Τα ΝΕΑ - Τεχνολογία

Μια σπάνια κοινή εμφάνιση πραγματοποίησαν πρόσφατα η Μιμή Ντενίση και η αδερφή της, Σοφία Ντενίση, η οποία είναι άγνωστη στοι ευρύ κοινό, καθώς προτιμά να μένει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Οι δύο αδελφές βρέθηκαν στο Θέατρο Παλλάς, όπου παρακολούθησαν το έργο του Σταύρου Ξαρχάκου «5 Λαϊκές Μορφές Με Τρόπον Εντόνως Ερωτικόν». Η παρουσία τους καταγράφηκε από τον φωτογραφικό φακό του NDP και επιβεβαίωσε τη στενή τους σχέση με τον πολιτισμό και τις τέχνες. Η κοινή αισθητική τους δεν πέρασε απαρατήρητη, ενώ μετά την παράσταση δείπνησαν σε γνωστό εστιατόριο της Αθήνας με φίλους, σε πιο χαλαρό κλίμα.

Ποια είναι η Σοφία Ντενίση

Αν και η Μιμή Ντενίση είναι ευρύτερα γνωστή για την πορεία της στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, η Σοφία Ντενίση έχει ακολουθήσει διαφορετική, αλλά εξίσου σημαντική διαδρομή. Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, έχει διακριθεί στον ακαδημαϊκό χώρο ως καθηγήτρια Ιστορίας και Θεωρίας της Τέχνης στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Με πολυετή εμπειρία στη διδασκαλία, τη διοίκηση και την έρευνα, η Σοφία Ντενίση έχει αναλάβει θέσεις ευθύνης και έχει συμβάλει ουσιαστικά στην καλλιτεχνική εκπαίδευση της χώρας. Παρά τις διαφορετικές επαγγελματικές τους πορείες, οι δύο αδελφές διατηρούν μια βαθιά σχέση εμπιστοσύνης και αλληλοστήριξης. Η Μιμή Ντενίση έχει εκφράσει δημόσια τον θαυμασμό και την περηφάνια της για τη Σοφία, ενώ εκείνη έχει μιλήσει με συγκίνηση για τη σχέση τους.

Χαρακτηριστικά, σε συνέντευξή της το 2022 είχε δηλώσει: «Η αδερφή μου ήταν ένα πολυτάλαντο παιδί, μπορούσε να κάνει ό,τι ήθελε. Το ταλέντο της το δραματικό, αλλά και το κωμικό, έχει εμφανιστεί από την παιδική μας ηλικία. Ήμουν από τότε η μεγάλη φαν της αδερφής μου και παραμένω. Για εμένα είναι το αδερφάκι μου, το στήριγμά μου, η χαρά μου, η συνομιλήτριά μου στα σοβαρά και τα αστεία, ο άνθρωπος που λατρεύω. Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς την αδερφή μου, το προστάτη μου».

Ιστορική πρόκριση στα playoffs του CEV Champions League για την ομάδα βόλεϊ Γυναικών του Ολυμπιακού. Οι «ερυθρόλευκες» έγραψαν ήδη ιστορία, καθώς είναι η πρώτη ελληνική ομάδα στα χρονικά του βόλεϊ Γυναικών, που προκρίνεται σε νοκ άουτ φάση της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης.

Στα playoffs του CEV Champions League, λοιπόν, με «φόντο» την οκτάδα, οι «ερυθρόλευκες» θα αντιμετωπίσουν και πάλι την παντοδύναμη Μιλάνο, από το κορυφαίο ιταλικό πρωτάθλημα, με πρώτο ματς στο κλειστό του Ρέντη «Μ. Μερκούρη» (17-19/2) και δεύτερο στην Ιταλία (24-26/2).

Θυμίζουμε ότι οι ερυθρόλευκες είχαν ηττηθεί με 3-1 από τη Μιλάνο στο κλειστό του Ρέντη, στο πλαίσιο της 5ης αγωνιστικής της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης.

Τα ζευγάρια των playoffs του CEV Champions League:

Μιλάνο-Ολυμπιακός

Ζερέν Σπορ-Σβέριν

Σκαντίτσι-Νοβάρα

Καταρχήν, ας γίνει σαφές ότι το Λιμενικό Σώμα που, συνεχώς και συστηματικά, υπό αντίξοες συνθήκες, προστατεύει τα σύνορα της χώρας είναι άξιο σεβασμού. Η δουλειά των ανθρώπων του είναι πολύ δύσκολη επειδή την ίδια στιγμή πρέπει να προστατεύουν τις ζωές ανθρώπων και ταυτόχρονα να ασκούν έργο αστυνόμευσης – να πρέπει δηλαδή να συλλάβουν τους λεγόμενους διακινητές, πρόσωπα που ρισκάρουν καθώς συνήθως πληρώνονται πολλά χρήματα για να περάσουν μετέωρους ανθρώπους από την Τουρκία απέναντι.

Τι έγινε προχθές το βράδυ και κάτι στράβωσε στη βάρδια του φουσκωτού που περιπολούσε στα ανοιχτά της Χίου δεν μπορεί κανείς απέξω να το απαντήσει. Πιθανότατα, ήταν δυστύχημα. Αν θεμελιώνεται στην πρόκλησή του ευθύνη του ελληνικού πλοιαρίου προφανώς είναι θέμα προς διερεύνηση. Το ότι δεν έχει καταγραφεί η εξέλιξη των περιστατικών που οδήγησε στο πολύνεκρο δυστύχημα, ότι δηλαδή δεν λειτουργούσε η θερμική κάμερα στο πλοιάριο του Λιμενικού, κάνει επιτακτικότερη για τις Αρχές τη διερεύνηση του συμβάντος.

Προφανώς, το ζητούμενο είναι πάντα η δικαιοσύνη. Χθες, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον ενός προσώπου, Αλγερινού κατά τις μαρτυρίες, που θεωρείται ο διακινητής. Ευλόγως διερευνάται. Οι διακινητές εκμεταλλεύονται την επιθυμία των ανθρώπων να περάσουν στη Δύση και εισπράττουν πολλά χρήματα για τα λίγα μίλια που θα μπορούσαν να τους φέρουν εδώ. Οι διωκτικές Αρχές είχαν κάποιες επιτυχίες, εξάρθρωσαν τουρκικά κυκλώματα παράνομης διακίνησης και συνέλαβαν τούρκους διακινητές, φαίνεται όμως ότι ήρθαν άλλοι στο πόδι τους. Η κερδοσκοπία στην ελπίδα δεν σταματά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Κατά τα άλλα, ακούω έναν μόνιμο θόρυβο που, κλασικά, αποδίδει ευθύνες στις ασκούμενες πολιτικές τις οποίες αποκαλεί δολοφονικές. Υπάρχει όντως ένα ρεύμα που πολιτεύεται με νεκρούς και κατάρες. Και στον αντίποδα, υπάρχει ένα άλλο ρεύμα το οποίο πολιτεύεται με εξύμνηση συμπεριφορών αναλγησίας που δεν υπολογίζουν ούτε το διεθνές δίκαιο ούτε τον ανθρώπινο πόνο. Είναι δυο όψεις ενός ιδεολογικού φανατισμού που συγκρούονται.

Πέρα από τον φανατισμό, ας κατανοηθεί ένα βασικό αξίωμα: η χώρα έχει σύνορα – και στην ξηρά και στη θάλασσα. Η φύλαξή τους είναι απαραίτητη, επειδή τα σύνορα είναι βασικό στοιχείο κοινωνικής συνοχής. Θυμάμαι την εφιαλτική περίοδο που «η θάλασσα δεν είχε σύνορα», η οποία οδήγησε σε δύο ντροπές, την περασμένη δεκαετία: στους χιλιάδες εγκλωβισμένους μετανάστες και πρόσφυγες στην Ειδομένη και στην ντροπή της Μόριας και άλλων στρατοπέδων όπου στοιβάζονταν χιλιάδες ταλαίπωροι άνθρωποι, οι οποίοι είχαν πιστέψει ψεύτικες τελικά υποσχέσεις.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ηταν μια φοβερή περίοδος που τα είχαμε καλά με την αριστερή συνείδησή μας. Και οι μετανάστες και οι τοπικές κοινωνίες αντιμετώπισαν πολλά προβλήματα, αλλά λέγαμε τόσα καλά λόγια γι’ αυτούς – και όσο μπορέσαμε τους βοηθήσαμε να «εξαφανίζονται», όπως έλεγε και αρμόδια υπουργός. Γενικώς, πουλάγαμε ανθρωπισμό και οι νεκροί πολλαπλασιάζονταν. Τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά το 2020 και την υβριδική επίθεση με εργαλείο ανυποψίαστους μετανάστες στη Θράκη, και όσα ακολούθησαν, το Αιγαίο έπαψε να είναι ελκυστικό για διακινητές ανθρώπων. Οι ροές μειώθηκαν και, μαζί, μειώθηκε η πόλωση των δύο στρατοπέδων. Υποφώσκει ωστόσο και ψάχνει να βρει τρόπο να ανάψει. Ο τζάμπα ανθρωπισμός είναι, κι αυτός, τμήμα ενός κινήματος της συγκίνησης. Ψάχνει συλλογικές ευθύνες και έξοδο στην αγανάκτηση. Ψάχνει, δηλαδή, εχθρούς και αντιπάλους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ελπίζω η διερεύνηση του θλιβερού περιστατικού στη Χίο να είναι καίρια. Οτι θα καταλογίσει ευθύνες και δεν θα δώσει ερείσματα σε όσους, σε κάθε περίπτωση, εργαλειοποιούν τον πόνο. Αλλά ότι θα σημάνει καμπανάκι και στο υπουργείο Ναυτιλίας: η προστασία της ανθρώπινης ζωής στις θάλασσες αφορά πρωτίστως τους πολιτικούς υπεύθυνους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Τα δολώματα ενός ακροδεξιού

Ο περίφημος Βελόπουλος, όταν δεν αλληλογραφεί με τον Κύριο και δεν εμπορεύεται φάρμακο για τη φαλάκρα, κι όταν δεν διακινεί φήμες για ξυλόλια και εξαφανισμένα βαγόνια, ψάχνει ψηφοφόρους ανάμεσα σε όσους αντιμετωπίζουν το Μεταναστευτικό με την παραδοσιακή εχθρότητα. «Μεγαλώσατε και ξεχάσατε κ. Πλεύρη», απευθύνθηκε στη Βουλή σε έναν πολιτικό που, λόγω ιδεολογίας, τον θεωρεί ανταγωνιστή. «Ησαστε καταδρομέας. Ξέρετε τι μαθαίναμε ότι κάνουμε στα σύνορα; Αλτ, τις ει; Και μετά τι κάνουμε; Τι μάθαμε στο στρατό; Μπουμπουνάς. Δεν γίνεται αλλιώς!».

Ενόψει των εκλογών που πλησιάζουν, ο Βελόπουλος δοκιμάζει τον πολιτικό λόγο που θα τον φέρει κοντά σε όσους τρομάζουν με τον Αλλο. Τον αγοραίο και μάγκικο λόγο, καφενειακού επιπέδου αλλά ακροδεξιάς ιδεολογικής κατεύθυνσης. Και κάνει πρόβες επιρροής, με τον τρόπο που ξέρει καλά. Παριστάνει τον λαϊκό και, πάντα, ψάχνει τις παραπάνω λέξεις που θα εντυπωθούν μέσω ενός πολιτιστικού σοκ. Είναι ο τρόπος του, που μέχρι εδώ τον πήγε καλά – τα ξυλόλια τα πίστεψαν ακόμα και στο ΠΑΣΟΚ. Και ξέρει ότι πρέπει να τον εξελίξει, επειδή έχει καταλάβει ότι θα κινηθεί στο ίδιο, λίγο-πολύ, εκλογικό κοινό από το οποίο θα ψαρέψει μέρος των δικών της ψηφοφόρων η Μαρία Καρυστιανού.

Δοκιμάζει λοιπόν τα δολώματά του.

Οι «πράσινοι» είχαν εξετάσει και την περίπτωση του Φρουκ της Ριέκα, η οποία εγκαταλείφθηκε, καθώς η κροατική ομάδα ζητούσε ποσά που άγγιζαν τα 10 εκατομμύρια ευρώ, οπότε ο Παναθηναϊκός έστρεψε την προσοχή του στον νεαρό παίκτη της Σλάβεν Μπελούπο.

Πριν από λίγες ημέρες ο Γιάγκουσιτς έδειχνε κοντά στο να μετακινηθεί στη Ντινάμο Ζάγκρεμπ, όμως οι απαιτήσεις της Σλάβεν Μπελούπο – τουλάχιστον 3 εκατομμύρια ευρώ συν ποσοστό μεταπώλησης 30% – δεν ικανοποιήθηκαν από την ομάδα του Ζάγκρεμπ και η μεταγραφή «πάγωσε», όπως ανέφεραν τα κροατικά ΜΜΕ.

Έτσι, ο Παναθηναϊκός μπήκε δυναμικά στο προσκήνιο τις τελευταίες ώρες και προσπαθεί να κλείσει μια ιδιαίτερα απαιτητική συμφωνία, ελπίζοντας να πετύχει το στόχο του πριν λήξει η διορία των μεταγραφών.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι έγινε επιτέλους κατανοητό ότι δεν μπορεί να υπάρξει «στρατηγική αυτονομία» στην Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ) – όπως την επιδιώκουν Ελλάδα και Γαλλία – χωρίς την πρόβλεψη ισχυρής ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής, χωρίς την πλήρη δηλαδή θεσμική και λειτουργική ενεργοποίηση του άρθρου 42,7 της Συνθήκης της Λισαβόνας (mutual Assistance clause – 42,7 ΣΕΕ). Η ρήτρα αυτή, που προσομοιάζει κατά κάποιον τρόπο με το άρθρο 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ (Συνθήκη Ουάσιγκτον), προτάθηκε από τον γράφοντα στην Ευρωπαϊκή Συνέλευση (έγγραφο CONV389/02) και υιοθετήθηκε στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα και στη συνέχεια στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Στόχευε αρχικώς να καλύψει το ελληνικό πρόβλημα ασφάλειας που δεν κάλυπτε το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ. Και ταυτόχρονα να προσδώσει τον χαρακτήρα συλλογικού συστήματος ασφάλειας στην υπό εκκόλαψη κοινή άμυνα της ΕΕ. Αλλά με την εξαίρεση της Γαλλίας που χρησιμοποίησε το άρθρο/ρήτρα μία φορά, το 2015, η ρήτρα παρέμεινε αδρανής. Ωστόσο στην τελευταία συνάντηση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΡΡΕ) και έπειτα από πρόταση του έλληνα Πρωθυπουργού αποφασίστηκε να αναπτυχθεί η ρήτρα (άρθρο 42,7) ως αναγκαίος πυλώνας της στρατηγικής αυτονομίας της ΕΕ.

Σύμφωνα με το άρθρο 42,7, τα κράτη-μέλη έχουν νομική (και πολιτική) υποχρέωση να συνδράμουν οποιοδήποτε άλλο κράτος-μέλος που δέχεται στο έδαφός του «ένοπλη επίθεση» (aggression) με όλα τα μέσα, περιλαμβανομένων και των στρατιωτικών μέσων (εκτός δηλαδή των πολιτικών, τεχνικών, διπλωματικών κ.λπ.). Το 42,7 έχει από την άποψη αυτή ευρύτερο πεδίο από το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ αν και για να χρησιμοποιηθεί σε έκτακτες περιπτώσεις θα πρέπει να συμπληρωθεί:

α) Με συγκεκριμένες ρυθμίσεις (modalities) για την ενεργοποίησή του καθώς σήμερα δεν προβλέπεται κανένα συγκεκριμένο διαδικαστικό πλαίσιο ή ρυθμίσεις για τον σκοπό αυτόν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

β) Με τις πρόνοιες για τον ρόλο που μπορούν να έχουν τα όργανα της Ενωσης σε περίπτωση ενεργοποίησης του άρθρου. Η Συνθήκη δεν προβλέπει κανένα ρόλο για τα ενωσιακά θεσμικά όργανα. Εναποθέτει όλες τις «υποχρεώσεις» στα κράτη-μέλη.

γ) Τη συσχέτιση του 42,7, ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής, με τη ρήτρα αλληλεγγύης (άρθ. 222 ΣΛΕΕ). Καθώς και τη συσχέτιση με το άρθ. 21 της Συνθήκης (ΣΕΕ) για τα εξωτερικά σύνορα.

δ) Να διευκρινισθεί με σαφήνεια ότι η αναφορά του 42,7 σε «ένοπλη επίθεση στο έδαφος» περιλαμβάνει και τις θαλάσσιες ζώνες όπως και πλοία και αεροπλάνα. (Στην αρχική πρότασή μου στη Συνέλευση είχαν συμπεριληφθεί οι πτυχές αυτές, αλλά στη συνέχεια ζητήθηκε η διαγραφή τους από άλλα κράτη-μέλη).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), πρώην πρεσβευτής – σύμβουλος του ΥΠΕΞ και μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του ΕΛΙΑΜΕΠ. Από τις εκδόσεις Ι. Σιδέρης κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του με τίτλο «Πέρα από τα Στερεότυπα. Νέα Προοδευτική Εξωτερική και Ευρωπαϊκή Πολιτική»

Εκτός από τις κινήσεις για την απόκτηση χαφ που θα καλύψει το κενό του Μόντσου, ο άΡΗΣ δίνει ιδιαίτερη έμφαση και στην ενίσχυση της επιθετικής του γραμμής, για την οποία στο προσκήνιο βρίσκεται η περίπτωση του Κριστιάν Κουαμέ.

Τα ιταλικά μέσα ανέδειξαν το ενδιαφέρον για τον Ιβοριανό φορ. Οπως σημείωσαν τα «ΝΕΑ», πρόκειται για μια πραγματική υπόθεση και ότι οι συζητήσεις ανάμεσα στον Άρη και τη Φιορεντίνα βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο.

Ο Κουαμέ δεσμεύεται με συμβόλαιο έως το 2027 με τη Φιορεντίνα, ωστόσο δεν βρίσκεται στα πλάνα της ομάδας, έχοντας αγωνιστεί φέτος μόλις σε πέντε αναμετρήσεις. Δύο συμμετοχές είχε σε Ιταλία και Conference League, ενώ μία με την ομάδα Νέων, καθώς επέστρεψε πρόσφατα από σοβαρό τραυματισμό στους χιαστούς, που τον κράτησε εκτός δράσης από τον Απρίλιο έως τον Νοέμβριο του 2025.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Την υπόθεση του Αφρικανού επιθετικού διαχειρίζεται ο Ρούμπεν Ρέγες, με το ενδεχόμενο άμεσων εξελίξεων ακόμη και μέσα στη σημερινή ημέρα να παραμένει ανοιχτό. Μία κίνηση για μία θέση στην οποία θυμίζουμε ότι ο Άρης έχει τους Μορόν, Αλφαρέλα και Καντεβέρε.

Ο Κουαμέ διαθέτει σημαντική εμπειρία στη Serie A, με 168 συμμετοχές, ενώ είναι και διεθνής με την εθνική ομάδα της Ακτής Ελεφαντοστού, μετρώντας 30 εμφανίσεις και τρία γκολ.

Παρά τις ξεκάθαρες δηλώσεις του Γιάννη Αντετοκούνμπο ότι θέλει να παραμείνει στους Μιλγουόκι Μπακς, οι φήμες γύρω από το μέλλον του συνεχίζουν να φουντώνουν, καθώς πλησιάζει η προθεσμία για τις ανταλλαγές στο NBA (5 Φεβρουαρίου). Οι Μαϊάμι Χιτ δεν το βάζουν κάτω και, σύμφωνα με ρεπορτάζ του ESPN, συνεχίζουν να κάνουν προσπάθειες για να εντάξουν τον “Greek Freak” στο ρόστερ τους. Στην ομάδα του Μαϊάμι πιστεύουν ακόμα ότι έχουν πιθανότητες για να τον αποκτήσουν, γι’ αυτό και εντείνουν τις διαπραγματεύσεις τους.

Ωστόσο, οι Χιτ δεν είναι η μόνη ομάδα που δείχνει ενδιαφέρον. Εκτός από αυτούς, οι Μινεσότα Τίμπεργουλβς και οι Μέμφις Γκρίζλις παραμένουν επίσης στο παιχνίδι για την απόκτηση του 31χρονου Έλληνα σούπερ σταρ, με το όνομα του Τζα Μοράντ να παίζει δυνατά στις συζητήσεις για την ανταλλαγή.

Αν και οι φήμες για τη μετακίνηση του Γιάννη είναι έντονες, δεν είναι όλοι βέβαιοι ότι οι Μπακς σκοπεύουν να τον παραχωρήσουν, καθώς ο ίδιος έχει δηλώσει επανειλημμένα πως το Μιλγουόκι είναι το σπίτι του και ότι θα ήθελε να κλείσει την καριέρα του εκεί. Ωστόσο, θέτει ως προϋπόθεση η ομάδα να χτίσει έναν ανταγωνιστικό κορμό που να μπορεί να διεκδικήσει το πρωτάθλημα, κάτι που φαίνεται να μην συμβαίνει τα τελευταία χρόνια.

Την ιδέα της δημιουργίας Ευρωστρατού στο πλαίσιο της ανάγκης για κοινή ευρωπαϊκή άμυνα φαίνεται πως έχει αναζωπυρώσει η αβεβαιότητα γύρω από τη διαχρονική δέσμευση των ΗΠΑ στο συμμαχικό άρμα του ΝΑΤΟ, την ώρα που ο ένας μετά τον άλλον οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι τοποθετούνται επί του θέματος δημοσίως – είτε ανοιχτά είτε εμμέσως –, χωρίς ωστόσο να καταγράφεται προσώρας κάποια κοινή γραμμή πλεύσης. Οι πιο πρόσφατες σχετικές ευρωπαϊκές δηλώσεις ήρθαν προχθές, κατά την επίσκεψη Γεραπετρίτη στη Μαδρίτη, όπου ο μεν έλληνας υπουργός έκανε λόγο για το κίνητρο που έδωσε η νέα αμερικανική διοίκηση στην Ευρώπη να επανεξετάσει την αυτονομία της, και ειδικότερα «τη στρατηγική αυτονομία που συνίσταται στην ύπαρξη ενός κοινού μηχανισμού αποτροπής», ο δε ισπανός ΥΠΕΞ Χοσέ Μανουέλ Αλμπάρες εξέφρασε την πεποίθησή του πως «τώρα είναι η ώρα, χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, να προχωρήσουμε προς τις ευρωπαϊκές ένοπλες δυνάμεις».

Στρατηγική αυτονομία

Κατά τη διάρκεια των κοινών δηλώσεών τους, ο Γιώργος Γεραπετρίτης αναφέρθηκε επίσης στην «ανάγκη ενός αποφασιστικού άλματος προς τη στρατηγική αυτονομία, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι υφιστάμενες προκλήσεις και να μειωθούν οι εξαρτήσεις στους κρίσιμους τομείς της ενέργειας, της τεχνολογίας και της άμυνας».

Και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός όμως, τοποθετούμενος επί του ίδιου θέματος με φόντο τους πρόσφατους κλυδωνισμούς στις διατλαντικές σχέσεις, αναφέρθηκε (Σκάι) στην ανάγκη για ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία. «Μιλούσαμε με τον πρόεδρο Μακρόν και λέγαμε “καλή η σχέση με το ΝΑΤΟ, αλλά ως Ευρώπη θα αποκτήσουμε εμείς τον δικό μας αμυντικό πυλώνα;”. Εχουμε το άρθρο 42, παρ. 7. Αυτό είναι ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ενωσης», σημείωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τονίζοντας πως έθεσε το ζήτημα «ευθέως στην ατζέντα», λέγοντας μάλιστα πως «δεν μπορούμε να μιλάμε για στρατηγική αυτονομία αν δεν πούμε εμείς ως Ευρώπη ότι υπερασπιζόμαστε αυτά τα οποία ήδη υπάρχουν στις Συνθήκες». Οπως προεξόφλησε, «η Ελλάδα θα είναι στο κέντρο της επόμενης αρχιτεκτονικής ασφάλειας της Ευρώπης», επισημαίνοντας ταυτόχρονα πως «προφανώς είμαστε μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά πρέπει να είμαστε έτοιμοι για κάθε περίπτωση».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Για την ιδέα του Ευρωστρατού είχε πάρει θέση στις αρχές της εβδομάδας και η ύπατη εκπρόσωπος της ΕΕ Κάγια Κάλας, σημειώνοντας πως «οι υποστηρικτές του νέου Ευρωπαϊκού Στρατού δεν έχουν σκεφτεί καλά το θέμα από πρακτική άποψη», με την ίδια να εξηγεί την περιπλοκότητα (σε οικονομικό αλλά και στρατιωτικό επίπεδο) της συνύπαρξης τριών στρατών: του εθνικού, του νατοϊκού και του Ευρωστρατού.

Τη συζήτηση επί του θέματος – που προσώρας διχάζει την Ευρώπη – πρώτος άνοιξε εκ νέου τον Ιανουάριο ο αρμόδιος επίτροπος Αμυνας Αντριους Κουμπίλιους, ο οποίος έκανε λόγο για την ανάγκη συγκρότησης μιας μόνιμης ευρωπαϊκής δύναμης 100.000 στρατιωτών, καθώς τόσοι περίπου είναι οι αμερικανοί στρατιώτες στην Ευρώπη για τους οποίους υπάρχει ο φόβος απόσυρσης λόγω Τραμπ. Ο Κουμπίλιους ανήκει στην τάση εκείνη εντός της ΕΕ που προκρίνει την οικοδόμηση ενός ευρωπαϊκού πυλώνα του ΝΑΤΟ, ενώ έχει, παράλληλα, προτείνει και τη συγκρότηση ενός νέου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφαλείας για την ενίσχυση του πολιτικού συντονισμού της άμυνας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Το θέμα του Ευρωστρατού αναμένεται να τεθεί προσεχώς στο πλαίσιο της άτυπης ανταλλαγής απόψεων για τις προοπτικές του 2026 στο επικείμενο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων στις Βρυξέλλες, στις 11 Φεβρουαρίου, μεταξύ των υπουργών Αμυνας της ΕΕ, με την Αθήνα, επί του παρόντος, να τάσσεται υπέρ της εν λόγω ιδέας επί της αρχής, κρατώντας όμως αποστάσεις από τις κυρίαρχες τάσεις «μόνο ΝΑΤΟ», «μόνο Ευρωστρατός» ή «ευρωπαϊκός βραχίονας εντός ΝΑΤΟ».

Ξεκίνησε η μεγάλη διανομή επιδομάτων και παροχών σε δεκάδες χιλιάδες δικαιούχους, με περισσότερα από 74 εκατομμύρια ευρώ να καταβάλλονται σταδιακά μέσω του e-ΕΦΚΑ και της ΔΥΠΑ. Οι πληρωμές, που περιλαμβάνουν επιδόματα ανεργίας, εφάπαξ παροχές, άδειες μητρότητας και προγράμματα απασχόλησης, αναμένεται να ολοκληρωθούν μέσα στην εβδομάδα, προσφέροντας σημαντική οικονομική ανάσα σε χιλιάδες πολίτες.

Καταβολές από τον e-ΕΦΚΑ

Στις 3 Φεβρουαρίου θα δοθούν 298.000 ευρώ σε 350 δικαιούχους εξωιδρυματικών επιδομάτων του ΤΑΥΤΕΚΩ.

Στις 5 Φεβρουαρίου προβλέπεται η καταβολή 16,32 εκατομμυρίων ευρώ σε 34.461 δικαιούχους για παροχές όπως επιδόματα μητρότητας, ασθενείας, ατυχημάτων και έξοδα κηδείας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Από τις 2 έως τις 6 Φεβρουαρίου θα διατεθούν 10,3 εκατομμύρια ευρώ σε 550 δικαιούχους, κατόπιν έκδοσης αποφάσεων για εφάπαξ παροχές.

Πληρωμές από τη ΔΥΠΑ

Η ΔΥΠΑ θα καταβάλει συνολικά 28 εκατομμύρια ευρώ σε 46.000 δικαιούχους για επιδόματα ανεργίας και λοιπές παροχές.

Επιπλέον, 1 εκατομμύριο ευρώ θα δοθεί σε 1.500 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας.

Παράλληλα, 18 εκατομμύρια ευρώ θα καταβληθούν σε 17.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης.

Τέλος, 85.000 ευρώ θα λάβει ένας δικαιούχος του προγράμματος «Σπίτι μου».

Συνεχίζεται η υποβολή αιτήσεων στην ΔΥΠΑ από επιχειρήσεις για το νέο πρόγραμμα που συνδυάζει πλήρως επιδοτούμενη απασχόληση και κατάρτιση ανέργων, δικαιούχων του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος. Το πρόγραμμα στοχεύει στην ενίσχυση της απασχόλησης και την αναβάθμιση δεξιοτήτων, προσφέροντας ταυτόχρονα στήριξη στις επιχειρήσεις.

Σύμφωνα με τη νέα Δημόσια Πρόσκληση, οι ωφελούμενοι μπορούν να ξεκινήσουν άμεσα εργασία σε επιχείρηση, ενώ παράλληλα παρακολουθούν πρόγραμμα κατάρτισης 80 ωρών, ως υπάλληλοι γραφείου ή πωλητές. Η εκπαίδευση πραγματοποιείται με ευέλικτο τρόπο, είτε διά ζώσης είτε μέσω σύγχρονης ή ασύγχρονης τηλεκατάρτισης.

Οι επιχειρήσεις που συμμετέχουν λαμβάνουν 100% επιδότηση μισθού και ασφαλιστικών εισφορών για 12 μήνες, με συνολικό όφελος 1.118 ευρώ τον μήνα ή 13.416 ευρώ ετησίως ανά εργαζόμενο. Μπορούν να προσλάβουν ανέργους όλων των ειδικοτήτων, χωρίς δέσμευση για διατήρηση προσωπικού μετά τη λήξη του προγράμματος.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η διαδικασία περιλαμβάνει πέντε στάδια: υποβολή αίτησης από την επιχείρηση, υπόδειξη ανέργων από συμβούλους της ΔΥΠΑ, επιλογή υποψηφίου, παράλληλη απασχόληση και κατάρτιση εκτός ωραρίου, καθώς και καταβολή εκπαιδευτικού επιδόματος 400 ευρώ μετά την ολοκλήρωση της πιστοποίησης. Το πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί με την κάλυψη των διαθέσιμων θέσεων και την εξάντληση του προϋπολογισμού.

Έμφαση στη γυναικεία απασχόληση

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δράση της ΔΥΠΑ για την ενίσχυση της απασχόλησης ανέργων γυναικών, με έμφαση στις μητέρες ανήλικων παιδιών έως 15 ετών. Μέσα στην πρώτη εβδομάδα από την έναρξη του προγράμματος, στις 16 Ιανουαρίου, εργοδότες υπέβαλαν αιτήματα για την πρόσληψη 4.200 γυναικών, καλύπτοντας σχεδόν το 40% του συνολικού στόχου.

Η δράση αφορά την επιχορήγηση επιχειρήσεων για τη δημιουργία 10.000 νέων θέσεων εργασίας, χρηματοδοτούμενη εξ ολοκλήρου από τη ΔΥΠΑ, με προϋπολογισμό 101,8 εκατ. ευρώ. Από τις θέσεις αυτές, οι 5.000 αφορούν πλήρη απασχόληση και οι υπόλοιπες 5.000 μερική, δίνοντας ευελιξία σε γυναίκες με οικογενειακές υποχρεώσεις.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η διάρκεια της επιχορήγησης είναι δώδεκα μήνες, με δυνατότητα τρίμηνης παράτασης κατόπιν αίτησης. Για γυναίκες εγγεγραμμένες έως 12 μήνες στο μητρώο της ΔΥΠΑ καλύπτεται το 70% του μηνιαίου κόστους, με ανώτατο όριο 879,20 ευρώ. Για μακροχρόνια άνεργες και μητέρες ανήλικων τέκνων, η κάλυψη φθάνει το 80%, έως 1.004,80 ευρώ μηνιαίως. Στη μερική απασχόληση η επιχορήγηση ανέρχεται επίσης στο 80%, με όριο τα 680 ευρώ.

Δικαιούχοι είναι άνεργες γυναίκες άνω των 18 ετών, εγγεγραμμένες στο ψηφιακό μητρώο της ΔΥΠΑ, οι οποίες έχουν ολοκληρώσει τη διαδικασία εξατομικευμένης προσέγγισης και διαθέτουν Ψηφιακό Ατομικό Σχέδιο Δράσης. Η επιχορήγηση καλύπτει το σύνολο του μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους, συμπεριλαμβανομένων εισφορών και επιδομάτων.

Οι αιτήσεις υποβάλλονται αποκλειστικά ηλεκτρονικά μέσω της πλατφόρμας gov.gr και συγκεκριμένα ΕΔΩ για τις επιχειρήσεις και ΕΔΩ για τους ωφελούμενους.

Σε μια απόφαση με ιδιαίτερη βαρύτητα για χιλιάδες νοικοκυριά, η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έδωσε τέλος στη διαφωνία για τον τρόπο υπολογισμού των τόκων στις οφειλές που έχουν ρυθμιστεί μέσω του νόμου Κατσέλη, δικαιώνοντας τους δανειολήπτες.

Με αυξημένη πλειοψηφία 35 δικαστών, το ανώτατο δικαστήριο έκρινε ότι ο τόκος δεν θα υπολογίζεται πλέον επί του συνολικού υπολοίπου της οφειλής, όπως έκαναν μέχρι σήμερα τράπεζες και funds, αλλά αποκλειστικά επί της μηνιαίας δόσης που έχει ορίσει το δικαστήριο στο πλαίσιο της ρύθμισης.

Μεγάλη διαφορά στις επιβαρύνσεις – Αναλυτικά παραδείγματαgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η δικηγόρος Αριάδνη Νούκα, μιλώντας στην ΕΡΤ, χαρακτήρισε τη διαφορά στον τρόπο υπολογισμού «τερατώδη», επισημαίνοντας ότι επί χρόνια οι δανειολήπτες επιβαρύνονταν υπέρμετρα.

Όπως εξήγησε:

• Για οφειλή 100.000 ευρώ με επιτόκιο 3%, ο ετήσιος τόκος επί του κεφαλαίου ανέρχεται σε 3.000 ευρώ, δηλαδή περίπου 250 ευρώ τον μήνα.
• Με τον νέο τρόπο υπολογισμού, εφόσον η μηνιαία δόση έχει οριστεί – για παράδειγμα – στα 500 ευρώ, ο τόκος 3% υπολογίζεται επί αυτής της δόσης, με αποτέλεσμα η μηνιαία επιβάρυνση να περιορίζεται στα 15 ευρώ.

«Η διαφορά είναι άβυσσος», τόνισε η κ. Νούκα, επισημαίνοντας ότι η ρύθμιση του νόμου Κατσέλη δεν συνιστά νέο τραπεζικό προϊόν ή σύμβαση δανείου, αλλά δικαστικά καθορισμένη υποχρέωση, η οποία πρέπει να εξυπηρετείται με γνώμονα την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη και χωρίς ανατοκισμό.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Από την πλευρά του, ο Θ. Πελαγίδης, σημείωσε ότι η απόφαση θα πρέπει να μελετηθεί αναλυτικά, επισημαίνοντας ότι υπάρχει και ζήτημα κόστους, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί πριν εξεταστεί το πλήρες σκεπτικό.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Τι αλλάζει στην πράξη

Σύμφωνα με την κ. Νούκα, η απόφαση εκτιμάται ότι θα έχει αναδρομική ισχύ, καθώς ουσιαστικά ερμηνεύει το διατακτικό παλαιότερων δικαστικών αποφάσεων που έχουν εκδοθεί τα προηγούμενα χρόνια (2012, 2014, 2019 κ.ά.).

Με την καθαρογραφή της απόφασης:

• Οι τράπεζες και οι διαχειριστές δανείων θα υποχρεωθούν να προσαρμόσουν άμεσα τον τρόπο υπολογισμού των τόκων.
• Αναμένεται να δρομολογηθούν διαδικασίες επιστροφής ποσών που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως από δανειολήπτες οι οποίοι επιβαρύνθηκαν με τον προηγούμενο τρόπο υπολογισμού.

Την προδημοσίευση της δράσης «Σύνδεση με το Δίκτυο Αποχέτευσης», συνολικού προϋπολογισμού 30 εκατ. ευρώ, η οποία χρηματοδοτείται από πόρους του Ταμείου Συνοχής στο πλαίσιο του προγράμματος ΕΣΠΑ 2021-2027 «Περιβάλλον και Κλιματική Αλλαγή», ανακοίνωσε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Ν. Παπασταύρου.

Η δράση αφορά πολίτες που διαμένουν σε οικισμούς άνω των 2.000 κατοίκων, όπου έχει ολοκληρωθεί το δίκτυο αποχέτευσης, χωρίς ωστόσο να έχει πραγματοποιηθεί η σύνδεση των ακινήτων με αυτό.

Στο πλαίσιο της δράσης, ενισχύονται ιδιώτες για την τροποποίηση/προσαρμογή των υφιστάμενων αποχετεύσεων των εσωτερικών δικτύων αποχέτευσης των κτιρίων τους, προκειμένου να συνδεθούν με το δίκτυο αποχέτευσης. Για την ένταξη στο πρόγραμμα δεν λαμβάνονται υπόψη εισοδηματικά κριτήρια.

Η πρωτοβουλία αφορά, αποκλειστικά, σε φυσικά πρόσωπα, που έχουν εμπράγματο δικαίωμα (πλήρης κυριότητα/επικαρπία/ψιλή κυριότητα), κατά την προδημοσίευση του προγράμματος, σε κτίρια που χρησιμοποιούνται ως κατοικία ή επαγγελματική στέγη και βρίσκονται σε κάποιον από τους επιλέξιμους οικισμούς του προγράμματος.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Το τελικό ποσό επιδότησης είναι εφάπαξ, κατ’ αποκοπή ποσό, και καθορίζεται βάσει των νόμιμων παραστατικών που έχουν εκδοθεί για την υλοποίηση της σύνδεσης (εργασίες και εξοπλισμός/υλικά), με μέγιστο ποσό επιδότησης τα 850 ευρώ.

Το ποσό προσαυξάνεται κατά 250 ευρώ, εάν απαιτηθεί αντλία. Στα παραπάνω ποσά περιλαμβάνεται ο ΦΠΑ, που αποτελεί επιλέξιμη δαπάνη για το πρόγραμμα.

Στην περίπτωση νησιωτικών περιοχών το ποσό προσαυξάνεται κατά 200 ευρώ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Ειδικότερα, το μέγιστο ποσό της επιδότησης, ανά σύνδεση, διαμορφώνεται ως εξής: Μέγιστο ποσό επιδότησης πλην νήσων (ηπειρωτική χώρα):

Σύνδεση χωρίς απαίτηση εξοπλισμού (αντλία): 850 ευρώ

Σύνδεση για την οποία απαιτείται σχετικός εξοπλισμός (αντλία): 1.100 ευρώ

Μέγιστο ποσό επιδότησης νησιωτικής χώρας:

Σύνδεση χωρίς απαίτηση εξοπλισμού (αντλία): 1.050 ευρώ

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Σύνδεση για την οποία απαιτείται σχετικός εξοπλισμός (αντλία): 1.300 ευρώ

Σημειώνεται πώς για κάθε φυσικό πρόσωπο (για κάθε ΑΦΜ αιτούντα) είναι δυνατή η υποβολή περισσότερων της μιας (1) αίτησης, για διαφορετικές συνδέσεις, με μέγιστο τις τρεις (3) αιτήσεις ανά οικισμό.

Για κάθε σύνδεση δύναται να υποβληθεί μία (1) μόνο αίτηση, η οποία πρέπει, απαραιτήτως, να έχει λάβει προηγουμένως σχετική έγκριση σύνδεσης από τον αρμόδιο φορέα αποχέτευσης.

Κάθε φυσικό πρόσωπο που επιθυμεί να συμμετάσχει στο πρόγραμμα πρέπει να μεριμνήσει, για τα ακόλουθα:

1. Εξασφάλιση κωδικών πρόσβασης στην εφαρμογή TAXISnet.

1. Τακτοποίηση δήλωσης περιουσιακής κατάστασης (Ε9), ώστε το κτίριο να περιλαμβάνεται σε αυτήν.

iii. Εξασφάλιση συναίνεσης συγκυριών/συνιδιοκτητών.

1. Εξασφάλιση Έγκρισης σύνδεσης του κτιρίου με το δίκτυο αποχέτευσης από τον αρμόδιο Φορέα ύδρευσης και αποχέτευσης (ΔΕΥΑ ή ΔΗΜΟΣ). Στην περίπτωση οικισμών που η εξωτερική διακλάδωση κατασκευάζεται κατόπιν αίτησης του ιδιοκτήτη θα πρέπει να εξασφαλιστεί η βεβαίωση κατασκευής εξωτερικής διακλάδωσης. Και τα δύο παραπάνω πρέπει να έχουν εκδοθεί μετά την προδημοσίευση του προγράμματος.

1. Στην περίπτωση ενοικιαζόμενης/δωρεάν παραχωρημένης κατοικίας (εκτός της περίπτωσης δωρεάν παραχώρησης χρήσης κατοικίας σε συγγενή α’ βαθμού) και επαγγελματικής στέγης του αιτούντα, Υπεύθυνη Δήλωση του ιδιοκτήτη, βάσει καθεστώτος de minimis.

Διευκρινίζεται πως η μέγιστη διάρκεια ολοκλήρωσης της σύνδεσης δεν μπορεί να υπερβαίνει τους δέκα μήνες (10) από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης υπαγωγής.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Στο πλαίσιο της δράσης, θα εφαρμοστεί η διαδικασία της άμεσης αξιολόγησης, δηλαδή η αυτοτελής αξιολόγηση κάθε αίτησης στη βάση της αρχής της χρονικής προτεραιότητας (first in – first served) και των διαθέσιμων πόρων.

Οι αιτήσεις χρηματοδότησης θα υποβάλλονται, αποκλειστικά, ηλεκτρονικά μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας του προγράμματος. Οι λεπτομέρειες για τους όρους και τις προϋποθέσεις συμμετοχής στο πρόγραμμα, καθώς και για το ακριβές χρονικό διάστημα υποβολής των αιτήσεων θα οριστούν σε Κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εθνικής Οικονομίας, Εσωτερικών, και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, για την προκήρυξη του προγράμματος. Εκεί, θα περιλαμβάνεται και η αναλυτική πρόσκλησή του.

Το κείμενο της προδημοσίευσης, συχνές ερωτήσεις – απαντήσεις, καθώς και η λίστα των επιλέξιμων οικισμών είναι διαθέσιμα, ηλεκτρονικά, μέσω της ιστοσελίδας του προγράμματος (https://apoxetefsisyndesi.gov.gr) και του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας ( https://ypen.gov.gr/).

Μόλις για 18 ημέρες αρκεί ο μισθός για τα 6 στα 10 ελληνικά νοικοκυριά, καθώς η ακρίβεια συνεχίζει να ροκανίζει τα εισοδήματα και να μεταβάλλει την καθημερινότητα και την καταναλωτική συμπεριφορά των πολιτών. Περισσότεροι από τους μισούς, το 54%, δηλώνουν ότι αναγκάζονται να κάνουν περικοπές για να καλύψουν βασικές ανάγκες, ενώ το 12,1% δεν μπορεί να ανταποκριθεί ούτε στα απολύτως αναγκαία.

Τα στοιχεία αυτά προέρχονται από την ετήσια έρευνα του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ για το 2025 – την 14η κατά σειρά – η οποία αποτυπώνει τη συνεχιζόμενη πίεση που δέχονται τα ελληνικά νοικοκυριά. Η εικόνα που προκύπτει είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, καθώς η οικονομική ανασφάλεια εντείνεται χρόνο με τον χρόνο.

Σύμφωνα με την έρευνα, το 55,7% των νοικοκυριών δυσκολεύεται ή αδυνατεί να καλύψει ένα έκτακτο έξοδο ύψους 500 ευρώ. Παράλληλα, σχεδόν 1 στα 2 εκτιμά ότι η οικονομική του κατάσταση θα επιδεινωθεί μέσα στον επόμενο χρόνο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ανισότητες και καθημερινές στερήσεις

Το γεγονός ότι τα χρήματα δεν επαρκούν για να καλυφθεί ο μήνας οδηγεί πάνω από τα μισά νοικοκυριά σε περικοπές, ενώ η δυνατότητα αποταμίευσης είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Οι ανισότητες παραμένουν έντονες, με τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα και τα μονοπρόσωπα νοικοκυριά να αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες.

Την τελευταία χρονιά, το 65,5% των νοικοκυριών δαπάνησε περισσότερα για λογαριασμούς, το 65,2% για τρόφιμα, ενώ το 39,3% περιόρισε τις εξόδους ψυχαγωγίας. Παράλληλα, το 35,2% μείωσε τις δαπάνες για ένδυση και υπόδηση, το 36,4% καθυστερεί ή αδυνατεί να καλύψει ιατρικά έξοδα, το 23,2% δυσκολεύεται με την πληρωμή του ρεύματος και το 20,2% με τα έξοδα θέρμανσης.

Σχεδόν 7 στα 10 νοικοκυριά δηλώνουν ότι οι αυξήσεις στις τιμές των τροφίμων τα επηρέασαν σημαντικά, ενώ το 87,5% θεωρεί ανεπαρκή τα μέτρα της Πολιτείας για την αντιμετώπιση της ακρίβειας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Η αποταμίευση παραμένει άπιαστο όνειρο

Μέσα σε αυτό το οικονομικό περιβάλλον, η αποταμίευση αποτελεί πλέον μακρινό στόχο για τη συντριπτική πλειονότητα των πολιτών. Το 83,5% δηλώνει ότι δεν καταφέρνει να αποταμιεύσει, ποσοστό αυξημένο σε σχέση με το 81,6% του 2024.

Η αδυναμία αυτή είναι σχεδόν καθολική στα χαμηλά εισοδήματα, έως 18.000 ευρώ ετησίως, αλλά επεκτείνεται πλέον και στα μεσαία και ανώτερα μεσαία στρώματα, με οικογενειακό εισόδημα έως 30.000 ευρώ.

Ένα χρόνο μετά την επιστροφή του, φιλικού προς τα ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία, Τραμπ, στην ηγεσία των ΗΠΑ, οι προσδοκίες για μια ιστορική στιγμή για τα κρυπτονομίσματα δεν έχουν σε μεγάλο βαθμό υλοποιηθεί, γράφει ο διαπρεπής οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί σε άρθρο του στο Project Syndicate. Στο άρθρο του ο οικονομολόγος αναφέρει: «Το μέλλον του χρήματος και των πληρωμών φαίνεται πως θα καθοριστεί από μια σταδιακή εξέλιξη, και όχι από την επανάσταση που υποσχέθηκαν οι υποστηρικτές των κρυπτονομισμάτων. Η πρόσφατη μεγάλη πτώση του Bitcoin και άλλων ψηφιακών νομισμάτων υπογραμμίζει για ακόμη μία φορά την έντονη αστάθεια αυτής της ψευδο-κατηγορίας περιουσιακών στοιχείων, προκαλώντας ανησυχία για το εάν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα αντιληφθούν εγκαίρως τους κινδύνους.

Πριν από έναν χρόνο, ο πιο φιλο-κρυπτονομισματικός πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, είχε επιστρέψει στην εξουσία ύστερα από μια προεκλογική εκστρατεία που στηρίχθηκε σε μικροεπενδυτές και με τη χρηματοδότηση αμφιλεγόμενων παραγόντων του χώρου των crypto. Η δεύτερη θητεία του θεωρήθηκε ως νέα εποχή για τα κρυπτονομίσματα, με πολλούς να προβλέπουν ότι το Bitcoin θα μετατρεπόταν σε «ψηφιακό χρυσό» και θα έφθανε τα 200.000 δολάρια έως το τέλος του 2025.

Πράγματι, ο Τραμπ χαλάρωσε σημαντικά το ρυθμιστικό πλαίσιο για τα crypto, υπέγραψε τον νόμο Guiding and Establishing National Innovation for US Stable Coins (GENIUS) και προώθησε το Digital Asset Market Clarity (CLARITY) Act. Παράλληλα, φέρεται να αποκόμισε προσωπικά οφέλη από αδιαφανείς συμφωνίες, προώθησε το δικό του meme coin, απένειμε χάρη σε καταδικασμένους εμπλεκόμενους σε υποθέσεις crypto και φιλοξένησε ιδιωτικά δείπνα με παράγοντες της αγοράς στον Λευκό Οίκο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η κατάρρευση του «ψηφιακού χρυσού»

Οι υποστηρικτές των κρυπτονομισμάτων περίμεναν ότι η άνοδος των γεωπολιτικών εντάσεων, τα αυξανόμενα ελλείμματα και η αποδυνάμωση του δολαρίου θα ευνοούσαν την αγορά. Ωστόσο, ενώ ο χρυσός ενισχύθηκε κατά 60% το 2025, το Bitcoin σημείωσε πτώση 7%. Αυτή τη στιγμή, βρίσκεται 35% χαμηλότερα από το υψηλό του Οκτωβρίου, κάτω ακόμη και από τα επίπεδα που είχε όταν ο Τραμπ επανεξελέγη. Τα meme coins $TRUMP και $MELANIA έχουν χάσει πάνω από 95% της αξίας τους.

Κάθε φορά που ο χρυσός ενισχυόταν λόγω εμπορικών ή γεωπολιτικών αναταράξεων, το Bitcoin κατέρρεε. Αντί να λειτουργεί ως αντιστάθμισμα κινδύνου, αποδείχθηκε στενά συνδεδεμένο με άλλα ριψοκίνδυνα περιουσιακά στοιχεία, όπως οι μετοχές υψηλής κερδοσκοπίας.

Η πραγματικότητα πίσω από το αφήγημα των crypto

Η ιδέα ότι το Bitcoin ή οποιοδήποτε άλλο κρυπτονόμισμα αποτελεί «νόμισμα» είναι παραπλανητική. Δεν λειτουργεί ως μονάδα μέτρησης, δεν αποτελεί αξιόπιστο μέσο συναλλαγών ούτε σταθερή αποθήκη αξίας. Ακόμη και στο Ελ Σαλβαδόρ, όπου έχει αναγνωριστεί ως νόμιμο χρήμα, χρησιμοποιείται σε λιγότερο από 5% των συναλλαγών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Τα crypto δεν συνιστούν καν περιουσιακό στοιχείο, καθώς δεν παράγουν εισόδημα, δεν έχουν πρακτική χρήση και δεν συνδέονται με την πραγματική οικονομία, σε αντίθεση με τον χρυσό ή το ασήμι. Δεκαεπτά χρόνια μετά τη δημιουργία του Bitcoin, η μόνη επιτυχημένη εφαρμογή του χώρου είναι τα stablecoins — ψηφιακές εκδόσεις παραδοσιακών νομισμάτων, που το τραπεζικό σύστημα έχει ήδη ψηφιοποιήσει εδώ και δεκαετίες.

Το ερώτημα για το αν τα ψηφιακά χρήματα και οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες θα βασίζονται σε blockchain ή σε παραδοσιακά λογιστικά συστήματα παραμένει ανοιχτό. Ωστόσο, το 95% των λεγόμενων «blockchain» εφαρμογών είναι στην πράξη κεντρικοποιημένες, ιδιωτικές και ελεγχόμενες από λίγους αξιόπιστους φορείς – όπως ακριβώς συμβαίνει και στο υπάρχον τραπεζικό σύστημα».

The Coming Crypto Apocalypse

By @Nouriel Roubini

The future of money and payments will feature gradual evolution, not the revolution that crypto-grifters promised. Bitcoin and other cryptocurrencies’ latest plunge further underscores the highly volatile nature of this…

— Nouriel Roubini (@Nouriel) February 4, 2026

Η Γαλατάσαραι επικράτησε με 3-1 της Ινσταμπούλσπορ για το Κύπελλο Τουρκίας, αλλά στην αναμέτρηση εκτυλίχθηκαν σοκαριστικές στιγμές που πάγωσαν όλους όσοι ήταν στον αγωνιστικό χώρο και εκείνους που παρακολουθούσαν το ματς.

Συγκεκριμένα, ο παίκτης της Γαλατασαράι, Αχμέτ Κουτουτσού τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι, μετά από εναέρια σύγκρουση με τον τερματοφύλακα των φιλοξενούμενων και έχασε τις αισθήσεις του.

Εκείνη τη στιγμή επενέβη ο Μπαρίς Αλπέρ Γιλμάζ, ο οποίος είχε αρκετή ψυχραιμία και φρόντισε να χειριστεί με σωτήριο τρόπο την κατάσταση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Συγκεκριμένα, ο Γιλμάζ γύρισε τον Κουτουτσού στο πλάι και άνοιξε τον αεραγωγό του, για να αποτρέψει το γύρισμα της γλώσσας.

Δείτε βίντεο από τη συγκλονιστική στιγμή με τον Γιλμάζ

Barış Alper Yılmaz’ın, dili boğazına kaçan Ahmed Kutucu’ya hayati müdahale yaptığı ortaya çıktı.

pic.twitter.com/UCY6D2xHoM

— Peşindeyiz Galatasaray! (@PesindeyizApp) February 5, 2026

Η επέμβαση του Γιλμάζ ήταν καθοριστική, καθώς ο Κουτουτσού ανέκτησε τις αισθήσεις του και κατόπιν μεταφέρθηκε προληπτικά στο νοσοκομείο για να υποβληθεί σε εξετάσεις.

Θετικά προσκείμενη προς τη δημιουργία ενός ευρωστρατού είναι η Αθήνα σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Εθνικής Αμυνας.

Δεν είναι διόλου τυχαία και η τοποθέτηση του υπουργού Εθνικής Αμυνας από την Ουάσιγκτον, με δεδομένο ότι η αμερικανική κυβέρνηση με τις τελευταίες κινήσεις της έχει «ταρακουνήσει» αρκετές χώρες στην ΕΕ.

«Η Ευρώπη πρέπει να δημιουργήσει αυτόνομες δυνατότητες άμυνας. Αυτή είναι η λύση. Θα πάρει χρόνια, μπορεί και δεκαετίες. Δεν μπορεί να γίνει άμεσα. Θα πρέπει για πολλά να βασιζόμαστε στις ΗΠΑ. Ειδικά για διοικητική μέριμνα, για μεταγωγικά αεροσκάφη, για παράγοντες διευκόλυνσης. Είναι μια μακρά διαδικασία. Αλλά η Ευρώπη πρέπει να το κάνει» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Νίκος Δένδιας. Τα δεδομένα στην παρούσα φάση είναι ότι το στρατιωτικό δυναμικό των χωρών της ΕΕ, αν και σημαντικό, είναι κατακερματισμένο, με διαφορετικά δόγματα και εξοπλισμό, με την ανάγκη για κοινή διοίκηση και έλεγχο (command and control) να αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση και ειδικά σε μια περίοδο που, αν και οι αμυντικές δαπάνες αυξάνονται, η ενοποίηση απαιτεί τεράστιους πόρους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η διαχρονική αντιπαράθεση της Ελλάδας με την Τουρκία έχει ως αποτέλεσμα η Αθήνα να αποτελεί, μαζί με τη Γαλλία και τη Γερμανία, μία από τις ισχυρότερες στρατιωτικές δυνάμεις στην ΕΕ. Η Γαλλία διαθέτει τον ισχυρότερο στρατό της ΕΕ με αεροπλανοφόρο και πυρηνικά όπλα, η Ελλάδα κατέχει μία από τις υψηλότερες θέσεις σε ενεργό προσωπικό και εξοπλισμό σε σχέση με τον πληθυσμό της, αποτελώντας σημαντικό αμυντικό παράγοντα στην Ανατολική Μεσόγειο, η Γερμανία επενδύει στη σημαντική αναβάθμιση του στρατού της μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, ενώ η Ιταλία και η Πολωνία συμμετέχουν επίσης με σημαντικό προσωπικό και αμυντικές.

Για να αντιληφθεί κανείς και με αριθμούς τη δύναμη της Ελλάδας: Οι ΗΠΑ διαθέτουν 100 φρεγάτες και αντιτορπιλικά και η ΕΕ 101, εκ των οποίων οι 14 είναι στον ελληνικό στόλο. Η Αθήνα έχει δηλαδή κάτι παραπάνω από το 10% της ναυτικής δύναμης της ΕΕ. Μαχητικά οι ΗΠΑ έχουν 2.854 και η ΕΕ 1.362, εκ των οποίων πάνω από τα 200 είναι στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Στις αρχές του 2026, ο ευρωπαίος επίτροπος Αμυνας πρότεινε τη δημιουργία μιας μόνιμης ευρωπαϊκής στρατιωτικής δύναμης 100.000 ατόμων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η πιο άμεση μορφή κοινού στρατού είναι η Ικανότητα Ταχείας Ανάπτυξης της ΕΕ (Rapid Deployment Capacity – RDC), η οποία είναι πλέον πλήρως λειτουργική, περιλαμβάνοντας έως και 5.000 στρατιώτες έτοιμους για γρήγορη επέμβαση σε κρίσεις εκτός ΕΕ, και αποτελείται από τροποποιημένα Συγκροτήματα Μάχης της ΕΕ (EU Battlegroups) και εθνικές μονάδες από ξηρά, θάλασσα και αέρα. Η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά στον σχηματισμό της EU Rapid Deployment Capacity (RDC) με εξειδικευμένες μονάδες καταδρομών και υποστήριξης.

Δεν είχα καμιά αμφιβολία ότι το σχόλιο του Ευ. Βενιζέλου για την εξαγγελθείσα αναθεώρηση θα προκαλούσε επιθέσεις από όσους αντιλαμβάνονται τον πολιτικό και νομικό διάλογο με οπαδικούς όρους. Και ήταν επίσης βέβαιο ότι θα επαναληφθεί η ανιστόρητη κατηγορία περί του άρθρου 86 «που έβαλε ο Βενιζέλος στο Σύνταγμα». Είδα όμως, με έκπληξη, την κατηγορία αυτή να επαναλαμβάνει και ο καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος, ο οποίος μας έχει δώσει μερικά από τα σημαντικότερα έργα συνταγματικής ιστορίας.

Η ιδιαίτερη αντιμετώπιση των υπουργικών αδικημάτων προβλεπόταν ήδη από το Προσωρινό Πολίτευμα (1822) και τον Νόμο της Επιδαύρου (1823) που όριζε εννεαμελή επιτροπή, η οποία εξέταζε τη βασιμότητα της κατηγορίας. Κατά το Σύνταγμα της Τροιζήνας (1827) ομοίως επιτροπή εξέταζε τη βασιμότητα της κατηγορίας και πρότεινε στη Βουλή, η οποία αποφάσιζε την παραπομπή. Στο Σύνταγμα του 1844 η Βουλή ασκούσε τη δίωξη και την υπόθεση δίκαζε ως δικαστήριο η Γερουσία και το ίδιο προέβλεπε και το Σύνταγμα του 1927.

Απευθείας πρόγονος της σημερινής διάταξης του άρθρου 86 Σ. είναι η πρόβλεψη του Συντάγματος του 1864. Μόνη η Βουλή είχε το δικαίωμα να κατηγορεί τους υπουργούς, τους οποίους παρέπεμπε σε Ειδικό Δικαστήριο αποτελούμενο από τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου και δώδεκα μέλη που κληρώνονταν μεταξύ αρεοπαγιτών, προέδρων εφετών και εφετών. Την ίδια διαδικασία προέβλεπε και το άρθρο 80 του Συντάγματος του 1952.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Το Σύνταγμα του 1975 επανέλαβε τη ρύθμιση του Συντάγματος του 1952 με μόνες διαφορές ότι τα μέλη του Ειδικού Δικαστηρίου κληρώνονταν μεταξύ αρεοπαγιτών και προέδρων και ότι προστέθηκε μια παράγραφος η οποία όριζε ότι αν προκύψουν στοιχεία κατά μέλους της κυβέρνησης διαβιβάζονται στη Βουλή.

Το άρθρο 86 αναθεωρήθηκε το 2001. Οι τροποποιήσεις ήταν ότι προβλέφθηκε στο Σύνταγμα η αποσβεστική προθεσμία των δυο βουλευτικών συνόδων, ενώ με τον τότε ισχύοντα νόμο περί ευθύνης υπουργών η προθεσμία ήταν μιας βουλευτικής συνόδου, ότι η εκδίκαση των υποθέσεων ανατέθηκε σε δικαστήριο αποτελούμενο εξ ολοκλήρου από ανώτατους δικαστές και ότι καθήκοντα εισαγγελέα ασκεί μέλος της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ενώ με τον τότε ισχύοντα νόμο καθήκοντα εισαγγελέα ασκούσε βουλευτής – οι παλιότεροι θυμόμαστε τον κ. Κωνσταντόπουλο εισαγγελέα στη δίκη του Ανδρέα Παπανδρέου.

Δηλαδή, για όποιον έχει γνώσεις συνταγματικού δικαίου και ιστορίας, η διάταξη «που έβαλε ο Βενιζέλος» το 2001 υπήρχε επί της ουσίας όμοια ως προς την αρμοδιότητα της Βουλής να ασκεί τη δίωξη και την εκδίκαση της υπόθεσης από Ειδικό Δικαστήριο, 179 χρόνια πριν να τη «φέρει ο Βενιζέλος», 135 χρόνια πριν καν γεννηθεί και 42 χρόνια πριν γεννηθεί ο συνεπώνυμός του Ελευθέριος Βενιζέλος, για να έχουμε μια αντίληψη του ιστορικού και πολιτικού χρόνου. Αυτό που έκανε η αναθεώρηση του 2001 είναι ότι «αυξήθηκε» η συμμετοχή της δικαστικής εξουσίας στη διερεύνηση και εκδίκαση των ποινικών αδικημάτων των υπουργών και επιμηκύνθηκε ο χρόνος παραγραφής. Τα αντίθετα δηλαδή από αυτά για τα οποία κατηγορείται ο Βενιζέλος από τους «φρουρούς» της κυβέρνησης και τα τρολ των «ιδιωτικών ομάδων» και, δυστυχώς, και από τον σεβαστό καθηγητή, ο οποίος είμαι βέβαιος ότι θα διορθώσει το σφάλμα του, γιατί η δική του εντιμότητα και καλή πρόθεση δεν αμφισβητούνται από κανέναν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Από εκεί και πέρα, καλό είναι να σκεφτούν κάποιοι γιατί σε όλο τον συνταγματικό βίο της χώρας υπήρχε τέτοια διάταξη και γιατί υπάρχουν ανάλογες ρυθμίσεις στις περισσότερες φιλελεύθερες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες, γιατί στην αναθεώρηση του 2001 τη διάταξη που «έφερε ο Βενιζέλος» ψήφισε η συντριπτική πλειοψηφία της Βουλής, της Νέας Δημοκρατίας συμπεριλαμβανομένης, γιατί ο νυν Πρωθυπουργός στην πρότασή του, ως νέος βουλευτής, την οποία συχνά πυκνά επικαλείται, για την αναθεώρηση του άρθρου 86 το 2006 δεν πρότεινε την κατάργηση της αρμοδιότητας της Βουλής για τη δίωξη και της εκδίκασης από Ειδικό Δικαστήριο και γιατί εν τέλει η πλειοψηφία του κ. Μητσοτάκη το 2019 δεν τροποποίησε το άρθρο 86 ως προς αυτά, παρά μόνο κατάργησε την αποσβεστική προθεσμία, «ξεχνώντας» όμως να την καταργήσει και από τον νόμο, με αποτέλεσμα ήδη να έχουν παραγραφεί τα περισσότερα από τα αδικήματα για τα οποία θα μπορούσαν να ελεγχθούν τα μέλη των κυβερνήσεών της, π.χ. υποκλοπές, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ. Η διάταξη έχει ιστορικό και κοινοβουλευτικό βάθος, έχει ratio, και τυχόν αναθεώρησή της θα πρέπει να γίνει ύστερα από σοβαρή συζήτηση και αφού εξηγηθεί τι πραγματικά ισχύει, γιατί ισχύει και αφού εξαφανιστούν από τον δημόσιο διάλογο οι ουρανομήκεις μπαρούφες που ακούγονται.

Ο Αντύπας Καρίπογλου είναι δικηγόρος

Ενας μήνας πέρασε από την έναρξη των χειμερινών εκπτώσεων, με τη δυναμική της αγοραστικής διάθεσης των καταναλωτών να είναι περιορισμένη και τις προσδοκίες των  λιανεμπορικών επιχειρήσεων αρνητικές.

Σύμφωνα με τα στοιχεία έρευνας που πραγματοποίησε ο Εμπορικός Σύλλογος Πειραιώς ο πρώτος μήνας της περιόδου των χειμερινών εκπτώσεων για το 2026 έδειξε  μια εικόνα συγκρατημένης αγοραστικής κίνησης, επιβεβαιώνοντας τις δυσκολίες που έχουν καταγραφεί συνολικά στην αγορά κατά τη διάρκεια του 2025.

Ειδικότερα, όπως προκύπτει από μια πρώτη αποτίμηση, περίπου τρεις στις δέκα επιχειρήσεις κατέγραψαν πωλήσεις στα ίδια επίπεδα με την αντίστοιχη περσινή περίοδο, σχεδόν οι μισές επιχειρήσεις εμφάνισαν πτώση στον κύκλο εργασιών τους, ενώ μόλις το 15% κατέγραψε ανοδική πορεία. Το σημαντικότερο εύρημα όμως είναι ότι μόνο το 35% των ερωτηθέντων εμπόρων, δηλαδή  λιγότεροι από τέσσερις στους δέκα, εκτιμούν ότι το 2026 θα κινηθεί σε υψηλότερους τζίρους από την προηγούμενη χρονιά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι οι χειμερινές εκπτώσεις λειτουργούν κυρίως ως ένας  μηχανισμός συγκράτησης των απωλειών και όχι ως μοχλός ανάκαμψης της κατανάλωσης, αφού η περιορισμένη διαθεσιμότητα εισοδήματος παραμένει καθοριστικός παράγοντας για τη συμπεριφορά των καταναλωτών. Αλλωστε από τα στοιχεία της έρευνας του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ για τα εισοδήματα των νοικοκυριών φαίνεται ότι το 51,5% είδαν τη χρονιά που πέρασε επιδείνωση των  οικονομικών τους που επηρέασε την καταναλωτική συμπεριφορά τους για μη βασικές ανάγκες και αγορές.

Σε ασφυξία

«Οι χειμερινές εκπτώσεις κινούνται ως συνέχεια της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στο λιανεμπόριο την προηγούμενη χρονιά, με πίεση στους τζίρους των επιχειρήσεων, όπως άλλωστε είχε καταγραφεί και από τις έρευνες της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου & Επιχειρηματικότητας. Αυτό αποδεικνύει ότι το βασικό πρόβλημα δεν είναι οι εκπτώσεις, αλλά η έλλειψη διαθέσιμου εισοδήματος που δεν επαρκεί για να στηρίξει την κατανάλωση και έτσι η αγορά παραμένει σε ασφυξία» αναφέρει ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Πειραιώς, Θοδωρής Καπράλος.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Τα στοιχεία του Εμπορικού Συλλόγου Πειραιά δείχνουν ότι τα διαθέσιμα χρήματα για κατανάλωση τον Ιανουάριο 2026 ήταν αισθητά λιγότερα, καθώς οι μισθοί, οι συντάξεις και τα δώρα που είχαν καταβληθεί τον προηγούμενο μήνα δεν επαρκούσαν για να στηρίξουν αγορές και κατά την εκπτωτική περίοδο. Η ακρίβεια συνέχισε να απορροφά μεγάλο μέρος του οικογενειακού προϋπολογισμού, περιορίζοντας την αγοραστική δυνατότητα ακόμα και σε περιόδους μειωμένων τιμών.

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ανακοίνωσε την προδημοσίευση της νέας δράσης «Σύνδεση με το Δίκτυο Αποχέτευσης», συνολικού προϋπολογισμού 30 εκατ. ευρώ.

Το πρόγραμμα, που χρηματοδοτείται από το Ταμείο Συνοχής μέσω του ΕΣΠΑ 2021-2027 «Περιβάλλον και Κλιματική Αλλαγή», αφορά αποκλειστικά φυσικά πρόσωπα σε όλη τη χώρα.

Η δράση απευθύνεται σε ιδιοκτήτες ακινήτων που βρίσκονται σε οικισμούς άνω των 2.000 κατοίκων, όπου υπάρχει ολοκληρωμένο δίκτυο αποχέτευσης αλλά δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί η σύνδεση των κτιρίων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Τι καλύπτει η επιδότηση

Το πρόγραμμα επιδοτεί τη δαπάνη για την προσαρμογή ή τροποποίηση της εσωτερικής αποχέτευσης του κτιρίου, καθώς και για τις απαραίτητες εργασίες, τα υλικά και τον εξοπλισμό που απαιτούνται για τη σύνδεση με το δημόσιο δίκτυο.

Δεν προβλέπονται εισοδηματικά κριτήρια για τη συμμετοχή στη δράση.

Ποιοι μπορούν να συμμετάσχουν

Δικαιούχοι είναι φυσικά πρόσωπα που διαθέτουν εμπράγματο δικαίωμα – πλήρη κυριότητα, επικαρπία ή ψιλή κυριότητα – σε ακίνητο που χρησιμοποιείται ως κατοικία ή επαγγελματική στέγη, βρίσκεται σε επιλέξιμο οικισμό και δεν έχει ήδη συνδεθεί με το δίκτυο. Οι ενοικιαστές δεν έχουν δικαίωμα υποβολής αίτησης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Ποσά επιδότησης

Η επιδότηση είναι εφάπαξ και καθορίζεται βάσει των νόμιμων παραστατικών για εργασίες και υλικά, με τα ακόλουθα ανώτατα όρια:

Ηπειρωτική χώρα:googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

– Έως 850 ευρώ χωρίς αντλία

– Έως 1.100 ευρώ με αντλία

Νησιωτική χώρα:

– Έως 1.050 ευρώ χωρίς αντλία

– Έως 1.300 ευρώ με αντλία

Στα ποσά περιλαμβάνεται ο ΦΠΑ.

Προϋποθέσεις και διαδικασία

Η σύνδεση πρέπει να έχει εγκριθεί από τον αρμόδιο φορέα, δηλαδή τη ΔΕΥΑ ή τον οικείο Δήμο. Οι δαπάνες θα αναγνωρίζονται μόνο εφόσον πραγματοποιηθούν μετά τη δημοσίευση της πρόσκλησης σε ΦΕΚ.

Η ολοκλήρωση των εργασιών πρέπει να γίνει εντός δέκα μηνών από την απόφαση υπαγωγής, ενώ η αξιολόγηση των αιτήσεων θα γίνεται με σειρά προτεραιότητας (first in – first served).

Κάθε φυσικό πρόσωπο μπορεί να υποβάλει έως τρεις αιτήσεις ανά οικισμό, για διαφορετικές συνδέσεις.

Υποβολή αιτήσεων

Οι αιτήσεις θα κατατίθενται αποκλειστικά ηλεκτρονικά μέσω της επίσημης πλατφόρμας του προγράμματος. Η επιδότηση θα καταβάλλεται μετά την ολοκλήρωση της σύνδεσης και την προσκόμιση των απαραίτητων παραστατικών.

Οι ενδιαφερόμενοι θα χρειαστούν κωδικούς TAXISnet, επικαιροποιημένο Ε9, συναίνεση συνιδιοκτητών όπου απαιτείται, καθώς και έγκριση σύνδεσης από τον αρμόδιο φορέα.

Περισσότερες πληροφορίες, συχνές ερωτήσεις και η λίστα των επιλέξιμων οικισμών διατίθενται στις επίσημες ιστοσελίδες του προγράμματος και του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Η κατανάλωση εντόμων δεν είναι κάτι καινούργιο. Κι όπως διαβάζω δεν είναι λίγοι οι ειδικοί που πιστεύουν πως τα έντομα θα μπορούσαν αν είναι το κλειδί για τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής.

Αναρωτιέμαι ωστόσο, αν για τον ίδιο λόγο ( την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής) αύριο μας πουν πως για το …καλό μας θα πρέπει να τρώμε –και- κατσαρίδες, ή κάποιο άλλο αηδιαστικό έντομο, τότε, τί θα κάνουμε; Κι όλα αυτά τη στιγμή, που έχουμε –τυπικά τουλάχιστον- όλα τα «εργαλεία» για την καταπολέμηση της κλιματικής κρίσης.

Για το καλό μας ή το καλό των άλλων;

Τα έλεγε ( οι παλαιότεροι θα το θυμούνται), από το ’86 ο Γιάννης Μηλιώκας. «(…) είδα έναν κόσμο να γκρεμίζεται μπροστά μου, είδα να γίνεται γιαπί η γειτονιά μου για το καλό μου (…)».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

‘Ετσι, θέτω ευθέως το ερώτημα: όλες αυτές οι business με τα έντομα γίνονται για το καλό μας ή για να γεμίσουν κάποιοι τις τσέπες τους; Γιατί θέτω αυτό το ερώτημα; Επειδή σήμερα, μια χούφτα μεγάλων εταιρειών, ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος του διατροφικού μας συστήματος.

Ειδικότερα, όπως έχει γραφτεί και σε σχετικές εκθέσεις περιβαλλοντικών οργανώσεων, σήμερα, παγκοσμίως, ανάμεσα στους 570 εκατομμύρια παραγωγούς αγροτικών προϊόντων και τα 7,2 δισεκατομμύρια καταναλωτών, υπάρχουν ελάχιστοι έμποροι διακινητές αγροτικών προϊόντων που ελέγχουν το 75% του εμπορίου βασικών προϊόντων.

Πληθυσμιακή αύξηση, επισιτιστική κρίση και πέταμα τροφής

Οι επιστήμονες που είναι υπέρ της κατανάλωσης εντόμων, κάνουν λόγο για πληθυσμιακή αύξηση του πλανήτη αλλά και για ρύπανση που προκαλείται από τη βιομηχανία κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων, οπότε βάζουν θέμα επιβίωσης αλλά και επισιτιστικής ασφάλειας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Για όσους δεν το γνωρίζουν, σήμερα στον πλανήτη γη, 1 στα 3 άτομα ( για την ακρίβεια 2,37 δισεκατομμύρια άνθρωποι) έρχονται αντιμέτωποι με τη διατροφική ανασφάλεια και 768 εκατομμύρια άνθρωποι υποσιτίζονται.

Την ίδια ώρα, κάθε χρόνο πετάμε το 30% της παραγόμενης τροφής (αξίας περίπου 940 δισεκατομμυρίων ευρώ το χρόνο). Και η Ευρώπη, κάθε χρόνο πετάει 88 εκατομμύρια τόνους τροφίμων –συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας.

Η κατάσταση σήμερα

Όπως διαβάζω, στην ΕΕ υπάρχουν πλέον επίσημα έντομα που επιτρέπεται να πωλούνται. Πρόκειται για έντομα που έχουν αξιολογηθεί από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) και έχουν λάβει έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για εμπορία και κατανάλωση.

Ποια είναι αυτά; Είναι μεταξύ άλλων, η αποδημητική ακρίδα, ο οικιακός γρύλος, ο κίτρινος αλευροσκώληκας κ.α., τα οποία μπορείς να τα βρεις σε αρτοσκευάσματα, σε ζυμαρικά ακόμη και σε γλυκά. Όλα αυτά τα προϊόντα μπορούν να πωλούνται νόμιμα, αρκεί να αναγράφεται καθαρά στην ετικέτα το είδος του εντόμου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Λογικό μου ακούγεται. Αλλά πείτε μου, είναι η σήμανση των τροφίμων που περιέχουν συστατικά που προέρχονται από έντομα ευκρινής και όχι παραπλανητική, ώστε όλοι εμείς, να καταλάβουμε τί αγοράζουμε, και κατά συνέπεια τί καταναλώνουμε;

Όλα για το οικολογικό αποτύπωμα

Ναι, η βιομηχανική κτηνοτροφία έχει πολύ μεγάλο περιβαλλοντικό αποτύπωμα και συμβολή στην κλιματική αλλαγή. Οι μικρές φάρμες όμως δεν ευθύνονται για την κλιματική αλλαγή. Άρα γιατί πάμε από το ένα άκρο στο άλλο; Δεν κάνουμε τίποτα για να αλλάξει το αγροτοδιατροφικό μοντέλο και πάμε σε λύσεις …«ανάγκης» (;).

Η ιστορία με το κοκορέτσι

Με τούτα και με εκείνα, μου ήρθε στο μυαλό το θέμα που είχε ξεσπάσει πριν από πολλά, με το κοκορέτσι. Αν θυμάμαι καλά, τη δεκαετία τού ’90 διέρρευσε πως η ΕΕ απαγορεύει τα εντόσθια, κάτι που στην Ελλάδα μεταφράστηκε πως η « Ευρώπη καταργεί το κοκορέτσι…»

Ολική απαγόρευση δεν εφαρμόστηκε ποτέ, ωστόσο, προσωπικά πάντα μιλώντας, μου φαίνεται λίγο ειρωνικό το σκηνικό που στήθηκε με το κοκορέτσι, σε σχέση με όλα όσα ισχύουν σήμερα μ την κατανάλωση εντόμων; Ναι, είμαι με το κοκορέτσι.