Αίσθηση προκαλεί δημοσίευμα της Wall Street Journal, σύμφωνα με το οποίο το εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης Claude της Anthropic χρησιμοποιήθηκε στην επιχείρηση του αμερικανικού στρατού για τη σύλληψη του πρώην προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο.
Στο δημοσίευμα αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι: «το εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης Claude της Anthropic χρησιμοποιήθηκε στην επιχείρηση του αμερικανικού στρατού για τη σύλληψη του πρώην προέδρου της Βενεζουέλας υπογραμμίζοντας τον τρόπο με τον οποίο τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης κερδίζουν έδαφος στο Πεντάγωνο, σύμφωνα με άτομα που είναι εξοικειωμένα με το θέμα. Η αποστολή για τη σύλληψη του Μαδούρο και της συζύγου του περιελάμβανε βομβαρδισμούς σε διάφορες τοποθεσίες στο Καράκας τον περασμένο μήνα. Οι οδηγίες χρήσης της Anthropic απαγορεύουν τη χρήση του Claude για τη διευκόλυνση της βίας, την ανάπτυξη όπλων ή τη διεξαγωγή επιτήρησης».
Breaking: The Pentagon used Anthropic’s AI tool Claude in its military operation to capture former Venezuelan President Nicolás Maduro https://t.co/HwXRnafUo0
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})— The Wall Street Journal (@WSJ) February 13, 2026
Το αμερικανικό μέσο Axios δημοσίευσε πληροφορίες σχετικά με τη χρήση του Claude από τον αμερικανικό στρατό, αναφέροντας ότι το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης αξιοποιήθηκε όχι μόνο στο στάδιο της προετοιμασίας, αλλά και κατά τη διάρκεια της ενεργής φάσης στρατιωτικής επιχείρησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σύμφωνα με το δημοσίευμα, δεν προσδιορίζονται με ακρίβεια οι λειτουργίες του συστήματος που χρησιμοποιήθηκαν. Ωστόσο, επισημαίνεται ότι ο αμερικανικός στρατός έχει ήδη αξιοποιήσει το Claude στο παρελθόν για ανάλυση δορυφορικών εικόνων και επεξεργασία δεδομένων σε πραγματικό χρόνο.
Μετά τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών, ανώτερος αξιωματούχος της αμερικανικής κυβέρνησης ανέφερε ότι το Πεντάγωνο επανεξετάζει τη συνεργασία του με την Anthropic. Ο ίδιος άφησε να εννοηθεί πως υπάρχουν ανησυχίες εντός του υπουργείου Άμυνας σχετικά με τη στάση της εταιρείας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Από την πλευρά της, η Anthropic διέψευσε ότι προχώρησε σε οποιαδήποτε ενέργεια ή επικοινωνία που θα μπορούσε να επηρεάσει την πορεία της επιχείρησης.
The U.S. military used Anthropic’s Claude AI model during the operation to capture Nicolás Maduro, two sources with knowledge told Axios. https://t.co/9L7tw18Vbv
— Axios (@axios) February 13, 2026
Το συμβάν σημειώνεται σε μια περίοδο κατά την οποία ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, έχει εκφράσει την πρόθεσή του για γρήγορη υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης σε όλους τους κλάδους των ενόπλων δυνάμεων, ώστε οι ΗΠΑ να διατηρήσουν το στρατηγικό τους πλεονέκτημα απέναντι στην Κίνα.
Ο Ολυμπιακός επικράτησε του Ηρακλή με 95-70 στο Ιβανώφειο στο πλαίσιο της 19ης αγωνιστικής της Stoiximan GBL. Μαγική εμφάνιση από τον Εβάν Φουρνιέ, που ήταν ο κορυφαίος για τους Πειραιώτες και τελείωσε το ματς με 32 πόντους, πετυχαίνοντας career high στο εγχώριο πρωτάθλημα. Άξιοι συμπαραστάτες του Γάλλου οι Σάσα Βεζένκοφ (21 πόντοι, 7 ριμπάουντ) και Άλεκ Πίτερς (19 πόντοι).
Οι Ερυθρόλευκοι παρατάχθηκαν με 10 παίκτες, ενώ με ενοχλήσεις στο γόνατο αποχώρησε ο Μιλουτίνοφ. Εκτός εξάδας ξένων έμεινε ο Τζόουνς, ο Γουόκαπ έμεινε στην Αθήνα για λόγους ξεκούρασης, ενώ ο Ντόρσεϊ υπέστη διάστρεμμα και ο Λαρεντζάκης δεν έχει ξεπεράσει ακόμη τον τραυματισμό του. Αντίθετα, επέστρεψε ο Παπανικολάου. Για τον Ηρακλή πρώτος σκόρερ ήταν ο Ντέιβις με 17 πόντους.
Με το προβάδισμα ο Ολυμπιακός στο πρώτο μέρος (42-36)Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε την αναμέτρηση με τους Νιλικίνα, Φουρνιέ, Παπανικολάου, Βεζένκοβ και Μιλουτίνοβ στο αρχικό σχήμα. Ο Ηρακλής παρατάχθηκε με τους Μωραΐτη, Ράιτ-Φόρμαν, Έλντερ-Ντέιβις, Σμιθ και Γουέρ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Φουρνιέ ήταν «καυτός» στην έναρξη και πέτυχε τους πρώτους πόντους του Ολυμπιακού για το 4-0. Άξιος συμπαραστάτης του ήταν ο Βεζένκοφ, ο οποίος πρόσφερε εξίσου λύσεις στην επίθεση και συνεισέφερε για το προβάδισμα των Ερυθρόλευκων (4-14).
Κατόπιν, ο Ηρακλής προσπάθησε να αντιδράσει και μείωσε προσωρινά με πόντους Γουέρ και του Σμιθ (11-21) και το πρώτο δεκάλεπτο, ολοκληρώθηκε με τον Ολυμπιακό να προηγείται με 23-11.
Στο δεύτερο δεκάλεπτο, ο Ηρακλής πάτησε γκάζι και με δύο σερί καλάθια των Φάντερμπεργκ και Στρονγκ, ο Γηραιός μείωσε στο 15-23. Στη συνέχεια, ο Πίτερς «ανέλαβε δράση» για τους Πειραιώτες και διεύρυνε ξανά τη διαφορά για το 19-34. Έπειτα, ο Ντέιβις ευστόχησε σε τρίποντο και «έγραψε» το 26-36, ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή ο Ηρακλής είχε μόλις 1/11 σουτ από την περιφέρεια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ακολούθησε ακόμη ένα τρίποντο, αυτή τη φορά από τον Φάντεμπεργκ, με τον Ηρακλή να μειώνει για πρώτη φορά στους 5 (33-38) και με καλάθι του Φουρνιέ το δεύτερο δεκάλεπτο ολοκληρώθηκε με σκορ 42-36 υπέρ των Πειραιωτών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Ο Ολυμπιακός ανέβασε στροφές στο δεύτερο ημίχρονοΜε την έλευση της τρίτης περιόδου, ο Ηρακλής κατέβασε κι άλλο τη διαφορά με τρίποντο του Τσιάκμα και με δίποντο του Ντέιβις για το 41-44. Αν και ο Ηρακλής απείλησε προσωρινά τον Ολυμπιακό, ο Φουρνιέ ήταν ξανά εκεί για τους Πειραιώτες και «έγραψε» το 41-49.
Το ρεσιτάλ του Γάλλου σούπερ σταρ συνεχίστηκε, με τον ίδιο να είναι καθοριστικός στην επίθεση και να πετυχαίνει το 47-59. Μαγική εμφάνιση έκανε και ο Βεζένκοφ, που ήταν παρτενέρ του Φουρνιέ στο σκοράρισμα και εκείνος με τη σειρά του έκανε το 56-71, με τρίποντο, έχοντας μέχρι εκείνη τη στιγμή 16 πόντους.
Κατόπιν, ο Βεζένκοφ ευστόχησε σε βολή για το 72-56 και ακολούθησε η πιο μεγάλη διαφορά στο ματς για το +14, εν τέλει το τρίτο δεκάλεπτο ολοκληρώθηκε με το 56-74 και τον Ολυμπιακό να προηγείται.
Στην τελευταία περίοδο, η αναμέτρηση πήρε διαδικαστικό χαρακτήρα, οι Πειραιώτες εκτόξευσαν τη διαφορά και το ματς ολοκληρώθηκε με το τελικό 95-70.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 11-23, 36-42, 56-74, 70-95ΗΡΑΚΛΗΣ (Λούκιτς): Ραίτ-Φόρμαν, Σμιθ 13 (1/4 τρίποντα, 7 ριμπάουντ, 4 λάθη), Μωραΐτης 3 (1/5 τρίποντα, 5 ριμπάουντ, 2 ασίστ), Γουέρ 5 (5 ριμπάουντ), Έλντερ-Ντέιβις 17 (3/6 τρίποντα, 3 ριμπάουντ), Φάντερμπεκ 14 (2 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 3 λάθη), Στρονγκ 6 (6 ασίστ, 3 λάθη), Τσιακμάς 10 (2/6 τρίποντα, 4 ασίστ, 2 λάθη, 2 κλεψίματα), Χρηστίδης 2, Σίλλας (0/4 σουτ)
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Μπαρτζώκας): Νιλικίνα 6 (1/1 τρίποντο, 2 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 2 λάθη), Βεζένκοβ 21 (2/5 τρίποντα, 7 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 2 κλεψίματα), Παπανικολάου 3 (1), Μιλουτίνοβ (8 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 1 κλέψιμο, 1 μπλοκ), Φουρνιέ 32 (9/11 δίποντα, 4/10 τρίποντα, 2/2 βολές, 3 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 2 λάθη), Γουόρντ (0/4 σουτ, 3 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 2 λάθη, 1 κλέψιμο), Νετζήπογλου 9 (1), Πίτερς 19 (4/8 δίποντα, 3/4 τρίποντα, 2/2 βολές, 2 ριμπάουντ), Χολ 5 (7 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 2 κλεψίματα)
Μετά την υπό πρωτοφανείς εκβιασμούς, λογικά ακατανόητη επίσκεψη Μητσοτάκη στην Αγκυρα, τώρα (ενδεχομένως κατά σύμπτωση) αναμένονται οι νέες υπογραφές με τη Chevron. Ζήτημα για το οποίο από το φθινόπωρο του 2025 η κυβέρνηση πανηγυρίζει ασταμάτητα: η Ελλάδα ξαφνικά θωρακίστηκε ως υπερήρωας από κόμικς μέσω των ενεργειακών συμφωνιών. Και έπεισε πολλούς. Οχι όμως όλους.
Στις 4 Οκτωβρίου 2025 η στήλη αυτή προειδοποιούσε: «Η άκρατη αισιοδοξία ότι η Ελλάδα θα θωρακιστεί από την παρουσία της είναι αβαθής και ανόητη. Η Chevron είναι κολοσσός, όμως θα κάνει τελικά αυτό που θα της πει ο Τραμπ να κάνει. Που σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να θέσει είτε η ίδια είτε η αμερικανική πλευρά ζήτημα εισόδου της Τουρκίας στη συμφωνία. Τίποτε απολύτως δεν εγγυάται το αντίθετο. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε η Ελλάδα θα βρεθεί πολύ άγρια στριμωγμένη στη γωνία: θα είναι πρακτικά αδύνατον να κάνει πίσω, αλλά εξίσου σχεδόν αδύνατον να προχωρήσει και μπροστά».
Λίγο μετά, στις 8 Νοεμβρίου, με τη θριαμβολογία να κυριαρχεί, επιχειρήθηκε ξανά να προσγειωθούν οι επικίνδυνα αφελείς προσδοκίες: «Ολο και περισσότερες ελπίδες επενδύονται σε ένα είδος “ασπίδας της ενέργειας” έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η “ενεργειακή ακτινογραφία” της Ανατολικής Μεσογείου είναι παλαιόθεν γνωστή στις μεγάλες δυνάμεις, όπως είναι και οι προστριβές επ’ αυτής. Και δεν υπάρχουν μεταβολές που να έχουν επηρεάσει θετικά τη στάση τους υπέρ της Ελλάδας, ενώ το αντίθετο συμβαίνει με την Τουρκία. Είναι συνεπώς σημαντικό να μην καλλιεργούνται πάλι αυταπάτες. Επειδή όταν έρθει η ώρα της κρίσεως θα καταρρεύσουν».
Η ώρα της κρίσεως έφτασε. Στις 5 Φεβρουαρίου η Chevron υπέγραψε «συμφωνία συμμαχίας» με την κρατική Turkish Petroleum στην Αγκυρα, ενώ μπήκε στη Συρία, με ό,τι αυτό σημαίνει.
Συνέβη δηλαδή αυτό ακριβώς που είχε εδώ προβλεφθεί, καθώς το γεωγραφικό και θεματικό πεδίο της συμφωνίας είναι ευρύτατο και κοιτά ξεκάθαρα και προς την Ελλάδα. Που θα έπρεπε ήδη να προετοιμάζεται για τη στιγμή που εταιρεία θα γίνει ο μοχλός για να έρθει στο τραπέζι η ενεργειακή συνδιαχείριση με την Τουρκία στο Αιγαίο, με δεδομένη την προφανή στρατηγική συνεργασία της Αγκυρας με τις ΗΠΑ, φορέας της οποίας είναι ακριβώς αυτή η συμφωνία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ωστόσο αυτό δεν είναι καν το κύριο ζήτημα. Μακράν σημαντικότερο, είναι άλλο: ότι ακόμα και αν έλεγε η Ελλάδα «εντάξει, ας πάμε μαζί για να τελειώνουμε με τα προβλήματα», θα έπρεπε να αποδεχθεί μία προϋπόθεση αυτοκτονικών διαστάσεων: ότι για να μπορέσει να συμβεί αυτό, πρέπει πρώτα να μεταβληθεί το κυριαρχικό καθεστώς στο Αιγαίο.
Αλλιώς είναι απολύτως αδύνατον να γίνει τέτοιου είδους κατανομή, ακόμα και εάν η Ελλάδα αποφάσιζε να πει «ναι», που όμως, έτσι, ουδέποτε θα το αποδέχονταν οι Τούρκοι. Αυτό είναι το μείζον πρόβλημα: ότι η ενεργειακή ήττα δεν έρχεται μόνη, αλλά ως δούρειος ίππος μιας αντίστοιχης περιστολής κυριαρχίας, σε μια πορεία που εξελίσσεται ραγδαία και δραματικά. Επειδή πλέον η αντιπαράθεση δεν θα είναι πια απλώς με την Τουρκία, αλλά και ευθέως με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ.
Ένοχος για ενδοοικογενειακή βία και πρόκληση σωματικών βλαβών κρίθηκε ένας 42χρονος άνδρας στον Βόλο, μετά από απόφαση του Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Βόλου.
Το δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 28 μηνών χωρίς αναστολή, ενώ αποφασίστηκε ότι η έφεση δεν θα έχει ανασταλτικό χαρακτήρα, γεγονός που οδήγησε στην άμεση μεταφορά του στη φυλακή.
Το περιστατικό σημειώθηκε στον Βόλο και είχε ως αποτέλεσμα τη νοσηλεία της 46χρονης συντρόφου του κατηγορουμένου στο νοσοκομείο της πόλης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η μαρτυρία της γυναίκαςΣύμφωνα με την κατάθεσή της, ο άνδρας τη χτύπησε στο κεφάλι, στο πρόσωπο, στα δόντια και σε άλλα σημεία του σώματός της. Η ίδια ανέφερε ότι υπέστη ελαφρά διάσειση, πολλαπλές εκδορές και εκχυμώσεις.
Παράλληλα, ζήτησε συγγνώμη από το δικαστήριο, επισημαίνοντας πως σε προηγούμενη δίκη είχε καλύψει τον κατηγορούμενο.
Όπως κατέθεσε, το πρωί της ημέρας του συμβάντος, γύρω στις 6, τον ξύπνησε για να της δώσει ένα ευρώ προκειμένου να αγοράσει ζάχαρη και εκείνος φέρεται να αντέδρασε βίαια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Γείτονες που αντιλήφθηκαν την ένταση κάλεσαν την Αστυνομία, με αποτέλεσμα τη σύλληψη του 42χρονου.
Από την πλευρά του, ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι η 46χρονη τον επισκέφθηκε οργισμένη και πιθανόν υπό την επήρεια ναρκωτικών, ισχυριζόμενος ότι εκείνη τον χτύπησε και πως ο ίδιος απλώς προσπάθησε να την αποφύγει, χωρίς να της επιτεθεί.
Ο εισαγγελέας τόνισε ότι ο 42χρονος διαθέτει βαρύ ποινικό παρελθόν, που περιλαμβάνει καταδίκες για κλοπές και υποθέσεις ναρκωτικών, εκκρεμές ένταλμα για ληστεία, καθώς και δύο προηγούμενες κατηγορίες για ενδοοικογενειακή βία.
Αν και είχε προτείνει ποινή 30 μηνών, το δικαστήριο κατέληξε στην επιβολή ποινής 28 μηνών, χωρίς αναστολή.
Μια μητέρα εντόπισε ένα μυστηριώδες, γλιστερό θαλάσσιο πλάσμα ενώ μάζευε σκουπίδια σε μια δημοφιλή παραλία της Ουαλίας. Η Chloe Heuch έκανε την απροσδόκητη ανακάλυψη όταν βρήκε κάτω από ένα πλαστικό καπάκι καφέ αρκετά παράξενα πλάσματα, τα οποία κρύβονταν μέσα στην άμμο. «Το καπάκι ήταν αναποδογυρισμένο στην υγρή άμμο – έμοιαζε σαν να είχε απλώς πέσει», είπε η ίδια. «Το σήκωσα για να το πετάξω και δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι υπήρχαν πλάσματα από κάτω».
Η δασκάλα και συγγραφέας περπατούσε στην παραλία Llanddona στο Άνγκλεσι της Ουαλίας μαζί με την κόρη της όταν ήρθε αντιμέτωπη με τα παράξενα, ζελατινώδη όντα. Αρχικά πίστεψαν ότι πρόκειται για θαλάσσια σαλιγκάρια, ωστόσο δεν ήταν σίγουρες για το τι ακριβώς είχαν βρει.
The Sun – Chloe Heuch / Media Wales
«Έμεινα έκπληκτη από την ιδιαιτερότητά τους», ανέφερε. «Η κόρη μου άγγιξε ένα απαλά, γιατί δεν με πίστευε ότι ήταν ζωντανό, και τότε αυτό συρρικνώθηκε λίγο».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μετά τη δημοσίευση των φωτογραφιών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ένας υποβρύχιος φωτογράφος ταυτοποίησε τα πλάσματα ως χιτωνόζωα, συγκεκριμένα του είδους Ciona intestinalis, σύμφωνα με το North Wales Live.
Ταυτοποίηση και χαρακτηριστικά των θαλάσσιων ασκιτώνEίναι κοινά πλάσματα στα ρηχά νερά γύρω από το Ηνωμένο Βασίλειο, αν και θεωρούνται εισβολικό είδος. Έχουν μαλακό, σωληνοειδές σώμα, χλωμό και ημιδιαφανές, και μπορούν να φτάσουν έως και τα 20 εκατοστά σε μήκος.
Η Chloe αποφάσισε να μην τα μετακινήσει. «Τα άφησα εκεί που ήταν, ένιωσα λίγο άσχημα, αλλά δεν ήθελα να τα ενοχλήσω», είπε. «Φαίνονταν πολύ χαρούμενα. Ήταν αρκετά μέσα σε εκείνο το μικρό σημείο!»
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο φωτογράφος που τα αναγνώρισε εξήγησε: «Είναι ευκαιριακοί αποικιστές σχεδόν κάθε επιφάνειας που δεν έχει ήδη κάτι άλλο να αναπτυχθεί πάνω της». Πρόσθεσε ακόμη πως «είναι πολύ πιο όμορφοι όταν ανοίγουν και φιλτράρουν το νερό για τροφή· είναι απολύτως ακίνδυνοι, αν και μπορούν να συγκεντρωθούν σε μεγάλες ποσότητες».
Πηγή: Τhe Sun
Η χώρα πλέει τα Ισθμια, που έλεγε και μια γιαγιά. Περνούμε διά Πειραιώς και σιδήρου. Φτώχεια καταραμένη. Σε βαθμό που δεν μπορείς να βρεις τραπέζι σε καλή ταβέρνα ούτε με προοπτική εβδομάδος, ενώ για πάρκινγκ ούτε λόγος.
Καλύτερα να ψάξεις για ταξί – και θα είναι καλύτερα: διότι, πλέον, απ’ την άλλη, αν πιεις έστω και δυο ποτήρια κρασί και σε τσακώσουν, σε πάνε πριονοκορδέλα και μένεις χωρίς δίπλωμα κανέναν χρόνο, χωρίς πινακίδες, άρα χωρίς υπόσταση και ψυχή. Διότι, πού να πας με τα πόδια την σήμερον ημέραν;
Μην κοιτάς που παλιότερα πηγαίναμε παντού τσιντουράτο ποδαρέλι και λιώναμε ένα ζευγάρι σόλες τον χρόνο – τώρα με ένα ζεύγος Adidas τη βγάζεις μια πενταετία και εν τέλει τα πετάς από βαρεμάρα, κι όχι γιατί χάλασαν, διότι ενδιάμεσα έχεις αγοράσει και άλλα πέντε ζεύγη, δήθεν στις εκπτώσεις. Ποιος πάει σήμερα να σολιάσει παπούτσια – εξάλλου έχουν εξαφανιστεί και οι τσαγκάρηδες, όταν στο Lidl βρίσκεις αθλητικό πατούμενο Κίνας με έντεκα ευρώ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τα σούπερ μεροκάματα (ένα δολάριο) του κινέζικου κομμουνισμού εξασφαλίζουν τα πάντα και πάμφθηνα στον δυτικό λαϊκό καπιταλισμό – μέχρι και σαγιονάρα με ένα δίφραγκο. Αρα, εκεί στην Κίνα να δεις διεκδικήσεις η ντόπια ΓΣΕΕ. (Υπάρχει;).
Κι εδώ σαρώνει η πείνα, μεγάλε. Το ακούς να το λένε οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι, και μάταια ψάχνεις να βρεις πεσμένους στον δρόμο από τη λιγούρα – θα πεις, ακόμα και όταν έρχονταν οι μεγάλες επιδοτήσεις, τη δεκαετία του ’80, την εποχή της ευδαιμονίας και της σπατάλης, πάλι κάποιοι έλεγαν ότι πεθαίναμε της πείνας (στα σκυλάδικα) και η 17Ν σκότωνε γιατί η κοινωνία ήταν άδικη και η Μάρθα Βούρτση είχε ξεμείνει από αστακομακαρονάδα. Ευαίσθητοι άνθρωποι, όλη μέρα σκέφτονται τον λαό και τους φτωχούς, κι όχι σαν εμάς τους ανάλγητους που δεν βλέπουμε γύρω μας πόσο πολύ υποφέρει ο κόσμος.
Και καθώς πλησιάζει Καθαρά Δευτέρα θα δούμε πάλι το μεγάλο πρόβλημα της πείνας και του οικονομικού μαρασμού: ήδη από τώρα, αν τηλεφωνήσεις, δεν μπορείς να βρεις πουθενά άδειο δωμάτιο στην Ελλάδα, πουθενά ξενοδοχείο ή όποιο κατάλυμα. Και βέβαια είναι καλύτερο να σπεύσεις να κλείσεις εγκαίρως κανένα τραπέζι σε ταβέρνα πριν το καταλάβουν οι πεινασμένοι – αυτό, πράγματι, είναι ένα θέμα: διότι όλοι μιλάμε για την ακρίβεια που όντως υπάρχει και από την άλλη, αν τολμήσεις να βγεις για έξοδο, για κανένα νηστίσιμο έστω, λίγο άσπρο ταραμά και χταποδάκι Σενεγάλης, δεν βρίσκεις όχι τραπέζι πουθενά, αλλά ούτε καν σκαμπό. Ποιος θα μας εξηγήσει την αντίφαση;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ειδικά εμείς που προλάβαμε και ζήσαμε τη δεκαετία του ’60 και ξέρουμε όντως τι σημαίνει φτώχεια και ένδεια σε τεράστια έκταση, κι έχουμε μέτρο σύγκρισης, αναρωτιόμαστε πού είναι όλο αυτό το δράμα που ξετυλίγεται και δεν μπορούμε να δούμε, οι αναίσθητοι.
Πολλώ δε μάλλον που η ανεργία έχει υποχωρήσει στο 7,5% και όλοι οι δρόμοι έχουνε γίνει αδιάβατοι από την πολλή αυτοκινητίλα, ενώ όπου και να ρίξεις το μάτι σου βλέπεις μάντρες που πουλάνε αυτοκίνητα.
Κι από πάρκινγκ; Ούτε στην ταράτσα. Αρα, τι γίνεται, ρε παίδες; Πού είναι η μαγική εικόνα; Ποια η δυσπλασία; Ποια η πραγματικότητα; Υπάρχει αυτό που βλέπουμε με τα μάτια μας, γύρω μας, ή όσα λέει ο κάθε λεβέντης για προπαγάνδα; Μήπως εμείς βλέπουμε τα μη ορατά; Ή μήπως οι άλλοι αρνούνται να δούνε τι συμβαίνει; Ποιος λέει άλλα αντ’ άλλων;
Περνούμε διά Πειραιώς και σιδήρου και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι; Διότι δεν βλέπω να κυκλοφορούν και πολλά κάρα της δημαρχίας και να μαζεύουνε πεθαμένους από την πείνα, δεν παρατηρώ πολλούς σκελετωμένους στα πεζοδρόμια – αντίθετα, είμαστε πρώτοι στην παχυσαρκία πανευρωπαϊκώς και, απ’ όσο διακρίνω, μου φαίνεται πως ο κ. Κουτσούμπας μάλλον δεν έχει αδύναμο σβέρκο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Τα κέρδη του καπιταλισμού φαίνεται πως δεν παρεμποδίζουν την πάχυνση των αντιπολιτευόμενων και οι φρεγάτες Μπελαρά δεν μείωσαν αισθητά το λίγο βούτυρο στα πρωινά της φτωχολογιάς. Αυτό δεν είναι κατάκτηση, αλλά δεν θα το έλεγες και λιμοκτονία. Απεναντίας.
Τώρα, η ακρίβεια στα σουπερμάρκετ: όντως υπάρχει. Αλλά κι ένας με μειωμένο εισόδημα, ή φοιτητής, μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς (όχι πλούσια) με επιδέξιες, συγκρατημένες αγορές – πάντως εμείς, σε όλη τη διάρκεια του ’60 και του ’70, επιβιώσαμε σε ασύγκριτα χειρότερες συνθήκες, από κάθε άποψη. Ούτε συγκοινωνίες, ούτε νοσοκομεία, ούτε δρόμοι, ούτε καμιά πρόνοια για οτιδήποτε – και τα μεροκάματα και οι συντάξεις να είναι του θανατά. Ισως, θα πεις, γι’ αυτό τώρα όλα μας φαίνονται καλύτερα απ’ όσο είναι. Μπορεί.
Αλλά, σε κάθε περίπτωση, και για να μην παρεξηγιόμαστε. Υπάρχουν δυσκολίες και πάντα θα ανακυκλώνεται ένα ποσοστό φτώχειας, όμως είναι προφανής, κραυγαλέα και κυρίαρχη η επάρκεια παντού. Περισσότερο ή λιγότερο. Και δεν χρειάζονται αναλύσεις, ούτε επιχειρήματα απόδειξης. Μια βόλτα έξω και διαπιστώνεις πως δεν βρίσκεις πού να αφήσεις το αυτοκίνητο και πως το όποιο πάρκινγκ (αν βρεις) κοστίζει πέντε ευρώ, τουλάχιστον, την ώρα. (Μιλάμε, ανάλγητε, για πολλή πείνα).
Ένταση σημειώθηκε στη δίκη για τα Τέμπη στη Λάρισα, όταν ο δικηγόρος της Interstar, Βασίλης Καπερνάρος, απευθύνθηκε στον Πάνο Ρούτσι με τη φράση «Πήγαινε κάνε απεργία». Το περιστατικό προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς ο Πάνος Ρούτσι είναι ένας από τους γονείς των θυμάτων της τραγωδίας.
Μιλώντας αργότερα σε ραδιοφωνικό σταθμό, ο Βασίλης Καπερνάρος εξήγησε τη στάση του, κατηγορώντας τον Πάνο Ρούτσι ότι «περιφέρεται μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου ως νταής, φορώντας ένα καπέλο». Όπως είπε, «Δεν τα έχω εγώ με τον κύριο Ρούτσι. Ο κύριος Ρούτσι είναι ένας πονεμένος γονιός, θεώρησε να προπηλακίσει τους δικηγόρους και να εξυβρίσει… μέσα στην αίθουσα περιφερόμενος ως νταής φορώντας ένα καπέλο».
Από την πλευρά του, ο Πάνος Ρούτσι απάντησε στις δηλώσεις του δικηγόρου, λέγοντας στην εκπομπή του MEGA «Εξελίξεις Τώρα», ότι έχει ήδη καταθέσει μήνυση εναντίον του. Όπως ανέφερε, «αυτό το αντιμετωπίζουμε κάθε φορά που έχουμε δίκη. Εκείνη τη στιγμή, βγήκε από τα δικαστήρια, ενώ εμείς καθόμασταν έξω και είπε στις κάμερες “αυτό δεν είναι δικαστήριο, είναι θέατρο”… Θεωρώ πως με έχει στοχοποιήσει».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Πάνος Ρούτσι υποστήριξε επίσης, ότι υπάρχει οργανωμένη προσπάθεια απαξίωσης των συγγενών των θυμάτων, λέγοντας πως «υπάρχει σχέδιο από την κυβέρνηση να μας αποδοκιμάζουν, να μας εξαντλήσουν, να νευριάσουμε και να χάσουμε το δίκιο μας». Ο ίδιος πρόσθεσε ότι θα συνεχίσει να παλεύει «μέχρι τέλους» για τη δικαίωση του παιδιού του.
Πολλαπλές επιθέσεις και δημόσιες αιχμέςΔεν είναι η πρώτη φορά που ο Πάνος Ρούτσι βρίσκεται στο επίκεντρο επιθέσεων. Όταν έκανε απεργία πείνας στο Σύνταγμα, είχε δεχθεί σφοδρή διαδικτυακή κριτική και χυδαία σχόλια που αμφισβητούσαν τα κίνητρά του. Μεταξύ αυτών, χρήστες τον ειρωνεύονταν για τη στάση του απέναντι στην υπόθεση των Τεμπών.
Ακόμη και ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης είχε τοποθετηθεί δημόσια, ζητώντας να εξεταστεί ο Πάνος Ρούτσι από το ΕΚΑΒ «για να μην υπάρχουν υποψίες», ενώ αργότερα υποστήριξε ότι η απεργία πείνας έγινε για να καθυστερήσει η δίκη. Όπως είχε δηλώσει, «Ο κύριος Ρούτσι λέει ότι κάνει απεργία πείνας 18 μέρες… Η απεργία έγινε με σκοπό να καθυστερήσει η έναρξη της δίκης».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αιχμές κατά του Πάνου Ρούτσι είχε αφήσει και η πολιτεύτρια Πόπη Σεμερτζίδου, με αφορμή αναφορές για τραπεζικές δεσμεύσεις επιδοτήσεων που φέρεται να έλαβε παράνομα. Όταν ρωτήθηκε σχετικά σε Εξεταστική Επιτροπή, απάντησε χαρακτηριστικά: «Εγώ τι πρέπει να κάνω δηλαδή; Να αρχίσω απεργία πείνας;».
Με φραστικές αντιπαραθέσεις, πολιτικές αιχμές και συνεχή διαδικτυακά πυρά, ο Πάνος Ρούτσι παραμένει στο επίκεντρο, ενώ η δικαστική διερεύνηση για την τραγωδία των Τεμπών συνεχίζεται.
Η αναφορά ενός ονόματος στα αρχεία Επστιν, ειδικά μετά τη δημοσιοποίηση εκατομμυρίων εγγράφων της υπόθεσης, αφήνει ανοιχτό ένα μεγάλο περιθώριο για ερμηνείες. Ενα email ή μια σημείωση στην πολυσυζητημένη λίστα μπορεί σαρωτικά να προκαλέσει πολιτική ζημιά, να καταστρέψει μια δημόσια εικόνα και να ανοίξει τον δρόμο για νομικές περιπέτειες. Στην περίπτωση του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, υπό προϋποθέσεις, είναι δυνατόν το ίδιο αυτό σύστημα να λειτουργήσει διαφορετικά.
Με αναφορές αποσπασματικές, λογοκριμένες ή ενταγμένες σε έναν κυκεώνα εκατομμυρίων εγγράφων, η υπερπληθώρα πληροφοριών θολώνει την εικόνα, διαχέει την ευθύνη και μετατρέπει τον κίνδυνο σε πολιτικό αντιπερισπασμό. Η παρουσία ενός ονόματος γίνεται τότε όχι απόδειξη, αλλά μέρος ενός αφηγήματος που μπορεί να επαναπλαισιωθεί ή ακόμα και να χρησιμοποιηθεί προς όφελος εκείνου που βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής. Επιπλέον η χρονική στιγμή της αποκάλυψης μιας αλήθειας είναι κάποτε πιο κρίσιμη από την ίδια την αλήθεια.
Το όνομα του προέδρου Τραμπ εμφανίζεται στα αρχεία Επστιν περισσότερες από 1 εκατομμύριο φορές, σύμφωνα με κορυφαίο Δημοκρατικό βουλευτή, ο οποίος εξέτασε τη μη επεξεργασμένη έκδοση των εγγράφων. Οπως δήλωσε ο βουλευτής του Μέριλαντ Τζέιμι Ράσκιν, σε συνέντευξή του στο Axios, «υπάρχει πάρα πολύ υλικό που έχει λογοκριθεί». Ωστόσο σύμφωνα με τον αναπληρωτή γενικό εισαγγελέα, Τοντ Μπλανς, το υπουργείο Δικαιοσύνης έχει ολοκληρώσει την επανεξέταση των εγγράφων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Καρολάιν Λέβιτ δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι «σε αντίθεση με πολλούς άλλους που κατονομάζονται σε αυτά τα αρχεία, ο πρόεδρος διέκοψε τη σχέση του με τον Τζέφρι Επστιν και υπήρξε ειλικρινής, επιδιώκοντας την πλήρη διαφάνεια εδώ και πολλά χρόνια». Ο ίδιος ο αμερικανός πρόεδρος είπε την περασμένη εβδομάδα πως «είναι πραγματικά ώρα να ασχοληθεί η χώρα με κάτι άλλο».
Οπως αναφέρει στο «New Statesman» η Τίνα Μπράουν, γνωστή αρθρογράφος μεγάλων περιοδικών και ιδρύτρια του Daily Beast, το γεγονός πως όλοι γράφουν ξανά για την υπόθεση δείχνει πόσο επιτυχημένη υπήρξε για τον Ντόναλντ Τραμπ η τελευταία δημοσιοποίηση emails του Επστιν. «Βρήκε έναν ακόμα τρόπο να μετατρέψει τον κίνδυνο για τον ίδιο σε κίνδυνο για άλλους. Η αναζήτηση αποκαλύψεων για τον ένοικο του Οβάλ Γραφείου μέσα σε αυτή την καταιγίδα emails είναι μάταιη.
Το όνομα του Τραμπ, όπου συνδέεται με κάτι επιβαρυντικό, είναι διαγραμμένο. Από τα 5.300 αρχεία με 38.000 αναφορές στον Τραμπ, τη Μελάνια ή το Μαρ-αλ-Λάγκο, καμία δεν αποτελεί άμεση επικοινωνία μεταξύ Τραμπ και Επστιν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο αναπληρωτής γενικός εισαγγελέας των ΗΠΑ, Τοντ Μπλανς, έχει ήδη δηλώσει ότι το δεύτερο μέρος του υλικού – άλλες 2,5 εκατομμύρια σελίδες – δεν θα δει ποτέ το φως της δημοσιότητας».
Η ίδια η Μπράουν βίωσε το σκοτεινό παρασκήνιο αυτής της υπόθεσης, ως στόχος. Παρά τον αρχικό πανικό ότι το όνομά της μπορεί να συνδεόταν με τον κύκλο του Επστιν, τα έγγραφα αποκάλυψαν πως ο καταδικασμένος για σεξουαλικά εγκλήματα μεγιστάνας και η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων Πέγκι Σίγκαλ μηχανορραφούσαν για να την «εξουδετερώσουν», εξαιτίας των αποκαλυπτικών ρεπορτάζ που δημοσίευε στο Daily Beast ήδη από το 2010.
Η Μπράουν περιγράφει μάλιστα μια ανησυχητική στιγμή όπου ο Επστιν εισέβαλε στο γραφείο της απαιτώντας να σταματήσει τις έρευνες, αποδεικνύοντας τον πανικό στον οποίο βρισκόταν τότε το δίκτυό του. Πέρα όμως από την προσωπική της κόντρα, η Μπράουν εκθέτει την κραυγαλέα υποκρισία ισχυρών παραγόντων που προσπάθησαν να αποστασιοποιηθούν εκ των υστέρων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η ίδια τονίζει ότι η επιχείρηση στη Βενεζουέλα αποτέλεσε εν μέρει μια κίνηση που απέσπασε την προσοχή από την οργή του MAGA για την καθυστέρηση του υπουργείου Δικαιοσύνης, αλλά πλέον η δημοσιοποίηση, με έξι εβδομάδες καθυστέρηση, ενός τσουνάμι από απομεινάρια της υπόθεσης Επστιν λειτούργησε ως ένας τυπικός αντιπερισπασμός Τραμπ από την αποτρόπαιη επιχείρηση της ICE στη Μινεάπολη. «Ο Τραμπ δεν φοβάται πλέον τα αρχεία Επστιν. Ενώ οι ειδήσεις γέμιζαν με τίτλους όπως “η σεξουαλική αυτοκρατορία του Επστιν ήταν παγίδα τύπου KGB”, ομοσπονδιακοί πράκτορες πλημμύριζαν τους δρόμους της Μινεάπολης».
Η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου ξεκίνησε το 1963 και είναι επί δεκαετίες το μεγάλο χειμερινό ραντεβού των πρωταγωνιστών της διεθνούς πολιτικής. Δηλώσεις πολύ σημαντικές για την πορεία του κόσμου έχουν γίνει από το βήμα του εμβληματικού «Bayerischer Hof», του ξενοδοχείου που τη φιλοξενεί.
Προάγγελος της ρήξης του με τη Δύση ήταν για παράδειγμα η ομιλία του Πούτιν το 2007 όταν χαρακτήρισε τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης «τη μεγαλύτερη καταστροφή του 20ου αιώνα». Δεν επανεμφανίσθηκε αλλά ο Λαβρόφ εξακολούθησε να πηγαίνει και το 2011 υπέγραψαν με τη Χίλαρι Κλίντον τη συμφωνία «New START» για τη μείωση των πυρηνικών όπλων. Αυτή έληξε στις 5 Φεβρουαρίου και οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι δεν έχουν πρόθεση να την ανανεώσουν.
Οι διοργανωτές της Διάσκεψης, υψηλόβαθμοι όλοι γερμανοί αξιωματούχοι με εμπειρία δεκαετιών στις διεθνείς σχέσεις, υπέστησαν πέρσι ένα σοκ. Ο πιο σημαντικός προσκεκλημένος, ο αντιπρόεδρος της αμερικανικής κυβέρνησης, Βανς, αγνοώντας κάθε έννοια πρωτοκόλλου, εκφώνησε την πιο προσβλητική ίσως ομιλία στην ιστορία των διατλαντικών σχέσεων μέσα στο «σπίτι» τους. Η εικόνα του επικεφαλής της Διάσκεψης να ξεσπάει σε δάκρυα μετά το πέρας της ομιλίας δεν μπορεί να ξεχαστεί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Dr. Christoph Heusgen, γερμανός διπλωμάτης εκπαιδευμένος να κρύβει τα συναισθήματά του, υπηρέτησε ως διπλωματικός σύμβουλος της Μέρκελ, της πιο ατλαντίστριας καγκελαρίου, για δώδεκα χρόνια. Το ξέσπασμά του τα είπε όλα, οπότε δεν αποτελεί έκπληξη ότι φέτος κεντρικό θέμα είναι η αποδόμηση της διεθνούς τάξης που οι ΗΠΑ δημιούργησαν το 1945 μετά τη συντριβή της Γερμανίας. «Υπό κατεδάφιση» είναι ο τίτλος που επιλέχθηκε για να περιγραφεί αυτό που συμβαίνει στον κόσμο τον τελευταίο χρόνο.
Η Γερμανία έχει κάθε λόγο να ανησυχεί. Ο «εσωτερικός εχθρός», η Ακροδεξιά, υποστηρίζεται από τη σημερινή αμερικανική ηγεσία όπως επίσης και η γαλλική Ακροδεξιά. Αν στις δύο χώρες που θεωρούνται η ατμομηχανή της Ευρωπαϊκής Ενωσης επικρατήσουν δυνάμεις αντι-ενωσιακές, ο στόχος να υπονομευθεί το ευρωπαϊκό οικοδόμημα γίνεται πιο ρεαλιστικός. Αλλωστε, οι βασικές θέσεις της ομιλίας Βανς περιλαμβάνονται πλέον στη Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ. Ξεκάθαρα αναφέρεται ότι η Ευρώπη θα σβήσει από τον χάρτη αν δεν επιστρέψει στις παραδοσιακές αξίες που πρεσβεύει το κυρίαρχο ιδεολογικό ρεύμα στην Αμερική: να ξαναγίνει λευκή και χριστιανική. Ω, του θαύματος, αντίστοιχες είναι και οι πεποιθήσεις του Βλαδίμηρου Πούτιν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Οι θέσεις αυτές βρίσκουν ευήκοα ώτα. Ο λόγος; Η ραγδαία αυξανόμενη έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Η Διάσκεψη του Μονάχου δημοσίευσε την έρευνα Munich Security Index 2026 όπου καταγράφονται οι τάσεις της κοινής γνώμης στις χώρες του G7, στις πλουσιότερες δηλαδή χώρες του κόσμου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σε όλες η πλειοψηφία πιστεύει ότι οι λύσεις που προτείνουν οι κυβερνήσεις δεν θα βελτιώσουν το μέλλον των επόμενων γενεών. Αυτή είναι η σοβαρότερη απειλή των αναπτυγμένων δημοκρατιών, να θεωρήσουν οι πολίτες τους ότι η έκπτωση της δημοκρατίας μπορεί να βελτιώσει το επίπεδο ζωής τους, όπως συμβαίνει για παράδειγμα στην Κίνα.
Υπάρχει μια ακόμη απειλή, εξίσου σοβαρή, που η Ευρώπη πιθανότατα θα αντιμετωπίσει στο ορατό μέλλον: να θελήσει η Ρωσία να εκμεταλλευθεί το κενό ασφαλείας που θα δημιουργήσει η μείωση της αμερικανικής παρουσίας. Με άλλα λόγια να επιχειρήσει να την αποσταθεροποιήσει με πολλαπλές κρίσεις διαφορετικού μεγέθους από τον πόλεμο της Ουκρανίας αλλά ικανού να πλήξουν την ασφάλειά της. Είναι για τον λόγο αυτό απόλυτη ανάγκη να οργανώσει η Ευρωπαϊκή Ενωση την άμυνά της στηριζόμενη στις δικές της δυνάμεις. Ο χαρακτήρας του επείγοντος που δίνουν χώρες όπως η Γαλλία στον στόχο αυτό δεν είναι προσχηματικός.
Η ανάπτυξη αυτόνομης άμυνας είναι όρος επιβίωσης για την Ευρώπη. Στη συζήτηση που έχει ξεκινήσει μπαίνει και πάλι ένα υπαρξιακό ερώτημα: ποια είναι τα όρια της Ευρώπης. Θα δούμε το επόμενο διάστημα πρωτοβουλίες για μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων με την Ουκρανία να μπαίνει σε τροχιά ένταξης. Θα αυξηθεί η πίεση για μια στρατηγική σχέση με την Τουρκία. Ας είμαστε λοιπόν προετοιμασμένοι.
Η Ινώ Αφεντούλη είναι επικεφαλής του Παρατηρητηρίου Γεωπολιτικής και Διπλωματίας στο ΕΛΙΑΜΕΠ
Θα υπάρξει κόμμα Ντε Γκρες; Το ενδεχόμενο είναι κάτι παραπάνω από ανοιχτό από τον πρωτότοκο γιο του εκλιπόντος έκπτωτου βασιλιά, Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ, του οποίου το όνομα συνδέθηκε με σκοτεινές εποχές για τη χώρα και τη Δημοκρατία.
Μπορεί ο ίδιος να απάντησε δια της πλαγίας στο ερώτημα εάν θα ασχοληθεί άμεσα με την πολιτική, ωστόσο επικαλέστηκε ως προς τη χρησιμότητά του τις επαφές του με πρόσωπα και επιχειρηματίες από το εξωτερικό.
Μπορεί ο Παύλος να μην αμφισβήτησε το πολίτευμα, ωστόσο, πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο που κατά το παρελθόν δήλωνε ότι γεννήθηκε πρίγκιπας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η αφαίρεση της ιθαγένειας από τον Ανδρέα και τα «ασημικά»Τον Δεκέμβριο του 2024 είχε ξεσπάσει πολιτική αντιπαράθεση με φόντο την επαναχορήγηση ιθαγένειας στην οικογένεια Γλύξμπουργκ. Η κόντρα όμως πάει αρκετά χρόνια πίσω.
Το 1994 η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου ακύρωσε με τον νόμο 2215 τη συμφωνία του 1992 που είχε γίνει ανάμεσα στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και της τέως βασιλικής οικογένειας, αφαιρώντας από τον Κωνσταντίνο την ακίνητη ιδιοκτησία του στην Ελλάδα, καθώς και την ελληνική ιθαγένεια.
Η συμφωνία Μητσοτάκη – Γλύξμπουργκ το 1992Το 1992 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δίνει τη δυνατότητα στον τέως βασιλιά να οικειοποιηθεί την άλλοτε βασιλική περιουσία. Η συμφωνία αυτή προκαλεί αντιπαραθέσεις, ενώ η εικόνα των σφραγισμένων κοντέινερ προκαλεί οργή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ανάμεσα στα άλλα, ο τέως φαίνεται πως αποσπά από το Τατόι βυζαντινές αρχαιότητες, κοσμήματα και μοναδικά άλλα κειμήλια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Το 1994 επανέρχεται ζητώντας 161,1 δισ. δραχμές, όμως το 2003 λαμβάνει 13,7 εκατομμύρια.
Η «επιστροφή» το 1993Κατά την περίοδο της διακυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και λίγους μήνες μετά τη συμφωνία των δύο πλευρών, η οικογένεια Γλύξμπουργκ επιστρέφει στην Ελλάδα για διακοπές.
Το γεγονός πυροδοτεί σφοδρές αντιδράσεις εντός και εκτός βουλής.
Όταν οι Γλύξμπουργκ έφυγαν από την ΕλλάδαΤο 1967, εν μέσω δικτατορίας, η οικογένεια Γλύξμπουργκ έφυγε από την Ελλάδα. Στην αρχή έζησε στη Ρώμη και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο. Ο Κωνσταντίνος είχε έρθει σε ρήξη με τη χούντα των συνταγματαρχών, αφού προηγουμένως είχε νομιμοποιήσει πολιτικά τους πραξικοπηματίες και κατ’ επέκταση τους βασανισμούς, τις εξορίες και την κατάλυση των ελευθεριών.
Ο πατέρας του Παύλου και του Νικολάου ταυτίστηκε με σκοτεινές στιγμές της σύγχρονης πολιτικής ζωής, καθώς πρωτοστάτησε στη συνταγματική εκτροπή και στην ανατροπή της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου μέσω της αποστασίας το 1965.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Οι παρακρατικοί μηχανισμοί είχαν πάρει το πάνω χέρι, με το στρατιωτικό πραξικόπημα να βρίσκεται προ των πυλών.
Η Μεταπολίτευση και το δημοψήφισμα του 1974Το 1974 η μεταπολίτευση και η αποκατάσταση της δημοκρατίας είναι γεγονός. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους οι πολίτες προσέρχονται στις κάλπες προκειμένου να αποφασίσουν για τη μορφή του πολιτεύματος μεταξύ βασιλευομένης και αβασίλευτης δημοκρατίας.
Με ποσοστό 70%, ο ελληνικός λαός στέλνει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τον βασιλικό θεσμό και η οικογένεια Γλύξμπουργκ, που βρισκόταν στον θρόνο από το 1863, γίνεται οριστικά παρελθόν για την πολιτική ζωή της χώρας.
Πηγή: MEGA
Η Αλις Βάιντελ δεν είναι παρούσα στη φετινή Διάσκεψη για την Ασφάλεια, η οποία ξεκίνησε χθες στο Μόναχο. Οι «κακές γλώσσες» αφήνουν δε να εννοηθεί πως η αιτία για την απουσία της συμπροέδρου της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) βρίσκεται στο γεγονός ότι οι πιέσεις που ασκήθηκαν προκειμένου να λάβει επίσημη πρόσκληση, τόσο προς τους διοργανωτές όσο και προς την Ουάσιγκτον, αποδείχθηκαν άκαρπες.
Αυτή, όμως, είναι η μία πλευρά του νομίσματος, που δεν αποκαλύπτει όλη την πραγματικότητα. Κι αυτό διότι στην άλλη θα βρει κανείς τρία κοινοβουλευτικά στελέχη της γερμανικής Ακροδεξιάς, τα οποία διασφάλισαν το μαγικό χαρτάκι και εκπροσωπούν την AfD στη σημαντική αυτή συνάντηση. Καθώς, μάλιστα, αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά ύστερα από τρία χρόνια – η AfD είχε αποκλειστεί την περίοδο 2023-25, λόγω και του χαρακτηρισμού της από τις αρμόδιες Αρχές ως ακραία εξτρεμιστικής και επικίνδυνης για το δημοκρατικό πολίτευμα της Γερμανίας – πρόκειται για μια εξέλιξη η οποία κάθε άλλο παρά ασήμαντη είναι.
Η συνάντηση Βάιντελ και Βανς
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αρκετοί έσπευσαν να την αποδώσουν στην αλλαγή ηγεσίας της Διάσκεψης και την επιστροφή στο τιμόνι του Βόλφγκανγκ Ισινγκερ, στη θέση του Κρίστοφ Χόισγκεν, ο οποίος το είχε πάρει στα χέρια του το 2022. Κι αυτό διότι, όπως υπενθυμίζουν, ο Ισινγκερ είχε επανειλημμένως προσκαλέσει στελέχη της AfD κατά τη διάρκεια της προηγούμενης θητείας του, την περίοδο 2008-2022. «Θα μας ήταν πολύ δύσκολο (…) να αιτιολογήσουμε κατηγορηματικά τον αποκλεισμό του μεγαλύτερου κόμματος της γερμανικής αντιπολίτευσης», είπε ο ίδιος στο Politico.
Η αλήθεια, ωστόσο, είναι πως η AfD δεν έλειψε ποτέ από το Μόναχο. Κυρίως δε πέρυσι, χρονιά κατά την οποία η Διάσκεψη σφραγίστηκε από την ωμή επίθεση που εξαπέλυσε ο τότε νέος αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζέι Ντι Βανς, κατά της ΕΕ, προϊδεάζοντας για όσα επρόκειτο (και πρόκειται) να ακολουθήσουν κατά τη δεύτερη προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ. Ηταν μια ομιλία την οποία η Βάιντελ μπορεί να μην παρακολούθησε διά ζώσης, από το ακροατήριο, βρισκόταν όμως σε γειτονικό ξενοδοχείο, όπου είχε μια εξαιρετικά θερμή συνάντηση με τον Βανς, με την οποία αμφότεροι έστειλαν ένα σαφές πολιτικό μήνυμα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Το μήνυμα αυτό είχε δύο αποδέκτες. Αφενός, τα όμορα κόμματα της AfD σε όλες τις χώρες της Ευρώπης: οι ΗΠΑ του Τραμπ και του Βανς είναι μαζί σας, σας θεωρούν τους προνομιακούς συνομιλητές τους και θα κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους προκειμένου να ενισχυθείτε περαιτέρω και, αν είναι δυνατόν, να γίνετε κυβέρνηση. Αφετέρου, προς τους εκφραστές του κατεστημένου της «παλιάς Ευρώπης»: Σας θεωρούμε τελειωμένους και το αφήγημά σας χρεοκοπημένο και, για τον λόγο αυτό, δεν σας αντιμετωπίζουμε ως υπολογίσιμους εταίρους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ναι μεν, αλλά…
Με την πρώτη ματιά, η συγγένεια του «τραμπισμού» με τους εκφραστές της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς και η συμμαχία μαζί τους μοιάζει αυτονόητη, κυρίως εξαιτίας της ταύτισής τους σε μια σειρά κομβικά ζητήματα: από το Μεταναστευτικό και την κοινότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ μέχρι την παγκοσμιοποίηση και τον ρόλο του έθνους – κράτους και της θρησκείας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Με τη δεύτερη, ωστόσο, μοιάζει να υπάρχει ένα πρόβλημα και μάλιστα πολύ σοβαρό – τόσο, ώστε αρκετά τμήματα της Ακροδεξιάς να επανεξετάζουν τη σχέση τους με τον Τραμπ, φοβούμενα πως από ατού τείνει να μετατραπεί σε βαρίδι.
Καθοριστικό ρόλο φέρεται πως έχουν παίξει οι αλλεπάλληλοι εκβιασμοί και τα τελεσίγραφά του απέναντι στην ΕΕ, είτε με τη μορφή των δασμών είτε με την απειλή για εισβολή στη Γροιλανδία. Κι αυτό διότι αποδεικνύουν πως ενώ προβάλλει το σύνθημα «Κάνουμε Ξανά Μεγάλη την Ευρώπη» (MEGA, αντίστοιχο του MAGA), στην πράξη επιδιώκει μια Ευρώπη μικρή, αδύναμη, κατακερματισμένη και πειθήνια στις απαιτήσεις του. Κάτι που, προφανώς, δεν συνάδει με τα αφηγήματα που προβάλλουν αυτά τα κόμματα στο εσωτερικό των χωρών τους – για την ακρίβεια, τα υπονομεύουν.
Μήπως, λοιπόν, αυτή η σχέση αποδειχθεί τελικώς μπούμερανγκ;
Συνελήφθη εκ νέου το απόγευμα του Σαββάτου ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης «Βιολάντα», ύστερα από αναβάθμιση της κατηγορίας από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Τρικάλων.
H ΕΡΤnews κατέγραψε τη στιγμή που στελέχη της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ) του πέρασαν χειροπέδες μέσα στην επιχείρησή του. Kλιμάκιο της ΔΑΕΕ έφτασε το απόγευμα του Σαββάτου (14/2) στη μπισκοτοβιομηχανία, προκειμένου να προχωρήσει στη σύλληψή του. Η κατηγορία για πρόκληση εμπρησμού και έκρηξης μετατράπηκε από αμέλεια σε κακούργημα, δηλαδή από ανθρωποκτονία εξ αμελείας σε πράξη με ενδεχόμενο δόλο, μετά τα ευρήματα των αρχών.
Ο επιχειρηματίας οδηγήθηκε στο κτήριο της Πυροσβεστικής και στη συνέχεια θα μεταχθεί στα δικαστήρια Τρικάλων, όπου θα απολογηθεί ενώπιον του ανακριτή για τις νέες κατηγορίες. Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ της Δέσποινας Κρητικού, «τα στοιχεία που έχουν στα χέρια τους τα έμπειρα στελέχη της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού στοιχειοθετούν την κατηγορία του ενδεχόμενου δόλου για τον ίδιο σε ό,τι αφορά τα αίτια της έκρηξης, την υπογειοποίηση των σωληνώσεων, τις δεξαμενές που δεν έχουν καταγραφεί και δεν έχουν μπει μέσα στο τοπογραφικό διάγραμμα από το 2007 μέχρι σήμερα».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΤΑ ΝΕΑ (@tanea.gr)
Σύμφωνα με πληροφορίες του ΕΡΤnews, οι έρευνες αποκάλυψαν ότι πριν από πέντε μήνες είχαν γίνει έντονες αναφορές για οσμές αερίου, οι οποίες ωστόσο δεν ελέγχθηκαν ποτέ επαρκώς. Πηγές αναφέρουν πως ιδιώτης εμπειρογνώμονας που είχε κληθεί να αξιολογήσει την κατάσταση αποχώρησε μετά από οικονομική διαφωνία με τον ιδιοκτήτη, αφήνοντας το πρόβλημα άλυτο.
Επίσης, διαπιστώθηκε ότι οι υπογειοποιημένες σωληνώσεις του χώρου στερούνταν των απαραίτητων πιστοποιήσεων, ενώ οι υπέργειες δεξαμενές είχαν χαρακτηριστεί ακατάλληλες ήδη από το 2019. Οι δεξαμενές βρίσκονταν σε απόσταση μόλις 5,4 μέτρων από τα όρια της επιχείρησης, παρότι ο νόμος προβλέπει ελάχιστη απόσταση 7,5 μέτρων. Παρά τις σχετικές επισημάνσεις, δεν μετακινήθηκαν, ενώ εντύπωση προκαλεί ότι δεν αποτυπώνονταν σε κανένα επίσημο τοπογραφικό διάγραμμα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Όλα τα στοιχεία αυτά έχουν τεθεί στη διάθεση της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ). Η δικογραφία παραμένει ανοιχτή και θα ολοκληρωθεί με την κατάθεση του τελικού πορίσματος της ΔΑΕΕ, το οποίο αναμένεται να αποσαφηνίσει τα ακριβή αίτια που οδήγησαν στην τραγωδία.
Περπατώντας κατά μήκος του Δούναβη στη Βουδαπέστη, εκεί που ο πολιτισμός και η παιδεία αστράφτουν σφιχταγκαλιασμένες στο σεληνόφως, σταθήκαμε να χαζέψουμε ένα συγκλονιστικό κτίριο. Το περάσαμε για μουσείο κι αρχίσαμε να ψάχνουμε την πόρτα εισόδου. Και νιώσαμε τεράστια έκπληξη όταν μας ενημέρωσαν ότι είναι το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας και Οικονομικών Επιστημών.
Πανεπιστήμιο δίχως αφίσες, συνθήματα με μπογιές, κατεστραμμένα σκαλοπάτια, σπασμένα τζάμια, τραπεζάκια με αραχτούς φοιτητές; Δυστυχώς για μας, έτσι ήταν και όλα τα υπόλοιπα! Προσπαθήσαμε να μπούμε απλώς για να βγάλουμε φωτογραφίες και – προφανές γι’ αυτούς – μας απαγορεύτηκε η είσοδος. Μας είπαν το αυτονόητο. Οτι δεν είχαμε καμιά δουλειά εκεί κι αν θέλουμε, μπορούμε να φωτογραφίσουμε το κτίριο απέξω.
Οι συγκρίσεις με τα δικά μας, χαώδεις και θλιβερές. Μόλις λίγες μέρες πριν, πιθανόν για… χιλιοστή φορά, έγινε νέος χαλασμός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, που… έτσι για την πλάκα πυρπολήθηκε από γνωστούς και αγνώστους οι οποίοι έκαναν πάρτι στην πολυτεχνική σχολή! Πάρτι!
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τα καλόπαιδα διασκέδαζαν με μολότοφ, πετώντας παράλληλα και όσα είχαν σπάσει νωρίτερα. Εγιναν, λέει, τριακόσιες δεκατρείς προσαγωγές, και για να μη νιώσουν άσχημα τα… παιδιά, αφέθηκαν ελεύθερα και πήγαν να διασκεδάσουν αλλού.
Η Αστυνομία βρήκε μέσα στο πανεπιστήμιο και κατάσχεσε είκοσι πέντε μεγάλα κοντάρια, επτά βόμβες μολότοφ πέρα απ’ αυτές που πετάχτηκαν και έκαψαν στο πρόσωπο και στον λαιμό έναν αστυνομικό, και επίσης δέκα αντιασφυξιογόνες μάσκες και επιπλέον ποσότητες κάνναβης που υπήρχε για να ανεβάσει τη διάθεση των συμμετεχόντων στο πάρτι.
Τα πανεπιστήμια δυστυχώς ήταν και παραμένουν ξέφραγα αμπέλια όπου μπορεί να μπει ο οποιοσδήποτε. Να σπάσει, να κάψει, να βάψει τους τοίχους, να πουλήσει από ναρκωτικά μέχρι ρούχα από δεύτερο χέρι. Κι αν θέλει, μπορεί να χτίσει κι έναν τοίχο στην πόρτα των καθηγητών και να τους αφήσει μέσα!
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Κι όλα αυτά, με δεκάδες θλιβερών και ντροπιαστικών περιστατικών, θεωρούνται περίπου φυσιολογικά! Γιατί το πανεπιστήμιο πρέπει να είναι άσυλο, άρα να μπορεί κανείς να κάνει ό,τι γουστάρει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Δεν πρέπει να υπάρχει άλλη χώρα στον πλανήτη όπου οι χώροι των πανεπιστημίων είναι τόσο ασύδοτοι, ανοιχτοί σε κάθε ασχήμια και ανομία.
Οποιος τολμήσει να διαμαρτυρηθεί γι’ αυτή την τραγική εικόνα και τα κατά καιρούς βομβαρδισμένα τοπία-πανεπιστήμια, θεωρείται αντιδημοκρατικός, οπισθοδρομικός και προφανώς φασίστας! Ε ναι! Γιατί… φασίστας είναι όποιος θέλει καθαρά πανεπιστήμια που δεν θα είναι οίκοι ανοχής! Φασίστας είναι όποιος δεν θέλει αυτό το μπάχαλο, την εικόνα ντροπής.
Ετσι η απορία όχι μόνο παραμένει αλλά και γιγαντώνεται. Τι απέγιναν οι πειθαρχικές και ποινικές κυρώσεις, οι αστικές ευθύνες και όσα είχαν εξαγγελθεί; Ποιος αδρανεί ή φοβάται να εφαρμοστεί ο νόμος; Και ποιος κανακεύει τα καλόπαιδα, που αποφασίζουν να κάνουν πάρτι στα πανεπιστήμια, τα οποία οι ίδιοι θεωρούν σαν απόπατο;
Μπορεί ένα ευνομούμενο κράτος να επιτρέπει – διαχρονικά – αυτή τη θλιβερή εικόνα; Τόσο δύσκολο είναι να βρουν πεδίο συνεννόησης τα κόμματα; Και για ποιο λόγο δεν υπάρχει ομοφωνία για να τελειώσει αυτό το καρκίνωμα; Για τα ψηφαλάκια; Ντροπή μας!
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Κι ως πότε θα μπαίνουν μέσα ανεξέλεγκτοι τύποι σε έναν πανεπιστημιακό χώρο;
Αλήθεια τώρα: φυλάσσονται τόσοι χώροι και τα πανεπιστήμια δεν μπορούν – ή ακόμα χειρότερα – απαγορεύεται να φυλαχτούν; Ή μήπως είναι… βάρβαροι και απολίτιστοι οι Ευρωπαίοι, όλοι οι Ευρωπαίοι που το κάνουν;
Προφανώς είναι καλή η ελευθερία – η κάθε είδους – αλλά όταν μετατρέπεται σε ασυδοσία είναι πρόβλημα και μάλιστα τεράστιο. Ας μείνουν στην άκρη οι θεωρίες συνωμοσίας – γιατί αυτό συμβαίνει έπειτα από κάθε καταστροφική επίθεση – κι ας τελειώνουμε με το χάος, όποιες κι αν είναι οι αντιδράσεις. Αν οι νόμοι ψηφίζονται για να μην εφαρμόζονται, η μπανανία θα επεκταθεί επικίνδυνα.
Ντροπή μας.
Τι σημαίνει η απόφαση του ισραηλινού Υπουργικού Συμβουλίου Ασφάλειας την περασμένη Κυριακή για τη Δυτική Οχθη; Πρόκειται πράγματι για το πιο καθοριστικό βήμα προς την προσάρτησή της;
Οι εκτιμήσεις δεν διίστανται ως προς το επιδιωκόμενο, αλλά ως προς τον χρονικό ορίζοντα. Το ερώτημα είναι εάν πρόκειται για προαγγελία πλήρους προσάρτησης ή για ένα ακόμη βήμα προς μια σταδιακή, «σιωπηρή προσάρτηση» σε βάθος χρόνου.
Βέβαιο είναι ότι η διατύπωση περί «προώθησης μέτρων διευκόλυνσης αγορών γης και ενίσχυσης του διοικητικού ελέγχου στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια», όπως το Ισραήλ αποκαλεί τη Δυτική Οχθη, δεν έπεισε. Εντός και εκτός Ισραήλ, πολλοί εκτιμούν ότι πρόκειται για κίνηση εδραίωσης μιας πραγματικότητας μόνιμου ελέγχου, ιδίως στην Περιοχή Γ’.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Οσλο και χάοςΕπεξηγηματικά: οι Συμφωνίες του Οσλο διαίρεσαν τη Δυτική Οχθη σε τρεις ζώνες. Η Περιοχή Α’ (18%) τέθηκε υπό πλήρη παλαιστινιακό πολιτικό και αστυνομικό έλεγχο. Η Περιοχή Β’ (22%) διοικείται από την Παλαιστινιακή Αρχή, με το Ισραήλ να διατηρεί αρμοδιότητες ασφάλειας. Η Περιοχή Γ’ (60%) βρίσκεται υπό ισραηλινό έλεγχο. Εκεί βρίσκονται οι περισσότεροι οικισμοί και το μεγαλύτερο μέρος της γης που επηρεάζεται από ρυθμίσεις αδειοδότησης και πολεοδομικού σχεδιασμού.
Στην πράξη, ακόμη και «τεχνικές» αλλαγές στη Γ’ εκλαμβάνονται ως βήματα προς μόνιμη κυριαρχία, καθώς μεταβάλλουν τους όρους της καθημερινής διοίκησης. Ιδιαίτερης σημασίας θεωρείται η πρόβλεψη που θα επιτρέπει αγορές ιδιωτικής γης στη Δυτική Οχθη. Ο δε όρος «Περιοχή» είναι σε μεγάλο βαθμό σχήμα λόγου: ο χάρτης αποτυπώνει ένα μωσαϊκό, με την Α’ και τη Β’ να εμφανίζονται ως νησιά και νησίδες μέσα στη Γ’.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η διεθνής κοινότητα θεωρεί τους οικισμούς παράνομους βάσει του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου και ιδίως του Αρθρου 49 (6) της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης (1949), το οποίο ορίζει: «Η Κατοχική Δύναμη δεν θα εκτοπίζει ούτε θα μεταφέρει τμήματα του δικού της άμαχου πληθυσμού στο έδαφος που κατέχει».
Το Ισραήλ υποστηρίζει ότι η Δυτική Οχθη αποτελεί «διαφιλονικούμενο» και όχι «κατεχόμενο κυρίαρχο» έδαφος, με το επιχείρημα ότι η σχετική διάταξη αφορά αναγκαστικές μεταφορές πληθυσμών. Επιπλέον, προβάλλει ότι το 1967 η περιοχή δεν ανήκε σε διεθνώς αναγνωρισμένο κυρίαρχο κράτος, καθώς είχε καταληφθεί από την Ιορδανία το 1948.
Η διεθνής θέση απορρίπτει αυτή την ερμηνεία, θεωρώντας ότι το καθεστώς κατοχής εφαρμόζεται ανεξαρτήτως προτέρας κυριαρχίας. Το Ισραήλ επικαλείται επίσης τη Βρετανική Εντολή του 1922, η οποία αναγνώριζε δικαίωμα εβραϊκής εγκατάστασης δυτικά του Ιορδάνη. Η διεθνής απάντηση είναι ότι το καθεστώς της Εντολής έληξε το 1948 και δεν μπορεί να θεμελιώνει σύγχρονα δικαιώματα κυριαρχίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Οι ΗΠΑ στο επίκεντροΣε πολιτικό επίπεδο, το μεγαλύτερο μέρος της αντιπολίτευσης θεωρεί ότι οι συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης θα είναι σοβαρές για τις σχέσεις με τις ΗΠΑ και τη διεθνή θέση της χώρας. Το κυβερνητικό μπλοκ και τμήμα της δεξιάς αντιπολίτευσης, αντιθέτως, εκτιμούν ότι υφίσταται παράθυρο ευκαιρίας, ακόμη και αν το τίμημα είναι υψηλό.
Η Ουάσιγκτον επανέλαβε τη ρητή αντίθεσή της σε προσάρτηση της Δυτικής Οχθης, συνδέοντας «μια σταθερή Δυτική Οχθη» με την ασφάλεια του Ισραήλ και με τον στόχο της ειρήνης στην περιοχή.
«Οχι» λένε οι ΙσραηλινοίΑριθμητικά, η κυβερνώσα πλειοψηφία διαθέτει τις 61 έδρες που απαιτούνται στην Κνεσέτ για την έγκριση μιας κίνησης προσάρτησης. Σε περίπτωση σφοδρής αμερικανικής αντίδρασης, ωστόσο, θεωρούνται πιθανές διαρροές.
Παρά ταύτα, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η προσάρτηση συγκεντρώνει κατά μέσο όρο περίπου 35% υποστήριξη μεταξύ των Ισραηλινών, χωρίς να έχει καταγραφεί ποτέ ως πλειοψηφική επιλογή. Το 33% προκρίνει συμφωνία με τους Παλαιστίνιους, ενώ το 18% προτιμά τη διατήρηση του υφιστάμενου καθεστώτος.
Το ερώτημα, συνεπώς, δεν είναι μόνο νομικό ή γεωπολιτικό· είναι και πολιτικοκοινωνικό: ποια βιωσιμότητα μπορεί να έχει μια τόσο κρίσιμη επιλογή, άμεσα ή έμμεσα, εάν δεν διαθέτει σαφή κοινωνική νομιμοποίηση και εάν ενδέχεται να οδηγήσει σε ρήξη με τον σημαντικότερο σύμμαχο της χώρας;
«Όχι, θα έλεγα ότι δεν συμμερίζομαι τις κριτικές του Μερτς στην κουλτούρα του Maga. Πρόκειται για πολιτικές εκτιμήσεις, ο κάθε ηγέτης κάνει όποιες εκτιμήσεις νομίζει, αλλά δεν πρόκειται για υπόθεση που απασχολεί την ΕΕ», δήλωσε η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, απαντώντας σε σχετική ερώτηση.
Από την Αιθιοπία, όπου βρίσκεται σε εξέλιξη η διάσκεψη Ιταλίας-Αφρικής, η Ιταλίδα πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια, με στόχο την επιπλέον ενίσχυση των σχέσεων της Ευρώπης με τις Ηνωμένες Πολιτείες και ότι «η Ευρώπη πρέπει να ασχοληθεί περισσότερο με τον εαυτό της, ιδίως σε ό,τι αφορά το μέτωπο της ασφάλειας».
«Θεωρώ αναγκαίο να αξιοποιήσουμε περισσότερο όσα μας ενώνουν. Είναι βασικής σημασίας , ιδίως για τις ευρωπαϊκές χώρες και την Ιταλία» πρόσθεσε η Μελόνι, με αναφορά, πάντα, στις σχέσεις της ΕΕ με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Η Ευρώπη πρέπει να εργαστεί, με στόχο να μετατραπεί και πάλι σε πραγματικό γεωπολιτικό παίκτη», συμπλήρωσε η επικεφαλής της κυβέρνησης της Ρώμης. Σε σχέση με το «Συμβούλιο Ειρήνης για την Γάζα», τέλος, η Τζόρτζια Μελόνι ανακοίνωσε ότι η χώρα της θα πάρει μέρος στην συγκεκριμένη πρωτοβουλία, ως παρατηρητής.
Ακόμη και το 2026, γύρω από τη συμβίωση παιδιών και ζώων επιβιώνουν μύθοι που επανέρχονται σχεδόν αυτόματα με την έλευση ενός μωρού. Νέοι ή υποψήφιοι γονείς ακούν συχνά ότι «το ζώο πρέπει να φύγει», ότι αποτελεί κίνδυνο, ότι «δεν χωράει πια». Κι όμως, αυτή η επιλογή δεν είναι απλώς άδικη για το ζώο· είναι συχνά και ένα χαμένο στοίχημα για το ίδιο το παιδί. Η ανατροφή ενός παιδιού μαζί με ζώα μπορεί να είναι βαθιά ευεργετική, αρκεί να γίνεται με υπευθυνότητα, γνώση και σταθερά όρια – όπως κάθε σοβαρή γονεϊκή απόφαση.
Ο κτηνίατρος Μιχάλης Κατσιμπούλας, DVM, PhD, ερευνητής Β – αναπληρωτής καθηγητής, Χειρουργικής Ερευνας (Ιδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών Ακαδημίας Αθηνών), πρόεδρος – CEO Αττικού Νοσοκομείου Ζώων, περιγράφει μια καθημερινότητα που ανατρέπει στην πράξη αυτούς τους φόβους.
Σε ένα σπίτι όπου συνυπάρχουν ένα βρέφος 10 μηνών, ένα παιδί 3½ ετών, ένα 7½ ετών και η Αλίκη, ο σκύλος της οικογένειας, η έννοια της «συμβίωσης» αποκτά πραγματικό περιεχόμενο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Πώς είναι να μεγαλώνουν παιδιά διαφορετικών ηλικιών μαζί με έναν σκύλο;
«Δεν υπάρχει ησυχία, αλλά υπάρχει ισορροπία», λέει. «Τέσσερις διαφορετικές ηλικίες, τέσσερις τρόποι επικοινωνίας, ένας κοινός χώρος ζωής. Η Αλίκη δεν είναι “κάτι επιπλέον”. Είναι μέρος της καθημερινότητας». Για το βρέφος των 10 μηνών, ο σκύλος δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά δεδομένο.
Τι σημαίνει αυτό από βιολογική σκοπιά;googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Η παρουσία της, οι ήχοι, οι κινήσεις της, εντάσσονται φυσικά στο περιβάλλον του. Αυτή η ήπια, πρώιμη συνύπαρξη βοηθά τόσο στη νευροαισθητηριακή ανάπτυξη όσο και στη σταδιακή ωρίμαση του ανοσοποιητικού. Χωρίς υπερβολές, χωρίς “αποστειρωμένη” ζωή». Το παιδί των 3½ ετών βρίσκεται στη φάση της ανακάλυψης.
Εκεί τι αλλάζει;«Η σχέση είναι αυθόρμητη και έντονη. Μαθαίνει πώς πλησιάζουμε, πώς αγγίζουμε και – το πιο σημαντικό – πότε σταματάμε. Μαθαίνει ότι ο άλλος δεν αντιδρά πάντα όπως εμείς. Αυτό δεν διδάσκεται με απαγορεύσεις, αλλά με εμπειρία». Στα 7½ χρόνια, μπαίνει η έννοια της ευθύνης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Πώς τη μαθαίνει ένα παιδί;«Καταλαβαίνει ότι ο σκύλος δεν είναι παιχνίδι. Εχει ανάγκες, στιγμές κόπωσης, ανάγκη για ηρεμία. Μαθαίνει ότι η φροντίδα δεν είναι πάντα ευχάριστη, αλλά είναι απαραίτητη. Και αυτό είναι τεράστιο μάθημα ζωής».
Και η Αλίκη;Τι κερδίζει ένας σκύλος μεγαλώνοντας με παιδιά;
«Κοινωνική ισορροπία. Μαθαίνει να κινείται ανάμεσα σε διαφορετικές ηλικίες, να προσαρμόζεται. Ενας σκύλος που μεγαλώνει έτσι είναι πιο σταθερός, πιο ήρεμος. Αυτό είναι κομμάτι της δικής του ευζωίας».
Τίποτα από αυτά δεν αφήνεται στην τύχη.
Ποιος είναι ο ρόλος της υπεύθυνης φροντίδας;«Καθοριστικός. Σωστό πρόγραμμα εμβολιασμών, αποπαρασιτώσεων, διατροφή, παρακολούθηση συμπεριφοράς. Οχι για να μπει απόσταση, αλλά για να διατηρηθεί η αρμονία».
Σε έναν κόσμο που απομακρύνεται ολοένα από τη φύση, η συνύπαρξη παιδιών και ζώων μέσα στο σπίτι λειτουργεί ως ένα αθόρυβο αλλά βαθύ μάθημα: ότι η φροντίδα του άλλου – ακόμη κι όταν είναι διαφορετικός – είναι θεμέλιο υγιούς συμβίωσης. Και αυτό, τελικά, αφορά όλους.
Δημήτρης Κουτσούμπας υπογράμμισε ότι «ο λαός μπορεί να βγει στο προσκήνιο και να γίνει το αντίπαλο δέος στη βαρβαρότητα», μιλώντας σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό «Σκάϊ».
Αναφερόμενος στην υπουργό Εργασίας Νίκη Κεραμέως, ο γγ της ΚΕ του ΚΚΕ ανέφερε ότι «έχει πει πάρα πολλά ψέματα» και πρόσθεσε πως «υποκρίνεται η κυβέρνηση συλλογικά και προσωπικά η κυρία Κεραμέως, γιατί μιλάμε για την ταφόπλακα στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και στις συλλογικές συμβάσεις».
Επεσήμανε ότι, όπως είχε προτείνει το ΚΚΕ, «έπρεπε να κατοχυρωθεί ξανά και να επανέλθει η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας» ως βάση για τη διαπραγμάτευση του κατώτατου μισθού και ημερομισθίου μεταξύ των συνδικάτων, του ΣΕΒ και της κυβέρνησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Αυτή τη στιγμή παραμένει σε πλήρη ισχύ ότι ο εκάστοτε υπουργός Εργασίας με οποιαδήποτε κυβέρνηση θα μπορεί να καθορίζει ο ίδιος τη Συλλογική Σύμβαση», σημείωσε. Πρόσθεσε ότι «αυτό το νομοσχέδιο θα πάει στα σκουπίδια, όπως πήγαν και άλλα, γιατί τα πάντα κρίνονται μέσα από την πορεία της ταξικής πάλης και των αγώνων των εργαζομένων».
Ο Δημήτρης Κουτσούμπας υπογράμμισε πως «πρέπει να καταργηθούν οι μνημονιακοί νόμοι που καταργούν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις», ενώ χαρακτήρισε το νομοσχέδιο «γεμάτο αστερίσκους και εξαιρέσεις υπέρ της μεγάλης εργοδοσίας».
Αναφερόμενος εκ νέου στην υπουργό Εργασίας, είπε ότι «πάλι λέει ψέματα η κ. Κεραμέως, όταν είπε ότι στη ΕΕ όλοι ψήφισαν υπέρ αυτού του νομοσχεδίου και της συμφωνίας των κοινωνικών εταίρων, την οποία την έκανε βέβαια με τον κύριο Παναγόπουλο ως πρόεδρο της ΕΕ».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Κριτική σε άλλες πολιτικές δυνάμειςΟ γγ του ΚΚΕ επέρριψε ευθύνες και σε άλλες παρατάξεις, λέγοντας πως «οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ το ψήφισαν στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΕ, πιεζόμενοι από την κυβέρνηση και τη μεγαλοεργοδοσία, την οποία υπηρετούν πολύ καλά». Συμπλήρωσε ότι «οι ίδιοι έχουν εκλέξει και τον κύριο Παναγόπουλο στην ηγεσία της ΕΕ».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Για τα ευρωπαϊκά και κρατικά προγράμματα, τόνισε ότι «φτιάχνονται για να χειραγωγήσουν τις συνειδήσεις των εργαζομένων». Εξήγησε ότι «η εκπαίδευση των συνδικαλιστικών στελεχών γίνεται ώστε να ρέει ζεστό χρήμα προς επιχειρηματίες και σε μια συνδικαλιστική μαφία, που εκφράζεται και στο πρόσωπο του κυρίου Παναγόπουλου ως πρόεδρου της ΕΕ».
Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «δεν απαντά» στις ερωτήσεις για τη χρήση των κονδυλίων αυτών, υποστηρίζοντας πως «οι υπουργοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτά δίνονται για να χειραγωγείται το συνδικαλιστικό κίνημα».
Σχόλια για πολιτικές αντιπαραθέσειςΑναφερόμενος στην αντιπαράθεση μεταξύ Ζωής Κωνσταντοπούλου και Άδωνι Γεωργιάδη, μίλησε για «διάφορα σόου με οξείς χαρακτηρισμούς που χάνουν την ουσία». Όπως είπε, «και η μία η κυρία και ο άλλος ο κύριος ακολουθούν τακτική υψηλών τόνων και απαράδεκτων χαρακτηρισμών».
Σε ερώτηση αν η κυρία Κωνσταντοπούλου το κάνει «επίτηδες προς άγραν ψήφων», απάντησε «καθαρά, ξεκάθαρα». Πρόσθεσε ότι «πρέπει να φύγουμε από το ποιος φαίνεται δήθεν δυναμικός», σημειώνοντας πως «τα λεγόμενά της είναι στη γραμμή του συστήματος». Επισήμανε επίσης ότι «έχει διασυνδέσεις με υπουργούς της κυβέρνησης και ψηφίζει νομοσχέδιά τους».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });«Οι τοποθετήσεις της είναι στη γραμμή μιας βολικής αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβέρνηση», συμπλήρωσε.
Αναφορές σε νέα κόμματα και πολιτικούς χώρουςΕρωτηθείς για τα υπό διαμόρφωση κόμματα Καρυστιανού και Τσίπρα, ανέφερε ότι «δεν έχουμε δει θέσεις για όλα τα ζητήματα από την κ. Καρυστιανού» και ότι «ο δημόσιος λόγος της θυμίζει περισσότερο σκοταδισμό παρά ρεαλιστική πρόταση υπέρ των εργαζομένων».
Τόνισε πως «το κύριο ζήτημα είναι με ποιον είσαι: με το σύστημα της βαρβαρότητας ή με αυτούς που το αμφισβητούν και θέλουν να το ανατρέψουν». Πρόσθεσε ότι οι αλλαγές πρέπει να είναι «ριζικές, στη δικαιοσύνη, την οικονομία, τις υπηρεσίες και το κράτος».
Για τον Αλέξη Τσίπρα, σημείωσε ότι «ο χώρος της σοσιαλδημοκρατίας, όπου τοποθετείται ο κύριος Τσίπρας, βρίσκεται σε στρατηγικό αδιέξοδο». Όπως είπε, «η σοσιαλδημοκρατία έχει πλέον ταυτιστεί με τις βασικές επιλογές της δεξιάς».
Αναφορά στους αγρότες και τις κινητοποιήσειςΟ Δημήτρης Κουτσούμπας αναφέρθηκε και στους αγρότες που «είναι στο Σύνταγμα, συμμετέχουν σε πανελλαδικό συλλαλητήριο και συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους». Όπως είπε, «η κυβέρνηση δεν παίρνει μέτρα μείωσης του κόστους παραγωγής, παρότι υπάρχουν προτάσεις τόσο από το ΚΚΕ όσο και από τους ίδιους τους αγρότες».
Περιέγραψε την κατάσταση των αγροτών λέγοντας ότι «η ανασφάλεια και τα χρέη δεν τους επιτρέπουν να καλλιεργήσουν ή να κρατήσουν τα κοπάδια τους». Αναφέρθηκε και στον εμβολιασμό των αιγοπροβάτων, σημειώνοντας ότι «θα ήταν σωτηρία, αλλά δεν γίνεται».
Απαντώντας στην κυβερνητική θέση ότι «ο εμβολιασμός δεν είναι εγκεκριμένος από την Ευρώπη και ότι θα υπάρξει πρόβλημα με τα ΠΟΠ», είπε πως «δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο και η κυβέρνηση το γνωρίζει». Κατέληξε λέγοντας ότι «γίνονται κρυφές συζητήσεις με υπογραφές απορρήτου για να μην τα μάθει το ΚΚΕ», προσθέτοντας χαρακτηριστικά: «το μάθαμε εμείς όμως. Γιατί ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο».
Ενα κουαρτέτο αριστουργημάτων των Κλοντ Μονέ, Πολ Σινιάκ, Εντγκαρ Ντεγκά και Φερνάν Λεζέ θα βγει στο σφυρί από τους Sotheby’s του Λονδίνου στις 4 Μαρτίου. Τα έργα αποτελούν μέρος της βραδινής δημοπρασίας Μοντέρνας και Σύγχρονης Τέχνης και έχουν συνολική ανώτατη εκτίμηση 32,6 εκατ. δολαρίων.
Κορυφαίο όλων θεωρείται «Το σπίτι του κηπουρού» (1884) του Μονέ. Πρόκειται για ένα έργο που ζωγραφίστηκε κατά τη διάρκεια της δεκαήμερης παραμονής του καλλιτέχνη στην ιταλική Ριβιέρα και αποτυπώνει τον διάσημο κήπο του συλλέκτη Φραντσέσκο Μορένο στην Μπορντιγκέρα. Θεωρείται ιδιαιτέρως σημαντικό κομμάτι της δημοπρασίας, καθώς σπάνια εμφανίζονται στην αγορά έργα από το συγκεκριμένο ταξίδι του ζωγράφου στην Ιταλία, ενώ τα καλύτερα δείγματα αυτών βρίσκονται σε μουσειακές συλλογές, όπως εκείνες του Ορσέ, του Μητροπολιτικού της Νέας Υόρκης και του Ινστιτούτου Τεχνών του Σικάγο. Η εκτίμηση έχει οριστεί στα 11,5 εκατ. δολάρια.
Την κίνηση στο λιμάνι της Μασσαλίας, με τα πλοία, το νερό και την ανθρώπινη δραστηριότητα να αποδίδονται μέσα από μια πλούσια αρμονία χρωμάτων, θέλησε να αποτυπώσει στον καμβά του ο εκ των βασικών εκπροσώπων του νεοϊμπρεσιονισμού, Πολ Σινιάκ το 1934 στο έργο του «Μασσαλία, το Λιμάνι».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το έργο θεωρείται η κορύφωση της μακράς ενασχόλησης του ζωγράφου με το θέμα της θάλασσας και του λιμανιού και αντικατοπτρίζει την καλλιτεχνική ώριμη περίοδό του, όταν η χρήση του χρώματος γίνεται πιο ελεύθερη αλλά και εκφραστική. Η εκτίμηση έχει οριστεί στα 8,17 εκατ. δολάρια όπως και στο αμέσως επόμενο που φέρει την υπογραφή του Λεζέ.
«Οι άνθρωποι στην πόλη» (1919) είναι ένα έργο που βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ κυβισμού και του πρώιμου μοντερνισμού. Ο Λεζέ απεικονίζει ανθρώπινες μορφές μέσα σε μία μοντέρνα, γεωμετρική πόλη, συχνά με λιτές, τυποποιημένες φιγούρες και αρχιτεκτονικά στοιχεία. Το αποτέλεσμα είναι μια σύνθεση όπου τα ανθρώπινα σώματα λειτουργούν σχεδόν ως μηχανές μέσα στο αστικό περιβάλλον, ένδειξη του ενδιαφέροντος του καλλιτέχνη για την τεχνολογία και τη νέα αισθητική της μοντέρνας εποχής.
Το τέταρτο έργο είναι μια «Σκηνή μπαλέτου» του Ντεγκά που φιλοτεχνήθηκε περί το 1885 και εκτιμάται στα 4,7 εκατ. δολάρια. Το έργο εντάσσεται στη γενικότερη πρακτική του δημιουργού να αποτυπώνει στιγμιότυπα από την καθημερινότητα των χορευτών με σχεδόν φωτογραφική διάθεση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Κάθε έργο είναι ένα κόσμημα. Διακρίνεται από εξαιρετική ποιότητα και ιδιαίτερη θέση στη μοντέρνα τέχνη. Αδιαμφισβήτητα ωστόσο κεντρικό ρόλο κατέχει το έργο του Μονέ καθώς η εμφάνισή του στην αγορά συμπίπτει με την εκατονταετηρίδα από τον θάνατο του ζωγράφου», επισημαίνει σε δήλωσή της στην εξειδικευμένη για θέματα τέχνης ιστοσελίδα ArtNews, η πρόεδρος των Sotheby’s για την Ευρώπη και για την Ιμπρεσιονιστική και Μοντέρνα Τέχνη, Ελενα Νιούμαν.
Στην ίδια δημοπρασία θα δημοπρατηθούν επίσης έργα των Ενβαρντ Μουνκ, Λούτσιο Φοντάνα και Ρενέ Μαγκρίτ.
Μια δημοπρασία για τη Βασιλική Ακαδημία ΤεχνώνΧείρα βοηθείας στη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών που αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες τείνει ο οίκος Sotheby’s μέσω της διοργάνωσης δημοπρασίας έργων, τα έσοδα της οποίας που αναμένεται να ξεπεράσουν τα 2,5 εκατ. στερλίνες θα ενισχύσουν τη λειτουργία και τις δράσεις του ιδρύματος. Ελ Ανατσούι (έργο του επάνω) και Σον Σκάλι, Γουίλιαμ Κέντριντζ και Γκέοργκ Μπάζελιτς, Τόνι Κραγκ και Τζεφ Κουνς είναι μερικοί μόνο από τους καλλιτέχνες – επίτιμα ή τακτικά μέλη της Ακαδημίας – που έχουν προσφέρει έργα τους για τη δημοπρασία που θα πραγματοποιηθεί σε δύο ημέρες: ορισμένα από τα έργα θα συνυπάρξουν με εκείνα που παρουσιάζονται στο κεντρικό θέμα της στήλης, στις 4 Μαρτίου, και τα υπόλοιπα την επόμενη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η Βασιλική Ακαδημία, που ιδρύθηκε το 1768, δεν λαμβάνει κρατική χρηματοδότηση και, συνεπώς, βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις χορηγίες και στα έσοδα από τα εισιτήρια, με αποτέλεσμα να εξετάζει την περικοπή θέσεων εργασίας καθώς αντιμετωπίζει μεγάλα οικονομικά προβλήματα στη μετά την πανδημία εποχή.
Must για τους λάτρεις του Γκέρχαρντ ΡίχτερΣτραμμένη την προσοχή τους στη δημοπρασία της 5ης Μαρτίου που θα πραγματοποιηθεί από τους Christie’s στο Λονδίνο έχουν οι συλλέκτες – λάτρεις του έργου ενός από τους σημαντικότερους εν ζωή γερμανούς ζωγράφους, του Γκέρχαρντ Ρίχτερ, καθώς εκείνη τη βραδιά θα βγουν στο σφυρί δύο σημαντικά έργα του.
Το πρώτο, υπό τον τίτλο «Θυμωνιά (Αχυρώνας)» είναι ένα από τα μεγαλύτερα φωτο-ζωγραφικά τοπία του καλλιτέχνη, με την εκτίμηση να κινείται περί τα 8,2 εκατ. δολάρια.
Το έργο φιλοτεχνήθηκε το 1984 λίγο μετά τον γάμο του Ρίχτερ με τη δεύτερη σύζυγό του, Ιζα Γκέντσεν, και τη μετακόμισή του από το Ντίσελντορφ στην Κολωνία, όπου ίδρυσε νέο ατελιέ.
Ο καλλιτέχνης «έπαιζε με ιστορικά μοτίβα της τοπιογραφίας», από τον Κάσπαρ Νταβίντ Φρίντριχ έως τον Εντβαρντ Μουνκ και τον Κλοντ Μονέ, σύμφωνα με τους ειδικούς. Το δεύτερο έργο είναι «φρέσκο» στην αγορά.
Πρόκειται για μια αφηρημένη σύνθεση του 1991 από την εμβληματική σειρά «Αφηρημένη εικόνα» (φωτογραφία) με την εκτίμηση να κυμαίνεται μεταξύ 6,1 έως 8,83 εκατ. δολαρίων. Να σημειώσουμε ότι το ρεκόρ του καλλιτέχνη σε δημοπρασία ανέρχεται στα 46,35 εκατ. δολάρια, και πραγματοποιήθηκε το 2015, όπως και ότι το 2025 οι συνολικές πωλήσεις έργων του σε δημοπρασίες έφτασαν τα 68 εκατ. δολάρια, σημειώνοντας αύξηση σχεδόν 62% σε σχέση με το 2024.
Σε ακρωτηριασμό στο δεξί πόδι από το μέσο του μηρού προχώρησαν οι γιατροί του Βενιζέλειου Νοσοκομείου Ηρακλείου, προκειμένου να σώσουν τη ζωή της 52χρονης γυναίκας που μεταφέρθηκε εσπευσμένα το μεσημέρι της Παρασκευής 13 Φεβρουαρίου, ύστερα από παράσυρση από νταλίκα.
Όπως δήλωσε ο διοικητής του Νοσοκομείου, Κώστας Δανδουλάκης, η αρχική εικόνα της τραυματία όταν έφτασε στα επείγοντα δεν αποκάλυπτε την πραγματική έκταση των κακώσεων. Μετά τις πρώτες εξετάσεις, διαπιστώθηκε η σοβαρότητα των τραυμάτων και κρίθηκε αναπόφευκτος ο ακρωτηριασμός.
Η 52χρονη νοσηλεύεται διασωληνωμένη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, με την κατάστασή της να παραμένει σταθερή, σύμφωνα με τους θεράποντες ιατρούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Υπενθυμίζεται ότι το σοβαρό τροχαίο σημειώθηκε στην περιοχή του Γιόφυρου στο Ηράκλειο, όταν η γυναίκα παρασύρθηκε από διερχόμενη νταλίκα υπό αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες.
Αυξημένη είναι το μεσημέρι του Σαββάτου η κίνηση στους κεντρικούς οδικούς άξονες της Αττικής. O καλός καιρός σε συνδυασμό με την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου έβγαλε τους περισσότερους καταναλωτές στους δρόμους.
Κίνηση θα συναντήσουν οι οδηγοί στο κέντρο της Αθήνας, στον Κηφισό, στην Κηφισίας, στη Μεσογείων, στην Ποσειδώνος, στην Ηλιούπολη προς Άλιμο, στην Αλεξάνδρας, στην Αρδηττού, στην Καλλιρρόης, στην Σταδίου και στην Πανεπιστημίου.