Η Apple αποφάσισε να τοποθετήσει στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου τον επικεφαλής υλικού (hardware) της εταιρείας, ο οποίος αναμένεται να διαδεχθεί το σημερινό αφεντικό Τιμ Κουκ από τον Σεπτέμβριο.
Ο Τζον Τέρνους έχει την ίδια ηλικία (50 έτη) με αυτή του Κουκ όταν ο τελευταίος είχε αναλάβει τα ηνία από τον Στιβ Τζομπς. Πρόκειται για τον “τρίτο άνθρωπο” της Apple αφού το επώνυμο του στα λατινικά είναι διανεμητικό αριθμητικό επίθετο που υποδηλώνει ομάδες των τριών.
Ο Κουκ θα παραμείνει στην εταιρεία ως εκτελεστικός πρόεδρος όταν αναλάβει ο Τέρνους την 1η Σεπτεμβρίου, ανέφερε η Apple σε ανακοίνωσή της.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το μεγάλο στοίχημα του Τέρνους θα είναι να οδηγήσει την εταιρεία στη νέα εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) όπου ο ανταγωνισμός τρέχει με τεράστιες ταχύτητες. Δεν ήταν τυχαίο που τα τελευταία χρόνια η εταιρεία είχε αφήσει τον Τέρνους να μιλήσει δημοσίως για προϊόντα της, σε μια προσπάθεια να ενισχύει το προφίλ του νέου της επικεφαλής. Η Apple σπάνια αφήνει τα εκτελεστικά στελέχη της να μιλούν δημοσίως.
Ο Τέρνους, ο οποίος εντάχθηκε στην Apple το 2001, έχει διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην αναβίωση προϊόντων όπως το Mac, το οποίο έχει κερδίσει μερίδιο αγοράς έναντι των PC. Αν και έχει διατηρήσει χαμηλό δημόσιο προφίλ, έχει εμπλακεί ενεργά στη διαμόρφωση των σημαντικών προϊόντων της Apple, όπως τα iPad και τα AirPods.
Το στοίχημα της ΤΝΗ μετάβαση έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή για την Apple. Επειτα από χρόνια στην κορυφή της λίστας με τις εταιρείες που έχουν τη μεγαλύτερη κεφαλαιοποίηση στον κόσμο, η Apple έχασε το στέμμα της από την εταιρεία κατασκευής μικροτσίπ τεχνητής νοημοσύνης Nvidia. Αυτό συνέβη καθώς οι επενδυτές ανησυχούν για την έλλειψη καινοτομίας στην τεχνητή νοημοσύνη – την τεχνολογία που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι εργάζονται, δημιουργούν και λαμβάνουν πληροφορίες, σχολίαζε το Reuters.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στο iPhone, το οποίο χαρακτηρίζεται ως το πιο επιτυχημένο καταναλωτικό προϊόν στην ιστορία, μπορεί να είναι η πιο δύσκολη πρόκληση για τον Τέρνους, σημειώνεται ακόμη.
Στο πλαίσιο των κινήσεων να κερδίσει έδαφος στην τεχνητή νοημοσύνη, η Apple τον Ιανουάριο συνήψε συμφωνία με τον μακροχρόνιο αντίπαλό της στα smartphones, την Google της Alphabet, για να χρησιμοποιήσει το Gemini της Google σε μια προσπάθεια να βελτιώσει τον εικονικό βοηθό Siri με τεχνολογίες ΤΝ.
Η επιτυχία του Κουκ στην εταιρεία ήταν μεγάλη και τώρα ο Τέρνους θα επιχειρήσει να τη μιμηθεί. Η αξία των μετοχών της εταιρείας έχει 20πλασιαστεί από τότε που ο Κουκ ανέλαβε τα καθήκοντά του ως διευθύνων σύμβουλος τον Αύγουστο του 2011.
Ο 65χρονος σήμερα Κουκ προσελήφθη από τον Τζομπς από την Compaq τη δεκαετία του 1990, σε μια εποχή που η εταιρεία ηλεκτρονικών υπολογιστών βρισκόταν σε άνθηση και ο Τζομπς προσπαθούσε να σώσει την Apple από την πτώχευση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Δημιούργησε τη φήμη του στην Apple όταν ανέπτυξε εκτεταμένη αλυσίδα εφοδιασμού της αμερικανικής εταιρείες από παραγωγικές μονάδες στην Κίνα. Το μοντέλο Κουκ περιελάμβανε να τηρείται σε μεγάλο βαθμό το κόστος από την παραγωγή και τα αποθέματα προϊόντων εκτός βιβλίων της Apple, μεγιστοποιώντας παράλληλα τα κέρδη. Για δεκαετίες η Apple επένδυε συνεχώς στην Κίνα.
Παρά τη δημιουργία εγκαταστάσεων συναρμολόγησης στην Ινδία και το Βιετνάμ, η Apple εξακολουθεί να προμηθεύεται πολλά βασικά εξαρτήματα και υποσυστήματα από την Κίνα. Ο Κουκ δεν έχει ακόμη καταφέρει να παρουσιάσει στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ένα iPhone που να είναι εξ ολοκλήρου «Made in USA».
Ο θάνατος του Λουί Αλτουσέρ τον Οκτώβριο του 1990 ήρθε έπειτα από 10 χρόνια αναγκαστικής σιωπής. Τον Οκτώβριο του 1980 είχε δολοφονήσει τη σύζυγό του, Ελέν Λεγκοσιέν, μια γυναικοκτονία για την οποία δεν καταδικάστηκε, αφού του αναγνωρίστηκε ψυχιατρικό ακαταλόγιστο, όμως οδήγησε σε μακρές περιόδους ψυχιατρικού εγκλεισμού, εναλλασσόμενες με περιόδους επιστροφής στο σπίτι, όμως χωρίς δημόσια παρουσία. Μετά τον θάνατό του, άρχισαν να δημοσιεύονται τα ανέκδοτα χειρόγραφά του.
Αρκετά από αυτά ήταν γραμμένα πριν από το 1980, ορισμένα σχεδόν έτοιμα προς δημοσίευση όπως το «Για την αναπαραγωγή» του 1969 ή το «Ο Μακιαβέλλι και εμείς» της δεκαετίας του 1970. Αλλα ήταν γραμμένα μετά το 1980, στις περιόδους όπου μπορούσε να γράψει. Κάποια δημοσιεύτηκαν σχετικά σύντομα, όπως η αυτοβιογραφία του, «Το μέλλον διαρκεί πολύ» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πολίτης) ή το «Υπόγειο ρεύμα του υλισμού της συνάντησης» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Εκτός Γραμμής), όμως άλλα παρέμεναν αδημοσίευτα.
Αυτό το κενό έρχεται να καλύψει η έκδοση «Sur le matérialisme. “Thèses de Juin” et autres textes (1980-1986)» (Για τον υλισμό. «Θέσεις του Ιούνη» και άλλα κείμενα [1980-1986]), που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις PUF, με πρόλογο του Αντρέα Καβατσίνι και επίμετρο του Ετιέν Μπαλιμπάρ, μια έκδοση που σύμφωνα με τους γάλλους επιμελητές ολοκληρώνει τις μεταθανάτιες εκδόσεις κειμένων του Αλτουσέρ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τα κείμενα του 1980 είναι πριν από τη δολοφονία της Ελέν και περιλαμβάνουν μια συνέντευξη του Αλτουσέρ στην ιταλική τηλεόραση RAI τον Απρίλιο του 1980 και μια σημείωσή του με αφορμή το ταξίδι του στην Ελλάδα περίπου στην ίδια περίοδο. Η συνέντευξη, που συμπίπτει με άλλες παρεμβάσεις του στην Ιταλία την ίδια περίοδο, περιλαμβάνει αναφορές στο πώς ο κομμουνισμός είναι ένας κοινωνικός αναρχισμός, στο ότι δεν υπάρχει μαρξιστική φιλοσοφία, αλλά και στο πώς υπάρχουν ήδη νησίδες κομμουνισμού. Αντίστοιχα, το μικρό κείμενο με αφορμή το ταξίδι στην Ελλάδα υπογραμμίζει ότι ο κομμουνισμός υπάρχει παντού όπου απουσιάζουν οι εμπορευματικές σχέσεις, όπου δεν υπάρχει πολιτική κυριαρχία, όπου οι άνθρωποι φτιάχνουν «νησίδες φιλίας».
Η δυναμική της ΕυρώπηςΤα κείμενα μετά το 1980 περιλαμβάνουν καταρχάς αποσπάσματα από το μεγάλο «Βιβλίο χωρίς τίτλο», ένα χειρόγραφο του 1982, από όπου προερχόταν και το απόσπασμα «Το υπόγειο ρεύμα του υλισμού της συνάντησης». Τα αποσπάσματα που περιλαμβάνονται εδώ δεν αφορούν τόσο τον υλισμό του αστάθμητου, που ήταν η χαρακτηριστική «οντολογική» μετατόπιση του ύστερου Αλτουσέρ, όσο το πώς έβλεπε το κομμουνιστικό κίνημα και τη μαρξιστική σκέψη. Ο Αλτουσέρ θεωρεί ότι ο κόσμος όπως διαμορφώθηκε στη Γιάλτα περνάει κρίση και ότι η περιοχή με τη μεγαλύτερη δυναμική είναι η Ευρώπη. Παρότι απαξιωτικός για τα επίσημα κομμουνιστικά κόμματα, την ίδια στιγμή εμφανίζεται ιδιαίτερα αισιόδοξος για τη δυναμική των κοινωνικών κινημάτων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στο απόσπασμα «Για τη μαρξιστική σκέψη», που σε μια άλλη παραλλαγή είχε δημοσιευτεί το 1993 (και μεταφραστεί από τον Αγγελο Ελεφάντη στο περιοδικό «Πολίτης» το 1994), ο Αλτουσέρ θεωρεί ότι στη συνεργασία ανάμεσα στους Μαρξ και Ενγκελς υπήρξαν δύο νήματα, ένα πιο «διαλεκτικό» που έβλεπε την πάλη των τάξεων υπό το πρίσμα μιας εγελιανής «εργασίας του αρνητικού», και ένα στραμμένο προς την πρακτική, την εμπειρία και την οπτική των ανθρώπων που υφίστανται την καπιταλιστική εκμετάλλευση και αντιστέκονται σε αυτή, όπως εκπροσωπούνται από τη Μαίρη, την ιρλανδή εργάτρια σύντροφο του Ενγκελς που του έμαθε την «κατάσταση της εργατικής τάξης».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στην προσπάθειά του να μιλήσει για τον κομμουνισμό όχι ως ιδεώδες αλλά ως αστάθμητη δυναμική που επανεμφανίζεται διαρκώς στις συλλογικές πρακτικές, ο Αλτουσέρ επιστρέφει στον καθολικισμό – άλλωστε πρωτοπολιτικοποιήθηκε στο καθολικό κίνημα, ενώ στη συνέντευξη στη RAI δηλώνει ότι «έγινα κομμουνιστής επειδή ήμουν καθολικός, δεν αλλαξοπίστησα» – και τη συλλογικότητα που προσέφερε. Οι σημειώσεις του Αλτουσέρ από τις συναντήσεις του με τον θεολόγο Στανισλάς Μπρετόν, δείχνουν το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του για τη λατινοαμερικανική Θεολογία της Απελευθέρωσης, τη σχέση θεολογίας και φιλοσοφίας, και τη δυνατότητα μιας υλιστικής θεολογίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Σύγκληση για την ΑπελευθέρωσηΟι «Θέσεις του Ιούνη», κείμενο γραμμένο το 1986 όταν ο Αλτουσέρ πίστευε ότι θα μπορούσε να έχει ξανά δημόσια παρουσία, έχει τη μορφή ενός μανιφέστου, με τον «υλισμό του αστάθμητου» να παρουσιάζεται μέσω μιας πολιτικής ανάλυσης που δίνει έμφαση στην απουσία ενός κέντρου στον κόσμο και την πολυκεντρικότητα, αλλά και στην ανάδυση συλλογικών δυναμικών προς τη χειραφέτηση σε όλα τα επίπεδα, προτείνοντας μάλιστα μια «Διεθνή Σύγκληση για την Απελευθέρωση», που την οραματίζεται χωρίς εξουσία απόφασης ή προσανατολισμού, περισσότερο ως ένα σημείο συνάντησης και «μια τράπεζα πληροφοριών για την κατάσταση της πάλης των τάξεων σε όλες τις χώρες του κόσμου».
Κείμενα επικαθορισμένα από τη συνθήκη της συγγραφής τους, δεν παύουν να αποτυπώνουν τη σαγήνη της σκέψης του ύστερου Αλτουσέρ, με όλη την εικονογραφία και ποιητική οντολογία του αστάθμητου, μαζί με την πολύ σαφέστερη επίγνωση της κρίσης του ιστορικού κομμουνιστικού κινήματος, αλλά και μια επίμονη αισιοδοξία ότι τα πραγματικά κινήματα και οι αντιστάσεις των ανθρώπων όχι μόνο είναι πολύ πιο ισχυρά από όσο νομίζουμε αλλά και αποτελούν ήδη από μόνα τους νησίδες κομμουνισμού και ελευθερίας. Με ανοιχτό βέβαια το ερώτημα γιατί δεν μπορούσε να δει και τις αντίρροπες τάσεις της εξατομίκευσης ή της έλξης από εθνικιστικά, ρατσιστικά και ακροδεξιά κινήματα.
Το υστερόγραφο του Ετιέν Μπαλιμπάρ, ελεγειακό και στοχαστικό, έχει την ιδιαίτερη αξία ότι αποδίδει και όλη τη σημασία και τιμή που οφείλεται στην Ελέν Λεγκοσιέν. Οχι μόνο ως το θύμα μιας γυναικτοκτονίας (γιατί αυτό ήταν, ανεξαρτήτως της ποινικής μεταχείρισης του ίδιου του Αλτουσέρ), αλλά και γιατί στο μεγαλύτερο μέρος των σπουδών γύρω από τον Αλτουσέρ υποτιμήθηκε και υποτιμάται η σημασία που είχε η δική της έρευνα και συμβολή στην κοινωνιολογία και ο τρόπος που υπήρξε αναντικατάστατο σημείο αναφοράς και έμπνευσης του ίδιου του Αλτουσέρ.
Τη δική του οπτική για τη γεωπολιτική σκακιέρα στη Μεσόγειο, με φόντο την κρίση στη Μέση Ανατολή, παρουσίασε ο Πρώην Πρόεδρος της Τουρκίας, Αμπντουλάχ Γκιούλ, σε συζήτηση με τον δημοσιογράφο Αθανάσιο Έλλις, στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, που πραγματοποιείται στους Δελφούς από τις 22 έως τις 25 Απριλίου.
Ο κ. Γκιούλ έκανε λόγο για μια κατάσταση, από την οποία, όπως υποστήριξε, όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές βγαίνουν ζημιωμένες, ενώ προειδοποίησε ότι δημιουργείται προηγούμενο για παρόμοιες ενέργειες στο μέλλον. Όπως σημείωσε, η φετινή συνάντηση στους Δελφούς λαμβάνει χώρα σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για την ιστορία της περιοχής. Κατά τον ίδιο, η ανάμιξη των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ιράν προκαλεί διεθνείς αναταράξεις και εντείνει την αβεβαιότητα ως προς τη σταθερότητα της παγκόσμιας τάξης.
Ο πρώην Πρόεδρος της Τουρκίας υπογράμμισε, ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια επίθεση, για την οποία, όπως είπε, υπάρχουν επιφυλάξεις ακόμη και από αμερικανικής πλευράς. Εκτίμησε ότι έχει ξεπεραστεί ένα κρίσιμο όριο, γεγονός που ενδέχεται να ανοίξει τον δρόμο σε άλλες δυνάμεις για ανάλογες ενέργειες. Παράλληλα, επισήμανε πως η αμερικανική ρητορική έχει, κατά την άποψή του, πλήξει την εικόνα των ΗΠΑ ως ηγέτιδας δύναμης του δημοκρατικού κόσμου. Όπως ανέφερε, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταστεί μέρος της αποσταθεροποίησης στην περιοχή και πλέον αντιμετωπίζονται ως λιγότερο προβλέψιμος εταίρος από άλλες χώρες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η ενεργειακή διάσταση και οι οικονομικές επιπτώσειςΑπό οικονομικής πλευράς, ο κ. Gül στάθηκε στη σημασία των εξελίξεων στα Στενά του Ορμούζ, τα οποία χαρακτήρισε ως ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα για την παγκόσμια οικονομία. Υπογράμμισε ότι η επιχείρηση αυτή έχει επιβαρύνει την παγκόσμια ενεργειακή προσφορά, επισημαίνοντας πως «το αποτέλεσμα αυτού του πολέμου είναι μια εξίσωση στην οποία όλα τα μέρη χάνουν».
Την ίδια στιγμή, τόνισε ότι μέσα σε αυτό το περιβάλλον η Κίνα εμφανίζεται ικανή να ενισχύσει περαιτέρω την επιρροή της στην περιοχή, αξιοποιώντας το οικονομικό της πλεονέκτημα. Παράλληλα, οι χώρες του Κόλπου, όπως είπε, χρειάζονται αυστηρότερες πολιτικές ασφάλειας για να διασφαλίσουν το μέλλον τους.
Το Ιράν και οι εσωτερικές μεταρρυθμίσειςΑναφερόμενος στο Ιράν, ο Abdullah Gül εκτίμησε ότι η παρούσα κρίση μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για τη χώρα να επανεξετάσει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει. Υπογράμμισε την ανάγκη για εσωτερικές μεταρρυθμίσεις, με έμφαση στα θεμελιώδη δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών, καθώς και σε διαρθρωτικές και οικονομικές αλλαγές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Οι ελληνοτουρκικές σχέσειςΣε ερώτηση του Αθανάσιου Έλλις για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ο Πρώην Πρόεδρος απάντησε ότι «σε όλες μου τις θέσεις, όλα αυτά τα χρόνια, έχω υποστηρίξει μια θετική ατζέντα σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, και αυτή είναι μια στιγμή που χρειαζόμαστε μια θετική ατζέντα».
Ο κ. Gül πρόσθεσε ότι οι έξυπνοι ηγέτες πρέπει να ακολουθούν αυτή τη γραμμή, καθώς Ελλάδα και Τουρκία είναι και θα παραμείνουν γείτονες. «Αντί να δημιουργούμε προβλήματα, καλό θα είναι να λύνουμε αυτά που υπάρχουν. Τη στιγμή αυτή οι ηγέτες μας γνωρίζουν ο ένας τον άλλον, έχουν συχνά συναντήσεις, το πλαίσιο είναι καλό. Φυσικά και υπάρχουν προβλήματα, αλλά βοηθά να βάζεις τον εαυτό σου στη θέση του άλλου», κατέληξε.
Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές στις ΗΠΑ, η ήττα του ούγγρου πρωθυπουργού αποτελεί υπενθύμιση ότι η ιστορία δεν βαδίζει αδιάκοπα προς την απολυταρχία. Η εκλογική ήττα του Βίκτορ Ορμπαν ήταν χαστούκι στο πρόσωπο του Ντόναλντ Τραμπ και του Τζέι Ντι Βανς, οι οποίοι είχαν υποστηρίξει με ενθουσιασμό τον πιο απολυταρχικό ηγέτη της Ευρώπης, αλλά αποδείχθηκαν ανίκανοι να τον σώσουν. Η απόρριψη του Ορμπαν από τους ούγγρους ψηφοφόρους στις 12 Απριλίου κρύβει σημαντικά μαθήματα και για τους Αμερικανούς που ελπίζουν να αντισταθούν στις απολυταρχικές τάσεις του Τραμπ. Καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, ακολουθούν μερικά συμπεράσματα:
1. Προτεραιότητα στην ενότητα της αντιπολίτευσης. Ο Ορμπαν ηττήθηκε από έναν ευρύ συνασπισμό με επικεφαλής τον Πέτερ Μαγιάρ υπό τη σημαία του νέου κόμματός του Tisza. Ούγγροι από όλο το πολιτικό φάσμα ένωσαν τα χέρια τους στον κοινό στόχο της ήττας του Ορμπαν. Για αυτούς, η συζήτηση μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς ωχριά σε σημασία σε σύγκριση με την ανάγκη να λυτρωθεί η δημοκρατία της Ουγγαρίας.
2. Αγώνας από το Κέντρο. Χωρίς να είναι προοδευτικός, ο Μαγιάρ προέρχεται από την Κεντροδεξιά, με συντηρητικές απόψεις για πολλά θέματα. Επί δύο δεκαετίες, ήταν μέλος του κόμματος Fidesz του Ορμπαν πριν αποχωρήσει και φτιάξει το Tisza, ένα κεντρώο κόμμα – η προσπάθειά του στέφθηκε με επιτυχία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})3. Η οικονομία έχει σημασία. Οπως πολλοί αυταρχικοί ηγέτες, ο Ορμπαν επιτέθηκε εναντίον των πάντων: κατά των μεταναστών, των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, της Ευρωπαϊκής Ενωσης, της Ουκρανίας. Ωστόσο, οι Ούγγροι νοιάζονταν για οικονομικά θέματα – την ενδημική διαφθορά του Fidesz, την αναιμική οικονομία της Ουγγαρίας, την άθλια κατάσταση των υποδομών και των δημόσιων υπηρεσιών. Αυτά τα ζητήματα που απασχολούσαν τους ψηφοφόρους είχαν μεγαλύτερη απήχηση – οι Δημοκρατικοί θα πρέπει να κάνουν το ίδιο.
4. Ο διχασμός μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ. Ο Ορμπαν διατήρησε την εξουσία του επί 16 χρόνια διχάζοντας την κοινωνία. Παρουσίασε τους αντιπάλους του ως εργαλεία των Βρυξελλών ή του Κιέβου. Ωστόσο, αν η επιλογή είναι δυαδική και το κυβερνών κόμμα θεωρείται όλο και πιο διεφθαρμένο και ιδιοτελές, η υιοθέτηση της εναλλακτικής γίνεται πιο ελκυστική.
5. Ο Ορμπαν έπεσε θύμα της δικής του επιτυχίας. Οπως και ο Τραμπ, είχε κυριαρχήσει στην κυβέρνηση για τόσο καιρό που δεν είχε κανέναν να κατηγορήσει για τις αποτυχίες της. Η χρήση του αποδιοπομπαίου τράγου έπαψε να πείθει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });6. Το εγχειρίδιο του αυταρχικού ηγέτη δεν εγγυάται την επιτυχία. Περιορίζοντας τις ανεξάρτητες φωνές ένας αυταρχικός ηγέτης δημιουργεί περιβάλλον στο οποίο κυριαρχεί το μήνυμά του. Ωστόσο, ο Μαγιάρ το ξεπέρασε μέσω μιας έντονης προσωπικής εκστρατείας και της αποτελεσματικής χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Κάτι παρόμοιο πρέπει να γίνει και στις ΗΠΑ.
7. Οι κόλακες δίνουν κακές συμβουλές. Συνέπεια της καταστολής των διαφωνούντων ήταν πως ο Ορμπαν ζούσε σε ένα πλαίσιο γεμάτο κόλακες. Δεν υπήρχε όριο στη διαφθορά, που τελικά ήταν και ο λόγος της πτώσης του. Ο Τραμπ είναι επιρρεπής στις ίδιες τάσεις και οι Ρεπουμπλικανοί έχουν σε μεγάλο βαθμό αποφύγει να τον αμφισβητήσουν. Οι Δημοκρατικοί θα πρέπει να τονίσουν τη συνενοχή τους.
8. Η αυταρχικότητα είναι αναστρέψιμη. Ισως το πιο σημαντικό μάθημα είναι ότι η ιστορία δεν βαδίζει αδιάκοπα προς την αυταρχικότητα. Ακόμα και ο Ορμπαν έπρεπε να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα και να παραδεχθεί την ήττα του. Υπάρχει μια τάση αυτές τις μέρες να απελπιζόμαστε για τη δημοκρατία, αλλά πολλοί λαοί απορρίπτουν τον αυταρχισμό, όπως οι Ούγγροι. Ο Τραμπ και ο Βανς δεν είναι οι μόνοι που είδαν τον εαυτό τους στον Ορμπαν. Πολλοί Αμερικανοί βλέπουν επίσης ομοιότητες. Αυτό θα πρέπει να προκαλέσει ανατριχίλα στους Ρεπουμπλικανούς καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.
Ο Κένεθ Ροθ είναι επισκέπτης καθηγητής στη Σχολή Δημοσίων και Διεθνών Υποθέσεων του Πρίνστον
Η ανακοίνωση της εισόδου στο πολιτικό προσκήνιο της Μαρίας Καρυστιανού και η επανείσοδος του Αλέξη Τσίπρα είναι μοιραίο να φέρουν σε επαφή με τα ΜΜΕ, για να τα προβάλουν, νέα ή παλιότερα πρόσωπα, με λαμπρές φωτογραφίες κι ατσαλάκωτα βιογραφικά. Πολλά από τα νέα (ή τα «νέα», ξαναχρησιμοποιημένα δηλαδή) πρόσωπα, το λέω εκ πείρας, έχουν τα προσόντα νέων και αξιόλογων ταλέντων που κάνουν την ενασχόλησή μας με αυτό το βαρετό πράγμα που είναι η πολιτική λίγο πιο πιπεράτη, δηλαδή πιο ανεκτή.
Και πάντα υπάρχουν αυτοί που πουλάνε έναν εξωπραγματικό εαυτό τους, ένα λαμπερό μιντιακό αστέρι που έχει πολλά προσόντα. Πολλά από τα μιντιακά αυτά αστέρια, προφανώς, εμφανίζουν επιδέξια μόνο λαμπερές όψεις του εαυτού τους. Για ένα τέτοιο αστέρι διάβασα χθες σε δημοφιλές σάιτ – για ένα «πρόσωπο-έκπληξη», λέει, που θα έχει κομβικό ρόλο στο νέο κόμμα Τσίπρα.
Πρόκειται για έναν εστιάτορα, όπως διαβάζω τα βιογραφικά του, που όμως είναι και υποψήφιος διδάκτωρ και έχει διδάξει σε σχολές σαν κι αυτές από τις οποίες πήρε πτυχίο ο Μακάριος Λαζαρίδης. Στο δημοσίευμα γίνεται αναφορά στην περίοδο κατά την οποία ο συγκεκριμένος διετέλεσε βουλευτής με το Ποτάμι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στην ουσία, έμεινε βουλευτής λίγες εβδομάδες, το διάστημα που παραλίγο η χώρα να καταστραφεί, όταν ο Αλέξης Τσίπρας προκήρυξε δημοψήφισμα και με κλειστές τις τράπεζες και ένα περήφανο «Οχι» στα χέρια, που δεν ήξερε τι να το κάνει, έκανε την περίφημη κωλοτούμπα και υπέγραψε το τρίτο Μνημόνιο. Προφανώς, όλα αυτά ή τα ξέχασε ή δεν τον απασχόλησαν ποτέ· γι’ αυτό σήμερα χρησιμοποιεί το Ποτάμι μόνο για το βιογραφικό του, ενώ διαδίδει ότι θα είναι στενός συνεργάτης του Τσίπρα.
Θα αναρωτηθείτε για ποιο λόγο αναπαράγω μια προσωπική ιστορία γραμμένη σαν success story, ενώ ο κόσμος καίγεται. Το κάνω για έναν λόγο: για να δείξω πως, παρότι υποτίθεται ότι η επανεμφάνιση του Τσίπρα θα είναι μια αξιακή και πολιτική απάντηση στο πρόβλημα της Αριστεράς, τα νέα ταλέντα που επιδιώκουν να βρεθούν μαζί του προσπαθούν να εμφανιστούν ως μιντιακά ατσαλάκωτα πρόσωπα παρά ως προσωπικότητες με πολιτική προϊστορία και ιδεολογική ταυτότητα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Τόσο ο συγκεκριμένος αυτός κύριος όσο και διάφοροι άλλοι για τους οποίους ακούμε κατά καιρούς έχουν βαλθεί να επιβεβαιώσουν όσους ισχυρίζονται ότι έχουν υποχωρήσει οι πολιτικές ταυτότητες. Και το χειρότερο: ότι η Αριστερά είναι βασικός μοχλός αυτής της απολιτικής διαδικασίας και οδηγεί τους οπαδούς της σε ένα βέρτιγκο αποπολιτικοποίησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Γι’ αυτό άλλωστε όλη η αριστερή αντιπολίτευση (του ΠΑΣΟΚ συμπεριλαμβανομένου) στοιχίζεται πίσω από συναισθηματικές καμπάνιες ηθικολογίας, τα κόμματα μάλιστα που αυτοπροσδιορίζονται ως «προοδευτικά» δεν έχουν κανένα πρόβλημα να γίνουν ουρά του Βελόπουλου ή της Μαρίας Καρυστιανού, ακόλουθοι των παραμυθιών περί ξυλολίων και μπαζωμάτων, όταν εκτιμούν ότι αυτό τα ενισχύει έναντι του μόνιμου εχθρού τους, του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Πιθανόν, λοιπόν, αυτό να εννοούσε και ο Τσίπρας όταν εμφάνισε τον εαυτό του έτοιμο για ριμπράντινγκ. Πίστεψε ότι αυτό το ριμπράντινγκ θα είναι ένα επικοινωνιακό τέχνασμα, μια διαφήμιση – κι ίσως γι’ αυτό είναι έτοιμος αυτή τη φορά να εμφανιστεί στο πολιτικό προσκήνιο πλαισιωμένος από μοδάτους και μεταμοντέρνους της γυαλιστερής επιφάνειας. Το λαϊκό, το προλεταριακό κόμμα είναι πλέον παρελθόν. Το μέλλον ανήκει στα κόμματα – προϊόντα. Ωσπου, βέβαια, να έρθει η επόμενη κρίση. Την οποία, εμείς, μπορούμε ακόμα να την αποτρέψουμε.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); ΑδολεσχίαΕξειδικευμένος στο άθλημα της αδολεσχίας (άσε κάτω το λεξικό), ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κωνσταντίνος Αρβανίτης είπε, με οργίλο ύφος, ότι οι εκλογές του 2023 ήταν πειραγμένες. Οτι δηλαδή έγινε νοθεία. Κι ότι γι’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ έπιασε κάπου 17% (αντί να είναι πρώτο κόμμα, όπως εξήγγελλε ο Αλέξης Τσίπρας) κι, έκτοτε, τροφοδοτεί διάφορους λογαριασμούς.
Ενας αφορισμός παραπάνω δεν κάνει ζημιά σε τίποτα. Η ετεροχρονισμένη έκφραση οργής, πάντως, του συγκεκριμένου ευρωβουλευτή ήταν ένα σενάριο που το συζητούσαμε σοβαρά πριν από το αποτέλεσμα των πρώτων εκλογών του 2023. Αν η ήττα ήταν, όπως προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις, μικρή, υπήρχε έτοιμο ένα σενάριο διαμαρτυριών περί νοθείας, στο πλαίσιο της ηθικοπολιτικής που είναι η βασική στάση στα πράγματα του ΣΥΡΙΖΑ – μια εναλλακτική στρατηγική εχθροπάθειας από την επόμενη μέρα. Το σενάριο δεν ενεργοποιήθηκε επειδή το χαστούκι των ψηφοφόρων ήταν τόσο ηχηρό που δεν επέτρεπε καμία παρεξήγηση· ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ηττηθεί συντριπτικά. Κι αντί να προσπαθεί να υπονομεύσει την κυβέρνηση, είχε λάβει την εντολή να ανασυγκροτηθεί, αλλιώς θα διαλυόταν.
Προφανώς, δεν κατάλαβε το μήνυμα. Οσο για τον Κωνσταντίνο Αρβανίτη με την ετεροχρονισμένη οργή του, μοιάζει με τον Ραν-ταν-πλαν του Λούκυ Λουκ. Του πατάνε την ουρά στην πρώτη σελίδα και τινάζεται στην 35η.
Σοβαρό εργατικό ατύχημα σημειώθηκε σήμερα στον αποθέτη Α6 του ορυχείου Νοτίου Πεδίου του Λιγνιτικού Κέντρου Δυτικής Μακεδονίας της ΔΕΗ, προκαλώντας τον τραυματισμό τριών εργαζομένων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι εργαζόμενοι επιχειρούσαν να αποκαταστήσουν βλάβη, προχωρώντας στην αντικατάσταση συρματόσχοινου που συγκρατούσε τμήμα μηχανήματος. Κατά τη διάρκεια των εργασιών και υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες, έσπασε και δεύτερο συρματόσχοινο στήριξης, με αποτέλεσμα να πέσει το μηχάνημα και οι τρεις εργαζόμενοι στο έδαφος.
Οι τραυματίες υπέστησαν κακώσεις στο πρόσωπο και στα χέρια, χωρίς ωστόσο να κινδυνεύει η ζωή τους. Και οι τρεις εργάζονταν σε συνεργείο εργολάβου που παρέχει υπηρεσίες στο Νότιο Πεδίο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Αντιδράσεις από το συνδικάτο ΣΠΑΡΤΑΚΟΣΣε ανακοίνωσή του, το συνδικάτο ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ καταγγέλλει «αδιαφορία, αμέλεια και έλλειψη παρεμβάσεων» από τη διοίκηση, επισημαίνοντας ότι τα ζητήματα ασφάλειας στους χώρους εργασίας έχουν τονιστεί επανειλημμένα χωρίς ουσιαστική ανταπόκριση.
«Για μία ακόμα φορά θα πούμε “ευτυχώς δεν θρηνήσαμε θύματα”, όμως δεν θα αφήσουμε τους συναδέλφους στην τύχη μιας ανεύθυνης και αδιάφορης διοίκησης», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση. Παράλληλα, ανακοίνωση για το ατύχημα εξέδωσε και το Εργατικό Κέντρο Κοζάνης.
Τα αίτια του περιστατικού ερευνώνται.
Ο Ζοσέ Μουρίνιο βρίσκεται ξανά στο προσκήνιο για τη Ρεάλ Μαδρίτης, με δημοσίευμα της Diario AS να αναφέρει ότι ο Πορτογάλος τεχνικός έχει ουσιαστικά «προσφερθεί» για μια πιθανή δεύτερη θητεία στον πάγκο της «Βασίλισσας», μέσω του ατζέντη του, Χόρχε Μέντες.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Μέντες φέρεται να έχει μεταφέρει στη Ρεάλ την προοπτική επιστροφής του Μουρίνιο, ενώ παράλληλα ενημέρωσε και για τη ρήτρα αποδέσμευσής του από την Μπενφίκα. Ωστόσο, από την πλευρά των Μαδριλένων δεν υπάρχει ακόμη καμία οριστική απόφαση για τον σχεδιασμό της επόμενης σεζόν.
Ο Μουρίνιο είχε καθίσει στον πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης από το 2010 έως το 2013, σε μια τριετία που σημάδεψε έντονα την ευρωπαϊκή του πορεία. Σε αυτό το διάστημα κατέκτησε την La Liga τη σεζόν 2011-12, το Copa del Rey το 2011, αλλά και το ισπανικό Σούπερ Καπ το 2012, οδηγώντας τη Ρεάλ σε μια περίοδο έντονου ανταγωνισμού με τις κορυφαίες δυνάμεις της Ευρώπης και κυρίως της Μπαρτσελόνα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η υπόθεση της επιστροφής του στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου» παραμένει ανοιχτή, με αρκετά δεδομένα να βρίσκονται ακόμη σε εκκρεμότητα, την ώρα που το όνομα του Πορτογάλου τεχνικού επανέρχεται δυναμικά στο ρεπορτάζ της Ρεάλ.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Κατά τη σημερινή ηλεκτρονική ψηφοφορία στη Βουλή, στην οποία ψηφίστηκαν κατά πλειοψηφία οι άρσεις ασυλίας 13 βουλευτών της ΝΔ, μετά από αίτημα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, αναφορικά με επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ σε παραγωγούς το 2021, απουσίαζαν, σύμφωνα με το αποτέλεσμα που εκφωνήθηκε, συνολικά εννέα βουλευτές.
Τρεις από τη ΝΔ, (Νότης Μηταράκης, Στέλιος Πέτσας, Μίλτος Χρυσομάλλης), πέντε από τους ανεξάρτητους βουλευτές, (Παναγιώτης Παρασκευαϊδης, Παύλος Σαράκης, Γιώργος Ασπιώτης, Αντώνης Σαμαράς και Μάριος Σαλμάς) και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κατερίνα Νοτοπούλου.
Σημειώνεται ότι πηγές του ΣΥΡΙΖΑ ανέφεραν ότι η Κ. Νοτοπούλου είχε ψηφίσει με επιστολική ψήφο αλλά εκ παραδρομής δεν κατατέθηκε εγκαίρως και η ψήφος της θα προσμετρηθεί τελικά υπέρ της άρσης ασυλίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι δύο βουλευτές που καταψήφισαν τις άρσεις ασυλίας ανήκαν στη βουλευτή της ΝΔ Κατερίνα Παπακώστα η οποία ωστόσο ψήφισε υπέρ της δικής της ασυλίας καθώς και του ανεξάρτητου βουλευτή Κωνσταντίνου Φλώρου.
Άλλα δύο ενδιαφέροντα στιγμιότυπα που σημειώθηκαν στην ψηφοφορία αφορούν τον βουλευτή της ΝΔ Χαράλαμπο Αθανασίου, ο οποίος ψήφισε «παρών» για τη δική του ασυλία, ενώ ο βουλευτής της ΝΔ Κώστας Τσιάρας δεν ψήφισε -κατά λάθος όπως διευκρίνισε- τον εαυτό του.
Σύσσωμη πάντως η αντιπολίτευση υπερψήφισε όλες τις άρσεις ασυλίας.
Έντονη κριτική στην κυβέρνηση για τα νέα μέτρα στήριξης, τη λειτουργία των θεσμών και τις διεθνείς εξελίξεις άσκησε ο Σωκράτης Φάμελλος μιλώντας στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, που πραγματοποιείται στους Δελφούς από τις 22 έως τις 25 Απριλίου 2026.
Στην τοποθέτησή του, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία αναφέρθηκε στη χρονική συγκυρία ανακοίνωσης των μέτρων, συνδέοντάς την με τη συζήτηση στη Βουλή για την άρση ασυλίας 13 βουλευτών της ΝΔ και την παρουσία της κυρίας Κοβέσι στην Ελλάδα. Επισήμανε ότι τα μέτρα είναι ανεπαρκή για να ανακουφίσουν τα νοικοκυριά και την οικονομία, ενώ έθεσε ερωτήματα σχετικά με τη μη μείωση του ΦΠΑ και του ειδικού φόρου κατανάλωσης.
Ο κ. Φάμελλος υπογράμμισε ότι τα υπερπλεονάσματα της τελευταίας τριετίας, τα οποία υπερβαίνουν τα 12 δισ. ευρώ, προκαλούν προβληματισμό για τον δημοσιονομικό σχεδιασμό. Τόνισε ότι οι κυβερνητικές επιλογές δεν κατανέμουν ισόρροπα τα οφέλη στην κοινωνία, ενώ αναφέρθηκε και στον τραπεζικό τομέα, σημειώνοντας πως οι τράπεζες αναμένεται να διανείμουν φέτος 2,8 δισ. ευρώ σε μερίσματα, με τον χαμηλότερο φορολογικό συντελεστή στην Ευρώπη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Θεσμική συνέπεια και πολιτική αλλαγήΑναφερόμενος στη στάση της κυβέρνησης απέναντι στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε ότι η Νέα Δημοκρατία δεν επιδεικνύει τη δέουσα συνέπεια απέναντι στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τη Δικαιοσύνη, ειδικά όταν προκύπτουν υποθέσεις που την αφορούν. Κατά την άποψή του, τα ζητήματα αυτά έχουν έντονη πολιτική βαρύτητα και ενισχύουν την ανάγκη για πολιτική αλλαγή.
Σε ερώτηση της δημοσιογράφου της ΕΡΤ Στέλλας Στυλιανού σχετικά με τη συζήτηση στη Βουλή για την άρση ασυλίας 13 βουλευτών της ΝΔ, ο κ. Φάμελλος ανέφερε ότι από το 2019 έχει διαμορφωθεί ένα καθεστώς με σημείο αναφοράς το Μέγαρο Μαξίμου, που εγείρει ερωτήματα για τη θεσμική τάξη και τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας. Επεσήμανε πως οι αποκαλύψεις που έχουν γίνει θα είχαν, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, εντονότερες πολιτικές συνέπειες.
Ενότητα στον χώρο της ΚεντροαριστεράςΓια τις διεργασίες στον χώρο της Κεντροαριστεράς, ο κ. Φάμελλος τόνισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει κοινή δράση και ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων με καθοριστικό ρόλο του Αλέξη Τσίπρα. Χαρακτήρισε «ιστορικό λάθος» του Νίκου Ανδρουλάκη την αυτόνομη πορεία του ΠΑΣΟΚ, καθώς και την καθυστέρηση της Νέας Αριστεράς επί ενάμιση χρόνο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αναφερόμενος στη δήλωση του Συμεών Κεδίκογλου ότι είναι έτοιμος να παραιτηθεί και να προσχωρήσει στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, σημείωσε ότι όλες οι αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύουν και τους βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Διεθνείς εξελίξεις και εξωτερική πολιτικήΓια τις διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κατηγόρησε τον Πρωθυπουργό ότι δεν έχει καταδικάσει την παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Κάλεσε τις προοδευτικές δυνάμεις να στηρίξουν την πρόταση του Σάντσεθ για αναστολή της συμφωνίας ΕΕ – Ισραήλ, επισημαίνοντας πως δεν μπορεί να υπάρχει σχέση με χώρα που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και τις ευρωπαϊκές αρχές. «Απ’ όλα τα κράτη απαιτείται κοινό μέτωπο κατά του τραμπισμού», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Τέλος, σχολίασε την επικείμενη επίσκεψη του Γάλλου προέδρου στην Ελλάδα, εκτιμώντας ότι συνδέεται με οικονομικές συμφωνίες. Τόνισε ότι η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να βασίζεται σε μια πολιτική εξοπλισμών που επιβαρύνει τον προϋπολογισμό εις βάρος του κοινωνικού κράτους. Παράλληλα, εξέφρασε επιφυλάξεις για την προώθηση της πυρηνικής ενέργειας, υπενθυμίζοντας ότι ο Πρωθυπουργός είχε διαφορετική θέση στο παρελθόν και κάνοντας λόγο για επιλογές που, κατά την άποψή του, ευνοούν συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Τη συζήτηση στο πλαίσιο του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών συντόνισε η δημοσιογράφος της ΕΡΤ, Στέλλα Στυλιανού.
Το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών αποτελεί ανεξάρτητο, μη κερδοσκοπικό οργανισμό διεθνούς χαρακτήρα, όπου κάθε χρόνο συναντώνται προσωπικότητες από την πολιτική, την οικονομία και την ακαδημαϊκή κοινότητα, με στόχο τη διαμόρφωση πολιτικών κατευθύνσεων και την αναζήτηση λύσεων για τις παγκόσμιες προκλήσεις.
Η δήλωση της ύπατης εκπροσώπου της ΕΕ Κάγια Κάλας ότι «δεν υπάρχει επαρκής υποστήριξη» μεταξύ των κρατών – μελών για την αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ – Ισραήλ έδωσε τον τόνο της συζήτησης των υπουργών Εξωτερικών στο Λουξεμβούργο αποτυπώνοντας με σαφήνεια ένα βαθύ ρήγμα εντός της Ενωσης, καθώς η ευρωπαϊκή διπλωματία βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα από τα πιο εκρηκτικά πολιτικά διλήμματα των τελευταίων μηνών.
Από τη μία πλευρά, η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Σλοβενία πιέζουν για την αναστολή της συμφωνίας, επικαλούμενες τον πόλεμο στη Γάζα, την επιδεινούμενη ανθρωπιστική κρίση, τη βία στη Δυτική Οχθη και νέες νομοθετικές πρωτοβουλίες του Ισραήλ που θεωρούν ότι παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σε κοινές τους παρεμβάσεις και επιστολές προς τις Βρυξέλλες, υποστηρίζουν ότι το άρθρο 2 της συμφωνίας έχει ουσιαστικά παραβιαστεί και ότι η ΕΕ δεν μπορεί πλέον να παραμένει θεατής. Απέναντι σε αυτή την πρωτοβουλία, η Γερμανία και η Ιταλία χαρακτήρισαν την αναστολή «ανεπαρκή» ή «αντιπαραγωγική» επιλογή και επέμειναν σε έναν κριτικό αλλά σταθερό διάλογο με το Ισραήλ. Η στάση τους αποδείχθηκε καθοριστική, οδηγώντας ουσιαστικά σε ναυάγιο την προσπάθεια.
Την ίδια ώρα, η Γαλλία και η Σουηδία προωθούν πιο στοχευμένες παρεμβάσεις, όπως περιορισμοί στο εμπόριο προϊόντων από τους ισραηλινούς οικισμούς που χαρακτηρίζουν παράνομους, εντείνοντας την πίεση χωρίς να υιοθετούν το αίτημα πλήρους αναστολής. Βέβαιον είναι ότι η ΕΕ εμφανίζεται διχασμένη ανάμεσα σε κράτη που ζητούν πολιτική ρήξη και σε εκείνα που επιμένουν στη διατήρηση των θεσμικών και εμπορικών δεσμών με το Ισραήλ, παρά την κλιμακούμενη σύγκρουση και τις διεθνείς επικρίσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Εκθεση ειδικών σε ανθρώπινα δικαιώματα και νομικών καταγράφει καταγγελίες για εκτεταμένη άσκηση σεξουαλικής βίας από ισραηλινούς στρατιώτες και εποίκους στη Δυτική Οχθη, την οποία συνδέει με εκφοβισμό και εξαναγκαστικό εκτοπισμό κοινοτήτων Παλαιστινίων, προκαλώντας σοβαρές κοινωνικές και ψυχολογικές επιπτώσεις. «Σήμερα διακυβεύεται η αξιοπιστία της Ευρώπης», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο ισπανός υπουργός Εξωτερικών Χοσέ Μανουέλ Αλμπάρες, καλώντας σε συζήτηση για την αναστολή της συμφωνίας σύνδεσης, η οποία τέθηκε σε ισχύ το 2000. Διπλωμάτες και ορισμένοι συμμετέχοντες εκτίμησαν από την αρχή της συνάντησης στο Λουξεμβούργο ότι δεν ανέμεναν να ληφθεί απόφαση καθώς οι χώρες διατηρούν σταθερά αποκλίνουσες θέσεις σχετικά με το αν αλλά και με το πώς θα μεταβάλουν την πολιτική της Ενωσης απέναντι στο Ισραήλ.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε τον Σεπτέμβριο την αναστολή ορισμένων διατάξεων της συμφωνίας σύνδεσης που σχετίζονται με το εμπόριο, μια ρύθμιση που επηρεάζει περίπου 5,8 δισ. ευρώ ισραηλινών εξαγωγών. Η αναστολή της εμπορικής ρύθμισης θα απαιτούσε ψηφοφορία με ειδική πλειοψηφία μεταξύ των κυβερνήσεων της ΕΕ – τη στήριξη 15 από τα 27 κράτη-μέλη που εκπροσωπούν το 65% του πληθυσμού της ΕΕ. Μια πλήρης αναστολή της συμφωνίας σύνδεσης θα απαιτούσε ομόφωνη απόφαση από όλα τα κράτη – μέλη. Μέχρι στιγμής ωστόσο η πρόταση της Κομισιόν δεν έχει συγκεντρώσει επαρκή στήριξη. Οι θέσεις Βερολίνου και Ρώμης ήταν το κλειδί για τη χθεσινή κατάληξη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ο δανός υπουργός Εξωτερικών Λαρς Λόκε Ράσμουσεν δήλωσε πριν από τη συνάντηση ότι δεν υπήρχαν ενδείξεις για πλειοψηφία υπέρ οποιασδήποτε ενέργειας σχετικά με τη συμφωνία σύνδεσης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος του Ισραήλ, με το εμπόριο αγαθών μεταξύ των δύο να ανέρχεται σε 42,6 δισ. ευρώ το 2024, σύμφωνα με την ΕΕ. Η Ενωση είχε επίσης στο τραπέζι προτάσεις για επιβολή κυρώσεων σε βίαιους εποίκους και ισραηλινούς υπουργούς που θεωρεί ακραίους.
Πριν από τη χθεσινή συνάντηση, Σουηδία και Γαλλία κυκλοφόρησαν έγγραφο, καλώντας την ΕΕ να λάβει ισχυρότερη δράση για τον περιορισμό της εμπορικής εμπλοκής με τους παράνομους οικισμούς.
Την ώρα που οι Αρχές «χτένιζαν» την περιοχή νότια του Ηρακλείου για τον εντοπισμό της 43χρονης Ελευθερίας Γιακουμάκη, παράλληλα στο μικροσκόπιο των ερευνών βρισκόταν η τελευταία και μοιραία -κατά τα φαινόμενα- σχέση της, ένας 40χρονος άνδρας, πατέρας ενός παιδιού, που έβαλε τέλος στη ζωή του το απόγευμα της Τρίτης 21 Απριλίου σε ορεινή περιοχή του Ηρακλείου.
«Το μόνο που είχα ακούσει από το στόμα της αγνοούμενης, ήταν το διάστημα που είχαν χωρίσει. Είπε “γλύτωσα, επιτέλους ξεμπέρδεψα”. Είχαν εντάσεις», λέει συγγενής της 43χρονης. Ο 40χρονος έβαλε τέλος στη ζωή του με μια κοντόκαννη καραμπίνα, μια εξέλιξη που έκανε τους συγγενείς της αγνοούμενης να αγωνιούν ακόμη περισσότερο για την τύχη της και όχι άδικα, όπως αποδεικνύεται από την σημερινή τραγική εξέλιξη. Η αγωνία είχε χτυπήσει «κόκκινο» από τα ξημερώματα της Δευτέρας. Μέχρι σήμερα δεν είχε δώσει κανένα σημείο ζωής.
Η σχέση της με τον 40χρονοΗ 43χρονη Ελευθερία είχε μιλήσει στον αδελφό της για τις μεγάλες εντάσεις που είχε με τον σύντροφο της, εντάσεις που την έκαναν να απομακρυνθεί από εκείνον. «Από τον σύντροφο της χώρισε πριν δύο μήνες. Υπήρχαν εντάσεις όσο ήταν σε σχέση, μετά όμως δεν μου είχε πει, ότι την ενοχλούσε ή κάτι τέτοιο. Μας είχε αφήσει ήσυχους» είπε στο MEGA ο αδελφός της 43χρονης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τον άνθρωπο αυτόν τον είχε γνωρίσει τον τελευταίο χρόνο. Μιλούσε ελάχιστα για εκείνον και μόνο όταν χώρισαν τον περασμένο Αύγουστο, η 43χρονη μίλησε στο περιβάλλον της για το πόσο ανακουφισμένη ήταν που έληξε αυτή η σχέση. «Δεν ήθελα να την φέρνω σε δύσκολη θέση, από τη στιγμή που μου ανακοίνωσε ότι είχαν βάλει τέλος στη σχέση τους. Τότε, τον Αύγουστο του 2025 που μου είχε αναφέρει τον πρώτο χωρισμό τους, γιατί μετά ξαναβρήκανε» λέει ο αδελφός της.
Η επανασύνδεση όμως δεν κράτησε παρά μερικούς μήνες. Ο οριστικός χωρισμός τους συνέπεσε χρονικά με την απώλεια τους πατέρα της, κάτι που όπως φαίνεται της στοίχησε.
Το προφίλ της 43χρονηςΣτο χωριό Δάφνες όπου ζούσε η 43χρονη, δεν υπάρχει άνθρωπος, που θα πει κακό λόγο για εκείνην. Η μυστηριώδης εξαφάνιση της Ελευθερίας Γιακουμάκη έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία, με όλους τους συγχωριανούς της να λένε, πως δεν είχε εχθρούς. «Πολύ γλυκιά κοπέλα, πολύ καλή. Δηλαδή πραγματικά πολύ χαμηλών τόνων. Είναι πολύ καλή, πολύ φιλική. Γενικά δεν είναι. Δεν είχε εχθρούς ρε παιδί μου. Πώς να το πω; Ήταν πολύ φιλική με όλους. Ποτέ δεν είχες να πεις κακό λόγο για την Ελευθερία» λέει συγχωριανός της.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η 43χρονη Ελευθερία ήταν μητέρα τριών μεγάλων παιδιών. Μετά το διαζύγιο από τον πρώτο σύζυγο της ζούσε με τους δύο γιους και την κόρη της, ενώ εργαζόταν σε ένα κατάστημα εστίασης. «Κοινωνικός άνθρωπος ήτανε. Τι προστριβές να έχει αυτή; Εδώ από χωριό είμαστε. Δεν έχουμε εμείς τέτοια πράγματα εδώ», είπε ο πρώην σύζυγός της.
Ένας άνθρωπος πρόσχαρος και φιλικός, ο οποίος ήξερε καλά να κρύβει τα προβλήματα και με χαμόγελο να αντιμετωπίζει τις όποιες δυσκολίες. «Εγώ είμαστε τώρα οχτώ χρόνια εκτός. Είχαμε δικαστήριο, που ήταν εξ αναβολής, για εξύβριση. Δεν ήταν ούτε τίποτα δύσκολο, ούτε τίποτα το… Αυτό που γράφουνε», προσθέτει ο πρώην σύντροφός της.
Η 43χρονη οκτώ χρόνια μετά το διαζύγιο αποφάσισε να ξαναφτιάξει την ζωή της με τον 40χρονο, για τον οποίον όμως μιλούσε ελάχιστα ακόμη και στη μητέρα της, η οποία μιλώντας στο MEGA και ερωτηθείσα για τον 40χρονο, είπε: «Δεν ξέρω πολλά πράγματα. Γιατί δεν… Ο άνθρωπος δεν μπήκε στο σπίτι μου. Μία φορά ήταν όλο και τίποτα άλλο… Ήταν λίγο διάστημα μαζί, αλλά μετά δεν ήταν μαζί. Χωρίσανε. Τον λόγο δεν ήθελαν να μου πουν. Δεν ήθελε η κόρη μου».
Σαν σήμερα το 2024, η Κ19 του Ολυμπιακού έγραψε ιστορία, κατακτώντας το UEFA Youth League και ανεβαίνοντας στην κορυφή της Ευρώπης στο επίπεδο των ακαδημιών.
Οι «ερυθρόλευκοι» ολοκλήρωσαν μια εντυπωσιακή πορεία απέναντι σε κορυφαία ευρωπαϊκά κλαμπ, δείχνοντας χαρακτήρα, ποιότητα και απόλυτη αγωνιστική συνέπεια μέχρι τον μεγάλο τελικό, όπου σφράγισαν τον τίτλο και έγιναν η πρώτη ελληνική ομάδα που κατακτά ευρωπαϊκό τρόπαιο σε επίπεδο U19.
Η ιστορική αυτή επιτυχία αποτυπώνεται ξανά μέσα από το θεματικό ντοκιμαντέρ «Ολυμπιακός, ο Θρύλος», το οποίο είναι διαθέσιμο στο Amazon Prime Video, καταγράφοντας όλο το ταξίδι από τα πρώτα βήματα μέχρι τη στιγμή της απονομής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η ΠΑΕ Ολυμπιακός με ανάρτησή της στο Instagram θυμήθηκε την επίτευξη αυτού του σπουδαίου γεγονότος με σκηνές από το ντοκιμαντέρ ενώ επίσης στο βίντεο υπήρχαν και σκηνές από την πορεία των Ερυθρόλευκων μέχρι την κατάκτηση του UEFA Conference League, μόλις ένα μήνα μετά.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Olympiacos FC (@olympiacosfc)
Ένα ποδοσφαιρικό παραμύθι που έγραψε ιστορία για τον σύλλογο και το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Μεταξύ μιας ιστορικής αναδρομής στο Ιόνιο και μιας σύγχρονης συνεύρεσης στην καρδιά της Αθήνας, ο Νίκος Ξυδάκης συνεχίζει να συνθέτει την παράδοξη αυτοπροσωπογραφία του. Απόψε, στο Παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης στην Κέρκυρα, παρουσιάζει τη μουσική παράσταση «Διονύσιος Σολωμός: Προς τον Κύριον Γεώργιον Δε Ρώσση», η οποία αποτελεί την καταληκτική εκδήλωση του δημόσιου προγράμματος που υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της έκθεσης «Η Ζωγραφική στο Ιόνιο, 18ος – 19ος αιώνας» σε συνεργασία με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο.
Η αδιατάρακτη προσήλωσή του στον εθνικό μας ποιητή με ώθησε να τον ρωτήσω αν υπήρξε έστω και μια στιγμή που γοητεύτηκε από κάποιον άλλον λόγο και τον άφησε για λίγο στην άκρη. «Κοίταξε, υπάρχει κάποια στιγμή που μοιάζει να το αφήνεις στην άκρη, αλλά αυτές οι αγάπες επανέρχονται δριμύτερες. Πάντοτε. Μέχρι την τελευταία στιγμή. Τον διαβάζω, τον τραγουδάω, με συγκινεί σε όποια μορφή κι αν τον συναντήσω. Και ειδικά μέσα σε μια καθημερινότητα, μακριά από επίσημες ή επετειακές εκδηλώσεις. Εχει άλλο βάρος έτσι». Τι είναι όμως αυτό που τον συνδέει τόσο ουσιαστικά μαζί του; «Με συγκλονίζει αυτή η έννοια του ανολοκλήρωτου. Ενας ποιητής κορυφαίος, χωρίς να έχει ολοκληρώσει το έργο του – τους “Ελεύθερους πολιορκημένους”, τον “Λάμπρο”, τον “Πόρφυρα”. Αυτή η αποσπασματικότητα σου δίνει ένα αίσθημα πληρότητας. Εγώ το παρομοιάζω σαν να μπαίνεις σε ένα κοιμητήριο όπου τους τάφους δεν τους σκεπάζει μάρμαρο, αλλά η ανθοφορία των ποιημάτων του. Την ίδια στιγμή που υπάρχει πένθος, υπάρχει και ένα φως. “Ολίγο φως και μακρινό σε μέγα σκότος”, όπως λέει κι ο ίδιος».
Ο σπουδαίος συνθέτης θα μεταφέρει αυτή την εσωτερική ανθοφορία στο Half Note, στήνοντας μια γέφυρα ανάμεσα στη λόγια ποίηση και τους αναπάντεχους μουσικούς αυτοσχεδιασμούς μιας παρέας «συμμάχων»: Αλέξανδρος Καψοκαβάδης (κιθάρα, λάφτα, φωνή), Δημήτρης Σίντος (πιάνο, κοντραμπάσο, φωνή), Δέσποινα Σπανού (βιολοντσέλο, φωνή), Φώτης Μυλωνάς (φλάουτο, κλαρινέτο, φωνή). Συμμετέχουν εκτάκτως, όπως επισημαίνεται και στο δελτίο Τύπου, οι Haig Yiazitzian, Στέφανος Δορμπαράκης (κανονάκι), Γιώργος Κοντογιάννης (λύρα), Δημήτρης Χούντης (σαξόφωνο) και αναπάντεχοι επισκέπτες. Η κουβέντα στράφηκε προς την υποδοχή αυτού του «πένθους» από το σημερινό κοινό. Τον ρώτησα αν αυτή η μελαγχολία τρομάζει τον κόσμο. «Το πένθος είναι ένα αποκλεισμένο συναίσθημα σήμερα, ασκείται πάνω του μια λογοκρισία. Υπάρχει ένας τρόμος. Ξεκινάς ένα τραγούδι και σου λένε “πολύ πένθος, πολύ θανατερό”. Ε, τα παράπονά σας στον Διονύσιο Σολωμό! Σήμερα όλοι θέλουμε να ζούμε σε ένα σπα – και δεν τους τη “σπάει” και καθόλου! Αλλά το να παίρνει μορφή ένα αρνητικό συναίσθημα και να εκφράζεται, είναι από μόνο του παρήγορο. Απελευθερώνει όσα κάποιος αποκλείει από φόβο ή επειδή κατασκευάζει μια “προκάτ” ευδαιμονία». Αυτές οι γόνιμες και ουσιαστικές σκέψεις διαπνέουν φυσικά πάντα – και – ό,τι παρουσιάζει επί σκηνής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) «Βγάλε μας μια βόλτα»Οι δύο επόμενες εμφανίσεις του στο Half Note διαμορφώθηκαν εν είδει μουσικού ημερολογίου. «Δεν πρόκειται για την ανάγκη να κάνεις άλλη μία εμφάνιση. Υπάρχουν κάποια τραγούδια που με σπρώχνουν να βγω στη σκηνή να τα πω. Μου λένε “βγάλε μας μια βόλτα, φίλε μου”. Στο Half Note συμπλέω με φίλους και συμμάχους. Θα μπορούσα να το επιγράψω “Οι μουσικοί τραγουδάνε ωραία”. Είναι σαν μια παρέα, αρκετά προετοιμασμένοι και αρκετά απροετοίμαστοι μαζί. Είναι σαν μια αυτοπροσωπογραφία, όπως έλεγε ο Εγγονόπουλος: “Τελειώνω μια αυτοπροσωπογραφία του Μιαούλη”. Σ’ αυτόν τον “Μιαούλη” βάζεις τον κόσμο που αγαπάς, τους ζώντες και τους τεθνεώτες που ανακατεύονται».
Εδώ αχνοφαίνεται η ανάγκη μιας «εξομολόγησης», η οποία πηγάζει από παλιά βιώματα, όπως η φυγή από την Αίγυπτο. «Η αναχώρηση από την Αίγυπτο ήταν ένα τραυματικό γεγονός, η απώλεια ενός κόσμου. Σηματοδοτεί το τέλος των παιδικών μου χρόνων. Αυτή η πληγή δεν επουλώνεται, απλώς μετριάζεται και γίνεται πιο διαχειρίσιμη. Η μουσική λειτουργεί ως βάλσαμο. Αλλά η μουσική μου δεν είναι μόνο πένθος. Εχει και μια ευθυμία, ένα χιούμορ που εκφράζεται μέσα από το παιγνιώδες στοιχείο».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η ειλικρίνεια της τέχνης του είναι αυτή που του επιτρέπει να συνομιλεί ουσιαστικά με ένα κοινό που συμπορεύεται μαζί του, μακριά από τη μαζικότητα και τις ευκολίες. Οπως λέει: «Είναι παρήγορο να βλέπεις νέους να αναρωτιούνται για τις λέξεις, για τη γλώσσα. Η γλώσσα δεν είναι ακίνητη, πηγαίνει πίσω, δεξιά, αριστερά. Είναι ένα ταξίδι στον χρόνο. Στο πρόγραμμά μου θα ακούσετε από τον Γκανά και τον Σολωμό, και ανατολίτικα ορχηστρικά. Βαριέμαι πάρα πολύ να παίζω ένα κομπολόι επιτυχιών. Προτιμώ να βάλω τις “αποτυχίες” μου. Καμιά φορά λέω πως τα καλύτερά μου τραγούδια είναι τα ατραγούδιστα. Ο δημιουργικός άνθρωπος πληρώνει το κόστος των μεταμορφώσεών του. Μπορεί κάποιοι να θέλουν να σου κολλήσουν μια ταυτότητα, αλλά εσύ χρεώνεις το κόστος και προχωράς. Ας μην είμαστε όλοι ακραία επιτυχημένοι. Ας υπάρχει μια μαγιά, ένας πυρήνας. Δεν χάθηκε ο κόσμος».
ΙΝΦΟ: • Εθνική Πινακοθήκη, Παράρτημα Κέρκυρας, Κτίριο Καστελλίνο, Κάτω Κορακιάνα, απόψε στις 19.30, τηλ. 26610 93333 – 26610 80233 • Half Note, Παρασκευή 24 και Σάββατο 25 Απριλίου στις 22.30. Εισιτήρια: more.com
Παρακολουθήστε live στις 16:00 την εξέλιξη της αναμέτρησης Πανσερραϊκός – Ατρόμητος για την 4η αγωνιστική των πλέι άουτ της Stoiximan Super League.
Τηλεοπτικά από Novasports Prime.
Για να παρακολουθήσετε ζωντανά την αναμέτρηση, πατήστε εδώ.
Με μια τοποθέτηση που αναμένεται να συζητηθεί, ο Στιβ Μπάνον άνοιξε την παρουσία του στο Φόρουμ των Δελφών, συνδέοντας την ελληνική ναυτική ισχύ με τις επερχόμενες παγκόσμιες συγκρούσεις. Ο πρώην στρατηγικός σύμβουλος του Λευκού Οίκου δεν δίστασε να αναφέρει ότι οι αμερικανικές εκλογές του 2020 «εκλάπησαν», προτού προχωρήσει σε μια βαθιά γεωπολιτική ανάλυση που θέτει την Ελλάδα στο επίκεντρο των διεθνών εξελίξεων.
Συγκεκριμένα, χαρακτήρισε υπερδύναμη την Ελλάδα σε ό,τι αφορά τη ναυτιλία, τα logistics και τις εφοδιαστικές αλυσίδες, για τα οποία είπε ότι «είναι το μέλλον».
Ο ίδιος επιπλέον προέβλεψε ότι το διάστημα και οι ωκεανοί θα είναι οι δύο κυριότερες περιοχές σύγκρουσης για τις επόμενες δεκαετίες, σημειώνοντας πως η Ελλάδα, σε σχέση με τους ωκεανούς, “βρίσκεται σε πολύ καλή θέση”. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, “οι Έλληνες θα αποτελέσουν κρίσιμο μέρος αυτού, ιδιαίτερα στις εφοδιαστικές αλυσίδες μελλοντικά, για τις οποίες θα γίνουν πολλές από τις μελλοντικές μάχες”.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Μπάνον έκανε αναφορά και στο ΝΑΤΟ μιλώντας για ενα νέο ΝΑΤΟ που θα ενσωματώνει το παλιό και όπου, είπε, ίσως φέρουν οι ΗΠΑ εταίρους από τον Ειρηνικό (Ιαπωνία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Ταιβάν κλπ) για να αντιμετωπίσουν μαζί τις προκλήσεις του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Ο ίδιος τόνισε ότι αυτό που έβαλαν στο παρελθόν οι παγκοσμιοποιητές στις ΗΠΑ και η αμυντική βιομηχανία τις ΗΠΑ να εγγυηθούν, δεν θα ξανασυμβεί. “Τα ναυτιλιακά έθνη του Ειρηνικού θα είναι ο νέος σχηματισμός για συμμαχίες στο μέλλον”, επεσήμανε ο Μπάνον. Σε ό,τι αφορά την ασφάλεια στη θάλασσα, ο ιδιος ανέφερε πως η ασφάλεια μέσω περιπολιών θα πρέπει να προέρχεται από τα ευρωπαϊκά έθνη τα οποία θα πρέπει να κάνουν ανακατανομή πόρων.
«Το κέντρο είναι ο λαϊκός εθνικισμός»Κατά τον Μπάνον, η βασική γραμμή της νέας αμερικανικής πολιτικής είναι μία: οικονομία, εμπόριο και εθνική ασφάλεια υπηρετούν το ίδιο πολιτικό δόγμα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Όπως είπε, «όλα περιστρέφονται γύρω από αυτό το λαϊκιστικό, εθνικιστικό όραμα που έχει ο πρόεδρος Τραμπ για το πώς κυβερνάς καλύτερα, και ιδιαίτερα πώς κυβερνάς καλύτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες».
Σύμφωνα με τον ίδιο, η στρατηγική αυτή βασίζεται στην επιστροφή της μεταποίησης στις ΗΠΑ, στη δημιουργία θέσεων εργασίας υψηλής προστιθέμενης αξίας για τους Αμερικανούς εργαζόμενους και στην αποκατάσταση της χώρας ως βιομηχανικής υπερδύναμης.
Ο Μπάνον υποστήριξε ότι αυτή η κατεύθυνση συνδυάζεται με μια νέα αντίληψη για την άμυνα, την οποία περιέγραψε ως «ημισφαιρική άμυνα» — όχι ως απλό απομονωτισμό, αλλά ως μια πιο σύνθετη ναυτική στρατηγική που δίνει έμφαση στα choke points, στην ελεύθερη ναυσιπλοΐα και σε μια ενιαία οικονομική και στρατιωτική προσέγγιση σε όλο το δυτικό ημισφαίριο.
Η εμπορική πολιτική και το δόγμα της «αμοιβαιότητας»Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του ήταν η υπεράσπιση της εμπορικής στρατηγικής Τραμπ. Ο Μπάνον τη χαρακτήρισε θεμελιωμένη στην «αμοιβαιότητα» και τη διέκρινε πλήρως από το κινεζικό μοντέλο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Επικαλέστηκε μάλιστα τη στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη, λέγοντας ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε κατανοήσει από νωρίς το σκεπτικό πίσω από τους δασμούς που είχε ανακοινώσει ο Τραμπ, όταν —όπως ανέφερε ο συνομιλητής του— «όλος ο κόσμος πανικοβαλλόταν».
Ο Μπάνον είπε ότι το μοντέλο Τραμπ δεν είναι αποικιοκρατικό, αλλά στηρίζεται σε συμφωνίες στις οποίες «τα έθνη συνεργάζονται μεταξύ τους πάνω σε μια βάση αμοιβαίου συμφέροντος». Αντίθετα, παρουσίασε την κινεζική πρωτοβουλία Belt and Road ως ένα σχέδιο «αρπακτικού καπιταλισμού», που στοχεύει σε «elite capture», δηλαδή στον έλεγχο των τοπικών ελίτ, και οδηγεί σε ανολοκλήρωτα έργα, δυσαρέσκεια και εξάρτηση.
«Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας είναι το ακριβώς αντίθετο», είπε, υποστηρίζοντας ότι το κινεζικό μοντέλο θυμίζει τη λογική της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών και του ύστερου αποικιοκρατικού καπιταλισμού.
Οι θάλασσες, τα στενά και η νέα σύγκρουση ισχύοςΤο μεγαλύτερο βάρος της τοποθέτησης Μπάνον έπεσε στη ναυτική ισχύ. Περιέγραψε τον Τραμπ ως βαθύ γνώστη της στρατιωτικής και ναυτικής ιστορίας, με επιρροές από τον Άλφρεντ Μάχαν και με ιδιαίτερη έμφαση στον έλεγχο των θαλάσσιων περασμάτων.
Στη συζήτηση αναφέρθηκαν διαδοχικά τα Στενά του Ορμούζ, τα Στενά της Μαλάκκας, το Γιβραλτάρ, η Διώρυγα του Παναμά, το GIUK gap, η Αρκτική, η Ερυθρά Θάλασσα και η Διώρυγα του Σουέζ. Ο Μπάνον υποστήριξε ότι πίσω από τις κινήσεις Τραμπ σε όλα αυτά τα μέτωπα υπάρχει μια ενιαία ναυτική στρατηγική.
«Νομίζω ότι το διάστημα και οι ωκεανοί θα είναι οι δύο μεγαλύτερες περιοχές σύγκρουσης τις επόμενες δεκαετίες», είπε.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, επεφύλαξε ιδιαίτερο ρόλο στην Ελλάδα. Τη χαρακτήρισε ουσιαστικά ναυτιλιακή υπερδύναμη, λέγοντας ότι οι Έλληνες καταλαβαίνουν καλύτερα από πολλούς τι σημαίνει ελεύθερη ναυσιπλοΐα, εφοδιαστική αλυσίδα και παγκόσμια διακίνηση αγαθών.
«Η Ελλάδα θα είναι κρίσιμο κομμάτι της εφοδιαστικής αλυσίδας»Ο Μπάνον έδωσε ξεχωριστή έμφαση στη γεωγραφική και ναυτιλιακή σημασία της Ελλάδας, σημειώνοντας ότι σε μια εποχή τεχνητής νοημοσύνης και τεχνολογικής έκρηξης, πολλοί υποτιμούν τα θεμελιώδη: τα πλοία, τα λιμάνια, τις γραμμές ανεφοδιασμού, τα σημεία διέλευσης.
Κατά την εκτίμησή του, ακριβώς εκεί θα κριθεί μεγάλο μέρος της παγκόσμιας ισχύος στα επόμενα χρόνια. Και σε αυτό το πεδίο, είπε, «οι Έλληνες θα αποτελέσουν κρίσιμο μέρος αυτού, ιδιαίτερα στις αλυσίδες logistics που έρχονται».
ΝΑΤΟ, Ευρώπη και το τέλος της αμερικανικής επιδότησηςΣτο τελευταίο μέρος της συζήτησης, ο Μπάνον επανήλθε στη γνωστή κριτική του στρατοπέδου Τραμπ προς το ΝΑΤΟ. Υποστήριξε ότι η Συμμαχία είχε συγκροτηθεί για να κερδίσει τον Ψυχρό Πόλεμο και ότι, μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, οι ΗΠΑ συνέχισαν να αναλαμβάνουν ένα δυσανάλογο βάρος.
Κατά τη δική του ανάγνωση, το μείζον ερώτημα πλέον είναι αν η παραδοσιακή διάταξη ασφαλείας της Ευρώπης υπηρετεί πράγματι τα ζωτικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο ίδιος εμφανίστηκε ιδιαίτερα επιφυλακτικός απέναντι στη λογική που κράτησε την Ουάσιγκτον δεμένη στο ευρωπαϊκό θέατρο μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, υποστηρίζοντας ότι το κέντρο βάρους μετακινείται αλλού: στις θαλάσσιες οδούς, στον Ινδο-Ειρηνικό, στην αλυσίδα ανεφοδιασμού και στην ανάσχεση της Κίνας.
Εκτίμησε ακόμη ότι ο πόλεμος με φόντο το Ιράν λειτουργεί ως «forcing function», ως επιταχυντής δηλαδή, που θα αναγκάσει Ευρώπη και ΗΠΑ να επανεξετάσουν τις προτεραιότητές τους. Και ήταν σαφής: η Ουάσιγκτον, είπε, «δεν είναι διατεθειμένη να συνεχίσει να χρηματοδοτεί αυτό που χρηματοδοτούσε στο ΝΑΤΟ μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου».
Νέες συμμαχίες με επίκεντρο τον Ινδο-ΕιρηνικόΑντί για μια απλή ανακύκλωση του ΝΑΤΟ, ο Μπάνον άφησε να εννοηθεί ότι ο κόσμος οδεύει προς ένα νέο πλέγμα συμμαχιών. Ανέφερε ειδικά τη Νότια Κορέα, την Ιαπωνία και άλλα ναυτικά κράτη του Ειρηνικού ως χώρες που ενδέχεται να συγκροτήσουν τον πυρήνα της επόμενης φάσης της δυτικής στρατηγικής.
Στο σχήμα αυτό, η Ευρώπη καλείται —κατά τη λογική του— να αναλάβει μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τις δικές της θαλάσσιες και ενεργειακές αρτηρίες, από το Σουέζ μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα.
Η συνολική εικόνα που επιχείρησε να περάσει ήταν καθαρή: ο κόσμος του Τραμπ δεν είναι ένας κόσμος πολυμερών ισορροπιών, αλλά ένα πεδίο ανοιχτής σύγκρουσης συμφερόντων, όπου η Αμερική οφείλει να κινείται επιθετικά, να ελέγχει τα περάσματα, να επαναπατρίζει την παραγωγή της και να ανασχεδιάζει τις συμμαχίες της με βάση τη χρησιμότητα και όχι την ιστορική συνήθεια.
Ποια ή ποιος θα διαδεχθεί στο τιμόνι του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών τον Αντόνιο Γκουτέρες, η θητεία του οποίου λήγει επισήμως, έπειτα από δύο συνεχόμενες πενταετίες, την 31η Δεκεμβρίου; Και τι θα σηματοδοτήσει το όνομα που θα επιλεγεί από τα 193 κράτη-μέλη, στη βάση της πρότασης στην οποία θα καταλήξει (εφόσον καταλήξει…) το κυρίαρχο όργανό του, το Συμβούλιο Ασφαλείας;
Καθώς η διαδικασία έχει εισέλθει στην τελική ευθεία, με τις «ακροάσεις» των τεσσάρων υποψηφίων – δύο γυναικών και δύο ανδρών, εκ των οποίων μάλιστα οι τρεις προέρχονται από χώρες της Κεντρικής και της Λατινικής Αμερικής – από τους μόνιμους πρέσβεις των μελών του, η εικόνα μοιάζει πιο θολή παρά ποτέ. Οπως και το μέλλον του ίδιου του διεθνούς οργανισμού ο οποίος, όπως εύκολα μπορούν να διαπιστώσουν οι πάντες, βρίσκεται αντιμέτωπος με τη χειρότερη κρίση της 80ετούς ιστορίας του.
Πρόκειται, άλλωστε, για μια κρίση η οποία έχει υπαρξιακά χαρακτηριστικά, καθώς εδώ και χρόνια ο ΟΗΕ έχει περιπέσει σε κατάσταση παράλυσης, με συνέπεια να είναι πρακτικά απών από τα μεγάλα και κρίσιμα μέτωπα στον πλανήτη, συμπεριλαμβανομένων των πολεμικών. Η απαξίωσή του δε επιταχύνεται εξαιτίας της απόφασης του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τις Ηνωμένες Πολιτείες από δεκάδες υπηρεσίες του και, ταυτόχρονα, να τον στραγγαλίσει οικονομικά, περιορίζοντας δραστικά τη χρηματοδότηση προς αυτόν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η μεταπολεμική τάξη πραγμάτων«Παιδί» της ελπίδας που έφερε μαζί του το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, γεννήθηκε μέσα από τις στάχτες του και έφερε μαζί του την προσδοκία για έναν πιο ειρηνικό και δίκαιο κόσμο. Αποτυπώνοντας, αναγκαστικά, τους συσχετισμούς της νέας (τότε) τάξης πραγμάτων, την οποία είχαν κληροδοτήσει στην ανθρωπότητα οι σχεδόν 60 εκατομμύρια νεκροί της. Παρότι δε η Χάρτα και οι αρχές του παραβιάστηκαν πολλές φορές κατά τη διάρκεια των δεκαετιών που ακολούθησαν, ο ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας παρέμειναν ένα σταθερό σημείο αναφοράς, κυρίως για τους πιο αδύναμους, συχνά και για τους ισχυρούς.
Η περίοδος αυτή, ωστόσο, δείχνει να έχει φτάσει οριστικά στο τέλος της, έστω και αν δεν είναι ξεκάθαρο ούτε πότε θα μπει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του «ΟΗΕ που γνωρίσαμε» ούτε ποιος θα το βάλει. Πλέον, σχεδόν όλοι – και όχι μόνο ο Τραμπ – μιλούν για έναν νέο κόσμο ο οποίος πασχίζει να γεννηθεί στα συντρίμμια του παλιού, με τη βία, τους οικονομικούς ανταγωνισμούς και τις πολεμικές αναμετρήσεις να έχουν πάρει το πάνω χέρι. Και ταυτόχρονα, ολοένα λιγότεροι δίνουν σημασία στον ΟΗΕ και στο τι λέει και έχει αποφασίσει, όταν αποφασίζει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Σε αυτό το φόντο, ίσως δεν θα έπρεπε να προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο ανταγωνισμός για την ηγεσία του ΟΗΕ είναι φέτος πολύ πιο μικρός και χαρακτηρίζεται από σαφώς πιο χαμηλούς τόνους σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δέκα χρόνια νωρίτερα. Τότε, δηλαδή, που στην «κούρσα διαδοχής» συμμετείχαν 13 υποψήφιοι και υποψήφιες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Ο νέος κόσμος γεννιέται«Ο βαθιά πολωμένος και μαστιζόμενος από συγκρούσεις κόσμος του 2026 είναι πολύ διαφορετικός έναντι του πιο ειρηνικού κλίματος που επικρατούσε διεθνώς το 2016, τη χρονιά που ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη πρόεδρος για πρώτη φορά», τονίζει ανάλυση στο Associated Press. Και συνεχίζει: «Σήμερα, οι διαφωνίες ανάμεσα στις μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις είναι τόσο βαθιές που τα Ηνωμένα Εθνη έχουν αποδειχθεί ανίκανα να εκπληρώσουν τον πρωταρχικό τους ρόλο, τη διασφάλιση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας. Το κάποτε ισχυρό Συμβούλιο Ασφαλείας έχει μπλοκαριστεί από κάθε δράση που θα μπορούσε να σταματήσει τους πολέμους στην Ουκρανία, τη Γάζα και το Ιράν, ανάμεσα σε πολλές ακόμη διαμάχες, καταδικάζοντας τον ΟΗΕ να βρίσκεται στο περιθώριο των σημαντικών διεθνών κρίσεων».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Τελικά, με βάση και τα παραπάνω, ίσως η μοναδική ενδιαφέρουσα είδηση που μπορούμε να περιμένουμε από τη διαδικασία επιλογής του προσώπου που θα διαδεχθεί τον Γκουτέρες είναι εάν θα έχουμε την πρώτη γυναίκα γενική γραμματέα του ΟΗΕ.
Οι 4 υποψηφιότητεςΜισέλ Μπασελέτ (74 ετών): Η έμπειρη πολιτικός
Η δύο φορές (αν και όχι συνεχόμενες) πρόεδρος της Χιλής και πολιτική εκπρόσωπος του ρεύματος του «περονισμού», ανέλαβε στη συνέχεια τη θέση της επιτρόπου του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο νέος πρόεδρος της χώρας, ο ακροδεξιός Χοσέ Αντόνιο Καστ, ο οποίος εξελέγη τον Δεκέμβριο του 2025 και ανέλαβε καθήκοντα τον Μάρτιο, απέσυρε την υποστήριξη του Σαντιάγο από την υποψηφιότητά της. Ωστόσο, παρέμεινε στην κούρσα της διαδοχής του Γκουτέρες επειδή προτάθηκε από τη Βραζιλία και το Μεξικό, δύο άλλα κράτη της περιοχής που κυβερνώνται αυτή την περίοδο από ομοϊδεάτες της.
Ράφαελ Γκρόσι (64 ετών): Ο «πυρηνικός» υποψήφιος
Ο πρώην διπλωμάτης από την Αργεντινή έχει τη στήριξη της χώρας του και του προέδρου της, Χαβιέρ Μιλέι, ενώ θεωρείται από ορισμένους το κατάλληλο πρόσωπο στην κατάλληλη εποχή. Η θέση, άλλωστε, την οποία κατέχει από το 2019, του γενικού διευθυντή της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ), τον έχει φέρει στο επίκεντρο ενός από τα μείζονα και απειλητικά μέτωπα της εποχής μας. Με δύο, μάλιστα, πλευρές: την πυρηνική ενέργεια, η οποία επιστρέφει δυναμικά και υιοθετείται εκ νέου ακόμη και από τους μέχρι πρόσφατα επικριτές της και τα πυρηνικά όπλα, με τις μεγάλες δυνάμεις να οδηγούνται σε μια νέα κούρσα εξοπλισμών.
Ρεμπέκα Γκρίνσπαν (70 ετών): Η αποτελεσματική διπλωμάτισσα
Η πρώην αντιπρόεδρος της Κόστα Ρίκα, και επικεφαλής από το 2021 της UNCTAD, της υπηρεσίας του ΟΗΕ που χειρίζεται τα ζητήματα εμπορίου και ανάπτυξης – ένα ακόμη μείζον ζήτημα στο παζλ των διεθνών ανταγωνισμών -, έδωσε τα διαπιστευτήριά της σε μία πολύ σημαντική κρίση: την επισιτιστική, που ήρθε ως συνέπεια της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, το 2022 και του αποκλεισμού των λιμανιών της Μαύρης Θάλασσας, μπλοκάροντας τον παγκόσμιο εφοδιασμό με σιτηρά. Το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε με τη δική της διαμεσολάβηση, που έφερε τη συμφωνία Ρωσίας, Ουκρανίας και Τουρκίας και την επανάληψη των εξαγωγών.
Μάκι Σαλ (64 ετών): Ο αφρικανός αντισυστημικός
Ο Μάκι Σαλ θα μπορούσε να έχει πολλές πιθανότητες, εάν ήταν εκπρόσωπος της Μαύρης Ηπείρου. Η υποψηφιότητά του, ωστόσο, δεν υποστηρίζεται (επισήμως τουλάχιστον) ούτε από τη χώρα της οποίας διετέλεσε πρόεδρος, τη Σενεγάλη, ούτε όμως από την 55μελή Αφρικανική Ενωση, της οποίας επίσης άσκησε την προεδρία για ένα χρονικό διάστημα. Σε αυτό το φόντο, ο Σαλ – την υποψηφιότητα του οποίου κατέθεσε το Μπουρούντι – θεωρείται αουτσάιντερ και ποντάρει όλες του τις ελπίδες στο προφίλ του αντισυστημικού, καθώς δεν προέρχεται από το επίσημο «σύστημα» των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και στις μυστικές συμμαχίες του.
Ο απερχόμενοςΑντόνιο Γκουτέρες: Ο «πολυτραυματίας» γενικός γραμματέας
Ο πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας επελέγη για την εμπειρία του και τις διπλωματικές και πολιτικές του ικανότητες, θα αποχωρήσει όμως από το τιμόνι του ΟΗΕ ως «πολυτραυματίας». Ουδείς προκάτοχός του, άλλωστε, έχει δεχθεί τόσο πολλές και τόσο οξείες επιθέσεις όσο αυτός, ούτε έχει αμφισβητηθεί σε βαθμό που να ζητείται ευθέως η παραίτησή του.
Τον «χορό» έσυρε ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, με αφορμή όσα ο Γκουτέρες, οι συνεργάτες του και οι επιτροπές τους είπαν για τη Γάζα, κάνοντας λόγο για «γενοκτονία των Παλαιστινίων». Ακολούθησε δε ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επίσης είχε λόγους να μην τον συμπαθεί ιδιαίτερα – κάτι που ισχύει και για τον Βλαντίμιρ Πούτιν, πρόεδρο ενός ακόμη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Η ένσταση του Παναθηναϊκού απορίφθηκε, με αποτέλεσμα ο Αθηναϊκός να στεφθεί πρωταθλητής στην Α1 γυναικών.
Με ανακοίνωση του, ο Παναθηναϊκός ΑΟ ξεκαθάρισε ότι ο κύριος στόχος της ομάδας είναι η κατάκτηση τροπαίων στα γήπεδα και όχι μέσω αποφάσεων ή διακυβερνητικών διαδικασιών. Η ομάδα υπογραμμίζει τη σημασία της αθλητικής ακεραιότητας και της προσπάθειας μέσα στους αγωνιστικούς χώρους.
Ταυτόχρονα, η ανακοίνωση τονίζει την ενότητα μεταξύ διοίκησης και φιλάθλων, διαβεβαιώνοντας πως όλοι οι εμπλεκόμενοι παραμένουν αλληλέγγυοι και επικεντρωμένοι στην επιτυχία της ομάδας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αναλυτικά η σχετική ανακοίνωση:
«Η διοίκηση του μεγαλύτερου και πολυνίκη ελληνικού Συλλόγου, έχει πρώτιστη υποχρέωση την προάσπιση των φιλάθλων και των αξιών του ΑΟ. Για κανένα πρωτάθλημα, ως εκ τούτου, δεν πρόκειται να προδώσουμε τις αρχές μας.
Ο Παναθηναϊκός είναι ο κόσμος του. Εμείς θα συνεχίσουμε την πορεία μας ακόμα πιο ισχυροί. Ακόμα περισσότερο ενωμένοι.
Κόσμος, ομάδα και διοίκηση θα παραμείνουμε συσπειρωμένοι και με τους πόρους τους δικούς μας και των φιλάθλων μας θα κάνουμε αυτό που πρέπει για να εμφανιστούμε την επόμενη σεζόν μια γροθιά διεκδικώντας και κατακτώντας τους τίτλους μέσα στο γήπεδο κι όχι στα γραφεία των αθλητικών δικαστών.
Κι αυτό αποτελεί δέσμευση και θα το διαπιστώσουν όλοι άμεσα».
Ανοίγει ο δρόμος για την ολοκλήρωση της θεσμοθέτησης του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Νότιου Αιγαίου 1 – Νότιες Κυκλάδες, καθώς εγκρίθηκαν χθες οι Ειδικές Περιβαλλοντικές Μελέτες για τις περιοχές Natura 2000 του Νότιου Αιγαίου. Κατά το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, διαμορφώνεται, έτσι, για πρώτη φορά ένα σαφές, συνεκτικό και σύγχρονο πλαίσιο κανόνων για τις προστατευόμενες περιοχές στο σύνολο των Κυκλάδων, σε τμήμα των Δωδεκανήσων καθώς και στις νησίδες Φαλκονέρα και Βελοπούλα στο Μυρτώο Πέλαγος. Παράλληλα, ενισχύεται ο συνολικός σχεδιασμός προστασίας του θαλάσσιου και νησιωτικού χώρου του Νότιου Αιγαίου. Ειδικότερα, καθορίζονται ζώνες προστασίας, επιτρεπόμενες χρήσεις γης και δραστηριότητες, αλλά και μέτρα διαχείρισης και προστασίας, με στόχο τη διατήρηση των οικοσυστημάτων και τη συμβατότητα με ήπιες ανθρώπινες δραστηριότητες.
Οι μελέτες δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην προστασία σημαντικών απειλούμενων ειδών, όπως η μεσογειακή φώκια, τα κητώδη και οι θαλάσσιες χελώνες, καθώς και στην ορνιθοπανίδα και στα ενδημικά είδη των νησίδων. Παράλληλα, προστατεύονται ευαίσθητοι τύποι οικοτόπων, με έμφαση στα θαλάσσια λιβάδια ποσειδωνίας, αναγνωρίζονται η υψηλή οικολογική και βιογεωγραφική αξία του αρχιπελάγους του Αιγαίου, ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των νησιωτικών περιοχών και επιδιώκεται η αναγκαία ισορροπία ανάμεσα στην προστασία του περιβάλλοντος και τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Στο πλαίσιο αυτό, διατηρούνται και υποστηρίζονται παραδοσιακές χρήσεις, όπως η γεωργία, η κτηνοτροφία, η μελισσοκομία και η αλιεία, υπό όρους και ρυθμίσεις που διασφαλίζουν τη διατήρηση του τοπίου και της βιοποικιλότητας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι νέες ρυθμίσεις θέτουν, επίσης, σαφείς όρους και περιορισμούς σε σχέση με τις τουριστικές δραστηριότητες και χρήσεις, με στόχο την προστασία και διατήρηση των σημαντικών οικοσυστημάτων και ειδών που εντοπίζονται τόσο στις παράκτιες όσο και στις χερσαίες περιοχές. Αναγνωρίζεται ο τουριστικός χαρακτήρας των νησιών, αλλά η ανάπτυξή του εντάσσεται πλέον σε ένα καθαρό πλαίσιο κανόνων, ώστε να είναι συμβατή με τη φέρουσα ικανότητα των περιοχών και τις απαιτήσεις προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται ακόμα στη ρύθμιση της κίνησης και της αγκυροβόλησης των σκαφών, με γνώμονα την προστασία κυρίως των θαλάσσιων λιβαδιών ποσειδωνίας. Στο πλαίσιο αυτό προβλέπεται η σταδιακή τοποθέτηση αγκυροβολίων φιλικών προς την ποσειδωνία, σε θέσεις που θα εξειδικευθούν στα οικεία Σχέδια Διαχείρισης. Η ολοκλήρωση των Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών ενισχύει την προστασία της φυσικής κληρονομιάς των Κυκλάδων και του Νότιου Αιγαίου, παρέχει σαφές και ολοκληρωμένο πλαίσιο για τις επιτρεπόμενες χρήσεις και δραστηριότητες, ενώ συμβάλλει στη βιώσιμη ανάπτυξη και στην ισορροπία μεταξύ περιβάλλοντος, τοπικής κοινωνίας και οικονομίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Τουρκική αντίδρασηΣτον απόηχο της έγκρισης των Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών για το θαλάσσιο πάρκο του Νότιου Αιγαίου, το τουρκικό ΥΠΕΞ έβαλε στο στόχαστρό του χάρτες από την ιστοσελίδα της Ελληνικής Διεύθυνσης Επιθεώρησης Αλιείας, με το επιχείρημα ότι «είναι άκυροι», καθώς «σχεδιάζουν φανταστικά θαλάσσια σύνορα». Οπως ισχυρίστηκε το τουρκικό ΥΠΕΞ, στις περιοχές όπου έχει θεσπίσει η Ελλάδα απαγορεύσεις αλιείας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο η χώρα μας «δεν έχει δικαιοδοσία».
Δεν τολμάει κανείς, ούτε από την αντιπολίτευση, να το πει ανοιχτά, όπως ανέφερε την ώρα που τον έπνιγε το αντιπολιτευτικό του δίκιο σε ζωντανή σύνδεση από την Εσπερία. Αλλά εκείνος δεν δίστασε: «Οι εκλογές του ’23 ήταν πειραγμένες», αναφώνησε ο συριζαίος ευρωβουλευτής.
«Πώς από πρασινοκόκκινη η Κρήτη έγινε μπλε; Η Δυτική Μακεδονία; Πώς έγιναν αυτά; Δεν ήταν επιρροή της κοινής γνώμης;», αναρωτήθηκε. Κι ύστερα, εξήγησε ότι η καταγγελία του δεν είναι γενική, «είναι συγκεκριμένη, με τα data και τα δεδομένα, το χρήμα πώς διακινούνταν, και τις παρακολουθήσεις». Στην ανάλυση του Κώστα Αρβανίτη, το σύστημα είχε δύο βραχίονες, «ο ένας παρακολουθούσε κι ο άλλος μοίραζε» και διπλό στόχο «να βγάλει τον Τσίπρα απ’ τη μέση» και «να τελειώσουμε με την Αριστερά».
«Είναι σαφές ότι διαμόρφωσαν συνειδήσεις και καταστάσεις στην περιφέρεια», κατέληξε. Ο αντιπρόεδρος της ευρωομάδας της Αριστεράς μίλησε για εξαγορά ψηφοφόρων, δηλαδή. Η ΝΔ στην προηγούμενη εθνική αναμέτρηση δεν κέρδισε λόγω της επιδοματικής της πολιτικής, υποστήριξε. Νίκησε αγοράζοντας ψήφους σε παραδοσιακά κάστρα της Κεντροαριστεράς (που καταλήφθηκαν από το κόμμα του αργότερα) με παροχές. Η κατηγορία είναι βαριά· κι όμως, παρά το οργίλο του ύφος, τη διατύπωσε με την ελαφρότητα που χαρακτηρίζει τον χώρο του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) ΕλαφρότηταΤη διατύπωσε, με άλλα λόγια, ξεχνώντας βολικά ότι η πρώτη φορά Αριστερά ήρθε το 2015 υποσχόμενη να καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ. Ή πώς το 2019 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έδωσε περίπου μισή σύνταξη, που τη βάφτισε 13η σύνταξη, μόλις 19 μέρες πριν από τις ευρωεκλογές.
Με μια γρήγορη ματιά σε δημοσιεύματα του Μαΐου εκείνης της χρονιάς, μπορεί κανείς να θυμηθεί ότι πολλοί δικαιούχοι πήγαν στις ευρωκάλπες την Κυριακή, 26 του μήνα, έχοντας δει στους λογαριασμούς τους αναδρομικά, κοινωνικό επίδομα αλληλεγγύης, επίδομα παιδιού, ενοικίου και πάει λέγοντας, την Παρασκευή, 24. Βέβαια, αυτά τα χρήματα, κατά την άποψη των θαυμαστών του Τσίπρα, δεν δόθηκαν με σκοπό να επηρεαστεί η ψήφος όσων τα πήραν.
Σύμφωνα με τη συριζαϊκή οπτική γωνία, οι πολίτες ψηφίζουν σαν πελάτες μόνο όταν η παροχολογία είναι γαλάζια – τότε, δεν υπάρχει σοφία στη λαϊκή ετυμηγορία. Αν έχει το δικό τους κομματικό χρώμα, πάλι, είναι κοινωνική αναδιανομή κι απόδειξη της αριστερής ενσυναίσθησης – οπότε, δεν κοιτούν τον λαό από τα υψίπεδα του ιδεολογικού τους ελιτισμού. Η ευκολία με την οποία καταφεύγουν σε λεκτικές υπερβολές, πάντως, μαρτυρά έναν βαθύτερο λόγο της δημοσκοπικής τους εξαΰλωσης: σήμερα η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος γνωρίζει ότι έλεγαν ψέματα στους εαυτούς τους όταν δήλωναν πως είχαν αυταπάτες.
Η Δικαιοσύνη είναι ένας εκ των τριών, ισότιμων και ανεξάρτητων, πυλώνων που στηρίζουν τη λειτουργία μιας δημοκρατικής πολιτείας και έχει τον αυτονόητο σεβασμό μας. Υπάρχουν, όμως, κάποιες σπάνιες περιπτώσεις όπου η ίδια εκτίθεται σε δίκαιη κριτική για πράξεις ή παραλείψεις. Αυτές οφείλουμε να τις αναδεικνύουμε και να τις σχολιάζουμε τεκμηριωμένα, αλλιώς θα ακούγονται μόνον οι έξαλλες καθημερινές κραυγές αυτών που έχουν επιλέξει τη Δικαιοσύνη ως μόνιμο στόχο για το πολιτικό τους συμφέρον.
Τις τελευταίες μέρες η ποινική θεμελίωση των κατηγοριών που απήγγειλε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατά βουλευτών και τέως υπουργών της ΝΔ αμφισβητήθηκε με σοβαρά επιχειρήματα. Το θέμα είναι βέβαια πρόωρο, διότι οι εισαγγελικές αρχές θα έχουν την ευκαιρία να ερευνήσουν και έτσι να απαντήσουν έμπρακτα στις επικρίσεις, η κυριότερη από τις οποίες είναι ότι οι υπό διερεύνηση κατηγορίες δεν έχουν ποινικό αντικείμενο.
Η μαζική απαγγελία κατηγοριών κατά βουλευτών και τέως υπουργών μου έφερε αυθόρμητα στον νου την ύψιστη αστοχία της Δικαιοσύνης στην κορυφαία πολιτική σκευωρία των τελευταίων ετών. Αναφέρομαι στη σκευωρία Novartis, όταν δύο πρώην πρωθυπουργοί και οκτώ πρώην υπουργοί διασύρθηκαν για χρόνια έχοντας εις βάρος τους τις δόλια κατασκευασμένες κατηγορίες της δωροληψίας, της παθητικής δωροδοκίας και της απιστίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τον Σεπτέμβριο του 2025 οι τέως προστατευόμενοι μάρτυρες στην υπόθεση Novartis κρίθηκαν ένοχοι από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο για ψευδή κατάθεση κατά συρροήν και ψευδή καταμήνυση, και τον Ιανουάριο του 2026 καταδικάστηκαν τελεσίδικα από το Εφετείο Αθηνών. Επιπλέον, οι έρευνες των ελληνικών αρχών απέδειξαν ότι έλαβαν σημαντικές χρηματικές αμοιβές για τις καταθέσεις τους στις αμερικανικές αρχές. Μάλιστα, η Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες διέταξε τη δέσμευση των περιουσιακών τους στοιχείων στην Ελλάδα.
Προσέξτε τώρα. Η πρώην εισαγγελέας Διαφθοράς είχε αθωωθεί τον Μάρτιο του 2023 από το Ειδικό Δικαστήριο για όλες τις κατηγορίες που σχετίζονταν με την υπόθεση Novartis, ενώ ο τέως αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης απαλλάχτηκε από την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας και καταδικάστηκε μόνο για δύο πλημμελήματα. Ηταν αυτός που τον Φεβρουάριο του 2018 αποκάλεσε την υπόθεση Novartis το «μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους», για να φανεί αμέσως και να αποδειχτεί αργότερα ότι αποτελούσε τη «μεγαλύτερη σκευωρία από συστάσεως του ελληνικού κράτους».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ας δεχτούμε, χάριν της συζήτησης, ότι η αθώωση της εισαγγελέως Διαφθοράς και του τέως αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης για την κυρίως υπόθεση Novartis δεν ήταν εξοργιστική, ως εάν η σκευωρία να στήθηκε μόνη της ή από κάποιον εξωγήινο οργανωτικό νου. Τι να πει κάποιος, όμως, για την αδιάφορη στάση της Δικαιοσύνης μετά την καταδίκη των προστατευόμενων μαρτύρων και την επιβεβαίωση ότι είχαν λάβει αμοιβή για τις υπηρεσίες τους στις ΗΠΑ; Οι δικαστικές αποφάσεις για τους πρώην προστατευόμενους μάρτυρες συνεπάγονται ότι η επιλογή της τέως εισαγγελέως Διαφθοράς να αποδώσει στα άτομα αυτά το συγκεκριμένο καθεστώς ήταν διάτρητη, ότι η αθώωσή της ήταν απόφαση επιεικώς ακατανόητη και στερούμενη αξιοπιστίας, και ότι τα μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου που ψήφισαν την αθώωσή της τραυμάτισαν σοβαρά το κύρος του θεσμού που υπηρετούσαν. Τελικά, δικαιοσύνη δεν αποδόθηκε, αφού οι μάρτυρες υπήρξαν απλά εκτελεστικά όργανα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Τη σκευωρία Novartis διαδέχθηκε η εν εξελίξει σκευωρία του δυστυχήματος των Τεμπών, με το δήθεν παράνομο φορτίο, το δήθεν μπάζωμα, τη δήθεν εξαφάνιση βαγονιών και επιβατών, και τη δήθεν συγκάλυψη. Τηρουμένων των αναλογιών, υπήρξε και αυτή τερατώδης και είχε παρόμοια πολιτική στόχευση, με μόνη διαφορά τη μικρή μετακίνηση προς τα αριστερά, λόγω πολιτικών συγκυριών, της διαχωριστικής γραμμής μεταξύ των δύο πλευρών του πολιτικού φάσματος. Και δυστυχώς, οι νυν και οι επίδοξοι πολιτικοί αρχηγοί, οι τεχνικοί εμπειρογνώμονες και όλοι όσοι επινόησαν, διακίνησαν και κεφαλαιοποίησαν τη σκευωρία των Τεμπών, με αποτέλεσμα να παραπλανήσουν εκατοντάδες χιλιάδες ανυποψίαστους πολίτες, παραμένουν ακόμη στο απυρόβλητο της Δικαιοσύνης και ορισμένοι συνεχίζουν ακάθεκτοι.
Ο Μιχαήλ Πασχάλης είναι ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης