Τεχνολογία

Συνεχίζεται η απολογία του 41χρονου γυναικοκτόνου στην Καλαμάτα, ο οποίος κατηγορείται ότι κατακρεούργησε την 39χρονη σύζυγό του με περισσότερες από 40 μαχαιριές, ενώ την ίδια ώρα τα δύο ανήλικα παιδιά τους κοιμόντουσαν στο διπλανό δωμάτιο.

Ο 41χρονος οδηγήθηκε υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας στα δικαστήρια της Καλαμάτας λίγο πριν από τις 10:30 το πρωί του Σαββάτου (6/6/26), προκειμένου να απολογηθεί ενώπιον της ανακρίτριας για τη στυγερή δολοφονία της 39χρονης Βασιλικής.

Επιμένει ότι του επιτέθηκε – Κατέγραφε την κάθε της κίνηση

Η απολογία του διήρκεσε πάνω από τέσσερις ώρες και τριάντα λεπτά, μετά το πέρας των οποίων οδηγήθηκε στον εισαγγελέα. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κατηγορούμενος φέρεται να δίνει πλέον διαφορετική εκδοχή για τα γεγονότα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Επιπλέον, φέρεται να έχει καταστρέψει τον κοριό που κατέγραφε συνομιλίες μία ημέρα πριν από τη δολοφονία, γεγονός που ενδέχεται να υποδηλώνει προμελέτη. Κατά την προανάκριση, αστυνομικοί εντόπισαν ηχητικά αρχεία σε ηλεκτρονικό υπολογιστή του κατηγορούμενου, στα οποία περιλαμβάνονταν συνομιλίες της συζύγου του. Μέχρι στιγμής δεν έχει αποσαφηνιστεί ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιούνταν οι καταγραφές.

Ο καθ’ ομολογίαν δράστης αντιμετωπίζει κατηγορίες για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, ενδοοικογενειακή βία, παραβάσεις του νόμου περί όπλων και κακουργηματικού χαρακτήρα παραβίαση προσωπικών δεδομένων.

Μαρτυρίες για χρόνια κακοποίηση από συγγενή της 39χρονης

Συγκλονίζουν οι αποκαλύψεις της θείας της 39χρονης, η οποία ανέφερε ότι ο 41χρονος κακοποιούσε συστηματικά τη Βασιλική, ακόμη και κατά τη διάρκεια των εγκυμοσυνών της, με αποτέλεσμα να χάσει δύο παιδιά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

«Την είχε δει η μάνα της χτυπημένη. Τη χτύπαγε στην κοιλιά, κι η Βασιλική έχει χάσει δυο παιδιά. την χτύπαγε στην κοιλιά και έχανε τα παιδιά. Έγκυος που ήτανε σε αγόρια, τη χτύπαγε κι έχασε τα παιδιά. Είχε μείνει έγκυος πάλι δυο φορές, και τα ‘χε χάσει. Και μου το ‘λεγε η μάνα της, έλεγα “πώς πάει η Βασούλα;”, “το ‘χασε” μου λέει “το παιδί”. Και το άλλο, δύο», είπε η γυναίκα.

«Αυτό δεν το ήξερα εγώ παιδί μου, δεν το ήξερα. Κι αν κακοποιούσε τη γυναίκα του αυτός, γιατί θα του είχα βγάλει το μάτι. Ξέρω όμως ότι τη ζήλευε πολύ αυτός. Μου το ‘χε πει κι η μαμά της που κουβεντιάζαμε καμιά φορά, μου το ‘χε πει και η αδερφή της. Εν τω μεταξύ βγαίνει ο πατέρας του, και λέει τις βλακείες του. Μέχρι το νοίκι του πληρώνανε, και πήγαινε η συννυφάδα μου το φαΐ στην κατσαρόλα να φάει αυτός, και το παιδί της το χτύπαγε. Το καθίκι. Και μετά βγαίνει ο ίδιος ο πατέρας, “δε το ‘ξερα” λέει, “δε το ΄ξερα”. Τι δεν ήξερες ρε ηλίθιε; Δεν τα ΄βλεπες τόσα χρόνια που χτύπαγε το παιδί;», πρόσθεσε η θεία της 39χρονης στην εκπομπή «Χαμογέλα και πάλι» στο Mega.

Την κινητικότητα στο κεντροδεξιό και δεξιό φάσμα καταγράφουν στο Μέγαρο Μαξίμου προσεκτικά και σταθερά με το βλέμμα στις κινήσεις και στον ρόλο των δύο γαλάζιων πρώην πρωθυπουργών, επιχειρώντας με μια μάχη συσπείρωσης να προλάβουν μη αντιστρέψιμες καταστάσεις. Την ίδια ώρα πρόσωπα με γνώση των διεργασιών στο σαμαρικό στρατόπεδο λένε ότι είναι έτοιμος ο «μηχανισμός» για τη στιγμή που ο Μεσσήνιος θα επέλεγε επισήμως τη δημιουργία νέου κόμματος απέναντι όχι στον κόσμο της παράταξης αλλά στη σημερινή ηγεσία της ΝΔ, ενώ οι γνωρίζοντες του καραμανλικού παρασκηνίου θεωρούν δεδομένη τη συνέχεια των δημόσιων «θεσμικών» παρεμβάσεων του Μακεδόνα.

Δεν είναι τυχαίο ότι από την κυβερνητική και την κομματική έδρα περίμεναν ότι ο Σαμαράς θα έκανε χθες ένα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση δημιουργίας κόμματος με σαφή νεύματα για την επόμενη μέρα, αποκαλύπτοντας προθέσεις ακόμα και χωρίς χρονοδιάγραμμα . – ένα βήμα παρακάτω του Αντώνη Σαμαρά από το μέχρι σήμερα «τα σταθμίζω όλα» –, κατά την παρουσία του στο Ηράκλειο Κρήτης για ομιλία στην εκδήλωση «Προκλήσεις και προοπτικές για την Ελλάδα του αύριο» του think tank «Νόημα-Κρήτη». 

Στην κυβερνητική και στην κομματική έδρα αναγνωρίζουν τον κίνδυνο της ζημιάς από ένα κόμμα Σαμαρά, από τη στιγμή που, όπως και ο Μητσοτάκης, στοχεύει στους αποστασιοποιημένους της παραδοσιακής ΝΔ. Σε εκείνους που, σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη, «παραμένουν συναισθηματικά κοντά στη ΝΔ, αλλά έχουν απομακρυνθεί από την ενεργή συμμετοχή», εκτιμά ο Μητσοτάκης ότι μπορεί να «μιλήσει» ο νέος γραμματέας της ΝΔ Κωνσταντίνος Κυρανάκης, ο οποίος επισήμως θα εκλεγεί διά βοής στη συνεδρίαση της νεοεκλεγείσας Πολιτικής Επιτροπής την ερχόμενη Τετάρτη. Κοινώς, θεωρείται ότι ο 39χρονος Κυρανάκης έχει τη δυνατότητα να απευθυνθεί στην παραδοσιακή και στη σκληρή δεξιά βάση της ΝΔ σε μια φάση που η ΝΔ έχει ανάγκη από εικόνα εξωστρέφειας. Μπορεί ο Κυρανάκης να αναδείχθηκε επί Μητσοτάκη με τον οποίο είναι άλλωστε πολύ κοντά εδώ και μια δεκαετία (το 2015-2016 ήταν στην ομάδα Μητσοτάκη κατά τη διεκδίκηση της ηγεσίας της ΝΔ) ωστόσο έχει ενεργούς διαύλους με όλες τις γαλάζιες φυλές (εξελέγη π.χ. πρόεδρος της Νεολαίας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος επί Σαμαρά το 2013 και παρέμεινε έως το 2017). 

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Οι δυσαρεστημένοι

Για τον νυν Πρωθυπουργό η επαναπροσέγγιση ψηφοφόρων από την γκρίζα ζώνη (εκεί όπου παραμένει περίπου το 15% όσων τον ψήφισαν το 2023) είναι κομβικής σημασίας για τον στόχο της αυτοδυναμίας και για τον πρώην πρωθυπουργό αυτά τα ακροατήρια αποτελούν την κυρίαρχη δυνητική δεξαμενή του στο φόντο του ενός εκατομμυρίου «χαμένων» γαλάζιων ψήφων από τις εθνικές εκλογές του 2023 στις ευρωεκλογές του 2024.

Σύμφωνα με την εκτίμηση παλιού κοινοβουλευτικού αυτή τη στιγμή στη ΝΔ υπάρχουν δύο κατηγορίες γαλάζιων δυσαρεστημένων της παραδοσιακής ΝΔ, από τις οποίες ο Μητσοτάκης δεν θέλει να γράψει απώλειες εξού και τα εντεινόμενα σινιάλα συστράτευσης: υπάρχουν οι τόσο απογοητευμένοι από επιλογές της ηγεσίας που έχουν οδηγηθεί στην αποχή και υπάρχουν οι διαφωνούντες με χειρισμούς της ηγεσίας που όμως κοιτάζουν τη «σημαία» καθώς δεν «αντέχουν» να πάνε αλλού. Μια άλλη κατηγορία είναι όσοι έχουν μετακινηθεί στα κόμματα δεξιότερα και θεωρείται ότι έκοψαν οριστικά δεσμούς με τη σημερινή ΝΔ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Την κινητικότητα στα δεξιά επιβεβαιώνουν και οι μετρήσεις που δείχνουν ότι το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού τραβά και μέσα από τη ΝΔ: η δημοσκόπηση της Metron Analysis (Mega) έδειξε ότι η Ελπίδα αντλεί δυνάμεις από το 22% των ψηφοφόρων που είχαν στηρίξει τη ΝΔ το 2023 και το γκάλοπ της Pulse (Σκάι) έδειξε ότι κερδίζει το 9% όσων ψήφισαν ΝΔ στις τελευταίες εθνικές εκλογές. Εκτιμάται ότι εφόσον προκύψει κόμμα Σαμαρά θα αλλάξει το σκηνικό τέτοιων μετακινήσεων, με τον Μεσσήνιο να έχει δείξει ο ίδιος πού στοχεύει με το «κρίμα για τους πραγματικούς νεοδημοκράτες που σήμερα απέχουν ή ντρέπονται». 

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Το χάσμα 

Με την τροχιά Σαμαρά να είναι χαραγμένη καθαρά και σε οξύτατους τόνους απέναντι στη σημερινή ηγεσία της ΝΔ και της διακυβέρνησης του «επιτελικού κράτους», η εξίσωση Καραμανλή φαντάζει ακόμα πιο δύσκολη για το Μαξίμου. Με δεδομένο το χάσμα μεταξύ του Μητσοτάκη και του Μακεδόνα, οι όλο και πιο πυκνές καραμανλικές παρεμβάσεις εντείνουν τη νευρικότητα στο Μαξίμου και είναι αυτές που παρότι δεν περιλαμβάνουν προσωπικές επιθέσεις αλλά σαφείς βολές ιδίως για τα εθνικά και το κράτος δικαίου προκαλούν μεγαλύτερη ενόχληση από εκείνες του Σαμαρά. 

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Ενδεικτικό για το πώς εισπράττονται οι καραμανλικές αιχμές είναι το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης έχει εξαπολύσει βολές και δημόσια στο παρελθόν για «μακάρια ακινησία» την περίοδο 2004-2009, ρίχνοντας φως στο χάσμα με τον Καραμανλή παρότι καμία από τις δύο πλευρές δεν θέλει προς το παρόν να ανεβάζουν κι άλλο τους τόνους. Με τα λόγια καραμανλικού στελέχους, ο Μακεδόνας «νιώθει χρέος και θα συνεχίσει να κάνει τις επισημάνσεις του, με θεσμικό τρόπο, όχι “χτυπώντας” τη ΝΔ». Εξού και ο ίδιος, συνομιλώντας τακτικά με γαλάζιους και βλέποντας βουλευτές στο γραφείο του, θέλει να δείχνει στους νεοδημοκράτες ότι μένει έξω από διεργασίες και μακριά από δημόσιες κινήσεις που θα έδιναν την εντύπωση ότι στέκει απέναντι από την κεντροδεξιά παράταξη. 

Από την άλλη στην τελευταία παρέμβασή του αμφισβήτησε την πολιτική των «ήρεμων νερών» στα ελληνοτουρκικά, επανήλθε εμφατικά στο ζήτημα των υποκλοπών, μίλησε για χειραγώγηση της Δικαιοσύνης, με όλες τις πληροφορίες να δείχνουν ότι θα συνεχιστούν οι παρεμβάσεις αποδόμησης κυβερνητικών χειρισμών, χωρίς ποτέ να κατονομάζει το Μαξίμου, αλλά με γέφυρα την περιγραφή προκλήσεων διεθνώς και ειδικότερα για την Ευρώπη.

Λίγες ημέρες μετά την κατάκτηση της τρίτης ευρωπαϊκής κούπας με τη φανέλα του Ολυμπιακού στο Telecom Center Athens – και την πρώτη ως αρχηγός – ο Κώστας Παπανικολάου συνέχισε να προσθέτει ένα ακόμη σημαντικό κεφάλαιο στην πλούσια πορεία του με τους «ερυθρόλευκους».

Στο δεύτερο παιχνίδι της σειράς των τελικών απέναντι στον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ, ο έμπειρος φόργουορντ πραγματοποίησε την 365η συμμετοχή του με τον Ολυμπιακό στη Stoiximan GBL, επίδοση που τον ανέβασε στη δεύτερη θέση της σχετικής λίστας στην ιστορία του συλλόγου.

Παρότι οι Πειραιώτες δεν κατάφεραν να φύγουν με το θετικό αποτέλεσμα, γνωρίζοντας την ήττα με 68-58 και βλέποντας τη σειρά να ισορροπεί στο 1-1, ο Παπανικολάου είχε έναν προσωπικό λόγο να θυμάται την αναμέτρηση. Συγκεκριμένα, ξεπέρασε σε συμμετοχές τον στενό του φίλο και επί χρόνια συμπαίκτη, Γιώργο Πρίντεζη, κατακτώντας μόνος του τη δεύτερη θέση στη σχετική κατάταξη του Ολυμπιακού.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Παράλληλα, ο αρχηγός των «ερυθρολεύκων» έφτασε συνολικά τις 379 εμφανίσεις στη Stoiximan GBL, αριθμός που τον τοποθετεί στην 20ή θέση της λίστας όλων των εποχών, ισοφαρίζοντας την επίδοση του Αντώνη Ασημακόπουλου.

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Πιτ Χέγκσεθ ταξίδεψε στη Γαλλία μαζί με τη σύζυγό του και έξι από τα παιδιά τους, προκειμένου να παραστεί στις εκδηλώσεις μνήμης για την 82η επέτειο της Απόβασης στη Νορμανδία. Η επιλογή του αυτή έχει προκαλέσει αντιδράσεις στο Πεντάγωνο, καθώς πρώην και νυν αξιωματούχοι εκτιμούν ότι η παρουσία ολόκληρης της οικογένειας αυξάνει σημαντικά τις απαιτήσεις ασφαλείας σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται ως «δύσκολη» λόγω της σύγκρουσης με το Ιράν.

Η επίσκεψη του Χέγκσεθ στη Γαλλία ξεκίνησε την Παρασκευή, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων τιμής για τους δεκάδες χιλιάδες Αμερικανούς στρατιώτες που συμμετείχαν στις επιχειρήσεις της 6ης Ιουνίου 1944. Οι τελετές πραγματοποιήθηκαν παρουσία διεθνών αντιπροσωπειών και βετεράνων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σύμφωνα με τη Washington Post, η απόφαση του υπουργού να συνοδευτεί από τη σύζυγό του Τζένιφερ Χέγκσεθ και τα παιδιά τους προκάλεσε έντονη συζήτηση εντός του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας. Πρώην και νυν στελέχη με γνώση των διαδικασιών ασφαλείας σημείωσαν ότι η επιλογή αυτή αυξάνει σημαντικά τις ανάγκες προστασίας, σε μια περίοδο όπου οι αμερικανικές αρχές βρίσκονται σε κατάσταση αυξημένης επιφυλακής λόγω της κατάστασης στη Μέση Ανατολή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Βίντεο από την άφιξη της οικογένειας στο Παρίσι δείχνει τον Χέγκσεθ, τη σύζυγό του και τα παιδιά να αποβιβάζονται από στρατιωτικό αεροσκάφος των ΗΠΑ και να περπατούν σε κόκκινο χαλί, υπό την υποδοχή Γάλλων αξιωματούχων.

«Δεν έχω ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο, με ολόκληρη την οικογένεια να συμμετέχει σε επίσημο ταξίδι», δήλωσε στην αμερικανική εφημερίδα πρώην αξιωματούχος της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών του αμερικανικού στρατού (CID), η οποία είναι υπεύθυνη για την προστασία του υπουργού Άμυνας στις μετακινήσεις του εντός και εκτός ΗΠΑ.

.@SECWAR has arrived at Caen, France. pic.twitter.com/r6ZwND4b9m

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

— DOW Rapid Response (@DOWResponse) June 6, 2026

Ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου Σον Παρνέλ ανέφερε ότι ο Χέγκσεθ καλύπτει προσωπικά τα έξοδα μετακίνησης της οικογένειάς του, χωρίς ωστόσο να διευκρινίσει αν αυτό περιλαμβάνει και το πρόσθετο κόστος ασφάλειας που απαιτείται για την προστασία των συγγενικών του προσώπων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

«Ο υπουργός Χέγκσεθ τηρεί απαρέγκλιτα όλους τους κανόνες δεοντολογίας, τους κανονισμούς και τις προβλεπόμενες διαδικασίες», τόνισε ο Παρνέλ, επισημαίνοντας ότι το υπουργείο εφαρμόζει τις ταξιδιωτικές πολιτικές με συνέπεια και πλήρη λογοδοσία, διασφαλίζοντας την προστασία των χρημάτων των φορολογουμένων.

Αυξημένες ανάγκες ασφαλείας και κόστος

Πρώην στελέχη της CID εξηγούν ότι τα ταξίδια υψηλόβαθμων αξιωματούχων στο εξωτερικό απαιτούν εκτεταμένο σχεδιασμό ασφαλείας. Περιλαμβάνουν ομάδες που προηγούνται για την αξιολόγηση κινδύνων, πρόσθετους πράκτορες για την προστασία όλων των μετακινήσεων, καθώς και προσωπικό για τη λειτουργία κέντρων επιχειρήσεων και συνοδειών ασφαλείας.

Όπως διευκρίνισε πρώην αξιωματούχος της υπηρεσίας, οι ανάγκες αυτές συνεπάγονται σημαντικά έξοδα σε μεταφορές, διαμονή, ενοικίαση οχημάτων και ημερήσιες αποζημιώσεις προσωπικού. «Το κόστος εκτοξευόταν πολύ γρήγορα. Δεν μπορώ να φανταστώ την επιβάρυνση που προκαλεί η προστασία ολόκληρης της οικογένειας», σημείωσε χαρακτηριστικά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Προειδοποιήσεις για αυξημένους κινδύνους

Η συζήτηση εντείνεται λόγω του αυξημένου επιπέδου απειλής που αντιμετωπίζουν οι Αμερικανοί αξιωματούχοι και πολίτες στο εξωτερικό. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ διατηρεί ταξιδιωτική οδηγία για τη Γαλλία, καλώντας τους Αμερικανούς να επιδεικνύουν αυξημένη προσοχή εξαιτίας κινδύνων τρομοκρατίας και κοινωνικών αναταραχών. Παράλληλα, έχει εκδοθεί γενική παγκόσμια προειδοποίηση ότι ομάδες που υποστηρίζουν το Ιράν ενδέχεται να στοχοποιήσουν αμερικανικά συμφέροντα ή χώρους συνδεδεμένους με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Νυν αξιωματούχος του αμερικανικού στρατού υποστήριξε ότι οι αυξημένες απαιτήσεις για την ασφάλεια του Χέγκσεθ έχουν επιβαρύνει σημαντικά την CID τους τελευταίους μήνες. Όπως ανέφερε, η υπηρεσία έχει αναγκαστεί να διαθέτει προσωπικό όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και για τις κατοικίες πρώην συζύγων της οικογένειας σε πολιτείες όπως η Μινεσότα και το Τενεσί.

Ο Πιτ Χέγκσεθ έχει τρία παιδιά με τη δεύτερη σύζυγό του, ενώ η Τζένιφερ Χέγκσεθ έχει τρία παιδιά από προηγούμενο γάμο. Το ζευγάρι έχει επίσης μία κόρη μαζί. Ο ίδιος αξιωματούχος εξέφρασε ανησυχία για τον αντίκτυπο των δαπανών αυτών στις υπόλοιπες δραστηριότητες της υπηρεσίας, λέγοντας: «Ως φορολογούμενος με απασχολεί το θέμα. Ως επαγγελματίας, όμως, που διαρκώς παλεύει να εξασφαλίσει πόρους για βασικές αποστολές, αναρωτιέμαι πόσα περισσότερα θα μπορούσαμε να είχαμε χρηματοδοτήσει αν αυτά τα χρήματα κατευθύνονταν αλλού».

Δεν είναι η πρώτη φορά που η οικογένεια του Χέγκσεθ τον συνοδεύει σε επίσημη αποστολή. Ανάλογο ταξίδι είχε πραγματοποιηθεί και τον περασμένο Οκτώβριο, με στάση στη Χαβάη, χωρίς να έχει διευκρινιστεί τότε αν ο υπουργός επέστρεψε στο δημόσιο το σχετικό κόστος συμμετοχής των μελών της οικογένειάς του.

Το ευρωπαϊκό μπάσκετ φαίνεται πως βρίσκεται μπροστά σε μια νέα εποχή, καθώς η προοπτική δημιουργίας του NBA Europe αναμένεται να αλλάξει σημαντικά τα δεδομένα στο άθλημα.

Σε συνέντευξή του, ο Γενικός Γραμματέας της FIBA, Ανδρέας Ζαγκλής, μίλησε αναλυτικά για τα σχέδια του NBA να επεκτείνει την παρουσία του στην ευρωπαϊκή αγορά. Όπως υπογράμμισε, η επένδυση που σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί αναμένεται να αποτελέσει τη μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, ανοίγοντας τον δρόμο για σημαντικές εξελίξεις και νέες προοπτικές για το άθλημα σε ολόκληρη την ήπειρο.

Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Ανδρέας Ζαγκλής:

Στο ΝΒΑ Europe:googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

«Είμαι ενθουσιασμένος για την πρόοδο του έργου ενός νέου πρωταθλήματος στην Ευρώπη. Μιλάμε για τη μεγαλύτερη επένδυση που έχει γίνει ποτέ στο άθλημά μας στην Ευρώπη. Ο ρόλος μας, ως FIBA, είναι να φροντίζουμε τους ενδιαφερόμενους σε όλα τα επίπεδα της πυραμίδας της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας.Ένα από τα βασικά και νέα στοιχεία του πρότζεκτ, που αποτελεί σαφές και θεμελιώδες κομμάτι του, και δεν υπήρχε όταν κάναμε την ανακοίνωση πέρυσι, είναι ότι οι ομάδες που θα προκριθούν στη διοργάνωση θα έχουν ίσα αρχικά έσοδα και ίση πρόσβαση στα έσοδα που σχετίζονται με την απόδοση με τις ομάδες που θα είναι franchise.

Οι ομάδες κερδίζουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στη νέα διοργάνωση και μπορούν να αντέξουν οικονομικά αυτό το δικαίωμα. Αυτό είναι θεμελιώδες για εμάς. Οχι μόνο για να προσελκύσουμε τις επενδύσεις που βλέπουμε τώρα στη διαδικασία υποβολής προσφορών για τα franchise, αλλά και για να προσελκύσουμε άλλους επενδυτές από τους συλλόγους που αγωνίζονται στα εγχώρια πρωταθλήματα και στο BCL κάθε χρόνο, για να προκριθούν και να παίξουν στο κορυφαίο πρωτάθλημα. Αυτό είναι κάτι που θα κάνει το μπάσκετ των συλλόγων στην Ευρώπη πολύ ελκυστικό, όχι μόνο για όσους έχουν τη μόνιμη θέση, αλλά τουλάχιστον για άλλους 150 συλλόγους στην Ευρώπη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Πρέπει να πω ότι είναι πολύ συχνές, σχεδόν εβδομαδιαίες, συναντήσεις των επιχειρησιακών ομάδων για την προετοιμασία, δεν είναι πλέον ένα θεωρητικό έργο».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Για την Ευρωλίγκα:

«Για να καταλήξουμε σε συμφωνία, πρέπει να έχουμε ανθρώπους αποφασισμένους να το κάνουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Και σήμερα έχουμε την αποφασιστικότητα να προχωρήσουμε με ή χωρίς συμφωνία. Ενώ αυτό μπορεί να ακούγεται ένα βήμα προς τον κατακερματισμό, προσωπικά το θεωρώ. ως ένα βήμα προς τη συμφωνία, επειδή αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να είναι έτοιμοι για παραχωρήσεις και να βρουν ένα κοινό έδαφος.

Πιστεύω ότι στο ευρωπαϊκό αθλητικό μοντέλο, όπου έχουμε εκατοντάδες συλλόγους και ο καθένας από αυτούς έχει χιλιάδες οπαδούς (μερικοί από αυτούς έχουν εκατομμύρια οπαδούς). Νομίζω ότι οι οπαδοί κάθε συλλόγου πρέπει να γίνονται σεβαστοί. Εμείς, ως διοικητικό όργανο, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι αν υποστηρίζετε τη Μάλαγα, η Ουνικάχα έχει την ευκαιρία να παίξει στο κορυφαίο πρωτάθλημα. Αναφέρω τη Μάλαγα επειδή έπαιξε στο (τρέχον) κορυφαίο πρωτάθλημα, ήταν μέτοχος αυτού του κορυφαίου πρωταθλήματος και μια μέρα, με μια απόφαση στην οποία η Ουνικάχα δεν συμμετείχε, έπαψε να βρίσκεται σε αυτό το κορυφαίο πρωτάθλημα. Επομένως, η συμφωνία για το 25% ανοιχτών θέσεων στη νέα διοργάνωση, αποτελεί τον απόλυτο σεβασμό για όλους τους οπαδούς του μπάσκετ στην Ευρώπη, επειδή μπορούν να δουν και να ονειρευτούν ότι η ομάδα τους μπορεί να παίξει στην κορυφαία κατηγορία. Μερικοί οπαδοί είναι προνομιούχοι τώρα και μπορεί να μην είναι προνομιούχοι αύριο. Δεν θα κάνουμε τίποτα κακό σε αυτούς τους οπαδούς επειδή θα έχουν ακόμα την ευκαιρία να βλέπουν την ομάδα τους να συμμετέχει κάθε χρόνο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Ακόμα και χωρίς άδεια, μπορείς να παίζεις κάθε χρόνο στην κορυφαία κατηγορία. Η πρόκριση δεν θα είναι μόνο από τη δεύτερη διοργάνωση, το BCL, θα είναι επίσης από το εθνικό πρωτάθλημα και τα προκριματικά τουρνουά. Αν έχεις μια καλή ομάδα, ακόμα και χωρίς άδεια, μπορείς να παίζεις κάθε χρόνο. Είναι πολύ πιθανό να συμβεί αυτό και σχετίζεται άμεσα με την αθλητική αξιοκρατία.

Εργαζόμαστε με στόχο τον Οκτώβριο του 2027. Ο μηχανισμός είναι σαφής. Θα υπάρξει πρόκριση μέσω του BCL και μέσω ενός ή περισσότερων προκριματικών τουρνουά στο τέλος της σεζόν για τις καλύτερες ομάδες από τα εγχώρια πρωταθλήματα με την υψηλότερη κατάταξη. Αυτό είναι σαφές. Από το BCL, θα έχουμε τρεις ομάδες ανάλογα με τη χρονιά, μπορεί να έχουμε 1 ή 2 που θα προκριθούν απευθείας, τουλάχιστον μία, και η άλλη δεύτερη ή τρίτη, θα πάει στα προκριματικά τουρνουά. Στη συνέχεια, θα κατατάξουμε τα Εθνικά Πρωταθλήματα με βάση την ευρωπαϊκή συμμετοχή των συλλόγων τους, προκειμένου να επιλέξουμε την ομάδα που θα έχει την καλύτερη κατάταξη και δεν θα προκριθεί για να παίξει στο τουρνουά τέλους της σεζόν.

Κάνοντας την υπόθεση ότι θα ξεκινήσουμε τον Οκτώβριο του 2027, στο τέλος αυτής της σεζόν, θα έχουμε το Final 4 του BCL και τα προκριματικά τουρνουά, που θα μας δώσουν τις 4 ομάδες που θα παίξουν στο πρωτάθλημά μας την επόμενη σεζόν.

Σχετικά με το φορμάτ, εξετάζουμε μια σεζόν που θα δώσει την ευκαιρία στις ομάδες να έχουν έναν αριθμό εντός έδρας αγώνων. Οι ομάδες εργάζονται για να δημιουργηθεί ένα περιεκτικό καλεντάρι που θα σέβεται τα εθνικά πρωταθλήματα τα οποία έχουν πολύ σημαντικό ρόλο, που θα δίνει αρκετό χώρο στο νέο πρωτάθλημα να αναπτυχθεί και να εμπορευματοποιήσει τα περιουσιακά του στοιχεία, αλλά και στις Εθνικές Ομάδες να έχουν διαθέσιμους τους καλύτερους παίκτες τους. Η αρχή του καλενταριού είναι ότι η ομάδα που παίζει έχει τους καλύτερους διαθέσιμους παίκτες στη διάθεσή της, είτε αυτό είναι στον αγώνα του εγχώριου πρωταθλήματος το Σαββατοκύριακο, είτε είναι κατά τη διάρκεια της εβδομάδας με το BCL ή το νέο πρωτάθλημα, είτε είναι κατά τη διάρκεια του παραθύρου με την Εθνική Ομάδα».

Γιατί ένας αμερικάνος φίλαθλος να ενδιαφερθεί για το NBA Europe:

«Αν ο Αμερικάνος οπαδός εκτιμά το ταλέντο των παικτών που έρχονται από την Ευρώπη ή τον υπόλοιπο κόσμο, νομίζω ότι υπάρχει το στοιχείο του “Τι ακολουθεί”, αλλά και το στοιχείο του “Το παιχνίδι μας μπορεί να παίζεται και διαφορετικά” Και δεν αναφέρομαι μόνο στους κανονισμούς, γιατί οι κανονισμοί θα είναι της FIBA. Αναφέρομαι πολλά, περισσότερα, ή όσα μου αρέσουν, X’s and O’s στο παιχνίδι. Υπάρχει επίσης ένα επίπεδο πάθους. Η ήττα δεν γίνεται αποδεκτή τόσο ελαφριά όπως σε άλλα μέρη. Φυσικά αυτό δεν ισχύει για όλες τις χώρες της Ευρώπης, αλλά μιλάτε σε κάποιον που έχει γεννηθεί σε μία συγκεκριμένη χώρα. Επίσης πιστεύω ότι πολυπολιτισμική προσέγγιση του παιχνιδιού είναι πολύ ορατή. Ίσως να μην υπάρχει ο ισπανικός αιφνιδιασμός όπως υπήρχε νωρίς στη δεκαετία των 80’s, που ήταν τόσο ξεχωριστό σε σχέση με τον τρόπο που οι Γιουγκουσλαβοι έπαιζαν το παιχνίδι, αλλά και πάλι, βλέπεις διαφορετικές προσεγγίσεις στο παιχνίδι. Αλλά για αυτούς που αγαπούν το κολεγιακά μπάσκετ και το ΝΒΑ, δεν ξέρω αν είναι κάτι ενδιάμεσο, αλλά σίγουρο θα είναι πολύ ελκυστικό».

Το ποσοστό 17% που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2023 επικύρωνε μια σκληρή και στρατηγικού επιπέδου ήττα. Σήμερα το ίδιο ποσοστό μοιάζει με ένα πολύ δυνατό και ελπιδοφόρο ζητούμενο. Οι αυτοκαταστροφικές διασπάσεις (οι οποίες συνεχίζονται αμείωτες), ο τραγέλαφος εσωτερικών εκλογών και συνεδρίων, οι απίστευτης έντασης προσωπικές, χωρίς καν πολιτικό άλλοθι, συγκρούσεις δημιούργησαν την έρημο μέσα στην οποία μια στοιχειώδης επανασυσπείρωση μέρους του παλιού ακροατηρίου μοιάζει με νίκη.

Ο Αλέξης Τσίπρας μαζεύει τα σπασμένα γυαλιά και συγκροτεί κάτι, όταν (εδώ και καιρό) δεν υπάρχει τίποτα. Βέβαια αυτό το «τίποτα» είναι άδικο, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ και εν μέρει η Νέα Αριστερά (παρόλο τον ιδεολογικό φορμαλισμό τους και τις αντιφάσεις τους) είχαν κοινοβουλευτική παραγωγή, αξιόλογη, απλώς αυτή δεν έφτανε «κάτω», στην πλατεία. Στο «τίποτα» δεν συνέβαλαν μόνο οι θόρυβοι από τις εσωκομματικές συγκρούσεις, αλλά και η λύπη του κόσμου, η συναισθηματική απόσπασή του από τα αυτοφθειρόμενα κομματικά στέγαστρα. Ποιος θα τρέξει για το κόμμα; Και ποιο κόμμα; Πέρα από το γεγονός ότι η (κάθε φορά νέα) διάσπαση έφτανε με ιδιαίτερη ένταση και τοπικά. Ανθρωποι που δεν ήθελαν (και συνεχίζουν να μη θέλουν) να δουν ο ένας τον άλλον, ένα μακελειό σε παλαιές «ανθούσες» οργανώσεις, ο χώρος έχανε τα νήματα που τον συνέδεαν με το κοινό του. Ετσι ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται να προσφέρει φαντασιακή στέγη σε ένα κοινό που τη στερήθηκε βίαια. Αυτό βέβαια, αν και ευδιάκριτο ως σχήμα, είναι αμυντικό, δεν συγκροτεί ανάπτυξη, δεν συνθέτει προοπτική, αλλά στοιχειοθετεί δυνατότητα.

Είναι σίγουρο ότι υπάρχουν δυνατότητες στο νέο εγχείρημα. Από την άλλη, όμως, ενεργοποιεί ακόμα μία φάση ευτέλειας, ιδίως στο στελεχιακό πεδίο. Υπό μεταγραφή στελέχη ή βουλευτές που, αφού εγκαταλείπουν άκομψα το παλιό κομματικό κέλυφος, διαπραγματεύονται (ή απλώς προσπαθούν να διαπραγματευτούν) μια προσωπική συμφωνία ένταξης, σπασμωδικές κινήσεις που καταλήγουν σε αλληλοκατηγορίες και προσβολές, αλλά και μια οίηση από νέους πορτιέρηδες. Περιπτώσεις εξαιρετικά ευνοημένων (και από τον ίδιο τον Τσίπρα) που προσκολλήθηκαν ανενδοίαστα σε διαδοχικά, μεταγενέστερα αρχηγικά σχήματα και τούμπαλιν, τέως υβριστές που γίνονται εκθειαστές, περιπτώσεις εξαιρετικής ανεπάρκειας που χειρίζονταν το «όλοι εναντίον όλων» απλώς για να επιβιώσουν μικρόψυχα και τιποτένια, αυτό υπήρξε το βραστερό τοπίο που μια παράταξη που επικαλούνταν τη συλλογικότητα, την έκανε να φαίνεται απλώς ως παράταξη καιροσκοπισμού και καριέρας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Αυτό το τοπίο ευτέλειας που εξώθησε στην ιδιώτευση μεγάλο μέρος ψηφοφόρων φαίνεται ότι αποτελεί τον μεγαλύτερο κίνδυνο για το νέο εγχείρημα. Είναι σίγουρο ότι αυτοί που αποκλείονται (που βρίσκουν κλειστή πόρτα) θα κακολογούν, αυτοί που «προσλαμβάνονται» (ανεξαρτήτως ηθικής συγκρότησης και συνέπειας) θα εκθειάζουν (μέχρι να διαψευσθούν οι φιλοδοξίες τους, οπότε θα αρχίσουν και αυτοί να βρίζουν). Η σφαίρα των αναρτήσεων ίσως είναι αναξιόπιστος δείκτης πολιτικής ακμής ή όχι, αφού εκεί εκφράζεται ο προσωπικός καημός και σπανίως διατυπώνεται πολιτικό σχέδιο ή αντισχέδιο. Ομως σε ένα κουρασμένο (και πολυδιασπασμένο) κοινό, που μάλιστα είναι πρόθυμο να πειστεί και να ακολουθήσει, αν η αύρα είναι υπόμνηση του παλατιανού λασπερού τόπου, αν η αύρα είναι υπόμνηση των συνωμοσιών, των κολακειών, των διαβολών, τότε ακόμα μία φορά το εγχείρημα θα καμφθεί στην ίδια του την εκκίνηση. Και τότε δεν θα φταίει κανένας Μητσοτάκης.

Ο Δημήτρης Σεβαστάκης είναι ζωγράφος και καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ

Σε μια φάση που η ατμόσφαιρα στα εθνικά δείχνει αποπνικτική, τα νεότερα από την Ουάσιγκτον προκάλεσαν κάποια χαμόγελα στην Αθήνα. Το σήμα του Μάρκο Ρούμπιο από τη Βουλή των Αντιπροσώπων για το απαγορευτικό στην Τουρκία που προσπαθεί με κάθε τρόπο να επιστρέψει στο πρόγραμμα των F-35, ερμηνεύθηκε ως μήνυμα και στις δύο πλευρές του Αιγαίου ότι η στάση των ΗΠΑ δεν έχει μεταβληθεί.

Ο αμερικανός ΥΠΕΞ, αδειάζοντας με διπλωματικό τρόπο και τον Τομ Μπάρακ, τον επιχειρηματία που έστειλε ο Τραμπ πρεσβευτή στην Αγκυρα, κατέστησε σαφές ότι το απαγορευτικό όχι μόνον ισχύει, αλλά είναι και αδιαπέραστο όσο ο Ερντογάν εξακολουθεί να κατέχει τις συστοιχίες των S-400. Θεωρητικώς, εάν το Ακ Σαράι αλλάξει τακτική και αποφασίσει να ξεφορτωθεί το ρωσικό αντιπυραυλικό σύστημα, το τουρκικό αίτημα για συμμετοχή εκ νέου στο πρόγραμμα των αόρατων μαχητικών πέμπτης γενιάς θα μπορούσε να επαναξιολογηθεί.

Το ζήτημα είναι εάν η διαγραφή των S-400 από το τουρκικό αντιπυραυλικό οπλοστάσιο, που έτσι και αλλιώς δείχνει αυτή την περίοδο αδύναμο, προκαλεί παρεμβολές στη σχέση του Ερντογάν με τον Πούτιν. Κι ένα δεύτερο, εάν το μήνυμα Ρούμπιο επαναφέρει την καχυποψία στον άξονα Αγκυρας – Ουάσιγκτον, που αποτελούσε βασικό συστατικό των αμερικανοτουρκικών σχέσεων έως την τελευταία ημέρα της προεδρίας Μπάιντεν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στη μεγάλη νατοϊκή σύνοδο στην Αγκυρα, στις 7-8 Ιουλίου, είναι ξεκάθαρο ότι ο Ερντογάν θα επιδιώξει με κάθε τρόπο να εμφανίσει την Τουρκία ως τον πλέον αξιόπιστο σύμμαχο των ΗΠΑ. Ενδεχομένως, με τον ίδιο στόχο να ανοίξει συζήτηση με τον Τραμπ, εάν καταφέρει να συναντηθούν δύο εβδομάδες νωρίτερα με αφορμή τους αγώνες της Τουρκίας στο Μουντιάλ.

Ο τούρκος πρόεδρος ετοιμάζεται για ένα μακρινό ταξίδι στο Λος Αντζελες, όπερ συνεπάγεται ότι για ένα τετ α τετ με τον αμερικανό πρόεδρο θα πρέπει ο Ερντογάν να κάνει μια στάση στην Ουάσιγκτον, έχοντας στα χέρια και μια πρόσκληση για τον Λευκό Οίκο, ή θα πρέπει ο Τραμπ να ταξιδεύσει στην Καλιφόρνια. Πρόκειται για λεπτομέρειες που αρμόδιες διπλωματικές πηγές θεωρούν ότι έχουν τη σημασία τους – η δεύτερη περίπτωση, αν και φαίνεται μεγαλύτερη παραχώρηση από την πλευρά του Τραμπ που θα αναγκαστεί να κάνει ένα ταξίδι εκτός προγράμματος για χάρη του Ερντογάν, είναι λιγότερο σημαντική από μια νέα πρόσκληση στο Οβάλ Γραφείο. Στο Λος Αντζελες η συνάντηση θα έχει ανεπίσημο χαρακτήρα. Το χειρότερο σενάριο για τον Ερντογάν, πάντως, θα είναι να μη βρεθεί χρόνος για κανένα ραντεβού και ο ίδιος να περιμένει τον Τραμπ τον Ιούλιο στο Ακ Σαράι.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ακόμη κι αν θεωρείται ως η πλέον κρίσιμη σύνοδος των τελευταίων δεκαετιών για την πορεία του ΝΑΤΟ, μπροστά και στο ευρωαμερικανικό ρήγμα, στην Αθήνα εκτιμούν ότι βασικός στόχος του Ερντογάν στη συνάντηση κορυφής στην Αγκυρα θα είναι να επανακαθοριστεί ο ρόλος του Ισραήλ στην ευρύτερη περιοχή και η θέση ισχύος που θα κατέχει στην επόμενη ημέρα για τη Μέση Ανατολή. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου είναι αυτή την ώρα το μεγαλύτερο πρόβλημα για την Τουρκία και πίσω από αυτό το πρόβλημα αναδεικνύονται, τουλάχιστον για την τουρκική διπλωματία, και θέματα που αφορούν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Το Τελ Αβίβ, εν ολίγοις, προκαλεί διλήμματα ασφαλείας στην Αγκυρα και ο Ερντογάν θα αναζητήσει εγγυήσεις από τον Τραμπ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Για την ελληνική διπλωματία, όσο κι αν ο Τραμπ θεωρείται απρόβλεπτος παράγων, είναι δεδομένο ότι απεύχεται ένα νέο μέτωπο δίπλα σε άλλα ανοικτά μέτωπα που καλείται η Ουάσιγκτον να διαχειριστεί – από τις ουκρανικές πεδιάδες έως τον Περσικό. Συνεπώς, για την πρόκληση που ετοιμάζει ο Ερντογάν με το νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας», θα μπορούσε να υπάρξει και μια παρασκηνιακή παρέμβαση από την αμερικανική πλευρά – πριν γίνει το βήμα που θα προκαλέσει κυματισμούς στο Αιγαίο. Για αυτή την παρέμβαση αρκετοί στην Αθήνα ευελπιστούν ότι μπορεί να παίξει ξανά τον ρόλο του ο παράγοντας Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος μετά την Αγκυρα αναμένεται στην Αθήνα για τη ανανέωση της αμυντικής συμφωνίας που επίσης ενοχλεί την Αγκυρα.

Σε εξέλιξη βρίσκεται μεγάλη επιχείρηση της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων για την εξάρθρωση κυκλώματος που φέρεται να εμπλέκεται σε υποθέσεις δωροδοκιών και δωροληψιών με αντικείμενο την τακτοποίηση ακινήτων και οικοπέδων κάθε είδους.

Μέχρι στιγμής έχουν συλληφθεί έξι άτομα, ανάμεσά τους υπάλληλοι Πολεοδομιών και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται δύο προϊστάμενοι σε δήμους των Βορείων Προαστίων, υπάλληλοι και μέλη επιτροπών της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, καθώς και ένας ιδιώτης μηχανικός.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, στη δικογραφία εμπλέκονται τουλάχιστον 30 ακόμη άτομα, ορισμένοι εκ των οποίων υπηρετούν σε πολεοδομίες της περιφέρειας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι τα μέλη του κυκλώματος έναντι αμοιβής τακτοποιούσαν αυθαίρετα, προχωρούσαν στην παράνομη έκδοση οικοδομικών αδειών, μείωναν πρόστιμα από βεβαιωμένες πολεοδομικές παραβάσεις και διευθετούσαν κάθε είδους εκκρεμότητες που αφορούσαν οικόπεδα και οικοδομές.

Μετά την ολοκλήρωση της επιχείρησης αναμένονται επίσημες ανακοινώσεις από το Εσωτερικών Υποθέσεων, οι οποίες θα αποσαφηνίσουν το εύρος της υπόθεσης και τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι εμπλεκόμενοι.

Ο μέγας ιστορικός δεν το είχε προβλέψει αλλά δεν είχε να αντιμετωπίσει τον Τραμπ παρότι με τους δημαγωγούς δεν τα πήγαινε καλά και τους απέδιδε πολλά από τα δεινά των Αθηναίων. Ας μας επιτρέψει η μνήμη του ένα διανοητικό παιχνίδι: η περίφημη παγίδα αφορά σχέσεις μεταξύ μεγάλων δυνάμεων. Τι γίνεται όμως αν μια μεσαία ή μικρή δύναμη παγιδεύσει μια μεγάλη; Με τις ΗΠΑ αυτό έχει συμβεί στο παρελθόν, Βιετνάμ, Αφγανιστάν, Ιράκ.

Οι τρεις πόλεμοι ξεκίνησαν με ισχυρή επιχειρηματολογία πως εξυπηρετούσαν τα αμερικανικά συμφέροντα. Εξελίχθηκαν και οι τρεις σε παγίδες για τις ΗΠΑ εγκλωβίζοντας τις σε μακροχρόνιες συγκρούσεις φθοράς με τεράστια κόστη σε ανθρώπινες ζωές και οικονομικά. Σήμερα παρακολουθούμε έναν ακόμη πόλεμο φθοράς για τις ΗΠΑ. Στο μόνο που διαφέρει είναι η αποφυγή χρήσης χερσαίων δυνάμεων αν αυτό ισχύσει μέχρι τέλους. Είναι επίσης ένας αργόσυρτος πόλεμος καθώς για λόγους οικονομίας στρατιωτικών μέσων η αμερικανική πλευρά σταμάτησε μετά τις πρώτες εβδομάδες να χρησιμοποιεί τα πανάκριβα όπλα που διαθέτει, Patriot, Tomahawk, κ.λπ.

Παγίδευσε λοιπόν το Ιράν τις ΗΠΑ; Η απάντηση είναι δυστυχώς καταφατική. Τα χειρουργικά πλήγματα των πρώτων ημερών μπορεί να επέφεραν ζημιές αλλά όχι του μεγέθους που θα οδηγούσε σε συνθηκολόγηση. Γιατί δεν συνεχίστηκαν; Πολύ πιθανόν γιατί οι ΗΠΑ δεν επιθυμούσαν ολική καταστροφή και σωστά. ‘Η γιατί φοβήθηκαν το ενδεχόμενο κλιμάκωσης με άλλες δυνάμεις όπως η Ρωσία και η Κίνα να τάσσονται στο πλευρό του Ιράν. Η κίνηση αποκλεισμού του Ορμούζ ήταν κάτι που δεν είχαν προβλέψει οι σχεδιαστές της επιχείρησης και αυτό δεν τους περιποιεί τιμή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Σήμερα βρισκόμαστε σε αδιέξοδο. Το Ιράν συνομιλεί με τις ΗΠΑ περίπου επί ίσοις όροις και αυτό οφείλεται στην τιμή της βενζίνης στην επικράτειά τους και στην αποδοκιμασία της μεγάλης πλειοψηφίας των Αμερικανών. Το μόνο θετικό που μπορεί να προκύψει είναι η απώλεια της εκλογικής υπεροχής των Ρεπουμπλικανών στις εκλογές του Νοεμβρίου.

Αλλά για την παγκόσμια σταθερότητα και ειρήνη η εξέλιξη αυτή δεν είναι διόλου θετική. Ακόμη και αν για ανθρωπιστικούς λόγους δεν πρέπει να επιθυμούμε την κλιμάκωση του πολέμου με μια νέα αεροπορική επιχείρηση, η μη επικράτηση των ΗΠΑ στον πόλεμο αυτό θα έχει στρατηγικές συνέπειες για την ισορροπία δυνάμεως στον πλανήτη. Σε δύο πρωτεύουσες τουλάχιστον η ευφορία πρέπει να είναι διάχυτη, στη Μόσχα και το Πεκίνο. Η πρώτη συνεχίζει ανενόχλητη τον πόλεμο στην Ουκρανία, η δεύτερη βλέπει την αντίπαλη υπερδύναμη να μην μπορεί να αντιμετωπίσει έναν υποδεέστερο εχθρό.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Δεν συζητούμε καν για την Ευρώπη. Αφημένη στην τύχη της και κατά πιθανότητα ακάλυπτη από τις ΗΠΑ αν το χρειαζόταν, θα πρέπει να αντιμετωπίσει το σοβαρό ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης με τη Ρωσία τα επόμενα χρόνια. Η Μέση Ανατολή έχει εισέλθει επίσης στη φάση της αβεβαιότητας χωρίς αμερικανική ομπρέλα. Πού θα οδηγήσει αυτή; Σε υπερεξοπλισμό των χωρών της, στην αναζήτηση πιθανότατα πυρηνικής άμυνας, σε συγκρούσεις μεταξύ τους. Το Ισραήλ αποδύεται σε έναν πόλεμο εναντίον όλων και αν κάποιος δεν σταματήσει τον Νετανιάχου φαίνεται αποφασισμένος να επιβάλει την «τελική λύση». Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, μια μεσαία δύναμη όπως η Τουρκία αισθάνεται φοβερά ανασφαλής και επιχειρεί να διατηρήσει τα κεκτημένα της στην περιοχή, π.χ., στη Συρία αλλά προφανώς δεν θα μείνει ανενεργή αν κάποιος τα απειλήσει.

Η Ινώ Αφεντούλη είναι επικεφαλής του Παρατηρητηρίου Γεωπολιτικής και Διπλωματίας στο Ελληνικό Ιδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ)

Οι πιθανότητες τυχαίας συνάντησης με τον Πάπα Λέοντα  είναι από ελάχιστες έως μηδαμινές. Κι όμως, συνέβη. Ο σημερινός ηγέτης της Καθολικής Εκκλησίας, επιβιβαζόμενος σε αεροπλάνο κατά το ταξίδι του προς την Ισπανία, ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με έναν θαυμαστή του.

Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν θα συναντήσει έναν άνθρωπο τέτοιου βεληνεκούς, τι λόγια θα ανταλλάξει μαζί του. Ο συγκεκριμένος ακόλουθος, ωστόσο, είτε είχε επίγνωση της συγκυρίας είτε αντέδρασε αυθόρμητα, ποιος ξέρει;

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που επέλεξε να τον ρωτήσει φαίνεται πως ικανοποίησε ιδιαίτερα τους λάτρεις του ποδοσφαίρου. Του έθεσε το εξής ερώτημα: «Μπαρτσελόνα ή Ρεάλ;». Ο Πάπας αρχικά προσπάθησε να αποφύγει τεχνηέντως την ερώτηση, όμως στο τέλος «υπέκυψε» και αποκάλυψε τις Μαδριλένικες προτιμήσεις του, απαντώντας: «Ο Πάπας είναι για όλες τις ομάδες, αλλά εγώ είμαι της Ρεάλ Μαδρίτης».

León XIV afirma que es del Real Madrid durante su llegada a España: “El Papa es para todos los equipos, pero Prevost es del Real Madrid” https://t.co/hWh6P2apaY

— EL MUNDO (@elmundoes) June 6, 2026

Ένα ανησυχητικό περιστατικό εκτυλίχθηκε μέσα στο νοσοκομείο Χαλκίδας στην Εύβοια, όταν γιατρός υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο.

Σύμφωνα με πληροφορίες του eviaonline.gr, η γιατρός του Νοσοκομείου Χαλκίδας υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο μέσα στο Νοσηλευτικό ίδρυμα στην Εύβοια, μία μέρα αφότου είχε γυρίσει από αναρρωτική άδεια για να κάνει κάποιες εξετάσεις.

Τη στιγμή που γίνονταν οι εξετάσεις, εκείνη υπέστη το εγκεφαλικό επεισόδιο.

Μεταφέρθηκε σε Νοσοκομείο των Αθηνών για περαιτέρω διερεύνηση των αιτιών που προκλήθηκε. Η κατάσταση της υγείας της φαίνεται να είναι καλή.

Η συζήτηση, που αναπτύσσεται γύρω από τις διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα, τις ανακατατάξεις, τα νέα και παλιά πολιτικά σχήματα, που εμφανίζονται ως «εναλλακτικές λύσεις», επιχειρεί συστηματικά να αποκρύψει το βασικότερο, δηλαδή το πραγματικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκδηλώνονται αυτές οι εξελίξεις και τι τελικά υπηρετούν. Πίσω από τα μεγάλα λόγια περί «σταθερότητας», «αλλαγής», «προοδευτικής διακυβέρνησης» κ.λπ., βρίσκεται μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να κρυφτεί: Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος κλιμακώνεται, οι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε ισχυρά καπιταλιστικά κέντρα οξύνονται και η οικονομία διεθνώς δείχνει σημάδια νέων αναταράξεων και κρίσεων.

Τα παραπάνω είναι στοιχεία που επιμελώς αποφεύγουν να θέσουν στο επίκεντρο νέα και παλιά κόμματα, κάτι που πρέπει να προβληματίσει κάθε εργαζόμενο που βλέπει τις εξελίξεις και νιώθει τον κλοιό των παγκόσμιων ανταγωνισμών να σφίγγει. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το ελληνικό κεφάλαιο επιδιώκει να κατοχυρώσει τη θέση του, να υπερασπιστεί και να αναβαθμίσει τα συμφέροντά του.

Αυτό είναι το πραγματικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο κινούνται κυβέρνηση, συστημική αντιπολίτευση και τα διάφορα νέα ή αναπαλαιωμένα πολιτικά μορφώματα. Οι αντιθέσεις μεταξύ επιχειρηματικών ομίλων για το ποιος θα ωφεληθεί περισσότερο από τα εξοπλιστικά προγράμματα, τα ευρωπαϊκά κονδύλια, τις υποδομές, την ενέργεια κ.λπ. αντανακλώνται και στις πολιτικές διεργασίες. Πίσω από διαφοροποιήσεις, μετακινήσεις και νέα σχήματα, εξελίσσεται μια προσπάθεια αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, ώστε να διασφαλιστεί η αντιλαϊκή συνέχεια και σταθερότητα, να εγκλωβιστεί η λαϊκή δυσαρέσκεια σε εναλλαγές προσώπων και διαχειριστών. Είναι δεδομένο πως όποια κι αν είναι η κυβερνητική σύνθεση της επόμενης περιόδου θα κινηθεί στις ίδιες ράγες:

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

• Στη στροφή στην πολεμική οικονομία με την ταυτόχρονη εκτίναξη των πολεμικών δαπανών και εξοπλισμών.
• Στην πολεμική εμπλοκή στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και την αναβάθμιση των στρατηγικών σχέσεων με ΗΠΑ, Ισραήλ.
• Στην τήρηση των εκάστοτε δημοσιονομικών κανόνων της ΕΕ.
• Στην ενεργειακή πολιτική που έχει ως βάση την εγκατάλειψη πιο παραδοσιακών εγχώριων πηγών ενέργειας, όπως του λιγνίτη, την αντικατάσταση της εξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο στο αμερικανικό, πανάκριβο LNG κ.λπ.
• Στην προώθηση αντιδραστικών προσαρμογών στη λειτουργία του κράτους και την κλιμάκωση της επίθεσης στα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα, όπως σχεδιάζεται στην επικείμενη Συνταγματική Αναθεώρηση.

Με άλλα λόγια, τα κέρδη του κεφαλαίου αντιμετωπίζονται ως αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα, ενώ για τον λαό επιφυλάσσονται νέες θυσίες. Γι’ αυτό και η σταθερότητα που επικαλούνται όλες οι αστικές πολιτικές δυνάμεις μεταφράζεται σε αστάθεια και ανασφάλεια για τον λαό.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Το πραγματικό ερώτημα για τον λαό δεν είναι απλώς «τι θα φύγει», αλλά κυρίως τι νέο χρειάζεται η χώρα. Να φύγει η κυβέρνηση της ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Βεβαίως, να φύγει και να μην ξανάρθει! Ομως μαζί πρέπει να φύγει και η πολιτική που υπηρετεί τα κέρδη των λίγων, που μπλέκει τη χώρα βαθύτερα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και που ταυτίζει τις «αντοχές της οικονομίας» με τις αντοχές του λαού ολοένα να στερείται και να ζει με χειρότερους όρους. Γιατί «πολιτική αλλαγή» που αφήνει ανέγγιχτες τις δεσμεύσεις απέναντι στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, δεν είναι αλλαγή για τον λαό. Είναι ανακύκλωση του ίδιου έργου με άλλους πρωταγωνιστές. Το πραγματικά νέο βρίσκεται στην αμφισβήτηση αυτής της στρατηγικής, στην οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης, στην αγωνιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Κι αν κάποιοι σπεύδουν να ρωτήσουν αν αυτά που λέει το ΚΚΕ είναι «ρεαλιστικά», αξίζει να αντιστραφεί το ερώτημα: Είναι ρεαλιστικό να θεωρείται μονόδρομος μια πορεία που γεννά διαρκώς κρίσεις, πολέμους, ανασφάλεια και νέες θυσίες για τους πολλούς; Ή μήπως ρεαλιστικό είναι να δυναμώσει η πάλη για μια κοινωνία όπου θα βρίσκονται στο επίκεντρο οι ανάγκες του λαού και όχι τα κέρδη των λίγων;

Ο Νίκος Αμπατιέλος είναι βουλευτής Α’ Πειραιά του ΚΚΕ και μέλος του ΠΓ της ΚΕ

Εκείνο το δροσερό καλοκαιρινό βράδυ, γύρω από το οχυρό της Κιριά, τη φρουρούμενη καρδιά της ασφάλειας του ισραηλινού κράτους, στο κεντρικό Τελ Αβίβ, η ζωή συνεχιζόταν κανονικά: η πόλη ανέπνεε, οι δρόμοι της κρατούσαν ακόμη τον θόρυβό τους. Εκεί κάτω, όμως, μέσα στο απόρθητο κέντρο επιχειρήσεων, η σιωπή ήταν απόλυτη.

Ο αρχηγός της Μοσάντ, Νταβίντ Μπαρνέα, καθόταν αμίλητος μπροστά στις οθόνες. Δίπλα του βρίσκονταν ο Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο αρχηγός του γενικού επιτελείου του ισραηλινού στρατού, Εγιάλ Ζαμίρ. Αυτό που έβλεπαν ήταν πλάνα από το Ιράν. Μόνο που εκεί δεν κινούνταν ισραηλινοί κομάντος, ούτε πράκτορες με ξένα διαβατήρια και αλλαγμένες ταυτότητες. Ηταν ιρανοί πολίτες.

Ηταν ένα κρυφό στράτευμα της Μοσάντ μέσα στο Ιράν, ενεργοποιημένο την κρισιμότερη στιγμή: στις 13 Ιουνίου 2025, την ώρα που ξεκινούσε ο Πόλεμος των Δώδεκα Ημερών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Θα περνούσε σχεδόν ένας χρόνος μέχρι να αποκαλυφθούν, τις τελευταίες ημέρες, λεπτομέρειες για μια επιχείρηση χωρίς προηγούμενο. Κύριος στόχος της ήταν η καταστροφή κρίσιμων τμημάτων της ιρανικής αεράμυνας, ώστε η ισραηλινή αεροπορία να μπορεί πλέον να κινηθεί με μεγαλύτερη άνεση και να πλήξει ό,τι οι Ισραηλινοί αξιολογούσαν ως την πιο άμεση απειλή για την ασφάλειά τους.

Το Ισραήλ γνώριζε καλά ότι μια τέτοια επιχείρηση δεν μπορούσε να γίνει μόνο από αέρος. Γνώριζε επίσης ότι η αποστολή μεγάλου αριθμού Ισραηλινών πρακτόρων στο έδαφος του Ιράν ήταν εκτός συζήτησης. Από τότε που ανέλαβε τη Μοσάντ, ο Μπαρνέα είχε τραβήξει την υπηρεσία μακριά από την παλιά της λογική. Η υπόθεση Μαμπχούχ στο Ντουμπάι, το 2010, αν και είχε πετύχει τον στόχο της – την εξόντωση του συνιδρυτή της στρατιωτικής πτέρυγας της Χαμάς – είχε δείξει τα όρια μιας εποχής που άλλαζε. Ο εντοπισμός των πρακτόρων της Μοσάντ, οι οποίοι ταξίδευαν με πλαστά διαβατήρια άλλων χωρών, υπήρξε τεράστιο πλήγμα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ο Μπαρνέα άλλαξε αυτό το μοντέλο. Οχι μόνο στις δομές εντός του Ισραήλ, αλλά κυρίως στον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν την ανθρώπινη κατασκοπεία: όχι πια ως μηχανισμό που συλλέγει απλώς πληροφορίες, αλλά ως εργαλείο που μπορεί να παράγει επιχειρησιακό αποτέλεσμα στο πεδίο. Εκεί όπου το 2018, στην κλοπή του ιρανικού πυρηνικού αρχείου από την καρδιά της Τεχεράνης, είχαν μετάσχει και Ισραηλινοί, το νέο μοντέλο άφηνε πλέον το βάρος στους τοπικούς πράκτορες – μαχητές.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Αυτό σήμαινε στρατολόγηση πολλών ιρανών πρακτόρων και προσεκτική δημιουργία ενός μεγάλου δικτύου, το οποίο εκτεινόταν – και, σύμφωνα με όσα προκύπτουν, εξακολουθεί να εκτείνεται – από τα χαμηλά μέχρι πολύ ψηλά. Το πιο συγκλονιστικό ίσως, όπως αποκαλύπτουν τώρα οι πρώτες διαρροές, είναι πως το Ισραήλ έφερε σε διαφορετικά κύματα, εδώ, στο εβραϊκό κράτος, όσους είχαν εξειδικευμένο ρόλο και τους εκπαίδευσε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Ο εξοπλισμός έφτανε στο Ιράν για καιρό κομμένος σε μικρά κομμάτια, κρυμμένος μέσα σε αντικείμενα που δεν έπρεπε να τραβήξουν βλέμματα. Πύραυλοι, drones, κεφαλές, εξαρτήματα. Ο,τι χρειαζόταν για την αποστολή είχε περάσει από αθέατες διαδρομές.

Οι πράκτορες είχαν μάθει στο Ισραήλ πώς να τα συναρμολογούν και να τα χειρίζονται. Δεν γνώριζαν όμως από πριν τις λεπτομέρειες του σχεδίου. Πέρα από τα άτομα της κάθε ομάδας – και αυτό χωρίς να είναι πάντα δεδομένο – οι κατάσκοποι δεν ήξεραν ποιοι ήταν οι άλλοι. Ούτε και θα το μάθουν ποτέ. Οι περισσότεροι νόμιζαν ότι μόνο οι ίδιοι εκπαιδεύονταν.

Οι συντεταγμένες, ο τόπος ανάπτυξης και ο χρόνος ενεργοποίησης ήρθαν την τελευταία στιγμή, μέσα από κρυπτογραφημένη επικοινωνία. Κάποιοι πράκτορες βοήθησαν στο πλήγμα κατά της ανώτατης διοίκησης της Αεροδιαστημικής Δύναμης των Φρουρών της Επανάστασης. Αλλες ομάδες κινήθηκαν εναντίον τμημάτων της αεράμυνας και του βαλλιστικού πυραυλικού μηχανισμού. Το παράθυρο δράσης ήταν λίγα λεπτά. Επρεπε να χτυπήσουν την ίδια στιγμή που οι ισραηλινές αεροπορικές διαδρομές και τα κύματα πυρός απαιτούσαν να ανοίξουν συγκεκριμένα κενά, σε συγκεκριμένο χρόνο. Υπήρξαν δυσλειτουργίες. Σε τέτοιες επιχειρήσεις πάντα υπάρχουν. Αλλά το σύνολο λειτούργησε με τέτοια ακρίβεια που εξέπληξε ακόμη και στο Ισραήλ. Ηταν μια ολότελα νέα πραγματικότητα στον κόσμο της κατασκοπείας και της ασφάλειας. Μια επιχείρηση μέσα στο Ιράν, με στρατηγικό αποτέλεσμα, χωρίς να χρειαστεί τελικά να πατήσει εκεί ούτε ένας Ισραηλινός.

Για τον Μπαρνέα, εκείνη η νύχτα ήταν κάτι παραπάνω από επιτυχία μιας επιχείρησης. Ηταν η δικαίωση μιας εσωτερικής επανάστασης που δεν υπήρξε εύκολη. Οσοι άφησαν τις πρώτες πληροφορίες να διαρρεύσουν – πιθανότατα κατόπιν οδηγίας της ίδιας της υπηρεσίας – τονίζουν πως όταν η επιχείρηση ολοκληρώθηκε, ο Μπαρνέα απλώς χαμογέλασε. Ελαφρώς, μετρημένα και για λίγο.

Τη Δευτέρα, ο Μπαρνέα ολοκλήρωσε την πενταετή θητεία του στη Μοσάντ και αποχώρησε. Πίσω του άφησε, μεταξύ άλλων, κάτι πολύ περισσότερο από έναν επιτυχημένο φάκελο επιχειρήσεων: άφησε ένα νέο μοντέλο μυστικού πολέμου.

Ανησυχία προκαλούν τα στοιχεία του Κλιματικού Παρατηρητηρίου της Δήλου, σύμφωνα με τα οποία το ιερό νησί των Κυκλάδων βυθίζεται κατά περίπου ένα εκατοστό τον χρόνο.  Παρόλα αυτά δεν είναι μόνο η Δήλος που φαίνεται να βυθίζεται καθώς μέχρι το 2050, η στάθμη της θάλασσας  αναμένεται να αυξηθεί κατά 21 έως 28 εκατοστά.  Πολλές ιστορικές τοποθεσίες παγκοσμίως αντιμετωπίζουν παρόμοιο κίνδυνο.

Οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις  περιοχών σε όλων των κόσμο που φαίνεται να χάνονται κάτω από το νερό είναι οι εξής: Βενετία, Ιταλία

Η Βενετία βυθίζεται εδώ και δεκαετίες, αν και με πιο αργό ρυθμό – περίπου 1-2 χιλιοστά τον χρόνο. Το φαινόμενο οφείλεται στη φυσική συμπύκνωση των ιζημάτων και στην ανθρώπινη δραστηριότητα, που επηρεάζει το ευαίσθητο οικοσύστημα της λιμνοθάλασσας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

REUTERS/Alberto Lingria

Τζακάρτα, Ινδονησία

Η πολυπληθέστερη μεγαλούπολη του κόσμου, με περίπου 42 εκατομμύρια κατοίκους, βυθίζεται ταχύτερα από κάθε άλλη. Η Τζακάρτα «χάνει» 10 έως 15 εκατοστά ετησίως, ενώ το 40% του μητροπολιτικού της κέντρου βρίσκεται ήδη κάτω από το επίπεδο της θάλασσας.

Πόλη του Μεξικού, Μεξικό

Η πρωτεύουσα του Μεξικού βυθίζεται περίπου κατά 50 εκατοστά τον χρόνο, καθώς είναι χτισμένη πάνω σε πρώην πυθμένα λίμνης. Η καθίζηση είναι τόσο έντονη, ώστε να διακρίνεται πλέον ακόμη και από το διάστημα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Μπανγκόκ, Ταϊλάνδη

Η πρωτεύουσα της Ταϊλάνδης υποχωρεί με ρυθμό άνω του ενός εκατοστού ετησίως. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι τμήματα της πόλης ενδέχεται να βρεθούν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας έως το 2030.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

View this post on Instagram

A post shared by Thenationthailand (@thenationthailand)

Χο Τσι Μινχ, Βιετνάμ

Η πόλη βυθίζεται σταθερά με μέσο ρυθμό 1,6 εκατοστών τον χρόνο. Καθώς έχει ανεγερθεί πάνω σε μαλακά υγροτοπικά εδάφη, κινδυνεύει από συχνές παλιρροιακές πλημμύρες, ενώ η αύξηση του πληθυσμού και η υπεράντληση υδάτων επιδεινώνουν την κατάσταση.

Τιαντζίν, Κίνα

Η παράκτια αυτή μεγαλούπολη βυθίζεται έως και 4,3 εκατοστά ετησίως. Το φαινόμενο αποδίδεται στο βάρος των αστικών υποδομών, στη μεγάλη χρήση υπόγειων υδάτων και στις γεωθερμικές γεωτρήσεις.

Σαγκάη, Κίνα

Ένα μήνυμα ελπίδας έρχεται από τη Σαγκάη, όπου η πόλη έχει καταφέρει να σταθεροποιηθεί μετά από χρόνια καθιζήσεων, χάρη στους αυστηρούς κανονισμούς για την άντληση υπόγειων υδάτων.

Νέα Ορλεάνη, ΗΠΑ

Οι ρυθμοί καθίζησης φτάνουν τα 5 εκατοστά τον χρόνο, εξαιτίας του μαλακού εδάφους του δέλτα και των τεχνητών δομών ελέγχου πλημμυρών.

Χιούστον, ΗΠΑ

Η πόλη του Τέξας βυθίζεται έως και 5 εκατοστά ετησίως. Η αιτία εντοπίζεται στην εκτεταμένη εξόρυξη πετρελαίου και στην άντληση υπόγειων υδάτων.

Νέα Υόρκη, ΗΠΑ

Αν και η καθίζηση της Νέας Υόρκης είναι αργή – μόλις 1-2 χιλιοστά τον χρόνο – οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι το τεράστιο βάρος των κτηρίων της πόλης, που φτάνει τους 762 εκατομμύρια τόνους, ασκεί σημαντική πίεση στο μαλακό, πλούσιο σε άργιλο έδαφος.

Ο Κώστας, από πατέρα Ελληνα και μάνα Ουκρανή, είναι ο πιο γεροδεμένος άντρας που έχω δει ποτέ. Με τις πλάτες του φράζει κυριολεκτικά μια πόρτα. Στο στήθος του κρέμονται πέντε παράσημα. Τα έχει κερδίσει στη μάχη. Εκεί που έχει αφήσει τρία δάχτυλα. «Πόσο ετών είσαι, Κώστα;» τον ρωτάω. «Μη με μπερδεύεις, να χαρείς!» κάνει μια γκριμάτσα. «Σαράντα; Σαράντα ένα; Σαράντα τρία; Απο τότε που άρχισε ο πόλεμος, Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιές, γενέθλια εξαφανίστηκαν… Γιορτάζεις κάθε μέρα αν κρατιέσαι ζωντανός. Το 1984 γεννήθηκα, για να σου φύγει η περιέργεια. Μέτρα εσύ!».

Η γνωριμία μας με τον Κώστα συμβαίνει στο «Παναΐρ». Στο ετήσιο πανηγύρι των ομογενών μας. Εκατοντάδες από κάθε γωνιά της Ουκρανίας – πρόσφυγες από τη Μαριόπουλη, υπερασπιστές της Χερσώνας – συγκεντρώνονται σε ένα πάρκο στο Κίεβο. Φοράνε παραδοσιακές στολές, ραμμένες από τις γιαγιάδες τους. Βάζουν αρνιά στη σούβλα, κερνούν τζατζίκι, μουσακά. Αρκετοί τους δεν μιλάνε γρι ελληνικά, φέρουν ωστόσο ατόφιο το καμάρι της καταγωγής τους. Χορεύουν Ζορμπά, Ρέμο, Βίσση…

Μόλις το κέφι πάει να ανάψει, βαράει ο συναγερμός. Απ’ τις σειρήνες κι απ’ τα κινητά, στα οποία έχουν όλοι εγκατεστημένη την εφαρμογή «Air Alert». Οποτε τα ουκρανικά ραντάρ εντοπίζουν σμήνη ντρόουν, όποτε ένα Μιγκ σηκώνεται από ρώσικο αεροδρόμιο, «τρέξτε αμέσως στα καταφύγια!» προστάζει η μεταλλική φωνή. Εάν πρόκειται για ντρόουν, έχεις στη διάθεσή σου επτά λεπτά. Εάν για βαλλιστικούς πυραύλους, μόλις δύο. Συχνά αγνοείται. Οι άνθρωποι συνεχίζουν ατάραχοι ό,τι κάνουν. Πόσες φορές να επιτρέψεις στον εχθρό να σου χαλάσει τη δουλειά, τη διασκέδαση ή απλώς τον ύπνο σου;

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Το Κίεβο είναι ανοιξιάτικο. Καταπράσινο. Συνέρχεται επιτέλους από τον βαρύ χειμώνα, όταν η θερμοκρασία είχε πέσει στους μείον είκοσι τέσσερις βαθμούς και κυκλοφορούσες μέσα στο σπίτι με παλτό, γάντια και σκούφο – οι υποδομές είχαν καταστραφεί από τους βομβαρδισμούς, δεν είχε θέρμανση ούτε ζεστό νερό, συχνά ούτε καν ηλεκτρικό. Τώρα, στιγμές στιγμές, σχεδόν ξεχνάς ότι η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο. Πως έχει μπει στον πέμπτο χρόνο του. Εάν προσθέσουμε και την περίοδο της πανδημίας, τα παιδιά εδώ δεν ξέρουν τι σημαίνει χαλαρή, ανέμελη καθημερινότητα. Και όμως. Αναζητούν οι Ουκρανοί με πάθος τις χαρές της ζωής. Κι όπου τις βρίσκουν, τις ρουφάνε.

Θεατρίζονται, παρακολουθούν όπερες, κοινωνικοποιούνται στα βιβλιοπωλεία και στα εστιατόρια. Ως τα μεσάνυχτα, που επιβάλλεται απαγόρευση κυκλοφορίας. «Τα ντρόουν, βαμμένα μαύρα, σαν δηλητηριώδεις αλογόμυγες σε μέγεθος αυτοκινήτου, εφορμούν πιο εύκολα μες στο σκοτάδι…» μου εξηγεί ο πρέσβης μας Αλέξανδρος Δημητρακόπουλος. «Τις νύχτες εξάλλου» συμπληρώνει ο μπαρουτοκαπνισμένος Μανώλης Ανδρουλάκης, δεύτερος τη τάξει στην πρεσβεία μας, «ο εσωτερικός εχθρός, σπιούνοι και σαμποτέρ, απειλεί να κάνει μεγαλύτερη ζημιά. Κάλλιο άρα να κρατάς τον κόσμο στα σπίτια του». «Είναι πολλοί οι σπιούνοι;» ρωτάω. «Είχαν πιάσει, προ καιρού, κάτι πιτσιρικάδες που έστελναν στους ρώσους πληροφορίες…».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

«Τέσσερα χρόνια μοιάζουν υπερβολικά πολλά!» παρατηρώ. «Οχι για έναν αγώνα ανεξαρτησίας, χειραφέτησης, που είχε δοθεί ξανά και ξανά στο παρελθόν και είχε χαθεί…» επισημαίνει ο Αντρίι Σαβένκο, ο διερμηνέας μου στα ουκρανικά, άνθρωπος πνευματώδης και εντυπωσιακά μορφωμένος. «Από πού ξεκινάει η σύγκρουση; Από το γεγονός ότι οι Ρώσοι διαπνέονται από μια αυτοκρατορική, καταβροχθιστική νοοτροπία. Ολους τους όμορους λαούς τούς αντιμετωπίζουν με την υπεροψία του αποικιοκράτη. Κι όταν δεν φτάνουν να αμφισβητούν την ίδια μας την ύπαρξη – “ποια Ουκρανία; για κατασκεύασμα πρόκειται!” έχει ακουστεί από τα πιο επίσημα χείλη –, και όταν μας αναγνωρίζουν ταυτότητα και γλώσσα, και τότε ακόμα μας κοιτάζουν αφ’ υψηλού. “Τα Ουκρανάκια είναι καλά για να φοράνε βισιβάνκες, κεντητά πουκάμισα, και να μας διασκεδάζουν χορεύοντας καζατσόκ…”. Ιδού λοιπόν η απάντησή μας στο πεδίο της μάχης!».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Σθεναρή αντίσταση

Επισκεπτόμενος το πολεμικό μουσείο, αντικρίζοντας τα λάφυρα, επιβεβαιώνω όσα μου λένε οι καινούργιοι φίλοι μου. Οι Ρώσοι, όταν επιτέθηκαν στα τέλη του Φεβρουαρίου του 2022, πίστευαν ότι θα έκαναν περίπατο. Πως θα άλωναν αμαχητί σχεδόν το Κίεβο, μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα. Στις τσέπες τους βρέθηκαν πιστωτικές κάρτες, για να ψωνίσουν απ’ τα μαγαζιά εάν δεν τους επιτρεπόταν το πλιάτσικο. Κουβαλούσαν μαζί τους επίσημες στολές για τη νικητήρια παρέλαση που θα έκαναν. Είχαν σφιχτό χρονοδιάγραμμα. «Απόψε καταλαμβάνουμε τη Βουλή και το Προεδρικό Μέγαρο. Αύριο το πρωί, διορίζουμε δωσίλογη κυβέρνηση…». Προέλασαν ως τα περίχωρα της πρωτεύουσας. Η μαρτυρική Μπούτζα, με τους σχεδόν πεντακόσιους άμαχους νεκρούς, απέχει από το Μεϊντάν όσο η Νέα Ερυθραία από το Σύνταγμα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Τι τους σταμάτησε; Η έμπρακτη αντίδραση της διεθνούς κοινότητας. Κυρίως όμως η αντίσταση των Ουκρανών, που μετά το πάθημα της Κριμαίας το 2014, το είχαν βάλει όρκο να μην παραδώσουν αναίμακτα ούτε μια σπιθαμή εδάφους τους. Ρώσικα μεταγωγικά Αντόνοφ μετέφεραν δέκα χιλιάδες καταδρομείς. Οι Κιεβίτες βομβάρδισαν οι ίδιοι το αεροδρόμιό τους και τα εμπόδισαν να προσγειωθούν. Την ίδια ώρα, μοιράζονταν όπλα στους πολίτες.

Με το βλέμμα στο μέλλον

Ο πρόεδρος Ζελένσκι αρνήθηκε να διαφύγει στο εξωτερικό. Αυτό εκτόξευσε το φρόνημα του λαού του. Οι ρωσόφιλοι τον αποκαλούν κλόουν. Κλόουν θα έλεγαν και τον Τσάρλι Τσάπλιν το 1940, όταν γυρίζοντας τον «Μεγάλο Δικτάτορα», έβγαλε γλώσσα στον Χίτλερ. «Τον έχετε συναντήσει;» ρωτάω τους φίλους μου. «Βεβαίως! Είναι ακριβώς το αντίθετο του Πούτιν. Αμεσος, προσιτός, μπορεί μέχρι και να αστειεύεται κι ας έχει εμφανώς βαρύνει από όσα έχει ζήσει από το 2022». «Το περιβάλλον του ωστόσο κατηγορείται για διαφθορά…». «Παντού στην πρώην Σοβιετική Ενωση, μετά τη διάλυσή της το 1991, η εξουσία πέρασε στους ολιγάρχες. Εκείνοι έκαναν κουμάντο, ήλεγχαν την πολιτική ζωή. Ο ουσιαστικός εκδημοκρατισμός, η κοινωνική δικαιοσύνη παραμένει ζητούμενο. Τουλάχιστον όμως στην Ουκρανία τα σκάνδαλα πλέον καταγγέλλονται, έρχονται στο φως. Στη Ρωσία, αντίθετα, τα σκιάζει όλα η φοβέρα. Κιχ να βγάλει κάποιος πολίτης εναντίον του Κρεμλίνου, θα τον φάει ακαριαία η μαρμάγκα. Δες το κι αλλιώς. Εκεί κυβερνούν εβδομηντάρηδες, που αναπολούν την ένδοξη – κατά τη γνώμη τους – περίοδο του Στάλιν. Εδώ σαραντάρηδες, με το βλέμμα στο μέλλον».

Πολιτιστικός ιμπεριαλισμός

Στη λέσχη λογοτεχνίας PEN – πρόεδρος της οποίας διετέλεσε ο Αντρέι Κουρκόφ, ο επιφανέστερος ουκρανός συγγραφέας και τον διαδέχθηκε ο διαπρεπής διανοούμενος Βολοντιμίρ Γιερμολένκο –, στο Κίεβο, με υποδέχονται εξαιρετικά εγκάρδια. Βρίσκουν στο μυθιστόρημά μου «Νίκη» πολλές εκλεκτικές συγγένειες με την εθνική τους περιπέτεια. Τους θυμίζει εξάλλου τη δική τους Νίκη. Ή Νίκα. Τη δεκαοκτάχρονη Βερόνικα Καζούσκο, η οποία σκοτώθηκε σε βομβαρδισμό στο Χάρκοβο, το 2024. Στη μνήμη της, οι νέοι ποιητές και καλλιτέχνες έχουν ονομαστεί «Γενιά της Νίκης». Είναι το αντίστοιχο της Gen Z.

«Στο PEN θα χαρούν να κουβεντιάσετε για όλα. Προτιμότερο πάντως να μην αναφέρεις ως αγαπημένους σου συγγραφείς τον Ντοστογέφσκι ή τον Τολστόι…». «Γιατί;» απορώ. «Ο ιμπεριαλισμός των Ρώσων είναι – πρωτίστως ίσως – πολιτιστικός. Περνιούνται για φορείς ενός ανώτερου πνεύματος. Προφανώς οι Ουκρανοί αντιδρούν, διεκδικούν και προβάλλουν τη δική τους ταυτότητα.

Στον Γκόγκολ, μάλιστα, πλέξε όσο θέλεις το εγκώμιο. Εκείνος, γέννημα – θρέμμα της Ουκρανίας, θεμελίωσε τη ρώσικη λογοτεχνία». «Ο Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ;». «Αυτός αποτελεί το μεγαλύτερο αγκάθι σήμερα. Ποιος να αρνηθεί στο μυθιστόρημα “Ο Μετρ και η Μαργαρίτα” τον τίτλο του αριστουργήματος; Ο Μπουλγκάκοφ ωστόσο δήλωνε καθαρόαιμος Ρώσος, αντιπαθούσε την ιδέα της ουκρανικής απελευθέρωσης, νοσταλγούσε τους τσαρικούς καιρούς. Το γεγονός ότι το σπίτι του εξακολουθεί να λειτουργεί ως μουσείο συνιστά εκ μέρους των Ουκρανών ξεχωριστή γενναιοδωρία.

Στην Οδησσό, το μουσείο του Πούσκιν έκλεισε. Πάλι καλά που δεν τον έβγαλαν κι από τα σχολικά ανθολόγια».

Διυλίζουν τον κώνωπα; Ουδόλως. Οι συγγραφείς εδώ έχουν απίστευτη, για τα δικά μας δεδομένα, αίγλη και δημοφιλία. Τα βιβλία λειτουργούν σαν πυξίδες. Ο Σέρχι Ζαρντάν έγινε λαϊκός ήρωας όταν, μετά τις βραβεύσεις των μυθιστορημάτων του, κατετάγη στον στρατό, πήγε στο μέτωπο. Ισως, στα χνάρια του Αισχύλου, ζητήσει ο Ζαρντάν να γραφτεί στον τάφο του ότι πολέμησε με τη 13η Ταξιαρχία.

Τραγικές ιστορίες

Καθένας εδώ κουβαλάει μία τουλάχιστον τραγική ιστορία. Κάποιος δικός του σκοτώθηκε ή σακατεύτηκε, ο ίδιος πιθανότατα να αιχμαλωτίστηκε. Σαν τον Μαξίμ Μπούτκεβιτς, που σάπιζε σε ρώσικο μπουντρούμι επί δυόμισι χρόνια και σήμερα έχει γίνει απόστολος των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Σαν τον φαντάρο που του ακρωτηρίασαν χέρια και πόδια και επέμενε, στο κέντρο αποκατάστασης, να γυμνάζεται με μια πλάκα τσιμέντο στην κοιλιά του. «Θα έρθει μεθαύριο το κορίτσι μου» είπε στην ξένη αντιπροσωπεία που τον επισκέφθηκε. «Θέλω να είμαι σε φόρμα!».

Προτού συμπληρώσουν τα είκοσι πέντε, οι Ουκρανοί δεν στρατεύονται. Προστατεύει έτσι η κυβέρνηση τη νέα γενιά. Οχι ότι ως πολίτης βρίσκεσαι εκτός κινδύνου. Ο εχθρός βαράει στο ψαχνό συχνά και σε πυκνοκατοικημένες περιοχές. Στις 23 Μαΐου, ένας πύραυλος Ορέσνικ κατέκαυσε ένα εμπορικό κέντρο στο κέντρο του Κίεβου – «αντίποινα» τα αποκαλούν, στα πλαίσια της συλλογικής ευθύνης. Η Μόσχα κάλεσε τους ξένους διπλωμάτες να φύγουν από την Ουκρανία. «Ούτε νεκροί!» απάντησαν ομόφωνα εκείνοι. «Προφανώς οι κυβερνήσεις τους τούς έχουν για πέταμα…» σάρκασε ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, πρώην «αντ’ αυτού» του Πούτιν. Για του λόγου το αληθές, η κατοικία του αλβανού πρέσβη καταστράφηκε από ρώσικο ντρόουν.

Ενστικτο επιβίωσης

«Πότε θα τελειώσει ο πόλεμος;» ρωτάω τον κάθε συνομιλητή μου. «Δεν ξέρουμε ούτε πότε ούτε πώς» μου απαντούν οι περισσότεροι. «Δεν αποκλείεται να τραβήξει και δύο χρόνια ακόμα. Ή να σταματήσει ξαφνικά, με μια “προσωρινή ανακωχή” που θα παραταθεί επ’ αόριστον, όπως συνέβη στην Κορέα. Πρόκειται για έναν πόλεμο φθοράς – δέκα χιλιόμετρα κερδίζονται, εφτά χάνονται, καμιά προέλαση εκατέρωθεν δεν έχει ευοδωθεί απολύτως. Ο Πούτιν, που διευθύνει προσωπικά τον στρατό του, δεν θα ξεμείνει ποτέ από φαντάρους. Πάμφτωχοι άνθρωποι, από την απέραντη ρώσικη επικράτεια, παίρνουν – καλούμενοι στα όπλα – μέχρι και χίλια πεντακόσια δολάρια τον μήνα. Αν σκοτωθούν, οι οικογένειές τους λαμβάνουν πενήντα χιλιάρικα αποζημίωση. Κοπέλες σπεύδουν να παντρευτούν νεοσύλλεκτους, προσβλέποντας στη χρυσή χηρεία…». «Μήπως ευτελίζετε υπερβολικά τους εχθρούς σας;». Ο Αντρίι αίφνης σκοτεινιάζει. «Στη μάχη, όταν γύρω γίνεται κακός χαμός, κανείς – ούτε εμείς, ούτε εκείνοι – δεν εμπνέεται από τα υψηλά ιδανικά» μου λέει. «Κυριαρχεί μέσα σου εκεί το πρωταρχικό ένστικτο. Της επιβίωσης. Σκοτώνεις για να μη σκοτωθείς».

Η οικονομία της Ουκρανίας θα άντεχε σαφώς λιγότερο από τον λαό της εάν δεν αιμοδοτούνταν από την Ευρωπαϊκή Ενωση και από τις ΗΠΑ. Μέσα στις φλόγες του πολέμου ωστόσο, θέτονται οι βάσεις της μελλοντικής ακμής της. Τεχνολογίες αναπτύσσονται ραγδαία. Καινοτομίες δοκιμάζονται στην πράξη, η τεχνητή νοημοσύνη, η ρομποτική… Ηλικιωμένες κυρίες στο Κίεβο πλέκουν – σαν τους ψαράδες – γκριζοπράσινα δίχτυα, για να σκεπάζονται τα οχήματα του στρατού, να καμουφλάρονται, να μην τα εντοπίζει από ψηλά ο εχθρός. Την ίδια ώρα, στα ουκρανικά εργοστάσια, κατασκευάζονται υπερσύγχρονες οπτικές ίνες. «Τα ντρόουν» μού λέει η υπέυθυνη Διεθνών Δημόσιων σχέσεων του στρατού, Αννα Κοστιουτσένκο, «θα αποδειχθούν σωτήρια σε καιρούς ειρήνης. Θα βοηθούν στην καθημερινότητα, θα σώζουν θύματα φυσικών καταστροφών…». «Σε τι ποσοστό;» τη ρωτάω «ο πόλεμός σας ήδη διεξάγεται από τηλεχειριστήρια;». «Στο σαράντα τοις εκατό. Ακόμα θυσιάζονται πολλές ανθρώπινες ζωές. Δεν είναι όμως διόλου μακρινή η εποχή που στο πεδίο θα αλληλοκαταστρέφονται μονάχα μηχανήματα».

Το μαρτύριο και το μεγαλείο

«Η ανοικοδόμηση της Ουκρανίας βρίσκεται προ των πυλών» μου λέει ο πρέσβης Δημητρακόπουλος, ο οποίος διαθέτει εντυπωσιακή πληροφόρηση και εξαιρετική αναλυτική ικανότητα. «Θα επενδυθούν αστρονομικά ποσά. Οι έλληνες επιχειρηματίες κάλλιο να βιαστούν για να αξιοποιήσουν την ιστορική ευκαιρία. Οποιος τολμήσει να ρισκάρει εδώ, θα βγει πολλαπλώς κερδισμένος!».Στα μπαρ του Κιέβου κι ακόμα περισσότερο της Οδησσού, η ατμόσφαιρα θυμίζει τις «Ακυβέρνητες πολιτείες» του Τσίρκα. Ή τη θρυλική ταινία «Καζαμπλάνκα». Φαντάροι σε άδεια. Ξένοι τυχοδιώκτες. Μυστήριοι τύποι με απροσδόκητες διασυνδέσεις και με θολά βιογραφικά – θα στοιχημάτιζες πως πρόκειται για πράκτορες. Εργαζόμενα κορίτσια, κάπως υπερβολικά καλλωπισμένα, με μια σκιά στο βλέμμα που δεν είναι μακιγιάζ. Επαίτες σού πλασάρουν εικονίτσες αγίων, σερβιτόροι φέρνουν σαμπάνιες, αψέντι και πεντανόστιμους μαυροθαλασσίτικους μεζέδες. Ο πόλεμος ως πασαρέλα.

Νιαουρίζουν ξάφνου οι σειρήνες σαν γάτες σε οίστρο – μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ο ξερός ήχος των κανονιών, το κροτάλισμα αντιαεροπορικών, οι εκρήξεις. «Τρέχα, είναι σοβαρό!» λέει ο Αλέξανδρος, λίγο και θα με άρπαζε από το μπράτσο για να με σύρει στο καταφύγιο. Σηκώνω το βλέμμα. Δύο ντρόουν πετάνε πολύ χαμηλά, τα κόκκινα φωτάκια τους αναβοσβήνουν, ποιος ξέρει πού θα συντριβούν, τι θα συντρίψουν… Ο πόλεμος ως συμφορά.

«Σας ευχαριστούμε που ήρθατε. Που δεν φοβηθήκατε…» μου κάνουν συχνά. «Εγώ σας ευχαριστώ. Εξω από τον χορό του θανάτου, από την ασφάλεια του σπιτιού του, καθένας εύκολα ρητορεύει για το δικαίωμα των εθνών σε αυτοδιάθεση. Για την αντίσταση σε κάθε βάναυση απειλή. Για την απελευθέρωση από το ωμό δίκιο του ισχυρότερου. Ταξιδεύοντας στην Ουκρανία, έχεις την ευκαιρία να αποδείξεις – στον εαυτό σου πρώτα – ότι όσα λες σε έναν βαθμό τα εννοείς. Πως συμμερίζεσαι στην πράξη το μαρτύριο και το μεγαλείο του λαού».

Σύμφωνα με δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας L’Equipe, το Πριγκιπάτο προχώρησε στη χορήγηση δανείου που ξεπερνά τα 20 εκατομμύρια ευρώ προς τη Μονακό, προκειμένου να διασφαλιστεί η καταβολή των μισθών για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο.

Ο σύλλογος της EuroLeague βρίσκεται αντιμέτωπος με οικονομικές δυσκολίες εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα. Παράλληλα, ο εκτελεστικός διευθυντής, Ολέξι Γιεφίμοβ, ετοιμάζεται να παρουσιάσει σχέδιο εξαγοράς, στο οποίο συμμετέχουν τέσσερις διεθνείς επενδυτές, με επικεφαλής τον πρώην παίκτη του NBA, Τζαμάλ Μάσμπερν.

Το συγκεκριμένο πλάνο προβλέπει προϋπολογισμό ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ για την αγωνιστική περίοδο 2026-27, καθώς και την αποδοχή της τριετούς συμφωνίας με τη EuroLeague, αξίας 17 εκατομμυρίων ευρώ, που έχει προτείνει ο Τσους Μπουένο.

Το μεγαλύτερο, το πιο απρόβλεπτο και το ακριβότερο Παγκόσμιο Κύπελλο στην ιστορία της διοργάνωσης. Με λίγα λόγια, το 23ο Μουντιάλ. Ποτέ στα 96 χρόνια που διεξάγεται η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική γιορτή δεν υπήρχε τόση αβεβαιότητα για το τι μέλλει γενέσθαι σε αγωνιστικό, πολιτικό, κλιματολογικό και οικονομικό επίπεδο αφού ουσιαστικά πρόκειται για ένα μεγάλο πείραμα.

Οι προκλήσεις είναι τεράστιες λόγω των πολλών αστάθμητων παραγόντων. Ο πόλεμος στο Ιράν και η υποδοχή της Team Melli στο μαλακό υπογάστριο των ΗΠΑ, η επιδημία του ιού Εμπολα και οι αντιδράσεις για τα μέλη της αποστολής της Λ.Δ. Κονγκό, οι απρόβλεπτες αντιδράσεις των στελεχών του ICE απέναντι στους επισκέπτες και οι κλιματολογικές συνθήκες συνθέτουν μια εφιαλτική εικόνα για τους διοργανωτές.

Το πείραμα των «48»

Για πρώτη φορά θα συμμετάσχουν σε τελική φάση Μουντιάλ 48 χώρες, ήτοι το 22,7% των μελών της FIFA (211) ή μία στις τέσσερις χώρες μέλη του ΟΗΕ (193). Το αποτέλεσμα ήταν εξαρχής αναμενόμενο. Ο αριθμός των αγώνων εκτοξεύεται από τους 64 στους 104 (61,54% αύξηση) προκαλώντας μποτιλιάρισμα στο αγωνιστικό καλαντάρι.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οι αναμετρήσεις θα φιλοξενηθούν (επίσης) για πρώτη φορά σε 16 πόλεις που βρίσκονται διασκορπισμένες σε τρεις χώρες της Βόρειας Αμερικής, στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και το Μεξικό προκαλώντας ένα χάος στα logistics, στην ασφάλεια αλλά και στις ώρες διεξαγωγής λόγω των πολλών διαφορετικών ζωνών.

Θα δούμε παιχνίδια (ώρα Ελλάδος) που θα ξεκινούν στις 7 το απόγευμα, στις 10, 11 και 12 το βράδυ, στη 1, 2, 2.30, 3 και 3,30, 4 και 5 το ξημέρωμα, στις 6 και 7 το πρωί. Συνολικά 13 διαφορετικές ώρες έναρξης αγώνων!

Το σημαντικότερο, ποτέ δεν μπορείς να είσαι βέβαιος πότε και κυρίως αν θα ολοκληρωθεί το παιχνίδι που παρακολουθείς.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η θέσπιση δύο τρίλεπτων cooling break ανά ημίχρονο που θα λειτουργούν και ως διαφημιστικά παράθυρα για τα τηλεοπτικά δίκτυα σε συνδυασμό με τις καθυστερήσεις που κρατά ο διαιτητής αλλά και τις απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες, προκαλούν μια αβεβαιότητα για το πότε χρονικά θα είναι το τελευταίο σφύριγμα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Οι 48 ομάδες έχουν χωριστεί σε 12 ομίλους των τεσσάρων με τις δύο πρώτες κάθε γκρουπ και τις οκτώ καλύτερες τρίτες να παίρνουν το εισιτήριο για τα νοκάουτ της φάσης των «32».

Το εναρκτήριο παιχνίδι (Μεξικό – Νότια Αφρική) θα διεξαχθεί την Πέμπτη 11 Ιουνίου στο μυθικό Αζτέκα της Πόλης του Μεξικού, εκεί όπου θριάμβευσαν ο Πελέ το 1970 και ο Μαραντόνα το 1986, ενώ ο τελικός έχει οριστεί για τις 19 Ιουλίου, στο MetLife του Νιου Τζέρσεϊ.

Νέα πρόσωπα και μεγάλες επιστροφές

Τέσσερις χώρες, το Πράσινο Ακρωτήρι, το Κουρασάο, η Ιορδανία και το Ουζμπεκιστάν θα εμφανιστούν για πρώτη φορά σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον εστιάζεται στο Κουρασάο, το μικρότερο κράτος που θα αγωνιστεί σε Μουντιάλ, με πληθυσμό μόλις 165.000 κατοίκους.

Πολλές φιναλίστ επιστρέφουν στη μεγάλη γιορτή ύστερα από πολλά χρόνια. Η Λ.Δ. Κονγκό και η Αϊτή θα αγωνιστούν για πρώτη φορά μετά το 1974. Το Ιράκ επιστρέφει έπειτα από 40 χρόνια, η Αυστρία και η Νορβηγία μετά 28 χρόνια και η Τουρκία έπειτα από 24.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Για τρίτο συνεχόμενο Μουντιάλ η μεγάλη απούσα θα είναι η Ιταλία. Τα μεγάλα φαβορί για τον τίτλο θεωρούνται η Ισπανία, η Γαλλία, η Αγγλία, η Βραζιλία, η Αργεντινή και η Πορτογαλία, ενώ τα απόλυτα αουτσάιντερ είναι το Κουρασάο και η Αϊτή που προσφέρουν απόδοση 250.000/1!

Το Παγκόσμιο Κύπελλο, όπως και οι Ολυμπιακοί Αγώνες, πάντοτε βρίσκονταν στο επίκεντρο των γεωπολιτικών αναταραχών, ωστόσο το 23ο Μουντιάλ είναι εγκλωβισμένο σε ένα πλαίσιο που δεν έχει σαφές σύγχρονο προηγούμενο.

Μέρος της έντασης προέρχεται από τις σχέσεις των τριών χωρών υποδοχής. Οι δασμοί που επέβαλε ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ σε Καναδά και Μεξικό, το μεταναστευτικό, τα καρτέλ, αλλά και οι πιέσεις που έχουν ασκήσει πρόσφατα οι ΗΠΑ στον Καναδά ώστε να γίνει η 51η Πολιτεία τους μοιάζουν με αναμμένο φυτίλι που πλησιάζει επικίνδυνα τον δυναμίτη.

«Χρυσά» εισιτήρια

Μεγάλο πρόβλημα αποτελεί για τα εκατομμύρια των φιλάθλων το κόστος για να παρακολουθήσουν τους αγώνες. Οι τιμές είναι εκτός πραγματικότητας και απευθύνονται ουσιαστικά μόνο στους πλούσιους. Ενας άγγλος φίλαθλος θα πρέπει να δαπανήσει περίπου 10.000 ευρώ για να παρακολουθήσει τα παιχνίδια των Τριών Λιονταριών, ενώ ένας Βραζιλιάνος θα χρειαστεί να καταβάλει το 80,2% του μέσου ετήσιου εισοδήματός του για να δει τη Σελεσάο.

Οι κάτοικοι της Αϊτής απλά δεν μπορούν να ανταποκριθούν. Η αντίδραση των γενικών εισαγγελέων της Νέας Υόρκης και του Νιου Τζέρσεϊ που στρέφονται εναντίον της FIFA για τις πρακτικές που χρησιμοποιεί για την πώληση των εισιτηρίων του Παγκοσμίου Κυπέλλου ήρθε με καθυστέρηση πολλών εβδομάδων.

Οι δύο δικαστικοί λειτουργοί επιμένουν ότι η Διεθνής Ομοσπονδία πρέπει να δώσει απαντήσεις έπειτα από καταγγελίες για «τεχνητή διόγκωση των τιμών» και «παραπλάνηση των φιλάθλων» σχετικά με την πώληση εισιτηρίων.

Πλήθος δημοσιευμάτων υποστηρίζουν πως οι φίλαθλοι πιθανόν να παραπλανήθηκαν σχετικά με τις θέσεις των καθισμάτων που αγόραζαν, ενώ οι δημόσιες τοποθετήσεις αξιωματούχων της FIFA και ο τρόπος που διατέθηκαν τα εισιτήρια ενδέχεται επίσης να συνέβαλαν στην εκτόξευση των τιμών.

Η ακριβότερη όλων των εποχών

Το κύμα της ακρίβειας έχει συμπαρασύρει τα πάντα, ακόμα και τις μετακινήσεις με τα τρένα που αυξήθηκαν κοντά στο 800%. Η ακρίβεια δεν κάνει διακρίσεις επηρεάζοντας και τις αποστολές των φιναλίστ που ζήτησαν και πέτυχαν αύξηση των μπόνους από τη FIFA.

Το συνολικό ποσό που θα διανείμει η Διεθνής Ομοσπονδία είναι πλέον 871 εκατ. δολάρια (περίπου 747 εκατ. ευρώ), κατά 100 εκατ. περισσότερα σε σχέση με όσα είχε ανακοινώσει τον Δεκέμβριο. Κάθε ομάδα θα λάβει από 12,5 εκατ. δολάρια (περίπου 10,7 εκατ. ευρώ) για έξοδα προετοιμασίας και τους αγώνες του πρώτου γύρου. Ο νικητής υπολογίζεται πως θα λάβει 50 εκατ. δολάρια (περίπου 43 εκατ. ευρώ).

Στην τελευταία διοργάνωση, στο Κατάρ, η νικήτρια Αργεντινή έλαβε 42 εκατ. δολάρια, ενώ το συνολικό ποσό που είχε μοιράσει η FIFA ήταν 440 εκατ. δολάρια. Στη Βόρεια Αμερική αναμένεται να ταξιδέψουν 1,2 εκατ. φίλαθλοι, ενώ η προσέλευση στα γήπεδα υπολογίζεται στα 6,5 εκατομμύρια. Οι εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και της FIFA δείχνουν ότι το τουρνουά θα μπορούσε να αποφέρει περισσότερα από 80 δισ. δολάρια για την παγκόσμια οικονομία.

Με ισχυρούς ρυθμούς ξεκίνησε το 2026 για την αγορά ακινήτων, καθώς οι μεταβιβάσεις κατέγραψαν σημαντική άνοδο κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους, ενισχύοντας παράλληλα τα κρατικά ταμεία. Τα στοιχεία της ΑΑΔΕ δείχνουν ότι τον Μάρτιο τα έσοδα από τον φόρο μεταβίβασης αυξήθηκαν κατά 20,2% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2025, ενώ σε επίπεδο τριμήνου η αύξηση διαμορφώθηκε στο 14,1%.

Στο επίκεντρο της ζήτησης βρέθηκαν κυρίως τα διαμερίσματα, ενώ ακολούθησαν οι μεταβιβάσεις γραφείων και καταστημάτων. Μικρότερο, αλλά σταθερό, ενδιαφέρον καταγράφηκε για οικόπεδα και αγροτεμάχια. Όπως αναφέρει ρεπορτάζ της εφημερίδας «Η Καθημερινή», παράγοντες της αγοράς ακινήτων αποδίδουν τη σημαντική άνοδο των συναλλαγών, ιδιαίτερα τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, στην αυξημένη κινητικότητα που έχει προκαλέσει το πρόγραμμα «Σπίτι μου ΙΙ», με τους ενδιαφερομένους να εστιάζουν σε παλιές κατοικίες.

Το αντίστοιχο περσινό διάστημα δεν υπήρχε το σχετικό πρόγραμμα, με αποτέλεσμα να παρατηρείται φέτος υψηλότερη ζήτηση και αυξημένα έσοδα για το Δημόσιο. Παράλληλα, από την αγορά ακινήτων σημειώνουν ότι ζωηρεύει το ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών, οι οποίοι το προηγούμενο έτος περιόρισαν τις αγορές ακινήτων συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της φορολογικής διοίκησης, το πρώτο τρίμηνο του έτους εισπράχθηκαν 149,37 εκατ. ευρώ από τον φόρο μεταβίβασης ακινήτων. Ειδικότερα:

Έσοδα από μεταβιβάσεις ακινήτων: Το πρώτο τρίμηνο εισπράχθηκαν 125,53 εκατ. ευρώ έναντι 109,84 εκατ. ευρώ το τρίμηνο του 2025.

Έσοδα από μεταβιβάσεις οικοπέδων και αγροτεμαχίων: Το πρώτο τρίμηνο εισπράχθηκαν 23,84 εκατ. ευρώ. Το αντίστοιχο διάστημα του 2025 είχαν εισπραχθεί 21,02 εκατ. ευρώ.

«Σπίτι μου ΙΙ»: Κληρονομιές και δωρεές

Αύξηση παρουσίασαν τον Μάρτιο και οι φόροι από μεταβιβάσεις λόγω δωρεών, γονικών παροχών και αποδοχών κληρονομιών. Συγκεκριμένα, οι φόροι και τα τέλη κληρονομιών ανήλθαν τον Μάρτιο σε 16,73 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση 14,21% από 14,65 εκατ. ευρώ που ήταν το 2025, ενώ οι φόροι και τα τέλη δωρεών, γονικών και λοιπών παροχών αυξήθηκαν κατά 34,9% σε 5,32 εκατ. ευρώ, από 3,94 εκατ. ευρώ τον αντίστοιχο περυσινό μήνα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Συνολικά το πρώτο τρίμηνο του 2026 οι φόροι και τα τέλη επί κληρονομιών, δωρεών, γονικών και λοιπών παροχών που βεβαιώθηκαν ανήλθαν σε 60,41 εκατ. ευρώ, από 56,95 εκατ. ευρώ το πρώτο τρίμηνο του 2025.

Σημειώνεται ότι στις γονικές παροχές και στις δωρεές μεταξύ συγγενών πρώτου βαθμού (γονείς σε τέκνα, παππούδες σε εγγόνια και το αντίστροφο) ισχύει το αφορολόγητο όριο των 800.000 ευρώ. Η αύξηση του αφορολόγητου ορίου έχει συμβάλει ουσιαστικά στην αύξηση των εσόδων, καθώς πολλοί φορολογούμενοι σπεύδουν να εκμεταλλευθούν τη νομοθεσία για να γλιτώσουν φόρους που θα πλήρωναν στην περίπτωση που άφηναν τα ακίνητα κληρονομιά στα παιδιά τους.

Υπενθυμίζεται ότι το 2025 ο συνολικός φόρος μεταβίβασης ακινήτων που εισπράχθηκε από μεταβιβάσεις ακινήτων (οικοδομών οικοπέδων και αγροκτημάτων) διαμορφώθηκε σε 607,93 εκατ. ευρώ, από 656,49 εκατ. ευρώ το 2024, καταγράφοντας μείωση κα τα 48,56 εκατ. ευρώ ή κατά 7,4%.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

«Σπίτι μου ΙΙ»: Ο φόρος μεταβίβασης

Οι μεταβιβάσεις ακινήτων επιβαρύνονται με συντελεστή 3% επί της φορολογητέας αξίας του ακινήτου, όπου φορολογητέα αξία είναι συνήθως η αντικειμενική ή μεγαλύτερη αυτής και όχι χαμηλότερη. Επίσης:

Ο φόρος μεταβίβασης μειώνεται στο μισό (1/2) στις περιπτώσεις ανταλλαγής ακινήτων ίσης αξίας, συνένωσης οικοπέδων και οριζοντίων ιδιοκτησιών, συγχώνευσης Α.Ε. και συνεταιρισμών, καθώς και αναγκαστικής απαλλοτρίωσης για δημόσια ωφέλεια.

Ο φόρος μεταβίβασης μειώνεται στο τέταρτο (1/4) στις περιπτώσεις διανομής ακινήτων μεταξύ των συγκυριών ή διάλυσης ΟΕ, ΕΕ, ΕΠΕ και ΙΚΕ και μεταβίβασης των ακινήτων της εταιρείας στα μέλη της, κατά την εταιρική μερίδα τους (άρθρο 4 ν. 1587/1950).

«Σπίτι μου ΙΙ»: Έλεγχοι σε γονικές

Κύμα ελέγχων σε 1.080 δηλώσεις χρηματικών δωρεών και γονικών παροχών ξεκινάει η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο επιχειρησιακό σχέδιο της ΑΑΔΕ, το Κέντρο Φορολογίας Κεφαλαίου (ΚΕΦΟΚ) αναλαμβάνει τη διασταύρωση της πληρότητας των προϋποθέσεων υπαγωγής στη φορολογική κλίμακα της Α’ κατηγορίας για 1.080 μη επιβεβαιωμένες δηλώ- σεις χρηματικών γονικών παροχών και δωρεών.

Οι ελεγκτικές υπηρεσίες θα εξετάσουν εάν οι συναλλαγές πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με όσα προβλέπει η νομοθεσία και συγκεκριμένα εάν οι χρηματικές γονικές παροχές έγιναν μέσω τραπέζης, καθώς και εάν υποκρύπτουν μεταβιβάσεις χρημάτων μεταξύ προσώπων που επιχειρούν να επωφεληθούν από το ευνοϊκό αφορολόγητο καθεστώς.

Οποιος παρακολουθεί τις τελευταίες εβδομάδες εικόνες από τα γήπεδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026 στις Ηνωμένες Πολιτείες ίσως έχει παρατηρήσει ένα εντυπωσιακό και ασυνήθιστο θέαμα: τεράστιοι αγωνιστικοί χώροι να φωτίζονται με έντονο φούξια χρώμα.

Δεν πρόκειται για κάποιο καλλιτεχνικό event ή φωτιστικό show. Είναι η νέα τεχνολογία ανάπτυξης χλοοτάπητα που χρησιμοποιείται στα γήπεδα του Μουντιάλ, στο πλαίσιο της τεράστιας επιχείρησης μετατροπής των σταδίων του NFL ώστε να ανταποκρίνονται στις αυστηρές απαιτήσεις της FIFA.

Η εικόνα είναι εντυπωσιακή: από το Λος Αντζελες και το Ντάλας μέχρι την Ατλάντα και τη Νέα Υόρκη, οι αγωνιστικοί χώροι φωτίζονται με ειδικά LED μπλε και κόκκινου φάσματος που δημιουργούν το χαρακτηριστικό φούξια χρώμα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο στόχος είναι απολύτως επιστημονικός. Το μπλε φως βοηθά την ανάπτυξη πιο συμπαγούς και ανθεκτικού γρασιδιού, ενώ το κόκκινο ενισχύει τη φωτοσύνθεση και την αναγέννηση του χλοοτάπητα.

Το αποτέλεσμα είναι ένα υβριδικό περιβάλλον καλλιέργειας που επιτρέπει στα γήπεδα να αποκτήσουν φυσικό χόρτο κορυφαίας ποιότητας μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 θα φιλοξενηθεί κυρίως σε στάδια αμερικανικού ποδοσφαίρου, πολλά από τα οποία χρησιμοποιούν συνθετικό χλοοτάπητα για τις ανάγκες του NFL. Ομως η FIFA απαιτεί αποκλειστικά φυσικό χόρτο υψηλών προδιαγραφών για τη διοργάνωση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Αυτό σημαίνει ότι έντεκα γήπεδα των Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκονται ήδη σε διαδικασία πλήρους μετατροπής των αγωνιστικών τους επιφανειών.

Σε θερμότερες περιοχές χρησιμοποιείται γρασίδι τύπου Bermuda, ενώ σε ψυχρότερες πόλεις όπως το Τορόντο και το Βανκούβερ επιλέγεται Bluegrass με επανασπορά Ryegrass, ώστε να αντέχει καλύτερα στις κλιματικές συνθήκες.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Η προετοιμασία αυτή θεωρείται τεράστια τεχνική και επιστημονική επιχείρηση, καθώς κάθε γήπεδο χρειάζεται διαφορετική προσαρμογή ανάλογα με το μικροκλίμα, την υγρασία, τη θερμοκρασία, τη χρήση του σταδίου, αλλά και τις ανάγκες τηλεοπτικής παραγωγής.

Η μεγάλη συζήτηση

Η μετατροπή των γηπέδων άνοιξε παράλληλα και μία μεγάλη συζήτηση στις Ηνωμένες Πολιτείες για την ασφάλεια των αθλητών.

Η Ενωση Παικτών του NFL εκμεταλλεύτηκε την προσοχή γύρω από το Μουντιάλ για να επαναφέρει το αίτημα χρήσης φυσικού χλοοτάπητα και στο αμερικανικό ποδόσφαιρο. Οι παίκτες υποστηρίζουν εδώ και χρόνια ότι οι τεχνητές επιφάνειες αυξάνουν τις πιθανότητες τραυματισμών και επιβαρύνουν το σώμα σε βάθος χρόνου.

Σε ανακοίνωσή της, η NFLPA τόνισε με νόημα: «Οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές του κόσμου θα αγωνιστούν σε νέες φυσικές επιφάνειες υψηλής ποιότητας, όμως μετά το τέλος του Μουντιάλ τα περισσότερα στάδια θα επιστρέψουν ξανά στον τεχνητό χλοοτάπητα για το NFL».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Η συζήτηση αυτή αποκτά ολοένα μεγαλύτερη πολιτική και οικονομική διάσταση, καθώς αφορά την υγεία των αθλητών, το κόστος συντήρησης, τα τηλεοπτικά δικαιώματα, αλλά και το μέλλον των σύγχρονων αθλητικών εγκαταστάσεων.

«Εξωση» στα brands

Οι αλλαγές πάντως δεν περιορίζονται μόνο στον αγωνιστικό χώρο. Η FIFA απαίτησε επίσης να αφαιρεθούν όλες οι εμπορικές ονομασίες από τα γήπεδα κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ. Ετσι το SoFi Stadium, το AT&T Stadium, το Hard Rock Stadium, το Lumen Field και άλλα εμβληματικά γήπεδα του NFL θα χρησιμοποιήσουν προσωρινές ουδέτερες ονομασίες χωρίς εμπορικά brands.

Η μοναδική μεγάλη εξαίρεση είναι το Mercedes-Benz Stadium της Ατλάντα, όπου δεσπόζει η τεράστια φωτεινή αστέρωτη εγκατάσταση της Mercedes στην οροφή του σταδίου.

Η απομάκρυνσή της κρίθηκε τεχνικά υπερβολικά δύσκολη και επικίνδυνη, καθώς το σύστημα ζυγίζει περίπου 4.000 τόνους και αποτελεί βασικό τμήμα της κινούμενης οροφής του γηπέδου. Ετσι, η FIFA αποδέχθηκε να παραμείνει ορατό το λογότυπο.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 αναμένεται να είναι το πιο τεχνολογικά προηγμένο στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Από τα συστήματα φωτισμού του χλοοτάπητα μέχρι τις έξυπνες κάμερες, τις υποδομές δεδομένων και τις νέες τηλεοπτικές τεχνολογίες, η διοργάνωση μετατρέπεται σε μία παγκόσμια βιτρίνα αθλητικής τεχνολογίας.

Και κάπως έτσι, το φούξια χρώμα που εμφανίζεται στα γήπεδα της Αμερικής δεν είναι απλώς ένα οπτικό παράδοξο. Είναι το σύμβολο του πώς η επιστήμη, η βιολογία, η τεχνολογία και το ποδόσφαιρο συνδέονται πλέον όσο ποτέ άλλοτε.

«Σας καλώ να αποφασίσουμε σήμερα ότι στεκόμαστε δίπλα στην πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα, τη στηρίζουμε, δεν την βλέπουμε ανταγωνιστικά αλλά συντροφικά», ζήτησε ο Σωκράτης Φάμελλος από το σώμα της Κεντρικής Επιτροπής – στέλνοντας μήνυμα συμπόρευσης με τον πρώην πρωθυπουργό.

Ο Φάμελλος άκουσε μέλη της Επιτροπής να φωνάζουν «Είμαστε ΣΥΡΙΖΑ» όταν έθεσε το ερώτημα “είμαστε Δίπλα ή Απέναντι στο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα;”», ενώ χειροκροτήθηκε από όλους όταν τόνισε πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αυτοδιαλύεται.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Εξηγώντας την στάση του, ο Φάμελλος τόνισε πως η αποχώρηση του πρώην πρωθυπουργού από τον ΣΥΡΙΖΑ και η ίδρυση νέου κόμματος «αδιαμφισβήτητα δημιούργησε νέα δεδομένα και μία τεκτονική αλλαγή στον προοδευτικό χώρο». Όπως είπε, «έχει επηρεάσει όλο το διάλογο που εξελισσόταν -και συμμετείχαμε έντονα- για την προοδευτική προοπτική το τελευταίο 3μηνο».

Διαβάστε επίσης: Κεντρική Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ: Η πρόταση Πολάκη και άλλων 36 – «Όχι στην απαξίωση και διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ»

Ξεκαθάρισε πώς από την αρχή οι δρόμοι δεν ήταν αντιπαραθετικοί: «Η ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης δημιούργησε μεγάλη δυναμική και αλλάζει τους συσχετισμούς, προκαλώντας και το ενδιαφέρον των πολιτών για την προοδευτική πολιτική. Είναι μια θετική εξέλιξη, την οποία σε καμία περίπτωση δεν αντιμετωπίζουμε αντιπαραθετικά, κάτι που θα ήταν στρατηγικό λάθος», τόνισε. «Εμείς ξέρουμε πολύ καλά ότι στον αγώνα για πολιτική αλλαγή δεν περισσεύει κανείς. “Είμαστε Δίπλα ή Απέναντι στο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα;” Σε αυτό το ερώτημα, εμείς αναλαμβάνουμε την ευθύνη και δεν αφήνουμε κανένα περιθώριο για “plan B”. Δίπλα είναι η απάντηση, δίπλα όπως θέλουν οι προοδευτικοί πολίτες, δίπλα όπως είναι ο αριστερός προοδευτικός τρόπος σκέψης».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Παράλληλα, ο Φάμελλος άφησε αιχμές και απέναντι σε όσα λέγονται από την εσωκομματική αντιπολίτευση: «Σε καμία περίπτωση δεν είναι λύση η υποχώρηση και η περιχαράκωση. Και οι μοναχικές πορείες δεν αποτελούν λύση για τις ανάγκες της κοινωνίας. Οι προσωπικές επιλογές δεν είναι αριστερή στάση», τόνισε. «Ο κατακερματισμός ωφελεί μόνο τον Μητσοτάκη και το σύστημα που τον στηρίζει. Και για όσους ψάχνουν αδυναμίες ή δικαιολογίες, τους απαντώ ότι είμαστε αποφασισμένοι να μην παρεκκλίνουμε, να μην χάσουμε τον στόχο μας».

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ξεκίνησε την τοποθέτησή του υποστηρίζοντας ότι η συνεδρίαση διεξάγεται σε μια περίοδο «παγκόσμιας αναταραχής, ανατροπών και βαθιάς αβεβαιότητας», σημειώνοντας ότι «ο κόσμος βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι», καθώς «οι πόλεμοι πολλαπλασιάζονται, οι ανισότητες διευρύνονται, η ακροδεξιά σηκώνει κεφάλι και η Δημοκρατία δοκιμάζεται».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Όπως ανέφερε, μέσα σε αυτό το διεθνές περιβάλλον η Ελλάδα «πορεύεται με μια κυβέρνηση διεφθαρμένη και επικίνδυνη», η οποία, κατά την εκτίμησή του, «έχει ταυτιστεί με τα σκάνδαλα, την παραβίαση του κράτους δικαίου και την οικονομική αφαίμαξη του κόσμου της εργασίας, της αγροτιάς και της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας». Υποστήριξε ακόμη ότι πρόκειται για «μια κυβέρνηση που έχει στόχο μόνο την εξυπηρέτηση ισχυρών συμφερόντων» και η οποία «απομακρύνεται καθημερινά από τις ανάγκες της κοινωνίας».

Αναφερόμενος στις διεθνείς εξελίξεις, ο κ. Φάμελλος έκανε λόγο για υποχώρηση «των αρχών της διεθνούς συνεργασίας και του σεβασμού του διεθνούς δικαίου μπροστά στην τραμπική λογική των όπλων και της καουμπόικης επιβολής του ισχυρού». Ειδική αναφορά έκανε στην επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, ενώ υποστήριξε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη σιωπά «απέναντι σε γενοκτονίες και εγκλήματα πολέμου».

«Οι διεθνείς διαφορές δεν λύνονται με βομβαρδισμούς, αλλά με πρωτοβουλίες ειρήνης, ασφάλειας και συνεργασίας», τόνισε, προσθέτοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ παραμένει αλληλέγγυος στον παλαιστινιακό λαό και ζητά «την άμεση αναγνώριση του Παλαιστινιακού Κράτους, σύμφωνα με το ομόφωνο ψήφισμα της Βουλής του 2015».

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ άσκησε παράλληλα κριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση, λέγοντας ότι «αντί να πρωταγωνιστεί σε πρωτοβουλίες ειρήνης, παρακολουθεί τις εξελίξεις είτε αμήχανη είτε συρόμενη από τις επιλογές των ΗΠΑ», ενώ επαίνεσε την κυβέρνηση Σάντσεθ στην Ισπανία, υποστηρίζοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση «αποδεικνύεται εντελώς ακατάλληλη να εφαρμόσει πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και να σηκώσει ανάστημα στο άδικο».

Σε ό,τι αφορά το μεταναστευτικό, κατηγόρησε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και την ελληνική κυβέρνηση ότι «θέλουν να μετατρέψουν τις χώρες του Νότου σε αποθήκες ψυχών», δηλώνοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ανεχθεί «τη μεταφορά στην Ευρώπη και στην Ελλάδα των πρακτικών της ICE του Τραμπ».

Περνώντας στα εσωτερικά ζητήματα, ο κ. Φάμελλος περιέγραψε μια «ζοφερή καθημερινότητα» για τους πολίτες, με «πολύ χαμηλά εισοδήματα, χαμηλή αγοραστική δύναμη, ακρίβεια και αισχροκέρδεια, στεγαστική κρίση και ερήμωση της υπαίθρου». Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι ενώ αδυνατεί να προστατεύσει την κοινωνία, είναι «άριστη στο να εγγυάται τα δισεκατομμύρια των υπερκερδών των καρτέλ».

«Η Ελλάδα είναι ο καλύτερος πελάτης της Ευρωπαίας Εισαγγελέως. Όποια πέτρα και αν σηκώσεις, θα βρεις και ένα γαλάζιο σκάνδαλο», ανέφερε χαρακτηριστικά, παραπέμποντας στις υποκλοπές, στο δυστύχημα των Τεμπών, στον ΟΠΕΚΕΠΕ, στις απευθείας αναθέσεις, στις υποθέσεις κατάρτισης, αλλά και στην υπόθεση της «Ομάδας Αλήθειας».

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις υποκλοπές, σημειώνοντας ότι «ο καταδικασμένος Ισραηλινός αξιωματούχος Ταλ Ντίλιαν ομολόγησε πως πίσω από το σκάνδαλο των υποκλοπών βρίσκεται το Μαξίμου και η ΕΥΠ». Όπως είπε, «όσο και αν προσπαθεί η κυβέρνηση και κάποιοι στην ηγεσία της Δικαιοσύνης να συγκαλύψουν το σκάνδαλο, η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί».

«Το καθεστώς Μητσοτάκη λειτουργεί με πρακτικές μαφίας και παρακράτους», υποστήριξε, προσθέτοντας ότι «στο μοναδικό πράγμα που είναι άριστοι οι σημερινοί κυβερνώντες είναι στη φίμωση της αλήθειας και της δικαιοσύνης, στη συγκάλυψη και στο μπάζωμα».

Ο κ. Φάμελλος αναφέρθηκε και στις παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε ζητήματα αγροτικής πολιτικής, υγείας και ακρίβειας, υποστηρίζοντας ότι το κόμμα του βρίσκεται δίπλα στους παραγωγούς, στους κτηνοτρόφους και στους εργαζομένους. Ειδικά για τα καύσιμα, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αρνείται να φορολογήσει «τα άδικα και ουρανοκατέβατα κέρδη των διυλιστηρίων» και να μειώσει τους έμμεσους φόρους.

Στο μέτωπο της συνταγματικής αναθεώρησης, κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι «εργαλειοποιεί ένα κορυφαίο ζήτημα δημοκρατίας» για να αποκρύψει τις πολιτικές του ευθύνες. «Την ώρα που καταπατά συνεχώς το Σύνταγμα, τολμά να μιλά για αναθεώρηση του άρθρου 86», είπε, κάνοντας λόγο για «τέτοια υποκρισία» και «τέτοιο απύθμενο θράσος».

Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στην πολιτική κατάσταση στον χώρο της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς. Υπενθύμισε ότι από την πρώτη ημέρα της εκλογής του στην ηγεσία του κόμματος έθεσε ως στρατηγικό στόχο «την ενότητα και ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου», υποστηρίζοντας ότι όλες οι αποφάσεις της ηγεσίας κινήθηκαν προς αυτή την κατεύθυνση.

«Με τη στρατηγική μας για ενιαίο ενωτικό προοδευτικό ψηφοδέλτιο σπάσαμε τις κομματικές καρέκλες και είμαι περήφανος για αυτή την υπέρβαση», δήλωσε, προσθέτοντας ότι «δεν βάζουμε ούτε τον κομματικό εγωισμό ούτε κανένα προσωπικό σχέδιο πάνω από τα συμφέροντα της κοινωνίας και την ενότητα της Αριστεράς».

Αναφερόμενος στην ίδρυση της «Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης» από τον Αλέξη Τσίπρα, σημείωσε ότι αυτή «δημιούργησε μεγάλη δυναμική και αλλάζει τους συσχετισμούς, προκαλώντας και το ενδιαφέρον των πολιτών για την προοδευτική πολιτική».

«Είναι μια θετική εξέλιξη, την οποία σε καμία περίπτωση δεν αντιμετωπίζουμε αντιπαραθετικά, κάτι που θα ήταν στρατηγικό λάθος», είπε, τονίζοντας ότι «στον αγώνα για πολιτική αλλαγή δεν περισσεύει κανείς».

Θέτοντας το κεντρικό πολιτικό δίλημμα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ απευθύνθηκε στα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής λέγοντας:

«Οφείλουμε να πάρουμε θέση σε ένα κρίσιμο για την κοινωνία ερώτημα: Είμαστε δίπλα ή απέναντι στο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα;».

Η απάντησή του ήταν κατηγορηματική: «Δίπλα είναι η απάντηση. Δίπλα όπως θέλουν οι προοδευτικοί πολίτες. Δίπλα όπως είναι ο αριστερός προοδευτικός τρόπος σκέψης».

Και συνέχισε: «Σας καλώ να αποφασίσουμε σήμερα ότι στεκόμαστε δίπλα στην πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα, τη στηρίζουμε, δεν τη βλέπουμε ανταγωνιστικά αλλά συντροφικά».

Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι η συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ στη διαδικασία ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου δεν συνιστά εγκατάλειψη του κόμματος, αλλά αντίθετα αποτελεί απάντηση στα σενάρια διάλυσής του. Όπως είπε, «μέσα από τη ιστορική συνέχεια και τη συμμετοχή μας στην πολιτική λύση, δίνουμε και μία καθαρή αρνητική απάντηση σε σενάρια διάλυσης του κόμματός μας».

Κλείνοντας την ομιλία του, ο Σωκράτης Φάμελλος κάλεσε τα στελέχη του κόμματος να συμβάλουν «στην αλλαγή των κοινωνικών συσχετισμών» και «στην ενότητα του προοδευτικού χώρου», τονίζοντας ότι «ο κατακερματισμός ωφελεί μόνο τον Μητσοτάκη και το σύστημα που τον στηρίζει».

«Εκατοντάδες χιλιάδες προοδευτικοί πολίτες δεν μας ζητούν να μετρήσουμε διαφορές και αποστάσεις. Μας ζητούν να ενώσουμε δυνάμεις», ανέφερε χαρακτηριστικά, για να καταλήξει με το μήνυμα που αποτέλεσε και τον κεντρικό άξονα της παρέμβασής του:

«Βάζουμε το “εμείς” πάνω από το “εγώ”. Η ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων δεν είναι μια επιλογή τακτικής. Είναι δημοκρατικό καθήκον».