Σοκ έχει προκαλέσει η νέα οικογενειακή τραγωδία που σημειώθηκε το πρωί της Κυριακής (25/1), όταν ένας 46χρονος φέρεται να σκότωσε τον πατέρα του μέσα στην πιλοτή της πολυκατοικίας όπου διέμεναν στην Γλυφάδα. Το περιστατικό αποκαλύφθηκε έπειτα από μαρτυρία γείτονα, ο οποίος ειδοποίησε άμεσα την Αστυνομία.
Σύμφωνα με τον αυτόπτη μάρτυρα, ο ηλικιωμένος δέχθηκε επίθεση ενώ ετοιμαζόταν να πάει στην εκκλησία, όπως έκανε κάθε Κυριακή. Ο 46χρονος, σύμφωνα με τη μαρτυρία, του είχε στήσει καρτέρι και τον χτύπησε θανάσιμα με μαχαίρι, ενώ το θύμα καλούσε σε βοήθεια.
Ο γείτονας περιέγραψε σκηνές φρίκης, αναφέροντας πως ο δράστης έβαλε εκκλησιαστική μουσική για να καλύψει τις κραυγές του πατέρα του. «Πριν τον αποτελειώσει είπε ‘παιδί μου τώρα πέθανα’ και μετά σιωπή», δήλωσε χαρακτηριστικά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το χρονικό της υπόθεσηςΟ 46χρονος είχε στο παρελθόν κανονική ζωή, έχοντας σπουδάσει πολιτικός μηχανικός στην Αγγλία. Το 2014, ωστόσο, η πορεία του άλλαξε δραματικά όταν δολοφόνησε τη μητέρα του και νοσηλεύθηκε στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Κορυδαλλού έως το 2018.
Μετά την αποφυλάκισή του, με τη βοήθεια του πατέρα του, οι σχέσεις τους φαίνεται πως βελτιώθηκαν. Περνούσαν χρόνο μαζί, πραγματοποιώντας εκδρομές σε εκκλησίες και μοναστήρια. Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες, ο πνευματικός του τον είχε συμβουλεύσει να διακόψει τη φαρμακευτική του αγωγή, γεγονός που οδήγησε σε επιδείνωση της κατάστασής του.
Το 2022 σημειώθηκε νέο επεισόδιο, όταν ο 46χρονος συνελήφθη ύστερα από διαπληκτισμό με περιπτερά και νοσηλεύτηκε στο Δρομοκαΐτειο. Από τότε η σχέση με τον πατέρα του διαταράχθηκε οριστικά, με τους δύο άνδρες να ζουν σε ξεχωριστά σπίτια. Το τελευταίο διάστημα, ο δράστης είχε νοσηλευθεί για λίγες ημέρες στο νοσοκομείο «Σωτηρία».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Η σύλληψηΌταν οι αστυνομικοί έφτασαν στο σημείο, εντόπισαν τον 46χρονο και τον συνέλαβαν επί τόπου. Το μαχαίρι ήταν γεμάτο αίμα, ενώ το σώμα του 80χρονου βρέθηκε μέσα στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου. Κατά τη σύλληψή του, ο δράστης φέρεται να είπε στους αστυνομικούς: «Σκότωσα τους γονείς μου και τώρα θα σκοτώσω και τα αδέλφια μου».
Οι κάτοικοι της περιοχής δήλωσαν πως δεν εξεπλάγησαν, καθώς γνώριζαν το παρελθόν της οικογένειας. «Πριν χρόνια είχε σκοτώσει τη μητέρα του με μαχαίρι. Μετά τη δίκη του κρίθηκε ότι είχε ψυχολογικά προβλήματα και αποφυλακίστηκε. Από τότε έμενε με τον πατέρα του», ανέφεραν γείτονες.
Σύμφωνα με τις ίδιες μαρτυρίες, ο 46χρονος ήταν απομονωμένος και δεν είχε κοινωνικές επαφές, γεγονός που είχε προκαλέσει ανησυχία στη γειτονιά.
Το παρελθόν του δράστηΤο νέο έγκλημα έρχεται δώδεκα χρόνια μετά τη δολοφονία της μητέρας του, για την οποία είχε καταδικαστεί. Συγγενείς υποστηρίζουν ότι ο άνδρας είχε σχεδιάσει τη νέα επίθεση. «Είχε ξενοικιάσει το σπίτι του, είχε καταργήσει το κινητό του και είχε εξαφανιστεί. Το είχε προσχεδιάσει για να ξαναμπεί φυλακή», είπε στενή συγγενής.
Άλλη συγγενής αποκάλυψε ότι «δεν μας άφησαν να δούμε τη μητέρα του στο νεκροτομείο γιατί την είχε κατακρεουργήσει». Οι συγγενείς εκτιμούν πως η νέα τραγωδία ήταν αναπόφευκτη, καθώς ο δράστης δεν λάμβανε συστηματικά την αγωγή του και δεν υπήρχε επαρκής έλεγχος.
Στιγμές τρόμου έζησε μια έφηβη στο Πέιγκντον του Ντέβον, όταν παραλίγο να παρασυρθεί από τη θάλασσα ενώ προσπαθούσε να βγάλει selfie επάνω σε τοίχο του λιμανιού, την ώρα που η σφοδρή καταιγίδα Ίνγκριντ έπληττε τη νοτιοδυτική Βρετανία.
Το βίντεο δείχνει το κορίτσι να πλησιάζει στο άκρο του τοίχου και να σκύβει καθώς κύματα σαρώνουν την περιοχή. Λίγο αργότερα, η θάλασσα την καταπίνει προσωρινά, με την ίδια να ουρλιάζει πριν τρέξει να καλυφθεί.
Παρά τον προφανή κίνδυνο, επιστρέφει ξανά στο σημείο, επιχειρώντας να τραβήξει τη δραματική φωτογραφία. Στην τρίτη προσπάθεια, αφού έχει αφαιρέσει το παλτό της, ένα ισχυρό κύμα τη χτυπά και σχεδόν τη ρίχνει στο νερό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αφού συνειδητοποιεί τον κίνδυνο, η νεαρή εγκαταλείπει τελικά το σημείο, ενώ το περιστατικό έχει καταγραφεί από περαστικό που παρακολουθούσε σοκαρισμένος.
Η καταιγίδα προκάλεσε εκτεταμένες ζημιέςΗ Καταιγίδα Ίνγκριντ συνεχίζει να πλήττει τη νοτιοδυτική Αγγλία με ανέμους που φτάνουν τα 60 μίλια την ώρα, προκαλώντας πλημμύρες και διακοπές στα δρομολόγια των τρένων. Στο Ντέβον, τμήμα του ιστορικού προβλήτα Teignmouth Grand Pier, που χτίστηκε το 1865, καταστράφηκε από τα κύματα και τη δυνατή βροχή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Το βίντεο με την έφηβη έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πολλοί χρήστες ζητούν καλύτερη ενημέρωση των νέων για τους κινδύνους της θάλασσας. «Αυτά τα παιδιά προφανώς δεν έχουν διδαχθεί τη δύναμη της φύσης», σχολίασε η Τζένι Μπρέναντ, προσθέτοντας ότι «η δύναμη του νερού είναι αμείλικτη».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Άλλοι χρήστες υπενθύμισαν ότι στο ίδιο σημείο έχουν συμβεί τραγωδίες στο παρελθόν. Η Κάζ Φέιερς ανέφερε: «Έχασα έναν πολύ καλό φίλο στο Πέιγκντον τη δεκαετία του ’70. Παρακολουθήστε από ασφαλή απόσταση, μην ρισκάρετε τη ζωή σας». Ο Ρότζερ Σιμονάιτ πρόσθεσε: «Πριν από 50 χρόνια έχασα έναν συμμαθητή μου που παρασύρθηκε από τα κύματα· η φύση χρειάζεται σεβασμό».
Προειδοποιήσεις για νέα κακοκαιρίαΗ Μετεωρολογική Υπηρεσία (Met Office) έχει εκδώσει νέα προειδοποίηση τύπου yellow warning για βροχές σε περιοχές της νοτιοδυτικής Αγγλίας και της νότιας Ουαλίας, από το απόγευμα της Δευτέρας έως το μεσημέρι της Τρίτης.
Ο μετεωρολόγος Τομ Μόργκαν δήλωσε ότι «το επόμενο διάστημα αναμένεται ασταθές σκηνικό, με ισχυρούς ανέμους και πιθανές πλημμύρες». Σύμφωνα με τον ίδιο, η Τρίτη θα είναι ιδιαίτερα θυελλώδης, ενώ δεν αποκλείεται και το ενδεχόμενο χιονόπτωσης στα ορεινά της βόρειας Αγγλίας και της Σκωτίας.
Πρόσφατες τραγωδίες στη θάλασσαΝωρίτερα μέσα στον μήνα, τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε θαλάσσιο δυστύχημα στο Γουίθερνσι της Ανατολικής Γιορκσάιρ. Η 15χρονη Γκρέις Κίλινγκ παρασύρθηκε από κύμα, ενώ η μητέρα της, Σάρα Κίλινγκ, 45 ετών, και ο περαστικός Μαρκ Ράτκλιφ, 67 ετών, πνίγηκαν προσπαθώντας να τη σώσουν.
Η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια κεντρικού δελτίου ειδήσεων, Σία Κοσιώνη, παραμένει για τρίτη συνεχόμενη ημέρα στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), μετά την εισαγωγή της στο νοσοκομείο λόγω πνευμονιοκοκκικής λοίμωξης.
Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, η κατάσταση της υγείας της παρακολουθείται στενά από τους θεράποντες ιατρούς, οι οποίοι έκριναν απαραίτητη την εντατική νοσηλεία προκειμένου να εξασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή φροντίδα και η ασφαλής αντιμετώπιση της λοίμωξης. Η παραμονή της στη ΜΕΘ εντάσσεται στο πλαίσιο προληπτικής και ενισχυμένης ιατρικής παρακολούθησης.
Το πρόβλημα υγείας παρουσιάστηκε το απόγευμα της Πέμπτης 22 Ιανουαρίου, ενώ η δημοσιογράφος βρισκόταν στο στούντιο του ΣΚΑΪ για την παρουσίαση του κεντρικού δελτίου ειδήσεων. Όπως αναφέρουν πηγές από το περιβάλλον της, εμφάνισε έντονη δυσφορία στην αναπνοή και γενική αδιαθεσία, γεγονός που οδήγησε στην αδυναμία της να βγει στον «αέρα». Τη θέση της στο δελτίο ανέλαβε η Χριστίνα Βίδου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αμέσως κινητοποιήθηκε ο μηχανισμός παροχής πρώτων βοηθειών και η Σία Κοσιώνη μεταφέρθηκε σε θεραπευτήριο, όπου υποβλήθηκε σε σειρά εξετάσεων. Μετά την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων, οι γιατροί αποφάσισαν την εισαγωγή της στη ΜΕΘ, ώστε να χορηγηθεί εντατική φαρμακευτική αγωγή και να υπάρχει συνεχής έλεγχος της αναπνευστικής της λειτουργίας.
Η πορεία της υγείας της κρίνεται σταθερή, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες από το στενό της περιβάλλον, δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος για τη ζωή της. Οι θεράποντες ιατροί εμφανίζονται αισιόδοξοι, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η πνευμονιοκοκκική λοίμωξη απαιτεί χρόνο και προσεκτική αντιμετώπιση.
Η απουσία της από το δελτίο ειδήσεων έχει προκαλέσει κύμα μηνυμάτων συμπαράστασης από συναδέλφους, συνεργάτες και τηλεθεατές, οι οποίοι εκφράζουν την ευχή για ταχεία ανάρρωση και επιστροφή της στα καθήκοντά της.
Θλίψη έχει προκαλέσει στην Πάτρα η είδηση του τραγικού θανάτου του παλαίμαχου διαιτητή βόλεϊ, Τάσου Ιορδανίδη, ο οποίος εντοπίστηκε νεκρός έπειτα από φωτιά που ξέσπασε στο σπίτι του.
Ο 75χρονος ανασύρθηκε χωρίς τις αισθήσεις του, παρά την άμεση κινητοποίηση της Πυροσβεστικής. Το περιστατικό σημειώθηκε την Κυριακή στις Δαφνές, στον Καστελλόκαμπο Πατρών.
Πώς ξεκίνησε η φωτιάΣύμφωνα με το tempo24.gr, κάτοικοι της περιοχής ανέφεραν ότι ακούστηκε έκρηξη μέσα στο σπίτι λίγο πριν ξεσπάσει η πυρκαγιά. Τα ακριβή αίτια της έκρηξης παραμένουν υπό διερεύνηση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι πυροσβέστες που έφτασαν στο σημείο κατέβαλαν προσπάθειες να απεγκλωβίσουν τον ηλικιωμένο, ωστόσο δεν κατάφεραν να τον εντοπίσουν έγκαιρα.
Η φωτιά φέρεται να ξεκίνησε από την κουζίνα, όπου βρέθηκαν τα «μάτια» ανοιχτά. Ο δυνατός κρότος που ακούστηκε προήλθε, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, από γκαζάκια που υπήρχαν στον χώρο.
Οι έρευνες των αρχών για τα αίτια της πυρκαγιάς και της έκρηξης συνεχίζονται. Επιχείρησαν 12 πυροσβέστες με 5 οχήματα.
Η πανσέληνος του Φεβρουαρίου 2026, γνωστή ως «Σελήνη του Χιονιού», αναμένεται να φωτίσει εντυπωσιακά τον νυχτερινό ουρανό στις αρχές του μήνα, προσφέροντας ένα ξεχωριστό θέαμα σε παρατηρητές και φίλους της αστρονομίας.
Σύμφωνα με το dailygalaxy.com, η πανσέληνος θα φτάσει στη μέγιστη φωτεινότητά της στις 17:09 ώρα Ανατολικής Ακτής ΗΠΑ (EST), που αντιστοιχεί στις 00:09 ώρα Ελλάδας, τα ξημερώματα της 2ας Φεβρουαρίου 2026. Εκείνη τη στιγμή, η Σελήνη θα βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τον Ήλιο, εμφανιζόμενη πλήρως φωτισμένη από τη Γη.
Όπως αναφέρει το space.com, η ιδανική στιγμή για παρατήρηση θα είναι αμέσως μετά τη δύση του Ήλιου την 1η Φεβρουαρίου, όταν η Σελήνη θα ανατείλει, κοντά στα άστρα του αστερισμού του Καρκίνου. Το θέαμα θα ενισχυθεί από το φαινόμενο της σεληνιακής ψευδαίσθησης, κατά το οποίο η Σελήνη φαίνεται μεγαλύτερη όταν βρίσκεται χαμηλά στον ορίζοντα, λόγω της οπτικής σύγκρισης με αντικείμενα του τοπίου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι κάτοικοι του Βόρειου Ημισφαιρίου θα έχουν ιδιαίτερα καθαρή θέα, με τη Σελήνη να λάμπει έντονα στον βραδινό ουρανό. Ανάλογα με τις ατμοσφαιρικές συνθήκες, ενδέχεται να αποκτήσει μια απαλή κίτρινη ή πορτοκαλί απόχρωση, αποτέλεσμα της διάχυσης του φωτός μέσα από την ατμόσφαιρα της Γης.
Η σημασία της Σελήνης του ΧιονιούΗ ονομασία «Σελήνη του Χιονιού» προέρχεται από τις βαριές χιονοπτώσεις που παραδοσιακά χαρακτηρίζουν τον Φεβρουάριο στο Βόρειο Ημισφαίριο. Λειτουργεί ως υπενθύμιση της σκληρότητας του χειμώνα, όταν το τοπίο καλύπτεται από πυκνό χιόνι και οι συνθήκες γίνονται απαιτητικές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σε ορισμένες παραδόσεις, η ίδια πανσέληνος είναι γνωστή ως Σελήνη της Πείνας, συμβολίζοντας την εποχή των περιορισμένων αποθεμάτων τροφής. Για πολλές αυτόχθονες φυλές της Βόρειας Αμερικής, αποκαλείται Πανσέληνος της Αρκούδας, καθώς συνδέεται με την περίοδο γέννησης των μικρών αρκούδων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Παράλληλα, η Σελήνη του Χιονιού έχει έντονη πολιτισμική σημασία. Στην Ινδία συμπίπτει με τον εορτασμό του Guru Ravidas Jayanti, αφιερωμένο στη ζωή και τις διδασκαλίες του Γκουρού Ραβιντάς, που προώθησε την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη. Την ίδια ημέρα τιμάται και η Magha Purnima, μια σημαντική ινδουιστική γιορτή αφιερωμένη στη νηστεία, την προσευχή και τη φιλανθρωπία.
Ο ουρανός τη νύχτα της πανσελήνουΤο θέαμα δεν θα περιοριστεί μόνο στη Σελήνη. Ο νυχτερινός ουρανός θα φιλοξενήσει και άλλα εντυπωσιακά αντικείμενα, με τον Δία να ξεχωρίζει ως λαμπρό σημείο πάνω από τον ανατολικό ορίζοντα. Κοντά του θα διακρίνονται τα φωτεινά άστρα Κάστορας και Πολυδεύκης στον αστερισμό των Διδύμων.
Παράλληλα, ο εμβληματικός αστερισμός του Ωρίωνα και ο κόκκινος υπεργίγαντας Αλδεβαράν στον Ταύρο θα είναι ορατοί, προσθέτοντας ακόμη περισσότερη μαγεία στο ουράνιο σκηνικό.
Για παρατηρητές στη Βόρεια Αμερική και την Αφρική, η 2α Φεβρουαρίου θα προσφέρει και ένα σπάνιο φαινόμενο: η πανσέληνος θα αποκρύψει προσωρινά τον Ρέγκουλο, το λαμπρότερο άστρο του αστερισμού του Λέοντα, δημιουργώντας ένα μοναδικό και εντυπωσιακό στιγμιότυπο στον νυχτερινό ουρανό.
Σε συμφωνία με την Ουνιόν Βερολίνου για τον Άλεξ Κραλ κατέληξε ο Παναθηναϊκός, ολοκληρώνοντας μία μεταγραφή που αναμενόταν εδώ και ημέρες και πλέον απομένουν μόνο οι τελικές υπογραφές. Η διοίκηση του «Τριφυλλιού» έκλεισε έναν ποδοσφαιριστή που ήταν στις επιλογές του ο Ράφα Μπενίτεθ για την ενίσχυση της μεσαίας γραμμής, όχι πάντως στο νούμερο ένα της σχετικής λίστας, λίγο πριν από το ματς με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι.
Ο 27χρονος διεθνής Τσέχος αποτελούσε εδώ και καιρό έναν από τους βασικούς στόχους του συλλόγου. Το συμβόλαιό του με την Ουνιόν λήγει το καλοκαίρι, κάτι που έδωσε προβάδισμα στους «πράσινους» να προχωρήσουν στη συμφωνία, καθώς η γερμανική ομάδα θα τον έχανε χωρίς αντάλλαγμα στο τέλος της σεζόν. Τελικά, οι δύο πλευρές κατέληξαν σε deal που φτάνει περίπου τις 800.000 ευρώ, ένα ποσό εξαιρετικό για τoν σύλλογο από το Βερολίνο.
Η απουσία του Κραλ από την αποστολή της Ουνιόν για το παιχνίδι με τη Ντόρτμουντ επιβεβαίωσε ότι οι διαπραγματεύσεις ήταν στο τελικό στάδιο, ανοίγοντας τον δρόμο για τη μετακίνησή του στην Ελλάδα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο 27χρονος Κραλ αγωνίζεται κυρίως ως αμυντικός μέσος και λιγότερο στο “οκτώ” που έχει ανάγκη ο Παναθηναϊκός, ενώ έχει εμπειρία από μεγάλα πρωταθλήματα (Αγγλία, Ισπανία, Γερμανία).
Ο παίκτης δεν ήταν στα βασικά πλάνα του προπονητή της Ουνιόν, έμεινε ελεύθερος το καλοκαίρι και οι Βερολινέζοι ήθελαν να τον παραχωρήσουν άμεσα, ώστε να έχουν ένα μικρό κέρδος.
Οι Απόκριες είναι η πιο εξωστρεφής, χαρούμενη και πολυσυλλεκτική περίοδος του χρόνου. Είναι η εποχή που οι πόλεις μεταμορφώνονται, τα έθιμα ζωντανεύουν και το ταξίδι αποκτά χαρακτήρα γιορτής. Από την Ελλάδα έως το μακρινό Ρίο ντε Τζανέιρο, το καρναβάλι δεν είναι απλώς διασκέδαση, αλλά πολιτισμός, ιστορία και συλλογική μνήμη.
Αυτοί είναι οι πέντε ελληνικοί και τρεις μακρινοί προορισμοί που αξίζει να ζήσει κανείς έστω μία φορά:
Πάτρα – Η πρωτεύουσα του ελληνικού καρναβαλιούΤο Πατρινό Καρναβάλι είναι το μεγαλύτερο και πιο φημισμένο της χώρας. Διαρκεί εβδομάδες και κορυφώνεται με τη μεγάλη παρέλαση αρμάτων και καρναβαλιστών, το Κυνήγι του Κρυμμένου Θησαυρού και το κάψιμο του Βασιλιά Καρνάβαλου στο λιμάνι. Η πόλη ζει σε ρυθμούς αποκριάς μέρα και νύχτα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ξάνθη – Όταν η παράδοση συναντά τη γιορτήΟι Θρακικές Λαογραφικές Εορτές δίνουν ξεχωριστό χαρακτήρα στο καρναβάλι της Ξάνθης. Παρελάσεις, έθιμα, μουσικές από τα Βαλκάνια και έντονο πολιτισμικό στοιχείο κάνουν την αποκριά εδώ μια εμπειρία αυθεντική και πολυπολιτισμική.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Ρέθυμνο – Το πιο φαντασμαγορικό καρναβάλι της ΚρήτηςΜε δεκάδες ομάδες, θεματικές παρελάσεις και εντυπωσιακά κοστούμια, το καρναβάλι του Ρεθύμνου συνδυάζει τη σύγχρονη διασκέδαση με την κρητική φιλοξενία. Η παλιά πόλη μετατρέπεται σε ανοιχτό σκηνικό γιορτής.
Νάουσα – Ένα τελετουργικό με ιστορίαΟι «Γενίτσαροι και Μπούλες» δεν είναι απλώς αποκριάτικο έθιμο, αλλά ένα αυστηρό τελετουργικό με βαθιές ρίζες. Μάσκες, παραδοσιακές φορεσιές και χοροί δημιουργούν μια μοναδική, σχεδόν μυσταγωγική ατμόσφαιρα.
Γαλαξίδι – Ο θρυλικός αλευροπόλεμοςΤην Καθαρά Δευτέρα, το Γαλαξίδι βυθίζεται στα χρώματα. Ο αλευροπόλεμος είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και φωτογενή αποκριάτικα έθιμα, προσελκύοντας επισκέπτες από όλη την Ελλάδα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Βενετία – Το καρναβάλι της κομψότηταςΤο καρναβάλι της Βενετίας είναι συνώνυμο της φινέτσας. Πολυτελείς μάσκες, ιστορικά παλάτια και ατμόσφαιρα άλλης εποχής συνθέτουν ένα σκηνικό που μοιάζει βγαλμένο από πίνακα ζωγραφικής.
Νίκαια – Το καρναβάλι των λουλουδιώνΣτη Νίκαια της Γαλλίας, το καρναβάλι ξεχωρίζει για τις περίφημες ανθοπαρελάσεις και τα εντυπωσιακά άρματα. Η Κυανή Ακτή γεμίζει χρώμα, μουσική και γαλλική φινέτσα.
Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία
Το απόλυτο καρναβάλι: σάμπα, παρελάσεις στο Sambadrome και ατελείωτα street parties.
Αυτό συμβαίνει; Ενας ορφανός βρασμός στη σβηστή εστία της πολιτικής κουζίνας; Η «Πολίτικη κουζίνα» του Τάσου Μπουλμέτη με 1.300.000 εισιτήρια θεωρείται η πιο εμπορική ελληνική ταινία όλων των εποχών (αν και ο Νίκος Φώσκολος ισχυριζόταν ότι η «Υπολοχαγός Νατάσσα» είχε φτάσει τα 2 εκατομμύρια εισιτήρια). Η ταινία του Μπουλμέτη ή το «Λούφα και παραλλαγή» του Περάκη κ.ά. ήρθαν το τελευταίο διάστημα στο φως, όχι ακριβώς για την αισθητική τους, αλλά ως συνάρτημα της διχογνωμούσας κειμενογραφίας πάνω στην εμπορικά ορμητική ταινία του Γιάννη Σμαραγδή «Καποδίστριας». Με την τελευταία, η πολιτική μπήκε ακόμα μία φορά στη σφαίρα του κινηματογράφου, ενώ επί πολλά χρόνια συμβαίνει και το αντίθετο. Μπήκε όμως από το πλαϊνό παράθυρο της αιώνιας εθνικής αντιδικίας για την ιστορική παραποίηση έναντι της επιστήμης της Ιστορίας. Το κάθε στρατόπεδο διαθέτει τη δική του αίσθηση «παραποίησης» και τη δική του πεποίθηση «επιστημονικής» ιστορίας.
Το σινεμά και οι τέχνες γενικότερα έμπαιναν στον χώρο της πολιτικής, συνήθως λόγω των πεποιθήσεων των δημιουργών ή λόγω των αφηγηματικών στοιχείων, και όχι λόγω των ιδεολογικών, αισθητικών, συγκροτησιακών, συνθετικών χαρακτηριστικών των έργων. Το έργο συνήθως είναι ταυτισμένο με την κομματική, πολιτική ένταξη του δημιουργού και έτσι ερμηνεύεται. Είναι όμως ενδιαφέρον: ο Παντελής Βούλγαρης έχει ταξινομηθεί στην Αριστερά και ακριβώς γι’ αυτό επικρίθηκε για την ταινία του «Ψυχή βαθιά», ως μη λαμβάνων σαφή θέση ανάμεσα στα στρατόπεδα του Εμφυλίου. Κατηγορήθηκε από την αριστερή πλευρά ως ουδέτερος. Σε μια ανεστραμμένη συμμετρία, όταν η ταινία του «Το τελευταίο σημείωμα» προβλήθηκε παράλληλα με τον «Καζαντζάκη» του Σμαραγδή (ο οποίος, ως γνωστόν, έχει ταξινομηθεί στον συντηρητικό χώρο), κέρδισε κατά κράτος στις κριτικές αποτιμήσεις. Υποπτεύομαι όμως ότι αν «Το τελευταίο σημείωμα» συμπροβαλλόταν με τον πιο ριζοσπαστικά αριστερό Κεν Λόουτς και όχι τον Σμαραγδή, ίσως να επικρίνονταν ή να μεγαλοποιούνταν πιθανά εκφραστικά προβλήματα της ταινίας.
Αυτό που ονομάζεται κλίμα (μια γενικόλογη αλλά σαφής περιγραφή του ιδεολογικού, πολιτικού και κοινωνικού περιβάλλοντος) ορίζει τις τάξεις και τις πολιτικές ταυτότητες, τις ταξινομήσεις και τις αισθητικές ποιότητες. Τα κοινωνικά συμφραζόμενα μπορεί να λειτουργήσουν είτε ενισχυτικά (όπως στην περίπτωση του «Τελευταίου σημειώματος») είτε αποδυναμωτικά (όπως στην περίπτωση της ταινίας «Ψυχή βαθιά»). Πολύ συχνά, ταινίες μεγάλης αξίας αδικήθηκαν από την ιστορική σύμπτωση. Λάθος χρόνος, λάθος χώρος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Η μορφή του αφηγήματος χαρακτηρίζεται κυρίως από δύο ικανότητες: την ικανότητα να διαστέλλει τα σημεία του, κατά τη διάρκεια της ιστορίας, και την ικανότητά του να εντάσσει μέσα στις στρεβλώσεις αυτές απρόβλεπτες επεκτάσεις. Οι δύο αυτές ικανότητες εμφανίζονται ως ελευθερίες, το “ίδιον” όμως του αφηγήματος είναι ακριβώς ότι συμπεριλαμβάνει αυτές τις “παρεκκλίσεις” στη γλώσσα του», λέει ο Μπαρτ*, επεκτείνοντας τον Βαλερί.
Οι αποτιμήσεις πρέπει να είναι πιο ευρύχωρες, συμπεριλαμβάνοντας και την πιθανότητα του κριτικού λάθους ή του υποκειμενισμού. Οχι για λόγους αισθητικού πολιτικαντισμού, αλλά για τους λόγους που ιχνογράφησε στο απόσπασμα ο Μπαρτ, όπως και αρκετοί σημειολόγοι.
Ο Δημήτρης Σεβαστάκης είναι ζωγράφος και καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ
* Roland Barthes, «Εικόνα – Μουσική – Κείμενο», πρόλογος Γ. Βέλτσος, μτφ. Γ. Σπανός, εκδ. Πλέθρον, 2001
Βαρέθηκα να μαγειρέψω κι είπα να κάνω κάτι πρόχειρο. Να φτιάξω εκεί, μιαν ομελέτα να ξεμπερδεύω. Κι όπως άφηνα να πέσουν τα χτυπημένα αυγά μες στο τηγάνι, σαν μια εικόνα από μυρωδιές έγινε ο κόσμος. Κατράμι, ιώδιο, θάλασσα και σκοινί βρεμένο. Κι ήρθε η μνήμη να περπατά ολοζώντανη μπροστά μου.
Καλοκαίρι – Δευτέρα προς Τρίτη Δημοτικού – κι ήταν η πρώτη φορά που πήγα μόνος μου να μαγειρέψω. Είμαι στο καΐκι του μπαμπά, το «Σταμάτιος Φ.» που ήταν στο όνομα του παππού μου, αλλά εγώ νόμιζα ότι ήταν στο δικό μου. Φεύγει ο μπαμπάς το μεσημέρι να πάει στο τελωνείο για τον ναύλο, πήγα κι εγώ να φτιάξω μια ομελέτα… ο μπαμπάς είχε μια κουζινίτσα μικρή, δίπλα στην κουζίνα του πληρώματος, ίσα ίσα χώραγε μια γκαζιέρα που όλο βούλωνε το «μπεκ» – έτσι το λέγανε – προσπάθησα να το ξεβουλώσω με ένα συρματάκι που ήταν ειδικό – ξεβούλωσε, εκτινάχθηκε το πετρέλαιο, φούντωσε ο τόπος, πάει η ομελέτα. Κάρβουνο.
Για να μην τη δει ο μπαμπάς την έριξα στη θάλασσα. Δεν βούλιαξε αμέσως, έκανε στροβιλισμούς και την έβλεπες να γυρνάει σε σλόου μόσιον μια μαύρη, μια χρυσή, μια μαύρη, μια χρυσή, μέχρι που την κατάπιε «η σκοτεινάγρα του βυθού».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Πέρασαν χρόνια για να καταλάβω πως έτσι είναι κι η ζωή. Ενα άθροισμα στιγμών που κυλάν αργά, βουλιάζοντας στο χρόνο. Κάποτε μαύρες, έρεβος, κι άλλοτε, πιο σπάνιο αυτό, στιγμές, χρυσές. Ολόχρυσες.
Αλλά, εδώ που τα λέμε, τα τελευταία χρόνια έχει πέσει πολύ μαύρο μωρ’ αδερφάκι μου.
Μετά την πανδημία η Ουκρανία. Μετά η Γάζα, κι από δίπλα το Ιράν, και όλα τούτα με τον Τραμπ καπέλο. Ο οποίος ασυνάρτητος δεν πιάνεται κι από πουθενά. Εκεί που αγκαλιάζει το Ισραήλ, εκεί αρχίζει τα καυλαντίσματα με την Τουρκία, τον μέγα εχθρό. Πολεμήστε τους μουλάδες λέει στο Ιράν μόλις καταστέλλονται οι διαδηλώσεις, πού σας είδα πού σας ξέρω. Για να μην πούμε για τους Κούρδους στη Συρία, και τη Γροιλανδία (κι ας την είπε δυο-τρεις φορές Ισλανδία) που ήθελε μέχρι προχθές να την αγοράσει και στο Νταβός τα γύρισε. Δεν είναι ότι λέει κάτι, να το δέσεις κόμπο, γιατί ξυπνάει την άλλη μέρα όχι με άλλη γνώμη. Ξυπνάει άλλος άνθρωπος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Προς το παρόν εμείς την έχουμε γλιτώσει, δεν πρόκειται να μας αγοράσει γιατί μας θεωρεί, ήδη, χρόνια αγορασμένους, και σε πολύ καλή τιμή. Στις μεγάλες εκπτώσεις. Black Friday Μαύρη Παρασκευή και σκότεινη.
Είδες; Μια ομελέτα πήγα να φτιάξω κι εγώ, και σιγά σιγά μούρθε ο ουρανός σφοντύλι. Τι τόθελα; Δεν έπαιρνα καλύτερα ένα ντελίβερι, ένα σουβλάκι να ρημαδοφάω; Αλλά και πάλι, μη νομίζεις, εκεί θα κατέληγα. Στη μαύρη μας τη μοίρα, που βρήκε την ώρα κι αυτός ο Θεόμουρλος να μας κατσικωθεί στο σβέρκο.
Βέβαια ο ποιητής όταν συνεχίζει λέει:
«Η σκοτεινάγρα του βυθού ξεχνιέται στον αφρό»
Και λίγο πριν
«τα μυστικά της θάλασσας ξεχνιούνται στ’ ακρογιάλια».
Πότε θα φτάσουμε κι εμείς σε ένα ακρογιάλι; Πότε η βοή του κόσμου θα γίνει ανάσα και παρηγοριά; Καιρός δεν είναι; Κουράστηκε ο νους του ανθρώπου. Στέγνωσε. Πάνε χρόνια πια που…
«ο κόσμος είταν εύκολος, ένας απλός παλμός».
Κατά διαστήματα, ο νυχτερινός ουρανός μοιάζει να παίζει τα δικά του παράξενα παιχνίδια. Ένα από τα πιο σπάνια και μυστηριώδη φαινόμενα είναι η λεγόμενη Μαύρη Σελήνη – όταν ο Φεβρουάριος περνά χωρίς καμία πανσέληνο να φωτίσει τη νύχτα.
Περίπου κάθε 19 χρόνια, οι φάσεις της Σελήνης φαίνεται να «χάνουν το ραντεβού» τους με το ημερολόγιο, αφήνοντας τον ουρανό χωρίς τη γνώριμη, λαμπερή του παρουσία. Το φαινόμενο δεν εκδηλώνεται ταυτόχρονα σε ολόκληρο τον κόσμο · η ώρα και η γεωγραφική θέση καθορίζουν αν η νύχτα θα παραμείνει βυθισμένη στο σκοτάδι.
Ένα σιωπηλό, ουράνιο μυστικό που αποκαλύπτεται μόνο σε λίγους – και περιμένει να το παρατηρήσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τι είναι η Μαύρη Σελήνη
Η επόμενη Μαύρη Σελήνη μας περιμένει το 2037, αλλά κάθε στιγμή που ο ουρανός μένει σκοτεινός έχει τη δική της μαγεία.
Σκέφτηκα πολύ αν θα έπρεπε να γράψω για τις αμβλώσεις. Θεωρούσα ότι θα έριχνα νερό στον μύλο της επαναφοράς στο τραπέζι της δημόσιας συζήτησης ενός μη-θέματος. Διότι, αν μιλάμε για κάτι που έχει «τακτοποιηθεί» συνταγματικά εδώ και σαράντα χρόνια, είναι σαν να θεωρούμε ότι κακώς είναι τακτοποιημένο ή ότι, τέλος πάντων, πρέπει να «ανατακτοποιηθεί». Αλλά τις τελευταίες μέρες, με αφορμή τις κωμικές δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού, ακούω, σε δημόσιες και ιδιωτικές συζητήσεις να γίνεται λόγος περί αμβλώσεων ή, όπως προτιμούν να αναφέρονται οι γιατροί, διακοπή κύησης. Στις τηλεοπτικές εκπομπές μάλιστα όλο αυτό γίνεται με έναν τρόπο σχεδόν θεατρικό, καθώς οι παρουσιαστές, ανάλογα με το τι υποστηρίζουν, μοιράζονται τους ρόλους του καλού και του κακού μπάτσου. Ας πω λοιπόν κι εγώ τις παρόλες μου. Που είναι απολύτως βιωματικές.
Ανήκω στη γενιά της νομιμοποίησης των αμβλώσεων, υπό την έννοια ότι η δεκαετία που η ηλικία μου είχε μπροστά τον αριθμό «2», ήταν ταμάμ η δεκαετία του 1980. Για να πω την αλήθεια, είχα κάνει έκτρωση (όπως τη λέγαμε τότε) πριν από τη νομιμοποίησή τους το 1986, χωρίς να έχω την αίσθηση ότι κάνω κάτι παράνομο. Και μάλιστα δεν ήμουν στον πρώτο μήνα, ούτε καν στο δεύτερο διότι, για κάποιες μέρες, προβληματιζόμουν για το αν θα συνέχιζα την εγκυμοσύνη. Ωστόσο, όπως μου μπήκε η ιδέα, έτσι και μου βγήκε. Γιατί έμεινα έγκυος ενώ δεν ήθελα παιδί; Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να απαντήσω, «ατυχήματα» από απροσεξία συμβαίνουν και στις εθνικές οδούς.
Γιατί δεν ήθελα να κάνω παιδιά, να εκπληρώσω τον «ρόλο» μου ως γυναίκα κουλουπού, κουλουπού; Δεν ξέρω και ούτε αισθάνθηκα ποτέ την ανάγκη να το εξηγήσω ούτε καν στον εαυτό μου. Πολύ αργότερα και λίγο πριν φτάσω τα βιολογικά όρια της δυνατότητας να γίνω μητέρα, σε μια συζήτηση με ψυχοθεραπευτή, σκέφτηκα ότι μπορεί η αιτία να ήταν το ότι ήθελα να κρατήσω για τον εαυτό μου τον ρόλο του «παιδιού». Ούσα παραχαϊδεμένη λόγω κάποιων προβλημάτων υγείας στη νηπιακή μου ηλικία, δεν ήθελα, ίσως, να χάσω αυτήν την «πολυτέλεια». Ή μπορεί να ήταν και κάτι άλλο, ας πούμε ο φόβος της δέσμευσης. Εχει σημασία; Προφανώς καμία. Το σημαντικό για μένα ήταν ότι δεν ήθελα παιδί. Ακόμη και όταν ο πατέρας μου, εμμέσως πλην σαφώς, μου έδωσε το «ελευθέρας» και την αρωγή του για να δημιουργήσω μονογονεϊκή οικογένεια καθώς πίστευε ότι θα γινόμουν καλή μητέρα. Εγώ πάλι όχι. Αν είχα «ταλέντο μητέρας» θα είχα και παιδιά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Επειδή λοιπόν ακούω διάφορα για αντίξοες συνθήκες και για ηθικά διλήμματα, θεωρώ ότι και το «θέλω» ενός ανθρώπου είναι κάτι ιερό. Δεν πρόκειται για κωλοπαιδισμό ή εγωκεντρισμό, αλλά για προϋπόθεση προσωπικής ισορροπίας. Οπως το έλεγε ο πατέρας μου, άνθρωπος θρησκευόμενος και γιος παπά. «Ο άνθρωπος που κάνει αυτό που θέλει είναι ευτυχισμένος. Και καλός άνθρωπος και καλός χριστιανός μπορεί να είναι μόνο ο ευτυχισμένος άνθρωπος».
ΥΓ. Εχω την εντύπωση ότι, όταν η Μαρία Καρυστιανού έκανε τη δήλωση περί δημόσιας διαβούλευσης, ήθελε να αναφέρει έναν «επίσημο όρο» χωρίς να ξέρει τι ακριβώς σημαίνει. Σαν τις υποψήφιες των καλλιστείων που μιλούσαν για παγκόσμια ειρήνη.
Οι πηγές του ποταμού Λούρου, στις Βουλιαστά της Ηπείρου, αποτελούν ένα από τα πιο ιδιαίτερα υδάτινα τοπία της περιοχής, συνδυάζοντας φυσική ομορφιά και υδρολογικό ενδιαφέρον. Πρόκειται για ένα καρστικό σύστημα, όπου το νερό αναβλύζει απευθείας από το υπέδαφος και τροφοδοτεί τον ποταμό Λούρο, καθιστώντας τις πηγές σημείο αναφοράς για τη φυσιογνωμία του ποταμού και το τοπικό οικοσύστημα.
Τους τελευταίους μήνες είχαν κυκλοφορήσει δημοσιεύματα και εικόνες που παρουσίαζαν αισθητή υποχώρηση της στάθμης του νερού στις πηγές. Η ανησυχία αυτή κινητοποίησε επιστήμονες και φωτογράφους, οι οποίοι επιχείρησαν να καταγράψουν την κατάσταση στο πεδίο, ώστε να προσφέρουν μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για την υδρολογική δυναμική της περιοχής.
Η επιτόπια καταγραφή πραγματοποιήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2026, μετά από έντονες βροχοπτώσεις των προηγούμενων ημερών. Τα πλάνα του βίντεο τραβήχτηκαν από τον Χρήστο Παπαστεφάνου και την Life After Gravity, αποτυπώνοντας τη σημερινή εικόνα του τοπίου. Η στάθμη του νερού δεν εμφανίστηκε σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα, γεγονός που υπενθυμίζει πως τα καρστικά συστήματα χαρακτηρίζονται από πολύπλοκη εσωτερική δυναμική. Σε αυτά τα περιβάλλοντα, η επιφανειακή εικόνα δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα την πραγματική ποσότητα νερού που κινείται στα βάθη του υπεδάφους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η συγκεκριμένη καταγραφή αφορά μόνο την κατάσταση της περιοχής σε μια δεδομένη χρονική στιγμή και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως γενική εκτίμηση για τη συνολική πορεία του υδρολογικού συστήματος του Λούρου. Ωστόσο, παρέχει πολύτιμη οπτικοακουστική τεκμηρίωση, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως σημείο αναφοράς για μελλοντικές συγκρίσεις.
Η καταγραφή αυτή αναδεικνύει τη σημασία της συνεχούς παρακολούθησης των υδάτινων πόρων, ειδικά σε περιοχές όπου η φυσική δυναμική είναι ιδιαίτερα σύνθετη. Παράλληλα, υπενθυμίζει τη μοναδικότητα της ελληνικής φύσης και την ανάγκη προστασίας αυτών των οικοσυστημάτων, τα οποία αποτελούν πολύτιμα στοιχεία της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς της Ηπείρου.
Η ελληνική γλώσσα είναι γεμάτη λέξεις που κρύβουν ιστορία και νοήματα που συχνά ξεχνάμε. Η σημερινή λέξη της ημέρας είναι ο «Ζαμπούνης» (και ζαμπουνιάρης), δηλαδή ο άρρωστος, ο αδυνατισμένος, ο καχεκτικός.
Η λέξη λεγόταν αρκετά παλαιότερα, σήμερα μόνο σε επώνυμο πρέπει να έχει απομείνει. Από το τουρκικό zabun, zebun, ίδιας σημασίας, και αυτό από τα περσικά, zabun.
Στο Θαύμα της Καισαριανής του Παπαδιαμάντη, η τσοπάνισσα ρωτάει την αφηγήτρια: «Άντρας σου είναι τσούπα; Σα ζαμπούνη τον γλιέπω». Και στα Χριστουγεννιάτικα τσαρούχια του Γ. Αθάνα, ο πατέρας του πρωταγωνιστή τον βλέπει να έχει αδυνατίσει: «Μην ήταν τίποτα ζαμπούνης; Μην τον πείραξε κανένα κρυφομάζωμα; Να κράξει το γιατρό;».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Προκειμένου για παιδιά, ζαμπούνικο είναι το καχεκτικό. «Να τώρα… το μικρό μικρό παίζει. Κοίτα… Να το, τώρα παίζει. Είναι λίγο ζαμπούνικο…» (Λουντέμης, Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα). Το ρήμα είναι ζαμπουνεύω. Σε ένα γράμμα του προς την οικογένειά του, που βρισκόταν στο νησί Κάλαμος, ο Καραϊσκάκης παραγγέλνει «να το ταγίζετε όμορφα όσον ημπορείτε, να μην ζαμπουνέσει το άτι τίποτα, ωσάν ένα παιδί μου να το κοιτάζετε».
Σοκ προκάλεσε στη Γλυφάδα η νέα οικογενειακή τραγωδία, καθώς ένας 46χρονος άνδρας δολοφόνησε τον 80χρονο πατέρα του μέσα στην πυλωτή της πολυκατοικίας τους. Ο ηλικιωμένος είχε κατέβει από το σπίτι του, όπως κάθε Κυριακή, για να πάει στην εκκλησία, χωρίς να γνωρίζει ότι ο γιος του τον περίμενε.
Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων, ο 46χρονος του επιτέθηκε αιφνιδιαστικά και τον μαχαίρωσε επανειλημμένα, παρά τις εκκλήσεις του πατέρα του να σταματήσει. Ο άτυχος άνδρας υπέκυψε στα τραύματά του επί τόπου.
Το στυγερό έγκλημα ήρθε στο φως το πρωί της Κυριακής, όταν ο 46χρονος επιτέθηκε με μαχαίρι στον πατέρα του, με τη σορό του ηλικιωμένου να βρίσκεται στο πορτμπαγκάζ αυτοκινήτου. Ο άνδρας συνελήφθη επί τόπου και φέρεται να προειδοποίησε τους αστυνομικούς λέγοντας: «Έχω δύο αδέρφια. Θα σκοτώσω και τα αδέλφια μου αν με αφήσετε ξανά ελεύθερο».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Είχε δολοφονήσει τη μητέρα του μέσα στο μπάνιο του σπιτιού τους
Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι ο δράστης είχε αφεθεί ελεύθερος το 2018, παρά το παρελθόν του: Το 2014 είχε σκοτώσει με μαχαίρι τη μητέρα του μέσα στο μπάνιο του σπιτιού τους. Οι αρμόδιες αρχές εξετάζουν εάν τον είχαν παρακολουθήσει επαρκώς οι ψυχιατρικές υπηρεσίες και αν είχε αξιολογηθεί σωστά η κατάσταση της ψυχικής του υγείας.
Ο δράστης, γεννημένος το 1980, αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα. Στις 27 Μαρτίου 2014 είχε σκοτώσει τη μητέρα του, 59 ετών, με πολλαπλές μαχαιριές μέσα στο μπάνιο του σπιτιού τους. Αμέσως μετά παραδόθηκε στο αστυνομικό τμήμα Γλυφάδας. Στη συνέχεια, φυλακίστηκε, αλλά στις 23 Απριλίου 2018 αποφυλακίστηκε υπό όρους, μεταξύ των οποίων η υποχρέωση διαμονής στην οικία του πατέρα του και η τακτική παρουσία στο τοπικό αστυνομικό τμήμα, κάτι που τηρούσε κανονικά μέχρι την τελευταία του εμφάνιση στις 16 Ιανουαρίου 2026.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Γείτονας περιέγραψε στο Newsit όσα άκουσε το πρωί της Κυριακής: «Άκουσα σπαραγμούς από τον πατέρα. “Βοήθεια Παναγία μου, σώσε με”, του έλεγε… Πριν ξεψυχήσει είπε: “Παιδί μου, πέθανα τώρα, μην με σκοτώνεις άλλο”». Ο ίδιος ανέφερε ότι ο δράστης είχε βάλει εκκλησιαστική λειτουργία για να καλύψει τις φωνές του θύματος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η δολοφονία στη Γλυφάδα σημειώθηκε το πρωί της Κυριακής 25 Ιανουαρίου 2026. Μετά την πράξη του, ο δράστης φέρεται να τοποθέτησε τη σορό του πατέρα του στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου. Οι αστυνομικοί που έφτασαν στο σημείο τον εντόπισαν εκεί και τον συνέλαβαν επί τόπου. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 46χρονος δήλωσε στους αστυνομικούς: «Έχω δύο αδέρφια. Θα σκοτώσω και τα αδέλφια μου αν με αφήσετε ξανά ελεύθερο».
Έρευνα για την αποφυλάκισή τουΟι αρχές ερευνούν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο δράστης είχε αποφυλακιστεί το 2018, παρότι το 2014 είχε σκοτώσει τη μητέρα του με μαχαίρι. Εξετάζεται αν είχε αξιολογηθεί σωστά η ψυχική του κατάσταση και αν λάμβανε την απαιτούμενη ψυχιατρική υποστήριξη μετά την αποφυλάκισή του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });«Πριν κάτι χρόνια είχε σκοτώσει με μαχαίρι τη μαμά του. Πήγε στο δικαστήριο, τον δικάσανε, είδαν ότι είχε ψυχολογικά προβλήματα και μετά από κάποια χρόνια επέστρεψε και έμενε με τον μπαμπά του. Προφανώς με ιατρική αγωγή, χάπια και λοιπά. Εμείς γενικώς τον φοβόμασταν στη γειτονιά εφόσον είχαμε μάθει όλα αυτά. Του λέγαμε όμως μια καλημέρα και με ευγένεια. Γενικά ήταν εσωστρεφής, μόνο αυτούς που ήξερε μιλούσε και εμείς του φερόμασταν ευγενικά», ανέφερε γειτόνισσα του θύματος.
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε ύστερα από ειδοποίηση γειτόνων στην Άμεση Δράση, οι οποίοι ανέφεραν ότι ένας άνδρας επιτίθεται στον πατέρα του. Όταν οι αστυνομικοί έφτασαν, διαπίστωσαν ότι ο ηλικιωμένος ήταν ήδη νεκρός.
Μια γειτόνισσα δήλωσε: «Βγήκαμε το πρωί και είδαμε αστυνομικούς. Μάθαμε ότι ο Ορέστης σκότωσε τον πατέρα του. Δεν ακούσαμε φωνές, πρέπει να ήταν μια και έξω». Όπως είπε, ο δράστης δεν έμενε πλέον μαζί με τον πατέρα του και εμφανιζόταν σπάνια στη γειτονιά.
Ο μακελάρης της ΘάσουΈμεινε στην ιστορία ως ο δράστης μίας από τις πιο αποτρόπαιες οικογενειακές τραγωδίες που συγκλόνισαν τη χώρα. Ο Θεόφιλος Σεχίδης, γεννημένος το 1972 στον Λιμένα Θάσου, σπούδαζε Νομική στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης όταν, τον Μάιο του 1996, προχώρησε σε μια σειρά φόνων που σόκαραν το πανελλήνιο.
Η αλληλουχία των φόνωνΠρώτο θύμα του ήταν ο 58χρονος θείος του, τον οποίο έριξε από γκρεμό στην Ακρόπολη του Λιμένα έπειτα από λογομαχία και στη συνέχεια αποκεφάλισε για να «μην βασανίζεται». Ακολούθησαν ο πατέρας του Δημήτρης, 55 ετών, η μητέρα του Μαρία, 48 ετών, η αδελφή του Έμμυ (Ερμιόνη), 27 ετών, και η γιαγιά του Ερμιόνη, 75 ετών.
Ο Σεχίδης ισχυρίστηκε πως τα μέλη της οικογένειάς του συνωμοτούσαν εναντίον του, κρατώντας μαχαίρια για να τον σκοτώσουν. Μετά τη δολοφονία τους, αφαίρεσε τους εγκεφάλους τους για «μεταγενέστερη μελέτη», τους οποίους φύλαξε στο ψυγείο του σπιτιού.
Η απόκρυψη και η αποκάλυψηΣτη συνέχεια, τεμάχισε τα πτώματα –εκτός του θείου– με αλυσοπρίονο και τα πέταξε σε σακούλες στη χωματερή της Καβάλας. Η υπόθεση αποκαλύφθηκε τον Αύγουστο του 1996, ύστερα από καταγγελία της Ελένης Σεχίδη, συγγενούς του από το Βέλγιο, για την εξαφάνιση της οικογένειας. Εκείνη την περίοδο, ο δράστης προσποιούνταν τον ανήσυχο συγγενή.
Είχε προηγηθεί η σύλληψή του τον Ιούλιο του ίδιου έτους για οπλοκατοχή, για την οποία καταδικάστηκε σε ελαφρά ποινή, καθώς δεν είχε προηγούμενες καταδίκες.
Η δίκη και το τέλοςΗ δίκη του Θεόφιλου Σεχίδη πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1997 στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Δράμας. Καταδικάστηκε σε πέντε ποινές ισόβιας κάθειρξης για τις δολοφονίες, ενώ το δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό του περί «παρανοϊκής άμυνας» λόγω ψυχολογικής πίεσης από την οικογένειά του.
Οι ψυχιατρικές γνωματεύσεις διαπίστωσαν σχιζότυπη διαταραχή και εγκεφαλικές ανωμαλίες, ωστόσο κρίθηκε ποινικά υπεύθυνος για τις πράξεις του. Ο Σεχίδης πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου 2019 στο Ψυχιατρείο Κορυδαλλού από ανακοπή καρδιάς, σε ηλικία 46 ετών.
Καθηλωτικές ήταν και οι σκηνές της αναπαράστασης της ομαδικής δολοφονίας. Ψυχρός και αμετανόητος ο δολοφόνος περιέγραψε κυνικά με όλες τις λεπτομέρειες πώς εξόντωσε την οικογένειά του. «Ήθελαν να με βγάλουν από τη μέση. Πρόλαβα και τους σκότωσα πρώτος. Μου έκαναν ψυχολογικό πόλεμο. Τους ξέκανα για να μη με ξεκάνουν…» Φοβίες, έμμονες ιδέες που κυνηγούσαν τον ιδιόρρυθμο, μοναχικό φοιτητή, όπως τον περιγράφουν άνθρωποι που γνώριζαν την οικογένεια. Φοβίες που παρέλυσαν το μυαλό του και όπλισαν τα χέρια του σε ένα έγκλημα πέρα από κάθε λογική. Εξόντωσε τα μέλη της οικογένειάς του και μετά άρχισε να τεμαχίζει τα πτώματα τους με σιδεροπρίονο. Τοποθέτησε τα τεμαχισμένα μέλη σε σακούλες και τα μετέφερε με το αυτοκίνητο του σε σκουπιδότοπο της Καβάλας, όπου ξεφορτώθηκε το μακάβριο φορτίο του.
Το χρονικόΣύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, ο πρώτος φόνος έγινε το πρωί της 19ης Μαΐου, στην περιοχή της αρχαίας ακρόπολης της Θάσου στην περιοχή του Λιμένα. Ο Θεόφιλος Σεχίδης πήγε εκεί με τον θείο του Βασίλη για να συζητήσουν. Ωστόσο, η συζήτηση έγινε έντονη και οι δύο τους άρχισαν να τσακώνονται; «Προσπάθησε να με χτυπήσει με ένα μαχαίρι. Τον έσπρωξα και έπεσε σε γκρεμό, από ύψος 10 μέτρων. Κατέβηκα κάτω και τον είδα να ψυχορραγεί. Και για να μη βασανίζεται άλλο, του έκοψα με το μαχαίρι το κεφάλι», υποστήριξε ο δράστης. Στη συνέχεια είπε πως έκρυψε το πτώμα σε κάτι θάμνους. Μετά έφυγε, αγόρασε ένα καινούριο πουκάμισο και ένα μονόκαννο κυνηγετικό όπλο και πήγε σπίτι να περιμένει τους υπόλοιπους της οικογένειας.
Γύρω στις 7:30 της ίδιας μέρας μπήκε στο σπίτι ο πατέρας του Θεόφιλου, ο Δημήτρης, και τότε ξέσπασε νέος καυγάς. «Ο πατέρας μου είχε ένα μαχαίρι, φοβήθηκα», είχε καταθέσει. «Μόλις γύρισε για να πάει στην τουαλέτα, τον πυροβόλησα και έπεσε νεκρός. Μετά του έκοψα την καρωτίδα μ’ ένα μαχαίρι». Λίγο μετά, μπήκε στο σπίτι και η μητέρα του Μαρία.
«Κρατούσε κι αυτή μαχαίρι. Της άρπαξα το χέρι, την αφόπλισα και της έκοψα τον λαιμό με το μαχαίρι», είπε ο Σεχίδης, αλλά ο ιατροδικαστής διαπίστωσε ότι είχε κι αυτή πυροβοληθεί στο κεφάλι. Ακολούθησε η αδελφή του Έμμυ, που είχε ακούσει την φασαρία, μπήκε στο σαλόνι, κρατώντας ένα τασάκι για να αμυνθεί. Ο Σεχίδης υποστήριξε πως κρατούσε και αυτή μαχαίρι. «Μου όρμησε και τη σκότωσα με τον ίδιο τρόπο», συμπλήρωσε….
Η δίκηΠέντε φορές ισόβια και χρηματική ποινή 100 εκατομμυρίων δραχμών, ως ικανοποίηση των πολιτικών εναγόντων, επέβαλε το 1998 το μεικτό δικαστήριο της Δράμας στον Θεόφιλο Σεχίδη που ένα χρόνο πριν είχε σκοτώσει στη Θάσο τους γονείς του, την αδελφή του, τον θείο του και τη γιαγιά του!
Ο Σεχίδης, λίγες ώρες πριν τη δίκη είχε απειληθεί με λιντσάρισμα, άκουσε ατάραχος την απόφαση που τον έκρινε παμψηφεί ένοχο, ενώ ο συνήγορός του αρκέστηκε να πει στους δημοσιογράφους πως ο πελάτης του θα ασκήσει έφεση κατά της απόφασης.
Στην απολογία του ο Σεχίδης παραδέχθηκε τα εγκλήματά του, είπε ότι δεν μετανιώνει για τίποτε και επανέλαβε τον ισχυρισμό του ότι σκότωσε την οικογένειά του, επειδή σκόπευε να τον «ξεκάνει».
«Γνωρίζω τις κατηγορίες που μου αποδίδονται και αποδέχομαι τις πράξεις μου», είπε ο Σεχίδης, όταν ρωτήθηκε από τον πρόεδρο του δικαστηρίου αν αποδέχεται το
κατηγορητήριο. Καταθέτοντας για την υπόθεση, η χήρα του δολοφονηθέντος θείου του δράστη κ. Ελένη Γυμνοπούλου – Σεχίδου σημείωσε ότι ο Σεχίδης παρουσίασε τα πρώτα δείγματα παράξενης συμπεριφοράς όταν τελείωσε το Γυμνάσιο. Η μάρτυς προσέθεσε ότι είναι σίγουρη πως είχε σχέσεις με σατανιστικές οργανώσεις, αφού μόνο έτσι εξηγείται, κατά τη γνώμη της, το γεγονός ότι ξόδευε αφειδώς. «Ο σύζυγός μου», συνέχισε η κ. Γυμνοπούλου, «ήλθε από το Βέλγιο για να τον συνετίσει, αλλά το πλήρωσε με τη ζωή του.
Τον κάλεσε ο πατέρας του Θεόφιλου, γιατί ο ίδιος δεν μπορούσε να τον βάλει στον ίσιο δρόμο. Η αλλοπρόσαλλη στάση του Θεόφιλου και ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφερόταν στην οικογένεια μας προβλημάτισε όλους». Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκαν και οι καταθέσεις των άλλων μαρτύρων, ενώ στην απολογία του ο Σεχίδης περιέγραψε με λεπτομέρειες πώς σκότωσε τα μέλη της οικογένειάς του, κάνοντας λόγο και για ενδοοικογενειακές συγκρούσεις. Μίλησε αρνητικά για τον θείο του και τον πατέρα του, λέγοντας για τον θείο του ότι απέκτησε με παράνομο τρόπο τα χρήματά του στο Βέλγιο και για τον πατέρα του ότι τον πίεζε και δεν τον άφηνε να κάνει όπως ήθελε τη ζωή του.
Στη δίκη κατέθεσαν και οι δύο ψυχίατροι που εξέτασαν επί ένα τρίμηνο τον Σεχίδη μετά τη δολοφονία. Ο αναπληρωτής καθηγητής της Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης κ. Γ. Καπρίνης και ο ψυχίατρος κ. Χρήστος Σκαρόπουλος κατέθεσαν ότι ο Σεχίδης δεν είναι παράφρων, αλλά πρόσωπο «με σχιζότυπη διαταραχή». Το συμπέρασμα των ψυχιάτρων είναι ότι ο Σεχίδης διέπραξε τα εγκλήματά του ενσυνειδήτως και εν επιγνώσει.
Στην αγόρευσή του, ο εισαγγελέας του δικαστηρίου ζήτησε την ενοχή του Σεχίδη για όλες τις πράξεις που του καταλογίζονταν και είπε ότι, αν ίσχυε η ποινή του θανάτου, θα έπρεπε άνευ ετέρου να του επιβληθεί. Ο εισαγγελέας χαρακτήρισε, ακόμη, τον Σεχίδη «εγκληματία του αιώνα» και πρότεινε να μην του αναγνωρισθεί κανένα ελαφρυντικό.
Η αίτηση αποφυλάκισης21 χρόνια μετά, ο Σεχίδης, το 1997 έλεγαν οι πληροφορίες ότι ο Σεχίδης ήταν έτοιμος να επανενταχθεί στην κοινωνία, καθώς η αίτηση αποφυλάκισης που κατέθεσε πέρσι είχε γίνει, σύμφωνα με πληροφορίες, δεκτή υπό όρους.
Η αίτηση αυτή στηρίχτηκε στον νέο νόμο Κοντονή (τον 4322), σύμφωνα με τον οποίο σε περίπτωση που συντρέχουν σωρευτικά δύο ή τρεις ποινές ισόβιας κάθειρξης, ο κρατούμενος πρέπει για κάθε μία από αυτές να παραμείνει πραγματικά 15 χρόνια στην φυλακή. Για να απολυθεί, υπό όρους ο κατάδικος αυτός, πρέπει να έχει εκτίσει το άθροισμα των ποινών αυτών, όχι όμως πάνω από 25 χρόνια.
Από τα 25 χρόνια πρέπει να έχει εκτίσει πραγματικά τα 19 χρόνια και για τα υπόλοιπα 6 χρόνια μπορεί να γίνει ένας διαφορετικός υπολογισμός.
Ο Σεχίδης, λοιπόν, εφ’ όσον έχει συμπληρώσει 19 έτη εγκλεισμού και εφ’ όσον δύναται να αιτηθεί ευεργετικό υπολογισμό άλλων 6 ετών, τότε είχε δικαίωμα να υποβάλει αίτηση απόλυσης υπό όρους -κάτι που έπραξε.
Καθοριστικό ρόλο φαίνεται πως έπαιξε τόσο η διαγωγή που έδειξε όλα αυτά τα χρόνια που έμεινε στη φυλακή όσο και οι ψυχιατρικές γνωματεύσεις.
Αξίζει να σημειωθεί ότι εξαρχής οι ψυχίατροι που κλήθηκαν να εξετάσουν τον Θ. Σεχίδη (ο καθηγητής ψυχιατρικής Γιώργος Καπρίνης, μαζί με τον ψυχίατρο Χρήστο Σκαρόπουλο) είχαν δηλώσει πως ο 24χρονος -τότε- φοιτητής είχε πλήρη επίγνωση των πράξεών του, ήταν άτομο προσανατολισμένο στο χώρο, το χρόνο και τον εαυτό του και έχει καλά οργανωμένο λόγο, αλλά χωρίς συναίσθημα, ενώ πίστευε ότι ήταν νόθο παιδί για αυτό και ήθελε να δολοφονήσει τους συγγενείς του.
Η κατάστασή του, όμως, φάνηκε να χειροτέρευε τα επόμενα χρόνια, καθώς το 2010 ο ψυχίατρος στον ΟΚΑΝΑ του Αττικού Νοσοκομείου, Γεώργιος Τζεφεράκος, ο οποίος προσέφερε τις υπηρεσίες του στα καταστήματα κράτησης της ψυχιατρικής πτέρυγας Κορυδαλλού εκείνη την περίοδο, εξέφρασε την άποψη ότι «Ο Θεόφιλος Σεχίδης πάσχει από σχιζοφρένεια.
Μερικές φορές, ειδικά στις αρχικές φάσεις της ψυχικής νόσου, είναι δύσκολο να τεθεί μια οριστική διάγνωση. Στις ψυχιατρικές διαγνώσεις ο παράγοντας ‘’χρόνος’’ παίζει πολύ σημαντικό ρόλο, γιατί η κλινική εικόνα του ασθενούς εμπλουτίζεται ή και αλλάζει».
Τέσσερα νέα πρόσωπα και σημείο αναφοράς τον Μάρτιν Χόνγκλα έχει η ενδεκάδα του Αρη για την κρίσιμη αναμέτρηση κόντρα στον Λεβαδειακό.
Ο Καμερουνέζος ξεκινάει για πρώτη φορά βασικός και μαζί με τον Ράτσιτς είναι οι δύο διαφοροποιήσεις στο κέντρο όπου παραμένει ο Μόντσου. Αθανασιάδης και Μισοευί είναι τα άλλα δύο νέα πρόσωπα.
Η ενδεκάδα του Άρη: Αθανασιάδης- Τεχέρο, Φαμπιάνο, Σούντμπεργκ, Φαντιγκά – Χόνγκλα, Μόντσου – Πέρεθ, Ράτσιτς, Μισοευί – Μορόν
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Aπό πλευράς Λεβαδειακού, ο Νίκος Παπαδόπουλος προχώρησε μόνο σε μία αλλαγή, με τον Όζμπολτ στην κορυφή της επίθεσης αντί του Πεντρόσο.
Η ενδεκάδα του Λεβαδειακού: Λοντίγκιν – Τσάπρας, Λιάγκας, Μάγκουσον, Βήχος – Τσοκάι, Κωστή – Παλάσιος,. Μπάλτσι, Γκούμας – Οζμπολτ
Μια σπάνια καταγραφή φάλαινας στον Παγασητικό Κόλπο προκάλεσε το ενδιαφέρον τόσο των επιστημόνων όσο και των κατοίκων της περιοχής, επιβεβαιώνοντας ότι οι ελληνικές θάλασσες εξακολουθούν να κρύβουν εκπλήξεις για όσους παρακολουθούν την άγρια ζωή. Το φαινόμενο καταγράφηκε σε βίντεο που πιστοποιεί την παρουσία του μεγάλου θαλάσσιου θηλαστικού στον κόλπο, γεγονός εξαιρετικά σπάνιο για τα ελληνικά νερά.
Σύμφωνα με ειδικούς, η εμφάνιση φάλαινας σε παράκτιες περιοχές της Ελλάδας αποτελεί σπάνιο φαινόμενο, καθώς τα περισσότερα είδη αποφεύγουν τις στενές θάλασσες και κινούνται κυρίως σε ανοιχτά πελάγη. Ο Παγασητικός Κόλπος, με τα ιδιαίτερα υδρολογικά του χαρακτηριστικά και την αφθονία ψαριών, φαίνεται να προσέλκυσε το θηλαστικό, παρέχοντας μια προσωρινή «όαση» τροφής.
Το βίντεο, που έχει τραβηχτεί από την ομάδα No Kid No Fish, δείχνει τη φάλαινα να κινείται κοντά στην επιφάνεια της θάλασσας, δίνοντας μια μοναδική ευκαιρία παρατήρησης σε επιστήμονες και πολίτες. Η καταγραφή της επιτρέπει την αξιολόγηση της κατάστασης του είδους και τη μελέτη των μεταναστευτικών του διαδρομών, καθώς τέτοια γεγονότα βοηθούν στη χαρτογράφηση της παρουσίας μεγάλων θηλαστικών σε παράκτιες περιοχές της Ελλάδας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η εμφάνιση αυτή έρχεται σε μια περίοδο που οι επιστήμονες επισημαίνουν την ανάγκη προστασίας των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, με στόχο τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και την αποτροπή κινδύνων για τα μεγάλα θαλάσσια θηλαστικά. Οι ειδικοί τονίζουν ότι η παρακολούθηση αυτών των σπάνιων εμφανίσεων είναι κρίσιμη για την κατανόηση των αλλαγών στα οικοσυστήματα και για την ανάπτυξη στρατηγικών διαχείρισης των περιοχών αυτών.
Η καταγραφή της φάλαινας στον Παγασητικό Κόλπο αποτελεί υπενθύμιση της ζωντάνιας της ελληνικής θάλασσας και της σημασίας της συνεχούς έρευνας και παρατήρησης της άγριας ζωής. Το γεγονός αναδεικνύει επίσης τη μοναδική εμπειρία που προσφέρουν οι ελληνικές θάλασσες στους επιστήμονες και τους παρατηρητές της φύσης, συνδέοντας την καθημερινότητα με την προστασία της θαλάσσιας ζωής.
Ένα απρόοπτο σημειώθηκε το βράδυ της Παρασκευής (23/1) στην εμφάνιση του Γιώργου Μαζωνάκη στην Ακτή Πειραιώς, όταν κατά τη διάρκεια του προγράμματος παρουσιάστηκαν τεχνικά προβλήματα με τον ήχο και τον φωτισμό, τα οποία διακόπηκαν αιφνιδιαστικά.
Ωστόσο, ο καλλιτέχνης δεν πτοήθηκε από τις δυσκολίες και συνέχισε την εμφάνισή του τραγουδώντας χωρίς μικρόφωνο, απευθείας προς το κοινό. Μάλιστα, ζήτησε από τους θεατές να πλησιάσουν πιο κοντά στη σκηνή, ώστε να μπορεί να ακούγεται η φωνή του.
Παρότρυνε το κοινό να δώσει ρυθμό με το χειροκρότημα, προκειμένου να συνεχίσουν όλοι μαζί το τραγούδι «Υπάρχω», δημιουργώντας μια αυθόρμητη στιγμή στη βραδιά, με τους αναμμένους φακούς των κινητών να φωτίζουν τον χώρο.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Ο προφανής προορισμός – the Μanifest Destiny – είναι το θεωρητικό υπόβαθρο του αμερικανικού επεκτατισμού. «To 1845, όπως γράφει ο ιστορικός Donald M. Scott, ένα άρθρο, στην εφημερίδα “Democratic Review”, έκανε χρήση του όρου αυτού για να αιτιολογήσει τον επεκτατισμό των ΗΠΑ σε όλη την αμερικανική ήπειρο χαρακτηρίζοντάς τον θεϊκή αποστολή. Αφορούσε τότε το Τέξας και το Ορεγκον, αλλά χρησιμοποιήθηκε και αργότερα για την προσάρτηση της Χαβάης και τον έλεγχο των Φιλιππινών».
Στις 20 Ιανουαρίου 2025, στην ομιλία της ορκωμοσίας του, ο Ντόναλντ Τραμπ κάνει λόγο για «τον προφανή προορισμό των ΗΠΑ να υψώσουν τη σημαία τους στον πλανήτη Αρη». Η χρήση του όρου εξέπληξε πολλούς σχολιαστές, ορισμένοι μάλιστα προέβλεψαν ότι αν ο νεοεκλεγείς πρόεδρος πραγματοποιούσε τις απειλές του για τη Γροιλανδία, τον Καναδά, τον Παναμά, θα γινόταν ο «παρίας της διεθνούς σκηνής». Εναν χρόνο μετά, αυτό δεν έχει συμβεί, ενώ οι απειλές παίρνουν σάρκα και οστά…
Κάνουμε αυτές τις αναφορές για να γίνει κατανοητό ότι οι επιλογές Τραμπ δεν είναι μόνο προϊόντα παρόρμησης ή ενός υπερεγώ. Υπάρχουν αυτές οι διαστάσεις, αλλά είναι επιφανειακές. Η ουσία της πολιτικής του έχει στέρεη ιδεολογική αφετηρία, συνοψίζεται στο σύνθημα «Make America Great Again» που εκφράζει περισσότερους από 50 εκατομμύρια ψηφοφόρους και έχει ως θεωρητικό υπόβαθρο τα φονταμενταλιστικά χριστιανικά κινήματα καθώς και τους οπαδούς της υπεροχής της λευκής φυλής. Αν ο «προφανής προορισμός» είναι σαφής, η πρόβλεψη για το είδος της παρέμβασης στη Γροιλανδία δεν είναι προφανής. Εξηγεί ωστόσο τη σφοδρότητα με την οποία το ζήτημα αυτό έχει πλέον αναδειχθεί στο μείζον ζήτημα των σχέσεων των ΗΠΑ με την Ευρώπη και τον Καναδά. Ο πρωθυπουργός του, Μαρκ Κάρνεϊ, είπε στο Νταβός ότι η επιστροφή στην παλαιά τάξη πραγμάτων αποκλείεται. Ο Μακρόν μίλησε για έναν κόσμο χωρίς κανόνες. Γινόμαστε λοιπόν μάρτυρες του ανοίγματος μιας νέας ιστορικής σελίδας και, όπως η Ιστορία διδάσκει, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το περιεχόμενό της. Ακόμη και αν μια συμβιβαστική λύση βρεθεί χωρίς στρατιωτική παρέμβαση, θα είναι μάλλον κακή για τη Γροιλανδία και συνεπώς και για την υπόλοιπη Ευρώπη. Διότι αν η κυβέρνησή της και η Δανία αποδεχθούν την παραχώρηση εδάφους με απώλεια κυριαρχίας, ποιο θα είναι το επόμενο θύμα;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Για την ευρωπαϊκή θεσμική αρχιτεκτονική, θα πρέπει επίσης να αποδεχθούμε ότι το σημερινό πλαίσιο δεν θα είναι βιώσιμο με τη διαφαινόμενη νέα ισορροπία μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού. Ακόμη και αν η πλήρης ρήξη δεν επέλθει άμεσα, έχει διαρραγεί ο ιστός που τις συνέδεε και οι Ευρωπαίοι, το πιο αδύναμο μέρος του διδύμου, θα πρέπει να σχεδιάσουν ένα μέλλον χωρίς τους Αμερικανούς. Αυτό πρακτικά μεταφράζεται σε δύο πράγματα: η Ευρωπαϊκή Ενωση προχωρεί τάχιστα σε ακόμη βαθύτερη ενοποίηση και τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ
προχωρούν επίσης τάχιστα σε αμυντικό σχεδιασμό ανεξάρτητο των ΗΠΑ. Αυτό μπορεί να γίνει συναινετικά με σταδιακή μείωση της αμερικανικής συμμετοχής στη Συμμαχία. Θα είναι καλύτερο ένα «ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ» από μια ανεξάρτητη ευρωπαϊκή άμυνα; Καθώς η τελευταία δεν είναι ακόμη ετοιμοπόλεμη, για να το πούμε απλά, ένα ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ θα διασφάλιζε τη συμμετοχή χωρών όπως η Βρετανία, ο Καναδάς, η Νορβηγία, η Τουρκία, που είναι. Η ανάγκη να μπορεί η Ευρώπη να αντιμετωπίσει πολεμική απειλή συνδέεται με το κενό που θα δημιουργηθεί αν οι ΗΠΑ δεν συνδράμουν σε περίπτωση επίθεσης κατά ευρωπαϊκής χώρας. Η επίθεση αυτή θα μπορούσε να προέλθει από τη Ρωσία αν σπεύσει να εκμεταλλευθεί το κενό ασφαλείας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ακόμη και αν αυτό είναι ένα σενάριο ακραίο καθώς θα προκαλούσε (;) αντιδράσεις στην ίδια την Αμερική από το Κογκρέσο και τη στρατιωτική ηγεσία, οι ευρωπαίοι ηγέτες θα ήταν ανεύθυνοι αν δεν το συνυπολόγιζαν. Συνεπώς, το βάρος μεταφέρεται στη δική τους πλευρά και στη δημιουργία ενός πόλου που διαθέτοντας τα πυρηνικά της Βρετανίας και της Γαλλίας να μπορεί να αποτρέψει τη ρωσική επιθετικότητα.
Η Ινώ Αφεντούλη είναι δημοσιογράφος, πρώην στέλεχος της Διεθνούς Γραμματείας του ΝΑΤΟ