Τα ΝΕΑ - Τεχνολογία

Αναστάτωση επικράτησε το μεσημέρι της Δευτέρας σε κεντρικό δρόμο της Νεάπολης στη Θεσσαλονίκη, όταν ένας 55χρονος που βρισκόταν μαζί με ένα φίλο του και κατευθυνόταν προς το φαρμακείο για να αγοράσει φάρμακα για τη μητέρα του, υπέστη καρδιακή ανακοπή.

Ο 55χρονος διασωληνώθηκε στο σημείο από διασώστες του ΕΚΑΒ και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Παπανικολάου. Σύμφωνα με ανακοίνωση του σωματείου Εργαζομένων ΕΚΑΒ-2 Θεσσαλονίκης, η κινητοποίηση ήταν άμεση.

«Στο σημείο εφαρμόστηκαν καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση και εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής, σύμφωνα με τα διεθνή πρωτόκολλα διαχείρισης καρδιακής ανακοπής. Ο ασθενής διασωληνώθηκε επί τόπου. Οι προσπάθειες αναζωογόνησης συνεχίστηκαν καθ’ οδόν κατά τη διακομιδή του στο Γενικό Νοσοκομείο «Παπανικολάου» για περαιτέρω αντιμετώπιση. Στο περιστατικό επιχείρησαν δύο μηχανές ταχείας ανταπόκρισης, ένα συμβατικό ασθενοφόρο και μία Κινητή Ιατρική Μονάδα του ΕΚΑΒ» αναφέρεται σε ανακοίνωση.

Για τους μυημένους, δεν ήταν έκπληξη η ανάδειξη της Φωτεινής Τριχά σε κορυφαία παίκτρια από την παγκόσμια ομοσπονδία του πόλο. Αναμφίβολα μια ξεχωριστή στιγμή για την αθλήτρια του Ολυμπιακού που αναδείχθηκε μεταξύ άλλων και πρώτη σκόρερ στο παγκόσμιο της Σιγκαπούρης πριν από μερικούς μήνες. Οδήγησε, δηλαδή, με τα γκολ της την ελληνική εθνική ομάδα στο χρυσό μετάλλιο.

Ωστόσο, το ενδιαφέρον είναι μεγαλύτερο  αν παρακολουθήσουμε την πορεία της 20 ετών περιφερειακής σε σχέση με την Ελευθερία Πλευρίτου που είναι 28 ετών. Υπάρχουν κοινά σημεία και ας τα δούμε.

Αμφότερες ταυτίζονται με τα ερυθρόλευκα χρώματα. Και οι δύο φόρεσαν από  νεαρή ηλικία το σκουφάκι του Ολυμπιακού. Η μεν Ελευθερία Πλευρίτου ήρθε (μαζί με τις αδελφές της, Μαργαρίτα και Βάσω) στα 14 χρόνια της από τον Ηρακλή και αποτέλεσε για χρόνια ολόκληρα το βαρύ πυροβολικό μιας ομάδας που σάρωσε και σαρώνει τους τίτλους σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η Τριχά εντάχθηκε πριν από μια πενταετία στον Ολυμπιακό, όταν ήταν 15 ετών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Γιατί στον Πειραιά γνωρίζουν «πού να χτυπούν» στις μεταγραφές και εντάσσουν στο δυναμικό τους παίκτριες με προοπτικές μεγάλες. Ιδού, μάλιστα, μια ωραία ιστορία: επί Covid, τον Ιούλιο του ’20, ο Ολυμπιακός νίκησε πανεύκολα στο Παλαιό Φάληρο (16-4) τον Νηρέα Χαλανδρίου στον τελικό του Κυπέλλου. Καλύτερη του final-4 βγήκε η Ελευθερία Πλευρίτου, ενώ στον Νηρέα αγωνίζονταν οι Τριχά και Τορνάρου, 15 και 16 ετών αντίστοιχα! Προπονήτρια του Νηρέα ήταν τότε η Ευτυχία Καραγιάννη, άλλοτε κολυμβήτρια του Ολυμπιακού και από τις πρώτες που στελέχωσαν το ερυθρόλευκο τμήμα πόλο. Είχε μάλιστα τις δύο πολίστριες από τα 10 τους χρόνια και γνώριζε όσο λίγοι άνθρωποι το ταλέντο τους.

Λίγες μέρες μετά εκείνο τον τελικό, Τριχά και Τορνάρου υπέγραψαν στον Ολυμπιακό! Και στις αρχές Οκτωβρίου, ο Ολυμπιακός πανηγύρισε το Σούπερ Καπ με σκορ 30-4 απέναντι στον Νηρέα Χαλανδρίου. Με τα κόκκινα έπαιξαν για πρώτη φορά οι Τριχά και Τορνάρου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Η επένδυση που έκαναν στο Λιμάνι, βγήκε. Η  Σοφία Τορνάρου, έστω και με μια στάση στον Εθνικό Πειραιά, αποδίδει  εξαιρετικά ως αμυντικός και είναι 21 ετών. Η δε Φωτεινή Τριχά, αφού κατέκτησε μετάλλια με τις νεανίδες, εκτοξεύτηκε στις γυναίκες και είναι όχι μόνο τοπ παίκτρια στον Ολυμπιακό, αλλά η κορυφαία πολίστρια στον κόσμο, όπως έκανε γνωστό η παγκόσμια ομοσπονδία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Υ.Γ. Ασφαλώς και κάθε αποτέλεσμα ψηφοφορίας πρέπει να γίνεται δεκτό. Ολοι έχουν τα επιχειρήματά τους. Αλλά εφέτος ίσως δεν ήταν καλύτερη ελληνίδα αθλήτρια η Ελευθερία Πλευρίτου όπως αποφάσισαν τα μέλη του ΠΣΑΤ, αλλά μάλλον η Φωτεινή Τριχά. ‘Η και η Ελένη Ξενάκη, αν θέλουμε να δούμε μόνο όσες έδιναν μάχες στις πισίνες.

Η κυβέρνηση Μελόνι, κατά την σημερινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου ενέκρινε το διάταγμα με το οποίο ανανεώνεται, για το 2026, η παροχή στρατιωτικής βοήθειας προς την Ουκρανία, όπως και η αρωγή του άμαχου πληθυσμού.

Τις τελευταίες εβδομάδες, το συγκεκριμένο μέτρο είχε προκαλέσει εντάσεις στο εσωτερικό της κυβέρνησης, λόγω της θέσης του κόμματος της Λέγκα, που ζητούσε να δοθεί αποκλειστικό βάρος στην στήριξη των πολιτών και σε στήριξη για μη στρατιωτικές υποδομές. «Είμαστε ικανοποιημένοι διότι, τελικά, δόθηκε έμφαση σε υγειονομικό υλικό και στην άμυνα του πληθυσμού της Ουκρανίας, όχι στα όπλα» υπογράμμισε η Λέγκα, σε ανακοίνωσή της. «Το όλο θέμα των στρατιωτικών βοηθειών, στην πραγματικότητα δείχνει ότι η κυβερνητική πλειοψηφία έχει διαλυθεί», σχολίασε το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα.

Πριν από λίγο, δε, η βουλή της Ρώμης έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβερνητική συμμαχία που αποτελείται από την Λέγκα, τα Αδελφια της Ιταλίας και την Φόρτσα Ιτάλια.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι είχε συνδέσει την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης με την επιτάχυνση της διαδικασίας έγκρισης του κρατικού προϋπολογισμού για το 2026, συνολικού ύψους 22 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το τελικό «ελεύθερο» του κοινοβουλίου, αναμένεται αύριο το βράδυ.

Ένα στα δύο ακίνητα παραμένει αδήλωτο στο Κτηματολόγιο σε περιοχές όπως ο Δήμος Χερσονήσου, ο Δήμος Μαλεβιζίου και τμήματα του Δήμου Ηρακλείου, όπου η διαδικασία κτηματογράφησης έχει ολοκληρωθεί.

Αυτό αποκάλυψε στο Ράδιο Κρήτη ο πρόεδρος της Ένωσης Ιδιοκτητών Ακινήτων Ηρακλείου, Κώστας Αραπόγλου, επισημαίνοντας ότι οι ιδιοκτήτες μπορούν να υποβάλουν ένσταση μόνο μετά την ανάρτηση των στοιχείων.

Ωστόσο, ακόμη κι έτσι, τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο. Σε πολλές περιπτώσεις, το Δημόσιο μπορεί να προβάλλει αντιρρήσεις, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχουν τίτλοι ιδιοκτησίας. Με απλά λόγια, για όσους δεν διαθέτουν συμβόλαια, η κυριότητα των ακινήτων τους παραμένει αβέβαιη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η διασύνδεση Κτηματολογίου και επιδοτήσεων

Στο επίκεντρο μπαίνει πλέον η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ). Αν υλοποιηθεί το νέο μοντέλο που συνδέει την καταβολή των αγροτικών επιδοτήσεων με τη διασταύρωση των στοιχείων της ακίνητης περιουσίας μέσω του Κτηματολογίου, οι συνέπειες θα είναι καθοριστικές. Όσοι δεν έχουν δηλώσει τα αγροτεμάχιά τους κινδυνεύουν να χάσουν τις επιδοτήσεις τους — όχι θεωρητικά, αλλά στην πράξη.

Η νέα εποχή φέρνει ριζικές αλλαγές: Οι αγρότες δεν θα χρειάζεται πλέον να δηλώνουν οι ίδιοι τα στρέμματα που καλλιεργούν. Τα στοιχεία θα αντλούνται αυτόματα από τα ηλεκτρονικά συστήματα της φορολογικής διοίκησης, μέσω της διασύνδεσης της ΑΑΔΕ με το Κτηματολόγιο και τα μισθωτήρια.

Νέο κεφάλαιο ελέγχων στην αγροτική οικονομία

Η ΑΑΔΕ στρέφει πλέον το βλέμμα της στον αγροτικό κόσμο, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο ελέγχων σε έναν τομέα που για χρόνια λειτουργούσε χωρίς ουσιαστική εποπτεία. Η μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην Αρχή έχει ήδη αποδώσει αποτελέσματα, αποκαλύπτοντας χιλιάδες περιπτώσεις υπερδηλωμένων εκτάσεων και στρεβλώσεις που παραπέμπουν σε παλαιότερες εποχές.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η περίοδος των ελάχιστων ή ανύπαρκτων ελέγχων φαίνεται να φτάνει στο τέλος της. Στη θέση της έρχεται ένα νέο σύστημα, που προβλέπει επιδοτήσεις μόνο με διασταυρωμένα στοιχεία, αυτοματοποιημένες διαδικασίες και πλήρη εικόνα της αγροτικής περιουσίας.

Η πρόκληση της επάρκειας ελέγχων

Ωστόσο, η μετάβαση αυτή δεν είναι χωρίς κόστος. Το ελεγκτικό προσωπικό της ΑΑΔΕ δεν επαρκεί, γεγονός που ενδέχεται να αφήσει πίσω άλλους κρίσιμους ελέγχους. Μόνο τη διετία 2024-2025, οι έλεγχοι αυτοί απέφεραν στα δημόσια ταμεία 3,9 δισεκατομμύρια ευρώ από τη φοροδιαφυγή.

Η ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών δεν αποτελεί τεχνική λεπτομέρεια· είναι βασική προϋπόθεση για να διατηρηθούν τα σημαντικά αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν τα τελευταία χρόνια και να διασφαλιστεί η αξιοπιστία του νέου μοντέλου.

Έκκληση για την επιστροφή στην Ελλάδα της σορού της αεροσυνοδού που έχασε τη ζωή της στη συντριβή του Falcon στην Άγκυρα απευθύνει η οικογένειά της, εκφράζοντας την αγωνία και την οδύνη της.

Όπως δήλωσαν στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1, δεν έχουν λάβει καμία νεότερη ενημέρωση, ενώ οι σοροί άλλων θυμάτων έχουν ήδη παραδοθεί στους συγγενείς τους και οι ταφές έχουν πραγματοποιηθεί. «Κάνουμε έκκληση να επιστρέψει η Μαρία μας στην Ελλάδα. Η 95χρονη γιαγιά μας εκλιπαρεί να επιστρέψει η σορός της για να μπορέσει να την αποχαιρετήσει», ανέφεραν στο δελτίο ειδήσεων, περιγράφοντας τη δραματική αναμονή της οικογένειας.

Ο σύντροφός της σημείωσε: «Ξέρουμε ότι πριν από δύο ημέρες παρέδωσαν τις σορούς των αξιωματούχων από τη Λιβύη που επέβαιναν στο αεροσκάφος. Όμως, δεν έχουμε καμία ενημέρωση για το πλήρωμα, δηλαδή τους δύο Γάλλους πιλότους και τη Μαρία». Ο αδελφός της από την πλευρά του τόνισε: «Η αεροπορική εταιρεία μας ενημέρωσε σήμερα, ότι βρίσκεται κλιμάκιό τους στην Άγκυρα, αλλά οι τουρκικές Αρχές δεν δίνουν άδεια πρόσβασης στο σημείο. Η ελληνική πρεσβεία μας λέει να περιμένουμε. Οι κηδείες των άλλων επιβαινόντων έχουν ήδη γίνει, γιατί δεν δίνουν και τους δικούς μας ανθρώπους;».

Τα τελευταία πολλά χρόνια συναντούμε και ξανασυναντούμε συνομηλίκους μας και νεότερους πάντα τις εορταστικές μέρες, αφού εκείνοι έχουν αποφασίσει να διαμείνουν μόνιμα σε χώρες του εξωτερικού και οι ημέρες αυτές είναι μία αφορμή για να επανέλθουν στα πάτρια εδάφη. Σχεδόν πάντα στις συναντήσεις αυτές, επικρατούν ερωτήματα όπως αν αξίζει να επιστρέψουν στην Ελλάδα λόγω καλού κλίματος ακόμη και σχεδόν πάντα τα ερωτήματα αυτά πυροδοτούν και αντίστοιχες συζητήσεις. Το μεγάλο και στρατηγικό ερώτημα βέβαια είναι αν η Ελλάδα είναι μία χώρα επαρκής και σοβαρή στο να κάνει τους νέους της να επιστρέψουν και να δουλέψουν μόνιμα εδώ.

Σχεδόν πάντα στο ίδιο ερώτημα εμπερικλείεται στην πραγματικότητα ένα άλλο, ακόμα πιο θεμελιώδες: τι κοινωνικό – οικονομικό μοντέλο έχει διαμορφώσει η χώρα την τελευταία 20ετία. Αν αυτό είναι ελκτικό στις πιο δυναμικές ηλικίες και αν είναι ικανό να διαρρήξει τις υλικές προσδέσεις των νέων σε άλλες χώρες ώστε να επιστρέψουν. Στις συζητήσεις αυτές μπαίνει συχνά το ζύγι: καλή αμοιβή έξω, κανονικές εργασιακές σχέσεις, ελεύθερος χρόνος τα Σαββατοκύριακα, χαμηλότερες τιμές στην ενοικίαση στέγης, δυνατότητα ενός καλύτερου συστήματος υγείας.

Από την άλλη πάλι εδώ μπαίνει το ζήτημα ότι η χώρα μας παραμένει όμορφη, έχει πολλές επιλογές για διακοπές, έχει ακόμα ένα εύκρατο κλίμα, οι άνθρωποι διατηρούν μια κοινωνική συνοχή αρκετά ανθρώπινη και ίσως και αξιοζήλευτη σε ορισμένες της όψεις. Ομως. Υπάρχει πάντα αυτό το «όμως» και υπάρχει πάντα αυτή η ένσταση που βάζουν συνήθως αυτοί που έχουν απομείνει ή παραμείνει και εργάζονται στα μεγάλα αστικά κέντρα της Ελλάδας. Και αυτό είναι η αναξιοκρατία, η θεσμική κατάπτωση, τα προβλήματα της δημόσιας διοίκησης, ακόμα και το τρομερό κυκλοφοριακό το οποίο φαίνεται πως γιγαντώνεται και δεν βρίσκει λύση τουλάχιστον για το κομμάτι που λέγεται λεκανοπέδιο. Ολα αυτά συνηγορούν όχι απλώς στο να μην επιστρέψει κάποιος στην Ελλάδα αλλά αν επιστρέφει να το πράττει μόνο για τις διακοπές του, μόνο για βραχεία διαστήματα και μόνο για να βλέπει τους δικούς του ανθρώπους, πράγμα που είναι εκ των πραγμάτων και πικρό και απογοητευτικό ή τουλάχιστον επιβεβαιωτικό μιας αποτυχίας ενός συλλογικού κοινωνικού μοντέλου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Και η οποιαδήποτε πολιτική δύναμη θα ήθελε να ασχοληθεί σοβαρά με το σχέδιο που θα εκπονούσε για τη χώρα θα έπρεπε από αυτές τις συζητήσεις να ξεκινάει. Πάνω σε αυτές τις συζητήσεις να κρατάει σημειώσεις και να ακούει τα ζητήματα που οι νέοι που έχουν φύγει για πάντα έξω ή που θέλουν να φύγουν, θέτουν. Ακριβώς αυτούς να ακούει για να μπορεί να αρθρώσει όντως σοβαρό πολιτικό λόγο. Το brain drain ακόμη και σήμερα δεν περικλείει την κατάσταση αυτή με τον πιο ειλικρινή τρόπο γιατί απεικονίζει μία τάση. Ενώ όλα αυτά που περιγράφουμε απεικονίζουν μία αμετάβλητη πραγματικότητα.

Ο Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάντερ Γκρουσκό δήλωσε ότι η Μόσχα διακρίνει την επιρροή της Βρετανίας πίσω από τις τελευταίες «προκλήσεις» της Ουκρανίας, οι οποίες, όπως υποστήριξε, αποσκοπούν στο να παρεμποδίσουν την ειρηνευτική διαδικασία. Τη δήλωση αυτή μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων TASS.

Νωρίτερα, το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε ότι η Ουκρανία επιχείρησε να επιτεθεί στην κατοικία του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν στην περιοχή του Νόβγκοροντ. Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, μετά το περιστατικό αυτό η διαπραγματευτική θέση της Μόσχας θα επανεξεταστεί.

Δεν είναι εύκολο να μιλάς για τον Ελβις χωρίς να κινδυνεύσεις να παρασυρθείς από το βάρος του αστραφτερού ειδώλου του. Ο Δώρος Δημοσθένους πέρασε αυτή τη μικρή δοκιμασία, επ’ αφορμή του αφιερώματος με τίτλο «Doros Demosthenous sings Elvis Presley – Rocking New Year!» στο Half Note, με ψυχραιμία. Οχι πως τον ενδιέφερε λιγότερο ο μύθος αλλά κυρίως για το τι αντέχει να ειπωθεί σήμερα. Εξηγώντας πως προσεγγίζει την εμβληματική μορφή του ροκ εντ ρολ χωρίς να τον αναπαράγει, εξηγεί ότι ο μόνος τρόπος να πλησιάσεις ένα σύμβολο χωρίς να το ακυρώσεις είναι να μην προσπαθήσεις να το μιμηθείς.

«Η μίμηση κλείνει τον δρόμο, δεν τον ανοίγει. Εγώ προσεγγίζω τον Ελβις ως ερμηνευτική μνήμη, όχι ως εικόνα. Κρατώ τον πυρήνα, τη φωνή, τον ρυθμό, την ένταση και αφήνω χώρο στη δική μου εμπειρία, στο σώμα και στον χρόνο που κουβαλάω. Δεν προσπαθώ να γίνω Ελβις, προσπαθώ να σταθώ απέναντί του με σεβασμό και ειλικρίνεια. Δεν παίζω ρόλο. Είμαι ο Δώρος που συνομιλεί με τον Ελβις. Οχι ο Δώρος που τον “υποδύεται”. Η θεατρικότητα για μένα δεν είναι μεταμφίεση, είναι παρουσία. Είναι ο τρόπος που στέκεσαι στη σκηνή και αφηγείσαι κάτι αληθινό, χωρίς να κρύβεσαι». Ποια θέση θα μπορούσε άραγε να έχει ο Ελβις στη σύγχρονη μουσική βιομηχανία; «Νομίζω πως το σύστημα πάντα βρίσκει τρόπο να ενσωματώνει αυτό που κάποτε το απειλούσε. Το έκανε και τότε άλλωστε. Ο Ελβις σήμερα πιθανόν να δυσκολευόταν, όχι λόγω ταλέντου, αλλά λόγω της ανάγκης για απόλυτο έλεγχο και εικόνα. Εκείνος λειτουργούσε ενστικτωδώς. Κι αυτό δεν χωρά εύκολα στη σημερινή βιομηχανία». Η επιλογή του να κάνει αυτό το αφιέρωμα, όπως λέει, σε έναν τζαζ χώρο συνδέεται περισσότερο με την ανάγκη, αφού για τον Δώρο Δημοσθένους το «rock ‘n’ roll και η τζαζ δεν είναι αντίθετα αλλά είναι συγγενικά. Και τα δύο γεννήθηκαν από την ανάγκη της ελευθερίας και του αυτοσχεδιασμού. Το Half Note είναι χώρος ακρόασης και εκεί ο Ελβις μπορεί να ακουστεί αλλιώς, πιο γυμνά, πιο ουσιαστικά. Αυτό για μένα δεν είναι ρίσκο· είναι επιστροφή στην ουσία».

Με τη σκέψη ότι το rock ‘n’ roll γεννήθηκε ως πράξη ανυπακοής θα ήθελα να σας ρωτήσω τι σημαίνει «ανυπακοή» σήμερα για έναν ερμηνευτή που έχει διανύσει μια ώριμη πορεία.googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η ανυπακοή σήμερα είναι επιλογή στάσης, να μην ακολουθείς αυτό που «δουλεύει», να μην υπηρετείς τη συνήθεια, να μη χαρίζεις τη φωνή σου στην ευκολία. Είναι πιο δύσκολο να πεις «όχι» σε κάτι που σου προσφέρεται παρά να φωνάξεις εναντίον του. Αυτή είναι η σύγχρονη ανυπακοή.

Τι από τον Ελβις θεωρείτε διαχρονικό και τι, αν το δούμε ψύχραιμα σήμερα, είναι ξεπερασμένο;

Διαχρονική είναι η φωνή του και η αλήθεια της έκφρασης. Η αίσθηση ότι κάθε τραγούδι λέγεται σαν να είναι το τελευταίο. Αυτό που έχει γεράσει είναι η μυθολογία γύρω από την εικόνα. Οι υπερβολές, το φολκλόρ της εποχής. Αν αφαιρέσεις αυτά, μένει κάτι πολύ καθαρό, και αυτό αντέχει στον χρόνο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Πότε ένα live γίνεται απλώς διασκέδαση και πότε μετατρέπεται σε καλλιτεχνική πράξη με βάρος;

Γίνεται καλλιτεχνική πράξη όταν υπάρχει ρίσκο. Οταν ο ερμηνευτής δεν ξέρει ακριβώς πώς θα βγει το επόμενο λεπτό, αλλά τολμά να το ζήσει. Η διασκέδαση δεν είναι κακή λέξη, απλώς δεν είναι αρκετή. Το βάρος έρχεται όταν κάτι μένει μέσα σου και μετά το τέλος.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ποιος είναι ο ήχος του νέου σας δίσκου «Είχα φωνή την πήραν τα πουλιά», κομμάτια του οποίου παρουσιάζετε στην Αγγλικανική Εκκλησία;

«Ο τίτλος μιλά για μια απώλεια που όλοι, λίγο-πολύ, βιώνουμε μεγαλώνοντας. Σου παίρνουν την αθωότητα, την αφέλεια, την ψευδαίσθηση ότι ο χρόνος είναι ανεξάντλητος. Σου παίρνουν, κάποιες φορές, και τη φωνή – όχι κυριολεκτικά, αλλά το δικαίωμα να εκφράζεσαι χωρίς φόβο. Αυτό που κατάφερα να κρατήσω είναι η ανάγκη να λέω αλήθειες μέσα από το τραγούδι. Κι αν κάτι μου πήραν τα «πουλιά», ήταν για να μάθω να ακούω καλύτερα το μέσα μου.

Για πρώτη φορά υπογράφετε τη μουσική. Σας φόβισε περισσότερο αυτή η έκθεση ή σας απελευθέρωσε;

Με φόβισε στην αρχή, γιατί η έκθεση είναι απόλυτη. Δεν κρύβεσαι πίσω από ρόλους ή ερμηνείες άλλων. Ομως τελικά με απελευθέρωσε. Ενιωσα ότι αυτή η μουσική έπρεπε να γεννηθεί έτσι – από μια εσωτερική ανάγκη, σχεδόν σιωπηλά. Οι στίχοι της Ελένης Φωτάκη άνοιξαν έναν χώρο μέσα μου που ζητούσε ήχο, και αυτός ο ήχος έπρεπε να είναι δικός μου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Εχετε πει ότι ο δίσκος αυτός δεν φτιάχτηκε με κριτήριο την εμπορικότητα. Πιστεύετε πως σήμερα η αλήθεια και η απήχηση είναι έννοιες ασύμβατες;

Οχι, αλλά δεν συναντιούνται εύκολα. Η αλήθεια θέλει χρόνο και διάθεση. Η απήχηση συχνά ζητά ταχύτητα. Πιστεύω όμως πως όταν κάτι είναι ειλικρινές, βρίσκει τον δρόμο του, ίσως όχι άμεσα, αλλά ουσιαστικά. Δεν με απασχόλησε αν ο δίσκος «θα πάει», με απασχόλησε όμως αν θα μπορέσει να σταθεί.

Στη δουλειά με την Ελένη Φωτάκη υπήρξαν σημεία που χρειάστηκε να υπερασπιστείτε τη μουσική σας ή εκείνη τον στίχο της;

Οχι με την έννοια της σύγκρουσης, αφού υπήρχε βαθύς σεβασμός. Ο καθένας μας άφηνε χώρο στον άλλον. Οι στίχοι της είχαν ήδη ρυθμό, τη δική τους ανάσα, κι εγώ προσπαθούσα να μην τους προδώσω. Οταν χρειάστηκε, έγινε μια συζήτηση με εμπιστοσύνη, σαν δύο άνθρωποι που μιλούν την ίδια γλώσσα, απλώς με διαφορετικά μέσα.

Η εξαφάνιση του 45χρονου διοικητή του Πυροσβεστικού Κλιμακίου Άνω Ποροΐων στις Σέρρες παραμένει μυστήριο, έξι ημέρες μετά το τελευταίο του ίχνος. Η αγωνία της οικογένειας κορυφώνεται, καθώς οι εντατικές έρευνες δεν έχουν αποδώσει κανένα αποτέλεσμα.

Με το πρώτο φως της ημέρας, οι διασώστες ξεκίνησαν και πάλι τις επιχειρήσεις εντοπισμού, όμως μέχρι στιγμής χωρίς επιτυχία. Ο έμπειρος πυροσβέστης Κωνσταντίνος Γκίνης χάθηκε το πρωί της περασμένης Τρίτης (23 Δεκεμβρίου), όταν έφυγε από το σπίτι του και δεν επέστρεψε ποτέ. «Είμαστε από την πρώτη ημέρα που αγνοείται ο διοικητής με πεζοπόρα τμήματα, drones», ανέφερε διασώστρια, περιγράφοντας την έκταση της κινητοποίησης.

Ο 45χρονος έφυγε από το σπίτι όπου ζούσε με τη σύζυγο και τα δύο παιδιά του, χωρίς να πάρει κινητό τηλέφωνο, πορτοφόλι ή τραπεζικές κάρτες. Μαζί του είχε μόνο το αυτοκίνητό του, με κατεύθυνση που παραμένει άγνωστη. Σύμφωνα με συγγενείς που μίλησαν στην εκπομπή Live News, ο Κωνσταντίνος Γκίνης δεν είχε δείξει σημάδια ανησυχίας ή προβλήματος. «Πήρε το αυτοκίνητό του. Δεν ξέρουμε τίποτα», λένε χαρακτηριστικά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οι δικοί του περιγράφουν έναν άνθρωπο ήρεμο, που μετά τη δύσκολη αντιπυρική περίοδο είχε επανέλθει στους φυσιολογικούς του ρυθμούς. «Τίποτα δεν ξέρουμε. Δεν τον είδε κανείς», προσθέτουν με απόγνωση. Όταν πέρασαν περισσότερες από 24 ώρες χωρίς να επιστρέψει ούτε να παρουσιαστεί στην υπηρεσία του, η σύζυγός του δήλωσε την εξαφάνιση στο Αστυνομικό Τμήμα Ποροΐων. Οι έρευνες δυσκόλεψαν λόγω των κακών καιρικών συνθηκών, που εμπόδισαν τις λήψεις από αέρος τις πρώτες ημέρες.

Η μαρτυρία της μητέρας και το αδιέξοδο

Συνάδελφοι και φίλοι τον περιγράφουν ως έμπειρο πυροσβέστη και γνώστη της μορφολογίας της περιοχής, τόσο υπηρεσιακά όσο και ως περιπατητής. Η μητέρα του, συγκλονισμένη, δηλώνει: «Εκατό σενάρια έβαλα στο κεφάλι μου, δεν μπορώ να βγάλω άκρη. Μπορεί να ήθελε να φύγει μόνος του, μπορεί κάποιος να τον πήρε τηλέφωνο… Εγώ είμαι πολύ χάλια».

«Τα ψάχνει η Αστυνομία, κάμερες, πράγματα, άκρη δεν βγάζουν. Τα πήραν όλα η Αστυνομία, κινητά, λάπτοπ. Όλο το βουνό το έψαξαν… Το αυτοκίνητο δεν βρέθηκε πουθενά, το αυτοκίνητο δεν χάνεται τόσο εύκολα», προσθέτει η ίδια.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Το όχημα που εντοπίστηκε δεν ανήκει στον αγνοούμενο

Το βράδυ της περασμένης Παρασκευής, Βούλγαροι κυνηγοί εντόπισαν σε υψόμετρο περίπου 1.600 μέτρων, κοντά στο φυλάκιο Παπαδοπούλα, ένα αυτοκίνητο που έμοιαζε με εκείνο του αγνοούμενου. Ωστόσο, μετά τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι δεν ανήκε στον Κωνσταντίνο Γκίνη.

Οι έρευνες συνεχίζονται αδιάκοπα, ενώ παραμονές της Πρωτοχρονιάς η οικογένεια του 45χρονου πυροσβέστη εξακολουθεί να ελπίζει για ένα σημάδι ζωής από τον αγαπημένο της άνθρωπο.

Μπορεί να μην είναι ευχάριστο να υποδέχεται κανείς τη νέα χρονιά με κάτι σαν αυτό. Ομως, όταν συμβαίνει, το πρόβλημα δεν είναι το να το πεις, ιδίως το πότε, μα το αντίθετο: να το προσπερνάς. Επειδή πρόκειται για διαρκές έγκλημα. Που πρέπει να εκλείψει. Επειδή είναι αδιανόητο, είτε μπαίνει νέο έτος είτε όχι – ιδίως όμως στην πρώτη εκδοχή, καθώς το φέρνει και αυτό με άδικο κίνδυνο, πόνο και θάνατο. Χωρίς αιτία. Ούτε τότε, ούτε ποτέ. Και που, επιτέλους, φτάνουν πια.

Παραμονές Χριστουγέννων, μαζί με τις γιορτές, ήρθαν και τα στοιχεία από τις νέες κάμερες που τοποθετήθηκαν σε μεγάλες λεωφόρους της Αθήνας. Και σε αντίθεση με το κλίμα των ημερών, τα νέα που έφεραν δεν ήταν ούτε εορταστικά, ούτε ελπιδοφόρα – ακριβώς το αντίθετο: ήταν μία απόλυτη επιβεβαίωση, ένα αποδεδειγμένο πέραν πάσης πλέον αμφιβολίας καθρέφτισμα του χειρότερου, πιο ανεπίδεκτου μαθήσεως εαυτού μας.

Εκείνου που μας κάνει να μετατρέπουμε χωρίς κανένα λόγο, ανόητα, χωρίς περίσκεψη, καθημερινά τη ζωή σε θάνατο, να το πληρώνουμε αυτό ακριβά επί ατέλειωτα χρόνια, να μη μας φταίει κανείς άλλος παρά μόνον το στραβό μας το κεφάλι και, όμως, παρ’ όλα αυτά, να συνεχίζουμε επίμονα στα ίδια – λες και έχουμε βάλει στόχο σε αυτόν τον τόπο να γίνουμε κιμάς στην άσφαλτο και όλο αυτό να μην κάνει πραγματική εντύπωση πια σε κανέναν: να συμβαίνει ως κανονικότητα και σαν να μην… τρέχει τίποτα. Ομως τρέχει. Εγκληματικά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Και οι κάμερες αυτές το απέδειξαν πλέον με τον πιο αδιάσειστο τρόπο. Απέδειξαν δηλαδή ότι η ελληνική γενοκτονία της ασφάλτου δεν είναι ούτε «ατύχημα», όπως απαράδεκτα εντελώς παραπλανητικά αποκαλείται ένα έγκλημα εξαιρετικά διαδεδομένο το οποίο αντί να εκτελείται με συνήθεις τρόπους έχει ως μέσο του κάποιους τόνους λαμαρίνες και την ανεξέλεγκτη δύναμη κρούσης τους όταν ξεφεύγουν από τα όρια, ούτε «κακιά στιγμή», ούτε τίποτε τέτοιο. Είναι επιλογή που μία ολόκληρη κοινωνία, για εντελώς ακατανόητους λόγους, έχει κάνει για τον εαυτό της.

Τι έδειξαν οι νέες προηγμένες κάμερες με το που τοποθετήθηκαν; Χιλιάδες παραβιάσεις κανονισμών του ΚΟΚ – 2.000 μόνον στη Συγγρού σε 72 ώρες! Ανάμεσά τους, κάποιες ξεχωρίζουν για την ακραία επικινδυνότητά τους για εκείνους που τις κάνουν, αλλά αυτό είναι πρόβλημά τους αφού θέλουν και τις κάνουν. Το ουσιώδες αφορά όλους τους ανυπεράσπιστους, ανυποψίαστους άλλους, που δεν τους φταίνε σε τίποτα – και που πολύ συχνά χάνουν έτσι τη ζωή τους, ή καταλήγουν για μήνες στα νοσοκομεία χωρίς να επανέλθουν πλήρως ποτέ, με τις οικογένειές τους να διαλύονται μαζί τους. Επειδή απλώς και μόνο κάποιοι εξυπνάκηδες ήθελαν να κάνουν τον μάγκα και δεν τους ένοιαζε το κόκκινο, ή ήθελαν γκάζια για να πείσουν ότι κάτι αξίζουν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Από την απελπιστική καταγραφή των νέων καμερών, η παραβίαση των φωτεινών σηματοδοτών και η υπερβολική ταχύτητα αποτελούν εκείνες που αυτομάτως συνιστούν κακουργήματα. Γιατί αυτό είναι. Και δεν χωρά καμία δικαιολογία, ιδίως δε με αδιανόητες ταχύτητες, που είναι εξαιρετικά συνηθισμένες. Είναι καθαρά εγκληματικές πράξεις που μόνον κατά τύχη δεν καταλήγουν πάντοτε με μοιραίες απολήξεις. Ακριβώς σαν να έχεις ένα πιστόλι και να πυροβολείς όποιους βρεις μπροστά σου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ομως η ελληνική κοινωνία ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε. Οσους νεκρούς και αν θρήνησε. Ενίοτε δε κλαίει κυρίως τους θύτες αντί τα θύματα!

Λοιπόν. Αυτό πρέπει να λήξει. Αμέσως. Αλλωστε, σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο, η αστυνόμευση των δρόμων είναι δρακόντεια. Αυτές οι κάμερες είναι η ελπιδοφόρα αρχή. Και πρέπει να επεκταθεί. Επίσης, καλό θα ήταν, όσοι έλαβαν κλήσεις να μην γκρινιάζουν. Αντίθετα, να τις θεωρήσουν το πιο πολύτιμο χριστουγεννιάτικο δώρο. Επιτέλους μπορεί να μάθουν. Αυτό, μπορεί να σώσει τους ίδιους, να τους γλιτώσει από το να γίνουν δολοφόνοι και, κυρίως, να σώσει αθώους ανθρώπους.

Βλέπω να αναπαράγεται σε διάφορα ΜΜΕ ότι ο δήμαρχος της Φλώρινας διέκοψε συναυλία ενός συγκροτήματος, των Banda Entopica, επειδή τραγούδησαν, λέει, «στα σλάβικα». Και βλέπω αλαφιασμένους σχολιαστές στα σόσιαλ μίντια να τσακώνονται αν, ορθώς, τραγούδησαν «στα σλάβικα» ένα τραγούδι για μια Ελένη ή αν κακώς το τραγούδησαν, «στα σλάβικα», επειδή έχει κρυφό αλυτρωτικό μήνυμα για «τα Σκόπια».

Κατ’ αρχάς, ας λύσουμε παρεξηγήσεις. Κανείς δεν μιλάει «σλάβικα». Και καμία χώρα δεν λέγεται Σκόπια. Η βόρεια χώρα που προέκυψε από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας στα βορειοδυτικά σύνορά μας ονομάζεται Βόρεια Μακεδονία. Και η γλώσσα που μιλιέται στη χώρα αυτή δεν είναι «τα σλάβικα». Το ελληνικό κράτος, με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα, με τη Συμφωνία των Πρεσπών ανάμεσα στις δύο χώρες, συνομολόγησε ότι στη χώρα αυτή μιλάνε «μακεδονικά». Η συμφωνία, δηλαδή, που κυρώθηκε και από το ελληνικό Κοινοβούλιο και από το Κοινοβούλιο της γειτονικής χώρας στις 25 Ιανουαρίου 2019 περιλαμβάνει την αναγνώριση της «μακεδονικής γλώσσας», με τη σημείωση ότι ανήκει στην οικογένεια των νότιων σλαβικών γλωσσών. Σε πολλούς δεν είχε αρέσει εκείνη η πτυχή της συμφωνίας, αλλά ζητήστε τα ρέστα από τον Τσίπρα, ο οποίος και υπογράφοντάς τη δέσμευσε τη χώρα μας. Υποχρεώνει μάλιστα και την περήφανη δημοσιογραφία της να προσφεύγει στις συμφωνίες πριν καταφύγει σε όποιο θέμα γλώσσας, που στη μεγάλη πλειονότητά της αγνοεί.

Με τη συμφωνία αυτή, επίσης, αναγνωρίζεται η ελληνικότητα της Αρχαίας Μακεδονίας. Πιο συγκεκριμένα, με το άρθρο 7οι δύο χώρες συμφωνούν πως οι έννοιες «Μακεδονία» και «Μακεδόνας» αναφέρονται σε διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο και σε διαφορετική πολιτισμική κληρονομιά. Η συμφωνία αυτή αφαιρεί το βασικότερο επιχείρημα του εθνικισμού της γείτονος, η οποία άλλωστε είναι μια μικρή χώρα, πολύ φτωχότερη από την Ελλάδα, την άμυνα της οποίας εγγυάται η δική μας χώρα, η οποία έχει πολλά οικονομικά συμφέροντα εκεί. Η Βόρεια Μακεδονία από το 2020 συμμετέχει στο ΝΑΤΟ, ενώ η Ελλάδα προωθεί την προσπάθεια ένταξής της στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στο πλαίσιο της οποίας οι εθνικοί αλυτρωτισμοί αφορούν μόνο γραφικούς. Ξέρω, η γείτων χώρα έχει εθνικιστική κυβέρνηση. Κι εμείς είχαμε. Και σήμερα ο ελληνικός εθνικισμός έχει μεγάλη ρέντα στον χώρο του «αντισυστήματος» που απειλεί την πολιτική σταθερότητα. Πράγματα γνωστά που απασχολούν τις ζωές μας αλλά αγωνιζόμαστε να μην τις καθορίζουν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Κατόπιν τούτων, κατανοεί κανείς ότι ο καβγάς για το τραγούδι των Banda Entopica είναι άνευ νοήματος. Στη χώρα αυτή, ο καθένας μπορεί να τραγουδάει σε όποια γλώσσα θέλει. Τα περισσότερα τραγούδια που λέμε είναι στα αγγλικά, έχει αυτό κάποια επίπτωση στην ανεξαρτησία μας ή στην ταυτότητά μας; Το μόνο πλήγμα που δέχεται η περήφανη ταυτότητά μας, συστηματικά, καθημερινά, προέρχεται από την περιρρέουσα αγραμματοσύνη. Για αυτή θα έπρεπε να ανησυχούμε, αλλά αν συνέβαινε θα έπρεπε να τα βάλουμε με τη βασική κακοδαιμονία μας: θα έπρεπε να αποδεχτούμε ότι έχουμε υποχρέωση να αλλάξουμε.

Κι αυτό είναι πιο δύσκολο από το να παραδεχτούν π.χ. οι προνομιούχοι αγρότες των επιδομάτων διά των τεχνικών λύσεων ότι το πάρτι με τον ΟΠΕΚΕΠΕ τελείωσε.

Εν πάση περιπτώσει, ας κατανοήσουν και στη Φλώρινα και σε όλη την Ελλάδα πως όποιος θέλει μπορεί να τραγουδάει ό,τι θέλει, στη δική του γλώσσα, στη γλώσσα που του αρέσει ή στη γλώσσα των παππούδων του. Είναι το νόημα της ελευθερίας, είναι συστατικό της δημοκρατικής ευρωπαϊκής μας ταυτότητας. Για την ταυτότητα αυτή, στην Ουκρανία, οι άνθρωποι δίνουν το αίμα τους.

Ξεπέρασε τα 4.500 δολάρια η ουγγιά του χρυσού στις διεθνείς αγορές την επομένη των Χριστουγέννων (26/12), καταγράφοντας ακόμα ένα ρεκόρ μέσα στο 2025. Συγκεκριμένα, η τιμή του χρυσού διαμορφώθηκε στα 4.532,2 δολάρια η ουγγιά. Ως αποτέλεσμα της ανόδου της τιμής του χρυσού, συνεχιζόμενες αυξήσεις παρατηρούνται και στην τιμή της χρυσής λίρας, που είναι η βασική επιλογή που έχουν οι Ελληνες στην αγορά επενδυτικού χρυσού. Την παραμονή των Χριστουγέννων, η τιμή αγοράς χρυσής λίρας από την ΤτΕ για έναν πολίτη διαμορφωνόταν στα 1.013,16 ευρώ, ξεπερνώντας για πρώτη φορά το ορόσημο των 1.000 ευρώ.

Παράλληλα, η ρευστοποίηση χρυσών λιρών στην ΤτΕ, δηλαδή η πώληση από πολίτη στην κεντρική τράπεζα, κοστολογείται στα 864,77 ευρώ. Οι τιμές αγοράς και πώλησης βρίσκονται σε επίπεδα ρεκόρ, πράγμα που σημαίνει πως πρόκειται για μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τους πολίτες που έχουν χρυσές λίρες σε σεντούκια, συρτάρια και τραπεζικές θυρίδες να πουλήσουν τα πολύτιμα νομίσματα. Αυτό επιβεβαιώνεται από επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στην αγορά επενδυτικού χρυσού, καθώς καταγράφεται αυξημένη τάση ρευστοποιήσεων χρυσών λιρών από τα νοικοκυριά. Ενδεικτικά, οι πωλήσεις λιρών προς την ΤτΕ διατηρούνται άνω των 10.000 τεμαχίων τα τελευταία τρίμηνα, με την αξία να πραγματοποιεί ρεκόρ λόγω της ανόδου της τιμής.

Κινητικότητα παρατηρείται και στις αγορές χρυσής λίρας από πολίτες, η οποία είναι εν μέρει και εποχική. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΤτΕ, το τέταρτο τρίμηνο κάθε έτους καταγράφονται συχνά περισσότερες πωλήσεις χρυσής λίρας σε πολίτες σε σχέση με το δεύτερο και το τρίτο τρίμηνο. Αυτό αναμένεται να καταγραφεί και φέτος, αφού οι χρυσές λίρες δίνονται μερικές φορές και ως δώρο την περίοδο των γιορτών – από όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα, βεβαίως.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η διαρκής αύξηση της τιμής του χρυσού οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη συνεχόμενη ζήτηση των κεντρικών τραπεζών ώστε να χτίσουν τα απαραίτητα αποθέματα, σε μια περίοδο μεγάλης αβεβαιότητας. Η κεντρική τράπεζα που αναδεικνύεται «πρωταθλήτρια» στην αγορά χρυσού τους τελευταίους μήνες είναι αυτή της Πολωνίας, ενώ σταθεροί αγοραστές χρυσού είναι και οι κεντρικές τράπεζες της Βραζιλίας, της Κίνας, της Τουρκίας, του Καζακστάν, του Ουζμπεκιστάν και της Τουρκίας. Από τις αρχές του έτους μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου, οι κεντρικές τράπεζες είχαν θετικές καθαρές ροές χρυσού σε μάζα με 254 τόνους χρυσού.

Πάντως, τα μεγαλύτερα αποθέματα σε χρυσό έχουν οι κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ (Fed) και της Γερμανίας (Bundesbank), με 8.133 και 3.350 τόνους χρυσού αντιστοίχως. Η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) διακρατά σχεδόν 115 τόνους χρυσού.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ποσοτικά, οι φετινές εισροές χρυσού είναι χαμηλότερες από τις αντίστοιχες προηγούμενων ετών, ως αποτέλεσμα και των αυξημένων τιμών στην αγορά χρυσού. Τα αποθέματα χρυσού λειτουργούν για τις κεντρικές τράπεζες συμπληρωματικά με τα αποθέματα σε ξένο νόμισμα. Η αύξηση των αποθεμάτων τους σε χρυσό αντανακλούν, μεταξύ άλλων, τη μεγάλη μείωση που έχει καταγραφεί στην αξία του δημοφιλέστερου ξένου νομίσματος παγκοσμίως, δηλαδή του αμερικανικού δολαρίου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Συγκεκριμένα, ένα δολάριο ισούταν με 0,9626 ευρώ στα τέλη του 2024, ενώ την παραμονή των φετινών Χριστουγέννων (24/12) η ισοτιμία είχε πέσει στα 0,8484 ευρώ. Δηλαδή, το δολάριο έχει χάσει σχεδόν το 12% της αξίας του έναντι του ευρώ από τις αρχές του 2025. Αντιθέτως, το ευρώ έχει γίνει κατά 13,5% ισχυρότερο έναντι του δολαρίου από τις αρχές του έτους, με την ισοτιμία να διαμορφώνεται σε 1,1787 δολάρια την περασμένη Τετάρτη, από 1,0389 δολάρια στα τέλη του 2024. Η μείωση της αξίας του δολαρίου εντάσσεται στην εμπορική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ ώστε να καταστεί η αμερικανική αγορά πιο ανταγωνιστική.

Σοκ έχει προκαλέσει η αποκάλυψη, στην οποία κατέληξε η επίμονη έρευνα της Αγγελικής Νικολούλη και της εκπομπής «Φως στο τούνελ» για τον θάνατο της 87χρονης Ελένης Παπαδοπούλου, χήρας του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ, Γιάννη Παπαδόπουλου, την οποία δολοφόνησε ο ίδιος της ο γιος στο σπίτι της στο Κολωνάκι.

Ο 60χρονος μονάκριβος γιος της 87χρονης και του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ, Γιάννη Παπαδόπουλου, που αύριο Τρίτη (30/12) αναμένεται να απολογηθεί για την άγρια δολοφονία της μητέρας του κατηγορείται ότι στις 22 Ιανουαρίου 2022 νάρκωσε την ηλικιωμένη μητέρα του, την έκαψε ζωντανή και έπαιζε θέατρο για 4 ολόκληρα χρόνια. Όπως έλεγε χαρακτηριστικά στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» ο ίδιος «έχει κλείσει η υπόθεση και δεν υπάρχει κάποιο θέμα. Θα το κάνουμε θέατρο τώρα; Τι λέτε; Ένα ατύχημα έγινε από τσιγάρο. Η έρευνα έχει κλείσει και έχουν βγει τα πορίσματα».

Αυτή ήταν η αντίδρασή του, όταν ενημερώθηκε από την Αγγελική Νικολούλη, ότι η υπόθεση όχι απλώς δεν έχει κλείσει, αλλά έχει παρέμβει και εισαγγελέας. Χαρακτηριστικός είναι ο διάλογος που είχαν οι δυο τους:

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Αγγελική Νικολούλη: Πληροφορηθήκαμε από έγκαιρη πηγή, ότι έχει παρέμβει ο εισαγγελέας.

Γιος 87χρονης: Ναι…

Αγγελική Νικολούλη: Και ζητάει περαιτέρω έρευνα να ερευνηθεί και πιθανή δολοφονική ενέργεια.

Γιος 87χρονης: Από ποιόν; Δεν υπάρχει κάποιο θέμα.

Αγγελική Νικολούλη: Μήπως έχουν βρει κάτι;

Γιος 87χρονης: Ήρθαν, έκαναν αυτοψία οι ειδικοί. Πήραν δείγματα. Μακάρι να γίνει, δεν με πειράζει. Ας γίνει. Από πού όμως; Από πού κι ως πού, δεν μπορώ να καταλάβω.

Ο ίδιος δηλώνει αθώος, με τις αρχές να εκτιμούν, πως το έγκλημα έγινε σε τρεις φάσεις. Πρώτα φέρεται να την νάρκωσε με ηρεμιστικά χάπια, ύστερα να της προκάλεσε ασφυξία και εν συνεχεία να της έβαλε φωτιά, ρίχνοντας ένα μπιτόνι βενζίνης πάνω της.

Έγκλημα χωρίς… τιμωρία για 4 χρόνια

Ήταν 29 Ιανουαρίου 2022 όταν η 87χρονη Ελένη Παπαδοπούλου, γνωστή κυρία της Αθηναϊκής κοινωνίας και χήρα του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ, Γιάννη Παπαδόπουλου έχασε με φρικτό τρόπο την ζωή της. Όλοι τότε μιλούσαν για ατύχημα. «Άκουγα φωνές, πολλές φωνές. Σειρήνες, αστυνομία, σε χρόνο ρεκόρ. Είδα φωτιά και αμέσως 25 αυτοκίνητα», είχε αναφέρει στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA στις 29 Ιανουαρίου του 2022 αυτόπτης μάρτυρας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ακόμα και τα πιο κοντινά της πρόσωπα είναι περιέργως πεπεισμένα, πως η φωτιά προκλήθηκε από τσιγάρο, καθώς η γυναίκα ήταν φανατική καπνίστρια. «Αυτό που συνέβη, είναι ότι ή ξεψύχησε και είχε το τσιγάρο της και έμεινε εκεί που ήταν ή από τους καπνούς λίγο-λίγο την είχε πάρει ο ύπνος και δεν ξύπνησε και αποκοιμήθηκε από τον καπνό. Ένα από τα δύο συνέβησαν», είχε δηλώσει ο γιος της 87χρονης στο «Φως στο Τούνελ».

Το πόρισμα της Πυροσβεστικής όμως αποκάλυψε την φρικτή αλήθεια. Μιλούσε ξεκάθαρα για ύπαρξη εύφλεκτου υγρού, ανάφλεξη με γυμνή φλόγα και πρόθεση εμπρησμού. Κάποιος δηλαδή περιέλουσε με βενζίνη την ηλικιωμένη γυναίκα και την πυρπόλησε, όχι μόνο για να σκοτώσει, αλλά και για να εξαφανίσει. «Ένα σημαντικό στοιχείο που ξέχασα να σας αναφέρω είναι ότι ο καναπές που έμενε, που στεκόταν η μητέρα μου, το τραπεζάκι της και το πάτωμα σε ακτίνα δύο–τριών μέτρων κύκλου, έχει εξαφανιστεί εντελώς. Δηλαδή υπήρχε κενό εκεί που στεκόταν η μητέρα μου, ήταν μόνο το σώμα της», έλεγε ο γιος του θύματος.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Ο γιος στην πρώτη επαφή με την εκπομπή «Φως στο Τούνελ» ήταν απόλυτα αρνητικός. Και μόνο η σκέψη ότι κάποιος «ψαχουλεύει» μια παλιά υπόθεση, που είχε αφήσει πίσω, του προκαλούσε εκνευρισμό. Μέχρι και πριν λίγες μέρες επέμενε στο σενάριο της αυτανάφλεξης, επικαλούμενος ντοκιμαντέρ που είχε δει στην τηλεόραση. «Είναι το φαινόμενο αυτό, το έχω δει σε κάποια ντοκιμαντέρ στο National Geographic, που είναι το spontaneous combustion, η στιγμιαία αυτανάφλεξη που λένε, όπου βρίσκουν ανθρώπους που έχουν καεί σε ένα κρεβάτι, ίσως έχει καεί το μισό σώμα, το σπίτι είναι μαυρισμένο, έχει σβήσει η φωτιά και δεν έχει καεί το υπόλοιπο», τόνιζε στο «Φως στο Τούνελ» στις 22 Δεκεμβρίου ο γιος του θύματος.

Μάλιστα έστελνε μηνύματα στην εκπομπή, όταν οι αποκαλύψεις έδειχναν ξεκάθαρα δολοφονική ενέργεια. «Από που προκύπτει, ότι δεν ήταν φωτιά από τσιγάρο; Παρακαλώ εξετάστε το ενδεχόμενο της αυτανάφλεξης. Σας στέλνω να το δείτε…», ανέφερε ένα εκ των μηνυμάτων του 60χρονου στην εκπομπή. Όταν όμως τα εργαστήρια μίλησαν και έδειξαν πως η 87χρονη τελικά ήταν βαριά ναρκωμένη και πιθανότατα νεκρή πολύ πριν ξεσπάσει η φωτιά, τότε η στάση του άλλαξε. «Τώρα πρέπει να εξετάσουμε το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας, αλλά και της πιθανής αυτοκτονίας με κατάποση χαπιών και αυτοπυρπόληση με εύφλεκτο υγρό πριν ξεψυχήσει», έλεγε ένα άλλο μήνυμα που έστελνε ο ίδιος στην εκπομπή της Αγγελικής Νικολούλη.

Τη δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων, αστυνομικοί του πέρασαν χειροπέδες με τον ίδιο να παραμένει ατάραχος. Δεν ζήτησε εξηγήσεις και τους ακολούθησε χωρίς να πει λέξη.

Η περιγραφή του γιου προκαλεί ανατριχίλα

Ακόμα και ο τρόπος με τον οποίο περιέγραφε τα γεγονότα, προκαλεί ανατριχίλα. «Να σας περιγράψω. Είναι τραγική, πολύ τραυματική εμπειρία βεβαίως, δεν μπορώ να το ξεπεράσω αυτό που έπαθα», είπε… γελώντας ο 60χρονος. «Με το που ανοίγω την πόρτα, ξαφνικά κάνει “μπουφ” και βγήκε όλη η φλόγα. Έπεσα στα τέσσερα εγώ και προσπάθησα να μπω μπουσουλώντας, όπως βλέπω στις ταινίες. Αλλά δεν μπόρεσα ούτε μισό μέτρο να μπω στο χολ μέσα, γιατί καιγόταν το σπίτι όλο», συνέχισε στην περιγραφή ο 60χρονος. Και συνέχισε γελώντας: «Οι πυροσβέστες βέβαια μου είπαν, ότι αυτό είχε γίνει πολλές ώρες πριν, το συμβάν και σιγόκαιγε μέσα και όλο το σπίτι έχει μαυρίσει. Μάλιστα έχω αφήσει και έτσι».

Με την ίδια ψυχραιμία είχε μιλήσει και στους πυροσβέστες εκείνα τα δραματικά λεπτά. Όταν δηλαδή ανέβαιναν να σώσουν την μητέρα του από τις φλόγες και εκείνος κατέβαινε τις σκάλες για να τους ενημερώσει. «Έβλεπα από τα παράθυρα να βγαίνουν μεγάλες φλόγες. Το πυροθερμικό φορτίο ήταν πολύ μεγάλο. Από το κλιμακοστάσιο είδα να κατεβαίνει γρήγορα ένα άνδρας. Πριν προλάβω να του μιλήσω, μου είπε με ψυχραιμία, ότι είναι η μητέρα του στο διαμέρισμα που καίγεται. Εγώ προσωπικά δεν αντιλήφθηκα οσμή εύφλεκτου υγρού, αλλά φορούσα αναπνευστική συσκευή. Ο συνάδελφος μου, που δεν φορούσε, μου είπε ότι αντιλήφθηκε οσμή εύφλεκτου υγρού», σχολίασε πυροσβέστης που βρέθηκε στο σημείο την ημέρα της πυρκαγιάς.

Ο πυροσβέστης που δεν φορούσε μάσκα, αισθάνθηκε έντονη οσμή, κάτι που ο γιος αρνιόταν κατηγορηματικά. Αναφορικά με την μυρωδιά από τη φωτιά ο 60χρονος υποστήριξε και πάλι… γελώντας: «Όχι, όχι, όχι. Θα καταλάβαινα, γιατί ξέρω από αυτά, είμαι επιστήμονας, βιολόγος και της εκπομπής σας θαυμαστής και του Mr. Monk».

Παρά τα όσα έλεγε ο γιος, τα δεδομένα ήταν αμείλικτα. Στα ρούχα της γυναίκας ανιχνεύτηκε ο επιταχυντής καύσης, αλλά το μονοξείδιο του άνθρακα μετρήθηκε σε φυσιολογικό επίπεδο για μια φανατική καπνίστρια, μόλις 5%. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο γιος αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Την ίδια στιγμή, επιθυμούσε την πώληση του διαμερίσματος στο Κολωνάκι, ένα σχέδιο στο οποίο η μητέρα του αντιδρούσε έντονα.

Όσα δήλωσε η μεσίτρια στο LIVE NEWS

«Τα ραντεβού κλείναμε. Η μόνη συζήτηση που έκανα εγώ ήταν “γειά σας. Μπορούμε να δούμε το σπίτι αύριο το μεσημέρι;”. “Ναι”. Πηγαίναμε. Δεν είχαμε ούτε συνεννόηση σε κάτι άλλο, ούτε τίποτα. Πάντα, κατά τα λεγόμενά του, ήταν σε ένα δωμάτιο που λογικά ήταν χώρος υπνοδωματίου, που μας έλεγε, αν θέλετε σας παρακαλώ, για να μην την ενοχλήσουμε, γιατί όντως πηγαίναμε πάντα μεσημέρια, να μην δούμε ένα δωμάτιο, ένα υπνοδωμάτιο είναι. Αν έλεγε κάποιος όμως, θεωρώ, όχι εγώ θέλω να το δω, θα μας άνοιγε», ανέφερε η μεσίτρια.

«Δεν ήταν αρνητικός. Εμείς σεβόμαστε την επιθυμία του. Την μαμά του την είχαμε ακούσει μία φορά, που τον ρώταγε ποιος είναι. “Είμαι εδώ -λέει- με κάποιους κυρίους” είχε πει. Δεν καθόταν να της δώσει αναφορά ή να πιάσει εκείνη την ώρα συζήτηση μαζί της», συνέχισε η μεσίτρια.

Το «μοιραίο» λάθος του 60χρονου

Πριν κάνει πράξη το σχέδιο δολοφονίας, ο γιος της 87χρονης φαίνεται πως έχει καταστρώσει το σχέδιο χτισίματος του άλλοθι του. Σύμφωνα με τα όσα αποκάλυψε ο αστυνομικός συντάκτης των εφημερίδων «ΤΑ ΝΕΑ» και «ΤΟ ΒΗΜΑ», Βασίλης Λαμπρόπουλος «για εκείνο το απόγευμα, ο 60χρονος είχε πει πως “εγώ είχα παραλάβει από την οδό Σάμου, κοντά στον Σταθμό Λαρίσης, την οικιακή βοηθό”, αλλοδαπή, η οποία θα αντικαθιστούσε μία άλλη συνεργάτιδα που βοηθούσε την 87χρονη. Της είχε πει να πάνε το προηγούμενο βράδυ, ωστόσο της είπε, ότι τελικά θα πάνε την επόμενη μέρα.

Τελικά της τηλεφώνησε στις 16:00 και της είπε, ότι τελικά θα πάνε στο διαμέρισμα. Ενώ στις καταθέσεις του περιγράφει ότι “εμείς πήγαμε και πήραμε το κλειδί που είχε αφήσει στο περίπτερο η προηγούμενη γυναίκα” και πήγαν και πήραν το κλειδί, ώστε να μπουν στο δωμάτιο. Η γυναίκα έμεινε λίγο πίσω, όπως περιγράφει στην κατάθεσή της. Έτσι, πήγαν και είδαν να καίγεται το σπίτι. Αυτό δημιουργεί μία αντίφαση, καθώς η γυναίκα αυτή δεν έχει καταθέσει, ότι πέρασαν να πάρουν από κάποιο περίπτερο ένα κλειδί. Άρα το κλειδί το είχε ήδη στην κατοχή του ο συγκεκριμένος άνθρωπος».

Σύμφωνα πάντα με τον Βασίλη Λαμπρόπουλο «ενώ περιέγραφε ο 60χρονος στις πρώτες καταθέσεις του στην Πυροσβεστική, ότι θα πήγαιναν να πάρουν το κλειδί, είχε πει ότι “εγώ είχα μπει στο σπίτι το πρωί εκείνης της ημέρας και της είχα φέρει ένα πακέτο τσιγάρα”. Άρα, δεν υπάρχει θέμα περιπτέρου, καθώς υπήρχε θέμα προηγούμενης άφιξής του. Αυτό στην συνέχεια το αναίρεσε και ανέφερε την εκδοχή, ότι πήγε μία φορά και μόνο το απόγευμα, όπου βρέθηκε αντιμέτωπος με τις φλόγες».

Σύμφωνα με την Αστυνομία, ο 60χρονος φέρεται να έχει πάει νωρίτερα εκεί, να δίνει τα ηρεμιστικά και πιθανόν να σκοτώνει και με ασφυκτικό θάνατο, που δεν μπορεί να αναγνωριστεί στη σορό της γυναίκας, η οποία έχει μεγάλο αριθμό εγκαυμάτων και απανθρακώνεται. Σύμφωνα πάλι με την Αστυνομία, πιθανόν ο 60χρονος να πνίγει με τα χέρια του την μητέρα του, εικασία που γίνεται ως πιθανή εκδοχή. Έδωσε τα ηρεμιστικά χάπια και έφυγε, ενώ δεν είναι γνωστή η ώρα που φεύγει από το διαμέρισμα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, φεύγοντας, φέρεται να έβαλε την φωτιά στο διαμέρισμα. Έπειτα πήγε από την οδό Σάμου στο Κολωνάκι, στον Σταθμό Λαρίσης, συνάντησε την αλλοδαπή γυναίκα, προσωρινή οικιακή βοηθό, πήγαν μαζί στο διαμέρισμα, την άφησε στα σκαλιά, άνοιξε την πόρτα και «είδε» την φωτιά.

Σημαντικά στοιχεία από την δικογραφία:

• Ο άνδρας ήταν σε παρακολούθηση από την αστυνομία από το 2024. Είναι χαρακτηριστικό ότι λίγο μετά την υπόθεση, είπε διάφορες εκδοχές για το πότε επισκέφθηκε την μητέρα του. Είπε ότι είχε δει την μητέρα του, όχι το πρωινό της μετέπειτα δολοφονίας της μητέρας του, αλλά πριν φύγει για Σαμοθράκη, 4 μήνες πίσω.
• Όταν η Αγγελική Νικολούλη έβγαλε στο «φως» την υπόθεση με την βενζίνη και το έμαθε, τηλεφώνησε στις 18/10/25 στην αρμόδια υπηρεσία της Πυροσβεστικής, και τους είπε: «επειδή ακούω ότι μυρίζουν βενζίνη, να πάτε να κάνετε αυτοψία γιατί είχε λίγη βενζίνη και κάποιο σχετικό υλικό, μέσα στην τουαλέτα, και αυτό είναι ουσιαστικά, γιατί πάνε να μου αποδώσουν κάποια κατηγορία».
• Όσον αφορά στο θέμα του μπιτονιού της βενζίνης που βρέθηκε στο σπίτι του, μία σύντροφός του ανέφερε ότι το μπιτόνι δεν έχει σχέση με τον εμπρησμό, αλλά ότι το μπιτόνι το είχαν για να τροφοδοτούν μία γεννήτρια με ρεύμα.
• Στις καταθέσεις φαίνεται ότι υπάρχει μια συζήτηση μεταξύ του κατηγορούμενου και μίας άλλης γυναίκας, η οποία του συστήνει να είναι έτοιμος να φύγει από τη χώρα, σε περίπτωση που σφίξει ο κλοιός.

Τα παράνομα rave party, τα χρέη και οι καβγάδες

Ακόμα και οι πιο στενοί συγγενείς δεν μπορούν να πιστέψουν, ότι ο μονάκριβος γιος της Ελένης Παπαδοπούλου ήταν ικανός για ένα τόσο στυγερό έγκλημα. «Ο άνθρωπος είναι μία ασθένεια που έχει έρθει στον πλανήτη και σε 100 χρόνια θα τον έχει καταστρέψει» και «δεν πιστεύω ότι η ζωή μου έχει μεγαλύτερη αξία από του σκύλου ή του σπουργιτιού», έλεγε πριν 30 ολόκληρα χρόνια ο γιος της Ελένης Παπαδοπούλου, που σήμερα στα 60 του χρόνια κατηγορείται για τη δολοφονία της.

Ακόμα και οι πιο στενοί συγγενείς δεν μπορούν να πιστέψουν, ότι ήταν ικανός για ένα τόσο στυγερό έγκλημα. «Είμαστε συγκλονισμένοι. Για να καταλάβετε ήμασταν οι πιο κοντινοί άνθρωποι στην 87χρονη. Ούτε που περνούσε από το μυαλό μας ότι ο γιος μπορεί να κρυβόταν πίσω από κάτι τέτοιο. Κι εμάς μας σοκάρει η αγριότητα του εγκλήματος. Το ότι κάποιος την νάρκωσε και στη συνέχεια έβαλε φωτιά δείχνει προμελέτη. Όλο αυτό μας ξεπερνά. Δεν έχουμε κληθεί για κατάθεση. Κι εμείς μαθαίνουμε τις εξελίξεις από την τηλεόραση», ανέφερε η ανιψιά της 87χρονης.

Σε βίντεο ντοκουμέντο από τη δεκαετία του ‘90 που έφερε σήμερα (29/12) στη δηξμοσιότητα το Live News φαίνεται ο κατηγορούμενος να μιλά σε εκπομπή ως διοργανωτής παράνομων rave party στα Οινόφυτα. «Είναι ο τρόπος διασκέδασης που ξεφεύγει από το καθημερινό» έλεγε. Για τον ίδιο, το rave δεν ήταν απλώς διασκέδαση. Ήταν μία ολόκληρη ιδεολογία που τον οδήγησε να διοργανώνει παράνομα πάρτι στα Οινόφυτα, σε εκτάσεις που ανήκαν στον πατέρα του.

Μετά τη μόδα των rave party, δημιούργησε μία φάρμα παραγωγής αυγών, η οποία όμως κατέρρευσε. Ως μοναχογιός του πρώην υπουργού ΠΑΣΟΚ, Γιάννη Παπαδόπουλου, είχε την οικονομική άνεση να μην εργάζεται. Οι συγκρούσεις όμως με τη μητέρα του ήταν συχνές, με εκείνη να τον πιέζει να βρει μία σταθερή δουλειά.

Οι καβγάδες και τα χρέη

«Τον γιο τον ξέρω από παιδί. Δεν είχανε καλές σχέσεις, βρίζονταν. Η γυναίκα ήταν κλειδωμένη. Την είχε κλειδώσει μέσα», υπογράμμισε ένοικος της πολυκατοικίας όπου διέμενε η 87χρονη. Μετά τον θάνατο του υπουργού, η γυναίκα κλείστηκε στο σπίτι στο Κολωνάκι. Ο μόνος που την επισκεπτόταν ήταν ο γιος και οι διανομείς που άφηναν τα ντελίβερι στους γείτονες καθώς η ίδια δεν άνοιγε την πόρτα σε κανέναν. «Μου χτυπούσαν το κουδούνι τα ντελίβερι για να της δώσω το φαγητό» είπε ο ίδιος ένοικος.

Οι γείτονες άκουγαν έντονους τσακωμούς ανάμεσα στον γιο και τη μητέρα. Εκείνος ισχυρίζεται πως ο λόγος ήταν το τσιγάρο που δεν έκοβε η ηλικιωμένη, με πληροφορίες πάντως να αναφέρουν πως ήταν βουτηγμένος στα χρέη. «Τα είχε πουλήσει όλα. Είχαμε μία μικρή κόντρα επί χρόνια με το τσιγάρο. Επειδή είμαι φανατικός αντικαπνιστής και αυτή ήταν φανατική καπνίστρια, είχαμε καταλήξει να της αφήνω μόνο ένα πακέτο την ημέρα», έλεγε ο ίδιος.

Στο σπίτι της χήρας του υπουργού δεν υπήρχαν αντικείμενα αξίας καθώς, όπως λέει, τα ξεπουλούσε εκείνη για να αγοράζει τσιγάρα. «Και είχαμε με αυτό διαμάχη, οπότε είχε πουλήσει πράγματα και έβαζε τους γείτονες να πηγαίνουν να της παίρνουν κρυφά τσιγάρα».

Η κηδεία

Τα χρέη του φέρεται να ξεπερνούσαν τις 400.000 ευρώ και λίγο πριν τον κορωνοϊό ο γιος αποφάσισε να πουλήσει το διαμέρισμα στο Κολωνάκι, όπως αποκαλύπτει μεσίτρια στο Live News. «Πουλιόταν από τότε. Φανταστείτε δηλαδή χρονιά, το 2018 – 2019. Θέλανε να πουλήσουν το σπίτι. Το είχαν όλα τα μεσιτικά του Κολωνακίου, το δείχνανε. Τον καιρό που το πουλάγαμε είχε φτάσει σε ένα νούμερο, 850.000 ευρώ, κάπου εκεί. Γιατί ήθελε να φύγει το σπίτι και για κάποιους λόγους δεν πουλιόταν».

Όλοι οι μεσίτες μιλούσαν αποκλειστικά με τον γιο. Δεν είχαν καμία επικοινωνία με την 87χρονη που, σύμφωνα με τον γιο, ήταν σύμφωνη με την πώληση. Ο 60χρονος υποστήριζε πως είχε καθημερινή και στενή επικοινωνία με την μητέρα του, όμως εκείνο το πρωινό έτυχε να μην μιλήσουν. Συγγενείς αναφέρουν στο LIVE NEWS πως ο γιος δεν εμφανίστηκε καν την ημέρα της κηδείας λέγοντας πως είχε covid.

«Περιττό να σου πω ότι μου την έστειλε εδώ (τη μητέρα του) και εκείνος μου είπε ότι είχε covid και την έθαψα εγώ στον οικογενειακό τάφο. Είπε “Κάηκε η …. Έχουμε οικογενειακό τάφο; Γιατί εδώ θέλουνε να την θάψουμε στου Ζωγράφου, τι δουλειά έχω εγώ με του Ζωγράφου;”. Λέω “Ναι παιδί μου, υπάρχει οικογενειακός τάφος με τους γονείς της και τα αδέρφια της”. Και ήρθε με νεκροφόρα. Κλειστό καρφωμένο το φέρετρο. Εγώ κάνω και τα μνημόσυνά της και έχω εδώ και τη φωτογραφία της και την βλέπω και της λέω “Ε ρε θεία, πώς έγινες έτσι;”. Τουλάχιστον αν μας έλεγε κάτι θα την έπαιρνα εδώ στο σπίτι μου, αφού δεν την ήθελε, τι να πω», λέει ανιψιά της 87χρονης.

«Από τα σύννεφα δεν έχω πέσει…»

Φίλος του 60χρονου αποκαλύπτει από την πλευρά του: «Το συμβάν και τον θάνατο της μητέρας του δεν τον ανακοίνωσε στον προσωπικό του λογαριασμό, το τι συνέβη, το περιστατικό τέλος πάντων. Μου το είπε εμένα κάποια στιγμή αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ ακριβώς σε ποια χρονολογία μου το είπε, όχι κοντά πάντως στο συμβάν. Αργότερα, μπορεί να ήταν το 2023, μπορεί και το 2024. Και δεν είχε κάνει καμία ανακοίνωση, μου το είπε βέβαια, ότι δεν το έβγαλα γιατί δεν θέλω να με λυπούνται, κτλ. Δεν μπορώ να πω ότι ήταν κάπως θλιμμένος να το πω έτσι… Από τα σύννεφα δεν έχω πέσει γιατί αυτές τις μέρες που το πήρα χαμπάρι, έκανα μία ερώτηση στον εαυτό μου, ότι αν με ρώταγε κάποιος ποιος θα μπορούσε να κάνει αυτό το έγκλημα, θα ήταν ο … και ξαναλέω λόγω της παράνοιας που διέκρινα».

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, είχε το πρωί της Δευτέρας τηλεφωνική συνομιλία με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία, όπως επιβεβαίωσε εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου.

Από την πλευρά του το Κρεμλίνο ανέφερε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται «σοκαρσισμένος » από την προσπάθεια επίθεσης της Ουκρανίας να πλήξει με drones την κατοικία του Ρώσου Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν.

Από την πλευρά του ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ,δήλωσε ότι το περιστατικό θα επηρεάσει τη διαπραγματευτική στάση της Μόσχας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Επίσης ο επικεφαλής της εξωτερικής διπλωματίας της Ρωσίας δήλωσε ότι: «Τέτοιες απερίσκεπτες ενέργειες δεν θα μείνουν αναπάντητες».

Δεν είναι σαφές εάν ο Βλαντίμιρ Πούτιν βρισκόταν στην προεδρική κατοικία κατά τη διάρκεια της επίθεσης. Από την ουκρανική πλευρά δεν υπήρξε άμεσο σχόλιο για το περιστατικό.

Ο σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του Κρεμλίνου Γιούρι Ουσάκοφ, δήλωσε ότι ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν τόνισε τη βούληση της Ρωσίας να συνεχίσει τη συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την προώθηση της ειρήνης, σημειώνοντας ωστόσο ότι η διαπραγματευτική θέση της Ρωσίας ενδέχεται να αναθεωρηθεί στο μέλλον.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Από την αμερικανική πλευρά, ο Ντόναλντ Τραμπ και οι κορυφαίοι σύμβουλοί του ενημέρωσαν λεπτομερώς τον Βλαντίμιρ Πούτιν για τις επαφές τους με την Ουκρανία καθώς και για τις συζητήσεις σχετικά με την ανάγκη το Κίεβο να προβεί σε «ουσιαστικά βήματα» προς μια πιθανή διευθέτηση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, δήλωσε ότι η Ουκρανία επιχείρησε να πλήξει με drone την κατοικία του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν.

«Ο πρόεδρος Τραμπ μόλις ολοκλήρωσε μια θετική τηλεφωνική συνομιλία με τον πρόεδρο Πούτιν σχετικά με την Ουκρανία», δήλωσε η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Καάρολαϊν Λέβιτ, στο CNN.

President Trump has concluded a positive call with President Putin concerning Ukraine.

— Karoline Leavitt (@PressSec) December 29, 2025

Η επικοινωνία πραγματοποιήθηκε μία ημέρα μετά τη συνάντηση του Τραμπ με τον Ουκρανό πρόεδρο, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, στο Μαρ-α-Λάγκο, όπου συζητήθηκε η πορεία του πολέμου. Παρά τις περίπου τρεις ώρες συνομιλιών, καμία από τις δύο πλευρές δεν ανακοίνωσε κάποιο σημαντικό αποτέλεσμα.

Η Λέβιτ δεν έδωσε περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με το περιεχόμενο της συνομιλίας Τραμπ–Πούτιν.

Ραγδαία αύξηση καταγράφεται τις τελευταίες ημέρες στα κρούσματα γρίπης και ιώσεων μεταξύ των παιδιών.

Σύμφωνα με στοιχεία, την περίοδο των εορτών υπήρξε ραγδαία αύξηση των προσελεύσεων παιδιών με γρίπη, RSV και άλλων ιώσεων στα παιδιατρικά νοσοκομεία.

Από την Κυριακή έως το πρωί της Δευτέρας όπου εφημέρευε το νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού», προσήλθαν συνολικά 500 παιδιά και εξετάστηκαν.

28/12/2025: 120 παιδιά με αναπνευστικές ιώσεις & 15% εισαγωγές.

Νοσηλεύονται 7 παιδιά με γρίπη, 10 παιδιά με RSV.

Πάντα κάποιοι έκλειναν τους δρόμους. Στη μυθική αρχαιότητα η Σφίγγα έδρασε κοντά στη Θήβα, εκεί που έχουμε σήμερα τα μπλόκα. Μετά στην Τουρκοκρατία είχαμε στα στενά τους δερβεναγάδες που αν δεν τους πλήρωνες δεν περνούσες. Ηταν κάτι σαν διόδια, αλλά χωρίς να φτιάχνουν δρόμους. Μετά μας τυράννησαν οι κλέφτες που έκαναν κουμάντο στην ύπαιθρο με το έτσι θέλω. Αυτό το μάθαμε από τον Εντμόντ Αμπού.

Τα σημερινά μπλόκα κάπως διαφέρουν επειδή είναι πράξεις που de factο, εθιμικά, είναι νόμιμες. Αλλά de jure δεν είναι. Η έκφραση δυσαρέσκειας είναι ελεύθερη, όμως η παρενόχληση και η παρεμπόδιση διακίνησης δεν είναι. Το Σύνταγμα της χώρας θεωρεί βασικό δικαίωμα την «ελεύθερη κίνηση στη χώρα» (5/4). Νομικά τουλάχιστον η σημερινή κατάσταση, στην πράξη, θυμίζει τις παλιές εποχές και τη διαχρονικότητα της παράδοσης, τη βία. Και έτσι καρτερικά ανεχόμαστε τους ελέγχους και τα μπλόκα στα στενά, στα σταυροδρόμια. Το θεωρούμε σωστό να ανοίξουν οι δρόμοι μόνο όταν θα πληρωθούν οι ενδιαφερόμενοι.

Ο συλλογισμός λειτουργεί ως θεσμός: αν κάποιος έχει δίκιο, μάλλον αν πιστεύει ότι έχει δίκιο, δικαιούται να πάρει τα μέτρα του! Αν σε προσβάλλουν, δέρνεις, αν το κράτος δεν σε φροντίζει, φοροδιαφεύγεις, αν η σύντροφός σου δεν είναι «εντάξει», τη δέρνεις, αν δεν μπορείς να παρκάρεις στον δρόμο, ανεβαίνεις στο πεζοδρόμιο, αν βρίσκεις ακριβό το εισιτήριο, πηδάς τα μηχανήματα ακύρωσης. Χωρίς αιδώ! Εδώ είναι το κύριο σημείο. Αυτή η αντίληψη στην πράξη αναγνωρίζεται ως δίκιο επειδή δεκαετίες τώρα έτσι λειτούργησε η κοινωνία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Αν δεν είχαμε την Ευρωπαϊκή Ενωση, όλα θα συνέχιζαν ομαλά, δηλαδή «κανονικά». Αλλά αυτοί έχουν άλλες αρχές. Πώς να τους εξηγήσεις ότι η χώρα είναι μια απέραντη πλατεία Κλαυθμώνος (κλάματος) και η κυβέρνηση που θα θελήσει να εφαρμόσει αυτά που πρέπει δεν θα επιβιώσει; Στην πράξη το μόνο που μπορεί να κάνει η πολιτεία είναι να ακροβατεί μεταξύ της βίας και του Συντάγματος.

Οι κυβερνήσεις δεν τόλμησαν ούτε καν να αγγίξουν το «αγροτικό θέμα». Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος το 1997 είχε παρουσιάσει στον πρωθυπουργό της χώρας την έκθεσή της για το τι πρέπει να γίνει σε αυτόν τον τομέα. Η έκθεση κυκλοφόρησε τον επόμενο χρόνο: «Ανταγωνιστική Γεωργία και Αγροτική Ανάπτυξη. Καίρια διαρθρωτικά προβλήματα και αντιμετώπισή τους». Τα μέτρα που προτείνονταν ήταν αυτά που προτείνονται σήμερα ξανά, έπειτα από τριάντα χρόνια. Χρόνια τώρα τίποτα δεν έγινε επειδή κανείς δεν τόλμησε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ποιος φταίει; Ολοι φταίμε! Οι πολιτικοί δεν τολμούν και οι πολίτες δεν ψηφίζουν αυτούς που τολμούν. Ετσι διαιωνίζεται μια κατάσταση που τελικά κατατάσσει την Ελλάδα σε πολλούς τομείς στις τελευταίες θέσεις μέσα στην ΕΕ. Και η διάγνωση είναι λανθασμένη: δεν είναι τα λάθη που προκαλούν τα προβλήματα, αλλά η προβληματική κοινωνική παράδοση, το εθιμικό δίκαιο που προκαλεί τα λάθη. Και επειδή η αλήθεια πονάει, επιλέγουμε διάφορα άλλα αφηγήματα.

Ο Ηρακλής Μήλλας είναι πολιτικός επιστήμονας

Η ωραιότερη γυναίκα του κόσμου; Η απόλυτη ανδρική φαντασίωση; Το τέλειο θηλυκό; Ολα αυτά μαζί και πολλά άλλα. Διότι η Μπριζίτ Μπαρντό, που πέθανε χθες στα 91 της χρόνια, υπήρξε όσο καμία άλλη ηθοποιός διεθνώς, ούτε καν η Μέριλιν Μονρόε, σύμβολο. Γεννημένη το 1934, κόρη μιας εύπορης και με πολλές κοινωνικές σχέσεις οικογένειας, έκανε το πρώτο της εξώφυλλο στο περιοδικό «Elle» σε ηλικία 15 ετών. Και την πρώτη της ταινία, τρία χρόνια αργότερα. Ας δούμε λίγο τον κόσμο εκείνη την εποχή, όταν δηλαδή η δεκαετία του 1940 έδινε τη σκυτάλη στη δεκαετία του 1950. Οταν η Ευρώπη άφηνε πίσω της τα ερείπια, τους νεκρούς, το σκοτάδι, την επισφάλεια, τις στερήσεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ηταν τότε που όχι μόνο προσπαθούσε να αναγεννηθεί από τις στάχτες της, αλλά είχε υπαρξιακή ανάγκη αυτό το καινούργιο να μην έχει ουδεμία σχέση με το παλιό. Το μέλλον να μη θυμίζει σε τίποτα το παρελθόν.

Και τότε εμφανίστηκε η Μπριζίτ Μπαρντό. Με ένα μουτράκι πανέμορφο αλλά συγχρόνως και χαριτωμένο, πικάντικο όπως θα έλεγαν στη γλώσσα της εποχής, ενώ μέχρι και τη δεκαετία του 1940 στη μεγάλη οθόνη έλαμπαν οι μοιραίες, δραματικές και με «σκοτεινή» ομορφιά γυναίκες. Και με την Μπε Μπε ήταν σαν να έλαμψε ένας ήλιος. Γέμισαν οι οθόνες και τα περιοδικά με μια ομορφιά που δεν στεκόταν απέναντί σου, έτσι απλώς για να τη θαυμάζεις από μακριά, αλλά ερχόταν καταπάνω σου, σε κατέκλυζε, σε κυρίευε, με έναν τρόπο σε έκανε να χαμογελάσεις.

Και ήταν αυτό που, τότε, είχε ανάγκη ο κόσμος Πρωτοέλαμψε στην Κρουαζέτ, εκεί όπου η «αβάσταχτη ελαφρότητα» ενός νέου κοριτσιού μπορεί να αποκτήσει ένα ιδιαίτερο σημειολογικό βάρος. Και ύστερα ήρθε το «Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα» του ήδη συζύγου της Ροζέ Βαντίμ. Που ο πιο σωστός τίτλος του θα ήταν «Και ο Θεός ξαναέπλασε τη γυναίκα», αφού η ηρωίδα, η Ζιλιέτ, δεν είχε στο παραμικρό σχέση με την προπολεμική γυναίκα. Αφηνε πίσω της προκαταλήψεις και ταμπού αλλά, προπαντός, ενοχές. Εκανε ηλιοθεραπεία γυμνή, χόρευε ξυπόλητη, δεν καταχώνιαζε τη σεξουαλικότητά της πίσω από έναν στερεοτυπικό καθωσπρεπισμό που ήθελε τις γυναίκες «άνυδρες» για τα μάτια του κόσμου. Και έτσι όπως την ενσάρκωσε η Μπαρντό, συνέβαλε στη σεξουαλική απελευθέρωση ίσως περισσότερο κι από το αντισυλληπτικό χάπι. Γυναίκες σαν τη Ζιλιέτ, πριν από κάποια χρόνια, θα ήθελαν να τις διώξουν από τη γειτονιά. Με σύμβολο την Μπαρντό έγιναν οι «σημαιοφόροι» της νέας εποχής.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Εγκατέλειψε τα πάντα στα 39 της χρόνια. Απομονώθηκε και αφέθηκε να γεράσει φυσιολογικά. Η ομορφιά της όμως έμεινε ως κυρίαρχη αναφορά. Διότι υπάρχει απάντηση σε αυτό που αναρωτιέμαι στον τίτλο. Πουθενά δεν πηγαίνει η ομορφιά διότι δεν πεθαίνει ποτέ.

Πρότυπο

Στα παιδικά μου χρόνια είχα τουλάχιστον δύο κούκλες «Μπαρντό» (άντε, και άλλες δύο «Καρντινάλε»). Διότι ακόμη και τον κόσμο των παιχνιδιών σάρωσε, εξορίζοντας στο πυρ το εξώτερον τις «Μαρκησίες» και τις «Σπανιόλες». «Εμαθε» στις γυναίκες πώς να δένουν το πουκάμισο αφήνοντας γυμνή τη μέση, πώς να κάνουν τα μαλλιά τους «κότσο λάχανο», πώς να φοράνε το πτι καρό, τα κάπρι παντελόνια, το πιο τολμηρό μπικίνι, τα μίνι αργότερα. Εγινε εξώφυλλο στα περιοδικά όλου του κόσμου και οι τοπικές κινηματογραφικές βιομηχανίες αναζητούσαν τη δική τους «Μπαρντό». Ετσι πλασαρίστηκε αρχικά η Τζέιν Φόντα. Και στα καθ’ ημάς, αν ψάξετε τις φωτογραφίες της, θα βρείτε πολλές αντιστοιχίες – στο ύφος, στο χτένισμα, στο στυλ, στην πόζα – με την Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Το 1968 ο Ντε Γκωλ δήλωσε ότι η Μπαρντό φέρνει περισσότερα έσοδα στη Γαλλία απ’ όσα η αυτοκινητοβιομηχανία Renault. Και έναν χρόνο αργότερα η «Μαριάν» της Γαλλικής Δημοκρατίας πήρε τη μορφή της. Ηδη όμως εκείνη είχε γίνει η «Μαριάν» μιας νέας εποχής.

Μία ημέρα μετά την συνάντηση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι με τον Ντόναλντ Τραμπ στο Μαρ α Λάγκο, η Ουκρανία προσπάθησε να πλήξει την κατοικιία του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν σύμφωνα με την δήλωση του Ρώσου ΥΠΕΞ, Σεργκέι Λαβρόφ,  μία ενέργεια που μπορεί να θέσει κίνδυνο τις ειρηνευτικές συνομιλίες που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, διέψευσε κατηγορηματικά τις κατηγορίες της Ρωσίας λέγοντας ότι: «Αυτά είναι ψέματα».

Ο Ζελένσκι κατηγόρησε τη Μόσχα ότι επιχειρεί να υπονομεύσει την πρόοδο στις ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ Ουκρανίας και ΗΠΑ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Παράλληλα, προειδοποίησε ότι η Ρωσία φέρεται να προετοιμάζει επιθέσεις σε κυβερνητικά κτίρια στο Κίεβο και κάλεσε τις Ηνωμένες Πολιτείες να αντιδράσουν ανάλογα στις ρωσικές απειλές.