστικό Σύνταγμα της Ελλάδας προστατεύοντας τον σκληρό αξιακό πυρήνα της εθνικής και πολιτιστικής μας ταυτότητας. Ενδεικτικά αναφέρω την προστασία της σημαίας και της ελληνικής γλώσσας, την αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης με τρόπο που θα προστατεύονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου κ.λπ.
β) Οι κοινωνικές διατάξεις εδραιώνουν το κοινωνικό Σύνταγμα που η λειτουργία του θωρακίζει την κοινωνική δικαιοσύνη, εγγυάται την ισότητα των ευκαιριών και ενισχύει την κοινωνική κινητικότητα. Ενδεικτικά αναφέρω τη διεύρυνση της ελευθερίας επιλογών κυρίως των νέων Ελλήνων από το σπάσιμο του κρατικού μονοπωλίου στην Ανώτατη Εκπαίδευση, τη διαγενεακή δικαιοσύνη και αλληλεγγύη, την προσιτή στέγη ως στήριξη της οικογένειας, την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και τη διασφάλιση του περιβαλλοντικού ισοζυγίου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });γ) Οι θεσμικές αλλαγές που προτείνουμε επιδιώκουν να αποκαταστήσουν την αρχή των ελέγχων και των ισορροπιών της Δημοκρατίας μας (checks and balances), διορθώνοντας στρεβλώσεις του παρελθόντος και συμβάλλοντας στη μετάβαση σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό θεσμικό περιβάλλον. Ενδεικτικά αναφέρω την εσωκομματική δημοκρατία, τη θωράκιση του ρόλου του βουλευτή, τη βελτίωση της νομοθέτησης, τη βελτίωση της κυβερνητικής λειτουργίας, την επανεξέταση της ποινικής ευθύνης υπουργών, την ενίσχυση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, την προστασία των ανεξαρτήτων αρχών, την αναβάθμιση με τη φορολογική αποκέντρωση αλλά και τον έλεγχο των ΟΤΑ, τον επαναπροσδιορισμό της έννοιας της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και τη συνεχή αξιολόγησή τους κ.λπ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });δ) Οι αναπτυξιακές διατάξεις που προτείνονται σέβονται τον ουδέτερο χαρακτήρα του οικονομικού Συντάγματος, ωστόσο περιγράφουν και συμπληρώνουν την κοινωνική Οικονομία της αγοράς ως κοινώς αποδεκτή βάση του πρωτογενούς Ευρωπαϊκού Δικαίου. Ενδεικτικά αναφέρω τη συνύπαρξη δημοσίων και μη κρατικών πανεπιστημίων ως ευκαιρία μετεξέλιξης της Ελλάδας σε διεθνές εκπαιδευτικό κέντρο που θα αποτελέσει νέα πηγή για το ΑΕΠ, την κατάργηση αναδρομικής εφαρμογής φόρων, τη φορολογική κινητροδότηση εθνικών στρατηγικών επενδύσεων, τη διασφάλιση βιώσιμης δημοσιονομικής λειτουργίας, ειδική μέριμνα για τον πρωτογενή τομέα κ.λπ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Επιδίωξή μας είναι να ανοίξουμε τον δημόσιο διάλογο με τους κοινωνικούς φορείς και τον θεσμικό διάλογο με τα κόμματα στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, παρακάμπτοντας τον συνταγματικό λαϊκισμό και υπερβαίνοντας τις μικροκομματικές αντιπαραθέσεις. Αν πραγματικά επιθυμούμε να εισάγουμε την Ελλάδα στη νέα εποχή, τότε το βλέμμα μας πρέπει να είναι στραμμένο ΟΧΙ στις επόμενες εκλογές, αλλά στις επόμενες γενιές. Η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι η κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία που απαιτεί νηφάλιες πολιτικές προσεγγίσεις, επιστημονική τεκμηρίωση και υπεύθυνες επιλογές που μπορεί να προκύψουν μόνο αν οι βουλευτές τοποθετηθούν ελεύθερα, ώριμα και κατά συνείδηση, χωρίς κομματική πειθαρχία ή εξωθεσμική χειραγώγηση.
Εχουμε διδαχθεί από την ιστορία μας, ότι τα τελειότερα Συντάγματα στα χέρια ασυνείδητων ή αδιάφορων λειτουργών απέτυχαν, ενώ ακόμα και ατελή Συντάγματα στα χέρια ευσυνείδητων λειτουργών λειτούργησαν τέλεια. Σήμερα έχουμε μια σπάνια ευκαιρία, αξιοποιώντας την εμπειρία απανωτών κρίσεων που αντιμετωπίσαμε με επιτυχία, να σχεδιάσουμε τον νέο πολιτειακό χάρτη της πατρίδας μας και να επιβεβαιώσουμε για ακόμη μια φορά τον ελληνικό λαό ότι η παράταξή μας, από τότε που την ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ταυτίστηκε πάντα με τις κορυφαίες επιλογές για το έθνος.
Ο Ευριπίδης Στ. Στυλιανίδης είναι βουλευτής Ροδόπης της ΝΔ, εισηγητής της πλειοψηφίας στη Συνταγματική Αναθεώρηση 2026
Σοκ προκαλεί το περιστατικό που σημειώθηκε στο Πόρτο, με θύμα τον ποδοσφαιριστή των «Δράκων», Γιαν Μπέντναρεκ, ο οποίος βρέθηκε αντιμέτωπος με ένοπλο διαρρήκτη μέσα στο σπίτι του.
Σύμφωνα με πορτογαλικά δημοσιεύματα, το βράδυ της Παρασκευής ένας άγνωστος άνδρας εισέβαλε στην κατοικία του Πολωνού αμυντικού και απείλησε τον ίδιο και την οικογένειά του με μαχαίρι, πριν αποσπάσει κοσμήματα μεγάλης αξίας.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Julia Bednarek (@juuulencja)
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το περιστατικό φέρεται να σημειώθηκε περίπου στις 21:30, τη στιγμή που ο Μπέντναρεκ επέστρεφε στο σπίτι μαζί με τη σύζυγο και την κόρη του, έπειτα από έξοδο για δείπνο.
Ο δράστης κατάφερε να διαφύγει έχοντας αφαιρέσει κοσμήματα που σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις αγγίζουν σε αξία τις 150.000 ευρώ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Παρά τη σοβαρότητα του συμβάντος, κανένα μέλος της οικογένειας του ποδοσφαιριστή δεν τραυματίστηκε, ενώ η αστυνομία έχει ήδη ξεκινήσει έρευνα για τον εντοπισμό του δράστη, εξετάζοντας υλικό από κάμερες ασφαλείας της περιοχής.
“Jan Bednarek foi vítima de assalto, com a ameaça de uma faca, ao início desta noite de sexta-feira, no Porto. O assaltante, que terá apontado a arma branca ao central portista e à família, conseguiu escapar com cerca de 150 mil euros em joias.” @cmjornal pic.twitter.com/j4kj4wKbVI
— Cabine Desportiva (@CabineSport) May 9, 2026
Δεκαετίες ολόκληρες πολιτικοί και κοινωνικοί επιστήμονες πάσχιζαν να λύσουν το αίνιγμα της διαμόρφωσης των τάσεων της κοινής γνώμης, των πολιτικών συμπεριφορών της και των εκλογικών προτιμήσεών της.
Σειρά υποθέσεων εργασίας δοκιμάστηκαν κατά καιρούς σε μια συστηματική και συνάμα ανταγωνιστική προσπάθεια να εξαχθούν κοινά αποδεκτά, τουλάχιστον από την επιστημονική κοινότητα, συμπεράσματα για τις μεταβλητές που επηρεάζουν την κρίση των πολιτών και τα κριτήρια με τα οποία αποφασίζουν ποια στάση θα τηρήσουν μπροστά στις κάλπες.
Οι επικρατέστερες, βέβαια, από αυτές τις υποθέσεις προσέφεραν στη συνέχεια τη βάση πάνω στην οποία αναπτύχθηκαν ερμηνευτικές θεωρίες και σχολές σκέψης. Καμία όμως δεν στάθηκε ικανή να μηδενίσει την εγγενή απροσδιοριστία των κομματικών ανταγωνισμών και των εκλογικών αναμετρήσεων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο λόγος είναι απλός. Οι επιλογές των εκλογέων δεν μπορούν να αναχθούν σε προκαθορισμένους αντικειμενικούς παράγοντες, όπως είναι το φύλο, η ηλικία ή η θέση τους στην απασχόληση και την κοινωνική ιεραρχία. Ούτε, όμως, και να παραμείνουν δέσμιες υποκειμενικών παραμέτρων, όπως είναι ψυχο-πολιτισμικοί παράγοντες που αναπαράγουν τις πολιτικές παραδόσεις και σχηματίζουν τα ιδεολογικά ρεύματα.
Η ίδια απροσδιοριστία ισχύει και για τις προβλέψεις όλων εκείνων των πιο πρόσφατων ερμηνειών που πιστεύουν ότι ο πολίτης είναι πάντα ένας ορθολογιστής που συμπεριφέρεται σαν τον καταναλωτή που διαλέγει το προϊόν υπολογίζοντας κατά πόσο μεγιστοποιεί το ατομικό του όφελος. Πολύ δε περισσότερο που ούτε η έντονη κινητικότητα την οποία επιδεικνύουν στις ήμερες μας οι ψηφοφόροι μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά και μόνο από τις συγκυριακές μεταβολές των περιστάσεων.
Κάθε πολίτης ανήκει ταυτόχρονα και διαδοχικά σε διαφορετικά υποσύνολα, υφίσταται διαφορετικές επιδράσεις, έχει διαφορετικές και ενίοτε αντιφατικές ευαισθησίες, είτε κατευθύνεται προς τα δεξιά είτε κινείται στο κέντρο είτε στρέφεται προς τα αριστερά, χωρίς και πάλι αυτό να αρκεί για να πάει ή να μην πάει να ψηφίσει, να ψηφίσει αρνητικά ή θετικά, να ρίξει λευκό ή να προτιμήσει ένα άκυρο ψηφοδέλτιο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Πάντως πουθενά στον κόσμο των ώριμων ευρωπαϊκών δημοκρατιών δεν ευδοκιμούν οι αστικοί μύθοι που καλλιεργούνται παρ’ ημίν καταλαμβάνοντας τη θέση των επιστημονικών αναλύσεων και προβαλλόμενοι ως στρατηγικής αξίας απαγαύσματα πολιτικής σοφίας.
Κάποτε η τελευταία παρομοίαζε τις κάλπες με εγκύους που ουδείς μπορούσε να είναι σίγουρος για το φύλο του καρπού της κοιλιάς τους. Αργότερα, όταν οι υπέρηχοι άρχισαν να αποκαλύπτουν τα μυστικά των κυήσεων, τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων άρχισαν να συγχέονται με τα αποτελέσματα των εκλογών.
Σήμερα στα παραδείγματα των εν λόγω αστικών μύθων έχουν προστεθεί ακόμα δύο. Το πρώτο εξακολουθεί να αναπαράγεται μαζί με την κοινοτοπία που επαναλαμβάνει ότι «ο πολίτης ψηφίζει με την τσέπη του». Το δεύτερο κατασκευάζεται τελευταία στηριζόμενο σε υποτιθέμενα δημοσκοπικά ευρήματα, σύμφωνα με τα οποία μόλις ένα 2% του εκλογικού σώματος ενδιαφέρεται αληθινά για ζητήματα δημοκρατίας και κράτους δικαίου, όπως αυτά των υποκλοπών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ετσι προφανώς εξηγείται και ο χωρίς προσχήματα χειρισμός εκ μέρους της ΝΔ της υπόθεσης των υποκλοπών καθώς και η άρνησή της να αποδεχθεί τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Αν οι προσεχείς εκλογές αποδείξουν ότι ήταν σωστή η ανάλυση που έκανε του κόστους και του οφέλους των στρατηγικών επιλογών της, τότε σίγουρα θα πρέπει να αναθεωρηθούν οι απόψεις όσων πίστεψαν ότι ο ελληνικός λαός παρέμενε ένας από τους πιο πολιτικοποιημένους της Ευρώπης. Ειδάλλως, η ΝΔ θα έχει πέσει θύμα των μύθων που διακινεί. Ιδιαίτερα στην καθόλου απίθανη περίπτωση που ο ελληνικός λαός εκπλήξει με τον τρόπο που θα λύσει το σταυρόλεξο των οριζόντιων και κάθετων διαιρετικών τομών που μεταβάλλουν ήδη ριζικά τη γεωμετρία των συσχετισμών μεταξύ συστημικών και αντισυστημικών δυνάμεων, δεξιών και αριστερών ριζοσπαστισμών.
Ο Γιώργος Σεφερτζής είναι πολιτικός επιστήμονας – αναλυτής
Υφαίνεται μια καλοπλεγμένη αμνησία για το τραύμα της χρεοκοπίας, δεκαπέντε χρόνια μετά. Θυμίζω: η Ελλάδα χρεοκόπησε το 2010, κατέρρευσε οικονομικά, θεσμικά και πολιτιστικά. Σήμερα, συνεχίζεται η ίδια τεχνική που κυριάρχησε στην αρχική περίοδο πτώσης και συντριπτικής έκπληξης: δεν είμαστε αυτό που το τότε πολιτικό σύστημα περιέγραφε, η «ισχυρή Ελλάδα», αλλά αυτό που άρχισε να περιγράφει o ευρωπαϊκός Τύπος και πολλές ευρωπαϊκές ελίτ: αχαΐρευτοι και τεμπέληδες που τρώνε πολύ περισσότερα από αυτά που «τους δίνουμε». Το οποίο μεταφράστηκε, ως δεν είμαστε αυτοί που (με δάνεια) κολυμπάμε στο lifestyle Μυκόνου, αλλά αυτοί που προσβάλλονται στα συσσίτια. Τέτοια η διαφορά.
Από το 2015, ο ρόλος του ενόχου καρφώθηκε στον Τσίπρα και το πείραμα ΣΥΡΙΖΑ, όπως ακριβώς το 2010 στον Γιώργο Παπανδρέου – έξι μηνών πρωθυπουργό. Φυσικά, πέρα από τους λόγους ωμής εκλογικής ιδιοτέλειας που γίνονται εμφανείς σε πολλές από τις σημερινές κυβερνητικές τοποθετήσεις για τη χρεοκοπία, ενυπάρχει και το μοτίβο της απόκρυψης τεράστιων πολιτικών ευθυνών του ίδιου χώρου.
Το παλαιό πολιτικό σύστημα οδήγησε στη χρεοκοπία αντί της ανάπτυξης, για να εκμαυλίσει ψηφοφόρους και να βολέψει «δικά του παιδιά». Ετσι όταν έφτασε η ώρα της αλήθειας (που τη βάφτισαν με το λυρικό «να μη μπορεί η χώρα να δανειστεί από τις αγορές», αντί του ρεαλιστικού αλλά πολιτικά συντριπτικού, «πτώχευση»), περάσαμε στο «δεν έχω ευθύνη εγώ, την έχει ο διπλανός μου». Ή «δεν φταίει το (αισχρό) οικονομικό και πολιτιστικό μοντέλο που επέλεξα, για να ψηφίζομαι και να δίνω δουλίτσες σε λίγους δικούς μου», αλλά φταίει ο αγγελιοφόρος της κατάρρευσης αυτού του μοντέλου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η χρεοκοπία είναι το σημαντικότερο γεγονός μετά τον εμφύλιο πόλεμο, που γκρέμισε το κοινωνικό σώμα και αναδιάρθρωσε τους τρόπους εθνικής και ατομικής αυτοαναγνώρισης. Αυτό με το οποίο καταλάβαινε και κατέτασσε ο Ελληνας τον εαυτό του ανατράπηκε. Δεν ήταν μόνο τα χρήματα που ξαφνικά έλειψαν, αλλά η αυτοεκτίμηση που συνετρίβη. Το καλοχτισμένο κινηματογραφικά ντοκιμαντέρ των κ.κ. Βαρβιτσιώτη και Δενδρινού δείχνει τα περιστατικά, αλλά εσύ ο θεατής πρέπει να απαντήσεις στο αιτιακό υπόστρωμα.
Εχει ενδιαφέρον γιατί φωτίζει και χαρακτήρες και συμπεριφορές (εκτός από οικονομικές και πολιτικές τεχνικές), αλλά δεν αρκεί για να «δεις» με ιστορικά αξιόπιστο τρόπο την ουσιώδη εθνική παρεκτόπιση. Οπως δεν αρκούν οι κατά καιρούς απολογισμοί που έχουν εισφέρει κάποιοι από τους τότε πρωταγωνιστές (ιδίως της Κεντροαριστεράς, αφού οι άλλοι κρύβονται). Το βασικότερο πρόβλημα δεν είναι η ιδεολογική οπτική ή η εμπάθεια κάποιων, αλλά η αδυναμία να δει κανείς καθαρά τους αμείλικτους όρους του προβλήματος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ο εξοργιστικά επιπόλαιος τρόπος με τον οποίο ενσωματώθηκε η οικονομία στο ενιαίο νόμισμα (την κατά αρχήν ορθή στρατηγικά απόφαση), η κατάρρευση κάθε παραγωγικής δύναμης (βιομηχανία, γεωργία), η κατάρρευση του αβαθούς και παροξυσμικού χρηματιστηρίου, η συνακόλουθη φούσκα των ακινήτων, η φούσκα της ηλίθιας εκμαυλιστικής καταναλωτικής δανειολειψίας, όλες οι καταρρεύσεις συνδέθηκαν σε μια ολική: τότε ψάχναμε στον Γιώργο (που του έσκασε η βόμβα στα χέρια) τον «πράκτορα» του ΔΝΤ, στον ωμό Πάγκαλο (που έριχνε στα μούτρα του οργισμένου και χρεοκοπημένου πλήθους τη συνενοχή), στον Βενιζέλο, στον Σαμαρά, μετά στον Τσίπρα, στον Βαρουφάκη κ.λπ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Με πρόφαση το καλογυρισμένο αλλά μερικό εκ των πραγμάτων, ντοκιμαντέρ, ανοίγει ακόμα μια φορά η βεντάλια της απόκρυψης. Η χώρα χρεοκόπησε με το πολιτικό έργο πολλών κυβερνήσεων, πολλών πρωθυπουργών κι όχι από στιγμιαίες προεκλογικές ρητορικές ανοησίες. Εκλογές έρχονται· κάθε τι πρέπει να χρησιμεύσει για την απόκρυψη των ευθυνών αυτών που κυβερνούν και τώρα. Αντί επιστημονικής αποτίμησης, διεγείρονται πάθη, μίση και εκλογικές ιδιοτέλειες.
Ο Δημήτρης Σεβαστάκης είναι καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ.