Δύο μήνες μετά τη διακοπή του πρωταθλήματος και τις 19/12 του 2025, η ομάδα πόλο Γυναικών του Ολυμπιακού επέστρεψε νικηφόρα στην αγωνιστική δράση και «μπήκε» με το «δεξί» στο 2026.
Οι «ερυθρόλευκες» νίκησαν με 25-7 την ΝΕ Πατρών εκτός έδρας, για το ματς της 14ης αγωνιστικής της Α1, με πρώτη σκόρερ την Σάντα, με έξι γκολ (τέσσερα η Αντριους, τρία η Μυριοκεφαλιτάκη, τρία η Σιούτη).
Στο πρώτο ματς για το 2026, στο ντεμπούτο του Γιώργου Ντόσκα στον πάγκο, τα κορίτσια των Πειραιωτών, με εξαίρεση το τρίτο οκτάλεπτο, στο οποίο δέχθηκαν τέσσερα τέρματα (4-6), έδειξαν σε εξαιρετική κατάσταση, προηγήθηκαν με 16-2 και έφυγαν με άνετο «διπλό» από την έδρα της ομάδας της Πάτρας, κάνοντας το «14 στα 14» στο πρωτάθλημα!
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Ολυμπιακός είναι αήττητος έως τώρα στη σεζόν 2025-26, σε όλες τις διοργανώσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη, μετρώντας 20 νίκες σε ισάριθμα ματς.
Τα οκτάλεπτα: 1-6, 1-8, 4-6, 1-5
ΝΕ Πατρών: Γιαννακέα, Ανδρουτσέλη, Κοντάκου, Νισιγιάμα 4, Τσιμάρα 1, Σιτάρα 2, Σκαρπαλέζου, Μιχαλάτου, Τσίγκα, Λιαπάκη, Κεπενού, Κακαίδη, Πολίτη, Κοτζαμπάση, Αγγελοπούλου
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Γιώργος Ντόσκας): Σταματοπούλου, Κλεισούρα 2, Κουρέτα, Σάντα 6, Τριχά 1, Αντριους 4, Σιούτη 3, Μπίκου 1, Νίνου 1, Πλευρίτου 1, Τορνάρου, Μυριοκεφαλιτάκη 3, Φαν Ντεν Ντόμπελστιν, Διρχαλίδου 2, Λαναρά 1.
Δηλώσεις: «Χρησιμοποιήσαμε το ματς για να βρούμε ρυθμό»Γιώργος Ντόσκας: «Είμαι ευχαριστημένος από την προσπάθεια των κοριτσιών. Ηταν ένα ματς που θέλαμε να το χρησιμοποιήσουμε για να βρούμε ρυθμό, ενόψει του σαββατιάτικου αγώνα με την Ούιπεστ στην Ουγγαρία».
Μαρία Μυριοκεφαλιτάκη: «Σήμερα, παίξαμε με την ΝΕΠ και γνωρίζαμε τη διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των δύο ομάδων. Για εμάς, ήταν μια πολύ καλή εύκαιρα μετά τη δίμηνη διακοπή, λόγω των Εθνικών ομάδων, να βρούμε τους αυτοματισμούς μας ενόψει του ευρωπαϊκού παιχνιδιού του Σαββάτου».
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ανακοίνωσε ότι περίπου 2.000 παιδιά έχουν επιστρέψει στην Ουκρανία μετά την έναρξη του πολέμου, επισημαίνοντας ωστόσο πως «χιλιάδες» παραμένουν ακόμη «αιχμάλωτα» στη Ρωσία και στις κατεχόμενες περιοχές.
«Σήμερα, έχουμε ένα σημαντικό αποτέλεσμα: δύο χιλιάδες παιδιά, που ήταν υπό τον έλεγχο της Ρωσίας, επέστρεψαν στο σπίτι» ανέφερε ο πρόεδρος της Ουκρανίας σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Ο δρόμος που απομένει είναι μακρύς και δύσκολος. Χιλιάδες ουκρανόπουλα παραμένουν ακόμη αιχμάλωτα στη Ρωσία και καθημερινά, είναι τα θύματα των εγκλημάτων της», πρόσθεσε.
Η Ουκρανία κατηγορεί τη Ρωσία ότι έχει μεταφέρει περίπου 20.000 παιδιά σε ρωσικό έδαφος μετά την εισβολή του 2022. Το 2023, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο εξέδωσε ένταλμα σύλληψης κατά του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν και της Επιτρόπου για τα Δικαιώματα του Παιδιού, για το έγκλημα πολέμου της «παράνομης εκτόπισης» ανηλίκων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το Κίεβο, επικαλούμενο μαρτυρίες, καταγγέλλει μια πολιτική «κατήχησης» των παιδιών, στα οποία αποδίδεται υποχρεωτικά ρωσική υπηκοότητα και επιχειρείται η διαγραφή της ουκρανικής τους ταυτότητας. Από την πλευρά της, η Μόσχα υποστηρίζει ότι μετέφερε τα παιδιά για λόγους ασφαλείας και δηλώνει πρόθυμη να τα επιστρέψει στους οικείους τους, εφόσον πληρούνται οι κατάλληλες προϋποθέσεις.
Μικρές ομάδες παιδιών έχουν επαναπατριστεί με τη μεσολάβηση διαφόρων παραγόντων, ανάμεσά τους χώρες του Κόλπου και, πιο πρόσφατα, η Μελάνια Τραμπ.
Θα μπορούσαν οι χώρες BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική) θα λανσάρουν ποτέ κοινό νόμισμα για να αμφισβητήσουν την κυρίαρχη θέση του δολαρίου ΗΠΑ στην παγκόσμια οικονομία; Οπως πολλοί συμβατικοί διεθνείς οικονομολόγοι, έχω γενικά απορρίψει την ιδέα, παρά τον δικό μου ρόλο στην επινόηση του ακρωνυμίου BRICS. Πλέον έχουν προστεθεί κι άλλες πέντε χώρες (BRICS+).
Σύμφωνα με τα τυπικά κριτήρια για το πώς έχουν αναπτυχθεί ιστορικά τα κύρια αποθεματικά νομίσματα, μια απαίτηση είναι οι επενδυτές τόσο εγχώρια όσο και διεθνώς να μπορούν να επενδύουν ελεύθερα εντός και εκτός της χώρας έκδοσης όποτε το επιλέξουν. Και όταν πρόκειται για ένα κοινό νόμισμα όπως το ευρώ, είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί μια νέα κεντρική τράπεζα, πράγμα που σημαίνει ότι η κεντρική τράπεζα κάθε συμμετέχουσας χώρας θα χάσει την ανεξαρτησία της, συμπεριλαμβανομένης της ικανότητάς της να καθορίζει τη νομισματική πολιτική σύμφωνα με τις εγχώριες συνθήκες και προτεραιότητες.
Δεδομένων αυτών των απαιτήσεων, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι τα δέκα μέλη BRICS+ θα μπορούσαν να κάνουν τις απαραίτητες θυσίες για να υποστηρίξουν έναν πραγματικό αντίπαλο του δολαρίου. Μπορείτε να φανταστείτε την Ινδία να παραχωρεί την ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας για να προωθήσει ένα νέο νομισματικό μπλοκ που περιλαμβάνει επίσης τον μακροχρόνιο αντίπαλό της, την Κίνα;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αυτά είναι πράγματι σημαντικά εμπόδια. Παρ’ όλα αυτά, έχω αρχίσει να αμφισβητώ τη δική μου σκέψη τους τελευταίους μήνες, για ορισμένους λόγους. Πρώτον, ο ίδιος ο κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ έχει εκφράσει ενδιαφέρον στο να διαδραματίσει το γουάν μεγαλύτερο ρόλο ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. Δεύτερον, πολλοί ηγέτες των BRICS+ έχουν καταστήσει σαφή την αντίθεσή τους στην επίμονη κυριαρχία του δολαρίου. Τρίτον, υπάρχει το φαινόμενο Τραμπ. Ο νυν πρόεδρος των ΗΠΑ έχει κηρύξει πόλεμο στους ίδιους τους θεσμούς που στηρίζουν την κυριαρχία του δολαρίου, κυρίως μέσω της διεξαγωγής πολιτικά υποκινούμενων ποινικών ερευνών εναντίον μελών του διοικητικού συμβουλίου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ. Στο όνομα του «Πρώτα η Αμερική», ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ενστερνιστεί πλήρως την εμμονή του με τους δασμούς, και το αμερικανικό δολάριο έχει αποδυναμωθεί σημαντικά ως αποτέλεσμα. Ο υπόλοιπος κόσμος δεν δέχεται την αμερικανική επιθετικότητα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Τέταρτον, αυτές οι πρόσφατες εξελίξεις με οδήγησαν να αναρωτηθώ αν πράγματι τα μεγάλα παγκόσμια αποθεματικά νομίσματα απαιτούν ελεύθερες ροές κεφαλαίων. Δεδομένης της επιτυχίας του ευρώ, ίσως είναι εφικτό για τα μέλη των BRICS+ – ειδικά τα μεγαλύτερα – να διερευνήσουν ένα κοινό νόμισμα για χρήση στη διευθέτηση του εμπορίου μεταξύ τους.
Ο Τζιμ Ο’ Νιλ είναι πρώην υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας και πρώην πρόεδρος της Goldman Sachs Asset Management
Η Ουάσιγκτον επανέρχεται δυναμικά ως ο πιο αποφασιστικός παράγοντας στην Ανατολική Μεσόγειο. Με την επιστροφή Τραμπ, η αμερικανική ενεργειακή πολιτική αποκτά χαρακτηριστικά απρόσμενης συνέχειας: «Drill, baby, drill», όχι ως σλόγκαν, αλλά ως οδηγός στρατηγικής.
Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα αναβαθμίζεται, όχι όμως ουδέτερα. Η συνεργασία με τις εταιρείες ExxonMobil στο Ιόνιο και Chevron νότια της Κρήτης συνδέει άμεσα την ελληνική ενεργειακή πολιτική με τις αμερικανικές προτεραιότητες.
Βέβαια για το Ιόνιο οι ανακοινώσεις αναφέρουν ότι θα εξεταστεί μέσα στα επόμενα 1-2 χρόνια κατά πόσο θα προχωρήσουν «ερευνητικές» γεωτρήσεις. Οι πιθανότητες να εκτιμηθεί ότι τυχόν μελλοντικές εξορύξεις θα είναι οικονομικά συμφέρουσες κινούνται στο 15%-18% μόνο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ταυτόχρονα, το αμερικανικό ενδιαφέρον για υποθαλάσσιες έρευνες μεταξύ Λιβύης – Κρήτης αποκτά έντονη πολιτική διάσταση. Η αμερικανική διπλωματία κινήθηκε για διαμεσολάβηση μεταξύ Ελλάδας – Λιβύης και Αιγύπτου – Λιβύης. Από αυτές τις διεργασίες επανήλθε η πρόταση για Διάσκεψη των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου.
Μπορεί οι συμφωνίες να απελευθερώνουν γεωπολιτική δυναμική, αλλά ενέχουν το ερώτημα: η Ελλάδα αξιοποιεί την ευκαιρία ως αυτόνομος δρων ή μετατρέπεται σε βασικό εργαλείο υλοποίησης της νέας αμερικανικής ενεργειακής γεωστρατηγικής;
Επιπλέον, πρέπει να τονιστεί ότι εκμετάλλευση σε μη οριοθετημένη υφαλοκρηπίδα δεν επιτρέπεται από το Διεθνές Δίκαιο. Μονομερώς δεν μπορεί να οριοθετηθεί υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) από την Ελλάδα. Απαιτείται συνεννόηση με το κράτος που έχει απέναντι («αντικείμενες») ακτές. Η συνεννόηση της Ελλάδας με τη διεθνώς αναγνωρισμένη λιβυκή κυβέρνηση της Τρίπολης είναι μονόδρομος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Παρά την ενεργειακή κρίση λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, την αλλαγή της αμερικανικής ενεργειακής πολιτικής και την ενίσχυση υπερσυντηρητικών και ακροδεξιών δυνάμεων στην Ευρώπη που ζητούν ανατροπή της «πράσινης» μετάβασης, η Ευρωπαϊκή ΕΈνωση παραμένει στον στόχο: από το 2050 να μη χρησιμοποιεί καθόλου ορυκτά καύσιμα – όχι μόνο άνθρακα και πετρέλαιο, αλλά και φυσικό αέριο.
Υπό αυτό το πρίσμα, η Ελλάδα κινδυνεύει να εμφανιστεί στους κύκλους της ΕΕ ως χώρα που επιστρέφει στα ορυκτά καύσιμα. Καθώς η Ανατολική Μεσόγειος θεωρείται «hotspot» της παγκόσμιας κλιματικής κρίσης, η Ελλάδα θα έπρεπε να πρωταγωνιστεί στην προώθηση νέων, «καθαρών» μορφών ενέργειας.
Η Ελλάδα κερδίζει θέση σημαντικού κόμβου στη νέα ευρωπαϊκή ασφάλεια, επενδυτικό ενδιαφέρον, αποτρεπτικά οφέλη, στρατηγική ισχύ. Ομως η ίδια δυναμική εμπεριέχει κινδύνους: μακροχρόνια εξάρτηση από αμερικανικό LNG, πιθανή αστάθεια τιμών, περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις, αυξημένη έκθεση σε υβριδικές απειλές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Εξάλλου, και αν ακόμα προχωρήσουν εξορύξεις σε βάθος χρόνου – με αγνόηση των περιβαλλοντικών κινδύνων, ιδιαιτέρως σε τουριστικές περιοχές – τίθεται ερώτημα: πού θα πωλείται το προϊόν τους, εφόσον η Ευρώπη τείνει να εγκαταλείψει τη χρήση τους;
Το ζητούμενο είναι να αντιληφθούμε ότι η Ελλάδα χρειάζεται στρατηγική συνεκτικότητα και βαθιά κατανόηση της ευρωπαϊκής κανονιστικής πραγματικότητας.
Ο Θόδωρος Τσίκας είναι πολιτικός επιστήμονας – διεθνολόγος, επικεφαλής του Προγράμματος «Θεωρία και Πρακτική των Διεθνών Σχέσεων» στο Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (ΙΔΟΣ)
Ένα νήπιο στην Ιταλία παραμένει σε κρίσιμη κατάσταση, έπειτα από μεταμόσχευση με κατεστραμμένη καρδιά, σύμφωνα με ιταλικά μέσα ενημέρωσης.
Το όργανο, το οποίο μεταφέρθηκε τον Δεκέμβριο από το Μπολζάνο στη Νάπολη, φέρεται να τοποθετήθηκε σε ακατάλληλο δοχείο και σε άμεση επαφή με ξηρό πάγο, γεγονός που προκάλεσε σοβαρή βλάβη στους ιστούς. Επιπλέον, το κουτί δεν διέθετε θερμόμετρο που θα μπορούσε να ειδοποιήσει την ιατρική ομάδα για την πτώση της θερμοκρασίας.
Η καρδιά, η οποία προερχόταν από ένα άλλο αγόρι που είχε πνιγεί, έφτασε «καμένη από κρυοπαγήματα», όπως δήλωσε ο δικηγόρος της οικογένειας του παιδιού, Φραντσέσκο Πετρούτσι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι εισαγγελικές αρχές έχουν ξεκινήσει έρευνα για το περιστατικό, ενώ έξι γιατροί έχουν τεθεί υπό επίσημη διερεύνηση.
Η μεταμόσχευση πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο, ωστόσο το παιδί, ηλικίας λίγο πάνω από δύο ετών, χρειάστηκε να συνδεθεί με μηχανική υποστήριξη ζωής λίγο αργότερα.
Σύμφωνα με το νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται, η κατάσταση του παιδιού είναι «σταθερή αλλά κρίσιμη».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Όσο περισσότερο παραμένει σε μηχανική υποστήριξη, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος επιπλοκών στους πνεύμονες, το ήπαρ και τα νεφρά του.
Αναμονή για νέα ιατρική αξιολόγησηΤην Τετάρτη, ομάδα εξειδικευμένων γιατρών από μεγάλα νοσοκομεία της Ιταλίας αναμένεται να συνεδριάσει, προκειμένου να αποφασίσει αν η κατάσταση του παιδιού επιτρέπει μια νέα μεταμόσχευση.
«Δεν τα παρατάω», δήλωσε η μητέρα του παιδιού, Πατρίτσια Μερκολίνο, εκφράζοντας την ελπίδα ότι ο γιος της θα μπορέσει να λάβει μια νέα δωρεά καρδιάς. Η ίδια έχει απευθύνει έκκληση προς τον Πάπα για βοήθεια στην ανεύρεση συμβατού οργάνου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ο δικηγόρος της οικογένειας ανέφερε πως, εάν οι γιατροί κρίνουν ότι μια νέα μεταμόσχευση δεν είναι εφικτή, η οικογένεια θα ζητήσει τρίτη ιατρική γνώμη.
Παρέμβαση του υπουργού Υγείας«Πρέπει απολύτως να ξεκαθαρίσουμε τι συνέβη», δήλωσε ο υπουργός Υγείας Οράτσιο Σκιλάτσι και πρόσθεσε ότι:«Το οφείλουμε στο παιδί, στην οικογένεια, αλλά και σε όλους τους Ιταλούς.»
Τέλος, ο ίδιος υπογράμμισε ότι η Ιταλία διαθέτει ένα εξαιρετικό εθνικό σύστημα υγείας, το οποίο έχει αποδείξει πως μπορεί να διαχειρίζεται και να επιλύει περίπλοκες καταστάσεις. «Πιστεύω ότι οι πολίτες δεν πρέπει να χάσουν την εμπιστοσύνη τους», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Πηγή: BBC
Υπάρχει κάτι μαγικό στο να ακούς ένα παιδί να λέει «Σ’ αγαπώ είκοσι – εξήντα φορές» και να συνειδητοποιείς ότι σε λίγα δευτερόλεπτα θα γεμίσουν δάκρυα τα μάτια σου. Ομως η δύναμη του παιδικού σουρεαλισμού δεν είναι μόνο συναισθηματική. Τα τραγούδια του Στίβεν Σπένσερ, ο οποίος μελοποιεί τις σουρεαλιστικές ιστορίες της τρίχρονης κόρης του, φέρνουν εκατομμύρια ανθρώπους σε μια συγκινησιακή καταιγίδα.
Ολα ξεκίνησαν σαν ένα αστείο μεταξύ πατέρα και κόρης. Ο Σπένσερ, καθηγητής σύνθεσης και θεωρίας μουσικής στο κολλέγιο Χάντερ της Νέας Υόρκης, άρχισε να καταγράφει τις αυθόρμητες, ασυνήθιστες ιστορίες της μικρής και να τις μετατρέπει σε ολιγόλεπτα pop κομμάτια. Ηταν θέμα ελαχίστων ημερών να εκτοξευθεί η διαδικτυακή τους παρουσία. Και να πώς εξελίχθηκε αυτή η καμπύλη προόδου: από 36 ακολούθους, οι μικρές μινιατούρες του ξεπέρασαν τους 250.000 φόλοουερ και τα 30 εκατομμύρια streams μεταξύ Instagram και TikTok.
Το «μυστικό» δεν βρίσκεται μόνο στην εκπληκτική μουσική δεξιότητα του Σπένσερ, ο οποίος διδάσκει Μπετόβεν και τζαζ, αλλά στον τρόπο που αντιμετωπίζει την τρίχρονη στιχουργό του. Δεν διορθώνει ποτέ τα γραμματικά της λάθη, ούτε υποβαθμίζει τις σουρεαλιστικές της φράσεις. Από τη λέξη «flied» αντί για «flew», μέχρι το μυθικό «Apple-the-Stoola», όλα αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα και σεβασμό, σαν να συνεργάζεται με έναν επαγγελματία. Ποιος μπορεί να μείνει ασυγκίνητος μπροστά στην αβίαστη αποδοχή, την ακρόαση χωρίς κρίση, την ανιδιοτελή αγάπη που μετατρέπεται σε μουσική;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Τέσσερις μήνεςΗ συνεργασία πατέρα – κόρης, τους τελευταίους τέσσερις μήνες, έχει δώσει στον κόσμο ένα τρυφερό soul τραγούδι για «ένα κανονικό κουνέλι με κανονικές κοτσίδες όπως εγώ», το χιουμοριστικό «Funchy the Snow-woman» με οδηγίες για τη χρήση μιας αμμολεκάνης στο δάσος και μια χριστουγεννιάτικη μελωδία για τη γάτα Harda Tarda, που περιμένει από τον Taja (αντί για Santa, Αγιος Βασίλης) «ένα σκυλάκι, ένα κουτάβι και έναν άνθρωπο-νίντζα από μπισκότο».
Παρά την τεράστια απήχηση, ο Σπένσερ διστάζει να προχωρήσει σε πιο επαγγελματικές κινήσεις, κάνοντας για παράδειγμα τα τραγούδια πλήρη άλμπουμ. Φοβάται ότι ίσως χαθεί η μαγεία του αυθορμητισμού. Ωστόσο η κυκλοφορία του «Regular Rabbit» (το κανονικό κουνέλι) έχει προγραμματιστεί ν’ ανέβει στο Spotify για αυτήν την εβδομάδα.
Τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, η εκπαίδευση ακόμα ήταν μια σφριγηλή διαδικασία – και μέσον κοινωνικής ανόδου. Το γυμνάσιο και το λύκειο ήταν ανταγωνιστικά, είχαν δυσκολίες, αλλά, συχνά, μπορούσαν να οδηγήσουν σε σχολές με απαιτήσεις που άλλαζαν τη μοίρα φτωχών παιδιών.
Σύντομα, όμως, στο όνομα της προόδου και του αντιαυταρχισμού, το σχολείο αποξενώθηκε από την ουσία του και, στην πορεία, μετατράπηκε σε εξεταστικό μηχανισμό, ώσπου να καταλήξει αυτό που είναι σήμερα: ένας μεταβατικός χώρος προς ένα μη απαιτητικό πανεπιστήμιο, μια εξεταστική μηχανή ύλης που μαθαίνεται παπαγαλία και ξεχνιέται, αδιάφορη να συντονίσει την κοινωνική ζωή με επίκεντρο τις σχολικές μονάδες και να οργανώσει τη γνώση. Το γυμνάσιο και το λύκειο ως αυτόνομες εκπαιδευτικές βαθμίδες ουσιαστικά δεν λειτουργούν.
Επειτα από δεκαετίες κατρακύλας της εκπαιδευτικής πράξης, σε όλα τα επίπεδα (αδυναμία μετάδοσης γνώσης, υποβάθμιση των σχολείων τεχνικής εκπαίδευσης, κατάρρευση της σχολικής μονάδας ως χώρου μετάδοσης αξιών, κατάργηση αξιόπιστης αξιολόγησης), το υπουργείο Παιδείας, με μεγάλη καθυστέρηση, προχωράει κάτι σαν μεταρρύθμιση, με ασαφείς ακόμα επιμέρους επιδιώξεις – και με κεντρικό στόχο το λεγόμενο εθνικό απολυτήριο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Καταλαβαίνω ότι το εθνικό απολυτήριο δεν πρέπει να είναι ένα τυπικό χαρτί που θα πιστοποιεί ότι ο μαθητής ή η μαθήτρια πέρασαν από το λύκειο – κι ότι με κάποιον τρόπο πρέπει να συνδέεται με την αξιολόγηση του μαθητή, που σχεδόν έχει εγκαταλειφθεί, ιδίως στο τέλος του λυκείου. Αλλά δεν μπορώ να κατανοήσω πώς θα γίνει αυτό. Μου λείπει δηλαδή απολύτως ο στόχος της υπουργού Παιδείας Σοφίας Ζαχαράκη. Ούτε το πλαίσιο ούτε το πώς στην πράξη θα αλλάξει το σημερινό σχολείο είναι σαφές. Ελπίζω όχι επειδή το όποιο σχέδιο έχει αφεθεί σε επιτροπές και συμβούλους.
Διαβάζω τους στόχους της επιτροπής: τα πάντα όλα, από ενσυναίσθηση μέχρι επιμόρφωση, όλες οι φιοριτούρες ενός συστήματος που δεν δουλεύει. Διαβάζω τα ονόματα των καθηγητών πανεπιστημίου που μετέχουν και εντυπωσιάζομαι διότι δεν βρίσκω ούτε έναν από εκείνους που παρεμβαίνουν εκτός της επαγγελματικής τους κοινότητας. Ακούω και τις γκρίνιες για την απουσία καθηγητών σε λύκεια τα οποία κυρίως αφορά η όποια μεταρρύθμιση. Βλέπω ότι υπάρχει και πληθωρισμός σε συνταξιούχους εκπαιδευτικούς – που σε μεγάλη δοσολογία θα μπορούσαν να είναι εφεδρείες προς απασχόληση. Είμαι περίεργος να δω τι προτάσεις μπορούν να κάνουν εκπαιδευτικοί που δεν έχουν τριβή με τις νέες τεχνολογίες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Διάβασα τις ενστάσεις και της αντιπολίτευσης. Επίσης άνευ σημασίας. Διαμαρτύρονται με συντεχνιακά αιτήματα. Για το τίποτα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τι συμπεραίνω απ’ όλα αυτά; Οτι πρόκειται για μεταρρύθμιση χωρίς μεταρρυθμιστές κι ότι δεν θα γίνει κάτι σοβαρό. Πρώτον, δεν βλέπω έναν άξιο λόγου μηχανισμό αξιολόγησης εκπαιδευτικών, που δεν θα αποτελέσει αφορμή για διαμαρτυρίες. Δεύτερον, δεν βλέπω κάποια ιδιαίτερη στρατηγική για τη μετατροπή ενός αδιάφορου σχολείου σε μονάδα κοινωνικής ζωής προσανατολισμένη στη γνώση και στη δημιουργία. Τρίτον, δεν αντιλήφθηκα ουσιαστική φροντίδα για την τόσο ζωτική τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση, για επαγγέλματα για τα οποία υπάρχει ανάγκη στην αγορά εργασίας.
Χωρίς έμπνευση, ιδέες και οραματιστές, το σχολείο θα συνεχίσει να είναι ένα τυπικό πέρασμα μαθητών, χωρίς κίνητρο να μάθουν γράμματα. Κι όσο περνάει ο καιρός, η εκπαίδευση θα είναι ακόμα πιο ταξική: οι πλούσιοι θα στέλνουν τα παιδιά τους σε καλά σχολεία, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, και ο πολύς κόσμος θα σέρνεται σε μια βαρετή καθημερινότητα για ένα χαρτί, που θα οδηγήσει στο πανεπιστήμιο, που δεν θα οδηγήσει πουθενά. Τι είχες, Γιάννη, τι είχα πάντα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Μακάρι να διαψευστώ.
Ελεύθερη γενιάΤα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, οι κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή, μαζί με την προσπάθεια στερέωσης της δημοκρατίας, ανασυγκρότησης του κράτους και προσανατολισμού του στη δημοκρατική Δύση, είχαν στόχο και την εκπαιδευτική διαδικασία. Το 1976, το υπουργείο Παιδείας ανέθεσε στον πολύ σπουδαίο συγγραφέα Γιώργο Ιωάννου ρόλο συμβούλου για την έκδοση ενός μαθητικού περιοδικού, που θα κυκλοφορούσε στα σχολεία μέσω των μαθητικών κοινοτήτων. Ετσι δημιουργήθηκε η «Ελεύθερη Γενιά», ένα περιοδικό που πήγε τη λόγια κουλτούρα στις τάξεις, ζητώντας αναγνώστες αλλά και συμμέτοχους στην εκπαιδευτική διαδικασία μαθητές – κι ήταν σημαντικός ο ρόλος του, έστω κι αν ο Γιώργος Ιωάννου επικρινόταν από την αντιπολίτευση επειδή δεν ανήκε στο ρεύμα του προοδευτισμού. Ανεξάρτητη και πολύ τολμηρή για τα συντηρητικά πολιτικά ήθη της εποχής, η «Ελεύθερη Γενιά» ήταν μια όαση πνευματικότητας στο σχολείο – και κράτησε ως το 1981. Οι κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου σταμάτησαν το περιοδικό ως συντηρητικό.
Τι συνέβαινε εκείνα τα χρόνια; Το υπουργείο Παιδείας ήξερε να επιλέγει προσωπικότητες και να τους ζητάει να εμπνεύσουν τους νέους. Στόχος ήταν η γνώση, αλλά και η καλλιέργεια. Σε δύσκολες εποχές για την οικογένεια, το σχολείο αναλάμβανε την ευθύνη του. Τότε, ακόμα, το ίδιο το σχολείο πολεμούσε τα στερεότυπα. Υστερα, τα ασπάστηκε – και έχασε το πρωτείο στη διαμόρφωση της νέας γενιάς. Εδώ βρισκόμαστε σήμερα.
Οι φωτογραφίες ανέβηκαν στο eBay. Ομως, οι υποψήφιοι αγοραστές δεν μπορούσαν να πουν αν το υλικό είναι γνήσιο, αφού δεν συνοδευόταν από οποιουδήποτε τύπου τεκμηρίωση. Ιστορικοί θα χρειαζόταν να κάνουν έρευνα προκειμένου να ταυτοποιήσουν τα πρόσωπα, να τα συνδέσουν με τα ονόματα που είναι χαραγμένα στις μαύρες μαρμάρινες στήλες του μνημείου του Σκοπευτηρίου, στην Καισαριανή. Αλλά πριν φτάσουμε εκεί και προτού ο πωλητής τις αποσύρει, η εγχώρια Αριστερά είχε ήδη εκδώσει και ποστάρει ανακοινώσεις. Ο συριζαίος πρόεδρος συμβούλευσε την πολιτεία «να τα αποκτήσει (σ.σ. τα φωτογραφικά ντοκουμέντα) και να τα αναδείξει ως αναπόσπαστο στοιχείο της ιστορίας και της Παιδείας». Ο αρχηγός της Νέας Αριστεράς ενημέρωσε τους ακολούθους του πως επικοινώνησε με την υπουργό Πολιτισμού κι αιτήθηκε τη διεκδίκησή τους από το ελληνικό κράτος – αφού ελεγχθεί η αυθεντικότητά τους – για να μπουν σε ένα μουσείο Εθνικής Αντίστασης (το οποίο επίσης ζήτησε να ανεγερθεί). Ο συγγραφέας της «Ιθάκης», πάλι, έστειλε επιστολή στον πρόεδρο του Κοινοβουλίου για να του προτείνει να τις αγοράσει το Ιδρυμα της Βουλής (ενημερώνοντάς τον πως «σύμφωνα με τις ενδείξεις, είναι αυθεντικές»).
ΠρόβλημαΟ Περισσός, βέβαια, είχε σπεύσει να ξεκαθαρίσει ότι περιμένει «να αποδοθούν εκεί που ανήκουν, στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στον Δήμο Χαϊδαρίου και στο ΚΚΕ». Η συνήθως λαλίστατη επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, πάντως, δεν κατέθεσε στον δημόσιο διάλογο τη γνώμη της για αυτές, ενώ ο αψύς Σφακιανός θέλει να τις αγοράσουν το κόμμα του μαζί με το Κομμουνιστικό. Η αριστερή κινητοποίηση δικαιολογείται. Η εκτέλεση των 200 την Πρωτομαγιά του 1944 δεν έχει καταγραφεί μόνο στο ασυνείδητο του χώρου τους σαν κορυφαία στιγμή της ελληνικής αντίστασης κατά του ναζισμού, εξάλλου. Η ιστορία τους είναι εθνική. Ωστόσο, η διάσταση απόψεων για το ποιος και πού πρέπει να τις εκθέσει μαρτυρά ένα βαθύτερο πρόβλημα όλων εκείνων που χρησιμοποιούν την προσφώνηση «σύντροφε» μέσα στα στενά κομματικά τους όρια: αδυνατούν να συμφωνήσουν ακόμη και σε ό,τι θα έπρεπε να τους ενώνει, όπως ο τρόπος που θα αποτίσουν φόρο τιμής σε ανθρώπους τους οποίους αναγνωρίζουν ως αγωνιστές. Αν δυσκολεύονται να κοιτάξουν το παρελθόν μέσα από την ίδια οπτική γωνία, πόσες πιθανότητες έχουν να συμπέσουν σε προτάσεις για το αριστερό μέλλον που ευαγγελίζονται; Οι φωτογραφίες, λοιπόν, υπενθύμισαν ότι το πρόβλημα με την Αριστερά είναι οι επαγγελματίες εκπρόσωποί της.
Στην είδηση του θανάτου της διακεκριμένης ιστορικού και πανεπιστημιακού Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ αναφέρονται μέσα ενημέρωσης σήμερα στη Γαλλία.
Πιο αναλυτικά, η εφημερίδα Le Figaro σε δημοσίευμά της με τίτλο «Η μεγάλη Γαλλοελληνίδα ιστορικός και βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ απεβίωσε σε ηλικία 99 ετών» επισημαίνει ότι η σπουδαία Γαλλοελληνίδα ιστορικός Ελένη ήταν ειδική στις βυζαντινές σπουδές και η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε τη διεύθυνση του περίφημου Πανεπιστημίου της Σορβόννης. «Το πολυσχιδές και ευρέως μεταφρασμένο συγγραφικό της έργο παραμένει σημείο αναφοράς για τη βυζαντινολογία, καθώς και για τη μελέτη των σχέσεων της Ελλάδας με την Ευρώπη και τη Μεσόγειο», υπογραμμίζοντας ότι γεννήθηκε στην Αθήνα το 1926 από γονείς καταγόμενους από τη Μικρά Ασία και ότι ανέπτυξε από νεαρή ηλικία πάθος για την Ιστορία.
«Το προσφυγικό της παρελθόν και η οικογενειακή της διαδρομή διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην εν λόγω επιλογή. Μετά τη συμμετοχή της στην Αντίσταση κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1953 μετέβη στη Γαλλία. Στο Παρίσι γνώρισε τον μετέπειτα σύζυγό της, Ζακ Αρβελερ (1918-2010), αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη, τη Μαρί-Ελέν. Το 1955 εντάχθηκε ως ερευνήτρια στο Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS), όπου αργότερα προήχθη σε Διευθύντρια Ερευνών. Το 1967 αποχώρησε από το CNRS για να αναλάβει καθήκοντα καθηγήτριας στη Σορβόννη. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα στα 700 χρόνια ιστορίας του γαλλικού ιδρύματος που κατέλαβε τα ανώτατα διοικητικά αξιώματα: Διευθύντρια Τμήματος, Πρόεδρος Πανεπιστημίου και Πρύτανης» αναφέρει η χαρακτηριστικά η Figaro.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στη συνέχεια επισημαίνεται ότι, το 1982, ο σοσιαλιστής Πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Μιτεράν τη διόρισε Πρύτανη της Ακαδημίας των Παρισίων και καγκελάριο των Πανεπιστημίων του Παρισιού. «Για την ιστορικό, το Βυζάντιο δεν αποτελούσε απλώς ένα αντικείμενο μελέτης, αλλά ένα γνήσιο εργαστήριο πολιτικής σκέψης, κοινωνικής οργάνωσης και πολιτισμικής συνέχειας. Η επιρροή της στους ευρωπαϊκούς πανεπιστημιακούς θεσμούς υπήρξε καθοριστική, αναφέρει η εφημερίδα, επισημαίνοντας ότι συναναστράφηκε καλλιτέχνες και διανοουμένους όπως η Σιμόν ντε Μποβουάρ, ο Λουί Αραγκόν, ο Πάμπλο Πικάσο και η Φρανσουάζ Σαγκάν.
Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και δημοσίευμα στην εφημερίδα Le Monde με τίτλο «Η μεγάλη βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ απεβίωσε», όπως και στην ιστοσελίδα του RADIO FRANCE INTERNATIONALE με τίτλο «Θάνατος της Γαλλοελληνίδας ιστορικού Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, της πρώτης γυναίκας που διετέλεσε επικεφαλής του Πανεπιστημίου της Σορβόννης.»
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Την ανέλκυση του φουσκωτού σκάφους που βυθίστηκε πρόσφατα ανοιχτά της Χίου, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 15 μετανάστες, διέταξε η Ανακρίτρια Χίου που χειρίζεται την υπόθεση.
Η ενέργεια αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της κύριας ανάκρισης για τις συνθήκες του ναυαγίου και την πιθανή εμπλοκή περιπολικού σκάφους του Λιμενικού Σώματος. Η απόφαση ελήφθη ύστερα από αίτημα των δύο συνηγόρων του Μαροκινού, φερόμενου ως διακινητή, Αλέξη Γεωργούλη και Δημήτρη Χούλη. Οι δικηγόροι ζήτησαν τη διενέργεια επιπλέον ερευνών επί του σκάφους, ώστε να εντοπιστούν κρίσιμα στοιχεία που θα μπορούσαν να αποσαφηνίσουν την πορεία και τις συνθήκες του περιστατικού.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Λιμενικού, το σκάφος ήταν ταχύπλοο μήκους περίπου οκτώ μέτρων και έφερε μηχανή μεγάλης ιπποδύναμης. Τη νύχτα του ναυαγίου επέβαιναν σε αυτό 39 αλλοδαποί, οι 15 δεν κατάφεραν να επιβιώσουν, γεγονός που συγκλόνισε την τοπική κοινωνία και προκάλεσε εκτεταμένες έρευνες σε πολλαπλά επίπεδα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η ανέλκυση θα πραγματοποιηθεί από δύτες του Λιμενικού Σώματος, ενώ στη συνέχεια θα ακολουθήσει αυτοψία παρουσία αρμόδιων αρχών και τεχνικών συμβούλων. Η διαδικασία στοχεύει στον εντοπισμό πιθανών φθορών ή μηχανικών βλαβών, καθώς και άλλων στοιχείων που θα μπορούσαν να ρίξουν φως στα αίτια του ναυαγίου.
Η εξέλιξη αυτή θεωρείται καθοριστικής σημασίας για τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης, καθώς τα αποτελέσματα της αυτοψίας ενδέχεται να αναδείξουν νέα δεδομένα σχετικά με τις ευθύνες και τις ακριβείς συνθήκες της τραγωδίας. Παράλληλα, αναμένονται οι εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης που θα ακολουθήσουν μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας.
Ο Βίτορ Περέιρα μίλησε για τη νέα του συνεργασία με τον Βαγγέλη Μαρινάκη, με αφορμή την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Νότιγχαμ Φόρεστ.
Ο Πορτογάλος προπονητής επιστρέφει σε γνώριμα… λημέρια, καθώς είχε συνεργαστεί με τον ισχυρό άνδρα του συλλόγου και κατά τη θητεία του στον Ολυμπιακό τη σεζόν 2014/15, όταν οι «ερυθρόλευκοι» κατέκτησαν το νταμπλ.
Στις πρώτες του δηλώσεις ως τεχνικός της Φόρεστ, ο Περέιρα χαρακτήρισε τον Μαρινάκη φιλόδοξο και ιδιαίτερα συναισθηματικό άνθρωπο, επισημαίνοντας πως πρόκειται για έναν παράγοντα που ζει έντονα το ποδόσφαιρο. Παράλληλα, αναφέρθηκε με νοσταλγία στην περίοδο του Πειραιά, θυμούμενος το πάθος και τη «φλόγα» που περιβάλλει τον Ολυμπιακό και γενικότερα το ελληνικό ποδόσφαιρο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ο Περέιρα, ο οποίος τη σεζόν 2014-15 είχε οδηγήσει τους Πειραιώτες στην κατάκτηση του νταμπλ ανέφερε για τον ιδιοκτήτη του συλλόγου:«Είναι φιλόδοξος. Θέλει να κερδίζει, είναι συναισθηματικός και τον γνωρίζω πολύ καλά. Η συζήτηση αφορούσε την εποχή μας στον Ολυμπιακό. Θυμάμαι την ενέργεια και τη φωτιά που δημιουργήσαμε στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα καίει φλόγα μέσα τους, τους αρέσει να βλέπουν την ενέργεια και μου ζήτησε να είμαι ο εαυτός μου.
Του άρεσε ο τρόπος που συνεργαστήκαμε. Κερδίσαμε το πρωτάθλημα και το Κύπελλο. Μου ζήτησε να είμαι ο εαυτός μου. Ήταν στα μέσα της σεζόν και δημιουργήσαμε μια καλή σχέση. Εμπιστεύεται τη δουλειά μου, εμπιστεύομαι την προσωπικότητά του. Νομίζω ότι χρειαζόμαστε πάθος. Η Ελλάδα μοιάζει λίγο με την Τουρκία, υπάρχει φλόγα, τους αρέσει να βλέπουν ενέργεια και μου ζήτησε να είμαι ο εαυτός μου. Έχω φωτιά και πάθος. Το ποδόσφαιρο είναι το πάθος μου, κάτι που κοιμάται και ξυπνάει μαζί μου».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Για την τακτική που θα ακολουθήσει στη Φόρεστ και τι θέλει να αλλάξει:«Δεν μπορώ να αλλάξω πολλά σε αυτό το σημείο της σεζόν, όμως το ζητούμενο είναι οι παίκτες να νιώθουν άνετα παίζοντας στους ρόλους που τους ζητώ. Είναι σημαντικό να αισθάνονται ότι μπορούν να βοηθήσουν την ομάδα μέσα από τα δικά τους ποιοτικά χαρακτηριστικά. Η ποιότητα είναι απαραίτητη για να εκφράζονται, αλλά αυτή η έκφραση πρέπει να υπηρετεί τη συλλογική νοοτροπία. Αυτή είναι η δουλειά μου με την ομάδα.
Να δημιουργήσουμε πνεύμα, ταυτότητα και σαφή τακτική ιδέα, και να τους δώσουμε αυτοπεποίθηση. Μου αρέσει οι ομάδες μου να έχουν τακτική οργάνωση, αφοσίωση, θάρρος στο παιχνίδι και την ελευθερία να είναι ο εαυτός τους. Έτσι δημιουργείται η ενέργεια και έτσι προσεγγίζουμε τα επόμενα παιχνίδια».
Για την πίεση που θα έχει στη Νότιγχαμ:«Ήρθα με την πρόθεση να δώσω τα πάντα από τον εαυτό μου, να δώσω το σώμα και την ψυχή μου σε αυτόν τον σύλλογο για να βοηθήσω και μαζί μπορούμε να το κάνουμε. Είμαστε καλύτεροι υπό πίεση. Χρειάζομαι την πίεση για να είμαι στο καλύτερό μου επίπεδο. Η πίεση είναι σημαντική στο ποδόσφαιρο».
Αν πιστέψεις την ιδέα, είναι ένα καλό βήμα. Αν δεν πιστέψεις την ιδέα του προπονητή, είναι μεγάλο πρόβλημα. Αν πιστέψεις την ιδέα και το άτομο, αν έχεις ανοιχτό μυαλό για να λαμβάνεις πληροφορίες και δουλεύεις σκληρά, μπορούμε να πετύχουμε αυτό που θέλουμε. Πιστεύω στην ποιότητα των παικτών, στις δυνατότητες αυτού του συλλόγου και στη φιλοδοξία του προέδρου. Φυσικά πιστεύω ότι μπορούμε να μείνουμε στην κατηγορία».
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανέβασε βίντεο στο διαδίκτυο για την ανεργία των νέων.
«Αυτές είναι οι απαντήσεις που έδωσαν οι νέοι. Πού πιστεύεις ότι βρίσκεται η Ελλάδα σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες στην ανεργία των νέων;», ακούγεται αρχικά και στη συνέχεια ακολουθούν οι εξής απαντήσεις:
«Αρκετά ψηλά θεωρώ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Γύρω στο 10%;»
«Σε ένα σχετικά καλύτερο επίπεδο από ό,τι ήταν παλιά»
«Εικοσάδα»
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Είμαστε σίγουρα πάρα πολύ ψηλά».
Στη συνέχεια ο Πρωθυπουργός αναφέρει τα εξής: «Η αλήθεια είναι ότι το 2019 η Ελλάδα ήταν πρωταθλήτρια στην Ευρώπη στην ανεργία των νέων με ποσοστό σχεδόν 40%. Που βρισκόμαστε όμως σήμερα;! Από το 39,5% που παραλάβαμε το 2019, η ανεργία των νέων έχει πέσει στο 13%. Πλέον είμαστε κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο! Κανείς, λοιπόν, δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η ανεργία των νέων έπεσε και μάλιστα, σημαντικά. Όλα αυτά όμως δεν σας τα λέω για να πανηγυρίσουμε, αλλά γιατί κάτι αλλάζει. Εδώ μιλάμε για δουλειές, μιλάμε για περισσότερες επιλογές, μιλάμε για καλύτερους μισθούς, μιλάμε για νέους που επιστρέφουν στην πατρίδα μας. Ξέρω , όμως, καλά ότι η ακρίβεια και κυρίως το στεγαστικό πιέζουν τους νέους μας. Για αυτό και συνεχίζουμε: Επαναλαμβάνω τον μηδενισμό του φόρου εισοδήματος για νέους έως 25 ετών, με εισόδημα έως 20.000 ευρώ. Αρκετοί, είμαι σίγουρος, ότι είδατε ήδη τη διαφορά στη μισθοδοσία σας. Με προγράμματα όπως το Σπίτι μου 2 που βοηθάει τους νέους να αποκτήσουν πρώτη κατοικία με χαμηλότοκο δάνειο. Με τη νέα αύξηση του κατώτατου μισθού, η οποία και θα ανακοινωθεί έως τα τέλη Μαρτίου. Η υπόσχεση παραμένει πάντα η ίδια. Όσο δύσκολη κι αν είναι η προσπάθεια: Οι νέοι να ζουν καλύτερα από τις προηγούμενες γενιές!».
Πλήθος παραβάσεων στη χορήγηση επιδομάτων του ΟΠΕΚΑ, συνολικού ύψους 1,8 εκατ. ευρώ, αποκάλυψε έλεγχος της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Σύμφωνα με την έκθεση, διαπιστώθηκαν σοβαρές παρατυπίες στη διαδικασία έγκρισης και καταβολής επιδομάτων κατά την περίοδο από 10 Ιανουαρίου 2020 έως 31 Δεκεμβρίου 2022.
Τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά, δηλαδή εκείνα που δόθηκαν σε μη δικαιούχους, ανέρχονται συνολικά σε 1.860.000 ευρώ. Ο έλεγχος αφορούσε 372 φακέλους αιτήσεων, από τους οποίους προέκυψε πλήθος παραβάσεων του θεσμικού πλαισίου.
Ευρήματα του ελέγχουΣύμφωνα με την ανακοίνωση της Αρχής, εντοπίστηκαν περιπτώσεις όπου δεν τηρήθηκε η προβλεπόμενη διαδικασία υποβολής αιτήσεων ούτε η χρονολογική σειρά εξέτασής τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Παράλληλα, εγκρίθηκαν αιτήσεις παρά τις ελλείψεις σε δικαιολογητικά ή τη μη πλήρωση βασικών κριτηρίων, όπως το όριο ηλικίας. Διαπιστώθηκε επίσης ότι σε αρκετές περιπτώσεις το επίδομα καταβλήθηκε νωρίτερα από το προβλεπόμενο, με αποτέλεσμα να δοθεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από αυτό που δικαιούνταν οι αιτούντες.
Από τον δειγματοληπτικό έλεγχο 178 εγκριτικών αποφάσεων, το ύψος των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών υπολογίστηκε σε 723.480 ευρώ. Αντίστοιχα, από 91 αποφάσεις προέκυψαν 216.543 ευρώ, ενώ από τον επανέλεγχο 76 αποφάσεων το ποσό ανήλθε σε 895.554 ευρώ.
Επιπλέον, στον έλεγχο 27 φακέλων όπου η ΗΔΙΚΑ Α.Ε. είχε εντοπίσει ασυμφωνίες μεταξύ ημερομηνιών γέννησης και ΑΜΚΑ, προέκυψαν αχρεωστήτως καταβληθέντα ύψους 60.650 ευρώ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Αφορμή του ελέγχουΗ έρευνα ξεκίνησε έπειτα από έκτακτο εσωτερικό έλεγχο του ΟΠΕΚΑ, κατά τον οποίο διαπιστώθηκε ότι επιχειρήθηκε παράτυπη έγκριση αιτήσεων από πρώην προϊστάμενο/μένη που διατηρούσε φακέλους αιτήσεων στην κατοχή του/της.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Σύμφωνα με την έκθεση, ο/η ίδιος/α υπάλληλος, ακόμη και μετά την απόσπασή του/της σε άλλη υπηρεσία, εισήγαγε αιτήσεις στο σύστημα και επιχείρησε την παράτυπη έγκρισή τους. Παράλληλα, κατά τη θητεία δύο προϊσταμένων του αρμόδιου τμήματος, επιτρεπόταν η είσοδος στην Κεντρική Υπηρεσία του ΟΠΕΚΑ προσώπων που δεν ήταν αιτούντες, αλλά προσκόμιζαν αιτήσεις εκτός της θεσμοθετημένης διαδικασίας.
Συστάσεις και επόμενα βήματαΗ Εθνική Αρχή Διαφάνειας εισηγήθηκε:
1. Την άσκηση πειθαρχικού ελέγχου από τη Διοίκηση του ΟΠΕΚΑ κατά του/της αρμόδιου/ας υπαλλήλου.
2. Την αναζήτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών από την αρμόδια Διεύθυνση.
3. Την ενίσχυση των μηχανισμών ελέγχου και την αυστηρότερη τήρηση των προϋποθέσεων για τη χορήγηση επιδομάτων.
Η έκθεση ελέγχου έχει διαβιβαστεί στην Εισαγγελία Εφετών Αθηνών για τη διερεύνηση ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών.
Η ιστορία του Λουκή Λάρα, όπως την κατέγραψε το 1897 ο Δημήτριος Βικέλας στο ομώνυμο διήγημά του, παραμένει μέχρι σήμερα μια από τις πιο ζωντανές λογοτεχνικές μαρτυρίες για τη Σφαγή της Χίου. Αυτή αποκτά τώρα νέα σκηνική ζωή χάρη στην παράσταση «Λουκής Λάρας» που ανεβαίνει στις 27 Φεβρουαρίου στο Θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας». Ο Λευτέρης Βενιάδης ετοίμασε ένα νέο πρωτότυπο μουσικό έργο, επιχειρώντας με ρεαλισμό κι ανθρωπιά να διηγηθεί την εμπειρία της καταστροφής μέσα από τα μάτια ενός νεαρού ανθρώπου που βλέπει τον κόσμο να καταρρέει. Στη σκηνή, ο ηθοποιός Κώστας Μπερικόπουλος, ο λυρικός τραγουδιστής Νίκος Ζιάζιαρης και ο βιολοντσελίστας Αλέξανδρος Μποτίνης μοιράζονται τον ρόλο του Λουκή, αποδίδοντας την αφήγηση μέσα από τρεις διαφορετικές καλλιτεχνικές γλώσσες που συνυπάρχουν και αλληλοσυμπληρώνονται.
«Παρακολουθούμε την πορεία του Λουκή Λάρα, ενός εμπόρου που δεν είχε κάποια σχέση με την Επανάσταση και μέσα από τα μάτια του βλέπουμε τη Σφαγή της Χίου. Από την αρχή είμαστε τρεις αφηγητές όπου ο καθένας μέσα από την τέχνη του λέει την ιστορία του Λουκή. Είμαστε όλοι μας ο Λουκής. Επειδή η μουσική υπάρχει σε όλη τη διάρκεια της παράστασης, άλλοτε σαν υπόκρουση, άλλοτε σαν μελωδία που τραγουδιέται, δεν μπορεί να μην μας επηρεάσει στον τρόπο που ερμηνεύουμε την αφήγηση» αναφέρει ο Κώστας Μπερικόπουλος μιλώντας στο «Νσυν».
Μέσα στο τοπίο της απόλυτης καταστροφής της Χίου, όπως το αποτυπώνει ο Δημήτριος Βικέλας, ο νεαρός ήρωας δεν μετατρέπεται σε μορφή ηρωικού έπους αλλά σε σύμβολο ανθρώπινης αντοχής. Σε στιγμές που εκατοντάδες άλλοι χάθηκαν, εκείνος κέρδισε τη δυσκολότερη μάχη, της επιμονής στη ζωή. «Αυτό που πρέπει να κρατήσουν οι θεατές από την ιστορία του είναι να μην καταθέτουν τα όπλα. Μπορεί να μην ήταν ένας πολεμιστής, αλλά κατάφερε να επιβιώσει. Αυτό δεν κάνουν σήμερα στην Αμερική με τον Τραμπ; Προσπαθούν να επιβιώσουν, όπως συμβαίνει και σε όλη την ανθρωπότητα. Υπάρχει η ανάγκη να καταφέρουν να ζήσουν, να υπάρξουν» επισημαίνει ο ηθοποιός.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στην πρώτη της εκδοχή, η παράσταση είχε παρουσιαστεί πριν από δύο χρόνια στο Μουσείο Μαστίχας της Χίου, στον τόπο όπου διαδραματίστηκαν τα γεγονότα που αφηγείται. Εκεί, μέσα σ’ έναν χώρο φορτισμένο με ιστορική μνήμη, η ιστορία του Λουκή απέκτησε μια ιδιαίτερη βαρύτητα, σχεδόν βιωματική για τον πρωταγωνιστή της. «Οταν κάναμε βόλτα στα Μαστιχοχώρια ή πηγαίναμε στις μονές και βλέπαμε τους σκελετούς των ανθρώπων, σκεφτόμουν πως αυτό που μάθαμε στην Ιστορία στο σχολείο ή έχει ζωγραφίσει ο Ντελακρουά δεν είναι απλώς ένας ωραίος πίνακας ούτε παραμύθι. Είναι πραγματικότητα. Κι εκεί είναι σαν να γυρίζει ένας καθρέφτης και να σου λέει να κοιτάξεις τον εαυτό σου μέσα σε αυτόν. Να μην τον βγάζεις απέξω σαν μια ωραία ιστορία» υπογραμμίζει ο Κώστας Μπερικόπουλος.
Και στο «Maestro»Την περίοδο αυτή, ο ίδιος, εκτός από την παράσταση, βρίσκεται στα γυρίσματα της τέταρτης σεζόν του «Maestro», της επιτυχημένης σειράς του Mega με την υπογραφή του Χριστόφορου Παπακαλιάτη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Εκεί, θα επιστρέψει στον ρόλο του αστυνομικού επιθεωρητή Δημοσθένη. «Τα νέα επεισόδια θα έχουν αρκετές ανατροπές αφού θα εισβάλουν δύο πρόσωπα που θα ταράξουν τα νερά. Ο Δημοσθένης, αν και στο τέλος του τρίτου κύκλου συνταξιοδοτείται, θα συνεχίσει να είναι παρών στην ιστορία. Ας μην ξεχνάμε ότι χάρη στο τέχνασμα του Χριστόφορου δεν ήρθε στο νησί για να εξιχνιάσει το έγκλημα αλλά να ξεσκεπάσει το δήμαρχο. Στον ρόλο αυτόν με γοήτευσε το γεγονός πως είναι ένας άνθρωπος με αδυναμίες, όχι σούπερ ήρωας. Εχει πολλά τρωτά σημεία και με έκανε να αισθανθώ ότι ο Χριστόφορος τον περιποιήθηκε πολύ. Τον έκανε σύνθετο και πολύπλευρο» καταλήγει ο Κώστας Μπερικόπουλος.
Σε τροχιά υλοποίησης εισέρχεται ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια αστικής ανασυγκρότησης στο κέντρο της πρωτεύουσας, καθώς η ΓΑΙΑΟΣΕ, μέσω προσκλήσεων μη δεσμευτικού ενδιαφέροντος, δρομολογεί την αξιοποίηση των Σιδηροδρομικών Σταθμών Αθηνών (Λαρίσης) και Πελοποννήσου.
Πρόκειται για μια κίνηση – ορόσημο, που σηματοδοτεί τη μετάβαση από τον σχεδιασμό στην ενεργή αναζήτηση επενδυτικών σχημάτων για τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου, σύνθετου, πολυλειτουργικού συγκοινωνιακού κόμβου στην καρδιά της Αθήνας. Η ΓΑΙΑΟΣΕ, που είναι αποκλειστικά αρμόδια για τη διαχείριση και αξιοποίηση της σιδηροδρομικής ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, ανοίγει ένα από τα πιο εμβληματικά και «βαριά» χαρτοφυλάκια αστικής γης της Αθήνας σε επενδυτικές ιδέες και προτάσεις.
Πολυλειτουργικός κόμβοςΟι δύο σταθμοί βρίσκονται εντός του Ενιαίου Κεντρικού Σιδηροδρομικού Επιβατικού Σταθμού Αθηνών, σε έκταση περίπου 100 στρεμμάτων, κοντά στο κέντρο της πρωτεύουσας. Ο Σταθμός Λαρίσης αποτελεί τον μεγαλύτερο σιδηροδρομικό κόμβο της χώρας, εξυπηρετώντας το ενεργό δίκτυο που συνδέει την Αθήνα με τις μεγάλες πόλεις και κωμοπόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Δίπλα του, ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Πελοποννήσου είναι ένα ακίνητο υψηλής ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας. Το κτίριο εγκαινιάστηκε το 1884 και φέρει την υπογραφή του Ερνέστου Τσίλλερ, ο οποίος πρόσθεσε τις τρεις χαρακτηριστικές θολωτές απολήξεις (1912-1913), εμπλουτίζοντας το αρχικό έργο των γάλλων μηχανικών Αλφρέντ Ροντέλ και Αντέλ Γκοτελάν. Πρόκειται για ένα κτίσμα με αναφορές στον νεοκλασικισμό και στοιχεία art nouveau, που χαρακτηρίστηκε διατηρητέο το 1985 και συχνά περιγράφεται ως «αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα».
Η πρόκληση για τη ΓΑΙΑΟΣΕ προς τους ιδιώτες επενδυτές είναι διπλή: αφενός η δημιουργία ενός σύγχρονου συγκοινωνιακού hub, αφετέρου η διασφάλιση της προστασίας και ανάδειξης ενός ιστορικού μνημείου που αποτελεί μέρος της συλλογικής μνήμης της πόλης.
Το νέο μοντέλο ανάπτυξηςΟι Προσκλήσεις Μη Δεσμευτικού Ενδιαφέροντος αποτελούν το πρώτο βήμα της διαγωνιστικής διαδικασίας. Στόχος είναι η χαρτογράφηση του επενδυτικού ενδιαφέροντος και η άντληση ιδεών από την αγορά, είτε για ενιαία αξιοποίηση και μακροχρόνια εκμετάλλευση των δύο όμορων σταθμών είτε για διακριτή ανάπτυξη του καθενός.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η διοίκηση της ΓΑΙΑΟΣΕ προσανατολίζεται στη δημιουργία ενός Σύνθετου Πολυλειτουργικού Συγκοινωνιακού Κόμβου, πλήρως ενσωματωμένου στο ενεργό σιδηροδρομικό δίκτυο και διασυνδεδεμένου με τα υπόλοιπα μέσα μεταφοράς, όπως το μετρό. Η συνολική έκταση των 100 στρεμμάτων προσφέρεται για πολλαπλές χρήσεις: εμπορικά καταστήματα, τουριστικές εγκαταστάσεις, φοιτητική στέγη, γραφεία, πολιτιστικές υποδομές, καθώς και υπέργειους ή υπόγειους χώρους στάθμευσης.
Οι ενδιαφερόμενοι φορείς καλούνται να υποβάλουν ιδέες και προτάσεις έως τις 12 Ιουνίου 2026. Οι απαντήσεις θα αποτελέσουν τη βάση για τον καθορισμό των όρων και της τελικής μορφής του διαγωνισμού που θα ακολουθήσει.
Η δεύτερη ευκαιρίαΙδιαίτερη βαρύτητα αποκτά το σχέδιο αναπαλαίωσης του ιστορικού Σταθμού Πελοποννήσου, ο οποίος παραμένει κλειστός από το 2005, μετά την οριστική κατάργηση της παλιάς μετρικής γραμμής της Πελοποννήσου. Η πρώτη απόπειρα αξιοποίησής του ως πολιτιστικού κέντρου και σιδηροδρομικού μουσείου δεν προχώρησε, κυρίως λόγω έλλειψης χρηματοδότησης. Σήμερα, η ΓΑΙΑΟΣΕ επαναφέρει το σχέδιο, με πρόθεση να μετατρέψει το διατηρητέο κτίριο της οδού Σιδηροδρόμων, στον Κολωνό, σε χώρο αναψυχής και πολιτισμού, με δυνατότητες ανάδειξης εγχώριων προϊόντων και φιλοξενίας εκδηλώσεων. Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται συνεργασία με Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης – δήμους και περιφέρειες – ώστε το αποτύπωμα της παρέμβασης να είναι πολλαπλασιαστικό για την πόλη και τους κατοίκους της.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η αρχιτεκτονική του σταθμού, που συχνά συγκρίνεται – σε μικρογραφία – με το κτίριο των Chemins de fer Orientaux στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς τα έντονα ανατολίτικα χαρακτηριστικά, επιβάλλει λεπτούς χειρισμούς. Η ισορροπία μεταξύ σύγχρονης εμπορικής αξιοποίησης και διατήρησης της ιστορικής ταυτότητας αποτελεί κρίσιμο ζητούμενο.
Αστική αναγέννησηΗ παρέμβαση δεν περιορίζεται σε ένα συγκοινωνιακό έργο. Μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός ευρύτερης αστικής αναγέννησης για την περιοχή πέριξ της οδού Λιοσίων και της πλατείας Βικτωρίας, όπου εκτεταμένες εκτάσεις παραμένουν σήμερα υπαξιοποιημένες. Η δημιουργία ενός σύγχρονου κόμβου μεταφορών και εμπορικών δραστηριοτήτων αναμένεται να επηρεάσει τις αξίες γης, να ενισχύσει τη ζήτηση για ακίνητα και να πυροδοτήσει νέες επενδύσεις στον τομέα του real estate.
Το τελικό αποτύπωμα, ωστόσο, θα κριθεί από δύο κρίσιμες παραμέτρους: τον ουσιαστικό σεβασμό στον ιστορικό χαρακτήρα του Σταθμού Πελοποννήσου και τη διασφάλιση ότι ο νέος κόμβος θα παραμείνει δημόσια υποδομή μεταφορών – και όχι ένα αποσπασματικό εμπορικό κέντρο αποκομμένο από τον βασικό του ρόλο. Η επόμενη φάση θα δείξει αν το φιλόδοξο σχέδιο της ΓΑΙΑΟΣΕ θα αποτελέσει πρότυπο συνδυασμού μεταφορών, πολιτισμού και επιχειρηματικότητας ή αν θα χαθεί ακόμη μία ευκαιρία ανασχεδιασμού του σιδηροδρομικού τοπίου της Αθήνας. Σε κάθε περίπτωση, η συζήτηση για το μέλλον των δύο σταθμών έχει πλέον επισήμως ξεκινήσει – και αφορά όχι μόνο επενδυτές, αλλά το σύνολο της πρωτεύουσας.
Ο Αμερικανός ηθοποιός Σία Λαμπέφ συνελήφθη στη Νέα Ορλεάνη κατά τη διάρκεια των εορτασμών του Mardi Gras (Λιπαρή Τρίτη) και αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες για απλή σωματική βλάβη.
Ο γνωστός ηθοποιός, που έχει πρωταγωνιστήσει σε μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες όπως τα Transformers και Holes, φέρεται να ενεπλάκη σε καβγά ενώ βρισκόταν υπό την επήρεια αλκοόλ. Το περιστατικό σημειώθηκε σε κεντρικό σημείο της πόλης, εν μέσω των εορταστικών εκδηλώσεων.
JUST IN – Actor Shia LaBeouf was involved in an overnight altercation during Mardi Gras in New Orleans. Paramedics arrived to treat him at the scene, and he was later arrested – TMZ
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})— Insider Paper (@TheInsiderPaper) February 17, 2026
Σύμφωνα με πλάνα που δημοσίευσε το TMZ, ο Λαμπέφ εμφανίζεται χωρίς μπλούζα, να δέχεται ιατρική φροντίδα από διασώστες μετά τον καυγά, λίγο πριν τη σύλληψή του από τις αρχές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Εργαζόμενοι σε μπαρ της Νέας Ορλεάνης δήλωσαν στο The Hollywood Reporter ότι ο ηθοποιός βρισκόταν σε παρατεταμένο ξέσπασμα από την περασμένη Πέμπτη. Όπως ανέφεραν, ήταν εμφανώς μεθυσμένος και «αρκετά επιθετικός».
Ο Σία Λαμπέφ θεωρείται μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στο Χόλιγουντ. Στο παρελθόν έχει δηλώσει ότι παραμένει νηφάλιος εδώ και χρόνια ενώ έχει αποδώσει την κακοποιητική συμπεριφορά του προς την πρώην σύντροφό του, FKA Twigs, στη σχέση του με το αλκοόλ.
Η εκτέλεση των 200 Ελλήνων κρατουμένων από τους ναζί το 1944 στην Καισαριανή και οι φωτογραφίες που ήρθαν πρόσφατα στο φως, έφεραν ξανά στην επιφάνεια μνήμες βαθιά χαραγμένες στη συλλογική συνείδηση.
Η αποκάλυψη του υλικού αυτών των δημοπρατημένων εικόνων λειτούργησε σαν χιονοστιβάδα συναισθημάτων και ιστορικών αναφορών που αναζητούν δικαίωση και αναγνώριση. Άνθρωποι που έζησαν τη φρίκη, αυτόπτες μάρτυρες και συγγενείς των εκτελεσθέντων, υψώνουν τη φωνή τους για να ακουστεί ξανά η ιστορία. Θέλουν να μάθουν οι νεότεροι και να θυμηθούν όσοι έχουν αφήσει τις μνήμες να ξεθωριάσουν μέσα στην καθημερινότητα.
Μαρτυρίες στο «Live News»Στην εκπομπή «Live News», συγγενείς και αυτόπτες μάρτυρες μιλούν με τη δική τους φωνή, μεταφέροντας εικόνες και συναισθήματα από εκείνη τη μέρα. Οι αφηγήσεις τους αποτελούν ζωντανά τεκμήρια της ιστορίας. Η Θεοδώρα Δολιανίτου που έγινε αυτόπτης μάρτυρας της εκτέλεσης των 200 Ελλήνων περιγράφει:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Παίζαμε σαν παιδιά εκεί, ξαφνικά είδαμε κόσμο να μαζεύεται στο άλσος, γιατί είχαν μάθει ότι γίνεται η εκτέλεση, οπότε καθίσαμε και παρακολουθήσαμε. Τους είχανε βάλει σε σειρά απέναντι και ήτανε στημένοι στον τοίχο καμιά εικοσαριά. Τους εκτελούσανε, τελείωνε αυτό και παίρνανε μετά οι άλλοι είκοσι. Δεν τους βάλανε όλους μαζί, γιατί ο τοίχος δεν ήτανε μακρύς. Φωνάξανε, αλλά εμείς δεν ακούσαμε. Και οι γυναίκες κλαίγανε, φωνάζανε και κλαίγανε, και εγώ σαν παιδί έλεγα, “αφού δεν είναι παιδιά δικά τους, γιατί κλαίνε;”. Μαζεύανε τα πτώματα και τα ρίχνανε σας λέω σαν τσουβάλια».
https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/02/WhatsApp-Video-2026-02-17-at-17.20.59.mp4 Η μνήμη και ο πόνος των απογόνωνΟι συγγενείς των εκτελεσθέντων μεγάλωσαν με το τραύμα εκείνης της ημέρας. Ο πόνος μεταφέρθηκε στις επόμενες γενιές, ως ζωντανή υπενθύμιση μιας βαρβαρότητας που έμεινε ατιμώρητη, ενός ναζιστικού εγκλήματος για το οποίο κανείς δεν λογοδότησε ποτέ. «Ήταν πάππους μου από τη μητέρα μου. Η μητέρα μου δεν τον γνώρισε, τον είδε μία φορά στη ζωή της, διότι έλειπε στο βουνό μόνιμα στο αντάρτικο. Μετά το αντάρτικο, τον πιάσανε», αναφέρει ο εγγονός του Θρασύβουλου Καλαφατάκη, Θρασύβουλος Μαράκης, μιλώντας στο «Live News».
«Ήταν άνθρωπος που δεν έκανε ποτέ πίσω και πήγαινε πάντα μπροστά. Δεν φοβόταν. Θέλω και φωτογραφίες και αρχείο, ό,τι μπορέσουν να μαζέψουν», σημειώνει, ζητώντας να σωθεί κάθε ίχνος μνήμης από εκείνη την ημέρα που σημάδεψε την ιστορία.
Περισσότερες από δώδεκα χιλιάδες διαθήκες έχουν καταχωριστεί στην ψηφιακή πλατφόρμα diathikes.gr με τη λειτουργία της οποίας από την 1η Νοεμβρίου 2025 η διαδικασία της δημοσίευσης όλων των τύπων των διαθηκών έχει περάσει από τα δικαστήρια στους συμβολαιογράφους.
Στόχος του υπουργείου Δικαιοσύνης με τη ρύθμιση αυτή δεν ήταν άλλος από την ταχύτερη ολοκλήρωση της δημοσίευσης των διαθηκών μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα προς όφελος των πολιτών, οι οποίοι με το προηγούμενο καθεστώς για τη διαδικασία χρειαζόταν να περιμένουν ακόμα και περισσότερο από έναν χρόνο.
Επιπλέον με την ψηφιοποίηση της δημοσίευσης των διαθηκών καταβάλλονται άμεσα και οι αναλογούντες φόροι από τις κληρονομιές, ενώ η μεταβίβασή τους στους συμβολαιογράφους έχει αφαιρέσει ύλη από τα δικαστήρια βοηθώντας στην επιτάχυνση της δικαιοσύνης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Δύο μόνο αριθμοί από μόνοι τους μαρτυρούν το όφελος που θα έχει η λειτουργία της ψηφιακής πλατφόρμας :
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, μέχρι τις πρώτες μέρες του Φεβρουαρίου:
Επίσης, από την 1η Νοεμβρίου μέχρι και πριν από λίγες ημέρες :
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });