Με κεντρικό αίτημα την ενίσχυση του ελληνικού ντοκιμαντέρ και του πολιτιστικού περιεχομένου στη δημόσια τηλεόραση, η Ενωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ παρουσίασε χθες την πρωτοβουλία της «Ο πολιτισμός απών».
Η παρέμβαση έρχεται σε μια περίοδο έντονου προβληματισμού των μελών της, εξαιτίας της μετατροπής της ΕΡΤ2 σε κανάλι αποκλειστικού αθλητικού χαρακτήρα, εξέλιξη που όπως τονίστηκε, περιόρισε τον χώρο προβολής των ελληνικών ντοκιμαντέρ.
Οπως επεσήμανε η πρόεδρος της Ενωσης Φωτεινή Οικονομοπούλου «το ντοκιμαντέρ δεν είναι μόνο μια μορφή τέχνης αλλά ένας τρόπος με τον οποίο μια κοινωνία κατανοεί τον εαυτό της» και γι’ αυτόν τον λόγο οι δημιουργοί του καλούν την ΕΡΤ να διασφαλίσει τον χώρο που θεωρούν ότι αναλογεί στο είδος μέσα από τις συχνότητές της. Τα μέλη της πρωτοβουλίας παρουσίασαν συγκεκριμένα αιτήματα, από τη δημιουργία ζωνών ντοκιμαντέρ σε όλα τα κανάλια της ΕΡΤ και την παραγωγή πρωτότυπου περιεχομένου για το Ertflix, έως την ενεργοποίηση του Τμήματος Συμπαραγωγών και τη μετατροπή του καναλιού σε ΕΡΤ2 Culture. Με βάση τις καταγραφές που έκαναν από τον Νοέμβριο του 2025 έως τον Ιανουάριο του 2026 οι άνθρωποι της Ενωσης, οι ελληνικές σειρές ντοκιμαντέρ καταλαμβάνουν το 1,9% του συνολικού προγράμματος της δημόσιας τηλεόρασης, ενώ στη Γαλλία και τη Γερμανία το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 16,3%.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Κύκλοι ΕΡΤΑπό την πλευρά της ΕΡΤ, πηγές από το Ραδιομέγαρο αντέτειναν, ενδεικτικά, ότι η Επιτροπή Προγράμματος ενέκρινε μέσα στο 2025 ποσό ύψους 5 εκατομμυρίων ευρώ για τη δημιουργία ταινιών, υψηλότερο από όλα τα προηγούμενα χρόνια. Οι ίδιοι κύκλοι ισχυρίζονται ότι μετά τη μετατροπή της ΕΡΤ2 σε αθλητικό κανάλι, τη μετάδοση των ντοκιμαντέρ ανέλαβε η ΕΡΤ3, ενώ παρόμοια προγράμματα μεταδίδονται τόσο από το Ertnews όσο και την ΕΡΤ1, όπως και στο Ertflix, το οποίο εμπλουτίστηκε με νέες παραγωγές.
Μια μεγάλη δύναμη του ιρανικού κινηματογράφου, ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ηθοποιός και παραγωγός Τζαφάρ Παναχί, ήταν ο μεγάλος θριαμβευτής του φετινού Φεστιβάλ των Καννών όπου το περασμένο Σάββατο η τελευταία ταινία του «Ενα απλό ατύχημα» (Just a simple accident) απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα. Αυτό είχε να γίνει στις Κάννες με ιρανική ταινία από το 1997, όταν ο μέντορας του Παναχί, ο Αμπάς Κιαροστάμι (1940-2016) – με τον οποίο ο πρώτος είχε δουλέψει ως βοηθός –, κέρδισε εξ ημισείας με το «Χέλι» του Σοέι Ιμαμούρα το ανώτατο βραβείο της διοργάνωσης στο Φεστιβάλ της Κυανής Ακτής.
Τα nineties, από τα μέσα τους κυρίως, ήταν η δεκαετία που το παγκόσμιο κοινό άρχισε να ανακαλύπτει τι εστί ιρανικός κινηματογράφος. Βαρόνος αυτού του ιρανικού Νέου Κύματος που άρχισε δειλά δειλά να ανθεί στη δεκαετία του 1980, για να μετατραπεί σε παράδεισο την αμέσως επόμενη, θεωρείται ο Κιαροστάμι, για τον οποίο ο Μάρτιν Σκορσέζε έχει δηλώσει ότι «αντιπροσωπεύει το υψηλότερο επίπεδο τέχνης στον κινηματογράφο». Στον χώρο του κινηματογράφου από το 1970, ο Κιαροστάμι ξεκίνησε από μικρού μήκους και κέρδισε την διεθνή αναγνώριση το 1994, όταν η ταινία του «Μέσα στους ελαιώνες» προβλήθηκε στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.
Αυτή ήταν και η τελευταία ταινία στην οποία ως βοηθός του Κιαροστάμι δούλεψε ο Παναχί, έτοιμος πλέον να ακολουθήσει μια νέα προσωπική διαδρομή. Τρία χρόνια αργότερα, το 1997, με τη «Γεύση του κερασιού», ο Κιαροστάμι θα κέρδιζε τον Χρυσό Φοίνικα στο ίδιο Φεστιβάλ. Μέχρι τον πρόωρο θάνατό του, ο Κιαροστάμι δεν σταμάτησε να παρουσιάζει τις ταινίες του σε φεστιβάλ όπου πολλές φορές κέρδιζαν βραβεία. Αξίζει δε να θυμίσουμε ότι για την ερμηνεία της στην ταινία του Κιαροστάμι «Γνήσιο αντίγραφο», που γυρίστηκε στην Τοσκάνη, η Ζιλιέτ Μπινός βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ των Καννών το 2010.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η πρώτη ταινίαΒεβαίως, η ιστορία του ιρανικού κινηματογράφου δεν αρχίζει με την ανεπανάληπτη έκρηξη κινηματογραφικών παραγωγών στη δεκαετία του 1990. Κάθε άλλο. Απλώς, στα nineties, για πρώτη φορά σε τόσο μεγάλο βαθμό, το Ιράν άρχισε να αποκτά διεθνή οντότητα. Ομως η ιστορία του αρχίζει από πολύ πιο παλιά.
Αν και στα χρόνια του βωβού σινεμά οι κινηματογράφοι του Iράν πρόβαλλαν με περσικούς υπότιτλους ταινίες του δυτικού κινηματογράφου, το τοπίο άρχιζε να αλλάζει όταν το 1930 παρουσιάστηκε η πρώτη ιρανική μεσαίου μήκους κινηματογραφική παραγωγή, διάρκειας περίπου μίας ώρας. Τίτλος της «Abi and Rabi» και σκηνοθέτης της ο Οβάνι Οχανιάν, ο οποίος, εμπνευσμένος κατά πάσα πιθανότητα από τις αμερικανικές κωμωδίες (ίσως το ντουέτο Χοντρός – Λιγνός) αφηγήθηκε τις περιπέτειες ενός μακρυπόδαρου και ενός πολύ κοντού άνδρα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η αρχή είχε γίνει και μια δεκαετία αργότερα, με την εμφάνιση των ιρανικών κινηματογραφικών εταιρειών, ο ιρανικός κινηματογράφος έγινε δημοφιλής μορφή διασκέδασης για τους ιρανούς πολίτες. Παρ’ όλ’ αυτά το σινεμά του Ιράν θα κινούσε για πρώτη φορά το διεθνές ενδιαφέρον αρκετές δεκαετίες αργότερα με την ακμή του Νέου Ιρανικού Κινηματογράφου, ενός καθαρά καλλιτεχνικού κινηματογράφου που αναπτύχθηκε προεπαναστατικά αλλά και μεταεπαναστατικά στη χώρα τις δεκαετίες του 1960 και του 1970.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Το νέο κύμαΘα πρέπει στο σημείο αυτό να επισημανθεί ότι η δεκαετία 1966-1976 υπήρξε κομβικό χρονικό σημείο για την ανάπτυξη του κινηματογραφικού Ιράν. Αρκετοί παράγοντες έπαιξαν ρόλο στην παραγωγή μεγάλου αριθμού ταινιών μεγάλου μήκους, ντοκιμαντέρ και κινουμένων σχεδίων, καθώς και στην είσοδο πολλών νέων κινηματογραφιστών στην κινηματογραφική σκηνή. Ορισμένοι από αυτούς τους παράγοντες ήταν η ίδρυση κινηματογραφικών σχολών, ο ρόλος της Εθνικής Ιρανικής Τηλεόρασης (NIT) και της Εθνικής Ιρανικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης (NIRT), τα αρκετά φεστιβάλ κινηματογράφου και οι κινηματογραφικές λέσχες – ιδιωτικές και πανεπιστημιακές.
Περιέργως, η αφετηρία του ιρανικού Νέου Κύματος συμπίπτει με εκείνη του ελληνικού Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου στα τέλη της δεκαετίας του 1960 με τις αρχές της αμέσως επόμενης. Η διανομή στις αίθουσες των ταινιών «Η αγελάδα» (The Cow) του Ντάριους Μαχρουτζί και «Το τούβλο και ο καθρέφτης» (The Brick and The Mirror) του Ιμπραΐμ Γκολεστάν ήταν η αρχή της άνθησης του ιρανικού Νέου Κύματος, που άκμασε στα χρόνια της δεκαετίας του 1970 προσφέροντας νέες αντιλήψεις και προσεγγίσεις. Σύντομα ακολούθησαν αρκετοί ιρανοί σκηνοθέτες επηρεασμένοι από τα ευρωπαϊκά κινηματογραφικά ρεύματα – κυρίως από τον ιταλικό νεορεαλισμό και τη γαλλική Nouvelle Vague.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Παρά τη σκληρότητά της απέναντι στον ιρανικό λαό, η αλήθεια είναι ότι στη δεκαετία του 1970 η κυβέρνηση του σάχη ενθάρρυνε τα έργα του ιρανικού Νέου Κύματος, όχι βέβαια χωρίς την απαραίτητη λογοκρισία. Ομως το ιρανικό Νέο Κύμα δέχτηκε γερό χτύπημα την περίοδο της επανάστασης, στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Ωστόσο, τότε συνέβη το εξής παράδοξο. Ο αγιατολάχ Χομεϊνί, θαυμαστής αρκετών ιρανικών ταινιών, έδωσε την άδεια ώστε ο κινηματογράφος να έχει θέση στην Ισλαμική Δημοκρατία. Η πίτα κατά κάποιον τρόπο μοιράστηκε στο πλαίσιο του σχεδίου αναβίωσης της ιρανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας: στη μια πλευρά οι ποιοτικές «καλλιτεχνικές» ταινίες και στην άλλη οι χοντροκομμένες εμπορικές και καθαρά προπαγανδιστικές. Ολοι ήταν ευχαριστημένοι. Οι εμπορικές διασκέδαζαν τη μάζα και οι ποιοτικές ήταν χρήσιμες για τη μετάδοση των κατάλληλων ισλαμικών αξιών στους ιρανούς θεατές. Επίσης, είχαν τη δυνατότητα να ταξιδέψουν στο εξωτερικό.
ΛογοκρισίαΒεβαίως, όλες οι κυβερνήσεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας έχουν επιβάλει μια σειρά από περιορισμούς, κυρίως στο περιεχόμενο των ταινιών. Απαγορεύονται πολλά – από το να δείχνεις γυναικεία μαλλιά μέχρι ανύπαντρους άνδρες και γυναίκες που αγγίζουν στοργικά ο ένας τον άλλο (για κάτι τολμηρότερο δεν το συζητούμε καν). Με άλλα λόγια, ενώ όλες οι ιρανικές κυβερνήσεις δεν έχουν σταματήσει να υποστηρίζουν την κινηματογραφική βιομηχανία της χώρας, παράλληλα δυσκολεύουν τη ζωή των κινηματογραφιστών σε επαναλαμβανόμενους κύκλους.
Για παράδειγμα, όταν στη δεκαετία του 1980 η νέα κινηματογραφική βιομηχανία σχηματιζόταν υπό τον μετριοπαθή υπουργό Πολιτισμού Μοχάμαντ Χαταμί, οι σκληροπυρηνικοί της κυβέρνησης ήταν απασχολημένοι με τον πόλεμο Ιράν – Ιράκ. Οταν το 1989 ο πόλεμος τελείωσε, στοχοποιήθηκαν οι φιλελεύθεροι και καλλιτέχνες. Οταν ο ίδιος ο Χαταμί εξελέγη πρόεδρος το 1997, ξεκίνησε μια νέα εποχή χαλάρωσης των περιορισμών. Και όταν το 2005 αντικαταστάθηκε από τον συντηρητικό Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, το πολιτιστικό κλίμα έγινε και πάλι πιο ψυχρό. Και πάει λέγοντας.
Το 1997, την ίδια χρονιά θριάμβου της «Γεύσης του κερασιού» στις Κάννες, παίχθηκε και η πρώτη ιρανική κινηματογραφική ταινία που προτάθηκε ποτέ για το Οσκαρ καλύτερης διεθνούς ταινίας: είναι τα «Παιδιά του παραδείσου» του Ματζίντ Ματζιντί, όπου παρακολουθούμε την αγωνιώδη προσπάθεια ενός αγοριού να βρει τα χαμένα παπούτσια της αδελφής του. Ο κινηματογράφος του Ματζιντί είναι λιγότερο αφαιρετικός από τον κινηματογράφο του Κιαροστάμι, γι’ αυτό και το έργο του πιο αποδεκτό στις Ηνωμένες Πολιτείες (το αντίστοιχο για τα ελληνικά δεδομένα θα μπορούσε να είναι ο Θόδωρος Αγγελόπουλος και ο Παντελής Βούλγαρης).
Μεγάλη μορφή του ιρανικού σινεμά της τελευταίας 25ετίας είναι και ο Μπαχμάν Γκομπαντί των ταινιών «Η εποχή του ρινόκερου» (2012) και «Ποιος φοβάται τους γάτους της Περσίας» (2009). Ο Γκομπαντί, που έγινε γνωστός από τη σπουδαία ταινία του «Μεθυσμένα άλογα» (2000), αναγκάστηκε και αυτός να εγκαταλείψει το Ιράν. Μετά το Παρίσι, το Βερολίνο και τη Νέα Υόρκη εγκαταστάθηκε την Κωνσταντινούπολη, την οποία αποφάσισε να αντιμετωπίσει σαν μια καινούργια πατρίδα. Μέγας θαυμαστής του κινηματογράφου του Θόδωρου Αγγελόπουλου, ο Γκομπαντί είχε πλάσει το εγκώμιο του σκηνοθέτη όταν το 2012 είχε τιμηθεί από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. «Ομως ο πόνος του ξεριζωμού από την πατρίδα είναι σαν δηλητήριο, σε αφυδατώνει σε μυαλό και σώμα» όπως είπε ο ίδιος στην παρουσίαση της «Εποχής του ρινόκερου» στη Θεσσαλονίκη.
Ο πιο πολυβραβευμένοςΩστόσο, ο πιο πολυβραβευμένος ιρανός σκηνοθέτης στην κινηματογραφική ιστορία της χώρας είναι ο Ασγκάρ Φαραντί, που όπως ο Κιαροστάμι έχει επίσης γυρίσει ταινίες εκτός Ιράν. Με το «Τι απέγινε η Ελι;» (2009), ουσιαστικά μια υπόκλιση στο σινεμά του Μικελάντζελο Αντονιόνι, o Φαραντί απέσπασε την Αργυρή Αρκτο καλύτερης σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Βερολίνου, όπου δύο χρόνια αργότερα τιμήθηκε με τη Χρυσή Αρκτο για την ταινία «Ενας χωρισμός», που θα κέρδιζε και το Οσκαρ καλύτερης διεθνούς ταινίας. Ενα δεύτερο Οσκαρ διεθνούς ταινίας θα ακολουθούθσε το 2017 με τον «Εμποράκο», ενώ στην Ευρώπη ο Φαραντί γύρισε το επίσης βραβευμένο στις Κάννες «Παρελθόν», όπως και την ταινία «Το ξέρουν όλοι» με διεθνές καστ (Χαβιέρ Μπαρδέμ, Πενέλοπε Κρουζ, Ρικάρντο Νταρίν). To 2021 η τελευταία μέχρι σήμερα ταινία του, «Ενας ήρωας», κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών.
Οι Μοχσέν και Σαμίρα Μαχμαλμπάφ (πατέρας – κόρη) είναι επίσης πρόσωπα με σημαντική προσφορά στον ιρανικό κινηματογράφο. Ο Μοχσέν, που έγινε όνομα το 1989 χάρη στον «Ποδηλάτη» (μια ταινία που απεικονίζει ένα επεισόδιο στη ζωή ενός φτωχού αφγανού μετανάστη στο Ιράν), είναι επίσης ο σκηνοθέτης του «Κανταχάρ» (2001), όπου παρακολουθούμε την επιστροφή μιας γυναίκας στην πατρίδα της, το Αφγανιστάν (την οποία είχε αφήσει για τον μακρινό Καναδά). Αν και γυναίκα, η Σαμίρα Μαχμπαλμπάφ, στα 23 της χρόνια (γεννήθηκε το 1980), είχε ήδη γυρίσει τρεις ταινίες, εκ των οποίων οι δύο, «Μαυροπίνακες» και «Στις πέντε το απόγευμα», έχουν αποσπάσει το βραβείο της κριτικής επιτροπής στα Φεστιβάλ των Καννών του 2000 και 2003. Ωστόσο, μετά την ταινία της «Two-Legged Horse» το 2008, η Σαμίρα Μαχμαλμπάφ δεν έχει παρουσιάσει κάτι άλλο.
Στις πιο πρόσφατες φωνές ανήκει και εκείνη του Μοχάμαντ Ρασούλοφ, ο οποίος κάποια στιγμή αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα του και να ταξιδέψει λαθραία στην Ευρώπη για να αποφύγει τα οκτώ χρόνια φυλάκισης εξαιτίας του τελευταίου του έργου «Ο σπόρος του Ιερού Σύκου» (The Seed of the Sacred Fig), που τελικά προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Καννών (ήταν ήδη γνωστός από την ταινία «Δεν υπάρχει κακό», που είχε αποσπάσει τη Χρυσή Αρκτο στο Βερολίνο το 2020). Ο «Σπόρος της Ιερής Συκιάς» περιέχει αυθεντικά ντοκουμέντα (παρμένα από κάμερες ή κινητά) που αποτυπώνουν την καθημερινότητα της σύγχρονης Τεχεράνης, όπου η ανεξέλεγκτη βία είναι σύνηθες φαινόμενο. Οπως ήταν φυσικό, η περίπτωσή του Ρασούλοφ προκάλεσε μεγάλο θόρυβο στο Φεστιβάλ, το οποίο, εντέλει, τον βράβευσε με ένα «ειδικό βραβείο» της επιτροπής.
«Φουντώνουν» οι φήμες τις τελευταίες ώρες, ότι οι διοργανωτές των Όσκαρ εξετάζουν «σχέδιο έκτακτης ανάγκης» για την απονομή των βραβείων, λόγω της εμπόλεμης κατάστασης στη Μέση Ανατολή.
Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσίευσε το Page Six, παραγωγοί της τελετής φέρεται να επεξεργάζονται ένα «εναλλακτικό σχέδιο», το οποίο θα μπορούσε να περιλαμβάνει ακόμη και την ακύρωση της απονομής. Ο στόχος, όπως αναφέρθηκε, είναι να αποφευχθεί η εικόνα μιας «ελαφρότητας» εν μέσω της επιχείρησης «Επική Οργή» στο Ιράν. Μάλιστα, η ίδια πηγή σημείωσε, ότι η διακόσμηση του χώρου είχε αρχικά προβλεφθεί να περιλαμβάνει ιαπωνικούς σφένδαμους, σύμβολα «ειρήνης και μακροζωίας» και εξέφρασε αμφιβολίες για το αν αυτό παραμένει επίκαιρο.
Ωστόσο, πολλοί παράγοντες της βιομηχανίας διαβεβαίωσαν το Page Six, ότι μέχρι στιγμής δεν έχουν υπάρξει αλλαγές στα σχέδια για το κόκκινο χαλί. Ένας από τους ανθρώπους που συμμετέχουν στην οργάνωση, ανέφερε: «Εξετάζουν κάθε πιθανό σενάριο και κάθε οπτική… Είμαι βέβαιος, ότι σκέφτονται τι είναι κατάλληλο, είναι πολύ ευαίσθητοι σε όλα αυτά». Η ίδια πηγή υπενθύμισε, ότι φέτος υπάρχουν τρεις Ιρανοί υποψήφιοι για Όσκαρ, ανάμεσά τους ο σκηνοθέτης της ταινίας «It Was Just an Accident» Τζαφάρ Παναχί, καθώς και οι σκηνοθέτες του ντοκιμαντέρ «Cutting Through Rocks», Σάρα Χακί και Μοχαμαντρέζα Εϊνί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ανησυχία για τις δηλώσεις στο κόκκινο χαλίΠολλοί εκτιμούν, ότι ανεξάρτητα από τις τελικές αποφάσεις, η φετινή απονομή των βραβείων θα αποδειχθεί δύσκολο πεδίο. Οι εκπρόσωποι των καλλιτεχνών και τα στούντιο εμφανίζονται ολοένα πιο επιφυλακτικοί απέναντι σε ερωτήσεις δημοσιογράφων για τις διεθνείς εξελίξεις, όπως συνέβη πρόσφατα και στο φεστιβάλ του Βερολίνου.
Σύμφωνα με προηγούμενο ρεπορτάζ, στα βραβεία των SAG οι δημοσιογράφοι από τοπικά μέσα όπως KTLA, Fox11 και ABC, έκαναν σχετικές ερωτήσεις κατά την έξοδο των δημιουργών και των καλλιτεχνών, «χάνοντας» τους περισσότερους υποψηφίους. Η επικρατούσα φήμη ήταν, ότι οι οργανωτές ήθελαν να περιορίσουν τις ερωτήσεις σχετικά με τη σύγκρουση στο Ιράν.
Τα pins «ICE OUT» και «BE GOOD»Παράλληλα, δεν έχει διευκρινιστεί αν οι καλεσμένοι των Oscars θα επιλέξουν να φορέσουν τα pins «ICE OUT» και «BE GOOD», που είχαν προκαλέσει αίσθηση στις Χρυσές Σφαίρες. Πηγές αναφέρουν, ότι πριν από τα βραβεία των SAG, κάθε μάνατζερ υποψηφίου είχε λάβει δεκάδες emails, που ενθάρρυναν τη χρήση των pins.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Οι επιστολές προέρχονταν από την εταιρεία ID PR, η οποία εκπροσωπεί πλέον την καμπάνια «Be Good-ICE Out Campaign». Ανάμεσα στους λίγους αστέρες που φόρεσαν τα pins ήταν η ηθοποιός της σειράς «Sinners» Γούμι Μοσάκου και η κωμικός του «Hacks» Μέγκ Στάλτερ. Στις Χρυσές Σφαίρε, τα είχαν φορέσει, μεταξύ άλλων, οι Μαρκ Ράφαλο, Γουάντα Σάικς, Νατάσα Λιόν, Τζιν Σμαρτ και Αριάνα Γκράντε.
Από… κόσκινο περνούν τους τελευταίους μήνες καθεστώτα ασύλου, που έχουν χορηγηθεί τα τελευταία χρόνια σε χιλιάδες μετανάστες. Ο λόγος αυτής της σαρωτικής επανεξέτασης είναι, σύμφωνα με το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, η διαπίστωση εάν συντρέχουν ακόμη οι λόγοι διατήρησης του ασύλου.
Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής, που ξεκίνησε από το περασμένο καλοκαίρι με εντολή του υπουργού Θάνου Πλεύρη, είναι η καταγραφή ρεκόρ ανακλήσεων ασύλου, με τον ίδιο τον υπουργό να προαναγγέλλει πως έως το τέλος του πρώτου εξαμήνου του 2026 θα ανακληθούν πάνω από 1.000 δελτία ασύλου.
Επανέλεγχος με κριτήριαΑπό το βήμα της Βουλής, ο Θάνος Πλεύρης, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση σχετικά με την περίπτωση του προέδρου της πακιστανικής κοινότητας Τζαβέντ Ασλαμ, του οποίου το άσυλο είναι σε φάση επανεξέτασης, ξεκαθάρισε πως «το άσυλο δεν είναι μόνιμη κατάσταση. Εχω δώσει εντολή να επανεξεταστούν όλες οι περιπτώσεις. Ο επανέλεγχος δεν θα γίνει ονομαστικά αλλά με βάση συγκεκριμένα κριτήρια όπως αν ο κάτοχος ασύλου έχει συλληφθεί ή εμπλέκεται σε υποθέσεις που αφορούν τη δημόσια τάξη ή προέρχεται από χώρες που πλέον θεωρούνται ασφαλείς. Στις περιπτώσεις που συντρέχουν οι παραπάνω προϋποθέσεις το άσυλο θα ανακαλείται. Το μήνυμά μας είναι σαφές και ξεκάθαρο: αν κάποιος δεν κινδυνεύει στη χώρα καταγωγής του θα ανακαλείται το άσυλο και θα επιστρέφει στη χώρα του. Αυτή είναι η κεντρική μας πολιτική».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Υπενθυμίζεται πως την περασμένη εβδομάδα κατά τη διάρκεια τετραμερούς (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία και Πακιστάν) που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη, ο κ. Πλεύρης ενημέρωσε τον πακιστανό ομόλογό του ότι έχουν ήδη ξεκινήσει οι διαδικασίες επαναξιολόγησης αναγνωρισμένων προσφύγων πακιστανικής καταγωγής που διαμένουν στην Ελλάδα, καθώς και η ανάκληση καθεστώτων ασύλου που είχαν χορηγηθεί κατά το παρελθόν, όπου συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις.
Στο επίκεντρο των εν δυνάμει ανακλήσεων ασύλου βρίσκονται Σύροι, Αιγύπτιοι, Ιρακινοί αλλά και Πακιστανοί, οι οποίοι έχουν λάβει καθεστώς διεθνούς προστασίας στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Στη μεν περίπτωση της Συρίας, μετά την πτώση του καθεστώτος Ασαντ θεωρείται ότι δεν υφίστανται πλέον οι λόγοι, οι οποίοι είχαν τεθεί κατά την αίτηση για χορήγηση ασύλου. Από την άλλη, το Πακιστάν βρίσκεται πια στη λίστα με τις ασφαλείς χώρες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ωστόσο, το ερώτημα που γεννάται είναι εάν μετά και τις τελευταίες εξελίξεις στο Πακιστάν (ανάφλεξη Πακιστάν – Αφγανιστάν), αυτή θα συνεχίσει να θεωρείται ασφαλής χώρα ή εάν αυτές οι συγκρούσεις θα επηρεάσουν με κάποιον τρόπο τις ανακλήσεις. Οπως τόνιζαν στα «ΝΕΑ» πηγές στο υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, ακόμη είναι πολύ νωρίς για να υπάρξει αντίδραση από την Ευρώπη και να αφαιρέσει το Πακιστάν από την ασφαλή λίστα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Πάντως, η νέα σαφώς πιο σκληρή προσέγγιση έχει φέρει και πιο μεγάλους αριθμούς στο κομμάτι των ανακλήσεων. Είναι ενδεικτικό πως την επταετία 2013-2020 πραγματοποιήθηκαν συνολικά 19 ανακλήσεις καθεστώτων διεθνούς προστασίας, την ώρα που την περίοδο 2021-2025 οι ανακλήσεις ανήλθαν σε 583. Μόνο κατά την περσινή χρονιά καταγράφηκαν 196 ανακλήσεις ενώ για το 2026 έχουν ήδη δρομολογηθεί επιπλέον 47 περιπτώσεις.
Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί πως στα τέλη του περασμένου Οκτώβρη, με εντολή του υπουργού και ύστερα από φαινόμενα που είχαν παρατηρηθεί, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε εγκύκλιο, δίνοντας οδηγίες για τις ανακλήσεις. Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτή, όποιος έχει αναγνωριστεί πρόσφυγας στην Ελλάδα, έχει πάρει ταξιδιωτικά έγγραφα και επισκέπτεται τη χώρα του, από την οποία ο ίδιος έχει χαρακτηριστεί διωκόμενος, θα θεωρηθεί ως ισχυρή ένδειξη ότι πλέον δεν κινδυνεύει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να κινητοποιηθούν οι διαδικασίες αναστολής του καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, από το 2013 έως και τον Ιανουάριο του 2026, οι αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα έφτασαν τους 592.049, με τις αιτήσεις μόνο τον πρώτο μήνα του 2026 να αγγίζουν τις 5.212, εκ των οποίων το 19% αφορά ανήλικους, το 65% άτομα ηλικίας 18 – 34 ετών και το 16% άτομα ηλικίας 35 – 64 ετών. Μόνο τον περασμένο Ιανουάριο, καταγράφηκαν 2.214 θετικές αποφάσεις (χορήγηση προσφυγικού καθεστώτος και επικουρικής προστασίας σε α’ και β’ βαθμό), από τις οποίες το 65% αφορά πολίτες Αφγανιστάν και Σουδάν.
Έντονος εκνευρισμός επικράτησε για τον Φράνκο Μασταντουόνο στην αναμέτρηση της Ρεάλ Μαδρίτης με τη Χετάφε, καθώς ο νεαρός άσος αντίκρισε απευθείας κόκκινη κάρτα.
Ο Αργεντινός αποβλήθηκε εξαιτίας των έντονων διαμαρτυριών του προς τον διαιτητή και, την ώρα που αποχωρούσε από τον αγωνιστικό χώρο, φέρεται να εξαπέλυσε βαρείς χαρακτηρισμούς εις βάρος του.
Παράλληλα, ισπανικά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ο Μασταντουόνο δεν είναι ικανοποιημένος από τον περιορισμένο χρόνο συμμετοχής που έχει μέχρι στιγμής στη «Βασίλισσα», γεγονός που ενδέχεται να έχει επηρεάσει τη συμπεριφορά του στο συγκεκριμένο παιχνίδι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Την ίδια ώρα, ένα βίντεο όπου διακρίνεται o Αργεντινός μεσοεπιθετικός να αποχωρεί από τον αγωνιστικό χώρο βρίζοντας κάνει τον γύρο του διαδικτύου, με τον νεαρό ποδοσφαιριστή να είναι έξαλλος και να φωνάζει «δεν μπορείς να μιλήσει στον διαιτητή, το μ@@@ της μάνας σου, π@@@ γιε»!
Νωρίτερα, ο Μασταντουόνο είχε δει την απευθείας κόκκινη κάρτα λόγω του ότι είπε «είναι ντροπή, τι γ@@@ ντροπή», εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο τις ενστάσεις του για τις αποφάσεις του ρέφερι…
Mastantuono llama “hijo de pvta” al árbitro, este insulto por reglamento son 4 partidos de sanción, pero sabemos que no los cumplirá ya que el Comité de Disciplina está infectado de madridistas.pic.twitter.com/iAxQY5NMVj
— Zona Blaugrana (@Zona_Blaugrana) March 3, 2026
Το Βέλγιο γυρίζει σελίδα σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία του κοινωνικού του μοντέλου: το επίδομα ανεργίας αορίστου διάρκειας. Από την 1η Μαρτίου τέθηκε σε ισχύ το νέο ανώτατο όριο των δύο ετών για τη λήψη επιδόματος ανεργίας, στο πλαίσιο μιας αμφιλεγόμενης μεταρρύθμισης που προωθεί η ομοσπονδιακή κυβέρνηση με στόχο – όπως υποστηρίζει – την αντιμετώπιση των ελλείψεων εργατικού δυναμικού και τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος.
Ηδη από τις 31 Δεκεμβρίου 2025 σταμάτησε η καταβολή επιδόματος σε άτομα που το λάμβαναν για περισσότερα από 20 χρόνια. Από σήμερα, ωστόσο, η νέα ρύθμιση αφορά το σύνολο των δικαιούχων και των νέων αιτήσεων. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, όλες οι αιτήσεις που θα κατατεθούν από τον Μάρτιο του 2026 και μετά θα υπάγονται αυτομάτως στο νέο καθεστώς. Για όσους είχαν ήδη υποβάλει αίτηση πριν από την αλλαγή, προβλέπεται μεταβατικό σύστημα σταδιακής κατάργησης του δικαιώματος, το οποίο θα εφαρμοστεί σε έως και έξι «κύματα», όπως τα έχει χαρακτηρίσει η Εθνική Υπηρεσία Απασχόλησης του Βελγίου (ONEM).
Η σταδιακή κατάργηση ξεκινά από τις πιο μακροχρόνιες περιπτώσεις ανεργίας και επεκτείνεται με βάση τον χρόνο λήψης του επιδόματος και συγκεκριμένα κοινωνικοοικονομικά κριτήρια. Η κυβέρνηση εκτιμά ότι έως την 1η Ιουλίου 2027 το καθεστώς της ανεργίας αορίστου διάρκειας θα έχει καταργηθεί πλήρως.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ωστόσο, συγκεκριμένες κατηγορίες εργαζομένων – όπως καλλιτέχνες, αλιείς και άτομα άνω των 55 ετών με τουλάχιστον 30 χρόνια υπηρεσίας – διατηρούν ειδικό καθεστώς προστασίας. Παράλληλα, προβλέπεται προσωρινή συνέχιση της επιδότησης για εργαζόμενους μερικής απασχόλησης και για ανέργους που είχαν ξεκινήσει κατάρτιση σε επαγγέλματα με έλλειψη προσωπικού πριν από την 1η Ιανουαρίου 2026.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εργασίας, David Clarinval, υποστήριξε ότι η μεταρρύθμιση είναι «απαραίτητη για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας της κοινωνικής ασφάλισης και την ενίσχυση της απασχόλησης».
Στον αντίποδα, τα μεγάλα συνδικάτα της χώρας – CSC, FGTB και CGSLB – χαρακτήρισαν τη ρύθμιση «άνευ προηγουμένου επίθεση σε έναν από τους βασικούς πυλώνες της βελγικής κοινωνικής ασφάλισης». Κατέθεσαν προσφυγές στο Συνταγματικό Δικαστήριο ζητώντας την ακύρωση και αναστολή του νόμου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση αναστολής, κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε επαρκώς πως η άμεση εφαρμογή της μεταρρύθμισης προκαλεί «σοβαρή και ανεπανόρθωτη βλάβη». Για να δοθεί αναστολή, θα έπρεπε να τεκμηριωθεί τόσο η ύπαρξη ουσιώδους νομικού επιχειρήματος όσο και ο κίνδυνος μη αναστρέψιμης ζημίας.
Η κατάργηση του επιδόματος ανεργίας αορίστου διάρκειας σηματοδοτεί βαθιά τομή στο βελγικό κοινωνικό μοντέλο, το οποίο επί δεκαετίες θεωρούνταν από τα πιο γενναιόδωρα στην Ευρώπη.
Σε τεταμένο κλίμα βρίσκεται η Κύπρος με τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή να επηρεάζουν τη Μεγαλόνησο. Από σήμερα τίθεται σε λειτουργία το σύστημα μαζικής αποστολής γραπτών μηνυμάτων στα κινητά τηλέφωνα για προληπτικούς λόγους. Οι πολίτες όπως μεταδίδουν τα Κυπριακά Μέσα Ενημέρωσης θα λάβουν 3 δοκιμαστικά μηνύματα (sms).
Τα μέτρα και οι οδηγίες προς τους πολίτες, σε περίπτωση περιστατικού ασφαλείας, ανακοίνωσε το απόγευμα ο Κύπριος υπουργός Εσωτερικών, Κωνσταντίνος Ιωάννου, από το Κέντρο Τύπου στο Προεδρικό Μέγαρο.
Κεντρικό στοιχείο των μέτρων είναι η ενεργοποίηση, σε συνεργασία με όλους τους παρόχους τηλεπικοινωνιών, συστήματος αποστολής SMS για έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση. Η δοκιμή θα γίνει σήμερα γύρω στις 19:00. Το δοκιμαστικό μήνυμα σε όλους τους χρήστες κινητής τηλεφωνίας στην Κύπρο όπως αναφέρει και ο Φιλελεύθερος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) 3 SMS θα λάβουν οι πολίτες:Συγκεκριμένα, θα σταλούν τα ακόλουθα τρία δοκιμαστικά μηνύματα στα κινητά τηλέφωνα των πολιτών, σε ελληνικά και αγγλικά:
Μήνυμα 1 Ανακοίνωση Πολιτικής Άμυναςgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σε περίπτωση λήψης στα κινητά τους τηλέφωνα, οι πολίτες καλούνται να παραμείνουν ψύχραιμοι και να ακολουθήσουν τις πιο κάτω οδηγίες:
Να σημειωθεί ότι, η Κυβέρνηση, σε συνεργασία με όλους τους παρόχους τηλεπικοινωνιών στην Κύπρο, θέτει από σήμερα σε λειτουργία σύστημα αποστολής μηνυμάτων για έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση των πολιτών, έτσι ώστε, όταν διερευνάται ενδεχόμενο περιστατικό ασφαλείας, να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα που υποδεικνύει η Πολιτική Άμυνα σε τέτοιες περιπτώσεις.
«Ακολουθείτε τις οδηγίες των Αρχών»Ο κ. Ιωάννου κάλεσε τους πολίτες να βρίσκονται σε εγρήγορση και, σε περίπτωση που λάβουν γραπτό μήνυμα στο κινητό, να παραμείνουν ψύχραιμοι και να ακολουθήσουν τις οδηγίες της Πολιτικής Άμυνας.
Στην πράξη, το σενάριο που περιγράφεται είναι απλό. Αν υπάρχει υπόγειο στην οικία, σε γειτονική οικοδομή ή στον χώρο όπου βρίσκονται, να κινηθούν άμεσα προς τα εκεί πεζοί και με ψυχραιμία. Αν βρίσκονται σε εσωτερικό χώρο χωρίς υπόγειο, να μείνουν εντός κτηρίου, μακριά από πόρτες, τζάμια και παράθυρα. Αν βρίσκονται σε εξωτερικό χώρο, να μετακινηθούν στον πλησιέστερο εσωτερικό χώρο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Για υποδομές, όπως σχολεία, νοσοκομεία και γήπεδα, ο υπουργός σημείωσε ότι εφαρμόζεται το προβλεπόμενο πρωτόκολλο από το αρμόδιο προσωπικό, με την επισήμανση ότι οι πολίτες καλούνται να αποφεύγουν τη μετακίνηση με όχημα προς τους χώρους αυτούς.
Μέχρι να δοθούν νεότερες οδηγίες από τις αρμόδιες Αρχές, η σύσταση είναι να παραμένουν οι πολίτες σε υπόγειους ή εσωτερικούς χώρους και να αποφεύγουν τις μετακινήσεις σε υπαίθριους χώρους, είτε πεζοί είτε με όχημα.
Με λίγα λόγια, σε κατάσταση συναγερμού το ζητούμενο είναι η καλύτερη προστασία και ασφάλεια των πολιτών.
Στόχος η έγκαιρη ειδοποίησηΗ ενεργοποίηση του συστήματος εντάσσεται στη συνολικότερη προσπάθεια ενίσχυσης της πολιτικής προστασίας, σε μια περίοδο που τα περιστατικά ασφάλειας και οι προειδοποιήσεις δεν είναι θεωρητικά σενάρια.
Είναι ενδεικτικό ότι τις προηγούμενες ημέρες καταγράφηκαν περιστατικά ενημέρωσης μέσω SMS σε συγκεκριμένες περιοχές, με μηνύματα που αφορούσαν έκτακτες οδηγίες.
Ταυτόχρονα, η δημόσια συζήτηση για την ανάγκη ενός αποτελεσματικού συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης στην Κύπρο έχει ιστορικό, ειδικά μετά τις επικρίσεις προηγούμενων ετών για κενά στην έγκαιρη ειδοποίηση
Aσκήσεις ετοιμότητας έχουν γίνει στα σχολεία ενώ έχουν δοθεί οδηγίες για τη δημιουργία σακιδίων έκτακτης ανάγκης και τα σημεία όπου υπάρχουν πολεμικά καταφύγια σε περίπτωση μαζικής επίθεσης.
Σε επιφυλακή το Ακρωτήρι και τα γύρω χωριάΥπενθυμίζεται ότι σε καθεστώς εκκένωσης θα παραμείνει τουλάχιστον μέχρι την Παρασκευή το Ακρωτήρι ενώ σε επιφυλακή βρίσκονται ακόμη 6 περιοχές. Ανάμεσα τους και το χωριό Τίμη που βρίσκεται πολύ κοντά στην στρατιωτική βάση και το αεροδρόμιο της Πάφου.
Οι περίπου 1.500 κάτοικοι κυκλοφορούν ελάχιστα στους δρόμους με την αγωνία να είναι διάχυτη.
Το μεσημέρι της Δευτέρας κάτοικοι στο χωριό Αναρίτα έλαβαν μήνυμα εκκένωσης και λίγες ώρες μετά ενημερώθηκαν πως ο συναγερμός έληξε και μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους.
Σε επιφυλακή για πιθανή εκκένωση βρίσκονται και οι κοινότητες Ορμήδειας, Ξυλοφάγου και Ξυλότυμπου που βρίσκονται κοντά στις βρετανικές βάσεις.
Συγκλονίζουν οι περιγραφές των κατοίκων που εγκατέλειψαν τα σπίτια τουςΣε καθεστώς εκκένωσης θα παραμείνει τουλάχιστον μέχρι την Παρασκευή το Ακρωτήρι ενώ σε επιφυλακή βρίσκονται ακόμη 6 περιοχές. Ανάμεσα τους και το χωριό Τίμη που βρίσκεται πολύ κοντά στην στρατιωτική βάση και το αεροδρόμιο της Πάφου.
Για δεύτερη ημέρα παραμένουν στο μοναστήρι Αγίου Γεωργίου στην Ερήμη οι 23 κάτοικοι που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους στο Ακρωτήρι υπό των φόβο νέων χτυπημάτων.
Συνολικά 1.000 κάτοικοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους στο Ακρωτήρι. Οι περισσότεροι πήγαν σε ξενοδοχεία και σε σπίτια συγγενών και μόλις 30 άτομα έμειναν πίσω. Αρνούνται να εγκαταλείψουν τον τόπο τους, όπως ο κύριος Γιάννης.
Οι περίπου 1.500 κάτοικοι κυκλοφορούν ελάχιστα στους δρόμους με την αγωνία να είναι διάχυτη. Το μεσημέρι της Δευτέρας κάτοικοι στο χωριό Αναρίτα έλαβαν μήνυμα εκκένωσης και λίγες ώρες μετά ενημερώθηκαν πως ο συναγερμός έληξε και μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους.
Σε επιφυλακή για πιθανή εκκένωση βρίσκονται και οι κοινότητες Ορμήδειας, Ξυλοφάγου και Ξυλότυμπου που βρίσκονται κοντά στις βρετανικές βάσεις.
«Είμαι 59 χρόνων και ζω 37 χρόνια και δεν έχω ξαναφύγει από το σπίτι μου» λέει ο κ. Γιάννης που πέρασε τη νύχτα στο μοναστήρι με τη σύζυγό του.
«Δεν θέλω να φύγω. Δεν είναι εύκολο να αφήσεις το σπίτι σου» είπε μεταξύ άλλων.
Άλλοι στην είδηση ότι οι δύο ελληνικές φρεγάτες κατέπλευσαν στη Μεγαλόνησο λένε στην κάμερα του MEGA πως νιώθουν πιο ασφαλείς.
«Ετοιμάστε σακίδιο έκτακτης ανάγκης»Το υπουργείο Εσωτερικών έδωσε την Τρίτη οδηγίες για το σακίδιο έκτακτης ανάγκης και η Πολιτική Άμυνα εκδίδει ανακοινώσεις για τα πλησιέστερα πολεμικά καταφύγια σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
Στο σακίδιο έκτακτης ανάγκης περιλαμβάνονται από νερό και τροφή μέχρι φακό, σφυρίχτρα, φορτιστές και κουτί πρώτων βοηθειών.
«Θέλουμε μάσκες, πολυεργαλείο, ραδιοφωνάκι, φορτιστές, έξτρα μπαταρίες, γάζες τσιρότα, φαρμακευτική αγωγή, φαναράκι και ξηρά τροφή», είπε ο εκπρόσωπος Τύπου της Πολιτικής Άμυνας.
Το Ιράν θα στοχεύσει ισραηλινές πρεσβείες σε όλο τον κόσμο, εάν υπάρξει επίθεση στην ιρανική πρεσβεία στη Βηρυτό, την πρωτεύουσα του Λιβάνου, μετέδωσαν την Τετάρτη (04/03) ιρανικά μέσα ενημέρωσης, επικαλούμενα εκπρόσωπο των ιρανικών ενόπλων δυνάμεων.
Ο ισραηλινός στρατός δήλωσε ότι εξαπέλυσε επιθέσεις εναντίον στόχων της Χεζμπολάχ στη Βηρυτό το πρωί της Τετάρτης. Τις τελευταίες τρεις ώρες, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι ξεκίνησαν νέο κύμα επιδρομών στη νότια περιοχή του Λιβάνου.
Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν ανακοίνωσαν ότι εξαπέλυσαν επίθεση κατά κουρδικών οργανώσεων εχθρικών προς την Ισλαμική Δημοκρατία στο ιρακινό Κουρδιστάν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Βάσεις και αρχηγεία των οργανώσεων Κομάλα και αντιεπαναστατών επλήγησαν με επιτυχία από τρεις πυραύλους που εκτοξεύθηκαν στις 11.00 (ώρα Ιράν), αναφέρεται στην ανακοίνωση των Φρουρών της Επανάστασης.
Πολλές αντιπολιτευόμενες προς το καθεστώς της Τεχεράνης εξόριστες οργανώσεις στο Ιράκ ανακοίνωσαν στα τέλη του Φεβρουαρίου την συγκρότηση πολιτικού συνασπισμού με στόχο την ανατροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας και, μακροπρόθεσμα, την αυτοδιάθεση.
Το ιρανικό επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Irna έκανε σήμερα λόγο για 1.045 θανάτους, αμάχων και στρατιωτών, από την έναρξη το Σάββατο (28.02.2026) της εκστρατείας βομβαρδισμών που έχουν εξαπολύσει οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Κατά τη στρατιωτική επίθεση που πραγματοποιήθηκε από την εγκληματική Αμερική και το σφετεριστικό ισραηλινό καθεστώς εναντίον της ισλαμικής μας πατρίδας, 1.045 αγαπημένοι στρατιώτες και άμαχοί μας» σκοτώθηκαν, έγραψε το Irna, επικαλούμενο ανακοίνωση του Ινστιτούτου Μαρτύρων και Παλαιών Μαχητών.
Η ανεξάρτητη αποστολή του ΟΗΕ, που διερευνά παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν, καταδίκασε έντονα τις επιθέσεις του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών εναντίον της Τεχεράνης, καθώς και τα αντίποινα του Ιράν στην περιοχή. Σύμφωνα με την αποστολή, όλες αυτές οι ενέργειες συνιστούν παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Ο Χάρτης του ΟΗΕ απαγορεύει ρητά τη χρήση βίας που στρέφεται κατά της εδαφικής ακεραιότητας ή της πολιτικής ανεξαρτησίας οποιουδήποτε κράτους. Η αποστολή εξέφρασε την ανησυχία της για τις θανατηφόρες επιθέσεις που είχαν στόχο Ιρανούς αξιωματούχους, υπογραμμίζοντας ότι «οι εξωδικαστικές εκτελέσεις δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη δικαιοσύνη».
Η συγκεκριμένη αποστολή διερεύνησης γεγονότων, η οποία συγκροτήθηκε το 2022 από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, «καταδικάζει έντονα» τις ισραηλοαμερικανικές επιθέσεις στο Ιράν. Στην ανακοίνωσή της αναφέρει πως δεκάδες Ιρανοί αξιωματούχοι σκοτώθηκαν σε στοχευμένες αεροπορικές επιδρομές και τονίζει ότι, ακόμη κι αν κάποιοι από αυτούς ευθύνονταν για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή διεθνή εγκλήματα, «η εξωδικαστική στέρηση ζωής δεν αποτελεί αποδεκτό μέσο για την απόδοση δικαιοσύνης βάσει του διεθνούς δικαίου».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η αποστολή εξέφρασε επίσης σοκ για την επίθεση κατά σχολείου θηλέων στην πόλη Μινάμπ, την πρώτη ημέρα των επιθέσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Τα περισσότερα θύματα ήταν μαθήτριες ηλικίας επτά έως δώδεκα ετών. Ξεχωριστή ομάδα εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ ανέφερε, επικαλούμενη αναφορές, ότι περισσότεροι από 160 ανήλικοι έχασαν τη ζωή τους.
Η αποστολή και το έργο τηςΗ διερευνητική αποστολή συγκροτήθηκε τον Νοέμβριο του 2022, μετά την καταστολή των διαδηλώσεων που ξέσπασαν στο Ιράν ύστερα από τον θάνατο της Μαχσά Αμινί, η οποία είχε συλληφθεί από τις αρχές. Αποτελείται από τρεις ερευνητές, με αποστολή τη συλλογή και διατήρηση αποδεικτικών στοιχείων για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, δεν έχει λάβει άδεια εισόδου στη χώρα από την ιρανική κυβέρνηση.
Η αποστολή εξέφρασε τη λύπη της για το γεγονός ότι ο ιρανικός λαός βρίσκεται «παγιδευμένος ανάμεσα σε μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική εκστρατεία που μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες ή μήνες και σε μια κυβέρνηση με μακρά ιστορία σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Ανησυχία για τους κρατούμενους και τη συνέχιση της βίαςΙδιαίτερη ανησυχία εξέφρασαν οι ερευνητές για την τύχη των κρατουμένων στο Ιράν, και κυρίως για τις «δεκάδες χιλιάδες» ανθρώπων που βρίσκονται υπό κράτηση λόγω της καταστολής των διαδηλώσεων που ξεκίνησαν στις 28 Δεκεμβρίου. Τόνισαν ότι «είναι ζωτικής σημασίας οι στρατιωτικές επιθέσεις – όπως αυτή που πραγματοποιήθηκε στη φυλακή Εβίν στην Τεχεράνη από τον ισραηλινό στρατό στις 23 Ιουνίου 2025 – να μην επαναληφθούν».
Σύμφωνα με έρευνα του ΟΗΕ, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν συλληφθεί, υποβληθεί σε βασανιστήρια και αντιμετωπίζουν τη θανατική ποινή, μετά τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων που ξέσπασαν στα τέλη του 2025 ως απάντηση στην οικονομική κρίση της χώρας.
«Το αντικείμενό μας σήμερα είναι η επικοινωνία. Ο τρόπος, δηλαδή, που ως πομποί στέλνουμε το μήνυμά μας στους δέκτες που μας ενδιαφέρουν. Ο τρόπος που λαμβάνουμε τα μηνύματα των ανθρώπων που μας νοιάζουν. Ο τρόπος που επηρεαζόμαστε από το περιβάλλον μας και, φυσικά, ο τρόπος που κι εμείς το επηρεάζουμε. Θα βάλουμε πάνω στην επικοινωνία τους μεγεθυντικούς μας φακούς, θα την αποκωδικοποιήσουμε. Γιατί είναι ο μόνος δρόμος να φτιάξουμε σχέσεις μεταξύ μας. Φιλικές, οικογενειακές, σχολικές, ερωτικές, κοινωνικές, αργότερα για εσάς, επαγγελματικές. Σε αυτήν μας τη διαδρομή, συνοδοιπόρος ή πιο σωστά συμπαίκτης μας είναι ο Ελύτης. Οχι γιατί πήρε το Νομπέλ, ούτε γιατί έχει μεταφραστεί σχεδόν σε όλον τον κόσμο. Οχι γιατί μελοποιήθηκε και έφτασε στα αυτιά ανθρώπων που δεν θα έφτανε αλλιώς, ούτε γιατί τα ποιήματά του ανοίγουν την καρδιά όταν αυτή κλείνει. Ο λόγος που σήμερα τον έχουμε μαζί μας δεν έχει να κάνει με τίποτα από αυτά. Για την ακρίβεια θα εστιάσουμε μόνο σε μια του λέξη. Μια λέξη που δεν έχει χρησιμοποιήσει κανένας άλλος άνθρωπος, μια λέξη ανύπαρκτη στο λεξικό…»
Αυτή είναι η εισαγωγή της δράσης «Ανασαίνω Λέξεις», που όταν ξεκίνησα να τη σχεδιάζω γυρνούσα σαν γάτα γύρω από την ουρά μου με την εξής σκέψη: με ποιον τρόπο μπορούμε άραγε να ανοίξουμε γρήγορα το καπάκι της αυτοέκφρασης; Γρήγορα, που να μοιάζει αργά, γιατί η αυτοέκφραση, για να συμβεί, θέλει την αίσθηση του ατελείωτου χρόνου. Γρήγορα, που είναι ζητούμενο, γιατί οι διδακτικές ώρες μετριούνται μία προς μία, η πίεση της ύλης είναι μεγάλη, κι εγώ, ναι, ήθελα να κάνω κάτι για το σχολείο.
Το δεδομένο μου ήταν ότι θα χρησιμοποιούσα τη Μέθοδο Keywords, που έχει εννιά χρόνια πίσω της ερευνητική πορεία, που βασίζεται στον μη δομημένο και καθημερινό λόγο. Η καθημερινή γλώσσα – η οποία έχει ενσωματωμένη την κοινωνική θέση, το φύλο, το σύνολο της εμπειρίας – όταν έρχεται σε διάλογο με το τι θεωρούμε επιστημονικά έγκυρο, μας οδηγεί σε μια «πιο ζωντανή» γνώση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το αποτέλεσμα του αφηγήματος της δράσης είναι η μετατόπιση της σχολικής τάξης από τις αφηρημένες θεωρίες στην ενσώματη εμπειρία. Αυτή η ζώσα πράξη κάνει τους μαθητές και τις μαθήτριες να νιώσουν ασφαλείς και να σχετιστούν ουσιαστικότερα μεταξύ τους. Και από τη στιγμή που αρχίζουν να χρησιμοποιούν τη γλώσσα για να εκφράσουν τις δικές τους προσωπικές ανάγκες, συνυπολογίζοντας και τις ανάγκες των διπλανών τους – γίνεται αυτό! – φτιάχνουν έναν άλλον κόσμο. Μόνο που για να πάμε σε αυτόν τον κόσμο χρειάζεται «να ακούσουμε τη συσσωρευμένη βία που υπάρχει μέσα μας και αυτό είναι το δύσκολο, είτε είμαστε θύτες είτε είμαστε θύματα», είπε μαθητής 16 χρονών, συμφώνησε μαζί του όλη η τάξη, και στα αφτιά μου αυτό έφτασε ως εφηβικό αίτημα για συμπεριληπτικότερους μηχανισμούς φροντίδας.
Αυτές βέβαια οι αλλαγές της οπτικής μας, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο, δεν είναι εύκολες. Ειδικά μέσα στο υπάρχον σύστημα, στην προκειμένη, στο τυπικό σύστημα εκπαίδευσης. Για να συμβεί στη δράση «Ανασαίνω Λέξεις» αυτή η μετάβαση από τη γλώσσα ως μηχανισμό ελέγχου στη γλώσσα ως χώρο ζωής, η μετάβαση από την επιστήμη ή την εκπαίδευση ως αυθεντία, σε μια διαδικασία συμμετοχική, σχεσιακή και βαθιά ανθρώπινη, έβαλε το χέρι του ο Ελύτης. Εγραψε το ποίημα «Ρήμα το σκοτεινόν» – δεν το γνώριζα, η Γιώτα Τεμπρίδου που επιμελήθηκε το υλικό, μου το γνωστοποίησε, είναι από τη συλλογή «Τα ελεγεία της Οξώπετρας» (1991). Αφησε, λοιπόν, εκεί ο ποιητής ένα «αντικλείδι» για κάθε μαθήτρια και κάθε μαθητή. Για εμάς, ένα αντίδοτο. Εμπρακτα, καθημερινά, να κάνουμε παιδαγωγικό «θόρυβο», να κάνουν τα παιδιά ρωγμές στην αδιαφορία. Τον ευχαριστούμε. Χειροκροτάμε, δακρύζουμε από απόλαυση, γιατί ο άνθρωπος, σε έναν στίχο του, είπε «καταρκυθμεύω».
Η Κύπρος βρίσκεται σε επιφυλακή καθώς οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή είναι καταιγιστικές. Ο ηθοποιός, Στέφανος Μιχαήλ, μιλώντας στην εκπομπή, είπε πως όσα συμβαίνουν στο νησί τις τελευταίες ημέρες είναι πρωτόγνωρα.
«Τελευταία φορά που είχε βιώσει τέτοιο πράγμα η Κύπρος ήταν το ’74. Με μία μεγάλη διαφορά την οποία θα πω σε λίγο. Είναι το κλίμα που επικρατεί, είναι περίεργο, ανασφαλές, δεν ξέρουμε τι μπορεί να ακολουθήσει. Δηλαδή κάθε μέρα που περνάει ακούμε και καινούργια πράγματα. Την Κυριακή τα μεσάνυχτα είχαμε το πρώτο χτύπημα στις αγγλικές βάσεις από τα drone. Ο κόσμος, ειδικά στη Λεμεσό και όσοι είναι κοντά στις βάσεις Ακρωτηρίου και στις βάσεις Δεκέλειας, ζουν υπό ένα άλλο καθεστώς φόβου και μεγαλύτερης ανασφάλειας, γιατί είναι δίπλα στις βάσεις και δεν ξέρουν από πού μπορεί να τους έρθει. Δεν μπορώ να συγκρίνω τη δική μου ψυχολογική κατάσταση και το αίσθημα που με διακατέχει αυτή τη στιγμή με τους ανθρώπους της περιοχής που είναι κοντά στις βάσεις. Εμείς προς το παρόν ζούμε κανονικά τις ζωές μας, την καθημερινότητά μας, πηγαίνουμε στις δουλειές μας, δεν έχει αλλάξει κάτι σημαντικά, ούτε εκκενώσεις χρειάστηκε να κάνουμε, ούτε σε καταφύγια χρειάστηκε να πάμε. Ευελπιστώ ότι αυτό το πράγμα θα λήξει, αν και δεν το βλέπω να λήγει σύντομα».
Και συνέχισε λέγοντας: «Εγώ είμαι έφεδρος καταδρομέας. Όλοι στην Κύπρο είμαστε έφεδροι, όσοι απολυόμαστε από τον στρατό μετά μπαίνουμε στην εφεδρεία αμέσως. Είμαστε έτοιμοι, είμαστε έτοιμοι εδώ για την Κύπρο, για τον Ελληνισμό της Κύπρου. Ό,τι χρειαστεί θα το πράξουμε. Στο καθεστώς της εφεδρείας παρουσιάζεσαι τρεις φορές τον χρόνο στο στρατόπεδο και κάνεις ασκήσεις. Δηλαδή είσαι ενεργός ουσιαστικά, κάνουμε, μαθαίνουμε τέλος πάντων τα καινούργια πράγματα, κάνουμε φρεσκαρίσματα της εκπαίδευσης που είχαμε κάνει στον στρατό. Στο σπίτι έχουμε εξοπλισμό, όπλα, σφαίρες τα πάντα. Ο δικός μου συνειρμός, είναι ότι δεν θα μας καλέσουν να πάμε τώρα μέσα ή να προκληθεί ένα επεισόδιο επειδή ρίχνει το Ιράν drones και πυραύλους στην Κύπρο για τις βάσεις. Εγώ τουλάχιστον αυτό που έχω στο μυαλό μου είναι μην επωφεληθεί η Τουρκία από όλα αυτά που συμβαίνουν και δεν μπορείς να ξέρεις ποτέ πώς θα αντιδράσουν απέναντι, γιατί εμείς τους έχουμε μέσα, τους έχουμε δίπλα. Οπότε είμαστε, ξέρεις, στο πίσω μέρος του μυαλού μας πάντα έχουμε αυτό το πράγμα, ότι ίσως αδράξουν μια ευκαιρία. Αυτό που έχω να πω είναι ότι ίσως να ‘ναι και η πρώτη φορά μετά το ’74 που νιώθουμε την Ελλάδα πραγματικά στο πλευρό μας, τη μητέρα Ελλάδα, γιατί η Ελλάδα για μας είναι, είναι η πατρίδα μας. Παρόλα αυτά που συνέβησαν το ’74, δεν σταματήσαμε ποτέ να αισθανόμαστε την Ελλάδα και τον Ελληνισμό τόσο βαθιά στις ψυχές μας. Και πραγματικά είναι πολύ συγκινητικό αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Κούλλης Νικολάου στο Live News: «Υπάρχει ψυχραιμία – Ευχαριστούμε την Ελλάδα και την κυβέρνηση της Κύπρου»Ο γνωστός ηθοποιός και παραγωγός της σειράς του MEGA «Η Γη της Ελιάς», Κούλλης Νικολάου μίλησε στο MEGA για την κατάσταση που επικρατεί στην Κύπρο.
«Στις δράσεις της ζωής μου είμαι μυημένος στο να διαχειρίζομαι προβλήματα και καταστάσεις και πάντα υπάρχει μια ψυχραιμία και πάντα βλέπω μέσα από το κακό, τη θετική πλευρά. Και η θετική πλευρά αυτή τη στιγμή είναι η Ελλαδάρα μας, η μητέρα πατρίδα που βρίσκεται στην Κύπρο και ευχαριστούμε και τον πρόεδρο της Κύπρου γιατί έδειξε ότι οι συμμαχίες που έχει κάνει, ότι ο τρόπος που διαχειρίστηκε την εξωτερική πολιτική τα τελευταία χρόνια, τα αποτελέσματά της εδώ, είναι όλοι φίλοι δίπλα μας», είπε αρχικά.
«Ευχαριστούμε την ελληνική κυβέρνηση, τους Έλληνες για το νοιάξιμο, ακόμα και σας τους δημοσιογράφους, τα κανάλια, από το πρωί μιλάω σε όλα τα κανάλια της Ελλάδος, το ενδιαφέρον της Ελλάδος για την Κύπρο και τα λοιπά. Υπάρχει ψυχραιμία. Εγώ δεν είδα αναστάτωση στον κυπριακό λαό. Δεν είναι ότι είναι ανώριμος λαός και δεν βλέπει και δεν καταλαβαίνει τι του γίνεται. Νομίζω όμως ότι κυριαρχεί μια ασφάλεια. Κυριαρχεί μια ασφάλεια ότι είμαστε ένα απόρθητο φρούριο και αυτό έχει τους λόγους του, είναι μια πραγματικότητα», συνέχισε ο γνωστός ηθοποιός και παραγωγός.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Συνεχίζονται τα γυρίσματα της «Γης της Ελιάς»Και τόνισε μεταξύ άλλων: «Δεν μπήκε η Κύπρος σε πόλεμο, δεν είναι στόχος η Κύπρος, είναι στόχος οι βρετανικές βάσεις και ό,τι έχει αμερικάνικα συμφέροντα και τα λοιπά, το καταλαβαίνουμε και προσέχουμε. Δεν πάμε βόλτα στην αμερικάνικη πρεσβεία, δεν κάνουμε βόλτα και πίκνικ έξω από τις βρετανικές βάσεις. Υπάρχουν χωριά εκεί γύρω που δικαιολογημένα πρέπει να έχουν μια ανησυχία. Από εκεί και πέρα πάμε στη δουλειά μας, στα γυρίσματά μας».
Η ειρήνευση αποτελεί κεντρική έννοια του πολιτικού λεξιλογίου μας. Οπουδήποτε υπάρχουν μεγάλες συγκρούσεις, εσωτερικές αλλά και διεθνείς, οι παρεμβάσεις που ακολουθούν έχουν, ή τουλάχιστον υποτίθεται ότι έχουν, ως ορίζοντα την ειρήνευση.
Ακόμη και ο πρόεδρος Τραμπ συνδύασε την ανακοίνωση των πολεμικών επιχειρήσεων από κοινού με το Ισραήλ με το ότι αυτός ο πόλεμος, που έχει ακόμη ασαφή ορίζοντα, αποσκοπεί στην ειρήνη στη Μέση Ανατολή και τον κόσμο. Η ειρήνευση (pacification), έννοια σχετικά πρόσφατη καθώς αρχίζει και καταγράφεται, τουλάχιστον στα αγγλικά, στην περίοδο που συμπίπτει με την ανάδυση του καπιταλισμού, έχει γίνει βασική πλευρά των πολιτικών και πρακτικών ασφάλειας, καθώς οι περισσότεροι ορισμοί της ασφάλειας, μια έννοια που έχει πια γενικευτεί καθώς σχεδόν όλες οι κρατικές πολιτικές περιέχουν και μια ασφαλειακή διάσταση, αφορούν την αποφυγή, ή την επίλυση, ή τη διαχείριση μιας σύγκρουσης, δηλαδή μια προσπάθεια ειρήνευσης.
Η διάχυση της έννοιας της ειρήνευσης είναι η αφετηρία του βιβλίου του Μαρκ Νεοκλέους Pacification. Social War and the Power of Police (Ειρήνευση. Κοινωνικός πόλεμος και η εξουσία της αστυνομίας), που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Verso. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Brunel στο Λονδίνο ο Νεοκλέους είναι από τους πιο σημαντικούς κριτικούς θεωρητικούς των πολιτικών ασφάλειας και αστυνόμευσης και επικριτής της κλιμάκωσης του κρατικού αυταρχισμού στο όνομα της ασφάλειας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αναζητώντας τη γενεαλογία του «κοινωνικού πολέμου», δηλαδή του τρόπου που ο κοινωνικός ανταγωνισμός είναι καταστατικός για τη συγκρότηση των κοινωνικών μορφών μέσα στην ιστορία, ο Νεοκλέους ξεκινά από την ελληνική αρχαιότητα και στέκεται στην έννοια της στάσεως που αποτυπώνει ακριβώς την εσωτερική διχόνοια, τη σύγκρουση εντός της πόλεως, την απουσία ομόνοιας, μια διαίρεση που ήδη οι αρχαίες πηγές αποδίδουν στη διαίρεση ανάμεσα σε πλούτο και φτώχεια.
Επισημαίνει πως στο έργο του Χομπς αρχικά η στάσις μεταφράζεται ως στασιασμός (sedition), ωστόσο στο ώριμο έργο του έρχεται στο προσκήνιο η έννοια του εμφυλίου πολέμου, που είναι μια κληρονομιά της Ρώμης (bellum civile), μια έννοια που δεν αφορά τη «φυσική κατάσταση», αλλά προϋποθέτει την πολιτική συγκρότηση, την ύπαρξη πολιτικών θεσμών. Για τον Νεοκλέους είναι στον Χομπς που βλέπουμε την ίδια τη συγκρότηση του κράτους γύρω από την υποχρέωση της ειρήνευσης και τον πολιτικό χαρακτήρα της κοινωνίας των πολιτών να έγκειται στην αποφυγή του εμφυλίου πολέμου, κάτι που τελικά παραπέμπει στον καταστατικό χαρακτήρα του κοινωνικού πολέμου για τη συγκρότηση των κρατικών μορφών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Αυτό φέρνει τον Νεοκλέους στην αναμέτρηση με την έννοια της ασφάλειας, που όπως υπογράμμιζε και ο Μαρξ ανάγεται στην αστική εποχή σε ύψιστη αξία, ιδίως από τη στιγμή που υποτίθεται ότι είναι ο μόνος δρόμος για να μην πρέπει να αντιμετωπίσουμε την ανασφάλεια. Ωστόσο, η ίδια η έννοια της ασφάλειας, της securitas δεν είχε πάντα τη σημερινή σημασία της αντιδιαστολής προς την ανασφάλεια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στην αρχική της χρήση στη Ρώμη σήμαινε περισσότερο την ειρήνη του πνεύματος σε διάκριση προς την ασφάλεια ως σωτηρία (salus), ενώ για αρκετό καιρό θα διατηρήσει και τη σημασία της παθητικότητας. Σταδιακά, όμως, θα αποκτήσει μια πιο πολιτική σημασία και η ασφάλεια θα εγγυάται την απουσία φόβου και εσωτερικού κοινωνικού πολέμου. Θα το κάνει με την επίκληση ενός άλλου φόβου, μέσα από την ταύτιση της κυριαρχίας με την ποινή του θανάτου. Γι’ αυτό ο Νεοκλέους υποστηρίζει ότι «η διαχείριση του θανάτου βρίσκεται στην καρδιά της πολιτικής εξουσίας και της κοινωνικής τάξης». Γι’ αυτόν και δεν πρέπει ποτέ να αισθανθούμε απόλυτα ασφαλείς και με ελαχιστοποιημένο τον φόβο του θανάτου, γιατί τότε υπάρχει ο κίνδυνος να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε την πολιτική εξουσία ως αυτή που πρωτίστως μας προσφέρει αυτό που συνηθίσαμε να ονομάζουμε ασφάλεια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Παρότι οι πρακτικές ειρήνευσης, από τις αστυνομικές δράσεις στο εσωτερικό κρατών, έως τις μεγάλες αντιεξεγερτικές επιχειρήσεις (counter-insurgency), από το Βιετνάμ έως το Ιράκ, είναι πάντα σε μεγάλο βαθμό βίαιες και καταστροφικές (αρκεί να αναλογιστούμε την κλίμακα των βομβαρδισμών σε αυτούς τους πολέμους), σε μεγάλο βαθμό συνδυάστηκαν και με μια παράλληλη ρητορική «οικοδόμησης» θεσμών και υποδομών, που εξηγεί γιατί η ειρήνευση ως αστυνόμευση δεν αφορά ποτέ απλώς την καταστολή αλλά εμπεριέχει και μια ανασύσταση και των ίδιων των ατόμων, των δεξιοτήτων τους, των αντιλήψεων και των νοοτροπιών τους.
Ομως, στο τέλος αυτό που μένει ως πυρήνας των πρακτικών ειρήνευσης είναι ένας περιορισμός (containment), μια έννοια που, όπως υπενθυμίζει και ο Νεοκλέους, έγινε σταδιακά ολοένα και πιο διαδεδομένη ως τρόπος για να περιγραφούν μια σειρά από δράσεις, από την αντιμετώπιση του σοβιετικού μπλοκ στον Ψυχρό Πόλεμο, έως τον περιορισμό των επιπτώσεων κάθε προβλήματος αλλά και την ίδια την αντιμετώπιση των μαζικών διαμαρτυριών. Αφιερώνει, έτσι, ένα μέρος του βιβλίου στη αστυνομική πρακτική του αυστηρού περιορισμού διαδηλώσεων σε πολύ μικρή έκταση, η οποία εφαρμόζεται στη Βρετανία, ως κατεξοχήν παράδειγμα μια λογικής που αποσκοπεί εν τέλει στο να απογοητεύσει τα πλήθη και να τα οδηγήσει στην παθητικότητα.
Τελευταία πρακτική ειρήνευσης, που καταλήγει στο ίδιο αποτέλεσµα της προσπάθειας περιορισµού και καταστολής των διεκδικήσεων των πολλών, το χρέος. Παρότι η τοκογλυφία καταδικαζόταν σε θρησκευτικό και νοµικό επίπεδο, και θεωρείτο επονείδιστη η απώλεια της ελευθερίας ένεκα χρέους (εξ και η επιδίωξη πρακτικών σεισάχθειας), η σταδιακή απελευθέρωση των πιστωτικών πρακτικών σήµαινε νέες µορφές κυριαρχίας µέσω του χρέους: «Οφείλουµε ένα χρέος και αισθανόµαστε ότι ανήκουµε σε αυτό. Ζούµε µέσα στο χρέος και στην προοπτική µιας ζωής σε χρέος. Το χρήµα ζει και στο µεταξύ το χρέος, όπως και ο θάνατος, µας έχει πιάσει από τον σβέρκο».
Στις φυλακές μεταφέρονται οι δύο Τούρκοι που συνελήφθησαν την περασμένη Κυριακή (1/3), μετά από καταδίωξη του Λιμενικού Σώματος στην περιοχή Γεννάδι της Ρόδου.
Οι δύο διακινητές, χρησιμοποιώντας ταχύπλοο σκάφος, μετέφεραν από τα παράλια της Τουρκίας και αποβίβασαν στη Ρόδο 58 αλλοδαπούς, ανάμεσα τους και 23 ανήλικα παιδιά. Οι ίδιοι, ηλικίας 25 και 28 ετών, αναγνωρίστηκαν ως οι χειριστές του σκάφους από τους υπόλοιπους αλλοδαπούς. Η σύλληψή τους έγινε μετά από καταδίωξη που ακολούθησε από στελέχη περιπολικού σκάφους του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής το οποίο βρίσκονταν σε προγραμματισμένη περιπολία.
Τι κατέθεσαν οι δύο κατηγορούμενοι – Πόσα θα έπαιρνανΣτις προανακριτικές τους απολογίες οι δύο κατηγορούμενοι φέρονται να αποδέχθηκαν τις πράξεις που τους αποδίδονται και περιέλαβαν περιγραφές για επαφές, μετακινήσεις εντός Τουρκίας, καθοδήγηση μέσω εφαρμογών και τον τρόπο φόρτωσης των μεταφερόμενων πριν από την άφιξη στη Ρόδο. Ο 25χρονος υπήκοος Τουρκίας αποδέχθηκε τις κατηγορίες και, όπως ανέφερε, δήλωσε ότι είναι κάτοικος Σαμσούντας. Περιέγραψε ότι επιδίωκε να φύγει από την Τουρκία για οικονομικούς λόγους και να μεταβεί στην Ελλάδα, ζητώντας βοήθεια από ομοεθνή του, ο οποίος κατά τα λεγόμενά του φέρεται να του έθεσε ως αντάλλαγμα τη συμμετοχή σε μεταφορά ανθρώπων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο κατηγορούμενος δήλωσε, ότι ο ρόλος του θα ήταν βοηθητικός στον καπετάνιο. Στην αφήγησή του, αποτύπωσε διαδρομή με αεροπορική μετακίνηση από Κωνσταντινούπολη προς Αττάλεια και κατόπιν οδική μετάβαση προς Φινικέ, όπου έλαβαν αριθμό επικοινωνίας και κλήθηκαν μέσω εφαρμογής να στείλουν την τοποθεσία τους. Στη συνέχεια εμφανίστηκε όχημα που ρυμουλκούσε τρέιλερ με φουσκωτό σκάφος, τους ζητήθηκε να επιβιβαστούν και να ανοιχτούν στη θάλασσα μέχρι να λάβουν οδηγίες. Όπως είπε, μετά από περίπου μία ώρα τους εστάλη στίγμα για σημείο φόρτωσης, προσέγγισαν παραλία κοντά στο Φινικέ βραδυνές ώρες της 28ης Φεβρουαρίου 2026, επιβίβασαν αρκετά άτομα και κινήθηκαν προς Ρόδο ακολουθώντας οδηγίες που, όπως ισχυρίστηκε, ελάμβαναν μέσω εφαρμογής.
Ανέφερε ότι πρωινές ώρες της 1ης Μαρτίου 2026 αποβίβασαν τους μετανάστες στο Γεννάδι και αμέσως μετά ξεκίνησαν επιστροφή προς Τουρκία, όπου και εντοπίστηκαν από περιπολικό σκάφος της Ελληνικής Ακτοφυλακής. Στην ίδια εξέταση δήλωσε ότι γνώριζε πως τα άτομα ήταν παράνομοι μετανάστες. Όταν ρωτήθηκε για αμοιβή, υποστήριξε ότι το αντάλλαγμα θα ήταν να παραμείνει στην Ελλάδα, σημειώνοντας ότι δεν πρόλαβε να αποβιβαστεί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ο 28χρονος υπήκοος Τουρκίας, επίσης αποδέχθηκε την κατηγορία. Στην προανακριτική του κατάθεση φέρεται να ανέφερε ότι εργαζόταν ως ναυτικός και έκανε εκδρομές σε ελληνικά νησιά, ενώ περιέγραψε ότι μέσω εφαρμογής μπήκε σε ομάδα, στην οποία αναζητούνταν καπετάνιοι έναντι μεγάλης αμοιβής. Είπε ότι αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και ότι υπέθεσε από την αρχή πως πρόκειται για κάτι παράνομο. Κατά τα αναφερόμενά του, λίγες ημέρες πριν από το περιστατικό έλαβε ειδοποίηση μέσω εφαρμογής και μετέβη σε περιοχή της Τουρκίας, όπου γνώρισε τον 25χρονο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στη συνέχεια περιέγραψε μετακινήσεις προς παράκτια ζώνη, παραλαβή του σκάφους που ήταν φορτωμένο σε τρέιλερ και δοκιμή στη θάλασσα, ενώ ανέφερε ότι τους δόθηκε και κινητό τηλέφωνο για την επικοινωνία και την καθοδήγηση. Περιέγραψε την προσέγγιση σε παραλία κοντά στο Φινικέ, την επιβίβαση των μεταφερόμενων, τη διαδρομή προς τη Ρόδο με βάση αποσταλμένες τοποθεσίες και την αποβίβαση στο Γεννάδι τις πρωινές ώρες της 1ης Μαρτίου 2026. Δήλωσε ότι γνώριζε πως επρόκειτο για παράνομους μετανάστες και ότι είχε ανάγκη τα χρήματα. Σε ερώτηση για το ποσό που θα ελάμβανε, φέρεται να απάντησε ότι θα έπαιρνε 6.000 ευρώ αφού επέστρεφε το σκάφος στην Τουρκία.
Με την έναρξη της επίθεσης Ηνωμένων Πολιτειών και Ισραήλ κατά του Ιράν, η Τουρκία επιχείρησε να παίξει ένα χαρτί το οποίο έχει δοκιμάσει πολλάκις σε συνθήκες κρίσης – από την εποχή του Κεμάλ Ατατούρκ ως τον πόλεμο στην Ουκρανία: Να εμφανιστεί «ουδέτερη», που θέλει να τα έχει καλά με όλους, έτσι ώστε να κάνει μπίζνες με όλους και να διεκδικεί ανταλλάγματα από όλους.
Αυτό ουσιαστικά υποδηλώνει το μήνυμα που θέλησε να στείλει ο Ταγίπ Ερντογάν προς βουλευτές του κόμματός του το βράδυ της Τρίτης, σε δείπνο που είχε μαζί τους στο πλαίσιο του Ραμαζανιού – έστω και αν η πρώτη φράση του μοιάζει παραπλανητική.
«Δεν είμαστε ποτέ ουδέτεροι σε ζητήματα που επηρεάζουν την περιοχή μας και την ανθρωπότητα. Στεκόμαστε στο πλευρό της ειρήνης και της σταθερότητας, όχι της σύγκρουσης. Υποστηρίζουμε τον διάλογο, τη διπλωματία, τη δικαιοσύνη και τη συνεργασία. Στεκόμαστε μαζί με εκείνους που είναι κατά των σκοτωμών, της καταπίεσης, της ληστείας και όλων των ενεργειών που προσβάλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια», είπε.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Όπως συνηθίζει, ο πρόεδρος της Τουρκίας επιχείρησε να αφήσει ανοιχτή κάθε ερμηνεία. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να ισχυριστεί κανείς ότι καταδικάζει εμμέσως πλην σαφώς τους βομβαρδισμούς κατά του Ιράν – κάτι που θα ανέβαζε τις μετοχές του όχι μόνο έναντι του ίδιου, αλλά και των μεγάλων υποστηρικτών του, Ρωσίας και Κίνας.
Από την άλλη, τα λόγια του θα μπορούσαν άνετα να θεωρηθούν και ως αιχμή σε βάρος του καταπιεστικού καθεστώτος της Τεχεράνης, άρα και ως «πλάγια» στήριξη της αμερικανοϊσραηλινής επίθεσης – κάτι που θα έκανε τον Ντόναλντ Τραμπ να τον αποκαλέσει πάλι «πολύτιμο φίλο», ενώ θα του άνοιγε διαύλους επικοινωνίας και με τον Μπένιαμιν Νετανιάχου.
Όταν μιλάει η οικονομίαΤο γεωπολιτικό-διπλωματικό «σπαγκάτο», όμως, δεν μπορεί να κρατήσει για πολύ. Και σε αυτό, πέρα από τους όποιους υπολογισμούς του Ερντογάν, καταλυτικό ρόλο παίζουν οι αμείλικτοι αριθμοί, που έχουν να κάνουν πρωτίστως με την οικονομία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αυτοί οι αριθμοί είναι που έκαναν τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών και πρώην επικεφαλής της ΜΙΤ, Χακάν Φιντάν, να επικρίνει τα πλήγματα του Ιράν κατά των κρατών του Κόλπου. Και μάλιστα με σκληρή γλώσσα, καθώς έκανε λόγο για «απίστευτα λανθασμένη στρατηγική».
Η εξήγηση είναι απλή: Οι τουρκικές επιχειρήσεις – κατασκευαστικές, ενεργειακές και άλλες – έχουν καταστρώσει μεγαλεπήβολα σχέδια για την περιοχή, τα οποία πλέον κινδυνεύουν σοβαρά. Δεν είναι κρυφό ότι ορισμένες από αυτές δεν δίστασαν να ποντάρουν τη μελλοντική τους κερδοφορία στη συνεργασία με τα καθεστώτα της Σ. Αραβίας, των ΗΑΕ, του Κατάρ και των άλλων μοναρχιών, τα οποία πλήττονται καθημερινά από τους πυραύλους και τα drones της Τεχεράνης.
Έτσι, μπροστά στην απειλή ενός οικονομικού «κραχ» σε αυτά, που θα ισοδυναμεί και με πρόωρη χρεοκοπία των επενδύσεών τους, θα προτιμήσουν ακόμη και να «θυσιάσουν» τη συμμαχία με το Ιράν, με ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ούτε αυτή η επιλογή, φυσικά, στερείται κινδύνων. Ένας από αυτούς έχει να κάνει με τους Κούρδους: τη στιγμή που η Άγκυρα θεωρούσε πως έχει ξεμπερδέψει μια και καλή μαζί τους, μετά τη συμφωνία με το ΡΚΚ και την ήττα των όμορων με αυτό οργανώσεων στη Συρία, τώρα βλέπει τον ρόλο τους να αναβαθμίζεται εκ νέου, με βάση τα σενάρια που θέλουν ΗΠΑ και Ισραήλ να τους εκχωρούν σημαντικό ρόλο στην αποσταθεροποίηση του καθεστώτος της Τεχεράνης.
Μια τέτοια εξέλιξη, όμως, εγκυμονεί μια θανάσιμη απειλή: την αναβίωση του εθνικιστικού τους φρονήματος, ειδικά στην περίπτωση που καταφέρουν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους εκείνα τα εδάφη του Ιράν στα οποία αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Κι αυτό διότι, σε συνδυασμό με τις αυτόνομες περιοχές του Ιρακινού Κουρδιστάν, θα μπορούσαν να θεωρηθούν και ως πρόπλασμα ενός μελλοντικού κουρδικού κράτους.
Φρεγάτες, F-16, Patriot…Τέλος, αλλά σίγουρα όχι τελευταίο σε σημασία, υπάρχει μια ακόμη πλευρά που απασχολεί την Άγκυρα: η νέα «εξίσωση» που έχει προκύψει μετά το περασμένο Σάββατο, όταν Τραμπ και Νετανιάχου δολοφόνησαν τον Αγιατολάχ Χαμενεΐ μαζί με άλλα κορυφαία στελέχη του Ιράν, ανοίγοντας το Κουτί της Πανδώρας, περιλαμβάνει αναμφίβολα και τα ελληνοτουρκικά.
Ξαφνικά λοιπόν, ο Ερντογάν βρέθηκε μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα: Στο φόντο του πολέμου και στο όνομα της προστασίας της Κύπρου και του ανατολικού άκρου της ελληνικής επικράτειας, η Αθήνα – με την «ομπρέλα» τόσο της ΕΕ όσο και των ΗΠΑ – ανέπτυξε φρεγάτες, μαχητικά αεροσκάφη και αντιαεροπορικά συστήματα σε σημεία που, μέχρι πριν από λίγο καιρό, είναι σχεδόν βέβαιο ότι η παρουσία τους θα προκαλούσε έντονες αντιδράσεις, αν όχι «θερμό επεισόδιο».
Με βάση τα παραπάνω, η αντίδρασή του πρέπει να θεωρείται μονόδρομος: Η Τουρκία θα σπεύσει επίσης να ενισχύσει τη δική της στρατιωτική παρουσία στην περιοχή – έστω και αν δεν επιβεβαιωθεί ότι ο ιρανικός πύραυλος που καταρρίφθηκε είχε στόχο το έδαφός της. Και θα πολλαπλασιάσει, επίσης, τις διπλωματικές της πρωτοβουλίες και τις παρεμβάσεις της σε όλα τα μέτωπα.
Και μετά, τι;Μέχρις εδώ όλα υπό έλεγχο, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς. Μετά, όμως; Τι θα γίνει όταν, κάποια στιγμή, τα όπλα σιγήσουν στο Ιράν, η αμερικανική αρμάδα αποχωρήσει και τα ευρωπαϊκά πλοία και αεροπλάνα επιστρέψουν στις βάσεις τους; Όταν θα δείχνει να έχει διαμορφωθεί ντε φάκτο μια νέα ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στη ΝΑ Μεσόγειο;
Τότε, πολύ απλά, μια νέα διμερής κρίση θα είναι προ των πυλών. Στην αναμπουμπούλα, άλλωστε, πολλοί χαίρονται…
Οριστικά χωρίς τους οπαδούς της θα παραταχθεί η Γαλατασαράι στο Άνφιλντ, προκειμένου να αντιμετωπίσει τη Λίβερπουλ στην πρώτη αναμέτρηση για τη φάση των «16» του Champions League.
Κι αυτό καθώς η Επιτροπή Εφέσεων της UEFA απέρριψε την έφεση των Τούρκων και επιβεβαίωσε τις κυρώσεις που είχαν επιβληθεί πρωτοδίκως για τα σοβαρά επεισόδια που σημειωθεί στο εκτός έδρας παιχνίδι με τη Γιουβέντους.
Συγκεκριμένα οι οπαδοί της Γαλατά που είχαν ταξιδέψει στο Τορίνο, προκάλεσαν ταραχές κι ένταση, πετώντας αντικείμενα και ανάβοντας φωτοβολίδες, μερικές εκ των οποίων επίσης πέταξαν. Το σοβαρότερο περιστατικό αφορούσε τον τραυματισμό ενός πατέρα και της κόρης του, μετά από ρίψη φωτοβολίδας προς μια κερκίδα που βρίσκονταν οι οπαδοί της Γιουβέντους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οσον αφορά τις κυρώσεις που επέβαλλε η UEFA προς τη Γαλατασαράι αφορούν: 1) Απαγόρευση διάθεσης εισιτηρίων: Η ομάδα δεν έχει δικαίωμα να πουλήσει εισιτήρια στους φιλάθλους της για το εκτός έδρας παιχνίδι στην Αγγλία και 2) Χρηματικό πρόστιμο: Επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 40.000 ευρώ (περίπου 46.000 δολάρια) από την πειθαρχική επιτροπή της ομοσπονδίας.
Εν τέλει η Γαλατά πήρε την πρόκριση επί της Γιουβέντους εε συνολικό σκορ 7-5. Πλέον η τουρκική ομάδα στρέφει την προσοχή της στις αναμετρήσεις με τη Λίβερπουλ για τη φάση των «16». Το πρώτο παιχνίδι είναι προγραμματισμένο για τις 10 του μηνός στην Πόλη, ενώ ο επαναληπτικός αγώνας, που θα κρίνει την πρόκριση στα προημιτελικά, θα διεξαχθεί στο Άνφλιντ στις 18 Μαρτίου, εκεί όπου οι Τούρκοι θα στερηθούν την στήριξη των οπαδών τους.
Η σιιτική οργάνωση του Λιβάνου ανακοίνωσε επίσης ότι έθεσε στο στόχαστρο με τη βοήθεια επιθετικών μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων (drones) στρατιωτική βάση κοντά στο Τελ Αβίβ, στο κεντρικό Ισραήλ, και ναυτική βάση στη Χάιφα, στο βόρειο τμήμα της χώρας.
«Σε απάντηση για την ισραηλινή επίθεση (…) η Χεζμπολάχ έθεσε στο στόχαστρο τη στρατιωτική βάση στη Τελ Χασόμερ και τη ναυτική βάση στη Χάιφα», ανακοίνωσε η φιλοϊρανική οργάνωση, λίγο αφότου ήχησαν οι σειρήνες αντιαεροπορικού συναγερμού στην Ιερουσαλήμ και στο Τελ Αβίβ.
Το επίσημο λιβανικό πρακτορείο ειδήσεων ANI μετέδωσε νωρίτερα σήμερα ότι τουλάχιστον τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν σε βομβαρδισμό του Ισραήλ στην Μπααλμπέκ (ανατολικά), πόλη με κατά πλειονότητα σιιτικό πληθυσμό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Ο αρχικός απολογισμός» των θυμάτων «είναι τέσσερις νεκροί και έξι τραυματίες», ωστόσο «βρίσκονται σε εξέλιξη επιχειρήσεις για να σωθούν οικογένειες κάτω από τα συντρίμμια» του τετραώροφου κτιρίου που βομβαρδίστηκε, σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο.
https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/03/Lebanon.mp4Σήμα κινδύνου σήμαναν χθες οι εκπρόσωποι των γιατρών του ΕΣΥ σε Αθήνα και Πειραιά για τις συνθήκες (υπερ)εργασίας των ειδικευόμενων γιατρών. Σε ανακοίνωσή τους, που κοινοποίησαν στην ηγεσία του υπουργείου Υγείας, αφήνουν αιχμές για νέους επιστήμονες που έχουν φτάσει στα όρια αντοχής τους ενώ παράλληλα θέτουν πλέον ζήτημα ασφαλούς εφημέρευσης.
Εν τω μεταξύ, τα ανελαστικά ωράρια, ο φόρτος αλλά και η εργασιακή ανασφάλεια δημιουργούν έναν φαύλο κύκλο αναιμικού ενδιαφέροντος και συνεπακόλουθων ελλείψεων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αναλυτικότερα, η Ενωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας και Πειραιά (ΕΙΝΑΠ) σημειώνει ότι η «μαύρη τρύπα» σε ειδικευόμενους, κυρίως παθολόγους, έχει ως αποτέλεσμα οι υπάρχοντες να υπερβαίνουν το πλαφόν των 7 εφημεριών ανά μήνα για να καλύψουν το πρόγραμμα εφημέρευσης ενώ οι βάρδιες καλύπτονται με μικρότερο αριθμό απ’ ό,τι ορίζει το πρόγραμμα ασφαλούς εφημέρευσης.
Υπό τις συνθήκες αυτές οι διοικήσεις των νοσοκομείων καταφεύγουν σε λύσεις – μπαλώματα αναγκάζοντας «ειδικευόμενους άλλων ειδικοτήτων να εφημερεύουν για να καλύψουν τις ανάγκες των παθολογικών κλινικών», όπως περιγράφεται στην ίδια ανακοίνωση, ενώ η αύξηση των νοσηλευόμενων έχει αυξήσει ανάλογα το φόρτο εργασίας και στο πρωινό ωράριο εργασίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Τι υποστηρίζει πρόσφατη ευρωπαϊκή μελέτηΚι αν οι περιγραφές αυτές μεταφράζονται από ορισμένους ως «εσωτερική γκρίνια», η εξάντληση των νεότερων γιατρών (εντός και εκτός συνόρων) επιβεβαιώνεται από πρόσφατη μελέτη της Ευρωπαϊκής Ενωσης Νέων Ιατρών (European Junior Doctors) αποδεικνύοντας πως πρόκειται για δομικό πρόβλημα. Οι απαντήσεις συνολικά 6.165 συμμετεχόντων από 26 χώρες δείχνουν ότι εφτά στους δέκα νέους γιατρούς εργάζονται πάνω από το νόμιμο όριο των 48 ωρών την εβδομάδα.
Πάντως, κάθε άλλο παρά έκπληξη προκαλεί, ότι οι ειδικευόμενοι στην Ελλάδα είναι οι πιο σκληρά εργαζόμενοι, καθώς σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία καταγράφουν τον υψηλότερο μέσο όρο εβδομαδιαίας εργασίας (συνολικά 72 ώρες).
Η εντατική εργασία εντούτοις, στην οποία συχνά εξαναγκάζονται, όπως όλα δείχνουν ούτε αναγνωρίζεται, ούτε ανταμείβεται. Για παράδειγμα στην Ελλάδα, όπως επίσης στη Μάλτα και τη Λιθουανία, οι ημέρες ανάπαυσης τον μήνα δεν ξεπερνούν τις 4 με 5, όταν ο ευρωπαϊκώς μέσος όρος ξεπερνά τις 6. Επίσης, οι ειδικευόμενοι που συμμετέχουν στην έρευνα μαρτυρούν ότι η υπερεργασία τους δεν συνοδεύεται από έξτρα απολαβές, τουλάχιστον όμως από τις απαντήσεις τους προκύπτει ότι δεν στερούνται την ετήσια άδεια που τους αναλογεί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Υπό τα δεδομένα αυτά, χώρες όπως η Ολλανδία μοιάζει με εργασιακό παράδεισο για τους νέους γιατρούς, καθώς στα νοσοκομεία εκεί ο εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας δεν ξεπερνά τις 45 ώρες, παρ’ όλ’ αυτά οι συνάδελφοί τους έχουν στη διάθεσή τους περισσότερα από οχτώ 24ωρα ξεκούρασης τον μήνα.
Δυναμίτης στα θεμέλια της υγείαςΕπιπρόσθετα, η έρευνα καταλήγει σε ένα ακόμη ανησυχητικό συμπέρασμα: τον υψηλό βαθμό δυσαρέσκειας μεταξύ των νεότερων γιατρών στην Ευρώπη, γεγονός που δυναμιτίζει τη βιωσιμότητα των συστημάτων υγείας. Είναι ενδεικτικό ότι σχεδόν ένας στους τρεις ειδικευόμενους εξέφρασε μέτρια ή μεγάλη δυσαρέσκεια για την εργασία και την επαγγελματική τους ανάπτυξη, ενώ ένα άλλο 23% απάντησε με αμφιθυμία.
Η εικόνα είναι ακόμη πιο δυσοίωνη όταν οι ερωτήσεις επικεντρώνονται στην ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Μόνο ένας στους τέσσερις νέους γιατρούς δηλώνει ικανοποιημένος ή πολύ ικανοποιημένος, ενώ το 50% και πλέον εκφράζει δυσαρέσκεια. Το εύρημα αυτό, σύμφωνα με τους συντάκτες της έρευνας, είναι ιδιαίτερα κρίσιμο καθώς όταν οι δύο βασικοί πυλώνες της ζωής (δηλαδή, η προσωπική και επαγγελματική ζωή) δεν βρίσκονται σε αρμονία, η εξουθένωση και η εγκατάλειψη του επαγγέλματος γίνονται σχεδόν αναπόφευκτες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ανθεκτικότητα των συστημάτων υγείας.
Συνεπώς, «οι υπερβολικές ώρες εργασίας των νεότερων γιατρών θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των ασθενών, υπονομεύουν την ποιότητα της εκπαίδευσης και επιδεινώνουν την υπάρχουσα έλλειψη εργατικού δυναμικού», υπογραμμίζεται στα συμπεράσματα της ίδιας μελέτης.
Χωρίς αμφιβολία η Ελλάδα όφειλε να συνδράμει την Κύπρο σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή. Αλλά η συνδρομή δεν θα έπρεπε να λάβει διμερή χαρακτήρα με τρόπο που να την εμφανίζει ως (δήθεν) εμπλεκόμενη στον πόλεμο με το Ιράν. Θα έπρεπε να λάβει θεσμικό χαρακτήρα. Με άλλα λόγια, ήταν η ενδεδειγμένη στιγμή η Κύπρος να ζητήσει την ενεργοποίηση της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής του άρθρου 42,7 της Συνθήκης της Λισαβόνας καθώς δέχεται ένοπλη επίθεση στο έδαφός της. Η ρήτρα θα είχε ενεργοποιηθεί.
Στο θεσμικό αυτό πλαίσιο η Ελλάδα, χώρα-μέλος της ΕΕ, θα μπορούσε να παράσχει τη συνδρομή της ως μέρος της εφαρμογής της πολιτικής του άρθρου 42,7 της Ενωσης. Θα απέφευγε έτσι την ενδεχόμενη παρεξήγηση της συμμετοχής, έστω έμμεσης, στην πολεμική διαδικασία με το Ιράν. Επιπλέον τα κράτη-μέλη της Ενωσης θα αναλάμβαναν τις ευθύνες τους απέναντι σε άλλο κράτος-μέλος, την Κύπρο.
Γενικά η διμερής προσέγγιση και η αναφορά σε ενιαίο αμυντικό δόγμα σ’ αυτή την κρίσιμη στιγμή δεν είναι η κατάλληλη στρατηγική. Η Ελλάδα ως κράτος-μέλος της ΕΕ οφείλει να λειτουργεί πράγματι θεσμικά στο πλαίσιο της Ενωσης. Να ενεργοποιεί την Ενωση και να εφαρμόζει τις συλλογικές πολιτικές της. Για το καλό και της Κύπρου η οποία επίσης θα πρέπει να λειτουργεί θεσμικά ως μέλος της ΕΕ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), πρώην πρεσβευτής – σύμβουλος του ΥΠΕΞ και μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του ΕΛΙΑΜΕΠ. Από τις εκδόσεις Ι. Σιδέρης κυκλοφορεί το νέο βιβλίο του με τίτλο «Πέρα από τα Στερεότυπα. Νέα Προοδευτική Εξωτερική και Ευρωπαϊκή Πολιτική»Το αμερικανικό Πεντάγωνο ανακοίνωσε την Τετάρτη (4/3), ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ σκότωσαν έναν Ιρανό αξιωματούχο, ο οποίος φέρεται να ηγείτο ομάδας, η οποία σχεδίαζε να δολοφονήσει τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.
Η ανακοίνωση για τον θάνατο του Ιρανού αξιωματούχου, του οποίου το όνομα δεν δόθηκε στη δημοσιότητα, έγινε στο πλαίσιο ενημέρωσης για τις επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια του τετραήμερου πολέμου με το Ιράν. Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, εξήρε την επιχείρηση, η οποία όπως είπε, πραγματοποιήθηκε την Τρίτη (3/3), διευκρινίζοντας ωστόσο, ότι ο Ιρανός αξιωματούχος δεν αποτελούσε τον αρχικό στόχο του πολέμου.
«Ο επικεφαλής της μονάδας που θα προσπαθούσε να δολοφονήσει τον Πρόεδρο Τραμπ, εντοπίστηκε και σκοτώθηκε. Το Ιράν σχεδίαζε να σκοτώσει τον Πρόεδρο Τραμπ και ο Πρόεδρος Τραμπ είχε τον τελευταίο λόγο», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Χέγκσεθ στους δημοσιογράφους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το 2024 το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης είχε απαγγείλει κατηγορίες σε βάρος ενός Ιρανού άνδρα για συμμετοχή σε φερόμενο σχέδιο, που σύμφωνα με τις αμερικανικές αρχές είχε διαταχθεί από τους Φρουρούς της Επανάστασης του Ιράν με στόχο τη δολοφονία του Τραμπ, τότε νεοεκλεγέντος Προέδρου των ΗΠΑ. Η Τεχεράνη έχει αρνηθεί κατηγορηματικά τις κατηγορίες, ότι επιχείρησε να στοχοποιήσει τον Τραμπ ή άλλους Αμερικανούς αξιωματούχους.
Ο Τραμπ είχε αναφερθεί στο υποτιθέμενο ιρανικό σχέδιο την Κυριακή (1/3), όταν μίλησε για κοινή αμερικανοϊσραηλινή επιχείρηση, που οδήγησε στον θάνατο του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, δηλώνοντας στο ABC News: «Τον πρόλαβα πριν με προλάβει».
Ωστόσο, ο Χέγκσεθ τόνισε πως ο Τραμπ δεν είχε ποτέ αναφέρει την παρακολούθηση του επικεφαλής της ιρανικής μονάδας ως προτεραιότητα για το Πεντάγωνο. «Αν και δεν ήταν ο στόχος της αποστολής – στην πραγματικότητα, δεν τέθηκε ποτέ ως θέμα από τον Πρόεδρο ή οποιονδήποτε άλλον – εγώ και άλλοι φροντίσαμε, ώστε όσοι ευθύνονταν, να συμπεριληφθούν τελικά στη λίστα στόχων», δήλωσε ο Χέγκσεθ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Εξέλιξη των επιχειρήσεων στο ΙράνΟ στρατηγός Νταν Κέιν, πρόεδρος του Μικτού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, ανέφερε ότι ο αμερικανικός στρατός σημειώνει σταθερή πρόοδο απέναντι στο Ιράν, μετά από αλλεπάλληλους γύρους σφοδρών επιθέσεων. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ιρανικές εκτοξεύσεις βαλλιστικών πυραύλων μεγάλης εμβέλειας έχουν μειωθεί κατά 86% σε σχέση με την πρώτη ημέρα των συγκρούσεων, ενώ οι επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη μειώθηκαν κατά 73%.
Ο Κέιν πρόσθεσε, ότι οι αμερικανικές επιθέσεις επεκτείνονται, καθώς οι ΗΠΑ εδραιώνουν τοπική αεροπορική υπεροχή κατά μήκος των νοτίων ακτών του Ιράν. «Τώρα θα αρχίσουμε να προχωρούμε προς το εσωτερικό, πλήττοντας ολοένα και βαθύτερα ιρανικά εδάφη και δημιουργώντας μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων για τις αμερικανικές δυνάμεις», δήλωσε ο Κέιν.