Η Καλαμάτα ετοιμάζεται να ζήσει μια ιστορική στιγμή, καθώς μετά τη λήξη της αναμέτρησης με τον Ολυμπιακό Β θα πραγματοποιηθεί η απονομή του τροπαίου που σηματοδοτεί την επιστροφή της ομάδας στη Super League Greece.
Το βίντεο με το τρόπαιο της απονομής:
https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/03/WhatsApp-Video-2026-03-15-at-14.47.42.mp4Η «Μαύρη Θύελλα» ολοκληρώνει μια εντυπωσιακή πορεία στο πρωτάθλημα της Super League 2 και ετοιμάζεται να γιορτάσει μαζί με τον κόσμο της την επιστροφή στα μεγάλα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου, έπειτα από μια σεζόν όπου ο στόχος της κορυφής αποτέλεσε βασική προτεραιότητα από την πρώτη κιόλας αγωνιστική.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το παιχνίδι με τη δεύτερη ομάδα του Ολυμπιακού θα μεταδοθεί ζωντανά από το ACTION24, δίνοντας τη δυνατότητα στους φιλάθλους να παρακολουθήσουν τόσο την αναμέτρηση όσο και όσα θα συμβούν πριν και μετά τη φιέστα.
Στο γήπεδο της Καλαμάτας αναμένεται γιορτινό κλίμα, με τους φιλάθλους της ομάδας να έχουν ήδη ξεκινήσει την προετοιμασία για τη μεγάλη βραδιά. Η απονομή του τροπαίου μπροστά στον κόσμο της ομάδας θα αποτελέσει το επιστέγασμα μιας απαιτητικής αλλά επιτυχημένης χρονιάς, που φέρνει τη «Μαύρη Θύελλα» ξανά στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.
https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/03/WhatsApp-Video-2026-03-15-at-15.00.55.mp4Στο Γενικό Νοσοκομείο Κέρκυρας νοσηλεύεται ένα 13χρονο κορίτσι, το οποίο τραυματίστηκε σοβαρά μετά από πτώση στο κενό από τη σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Κέρκυρας.
Το περιστατικό σημειώθηκε χθες, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης απονομής βραβείων στο Δημοτικό Θέατρο. Σύμφωνα με το corfutvnews.gr, το παιδί έπεσε από ύψος περίπου τριών μέτρων, προκαλώντας αναστάτωση στους παρευρισκόμενους.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι το κενό βρισκόταν δίπλα από τη σκηνή και, όπως καταγγέλλουν οι γονείς, είχε καλυφθεί πρόχειρα με ένα πανί, χωρίς να υπάρχουν προστατευτικά μέτρα ή σχετική προειδοποίηση. Κατά τη διάρκεια του χορού της, το ανυποψίαστο παιδί φέρεται να πάτησε στο σημείο και να έπεσε στο κενό.
Η ανήλικη μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο, όπου νοσηλεύεται με κάταγμα στη λεκάνη. Οι συνθήκες του ατυχήματος διερευνώνται.
Συνελήφθη στη διάρκεια επίσκεψής της στο Ιράν το 2019 και έναν χρόνο αργότερα καταδικάστηκε από το καθεστώς σε πενταετή φυλάκιση για «συνωμοσία κατά της εθνικής ασφάλειας». Αφέθηκε ελεύθερη το 2023, χωρίς να αθωωθεί. Διευθύντρια Ερευνών στο Κέντρο Διεθνών Σπουδών (CERI) της Sciences Po, στο Παρίσι, η γαλλοϊρανή ανθρωπολόγος Φαριμπά Αντελκάχ θεωρεί πως «το να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να αλλάξει στρατιωτικά ένα καθεστώς 47 ετών, αγνοώντας τη δυναμική και τις πραγματικότητες της κοινωνίας, είναι τουλάχιστον παράδοξο».
Εχετε υπάρξει κρατούμενη στις διαβόητες φυλακές Εβίν και γνωρίζετε από πρώτο χέρι τη βία του ιρανικού κράτους. Σήμερα όμως βλέπετε τη χώρα σας να δέχεται μαζικές αεροπορικές επιθέσεις. Πώς αντιμετωπίζει μια ανθρωπολόγος – και ένας άνθρωπος που υπέστη την καταστολή του καθεστώτος – αυτό το παράδοξο: να καταδικάζει ταυτόχρονα την εσωτερική καταπίεση και τον εξωτερικό πόλεμο;Πρόκειται για δύο πολύ διαφορετικές διαστάσεις, τις οποίες σήμερα το πολιτικό πάθος τείνει να συγχέει. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα στις αναλύσεις που γίνονται. Η σύγχυση ανάμεσα στην εσωτερική καταστολή – που πράγματι υπήρξε τρομακτική τον Ιανουάριο – και στον επιθετικό πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ οδηγεί σε μια επικίνδυνη ριζοσπαστικοποίηση των θέσεων, η οποία θα έπρεπε πάση θυσία να αποφευχθεί ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε μια ήδη εξαιρετικά σύνθετη κατάσταση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Λέτε ότι η Δύση βλέπει την ιρανική κοινωνία μέσα από ένα απλουστευτικό, σχεδόν μανιχαϊστικό σχήμα «καλού λαού» και «κακού καθεστώτος». Πιστεύετε ότι αυτή η οπτική οφείλεται κυρίως σε άγνοια της ιρανικής κοινωνίας ή αποτελεί συνειδητή πολιτική επιλογή που βοηθά να νομιμοποιούνται στρατιωτικές παρεμβάσεις;Σε έναν βαθμό πρόκειται για άρνηση της Ιστορίας – ίσως και για αφέλεια. Οι ίδιοι οι Ιρανοί συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στη διαμόρφωση αυτού του αφηγήματος. Πρόκειται για έναν αρκετά θρησκευτικό τρόπο αντίληψης του κόσμου. Στην πράξη, όμως, αυτή η απλουστευτική αντίληψη της πραγματικότητας δεν έχει τις ίδιες συνέπειες για τους ξένους όπως για τους ίδιους τους Ιρανούς. Μπορεί βεβαίως να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για μια στρατιωτική επέμβαση, αλλά κανείς δεν ξεγελιέται.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Εχετε γράψει ότι ο πραγματικός συνεκτικός ιστός της ιρανικής κοινωνίας είναι ο εθνικισμός. Βλέπετε σημάδια ότι ο πόλεμος συσπειρώνει την κοινωνία γύρω από το κράτος – ακόμη και ανθρώπους που μέχρι πρόσφατα διαδήλωναν εναντίον του καθεστώτος;googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Απέναντι στις διαιρέσεις και στην έλλειψη πολιτικής αντίληψης της αντιπολίτευσης, η Ισλαμική Δημοκρατία, ως φορέας του κράτους, εξακολουθεί να λειτουργεί ως καταφύγιο μέσα στη δίνη ενός πολέμου που επιβάλλεται από το εξωτερικό και είναι πλήρως παράνομος με βάση το διεθνές δίκαιο. Παραμένει βέβαια το ζήτημα της νομιμοποίησης της εξουσίας της, που φαίνεται να έχει σε μεγάλο βαθμό εξαντληθεί. Παρ’ όλα αυτά, δεν είμαι βέβαιη ότι, ιστορικά, ένα ισχυρό καθεστώς χρειάζεται πραγματικά νομιμοποίηση για να παραμείνει στην εξουσία. Ξέρετε, χωρίς να θέλω να απλουστεύσω το ζήτημα, μέχρι σχετικά πρόσφατα η αγάπη δεν θεωρούνταν απαραίτητη για να κρατηθεί όρθιο ένα νοικοκυριό.
Η ανάδειξη του Μοτζτάμπα Χαμενεΐ ως νέου ανώτατου ηγέτη μέσα σε συνθήκες πολέμου μοιάζει με μια μορφή κληρονομικής διαδοχής. Πιστεύετε ότι αυτό θα ενισχύσει το καθεστώς ή θα ανοίξει ρωγμές στο εσωτερικό της εξουσίας;Θα έλεγα και τα δύο. Το γεγονός ότι, εν μέσω πολέμου, βρίσκουν τον χρόνο να διασφαλίσουν τη συνέχεια της εξουσίας είναι ήδη μια ισχυρή πολιτική πράξη. Αλλά ποιος μπορεί σήμερα να υποτιμήσει τις συγκρούσεις στους κόλπους του καθεστώτος; Η ανάδειξη του Μοτζτάμπα είναι ένας τρόπος να μετατεθεί χρονικά το ζήτημα της πραγματικής διαδοχής και των συγκρούσεων που αυτή θα προκαλέσει. Πάντα πίστευα ότι το πραγματικό πρόβλημα της Ισλαμικής Δημοκρατίας είναι οι εσωτερικές της διαιρέσεις, όχι τόσο η αντιπολίτευσή της. Το βέβαιο είναι ότι η επιλογή του Μοτζτάμπα είναι αυστηρά πολιτική και δεν έχει τίποτα το θρησκευτικό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Παρότι η κυβέρνηση Τραμπ φάσκει και αντιφάσκει, στη Δύση επανέρχεται το επιχείρημα ότι ο πόλεμος μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για αλλαγή καθεστώτος. Από την εμπειρία της ιρανικής κοινωνίας που μελετάτε εδώ και δεκαετίες, πόσο αποκομμένη από την πραγματικότητα είναι αυτή η προσδοκία;Το να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να αλλάξει στρατιωτικά ένα καθεστώς 47 ετών, αγνοώντας τη δυναμική και τις πραγματικότητες της κοινωνίας, είναι τουλάχιστον παράδοξο. Είναι σαν να τα ανάγει όλα στο πολιτικό, μέσα σε ένα σύστημα που ακριβώς δεν υπήρξε μόνο πολιτικό και που γεννήθηκε από μια μεγάλη επαναστατική στιγμή «πολιτικής πνευματικότητας», για να χρησιμοποιήσω τον όρο του Φουκό.
Η ένστασή μου αφορά λιγότερο το ζήτημα της αλλαγής καθεστώτος και περισσότερο όσα γνωρίζουμε για αυτό το πολιτικό σύστημα που κυβερνά τόσα χρόνια χωρίς πραγματική εναλλακτική. Η απογοήτευσή μου προέρχεται από την άρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών να προχωρήσουν σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις – για να μην αναφερθώ στο Ισραήλ, που δεν τις επιθυμούσε καθόλου. Και ξεχνάμε ότι η Ισλαμική Δημοκρατία γεννήθηκε από μια άλλη ξένη παρέμβαση, εκείνη των ΗΠΑ εναντίον του πρωθυπουργού Μοσαντέκ, ο οποίος είχε εθνικοποιήσει το πετρέλαιο.
Στο Ισραήλ γνωρίζεις κόσμο συνεχώς. Μπαίνεις σε ένα κατάστημα ή μια καφετέρια και η λέξη «Ελλάδα» ανοίγει πόρτες όσο λίγες άλλες λέξεις. Αν είσαι εσωστρεφής, μαθαίνεις γρήγορα να μην είσαι, γιατί κάποιος θα σου πιάσει κουβέντα από το «καλημέρα».
Οι Αραβες είναι πιο συγκρατημένοι στην αρχή, αλλά αν δουν ότι είσαι ΟΚ, όπως ο περιπτεράς κάτω από το σπίτι μου στην Καρμέλ στο Τελ Αβίβ ή οι τύποι στην καφετέρια της παλιάς μου γειτονιάς, γίνονται σχεδόν εξίσου διαχυτικοί.
Κοινή αφετηρία όλων, έστω και ανομολόγητη, η ίδια απορία: τι δουλειά έχει ένας παλαβός ξένος – από τους πολλούς, σημειώστε – στο Τελ Αβίβ εν μέσω πολέμου, όπου, ναι, η ζωή συνεχίζεται περίπου σαν να μη συμβαίνει τίποτα, αλλά αναλόγως μπορεί και να διακοπεί απότομα; Ρητορικό το ερώτημα, ναι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Εμπειρίες μετά «μουσικής»Τις πιο ενδιαφέρουσες γνωριμίες εδώ τις κάνεις στα καταφύγια. Δεν είναι τόσο μονοδιάστατο όσο ακούγεται, όχι. Κάθε άλλο. Αναλόγως του σημείου όπου βρίσκεσαι, της ώρας, του είδους του καταφυγίου, ιδιωτικό ή δημόσιο, όλα ανοίγουν για όλους, το καταφύγιο είναι μια καινούργια εμπειρία. Συνήθως μετά «μουσικής» συνοδείας, των πυραύλων που εκρήγνυνται όταν αναχαιτίζονται. Οσο πιο κοντά τόσο λιγότερο δημοφιλές το είδος της «μουσικής».
Τα βράδια συνήθως καταλήγεις στο καταφύγιο μαζί με την μπίρα ή το κρασί που έπινες στο μπαρ λίγο πιο πριν. Εάν κάποιος μάλιστα βάλει ένα τραγούδι στο κινητό, τότε οι περισσότεροι μπορεί να αρχίσουν να τραγουδούν ή και να χορεύουν
Αλλά ναι. Το καταφύγιο της απέναντι από το σπίτι μου πολυκατοικίας, όπου εννοείται ότι λόγω αυτού ξέρουμε ο ένας τον (κάθε) άλλον στη γειτονιά, τα ονόματα των παιδιών του και των σκυλιών του επίσης που είναι κάποτε περισσότερα από εμάς, και τα παιδιά αλλά κυρίως τα σκυλιά, είναι διαφορετικό από το καταφύγιο λ.χ. λίγο πιο κάτω από το καλύτερο (ίσως) γαλλικό αρτοποιείο – ζαχαροπλαστείο, στο ισόγειο του Γαλλικού Πολιτιστικού Κέντρου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αναλόγως, το καταφύγιο ενός σχολείου στο οποίο βρέθηκα χθες το μεσημέρι είναι ένας άλλος κόσμος από εκείνο δίπλα από το Χρηματιστήριο του Τελ Αβίβ, το οποίο μαζεύει ως επί το πλείστον το ανάλογο κοινό το οποίο είχε βγει για καφέ σε μία από τις αμέτρητες επιλογές εκεί.
Τις μεταμεσονύχτιες ώρες ο κόσμος είναι κουρασμένος, ειδικά εάν οι μουλάδες μάς έχουν σηκώσει από το κρεβάτι δυο τρεις φορές, που πλέον δεν συμβαίνει και τόσο συχνά. Ομως το καταφύγιο λειτουργεί αγχολυτικά. Μπαίνουν όλοι με ένα βαριεστημένο ύφος και σε λίγο κάποιος θα κάνει ένα αστείο για την κατάσταση, το κλίμα θα χαλαρώσει και ο κόσμος θα γελάει, θα παίζει με το σκυλί κάποιου ή θα μιλάει με το παιδί του.
Η καλύτερη ώρα για… βομβαρδισμόΗ… αγαπημένη μου δε ώρα βομβαρδισμού είναι το βράδυ, πριν από τα μεσάνυχτα όμως, όταν συνήθως καταλήγεις εκεί με την μπίρα ή το κρασί που έπινες στο μπαρ λίγο πιο κάτω. Είναι αυτονόητο πως ό,τι έτρωγες ή έπινες μπορείς να το πάρεις μαζί σου. Ετσι βρέθηκα και εγώ να εξηγώ στην κοπέλα δίπλα μου στο καταφύγιο τις προάλλες πόσο ωραία είναι η Singha, η ταϊλανδέζικη μπίρα που κρατούσα, και πόσο μου θυμίζει την ΚΕΟ της Κύπρου, καθώς έτρωγα το τελευταίο spring roll στο πιατάκι. Εάν η έκρηξη ακούστηκε πριν ή μετά, δεν το θυμάμαι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Τέτοιες ώρες ο κόσμος είναι χαλαρός. Εάν κάποιος βάλει ένα τραγούδι στο κινητό, αρχίζουν όλοι να τραγουδούν ή και να χορεύουν, αυτό στα μεγάλα καταφύγια λόγω χώρου. Ολοι; ΟΚ, υπερβολή. Οι πλείστοι όμως. Τις ώρες εκείνες το καταφύγιο γίνεται προέκταση της διασκέδασης στο μπαρ παρακάτω, το οποίο φυσικά και λειτουργεί.
«Λ’ χάιμ!» είναι η φράση που ακούς περισσότερο, που πάει να πει «Στη ζωή!», το αντίστοιχο του «Γεια μας!». Δεν είναι τυχαίο που υπάρχει στις εβραϊκές Γραφές, τη μετέπειτα Παλαιά Διαθήκη των χριστιανών, εκείνο το μνημειώδες «Φάγωμεν και πίωμεν, αύριον γαρ αποθνήσκομεν». Ας φάμε και ας πιούμε γιατί αύριο πεθαίνουμε.
Κούφια να είναι η ώρα, αλλά αν το καλοσκεφτείς είναι κι αυτό ένα καταφύγιο από μόνο του. Ακόμη πιο ελκυστικό ύστερα από δυο τρία ποτηράκια. Λ΄ χάιμ, λοιπόν.
Στην ακραία άνοδο που έχουν γνωρίσει τα chatbots τεχνητής νοημοσύνης τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, το όνομα της εταιρείας Anthropic και του προϊόντος της Claude δεν είχε ακουστεί ιδιαίτερα. Αυτό άλλαξε άρδην τις τελευταίες μέρες, καθώς η Anthropic και ο επικεφαλής της Ντάριο Αμοντέι έχουν έρθει σε απόλυτη ρήξη με το αμερικανικό Πεντάγωνο. Αιτία ήταν η άρνηση της εταιρείας να έρθει σε συμφωνία αναφορικά με τη χρήση των προϊόντων της με το Πεντάγωνο εντός προθεσμίας που της έθετε η προεδρία Τραμπ για «κάθε νόμιμη χρήση».
Η Anthropic διαπραγματευόταν τη συμφωνία χρήσης των συστημάτων της από το υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ και η άρνησή της στην απαίτηση του Πενταγώνου έγκειται στους φόβους που υπάρχουν για τυχόν χρήση των μοντέλων αναδυόμενης τεχνητής νοημοσύνης της τόσο για την ενεργοποίηση αυτόνομων όπλων αλλά και για τη μαζική επιτήρηση πληθυσμών (πολιτών δηλαδή).
Το Πεντάγωνο απάντησε στην άρνηση της εταιρείας να υπογράψει, θέτοντάς τη στη «μαύρη λίστα» των «επικίνδυνων για την αλυσίδα εφοδιασμού» προμηθευτών, απαγορεύοντας με αυτόν τον τρόπο από τους υπόλοιπους προμηθευτές του Πενταγώνου να συσχετίζονται μαζί της. Ο Τραμπ κατηγόρησε την εταιρεία ότι επιχειρεί να περιορίσει τη στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η εταιρεία με τη σειρά της προσέφυγε στη Δικαιοσύνη (στο Ομοσπονδιακό της Καλιφόρνιας) αιτούμενη να αρθεί η απόφαση για θέση της στη «μαύρη λίστα» και ισχυριζόμενη ότι αφενός η κυβερνητική κίνηση ήταν αντισυνταγματική, παραβιάζοντας το δικαίωμα της εταιρείας στην ελευθερία του λόγου, αφετέρου ότι ήταν ιδεολογικά προσανατολισμένη. Ας κάνουμε μια παύση σε αυτό το σημείο για να τονίσουμε τα εξής.
Η διαφωνία Anthropic – Πενταγώνου είναι η πρώτη τόσο έντονη διαφωνία μιας εταιρείας τεχνολογίας με την κυβέρνηση Τραμπ. Ολες οι big tech εταιρείες, λίγο-πολύ σύσσωμη η Silicon Valley, έχουν αγαστή συνεργασία με την προεδρία Τραμπ.
Η προεδρία Τραμπ με τη σειρά της, το Πεντάγωνο δηλαδή, χρησιμοποιεί προηγμένα συστήματα αναδυόμενης τεχνητής νοημοσύνης στο πεδίο της μάχης, «Οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν AI για να δρομολογήσουν τις επιθέσεις από αέρος που διεξάγουν στο Ιράν» αναφέρουν πηγές του NBC News. Επίσης οι υπόλοιποι μεγάλοι παίκτες στο πεδίο της τεχνητής νοημοσύνης προμηθεύουν το Πεντάγωνο με τα συστήματά τους ήδη: η OpenAI, η Google, η xAI του Ιλον Μασκ, με την τελευταία να φέρεται να έχει θέσει τους λιγότερους όρους αναφορικά με τη Στις 9 Μαρτίου, σε μια πρωτοφανή κίνηση, 37 υπάλληλοι δυο ανταγωνιστών της Anthropic, της OpenAI και της Google, υπέγραψαν δήλωση προς υποστήριξη της Anthropic.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Υπενθυμίζεται ότι την ίδια στιγμή η OpenAI είχε υπογράψει συμβόλαιο με το Πεντάγωνο για χρήση σε στρατιωτικούς σκοπούς και με διατυπώσεις αντίστοιχες αυτών που διαπραγματευόταν η Anthropic. Το συμβόλαιο αυτό οδήγησε σε παραίτηση έναν υψηλά ιστάμενο του τμήματος ρομποτικής της εταιρείας λόγω ανησυχίας για τη χρήση των συστημάτων στο πολεμικό πεδίο και στο πεδίο της επιτήρησης πολιτών.
Η δικαστική διαμάχη δεν ξέρουμε τι κατάληξη θα έχει. Σύμφωνα με το Atlantic, η Anthropic θα κάνει χρήση κάθε οδού προς την εξεύρεση μιας λύσης στην κόντρα, συμπεριλαμβανομένου του διαλόγου με την κυβέρνηση. Αν κάτι μένει ήδη από όλο αυτό είναι η συνειδητοποίηση πως η τεχνητή νοημοσύνη πρόκειται να αποτελέσει – αν δεν αποτελεί ήδη – πεδίο παγκόσμιου ανταγωνισμού εταιρειών και κρατών με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Η νομική ρύθμιση των ζητημάτων της τεχνητής νοημοσύνης παραμένει ακόμα αμυδρή έως γκρίζα σε πολλά σημεία, ενώ η διεθνής συνεργασία και η θέση ορίων στη χρήση της (ΗΠΑ και Κίνα διαθέτουν τα μεγαλύτερα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης) ανέκδοτο.
Στη μοναδική του συνέντευξη μετά το ξέσπασμα της κόντρας με το Πεντάγωνο στο «Ecoonomist», το αφεντικό της Anthropic Ντάριο Αμοντέι περιέγραψε εύγλωττα το πώς είναι δομημένη η κατάσταση μεταξύ κυβέρνησης και της εταιρείας του αυτή τη στιγμή: «Δεν θέλουμε να κάνουμε τις εταιρείες πιο ισχυρές από τις κυβερνήσεις, αλλά επίσης δεν θέλουμε να κάνουμε τόσο ισχυρές τις κυβερνήσεις ώστε να μην τις σταματάει τίποτα μετά. Εχουμε αυτά τα δύο προβλήματα συγχρόνως».
Η Τουρκία επιδιώκει να παραμείνει εκτός της κλιμακούμενης σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, διατηρώντας παράλληλα ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, όπως δήλωσε ο επικεφαλής της Τουρκικής διπλωματίας Χακάν Φιντάν σε συνέντευξή του στο πρακτορείο Associated Press.
Ο Φιντάν τόνισε ότι η Τουρκία βρίσκεται σε συνεχή επαφή με τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και χώρες της περιοχής, εκτιμώντας πως το Ιράν παραμένει δεκτικό σε παρασκηνιακές διπλωματικές επαφές, παρά την ένταση που επικρατεί.
«Οι χώρες της περιοχής βρίσκονται υπό επίθεση»googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Από την έναρξη του πολέμου συζητάμε ειλικρινά με όλους. Αλλά αυτή τη φορά οι συνθήκες είναι διαφορετικές, επειδή οι χώρες με τις οποίες συνεργαζόμαστε περισσότερο στην περιοχή βρίσκονται τώρα υπό πυρά, υπό επίθεση», ανέφερε ο Τούρκος ΥΠΕΞ.
Πρόσθεσε ότι «οι Καταριανοί, οι Σαουδάραβες και οι Εμιρατιανοί βρίσκονται υπό επίθεση» και χαρακτήρισε «τεράστιο σφάλμα εκ μέρους όλων» τον τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε και κλιμακώθηκε ο πόλεμος. Όπως είπε, «δεν υπάρχει καμία σοβαρή πρωτοβουλία για επανέναρξη διαπραγματεύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν», αν και θεωρεί ότι η Τεχεράνη είναι «ανοιχτή σε παράλληλες συνομιλίες».
«Οι συνθήκες δεν ευνοούν ιδιαίτερα» τη διπλωματία αυτή τη στιγμή, παραδέχθηκε ο Φιντάν, σημειώνοντας ότι προσπαθεί να πείσει τους Ιρανούς να σταματήσουν τις επιθέσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); «Το Ιράν νιώθει προδομένο – Απαιτείται σχέδιο τελικής έκβασης»googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι βρίσκεται σε τακτική επικοινωνία με τον Ιρανό ομόλογό του, προσθέτοντας πως η Τεχεράνη θεωρεί ότι δέχθηκε επίθεση ενώ βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις.
«Νομίζω ότι κάθε δύο ή τρεις ημέρες μιλώ με τον Ιρανό ομόλογό μου. Και η αίσθησή μου είναι ότι αισθάνονται προδομένοι, επειδή για δεύτερη φορά δέχθηκαν επίθεση, ενώ βρίσκονταν σε συνομιλίες», ανέφερε, προσθέτοντας ότι το Ιράν παραμένει ανοιχτό σε «λογική παρασκηνιακή διπλωματία». Υπογράμμισε επίσης την ανάγκη «σαφούς ορισμού των στρατιωτικών στόχων των ΗΠΑ» και ενός «σχεδίου για τελική έκβαση», όπως είπε, αναφερόμενος στον πρόεδρο Τραμπ.
«Κρατάμε στάση άμυνας»Επίσης, ο Φιντάν επανέλαβε ότι η Τουρκία, παρά τις στρατιωτικές της δυνατότητες, δεν επιθυμεί να εμπλακεί στη σύγκρουση. «Η Τουρκία είναι μια πολύ ικανή χώρα, αλλά δεν θέλουμε να παρασυρθούμε στον πόλεμο», είπε, διευκρινίζοντας ότι «η στάση μας αυτή τη στιγμή είναι αμυντική».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Όπως σημείωσε, οι μονάδες του ΝΑΤΟ είναι «πολύ αποτελεσματικές στην αναχαίτιση πυραύλων» και ο πρωταρχικός στόχος της Άγκυρας είναι «να μην εμπλακεί σε αυτόν τον πόλεμο».
«Η Τουρκία δεν θα απαντήσει στο Ιράν»Σύμφωνα με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, Ιρανοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν ότι εκτόξευσαν πυραύλους κατά της Τουρκίας, αν και τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν το αντίθετο. Ο Φιντάν απέκλεισε στρατιωτική αντίδραση «σε αυτό το στάδιο», επισημαίνοντας ότι τα αμυντικά συστήματα του ΝΑΤΟ ήταν αποτελεσματικά.
«Γνωρίζω ότι μας προκαλούν και θα μας προκαλούν, αλλά αυτός είναι ο στόχος μας», είπε και πρόσθεσε ότι: «Θέλουμε να μείνουμε εκτός αυτού του πολέμου».
«Σε χρήση από το ΝΑΤΟ – ΗΠΑ η βάση Ιντζιρλίκ»Ο Φιντάν επιβεβαίωσε ότι ως μέλος του ΝΑΤΟ, η Τουρκία επιτρέπει τη χρήση της αεροπορικής βάσης στο Ιντζιρλίκ από τις δυνάμεις της Συμμαχίας, συμπεριλαμβανομένων των αμερικανικών στρατευμάτων.
Πρόταση για περιφερειακή διπλωματίαΟ Τούρκος υπουργός Εξωτερικών επανέλαβε την πρόταση της Άγκυρας για διάλογο ανάμεσα στις χώρες της περιοχής και το Ιράν, πέρα από το πυρηνικό ζήτημα. «Οι Αμερικανοί και οι Ιρανοί μπορούν να συζητήσουν πλήρως το πυρηνικό ζήτημα», είπε, «ενώ οι χώρες της περιοχής πρέπει να συζητήσουν με το Ιράν τα υπόλοιπα ζητήματα εμπιστοσύνης».
Σκληρή κριτική στο ΙσραήλΟ Φιντάν άσκησε σφοδρή κριτική στην ισραηλινή ηγεσία, κατηγορώντας την ότι επιδιώκει την κλιμάκωση της σύγκρουσης. «Αν κοιτάξετε τους Ισραηλινούς, επιδιώκουν το χειρότερο δυνατό σενάριο, επειδή δεν πληρώνουν το τίμημα. Το τίμημα το πληρώνει η περιοχή», ανέφερε, προσθέτοντας ότι «ο Νετανιάχου δεν μπορεί να φέρει ασφάλεια στους Ισραηλινούς, μόνο πόλεμο».
Αβεβαιότητα για τον νέο ανώτατο ηγέτη του ΙράνΑναφορικά με την κατάσταση της υγείας του νέου ανώτατου ηγέτη του Ιράν, ο Φιντάν δήλωσε ότι οι πληροφορίες είναι περιορισμένες. «Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι είναι ζωντανός και λειτουργεί κανονικά», είπε, προσθέτοντας ότι «έχει τραυματιστεί εν μέρει ως αποτέλεσμα της επίθεσης, αλλά εξακολουθεί να ασκεί τα καθήκοντά του».
Ο ρόλος των Φρουρών της ΕπανάστασηςΤέλος, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών εκτίμησε ότι οι Φρουροί της Επανάστασης έχουν αναλάβει μεγαλύτερο ρόλο στη διαχείριση του πολέμου στο Ιράν, λόγω των εξελίξεων στην ηγεσία. «Η διαδικασία εκλογής νέου ηγέτη και η κατάσταση της υγείας του δημιούργησαν ένα κενό, το οποίο καλύφθηκε από την ανώτατη διοίκηση των Φρουρών» δήλωσε, επισημαίνοντας ότι «διαθέτουν αυτόνομα κέντρα διοίκησης και διαφορετικές στρατιωτικές μονάδες».
Τροχαίο δυστύχημα με θύμα έναν 78χρονο πεζό σημειώθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου στη Χώρα του Δήμου Πύλου – Νέστορος, στη Μεσσηνία.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι, Ι.Χ. φορτηγό όχημα που οδηγούσε 66χρονος, κινούμενο με όπισθεν, παρέσυρε τον ηλικιωμένο άνδρα, υπό συνθήκες που διερευνώνται από τις αρμόδιες αρχές.
Ο 78χρονος τραυματίστηκε σοβαρά και μεταφέρθηκε αρχικά από τον ίδιο τον οδηγό στο Κέντρο Υγείας Γαργαλιάνων. Στη συνέχεια διακομίστηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Νοσοκομείο Κυπαρισσίας, ενώ λόγω της κρισιμότητας της κατάστασής του μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Καλαμάτας.
Δυστυχώς, ο 78χρονος λόγω της κρισιμότητας της κατάστασής του κατέληξε.
Η Βρετανία εξετάζει το ενδεχόμενο αποστολής πλοίων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών για την εξουδετέρωση ναρκών στη Μέση Ανατολή, με στόχο την επαναλειτουργία του Στενού του Χορμούζ, όπως δήλωσε ο Βρετανός υπουργός Ενέργειας Εντ Μίλιμπαντ.
Μιλώντας στην εκπομπή του BBC «Κυριακή με την Λόρα Κούνσμπεργκ», ο Μίλιμπαντ αποκάλυψε ότι οι υπουργοί της βρετανικής κυβέρνησης βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία με τους συμμάχους της χώρας και εξετάζουν όλες τις διαθέσιμες επιλογές για να συμβάλουν στο άνοιγμα της ζωτικής αυτής πλωτής οδού.
«Είναι πολύ σημαντικό να ανοίξουμε ξανά το στενό του Χορμούζ. Και έχουμε ήδη μιλήσει με τους συμμάχους μας, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ σχετικά με αυτό», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως «υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους θα μπορούσαμε να συνεισφέρουμε, συμπεριλαμβανομένων της χρήσης ντρόουν…»
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι δηλώσεις του Βρετανού υπουργού Ενέργειας ακολούθησαν δημοσίευμα της Sunday Telegraph, σύμφωνα με το οποίο το Λονδίνο εξετάζει την αποστολή χιλιάδων ντρόουν αναχαίτισης στον Περσικό Κόλπο. Σκοπός είναι η ενίσχυση της αεράμυνας, η προστασία πλοίων και στρατιωτικών εγκαταστάσεων από επιθέσεις που συνδέονται με το Ιράν.
Όπως αναφέρει η εφημερίδα, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την αναχαίτιση επιθέσεων τόσο από άλλα ντρόουν όσο και από πυραύλους στην περιοχή. Το σχέδιο εντάσσεται στο πλαίσιο της στρατιωτικής ενίσχυσης των συμμάχων στη Μέση Ανατολή και της προστασίας της ναυσιπλοΐας.
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, η βρετανική κυβέρνηση βρίσκεται ακόμη στη φάση αξιολόγησης του κόστους, του χρόνου υλοποίησης και της μορφής συνεργασίας με άλλες χώρες, πριν ληφθεί η τελική απόφαση.
Τα μέλη του ΠΑΣΟΚ που συμμετείχαν στις εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη συνέδρων σε όλη τη χώρα ευχαρίστησε ο Νίκος Ανδρουλάκης, από το Περιστέρι όπου άσκησε το εκλογικό του δικαίωμα.
«Μαζί θα δώσουμε τον αγώνα μέχρι τις εθνικές εκλογές για την πολιτική αλλαγή. Αγώνα με αισιοδοξία, με δυναμισμό και πάνω απ’ όλα με αξιοπρέπεια», δήλωσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, απευθύνοντας κάλεσμα «σε κάθε πολίτη, κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα, ό,τι επιλογή κι αν έκαναν στις τελευταίες εθνικές εκλογές, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για την πολιτική αλλαγή. Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για μια Ελλάδα με κοινωνική δικαιοσύνη, με λιγότερες ανισότητες, με ισχυρότερο κράτος δικαίου και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα».
Ο κ. Ανδρουλάκης τόνισε ότι «η αλλαγή περνάει μέσα από την ήττα της Νέας Δημοκρατίας. Γιατί η πολιτική της περιφρόνησε τους αγώνες, τις θυσίες των πολιτών τα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Διότι οι πολιτικές τους έφεραν περισσότερες ανισότητες, μεγαλύτερη ακρίβεια στα τρόφιμα, στη στέγαση και αποδυνάμωσαν τη δημόσια υγεία και τη δημόσια παιδεία και γιατί οι επιλογές τους δημιούργησαν πυρήνες διαφθοράς, αναξιοκρατίας, αδιαφάνειας σε πολλά σημεία του κράτους».
«Γι’ αυτό είναι σημαντικό να ενώσουμε τις δυνάμεις μας. Γιατί μαζί μπορούμε να κερδίσουμε την Ελλάδα που αξίζουμε», κατέληξε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
Ο Μόντο Ντουπλάντις ήταν ο καλύτερος οικοδεσπότης για τους φίλους του στο δικό του πάρτι στην Ουψάλα της Σουηδίας, στο σπίτι του. Ομως την κρίσιμη στιγμή, πήρε την… τούρτα και έφυγε. Ο «εξωγήινος» Σουηδός έχοντας εξασφαλίσει την πρωτιά στο δικό του μίτινγκ, έδωσε εντολή να μπει ο πήχης στα 6.31 μ. και ο… αθεόφοβος το πέρασε και αυτό το ύψος κάνοντας (για 15η φορά) νέο παγκόσμιο ρεκόρ!
Για την ιστορία, η τριάδα των νικητών συμπληρώθηκε από τον Νορβηγό Σόντρε Γκούτορμσεν (6.00μ .) και τον Αμερικανό Ζάκερι Μπράντφορντ (5.90 μ.). Ο Εμμανουήλ Καραλής ήταν χαμηλά (7η θέση) καθώς έμεινε στα 5.80 μ. έχοντας τρεις αποτυχημένες προσπάθειες στα 6 μέτρα.
Ο Καραλής ξεκίνησε από τα ψηλά και συγκεκριμένα από τα 5.80 μ. Δεν τα κατάφερε μεν στην πρώτη του προσπάθεια, αλλά στη δεύτερη πέρασε με χαρακτηριστική ευκολία. Στη συνέχεια άφησε τα 5.90 μ. και πήγε αμέσως στα 6.00 μ. Αν και είχε υψηλά άλματα, κάτι δεν του πήγαινε καλά, και έριχνε τον πήχη, με αποτέλεσμα να μείνει εκτός συνέχειας του αγώνα. Πάνω από τα 6.00 μ. συνέχισαν μόνο οι Ντουπλάντις και Γκούτορμσεν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αξίζει να σημειωθεί ότι η παρουσία του Εμμανουήλ Καραλή στο μίτινγκ του Αρμάντ Ντουπλάντις, έγινε με το «Φέρτο» του Ακύλα.
Αθλητής του μήνα ο ΚαραλήςΓια έναν εξαιρετικό αθλητή τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Στίβου τον ανακήρυξε αθλητή του μήνα για τον Φεβρουάριο με αφορμή το απίστευτο άλμα στα 6,17 που έκανε πρόσφατα στο σπίτι του στίβου στην Παιανία. Ενα άλμα που τον έφερε στη δεύτερη θέση όλων των εποχών πάνω από τους τεράστιους Σεργκέι Μπούμπκα και Ρενό Λαβιλένι και πίσω μόνο από τον καλό του φίλο, τον σουηδό σούπερμαν του αγωνίσματος. Οι δυο τους τα είπαν αρκετές φορές, αστειεύονταν συχνά όπως συνηθίζουν στους αγώνες τους και ο ένας χειροκροτούσε τον άλλο, όμως όσον αφορά την πολυαναμενόμενη κόντρα τους, αυτή πήρε παράταση για λίγες μέρες για την Πολωνία, στο Τόρουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού, που θα βρεθούν απευθείας στον τελικό του Σαββάτου στις 21 Μαρτίου.
H Κατερίνα Παναγοπούλου, φιλοξένησε στη διαδικτυακή της εκπομπή Face2Face, την Φάρα Ταχέρι, αντιπρόεδρο του Συλλόγου Ιρανών στην Ελλάδα η οποία αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στον Παναγιώτη Λαφαζάνη o οποίος κρατησε φωτογραφία του Αλί Χαμενεΐ κατά τη συμμετοχή του σε αντιπολεμική συγκέντρωση πριν από λίγες μέρες στο κέντρο της Αθήνας.
«Τι θα του έλεγα; Πραγματικά, το μόνο που μπορούσα να πω ήταν ότι ντροπή, μεγάλη ντροπή. Γιατί είναι σαν να έχουμε στα χέρια μας τη φωτογραφία του Χίτλερ. Γιατί και τον Χίτλερ κάποιοι τον θεωρούσαν νορμάλ, αλλά αποδείχτηκε στην ιστορία ότι δεν ήταν έτσι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Και τους ρωτάω. Θα πάνε να ζήσουν στο Ιράν; Θα πάνε να ζήσουν με τον καθεστώς του κυρίου Χαμενεΐ; Αυτός και η οικογένειά του και όσοι διαδηλώνουν. Θα πάνε να ζήσουν ένα χρόνο; Αποκλείεται να πάνε και να αντέξουν».
«Στο Ιράν η χειραψία γυναίκας με άντρα μπορεί να οδηγήσει σε φυλάκιση. Ένα ποτό σε μαστίγωμα. Και ένα κορίτσι μπορεί να παντρευτεί από τα 9 του χρόνια» αποκαλύπτει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η αντιπρόεδρος του Συλλόγου Ιρανών συγκλονίζει μιλώντας για την πραγματική ζωή στο θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν: την αστυνομία ηθών, τις απαγορεύσεις, τους γάμους ανηλίκων και την καθημερινότητα χωρίς ελευθερία και ανθρώπινα δικαιώματα.
Κάνει έκκληση στη Δύση να μην εγκαταλείψει τον λαό του Ιράν και υπογραμμίζει «πραγματικά εύχομαι να ελευθερωθεί το Ιράν επιτέλους και να ζήσει ο κόσμος την ελευθερία και να σταματήσουν όσοι απολαμβάνουν την ελευθερία της Δύσης αυτή τη στιγμή να υποστηρίζουν αυτούς που καταπατούν ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι πολύ άδικο αυτό».
Ο μεγάλος πρωταγωνιστής των πρώτων αγώνων της φάσης των «16» του Τσάμπιονς Λιγκ ήταν αναμφισβήτητα ο Φέδε Βαλβέρδε. Με χατ τρικ σε 22 λεπτά απέναντι στη Μάντσεστερ Σίτι, ουσιαστικά έβγαλε στη Ρεάλ το εισιτήριο για τα προημιτελικά. Η διαβόητα αυστηρή με τις αξιολογήσεις των παικτών «L’ Equipe» έδωσε στον Ουρουγουανό ένα στρογγυλό 10άρι τοποθετώντας τον σε πολύ κλειστό κλαμπ των παικτών που είχαν την τιμή να το αποκτήσουν.
Η γαλλική εφημερίδα συνοδεύει τον ιστορικό βαθμό της που τον έχουν λάβει άλλοι 19 παίκτες, με το εξής σχόλιο: «Στρατοσφαιρικός. Ο τέλειος αγώνας, που σημαδεύτηκε από τρία γκολ, το καθένα εξίσου όμορφο με το άλλο, και όλα εκ των οποίων συνδύαζαν φινέτσα και ευφυΐα στην κίνηση και εκπληκτική τεχνική ποιότητα. Πέρα από το χατ-τρικ του, κέρδισε έναν ανυπολόγιστο αριθμό μπαλών αντισταθμίζοντας συστηματικά τα λάθη του Τρεντ Αλεξάντερ-Αρνολντ και δεν έχασε την μπάλα ούτε μια φορά».
Μόλις δύο εβδομάδες πριν κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς Αγώνες το 2022, η Καρίνα Εντλινγκέροβα, αθλήτρια του σκι, έπεσε θύμα βιασμού. Η ιστορία ίσως είναι γνωστή αλλά η ηλικίας 27 ετών αθλήτρια μίλησε για πρώτη φορά αναφερόμενη στην τραυματική εμπειρία που βίωσε και την εξίσου δύσκολη περίοδο που ακολούθησε. Η Εντλινγκέροβα, ας τονιστεί, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο για την Αυστρία στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2022 στο Πεκίνο και το έκανε με το όνομα Καρίνα Εντλινγκερ. Η αθλήτρια, όπως γράφει το vol.at, αγωνίζεται τώρα για την Τσεχική Δημοκρατία.
Και όπως έγραψε το Forbes Austria, «βιάστηκε δύο εβδομάδες πριν από τη νίκη της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2022 και υπέστη σοβαρό τραύμα». Εξάλλου, μιλώντας στο «Laola1» στο Tesero, η Εντλινγκέροβα είπε: «Εχω βιώσει πολύ σκοτεινές στιγμές στα χρόνια μου στον αυστριακό αθλητισμό. Υπέφερα πολύ εξαιτίας αυτού». Και πρόσθετε: «Εξωτερικά, ήμουν η επιτυχημένη νεαρή κοπέλα που είχε κερδίσει τα πάντα, αλλά το άτομο που κρύβεται πίσω από αυτό είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Εκανα πολλή ψυχολογική δουλειά πάνω στη λέξη Κίνα. Δεν ξανακοίταξα ποτέ το χρυσό μετάλλιο, ενώ ήμουν σε θεραπεία για 14 εβδομάδες».
Στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης εμφανίστηκε λίγο πριν τη μία το μεσημέρι ο 19χρονος που αναζητούνταν από τις αρχές, σε σχέση με τη δολοφονία του 20χρονου οπαδού του ΠΑΟΚ, το βράδυ της περασμένης Πέμπτης στην Καλαμαριά.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο δικηγόρος του είχε επικοινωνήσει νωρίτερα με τις αρχές, ενημερώνοντας ότι ο νεαρός θα προσέλθει προκειμένου να καταθέσει όσα γνωρίζει για το περιστατικό.
Διευκρίνισε ωστόσο πως η κατάθεση θα γίνει ενώπιον της ανακρίτριας, γεγονός που εξηγεί γιατί ο 19χρονος μετέβη απευθείας στα δικαστήρια, χωρίς να περάσει από το κτήριο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Υπενθυμίζεται ότι η εισαγγελέας άσκησε χθες ποινική δίωξη τόσο εις βάρος του 19χρονου όσο και ενός ακόμη νεαρού, οι οποίοι βρίσκονταν με τον 20χρονο στην Καλαμαριά. Οι δύο κατηγορούνται για διακεκριμένη περίπτωση επικίνδυνης σωματικής βλάβης και για κατοχή αντικειμένων που μπορούν να προκαλέσουν σωματική βλάβη, σύμφωνα με τον νέο αθλητικό νόμο και από κοινού.
Ο Ολυμπιακός φιλοξενείται από τον Πανιώνιο στο κλειστό της Γλυφάδας, με τον Εβάν Φουρνιέ να αποβάλλεται στα μισά της δεύτερης περιόδου, μετά από φραστικό επεισόδιο με οπαδό του Πανιωνίου που βρισκόταν στα court seats.
Ο Γάλλος γκαρντ/φόργουορντ των Πειραιωτών έκανε βήματα σε μια φάση του αγώνα, με τον οπαδό του Πανιωνίου να του μιλάει, ενώ λίγο μετά έβαλε τρίποντο και ο διάλογος ανάμεσά τους συνεχίστηκε.
Κάπου εκεί η κατάσταση ξέφυγε, υπήρξε ένταση στο παρκέ, με τους τον Φουρνιέ να αποβάλλεται και τον οπαδό του Πανιωνίου να αποχωρεί από το γήπεδο συνοδεία των ανθρώπων ασφαλείας.
Δείτε το βίντεο με την ένταση στο παρκέ και την αποβολή του ΦουρνιέΟ φιλόσοφος και κοινωνιολόγος Γιούργκεν Χάμπερμας έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο πνευματικό αποτύπωμα και ένα μεγάλο κενό. Την είδηση του θανάτου του φιλόσοφου γνωστοποίησε ο εκδοτικός οίκος Suhrkamp μέσω ανάρτησης. Η ανακοίνωση επιβεβαίωσε την απώλεια, προκαλώντας συγκίνηση στον χώρο των γραμμάτων και των τεχνών.
Ως καθηγητής πανεπιστημίου υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης φιλοσοφίας, επηρεάζοντας βαθιά τη φιλοσοφική και κοινωνική σκέψη για πολλές δεκαετίες. Το έργο του άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη θεωρητική παράδοση του 20ού αιώνα.
Αναγνωρίστηκε ως ο πιο εξέχων εκπρόσωπος της δεύτερης γενιάς της «Κριτικής Θεωρίας», γνωστής διεθνώς ως «Σχολή της Φρανκφούρτης». Μέσα από τη διδασκαλία και τα γραπτά του, συνέβαλε καθοριστικά στη συνέχιση και την ανανέωση αυτής της πνευματικής παράδοσης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Επισημαίνεται ότι το σημαντικότερο έργο του θεωρείται η «Θεωρία της Επικοινωνιακής Δράσης», που εκδόθηκε το 1981 και αποτέλεσε σταθμό στην εξέλιξη των κοινωνικών επιστημών και της φιλοσοφικής ανάλυσης της επικοινωνίας.
Μία από τις τελευταίες παρεμβάσεις του στα κοινά του πλανήτη, ίσως και η τελευταία παγκοσμίως, έγινε στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» στις 13 Δεκεμβρίου 2025 και σας την παρουσιάζουμε εδώ. Η τοποθέτησή του συνεξετάζει τον πόλεμο στην Ουκρανία, εντούτοις αποκτά επίκαιρο χαρακτήρα, στον απόηχο της επίθεσης στο Ιράν. Ακολουθεί το άρθρο του Χάμπερμας.
Από την αμερικανική ηγεμονία στην ευρωπαϊκή ανασύνθεσηgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Του Jurgen HabermasΗ ρωσική εισβολή στην Ουκρανία έκανε τους ευρωπαϊκούς λαούς να συνειδητοποιήσουν με καθυστέρηση ότι η παγκόσμια κατάσταση είχε αλλάξει ριζικά. Αυτή η αλλαγή, ωστόσο, είχε ήδη αρχίσει να διαφαίνεται εδώ και καιρό με την παρακμή των ΗΠΑ, της υπερδύναμης του 20ου αιώνα. Ένα προειδοποιητικό σήμα για αυτό ήταν ήδη η ταχεία αλλαγή της στάσης της αμερικανικής κοινωνίας των πολιτών μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Αυτή η μεταστροφή στη νοοτροπία ενός φοβισμένου πληθυσμού υποδαυλίστηκε από τη ρητορική τής τότε κυβέρνησης υπό τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους και τον αδίστακτο και στρατευμένο αντιπρόεδρό του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Όλοι έμοιαζαν να αισθάνονται την εγγύτητα των κινδύνων της διεθνούς τρομοκρατίας. Στο πλαίσιο της προπαγάνδας για τον παράνομο, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, πόλεμο κατά του Σαντάμ Χουσεΐν και του Ιράκ, η αλλαγή νοοτροπίας ριζοσπαστικοποιήθηκε και σταθεροποιήθηκε. Από θεσμική σκοπιά, η εν λόγω αλλαγή επηρέασε πρωτίστως το κομματικό σύστημα. Ήδη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, υπό την ηγεσία του Νιουτ Γκίνγκριτς, δεν είχε αλλάξει μόνο η πρακτική του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, αλλά και η κοινωνική διάρθρωση των οπαδών του.
Ωστόσο, οι τάσεις για μια βαθύτερη και, όπως φαίνεται, σχεδόν μη αναστρέψιμη αλλαγή του πολιτικού συστήματος στο σύνολό του επικράτησαν μόνο αφού ο Πρόεδρος Ομπάμα διέψευσε τις ελπίδες για μια ριζική αλλαγή στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.
Η Κίνα επιδιώκει μια σινοκεντρική παγκόσμια τάξηΗ αποδυνάμωση της διεθνούς θέσης της πρώην υπερδύναμης είναι πλέον εμφανής. Αυτό επισημάνθηκε και πάλι στη σύνοδο κορυφής της Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC) στη Νότια Κορέα στα τέλη Οκτωβρίου: οι αβέβαιοι σύμμαχοι των ΗΠΑ προσπαθούν τώρα να συνάψουν συμφωνίες με άλλους γείτονες, οι οποίοι είναι μάλλον ουδέτεροι ή εξαρτώνται περισσότερο από την Κίνα. Και μετά την πρόωρη αποχώρηση του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος ενδιαφέρεται περισσότερο για γρήγορες συναλλαγές παρά για τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα της επιρροής των ΗΠΑ, ο Κινέζος πρόεδρος Σι φαίνεται να έχει δώσει τον τόνο με την προώθηση της ιδέας μιας πολυπολιτισμικής παγκόσμιας κοινωνίας υπό την ηγεσία της Κίνας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Μετά την ένταξη της Λαϊκής Δημοκρατίας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, οξυδερκείς κυβερνήσεις έθεσαν ως στόχο να μετατρέψουν τη χώρα τους σε μια κυρίαρχη οικονομική δύναμη.
Ωστόσο, μόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Σι Τζινπίνγκ το 2012, ο στόχος αυτός έγινε επίσημος και προβάλλεται με μια ορισμένη «αμυντική επιθετικότητα»: η αντικατάσταση του φιλελεύθερου παγκόσμιου εμπορικού καθεστώτος από μια σινοκεντρική παγκόσμια πολιτική τάξη. Με το εγχείρημα «Μια Ζώνη, Ενας Δρόμος», η Κίνα επιδίωκε ήδη από καιρό πιο μακροπρόθεσμους στόχους στρατηγικής και ασφάλειας. Οι μεγαλύτεροι ωφελούμενοι ήταν η Ρωσία, το Πακιστάν, η Μαλαισία και η Ινδονησία. Αλλά και για τις αναπτυσσόμενες και τις αναδυόμενες χώρες, η Κίνα είναι πλέον ο μεγαλύτερος χρηματοδότης. Η διεθνής μετατόπιση της εξουσίας αποκαλύπτεται γενικά από το γεγονός ότι, από γεωπολιτική άποψη, οι κρίσιμοι συγκρούσεις θα εντοπίζονται στο μέλλον στη Νοτιοανατολική Ασία.
Θα είναι ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε πώς η αύξηση της ισχύος του Τραμπ θα επηρεάσει την εσωτερική πολιτική της Ταϊβάν. Αλλά πέρα από αυτό το σημείο σύγκρουσης, δεν είναι μόνο η Κίνα και οι περιφερειακοί σύμμαχοί της στη μία πλευρά και οι ΗΠΑ με τις φιλοδυτικές χώρες της περιοχής, δηλαδή κυρίως την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Αυστραλία, στην άλλη. Στην άμεση γειτονιά τους, η Ινδία επιδιώκει πλέον τις δικές της φιλοδοξίες. Η μετατόπιση των γεωπολιτικών ισορροπιών αντικατοπτρίζεται επίσης στην άνοδο μεσαίων δυνάμεων όπως η Βραζιλία, η Νότια Αφρική ή η Σαουδική Αραβία, οι οποίες επιδιώκουν με αυτοπεποίθηση μεγαλύτερη ανεξαρτησία.
Στις ΗΠΑ βρίσκεται σε εξέλιξη η δημοκρατικά νομιμοποιημένη εξάρθρωση της παλαιότερης δημοκρατίας στον κόσμοΠολλά από αυτά τα ανερχόμενα κράτη προσπαθούν τώρα να ενταχθούν στην χαλαρή και πρόσφατα διευρυμένη ένωση κρατών BRICS. Το τέλος της δυτικής ηγεμονίας υποδηλώνουν επίσης οι βαθιές γεωοικονομικές αλλαγές στη φιλελεύθερη παγκόσμια οικονομική τάξη, η οποία δημιουργήθηκε από τις ΗΠΑ μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Όχι ότι αυτή η βασισμένη σε κανόνες παγκόσμια εμπορική τάξη – την οποία τώρα ταλαιπωρεί ο ίδιος ο Τραμπ, όπως φαίνεται από τη διαμάχη για την προμήθεια σπάνιων γαιών – μπορεί απλά να καταργηθεί. Ωστόσο, σχεδόν τίποτα δεν θα μπορούσε να καταδείξει καλύτερα τους πλέον συνήθεις περιορισμούς της παγκόσμιας εμπορικής πολιτικής σε θέματα ασφάλειας από την πρόσφατη απόφαση της κυβέρνησης της Γερμανίας, του παγκόσμιου πρωταθλητή στις εξαγωγές, να στηρίξει με κρατικά μέσα τη γερμανική χαλυβουργία, η οποία δεν είναι πλέον ανταγωνιστική σε διεθνές επίπεδο.
Αν και αυτές οι αλλαγές στις γεωπολιτικές ισορροπίες εξουσίας ήταν προφανείς εδώ και καιρό, και μολονότι όταν ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία η επανεκλογή του Τραμπ δεν ήταν διόλου απίθανη, οι δυτικές κυβερνήσεις δεν κατάλαβαν ότι αυτή η σύγκρουση, αφού δεν μπορούσε πλέον να αποτραπεί η έκρηξή της, έπρεπε οπωσδήποτε να τερματιστεί κατά τη διάρκεια της θητείας του Τζο Μπάιντεν. Με τη δεύτερη θητεία του Τραμπ, συνέβη αυτό το οποίο είχε προαναγγελθεί εδώ και καιρό από το Ηeritage Foundation: η δύσκολα αναστρέψιμη κατάρρευση του παλαιότερου φιλελεύθερου δημοκρατικού καθεστώτος, σύμφωνα με ένα πρότυπο το οποίο είχαμε ήδη γνωρίσει στην Ευρώπη με το παράδειγμα της Ουγγαρίας και άλλων κρατών.
Αυτά τα αυταρχικά καθεστώτα νέου τύπου δεν μπορούν προφανώς να εξηγηθούν με τις ιδιαίτερες συνθήκες της αποτυχημένης κατάργησης των μετασοβιετικών μορφών εξουσίας. Αποτελούν μάλλον τους προδρόμους της δημοκρατικά νομιμοποιημένης κατάργησης της παλαιότερης δημοκρατίας στον κόσμο και της ταχείας ανάπτυξης ενός τεχνοκρατικά διοικούμενου ελευθεριακού-καπιταλιστικού συστήματος εξουσίας.
Η δειλία μιας κοινωνίας πολιτών που δεν προβάλλει σχεδόν καμία αντίστασηΑυτό που παρατηρούμε στις ΗΠΑ είναι η ίδια – όχι ιδιαίτερα αργή, αλλά μάλλον δυσδιάκριτη λόγω μιας αδρανοποιημένης αντιπολίτευσης – μετάβαση από το ένα «σύστημα» στο άλλο: οι τελευταίες ή προτελευταίες δημοκρατικές εκλογές συνιστούν την από καιρό προαναγγελθείσα αρχή μιας ταχείας, αυθαίρετης και αυταρχικής επέκτασης μιας ταυτόχρονα περιορισμένης και αποψιλωμένης εκτελεστικής εξουσίας. Ο Τραμπ την καταχράται χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις ενστάσεις ενός νομικού συστήματος το οποίο σταδιακά υπονομεύεται πλήρως.
Ο πρόεδρος αρχικά σφετερίστηκε τις νομοθετικές εξουσίες του κοινοβουλίου με την αυστηρή πολιτική των δασμών και προσπάθησε να περιορίσει σταδιακά την ανεξαρτησία του Τύπου και του πανεπιστημιακού συστήματος. Στη συνέχεια, εκφόβισε την αντιπολίτευση με την αυτόκλητη επέμβαση της Εθνοφρουράς σε μεγάλες πόλεις όπως το Λος Άντζελες, η Ουάσιγκτον και το Σικάγο. Η απλή παρουσία της σηματοδοτεί την πρόθεση της κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει, αν χρειαστεί, τον στρατό εναντίον των ίδιων των πολιτών της. Ενώ στους κόλπους της ΕΕ το κομματικό σύστημα και οι δημοκρατικές εκλογές εξακολουθούν να προστατεύονται ακόμη και σε αυταρχικά κράτη όπως η Ουγγαρία (ή, κατά το παρελθόν, η Πολωνία), η τύχη τους στις ΗΠΑ παραμένει αβέβαιη.
Πραγματική αντίσταση υπάρχει μόνο όταν είναι δωρεάν και στρέφεται εναντίον του ΙσραήλΜετά τις πρόσφατες μεμονωμένες εκλογικές επιτυχίες των Δημοκρατικών, ο Τραμπ επιδιώκει την περιθωριοποίηση και την απαξίωση της πολιτικής αντιπολίτευσης με καταγγελτικές μεθόδους.
Στην εξωτερική πολιτική, όπως δείχνουν οι αυθαίρετες στρατιωτικές ενέργειές του κατά των λαθρεμπόρων στα ανοικτά των ακτών της Βενεζουέλας, δεν ενδιαφέρεται για το διεθνές δίκαιο. Το πιο εκπληκτικό και μέχρι στιγμής ανεξήγητο φαινόμενο αυτής της σαρωτικής συγκέντρωσης της εξουσίας είναι η δειλία μιας κοινωνίας πολιτών η οποία δεν προβάλλει σχεδόν καμία αντίσταση, για να μην αναφέρουμε την προσαρμοστικότητα των φοιτητών και των καθηγητών, οι οποίοι μόλις πρόσφατα είχαν οδηγήσει σε ακραία επίπεδα τη δωρεάν αντίσταση κατά της υποτιθέμενης αποικιακής δύναμης του Ισραήλ στα πανεπιστήμιά τους.
Δεν υπονοώ ότι εμείς θα συμπεριφερόμασταν διαφορετικά. Απλώς, μέχρι σήμερα δεν βλέπω πειστικές ενδείξεις αναστροφής της πορείας προς ένα πολιτικά αυταρχικό, τεχνοκρατικά διοικούμενο, αλλά οικονομικά φιλελεύθερο κοινωνικό σύστημα. Γιατί οι πιθανοί διάδοχοι του Τραμπ έχουν μια ακόμη πιο αυστηρή κοσμοθεωρία από εκείνη του παθολογικά νάρκισσου προέδρου, ο οποίος είναι προσανατολισμένος σε βραχυπρόθεσμα προσωπικά «κέρδη» και επιβεβαιώσεις και ο οποίος θα ήθελε να είναι μάλλον μεγιστάνας και κάτοχος του Νομπέλ Ειρήνης παρά πολιτικός με όραμα.
Για τις σκέψεις μου αυτές δεν μπορώ να επικαλεστώ άλλες ικανότητες πέραν αυτών ενός αναγνώστη εφημερίδων. Εστιάζω κυρίως κατά την τρέχουσα περίοδο στο ερώτημα τί σημαίνουν για την Ευρώπη η γεωπολιτική μετατόπιση βάρους και η πολιτικά από καιρό προδιαγεγραμμένη διαίρεση της Δύσης. Υποθέτω ότι, με μερικές εξαιρέσεις, οι κυβερνήσεις της ΕΕ και των κρατών μελών της εξακολουθούν προς το παρόν να έχουν τη σταθερή βούληση να διατηρήσουν τις κανονιστικές βάσεις και τις καθιερωμένες πρακτικές των Συνταγμάτων τους. Ως εκ τούτου προκύπτει η πολιτική επιδίωξη να ενισχυθεί η επιρροή τους σε τέτοιο βαθμό, ώστε η ΕΕ να μπορεί να εδραιωθεί ως αυτόνομος παράγοντας στην παγκόσμια πολιτική και κοινωνία, ανεξάρτητα από τις ΗΠΑ και ανεξάρτητα από συμβιβασμούς με τις ΗΠΑ ή άλλα αυταρχικά κράτη.
Όσον αφορά τη συνεχιζόμενη σύρραξη στην Ουκρανία, «εμείς», αν μου επιτρέπεται να μιλήσω από αυτή την ευρωπαϊκή προοπτική, εξακολουθούμε να εξαρτώμαστε από την υποστήριξη των ΗΠΑ, διότι δεν διαθέτουμε τις απαιτούμενες τεχνολογίες για την απαραίτητη αναγνωριστική αεροπορική κάλυψη. Χωρίς την υποστήριξη των ΗΠΑ, το ουκρανικό μέτωπο δεν θα μπορούσε να διατηρηθεί. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες δεν διατηρούν πλέον τον ρόλο του νόμιμου υποστηρικτή της Ουκρανίας που είχε διακηρύξει ο Μπάιντεν και στην καλύτερη περίπτωση παρέχουν όπλα τα οποία πληρώνει η Ευρώπη (δηλαδή στην πράξη η Γερμανία), έχουν καταστεί ένας απρόβλεπτος εταίρος για τους συμμάχους τους.
Και μόνο για αυτόν τον λόγο, και εμείς από την πλευρά μας έχουμε συμφέρον να επιτευχθεί η ταχεία εκεχειρία που επιδιώκει η ουκρανική ηγεσία. Το γεγονός αυτό έχει για την Ευρώπη μια δυσάρεστη συνέπεια, η οποία μέχρι σήμερα δεν έχει τεθεί υπό συζήτηση: η ΕΕ δεν μπορεί να απομακρυνθεί πολιτικά από τις ΗΠΑ, ένα παθητικό, κατά κάποιον τρόπο, μέλος του ΝΑΤΟ, έστω κι αν το αποτέλεσμα είναι ότι η «Δύση» εξακολουθεί να ενεργεί από κοινού, αλλά δεν μιλά πλέον με μια ενιαία φωνή. Ο πόλεμος στην Ουκρανία αναγκάζει την ΕΕ να διατηρήσει τη συμμαχία της με τις ΗΠΑ στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, που το σημαντικότερο μέλος του, λόγω της αλλαγής της ηγεσίας του, δεν μπορεί πλέον να επικαλείται με αξιοπιστία τα ανθρώπινα δικαιώματα για να δικαιολογήσει τη στρατιωτική υποστήριξη στην Ουκρανία.
Όποιος άκουσε την πρόσφατη ομιλία του Τραμπ ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ πρέπει να παραδεχτεί ότι η ρητορική την οποία χρησιμοποίησε από την πρώτη μέρα της σύγκρουσης η τότε ακόμη ενωμένη Δύση για να δικαιολογήσει τη στάση της υπέρ της Ουκρανίας έχει πλέον χάσει την αξιοπιστία της. Από αυτή την αμηχανία δεν επηρεάζεται μόνο η ομάδα των 30 κρατών τα οποία, υπερβαίνοντας τα όρια της ΕΕ, αλλά ανεξάρτητα από τις ΗΠΑ, υπό την ηγεσία της Γαλλίας και της Μεγάλης Βρετανίας έχουν ενωθεί για να υποστηρίξουν την Ουκρανία. Είναι λοιπόν, ελπίζω, μια ακούσια ειρωνεία το γεγονός ότι ακριβώς αυτή η ομάδα κρατών πήρε χωρίς να το σκεφτεί το όνομα «Συμμαχία των Προθύμων» – το ίδιο όνομα με το οποίο ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος, με τη βοήθεια του βρετανού πρωθυπουργού και παρά την αντίσταση της Γαλλίας και της Γερμανίας, είχε συγκροτήσει μια συμμαχία για την υποστήριξη της παράνομης εισβολής του στο Ιράκ.
Η Άνγκελα Μέρκελ αγνόησε παγερά τη Γαλλία. Πόσο ανειλικρινή ήταν και είναι τα λόγια μας!Μετά από αυτή την περιγραφή της μεταβαλλόμενης κατάστασης του διχασμένου δυτικού κόσμου, έρχομαι στο κεντρικό ερώτημά μου: πόσο ρεαλιστικό είναι να επιδιώκουμε μια βαθύτερη πολιτική ενοποίηση της ΕΕ με σκοπό να αναγνωριστούμε όχι μόνο ως ένας από τους σημαντικότερους οικονομικούς εταίρους, αλλά και ως ένα αυτόνομο, πολιτικά ανεξάρτητο και ικανό να ενεργεί υποκείμενο;
Αν και τα νεότερα κράτη-μέλη στην ανατολική Ευρώπη ζητούν εντονότερα τον εξοπλισμό, είναι τα λιγότερο διατεθειμένα να περιορίσουν τις εθνικές εξουσίες τους για μια τέτοια κοινή ενίσχυση.
Με αυτό το δεδομένο, και παρόλο που η κυβέρνηση Μελόνι αποτελεί έναν απροσδόκητο εταίρο, η πρωτοβουλία θα πρέπει να προέλθει από τις χώρες που βρίσκονται στον πυρήνα της Ένωσης – και σήμερα, δεδομένης της αδυναμίας της Γαλλίας, κυρίως από τη Γερμανία. Το συνεχιζόμενο σχέδιο οικοδόμησης μιας κοινής ευρωπαϊκής άμυνας θα μπορούσε να δώσει την ώθηση για κάτι τέτοιο.
Η Ομοσπονδιακή Βουλή έχει εν τω μεταξύ εγκρίνει τα κονδύλια για μια σημαντική επέκταση και αναβάθμιση του ομοσπονδιακού στρατού, χωρίς να με απασχολεί εδώ η αμφισβητήσιμη αιτιολόγηση με βάση μια θεωρητική απειλή ρωσικής επίθεσης κατά του ΝΑΤΟ. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση συνεχίζει τη δημιουργία του «ισχυρότερου στρατού στην Ευρώπη» με βάση τις υφιστάμενες συνθήκες, δηλαδή τελικά στο πλαίσιο της εθνικής εξουσίας της. Με αυτόν τον τρόπο, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση συνεχίζει την υποκριτική ευρωπαϊκή πολιτική που εφάρμοσε υπό την καγκελάριο Μέρκελ: ρητορικά πάντα φιλική προς την Ευρώπη, τις τελευταίες δεκαετίες απέρριψε πλήθος γαλλικών πρωτοβουλιών για στενότερη οικονομική ολοκλήρωση, με τελευταία την επείγουσα πρωτοβουλία του Γάλλου προέδρου Μακρόν.
Αλλά και για τον καγκελάριο Μερτς, που είναι «γιος» του Σόιμπλε, τα ευρωομόλογα είναι έργο του διαβόλου. Δεν υπάρχει κανένα σοβαρό σημάδι ότι η γερμανική κυβέρνηση λαμβάνει σοβαρά μέτρα για να δημιουργήσει μια Ευρωπαϊκή Ένωση ικανή να δράσει στην παγκόσμια πολιτική σκηνή.
Με δεδομένο τον καθημερινά αυξανόμενο δεξιό λαϊκισμό σε όλες τις χώρες μας, ένα τέτοιο, από καιρό αναγκαίο βήμα προς την περαιτέρω ολοκλήρωση της ΕΕ και, ως εκ τούτου, προς την παγκόσμια ικανότητά της να αναλάβει δράση, θα βρει ακόμη λιγότερη αυθόρμητη υποστήριξη από ό,τι μέχρι τώρα. Στα περισσότερα δυτικά κράτη-μέλη της ΕΕ, οι εσωτερικές πολιτικές δυνάμεις οι οποίες υποστηρίζουν την αποκέντρωση ή την ανατροπή της ΕΕ, ή τουλάχιστον την αποδυνάμωση των αρμοδιοτήτων των Βρυξελλών, είναι ισχυρότερες από ποτέ. Γι’ αυτό θεωρώ πιθανό ότι η Ευρώπη θα είναι λιγότερο από ποτέ σε θέση να αποσυνδεθεί από τις ΗΠΑ. Η ουσιαστική πρόκληση θα είναι έτσι αν θα μπορέσει να διατηρήσει την κανονιστική και μέχρι τώρα δημοκρατική και φιλελεύθερη ταυτότητά της.
Στο τέλος μιας πολιτικής ζωής η οποία ήταν μάλλον ευνοϊκή από πολιτική άποψη, δεν μου είναι εύκολο να καταλήξω στο συμπέρασμα που, παρόλα αυτά, είναι επιτακτικό: η περαιτέρω πολιτική ολοκλήρωση, τουλάχιστον στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν ήταν ποτέ τόσο ζωτικής σημασίας για εμάς όσο σήμερα. Και ποτέ δεν ήταν τόσο απίθανη.
Το κείμενο είναι το ελάχιστα αναθεωρημένο από τον Jürgen Habermas για την Süddeutsche Zeitung χειρόγραφο της ομιλίας την οποία έδωσε ο φιλόσοφος στις 19 Νοεμβρίου στο πλαίσιο ενός συμποσίου για την κρίση των δυτικών δημοκρατιών στο Ίδρυμα Siemens του Μονάχου.
Μετάφραση και επιμέλεια κειμένου από τη γερμανική γλώσσα: Αναστασία ΜαρινοπούλουΕκείνος ο τελικός του Κυπέλλου Κυπελλούχων, της Ρεάλ Μαδρίτης με τη Σναϊντέρο Καζέρτα, που έγινε σαν σήμερα στις 14 Μαρτίου 1989 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας θα μπορούσε κάλλιστα να έχει τίτλο «Κοντσέρτο για πολυβόλα».
Καθώς αντίπαλοι ήταν δύο εκ των μεγαλύτερων σκόρερ που ανέδειξε ποτέ όχι μόνο το ευρωπαϊκό, αλλά και το παγκόσμιο μπάσκετ.
Από τη μία, ο Κροάτης Ντράζεν Πέτροβιτς της Ρεάλ Μαδρίτης που σταμάτησε στους 62 πόντους (!) και από την άλλη ο Βραζιλιάνος Οσκάρ Σμιντ της Καζέρτα που σημείωσε 44, με τους Μαδριλένους να κατακτούν το τρόπαιο επικρατώντας 117-113 στην παράταση (102-102 ο κανονικός αγώνας) στον πιο «χορταστικό» τελικό όλων των εποχών σε ένα κατάμεστο φαληρικό στάδιο. Τον οποίο μάλιστα διαιτήτευσε ένας εκ των κορυφαίων διαιτητών στην Ευρώπη τότε, ο δικός μας Κώστας Ρήγας με παρτενέρ τον Σέρβο Κούριλιτς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ενα μπασκετικό έπος που έμεινε στην ιστορία ενώ οι 62 πόντοι του Ντράζεν Πέτροβιτς (με 12/14 δίπ., 8/16 τρίπ. και 14/15 βολές) εξακολουθούν να αποτελούν ακόμα και σήμερα ατομικό ρεκόρ παίκτη σε τελικό Ευρώπης, ενώ ποτέ ξανά δεν σημειώθηκαν συνολικά 230 πόντοι σε ευρωπαϊκό τελικό.
Οι δύο τρομεροί παίκτες και δεινοί σκόρερ πρόσφεραν ένα μοναδικό θέαμα στους χιλιάδες τυχερούς θεατές που είχαν κατακλύσει το νεόκτιστο τότε Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
Ο «Μότσαρτ του μπάσκετ» Ντράζεν Πέτροβιτς είχε ήδη 27 πόντους από το ημίχρονο και συνέχισε το ίδιο «καυτός» όπως και ο Οσκάρ Σμιντ από την άλλη πλευρά με τους δύο παίκτες να βλέπουν τα καλάθια σαν… βαρέλια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η Ρεάλ κρατούσε την τύχη του αγώνα στα χέρια της, αλλά ο Οσκάρ Σμιντ σαν σε προπόνηση πήρε το τελευταίο σουτ και έστειλε (προς τέρψιν του κοινού σε εξέδρες και τηλεόραση) στο έξτρα πεντάλεπτο της παράτασης. Κανείς δεν ήθελε να τελειώσει αυτή η μπασκετική πανδαισία με τις άμυνες να έχουν πάει περίπατο και τους δύο παίκτες να τελειώνουν το 40λεπτο με 52 (Πέτροβιτς) και 41 (Σμιντ) πόντους αντίστοιχα! Στην παράταση ο Πέτροβιτς πρόσθεσε άλλους 10 πόντους, ενώ Σμιντ σημείωσε μόλις 3 πόντους ακόμα και τη Βασίλισσα της Ευρώπης να πανηγυρίζει τον τίτλο σε ένα παιχνίδι που ακόμα και σήμερα οι παλαιότεροι θυμούνται ως τον αγώνα: Πέτροβιτς – Σμιντ 62-44!
Η υπόθεση της 17χρονης Θεοδώρας που εξαφανίστηκε τον Νοέμβριο του 2025 από χώρο φιλοξενίας στο Χαλάνδρι και από τότε δεν έχει δώσει κανένα σημείο ζωής συνεχίζει να προκαλεί ανησυχία.
Η μητέρα της, βυθισμένη στην αγωνία, μίλησε στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ». Έκανε έκκληση στην κόρη της για ένα τηλεφώνημα που θα της επιβεβαιώσει ότι είναι ασφαλής και εξηγεί, το πώς η Θεοδώρα, βρέθηκε να φιλοξενείται σε δομή προστασίας ανηλίκων.
«Η Θεοδώρα βρισκόταν στο ίδρυμα Χατζηκώνστα. Είχαμε περάσει πολλές δυσκολίες και είχαμε ζητήσει βοήθεια από Δήμους και εκκλησία. Οι λόγοι ήταν οικονομικοί και φυσικά η στέγαση. Περνούσαμε πολύ δύσκολα. Έχω άλλα τρία παιδιά, ενήλικα. Ο μπαμπάς της τα τελευταία τρία χρόνια περίπου έχει φύγει από τη ζωή».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Όπως λέει, η απόφαση για τη μεταφορά της Θεοδώρας σε δομή, πάρθηκε έπειτα από αξιολόγηση κοινωνικής λειτουργού.
«Κάναμε ό,τι ήταν δυνατόν για να μην εξελιχθούν έτσι τα πράγματα αλλά από τη στιγμή που ζούσαμε σε ένα μέρος που ήταν ακατάλληλο, έπρεπε να πάει το παιδί σε κάποια δομή. Αυτό κρίθηκε από μία κοινωνική λειτουργό του Δήμου. Εγώ δεν ήθελα να φύγει το παιδί, ήθελα να είμαστε κάπου μαζί. Όπως πρέπει τα παιδιά να βρίσκονται με τις οικογένειες τους. Το να ζητάς βοήθεια δεν είναι κακό, ούτε ντροπή. Αλλά όταν σου κλείνουν τις πόρτες και σου λένε ότι το παιδί πρέπει να πάει σε κάποια δομή».
Η μητέρα περιέγραψε τη στιγμή που ενημερώθηκε ότι η κόρη της είχε φύγει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Με ενημέρωσαν ότι το παιδί δεν είναι πια εκεί και αμέσως κάναμε όλες τι απαραίτητες κινήσεις ώστε να δηλώσουμε την εξαφάνιση. Την έπαιρνα και εγώ τηλέφωνο στο κινητό. Στην αρχή χτυπούσε αλλά δεν απαντούσε και στη συνέχεια το κινητό έκλεισε. Μέχρι και σήμερα είναι κλειστό. Έχει εξαφανιστεί και από τα social που διατηρούσε λογαριασμούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });»Ποτέ δεν μου είχε πει το παιδί ότι δεν περνάει καλά ή ότι της φέρονται άσχημα. Λογικό είναι πως κανένα παιδί δεν θέλει να βρίσκεται σε δομή αλλά δεν τα έχουν κλειδωμένα μέσα τα παιδιά. Κάνουν παρέες, βγαίνουν έξω. Έχω πάει στον εισαγγελέα. Αναρωτιέμαι, πρέπει να κάτσω να περιμένω να χτυπήσει το τηλέφωνο να μου πουν ξέρετε λυπάμαι, δυστυχώς το παιδί…; Πρέπει να φτάσουμε σε αυτό το σημείο;».
Η μητέρα απηύθυνε έκκληση μέσα από την εκπομπή, προκειμένου η Θεοδώρα να επικοινωνήσει μαζί της.
«Να πάρει ένα τηλέφωνο, να ακούσω τη φωνή της ότι είναι καλά. Κανονικά πρέπει να γυρίσει πίσω. Όχι ότι μ’ αρέσει το παιδί να είναι στο ίδρυμα αλλά για να έχει βρεθεί εκεί, κάποιος λόγος υπάρχει».
H ανακοίνωση του «Χαμόγελου του Παιδιού»Η Θεοδώρα Κ. εξαφανίστηκε στις 25 Νοεμβρίου και το «Χαμόγελο του Παιδιού» προχώρησε στη δημοσιοποίηση των στοιχείων της ανήλικης κατόπιν αιτήματος της οικογένειας, καθώς ενδέχεται να συντρέχουν λόγοι που θέτουν την ζωή της σε κίνδυνο.
Η Θεοδώρα Κ. έχει ύψος 1,66 μ., είναι αδύνατη, έχει μαύρα μαλλιά και γαλαζοπράσινα μάτια. Φορούσε άσπρο φούτερ, γκρι φόρμα παντελόνι, γούνινες μαύρες παντόφλες και είχε σακίδιο.
Οποιοσδήποτε έχει κάποια πληροφορία, παρακαλείται να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με «Το Χαμόγελο του Παιδιού» όλο το 24ωρο, στην «Ευρωπαϊκή Γραμμή για τα Εξαφανισμένα Παιδιά 116000», σε όλα τα Αστυνομικά Τμήματα της χώρας αλλά και μέσω της εφαρμογής Missing Alert app οπού υπάρχει ζωντανή ενημέρωση για την εξαφάνιση.
Η ιστορία των μεγάλων λοιμωδών ασθενειών της ανθρωπότητας φαίνεται πως είναι πολύ βαθύτερη και πιο σύνθετη από ό,τι πίστευαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες. Μια νέα αρχαιολογική και γενετική ανακάλυψη στη Νότια Αμερική φέρνει στο φως ένα εύρημα που ανατρέπει βασικές θεωρίες για την προέλευση της σύφιλης και των συγγενών παθήσεων. Ένας ανθρώπινος σκελετός ηλικίας περίπου 5.500 ετών, που εντοπίστηκε στην περιοχή της Κολομβίας, αποκάλυψε το αρχαιότερο μέχρι σήμερα γνωστό γενετικό αποτύπωμα του βακτηρίου που προκαλεί τη σύφιλη. Η σημασία της ανακάλυψης δεν περιορίζεται στη χρονολόγηση μιας νόσου, αλλά επεκτείνεται στην κατανόηση της σχέσης μεταξύ ανθρώπου, περιβάλλοντος και ασθενειών ήδη από τη μακρινή προϊστορία.
Η σύφιλη ανήκει σε μια ευρύτερη ομάδα λοιμώξεων, γνωστών ως τρεπονηματικές ασθένειες, που επηρέασαν πληθυσμούς σε πολλές περιοχές του κόσμου για χιλιάδες χρόνια. Ωστόσο, οι επιστήμονες δυσκολεύονταν να προσδιορίσουν πότε ακριβώς εμφανίστηκαν και πώς εξελίχθηκαν αυτές οι λοιμώξεις. Μέχρι σήμερα επικρατούσε η άποψη ότι οι μεγάλες επιδημίες συνδέθηκαν με τη μετάβαση των ανθρώπων σε αγροτικές κοινωνίες και την ανάπτυξη πυκνών οικισμών, όπου η στενή συμβίωση διευκόλυνε τη μετάδοση παθογόνων οργανισμών. Το νέο εύρημα φαίνεται να ανατρέπει αυτή την αντίληψη.
Οι ερευνητές κατάφεραν να απομονώσουν και να ανασυνθέσουν το γονιδίωμα ενός αρχαίου στελέχους του βακτηρίου από οστά που ανήκαν σε μέλος κοινότητας κυνηγών-τροφοσυλλεκτών της μέσης Ολόκαινης περιόδου. Η γενετική ανάλυση έδειξε ότι πρόκειται για μια άγνωστη έως σήμερα εξελικτική «γραμμή» του παθογόνου, η οποία διαχωρίστηκε πολύ πριν εμφανιστούν τα σύγχρονα υποείδη του. Με άλλα λόγια, η σύφιλη και οι συγγενείς λοιμώξεις φαίνεται να είχαν ήδη διαμορφωθεί σε πρώιμο στάδιο της ανθρώπινης ιστορίας, σε κοινωνίες μικρής κλίμακας και υψηλής κινητικότητας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η ανακάλυψη αυτή έχει ευρύτερες συνέπειες για την κατανόηση της εξέλιξης των ασθενειών. Αντί να θεωρείται προϊόν των μεγάλων αγροτικών οικισμών και της αστικοποίησης, το βακτήριο φαίνεται ότι αναπτύχθηκε μέσα σε συγκεκριμένα οικολογικά και κοινωνικά περιβάλλοντα, όπου οι άνθρωποι ζούσαν σε μικρές ομάδες, μετακινούνταν συχνά και διατηρούσαν στενή σχέση με τη φύση και τα άγρια ζώα. Οι συνθήκες αυτές ίσως δημιούργησαν ένα διαφορετικό μοντέλο μετάδοσης και προσαρμογής των παθογόνων, πιο αργό αλλά βαθιά ριζωμένο στον ανθρώπινο τρόπο ζωής.
Παράλληλα, η νέα γνώση συμβάλλει στη διαχρονική συζήτηση για το πού εμφανίστηκε για πρώτη φορά η σύφιλη και πώς εξαπλώθηκε στον υπόλοιπο κόσμο. Για δεκαετίες οι επιστήμονες διχάζονταν μεταξύ της θεωρίας ότι η νόσος μεταφέρθηκε στην Ευρώπη από την Αμερική μετά τα ταξίδια των εξερευνητών του 15ου αιώνα και της αντίθετης άποψης ότι συγγενή παθογόνα υπήρχαν ήδη στην Παλαιά Ήπειρο. Η νέα γενετική ένδειξη δεν δίνει οριστική απάντηση, αλλά διευρύνει το χρονικό πλαίσιο της έρευνας και ενισχύει την ιδέα ότι οι τρεπονηματικές λοιμώξεις αποτελούν προϊόν μακράς εξελικτικής διαδικασίας που επηρεάστηκε από το περιβάλλον, τη μετακίνηση των πληθυσμών και τις κοινωνικές δομές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Πέρα από την ιστορική της διάσταση, η μελέτη αυτή έχει και σύγχρονη σημασία. Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι η κατανόηση των βαθιών ριζών των λοιμωδών ασθενειών μπορεί να συμβάλει στην απομυθοποίηση και τη μείωση του κοινωνικού στιγματισμού που συχνά τις συνοδεύει. Η σύφιλη δεν είναι ένα φαινόμενο «μοντέρνο» ή αποτέλεσμα συγκεκριμένων κοινωνικών συμπεριφορών, αλλά μια νόσος που συνδέεται με την ίδια την εξέλιξη του ανθρώπου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Καθώς η επιστήμη της παλαιογονιδιωματικής προχωρά και νέες τεχνικές επιτρέπουν την ανάλυση αρχαίου DNA με μεγαλύτερη ακρίβεια, είναι πιθανό να ανακαλυφθούν και άλλα στοιχεία που θα φωτίσουν την ιστορία των παθογόνων. Η ανακάλυψη στην Κολομβία αποτελεί ένα ακόμη βήμα σε αυτή τη συναρπαστική πορεία, αποδεικνύοντας ότι τα μυστικά της υγείας και της ασθένειας είναι γραμμένα όχι μόνο στο παρόν, αλλά και στα πιο βαθιά στρώματα του ανθρώπινου παρελθόντος.
Ο πρώην ανώτερος διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης και μέλος του Συμβουλίου Ευκαιρίας του Ιράν, Μοχσέν Ρεζάι, έστειλε σαφές μήνυμα αναφορικά με την ασφάλεια στη Μέση Ανατολή. Όπως δήλωσε, δεν μπορεί να υπάρξει σταθερότητα στην περιοχή εάν δεν αποσυρθούν τα αμερικανικά στρατεύματα και δεν κλείσουν οι αμερικανικές βάσεις.
Ο Ιρανός αξιωματούχος έθεσε συγκεκριμένους όρους για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Τόνισε ότι η αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση, υπογραμμίζοντας πως το τέλος των αιματηρών συγκρούσεων που έχουν προκαλέσει χιλιάδες θύματα βρίσκεται «αποκλειστικά στο χέρι του Ιράν».
Ως δεύτερο όρο, ο Ρεζάι ζήτησε την πλήρη αποζημίωση από τις Ηνωμένες Πολιτείες για τις καταστροφές που –όπως ανέφερε– προκάλεσαν σε υποδομές, ιστορικούς χώρους και κτίρια στο Ιράν. Παράλληλα, έθεσε ως προϋπόθεση την παροχή εγγυήσεων ασφαλείας για το μέλλον.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Επιπλέον, προειδοποίησε ότι κανένα αμερικανικό πλοίο δεν θα επιτραπεί να εισέλθει στον Περσικό Κόλπο, επιβεβαιώνοντας τις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί, ο οποίος είχε αναφέρει πως τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους.
«Τα Στενά του Ορμούζ δεν θα ανοίξουν για τη ναυτιλία και κανένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο δεν θα επιτραπεί να εισέλθει στον Περσικό Κόλπο, καθώς η παρουσία της Αμερικής στην περιοχή υπήρξε η κύρια αιτία της ανασφάλειας τα τελευταία 50 χρόνια. Δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί ασφάλεια χωρίς την αποχώρηση της Αμερικής και την ανάληψη του ελέγχου των Στενών του Ορμούζ από τις χώρες της περιοχής, συγκεκριμένα από το Ιράν και το Ομάν, που βρίσκονται στις δύο πλευρές του στενού», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Συμπλήρωσε επίσης ότι «το πώς θα τελειώσει αυτός ο πόλεμος είναι αποκλειστικά στο χέρι μας» και ότι το ενδεχόμενο τερματισμού του θα εξεταστεί μόνο εφόσον υπάρξει πλήρης αποζημίωση από τις ΗΠΑ και εξασφαλιστούν εγγυήσεις ασφάλειας. «Η δεύτερη προϋπόθεση για τον τερματισμό του πολέμου είναι η οριστική αποχώρηση της Αμερικής από την περιοχή του Περσικού Κόλπου», κατέληξε.