«Έφτασαν οι νέοι λογαριασμοί νερού. Αυξημένοι για όλους τους δήμους έως και 32%. Η πρωθυπουργική υπόσχεση για το ″φθηνότερο δυνατόν νερό″, έκρυβε αυξήσεις»: Με μία αιχμηρή ανάρτηση ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, καταγγέλλει κυβέρνηση και ΕΥΔΑΠ για τους…φουσκωμένους λογαριασμούς που έλαβαν οι δήμοι.
Η νέα τιμολογιακή πολιτική της εταιρείας Ύδρευσης και Αποχέτευσης φέρνει αιφνιδιαστικά οικονομική επιβάρυνση στα δημοτικά ταμεία. Σύμφωνα με τη σχετική απόφαση από τα 0,98 ευρώ ανά κυβικό μέτρο, η τιμή που καλούνται να πληρώσουν οι δήμοι ανεβαίνει στα 1,30 ευρώ.
Ήδη, οι δήμαρχοι – ο ένας μετά τον άλλο – κάνουν λόγο για χαράτσι, που θα επιβαρύνει τους δημοτικούς προϋπολογισμούς, υπογραμμίζοντας, μάλιστα, πως όλα έγιναν χωρίς διάλογο και διαβούλευση. «Οι δήμοι καλούνται να πληρώσουν – εκτός από τους φουσκωμένους λογαριασμούς ενέργειας – και πανάκριβο νερό. Μισό εκατομμύριο ευρώ θα πληρώνει επιπλέον, ετησίως, ο Δήμος Αθηναίων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η ΕΥΔΑΠ μοίρασε εκατομμύρια ευρώ μερίσματα στους μετόχους της. Αδράνησε για χρόνια να θωρακίσει την Αττική με τα απαραίτητα έργα για την λειψυδρία. Τώρα, εξισώνει τα τιμολόγια νερού των δήμων με τα βιομηχανικά τιμολόγια, με υπέρογκες αυξήσεις προκειμένου να χρηματοδοτήσει έργα που θα μπορούσαν να είχαν συγχρηματοδοτηθεί από ευρωπαϊκούς πόρους. Κυβέρνηση και ΕΥΔΑΠ, πίνουν εις υγείαν των κορόιδων…», αναφέρει στην ανάρτησή του ο Χάρης Δούκας.
Αξίζει να σημειωθεί πως ο δήμαρχος Λυκόβρυσης – Πεύκης, Μάριος Ψυχάλης, απέστειλε προς όλους τους δημάρχους επιστολή, με την οποία τους γνωστοποιούσε την επιβάρυνση, ζητώντας να υπάρξει αντίδραση από τα συλλογικά όργανα. «Η ανωτέρω αύξηση σωρευτικά με τις υποθέσεις του «τέλους ταφής» αλλά και του αυξημένου ενεργειακού κόστους, φέρνουν σε δεινή κατάσταση τους δήμους μας και για το λόγο αυτό θα πρέπει να τεθεί θέμα προς συζήτηση στα συλλογικά όργανα των δήμων».
Στο «Κράτα με» της κύπριας σκηνοθέτριας Μυρσίνης Αριστείδου όλα στρέφονται γύρω από τη σχέση ενός 11χρονου κοριτσιού με τον αποξενωμένο πατέρα της, ο οποίος επιστρέφει στη ζωή της για να ξεκινήσει μια περιπέτεια επανασύνδεσης ανάμεσα στους δύο. Με αυτό το θέμα η ταινία – η πρώτη κυπριακή ελληνόφωνη – απέσπασε το Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ Σάντανς, από τα σημαντικότερα ανεξάρτητου κινηματογράφου παγκοσμίως. Για τη διάκριση αυτή μιλάει η σκηνοθέτρια, που βρίσκεται ακόμη στις ΗΠΑ.
Από αυτό που ζήσατε στο Φεστιβάλ, ποια πιστεύετε ότι ήταν τα στοιχεία της ταινίας που συγκίνησαν και «πέρασαν» στο κοινό ώστε να δώσει το βραβείο;Πιστεύω ότι το κοινό συνδέθηκε με την ειλικρίνεια και την ακατέργαστη ομορφιά της σχέσης πατέρα και κόρης, όπως αυτή ξεδιπλώνεται. Η ταινία δεν κρίνει τους χαρακτήρες, αλλά εστιάζει στην προσπάθειά τους να επανασυνδεθούν μετά από χρόνια απόστασης. Αυτή η απόσταση μπορεί να ιδωθεί και ως αντανάκλαση της συναισθηματικής απομάκρυνσης που έχουμε δημιουργήσει μέσα στις σύγχρονες, ολοένα και πιο ατομικιστικές, κοινωνίες μας. Το να καταφέρνουμε να γεφυρώνουμε αυτά τα χάσματα απαιτεί θάρρος, ευαλωτότητα και πολλή συγχώρεση. Παρότι η ιστορία διαδραματίζεται στην Κύπρο, ο συναισθηματικός της πυρήνας είναι οικουμενικός.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ποιο είναι το σινεμά που σας γοητεύει προσωπικά και από το οποίο αντλείτε πιθανότατα αναφορές;Με γοητεύει ιδιαίτερα ο ιταλικός νεορεαλισμός, ταινίες του Βιτόριο ντε Σίκα, όπως ο «Κλέφτης ποδηλάτων», αλλά και το έργο του Hirokazu Kore-eda, ο οποίος έχει δημιουργήσει βαθιά τρυφερές και ανθρώπινες ταινίες γύρω από τα παιδιά και την οικογένεια. Γενικότερα, με αγγίζει ένας κινηματογράφος ανθρωπιστικός και ειλικρινής, όπου ο θεατής δεν παραμένει απλός παρατηρητής, αλλά συνδέεται και βιώνει την εμπειρία μαζί με τους ήρωες.
Διαβάσαμε σε ξένα έντυπα ότι το Φεστιβάλ φέτος ήταν έντονα «πολιτικοποιημένο» λόγω και της υπόθεσης στη Μινεάπολη. Είχατε κι εσείς το ίδιο αίσθημα;googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η πολιτική ένταση ήταν πράγματι αισθητή στο Park City, με τα πρόσφατα γεγονότα στις ΗΠΑ να πυροδοτούν διαμαρτυρίες και ένα έντονο αίσθημα οργής στην ατμόσφαιρα. Οσα συμβαίνουν στις ΗΠΑ, αλλά και διεθνώς, μας αφορούν όλους. Με τον δικό της τρόπο, η ταινία μιλά για τα παιδιά μας, τα παιδιά τού αύριο, και για την ανάγκη να τα προστατεύσουμε και να τους δείξουμε έναν δρόμο προς το φως, την ανθρωπιά και τη συνύπαρξη. Ως ανθρωπότητα έχουμε τεράστια δύναμη αλλά και ευθύνη, πολύ μεγαλύτερη απ’ όση συχνά αντιλαμβανόμαστε. Οφείλουμε να την αναλάβουμε συνειδητά και να πάρουμε θέση, τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και συλλογικά. Πιστεύω ότι η ανάδειξη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ενσυναίσθησης μέσα από το έργο ενός φεστιβάλ όπως το Sundance αποτελεί από μόνη της μια ξεκάθαρη πολιτική πράξη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Πώς έφτασε η ταινία σας από την Κύπρο στο Σάντανς;Η διαδρομή ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστική, καθώς φέτος οι υποβολές ξεπέρασαν τις 16.000, με μόλις 97 ταινίες μεγάλου μήκους να επιλέγονται τελικά. Η ταινία πέρασε από αλλεπάλληλα στάδια αξιολόγησης από τους προγραμματιστές του Φεστιβάλ και την τελική επιτροπή, καταφέρνοντας να συμπεριληφθεί στις 10 ταινίες του διεθνούς διαγωνιστικού τμήματος (World Cinema Dramatic Competition). Είναι μια συγκινητική στιγμή για μένα προσωπικά αλλά και για τη γενέτειρά μου, που αποδεικνύει ότι καθολικές ιστορίες έχουν τη δύναμη να συγκινήσουν την παγκόσμια κινηματογραφική κοινότητα.
Νέα προθεσμία για απολογία ζήτησε και έλαβε από την ανακρίτρια Σερρών ο 56χρονος που κατηγορείται για τον βιασμό της 78χρονης θείας του, η οποία αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα. Η απολογία του αναμένεται να δοθεί αύριο, Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2026. Ο κατηγορούμενος είχε συλληφθεί την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου σε χωριό των Σερρών.
Το πρωί της Δευτέρας, ο 56χρονος παρουσιάστηκε στο Δικαστικό Μέγαρο Σερρών συνοδευόμενος από τους δικηγόρους του, Ιωάννα Μπάτζιου και Νίκο Γιάντσιο. Οι συνήγοροι παρέλαβαν τη δικογραφία και το κατηγορητήριο, ζητώντας χρόνο για την προετοιμασία του απολογητικού υπομνήματος. Σύμφωνα με δικαστικές πηγές, η κατηγορία έχει μετατραπεί σε βιασμό κατά εξακολούθηση.
Σε δηλώσεις τους στα τοπικά μέσα ενημέρωσης, οι συνήγοροι του κατηγορούμενου υπογράμμισαν την ανάγκη σεβασμού του τεκμηρίου αθωότητας. «Ο στιγματισμός των προσώπων γύρω από τον δράστη δυστυχώς δεν μπορεί να αποκατασταθεί σε μεταγενέστερη τυχόν απαλλαγή του», ανέφερε η κ. Μπάτζιου, σημειώνοντας ότι ο εντολέας της είναι πατέρας ανήλικων παιδιών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το χρονικό της υπόθεσηςΟ 56χρονος συνελήφθη την περασμένη Πέμπτη και οδηγήθηκε ενώπιον της εισαγγελέως, η οποία του απήγγειλε κατηγορίες για βιασμό κατά εξακολούθηση και γενετήσια πράξη μεταξύ συγγενών. Το περιστατικό φέρεται να συνέβη μέσα στο σπίτι της 78χρονης, με τον κατηγορούμενο –γιο του αδελφού της– να κακοποιεί σεξουαλικά την ηλικιωμένη.
Η 78χρονη κατήγγειλε ότι είχε υποστεί κακοποίηση και στο παρελθόν, κάτι που επιβεβαιώθηκε από τους μώλωπες στο σώμα της. Η καταγγελία έγινε όταν κατάφερε να επικοινωνήσει με συγγενικά της πρόσωπα, τα οποία ειδοποίησαν την ΕΛ.ΑΣ. το μεσημέρι της Πέμπτης. Οι αστυνομικοί εντόπισαν και συνέλαβαν τον 56χρονο το ίδιο βράδυ, εντός του αυτοφώρου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε αρχικά στην ανακρίτρια Σερρών, η οποία του όρισε συνήγορο υπεράσπισης και του έδωσε προθεσμία να απολογηθεί. Όπως δήλωσε ο δικηγόρος του, Νίκος Γιάντσιος, ο 56χρονος δηλώνει αθώος, υποστηρίζοντας ότι όλα συνέβησαν με τη συναίνεση της θείας του.
Ahead of his participation in the “Delphi Economic Forum Paris III” in Paris on February 5, Gilles Bouder, Vice President of HDF Energy, the pioneering French company that leads internationally in the development of large-scale hydrogen infrastructure and high-power fuel cell technology with subsidiaries in Greece and Cyprus, speaks to NEA SAVVATOKYRIAKO about the company’s plans for the Greek market. With the plans for 2026 focused on HDF Energy’s strategy regarding energy autonomy and de-reliance on fossil fuels for non-interconnected islands, Gilles Bouder explains the role that locally produced hydrogen can play in terms of mobility on the Greek islands, highlighting Greece’s role as the right environment for the development of hydrogen-based power plants. He also underlines the common strategic vision of Greece and France regarding energy security, while at the same time highlighting Greece’s upgraded role on the energy map under the new, fluid geopolitical backdrop, seeing in our country the potential to become an energy superpower for the whole of Europe.
What are the next steps in the context of the Greek-French energy relationship and cooperation?Both countries have built a good cooperation in the energy sector Both countries share a common strategic vision around energy security, decarbonisation and industrial competitiveness. France and Greece benefitted from each other skills & expertise, for example with Paris Mouratoglou being at the origin of some of the major french Renewable IPPS, and in return many French developers participating in the deployment of clean power in Greece. The next steps lie in scaling up joint investments in clean energy infrastructure, particularly in renewable electricity, hydrogen, and energy storage. France brings strong industrial know-how, technological depth and project-financing capabilities, while Greece offers a unique combination of renewable potential, geographic positioning and access to key regional markets. In this context, cooperation increasingly focuses on concrete projects, regulatory alignment and long-term industrial partnerships rather than isolated initiatives. Among other topics, Greece and France share the same challenge of the decarbonisation of non-interconnected islands that not so many EU countries have, so I see a strong cooperation being built around this.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) How do you assess Greece’s role in the energy map of the region, what role could it play in the future and do you think that the broader geopolitical instability affects energy plans?Greece has evolved into a key energy crossroads for Southeast Europe and the Eastern Mediterranean. With exceptional resource of wind, sun and now gas, Greece has the potential to become a powerhouse not only for neighbouring countries but also for the whole Europe. Greece is strengthening interconnections, stabilizing the power grid of the region and planning to be connected to the European hydrogen backbone, which -creates more commercial possibilities for more renewables into the regional system.
Geopolitical conditions have reinforced Greece’s strategic relevance. Energy planning today must incorporate security, technological resilience, diversification and flexibility as core principles, in order to reduce exposition to this instability. This favours countries like Greece that can combine domestic clean energy production with regional interconnectivity. To take full benefit from the situation, Greece should engage fully in the next phase of the energy transition with the deployment of integrated renewable energy that allows for dispatchability, to keep up decarbonizing while the bottleneck of grid expansion is resolved. This is the role HDF Energy seeks to play, with the development of hybrid power plant using hydrogen as on site storage for reliable and dispatchable baseload electricity delivery.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); One of the axes of HDF Energy’s strategy in Greece for 2026 includes the goal of full energy autonomy and de-reliance on fossil fuels for non-interconnected islands. On which islands are you focusing your interest and is this a project that will be completed within the year?For non-interconnected islands, energy autonomy is both a technical and strategic priority. The islands for which the interconnection to the mainland electricity network is challenging are particularly dependent from imports of fossil fuels, and in consequence see their cost of generation skyrocket, becoming a heavy tribute to taxpayers. This was the situation before the construction of our CEOG project in Guyane, and we will indeed inject the first electrons to the grid in a few weeks. In Greece, HDF Energy focus is on the islands with such high energy costs, strong renewable resources and long-term energy demand stability. A lower cost of energy is the first benefit from our projects, but our Renewstable concept is designed to allow possible use of the hydrogen for other uses than power generation. We can imagine that tomorrow, hydrogen produced on site may become the fuel for the island mobility. We want to demonstrate that French technology can provide a credible pathway to greater autonomy and reduced reliance on imported fossil fuels and are progressing on several sites. A key prerequisite for our success is regulatory and commercial clarity, most importantly, setting the right pricing framework that can enable bankability and long-term predictability. In parallel, we are actively open to partnerships with local and international players, because solutions for island systems are, by nature, multidisciplinary and best delivered through strong consortia.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Greece is increasingly discussed as an important node in Europe’s emerging hydrogen and clean-energy ecosystem. How does this positioning relate to HDF Energy’s focus on hydrogen-to-power solutions, and how do you see Greece’s role evolving within a regional electricity and energy-security context?In our market positioning, hydrogen is not only viewed as a commodity to be produced and exported, but as an energy carrier that can be used to generate firm, dispatchable electricity through our fuel cell technology, particularly where power systems face constraints related to intermittency, security of supply or isolation. In that sense, Greece’s relevance lies less in hydrogen volumes and more in system-level characteristics. The country combines strong renewable potential, structurally constrained power systems in certain regions, and a growing role in regional electricity interconnections. These factors make it a suitable environment to deploy hydrogen-based power generation assets as part of integrated energy systems, rather than as standalone export-reliant and offtake-critical hydrogen projects.
Looking ahead, Greece could play a constructive role in demonstrating how integrated renewable and hydrogen-based power generation systems can enhance the stability and resilience of electricity networks, whether on islands, in remote grids, or, over time, within interconnected regional markets. This evolution will primarily depend on appropriate regulatory frameworks and market signals that recognise and remunerate system services such as flexibility, adequacy and security of supply. Under those conditions, hydrogen-to-power solutions can move from early project deployments to broader replication across European power systems.
Τα καθίσματα της επιβατικής αμαξοστοιχίας Intercity 62 που συγκρούστηκε με εμπορικό τρένο το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023 στα Τέμπη, δεν πληρούσαν τις προδιαγραφές πυραντοχής, διαπίστωσαν οι αρμόδιοι του Εθνικού Οργανισμού Διερεύνησης Αεροπορικών και Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων και Ασφάλειας Μεταφορών (Ε.Ο.Δ.Α.Σ.Α.Α.Μ.).
Στην έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα ο Οργανισμός αναφορικά με την πυραντοχή των καθισμάτων της επιβατικής αμαξοστοιχίας, αναφέρεται ότι ελήφθησαν δείγματα από διαφορετικά βαγόνια. Η εταιρεία είχε κάνει προμήθεια και αντικατάσταση προσκέφαλων / εδρών / πλατών καθισμάτων Α’ και Β’ θέσης, όπως αναφερόταν στη σύμβαση που είχε υπογράψει.
Τον Δεκέμβριο του 2024 λήφθηκαν δείγματα υλικού καθισμάτων από τρεις διαφορετικές θέσεις από δύο διαφορετικά βαγόνια της επιβατικής αμαξοστοιχίας IC-62. Τα δείγματα στάλθηκαν από τον ΕΟΔΑΣΑΑΜ στα εξειδικευμένα εργαστήρια RST της Γερμανίας για να εκτελεστούν δοκιμές πυραντοχής σύμφωνα το ISO 5660-1. «Οι εν λόγω δοκιμές δεν κατέστη δυνατό να εκτελεστούν πριν από την δημοσίευση της Έκθεσης Διερεύνησης και ως αποτέλεσμα το θέμα της πυραντοχής των καθισμάτων αποτελούσε ένα γνωστό ανοικτό σημείο προς διερεύνηση», αναφέρεται στο πόρισμα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Η ανάλυση δειγμάτων καθισμάτων παραμένει επίσης σε εκκρεμότητα (40)», σημειώνεται. Το εργαστήριο RST απέστειλε τα αποτελέσματα στον ΕΟΔΑΣΑΑΜ στις 25/8/2025 και στην παρούσα έκθεση, (η οποία αποτελεί το Παράρτημα Θ. της Έκθεσης Διερεύνησης) παρουσιάζονται τα αποτελέσματα των δοκιμών και η σχετική Σύσταση Ασφαλείας.
Κατά τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι «τα τρία δείγματα σαφώς δεν καλύπτουν το επίπεδο πυραντοχής του προτύπου ΕΝ 45545-2, όσον αφορά την δοκιμή μέτρησης του Μέγιστου Μέσου Ρυθμού Έκλυσης Θερμότητας». Ωστόσο, υπογραμμίζεται ως σημαντικότερη η παρατήρηση ότι τα δείγματα «Β4 ΝΕΟ» και «Β2 ΚΟΥΠΕ» είναι πολύ χαμηλότερης πυραντοχής από το δείγμα «Β4 ΠΑΛΑΙΟ».
«Αυτή η σημαντική διαφορά μπορεί πιθανώς να ερμηνευτεί εξετάζοντας την ύπαρξη και το είδος του ενδιάμεσου στρώματος πυροπροστασίας: Το δείγμα “Β4 ΠΑΛΑΙΟ” έχει ένα σκούρο καφέ ενδιάμεσο στρώμα για πυροπροστασία και -συγκριτικά- καλύτερη συμπεριφορά. Αντίθετα, το δείγμα “Β2 ΚΟΥΠΕ” δεν διαθέτει διακριτό ενδιάμεσο στρώμα πυροπροστασίας και εμφανίζει τον χειρότερο δείκτη MAHRE. Τέλος, το δείγμα “Β4 ΝΕΟ” διαθέτει ένα λεπτό στρώμα λευκού ινώδους υλικού, διαφορετικού από αυτό του δείγματος “Β4 ΠΑΛΑΙΟ”, το οποίο όμως δεν φαίνεται να συνεισφέρει σημαντικά στην πυραντοχή του υλικού», τονίζεται.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα καθίσματα από τα οποία λήφθηκαν δείγματα έπρεπε να πληρούν τις ίδιες τεχνικές προδιαγραφές, όπως αυτές πηγάζουν από τις αρχικές συμβάσεις προμήθειας, δηλαδή το πρότυπο UIC564-2, και ως εκ τούτου έπρεπε να παρουσιάζουν παρόμοια συμπεριφορά κατά τις δοκιμές μεταξύ τους.
«Αντιθέτως», προσθέτουν, «το εύρημα της σημαντικά καλύτερης συμπεριφοράς του δείγματος “Β4 ΠΑΛΑΙΟ” και το εύρημα της υποδεέστερης απόδοσης του δείγματος “Β4 ΝΕΟ” σε σχέση με “Β4 ΠΑΛΑΙΟ”, αποδεικνύει ανομοιόμορφη μηχανική συμπεριφορά ή ποιότητα των εξεταζόμενων υλικών στις διαφορετικές θέσεις».
Διαβάστε ΕΔΩ όλο το πόρισμα
Σε επανειλημμένες δημοσκοπήσεις του τελευταίου διμήνου, η δημοτικότητα του Νίκου Ανδρουλάκη βρίσκεται στην 5η θέση των πολιτικών αρχηγών, ενώ η καταλληλότητά του για πρωθυπουργός βρίσκεται στην 4η θέση, κάτω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Κυριάκο Βελόπουλο.
Είναι καταφανές ότι υπάρχει ένα μεγάλο πολιτικό ζήτημα που άπτεται είτε της εγκυρότητας των δημοσκοπήσεων είτε, αν αυτές έχουν αξιοπιστία, της δυνατότητας να πείσουμε ευρύτερα ακροατήρια ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής μπορεί να καταστεί πρωθυπουργός.
Επί της πρώτης πιθανότητας, αν δηλαδή οι συνεχείς δημοσκοπήσεις δεν έχουν στοιχεία αξιοπιστίας, το κόμμα οφείλει να αντιδράσει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αφού οι μη έγκυρες δημοσκοπήσεις παράγουν εντυπώσεις και χειραγωγούν τους ψηφοφόρους εν είδει αυτοεκπληρούμενης προφητείας, απομακρύνοντάς τους από την πιθανότητα να πορευτούν μαζί μας.
Μάλιστα, λαμβάνοντας υπόψη ότι το ελεγκτικό τοπίο των δημοσκοπικών εταιρειών είναι ανεπαρκές, αφού αυτές σύμφωνα με τους διεθνείς κώδικες δεοντολογίας αυτορυθμίζονται και κατά την ελληνική νομοθεσία ελέγχονται ιδίως από μια αστική εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, όπου συμμετέχουν εκπρόσωποι των δημοσκοπικών εταιρειών, είναι ανοικτά τα ζητήματα σύγκρουσης συμφερόντων.
Ετσι, μια νομοθετική πρωτοβουλία της κοινοβουλευτικής ομάδας μας που για παράδειγμα, σε περιπτώσεις υπονόμευσης των δημοκρατικών λειτουργιών, θα ανέθετε τον άμεσο έλεγχο των δημοσκοπικών εταιρειών στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και συνάμα θα ενίσχυε τον μέχρι τώρα ασθενή κυρωτικό του ρόλο, θα είχε σημασία ως πολιτικό γεγονός αντίδρασης σε ένα σκοτεινό παιχνίδι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Επί της δεύτερης πιθανότητας, αν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής θεωρεί ότι τα επαναλαμβανόμενα αδύναμα προσωπικά ποσοστά του είναι έγκυρα, τότε πρέπει να αποδεχτούμε, ανεξάρτητα από το αν οι λόγοι είναι δίκαιοι ή άδικοι, πως ο Νίκος Ανδρουλάκης συντελεί στην καθήλωση των ποσοστών του κόμματος.
Εδώ έρχεται η ώρα της ευθύνης και θα πρέπει ο ίδιος να δει πολλά ζητήματα από την αρχή, όπως το ζήτημα της συλλογικής ηγεσίας (το SPD στη Γερμανία το έχει καθιερώσει με τη δυνατότητα για διαφορετικό υποψήφιο πρόεδρο από τον υποψήφιο για την Καγκελαρία), άρα διά πρωθυπουργικής υποψηφιότητας γενικότερης αποδοχής, ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής.
Ταυτόχρονα, το ύπατο διακύβευμα των επομένων εκλογών είναι να υπάρξει κυβέρνηση χωρίς τη ΝΔ, δηλαδή προοδευτική. Αν αυτός είναι ο τελικός στόχος, τότε ο διάλογος με όλα τα κόμματα και της προσωπικότητες του Κέντρου, της σοσιαλδημοκρατίας, του σοσιαλισμού, της Αριστεράς και της οικολογίας πρέπει να ξεκινήσει άμεσα χωρίς αποκλεισμούς, face control, παρελθοντολογίες και ιδιοτέλειες, ώστε να παραχθεί ενιαίο μέτωπο και γιατί όχι, ένα κοινό ψηφοδέλτιο που θα παρέχει πλατιά εμπιστοσύνη στον λαό, συσπείρωση δυνάμεων και εκλογική νίκη.
Το σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να κινηθεί. Η αδράνεια και ο χρόνος λειτουργούν πια μόνο εις βάρος του κεντρικού στόχου να μην ξαναδιοικήσει την Ελλάδα η πιο διεφθαρμένη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης. Για αυτό ας ζυγιστεί ο καθένας με τη συνείδησή του και τις ευθύνες του.
Ο Μαρίνος Σκανδάμης είναι διδάκτωρ Νομικής – δικηγόρος, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής
Τρία θεμελιώδη ζητήματα που εμποδίζουν να καρποφορήσει οποιαδήποτε σοβαρή απόπειρα συνταγματικής αναθεώρησης, έθεσε σε σύντομο σημείωμά του ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
Εγραψε συγκεκριμένα:Το άμεσο σχόλιο μου στο σημερινό διάγγελμα του Πρωθυπουργού κ. Κυρ. Μητσοτάκη περί αναθεώρησης του Συντάγματος περιλαμβάνει τρία σημεία :
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Πρώτον, ο σεβασμός του Συντάγματος προηγείται της αναθεώρησής του, αυτή είναι η αρχή που πρέπει να διαπερνά όλες μας τις αντιδράσεις σε σχέση με την αναθεώρηση του Συντάγματος.
Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι συνταγματικό, είναι η βαθιά κρίση αξιοπιστίας των θεσμών και η διάρρηξη του κοινωνικού συμβολαίου της Μεταπολίτευσης χωρίς αυτό να έχει αποκατασταθεί μετά την οικονομική κρίση και τη λεγόμενη επιστροφή στην κανονικότητα.
Η αναθεώρηση του Συντάγματος καθίσταται συνεπώς ζήτημα τεχνικό και κοινωνικά αδιάφορο, αν δεν υπάρξει ένα πειστικό και ευρείας αποδοχής νέο αφήγημα εθνικής συνοχής και κοινωνικής συμπερίληψης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Δεύτερον, το Σύνταγμα απαιτεί προκειμένου να αναθεωρηθεί να διαμορφώνεται ειλικρινής και ουσιαστική αναθεωρητική συναίνεση και να συγκροτείται αυξημένη αναθεωρητική πλειοψηφία τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών (180/300), θεμελιωμένη στην εμπιστοσύνη μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η παρούσα Βουλή που δεν μπορεί να επιλέξει τα μέλη των ανεξάρτητων αρχών με την ειδική πλειοψηφία που απαιτεί το Σύνταγμα, δύσκολα μπορεί να επιτύχει τις αναγκαίες αναθεωρητικές συναινέσεις ενώ διεξάγεται η αποκαλυπτική δίκη των υποκλοπών στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών και ενώ λειτουργεί, όπως λειτουργεί, η εξεταστική επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Το δε βασικό ερώτημα για την επόμενη Βουλή είναι αν μπορεί να αναδείξει κυβέρνηση πριν επιληφθεί της αναθεώρησης. Πρέπει η χώρα να καταστεί έστω τυπικά διακυβερνήσιμη πριν το Σύνταγμα καταστεί αναθεωρήσιμο.
Τρίτον, προκειμένου να συζητήσουμε σοβαρά για την αναθεώρηση του Συντάγματος τώρα πλέον πρέπει να έχουμε πλήρη αίσθηση των ορίων που θέτει η πολλαπλότητα των έννομων τάξεων ( εθνική, διεθνής, ενωσιακή ) και η ύπαρξη μηχανισμών διεθνούς δικαστικού ελέγχου ακόμη και του ίδιου του εθνικού Συντάγματος και των αλλαγών που επιφέρει η αναθεώρησή του.
Μόλις συνεννοηθούμε σε αυτά μπορούμε να προχωρήσουμε με σοβαρότητα σε μια πραγματικά εθνική και συναινετική συζήτηση περί αναθεώρησης.
Ο Άχμεντ Τουμπά ταλαιπωρείται από πνευμονία και νοσηλεύεται, με την κατάσταση της υγείας του να είναι ελεγχόμενη.
Με δεδομένη την κατάστασή του και τους κρίσιμους αγώνες που ακολουθούν, θεωρείται απίθανο να είναι διαθέσιμος για τον πρώτο ημιτελικό Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ, ενώ οι πιθανότητες συμμετοχής του στο ντέρμπι πρωταθλήματος με τον Ολυμπιακό είναι επίσης πολύ μικρές.
Την πρώτη του προπόνηση με τον Παναθηναϊκό πραγματοποίησε το πρωί της Δευτέρας ο Μούσα Σισοκό στο προπονητικό κέντρο Γ. Καλαφάτης. Ο έμπειρος Γάλλος μέσος συμμετείχε κανονικά σε όλο το πρόγραμμα μαζί με τους παίκτες που δεν αγωνίστηκαν στο αρχικό σχήμα της χθεσινής αναμέτρησης με την Κηφισιά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η προπόνηση περιλάμβανε αρχικά προθέρμανση, στη συνέχεια ασκήσεις για την κυκλοφορία της μπάλας και την ανάπτυξη του παιχνιδιού, ενώ ολοκληρώθηκε με παιχνίδι σε μικρό χώρο. Οι ποδοσφαιριστές που ξεκίνησαν βασικοί απέναντι στην Κηφισιά ακολούθησαν πρόγραμμα αποθεραπείας.
Σε θεραπεία υποβλήθηκαν οι Πελίστρι, Τσιριβέγια, Τζούριτσιτς, Κώτσιρας και Ντέσερς.
Μητσοτάκης και Ερντογάν έχουν να συναντηθούν και να συζητήσουν εδώ και πάνω από δύο χρόνια. Από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2023, όταν υπογράφηκε η Διακήρυξη των Αθηνών, «για τις σχέσεις φιλίας και καλής γειτονίας» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Αυτά τα δύο κάτι χρόνια ήταν, βέβαια, μια περίοδος σχετικά χαμηλής και ελεγχόμενης έντασης στο πεδίο. Αλλά γιατί τα «ήρεμα νερά» δεν διευκόλυναν έστω μισό βήμα στον διάλογο; Γιατί οι δύο ηγέτες δυσκολεύονται ακόμη και να βρεθούν ο ένας απέναντι στον άλλον; Γιατί η συνάντησή τους πηγαίνει από αναβολή σε αναβολή (συν μια ξαφνική ματαίωση της τελευταίας στιγμής, τον Σεπτέμβριο στη Νέα Υόρκη); Και γιατί, ενώ ανακοινώθηκε ότι η επόμενη σύνοδος κορυφής θα γίνει στην Αγκυρα «κάπου μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου», δεν έχει ακόμη οριστεί η ημερομηνία της;
Αυτά τα δύο χρόνια έδιναν, θεωρητικά, ένα παράθυρο ευκαιρίας. Το εκλογικό ρολόι στις δύο χώρες είχε συγχρονιστεί, οι ηγεσίες τους είχαν επανεκλεγεί με ισχυρή πλειοψηφία και είχαν περιθώριο ανάληψης πρωτοβουλιών. Οι δηλώσεις προανήγγελλαν πως θα το δοκιμάσουν. Οι συνθήκες – η παράταση του πολέμου στην Ουκρανία και προπάντων η επιλογή Ερντογάν να επιχειρήσει μια επαναπροσέγγιση με την Ευρώπη και τη Δύση γενικά – έδειχναν σχετικά ευνοϊκές. Γιατί, λοιπόν, αφέθηκε ο χρόνος να κυλήσει, μέχρι να φθάσουμε τώρα σε ένα σημείο όπου το παράθυρο ευκαιρίας έχει μάλλον κλείσει και ο διάλογος – ακόμη κι αν δεν αναβληθεί ξανά – προεξοφλείται άγονος;
Από την τουρκική πλευρά, η εξήγηση που συχνά ακούμε είναι πως ενώ για την Ελλάδα η Τουρκία είναι το πρώτο, αν όχι το μοναδικό πρόβλημα στην εθνική της ατζέντα, για την Τουρκία δεν ισχύει το ίδιο. Οι μεγάλες προσδοκίες της και το παρακινδυνευμένο παιχνίδι της στη Συρία, ο ανταγωνισμός των φιλοδοξιών της στο πεδίο αυτό με τις στρατηγικές επιδιώξεις του Ισραήλ, ο ρόλος που διεκδικεί διά του Τραμπ στη Γάζα, οι φόβοι της για τις συνέπειες που θα υποστεί από μια κλιμάκωση της κρίσης στο Ιράν, όλα αυτά είναι προτεραιότητες πολύ σημαντικότερες από οτιδήποτε συμβαίνει στα ελληνοτουρκικά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Ερντογάν, λένε στην Αγκυρα, δεν έχει κίνητρο να ξοδέψει έστω και λίγο από το πολιτικό του κεφάλαιο είτε για να προκαλέσει μια κρίση που θα μας έφερνε με το στανιό στο τραπέζι του διαλόγου είτε για να διευκολύνει τον διάλογο κάνοντας ένα βήμα πίσω από τις πιο ακραίες ή μαξιμαλιστικές τουρκικές αξιώσεις. Και όταν, πρόσφατα, μια δήλωση Φιντάν έδωσε την εντύπωση πως ίσως ετοιμάζεται ένα βήμα πίσω, μια ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου άμυνας μας προσγείωσε γρήγορα στις «πάγιες θέσεις».
Από ελληνικής πλευράς, η εξήγηση είναι, ίσως, απλούστερη. Η τροπή που πήρε το πολιτικό κλίμα μετά τη δεύτερη επέτειο των Τεμπών τον Φεβρουάριο του 2024, και τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών που ακολούθησαν, περιόρισαν απότομα τα περιθώρια του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η πίεση που δέχεται, τόσο εσωκομματικά όσο και εξωτερικά από τη «λαϊκή-πατριωτική Δεξιά» (με την οποία φαίνεται να συμπλέει τώρα, ως προς τα «εθνικά» και η νέα πρωταγωνίστρια του αντι-συστημικού μπλοκ), του δένει τα χέρια. Από το «δεν θα γυρίσουμε την πλάτη στην ιστορία αν έχουμε την ευκαιρία να τη διαμορφώσουμε» των προγραμματικών δηλώσεων του 2023, έχουμε επιστρέψει στο παραδοσιακό πολιτικό δόγμα «όποιος αγγίζει τα ελληνοτουρκικά, καίγεται».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Εδώ βρισκόμαστε. Με το ενδεχόμενο (που ως κίνδυνο το αντιμετωπίζουν τόσο η Αθήνα όσο και η Αγκυρα) κάποια στιγμή, με κάποια αφορμή, το βλέμμα του Τραμπ να πέσει στον χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου. Να ενεργοποιηθεί εκείνη η υπόσχεση-απειλή του αμερικανού πρεσβευτή στην Τουρκία να λειτουργήσει «ως κονίαμα που ενώνει δύο τούβλα». Να υποχρεώσει, δηλαδή, Ελλάδα και Τουρκία να αφήσουν πίσω τις ακατανόητες για το περιβάλλον του αμερικανού προέδρου «πικρίες του παρελθόντος», και να υιοθετήσουν τη «νέα δυναμική» που επιβάλλουν οι ενεργειακές μπίζνες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Μα ακόμη κι αν αυτός ο κίνδυνος δεν προκύψει, η εμπειρία των χρόνων που έχουν περάσει από την πρώτη πράξη του δράματος, το 1973, θα μας υπενθυμίζουν πάντα πως ο χρόνος που περνά δεν είναι ουδέτερος και ασφαλώς δεν κυλά υπέρ των ελληνικών συμφερόντων. Πως οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν εξελίσσονται ως στεγανή περιφερειακή διένεξη που υποτάσσεται αποκλειστικά σ’ έναν τοπικό συσχετισμό δύναμης, ανεπηρέαστη από τις ξαφνικές αλλαγές στο διεθνές περιβάλλον ή από σκοπιμότητες τρίτων. Και πως οι περίοδοι ύφεσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, σαν αυτή που περάσαμε, δεν είναι διατηρήσιμες, μπορεί ανά πάσα στιγμή να διακοπούν, όσο παραμένει ανέγγιχτος ο σκληρός πυρήνας των διαφορών.
Την ώρα που η Μαρία Καρυστιανού ετοιμάζει τη στρατηγική της για να πολιτευτεί, την ώρα που η Ζωή Κωνσταντοπούλου αναζητεί στρατηγική για να υπερκεράσει την πρώην φίλη της την οποία στο παρελθόν έχει συμβουλεύσει, ο Αλέξης Τσίπρας προχωρεί ακάθεκτος στη δημιουργία του δικού του κόμματος. Για να οργανώσει το σχήμα με το οποίο θα κατεβεί εκ νέου στον στίβο της πολιτικής διεκδικώντας εκ νέου την είσοδο στη Βουλή, χρησιμοποιεί το περίφημο Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα, το οποίο έχει μεν γραφεία, επιστημονικούς συνεργάτες, απέκτησε πρόσφατα μάλιστα Ομάδα Εργασίας για την επεξεργασία κειμένου θέσεων με αντικείμενο τη «σύγκλιση της Σοσιαλδημοκρατίας, της ριζοσπαστικής Αριστεράς και της πολιτικής Οικολογίας».
Υποθέτω ότι είναι νόμιμο το ότι ο Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποιεί το δικό του Ινστιτούτο, που χρηματοδοτείται από το κράτος, για τη δημιουργία κόμματος – δεν μπορώ να φανταστώ ότι η σύγκλιση της Σοσιαλδημοκρατίας, της ριζοσπαστικής Αριστεράς και της πολιτικής Οικολογίας απασχολεί τόσο κόσμο για θεωρητικούς λόγους.
Διαβάζω τη λίστα με τις προσωπικότητες που συνθέτουν αυτή την Ομάδα Εργασίας και, ειλικρινά, συγκινούμαι. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει καταφέρει να πείσει σημαντικούς καθηγητές και διδάκτορες ότι η πρώτη θητεία του ήταν ένα είδος προπαίδειας, ότι οι συναναστροφές του με φιλοσόφους όπως ο Ζίζεκ, ο Αγκάμπεν και η Ναόμι Κάμπελ (συγγνώμη, Ναόμι Κλάιν) ήταν ένα είδος μαθητείας κι ότι, στο εξής, θα μπει στο μυαλό του Γιώργου Σιακαντάρη για να χτίσει μαζί του τη σοσιαλδημοκρατία – κάτι που βασανίζει τον ευκλεή συνεργάτη του Τσίπρα πολλά χρόνια, από την εποχή που ο Τσίπρας αποκαλούσε τον Κώστα Σημίτη «πρωθυπουργό που έβλεπε τις μίζες να περνούν».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Υποθέτω ότι ο Τσίπρας, λίγο περισσότερο ίσως κι απ’ ό,τι φαίνεται στο βιβλίο «Ιθάκη», έχει κάπως αλλάξει. Εχει μάλλον καταλάβει ότι δεν μπορεί να πειράξει τους αρμούς της εξουσίας και ψάχνει απλώς μια θέση ανάμεσά τους. Μια θεσούλα δηλαδή που θα τον εξασφαλίσει στη μόνη δουλειά που έχει μάθει να κάνει, να σφίγγει χέρια και να ανεβαίνει σε βάθρα βγάζοντας λόγους.
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι τα βασικά πρόσωπα της Ομάδας Εργασίας. Και καλά ο Νίκος Μαραντζίδης, που τον θυμάμαι έντρομο ως δημοσκόπο την εποχή του δημοψηφίσματος, έχει επωμιστεί το βάρος της μετατόπισής του εδώ και καιρό. Ο Σιακαντάρης;
Ξέρω την αντίρρηση. Αλλαξαν οι εποχές, άλλαξε κι αυτός. Δεν μπορώ να τη δεχτώ αυτή την αντίρρηση. Είναι θεμιτό να αλλάζουν ιδέες οι άνθρωποι, αυτό ιδίως συμβαίνει στη μετάβαση από τη νεότητα σε μια προχωρημένη ωριμότητα. Αλλά με δεδομένο ότι ο Σιακαντάρης έχει γράψει απαξιωτικότατα για τον Τσίπρα, τον ίδιο Τσίπρα, με εντυπωσιάζει η σημερινή συνεργασία τους, μάλιστα με ιδεολογικό πρόσημο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ας θυμηθούμε τι έχει γράψει για τον σημερινό του συνεργάτη το 2015, αμέσως μετά το δημοψήφισμα και την κωλοτούμπα:
«Αισθητική του, οι ειρωνείες και οι χλευασμοί της Ζωής Κωνσταντοπούλου κατά πάντων, ακόμη και κατά των “δικών” της, αν έχει “δικούς” της. Ηθική του, οι απειλές κατά όσων πολιτών υποστήριζαν το Ναι. Πολιτική του, το μπολσεβίκικο “έχουμε την κυβέρνηση, αλλά όχι ακόμη την εξουσία”. Οραμά του, η μονολιθικότητα. […] Πολύ φοβάμαι […] πως δεν είναι σε θέση να προσφέρει μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα τίποτα θετικό για τη χώρα. Είμαι δε πολύ πιο σίγουρος πως δεν μπορεί να προσφέρει και τίποτα αριστερό. Αυτό δεν είναι Αριστερά, είναι η ντροπή της. Γιατί είναι ντροπή της Αριστεράς να κυβερνάς με οδηγό το ψεύδος».
Ωραία παρέα για σοσιαλδημοκρατία.
Θα ελευθερώσουν κι εμάς!Στενοχωρήθηκαν διάφοροι, και ιδίως ένα άγνωστο σε μένα μέτωπο «Γασσάν Καναφάνι», που ο Δήμος Αθηναίων δεν έδωσε αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου για να γίνει εκδήλωση υπέρ του αιματοβαμμένου καθεστώτος του Ιράν, μάλιστα σχεδόν ταυτόχρονα με τις πληροφορίες ότι το καθεστώς των μουλάδων έχει δολοφονήσει δεκάδες χιλιάδες αγωνιστές για την ελευθερία. Και πού αποδίδει το μέτωπο την ακύρωση της εκδήλωσης; Στο γνωστό κέντρο των θεωριών συνωμοσίας, τον σιωνισμό! Λένε βέβαια ότι η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί αλλού. Δικαίωμά τους – όπως δικαίωμα έχουν να διοργανώνουν εκδηλώσεις ακροδεξιοί, ακροαριστεροί, ακόμα και οι εχθροί της δημοκρατίας. Η διαφορά είναι ότι στα καθεστώτα που υπερασπίζονται αυτές οι συγκεντρώσεις, όποιος πει κάτι διαφορετικό, και αν οι γυναίκες φορέσουν κάτι που δεν εγκρίνει η κεντρική εξουσία, αντιμετωπίζουν τη φυλακή και την αγχόνη. Αυτό που με εντυπωσιάζει είναι η κατάληξη της κριτικής αυτής σε όσους, από όλο το ιδεολογικό φάσμα, διαφώνησαν με την εκδήλωση υπέρ του δολοφονικού καθεστώτος. Η δήλωση δηλαδή ότι αυτοί θα συνεχίσουν να υπηρετούν τους δολοφόνους (τους οποίους αποκαλούν «φως») και το ακροτελεύτιο σύνθημα «Λευτεριά σε Ελλάδα και Παλαιστίνη»! Δικαιούμαι να απορώ, ποιοι είναι αυτοί που θέλουν να μας ελευθερώσουν – και από τι;
Η δίκη για τη δολοφονία της 43χρονης Δώρας, μητέρας τριών παιδιών από το Αγρίνιο, ξεκίνησε σήμερα στο Δικαστικό Μέγαρο Λευκάδας, ανήμερα των γενεθλίων της γυναίκας που έφυγε τόσο άδικα από τη ζωή. Η τραγωδία είχε σημειωθεί τον Νοέμβριο του 2024, όταν ο πρώην σύντροφός της την πυροβόλησε θανάσιμα μέσα στο αυτοκίνητό της, μέρα μεσημέρι, σε κεντρικό σημείο της πόλης.
Σύμφωνα με το ilefkada, η διαδικασία άνοιξε με τη δήλωση του συνηγόρου του κατηγορουμένου, Πάνου Παναγιωτόπουλου, ο οποίος ανέφερε ότι ο πελάτης του είναι συντετριμμένος και ζητά συγγνώμη από την οικογένεια του θύματος. Ο δικηγόρος υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει τη Δώρα, αλλά επιδίωκε να την πείσει να επιστρέψει στη ζωή του.
Ο ίδιος ο κατηγορούμενος επανέλαβε αυτή τη θέση, λέγοντας ότι είχε μαζί του το όπλο για να αυτοκτονήσει μπροστά της. Ωστόσο, όπως κατέθεσε, η κατάσταση ξέφυγε και τελικά πυροβόλησε τη γυναίκα, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά της και ολόκληρη την τοπική κοινωνία του Αγρινίου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η μητέρα της αδικοχαμένης γυναίκας βλέποντας τον άνθρωπο που στέρησε τη ζωή της κόρης της, ξέσπασε φωνάζοντας: «Γιατί σκότωσες το παιδί μου;» και συνέχισε απαρηγόρητη να επαναλαμβάνει: «Γιατί, το παιδί μου, γιατί;»
Από την πλευρά της, η μητέρα του δράστη προσπάθησε να ανασκευάσει την αρχική της κατάθεση, υποστηρίζοντας – σύμφωνα με το agriniopress – ότι ο γιος της αντιμετωπίζει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι μετά τη δολοφονία δεν υπήρξε επικοινωνία μεταξύ τους.
Kατά το τοπικό σάιτ, τη μοιραία ημέρα της δολοφονίας τον Νοέμβριο του 2024, ο δράστης είχε στήσει καρτέρι στη γυναίκα έχοντας όπλο. Όπλο το οποίο μάλιστα προμηθεύτηκε ενώ, μερικούς μήνες πριν, οι Αρχές του είχαν αφαιρέσει δύο κυνηγετικά όπλα που κατείχε μετά από μήνυση που είχε υποβάλλει σε βάρος του το θύμα για ενδοοικογενειακή βία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο 30χρονος, παρόλο που του είχε αφαιρεθεί ο οπλισμός, ταξίδεψε στην Αθήνα, αγόρασε νέο όπλο από τη «μαύρη αγορά» και επέστρεψε στο Αγρίνιο.
Στη συνέχεια περίμενε μέχρι να φθάσει η γυναίκα στο σημείο που έλαβε χώρα η γυναικοκτονία και όταν εκείνη στάθμευσε το αυτοκίνητό της, την αιφνιδίασε και μπήκε στο αυτοκίνητο από την πόρτα του συνοδηγού και στη συνέχεια την πυροβόλησε.
Μετά την τέλεση του εγκλήματος, ο 30χρονος άφησε το αυτοκίνητό του και άρχισε να περιφέρεται, φτάνοντας στην περιοχή της Μυρτιάς, όπου εντοπίστηκε μερικές ημέρες αργότερα.
Αξιοποίηση κλειστών ακινήτων και πολεοδομικές παρεμβάσεις βρίσκονται στο επίκεντρο των νέων κυβερνητικών πρωτοβουλιών, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης. Οι ρυθμίσεις στοχεύουν στην ενεργοποίηση του ανενεργού αποθέματος κατοικιών και στην αναζωογόνηση υποβαθμισμένων περιοχών των πόλεων.
Η κυβέρνηση επεκτείνει την τριετή φοροαπαλλαγή για κενά ακίνητα που διατίθενται σε μακροχρόνια μίσθωση έως και το 2026. Η ρύθμιση συνοδεύεται από βελτιώσεις που αφορούν πολύτεκνες οικογένειες και επαγγελματίες κρίσιμων τομέων, όπως οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι εκπαιδευτικοί, καθώς και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.
Η απαλλαγή διατηρείται ακόμη και αν αλλάξει ο ενοικιαστής, ενισχύοντας έτσι το κίνητρο των ιδιοκτητών να διαθέσουν τα ακίνητά τους στην αγορά. Σύμφωνα με τον κ. Πιερρακάκη, η πολιτική αυτή εντάσσει συνειδητά την ιδιοκτησία στην εθνική στεγαστική στρατηγική και στηρίζει τις βασικές λειτουργίες του κράτους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Νέες πολεοδομικές ρυθμίσειςΠαράλληλα, προωθείται οριζόντια πολεοδομική ρύθμιση που θα επιτρέπει τη γρήγορη μετατροπή γραφείων, καταστημάτων και άλλων επαγγελματικών χώρων σε κατοικίες. Όπως ανέφερε ο υπουργός, πρόκειται για απάντηση στο διαρθρωτικό πρόβλημα των πόλεων, όπου πολλά ακίνητα παραμένουν ανεκμετάλλευτα λόγω παρωχημένων χρήσεων.
Με τη νέα ρύθμιση, αυξάνεται η προσφορά κατοικιών, βελτιώνονται οι αποδόσεις των ιδιοκτητών και μειώνεται η πίεση στα ενοίκια. Επιπλέον, δίνεται νέα ζωή σε περιοχές που είχαν υποβαθμιστεί τα προηγούμενα χρόνια, συμβάλλοντας στη συνολική αναβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος.
Διαβάστε περισσότερα εδώ: Εξπρές μετατροπή γραφείων σε κατοικίες – Μέχρι τέλη Μαρτίου ξεκινά το Μητρώο ΑκινήτωνΣχεδόν προεξοφλημένο και μη δυνάμενο να αναστραφεί παρουσιάζει το μέλλον της ιστορικής, ελληνορθόδοξης Μονής Αγίας Αικατερίνης στο Σινά το τελευταίο δημοσίευμα της έγκριτης γαλλικής εφημερίδας «Libération». Το εντυπωσιακά εκτενές δημοσίευμα της «Libération» μιλάει για ένα «μεγατουριστικό έργο» που προωθεί η αιγυπτιακή κυβέρνηση στους πρόποδες του όρους του Μωυσή, στην καρδιά του Σινά, και το οποίο «απειλεί τον τρόπο ζωής των βεδουίνων και την αυτονομία του μοναστηριού που στεγάζει τη Φλεγόμενη Βάτο».
Την ίδια στιγμή, εκκλησιαστικές πηγές αναφέρουν πως η Αδελφότητα στο Σινά βρίσκεται σε «λήθαργο», όπως ακριβώς ειπώθηκε. Στη Μονή βρίσκονται περίπου επτά μοναχοί μόνο, καθώς οι αδελφοί τους που ήρθαν στην Αθήνα ακολουθώντας τον γέροντα, πρώην Σιναίου, Δαμιανό δεν έχουν επιστρέψει στην Αίγυπτο. Οι εν Αθήναις μοναχοί υποστηρίζουν πως οι μοναχοί στο Σινά δεν τήρησαν μέχρι σήμερα τα υπεσχημένα και δεν έχουν αποσύρει τις μηνύσεις εις βάρος τους, με αποτέλεσμα εάν επιστρέψουν στην Αίγυπτο να είναι ορατός ο κίνδυνος να συλληφθούν. Το εντυπωσιακό επιπλέον είναι ότι και οι μοναχοί που εγκαταβιώνουν σήμερα στη Μονή παραπονούνται πως ο νέος Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϋθώ, Συμεών Παπαδόπουλος, βρίσκεται τις περισσότερες ημέρες στην Αθήνα και τον Πειραιά. Κάποιες άλλες πληροφορίες μεταφέρουν πως ακόμη και χρέη σκευοφύλακα στη Μονή εκτελεί βεδουίνος! Να σημειωθεί επίσης ότι ακόμη δεν έχει εκδοθεί το Προεδρικό Διάταγμα αναγνώρισης του νέου Αρχιεπισκόπου από την αιγυπτιακή κυβέρνηση, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες που δεν κατέστη δυνατόν να διασταυρωθούν, οι βίζες των μοναχών ανανεώνονται σε μηνιαία βάση. Μοναχός χωρίς βίζα απελαύνεται άμεσα, γι’ αυτό και κάθε ενημέρωση επί του θέματος δεν μπορεί να είναι απόλυτα ακριβής. Παράλληλα, ουδείς εκ της Αδελφότητας ή ο νέος ηγούμενος δεν δείχνει ενδιαφέρον για την ενεργοποίηση του προσφάτως συσταθέντος στην Αθήνα ΝΠΔΔ της Μονής Αγίας Αικατερίνης στο Σινά, το οποίο ίσως να μπορούσε να βοηθήσει και σε νομικό επίπεδο με τις εκκρεμούσες προσφυγές στην αιγυπτιακή Δικαιοσύνη μεταξύ του αιγύπτιου διοικητή της περιοχής Σινά και της Αδελφότητας.
Από ελληνικής πλευράς, διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι το ζήτημα με τη Μονή Σινά συζητήθηκε στην τελευταία συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας – Αιγύπτου και υπάρχει «κοινή κατανόηση». Το τυπικό όμως τελικό στάδιο της όποιας συμφωνίας υπάρξει για το καθεστώς λειτουργίας της Μονής, χρήσης των ακινήτων της ή των γαιών θα διευθετηθεί μεταξύ αιγυπτιακής κυβέρνησης και Αδελφότητας. Από εκκλησιαστικές πηγές στην Αθήνα τονίζεται ότι έχει έρθει η ώρα που ο νέος ηγούμενος και η Αδελφότητα θα προτάξουν την ευθύνη τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) «Το βουητό της μπουλντόζας»«Η σιωπή του ιερού βουνού δίνει τη θέση της στο βουητό της μπουλντόζας. Βρισκόμαστε στην Αγία Αικατερίνη, το ιστορικό στρατόπεδο βάσης για βεδουίνους και προσκυνητές, το οποίο η αιγυπτιακή κυβέρνηση θέλει να μετατρέψει σε “τουριστικό και πολιτιστικό κέντρο” μέσω του Εργου της Μεγάλης Μεταμόρφωσης», επισημαίνει η «Libération». Το έργο, σχεδόν ολοκληρωμένο, περιλαμβάνει ένα πεντάστερο ξενοδοχείο, ιδιωτικά σαλέ, ένα τεράστιο κέντρο επισκεπτών, ένα αεροδρόμιο και… ένα τελεφερίκ για το όρος του Μωυσή!
Το εντυπωσιακό, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο δημοσίευμα, είναι ότι ο νέος ηγούμενος Συμεών, ο οποίος διαδέχθηκε τον Δαμιανό, «χαιρετίζει το τουριστικό έργο». «Δύο εβδομάδες μετά την εκλογή του, τον συναντήσαμε στο μοναστήρι. Με άσπρη γενειάδα και μαύρο χιτώνα, μας καλωσόρισε σε ένα σαλόνι όπου, πάνω από τη μαρκετερί, κρεμόταν ένα πορτρέτο της Σίσι. Μιλώντας στα ελληνικά και με τη βοήθεια ενός άραβα διερμηνέα, ο 62χρονος κληρικός απέρριψε τους φόβους γύρω από την εθνικοποίηση της γης. “Η λέξη γη δεν μου αρέσει. Μπορούμε να το ονομάσουμε αυτό ένα κομμάτι ερήμου όπου βρίσκεται ένα ιερό βουνό, αρχαίες εκκλησίες και ένα ιστορικό μοναστήρι; Δεν νομίζω”. Υστερα από αυτή τη σημασιολογική πιρουέτα», λέει η «Libération», «ο Αρχιεπίσκοπος παρακάμπτει το ζήτημα: διαβεβαιώνει ότι οι συζητήσεις “είναι ακόμη ανοιχτές” με τις αιγυπτιακές Αρχές, ότι οι τελευταίες “δεν άσκησαν ποτέ πίεση για την επίτευξη συμφωνίας” και ότι το τουριστικό έργο είναι “κάτι καλό” που επιτρέπει στην περιοχή να “παραμείνει ζωντανή”»…
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Ομερτά στο Σινά;Στο πιο επίμαχο σημείο του δημοσιεύματος επιχειρείται να δοθεί μια εξήγηση της «σιωπής» που επικρατεί, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά. «Τι συνέβη στο παρασκήνιο για να εξηγηθεί μια τέτοια στροφή; Τοπικά, επικρατεί ένας κώδικας σιωπής. Αλλά εκτός Αιγύπτου οι άνθρωποι αρχίζουν να μιλάνε. “Σύμφωνα με διάφορες πηγές, κατά την εκλογή του Αρχιεπισκόπου Συμεών από την Αδελφότητα, ορισμένοι υποψήφιοι παραγκωνίστηκαν υπό πίεση, γεγονός που αντανακλά πολιτικές παρεμβάσεις”, αποκαλύπτει η Coptic Solidarity, μια οργάνωση με έδρα τις ΗΠΑ που υπερασπίζεται την κοπτική κοινότητα. Σύμφωνα με την ίδια, αυτή η πίεση προέρχεται τόσο από την Αθήνα όσο και από το Κάιρο, καθώς οι δύο χώρες βρίσκονται σε συζητήσεις για τη σύναψη μιας σημαντικής ενεργειακής συμφωνίας. Το σχέδιο περιλαμβάνει την κατασκευή ενός υποθαλάσσιου αγωγού μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας για τη μεταφορά αιγυπτιακού ηλεκτρικού ρεύματος και φυσικού αερίου στην Ευρώπη, με φόντο τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο οποίος θέτει σε κίνδυνο τον ενεργειακό εφοδιασμό της ηπείρου», καταλήγει το γαλλικό δημοσίευμα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σε άλλο σημείο επισημαίνεται ότι «για αρκετούς μήνες η Αίγυπτος και η Ελλάδα βρίσκονται σε μια έντονη διαμάχη για αυτό το μοναστήρι, του οποίου οι εκτάσεις (που περιλαμβάνουν και άλλους ιερούς τόπους στην περιοχή) συνδέονται ιστορικά με τον Ελληνισμό. Τον Μάιο, ένα αιγυπτιακό δικαστήριο αποφάσισε να εθνικοποιήσει τις εκτάσεις, αφού απαίτησε από τους μοναχούς να εντοπίσουν το έγγραφο ιδιοκτησίας του 6ου αιώνα, κάτι που ήταν προφανώς αδύνατο. Σε απάντηση, ο επικεφαλής της Ελληνικής Εκκλησίας κατήγγειλε την “απαλλοτρίωση” ως “υπαρξιακή απειλή” για τον Ελληνισμό, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος Δαμιανός, τότε επικεφαλής του μοναστηριού, θρήνησε “ένα πολύ σκληρό πλήγμα για εμάς και μια ντροπή”. Κάποιοι μάλιστα φοβόντουσαν την απέλαση των 24 μοναχών. Στη συνέχεια, τον Οκτώβριο, έπειτα από μήνες κλιμάκωσης των εντάσεων, οι δύο χώρες ανακοίνωσαν σε κοινή δήλωση ότι “απαγορεύεται οποιαδήποτε μετατροπή του μοναστηριού ή άλλων ιερών τόπων”».
Απτές αποδείξεις για την πανώλη του Ιουστινιανού, που σάρωσε τη Μεσόγειο από τον 6ο έως τον 8ο αι. και θεωρείται ως η πρώτη καταγεγραμμένη πανδημία στην ιστορία δίνει ένας ομαδικός τάφος με περισσότερους από 200 νεκρούς που εντοπίστηκε στη Γέρασα της Ιορδανίας, φωτίζοντας το πώς η νόσος έπληξε τις πόλεις και τους ανθρώπους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Η ανάλυση γενετικού υλικού από τα σκελετικά κατάλοιπα είχε ταυτοποιήσει το βακτήριο Yersinia pestis ως τον μικροοργανισμό που προκάλεσε την πανδημία. Τώρα, όμως, η έρευνα που δημοσιεύεται στο τεύχος Φεβρουαρίου της επιθεώρησης Journal of Archaeological Science, δίνει μια νέα διάσταση στο κοινωνικό αποτύπωμα της πανδημίας και αποκαλύπτει την ταυτότητα των θυμάτων, αλλά και τον τρόπο που η πόλη βίωσε την κρίση, εστιάζοντας στα στοιχεία που προέκυψαν από τη μελέτη των δοντιών των νεκρών.
Η ομαδική ταφή, σύμφωνα με τους ερευνητές, αποδεικνύει πως οι άνθρωποι της εποχής εκείνης βρέθηκαν μπροστά σε μια οξεία κρίση δημόσιας υγείας και αδιακρίτως άνδρες, γυναίκες και παιδιά ενταφιάστηκαν χωρίς να τηρηθεί το πλήρες τελετουργικό πλαίσιο μέσα σε λίγες μόνο ημέρες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η μελέτη των σταθερών ισοτόπων στα οστά και τα δόντια δείχνει ότι τα θύματα είχαν μεγαλώσει σε διαφορετικές περιοχές, καταναλώνοντας νερό με διαφορετική προέλευση κατά την παιδική τους ηλικία, υποδηλώνοντας ότι η πανδημία που μαινόταν από το 541 έως το 750 μ.Χ. επηρέασε ένα πολύ ευρύτερο και ποικιλόμορφο αριθμό ατόμων από όσο πιστευόταν μέχρι σήμερα: δηλαδή όχι μόνο τους κατοίκους της περιοχής, από όλες τις ηλικιακές ομάδες, αλλά επίσης εμπόρους και ταξιδιώτες, καθώς η Γέρασα ήταν μεγάλος εμπορικός σταθμός της Ανατολικής Μεσογείου.
«Πρόκειται για ένα δημογραφικά ποικιλόμορφο σύνολο θυμάτων, στοιχείο που – όπως σημείωσε – υποδηλώνει ότι ένας κατά βάση πληθυσμός που διακρίνεται για την κινητικότητά του βρέθηκε συγκεντρωμένος και ουσιαστικά ακινητοποιημένος από τη νόσο, όπως συνέβη και κατά τη διάρκεια της πρόσφατης πανδημίας», υποστηρίζει μιλώντας στη βρετανική εφημερίδα «Guardian» η κύρια συγγραφέας της μελέτης και αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Φλόριντα, Ρέις Τζιανγκ, η οποία υπήρξε επικεφαλής της διεπιστημονικής ομάδας αρχαιολόγων, ιστορικών και ειδικών στη γενετική, οι οποίοι συνεργάστηκαν για την ολοκλήρωση της έρευνας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι ο ομαδικός τάφος χωροθετήθηκε σε έναν εγκαταλειμμένο ιππόδρομο της πόλης. Ενας χώρος, δηλαδή, που αρχικά προοριζόταν για δημόσιες συγκεντρώσεις και ψυχαγωγία, μετατράπηκε λόγω της έκτακτης ανάγκης σε πεδίο ταφής, στοιχείο που αποκαλύπτει την κοινωνική κατάρρευση και την πίεση στις δομές της πόλης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Υπάρχει ολόκληρη σχολή που υποστηρίζει ότι η πρώτη πανδημία δεν συνέβη ποτέ. Οι αρνητές ισχυρίζονται ότι, αν εξετάσει κανείς τα απογραφικά δεδομένα, ο πληθυσμός δεν κατέρρευσε. Τα οικονομικά στοιχεία δεν μαρτυρούν αναταραχή και πως δεν υπάρχει ούτε ένας ομαδικός τάφος. Ομως έχουμε και το μικρόβιο και ομαδική ταφή και ανθρώπινα κατάλοιπα – αδιάσειστες αποδείξεις του τι συνέβη. Το αν κατέρρευσαν η κοινωνία ή οι θεσμοί είναι άλλο ζήτημα. Μια ασθένεια μπορεί να σαρώσει χωρίς να συναπάγεται επανάσταση, εξέγερση ή αλλαγή καθεστώτος για να αποδειχθεί ότι όντως συνέβη», λέει Ρέις Τζιανγκ.
Ο ειδικός απεσταλμένος του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ πρόκειται να συναντηθεί την Παρασκευή με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί, προκειμένου να συζητήσουν μια ενδεχόμενη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. Η συνάντηση αυτή θα γίνει στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με τον ιστότοπο Axios που επικαλείται δύο πηγές οι οποίες έχουν γνώση του θέματος.
Το ιρανικό πρακτορείο Tasnim είχε μεταδώσει το πρωί ότι η συνάντηση επρόκειτο να γίνει σήμερα, κάτι όμως που δεν επιβεβαιώθηκε από την Ουάσινγκτον.
«Ένα πλαίσιο» διαπραγμάτευσης με τις ΗΠΑ θα οριστικοποιηθεί τις επόμενες ημέρεςgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το Ιράν αναμένει να οριστικοποιηθεί «τις επόμενες ημέρες» ένα «πλαίσιο» για διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ προκειμένου να αποκλιμακωθεί η διμερής ένταση, δήλωσε σήμερα ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγαεΐ, την ώρα που ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απειλεί να επέμβει στρατιωτικά στη χώρα.
Η Τεχεράνη διαβεβαίωσε ότι δεν έχει λάβει “τελεσίγραφο” από τον ΤραμπΤο Ιράν διαβεβαίωσε σήμερα ότι δεν έχει λάβει «τελεσίγραφο» από τις ΗΠΑ προκειμένου να αποδεχθεί μια συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα, την ώρα που ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απειλεί να επέμβει στρατιωτικά στη χώρα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Το Ιράν «ενεργεί πάντα με ειλικρίνεια και σοβαρότητα στις διπλωματικές διαδικασίες, αλλά (η χώρα μας) δεν δέχεται ποτέ τελεσίγραφα. Κατά συνέπεια αυτός ο ισχυρισμός δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί», δήλωσε σήμερα ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγαεΐ στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Εν μέσω ενίσχυσης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας κοντά στο Ιράν, ο Τραμπ δήλωσε στους δημοσιογράφους την προηγούμενη εβδομάδα ότι η Τεχεράνη «έχει σοβαρές συνομιλίες» με την Ουάσινγκτον, λίγες ώρες αφού ο ανώτατος αξιωματούχος του Ιράν αρμόδιος για την ασφάλεια Αλί Λαριτζανί επεσήμανε στο Χ ότι γίνονται διευθετήσεις για διαπραγματεύσεις.
Παράλληλα την Παρασκευή ο Αμερικανός πρόεδρος τόνισε ότι έθεσε στην Τεχεράνη διορία, χωρίς να δώσει άλλες διευκρινίσεις, και πρόσθεσε ότι το Ιράν θέλει «να καταλήξει σε συμφωνία».
Λίγο νωρίτερα σήμερα ο Μπαγαεΐ είχε σημειώσει ότι το Ιράν αναμένει να οριστικοποιηθεί «τις επόμενες ημέρες» ένα «πλαίσιο» για διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ προκειμένου να αποκλιμακωθεί η διμερής ένταση.
«Οι χώρες της περιοχής ενεργούν ως μεσολαβητές για την ανταλλαγή μηνυμάτων», σημείωσε ο Μπαγαεΐ. «Έχουμε αναφερθεί σε διάφορα ζητήματα και εξετάζουμε και οριστικοποιούμε τις λεπτομέρειες κάθε σταδίου της διπλωματικής διαδικασίας, τα οποία ελπίζουμε να ολοκληρώσουμε τις επόμενες ημέρες. Αυτό αφορά τη μέθοδο και το πλαίσιο εργασίας», πρόσθεσε ο ίδιος.
Στο μεταξύ η Τεχεράνη κάλεσε τους Ευρωπαίους πρεσβευτές μετά την απόφαση της ΕΕ να χαρακτηρίσει τους Φρουρούς της Επανάστασης «τρομοκρατική οργάνωση».
«Χθες (Κυριακή) και σήμερα οι εκπρόσωποι όλων των χωρών μελών της ΕΕ που διαθέτουν πρεσβεία στην Τεχεράνη εκλήθησαν στο υπουργείο Εξωτερικών», εξήγησε ο Μπαγαεΐ.
«Πρόκειται για το ελάχιστο μέτρο» πριν την ανακοίνωση την επόμενη εβδομάδα άλλων αντιποίνων, πρόσθεσε ο ίδιος.
Τα δεδομένα αλλάζουν και η μία ανατροπή διαδέχεται την άλλη. Οι κάμερες του «Live News» καταγράφουν όλες τις εξελίξεις στο θρίλερ της εξαφάνισης τόσο εντός συνόρων, όπου παραμένουν οι γονείς της 16χρονης, όσο και στη Γερμανία, όπου η κόρη τους κατάφερε να ταξιδέψει τη μέρα που χάθηκαν τα ίχνη της.
Στη γειτονιά του Αμβούργου που παλαιότερα έζησε η 16χρονη με τους γονείς της, η κάμερα του MEGA συνάντησε κατοίκους ρωτώντας αν έτυχε να την δουν τις τελευταίες μέρες. Ακόμα και εκείνοι που θυμούνται την ανήλικη και τους γονείς της, απαντούν αρνητικά.
Το ταξίδι στη ΓερμανίαΗ Λόρα ταξίδεψε από την Αθήνα για την Φρανκφούρτη, με τις έρευνες πλέον να έχουν επεκταθεί στο Αμβούργο όπου έζησε στο παρελθόν. Σε αυτό το πλαίσιο αναλύονται μία σειρά από εικόνες που κατέγραψαν κάμερες ασφαλείας σε κεντρικούς δρόμους αλλά και κοντά στη γειτονιά που έμενε η αγνοούμενη στο παρελθόν με τους γονείς της.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Γείτονες της οικογένειας θυμούνται την 16χρονη ως μία ευγενική φυσιογνωμία, που μεγάλωνε κοντά σε έναν αυστηρό πατέρα της και μητέρα λιγομίλητη.
«Δεν είχε σχέση με κανέναν η γυναίκα, δεν μιλούσε. Η κόρη του όμορφο, ευγενικό κοριτσάκι. Ο πατέρας αυστηρός, έπρεπε όλα να είναι καθαρά».
Όλα αυτά, την ώρα που οι γονείς της 16χρονης παραμένουν στην Πάτρα. Γειτόνισσά τους, ανέφερε το πρωί ότι τους έβλεπε έξω από το σπίτι τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Συμμαθήτριες της 16χρονης λένε στο «Live News» πως δεν έπεσαν από τα σύννεφα όταν έμαθαν πως η Λόρα ταξίδεψε στη Γερμανία.
«Ναι το έλεγε ότι θέλει να ξαναπάει. Ότι της λείπει εκεί πέρα και θέλει να ξαναπάει. Οι φίλοι της και το σχολείο της. Αυτό, δεν μου έχει πει κάτι άλλο. Ότι γενικά της λείπει η Γερμανία και μακάρι να ήταν εκεί πέρα και όχι Ελλάδα».
Η 16χρονη έδειχνε έξω από τα νερά της στην Ελλάδα. Όπως λένε συμμαθητές της, αντιμετώπιζε δυσκολίες τόσο με την ελληνική γλώσσα, όσο και με τον τρόπο ζωής στην Ελλάδα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });«Θυμάμαι ότι μου έλεγε ότι της λείπουν οι φίλοι της. Κάτι μηνύματα είχαμε μοιραστεί που μου έδειχνε κάτι που της λέγανε οι φίλοι της αλλά δεν μου είχε πει ποτέ ονόματα, απολύτως τίποτα»,
Την αποκάλυψη για το ταξίδι της 16χρονης στη Γερμανία έκανε το «Live News» την περασμένη Παρασκευή. Λίγο αργότερα ο υπεύθυνος ταξιδιωτικού πρακτορείου στην Ομόνοια, αποκάλυπτε πως εκείνος έδωσε το εισιτήριο στην 16χρονη.
Η στιγμή που η Λόρα επιβιβάζεται στο ταξί που τη μετέφερε στο αεροδρόμιο – Βίντεο ντοκουμέντοΗ Λόρα έφτασε στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» με ταξί, χωρίς να πιάσει κουβέντα με τον οδηγό. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, μιλούσε χαμηλόφωνα στο κινητό της τηλέφωνο.
Τη μέρα της εξαφάνισης, η Λόρα έφυγε από το σπίτι της στην Πάτρα στις 07:30 το πρωί. Έφτασε σχεδόν τρεις ώρες μετά στην περιοχή του Ζωγράφου για να προμηθευτεί κινητό τηλέφωνο και νέο αριθμό, ο οποίος θα ήταν άγνωστος στους συγγενείς της. Όπως διαπιστώθηκε, είχε σβήσει του λογαριασμούς της στα social media κι είχε πουλήσει τα παλιά της τηλέφωνα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });«Την ίδια μέρα έφυγε. Την ίδια μέρα ακριβώς και εδώ λέγανε τάχα μου την είδαν στου Ζωγράφου. Την είδαν να ψωνίζει κρέατα και μακαρόνια. Αηδίες. Την ίδια μέρα πέταξε το κορίτσι. Πανέξυπνη. Τι να πω. Τα είχε όλα διοργανώσει. Η Αστυνομία τι έκανε τόσο καιρό; Αλλά αποκλείεται αυτό να γυρίσει πίσω. Έκανε τόσο αγώνα και θα γυρίσει πίσω; Αποκλείεται».
Ελβετικό email υψηλής κρυπτογράφησης με συνδρομή έδωσε η 16χρονη για να αγοράσει εισιτήριο
Σύμφωνα με την εκπομπή «Φως στο Τούνελ» το email που έδωσε η ανήλικη στο ταξιδιωτικό γραφείο της Ομόνοιας παρέπεμπε σε προφίλ χρήστη του Facebook που ζει στην Φρανκφούρτη. Μετά από μήνυμα της εκπομπής στο συγκεκριμένο προφίλ, ο τόπος διαμονής άλλαξε σε Βιέννη.
Ο Βασίλης Λαμπρόπουλος, αστυνομικός συντάκτης των εφημερίδων «ΤΟ ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ», μιλώντας στο Live News αποκάλυψε πως το email που έδωσε η ανήλικη ώστε να βγάλει το εισιτήριό της, είναι από ελβετική εταιρεία(@protomail.com), η οποία είναι ηλεκτρονική υπηρεσία κρυπτογραφημένης αποστολής και λήψης email που προσφέρει υψηλό επίπεδο ιδιωτικότητας και ασφάλειας για τα μηνύματα των χρηστών, η οποία λειτουργεί με πληρωμή.
Πρόκειται για μία εταιρεία έδρα τη Γενεύη, η οποία ιδρύθηκε το 2014 ενώ το όνομα που χρησιμοποιεί η 16χρονη στο email αντιστοιχεί σε μία Ουκρανή ηθοποιό.
Επιπλέον, ο Βασίλης Λαμπρόπουλος είπε πως από το ρεπορτάζ προκύπτει ότι η Λόρα ήταν τουλάχιστον τέσσερις ώρες στο αεροδρόμιο. Επίσης, η εταιρεία Lufthansa δεν απάντησε αν η 16χρονη τελικώς μπήκε στην πτήση, αλλά οι γερμανικές αρχές απάντησαν χθες ότι πράγματι μπήκε στην πτήση.
Παράλληλα, η Ελληνική Αστυνομία έστειλε ερώτημα προς τις γερμανικές αρχές αν η Λόρα μπορεί να κατέφυγε και να ζήτησε βοήθεια από ένα συγκεκριμένο ίδρυμα που είναι για κακοποιημένα παιδιά.
Αυτό το ίδρυμα μπορεί να τη φιλοξενήσει χωρίς να ειδοποιήσει τους γονείς. Υποβλήθηκε ερώτημα στο ίδρυμα της Φρανκφούρτης, και η απάντηση ήταν πως η 16χρονη δεν βρίσκεται εκεί.
«Η Λόρα ήταν με έναν νεαρό στην πτήση» – Συνεπιβάτης της 16χρονης στο Live News
Στο Live News μίλησε ένας άνδρας, ο οποίος βρέθηκε στην ίδια πτήση με την 16χρονη. Όπως αποκαλύπτει, η Λόρα δεν ήταν μόνη της κατά τη διάρκεια της πτήσης.
«Η κοπέλα δεν ήταν μόνη της στην πτήση. Ήταν και ένας νεαρός ψηλός με λίγο μακριά μαλλιά. Την είδα ξεκάθαρα. Δεν φορούσε τζιν, φορούσε ένα σαν φούτερ γκρι, στυλ φόρμας. Την είδα από την αίθουσα αναμονής. Είχαμε καθυστέρηση εκείνη την ημέρα, τουλάχιστον 20-25 λεπτά. Η κοπέλα καθόταν σε ένα σημείο. Εν τω μεταξύ παρακολουθούσα και έναν νεαρό, μια πήγαινε αυτή σ’ αυτόν και μια αυτός σ’ αυτήν και καλά καθόντουσαν χώρια.
»Και στο αεροπλάνο ήταν χώρια. Ο νεαρός καθόταν στα τελευταία καθίσματα μαζί με μένα, στο 24, και διαμαρτυρήθηκε στην αεροσυνοδό γιατί τους πήραν τα καθίσματα ένα ζευγάρι οι οποίοι δεν ξέρανε ελληνικά. Και ήρθε και έκατσε ο νεαρός στο 24 πίσω και η κοπέλα πιο μπροστά. Μετά μεσολάβησε η αεροσυνοδός και πήραν δύο καθίσματα μαζί. Ήταν μαζί. Την κοπέλα την ξαναείδα μετά, πριν κατεβούμε, 20 λεπτά, μισή ώρα, πήγε στην τουαλέτα και εγώ ήμουνα στα τελευταία καθίσματα και την ξαναείδα».
Ένα από τα βασικά σενάρια πλέον είναι η 16χρονη Λόρα να βρίσκεται στην πόλη που γεννήθηκε και μεγάλωσε, το Αμβούργο. Στην πόλη αυτή το κορίτσι έχει επαφές και φίλους, ενώ από τις περιγραφές που έχουν οι αστυνομικοί φαίνεται να αγαπούσε τον συγκεκριμένο τόπο και να μην ήθελε να φύγει ποτέ από εκεί για την Ελλάδα.
Δεν υπάρχει έρευνα για τη Λόρα στη ΓερμανίαΣύμφωνα με τον Βασίλη Λαμπρόπουλο, οι γερμανικές αρχές δύσκολα θα προχωρήσουν σε άρσεις απορρήτου για να εντοπίσουν την 16χρονη καθώς υπάρχει οικειοθελή αποχώρηση από το σπίτι της και δεν τίθεται θέμα αρπαγής.
Αν η Λόρα εντοπιστεί και καταγγείλει κακοποίηση στην Ελλάδα τότε η υπηρεσία προστασίας ανηλίκων θα πρέπει να αποφανθεί αν πρέπει η Λόρα υπό αυτές τις συνθήκες να μεταφερθεί στην Αθήνα, πίσω στους γονείς της.
Το Data Center του Ελληνικού Κτηματολογίου ξεκίνησε το 2003 ως το πιο πρωτοποριακό Κέντρο Δεδομένων της χώρας, στελεχωμένο με άρτια καταρτισμένο προσωπικό. Αποτελούσε το «κόσμημα» της «Πληροφορικής» για το ελληνικό κράτος και το βαρύ πυροβολικό της Κοινωνίας της Πληροφορίας (ΚΠΣ).
Τη δεκαετία που ακολούθησε, τη δεκαετία της κρίσης, καμία σημαντική επένδυση δεν έγινε ώστε να συντηρηθεί αλλά και να σχεδιαστεί η αναβάθμισή του ώστε να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα της τεχνολογικής εξέλιξης.
Το χειρότερο όμως ήταν η φυγή του εξειδικευμένου προσωπικού προς τον ιδιωτικό τομέα, προς αναζήτηση προοπτικής και καλύτερων αμοιβών. Μια επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό που είχε κάνει το ελληνικό κράτος. Δυστυχώς μάλλον άλλη μια κρίσιμη και μεγάλη επένδυση της χώρας μας βρέθηκε σε απαξία. Αλλο ένα «ασημικό» που μπορεί να μη χαρίστηκε αλλά απαξιώθηκε.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Πριν φτάσουμε όμως στο σήμερα, η ιστορία του έχει και άλλες σελίδες. Σε όλη αυτή την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί το ελληνικό κράτος, αντί να επενδύσει σε αυτές τις κρίσιμες δομές του και να σχεδιάσει μακροχρόνια την αναβάθμισή του, προτίμησε και εδώ μπαλώματα βασιζόμενο σε αναθέσεις υπηρεσιών σε ιδιώτες.
Το αποκορύφωμα ήταν ο φόρτος του συστήματος να αυξηθεί λόγω της αναμενόμενης ολοκλήρωσης του Ελληνικού Κτηματολογίου στο σύνολο της χώρας, αλλά και της βιαστικής προσθήκης νέων υπηρεσιών, χωρίς προγενέστερο σχεδιασμό και έλεγχο των δυνατοτήτων του. Μια τέτοια φαίνεται να είναι και η βιαστική ανακοίνωση ένταξης των Πολεοδομιών στο Ελληνικό Κτηματολόγιο.
Το σύστημα δεν ανταποκρίθηκε. Και εδώ, πάμε και όπου βγει. Σήμερα, λοιπόν, σε μια εποχή έκρηξης της τεχνολογίας, το Κτηματολόγιο πρέπει να τρέξει δυο και τρεις φορές γρηγορότερα για να καλύψει το χαμένο έδαφος, αλλά και τις άστοχες επιλογές που έγιναν, ώστε να διασφαλιστεί ο βασικός λόγος ύπαρξής του. Η απρόσκοπτη διασφάλιση της ακίνητης περιουσίας του στην ελληνική επικράτεια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Και όλα αυτά, όταν ο φορέας του Ελληνικού Κτηματολογίου είναι αυτοχρηματοδοτούμενος, και έχει τεράστιο πλεόνασμα κάθε χρόνο. Ενας φορέας που υπήρξαν χρονιές που τα αποθεματικά του χρησιμοποιήθηκαν για να καλύψουν άλλες ανάγκες του Κρατικού Προϋπολογισμού.
Ας ελπίσουμε το Ελληνικό Κτηματολόγιο να βγει από το δικό του μνημόνιο μετά την ολοκλήρωση των επενδύσεων από το Ταμείο Ανάκαμψης και στη συνέχεια να ανοίξει η συζήτηση για την πραγματική νέα εποχή του.
Ο Μιχάλης Καλογιαννάκης είναι αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Τοπογράφων Μηχανικών
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ με θλίψη ανακοινώνει την απώλεια του Στυλιανού – Γαϊτάνου (Νάκη) Ιωαννίδη, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών.
Ο Νάκης Ιωαννίδης γεννήθηκε το 1943 στην Αθήνα. Τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1970 στην εφημ. «Απογευματινή». Το 1971 πήγε στην «Βραδυνή», όπου έμεινε έως το 1984 ενώ στη συνέχεια εργάστηκε στις εφημ. «Ελεύθερος Τύπος» και «Ελεύθερος Τύπος του Δημήτρη Ρίζου».
Ο Νάκης Ιωαννίδης στα πολλά χρόνια της δημοσιογραφικής του παρουσίας ασχολήθηκε με το καλλιτεχνικό ρεπορτάζ, όπου άφησε χαρακτηριστικό στίγμα, περιγράφοντας τα κοσμικά γεγονότα της πόλης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ αποχαιρετά τον συνάδελφο και συλλυπείται τους συγγενείς, τους οικείους και τους φίλους του.
Ο τελευταίος αποχαιρετισμός στο Νάκη Ιωαννίδη θα δοθεί αύριο, Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2026, στις 18:30 στο Αποτεφρωτήριο Ριτσώνας.
Και στην περίπτωση του δυστυχήματος των Τεμπών διάφορα σωματεία είχαν προειδοποιήσει και μάλιστα με εξώδικες διαμαρτυρίες. Και στην περίπτωση του εργατικού δυστυχήματος στο εργοστάσιο στα Τρίκαλα το εκεί εργατικό κέντρο αναφέρει ότι επανειλημμένα ζητούσε να ληφθούν μέτρα προστασίας. Πολλά μπορεί κανείς να πει για τον συνδικαλισμό όλα αυτά τα χρόνια και για πολλές δεκαετίες. Μέρος του όντως έγινε οργανικό κομμάτι του κράτους. Διαμόρφωσε έναν γραφειοκρατικό μηχανισμό συχνά με αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις. Σε πολλές άλλες φάσεις έδωσε και συναινέσεις εκεί που κανονικά δεν θα έπρεπε. Και έφτιαξε ένα κέλυφος αμηχανίας και παθητικότητας σε αυτό που λέγεται ιστορικά εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Σε όλες αυτές τις συμπεριφορές και με όλες αυτές τις διαδικασίες είχαν ως αποτέλεσμα τη χαμηλή συνδικαλιστική πύκνωση. Δηλαδή τη χαμηλή έως και ανύπαρκτη πολλές φορές συμμετοχή των εργαζομένων στα πρωτοβάθμια σωματεία και στις ενώσεις τους.
Υπήρξαν ακόμα πιο ακραίες περιπτώσεις όπου ο συνδικαλισμός έγινε σχεδόν βρισιά και κατηγορία. Αλλοι πάλι εργατοπατέρες ανελίχθηκαν και μεταπήδησαν με τη μέθοδο της περιστρεφόμενης πόρτας σε πολιτικά κόμματα. Εγιναν ισόβια στελέχη σωματείων και στη συνέχεια ισόβια στελέχη κομμάτων. Πίεζαν εσωτερικά τα κόμματά τους με τη δύναμη του σωματείου τους. Πίεζαν εσωτερικά τα σωματεία με τη δύναμη των πολιτικών και κομματικών τους ιδιοτήτων. Δίπλα στον φόβο ή στην ατομικότητα των εργαζομένων προστέθηκε για πολλά χρόνια και η απαξία για κάθε είδους αυτο-οργάνωσης. Ολα αυτά επιμόλυναν την πραγματική δημοκρατική διάσταση του συνδικαλισμού. Τον τρόπο που εκείνος μπορεί και διαμεσολαβεί ιστορικά ανάμεσα στις μεγάλες εργοδοτικές πιέσεις και στα δικαιώματα και τη διεύρυνσή τους. Η γενικευμένη και ισοπεδωτική απαξία των συνδικάτων και των σωματείων επέφερε και μία υποχώρηση του πραγματικά μαχητικού συνδικαλισμού. Εκείνου που μπορεί να έχει επαφή με αυτό που λέγεται βάση των εργαζομένων και ταυτόχρονα ξέρει καλά τα όρια, τις νομοθεσίες πάνω στις οποίες διαρθρώνεται η εργατική δυναμική και μέρος του κοινωνικού συμβολαίου.
Και η περίπτωση των Τρικάλων και εκείνη των Τεμπών αλλά και άλλοι κλάδοι, τομείς οικονομίας, μονάδες παραγωγής που σημειώνονται παραβάσεις και παρατυπίες είναι παραδείγματα πάνω στα οποία μπορεί όχι απλώς να αναστραφεί η τάση για να ανανεωθεί ο συνδικαλισμός. Αλλά και να ξαναγίνει ένας διάλογος πάνω στο πόσο η οργάνωση των εργαζομένων μπορεί να αποτελέσει δύναμη πίεσης και ταυτόχρονα διαπραγμάτευσης για διεύρυνση περισσότερων ελευθεριών. Η δε συκοφάντηση των σωματείων κλιμακώθηκε την εποχή των μνημονίων για ευνόητο λόγο. Η συσπείρωση πρωτογενώς στον τόπο εργασίας εξάλλου αποτελεί την πρώτη ύλη για μια ευρύτερη συνειδητοποίηση. Οι ίδιοι που συχνά εγκαλούν τον κόσμο για τη μη συμμετοχή του στην πολιτική, αποστρέφονται κάθε σωματειακή διεκδίκηση. Εύκολα κατανοητό γιατί.
Με αφορμή τις οικοδομικές άδειες για την ανέγερση μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων στη Μήλο, μεταξύ των οποίων και στο Σαρακίνικο, ο δήμαρχος του νησιού, Μανώλης Μικέλης, μίλησε στην ΕΡΤnews, αναφερόμενος στις ενέργειες του δήμου και στις ανησυχίες για την προστασία του φυσικού τοπίου.
«Το νησί μας είναι σε μία τροχιά ανάπτυξης και σίγουρα χρειάζεται προδιαγραφές, αλλά κάποια σημεία, που είναι η πολιτιστική μας κληρονομιά, για τα οποία έρχονται από την άλλη άκρη του κόσμου για να τα δουν, πρέπει να μείνουν ανέγγιχτα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο δήμαρχος. Ο Μανώλης Μικέλης επισήμανε ότι «αυτή τη στιγμή έχουν σταματήσει όλες οι εργασίες, έχουμε προσφύγει στο ΣτΕ και προσπαθούμε να διαφυλάξουμε τον χώρο και ό,τι προλαβαίνουμε».
Όπως εξήγησε, ο δήμος ξεκίνησε καλώντας τις αρμόδιες υπηρεσίες για ελέγχους, καθώς «δεν πας κατευθείαν στο ΣτΕ». Αφού διαπιστώθηκε πως δεν υπήρξε αποτέλεσμα, ακολούθησε η προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στο αρμόδιο υπουργείο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Οι παθογένειες του συστήματος και οι αδειοδοτήσειςΑναφερόμενος στο θεσμικό πλαίσιο, ο δήμαρχος τόνισε ότι «οι παθογένειες που ακολουθούν όλες τις κυβερνήσεις, όλα τα χρόνια, έχουν και κάποια παραθυράκια». Μέσα από αυτά, όπως είπε, εκδίδονται ορισμένες αδειοδοτήσεις, με τον δήμο να προσπαθεί εκ των υστέρων να εντοπίσει νομικές οδούς για να προστατεύσει τις ευαίσθητες περιοχές της Μήλου. Παράλληλα, σημείωσε ότι «οι εταιρείες που χτίζουν κινούνται πάρα πολύ γρήγορα» και πως «δυστυχώς είχαν παρθεί όλες οι αδειοδοτήσεις, τις είχαν υπογράψει όλες οι υπηρεσίες».
Ανάγκη για χωροταξικό σχεδιασμόΟ δήμαρχος αποκάλυψε, ότι έχουν ήδη εκδοθεί οκτώ ακόμη άδειες για μικρότερες ξενοδοχειακές μονάδες, από αυτές στο Σαρακήνικο και τον Μύτακα. «Γι’ αυτό ζητήσαμε μια Υπουργική Απόφαση, ώστε να σταματήσει οποιαδήποτε άδεια, μέχρι να ολοκληρωθεί ο χωροταξικός σχεδιασμός της Μήλου» ανέφερε, διευκρινίζοντας ότι ο σχεδιασμός έχει εκπονηθεί από τον δήμο, αλλά δεν εγκρίθηκε ακόμη από το υπουργείο και πλέον έχει ανατεθεί σε ιδιωτική εταιρεία.
Κλείνοντας, ο Μανώλης Μικέλης υπογράμμισε πως «υπολογίζεται ότι το 2027 η Μήλος θα έχει 1.000 πισίνες», γεγονός που, όπως άφησε να εννοηθεί, καταδεικνύει την ανάγκη για αυστηρότερο έλεγχο και βιώσιμη ανάπτυξη στο νησί.