Η ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό, σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, περνάει μέσα από το ενδεχόμενο μιας διπλής εκλογικής διαδικασίας. Από την Θεσσαλονίκη, στην καθιερωμένη συνέντευξη τύπου στο πλαίσιο της ΔΕΘ, επεδίωξε να ενισχύσει την προσωπική του αξιοπιστία και να δώσει απαντήσεις στις έντονες αντιπαραθέσεις των τελευταίων ημερών για το πρόγραμμα της ΕΛΑΣ.
Με αιχμηρή γλώσσα προς την κυβέρνηση, ανέφερε για την περίπτωση που χρειαστούν επαναληπτικές εκλογές για να συγκεντρωθεί η απαραίτητη πλειοψηφία: «Ο κ. Μητσοτάκης ξορκίζει την πιθανότητα δεύτερης κάλπης, ξέρετε γιατί; Γιατί πάρα πολύ απλά διαβάζει ένα κρίσιμο ποιοτικό στοιχείο δημοσκοπήσεων, το οποίο λέει ότι πάνω από 70% των Ελλήνων πολιτών θέλουν να αλλάξει αυτή η κυβέρνηση». Οσον αφορά το ΠΑΣΟΚ, περιέγραψε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ως ανταγωνιστή κι όχι ως αντιπάλο: «Δεν μπορεί να τα καταφέρει το ΠΑΣΟΚ, γι’ αυτό υπάρχουμε» είπε μεταξύ άλλων, συμπληρώνοντας ότι εφόσον ο ίδιος λάβει την πρώτη εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, «θα εξαντλήσει κάθε πιθανότητα να δημιουργήσει κυβέρνηση στην βάση εναλλακτικής πολιτικής».
Μιλώντας για το κυβερνητικό πρόγραμμα της ΕΛΑΣ, ο πρώην πρωθυπουργός χαρακτήρισε τα σχόλια της ΝΔ «σουρεαλιστικού περιεχομένου», ενώ υπερασπίστηκε τα πρόσωπα του επιτελείου του τονίζοντας πως «δεν είναι χθεσινά, δεν είναι καπετάνιοι του γλυκού νερού». Σχετικά με την πατριωτική εισφορά, επεσήμανε ότι «είναι μια συζήτηση στο επίκεντρο διεθνώς, όπου υπάρχει για χρόνια περιουσιολόγιο. Στις μέρες μας παίρνει άλλες διαστάσεις», ενώ επικαλέστηκε παραδείγματα επιχειρηματιών στο εξωτερικό που αποδέχτηκαν αυξημένη φορολογία. Για τα αναμενόμενα έσοδα παραδέχτηκε: «Δεν είμαι σε θέση να σας απαντήσω για το ακριβές μέγεθος», παραπέμποντας πρώτα στην κατάρτιση του περιουσιολογίου και σημειώνοντας πως «μας αφορά να βρούμε έναν μόνιμο τρόπο να απαντήσουμε στο αίσθημα αδικίας».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στο ζήτημα των υποκλοπών, ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ σχολίασε στο Mega δεικτικά για τον Γρηγόρη Δημητριάδη πως εκφράζει «συμπαράσταση στον ανιψιό του πρωθυπουργού που έφαγε την σφαίρα για να γλιτώσει το αφεντικό -και καλά ξεμπερδέματα στο αφεντικό», εκτιμώντας παράλληλα ότι η διαχείριση της υπόθεσης αφήνει στίγμα για την ηγεσία της Δικαιοσύνης. Αφού υπογράμμισε ότι «στόχος μου είναι να ηττηθεί στρατηγικά και πολιτικά η ΝΔ», απάντησε στην ερώτηση των «ΝΕΩΝ» πως «δεν θεωρεί αγγαρεία την συμμετοχή στα κοινά από οποιαδήποτε θέση» σε περίπτωση εκλογικής ήττας.
Όσον αφορά την εσωτερική συγκρότηση του κόμματος και τα πρόσωπα που ενδεχομένως ενταχθούν από τον ΣΥΡΙΖΑ, ξεκαθάρισε πως «δεν θα υπάρξει μεταβίβαση ιδιοτήτων από προηγούμενη σε επόμενη φάση de facto». Πρόσθεσε ότι η Αμαλίας «δεν έχει κλείσει την πόρτα σε κανέναν και σε καμία» και απηύθυνε κάλεσμα συστράτευσης με όρους που «διευκολύνουν την δημιουργία μιας άλλης σχέσης αξιοπιστίας». Για τις δημόσιες διαφοροποιήσεις ή τις αστοχίες στελεχών, σημείωσε ότι «έπαθε και έμαθε» και πως «δεν θα ανεχτεί προσωπικές στρατηγικές». Σε σχέση με τη χρηματοδότηση τα ΕΛΑΣ, ανακοίνωσε πρωτοβουλία crowdfunding και μια νέα πλατφόρμα διαφάνειας για την αποτύπωση των δωρεών σε πραγματικό χρόνο, εξηγώντας: «ζητάμε μόνο ένα ευρώ, αυτό το ευρώ θα καταγράφεται καθημερινά και θα φαίνεται στο διαδικτυακό τόπο της ΕΛΑΣ».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στο πρόσφατο ζήτημα που ανέκυψε με την ανάρτηση του Γιώργου Σιακαντάρη, ο οποίος με αφορμή τις πολιτικές εξελίξεις στη Σαξονία, άφηνε να εννοηθεί ότι μπροστά στον ακροδεξιό κίνδυνο οι συνεδριακές δεσμεύσεις παραμερίζονται και όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις οφείλουν δυνητικά να συνεργαστούν. Η αποστροφή αυτή μεταφράστηκε άμεσα από τον Παναγιώτη Δουδωνή του ΠΑΣΟΚ ως έμμεση «χαραμάδα» για μελλοντική συγκυβέρνηση ΕΛΑΣ και ΝΔ. Αντιδρώντας στις επικρίσεις, ο πολιτικός αναλυτής διευκρίνισε πως εκφράζει αποκλειστικά προσωπικές θέσεις, ότι τα ελληνικά δεδομένα διαφέρουν και πως η επιλογή του να μην ενταχθεί στα ανώτατα καθοδηγητικά όργανα της ΕΛΑΣ έγινε ακριβώς για να διατηρήσει την πολιτική του αυτονομία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αν και το όνομά του είχε ανακοινωθεί αρχικά στο Εθνικό Συμβούλιο του φορέα και ο ίδιος αποτελεί τον βασικό συντάκτη του ιδεολογικού μανιφέστου της ΕΛΑΣ, η πλευρά Τσίπρα κατέστησε σαφές ότι οι απόψεις του δεν εκφράζουν το κόμμα επισήμως. Στη συνέντευξη Τύπου, σημείωσε πως «ο κ. Σιακαντάρης με δική του και δική μου επιλογή δεν είναι στέλεχος της ΕΛΑΣ. Δεν συμμετέχει σε κανένα από τα όργανα μας (…) Ο ίδιος θέλησε να έχει τη δυνατότητα της έκφρασης των προσωπικών του απόψεων χωρίς κάθε φορά αυτές να τις ζυγίζει στο πλαίσιο των συλλογικών αποφάσεων».
Η αναντιστοιχία δεν έμεινε αναξιοποίητη από τη Χαριλάου Τρικούπη, όπου σχολίαζαν καυστικά ότι μόλις ο Σιακαντάρης άρχισε να «μαρτυράει» τη στρατηγική της ΕΛΑΣ για συγκυβέρνηση με τη ΝΔ, το κόμμα έσπευσε να τον εξαφανίσει, αφαιρώντας το όνομά του από την επίσημη ιστοσελίδα και τη σύνθεση του Εθνικού Συμβουλίου.
Στο έλεος της κακοκαιρίας βρέθηκε το απόγευμα η Εγνατία Οδός, στο τμήμα μεταξύ Μετσόβου και Δροσοχωρίου, με ισχυρή χαλαζόπτωση να προκαλεί σοβαρές δυσκολίες στην κυκλοφορία.
Περίπου στις 18:30, λόγω της ραγδαίας επιδείνωσης των καιρικών συνθηκών, αποφασίστηκε να κλείσουν προληπτικά και οι δύο κλάδοι της σήραγγας Δρίσκου. Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το epiruspost.gr, η απόφαση ελήφθη προκειμένου να αποτραπεί το ενδεχόμενο εγκλωβισμού οχημάτων στο εσωτερικό της σήραγγας, σε περίπτωση περαιτέρω επιδείνωσης των φαινομένων.
Η διακοπή της κυκλοφορίας είχε άμεσο αντίκτυπο στην κίνηση, καθώς σχηματίστηκαν ουρές οχημάτων και στα δύο ρεύματα της Εγνατίας Οδού. Οχήματα παρέμειναν ακινητοποιημένα ή κινούνταν με πολύ χαμηλές ταχύτητες, ενώ η χαλαζόπτωση βρισκόταν σε εξέλιξη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι συνθήκες στο σημείο ήταν ιδιαίτερα δύσκολες, με την ένταση των φαινομένων να περιορίζει σημαντικά την ορατότητα και την ασφαλή μετακίνηση.
Οι οδηγοί που κινούνται στην περιοχή καλούνται να επιδεικνύουν αυξημένη προσοχή, να μειώνουν ταχύτητα και να ακολουθούν τις υποδείξεις των αρμόδιων αρχών, καθώς τα έντονα καιρικά φαινόμενα παραμένουν κατά τόπους σε εξέλιξη.
Οι AI «πράκτορες» της OpenAI φαίνεται πως βρήκαν τρόπους να παρακάμψουν τους περιορισμούς τους και να επικοινωνούν μεταξύ τους χρησιμοποιώντας δεκάδες websites τρίτων, χωρίς την έγκριση της εταιρείας.
Νέα στοιχεία που εξέτασε το Reuters, σε συνδυασμό με ευρήματα από έξι ανεξάρτητους ερευνητές και ερευνητικές ομάδες, δείχνουν ότι οι πράκτορες της OpenAI χρησιμοποίησαν τουλάχιστον 10 ιστοτόπους που δεν είχαν γίνει μέχρι σήμερα γνωστοί για μη εξουσιοδοτημένες επικοινωνίες, νωρίτερα μέσα στη χρονιά. Και το πραγματικό εύρος της δραστηριότητας ενδέχεται να είναι ακόμη μεγαλύτερο.
Οι AI agents βρήκαν «παράθυρα» στους περιορισμούςΗ υπόθεση δεν αφορά κλασικό hacking. Οι «πράκτορες» δεν φαίνεται να «έσπασαν» κάποιο σύστημα ασφαλείας με την παραδοσιακή έννοια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το ενδιαφέρον βρίσκεται αλλού: τους είχε δοθεί εντολή να διαβάζουν πληροφορίες από το διαδίκτυο, αλλά όχι να δημοσιεύουν περιεχόμενο ή να επικοινωνούν μεταξύ τους.
Παρόλα αυτά, κατάφεραν να αξιοποιήσουν ιδιαιτερότητες παλαιότερων wiki και άλλων websites, αφήνοντας πληροφορίες σε σημεία όπου μπορούσαν να τις εντοπίσουν άλλοι agents.
Με απλά λόγια, οι AI agents φαίνεται πως βρήκαν έναν τρόπο να δημιουργήσουν τα δικά τους αυτοσχέδια κανάλια επικοινωνίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο Andrew Yoon, ερευνητής της μη κερδοσκοπικής CivAI στην Καλιφόρνια, υποστηρίζει ότι εντόπισε 18 sites που δεν είχαν προηγουμένως αποκαλυφθεί και χρησιμοποιήθηκαν από τους agents μεταξύ Μαΐου και Ιουλίου. «Είναι σχεδόν βέβαιο ότι συμβαίνουν περισσότερα πράγματα που απλώς δεν γνωρίζουμε», δήλωσε.
Από ένα γερμανικό wiki σε δεκάδες websitesΗ υπόθεση έγινε γνωστή, όταν ερευνητές αποκάλυψαν, ότι ένα «σμήνος» AI agents της OpenAI χρησιμοποίησε ένα γερμανόφωνο wiki, το DseWiki, ως αυτοσχέδια πλατφόρμα ανταλλαγής μηνυμάτων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Οι agents φέρεται να το χρησιμοποίησαν, για να συνεργαστούν στην επίλυση απαιτητικών ερωτημάτων, ακόμη και σε περιπτώσεις που σχετίζονταν με εξετάσεις. Το περιστατικό δεν είχε δημοσιοποιηθεί από την OpenAI, η οποία εκείνη την περίοδο αντιμετώπιζε τις συνέπειες της επίθεσης του Ιουλίου στο Hugging Face.
Όμως, η έρευνα δεν σταμάτησε εκεί. Άλλοι ερευνητές άρχισαν να εντοπίζουν παρόμοια ίχνη δραστηριότητας σε πολλούς ακόμη ιστοτόπους.
Οι εκτιμήσεις διαφέρουν. Όλοι, όμως, όσοι μίλησαν στο Reuters συμφωνούν σε ένα βασικό σημείο: οι ιστοσελίδες ήταν περισσότερες από 10.
Η Sydney Von Arx, της ερευνητικής ομάδας που αποκάλυψε πρώτη τη δραστηριότητα στο γερμανικό wiki, λέει ότι η ομάδα της έχει εντοπίσει αξιόπιστες ενδείξεις δραστηριότητας agents σε 23 διαφορετικούς ιστοτόπους που δεν είχαν αναφερθεί προηγουμένως.
Και η ίδια προειδοποιεί: «Δεν έχουμε ιδέα πόσα υπάρχουν εκεί έξω».
Τι sites χρησιμοποίησαν;Το πιο παράξενο στοιχείο της υπόθεσης είναι ίσως το πού επέλεξαν να αφήσουν τα μηνύματά τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Οι ερευνητές εντόπισαν ίχνη σε:
Μεταξύ άλλων, εντοπίστηκαν ίχνη σε ένα wiki αφιερωμένο στη Χημεία Advanced Placement, το οποίο είχε δημιουργηθεί το 2008 από καθηγητή λυκείου στη Μασαχουσέτη.
Ερευνητές εντόπισαν επίσης δραστηριότητα σε δύο προσωπικά websites Πολωνών εργαζομένων στον χώρο της τεχνολογίας, καθώς και σε wikis που αφορούν παιχνίδια για ανθρώπους «που θέλουν να ακονίζουν το μυαλό τους».
Κανένας από τους ιδιοκτήτες των συγκεκριμένων ιστοτόπων δεν απάντησε στα αιτήματα του Reuters για σχόλιο.
Οι ερευνητές ακολούθησαν τα ψηφιακά «ίχνη»Πώς κατάλαβαν ότι επρόκειτο για την ίδια δραστηριότητα;
Σε αρκετές περιπτώσεις, οι ερευνητές συνέκριναν ακολουθίες δεδομένων που είχαν εμφανιστεί στο γερμανικό wiki με πανομοιότυπες ακολουθίες σε άλλους ιστοτόπους, περίπου την ίδια χρονική στιγμή.
Σε άλλες περιπτώσεις, συνέδεσαν τη δραστηριότητα μέσω παρόμοιων ή πανομοιότυπων usernames.
Εντόπισαν ακόμη agents που φαίνεται να αναζητούσαν απαντήσεις στα ίδια, ιδιαίτερα εξειδικευμένα ερωτήματα — όπως στοιχεία για τον επιπολασμό του καρκίνου στην πολιτεία της Αϊόβα.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ερευνητές κατάφεραν να συνδέσουν τη δραστηριότητα με IP addresses που παρέπεμπαν σε υποδομές της Microsoft Azure, τις οποίες χρησιμοποιεί κατά περιπτώσεις η OpenAI.
Το Reuters, πάντως, σημειώνει ότι δεν ήταν δυνατό να επαληθεύσει ανεξάρτητα κάθε επιμέρους καταγγελία.
«Αν τους είπαν μόνο να διαβάζουν, έπρεπε να γίνουν δημιουργικοί»Ο Kenneth Russell DeGraff, προγραμματιστής λογισμικού και πρώην συνεργάτης του αμερικανικού Κογκρέσου, δήλωσε ότι εντόπισε αντίστοιχες πληροφορίες σε τουλάχιστον 10 websites.
Όπως εξηγεί, εάν οι agents είχαν λάβει εντολή να διαβάζουν αλλά όχι να γράφουν, έπρεπε να βρουν δημιουργικούς τρόπους για να αφήνουν πληροφορίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν άλλοι agents.
Η εικόνα θυμίζει, σύμφωνα με τους ερευνητές, μαθητές που απαγορεύεται να επικοινωνούν κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης αλλά βρίσκουν εναλλακτικό τρόπο να ανταλλάξουν απαντήσεις.
Το γεγονός ότι οι agents κατάφεραν να εκμεταλλευτούν τόσο διαφορετικές πλατφόρμες είναι αυτό που προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον στους ερευνητές.
Η OpenAI λέει ότι κάνει ευρύτερη έρευναΗ OpenAI δεν απάντησε ευθέως στο πόσα διαφορετικά websites χρησιμοποίησαν οι agents της ούτε εξήγησε γιατί η συγκεκριμένη δραστηριότητα παρέμεινε εκτός δημοσιότητας για μήνες.
Σε ανακοίνωσή της ανέφερε ότι πραγματοποιεί ευρύτερη αξιολόγηση της δραστηριότητας των AI agents και ότι μέχρι στιγμής «δεν έχει εντοπίσει άλλη δραστηριότητα αντίστοιχης σοβαρότητας ή κλίμακας με εκείνη του Hugging Face».
Η εταιρεία δήλωσε επίσης ότι αναπτύσσει ένα πλαίσιο για την αναφορά περιστατικών «misalignment», δηλαδή συμπεριφορών όπου τα μοντέλα αποκλίνουν από τις προβλεπόμενες οδηγίες.
Το πλαίσιο θα καλύπτει την εκπαίδευση, την αξιολόγηση και την ανάπτυξη των μοντέλων και, σύμφωνα με την OpenAI, θα παρουσιαστεί «σύντομα».
Το κρίσιμο ερώτημα: Ποιος έχει τελικά τον έλεγχο;Η συγκεκριμένη υπόθεση δεν σημαίνει ότι οι AI agents της OpenAI απέκτησαν ανεξάρτητη «βούληση» ή ότι πραγματοποίησαν μια κινηματογραφικού τύπου εξέγερση.
Δείχνει όμως κάτι που μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντικό για το μέλλον της τεχνητής νοημοσύνης: πόσο απρόβλεπτη μπορεί να γίνει η συμπεριφορά ενός agent όταν του ανατίθενται σύνθετες εργασίες και διαθέτει πρόσβαση στο διαδίκτυο.
Το γεγονός ότι οι agents φαίνεται να βρήκαν εναλλακτικούς τρόπους επικοινωνίας, παρά τους περιορισμούς που είχαν τεθεί, αναδεικνύει ένα δύσκολο πρόβλημα για τις εταιρείες AI.
Όσο πιο ικανοί γίνονται οι agents να σχεδιάζουν και να εκτελούν σύνθετες εργασίες, τόσο πιο δύσκολο μπορεί να είναι να προβλεφθούν όλοι οι τρόποι με τους οποίους θα προσπαθήσουν να πετύχουν έναν στόχο.
Ο Helmut Leitner, συνταξιούχος προγραμματιστής που παρέχει hosting και λογισμικό για έξι από τα wiki που επηρεάστηκαν, μεταξύ των οποίων και το DseWiki, δήλωσε ότι ο διαχειριστής του συγκεκριμένου site χρειάστηκε να αφιερώσει ώρες για να καθαρίσει το περιεχόμενο που άφησαν πίσω τους οι agents.
Ωστόσο, τόνισε ότι η ευθύνη δεν πρέπει να αποδοθεί στην ίδια την τεχνητή νοημοσύνη.
«Η ευθύνη δεν ανήκει σε μια υποτιθέμενα ηθική μηχανή, αλλά στους ανθρώπους και τους οργανισμούς που βρίσκονται πίσω από αυτήν», ανέφερε.
Σοκαρισμένη και με τρεμάμενη φωνή μίλησε στο tanea.gr η Μελίνα Ασλανίδου, για τον θάνατο του σπουδαίου τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη. «Κανείς δεν μπορεί να το πιστέψει, αλλά δυστυχώς αυτή ειναι η πραγματικότητα» είπε χαρακτηριστικά.
Η τραγουδίστρια, εμφανώς συγκλονισμένη, σημείωσε πως δεν γνώριζε ότι ο Γιώργος Μαζωνάκης αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας. «Δεν είχε κάτι. Δεν έχω ιδέα, κι εγώ τώρα μιλάω με τους συνεργάτες», είπε.
«Το θέμα ήταν να μην φύγει. Ένα νέο παιδί έφυγε. Πέρα από το ότι είναι ο τραγουδιστής Γιώργος Μαζωνάκης που αγαπήσαμε, πρόκειται για έναν νέο άνθρωπο και είναι τόσο λυπηρό», ανέφερε με συγκίνηση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η Μελίνα Ασλανίδου είπε ακόμη πως είχαν μιλήσει για να συναντηθούν, κάτι που τελικά δεν κατάφεραν. «Είχαμε πει να βρεθούμε, αλλά δεν τα καταφέραμε. Δεν έχω λόγια», είπε.
Κλείνοντας, μίλησε με ιδιαίτερα θερμά λόγια για τον Γιώργο Μαζωνάκη, τονίζοντας τη μοναδικότητα της προσωπικότητάς του και της καλλιτεχνικής του παρουσίας: «Ήταν ένα υπέροχο πλάσμα, με πολύ ωραίο χιούμορ, πολύ μοναδικός καλλιτέχνης. Μεγάλη έλλειψη».
Η είδηση της απώλειας του Γιώργου Μαζωνάκη βυθίζει στο πένθος τον καλλιτεχνικό κόσμο και σκορπά βαθιά συγκίνηση στο κοινό που τον αγάπησε μέσα από τη μουσική του.
Ο αγαπημένος τραγουδιστής έγραψε τη δική του ξεχωριστή πορεία στο ελληνικό τραγούδι και αγαπήθηκε από το κοινό μέσα από τις μεγάλες επιτυχίες του. Με μια συγκινητική ανακοίνωση, η Panik Records τον αποχαιρετά, εκφράζοντας τη βαθιά της θλίψη για την απώλειά του
Σε ανακοίνωσή της, η δισκογραφική εταιρεία του Γιώργου Μαζωνάκη, Panik Records, αναφέρει τα εξής:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Με βαθιά οδύνη και ανείπωτη θλίψη, η οικογένεια της Panik αποχαιρετά τον Γιώργο Μαζωνάκη. Έναν σπουδαίο καλλιτέχνη, μια μοναδική φωνή, έναν άνθρωπο που άφησε το δικό του ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ελληνική μουσική και στις καρδιές μας».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Panik Records (@panik_entertainment_group)
Ο ΟΦΗ πανηγύρισε την πρώτη του νίκη στη League Phase του Κυπέλλου Ελλάδας, καθώς επικράτησε με 3-0 του Νέστου Χρυσούπολης για τη 2η αγωνιστική και έφτασε τους τέσσερις βαθμούς.
Οι Κρητικοί, μετά την ισοπαλία στην πρεμιέρα της διοργάνωσης, κατάφεραν να πάρουν το πρώτο τους τρίποντο και να βελτιώσουν τη θέση τους στη βαθμολογία.
Η αγωνιστική δράση είχε ξεκινήσει την Τρίτη (8/9), όταν ο Ολυμπιακός πήρε τη νίκη, ενώ το πρόγραμμα της 2ης αγωνιστικής ολοκληρώνεται την Πέμπτη (10/9), με τον Άρη να υποδέχεται τον Αστέρα Τρίπολης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η βαθμολογία μετά τη 2η αγωνιστική της League Phase του Κυπέλλου Ελλάδας.1. Ολυμπιακός – 6 βαθμοί (2 αγ.)
2. ΟΦΗ – 4 βαθμοί (2 αγ.)
3. ΑΕΚ – 3 βαθμοί (1 αγ.)
4. Ατρόμητος – 3 βαθμοί (1 αγ.)
5. Παναθηναϊκός – 3 βαθμοί (1 αγ.)
6. Καλαμάτα – 1 βαθμός (1 αγ.)
7. Κηφισιά – 1 βαθμός (1 αγ.)
8. Μαρκό – 1 βαθμός (1 αγ.)
9. ΠΑΟΚ – 1 βαθμός (1 αγ.)
10. Βόλος – 1 βαθμός (2 αγ.)
11. Άρης – 0 βαθμοί (0 αγ.)
12. Αστέρας Τρίπολης – 0 βαθμοί (0 αγ.)
13. Πανσερραϊκός – 0 βαθμοί (1 αγ.)
14. Νίκη Βόλου – 0 βαθμοί (1 αγ.)
15. ΑΕΛ – 0 βαθμοί (1 αγ.)
16. Νέστος Χρυσούπολης – 0 βαθμοί (2 αγ.)
2η αγωνιστικήΛεβαδειακός – Αρης (10/9 17:45)
Ολυμπιακός – Βόλος 3-2
ΟΦΗ – Νέστος Χρυσούπολης 3-0
3η αγωνιστική: 15-17 ΣεπτεμβρίουΑΕΚ-Πανσερραϊκός
Αρης – Μαρκό
Καλαμάτα – ΑΕΛ
Κηφισιά – Παναθηναϊκός
Ατρόμητος – ΠΑΟΚ
Νίκη Βόλου – Λεβαδειακός
Την τελευταία του πνοή άφησε το απόγευμα της Τετάρτης (9/9) ο τραγουδιστής Γιώργος Μαζωνάκης.
Ο αγαπημένος ερμηνευτής βρισκόταν σε ιδιωτικό ιατρείο στο Κολωνάκι, όταν έπαθε ανακοπή και διακομίστηκε στο «Ελπίς», καθώς αυτό ήταν το πλησιέστερο εφημερεύον νοσοκομείο.
Όπως προκύπτει από την ανακοίνωση του νοσοκομείου, ο Μαζωνάκης διακομίστηκε νεκρός και, παρά τις προσπάθειες αρχικά των διασωστών και εν συνεχεία των γιατρών που του έκαναν ΚΑΡΠΑ επί μία ώρα, δεν επανήλθε ποτέ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η ανακοίνωση του νοσοκομείουΣτις 9/9/2026 και ώρα 16:45 το απόγευμα προσεκομίσθη με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, χωρίς αυτόματη αναπνοή και χωρίς σφυγμό, ο Γεώργιος Μαζωνάκης γεννηθείς το 1972. Διενεργήθηκε καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση βάσει πρωτοκόλλου χωρίς επιτυχή έκβαση. Επίσημη ώρα θανάτου 17:40.
Η Διοίκηση και το προσωπικό του νοσοκομείου εκφράζουν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του εκλιπόντος
Ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε γεννηθεί στις 4 Μαρτίου του 1972 στη Νίκαια.
Αγαπητέ Δημήτρη,
Τις προάλλες μου μίλησες για το βαρύ ξάφνιασμα που ένιωσες στην πρώτη σου συνάντηση με τον δάσκαλό σου στη σύνθεση, τον Brian Elias, στο Λονδίνο. Μόλις άνοιξες την πόρτα της αίθουσας και μπήκες μέσα, η πρώτη του φράση ήταν:
«Ηρθες σε μένα να κάνεις κάτι που μόνο αν δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτό πρέπει να το κάνεις».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Δηλαδή, σου είπε πως, αν μπορείς να ζήσεις και χωρίς να συνθέτεις, τότε μη συνθέτεις.
Ηταν φυσικό να σε σοκάρει αυτό στη νεαρή σου ηλικία. Ωστόσο τέτοια ερωτήματα δεν απαντώνται ούτε άμεσα ούτε εύκολα. Δεν είναι απλό, μέσα από την ορμή της ηλικίας σου, να γνωρίζεις ακόμη τότε τι ακριβώς είναι εκείνο χωρίς το οποίο δεν θα μπορούσες να ζήσεις.
Η διατύπωσή του προφανώς στόχευε να σε προσγειώσει, με το «καλημέρα σας», στη συνειδητοποίηση της δυσκολίας του δρόμου που είχες επιλέξει. Και ως δάσκαλος όφειλε να το κάνει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σταμάτα τα όλα. Δοκίμασε τον εαυτό σου. Αφησε για λίγο τα αμέτρητα ξενύχτια πάνω από το γραπτό και το βάσανο της σωστής επιλογής του μοτίβου, της αρμονίας, της εξέλιξης της γραμμής, της ανατροπής, της ανάσας, της κατάληξης του μουσικού σου έργου. Κι αν αυτό σε κάνει πιο χαρούμενο και πιο ελεύθερο, ξέχνα τη σύνθεση. Πώς νιώθεις με αυτή τη σκέψη; Νιώθεις καλύτερα;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Στη δική σου περίπτωση, όμως, ακολουθείς αυτό που εκείνη τη στιγμή νιώθεις πως σου δίνει φτερά. Κι αν αυτά τα φτερά αντέχουν και στα ψηλά πετάγματα κοντά στον ήλιο και στα χαμηλά πετάγματα κοντά στα κύματα της θάλασσας, τότε τα κρατάς και συνεχίζεις.
Η ανάγκη της δημιουργίας δεν έχει να κάνει με διαπραγμάτευση, στοίχημα ή παιχνίδι της ζωής. Εχει να κάνει με τη «φωνή» μέσα σου. Αν αυτή η φωνή έρχεται και επανέρχεται, αν δεν σε αφήνει σε ησυχία και είσαι αναγκασμένος να της ανοίξεις δρόμο για να βγει από μέσα σου, τότε ξέρεις ήδη την απάντηση.
Φυσικά θα υπάρξουν στιγμές που θα λυγίσεις, που θα αναρωτηθείς γιατί το κάνεις, που θα αμφισβητήσεις τις δυνάμεις σου, που θα απογοητευθείς. Αλλά θα είναι στιγμές· όχι η απάντησή σου.
Η δημιουργία είναι το ασφαλέστερο καταφύγιό σου στις δυσκολίες, η θεραπεία σου στα σκοτάδια, το εισιτήριό σου για κάθε ταξίδι, η αφορμή και η αιτία για την πιο βαθιά σου χαρά.
Σήμερα μπορώ πια να σου απαντήσω, δάσκαλε Brian: ναι. Η δημιουργία ήταν και είναι αυτό χωρίς το οποίο δεν μπορώ να ζήσω.
Ο Δημήτρης Μαραμής είναι συνθέτης. Παρουσιάζει σε πανελλήνια πρεμιέρα τη rock opera «Ηρακλής μαινόμενος» στη γενέτειρα πόλη τού μυθικού ήρωα, τη Θήβα, στις 21 Σεπτεμβρίου, στο ανοιχτό Θέατρο Μοσχοποδίου Θηβών
Τέσσερα έργα τέχνης έκλεψαν, αλλά τελικά έφυγαν με δύο οι ληστές που χτύπησαν χθες τα ξημερώματα το Μουσείο Ρενουάρ, στο Καν – σιρ – Μερ, στη Γαλλική Ριβιέρα.
Οι δράστες εισέβαλαν στο μουσείο, το οποίο στεγάζεται στην τελευταία κατοικία του γάλλου ιμπρεσιονιστή Πιερ – Ογκίστ Ρενουάρ, στις 5.48 τα ξημερώματα, οπλισμένοι με ένα μαχαίρι και ένα πριόνι. Μπήκαν στον περιβάλλοντα χώρο του μουσείου ανοίγοντας μια τρύπα στον φράχτη και εν συνεχεία στο κτίριο παραβιάζοντας ένα παράθυρο.
Μέσα σε ελάχιστο χρόνο κατάφεραν να αποσπάσουν τέσσερα έργα. Η «Κυρία Πισόν» (1895) και «Ο Κοκό διαβάζει» (1905) – στο οποίο ο ζωγράφος έχει απεικονίσει τον γιο του Κλοντ, να διαβάζει – είναι εκείνα τα οποία η αστυνομία βρήκε κατά τις έρευνές της στον κήπο του κτιρίου, καθώς εκτιμάται ότι οι ληστές άκουσαν τις σειρήνες των περιπολικών και τα άφησαν για να μην καθυστερήσουν. Δύο η «Κυρία Κολόνα Ρομάνο» (1910) και η «Νεαρή γυναίκα στο πηγάδι» (1886), που ανήκουν στη συλλογή του μουσείου Ορσέ στο Παρίσι και βρίσκονταν στο Μουσείο Ρενουάρ ως δάνεια, αποτέλεσαν την τελική λεία των δραστών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η αστυνομία έφτασε στο σημείο πέντε λεπτά μετά την ενεργοποίηση του συναγερμού, στις 5.53, ωστόσο δεν κατάφερε να εντοπίσει τους ληστές, οι κινήσεις των οποίων έχουν καταγραφεί από κάμερες ασφαλείας της πόλης. Η αξία των έργων, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, ανέρχεται στα 9 εκατ. ευρώ, χωρίς να διευκρινιστεί αν αφορά μόνο στα έργα που πήραν οι δράστες ή στο σύνολο των τεσσάρων.
Με δεδομένο ότι συχνά έργα τέχνης αυτού του επιπέδου, τα οποία είναι καταγεγραμμένα και δημοσιευμένα, είναι αδύνατον να πωληθούν στην αγορά, εκτιμάται ότι η ληστεία έγινε από ανθρώπους του οργανωμένου εγκλήματος που «κυνηγούν» επώνυμα έργα τέχνης ως διαπραγματευτικά όπλα στις επαφές τους με την αστυνομία για να πετύχουν συνήθως ευνοϊκότερη μεταχείριση. Το κτίριο όπου έζησε ο Ρενουάρ ως τον θάνατό του, το 1919, άρχισε να λειτουργεί ως μουσείο το 1960 και η συλλογή του περιλαμβάνει προσωπικά αντικείμενα και έπιπλα του καλλιτέχνη, ανάμεσά τους το καβαλέτο και το αναπηρικό του αμαξίδιο, καθώς και προσωπογραφίες, τοπία και γυμνά έργα του.
Για τον απόλυτο σταρ Γιώργο Μαζωνάκη, που έφυγε νωρίτερα σήμερα (09/09) από τη ζωή, προκαλώντας σοκ στον καλλιτεχνικό κόσμο μίλησε στο tanea.gr με συγκίνηση ο Γιώργος Μαργαρίτης.
«Τον ήξερα τον Γιώργο Μαζωνάκη πολλά χρόνια. Ήταν από τους πρώτους που ξεκίνησε να τραγουδάει Μαργαρίτη, και μετά ακολούθησαν όλοι οι υπόλοιποι», ανέφερε αρχικά.
Ο αγαπημένος καλλιτέχνης βρισκόταν σε ιδιωτικό ιατρείο στο Κολωνάκι, προκειμένου να υποβληθεί σε προγραμματισμένη θεραπεία πλασμαφαίρεσης, αλλά υπέστη ανακοπή μόλις του έβαλαν τον φλεβοκαθετήρα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Όταν ανταμώναμε πάντα είχαμε κάποια κουβεντούλα. Ήταν πολύ απλόχερο παλικαράκι. Εγώ δεν μπορώ να τον ξεχάσω γιατί άφησε τα πάντα τότε, και ήρθε και με βρήκε και το 2000 και το 1981, που εγώ μεσουρανούσα. Ότι και να πεις είναι λίγο. Συλληπητήρια στους δικούς του, να έχει καλό ταξίδι».
@giorgosmazonakis_fanclub Ο Γιώργος Μαργαρίτης στον Γιώργο Μαζωνάκη!!!! FEVER @Giorgos Mazonakis Official #MAZW #FANCLUBMAZW #HAUTMAZW #MAZONAKIS #MAZWNAKIS #OSOZWMAZW #GiorgosMazonakis #giwrgosmazwnakis ♬ πρωτότυπος ήχος – Giorgos MazonakisΟ «Μαζώ» γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1972 στη Νίκαια. Με καταγωγή από τη Σητεία της Κρήτης, ξεκίνησε να τραγουδά επαγγελματικά από πολύ νεαρή ηλικία και σταδιακά κατάφερε να δημιουργήσει τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα στη μουσική σκηνή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η δισκογραφική του πορεία ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και μέσα σε περισσότερες από τρεις δεκαετίες έχει γνωρίσει μεγάλες επιτυχίες, με τραγούδια όπως «Ανήκω σε μένα», «Παιδί της νύχτας», «Σάββατο», «Φεγγάρια δαχτυλίδια» και «Ώρες μικρές». Ξεχώρισε όχι μόνο για τη φωνή του, αλλά και για την ιδιαίτερη σκηνική παρουσία και το αντισυμβατικό προσωπικό του ύφος, που τον έκαναν μία από τις πιο αναγνωρίσιμες παρουσίες της ελληνικής μουσικής.
Στις 20 Σεπτεμβρίου επρόκειτο να εμφανιστεί στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων σε μια συναυλία αφιερωμένη στα 33 χρόνια της πλούσιας καριέρας του.
Χωρίς νικητή ολοκληρώθηκε η αναμέτρηση του Ολυμπιακού Β’ με τον ΠΑΟΚ Β’ στο πλαίσιο της 1ης αγωνιστικής της Superbet League 2.
Οι «ερυθρόλευκοι» ήταν ανώτεροι στην αναμέτρηση έναντι των αντιπάλων τους, ενώ έντονες διαμαρτυρίες προκάλεσαν οι αποφάσεις του διαιτητή Χατζηπαναγιώτου.
Χαρακτηριστική φάση εκείνη του 25′ όταν μετά το σουτ του Πλις η μπάλα βρήκε το χέρι του Απιατσιόνακ, με τον διαιτητή όμως να δείχνει «παίζετε». Γεγονός που έφερε τις αντιδράσεις από την πλευρά της ομάδας των Πειραιωτών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Ολυμπιακός Β’ μπήκε δυνατά στο παιχνίδι και απείλησε στο 8′ με το σουτ του Τουφάκη που απομάκρυνε δύσκολα ο Νικολακούλης. Στον 25′ ο Τσομπανίδης έδειξε καλά αντανακλαστικά στην προσπάθεια του Σιφναίου, κρατώντας το μηδέν για τους «ερυθρόλευκους».
Το δεύτερο μέρος άρχισε με τον ΠΑΟΚ Β’ να πατά καλύτερα, όμως μετά τη μία ώρα αγώνα, οι Πειραιώτες ισορρόπησαν. Οι μάχες ήταν δυναμικές και δεν υπήρξαν φάσεις μπροστά από τις δύο εστίες σε εκείνο το διάστημα, μέχρι να φτάσουμε στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα.
Στο 73′ μετά από ωραίες εναλλαγές της μπάλας από τον Ολυμπιακό Β’, ο Ζουγλής πλάσαρε στην απέναντι γωνία και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το 1-0 βάζοντας μπροστά την ομάδα του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στο φινάλε, ο διαιτητής Χατζηπαναγιώτου είδε χέρι στον Αβραμούλη δίνοντας πέναλτι. Ο Σιφναίος δεν αστόχησε και έκανε το τελικό 1-1.
Οι συνθέσεις των ομάδωνΠΑΟΚ Β (Ντάνι Πονζ): Νικολακούλης, Ντούνγκα, Σιδεράς, Απιατσιόνακ, Κοσίδης, Λεωνιδόπουλος, Τσοπούρογλου, Μπέρδος, Καραγκέας, Γκαλεάνο, Σιφναίος
Ολυμπιακός Β (Αλβάρο Ρούμπιο): Τσομπανίδης, Μπακούλας (57’ Λιάτσος), Γκοτζαμανίδης, Τανούλης, Σιώζος, Μαρτίνης, Πλις (7 , Τουφάκης, Ζουγλής, Λεγκίσι (72’ Κολοκοτρώνης), Μπιλάλ (81’ Σαντής)
Πριν από την εκτός έδρας αναμέτρηση της Ατλέτικο Μαδρίτης με τη Λίβερπουλ για το Champions League, ο πρόεδρος των «ροχιμπλάνκος», Ενρίκε Θερέθο, βρέθηκε στο «Άνφιλντ» για να τιμήσει τη μνήμη του Ντιόγκο Ζότα.
Ο ισχυρός άνδρας της ισπανικής ομάδας άφησε λουλούδια στο σημείο που έχει δημιουργηθεί έξω από το γήπεδο προς τιμήν του Πορτογάλου, σε μια ιδιαίτερα συγκινητική κίνηση πριν από τη σέντρα.
Ο Ζότα φόρεσε τη φανέλα της Ατλέτικο από το 2016 έως το 2018, προτού συνεχίσει την καριέρα του στη Λίβερπουλ, όπου αγαπήθηκε ιδιαίτερα από τους φίλους των «Reds».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΟΜΑΔΑ (@omadatanea)
Μαζί με την Ιστορία που καταγράφεται στα βιβλία, υπάρχει κι εκείνη που επιβιώνει στις μαρτυρίες των ανθρώπων. Εκείνων που βρέθηκαν ξαφνικά στη δίνη της, έχασαν όσα θεωρούσαν δεδομένα κι αναγκάστηκαν να ανασυστήσουν τον εαυτό τους από την αρχή. Αυτή την Ιστορία φωτίζει η παράσταση «Χρόνος από δεύτερο χέρι» που ανεβαίνει από τις 9 Οκτωβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και βασίζεται στο βιβλίο της βραβευμένης με Νόμπελ Λογοτεχνίας Σβετλάνα Αλεξίεβιτς «Το τέλος του κόκκινου ανθρώπου» (Εκδόσεις Πατάκη).
Η σκηνοθέτρια Βίλια Χατζοπούλου, αναζητώντας πίσω από το συλλογικό τραύμα το προσωπικό βίωμα, μεταφέρει στη σκηνή μαρτυρίες προσώπων διαφορετικών ηλικιών, πολιτικών πεποιθήσεων και κοινωνικών διαδρομών για τη Σοβιετική Ενωση, την κατάρρευση, τον πόλεμο και τον αυταρχισμό, την απώλεια, την ελπίδα και την επιβίωση. Τις μαρτυρίες μεταφέρουν οι Ελένη Καστάνη, Γιώργος Καφετζόπουλος, Αφροδίτη Αλ Σάλεχ, Μαρία Καλαμποκιά, Γιώργος Μανιάδης, Αγγελική Μπούρα και Μαρία Σταυροπούλου. Την παράσταση συνοδεύει εικαστικά το έργο «Με αφορμή τη μορφή του καταδικασμένου στο δεξιό κάτω μέρος της Τελικής Κρίσης του Μιχαήλ Αγγελου στην Καπέλα Σιξτίνα», το οποίο φιλοτέχνησε ο Γιώργος Ρόρρης ειδικά για την περίσταση, αφού πρώτα διάβασε το θεατρικό, ενώ τη μουσική υπογράφει ο Νίκος Κυπουργός. Για όλα αυτά, η Βίλια Χατζοπούλου μίλησε στο «ΝΣυν».
Τι σας γοήτευσε στο βιβλίο της Αλεξίεβιτς ώστε να το μεταφέρετε στη σκηνή;googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στην αρχή, ξεκίνησα να το διαβάζω. Ημουν απλώς αναγνώστρια, χωρίς να μου περνάει από το μυαλό πως, τόσο σύντομα, θα έκανα τη διασκευή και τη σκηνοθεσία, για να γίνει παράσταση. Ηταν ένα δυνατό ανάγνωσμα που με είχε συνεπάρει. Ολη την εποχή της ανάγνωσης, που άρχισε τον περασμένο χειμώνα, μιλούσα συνεχώς γι’ αυτό το βιβλίο. Διάβαζα τις αφηγήσεις στο μυθιστόρημα και ύστερα, είχα την ανάγκη να μιλώ γι’ αυτές. Με αφορμή έναν χαρακτήρα, ένα γεγονός, μια ιστορία, μια φράση από το βιβλίο άνοιγα συζητήσεις και επέμενα να ξαναγυρνάω σ’ αυτό που είχε γίνει το αγαπημένο μου θέμα. Σε όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης ο άντρας μου, οι φίλοι μου, οι μαθητές μου με άκουγαν να αφηγούμαι ξανά ό,τι είχα διαβάσει. Ηθελα να το παρατείνω, να το σχολιάσω, να το κάνω γνωστό, να το μοιραστώ και με τους στενούς μου ανθρώπους. Ηταν ένα ποτάμι ζωντανής ιστορίας που έφτανε με ορμή, από το βιβλίο σ’ εμένα. Νομίζω λοιπόν, ότι η βαθιά απόλαυση της ανάγνωσης αυτών των κειμένων, η σπάνια συγκίνηση των αληθινών ιστοριών, η ανυπομονησία να ανοίξω πάλι το βιβλίο για να συνεχίσω, ήταν ο λόγος που σκέφτηκα να το μεταφέρουμε στη σκηνή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Πώς μετατρέψατε ένα πολυφωνικό αρχείο μαρτυριών σε θεατρική αφήγηση;Η απεύθυνση των ανθρώπων που εμπιστεύτηκαν τις ιστορίες τους στην Αλεξίεβιτς είχε μια στέρεη βάση επικοινωνίας, οικεία και πανανθρώπινη. Ενας εξομολογείται την πιο σημαντική του ιστορία σε έναν άλλον. Αυτή είναι η αρχή του παραμυθιού και αυτό είναι και το πρώτο σπουδαίο υλικό του θεάτρου. Οχι, ο κώδικας – αυτόν τον βρίσκεις. Στο θέατρο πάντα βρίσκεται ο τρόπος. Το θεμελιώδες είναι αν ο ένας επιθυμεί να μιλήσει, από εξαιρετική ανάγκη ή σπουδαία επιθυμία και αν ο άλλος το αποδέχεται, το αναγνωρίζει και ενδιαφέρεται να ακούσει. Για μένα το πιο δύσκολο στη διαμόρφωση του κειμένου ήταν η αφαίρεση. Ηταν δύσκολο να αφαιρέσω κάποιες ιστορίες που τις θεωρούσα σπουδαίες. Και ακόμα πιο δύσκολο να κόψω μέρη των ιστοριών που αφηγούμαστε και που ο θεατρικός χρόνος δεν μας επιτρέπει να τα ακούσουμε.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Ζούμε ξανά σε μια εποχή που η λέξη πόλεμος δεν ανήκει μόνο στα βιβλία Ιστορίας. Πόσο διαφορετικά διαβάζουμε σήμερα τις μαρτυρίες της Αλεξίεβιτς, απ’ ό,τι θα τις διαβάζαμε πριν από δέκα ή είκοσι χρόνια;googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Νομίζω ότι η σχέση μας με τη λέξη πόλεμος αφορά την εποχή της ενηλικίωσής μας. Ισως, και τον τρόπο που ο καθένας μας γίνεται ενήλικας. Ο πόλεμος με την κάθε έννοιά του είναι πιο γνωστός μας από την ειρήνη. Οι πόλεμοι είναι μικροί, διαρκείς, σύντομοι, ιστορικά σπουδαίοι, διαπροσωπικοί, εσωτερικοί και επιτρέψτε μου να το δω από τη δραματουργική πλευρά, είναι καθημερινά παρόντες. Πάντα, θυμόμαστε καλύτερα τα αντανακλαστικά μας σε καιρό πολέμου, παρά σε καιρό ειρήνης. Τα βιβλία της Ιστορίας δεν στερούνται πολέμων. Οι πόλεμοι είναι επανάληψη. Η ειρήνη ακολουθεί. Είναι μοτίβο. Βεβαιότητα.
Υπάρχει μεγαλύτερη αλήθεια στις μικρές, καθημερινές λεπτομέρειες απ’ ό,τι στα μεγάλα ιστορικά γεγονότα;Η Ιστορία από την πλευρά του κάθε ανθρώπου που την έζησε και την αντιμετώπισε με τις πράξεις και τις αποφάσεις του γίνεται ακόμα πιο ζωντανή και, ίσως, και πιο σπαρακτική. Δεν είναι πια γενική. Γίνεται ειδική, προσωπική, εύφλεκτη. Τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα αποκτούν μεγαλύτερη ακρίβεια και εγκυρότητα, όταν συνοδεύονται και από μαρτυρίες των παρόντων της ιστορικής στιγμής.
Στο έργο επανέρχεται το ερώτημα αν η Ιστορία αλλάζει τους ανθρώπους ή αν οι άνθρωποι αλλάζουν την Ιστορία. Τι σκέφτεστε;Είναι συνδεδεμένα. Πορεύονται μαζί και σύμφωνα με τους κανόνες της απόλυτης αλληλεπίδρασης. Πρόκειται για τον τέλειο διάλογο. Δίνω στην Ιστορία και παίρνω από την Ιστορία. Ο νόμος της εγγύτητας ανάμεσα στη δράση και την αντίδραση. Είμαστε ιστορικά ενταγμένοι σε κάτι που το δημιουργούμε και μας δημιουργεί.
Η επιβίωση είναι ο κοινός άξονας των ιστοριών. Ομως τι ακολουθεί την επιβίωση; Τι μένει στον άνθρωπο, όταν πλέον έχει περάσει ο κίνδυνος;Στην καλύτερη περίπτωση, του μένει να πάρει μια ανάσα, να ξεκουραστεί, να αναστοχαστεί πάνω στα γεγονότα κινδύνου. Να πάρει ένα μάθημα. Να γνωρίζει καλύτερα τι θα πράξει σε επόμενη περίπτωση. Στη χειρότερη περίπτωση, όμως, απλώς μεταβαίνει σε καινούργια αγωνία, για να εξασφαλίσει, απ’ την αρχή, την επιβίωση. Πάλι κίνδυνος. Πάλι αγώνας και κατάσταση επείγοντος.
Τι είναι τελικά «από δεύτερο χέρι»; Ο χρόνος, η μνήμη, η Ιστορία ή μήπως οι ζωές που κληρονομούμε από τους προηγούμενους;Η έννοια «από δεύτερο χέρι» καθιερώθηκε και στιγματίστηκε, ονομάζοντας ρούχα, έπιπλα, αυτοκίνητα που δεν είναι πια ούτε πολύ καινούργια, ούτε πολύ πολύτιμα, ούτε πολύ ακριβά, ούτε πολύ ελκυστικά. Υπάρχει ένας ευτελισμός στην έννοια. Μοιάζει να μπορείς να αποκτήσεις εύκολα κάτι «από δεύτερο χέρι». Κάτι που κάποιος το δίνει, επειδή δεν έχει αξία να το κρατήσει; Κάτι που κάποιος το παίρνει, επειδή δεν έχει την ικανότητα να αποκτήσει αυτό που έχει μεγαλύτερη αξία; Ομως, ο χρόνος, η μνήμη, η Ιστορία, οι ζωές, ό,τι κληρονομούμε από τους προηγούμενους έχουν ύψιστη αξία και σημασία.
Χρειάστηκε να περάσουν16 χρόνια, να αναζητήσει έδρα σε τρεις διαφορετικές πόλεις και να δαπανηθεί περισσότερο από ένα δισ. δολάρια ώστε να είναι έτοιμο και να ανοίξει, επιτέλους, τις πόρτες του στο κοινό στις 22 Σεπτεμβρίου το Μουσείο Αφηγηματικής Τέχνης Λούκας. Πρόκειται για το μουσείο – όνειρο ζωής του Τζορτζ Λούκας, του θρυλικού σκηνοθέτη και παραγωγού που βρίσκεται πίσω από τη σειρά ταινιών «O Πόλεμος των Αστρων» και «Ιντιάνα Τζόουνς» και ενός από τους μεγαλύτερους συλλέκτες τέχνης.
Εξωτερικά το κτίριο που μοιάζει με ένα τεράστιο κύμα από τσιμέντο και γυαλί, το οποίο αιωρείται πάνω από το ιστορικό Eκθεσιακό Πάρκο του Λος Αντζελες, αποτελεί αναμφισβήτητα ένα μνημειώδες τοπόσημο. Οι εντυπώσεις, όμως, όσων πέρασαν το κατώφλι του, δεν μαρτυρούν ενθουσιασμό.
Παρά τις προσδοκίες, ο «Πόλεμος των Αστρων» καταλαμβάνει μόλις το 7% του εκθεσιακού χώρου με ένα γιγάντιο μαχητικό σκάφος Naboo N-1 να υποδέχεται τους επισκέπτες στο φουαγιέ. Στο ισόγειο μια «ιστορία της αφηγηματικής τέχνης» ξεκινά με προβολή των σπηλαιογραφιών της Αλταμίρα και ψηφιακή αναπαράσταση της Καπέλα Σιξτίνα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο τέταρτος όροφος, όπου βρίσκονται οι περισσότερες αίθουσες, φιλοξενεί εικονογραφήσεις βιβλίων του Ν. Κ. Γουάιεθ, έργα του Μάξφιλντ Πάρις και μια αίθουσα αφιερωμένη στο manga, με ένα ενιαίο κόμικ 43 στριπς που «διαβάζεται» κατά μήκος ενός καμπύλου τοίχου. Ο πέμπτος όροφος είναι αφιερωμένος σε τοιχογραφίες μεγάλης κλίμακας, με έργα του Ντιέγκο Ριβέρα, της Τζούντιθ Μπάκα και του γάλλου JR με τις γιγαντιαίες, ασπρόμαυρες φωτογραφικές εκτυπώσεις που κολλά σε δημόσιους χώρους.
Και στις υπόλοιπες 33 αίθουσες, που καλύπτουν περίπου 9.300 τ.μ., εκτίθενται πάνω από 1.300 έργα από τη συλλογή των 40.000 και πλέον αντικειμένων του μουσείου, ανάμεσά τους ένα έργο της Φρίντα Κάλο δίπλα σε μια στολή του Μπάτμαν από την ταινία «Ο Ιππότης της Νύχτας».
Το κτίριο, σχέδιο του αρχιτέκτονα Μα Γιανσόνγκ (MAD Architects), εκτείνεται σε περίπου 53 στρέμματα και στον περιβάλλοντα χώρο κυριαρχούν διαδρομές που αλλάζουν διαρκώς κλίση για να εκπλήσσουν τον επισκέπτη σε κάθε στροφή με φυτά που παραπέμπουν στο κλίμα της Νότιας Καλιφόρνιας, και δέκα υπαίθρια γλυπτά, ανάμεσά τους ένα Jabba the Hutt και μια μικροσκοπική Πριγκίπισσα Λέια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Δύσκολη πορείαΗ πορεία μέχρι τη στιγμή της ολοκλήρωσης του έργου δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Το μουσείο απορρίφθηκε αρχικά από το Σαν Φρανσίσκο, ενώ στο Σικάγο βρέθηκε αντιμέτωπο με αγωγή από οργάνωση που εναντιωνόταν στην κατασκευή ενός κολοσσιαίου κτιρίου. Μόνο το 2017 βρήκε τελικά θετική υποδοχή στο Λος Αντζελες, αλλά λόγω της πανδημίας αναβλήθηκε επανειλημμένα το άνοιγμα, από το 2021 μέχρι σήμερα. Πέρυσι δε, η ηγετική ομάδα αποχώρησε αναγκάζοντας τον Λούκας να πάρει πιο ενεργό ρόλο για να ολοκληρωθεί το εγχείρημα που θεωρείται εδώ και χρόνια αμφιλεγόμενο, καθώς ορισμένοι κάνουν λόγο για μια γενναιόδωρη κίνηση ενός εκ των σημαντικότερων συλλεκτών αφηγηματικής τέχνης στον κόσμο και άλλοι το θεωρούν ένα υπερβολικό μνημείο προσωπικής φιλοδοξίας.
Συνηθίσαμε να βλέπουμε τους Παλαιστινίους ως θύματα: των βομβαρδισμών των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων στη Γάζα, των συνεχιζόμενων στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Δυτική Οχθη, του διαρκούς κινδύνου σύλληψης από τις Αρχές κατοχής, της βίας των εποίκων, της ρητορικής γενοκτονικού μίσους της ισραηλινής κυβέρνησης. Δύσκολα μπορεί κανείς να σκεφτεί μια συνθήκη που να παράγει περισσότερα θύματα: «Ελεύθεροι σκοπευτές από δω, πολεμικά αεροπλάνα από την άλλη και παντού εκτοπίσεις, εξορίες, εξάλειψη, γενοκτονία, βρεφοκτονία, ταπείνωση, σπαραγμός, απώλεια, φυλάκιση, κλοπή, δίψα, βασανιστήρια, πείνα, φτώχεια, απομόνωση, ηττοπάθεια, εκβιασμοί, θυσία, ηρωισμός, αλτρουιστική αυτοκτονία».
Ο Μοχάμεντ Ελ-Κουρντ, συγγραφέας, ποιητής, δημοσιογράφος και ακτιβιστής από την Ιερουσαλήμ της κατεχόμενης Παλαιστίνης, που έγραψε τις παραπάνω γραμμές, στο βιβλίο του «Τέλεια θύματα», που μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις San Casciano σε μετάφραση του Βαγγέλη Πούλιου και επίμετρο του Στάθη Παπασταθόπουλου δεν έχει τη διάθεση να μασήσει τα λόγια του: «Ο σιωνισμός είναι η πρώτη αιτία θανάτου στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, μέσω άμεσης βίας, ενορχηστρωμένης από το κράτος, και μέσω έμμεσης βίας, η οποία διαχέεται προς τα κάτω μέσω ασφυκτικών γραφειοκρατιών, αμείλικτων ψυχολογικών επιθέσεων και απερίσκεπτων ενδοκοινοτικών συγκρούσεων». Ομως, ταυτόχρονα επισημαίνει ότι ακόμη και όταν αντιμετωπίζονται ως θύματα, αυτό δεν σημαίνει ότι σταματάει η διαρκής απανθρωποποίησή τους, δηλαδή η «απροθυμία ή ανικανότητα του κόσμου να δει τις τραγωδίες μας ως τραγωδίες και τις αντιδράσεις μας ως αντιδράσεις σε αυτές τις τραγωδίες».
Παραπάνω από θύματαΟ Ελ-Κουρντ επιμένει ότι οι Παλαιστίνιοι είναι κάτι παραπάνω από τα θύματα που άλλοι επικαλούνται για να μιλήσουν για την Παλαιστίνη, ακόμη και εάν πρόθεσή τους είναι η αλληλεγγύη. Ορισμένες προσπάθειες να ανθρωποποιηθεί ο Παλαιστίνιος στα μάτια του ισοδυναμούν με προσπάθεια «να ξεδοντιάσεις τον Παλαιστίνιο». Εκτιμά ότι «η ανθρωποποίηση εκτρέπει την κριτική προσοχή από τον αποικιοκράτη στον αποικιοκρατούμενο, συσκοτίζοντας την εγγενή αδικία της αποικιοκρατίας κι έτσι θωρακίζοντας το αποικιακό εγχείρημα». Μιλώντας για την παλαιστίνια δημοσιογράφο Σιρίν Αμπού Ακλεχ, που δολοφονήθηκε από τις ισραηλινές δυνάμεις τον Μάιο του 2022, υπογραμμίζει γιατί αρνήθηκε επίμονα να αναφέρει ότι ήταν και αμερικανίδα πολίτις, ως εάν αυτό να τη μετέτρεπε περισσότερο σε άνθρωπο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Την ίδια στιγμή, ο Ελ-Κουρντ υπογραμμίζει ότι η φιγούρα του Παλαιστινίου δεν μπορεί – και δεν πρέπει στα μάτια του – να περιοριστεί στη φιγούρα του άμαχου θύματος, που εμμέσως σημαίνει και ότι όποιος μάχεται την κατοχή και αντιστέκεται στη γενοκτονία παύει να δικαιούται να θεωρηθεί θύμα. Γι’ αυτό υπογραμμίζει ότι «ο μαχητής, στη Γάζα ή στην Τζενίν, δεν είναι ούτε ανεξήγητο φαινόμενο ή “τέρας της φύσης” […] Ο μαχητής αντιμετωπίζει τη δική του Νάκμπα καθημερνά, η οργή του αναθερμαίνεται κάθε φορά που τον γδύνουν για να του κάνουν σωματικό έλεγχο στους δρόμους της Ιερουσαλήμ, κάθε φορά που τον ξυλοκοπούν με το κοντάκι των τουφεκιών στο σημείο ελέγχου της Κουαλαντίγια. […] Κάθε φορά που θάβει ή επισκέπτεται στη φυλακή έναν αδελφό ή μια αδελφή, κάθε σφαίρα που αιφνιδιάζει τους συναδέλφους του, κάθε ρουκέτα που μολύνει τον ουρανό του, αναζωπυρώνουν την ίδια φωτιά». Υπογραμμίζει, όμως, και τα δύο μέτρα και δύο σταθμά, που συνεπάγονται ότι εάν ο Παλαιστίνιος πέταγε πέτρες στις ένοπλες δυνάμεις κατοχής παύει να είναι θύμα, όχι όμως και οι ουκρανοί πολίτες όταν επιλέγουν να αντισταθούν στη ρωσική εισβολή. Αντιπαραθέτει έτσι τα επαινετικά άρθρα για τους Ουκρανούς που αντιστέκονται εκμεταλλευόμενοι το αστικό περιβάλλον, προς τα άρθρα που δικαιολογούν τους μαζικούς ισραηλινούς βομβαρδισμούς ως αναγκαστική απάντηση στις ανάλογες τακτικές της Χαμάς. Αλλωστε, υπογραμμίζει τον «ηχηρό αποκλεισμό των μελών της Χαμάς από την κατηγορία των ανθρώπων που δικαιούνται “να ζουν με δικαιώματα και αξιοπρέπεια”».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ανισότητα στην ενημέρωση
Ο Ελ-Κουρντ υπογραμμίζει τη θεμελιώδη ανισότητα που αντιμετωπίζουν οι Παλαιστίνιοι που εργάζονται στην ενημέρωση: «Ενώ από εμάς απαιτείται να διαχωρίζουμε τη θέση μας από τους αντάρτες που μάχονται κατά της αποικιοκρατίας και της κατοχής, οι σιωνιστές στρατιώτες – οι αποικιοκράτες και κατακτητές – μπορούν να εργάζονται, χωρίς ιδιαίτερη ειρωνεία ή έλεγχο, σε ειδησεογραφικά περιβάλλοντα, ακόμα και παρατηρητήρια που ελέγχουν τα μέσα ενημέρωσης». Αλλωστε, «τι νόημα έχει να υπάρχει ένας Παλαιστίνιος στην αίθουσα ειδήσεων, όταν η Παλαιστίνη – τόσο ως γεωγραφία όσο και ως αντιαποικιακός αγώνας – απουσιάζει πλήρως από τον οδηγό σύνταξης κειμένων». Για τον Ελ-Κουρντ η Νάκμπα δεν είναι απλώς κάτι που έγινε το 1948. Ούτε είναι μια απειλή που τη διαπιστώνουν στη ρητορική της ισραηλινής Ακροδεξιάς. Είναι μια καθημερινή εμπειρία: «Δεν χρειάζεται να διαβάσω Χερτσλ για να καταλάβω ότι οι σιωνιστές έχουν αποικήσει την Παλαιστίνη. Αρκεί να κοιτάξω γύρω μου, τα ερείπια των αμέτρητων εγκαταλελειμμένων χωριών, τις μπουλντόζες τους και τις σημαίες που έχουν πρόσφατα ορθώσει και θα δω παντού τα πειστήρια της εθνοκάθαρσης να με κοιτάζουν στα μάτια». Γι’ αυτό και «για τους Παλαιστινίους, η Νάκμπα είναι αδυσώπητη και διαρκής. Συμβαίνει σε ενεστώτα χρόνο και συμβαίνει παντού στον χάρτη».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο Ελ-Κουρντ υπογραμμίζει ότι πολλές φορές ξεχνάμε τη διάσταση του εκτοπισμού στην Παλαιστίνη, την ώρα που οι Παλαιστίνιοι καλούνται να αποδείξουν ότι νοιάζονται για όσους κατέχουν την πατρίδα τους. Οπως παρατηρεί: «Ξανά με ρωτούν συχνά εάν θέλω “να ρίξω τους Ισραηλινούς στη θάλασσα”. Με τον καιρό η απάντησή μου γίνεται όλο και πιο σκωπτική, ακόμη και ασόβαρη: “Αν φοβούνται τόσο ότι θα πνιγούν, γιατί δεν μαθαίνουν κολύμπι;” […] Οσοι ρωτούν “και τι θα γίνει με τους εποίκους;” δεν έχουν κάτσει ποτέ να σκεφτούν τη μοίρα των έξι εκατομμυρίων προσφύγων που βασανίζονται στην εξορία». Ωστόσο, υπογραμμίζει ότι ο αγώνας δεν έχει τελειώσει: «Οι μαχητές και μαχήτριες της ελευθερίας καταλαβαίνουν ότι ο αντίπαλός τους είναι ο Γολιάθ, ότι οι πιθανότητες δεν είναι καθόλου με το μέρος τους, ότι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να πιάσουν μια πέτρα. Ομως τώρα ξημερώνει μια νέα αυγή».
Χρηματικά ποσά από τραπεζικούς λογαριασμούς ανυποψίαστων πολιτών αποσπούσαν μέλη κυκλώματος, παρακάμπτοντας τα συστήματα ασφαλείας των τραπεζών με τη χρήση κλεμμένων διαπιστευτηρίων και προσωπικών δεδομένων, τα οποία προμηθεύονταν μέσω του λεγόμενου «σκοτεινού δικτύου» (Dark Web).
Η πολυσχιδής δράσης της εγκληματικής οργάνωσης, η οποία έδρασε κατά την περίοδο 2018-19, προκάλεσε οικονομική ζημία άνω των 175.000 ευρώ, ενώ δεκάδες ήταν τα θύματα των απατών.
Η υπόθεση έφτασε στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, έπειτα από έρευνα της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος Βόρειας Ελλάδας. Το Δικαστήριο επέβαλε ποινές από φυλάκιση 10 μηνών έως 11 έτη κάθειρξης σε επτά από τους συνολικά δέκα κατηγορούμενους, ενώ τρεις αθωώθηκαν.
Ιερέας, ο ανιψιός του και αστυνομικός μεταξύ των καταδικασθέντωνΜεταξύ των καταδικασθέντων είναι ένας 26χρονος, στον οποίο επιβλήθηκε κάθειρξη 10 ετών, κι ο 42χρονος θείος του, που καταδικάστηκε σε κάθειρξη 11 ετών. Οι δύο άνδρες εμφανίζονται στη δικογραφία ως πρόσωπα με πρωταγωνιστικό ρόλο στη δράση της ομάδας. Ο 26χρονος εκτίει ήδη πολυετή ποινή κάθειρξης για ανάλογες απάτες που αποκαλύφθηκαν σε μεταγενέστερο χρόνο, ενώ ο 42χρονος είναι πρώην ιερέας (έχει καθαιρεθεί) και κρατείται προσωρινά για εμπλοκή σε άλλη υπόθεση που αφορά διακίνηση μεταναστών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Για την ίδια υπόθεση καταδικάστηκε και αστυνομικός στον οποίο επιβλήθηκε κάθειρξη 7 ετών για συμμετοχή στην εγκληματική οργάνωση και συνέργεια στις απάτες. Αντίθετα, δεύτερος αστυνομικός που κατηγορείτο για την ίδια υπόθεση αθωώθηκε. Για όσους τιμωρήθηκαν με ποινές κάθειρξης, οι δικαστές αποφάσισαν ότι η έφεση δεν θα έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα στην εκτέλεση της ποινής.
Στο Dark Web αναζητούσαν τα «κλειδιά» των τραπεζικών λογαριασμώνΣύμφωνα με τη δικογραφία, βασικό «εργαλείο» για την τέλεση των ηλεκτρονικών απατών ήταν η πρόσβαση των «πρωταγωνιστών» της υπόθεσης στο Dark Web. Από εκεί φαίνεται πως αγόραζαν ψηφιακά αρχεία που περιείχαν διαπιστευτήρια πρόσβασης (password/username), προσωπικά δεδομένα κι άλλα στοιχεία τραπεζικών πελατών που αποτελούσαν προϊόν υποκλοπής από άγνωστους δράστες.
Με τη χρήση τεχνικών, όπως η εκτροπή τηλεφωνικών κλήσεων και μηνυμάτων από τα τηλέφωνα των ανυποψίαστων θυμάτων σε «επιχειρησιακά» τηλέφωνα των δραστών και λαμβάνοντας επιπρόσθετους κωδικούς ασφαλείας, φαίνεται πως παρέκαμπταν δικλίδες ασφαλείας αποκτώντας πρόσβαση σε υπηρεσίες web- banking και στους τραπεζικούς λογαριασμούς των θυμάτων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Πλήρωναν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς Εφορία, ΔΕΗ, κινητή τηλεφωνίαΌπως περιγράφεται στην ίδια δικογραφία, από τους λογαριασμούς αυτούς εκδίδονταν προπληρωμένες χρεωστικές κάρτες με τις οποίες προέβαιναν σε αγορές ηλεκτρονικών συσκευών, τις οποίες είτε χρησιμοποιούσαν είτε πουλούσαν, αποκομίζοντας κέρδος. Επιπλέον, πλήρωναν βεβαιωμένες οφειλές προς την Εφορία, τη ΔΕΗ, εταιρίες κινητής τηλεφωνίας χρεώνοντας μέσω web-banking τους λογαριασμούς των θυμάτων. Για το συγκεκριμένο σκέλος της δράσης, μέλη του κυκλώματος αναζητούσαν μέσω γνωστών και σε διάφορους χώρους, άτομα που ενδιαφέρονταν να τακτοποιήσουν τις οφειλές τους, έναντι αμοιβής.
Σε ορισμένες περιπτώσεις δε, προκειμένου να συσκοτίσουν τις χρηματικές ροές προέβαιναν και σε αγορές κρυπτονομισμάτων, όπως αναφέρεται στο κατηγορητήριο.
Αρνήθηκαν τις κατηγορίεςΚανένας από τους καταδικασθέντες δεν παρέστη αυτοπροσώπως στη δίκη κι όλοι εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιους δικηγόρους, αρνούμενοι τις κατηγορίες- σχεδόν στο σύνολό τους. Ο 26χρονος, πάντως, δια του συνηγόρου του, αποδέχθηκε το πλημμέλημα της παράνομης πρόσβασης σε σύστημα πληροφοριών, ενώ επικαλέστηκε πάθηση, που όπως υποστήριξε η υπεράσπισή του, επηρεάζει τη δυνατότητα πλήρους καταλογισμού των πράξεων του.
Τον Αύγουστο, η αγορά Επιβατικών Οχημάτων της Δυτικής Ευρώπης αυξήθηκε για έβδομο συνεχόμενο μήνα, καθώς οι πωλήσεις έφτασαν τις 719.000, σημειώνοντας αύξηση 5,6% σε ετήσια βάση. Ο μηνιαίος ρυθμός πωλήσεων βελτιώθηκε σε 14,1 εκατ. μονάδες/έτος, ενώ οι πωλήσεις από την αρχή του έτους (YTD) έφτασαν τα 8,1 εκατ. μονάδες, σημειώνοντας αύξηση 5,7% σε ετήσια βάση.
Οι πωλήσεις ηλεκτρικών οχημάτων (EV) συνεχίζουν να επιταχύνονται σε όλη την Ευρώπη, με ρεκόρ μηνιαίων πωλήσεων τον Αύγουστο να καταγράφονται στη Νορβηγία, την οποία κυριαρχεί διαχρονικά, καθώς και στην αναδυόμενη σούπερ σταρ τη Δανία, ενώ σε ορισμένες χώρες οι πωλήσεις ηλεκτρικών οχημάτων πλησιάζουν το 50%.
Το αυτοκίνητο με τις καλύτερες πωλήσεις στη Νορβηγία τον Αύγουστο ήταν το Volkswagen ID.4, ακολουθούμενο από το Toyota bZ4X.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι πωλήσεις ηλεκτρικών οχημάτων σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη παρουσίασαν συνεχή ανάπτυξη. Η Σουηδία, η Φινλανδία και η Ολλανδία είδαν τις πωλήσεις ηλεκτρικών οχημάτων να κυμαίνονται γύρω στο 50%, ενώ στην Ελβετία, τη Γαλλία και την Ιρλανδία, οι πωλήσεις ηλεκτρικών οχημάτων αυξήθηκαν.
Τα ηλεκτρικά οχήματα σημείωσαν επίσης νέο ρεκόρ στο Βέλγιο , κατακτώντας τον Αύγουστο τον πιο δημοφιλή τύπο αυτοκινήτου για τρίτο συνεχόμενο μήνα, κατακτώντας ένα μερίδιο ρεκόρ 46,2%.
Οι πωλήσεις ηλεκτρικών οχημάτων σημείωσαν νέα ρεκόρ στην Ισπανία , κατακτώντας μερίδιο 27,7%, σημειώνοντας αύξηση σχεδόν 30% σε σχέση με τον Αύγουστο του 2025. Οι πωλήσεις ηλεκτρικών οχημάτων με μπαταρία (BEV) αυξήθηκαν επίσης κατά 30%.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών, σκορπίζοντας θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο και όχι μόνο.
Ανάμεσα στις τελευταίες δημόσιες στιγμές του που συνδέθηκαν με τον αθλητισμό ήταν και η ξεχωριστή στήριξή του στον Ολυμπιακό, λίγες ώρες πριν από τον μεγάλο τελικό της EuroLeague με τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Με αφορμή τη νέα του μουσική κυκλοφορία, «Επιπτώσεις», ο δημοφιλής τραγουδιστής είχε εμφανιστεί φορώντας ερυθρόλευκα, στέλνοντας το δικό του μήνυμα ενόψει της μεγάλης αναμέτρησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Παράλληλα, μέσα από ανάρτησή του στα social media, είχε εκφράσει με τον χαρακτηριστικό και αυθόρμητο τρόπο του την επιθυμία του να δει τον Ολυμπιακό να κατακτά το ευρωπαϊκό τρόπαιο, όπως και έγινε.
Η συγκεκριμένη ανάρτηση είχε συγκεντρώσει έντονο ενδιαφέρον από τους φίλους των «ερυθρόλευκων», με τον Μαζωνάκη να δείχνει για ακόμη μία φορά τη σχέση του με την ομάδα του Πειραιά.
Η συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Αγκυρα, στις 16 Ιουνίου, δημιούργησε ίσως τις μεγαλύτερες προσδοκίες των τελευταίων ετών για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Το θέμα βρέθηκε στο επίκεντρο της συνομιλίας των δύο ανδρών, κατά την οποία ο τούρκος πρόεδρος εμφανίστηκε θετικός και λίγες ημέρες αργότερα έδωσε εντολή στις αρμόδιες Αρχές να συνεχίσουν τις διαβουλεύσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ο ίδιος ο Βαρθολομαίος μίλησε τότε ανοιχτά για την αισιοδοξία του. Για μια στιγμή φάνηκε ότι, πενήντα πέντε χρόνια μετά το 1971, η Χάλκη βρισκόταν πράγματι κοντά στην επαναλειτουργία της.
Δυόμισι μήνες αργότερα, η εικόνα φαίνεται περισσότερο σύνθετη. Οι εργασίες ανακαίνισης του ιστορικού συγκροτήματος προχωρούν αλλά η πολιτική και νομική λύση που θα δώσει το «πράσινο» φως στην επαναλειτουργία δεν έχει ακολουθήσει με την ίδια ταχύτητα. Χρονοδιάγραμμα δεν υπάρχει και το σημαντικότερο ζήτημα, δηλαδή με ποιο ακριβώς νομικό και ακαδημαϊκό καθεστώς θα λειτουργήσει η Σχολή, παραμένει ανοιχτό. Η αρχική αισιοδοξία δεν έχει εξαφανιστεί· έχει όμως δώσει τη θέση της, όπως λένε οι ειδικοί γνώστες του θέματος, στη γνώριμη επιφυλακτικότητα που συνοδεύει εδώ και δεκαετίες κάθε συζήτηση για τη Χάλκη. Κι όμως, το πρόβλημα δεν θα έπρεπε να είναι τόσο περίπλοκο. Η δυνατότητα μιας ιστορικής θρησκευτικής κοινότητας να εκπαιδεύει τα στελέχη της αποτελεί στοιχειώδες ζήτημα θρησκευτικής ελευθερίας. Η Χάλκη δεν θα έπρεπε επομένως να αποτελεί διαπραγματευτικό χαρτί στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ούτε αντικείμενο γεωπολιτικής συναλλαγής ανάμεσα στην Αγκυρα, την Αθήνα και την Ουάσιγκτον, όπως συχνά αντιμετωπίζεται.
Υπάρχει, ωστόσο, και μια δεύτερη πλευρά του ζητήματος που παραδόξως δεν έχει αναδειχθεί όσο θα έπρεπε. Θα ήταν στρατηγικό λάθος αν η επαναλειτουργία της Χάλκης κατανοηθεί ως μια επιστροφή στο καθεστώς και τα δεδομένα του 1971. Για περισσότερο από έναν αιώνα υπήρξε όχι μόνο ιεροσπουδαστήριο αλλά χώρος διαμόρφωσης ενός ιδιαίτερου εκκλησιαστικού και θεολογικού ήθους. Η ίδια λογική θα πρέπει να ισχύσει και σήμερα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η Σχολή υπήρξε ένας από τους τόπους, όπου η πατριαρχική παράδοση συναντήθηκε με τη νεότερη πανεπιστημιακή θεολογία και, αργότερα, με την αναδυόμενη οικουμενική κίνηση. Ολη αυτή η πνευματική κληρονομιά έχει αξία, στον βαθμό που μπορεί να καταστεί ξανά δημιουργική στο σήμερα. Αποτελεί λυπηρή διαπίστωση το γεγονός ότι η σύγχρονη ορθόδοξη θεολογική εκπαίδευση έχει τα δικά της προβλήματα, τα οποία συνοψίζονται στην επαρχιώτικη εσωστρέφεια, τη συχνή σύγχυση της θεολογίας με την ομολογιακή αυτάρκεια, τον ανεπαρκή διάλογο με τις άλλες ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες καθώς και τη συχνή παρεμβατικότητα της θεσμικής Εκκλησίας στη λειτουργία και την ακαδημαϊκή αυτονομία των θεολογικών σχολών. Το πραγματικά ενδιαφέρον στοίχημα, όμως, θα ήταν διαφορετικό: μια διεθνής ορθόδοξη θεολογική σχολή με υψηλές ακαδημαϊκές απαιτήσεις, η οποία θα είναι ανοιχτή στην ιστορική κριτική, τον οικουμενικό και διαθρησκειακό διάλογο και τις νέες κοινωνικές και ηθικές προκλήσεις. Ενας χώρος όπου Ρώσοι, Ελληνες, Αραβες, Ρουμάνοι, Σέρβοι, Ουκρανοί, Γεωργιανοί και άλλοι Ορθόδοξοι θα μπορούσαν να συναντηθούν ως θεολόγοι και όχι απλώς ως εκπρόσωποι ανταγωνιστικών εκκλησιαστικών δικαιοδοσιών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Γι’ αυτό η σημερινή καθυστέρηση προκαλεί απογοήτευση, χωρίς ταυτόχρονα να ακυρώνει και την αίσθηση μιας ιστορικής ευκαιρίας. Το άνοιγμα της Χάλκης θα ήταν μια σημαντική πράξη προς την κατεύθυνση του σεβασμού των θρησκευτικών ελευθεριών εκ μέρους της Τουρκίας. Αλλά για το Οικουμενικό Πατριαρχείο η μεγαλύτερη πρόκληση αρχίζει την επόμενη ημέρα. Γιατί το πραγματικό ζητούμενο δεν είναι να ξανανοίξει μια Σχολή που έκλεισε το 1971 αλλά να δημιουργηθεί στη Χάλκη το πρότυπο της θεολογικής σχολής που χρειάζεται η Ορθοδοξία του 21ου αιώνα.
Ο Νίκος Κουρεμένος είναι διδάσκων Θρησκειολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας