Στις αρχές Ιουλίου, ο παραλιακός δρόμος της Αιδηψού σφύζει από ζωή με τουρίστες που έχουν αποκτήσει το πρώτο χρώμα τους – εκείνο το ροζ πορτοκαλί –, παιδιά σε ξέφρενες ποδηλατάδες, Αθηναίους που αναζητούν μια σύντομη καλοκαιρινή ανάσα σε κοντινή απόσταση.
Η Αιδηψός του καλοκαιριού δεν θυμίζει σε τίποτα την πόλη που αντίκρισε τον περασμένο Μάρτιο ο Παντελής Καλογεράκης, ο οποίος έχει την καλλιτεχνική επιμέλεια και τη θεατρική εκπαίδευση του προγράμματος. Μαζί με τον Μιχάλη Καλογεράκη, υπεύθυνο για την καλλιτεχνική επιμέλεια και τη μουσική σύνθεση, τον Θωμά Τσαλαπάτη, που συντονίζει τα εργαστήρια δημιουργικής γραφής και τη δραματουργική ανάπτυξη, και τη Δανάη Στεργίου, η οποία έχει αναλάβει τη μουσική εκπαίδευση, βρέθηκαν στην Αιδηψό για να εγκαινιάσουν τον νέο κύκλο καλλιτεχνικών εργαστηρίων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, στο πλαίσιο του «Μελίσματος».
Το ιδιαίτερο εγχείρημα αφορά μια συλλογική προσπάθεια που φωτίζει την ανάγκη η τέχνη να λειτουργήσει ως έκφραση και θεραπεία για όλους όσοι ζουν τους δυσβάσταχτα ήσυχους χειμώνες στην επαρχία. Μέσα από εργαστήρια σε σχολεία της περιοχής και ανοιχτές συναντήσεις με ενηλίκους, οι συμμετέχοντες – κάτοικοι του Δήμου Ιστιαίας – Αιδηψού, παιδιά, έφηβοι και μεγαλύτεροι – μοιράστηκαν ιστορίες και βιώματα που συνθέτουν την ταυτότητα της Βόρειας Εύβοιας. Η φύση του τόπου τους η θάλασσα, η αλλαγές που γνώρισε ο τόπος τους, οι προσωπικές εμπειρίες, η απώλεια, το πένθος, η ελπίδα και η ανάγκη για μια καινούργια αρχή είναι μερικά από τα θέματα που βρίσκουν χώρο στις λέξεις τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι ασκήσεις δημιουργικής γραφής και η συλλογική επεξεργασία των κειμένων λειτούργησαν ως αφορμή για να ακουστούν φωνές που σπάνια βρίσκουν δημόσιο χώρο. Ενα συλλογικό αφήγημα, γραμμένο από τους ίδιους τους κατοίκους, που αποτυπώνει όχι μόνο την ιστορία του τόπου αλλά και τον τρόπο με τον οποίο τη βιώνουν σήμερα. Αυτός είναι, άλλωστε, ο πυρήνας του «Μελίσματος»: να μετατρέψει την τέχνη σε έναν χώρο συνάντησης, όπου οι άνθρωποι μπορούν να εκφραστούν, να μοιραστούν όσα τους βαραίνουν και να νιώσουν ότι η προσωπική τους ιστορία έχει αξία όταν γίνεται κοινή εμπειρία.
Οι συντελεστές του προγράμματος έστησαν εργαστήρια ποιητικής γραφής, θεάτρου και μουσικής. Η ανταπόκριση ήταν ακαριαία. Κάτοικοι κάθε ηλικίας, από παιδιά 10 ετών μέχρι ηλικιωμένους άνω των 80, πέρασαν το κατώφλι των σεμιναρίων. Μαζί τους έφεραν τις διστακτικότητες, τις αμυντικές τους στάσεις, αλλά κυρίως τις αληθινές, αφηγητές ιστορίες τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Bιωματικό παιχνίδιΣτα εργαστήρια, οι συμμετέχοντες πέρα από κανόνες στιχουργικής, ήρθαν κοντά με την απελευθερωτική αλήθεια – η ποίηση είναι συχνά «το λιγότερο» «η τέχνη του να αφαιρείς, να σβήνεις και να αφήνεις μόνο την ουσία» όπως τόνισε ο Θωμάς Τσαλαπάτης. Η διαδικασία μεταμορφώθηκε σ ένα βιωματικό παιχνίδι. Ανάμεσα σε τοπικά ορόσημα όπως «η σπηλιά του Σύλλα» ή «το κόκκινο σπίτι» και στην ντοπιολαλιά της περιοχής, αποτυπώθηκαν μνήμες, απώλειες και ελπίδες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ανθρωποι που μέχρι χθες συναντιόνταν τυχαία στον δρόμο, άρχισαν να μοιράζονται τα εσώψυχά τους, πλέκοντας έναν νέο, φαντασιακό χάρτη της πόλης τους. Η Νίκη έφτασε στην Αιδηψό το 2012 από την Αθήνα μαζί με την κόρη της, αναζητώντας μια νέα αρχή. Για εκείνη, η ποίηση είναι ο καθρέφτης της εσωτερικής αναγέννησης. Στην Αιδηψό αναζήτησε ένα νέο ξεκίνημα και ο Αλέξανδρος, περιβαλλοντολόγος που δραστηριοποιείται στον τουρισμό και τη γεωργία. Βρήκαν και οι δύο στο «Μέλισμα» έναν χώρο ελευθερίας, αλλά και τρόπο για να συναντηθούν και να γνωριστούν με τους συντοπίτες τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ανάλογες ιστορίες συγκίνησαν όλη την ομάδα, όπως η περίπτωση ενός ντόπιου ψαρά που δεν είχε γράψει ή τραγουδήσει ποτέ στη ζωή του, κι όμως κατέθεσε ένα ποίημα βαθιάς ουσίας για την απώλεια της δικής του γυναίκας. Το ποίημα μελοποιήθηκε και έφτασε να τραγουδιέται από 35 συγχωριανούς του υπό τη μουσική καθοδήγηση της Δανάης Στεργίου και των συντελεστών όπως και όλα όσα παρουσιάστηκαν στον όμορφο κινηματογράφο Σινέ Απόλλων της Αιδηψού. Μια όμορφη γιορτή που λειτούργησε ως το πρώτο μέρος του εγχειρήματος. Ολοκληρωμένο και με περισσότερα τραγούδια μελοποιημένα θα παρουσιαστεί τον Οκτώβριο.
Τέσσερις άνδρες τραυματίστηκαν όταν δέχτηκαν επίθεση επίθεση σήμερα το μεσημέρι σε μια από τις πλέον πολυσύχναστες τουριστικές περιοχές του κεντρικού Λονδίνου, το Κόβεντ Γκάρντεν.
Διαβάστε ακόμα: Eπίθεση με μαχαίρι στο Λονδίνο: Τέσσερις τραυματίες, συνελήφθη μια 47χρονη
Το περιστατικό σημειώθηκε λίγο πριν από τις 12:30, τοπική ώρα. Ισχυρές δυνάμεις της Μητροπολιτικής Αστυνομίας και των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης έσπευσαν άμεσα στο σημείο, μετά την πρώτη κλήση που έλαβαν στις 12:29, σημειώνει η ανακοίνωση των βρετανικών αρχών. Παράλληλα τονίζει πως στην επιχείρηση συμμετείχε και ένα Ελικοφόρο Ασθενοφόρο του Λονδίνου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι τραυματίες είναι τέσσερις άνδρες, ηλικίας 34, 39, 42 και 52 ετών. Αφού τους παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες στο σημείο, μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία, μεταξύ των οποίων και εξειδικευμένο κέντρο αντιμετώπισης σοβαρών τραυμάτων. Μέχρι στιγμής δεν έχει διευκρινιστεί η σοβαρότητα της κατάστασής τους.
Η αστυνομία συνέλαβε μία 47χρονη γυναίκα ως ύποπτη για την επίθεση. Οι αρχές διερευνούν τις συνθήκες και τα τυχόν κίνητρα της. Υπάρχουν ενδείξεις ότι αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα. Στο σημείο βρέθηκε ένα ψαλίδι, το οποίο εξετάζεται ως το πιθανό όπλο της επίθεσης, σύμφωνα με βρετανικά δημοσιεύματα. Μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοινωθεί η ταυτότητά της ούτε έχει γίνει γνωστό εάν γνώριζε τους τέσσερις άνδρες. Το περιστατικό δεν αντιμετωπίζεται ως τρομοκρατική ενέργεια, τουλάχιστον προς το παρόν, διευκρίνισε η αστυνομία.
Η περιοχή γύρω από το σημείο της επίθεσης έχει αποκλειστεί και παραμένει ισχυρή αστυνομική παρουσία.
Ποιος είναι ο δημιουργός ενός τραγουδιού όταν αυτό έχει κατακτήσει τη συλλογική εμπειρία; Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα το οποίο στην ουσία διευρύνει το πεδίο της συζήτησης με το ατέρμονο θέμα: είναι τέχνη η δημιουργία με ΑΙ;
Αφορμή για τη νέα ανάφλεξη δόθηκε με το «Rubberz» του Fenix Flexin το οποίο είναι μια από τις επιτυχίες του φετινού καλοκαιριού. Την ίδια στιγμή όμως έστησε και το ρινγκ της δημόσιας και ζωηρής αντιπαράθεσης, που βεβαίως δημιούργησε υποψίες ότι είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης. Και γύρω από αυτή τη συζήτηση τέθηκαν ξανά τα ερωτήματα που αφορούν τα σύγχρονα εργαλεία παραγωγής, την έννοια, την αξία και ουσία της μουσικής δημιουργίας και αυθεντικότητας. Εννοείται ότι σε μια διευρυμένη κλίμακα οι προβληματισμοί δεν σχετίζονται μόνο με το μουσικό πεδίο αλλά την τέχνη γενικότερα.
Σχετικά τώρα με το «Rubberz» θα πρέπει να ειπωθεί πως από την πρώτη στιγμή ήταν ξέφρενη η εμπορική του επιτυχία, ωστόσο πολλοί ήταν εκείνοι που υποστήριξαν ότι υπάρχει μεγάλη απόσταση από ό,τι έχει ως δείγματα δημιουργίας μέχρι σήμερα ο Fenix Flexin. Για παράδειγμα οι αναφορές στο West Coast rap και κυρίαρχη η synth pop αισθητική με έντονες αναφορές στη δεκαετία του ’80. Ο λογαριασμός του καλλιτέχνη στο Ιnstagram είχε την ένδειξη του αρχείου Sonauto.mp3. Επίσης όσοι προσπάθησαν να αναπαράγουν το ύφος του κομματιού στο Treblo και τα αποτελέσματα κατέδειξαν αξιοσημείωτες ομοιότητες στη μελωδία αλλά και τη δομή του στίχου. Ισως όμως τίποτα από όλα αυτά να μην έχει τόσο σημασία. ΑΙ δημιουργίες θα δημιουργούνται – με την ανθρώπινη καθοδήγηση βεβαίως. Το ερώτημα όμως που θα πρέπει ίσως ν’ απαντηθεί σχετίζεται με τη διαφάνεια και τη δήλωση του τρόπου που παρήχθη ένα έργο. Μήπως είναι απαραίτητη;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τις έντονες αποδοκιμασίες του κοινού προκάλεσε η χρήση τεχνητής νοημοσύνης για τη δημιουργία του οπτικού υλικού της παράστασης «Λυκόφως των Θεών» του Ρίχαρντ Βάγκνερ, η οποία παρουσιάστηκε στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 150 χρόνια του Φεστιβάλ του Μπαϊρόιτ.
Εκτός από υλικό από παλαιότερες παραστάσεις του «Δαχτυλιδιού», η παραγωγή του τέταρτου και τελευταίου δράματος του μνημειώδους κύκλου «Το δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν» αξιοποίησε ιστορικές φωτογραφίες και εικόνες, μεταξύ των οποίων εκείνες του πρώην καγκελάριου της Γερμανίας Χέλμουτ Κολ και των Δίδυμων Πύργων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η ιδέα προέκυψε όταν οικονομικοί περιορισμοί ανάγκασαν τους διοργανωτές να εγκαταλείψουν το αρχικό σχέδιο να παρουσιάσουν, με αφορμή την επέτειο των 150 χρόνων του φεστιβάλ, και τα δέκα έργα που έγραψε ο Βάγκνερ για το Μπαϊρόιτ, μαζί με τον «Ριέντσι». Στο τέλος της παράστασης, το περασμένο Σάββατο, το κοινό αποδοκίμασε έντονα τον επιμελητή Μάρκους Λόμπες, παρά το γεγονός ότι οι μουσικοί και οι ερμηνευτές έτυχαν θερμής υποδοχής. Ο ειδικός στον Βάγκνερ, Μαρκ Μπέρι, χαρακτήρισε στο ιστολόγιό του τις αποδοκιμασίες ως «τις πιο δικαιολογημένες που έχω ζήσει ποτέ», προσθέτοντας: «Ηταν, πολύ απλά, η χειρότερη παραγωγή οποιουδήποτε έργου έχω δει στη ζωή μου. Είθε ο Υψιστος να μας φυλάξει όλους από το να ξανασυναντήσουμε ποτέ τον Μάρκους Λόμπες και την «επιμέλεια με τεχνητή νοημοσύνη» του». Από την πλευρά τους, οι «Financial Times» χαρακτήρισαν ολόκληρη την παραγωγή «μια ατελείωτη προβολή διαδοχικών εικόνων».
Το «Λυκόφως των Θεών» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Μπαϊρόιτ το 1876, ως το τέταρτο και τελευταίο μέρος του μεγαλεπήβολου κύκλου του Βάγκνερ «Το δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν».
Η Athens Kallithea παρουσίασε τις νέες εμφανίσεις της για τη σεζόν 2026/27, με τον σύλλογο να δημιουργεί για ακόμη μία φορά κάτι ξεχωριστό, συνδυάζοντας το ποδόσφαιρο με την ιστορία και την κουλτούρα της περιοχής.
Η νέα φανέλα έχει ιδιαίτερη σημασία για την ομάδα της Καλλιθέας, καθώς φέρει επετειακό χαρακτήρα λόγω της συμπλήρωσης 60 χρόνων από την ίδρυσή της.
View this post on Instagram googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο σύλλογος έχει γίνει γνωστός τα τελευταία χρόνια για τις ιδιαίτερες και καλαίσθητες εμφανίσεις της πρώτης ομάδας, οι οποίες έχουν αποκτήσει ξεχωριστή θέση ανάμεσα στους φίλους του ποδοσφαίρου αλλά και στους συλλέκτες εμφανίσεων παγκοσμίως.
Η Athens Kallithea, πιστή στη φιλοσοφία της, παρουσίασε τις νέες φανέλες μέσα από ένα εντυπωσιακό short film, το οποίο αντλεί έμπνευση από τη μεγάλη Ελληνίδα ερμηνεύτρια Τζένη Βάνου.
View this post on Instagram googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Aναλυτικά η ανακοίνωση της Athens Kallithea:Μετά την τεράστια επιτυχία της συλλογής εμφανίσεων 24/26, η οποία διατέθηκε σε περισσότερες από 60 χώρες παγκοσμίως, η Athens Kallithea FC παρουσιάζει τις νέες εντός και εκτός έδρας εμφανίσεις για τη σεζόν 26/27, συνοδευόμενες από ένα short film εμπνευσμένο από την Τζένη Βάνου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η Athens Kallithea FC γιορτάζει φέτος την 60ή επέτειό της και η νέα συλλογή εμφανίσεων τιμά αυτή τη σημαντική στιγμή.
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1966 μέσα από τη συγχώνευση πέντε ομάδων της τοπικής κοινότητας, γι’ αυτό και οι νέες εμφανίσεις φέρουν συμβολικά πέντε αστέρια πάνω από το έμβλημα με το μονόγραμμα ‘AK’.
Οι εντός και εκτός έδρας εμφανίσεις της σεζόν 2026/27, διαθέσιμες σε μακρυμάνικο και κοντομάνικο, διατηρούν τον κλασικό γιακά και μια κομψή, μινιμαλιστική αισθητική.
Η εντός έδρας εμφάνιση διαθέτει βαθύ μπλε χρώμα στο σώμα με σετ ανάγλυφων κάθετων γραμμών (πέντε γραμμές ανά σετ, συνεχίζοντας τον συμβολισμό του αριθμού πέντε) που προσφέρουν διακριτική υφή, μαζί με λευκές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν πάνω στη φανέλα και ένα γαλάζιο ένθετο κάτω από τα μανίκια.
Η εκτός έδρας εμφάνιση αποπνέει αίσθηση ελαφρότητας, με καθαρό λευκό φόντο, μπλε γιακά, μπλε λεπτομέρειες και οριζόντιες μπλε ρίγες, ξανά με πέντε ρίγες ανά σετ και συνολικά πέντε σετ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Και οι δύο εμφανίσεις φέρουν το λογότυπο ΕΜΣΤ του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στην Αθήνα, σηματοδοτώντας την τέταρτη χρονιά αυτής της ξεχωριστής συνεργασίας.
Στο επίκεντρο της καμπάνιας της Athens Kallithea FC βρίσκεται ένα short film σε 16mm με τίτλο «Απόψε», με μουσική επένδυση από το ομώνυμο τραγούδι του 1963, σε σύνθεση Μίμη Πλέσσα και ερμηνεία της Τζένης Βάνου.
Το film, σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Σελέκου, παρουσιάζει τις εντός και εκτός έδρας εμφανίσεις της ομάδας μέσα από ένα χορευτικό ντουέτο με τη συμμετοχή της χορεύτριας Κατερίνας Μαγεράκη, με σπουδές στην Εθνική Λυρική Σκηνή, και του ηθοποιού Κωνσταντίνου Γεωργαλή, σε χορογραφία Νίκου Καλύβα. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν νύχτα στο ιστορικό γήπεδο του συλλόγου, το ‘Ελ Πάσο’.
Οι εντός και εκτός έδρας εμφανίσεις για τη σεζόν 26/27 είναι διαθέσιμες αποκλειστικά στο shop.akfc66.gr. Από τον Σεπτέμβριο, οι εμφανίσεις θα είναι διαθέσιμες και στο πωλητήριο του ΕΜΣΤ. Μια τρίτη εμφάνιση αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο – Οκτώβριο 2026“.
Η γρίπη μπορεί να είναι συνώνυμη του χειμώνα, όμως (και) φέτος κάνει αισθητή την παρουσία της και στην καρδιά του καλοκαιριού. Τις τελευταίες ημέρες, γιατροί σε δημοφιλείς νησιωτικούς προορισμούς καταγράφουν αυξημένα περιστατικά, κυρίως σε εφήβους και νεαρούς ενηλίκους που βρίσκονται σε διακοπές. Ο συνωστισμός σε beach bars, κλαμπ, πλοία και καλντερίμια φαίνεται να ευνοεί τη μετάδοση του ιού, με αποτέλεσμα οι γιατροί των Κέντρων Υγείας σε δημοφιλή νησιά να έχουν συνταγογραφήσει τις τελευταίες εβδομάδες εκατοντάδες αντιιικά.
Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τους ειδικούς, η εμφάνιση της γρίπης και άλλων «χειμερινών» ιώσεων μέσα στο καλοκαίρι οφείλεται κυρίως στην έντονη ανάμειξη πληθυσμών που προκαλούν οι μαζικές μετακινήσεις των ταξιδιωτών.
Ενδεικτικά αναφέρεται ότι, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα επιδημιολογικά δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), η γρίπη βρίσκεται σε έξαρση στο Νότιο Ημισφαίριο. Μεγαλύτερη δραστηριότητα του ιού καταγράφεται στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, ενώ αυξητική τάση παρουσιάζουν και χώρες όπως η Βραζιλία και η Χιλή, με συνδυαστική κυκλοφορία στελεχών γρίπης Α και Β. Συνεπακόλουθα, ταξιδιώτες που προέρχονται από ή έχουν επισκεφθεί τις περιοχές αυτές και στη συνέχεια ταξιδεύουν στην Ελλάδα θα μπορούσαν, δυνητικά, να συμβάλουν στη μεταφορά του ιού στο Βόρειο Ημισφαίριο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Υπενθυμίζεται άλλωστε ότι οι επιδημιολόγοι παρακολουθούν παραδοσιακά την περίοδο αυτή και με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την πορεία της γρίπης στο Νότιο Ημισφαίριο, καθώς αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους «προαγγέλους» για το τι είναι πιθανό να ακολουθήσει λίγους μήνες αργότερα στην Ευρώπη. Τα δεδομένα αυτά αξιοποιούνται, τόσο για την επιδημιολογική επιτήρηση όσο και για την επιλογή των στελεχών που θα περιλαμβάνονται στα αντιγριπικά εμβόλια της επόμενης χειμερινής περιόδου.
Ευάλωτες ομάδες και «ήπιο κύμα»«Κάθε χρόνο υπάρχει ένα μικρό ποσοστό ατόμων που έρχεται αντιμέτωπο με σοβαρές αναπνευστικές λοιμώξεις μέσα στο καλοκαίρι, ειδικά όταν πρόκειται για άτομα που ανήκουν στις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού. Πιο συγκεκριμένα, κατά το θέρος οι λοιμώξεις του ανώτερου και κατώτερου αναπνευστικού συστήματος δύναται να έχουν επιδημιολογική παρουσία, με αποτέλεσμα να απομονώνονται ακόμη και περιστατικά εποχικής γρίπης εκτός εποχής», σημειώνει στα «ΝΕΑ» η δρ Σταματούλα Τσικρικά, πνευμονολόγος στο νοσοκομείο Σωτηρία και πρόεδρος της Ενωσης Πνευμονολόγων Ελλάδας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η ίδια επικαλείται τα στοιχεία του ΕΟΔΥ, σύμφωνα με τα οποία έως τις αρχές Ιουλίου το ποσοστό θετικότητας στην κοινότητα παρέμενε κάτω από 10%. Παρ’ όλα αυτά, από την αρχή του καλοκαιριού καταγράφονται σποραδικές νέες εισαγωγές, χωρίς να έχουν αναφερθεί νέα σοβαρά περιστατικά με νοσηλεία σε ΜΕΘ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τα στελέχη που έχουν απομονωθεί αφορούν και τους δύο τύπους του ιού, Α και Β. Εν τω μεταξύ, τις τελευταίες εβδομάδες παιδίατροι, παθολόγοι και γιατροί των Κέντρων Υγείας σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς διαπιστώνουν ένα «ήπιο κύμα». Οπως επισημαίνουν, πρόκειται κυρίως για εφήβους και νεαρούς ενηλίκους, γεγονός που δεν θεωρείται τυχαίο. Επειτα αρκετοί μεταδίδουν τη γρίπη, τόσο στους φίλους τους κατά τη διάρκεια των διακοπών όσο και στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς τους τις πρώτες ημέρες μετά την επιστροφή στο σπίτι, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα περιορισμένο ντόμινο λοιμώξεων.
Οσο για τα συμπτώματα, σύμφωνα με τη δρα Τσικρικά, μπορεί να είναι από πολύ ήπια έως ιδιαίτερα έντονα και να περιλαμβάνουν πυρετό, πόνο στο στήθος, παραγωγικό ή ξηρό βήχα, καταρροή, μυαλγίες, φαρυγγίτιδα και βράγχος φωνής. «Σε κάθε περίπτωση, όταν ο πυρετός επιμένει, ο βήχας συνοδεύεται από ρυπαρή απόχρεμψη, εμφανίζεται δυσκολία στην αναπνοή, συριγμός ή έντονος πόνος στο στήθος, θα πρέπει ο ασθενής να απευθυνθεί αμέσως σε γιατρό ή στην πλησιέστερη δομή υγείας», καταλήγει.
Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται από το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας η διαδικασία καταγραφής των ζημιών από τις μεγάλες πυρκαγιές στη χώρα, ενώ παράλληλα ενεργοποιείται το πακέτο κρατικής αρωγής, που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός για τη στήριξη των πυρόπληκτων πολιτών. Από επιδόματα πρώτων αναγκών και αποζημιώσεις για κατοικίες έως επιδότηση ενοικίου, απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ και ενισχύσεις για επιχειρήσεις και αγρότες, οι πληγέντες μπορούν να ενημερωθούν για τα μέτρα στήριξης που προβλέπονται και τα δικαιολογητικά που απαιτούνται.
Τα βασικά μέτρα στήριξης1.000 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, έως 150 τ.μ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Για μικρότερες ζημιές προβλέπεται ταχύτερη διαδικασία επισκευής χωρίς υποχρεωτική μελέτη μηχανικού.
Τι χρειάζεται για την αίτησηΟι αιτήσεις υποβάλλονται στον αρμόδιο Δήμο με:
Τα κλιμάκια της Γενικής Διεύθυνσης Αποκατάστασης Επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών συνεχίζουν τους ελέγχους στις πληγείσες περιοχές. Οι αυτοψίες έχουν ήδη ολοκληρωθεί στις Περιφερειακές Ενότητες Βοιωτίας, Αργολίδας, Δυτικής Αχαΐας, Αιγιαλείας και Φωκίδας. Οι αυτοψίες συνεχίζονται στη Δυτική Αττική και στο Ρέθυμνο. Ειδικότερα, στην περιοχή του Πόρτο Γερμενού, σήμερα, Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026, επιχειρούν επτά (7) τριμελείς επιτροπές της ΓΔΑΕΦΚ, ενώ αύριο, Πέμπτη 6 Αυγούστου, θα ενισχυθεί το έργο των ελέγχων με τη μετάβαση έντεκα (11) επιπλέον τριμελών επιτροπών στη Δημοτική Ενότητα Βιλίων. Στόχος είναι η ταχεία ολοκλήρωση της καταγραφής των βλαβών και η άμεση αποτύπωση της έκτασης των ζημιών.
Σχετική είδηση:
Δυτική Αττική: Τα μέτρα στήριξης για τους πυρόπληκτους – Τι ανακοίνωσε ο Μητσοτάκης
Από το 1850, όταν αρχίζει στο Λονδίνο να κρατάει συστηµατικά τετράδια σηµειώσεων µελετώντας οτιδήποτε έχει γραφτεί πάνω στην πολιτική οικονοµία, µέχρι και το τέλος της ζωής του, ο Καρλ Μαρξ επιδίδεται σε ένα τιτάνιο έργο να γράψει µια θεωρία του καπιταλισµού ως τρόπου παραγωγής, που να εξηγεί πώς αναδύθηκε, πώς αναπαράγεται, γιατί έχει αυτόν τον δυναµισµό (αλλά και αυτή τη διαρκή τάση για µεγάλες κρίσεις), γιατί επεκτείνεται σε παγκόσµια κλίµακα.
Μια τέτοια θεωρία τού φαινόταν αναντικατάστατη προϋπόθεση για οποιαδήποτε χάραξη επαναστατικής στρατηγικής για τη µετάβαση στον κοµµουνισµό. Ταυτόχρονα, έχει επίγνωση ότι αυτό που κάνει δεν µπορεί να είναι απλώς µια θεωρία αλλά µια διαρκής ρήξη µε κοινωνικά καθορισµένες µορφές παραγνώρισης αλλά και τον τρόπο που αυτές αναπαράγονται στον µέχρι τότε θεωρητικό λόγο: εξού και η περιγραφή αυτού του θεωρητικού προγράµµατος ως «κριτική της πολιτικής οικονοµίας».
Ωστόσο, όπως συμβαίνει πάντα με την ανάδυση μιας νέας θεωρίας, η όλη προσπάθεια κάθε άλλο παρά εύκολη είναι. Γι’ αυτό ο Μαρξ διαρκώς γράφει και ξαναγράφει, αναθεωρεί τις προηγούμενες θέσεις του και επανεξετάζει την ίδια τη δομή του βιβλίου που αποφασίζει να του δώσει τον τίτλο «Το Κεφάλαιο. Κριτική της Πολιτικής Οικονομίας».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ως αποτέλεσμα της διαρκούς αναθεώρησης κατορθώνει να δημοσιεύσει μόνο τον πρώτο τόμο το 1867, προσθέτοντας μάλιστα ένα παράρτημα στο πρώτο κεφάλαιο αφού έχει λάβει τα τυπογραφικά δοκίμια και ξαναγράφοντας τελικά το πρώτο κεφάλαιο για τη δεύτερη «οριστική» έκδοση του 1872. Μεγάλο μέρος των αναθεωρήσεών του έχει να κάνει με την αρχή του «Κεφαλαίου», εκεί όπου αναπτύσσει τη θεωρία της αξιακής μορφής, δηλαδή πώς το εμπόρευμα, η «στοιχειώδης μορφή» που παίρνει ο πλούτος σε μια κοινωνία όπου κυριαρχεί ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, συνδυάζει την αξία χρήσης με την ανταλλακτική αξία.
Είναι ο Μαρξ ρικαρδιανός;Στα περισσότερα εγχειρίδια κοινωνιολογικής θεωρίας (όπως και σε αρκετά «εγχειρίδια μαρξισμού»), τα πράγματα παρουσιάζονται σε λίγες σχετικά παραγράφους. Τα εμπορεύματα αποκτούν ανταλλακτική αξία επειδή είναι προϊόντα ανθρώπινης εργασίας και το μέτρο της αξίας τους είναι ο χρόνος εργασίας για την παραγωγή, θεωρούμενος ως ένας κοινωνικός μέσος όρος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Οι καπιταλιστές εκμεταλλεύονται τους εργάτες επειδή πληρώνουν την αξία της εργασιακής τους δύναμης, αλλά η εργασία τους παράγει περισσότερα και άρα υπάρχει πλεόνασμα. Μόνο που εάν τα πράγματα είναι τόσο απλά, τότε ο Μαρξ δεν θα ήταν παρά ένας αριστερός ρικαρδιανός, καθώς λίγο-πολύ στον Ντέιβιντ Ρικάρντο βρίσκουμε μια εργασιακή θεωρία της αξίας έστω και χωρίς θεωρία της εκμετάλλευσης. Στοχαστές πολύ διαφορετικοί, όπως ο Σουμπέτερ και ο Φουκώ, θα υποστηρίξουν ότι ο Μαρξ είναι κατά βάση ρικαρδιανός.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Διαφορετική είναι η γνώμη όλων εκείνων των θεωρητικών που επιμένουν ότι υπάρχει κάποιος λόγος που ο Μαρξ προχωρά σε αυτές τις ιδιαίτερα πυκνές αναλύσεις για την αξιακή μορφή. Θεωρούν ότι σε αυτές ο Μαρξ απαντά ένα κρίσιμο ερώτημα: πώς αποκτούν μια κοινωνική μορφή προϊόντα που έχουν παραχθεί με τρόπο ιδιωτικό. Γιατί η ανταλλακτική αξία, η αξιακή μορφή δεν είναι απλώς μια «τιμή», είναι ο τρόπος κοινωνικοποίησης ιδιωτικών εργασιών στον καπιταλισμό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Σε αυτή την ομάδα ανήκει και η Κλάρα Ράμας Σαν Μιγουέλ, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Complutense στη Μαδρίτη, το βιβλίο της οποίας «Inverted World. Fetish and Mystification in Marx’s Critique of Political Economy» (Ανεστραμμένος κόσμος. Φετίχ και μυστικοποίηση στη μαρξική κριτική της πολιτικής οικονομίας) κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις Brill.
Η Ράμας επιμένει ότι χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στις έννοιες του φετιχισμού και της μυστικοποίησης που χρησιμοποιεί ο Μαρξ. Στον πρώτο τόμο του «Κεφαλαίου» ο Μαρξ ορίζει τον φετιχισμό ως το γεγονός ότι «καθορισμένη κοινωνική σχέση των ίδιων των ανθρώπων» παίρνει «τη φαντασμαγορική μορφή μιας σχέσης πραγμάτων». Για τη Ράμας ο φετιχισμός δεν αναφέρεται απλώς σε κάποια παραγνώριση, είναι αντικειμενική πλευρά της εμπορευματικής ανταλλαγής στον καπιταλισμό. Με τη σειρά της αυτή η προσωποποίηση των πραγμάτων και η αντικειμενοποίηση των προσώπων που είναι το ίδιον του φετιχισμού δεν περιορίζεται στο εμπόρευμα αλλά επεκτείνεται και στο ίδιο το κεφάλαιο με τον φετιχισμό του κεφαλαίου να συγκεφαλαιώνει ακριβώς το γεγονός ότι η συλλογική παραγωγική δύναμη των εργατών υφίσταται αποξένωση και αντικειμενοποίηση σε κοινωνική δύναμη που στέκεται απέναντί τους.
Η θεωρία της υπεραξίαςΩς προς τη μυστικοποίηση, η Ράμας υπογραμμίζει ότι η μαρξική θεωρία της υπεραξίας δεν είναι απλώς μια ρικαρδιανή απάντηση στην αδυναμία του Ρικάρντο να συμπεριλάβει την έννοια της εκμετάλλευσης στη δική του θεωρία. Και αυτό γιατί η θεωρία της υπεραξίας του Μαρξ ως μια θεωρία για τη δομή των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής συμπεριλαμβάνει αναγκαία μια θεωρία του τρόπου με τον οποίο παράγονται μορφές εμφάνισης που οδηγούν στη συγκάλυψη αυτής της μορφής. Με αυτή την έννοια η θεωρία της υπεραξίας είναι ταυτόχρονα και μια θεωρία του πώς συγκαλύπτεται στην προφάνεια των οικονομικών σχέσεων το ίδιο το γεγονός της εκμετάλλευσης.
Ολα αυτά μπορεί να φαντάζουν φιλολογικά ζητήματα ή φιλοσοφικές εμμονές αναντίστοιχες προς τα επείγοντα κοινωνικά προβλήματα και ανισότητες που αντιμετωπίζουμε. Ομως, το να γίνει κατανοητό γιατί κυριαρχεί η αξιακή μορφή και το εμπόρευμα ως κοινωνική μορφή στις καπιταλιστικές κοινωνίες, είναι ένας τρόπος για να κατανοήσουμε πώς η αναπαραγωγή σχέσεων που μας φαίνονται φυσικές ή αντικειμενικές (ο πυρήνας του φετιχισμού του εμπορεύματος) στην πραγματικότητα σημαίνει την αναπαραγωγή ενός πλέγματος κοινωνικών σχέσεων, δομικά άνισων, αλλοτριωτικών, και εκμεταλλευτικών, αλλά της συνακόλουθης μυστικοποίησης που εμποδίζει τις κοινωνίες να διεκδικήσουν αποφασιστικά να καθορίσουν οι ίδιες τις προτεραιότητές τους και όχι οι τυφλές και απρόσωπες δυναμικές των αγορών.
Ο ΠΑΟΚ μπαίνει στην τελική ευθεία για την πρώτη του μονομαχία με την Άντερλεχτ στην Τούμπα (6/8, 20:45), στο πλαίσιο του 3ου προκριματικού γύρου του Europa League. Ο «Δικέφαλος του Βορρά» θέλει να εκμεταλλευτεί την έδρα του και να αποκτήσει προβάδισμα ενόψει της ρεβάνς που θα πραγματοποιηθεί στο Βέλγιο στις 13 Αυγούστου (21:30).
Στη συνέντευξη Τύπου πριν από την αναμέτρηση, ο προπονητής του ΠΑΟΚ, Αλέσιο Λίσι, στάθηκε στις απαιτήσεις και τις δυσκολίες που κρύβει το παιχνίδι με την Άντερλεχτ, ενώ παράλληλα αναφέρθηκε στην επικείμενη επιστροφή του Δημήτρη Γιαννούλη, αλλά και στην αγωνιστική κατάσταση του Αντρίγια Ζίβκοβιτς.
Αναλυτικά όσα είπε ο Αλέσιο ΛίσιΓια το τι περιμένει από το αυριανό ματς: «Είναι πάντα δύσκολα τα παιχνίδια στην Ευρώπη, απέναντι σε ομάδες που δεν γνωρίζεις από άλλη χώρα. Είναι πολύ καλή ομάδα, δύσκολη και πρέπει να είμαστε ικανοί να πάρουμε πλεονέκτημα από τις καλές μας στιγμές μέσα στο παιχνίδι».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Για τον Γιαννούλη: «Αν επιτευχθεί το… ντιλ, θα είναι μία καλή διαπραγμάτευση, θα προσθέσει ποιότητα στην ομάδα, είναι ένας γρήγορος παίκτης».
Για την απόφαση της Άντερλεχτ να μην προπονηθεί στην Τούμπα: «Είναι μία δύσκολη απόφαση για κάθε προπονητή. Θα έρθουν να δουν το γήπεδο κλπ. Στις Βρυξέλλες θέλουμε εμείς να προπονηθούμε στο γήπεδο που θα παίξουμε. Προπονηθήκαμε εξίσου στην Πολωνία, οπότε δεν θα μας… παρακολουθήσουν».
Για το αν ο Ζίβκοβιτς θα είναι διαθέσιμος και για τον Λουσέ που από την Τρίτη άρχισε προπονήσεις με την ομάδα: «Ο Ζίβκοβιτς πιστεύω πως θα είναι έτοιμος να παίξει αύριο ασχέτως αν δεν προπονήθηκε χθες. Ο Λουσέ μπορεί να παίξει σε αρκετές θέσεις, δεν σταματά να τρέχει, είναι ένας παίκτης που χρειάζεται κάθε ομάδα, είναι πλέον στην διακριτική του ευχέρεια να δείξει την ποιότητα του. Μας ενδιέφερε από την πρώτη στιγμή, χαίρομαι που είναι εδώ».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Για τη φρεσκάδα του ΠΑΟΚ: «Δεν έχει μυστικό, προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο, να προπονηθούμε με το δικό μας στυλ και μέχρι στιγμής τα καταφέρνουμε καλά».
Για το αν έχει ξεκάθαρη ήδη την ενδεκάδα στο μυαλό του: «Κάθε ματς είναι διαφορετικό. Κάθε αντίπαλος είναι διαφορετικός. Έχουμε μια ακόμη προπόνηση στην Τούμπα και θα αποφασίσω για την ενδεκάδα» και αναφερόμενος στην Άντερλεχτ είπε: «Πρέπει να κυριαρχήσουμε στον αγωνιστικό χώρο.
Να κάνουμε όσα δουλέψαμε στις προπονήσεις. Θέλουμε το προβάδισμα απέναντι σε μια ομάδα ισορροπημένη στο πώς αμύνεται και επιτίθεται ενώ έχει και νεαρούς αλλά και πιο έμπειρους παίκτες. Και οι δυο ομάδες έχουν παίξει πολλά ευρωπαϊκά ματς και πιστεύω πως όπως και εμείς έτσι και ο αντίπαλος δεν ήμαστε απόλυτα έτοιμοι σε αυτό το χρονικό σημείο».
Για την ατμόσφαιρα της Τούμπας: «Ήταν φανταστική η ατμόσφαιρα, την περιμένω το ίδια μαγική και σε αυτή την αναμέτρηση. Θέλω να ξεκινήσουμε καλά την αναμέτρηση, να έχουμε την συμπαράσταση του κόσμου μας. Απλά θέλουμε ξανά να κάνουμε βήματα προόδου, δεν έχουμε φτάσει το τέλειο επειδή πήραμε μια πρόκριση, έχουμε πολλά πράγματα να κάνουμε».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Για τη ζωή στη Θεσσαλονίκη: «Αν εξαιρέσουμε την υψηλή θερμοκρασία αλλά καταλαβαίνω πως είμαστε στο καλοκαίρι, όλα είναι ωραία. Προσπαθώ να μάθω κάποια ελληνικά. Απλά χαίρομαι που είμαι εδώ. Ελπίζω στο τέλος της σεζόν να έχω μάθει περισσότερα ελληνικά και να μπορώ να δίνω κάποιες απαντήσεις στη γλώσσα σας. Απλά όταν ήμουν σχολείο μάθαινα αρχαία ελληνικά…»Για την εμπειρία από τον ΠΑΟΚ έως τώρα: «Ο καθένας μέσα στον σύλλογο προσπαθεί να με βοηθήσει και εμένα και τους συνεργάτες μου και αυτό είναι το πιο σημαντικό για μένα. Υπάρχει πολύ συναίσθημα για μένα».
Η Βρετανική κυβέρνηση δεν προτίθεται να προχωρήσει σε δημόσια έρευνα για τον καταδικασμένο για σεξουαλικά αδικήματα Τζέφρι Έπσταϊν και τη δράση του στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Δικαιοσύνης.
Σχεδόν επτά χρόνια μετά τον θάνατο του Αμερικανού επιχειρηματία, το σκάνδαλο Έπσταϊν συνεχίζει να προκαλεί αναταραχή στο βρετανικό κατεστημένο. Πρόσφατα, η υπόθεση οδήγησε στη σύλληψη του Άντριου Μαουντμπάτεν-Ουίνδσορ, αδελφού του Βασιλιά Καρόλου, καθώς και του Πίτερ Μάντελσον, πρώην πρέσβη της Βρετανίας στις ΗΠΑ.
Την Τρίτη(4/8) η υφυπουργός Δικαιοσύνης, αρμόδια για τα θύματα και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών, δήλωσε στο BBC ότι η κυβέρνηση «εξετάζει το ενδεχόμενο» διενέργειας δημόσιας έρευνας. Ωστόσο, το υπουργείο Δικαιοσύνης διευκρίνισε αργότερα ότι αυτό το ενδεχόμενο αποκλείεται «προς το παρόν».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Επίσης, εκπρόσωπος του υπουργείου ανέφερε ότι:«οι σκέψεις μας είναι με τα θύματα του Τζέφρι Έπσταϊν, τα οποία βίωσαν ένα συντριπτικό ψυχικό τραύμα», υπενθυμίζοντας ότι «ο πρωθυπουργός (Άντι Μπέρναμ) έχει δεσμευτεί να συναντηθεί με τα θύματα».
Παράλληλα, η βρετανική αστυνομία διεξάγει ήδη έρευνες για διάφορες καταγγελίες που σχετίζονται με τον Έπστιν, από σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου και διακίνηση γυναικών μέσω βρετανικών αεροδρομίων, μέχρι κατάχρηση εξουσίας.
Ο Σακίλ Ο’Νίλ μίλησε για το εντυπωσιακό ρεκόρ πόντων του ΛεΜπρόν Τζέιμς στο NBA, εκτιμώντας πως ο «Βασιλιάς» μπορεί να ανεβάσει τον πήχη σε επίπεδα που δύσκολα θα πλησιάσει οποιοσδήποτε άλλος παίκτης στο μέλλον.
Ο θρύλος του NBA, μιλώντας στο podcast «The Old Man and The Three», αναφέρθηκε στη νοοτροπία του ΛεΜπρόν και στην επιθυμία του να συνεχίσει να γράφει ιστορία, κυνηγώντας κάθε σημαντικό ρεκόρ που υπάρχει στη λίγκα.
Ο Σακίλ χαρακτήρισε με χιουμοριστικό τρόπο τον Τζέιμς «μετριοπαθή αλαζόνα», εξηγώντας πως παρά το γεγονός ότι απολαμβάνει την κορυφή στη λίστα των κορυφαίων σκόρερ όλων των εποχών, θέλει να δημιουργήσει μια επίδοση που θα μοιάζει σχεδόν απλησίαστη για τις επόμενες γενιές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μάλιστα, ο Σακίλ Ο’Νίλ υποστήριξε πως ο 39χρονος σούπερ σταρ μπορεί να φτάσει ακόμη και τους 50.000 πόντους στην καριέρα του, ένα επίτευγμα που θα αποτελεί πιθανότατα ένα από τα πιο δύσκολα ρεκόρ στην ιστορία του αθλήματος.
«Μπορεί να φτάσει τους 50.000 πόντους, κανείς μας δεν θα ζει για να το δει να καταρρίπτεται», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Σακίλ, θέλοντας να δείξει το μέγεθος της πιθανής επίδοσης του ΛεΜπρόν.
Shaq believes LeBron is aiming for 50K career points after signing with the 76ers:
“LeBron is a modest arrogant guy… if he could play 2 more years and put all those records out of reach, I would… Because when it’s over, it’s over.”
(via @OldManAndThree) pic.twitter.com/VnytMEB8OH
— Legion Hoops (@LegionHoops) August 5, 2026
Κινητοποίηση επιστημόνων που έθεσαν σε ύψιστη λειτουργία τηλεσκόπια και διαστημοσυσκευές, προκάλεσε το προαναγγελθέν χτύπημα πυραύλου της εταίρειας Space X του Ίλον Μασκ, κοντά σε κρατήρα στην ορατή από τη Γη πλευρά του φεγγαριού.
Επρόκειτο για ένα εγκαταλελειμμένο τμήμα πυραύλου Falcon 9 που είχε βάρος περί 4.000 κιλά και μέγεθος αντίστοιχo με κτήριο πέντε ορόφων.
Διαβάστε ακόμα: Πύραυλος του Μασκ χτυπά τη Σελήνη σε λιγότερο από 24 ώρες: Συναγερμός στη NASA
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η πρόσκρουση συνέβη σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ακολουθούμενης τροχιάς του, κοντά στους σεληνιακούς κρατήρες Αϊνστάιν και Μπελ, με την αστρονομική ταχύτητα που ξεπερνούσε τα 8.700 χιλιόμετρα την ώρα.
Το συγκεκριμένο ανώτερο στάδιο του πυραύλου είχε εκτοξευθεί τον Ιανουάριο του περασμένου έτους από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα, μεταφέροντας δύο εμπορικές σεληνάκατους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ειδικότερα, η αποστολή περιλάμβανε το ρομποτικό σκάφος Blue Ghost της αμερικανικής εταιρείας Firefly Aerospace, το οποίο πραγματοποίησε μια απόλυτα επιτυχημένη προσσελήνωση, καθώς και το Resilience της ιαπωνικής εταιρείας ispace, το οποίο δυστυχώς είχε άσχημη κατάληξη κατά την κάθοδό του λίγους μήνες αργότερα.
Τι συνέβη με τον πύραυλο-φάντασμα;
Όταν η SpaceX εκτοξεύει έναν πύραυλο Falcon 9, το κάτω μέρος του (ο κύριος κινητήρας) επιστρέφει συνήθως πίσω στη Γη για να ξαναχρησιμοποιηθεί. Όμως, το πάνω μέρος του πυραύλου –που είναι υπεύθυνο για να στείλει τα ρομποτικά σκάφη μακριά, πέρα από την τροχιά της Γης– μένει στο διάστημα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Κανονικά, η εταιρεία ακολουθεί αυστηρούς κανόνες για το πώς «ξεφορτώνεται» αυτό το κομμάτι με ασφάλεια. Σε αυτή τη συγκεκριμένη αποστολή, όμως, συνέβη κάτι απρόσμενο: η επίδραση από το φως του ήλιου, την ηλιακή δραστηριότητα και τις βαρυτικές δυνάμεις της Γης, της Σελήνης και του Ήλιου λειτούργησαν συνδυαστικά σαν μια αόρατη «σπρωξιά».
Σε τροχιά σύγκρουσης
Αυτές οι μικρές και συνεχείς πιέσεις άλλαξαν σιγά-σιγά την πορεία του πυραύλου, βάζοντάς τον σε μια τεράστια, ελλειπτική τροχιά που τον έφερνε πότε κοντά και πότε μακριά από τη Σελήνη, μέχρι που τελικά τον οδήγησε στη μοιραία σύγκρουση μαζί της.
Το εντυπωσιακό αυτό συμβάν έλαβε χώρα στη φωτεινή πλευρά της Σελήνης, καθιστώντας απόλυτα αδύνατη την οπτική παρατήρησή του με γυμνό μάτι ή ακόμη και από ερασιτεχνικά τηλεσκόπια από τη Γη, η οποία απέχει περίπου 362.100 χιλιόμετρα.
Η λάμψη και τα μυστικά της
Η λάμψη που δημιουργήθηκε ήταν εξαιρετικά αμυδρή και διήρκεσε μόλις κλάσματα του δευτερολέπτου, κρυμμένη κάτω από το έντονο φως του ήλιου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Παρά ταύτα, ισχυρά επίγεια αστεροσκοπεία και ερευνητικές ομάδες στις αμερικανικές ηπείρους κατόρθωσαν να συλλέξουν πολύτιμα στοιχεία.
Το νέφος
Ενδεικτικά, ο Καρλ Σμιτ, πλανητικός επιστήμονας στο Κέντρο Διαστημικής Φυσικής του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, ανέφερε ότι το διάσημο Very Large Telescope στη Χιλή κατέγραψε μέσω φασματοσκοπίας ένα διακριτικό σύννεφο αερίων νατρίου και λιθίου, ενώ παράλληλα άλλοι επιστήμονες εντόπισαν εκπομπές νατρίου από ερευνητικές τοποθεσίες, επιβεβαιώνοντας έτσι την ακριβή στιγμή της πρόσκρουσης.
Ανεξάρτητοι αστρονόμοι είχαν αρχικά εντοπίσει την τροχιά του ενισχυτή χρησιμοποιώντας δημόσια διαθέσιμα δεδομένα, ενώ το Κέντρο Μελετών Αντικειμένων Κοντά στη Γη του Εργαστηρίου Αεροπροώθησης της NASA επιβεβαίωσε με απόλυτη βεβαιότητα την πορεία πρόσκρουσης.
Οι ειδικοί έσπευσαν από την πρώτη στιγμή να καθησυχάσουν το κοινό, τονίζοντας πως δεν υπήρχε απολύτως καμία απειλή για τον πλανήτη μας.
Για την επιστημονική κοινότητα και τους πλανητικούς γεωλόγους, η τυχαία αυτή καταστροφή μετατράπηκε σε ένα ανεκτίμητο, ελεγχόμενο πείραμα.
Δεδομένου ότι οι ερευνητές γνωρίζουν επακριβώς τις διαστάσεις, το βάρος, την ταχύτητα και το ακριβές σημείο πρόσκρουσης του πυραύλου, το γεγονός αυτό προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία μελέτης.
Το Lunar Reconnaissance Orbiter, ένας δορυφόρος της NASA που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, προγραμματίζεται να καταγράψει λεπτομερείς εικόνες υψηλής ανάλυσης της περιοχής, επιτρέποντας στους επιστήμονες να συγκρίνουν τη μορφολογία του εδάφους πριν και μετά το συμβάν.
Κρατήρας έως 30 μέτρα
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, η σύγκρουση εκτιμάται ότι δημιούργησε έναν κρατήρα διαμέτρου περίπου 20 έως 30 μέτρων και βάθους αρκετών μέτρων, εκτοξεύοντας τεράστιες ποσότητες σκόνης και πετρωμάτων σε τεράστιες αποστάσεις.
Η ανάλωση αυτής της σκόνης και του υλικού που αναδύεται από τα έγκατα της σεληνιακής επιφάνειας προσφέρει φρέσκα και καθοριστικά στοιχεία για τη γεωλογία της Σελήνης, βοηθώντας τους επιστήμονες να κατανοήσουν βαθύτερα πώς σχηματίστηκε ολόκληρο το σύστημα Γης-Σελήνης πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.
Νερό, το Ιερό Δισκοπότηρο
Επιπλέον, τα δεδομένα αυτά αναμένεται να αποκαλύψουν κρίσιμες πληροφορίες σχετικά με την πιθανή ύπαρξη υπόγειου πάγου νερού σε περιοχές που δεν βλέπουν ποτέ το φως του ήλιου, παρόμοια με την ιστορική αποστολή LCROSS το 2009.
Πέρα από τη θεωρητική γνώση, τα συμπεράσματα αυτά έχουν τεράστια πρακτική αξία για το μέλλον της διαστημικής εξερεύνησης.
Εξι χρόνια συμπληρώνονται αύριο από τις 6 Αυγούστου του 2020, όταν οι υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδας και Αιγύπτου υπέγραφαν στο Κάιρο την ιστορική συμφωνία για Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, μέσω της οποίας, μεταξύ άλλων, ακυρώθηκε στην πράξη το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο, ενώ ταυτόχρονα κατοχυρώθηκαν τα κυριαρχικά δικαιώματα και η επήρεια των ελληνικών νησιών (όπως Κρήτη, Ρόδος, Κάρπαθος) σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.
Εκείνο που είχε αναδειχθεί από το υπουργείο Εξωτερικών εκείνο τον Αύγουστο ήταν η επιβεβαίωση πως η τήρηση του Δικαίου της Θάλασσας αποτελεί ικανή και αναγκαία συνθήκη για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών μεταξύ των χωρών της περιοχής. Κινούμενη με το ίδιο πνεύμα, και με πυξίδα το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας, η Ελλάδα, έχοντας υπογράψει συμφωνία για ΑΟΖ και με την Ιταλία (Ιούνιος 2020), διαρκώς επιδιώκει μέσω της διπλωματικής οδού τη δημιουργία του κατάλληλου «εδάφους» προκειμένου να πετύχει την ολοκλήρωση των εναπομεινασών οριοθετήσεων με (μακροπρόθεσμο) στόχο τη βιώσιμη ειρήνη στην περιοχή.
Από πλευράς πολιτικής ηγεσίας, είναι βέβαιο πως το ιδεατό σενάριο θα ήταν να «κλείσει» η τρέχουσα κυβερνητική περίοδο με την Ελλάδα να έχει υπογράψει συμφωνίες και με τις τρεις χώρες – Τουρκία, Λιβύη, Αλβανία – με τις οποίες έχει εκδηλώσει επιθυμία για διάλογο επί της οριοθέτησης ΑΟΖ. Ωστόσο, επιμέρους διαφωνίες, γεωπολιτικές εξελίξεις ή άλλα ζητήματα δεν έχουν ευνοήσει την πρόοδο σχετικών συνομιλιών, παρότι, αναλόγως την περίπτωση, υπάρχουν ήδη ορισμένες ενδείξεις που επιτρέπουν μια συγκρατημένη αισιοδοξία ως προς τα πιθανά μελλοντικά αποτελέσματα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) ΣυνομιλίεςΞεκινώντας από την περίπτωση της Λιβύης, με την οποία η Ελλάδα διεξάγει επί του παρόντος τεχνικές συνομιλίες για οριοθέτηση ΑΟΖ (έχοντας ολοκληρώσει με την πλευρά της Τρίπολης τον τρίτο γύρο συνομιλιών, ενώ διατηρεί διαύλους και με τη Βεγγάζη), «αγκάθι» εξακολουθεί να αποτελεί το ότι η χώρα παραμένει διχασμένη.
Η ελληνική διπλωματία, ωστόσο, στο πλαίσιο της επαναπροσέγγισης που επιχειρεί σταθερά από πέρυσι το καλοκαίρι, έχει κατορθώσει να αποτρέψει την κύρωση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου και από τη Βεγγάζη, ενώ παράλληλα χτίζει ένα πλαίσιο διαλόγου με την Τρίπολη, το οποίο «δεν ξεκινά από μηδενική βάση». Οπως επισημαίνουν διπλωματικές πηγές, η Λιβύη δείχνει ότι θέλει «γνήσιο διάλογο», με την Ελλάδα να αξιολογεί ως θετικό σημάδι το γεγονός πως στην προκήρυξη των θαλάσσιων οικοπέδων της, η Λιβύη σεβάστηκε τη λεγόμενη «μέση γραμμή».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Οσο εξελίσσονται οι σχετικές τεχνικές συνομιλίες για ΑΟΖ, η Αθήνα παρακολουθεί στενά και τις εξελίξεις για ενοποίηση της χώρας, κρατώντας στενή επαφή τόσο με τον ΟΗΕ όσο και με τον αρμόδιο αξιωματούχο των ΗΠΑ στην περιοχή, Μασάντ Μπούλος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σε ό,τι αφορά, τώρα, την υπογραφή ΑΟΖ με τη γειτονική Αλβανία, από πλευράς Ράμα είχε μεν τονιστεί πως έως το τέλος του 2026 θα έχουν λυθεί όλα τα διμερή ζητήματα, εντούτοις, επί του παρόντος δεν υπάρχουν προεργασίες στα Τίρανα για σχετική συμφωνία με την Αθήνα. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως αποκλείεται το ενδεχόμενο να «ξεκολλήσουν» οι διαδικασίες επαναδιαπραγμάτευσης και υπογραφής συνυποσχετικού για παραπομπή στη Χάγη από Σεπτέμβριο, και με ορίζοντα την ενταξιακή διαδικασία της Αλβανίας στην ΕΕ.
Ως πιο «δύσκολη πίστα» για οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ αξιολογείται σταθερά η περίπτωση της Τουρκίας. Κατά την πρόσφατη σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα, οι δύο ηγέτες μπορεί δημοσίως να έδειξαν σημάδια «καλής θέλησης» για διάλογο επί του εκκρεμούς ζητήματος των θαλασσίων ζωνών, ωστόσο στην πράξη η ελληνική πλευρά διαβεβαιώνει πως δεν υπάρχει καν προοπτική για τέτοιου είδους διμερή συμφωνία καθότι υφίσταται διαφωνία «επί του εύρους της συζήτησης».
Η Ελλάδα μιλάει για «μία και μόνη μεγάλη εκκρεμότητα» με την Τουρκία, εννοώντας την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο, την ώρα που η Τουρκία επιμένει να βάζει στο τραπέζι «αλληλένδετα ζητήματα». Επ’ αυτού δε, και ως προς την προοπτική μιας τέτοιας συμφωνίας με την Αγκυρα – η οποία, παράλληλα, συντάσσει το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα» – αρμόδια πηγή επεσήμανε πρόσφατα πως δεν θα ξεκινήσει ποτέ συζήτηση για ΑΟΖ «εάν πρώτα οι Τούρκοι δεν προσέλθουν στην ελληνική πλευρά».
Ο Στέφανος Τσιτσιπάς βρίσκεται στο Μόντρεαλ για το Masters 1000 της διοργάνωσης, όπου έχει ήδη εξασφαλίσει την παρουσία του στον δεύτερο γύρο. Ωστόσο, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στη συνέντευξη Τύπου δεν στράφηκε αποκλειστικά στην αγωνιστική του κατάσταση, αλλά στη σχέση του με τον πατέρα του, Απόστολο Τσιτσιπά.
Ο Έλληνας τενίστας πριν από λίγες εβδομάδες ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της συνεργασίας του με τον πατέρα του σε επαγγελματικό επίπεδο και την έναρξη μιας νέας εποχής με τον Τόμας Περίν στο πλευρό του. Παρότι έχει αλλάξει προπονητική ομάδα, το θέμα του «διαζυγίου» με τον Απόστολο Τσιτσιπά συνεχίζει να απασχολεί, με τους δημοσιογράφους να ζητούν περισσότερες εξηγήσεις από τον 27χρονο αθλητή.
Αρχικά, ο Τσιτσιπάς αναφέρθηκε στον νέο του προπονητή και στη συνέχεια μίλησε για την απόφαση να αλλάξει σελίδα: «Είναι ένα κεφάλαιο που θα έπρεπε να είχε ανοίξει εδώ και πολύ καιρό. Πιστεύω ότι ήμουν υπερβολικά υπομονετικός με τον χρόνο μου και υπερβολικά συμβιβαστικός στον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόμουν ορισμένα πράγματα, κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καθυστερήσει τόσο πολύ αυτή η αλλαγή. Αλλά έτσι είναι η ζωή: κάποια πράγματα έρχονται τη στιγμή που πρέπει».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Έλληνας πρωταθλητής πρόσθεσε: «Από αυτή την άποψη, η φιλοσοφία μου είναι πολύ κοντά στον βουδισμό. Τώρα βρισκόμαστε εδώ και κάνουμε τα πράγματα με τον τρόπο που μου αρέσει. Θέλω να είναι έτσι. Θέλω να συνεργάζομαι με έναν προπονητή με τον οποίο νιώθω χαρούμενος αυτή τη στιγμή.
Είναι ένας άνθρωπος που εμπιστεύομαι. Ο Πάτρικ έχει επίσης εποπτικό ρόλο. Είναι άνθρωποι που βρίσκονται δίπλα μου από την πρώτη ημέρα, άνθρωποι που πιστεύουν στην ακαδημία, που θέλουν το καλύτερο για μένα. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό: να συνεργάζεσαι με ανθρώπους που είναι πρόθυμοι να “ματώσουν” για σένα».
Στη συνέχεια της συνέντευξης, ο Τσιτσιπάς αναφέρθηκε στον Μπεν Σέλτον και στη σχέση που έχει ο Αμερικανός με τον πατέρα του, συγκρίνοντας την κατάσταση με τη δική του περίπτωση: «Καμιά φορά βλέπω τον πατέρα του Σέλτον και, ειλικρινά, για μένα αποτελεί υπόδειγμα για το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ένας πατέρας δίπλα στον γιο του που αγωνίζεται στο υψηλότερο επίπεδο του τένις. Είναι το ιδανικό παράδειγμα. Τον παρατηρώ και, μερικές φορές, εύχομαι τα πράγματα να ήταν έτσι και στη δική μου περίπτωση, αλλά δυστυχώς δεν είναι».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Παράλληλα, ο Τσιτσιπάς εξήγησε και τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να συμμετάσχει τελευταία στιγμή στο τουρνουά του Μόντρεαλ, αποκαλύπτοντας πως αρχικά οι πιθανότητες συμμετοχής του ήταν περιορισμένες.
«Στο μυαλό μου υπήρχε περίπου 75% πιθανότητα να μην αγωνιστώ. Υπήρχε όμως και μια μικρή ελπίδα, γύρω στο 25%, ότι ίσως θα ήμουν τυχερός και θα έπαιρνα θέση ως αναπληρωματικός στα προκριματικά. Τελικά έτσι ακριβώς έγινε και ήταν πολύ όμορφο να το δω να συμβαίνει.
Δεν ήμουν ιδιαίτερα εξοικειωμένος με τη διαδικασία, γιατί είχα πάρα πολύ καιρό να παίξω προκριματικά σε Masters 1000, ή ίσως να μην είχα παίξει ποτέ.
Επομένως δεν ήξερα πραγματικά πώς λειτουργεί όλο αυτό, για παράδειγμα αν, όταν βρίσκεσαι στα προκριματικά, πρέπει όντως να κάνεις sign-in, κάτι που αγνοούσα. Τώρα όμως είμαστε εδώ, είμαι χαρούμενος που μπορώ να αγωνιστώ στον δεύτερο γύρο και θα έλεγα ότι έχω διανύσει πολύ μεγάλη απόσταση».
Ως γνωστόν, τον περασμένο Ιούνιο η ομάδα καλαθοσφαίρισης New York Knicks κατέκτησε το ΝΒΑ νικώντας τη San Antonio Spurs με τέσσερις πόντους διαφορά (94-90). Η επιτυχία της ομάδας της Νέας Υόρκης θεωρήθηκε ιστορικής σημασίας διότι η τελευταία φορά που οι Knicks κατέκτησαν αυτόν τον τίτλο ήταν ακριβώς πριν από 53 χρόνια, το 1973.
Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς τον άκρατο ενθουσιασμό των υποστηρικτών των Knicks, που συγχρόνως είναι απολύτως δικαιολογημένος. Αυτό που δύσκολα μπορεί να φανταστεί όμως, είναι το νόμισμα με το οποίο ένας από αυτούς τους οπαδούς πλήρωσε τον ενθουσιασμό του.
Το περιστατικό συνέβη σε εργατική πολυκατοικία του Λος Αντζελες. Μια οπαδός των Knicks, προφανώς φανατική, εκφράστηκε με χειμαρρώδη ενθουσιασμό για τη νίκη της ομάδας της. Φαίνεται ότι το πάθος της ήταν τέτοιο, που κάποιος γείτονας, κάτοικος στην ίδια πολυκατοικία, αναγκάστηκε να καλέσει την αστυνομία για να παραπονεθεί για τον θόρυβο. Δύσκολα μπορείς να διανοηθείς ότι για ένα τέτοιο περιστατικό θα έπρεπε να εμφανιστούν περισσότεροι από 10 ένστολοι αστυνομικοί για να δουν τι συμβαίνει και να επιβάλουν την τάξη, όμως αυτό ακριβώς έγινε (υπάρχει σχετικό βίντεο στο Youtube τραβηγμένο από γείτονα).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι ακριβώς μεσολάβησε εκείνη την ώρα έξω από το διαμέρισμα της οπαδού των Knicks, το αποτέλεσμα πάντως ήταν ο σκύλος της οπαδού, ένας δίχρονος σκύλος του Αγίου Βερνάρδου ονόματι Jameson, να καταλήξει νεκρός στην είσοδο του σπιτιού της. Κάποιος από τους αστυνομικούς που βρέθηκαν στον χώρο τον πυροβόλησε.
Το σπαρακτικό βίντεο που κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο, δείχνει τη μαύρη γυναίκα να κλαίει με λυγμούς πάνω από τη σορό του σκύλου της, τον οποίο, παρεμπιπτόντως, είχε ντύσει με τη φανέλα των Knicks. Δεν χρειάζεται βεβαίως να αναφερθούμε στο τι ακούγεται από τους γείτονες κατά της αστυνομίας. Μια κλήση για διατάραξη κοινής ησυχίας είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο ενός οικογενειακού ζώου που το μόνο που έκανε ήταν να συμμετάσχει με τον δικό του τρόπο (γαβγίζοντας, τι πιο φυσικό για έναν σκύλο) στη χαρά της αφεντικίνας του.
Το πρώτο πράγμα που μου πέρασε από το μυαλό μαθαίνοντας το τραγικό αυτό περιστατικό είναι το ζήτημα της περίφημης «παραβίασης του ιδιωτικού χώρου» που στην Αμερική τουλάχιστον έχει μια ιερότητα. Θαρρείς ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο ιερό εκεί από το περίφημο «don’t trespass my private property» (μη καταπατήσεις τον ιδιωτικό μου χώρο) για την προστασία του οποίου ένας πολίτης μπορεί να χρησιμοποιήσει ακόμα και όπλο. Αμέτρητες οι ταινίες που έχω δει σχετικά με αυτή τη συνθήκη. Βεβαίως, στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει επέμβαση την αστυνομίας, που υποτίθεται ότι αμύνθηκε μπροστά στον κίνδυνο, διότι αυτό το επιχείρημα έχω την εντύπωση ότι θα επικαλεστεί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η παραβίαση του ιδιωτικού χώρου και η ασφάλεια είναι μια πολύ παλιά υπόθεση στην Αμερική. Στις σελίδες του πολύτιμου βιβλίου του «Η Δημοκρατία στην Αμερική» (1837) ο συγγραφέας του Αλεξίς ντε Τοκβίλ (1805-1859), ένας από τους σημαντικότερους γάλλους πολιτικούς στοχαστές, αναφέρεται εκτενώς στο ζήτημα της ιδιωτικότητας και της ασφάλειας επισημαίνοντας τη σοβαρότητα με την οποία οι Αμερικανοί το αντιμετωπίζουν.
Εχοντας κάνει ένα πολύχρονο οδοιπορικό μελέτης της αμερικανικής κοινωνίας, ο Ντε Τοκβίλ, με τη «Δημοκρατία στην Αμερική» προσφέρει έναν πανοραμικό πίνακα των αφετηριακών στοιχείων που συγκροτούσαν το νεαρό – τότε – αμερικανικό έθνος. Με εκτεταμένες αναλύσεις αναφέρεται στο σύστημα δημοκρατικής διακυβέρνησης, στη δικαστική εξουσία, στο ομοσπονδιακό Σύνταγμα, στο ζήτημα της αναπόφευκτης εξαφάνισης των ιθαγενών και στον πολυθρησκευτικό, πολυπολιτισμικό και πολυγλωσσικό χαρακτήρα μια κοινωνίας θεωρητικά ανοιχτής, αλλά κατά βάθος όχι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ο συγγραφέας σκιαγραφεί τον αμερικανό πολίτη ερμητικά κλεισμένο στον ιδιωτικό του χώρο, στον δικό του κόσμο που τίποτα δεν πρέπει να τον παραβιάσει και αν γίνει αυτό ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε. Το παράδοξο όμως στην περίπτωση του τραγικού περιστατικού με τον θάνατο του σκύλου είναι ότι οι ίδιοι αυτοί πολίτες που με τόσο πάθος προστατεύουν την ιδιωτικότητά τους, οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι που θα πολεμήσουν μέχρι τελικής πτώσεως για την «private property» τους, αυτοί οι άνθρωποι θα συνεργαστούν και θα κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να προστατεύσουν τον δημόσιο χώρο, αν αυτός «παραβιαστεί». Αλλά τότε χρειάζεται λογική, μεθοδικότητα και ψυχραιμία προκειμένου να μη χαθεί ο έλεγχος. Και βέβαια, αυτό είναι το πιο δύσκολο, όπως περίτρανα αποδεικνύει το περιστατικό στο Λος Αντζελες.
Πριν από επτά χρόνια στο βιβλίο μου «Το πρωτείο της δημοκρατίας. Η σοσιαλδημοκρατία μετά τη σοσιαλδημοκρατία» (Εκδόσεις Αλεξάνδρεια) είχα υποστηρίξει πως η ειδοποιός διαφορά της σοσιαλδημοκρατίας από τις άλλες πολιτικές παρατάξεις είναι η προτεραιότητα που αυτή δίνει στη δημοκρατία έναντι όλων των υπόλοιπων αξιών. Εκεί υποστήριζα πως αυτό που χαρακτηρίζει τη σοσιαλδημοκρατία δεν είναι το πρωτείο της πολιτικής, όπως ευρέως πιστεύεται.
Γιατί το πρωτείο της πολιτικής είναι αρχή και όλων των ολοκληρωτισμών. Ναζισμός, σταλινισμός, στρατοκράτες όλων των αποχρώσεων στο ίδιο πρωτείο πιστεύουν. Ενώ ούτε η φιλελεύθερη Δεξιά και Κεντροδεξιά έχουν ως προτεραιότητά τους τη δημοκρατία. Στην ελευθερία (των αγορών) πιστεύουν. Μάλιστα η νεοφιλελεύθερη πτέρυγά τους δείχνει εμφανώς την αντιπάθειά της προς τη δημοκρατία ως σύστημα που εμποδίζει την ελευθερία των αγορών. Αυτή η αρχή του πρωτείου της δημοκρατίας είναι και το νήμα που διατρέχει εγκάρσια το αίτημα σήμερα της συνάντησης Σοσιαλδημοκρατίας, ριζοσπαστικής και Πράσινης Αριστεράς.
Δεν μπορείς να επικαλείσαι αυτή τη συνάντηση, αν δεν είσαι έτοιμος να υπερασπιστείς το πρωτείο της δημοκρατίας έναντι της χρήσης του ψέματος και της συκοφαντίας στην πολιτική. Και να το υπερασπίζεσαι ακόμη και αν τα πυρά αυτού του ψέματος τα δέχεται ο πολιτικός σου αντίπαλος. Τελευταίο παράδειγμα ο θόρυβος που ξέσπασε στο Διαδίκτυο για το δημοσίευμα περί συνάντησης τριών πολιτικών, του Γιώργου Γεραπετρίτη, της Αννας Διαμαντοπούλου και του Μανώλη Χριστοδουλάκη με σκοπό «να μαγειρέψουν» την επόμενη διακυβέρνηση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μα ακόμη και αν είναι ψέμα η συνάντηση, θα μπορούσε να έχει γίνει. Είπαν πολλοί. Μην καταλαβαίνοντας πως αν μπεις σε μια τέτοια λογική, το επόμενο θύμα του ψέματος μπορεί να είναι η δική σου παράταξη και ο ηγέτης της. Μα αυτοί μας συκοφαντούν και μας βρίζουν, λένε οι ίδιοι. Τόσο το χειρότερο γι’ αυτούς και τόσο το καλύτερο για εσένα, αν υποστηρίζεις την αλήθεια και δεν κολλάς στο ότι τα πρόσωπα που δέχονται επίθεση από το ψέμα δεν είναι της αρεσκείας σου.
Τότε και εσύ μπορείς να διεκδικείς το δικαίωμα της υπεράσπισής σου, όταν άλλοι χωρίς στοιχεία (ονόματα και διευθύνσεις) σε κατηγορούν πως έχεις αδιευκρίνιστους πόρους. Ειρήσθω εν παρόδω όλη αυτή η φιλολογία περί των οικονομικών του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και της ΕΛΑΣ δεν ξέρω αν βλάπτει ή ωφελεί τα δύο κόμματα, αλλά είναι σίγουρο πως βλάπτει σοβαρά τις δημοκρατίες και τα πολιτικά κόμματα και συστήματα. Αυτό όμως είναι ένα αλλά θέμα που αφορά το «πολιτικό χρήμα» και υπερβαίνει το θέμα που εδώ με απασχολεί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στην υπεράσπιση της αλήθειας δεν υπάρχουν φίλτρα. Δεν υπάρχουν ερωτήσεις για το ποιος ωφελείται από αυτήν. Παραφράζοντας την κόκκινη Ρόζα θα λέγαμε πως η αλήθεια μόνο για εμάς, παύει να είναι αλήθεια. Η υπεράσπιση της δημοκρατίας δεν μπαίνει στη λογική του «δούναι και λαβείν». Η δημοκρατία είναι μόνο «δούναι». Γιατί αν είναι και «λαβείν», τότε ποτέ δεν θα τη λάβεις ολόκληρη, παρά μόνο κολοβωμένη. Εν τέλει ο φανατισμός και ο νεοαυριανισμός που ανθεί στα μέσα μαζικής δικτύωσης είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί των δημοκρατιών. Τυχεροί όσοι αντιστέκονται στις σειρήνες τους.
Ο Γιώργος Σιακαντάρης είναι κοινωνιολόγος, συγγραφέας
Οι πυρκαγιές που έπληξαν για ακόμη ένα καλοκαίρι τη χώρα μας άφησαν πίσω τους ανθρώπινες απώλειες, με ανθρώπους που έδωσαν μάχη για την αντιμετώπισή τους να χάνουν τη ζωή τους.
Πυροσβέστες και μέλη των δυνάμεων πυρόσβεσης που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή, παλεύοντας με τις φλόγες, έφυγαν από τη ζωή, προκαλώντας βαθιά θλίψη στις οικογένειές τους αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Η μνήμη τους θα τιμηθεί πριν από την έναρξη της αναμέτρησης του Παναθηναϊκού με την ΤΣΣΚΑ 1948. Συγκεκριμένα, θα τηρηθεί ενός λεπτού σιγή για τους πυροσβέστες και τους χειριστές πυροσβεστικών ελικοπτέρων που έχασαν τη ζωή τους την ώρα του καθήκοντος, υπηρετώντας την πατρίδα.
Από την απαρχή του ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα, πολλές συνοικίες της Αθήνας, δήμοι της Αττικής και άλλες πόλεις είναι στολισμένες με διαφόρων ειδών καρποφόρα δέντρα. Οι ελιές, οι λεμονιές, αλλά και οι νεραντζιές κάνουν αισθητή την παρουσία τους στα πεζοδρόμια και άλλους κοινόχρηστους χώρους, συνήθως ωστόσο οι καρποί τους κάθε χρόνο βρίσκονται συνήθως… πατημένοι και λιωμένοι στα πλακάκια.
Μπορεί, άραγε, να υπάρξει διαφορετική διαχείριση και να αξιοποιηθούν από τις αρμόδιες Αρχές – και αν ναι, πώς; Απάντηση στο ερώτημα που θέσαμε (και θέτουν πολλοί) δίνουν δύο μεγάλοι δήμοι της Αττικής, οι οποίοι ήδη αξιοποιούν την «παραγωγή», ενώ και άλλοι φέρεται ότι ετοιμάζονται προκειμένου να κάνουν το ίδιο.
Για να μην αδικήσουμε δε κανέναν, υπάρχουν και δημοτικές Αρχές μακριά από την Αθήνα που δικαίως θεωρούνται πρωτοπόρες σε αυτόν τον τομέα. Οπως της Πάτρας, στην οποία εδώ και μία και πλέον δεκαετία υπάρχει πρόγραμμα συστηματικής συλλογής του καρπού από τα εκατοντάδες ελαιόδεντρα και μετατροπής του σε λάδι – που, στη συνέχεια, μέσω του Κοινωνικού Οργανισμού (ΚΟΔΗΠ), καταλήγει στο κοινωνικό παντοπωλείο και τους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Στη Γλυφάδα…Ο αντιδήμαρχος Πρασίνου του Δήμου Γλυφάδας Σταύρος Γιακουμάκης περιέγραψε μια πρακτική που εφαρμόζεται ήδη στον δήμο. Οπως ανέφερε, «κάνουμε το λιομάζωμα κάθε χρόνο, γύρω στις αρχές του Αυγούστου. Τις κάνουμε λάδι, το οποίο και πηγαίνουμε στο κοινωνικό παντοπωλείο», λέει, προσθέτοντας πως η ετήσια παραγωγή φτάνει «περίπου 300 με 500 κιλά, ενώ την καλύτερη χρονιά ο δήμος έφτασε να παραγάγει 2,5 τόνους λάδι».
Η πρωτοβουλία αυτή βασίζεται στη συμμετοχή εθελοντών. «Εχω κάνει ένα συνεργείο εθελοντών, μαζεύουμε τις ελιές, βγάζουμε λάδι και το δίνουμε στους ωφελούμενους του κοινωνικού παντοπωλείου», σημείωσε και προσέθεσε πως η ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος είναι πολύ καλή, καθώς «η οξύτητα είναι πολύ χαμηλή». Αναφερόμενος στη δυναμική του εγχειρήματος, ο Στ. Γιακουμάκης επισήμανε ότι η ίδια πρακτική δεν είναι δύσκολο να επεκταθεί και σε άλλους δήμους. «Είναι κάτι που το έχω προτείνει και σε άλλους δήμους και κάποιοι άρχισαν και το κάνουν».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε ο ίδιος και στον εκπαιδευτικό χαρακτήρα της συγκεκριμένης δράσης. Οπως ανέφερε, «φέρνουμε σχολεία, προκειμένου να δουν και να μάθουν. Είναι ωραίο τα παιδιά να έρχονται σε επαφή με την ελιά και τη διαδικασία της παραγωγής» – όπως και με τη λογική του τίποτα δεν πάει χαμένο, συμπληρώνουμε εμείς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Οσον αφορά τις νεραντζιές, ο αντιδήμαρχος πρότεινε μια εναλλακτική προσέγγιση αξιοποίησης, καθώς οι καρποί τους δεν είναι εύκολα αξιοποιήσιμοι. Ωστόσο, «μπορούμε να τα μπολιάσουμε και να γίνουν λεμονιές ή πορτοκαλιές», λέει χαρακτηριστικά. Μάλιστα, υπογράμμισε ότι «σε ένα δέντρο θα μπορούσαν να υπάρχουν διαφορετικά φρούτα, δημιουργώντας ένα όμορφο σκηνικό».
Παρά τις δυνατότητες, πάντως, ο αντιδήμαρχος Γλυφάδας αναφέρθηκε και στις δυσκολίες, όπως είναι η έλλειψη χεριών. «Δεν υπάρχουν εύκολα εθελοντές. Πριν κάποια χρόνια που ξεκινήσαμε και υπήρχε προβολή από τα κανάλια ο κόσμος ερχόταν, ενώ πλέον είμαστε πολύ λίγοι», μας είπε. Επισήμανε επίσης την ανάγκη θεσμικής υποστήριξης και καλύτερου συντονισμού για ευρύτερη εφαρμογή τέτοιων δράσεων. «Δεν χρειάζονται άλλα έργα βιτρίνας όπως οι δενδροφυτεύσεις, αλλά παροχή βοήθειας από την πολιτεία προς τους δήμους για την αξιοποίηση των καρπών που ήδη υπάρχουν» σημείωσε. Ακόμα, εξέφρασε την πεποίθηση ότι η αξιοποίηση των καρπών των αστικών δέντρων προσφέρει σημαντικά περιβαλλοντικά και κοινωνικά οφέλη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); …και τον ΑλιμοΠαρόμοια διαδικασία και στρατηγική ακολουθεί ο Δήμος Αλίμου, με την υπεύθυνη γεωπόνο του, Βασιλική Μάνθου, να εξηγεί πώς υλοποιείται το πρόγραμμα συλλογής. Και σε αυτή την περίπτωση, το κέντρο βάρους «πέφτει» στα ελαιόδεντρα, ενώ για άλλα καρποφόρα δέντρα, όπως οι νεραντζιές και οι λεμονιές, ακολουθείται διαφορετική διαχείριση.
«Ο δήμος προβαίνει στη συλλογή του ελαιόκαρπου από τα δέντρα που υπάρχουν στους κοινόχρηστους χώρους. Η ποσότητα δεν είναι σταθερή κάθε χρόνο, καθώς υπάρχουν χρονιές με μεγαλύτερη παραγωγή και άλλες με μικρότερη», αναφέρει η Β. Μάνθου. Μετά τη συλλογή, οι ελιές μεταφέρονται σε συνεργαζόμενο ελαιοτριβείο. Εκεί παράγεται το λάδι, το οποίο συσκευάζεται και προσφέρεται – όπως και στη Γλυφάδα – στους δικαιούχους του κοινωνικού παντοπωλείου. «Το λάδι τοποθετείται σε δοχεία του ενός λίτρου και διανέμεται στους πολίτες μέσω του κοινωνικού παντοπωλείου. Η ποσότητα εξαρτάται από την παραγωγή κάθε χρονιάς, καθώς τα δέντρα δεν καρποφορούν πάντα στον ίδιο βαθμό», σημειώνει.
Η Β. Μάνθου τονίζει ότι τα τελευταία χρόνια η κλιματική αλλαγή έχει επηρεάσει τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα της παραγωγής, ωστόσο ο δήμος εξακολουθεί να παράγει περίπου έναν τόνο κάθε χρόνο. Παρά τις δυσκολίες, βασικός στόχος παραμένει η συλλογή όσο το δυνατόν μεγαλύτερης ποσότητας ελιών για κοινωνική αξιοποίηση.
Σχετικά με τις νεραντζιές που βρίσκονται σε πολλά σημεία της πόλης, ο δήμος δεν έχει αναπτύξει οργανωμένη δράση αξιοποίησής τους και επικεντρώνεται κυρίως στην απομάκρυνση των καρπών όταν αυτοί πέφτουν στο έδαφος. «Τα νεράντζια συλλέγονται κυρίως όταν πέφτουν από τα δέντρα και οδηγούνται στη διαδικασία της κομποστοποίησης. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποια δράση αξιοποίησής τους ως προϊόντος», διευκρινίζει η Β. Μάνθου.
Οσον αφορά τις λεμονιές, επίσης δεν υπάρχει οργανωμένη δημοτική συλλογή. Συχνά, οι ίδιοι οι κάτοικοι μαζεύουν τους καρπούς από τα δέντρα που βρίσκονται μπροστά από τις κατοικίες τους. «Τα λεμόνια δεν αξιοποιούνται συστηματικά από τον δήμο, καθώς μια τέτοια διαδικασία απαιτεί διαφορετική οργάνωση. Χρειάζεται προσωπικό για τη συλλογή, κατάλληλος τρόπος συντήρησης και άμεση διάθεση, καθώς πρόκειται για προϊόν που χαλάει γρήγορα», εξηγεί. Η Β. Μάνθου επισημαίνει ότι η επέκταση αντίστοιχων δράσεων και σε άλλα είδη καρπών θα απαιτούσε επιπλέον υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό. Ειδικά για τα λεμόνια, η διαδικασία συλλογής, συσκευασίας, συντήρησης και μεταφοράς στο κοινωνικό παντοπωλείο θα χρειαζόταν ειδικές εγκαταστάσεις, όπως ψυκτικούς χώρους.
Στην Αθήνα, όμως;Ενώ και στους δύο προαναφερθέντες δήμους υπάρχει σε δράση ένα σχέδιο περισυλλογής και αξιοποίησης ορισμένων καρπών, δεν ισχύει κάτι ανάλογο και για την πρωτεύουσα της χώρας, την Αθήνα. Σύμφωνα με τον Γιώργο Αποστολόπουλο, αντιδήμαρχο Πρασίνου, «τα τελευταία χρόνια η επιλογή των ειδών των δέντρων στον δήμο γίνεται κυρίως με κριτήρια αστικής αντοχής, σκίασης και κλιματικής βελτίωσης, βιοποικιλότητας, αισθητικής και προσβασιμότητας για τους πεζούς».
Σε ό,τι αφορά την παραγωγή εδώδιμου καρπού όπως οι ελιές, ο ίδιος ισχυρίζεται πως σε αντίθεση με ό,τι ισχύει σε άλλους δήμους, «το κέντρο της Αθήνας είναι επιβαρυμένο από έντονη αστική ρύπανση. Στο παρελθόν είχαν διενεργηθεί αναλύσεις από το Γενικό Χημείο του Κράτους σε δείγματα καρπών ελιάς, τα οποία δυστυχώς δεν κρίθηκαν κατάλληλα για κατανάλωση», τονίζει. Παρ’ όλ’ αυτά, σύμφωνα με τον Γ. Αποστολόπουλο, «υπάρχουν άλση και λόφοι που υφίστανται μικρότερη επιβάρυνση και για τον λόγο αυτό πήραμε πρόσφατα απόφαση να επανεξετάζουμε το ζήτημα. Διενεργήσαμε μάλιστα απογραφή των ελαιόδεντρων, προκειμένου να αποστείλουμε δείγματα από τέτοιους χώρους για να εξεταστούν σχετικά. Σε περίπτωση που αυτά κριθούν κατάλληλα, το επόμενο βήμα θα είναι η διασύνδεση εθελοντικής συγκομιδής με παραγωγή ελαιόλαδου για κοινωνικούς σκοπούς».
Ο ίδιος σημειώνει ότι «με την έναρξη της θητείας μας φυτεύουμε πλέον και λεμονιές, περγαμοντιές, πορτοκαλιές και άλλα εσπεριδοειδή, καθώς η νεραντζιά ήταν παλαιότερη επιλογή». Χαρακτηριστική είναι η μετατροπή της οδού Σολωμού στα Εξάρχεια σε «δρόμο του περγαμόντου» και η δημιουργία ενός μικρού «λεμονοδάσους» με 50 δέντρα στο Κουκάκι (με χορηγία της Amita). «Εξετάζουμε επίσης το “μπόλιασμα” δέντρων νεραντζιάς σε λεμονιές και άλλα εσπεριδοειδή, αν και είμαστε σκεπτικοί, καθώς οι βανδαλισμοί που γίνονται συστηματικά σε δέντρα της πόλης ενδέχεται να καταστρέψουν τη διαδικασία με βάρβαρες κοπές των νέων κλάδων που θα ξεράνουν τα δέντρα», λέει ο Γ. Αποστολόπουλος. Ακόμη κι έτσι, έχει πραγματοποιηθεί ήδη πιλοτικά μερικό «μπόλιασμα» 10 δέντρων νεραντζιάς σε λεμονιές σε συγκεκριμένο δρόμο και επιθυμία του δήμου είναι το σχέδιο να συνεχιστεί.
Η ιστορία των δέντρων στην ΑθήναΗ εικόνα των δέντρων στα πεζοδρόμια της Αττικής, με νεραντζιές γεμάτες καρπούς, «φορτωμένες» ελιές ανάμεσα σε τσιμέντο και λεμονιές σε αυλές και δρόμους, αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο της πόλης εδώ και πολλές γενιές.
Η ιστορία ξεκινά τον 19ο αιώνα και συγκεκριμένα το 1834, όταν η Αθήνα έγινε η πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Η πόλη σχεδιάστηκε με βάση τα ευρωπαϊκά πρότυπα και σε αυτό καθοριστική σημασία είχε το πράσινο και η φύση. Καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση του αστικού πρασίνου είχε και η τότε βασίλισσα Αμαλία. Η ίδια, άλλωστε, ίδρυσε τον Εθνικό Κήπο, έναν από τους πρώτους οργανωμένους χώρους πρασίνου της Αθήνας.
Ανάμεσα στα είδη που καλλιεργούνταν συστηματικά ήταν και τα εσπεριδοειδή, όπως οι νεραντζιές, λόγω του γεγονότος ότι προσαρμόζονταν εύκολα στο κλίμα της πόλης. Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, ξεκινούν οι πρώτες οργανωμένες φυτεύσεις δέντρων στους δρόμους της Αθήνας, ώστε να υπάρχουν σκιές και χώροι ξεκούρασης. Και εκεί η νεραντζιά επικράτησε ως το βασικό δέντρο των αθηναϊκών δρόμων, λόγω της ανθεκτικότητάς της στην ξηρασία, τη ρύπανση και τις δύσκολες αστικές συνθήκες. Οι καρποί της δεν σαπίζουν εύκολα, περιορίζοντας τα προβλήματα καθαριότητας, ενώ την άνοιξη τα άνθη της χαρίζουν ένα χαρακτηριστικό άρωμα.
Αλλα εσπεριδοειδή όπως οι λεμονιές και οι πορτοκαλιές δεν προτιμήθηκαν εξίσου, καθώς θεωρείται πως είναι πιο ευαίσθητες στο κρύο και απαιτούν περισσότερη φροντίδα. Οι ελιές, από την άλλη, φυτεύτηκαν την ίδια περίοδο κυρίως για συμβολικούς λόγους, ως διαχρονικό σύμβολο της ελληνικής ταυτότητας, όπως και επειδή επίσης έχουν αποδείξει ότι όχι απλώς είναι ανθεκτικές, αλλά ευδοκιμούν στο μεσογειακό κλίμα.
Με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο διαγραφείς εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού Θανάσης Αυγερινός, αναφέρει ότι η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» «πεθαίνει», καλώντας παράλληλα να ανοίξει η συζήτηση για τα αίτια που οδήγησαν στη συγκεκριμένη εξέλιξη.
Λίγες ημέρες μετά τη διαγραφή του και λίγες ώρες μετά την κοινή ανακοίνωση που συνυπέγραψε με ακόμη 21 πρώην στελέχη του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», ο Θανάσης Αυγερινός, με νέα ανάρτησή του, ζητά να ανοίξει μια «ήσυχη και απλή» συζήτηση για τα αίτια της κρίσης στο κόμμα, θέτοντας το ερώτημα γιατί «ολόκληρο σχεδόν το μεγαλειώδες Κίνημα των Τεμπών έμεινε εκτός της “Ελπίδας”». Ακολουθεί αναλυτικά η ανάρτηση του Θανάση Αυγερνινού: «Καιρός να συζητήσουμε άπαντες ήσυχα κι απλά τι έφταιξε, τι δεν πήγε καλά, τι έπρεπε να γίνει διαφορετικά και προπαντός γιατί ολόκληρο σχεδόν το μεγαλειώδες Κίνημα των Τεμπών έμεινε εκτός της «Ελπίδας», η οποία πεθαίνει μεν τελευταία, αλλά πεθαίνει…»Καιρός να συζητήσουμε άπαντες ήσυχα κι απλά τι έφταιξε, τι δεν πήγε καλά, τι έπρεπε να γίνει διαφορετικά και προπαντός γιατί ολόκληρο σχεδόν το μεγαλειώδες Κίνημα των Τεμπών έμεινε εκτός της «Ελπίδας», η οποία πεθαίνει μεν τελευταία, αλλά πεθαίνει… https://t.co/NodqErzVRQ
— Avgerinos Thanassis (@AvgerinosMoscow) August 5, 2026
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Υπενθυμίζεται ότι, στην κοινή ανακοίνωσή τους, οι 22 πρώην στελέχη απορρίπτουν τους ισχυρισμούς ότι η αποχώρησή τους οφείλεται σε προσωπικές φιλοδοξίες ή έλλειψη αντοχής, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για μια «στάση αρχής».
Παράλληλα, κάνουν λόγο για συγκεντρωτικό τρόπο λήψης αποφάσεων, απουσία θεσμικών και δημοκρατικών διαδικασιών, καθώς και για πρακτικές που, κατά την άποψή τους, αποκλίνουν από τις αρχές πάνω στις οποίες συγκροτήθηκε το κόμμα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Επίσης ζητούν απαντήσεις για τον τρόπο λειτουργίας του, την επιλογή των στελεχών και τον βαθμό συμμετοχής της βάσης στη λήψη αποφάσεων, διευκρινίζοντας ότι η αποχώρησή τους δεν συνεπάγεται εγκατάλειψη των αξιών που, όπως αναφέρουν, τους οδήγησαν αρχικά στη συμμετοχή τους.
Αναλυτικά η κοινή ανακοίνωση:
«Η αποχώρηση δεν είναι έλλειψη χαρακτήρα. Είναι δικαίωμα και, όταν χρειάζεται, στάση αρχής».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });«Με αφορμή πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις της κ. Μαρίας Καρυστιανού σχετικά με τις αποχωρήσεις στελεχών από το Κίνημα Ελπίδα για τη Δημοκρατία, θεωρούμε αναγκαίο να απαντήσουμε συλλογικά, καθαρά και χωρίς υπεκφυγές.
Δεν θα επιτρέψουμε να παρουσιαστούν οι αποχωρήσεις μας ως αποτέλεσμα προσωπικών φιλοδοξιών, προσωπικών ατζεντών, έλλειψης αντοχής ή ακόμη χειρότερα ως ένδειξη «χαρακτήρα».
Γνωρίζουμε πολύ καλά γιατί μπήκαμε σε αυτό το εγχείρημα. Και γνωρίζουμε εξίσου καλά γιατί αποχωρήσαμε. Δεν αποχωρήσαμε επειδή μας έλειψαν οι καρέκλες. Δεν αποχωρήσαμε επειδή δεν μας δόθηκαν αξιώματα. Δεν αποχωρήσαμε επειδή «δεν αντέξαμε».
Αποχωρήσαμε ακριβώς επειδή αρνηθήκαμε να συμβιβαστούμε με πρακτικές που θεωρήσαμε ασύμβατες με τις αρχές για τις οποίες ξεκίνησε αυτό το εγχείρημα. Και οι λόγοι των αποχωρήσεών μας, παρά τις διαφορετικές προσωπικότητες και τις διαφορετικές διαδρομές μας, παρουσιάζουν σημαντικές κοινές αναφορές.
Πιστέψαμε στην ιδέα ενός πραγματικού κινήματος πολιτών, το οποίο θα οικοδομούνταν από τη βάση προς την κορυφή. Πιστέψαμε ότι επιδιώκαμε να μεταφέρουμε στη δημόσια ζωή το αυθεντικό κοινωνικό αίτημα εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών, για Αλήθεια, Δικαιοσύνη και Λογοδοσία. Ένα πραγματικό Κίνημα Πολιτών ενάντια στη σήψη του πολιτικού συστήματος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Πιστέψαμε ότι οι πολίτες θα είχαν ουσιαστικό λόγο στη διαμόρφωση των οργάνων, των διαδικασιών και των αποφάσεων.
Στην πορεία, όμως, διαπιστώσαμε πρακτικές συγκέντρωσης αποφασιστικών αρμοδιοτήτων σε έναν περιορισμένο κύκλο προσώπων, χωρίς την αντίστοιχη θεσμική και δημοκρατική νομιμοποίηση. Αντί για συλλογικές διαδικασίες, διαφάνεια και θεσμική συγκρότηση, διαμορφώθηκε ένα συγκεντρωτικό μοντέλο αποφάσεων από ελάχιστα πρόσωπα, με λογικές “αυλών”, μηχανισμών και παρασκηνιακών ανταγωνισμών.
Αυτό δεν είναι μια προσωπική μας εντύπωση που πρέπει να απορριφθεί. Είναι μια πολιτική και οργανωτική διαφωνία που δικαιούμαστε να εκφράζουμε. Σε ένα δημοκρατικό εγχείρημα η διαφορετική άποψη δεν μπορεί να θεωρείται εχθρική πράξη.
Η κριτική δεν είναι προδοσία. Η διαφωνία δεν είναι υπονόμευση. Η αποχώρηση δεν είναι έλλειψη χαρακτήρα. Και όποιος επιλέγει να αποχωρήσει επειδή δεν μπορεί πλέον να συνυπάρξει με μια πολιτική ή οργανωτική πραγματικότητα που θεωρεί λανθασμένη, δεν οφείλει να απολογείται για την αξιοπρέπειά του.
Αντιθέτως, ίσως αυτό ακριβώς να αποτελεί ένδειξη συνέπειας. Υπήρξαν ζητήματα που για ορισμένους από εμάς δεν ήταν απλώς οργανωτικές διαφωνίες αλλά ζητήματα αρχής. Υποστηρίζουμε κάτι διαφορετικό, ότι ένα πολιτικό εγχείρημα που διεκδικεί να εκφράσει την κοινωνική δικαιοσύνη οφείλει να σταθμίζει όχι μόνο τη νομιμότητα, αλλά και την ηθική διάσταση των επιλογών του και συλλογικά και προσωπικά.
Ένα κίνημα που ζητά από τους πολίτες να το εμπιστευθούν οφείλει να λειτουργεί με κανόνες που είναι γνωστοί και ξεκάθαροι σε όλους. Η καταστατική συγκρότηση οργάνων, η εκλογή προσώπων, η αξιολόγηση υποψηφίων και η λήψη αποφάσεων πρέπει να διέπονται από σαφή, αντικειμενικά και δημοκρατικά κριτήρια.
Δεν μπορούμε να ζητάμε από τους πολίτες να εμπιστευθούν ένα νέο πολιτικό μοντέλο και ταυτόχρονα να τους ζητούμε να αποδεχθούν διαδικασίες που δεν έχουν προηγουμένως θεσμοθετηθεί με τρόπο διαφανή και δημοκρατικό.
Η Δημοκρατία δεν αρχίζει όταν ολοκληρωθεί η στελέχωση. Αρχίζει από τον τρόπο με τον οποίο στελεχώνεται ένας δημοκρατικός φορέας. Μας προβληματίζει ιδιαίτερα η λογική σύμφωνα με την οποία, όποιος αποχωρεί πρέπει να θεωρείται ότι απομακρύνεται από τις αρχές του εγχειρήματος.
Ας είμαστε ξεκάθαροι: Δεν αποχωρήσαμε από τις αρχές μας. Αποχωρήσαμε επειδή θεωρήσαμε ότι οι αρχές αυτές δεν υπηρετούνταν πλέον με τον τρόπο που εμείς πιστεύαμε ότι πρέπει. Αυτό είναι ουσιαστική διαφορά και δεν μπορεί να διαγραφεί με χαρακτηρισμούς. Ακούσαμε την άποψη ότι «όποιος φεύγει δείχνει τον χαρακτήρα του». Συμφωνούμε.
Πράγματι, η αποχώρηση δείχνει χαρακτήρα. Δείχνει αν ένας άνθρωπος είναι διατεθειμένος να παραμείνει σε έναν χώρο μόνο και μόνο για να διατηρήσει τη θέση του ή αν είναι έτοιμος να αποχωρήσει όταν οι πράξεις και οι αρχές πάψουν να συμβαδίζουν. Ο δικός μας χαρακτήρας δεν κρίνεται από το αν παραμείναμε. Κρίνεται από το αν μείναμε πιστοί σε αυτά που πιστεύαμε όταν αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε.
Οι περισσότεροι από εμάς δεν είχαμε ανάγκη το συγκεκριμένο εγχείρημα για να αποκτήσουμε δημόσια αναγνωρισιμότητα, επαγγελματική υπόσταση ή πολιτική παρουσία. Είχαμε ήδη τη δική μας διαδρομή. Μπήκαμε επειδή πιστέψαμε ότι μπορούσε να δημιουργηθεί κάτι διαφορετικό.
Και ακριβώς επειδή το πιστέψαμε, πονά περισσότερο όταν διαπιστώνουμε ότι αυτό που οραματιστήκαμε κινδυνεύει να αποκτήσει χαρακτηριστικά από εκείνα που υποσχέθηκε ότι θα αφήσει πίσω του.
Δεν επιθυμούμε προσωπική σύγκρουση με την κ. Καρυστιανού ούτε με κανένα άλλο πρόσωπο. Δεν έχουμε ανάγκη από χαρακτηρισμούς. Έχουμε ανάγκη από απαντήσεις.
Ποιος αποφασίζει;
Με ποια διαδικασία;
Ποιος ελέγχει ποιον;
Πώς συμμετέχει πραγματικά η βάση;
Πώς διασφαλίζεται η διαφάνεια;
Ποια είναι τα αντικειμενικά κριτήρια επιλογής προσώπων;
Και, κυρίως, ποια είναι η πραγματική θέση των πολιτών μέσα σε ένα Κίνημα που δημιουργήθηκε στο όνομά
τους;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που θέσαμε. Και επειδή δεν λάβαμε τις απαντήσεις που θεωρούσαμε αναγκαίες, επιλέξαμε τον δρόμο της αποχώρησης. Δεν αποχωρήσαμε από την Ελπίδα και ότι πιστεύαμε ότι εξέφραζε. Αποχωρήσαμε από ένα συγκεκριμένο οργανωτικό και πολιτικό μοντέλο.
Δεν αποχωρήσαμε από την ανάγκη για διαφάνεια και κοινωνική δικαιοσύνη και ασφαλώς δεν αποχωρήσαμε από τους πολίτες που πίστεψαν σε μια διαφορετική Ελλάδα. Αυτές οι αρχές δεν ανήκουν σε κανένα πρόσωπο και σε κανέναν κομματικό μηχανισμό, ανήκουν στην κοινωνία Και γι’ αυτό θα συνεχίσουμε να τις υπηρετούμε, ο καθένας από τον δικό του δρόμο. Δεν ζητούμε να μας πιστέψει κανείς επειδή το λέμε εμείς.
Ζητούμε μόνο να μας κρίνει για όσα πραγματικά είπαμε, για όσα πραγματικά κάναμε και για τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους αποχωρήσαμε, γιατί η Δημοκρατία δεν φοβάται αυτούς που αποχωρούν επειδή αρνούνται να σιωπήσουν.»
Οι υπογράφοντεςΜερικά από τα αποχωρήσαντα στελέχη του Κινήματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία»
Κοκοτσάκης Βασίλειος
Αυγερινός Αθανάσιος
Νίκος Ζαρκαδούλας
Λενακάκη Αγγελική
Τζουγανάτος Αθανάσιος
Τάκης Κοτσιόργιος
Ρομπογιαννάκης Αχιλλέας
Ηλίας Μιχαλάς
Κατερίνα Σωτηράκου
Βαμβακάς Κων/νος
Σοφούλης Μανόλης
Σταύρος Σταυρουλάκης
Φρονιμάκης Γιάννης
Κατερίνα Μουτσάτσου
Μπαγκέρης Ιάσων
Λαινάς Ιωάννης
Παναγιώτα Κάπου
Γιαννής Γρηγορίου
Ηρώ Βουρδούμπα
Παναγ.Παντελάκης
Κλωθάκης Δημήτρης
Τη συμμετοχή της γαλλικής επενδυτικής εταιρείας Meridiam στο έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Great Sea Interconnector (GSI) χαιρέτισε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, χαρακτηρίζοντάς την «ισχυρή ψήφο εμπιστοσύνης» προς τον ενεργειακό τομέα της Ελλάδας.
Κατά την υπογραφή της σχετικής συμφωνίας, ο πρωθυπουργός τόνισε ότι η συνεργασία αποτελεί ένα σημαντικό ευρωπαϊκό εγχείρημα, επισημαίνοντας πως «ενώνουμε δυνάμεις σε ένα έργο κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος».
Όπως ανέφερε, ο Great Sea Interconnector αναμένεται να συμβάλει καθοριστικά στον τερματισμό της ενεργειακής απομόνωσης της Κύπρου, ενισχύοντας παράλληλα την ενεργειακή ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και την ανθεκτικότητα της Ευρώπης απέναντι στις σύγχρονες ενεργειακές προκλήσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι δηλώσεις έγιναν κατά την υπογραφή της συμφωνίας για είσοδο του γαλλικού επενδυτικού ομίλου , ως πλειοψηφικού μετόχου στην εταιρεία Great Sea Interconnector (GSI), η οποία σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, θα αναλάβει την ανάπτυξη του έργου της ηλεκτρικής διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου. Επίσης, υπεγράφη τριμερής συμφωνία μεταξύ ΑΔΜΗΕ, GSI και Nexans για τις εργασίες θαλάσσιων ερευνών βυθού για την υλοποίηση του έργου.
Η Meridiam, με έδρα το Παρίσι, συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγαλύτερων διεθνών επενδυτών και διαχειριστών έργων υποδομής. Ιδρύθηκε το 2005 και δραστηριοποιείται στην Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, αναπτύσσοντας και χρηματοδοτώντας κρίσιμες δημόσιες υποδομές σε συνεργασία με κυβερνήσεις και δημόσιους φορείς.
Το χαρτοφυλάκιό της περιλαμβάνει περισσότερα από 130 έργα που βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης, κατασκευής ή λειτουργίας, με τις συνολικές επενδύσεις που έχουν κινητοποιηθεί να ανέρχονται περίπου στα 100 δισ. ευρώ.
Μια ματιά στον κόσμο της απόλυτης πολυτέλειας έδωσε ο Κριστιάνο Ρονάλντο μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram. Ο Πορτογάλος σούπερ σταρ μοιράστηκε φωτογραφίες από την εντυπωσιακή συλλογή πανάκριβων αυτοκινήτων που διαθέτει, την οποία ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει ως «τα παιχνίδια του».
Η συλλογή του CR7 είναι τόσο μεγάλη, που ούτε ο ίδιος γνωρίζει με ακρίβεια πόσα οχήματα περιλαμβάνει. Σε συνέντευξή του στον Πιρς Μόργκαν, όταν είχε κληθεί να απαντήσει στη σχετική ερώτηση, είχε παραδεχθεί πως ο αριθμός πιθανότατα βρίσκεται κοντά στα 40 ή 41 αυτοκίνητα.
Ανάμεσα στα μοντέλα που ξεχωρίζουν βρίσκονται αρκετές Ferrari, αλλά και δύο Bugatti, με την εξαιρετικά σπάνια Centodieci να αποτελεί ένα από τα «διαμάντια» της συλλογής του.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Cristiano Ronaldo (@cristiano)
