Με το απόλυτο συνεχίζει η Χαλ στη φετινή Premier League, πραγματοποιώντας ιδανικό ξεκίνημα στη μεγάλη κατηγορία. Οι «Τίγρεις» πέρασαν και από την έδρα της Κόβεντρι, επικρατώντας με 1-0, λίγες ημέρες μετά το σπουδαίο τρίποντο απέναντι στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Για ακόμη μία φορά, σημαντικό ρόλο στη νίκη είχε ο Κωνσταντίνος Τζολάκης. Ο Έλληνας τερματοφύλακας ήταν σταθερός σε όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης και όποτε χρειάστηκε δήλωσε «παρών». Στο 38′, μάλιστα, πραγματοποίησε μία εντυπωσιακή επέμβαση σε προσπάθεια του Αβονίγι, διατηρώντας ανέπαφη την εστία της ομάδας του.
Η Χαλ βρήκε το γκολ που έψαχνε λίγο πριν από το φινάλε. Στο 82ο λεπτό, ο Μπελούμι έδωσε εξαιρετική πάσα στον Μίλαρ, ο οποίος βρέθηκε σε θέση τετ-α-τετ και δεν αστόχησε, γράφοντας το 1-0.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το αποτέλεσμα διατήρησε τη Χαλ στην κορυφή με έξι βαθμούς, ενώ το ακόμη πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι πως δεν έχει δεχθεί ούτε ένα γκολ στις δύο πρώτες αγωνιστικές. Στον αντίποδα, η Κόβεντρι έχει γνωρίσει δύο ήττες και παραμένει χωρίς γκολ.
Απώλεια στο φινάλε για την ΜπόρνμουθΜία ανάσα από την πρώτη της νίκη στη σεζόν έφτασε η Μπόρνμουθ, όμως η Έβερτον της χάλασε τα σχέδια λίγο πριν από τη λήξη.
Οι γηπεδούχοι είχαν πάρει το προβάδισμα στο 41′, όταν ο Σκοτ βρήκε δίχτυα, και όλα έδειχναν πως θα πανηγύριζαν το τρίποντο. Η Έβερτον, όμως, πίεσε μέχρι το τέλος και στο 90′ βρήκε την ισοφάριση με τον Ταρκόφσκι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Το 1-1 χάρισε έναν πολύτιμο βαθμό στην Έβερτον, η οποία έφτασε τους τέσσερις, ενώ η Μπόρνμουθ παραμένει χωρίς νίκη μετά το πέρας των δύο πρώτων αγωνιστικών.
Το πρόγραμμα και τα αποτελέσματα της 2ης αγωνιστικήςΗ Νορβηγία αποχαιρετά τον βασιλιά Χάραλντ Ε΄, ο οποίος πέθανε στις 28 Αυγούστου σε ηλικία 89 ετών, έχοντας παραμείνει στον θρόνο περισσότερο από τρεις δεκαετίες. Πίσω από τις επίσημες τελετές, το εθνικό πένθος και τη διαδοχή του από τον γιο του, Χάακον, υπάρχει μια ιδιαίτερη ιστορία που είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον στη χώρα ήδη πριν από τον θάνατο του μονάρχη: η δημιουργία μιας ειδικά σχεδιασμένης σαρκοφάγου, συνολικού κόστους περίπου 20 εκατ. νορβηγικών κορωνών, δηλαδή περίπου 2 εκατ. ευρώ, στον οποίο πρόκειται να αναπαυθούν ο Χάραλντ και η σύζυγός του, βασίλισσα Σόνια.
Η ιστορία της σαρκοφάγου ξεκίνησε το 2024, όταν η νορβηγική κυβέρνηση ενέκρινε κονδύλι περίπου 20 εκατ. κορωνών για τη δημιουργία της τελευταίας κατοικίας του βασιλικού ζεύγους. Το έργο ανατέθηκε στη διεθνούς φήμης νορβηγική αρχιτεκτονική εταιρεία Snøhetta, η οποία κλήθηκε να σχεδιάσει ένα έργο που θα συνδύαζε την παράδοση της νορβηγικής μοναρχίας με τη σύγχρονη αισθητική. Ο σχεδιασμός έγινε σε συνεργασία με τη Βασιλική Αυλή και με τη συμμετοχή του ίδιου του Χάραλντ και της Σόνιας.
Η επιλογή να δημιουργηθεί μια κοινή σαρκοφάγος για το βασιλικό ζεύγος δεν αποτελεί τυχαία απόφαση. Η παράδοση θέλει τους Νορβηγούς μονάρχες και τα μέλη της βασιλικής οικογένειας να αναπαύονται στο βασιλικό μαυσωλείο στο φρούριο Άκερσους, στο Όσλο. Εκεί βρίσκονται ήδη οι τάφοι προηγούμενων βασιλιάδων και βασιλισσών, μεταξύ των οποίων ο βασιλιάς Όλαφ Ε και η πριγκίπισσα Μάρθα, καθώς και ο Χάακον Ζ και η βασίλισσα Μοντ. Το μαυσωλείο αποτελεί έτσι έναν χώρο όπου η ιστορία της σύγχρονης νορβηγικής μοναρχίας συναντά την εθνική μνήμη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το κόστος ήταν εκείνο που προκάλεσε τις περισσότερες συζητήσεις. Τα 20 εκατ. κορώνες είναι ένα ιδιαίτερα υψηλό ποσό για ένα έργο που προορίζεται αποκλειστικά για την ταφική χρήση δύο ανθρώπων. Ο ίδιος ο Χάραλντ, ωστόσο, αντιμετώπισε το ζήτημα με το γνωστό του χιούμορ. Σε ομιλία του το 2024 αναφέρθηκε στην πρόβλεψη του κρατικού προϋπολογισμού για την σαρκοφάγο, παρομοιάζοντας το θέμα με τις αιγυπτιακές πυραμίδες και τους ταφικούς θαλάμους. Η βασιλική ειρωνεία έδωσε μια ανθρώπινη διάσταση σε ένα ζήτημα που διαφορετικά θα μπορούσε να εμφανιστεί ως μια ακόμη επίδειξη βασιλικής πολυτέλειας.
Η επιλογή της Snøhetta προσδίδει στο έργο και ιδιαίτερη συμβολική αξία. Η εταιρεία είναι από τα σημαντικότερα αρχιτεκτονικά γραφεία της Νορβηγίας και έχει συνδέσει το όνομά της με έργα που επιχειρούν να εντάξουν τη σύγχρονη αρχιτεκτονική στο φυσικό και πολιτιστικό τοπίο της χώρας. Η σαρκοφάγος δεν αντιμετωπίστηκε απλώς ως ένα πολυτελές αντικείμενο, αλλά ως τμήμα της μακράς ιστορίας της βασιλικής ταφής στη Νορβηγία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η ακριβής μορφή του έργου κρατήθηκε σε μεγάλο βαθμό μακριά από τη δημοσιότητα. Η πρόθεση ήταν να παρουσιαστεί όταν θα έφθανε η στιγμή της ταφής. Έτσι, η πραγματική του αισθητική, τα υλικά και η τελική κατασκευή απέκτησαν ένα στοιχείο μυστηρίου, ενισχύοντας το ενδιαφέρον γύρω από την τελευταία κατοικία του Χάραλντ. Το γεγονός ότι πρόκειται για κοινό σαρκοφάγο σημαίνει ότι η κατασκευή δεν σχεδιάστηκε μόνο για τον σημερινό βασιλιά αλλά και για τη βασίλισσα Σόνια, όταν έρθει κάποτε η δική της στιγμή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η συγκυρία προσδίδει πλέον στο έργο διαφορετική βαρύτητα. Ο Χάραλντ πέθανε στις 28 Αυγούστου στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Όσλο, έπειτα από επιδείνωση της κατάστασής του και λοίμωξη στο αίμα. Η σορός του μεταφέρθηκε με επίσημη πομπή και η χώρα εισήλθε σε περίοδο εθνικού πένθους. Η κηδεία αναμένεται να πραγματοποιηθεί στον καθεδρικό ναό του Όσλο, ενώ ο βασιλιάς θα ταφεί στο βασιλικό μαυσωλείο του φρουρίου Άκερσους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η ταφή του Χάραλντ θα σηματοδοτήσει ταυτόχρονα το τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Ανέβηκε στον θρόνο το 1991, μετά τον θάνατο του πατέρα του, Όλαφ Ε, και παρέμεινε για 35 περίπου χρόνια ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους θεσμούς της σύγχρονης Νορβηγίας. Παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας των τελευταίων ετών, είχε αρνηθεί να παραιτηθεί από τον θρόνο, επιμένοντας ότι ο όρκος του προς τη χώρα ήταν ισόβιος.
Και ίσως γι’ αυτό η ιστορία της σαρκοφάγου αποκτά έναν συμβολισμό πολύ μεγαλύτερο από το κόστος του. Τα 2 εκατ. ευρώ δεν αφορούν απλώς μια ακριβή κατασκευή. Αφορούν την προσπάθεια ενός κράτους να δώσει μορφή στη συνέχεια ενός θεσμού που επιβίωσε μέσα από πολέμους, πολιτικές αλλαγές και βαθιές κοινωνικές μεταβολές. Ο Χάραλντ, ένας μονάρχης που προσπάθησε να κάνει τη νορβηγική βασιλική οικογένεια πιο ανθρώπινη και προσιτή, είχε αντιμετωπίσει ακόμη και την ίδια του την τελευταία κατοικία με χιούμορ. Τώρα, μετά τον θάνατό του, το έργο που σχεδιάστηκε χρόνια πριν αποκτά την πραγματική του αποστολή: να γίνει η τελευταία κοινή κατοικία του βασιλιά και της βασίλισσας, μέσα στο ιστορικό μαυσωλείο όπου αναπαύονται οι προηγούμενες γενιές της νορβηγικής μοναρχίας.
Ελληνικό χρώμα έξω από το Signal Iduna Park, λίγη ώρα πριν από την πρώτη εντός έδρας αναμέτρηση της Ντόρτμουντ στη φετινή Bundesliga.
Οπαδοί των Βεστφαλών έκαναν την εμφάνισή τους έξω από το γήπεδο φορώντας φανέλες με τα ονόματα των Γιάννη Κωνσταντέλια και Κωνσταντίνου Καρέτσα, δείχνοντας πως οι δύο Έλληνες έχουν ήδη αρχίσει να κερδίζουν ξεχωριστή θέση στις καρδιές της εξέδρας.
Τα ονόματα των δύο διεθνών βρίσκονται πλέον ανάμεσα σε εκείνα που ξεχωρίζουν στους φίλους της Ντόρτμουντ, με τους δύο νεαρούς άσους να ετοιμάζονται μάλιστα για την πρώτη τους μεγάλη παράσταση μπροστά στο «Κίτρινο Τείχος».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) View this post on InstagramΚαι οι δύο βρίσκονται στο αρχικό σχήμα απέναντι στο Αμβούργο, με τους οπαδούς της Ντόρτμουντ να περιμένουν να τους απολαύσουν για πρώτη φορά από κοντά στο ιστορικό γήπεδο.
Νεκρός στο μπαλκόνι της κατοικίας του εντοπίστηκε το απόγευμα της Παρασκευής (28/8) ένας 73χρονος Βρετανός, μόνιμος κάτοικος της Σκεπαστής Μυλοποτάμου στο Ηράκλειο Κρήτης.
Τον άτυχο άνδρα βρήκε συγχωριανός του, ενώ οι αρμόδιες Αρχές διερευνούν τις ακριβείς συνθήκες του θανάτου του. Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το iraklionews.gr, ο 73χρονος βρέθηκε πεσμένος μπρούμυτα στο μπαλκόνι του σπιτιού του.
Η σορός του παρουσίαζε προχωρημένη αλλοίωση, γεγονός που υποδηλώνει, ότι ο θάνατος είχε επέλθει αρκετές ώρες νωρίτερα. Εκτιμάται ότι οι υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούσαν στην περιοχή συνέβαλαν στην ταχύτερη αλλοίωση της σορού. Ο 73χρονος ζούσε μόνιμα στη Σκεπαστή και ήταν γνωστός στην τοπική κοινωνία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στο σημείο έσπευσαν οι αρμόδιες Αρχές, οι οποίες ξεκίνησαν έρευνα για να διαπιστωθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έχασε τη ζωή του. Η σορός μεταφέρθηκε για νεκροψία – νεκροτομή, ώστε να εξακριβωθούν τα ακριβή αίτια του θανάτου.
Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, ο 73χρονος αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, ωστόσο τα οριστικά συμπεράσματα αναμένονται από την ιατροδικαστική εξέταση.
Κλοπή διαμαντένιου κολιέ αξίας περίπου 3,5 εκατ. ευρώ έχει προκαλέσει διεθνές ανθρωποκυνηγητό, καθώς το εντυπωσιακό κόσμημα εκλάπη από το Μουσείο Εφαρμοσμένων Τεχνών (MAK) στη Βιέννη της Αυστρίας.
Δύο άνδρες χωρίς μάσκες καταγράφηκαν από τις κάμερες ασφαλείας να πραγματοποιούν το θεαματικό «χτύπημα», σπάζοντας με σφυρί τη βιτρίνα που φιλοξενούσε το πολύτιμο κολιέ. Το κολιέ από πλατίνα, διακοσμημένο με 673 διαμάντια και συνολικό βάρος 200 καρατίων, είχε σχεδιαστεί αρχικά για αιγυπτιακή βασιλική οικογένεια και βρισκόταν στη Βιέννη στο πλαίσιο έκθεσης αφιερωμένης στους κοσμηματοπώλες Van Cleef & Arpels.
Η αστυνομία έδωσε στη δημοσιότητα φωτογραφίες των δύο υπόπτων, οι οποίοι, σύμφωνα με τις Αρχές, διέφυγαν προς το Vienna Stadtpark, λίγο νότια του μουσείου, αμέσως μετά την κλοπή. Στην έκκλησή τους για μάρτυρες, οι Αρχές ανέφεραν ότι ένας από τους δράστες κρατούσε πραγματικό πυροβόλο όπλο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η γενική διευθύντρια του MAK, Lilli Hollein, δήλωσε: «Η κλοπή ενός τόσο πολύτιμου κοσμήματος μας έχει συγκλονίσει». Τόνισε πως είχαν ληφθεί ειδικά μέτρα ασφαλείας για την έκθεση και πως το προσωπικό αντέδρασε όπως είχε εκπαιδευτεί κατά τη διάρκεια του «ένοπλου περιστατικού», χωρίς να σημειωθούν τραυματισμοί. Η Hollein επεσήμανε ότι τα μέτρα ασφαλείας έχουν ενισχυθεί τα τελευταία χρόνια, «ιδιαίτερα μετά τα περιστατικά σε μεγάλα μουσεία».
Το τελευταίο διάστημα, η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με σειρά παρόμοιων, πολυδιαφημισμένων κλοπών. Την Πέμπτη κλάπηκε συλλογή προϊστορικών κοσμημάτων και αντικειμένων από ισπανικό μουσείο, ενώ μόλις πριν δύο εβδομάδες, τέσσερις αναγεννησιακοί πίνακες ανεκτίμητης αξίας εκλάπησαν από μουσείο στη Σικελία.
Λίγες ημέρες νωρίτερα, η ειδική μονάδα αντιμετώπισης εγκλημάτων τέχνης της Ιταλίας ανέκτησε τρία αριστουργήματα των Paul Cézanne, Pierre-Auguste Renoir και Henri Matisse. Οι πίνακες, συνολικής αξίας 9 εκατ. ευρώ, είχαν αφαιρεθεί από μουσείο κοντά στην Πάρμα μέσα σε λίγα λεπτά κατά τη διάρκεια αιφνιδιαστικής επιδρομής τον Μάρτιο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τον Οκτώβριο, συμμορία εισέβαλε με θράσος στο Λούβρο στο Παρίσι και αφαίρεσε ιστορικά κοσμήματα αξίας 88 εκατ. ευρώ. Η Europol έχει επισημάνει πως οι ληστείες σε μουσεία γίνονται «όλο και πιο επιθετικές, με μετατόπιση προς βίαιες και δυναμικές μεθόδους». Το πρακτορείο προσθέτει ότι αυτή η αλλαγή στη μεθοδολογία ενδέχεται να υποδηλώνει την εμπλοκή «νέων εγκληματικών δικτύων».
Το κολιέ που εκλάπη περιγράφεται ως «θρίαμβος της λευκής κοσμηματοποιίας» και είχε φορεθεί από τη Βασίλισσα της Αιγύπτου Ναζλί το 1939, στον γάμο της κόρης της Φαουζίας με τον μελλοντικό Σάχη του Ιράν, Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί. Όταν το κόσμημα δημοπρατήθηκε πριν από μια δεκαετία, η αξία του είχε εκτιμηθεί μεταξύ 3 και 4 εκατ. λιρών.
Μετά την κλοπή, αστυνομικοί με ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά πραγματοποιούν έρευνες στη Βιέννη και την ευρύτερη περιοχή, ενώ ειδικοί εξετάζουν τα ευρήματα και τα βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας. Η έκθεση έχει πλέον ανοίξει ξανά για το κοινό.
Οι αλλαγές που συντελούνται στη Μέση Ανατολή έχουν τη δυναμική να ανατρέψουν την ισορροπία δυνάμεως όπως είχε διαμορφωθεί μέχρι σήμερα. Πολύ σχηματικά αυτή εκφραζόταν από την εξάρτηση των χωρών του Κόλπου από τις ΗΠΑ για την ασφάλειά τους και την εχθρότητά τους απέναντι στο Ιράν. Σήμερα και τα δύο αυτά δεδομένα έχουν ανατραπεί. Το «ασφαλιστήριο συμβόλαιο» με τις ΗΠΑ έχει λήξει, όπως όλες οι χώρες διαπίστωσαν όταν δέχονταν τα ιρανικά πλήγματα στη διάρκεια του πολέμου. Επιπλέον, η Ουάσιγκτον έχει καταστήσει σαφές ότι επιθυμεί την αποκέντρωση της ασφάλειας της περιοχής, με την ίδια να μην παραμείνει ο μοναδικός της πάροχος. Μια πρώτη συνέπεια αυτής της στροφής είναι η συμμαχία της Μέκκας.
Το δε Ιράν παραμένει παράγοντας καθοριστικός για την ειρήνη στην περιοχή αφού παρά τις συνέπειες του πολέμου σε υποδομές, στρατιωτικές δυνάμεις και εγκαταστάσεις αποδεικνύεται παίκτης με εξαιρετική ανθεκτικότητα.
Παράγοντας καθοριστικός για την περιφερειακή σταθερότητα παραμένει βεβαίως και το Ισραήλ. Δυστυχώς, η άφρων πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνησή του στον πόλεμο της Γάζας αλλά και η βοναπαρτική έπαρση του πρωθυπουργού του να οδηγήσει και τον Τραμπ στον πόλεμο εναντίον του Ιράν είχαν ως συνέπεια την απομόνωση της χώρας που διαφορετικά θα μπορούσε να διαμορφώσει προς όφελός της την ισορροπία δυνάμεως στην περιοχή. Οχι πλέον. Από τις Συμφωνίες του Αβραάμ βρισκόμαστε σήμερα στη Συμφωνία της Μέκκας. Ο συμβολισμός, αυτονόητος…
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Καθώς το Ισραήλ οδεύει προς εκλογές, μέχρι τη διεξαγωγή τους στις 26 Οκτωβρίου και προκειμένου να μεγιστοποιήσει τις πιθανότητες επανεκλογής του, ο Νετανιάχου μπορεί να κάνει επιλογές ακραίες που θα δυναμιτίσουν οποιαδήποτε προσπάθεια ειρήνευσης στην ευρύτερη περιοχή. Το Ισραήλ είναι δυστυχώς μια βαθιά διχασμένη χώρα. Υπάρχει απέναντι στη σημερινή εξουσία ένα ισχυρό μέτωπο που έχει συνείδηση της ζημιάς που έχει επέλθει στο κύρος και την ισχύ του έθνους του. Ωστόσο, το τραύμα της 7ης Οκτωβρίου έχει προκαλέσει μια ριζική διαφοροποίηση στη στάση της πλειοψηφίας των Ισραηλινών που δεν επιθυμεί πλέον τη λύση των δύο κρατών. Αυτό οδηγεί σε αδιέξοδο καθώς εάν δεν δημιουργηθεί παλαιστινιακό κράτος το χάσμα με τον αραβικό κόσμο δεν θα μπορέσει να γεφυρωθεί, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας μακράς σύγκρουσης που δεν αποκλείεται να γενικευτεί.
Γιατί τώρα η συμμαχία της Μέκκας;googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η προοπτική αυτή βάρυνε ασφαλώς στην επιλογή της Σαουδικής Αραβίας να επιλέξει τη συμμαχία με την Τουρκία και το Πακιστάν αντί να προσχωρήσει στις Συμφωνίες του Αβραάμ, όπως της ζήτησε ο Τραμπ μόλις τον Ιούλιο, όταν οι δύο χώρες υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας για την ανάπτυξη πυρηνικού προγράμματος ειρηνικής χρήσης. Η Σαουδική Αραβία είναι η χώρα – κλειδί στην περιοχή. Με το Πακιστάν έχει μακροχρόνια στενή αμυντική συνεργασία και υποστηρίζει το πυρηνικό του πρόγραμμα. Ο νέος σύμμαχος είναι η Τουρκία και η προσέγγισή τους συνιστά αλλαγή σε σχέση με το όχι τόσο μακρινό παρελθόν, όταν το 2017 η Αγκυρα είχε στείλει στρατιωτικές δυνάμεις στο Κατάρ για να το προστατεύσει από το ενδεχόμενο σύρραξης με τη Σαουδική Αραβία. Τι οδηγεί σήμερα το Ριάντ σ’ αυτή την αλλαγή στάσης που εντάσσει την Τουρκία σε ένα ισχυρό σουνιτικό μέτωπο, ενώ είναι γνωστό ότι οι Αραβες έδειχναν πάντα ενόχληση με τις φιλοδοξίες Ερντογάν να εμφανίζεται σαν ηγέτης του μουσουλμανικού κόσμου;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η αλλαγή των συνθηκών είναι η απάντηση. Πρώτον η διάθεση των ΗΠΑ να απεμπλακούν από την παροχή προστασίας και δεύτερον η δυνατότητα που διανοίγεται με την αντικειμενική υποχώρηση της ιρανικής ισχύος να κυριαρχήσει το σουνιτικό Ισλάμ στον μουσουλμανικό κόσμο, ούτως ή άλλως η αναλογία σουνιτών – σιιτών παγκοσμίως είναι 80% έναντι 20%. Χωρίς να αποκλείεται στο μέλλον αυτή η ίδια συμμαχία να επιδιώξει συνεννόηση με το Ιράν αφού και οι τρεις χώρες, η Τουρκία, το Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία, έχουν ανοιχτούς διαύλους με την Τεχεράνη. Σε αυτή την εξίσωση καθόλου αμελητέα δεν θα είναι η θέση της Κίνας με την επιρροή που διαθέτει σε όλα τα μέρη.
Θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό η ενεργοποίηση αυτής της συμμαχίας και η κατεύθυνση που θα ακολουθήσει και από τις πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ. Αν οι εκλογές του Οκτωβρίου αναδείξουν την ίδια πλειοψηφία, θα πρέπει να αναμένεται η ενίσχυση της αποτρεπτικής της δυνατότητας – οι τρεις χώρες από κοινού αποτελούν μια πολύ σημαντική στρατιωτική δύναμη με πυρηνική διάσταση λόγω Πακιστάν. Αν υπάρξει πολιτική αλλαγή και διάθεση διαλόγου, η συμμαχία της Μέκκας θα επιδιώξει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο σε οποιαδήποτε λύση του παλαιστινιακού καθώς και στην αναζήτηση μιας βιώσιμης λύσης στη Γάζα. Με άλλα λόγια, η συμμαχία αυτή με τις χώρες που ενδεχομένως να προσχωρήσουν, όπως η Αίγυπτος και το Κατάρ, θα αποτελέσει έναν πόλο δυνάμεως στη Μέση Ανατολή απέναντι τόσο στο Ισραήλ όσο και στο Ιράν.
Μιλάμε για μια νέα σελίδα που πέραν των αμυντικών έχει και πολύ υπολογίσιμες οικονομικές διαστάσεις. Η Σαουδική Αραβία συζητούσε με τις ΗΠΑ τη συμμετοχή της στον ενεργειακό διάδρομο Ινδίας – Μέσης Ανατολής (IMEC). O σχεδιασμός του προέβλεπε τη σύνδεση λιμένων της Ινδίας και του Περσικού Κόλπου, χερσαία μεταφορά ενέργειας από την Αραβική Χερσόνησο στο Ισραήλ και στη συνέχεια μεταφορά στην Ευρώπη, πιθανότατα μέσω Ελλάδας. Προϋπόθεση, η αναγνώριση του Ισραήλ από τη Σαουδική Αραβία. Εάν γινόταν, θα αποτελούσε τεκτονική αλλαγή για την κομβική αυτή χώρα για την ισορροπία της περιοχής. Δυστυχώς, οι επιλογές της Ουάσιγκτον και της Ιερουσαλήμ με τον αλόγιστο πόλεμο στο Ιράν ανέτρεψαν αυτή την προοπτική.
Η Σαουδική Αραβία που υπέστη μεγάλη ζημία από τον πόλεμο εξαιτίας της μείωσης των εξαγωγών της δεν διέβη τον Ρουβίκωνα. Η ηγεσία της, φοβούμενη την μήνιν του αραβικού κόσμου, διέγραψε την επιλογή συνεργασίας με το Ισραήλ για να συμμαχήσει με τις ομόθρησκες χώρες Τουρκία και Πακιστάν. Ψηλά στην ατζέντα της συνεργασίας τους βρίσκεται η δημιουργία ενός εναλλακτικού χερσαίου διαδρόμου μέσω της Συρίας και της Τουρκίας προς την Ευρώπη. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν γιατί η Συρία αποτελεί αντικείμενο τριβής μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας. Η τελευταία δεν έχει κρύψει τη φιλοδοξία της να καταστεί ενεργειακός κόμβος και μέσω της δημιουργίας ενός άξονα οδικού και σιδηροδρομικού που θα συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τα τουρκικά λιμάνια μέσω Ιράκ (Iraq Development Road). Επιθυμεί επίσης να αναζωογονήσει την ιστορική σιδηροδρομική της σύνδεση με τη Βαγδάτη (Hejaz Railway) και τον Ιούνιο υπέγραψε σχετικό μνημόνιο με τη Σαουδική Αραβία, η οποία θα επενδύσει και σε άλλα ενεργειακά σχέδια στην Τουρκία, ενώ έχει συμφωνήσει να αγοράσει και drones αξίας 3 δισ. δολαρίων.
Και η Ελλάδα μέσα σ’ αυτά;Είναι προφανές ότι η αλλαγή των περιφερειακών ισορροπιών δημιουργεί νέα δεδομένα που η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να αγνοήσει. Πρέπει, καλώς ή κακώς, να μπει στα βαθιά νερά, κάτι που επεδίωξε να αποφύγει την προηγούμενη περίοδο με τη «Διακήρυξη των Αθηνών» και την επιλογή των ήρεμων νερών με την Τουρκία. Ποιες θα μπορούσαν να είναι στο νέο περιβάλλον οι επιλογές της; Και ποια θα ήταν τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα απέναντι σε έναν αντίπαλο που ισχυροποιείται για λόγους ανεξάρτητους των σχέσεών του με την Ελλάδα;
Οι υπερασπιστές της σκληρής γραμμής υποστηρίζουν πως είναι νομοτελειακή η σύγκρουση με την Τουρκία σε έναν όχι τόσο μακρινό ορίζοντα, οπότε οι επιλογές μας θα πρέπει να είναι ανάλογες. Δεν έχουν ωστόσο παρουσιάσει ποτέ ένα στρατηγικό σχέδιο εφαρμογής αυτής της γραμμής και των συνεπειών της.
Οι σύγχρονες μορφές πολέμου, όπως δείχνει το παράδειγμα της Ουκρανίας, δεν αποκλείουν εκ προοιμίου τη θετική έκβαση μιας τέτοιας επιλογής. Αλλά υπάρχει πλειοψηφία που θα υποστήριζε πως η Ελλάδα θα έπρεπε να ακολουθήσει αυτό το παράδειγμα; Ποια θα ήταν η επόμενη ημέρα; Η ρήξη με τους συμμάχους της, πρωτίστως με τις ΗΠΑ, και με τους εταίρους της στην ΕΕ. Η απώλεια όλων των πλεονεκτημάτων που αποκόμισε και συνεχίζει να αποκομίζει από την ένταξή της στο «δυτικό κλαμπ», ακόμη και τώρα που αυτό εμφανίζει ρωγμές. Και όπως αποδεικνύει η εμπειρία υπερδυνάμεων, βλ. ΗΠΑ, είναι ευκολότερο να μπεις σε έναν πόλεμο από το να βγεις.
Μια εξίσου, αν όχι περισσότερο, λανθασμένη ανάγνωση των συνθηκών είναι εκείνη που υπαινίσσεται ότι θα έπρεπε να συνταχθούμε με το Ισραήλ απέναντι στην Τουρκία. Αυτή δεν λαμβάνει υπ’ όψιν της τα αντικειμενικά δεδομένα, την αντίθεση των ΗΠΑ σε μια τέτοια σύγκρουση, αλλά και την πρόθεση των δύο πλευρών, παρά τον ανταγωνισμό τους στη Συρία, να μην έρθουν σε ανοιχτή σύρραξη που θα προκαλούσε την ενεργοποίηση του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ υπέρ της Τουρκίας και τη συμβατική υποχρέωση της Ελλάδας να τη στηρίξει. Ηδη την επομένη του ισραηλινού βομβαρδισμού της βάσης στη Βόρεια Συρία, οι δύο πλευρές είχαν συνομιλίες για εκτόνωση της κατάστασης, ενώ οι εγκυρότεροι ισραηλινοί αναλυτές έκαναν λόγο για προεκλογικό τέχνασμα Νετανιάχου, με το οποίο διαφωνούσε η στρατιωτική ηγεσία.
Αν λοιπόν αυτή η επιλογή δεν υφίσταται, ποιος είναι ο δρόμος που μπορεί να διασφαλίσει τα εθνικά συμφέροντα σ’ ένα μεταβαλλόμενο περιφερειακό και διεθνές περιβάλλον; Είναι αυτονόητο, η συνεννόηση με την Τουρκία στη βάση ενός αμοιβαία αποδεκτού πλαισίου. Το τελευταίο εξάμηνο, ο Χακάν Φιντάν αναφέρθηκε δύο ή τρεις φορές στην ανάγκη συνεννόησης, λέγοντας πως προσκρούει στην έλλειψη βούλησης της ελληνικής πλευράς να αναλάβει το πολιτικό κόστος, μια δυστυχώς ορθή παρατήρηση. Και επίσης πολύ σημαντική ήταν η δήλωση του Ερντογάν στη συνέντευξη Τύπου μετά την ολοκλήρωση της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ προς τον ανταποκριτή της «Καθημερινής» Μανώλη Κωστίδη, με την οποία ρητά υποβάθμιζε τη σημασία του casus belli.
Υπάρχει λοιπόν εναλλακτική οδός στην ένταση για όποιον θέλει να την ακολουθήσει. Και θα μπορούσε επίσης η ελληνική πλευρά, αν διέθετε τόλμη και δημιουργικότητα, να εργαστεί για τη συνεννόηση και του Ισραήλ με την Τουρκία, να αναλάβει πρωτοβουλία που θα καθιστούσε εφικτή τη συνεργασία όλων των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου ώστε να υπάρξει ισορροπία με τη συμμαχία της Μέκκας. Ενισχυτική μιας τέτοιας ισορροπίας, ακόμη και αν αυτό σήμερα φαίνεται αντιφατικό, θα ήταν και η προοπτική δημιουργίας του άξονα Ινδίας – Ισραήλ – Ελλάδας – Κύπρου – Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, καθώς θα προέκυπταν δύο ισχυρές περιφερειακές συσπειρώσεις που θα καθιστούσαν εξαιρετικά δύσκολο το ενδεχόμενο σύγκρουσης. Εάν μάλιστα αυτός ο άξονας διαμόρφωνε και το πλαίσιο συνεργασίας των χωρών του με την ΕΕ, θα μπορούσε να δώσει στην τελευταία τον ρόλο που αποζητά στην περιοχή. Ονειρο θερινής νυκτός; Ε, αφού βρισκόμαστε στο τέλος Αυγούστου, δικαιολογείται…
Η Ινώ Αφεντούλη είναι επικεφαλής του Παρατηρητηρίου Γεωπολιτικής και Διπλωματίας στο Ελληνικό Ιδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ)
Καυτό φθινόπωρο προβλέπεται για τις γεωπολιτικές σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας, με την ενέργεια να επιστρέφει στο επίκεντρο και μια σειρά από ελληνικά επενδυτικά σχέδια να δοκιμάζουν στην πράξη τις ισορροπίες σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Από την πρώτη θαλάσσια γεώτρηση για υδρογονάνθρακες έπειτα από τέσσερις δεκαετίες και τον νέο γύρο σεισμικών ερευνών σε Ιόνιο και νότια της Κρήτης έως την επανεκκίνηση των ερευνών βυθού για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI), το φθινόπωρο φέρνει μπροστά κρίσιμα ορόσημα.
Απέναντι στην ελληνική κινητικότητα, η Άγκυρα επιχειρεί να διατηρήσει στο τραπέζι τις δικές της διεκδικήσεις, προτάσσοντας τα θαλάσσια πάρκα σε Βόρειο Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο και προωθώντας παράλληλα το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», το οποίο αναμένεται να φτάσει στο τουρκικό κοινοβούλιο τον Οκτώβριο. Η Αθήνα, από την πλευρά της, στηρίζει τις κινήσεις της στο Διεθνές Δίκαιο, έχοντας ταυτόχρονα στο ενεργειακό πεδίο ισχυρή αμερικανική και γαλλική παρουσία. Chevron και ExxonMobil στους υδρογονάνθρακες και Meridiam και Nexans στον GSI προσδίδουν στα δύο projects ένα ευρύτερο γεωπολιτικό αποτύπωμα.
Τα ορόσημαΗ πορεία του ελληνικού project «Υδρογονάνθρακες 2.0» μπαίνει σε μία κρίσιμη φάση. Το επίκεντρο των εξελίξεων βρίσκεται τόσο στην πρώτη θαλάσσια γεώτρηση μετά 40 χρόνια όσο και στην ανανέωση των γεωλογικών δεδομένων με νέες σεισμικές έρευνες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ορόσημο και των δύο αυτών δραστηριοτήτων που θα λάβουν χώρα στη Δυτική Ελλάδα και στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης είναι ο Νοέμβριος. Τότε αναμένεται, αφενός, να έχει εγκριθεί η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων των Energean – ExxonMobil – HELLENiQ ENERGY για τη γεώτρηση στο υπεράκτιο «Μπλοκ 2», αφετέρου, να έχει ολοκληρωθεί ο διεθνής διαγωνισμός για τη διενέργεια σεισμικών ερευνών σε περιοχές που έχουν αλλά και δεν έχουν παραχωρηθεί σε επενδυτές upstream.
Προς το τελευταίο τρίμηνο επίσης της χρονιάς δεν αποκλείεται να διενεργηθούν και σεισμικές έρευνες από τη Chevron στα τέσσερα από τα πέντε θαλάσσια μπλοκ που διαχειρίζεται με τη HELLENiQ ENERGY και συγκεκριμένα στα: «Νότια Πελοπόννησος», «Α2», «Νότια της Κρήτης Ι» και «Νότια της Κρήτης ΙΙ». Στο «Μπλοκ 10» είχαν εκτελεστεί οι εργασίες και για την πρόσκτηση 3D γεωφυσικών δεδομένων.
Τον Οκτώβριο, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η τουρκική κυβέρνηση δεν αποκλείεται να έχει ολοκληρώσει το σχέδιο νόμου για τη «Γαλάζια Πατρίδα» με διεκδικήσεις πέραν των κανόνων του διεθνούς δικαίου. Και κατά πάγια τακτική της Άγκυρας η όποια κινητικότητα της Αθήνας στο επίπεδο των ερευνών για υδρογονάνθρακες προκαλεί αντιδράσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στις 11 Νοεμβρίου, όμως, λήγει και η προθεσμία για την υποβολή προσφορών στην Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων και Ενεργειακών Πόρων (ΕΔΕΥΕΠ) από εταιρείες της αγοράς σεισμικών ερευνών. Η ΕΔΕΥΕΠ έχει απευθύνει διεθνή δημόσια πρόσκληση για τη χορήγηση αδειών αναζήτησης για την πρόσκτηση και επεξεργασία σεισμικών δεδομένων μη αποκλειστικής χρήσης (non-exclusive seismic data) εντός θαλασσίων περιοχών στη Δυτική και Νότια Ελλάδα. Σχετικό αίτημα είχε υποβάλει η γνωστή από τις προ δεκαπενταετίας σεισμικές έρευνες στην Ελλάδα PGS Exploration.
Ο στόχος των σχεδιαζόμενων σεισμικών ερευνών είναι να εξασφαλίσουν, σύμφωνα με τα πλέον σύγχρονα πρότυπα που ακολουθούνται στη βιομηχανία υδρογονανθράκων, την πρόσκτηση και επεξεργασία δεδομένων μη αποκλειστικής χρήσης, τα οποία θα βοηθήσουν στην αξιολόγηση του δυναμικού σε υδρογονάνθρακες της περιοχής. Οι σεισμικές έρευνες που θα προτείνουν οι αιτούντες μπορούν να καλύπτουν ολόκληρη την προς αναζήτηση περιοχή (Ιόνιο Πέλαγος και νότια της Κρήτης), ή μόνο κάποιες υποπεριοχές αυτής, και μπορεί να είναι δισδιάστατες (2D) ή/και τρισδιάστατες (3D).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Το πεδίο του διαγωνισμού απαρτίζεται από θαλάσσιες περιοχές, εκ των οποίων άλλες είναι παραχωρημένες (υπόκεινται σε ενεργές συμβάσεις μίσθωσης) και άλλες είναι μη παραχωρημένες (ελεύθερες συμβάσεων μίσθωσης).
Η ChevronΣτο παζλ… των εξελίξεων στο project των ερευνών για τους υδρογονάνθρακες προστίθενται και τα επόμενα βήματα της Chevron. Ο αμερικανικός πετρελαϊκός κολοσσός με βάση τον σχεδιασμό προβλέπεται να εκτελέσει με τη σειρά του δισδιάστατες (2D) και τρισδιάστατες (3D) σεισμικές έρευνες στο διάστημα του τελευταίου τριμήνου του 2026 με το πρώτο τρίμηνο του 2027 στα θαλάσσια μπλοκ της Πελοποννήσου και της Κρήτης.
Απομένει να γίνει γνωστό αν το σχήμα Chevron – HELLENiQ ENERGY θα επιλέξει να τις εκτελέσει αναθέτοντας σε εταιρεία της επιλογής του ή αν θα αξιοποιήσει τον διεθνή διαγωνισμό της ΕΔΕΥΕΠ.
Οπως και να έχει η Αγκυρα επικαλείται το τουρκολιβυκό μνημόνιο με το οποίο επιδιώκεται ο ορισμός ΑΟΖ ανάμεσα στις δύο χώρες. Το μνημόνιο αυτό, που κατά την ελληνική πλευρά είναι άκυρο, περιλαμβάνει εντός των ορίων του και τις θαλάσσιες παραχωρήσεις της Chevron νότια της Κρήτης.
Το καλώδιο Ελλάδας – ΚύπρουΈνα ακόμη επενδυτικό σχέδιο αυτό της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου (Great Sea Interconnector – GSI) αμφισβητείται από την Αγκυρα ως προς τη νομιμότητά του.
Η παρακώλυση από τουρκικά πολεμικά σκάφη πριν από δύο χρόνια του ειδικού σκάφους που εκτελούσε βυθομετρήσεις ανοιχτά της Κάσου για την πόντιση του καλωδίου είχε ως αποτέλεσμα το «πάγωμα» ενός στρατηγικής σημασίας ευρωπαϊκού έργου, το οποίο αναβάθμιζε τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας και της Κύπρου. Οι τελευταίες εξελίξεις με την υπογραφή από τον ΑΔΜΗΕ της συμφωνίας εισόδου του γαλλικού κολοσσού Meridiam στο μετοχικό κεφάλαιο του GSI αλλά και με την επίσης γαλλική Nexans για την εκτέλεση των αναγκαίων ερευνών βυθού και μελετών, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, συμπεριλαμβάνονται στα «επιχειρήματα» της τουρκικής πλευράς για τις αποφάσεις που εξέδωσε με τα θαλάσσια πάρκα αλλά και για το νομοσχέδιο που αφορά τη «Γαλάζια Πατρίδα».
Οι εκτιμήσεις θέλουν την πλευρά των επενδυτών να είναι έτοιμη στις αρχές του φθινοπώρου προκειμένου να ζητήσει NAVTEX για την εκτέλεση και των υπόλοιπων ερευνών βυθού που αφορούν στον GSI.
Εχθρική στάση κρατά η Ευρωπαϊκή Ένωση απέναντι στη Ρωσία, δήλωσε το Σάββατο ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, προσθέτοντας πως η Μόσχα δεν διακρίνει καμία προοπτική βελτίωσης των διμερών σχέσεων στο άμεσο μέλλον.
Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί επιδεικνύουν συγκρουσιακή στάση, η οποία εκφράζεται τόσο στα λόγια όσο και στις πράξεις, σημείωσε ο Πεσκόφ. Το Κρεμλίνο θεωρεί ότι η στάση αυτή υπονομεύει κάθε προσπάθεια διπλωματικής προσέγγισης.
Οι στρατιωτικές δυνατότητες της Ευρώπης κινητοποιούνται και στρέφονται άμεσα εναντίον της χώρας μας, δήλωσε ο εκπρόσωπος της ρωσικής προεδρίας, κατηγορώντας την Ευρώπη για άμεση πλέον συμμετοχή σε εχθροπραξίες κατά της ρωσικής πλευράς.
Ο Στέφανος Ντούσκος δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την παρουσία του στον μεγάλο τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κωπηλασίας, με αποτέλεσμα να μην έχει τη δυνατότητα να υπερασπιστεί τον τίτλο που είχε κατακτήσει το 2025 στη Σανγκάη.
Ο χρυσός Ολυμπιονίκης του 2021 συμμετείχε στη δεύτερη ημιτελική σειρά του σκιφ ανδρών και έδωσε μεγάλη μάχη για μία από τις τρεις θέσεις που οδηγούσαν στον τελικό. Οι Γιαουχένι Ζάλατι και Γιόνας Σλέτεμαρκ Γιούελ πήραν από νωρίς το προβάδισμα, ενώ ο Ντούσκος βρισκόταν στην τρίτη θέση στο πρώτο 1.000άρι.
Ο Βικτόρ Μαρσελό, ωστόσο, παρέμενε σε απόσταση αναπνοής και στο δεύτερο μισό της κούρσας ανέβασε ρυθμό. Ο Γάλλος προσπέρασε τον Έλληνα πρωταθλητή, ο οποίος δεν είχε τις απαραίτητες δυνάμεις για να απαντήσει στην επίθεση και τελικά έμεινε στην τέταρτη θέση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Ζάλατι τερμάτισε πρώτος με 6:45.73, δεύτερος ήταν ο Σλέτεμαρκ Γιούελ με 6:47.70, ενώ ο Μαρσελό πήρε την τρίτη θέση με 6:50.54. Ο Ντούσκος ολοκλήρωσε την προσπάθειά του σε 6:57.81.
Έτσι, ο Έλληνας κωπηλάτης θα συνεχίσει στον τελικό Β, όπου την Κυριακή 30 Αυγούστου θα διεκδικήσει μία θέση από την 7η έως τη 12η.
Από την πρώτη ημιτελική σειρά, την πρόκριση στον μεγάλο τελικό εξασφάλισαν ο Όλιβερ Ζάιντλερ (6:45.89), ο Σάμιουελ Μέλβιν (6:47.78) και ο Μπρούνο Σετράρο Μπαριόλο (6:50.64).
Εξαπάτηση ηλικιωμένης στον Άγιο Παντελεήμονα αποτράπηκε το μεσημέρι της 26ης Αυγούστου, όταν δύο άνδρες, ηλικίας 24 και 25 ετών, συνελήφθησαν επ’ αυτοφώρω από τις αστυνομικές αρχές. Σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, οι δράστες φέρονται να προσποιήθηκαν τους υπαλλήλους εταιρείας παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, με στόχο να εξαπατήσουν μια 99χρονη γυναίκα.
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Αστυνομίας, οι δύο κατηγορούμενοι τηλεφώνησαν στην ηλικιωμένη και προσπάθησαν να την πείσουν να συγκεντρώσει κοσμήματα και χρηματικό ποσό σε σακούλα, την οποία θα άφηνε έξω από το σπίτι της. Το πρόσχημα που χρησιμοποίησαν ήταν ότι υπήρχε διαρροή ρεύματος στην οικία.
Ο γιος της 99χρονης ενημέρωσε αμέσως το Κέντρο Άμεσης Δράσης. Αστυνομικοί της Ομάδας ΔΙΑΣ και του Τμήματος Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Αγίου Παντελεήμονα έσπευσαν στο σημείο και λίγο αργότερα εντόπισαν τον 25χρονο να εισέρχεται στην πολυκατοικία, με κατεύθυνση την εξώπορτα της ηλικιωμένης, προκειμένου να παραλάβει, σύμφωνα με την Αστυνομία, τα χρήματα και τα κοσμήματα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Βλέποντας τους αστυνομικούς, ο 25χρονος επιχείρησε να διαφύγει τρέχοντας, ωστόσο ακινητοποιήθηκε. Την ίδια στιγμή, εντοπίστηκε και ο 24χρονος, ο οποίος, όπως αναφέρει η ΕΛΑΣ, είχε τον ρόλο του «τσιλιαδόρου» και βρισκόταν σε κοντινή απόσταση, μέσα στο όχημα που χρησιμοποιούσαν.
Σε βάρος των δύο ανδρών σχηματίστηκε δικογραφία για, κατά περίπτωση, συγκρότηση εγκληματικής ομάδας που διέπραττε απάτες κατ’ εξακολούθηση και κατά συναυτουργία, τετελεσμένες και σε απόπειρα, καθώς και για ληστεία.
Η προανακριτική έρευνα και η αξιολόγηση των στοιχείων, σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, έδειξαν ότι οι δύο κατηγορούμενοι είχαν συστήσει και ενταχθεί σε εγκληματική ομάδα με σκοπό την τέλεση απατών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στο πλαίσιο της ίδιας έρευνας, σύμφωνα με την Αστυνομία, οι δύο άνδρες αποπειράθηκαν επανειλημμένα, μέσα σε διάστημα δύο ημερών, να εξαπατήσουν 57χρονη στη Γλυφάδα. Στο κινητό τηλέφωνο που κατασχέθηκε εντοπίστηκε φωτογραφία από την εξώπορτα της οικίας της.
Συνολικά, έχουν εξιχνιαστεί τρεις περιπτώσεις απάτης σε Άγιο Παντελεήμονα, Γλυφάδα και Αμπελόκηπους, με τη λεία να υπερβαίνει τα 13.000 ευρώ.
Οι δύο συλληφθέντες οδηγήθηκαν στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή.
Η ανατολική Μεσόγειος αποτελεί μία από τις πιο θερμές γεωπολιτικές σκακιέρες του πλανήτη ειδικά την περίοδο αυτή, με την Κύπρο να βρίσκεται στο επίκεντρο διασταυρούμενων στρατηγικών συμφερόντων. Το τελευταίο διάστημα, η έντονη δραστηριότητα των ισραηλινών υπηρεσιών ασφαλείας και πληροφοριών στην περιοχή δεν αποτελεί μυστικό.
Η Ιερουσαλήμ παρακολουθεί στενά, με εξελιγμένα τεχνολογικά μέσα και δορυφόρους, κάθε κίνηση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η συστηματική αυτή επιτήρηση δεν αφορά απλώς μια περιφερειακή καταγραφή, αλλά συνδέεται άμεσα με την εθνική ασφάλεια του Ισραήλ, τις ενεργειακές του επιδιώξεις και τις ευρύτερες ανακατατάξεις στη Μέση Ανατολή.
Εντονη στρατιωτικοποίησηΟ πρώτος και βασικότερος λόγος της ισραηλινής εγρήγορσης είναι η έντονη στρατιωτικοποίηση των Κατεχομένων από την Αγκυρα. Η Τουρκία έχει μετατρέψει το βόρειο τμήμα της Κύπρου σε ένα προκεχωρημένο στρατιωτικό φυλάκιο. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί στο Ισραήλ η δημιουργία της βάσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAVs) στο Λευκόνοικο, καθώς και τα σχέδια για μόνιμη ναυτική βάση στο Μπογάζι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τα τουρκικά drones τύπου Bayraktar που σταθμεύουν εκεί έχουν τη δυνατότητα να εκτελούν επιχειρήσεις αναγνώρισης και κρούσης σε βάθος εκατοντάδων χιλιομέτρων, καλύπτοντας πλήρως τον εναέριο χώρο του Ισραήλ και τις θαλάσσιες ζώνες του. Για το Τελ Αβίβ η παρουσία αυτών των συστημάτων τόσο κοντά στα σύνορά του αποτελεί μια εν δυνάμει ασύμμετρη απειλή που απαιτεί συνεχή παρακολούθηση.
Ενεργειακές υποδομέςΟ δεύτερος πυλώνας αφορά την προστασία των ενεργειακών υποδομών. Η στρατηγική συμμαχία μεταξύ Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στα κοινά ενεργειακά προγράμματα, όπως η ηλεκτρική διασύνδεση Great Sea Interconnector και τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο (π.χ. «Λεβιάθαν», «Αφροδίτη»).
Η Τουρκία, μέσω του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», αμφισβητεί τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ) της Κύπρου και της Ελλάδας, χρησιμοποιώντας συχνά το πολεμικό της ναυτικό για να παρεμποδίσει ερευνητικά σκάφη. Το Ισραήλ θεωρεί τις ενεργειακές πλατφόρμες του ως ζωτικά εθνικά συμφέροντα. Η παρακολούθηση των τουρκικών δυνάμεων στα Κατεχόμενα επιτρέπει στο Ισραήλ να προβλέπει πιθανές ναυτικές προκλήσεις ή αποκλεισμούς που θα μπορούσαν να απειλήσουν την ενεργειακή ασφάλεια της περιοχής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); ΤρομοκρατίαΟ τρίτος λόγος σχετίζεται με τον άξονα Ιράν – Χαμάς και την τρομοκρατία. Τα Κατεχόμενα, λόγω του ιδιόμορφου νομικού και πολιτικού τους καθεστώτος, αποτελούν «γκρίζα ζώνη» όπου η Αγκυρα ασκεί απόλυτο έλεγχο, ενώ παράλληλα διατηρεί στενούς δεσμούς με ισλαμιστικές οργανώσεις, όπως η Χαμάς την ηγεσία της οποίας σε σημαντικό βαθμό φιλοξενεί. Το Ισραήλ ανησυχεί ότι το βόρειο τμήμα της Κύπρου θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως βάση logistics, χρηματοδότησης ή ακόμα και σχεδιασμού επιθέσεων με drones και όχι μόνο, εναντίον ισραηλινών στόχων.
Γεωπολιτική ισορροπίαΤέλος, η επιτήρηση εξυπηρετεί τη διατήρηση της γεωπολιτικής ισορροπίας. Η Κύπρος αποτελεί τον στενότερο δυτικό σύμμαχο του Ισραήλ στην περιοχή, προσφέροντας στρατηγικό βάθος. Ενα ενδεχόμενο θερμό επεισόδιο ή μια περαιτέρω προέλαση των τουρκικών δυνάμεων θα αποσταθεροποιούσε ολόκληρη την περιοχή. Το Ισραήλ, μέσω της συλλογής πληροφοριών, ενισχύει την αποτρεπτική ισχύ της Λευκωσίας, μοιραζόμενο κρίσιμα δεδομένα με τις κυπριακές αρχές στο πλαίσιο της αναβαθμισμένης αμυντικής τους συνεργασίας.
Η Εθνική ομάδα βόλεϊ Γυναικών πάλεψε απέναντι στην Ιταλία, όμως γνώρισε την ήττα με 3-0 σετ στον ημιτελικό των Μεσογειακών Αγώνων και πλέον θα διεκδικήσει το χάλκινο μετάλλιο.
Η ομάδα του Γιώργου Μπακοδήμου είχε ανταγωνιστικό πρόσωπο σε πρώτο και τρίτο σετ, ωστόσο δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την προσπάθειά της με νίκη. Πρώτη σκόρερ για την Ελλάδα ήταν η Φερονίκη Ζιώγα, που ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 11 πόντους.
Η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει τη Σερβία την Κυριακή 30 Αυγούστου στις 11:00, στον μικρό τελικό της διοργάνωσης, με στόχο την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου. Στον τελικό για το χρυσό, η Ιταλία θα αναμετρηθεί με την Τουρκία στις 20:00.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η εξέλιξη του αγώναΤο πρώτο σετ ήταν ντέρμπι από την αρχή, με τις δύο ομάδες να συμβαδίζουν στο σκορ μέχρι το 15-15. Η Ιταλία πήρε προβάδισμα δύο πόντων στο 17-15, όμως η Ελλάδα αντέδρασε άμεσα και ισοφάρισε. Οι γηπεδούχες κατάφεραν να ξεφύγουν εκ νέου στο 21-18 και έφτασαν στο set point. Η Νικολογιάννη και η Λαμπρούση μείωσαν σε 24-22, όμως η Ιταλία πήρε τελικά το σετ με 25-22.
Στο δεύτερο σετ, οι Ιταλίδες μπήκαν πιο δυνατά και απέκτησαν γρήγορα διαφορά ασφαλείας. Από το 9-6 και το 11-7, η Ιταλία ανέβασε ακόμη περισσότερο τη διαφορά, φτάνοντας στο 17-9. Η Ελλάδα δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τον ρυθμό των αντιπάλων της και οι γηπεδούχες έφτασαν εύκολα στο 24-13, πριν κλείσουν το σετ με 25-14 για το 2-0.
Η Εθνική έβγαλε αντίδραση στο τρίτο σετ και έδειξε πως δεν ήταν διατεθειμένη να παραδοθεί. Η Ιταλία προηγήθηκε με 13-8, όμως τα λάθη των γηπεδούχων έδωσαν την ευκαιρία στην Ελλάδα να επιστρέψει. Με ένα σερί 4-0, η «γαλανόλευκη» πλησίασε στο 17-16, ενώ η Νικολογιάννη έφερε το παιχνίδι στα ίσα, 17-17.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Το σετ εξελίχθηκε σε πραγματικό θρίλερ, με τις δύο ομάδες να πηγαίνουν πόντο-πόντο μέχρι το 22-22. Η Ιταλία, όμως, ήταν πιο ψύχραιμη στο φινάλε και με μπλοκ πήρε match point, πριν διαμορφωθεί το τελικό 25-22 με άουτ επίθεση της Νικολογιάννη.
Τα σετ: 3-0 (25-22, 25-14, 25-22)Σύλληψη 36χρονου πραγματοποίησαν σήμερα, Σάββατο (29/8), ανακριτικοί υπάλληλοι της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Κω, καθώς ο άνδρας εκτελούσε εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης σε περιοχή με βλάστηση. Σημειώνεται ότι ο κίνδυνος πυρκαγιάς στην περιοχή έχει χαρακτηριστεί κατηγορίας 4, δηλαδή πολύ υψηλού κινδύνου.
Ο 36χρονος προχώρησε σε θερμές εργασίες χρησιμοποιώντας συσκευή ηλεκτροσυγκόλλησης, παραβιάζοντας την ισχύουσα νομοθεσία για την πυροπροστασία. Σε βάρος του κινήθηκε η αυτόφωρη διαδικασία, ενώ του επιβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο ύψους 3.000 ευρώ.
Η παρέμβαση των Ανακριτικών Κλιμακίων Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού ήταν άμεση, καθώς τέτοιου είδους εργασίες που προκαλούν σπινθήρες ή υψηλές θερμοκρασίες απαγορεύονται κατά την αντιπυρική περίοδο, ειδικά σε ημέρες αυξημένου κινδύνου.
To Vanity Fair δημοσίευσε για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια τη λίστα με τους πιο καλοντυμένους ανθρώπους στον κόσμο για το 2026, περιλαμβάνοντας 70 ονόματα από τον χώρο του θεάματος και της παγκόσμιας ποπ σκηνής. Ωστόσο, ανάμεσα στους γνωστούς σταρ του Χόλιγουντ, ξεχωρίζει μια απρόσμενη παρουσία: ο Πάπας Λέων ΙΔ’.
Ο 70χρονος επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας απέσπασε επαίνους από το περιοδικό για το γεγονός ότι πήγε το παπικό στυλ «σε ουράνια ύψη». Η πιο αξιομνημόνευτη εμφάνισή του; Ένα απλό λευκό ράσο συνδυασμένο με αθλητικά παπούτσια Nike.
Ο ανταποκριτής μόδας του Vanity Fair, José Criales-Unzueta, που συνέβαλε στη σύνταξη της λίστας, δήλωσε πως εντυπωσιάστηκε από την«έμφυτη αμερικανικότητα»του στυλ του πάπα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο ποντίφικας, γεννημένος στο Σικάγο, έχει δημιουργήσει το δικό του στίγμα μόδας και έχει αποκτήσει φανατικό κοινό, επιλέγοντας τόσο χειροποίητα άμφια όσο και vintage αξεσουάρ. Εκτός από τα αθλητικά, προτιμά απλά μαύρα oxford παπούτσια αντί για τις παραδοσιακές κόκκινες παντόφλες του πάπα.
Συμπληρώνει το στυλ του με ένα ελβετικό ρολόι που έχει σταματήσει να κυκλοφορεί, μεταφέρει τη δική του φθαρμένη τσάντα και τον Ιούνιο του 2025 φόρεσε καπέλο των White Sox πάνω από το παπικό κάλυμμα κεφαλής, σε γενική ακρόαση στην πλατεία του Αγίου Πέτρου. Σε πιο επίσημες περιστάσεις, στρέφεται στον ιταλό σχεδιαστή Filippo Sorcinelli, ο οποίος έχει δημιουργήσει λειτουργικά άμφια και για τους προηγούμενους πάπες Βενέδικτο ΙΣΤ’ και Φραγκίσκο.
Η μόδα και το σύγχρονο πρόσωπο της Καθολικής ΕκκλησίαςΗ Καθολική Εκκλησία, με τη μακρά εμπειρία της στη διαχείριση συμβόλων και εικόνας, βλέπει την επιρροή της να αυξάνεται ξανά, ιδίως στη γενιά Z. Η παρουσία του Λέοντα στη λίστα ενός περιοδικού που, όπως έχει δηλώσει ο παγκόσμιος διευθυντής σύνταξης Mark Guiducci, είναι«περιοδικό για προσωπικότητες»και μοιάζει με«πάνθεον», συμβαδίζει με τη στρατηγική του Βατικανού να παρουσιαστεί ως σύγχρονη δύναμη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο καθηγητής θρησκευτικών σπουδών στο Northwestern University του Ιλινόις,Robert Orsi, ανέφερε:«Η αποδοχή αυτού του πάπα από τον κόσμο με έχει εκπλήξει». Ο Orsi σημείωσε επίσης ότι οι τοποθετήσεις του Λέοντα για την τεχνητή νοημοσύνη και οι εκκλήσεις του για ειρήνη αγγίζουν ιδιαίτερα τη γενιά Z.
Η καθηγήτρια ιστορίας τέχνηςCarol Richardsonαπό τοΠανεπιστήμιο του Εδιμβούργουσχολίασε ότι ο πάπας, ο οποίος διατηρεί λογαριασμό στο Instagram, γνωρίζει πολύ καλά την παρουσία του στη λίστα.«Ο ίδιος και οι συνεργάτες του είναι ιδιαίτερα ενημερωμένοι. Οι περισσότεροι θα το βρουν διασκεδαστικό και θα εκτιμήσουν ότι αναγνωρίζεται το πόσο δραστήριος είναι, ότι φοράει αθλητικά για να μπορεί να κινείται γρήγορα. Ότι δουλεύει», τόνισε.
Η παπική αισθητική ως πηγή έμπνευσης στη μόδαΑπό τις δημιουργίες του Christian Lacroix τη δεκαετία του ’80 και την έκθεση Heavenly Bodies του Met το 2018 μέχρι τις σύγχρονες εμφανίσεις με σταυρούς και απεικονίσεις του Χριστού στις πασαρέλες, η παπική αισθητική αποτελεί διαχρονική πηγή έμπνευσης για τη μόδα. Ο Criales-Unzueta σχολίασε ότι το ενδιαφέρον έγκειται στο εύρος της:«Υπάρχει τόσο υλικό για να αντλήσεις έμπνευση».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ο πάπας κατατάσσεται στη λίστα του Vanity Fair στην κατηγορία «originals», δηλαδή στους «πιο εκκεντρικούς και καινοτόμους» με «μοναδική οπτική». Στην ίδια κατηγορία βρίσκονται ο σκηνοθέτης Spike Lee και οι τραγουδίστριες Björk και Rosalía.
Ο Criales-Unzueta χαρακτήρισε τη λίστα ως«ευκαιρία να αναδειχθεί το πώς η μόδα και το στυλ είναι βαθιά ενσωματωμένα στον πολιτισμό και την κοινωνία»και ότι«το καλό στυλ δεν ανήκει μόνο σε διασημότητες ή τους στυλίστες τους».
Η viral στιγμή και το μήνυμα των αθλητικώνΌταν ο Λέων εθεάθη τον περασμένο Μάιο με αθλητικά Nike σε σκηνή από το ντοκιμαντέρ «Leone a Roma» που παρήγαγε το Βατικανό, η εικόνα έγινε αμέσως viral. Πολλοί θεώρησαν ότι ήταν ψεύτικη, συγκρίνοντάς την με την AI-δημιουργημένη εικόνα του πάπα Φραγκίσκου με το υπερμεγέθες μπουφάν Balenciaga, που χαρακτηρίστηκε ως«η πρώτη πραγματική περίπτωση μαζικής παραπληροφόρησης από τεχνητή νοημοσύνη». Ο Criales-Unzueta ανέφερε ότι τότε ο Λέων έγινε«θέμα συζήτησης εντός και εκτός του χώρου της μόδας». Οι λάτρεις των sneakers αναγνώρισαν αμέσως το μοντέλο ως παλιά έκδοση της δεκαετίας του ’70.«Τι παπικό flex», έγραψε το Esquire, ενώ κάποιοι στο διαδίκτυο ονόμασαν το στυλ του«holy drip».
Στο τέλος του περασμένου έτους, ο Λέων βρέθηκε δίπλα στους A$AP Rocky και Bad Bunny στη λίστα των καλύτερα ντυμένων του Vogue, ενώ οι New York Times τον συμπεριέλαβαν στους 67 πιο στιλάτους ανθρώπους του 2025.
Ο Orsi αναρωτήθηκε τι συμβολίζουν τα αθλητικά.«Αθλητικότητα; Οικειότητα με τα γήπεδα, το μπάσκετ, το τρέξιμο;»Για εκείνον σημαίνουν«ελαφρότητα στα πόδια, ετοιμότητα να μετακινηθεί γρήγορα όπου χρειάζεται πιο πολύ».«Υποδηλώνουν ότι είναι προσιτός, σαν καλός προπονητής, και ταυτόχρονα ταπεινός», κατέληξε.
«Τι υπάρχει σ’ ένα όνομα; Αυτό που ονομάζουμε τριαντάφυλλο, με οποιοδήποτε άλλο όνομα θα μύριζε εξίσου ωραία»: όταν ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ έβαλε τους δύο ερωτευμένους νέους στη Βερόνα να διατυμπανίζουν πως τα ονόματα δεν έχουν σημασία, δεν ήξερε πως σχεδόν τέσσερις αιώνες αργότερα, σε μια μικρή χώρα του ηπειρωτικού νότου, ένα όνομα θα γινόταν συνώνυμο μιας ολόκληρης εποχής. Δεν ήξερε πως στο άκουσμα των λέξεων «Ανδρέας Παπανδρέου», ακόμα και 30 χρόνια μετά τον θάνατό του, χιλιάδες Ελληνες θα είχαν μια ιστορία να αφηγηθούν – για εκείνη τη φορά που τον ψήφισαν ή για εκείνη που πανηγύρισαν την ήττα του, για το ρίγος που ένιωσαν τις πρώτες μέρες της Αλλαγής ή για το σούσουρο του νεύματος από το αεροπλάνο, για εκείνη την 3η Σεπτέμβρη, όταν, με την Ιδρυτική Διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ ανά χείρας, ο Ανδρέας έγινε κλασικός, προσφέροντας υλικό για πολιτικό κοπιάρισμα στις επόμενες γενιές.
Τι υπάρχει, λοιπόν, σ’ αυτό το συγκεκριμένο όνομα; Οταν ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, γιος και εγγονός πρωθυπουργού, αναφέρθηκε στην παρακαταθήκη του πατέρα του, ήταν απολύτως ξεκάθαρος: «Ο πατέρας μου στη διαθήκη του μου έδωσε ένα μόνο πράγμα. Το όνομά του». Και όταν, λίγους μήνες πριν, ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου μίλησε, για πρώτη φορά δημόσια, για τον συνονόματο παππού του όπως εκείνος τον έζησε, το ερώτημα που κυριάρχησε στα πηγαδάκια πέριξ του ΠΑΣΟΚ ήταν ένα: Μήπως το πεπρωμένο του ονόματος δεν αποφεύγεται τελικά, όσο κι αν προσπαθεί κανείς; Και δεν είναι πως ο Ανδρέας Παπανδρέου ο νεότερος δεν προσπάθησε. Από τα Οικονομικά στη Βοστώνη, την Κοινωνιολογία στη Σουηδία και τις Διεθνείς Σχέσεις στο Κεντ βρέθηκε για χρόνια στην Κρήτη, ασχολήθηκε με τη μελισσοκομική, τις καλλιέργειες και τον βελονισμό, μακριά από τη δημόσια σφαίρα, μακριά από το κόμμα που φέρει την υπογραφή της οικογένειάς του.
Ως κοινωνιολόγος – είπε τον περασμένο Ιούνιο στην ΕΡΤ – πιστεύει πως δεν του αρκεί η θεωρία, αλλά πως πρέπει να βγει στην κοινωνία, να δει αν αυτά που διαβάζει όντως εφαρμόζονται στην πράξη. Δεν έκρυψε πως έκανε πολλά και διαφορετικά επαγγέλματα, ενώ πιο πρόσφατα είχε προκαλέσει συζητήσεις όταν διορίστηκε άμισθο μέλος στο ΔΣ του Εθνικού Κήπου από τον Χάρη Δούκα. Στην Αθήνα, πλέον, ασχολείται με τη διαμεσολάβηση – «μια έμπρακτη κοινωνιολογία», είπε. «Ολοι έχουμε το δικαίωμα της συμμετοχής στα κοινά», ανέφερε όταν ρωτήθηκε για την πιθανότητα να πολιτευτεί. «Δεν είναι κάτι που περνάει από το μυαλό μου επειδή με λένε και εμένα Ανδρέα Παπανδρέου (…). Καταλαβαίνω τη σύνδεση που επιχειρείται, αλλά είναι κάτι το οποίο δεν προεξοφλείται. Ετσι μας έμαθε». Δεν το απέκλεισε, δεν το επιβεβαίωσε.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το ίδιο θολές είναι και οι απαντήσεις από τη Χαριλάου Τρικούπη για το ενδεχόμενο ένα μέλος της επόμενης γενιάς των Παπανδρέου να δοκιμαστεί στον στίβο της πολιτικής σκηνής – αφήνοντας, εκ των πραγμάτων, το ενδεχόμενο ανοιχτό, χωρίς όμως να παραδέχονται πως έχει υπάρξει τέτοια συζήτηση. Το μεγαλύτερο ερώτημα στο ενδεχόμενο μιας νέας παπανδρεϊκής καθόδου δεν είναι, άλλωστε, η υποδοχή του. Είναι το αν και κατά πόσο αυτή θα επηρέαζε το ψηφοδέλτιο της Αχαΐας, το οποίο σε αυτή τη φάση βασίζεται στην παρουσία του πρώην πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου (καθώς ο Τσίπρας συγκεντρώνει και πασοκικές δυνάμεις στη συγκεκριμένη Περιφέρεια, που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν πρόβλημα στα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ). Εμπειρα κομματικά στελέχη, όταν ρωτούνται θεωρητικά, επισημαίνουν πως δεν είναι η πρώτη φορά που συγγενικά πρόσωπα κατεβαίνουν στις ίδιες κάλπες και πως, αναλόγως τις διαθέσεις, «φόρμουλες υπάρχουν».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η στιγμή, πάντως, για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης μοιάζει ιδανική: ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου, ο οποίος πιστεύει πως η προσωπολατρία υποχωρεί προς χάρη της ομάδας, θα μπορούσε να είναι μια δυνατή προσθήκη σε ένα πολιτικό ρόστερ που αναζητά τη σύνδεση μεταξύ του ένδοξου παρελθόντος και του μέλλοντος. Και κάποιο ψηφοδέλτιο της Κρήτης – ειδικά αυτό του Ηρακλείου το οποίο ψιθυρίζεται πως θα μπορούσε να επιλεγεί – δυνητικά θα πληρούσε τις προϋποθέσεις όλων των πλευρών και θα εξασφάλιζε στη Χαριλάου Τρικούπη μια ταύτιση σημαντική, σε μια περιοχή όπου το κόμμα έχει ήδη δυνάμεις, αλλά θέλει να θωρακίσει την κυριαρχία του μπροστά στον Αλέξη Τσίπρα. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ο νεότερος Ανδρέας και έχει πολλές πιθανότητες εκλογής και προσφέρει το όνομά του στην υπηρεσία του κόμματος που ίδρυσε ο παππούς του – μια συνθήκη win-win. Στο ΠΑΣΟΚ, άλλωστε, θέλουν να έχει δίκιο: αν κερδίζουν οι ομάδες και όχι τα πρόσωπα, τότε καμία μάχη από αυτές που έχουν μπροστά τους δεν έχει χαθεί.
Στο τέλος, βέβαια, μπορεί όλα αυτά να είναι απλώς σενάρια του αποκαλόκαιρου. Ο Σαίξπηρ, όπως προσφέρει στον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα το αναπόφευκτο του πεπρωμένου, έτσι το συνθλίβει κάτω από κοινωνικές συμβάσεις, πιεστικούς θεσμούς και κακό χρονισμό. Κι όμως, η γοητεία των συμπτώσεων παραμένει: το 1964, ο Ανδρέας Παπανδρέου, γιος του Γεωργίου, κατέβηκε για πρώτη φορά υποψήφιος βουλευτής. Ηταν 45 χρόνων. Ακριβώς όσο θα είναι και ο εγγονός του το 2027.
Εντάξει, αυτό ήταν, αυλαία. Πέρασε κι αυτό το καλοκαίρι στην ιστορία. Μικρό, μικρούτσικο. Δεν μικραίνει το καλοκαίρι, εμείς μεγαλώνουμε. Και ο πιο ύπουλος δείκτης της ηλικίας μας, δεν είναι ούτε οι πόνοι στα κόκαλα ούτε οι αντοχές που στερεύουν. Είναι η ρημάδα σχέση μας με τον χρόνο. Τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων τώρα μου φαίνεται σαν να διαρκούσαν 2,5 χρόνια το καθένα. Και μετά, όσο η αντίληψη διαστέλλεται τόσο συστέλλεται ο χρόνος. Γιατί ο χρόνος, όταν σκέφτεσαι, τρέχει, ενώ, όταν αισθάνεσαι, απλώνεται απολαυστικά.
Εχουμε κι οι περισσότεροι αυτά τα κ@λομηχανήματα στο χέρι, μήπως και χάσουμε την επαφή με το μικρομέγαλο διαδικτυακό μας τσίρκο, πότε να κοιμηθούμε, πότε να ξυπνήσουμε, πότε να κολυμπήσουμε, πότε να συμμετάσχουμε στο εμφυλιοπολεμικό μπιφ για τη Μαντόνα, να ξοδέψουμε δηλαδή την πολύτιμη σκέψη μας σε θέματα σημαντικότητας αμοιβάδας, πού να μείνει χρόνος να αισθανθούμε. Και κάπως έτσι, κλασάρουμε κι αυτό το καλοκαίρι με ελάχιστα απ’ όσα νιώσαμε, λίγα απ’ όσα κάναμε και περισσότερα απ’ όσα συνέβησαν.
Προχθές, στην τελευταία ολομέλεια της καλοκαιρινής παρέας, πάνω από πιάτα με υπολείμματα φαγητών που έχουμε φάει και ξαναφάει τις τελευταίες εβδομάδες, έκανα ένα τεστ. Ρώτησα ποια ήταν για τον καθένα πρώτη «φωτογραφία» που του έρχεται στο μυαλό από το φετινό καλοκαίρι. Η σπασίκλα της παρέας άρχισε να ρωτάει αν θα αναφέρεται σε κοινωνικό, καλλιτεχνικό, προσωπικό ή πολιτικό γεγονός, «Ελα χρυσή μου, ένα παιχνίδι είπαμε να παίξουμε, το πρώτο που σου έρχεται στο μυαλό λέμε». (Μετά ρώτησε αν θα υπάρχει και βαθμολογία ή θα ψηφίσουμε, κάπως την κοιτάξαμε, δεν το συνέχισε).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το τραπέζι άναψε, ήρθαν κερασμένα λεμοντσίνα και γλυκάκια, φτούκα προ ποιος θα μιλήσει. Από την αρχή έδειξε πού θα πήγαινε το πράγμα. Κάποιες απόπειρες αναφοράς σε προσωπικές αισθήσεις και παραισθήσεις, ξέφτισαν γρήγορα. Σαν να υπόβοσκε μια αυτολογοκρισία, οι κοινές αναφορές κάνουν τους ανθρώπους να μην αισθάνονται εκτεθειμένοι, ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί αντάμα, τέλος πάντων…
«Οι φωτιές;» – «Ποιες φωτιές; Κάθε καλοκαίρι φωτιές έχουμε». Η πολιτικοποιημένη πτέρυγα ανέφερε τις Free Palestine πορείες. «Εντάξει παιδιά, χαλαρώστε, κάτι πιο juicy». «Ε, αφού είπες το πρώτο που θα μου έρθει». «Ωραία, πες το δεύτερο». «Ε, να μην είναι η “Οδύσσεια” του Νόλαν;». «Δεν έχει, όμως, κάτι το καλοκαιρινό». «Ναι καλά, όταν, μετά λίγα χρόνια, θα προσπαθούμε να θυμηθούμε πότε μείναμε σε εκείνο το ωραίο Airbnb, θα λέμε τότε που παιζόταν η “Οδύσσεια” επειδή ένα βράδυ που μιλούσαμε για την ταινία καθόμασταν στη βεράντα και τα λοιπά και τα λοιπά». Σωστό κι αυτό. «Ε, ναι μην είναι και η Μαντόνα;». «Να είναι». «Μαντιλοδεμένη ή με τη γλάστρα στο κεφάλι;». «Μην είσαι προβοκάτορας». «Τελικά πληρώθηκε για τη διαφήμιση της μπίρας;». «Βρε παιδιά, εκείνους τους λαγοκέφαλους που είχαν επικηρύξει στην αρχή της σεζόν, τους θυμάται κανείς;».
Εν τω μεταξύ, στο διπλανό τραπέζι, οι κατιόντες έφηβοι συγγενείς μας συζητούσαν τι θα έκαναν στη συνέχεια της βραδιάς και από ποια ηλικία επιτρέπεται να μπουν σε κλαμπ. …Αντε βρε, καλό καλοκαίρι. Γιατί το καλοκαίρι πάντα έρχεται.
Ξέγνοιαστες στιγμές για τον Στέφεν Κάρι λίγο πριν από την έναρξη της νέας σεζόν στο NBA, με τον σταρ των Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς να απολαμβάνει μια ημέρα γκολφ στο εμβληματικό Pebble Beach.
Ο Κάρι συμμετείχε σε εκδήλωση των Eat. Learn. Play., συνδυάζοντας τη διασκέδαση με την προσφορά, ενώ δοκίμασε τις ικανότητές του στο γήπεδο απέναντι και στον επαγγελματία γκολφέρ Μαξ Χόμα. Η Eat. Learn. Play. αποτελεί το φιλανθρωπικό ίδρυμα που ίδρυσαν ο Στεφ και η Αϊσέλ Κάρι.
Μάλιστα, ο τέσσερις φορές πρωταθλητής του NBA κατάφερε να στείλει την μπάλα στο πράσινο στο περίφημο 7ο hole του Pebble Beach, απολαμβάνοντας μια διαφορετική ημέρα πριν επιστρέψει στις υποχρεώσεις του με τους Γουόριορς.
Δείτε την ανάρτηση και τις προσπάθειες του Κάρι:
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Wardell Curry (@stephencurry30)
Σιγά-σιγά οι διακοπές γίνονται βάσανο. Η αγωνία αρχίζει από τον χειμώνα: Πού θα πάμε; Αγχος. Αγρυπνία. Πού θα πάμε φέτος; Ντε και καλά να πάμε κάπου. Αλλιώς δεν είμαστε επαρκείς και ευτυχισμένοι, αλλιώς υπολειπόμεθα και τι θα πει η κουνιάδα αν προσπαθήσεις να της το αναλύσεις; Πώς μπορείς να είσαι χαρούμενος ή χαρούμενη χωρίς ταξίδια, χωρίς τα ξίδια, χωρίς ξαπλώστρα εκεί που σκάει το κύμα, χωρίς να παρακολουθείς αναγκαστικά τις γραίες με το ελάχιστο μαγιό που μπαίνουνε ως το γόνατο και κατουρούνε αφειδώς στο πέλαγο – συν τα αντηλιακά τους που διαλύονται στην επιφάνεια κάνοντάς την να ιριδίζει σαν επιφάνεια διαφυγόντος πετρελαίου; (Ασε η μπόχα).
Οχι. Οφείλεις να είσαι ευτυχισμένος με τις στανικές διακοπές. Οφείλεις να υποστείς το μαρτύριο της ξαπλώστρας – στη Χαλκιδική έφτασε τα εκατό ευρώ, σκέτη, μόνο με την άμμο, και το ποτό επιπλέον. Και αυτή η άμμος είναι που μου τη σπάει περισσότερο. Η άμμος που μπαίνει ανάμεσα στα δάχτυλα, στα σακίδια, στα αφτιά, παντού – αν, μάλιστα αρχίσει καμιά αμμοβολή όπως στις Κυκλάδες, λόγω των αέρηδων, τότε είναι σαν να κάνεις ολόσωμο βελονισμό και μπορεί να μασήσεις και το σάντουιτς με άμμο, υπεράγαν τραγανό – αν δεν σου φύγει κάνα δόντι.
Πάντως, η ξαπλώστρα-ξαπλώστρα. Μάχες δίνονται και μέχρι και χιλιάρικο (τουλάχιστον) στη Μύκονο, με τα γκαραζοτεκνά, τις ινφλουενσερτζούδες, τα μεταφερμένα πρωινάδικα και τη φιγούρα. Θα πεις: τα λεφτά είναι μια ειρηνική λύση, αν σκεφτείς ότι σε πιο ΠΑΣΟΚ παραλίες καρφώνει ο «λαός» τις δικές του ομπρέλες και τις δένει με άγκυρες και αλυσίδες, κάνει κατάληψη της άμμου για μια σίγουρη θέση την επαύριον. Διότι έρχονται κάθε μέρα λεφούσια Αβαροσλάβων και Πετσενέγων με παντσέτες και καρπούζια απ’ το Lidl, όσο δε και Ελληναράδες (που δίδαξαν αυτό το σύστημα κατάληψης σαν να πρόκειται για τις μεταλλικές ομπρέλες του Ζογγολόπουλου), οι οποίοι θέλουνε κι αυτοί να είναι ευτυχισμένοι μαζί με τις πεθερές τους, σε υποβαθμισμένες παραλίες εδώ και τώρα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μεγάλος καημός οι διακοπές, φίλε. Και πώς να τις αποφύγεις – αντέχεται η γκρίνια; Μεγάλο λακιρντί αυτό το μικροαστικό ιδεολόγημα των διακοπών που αν δεν το επαληθεύσεις δεν είσαι επαρκής άντρας, δεν ικανοποιείς τις απαιτήσεις της οικογένειας για ξαπλώστρα και κινητό, για σπρέι καροτίνης και μπανιστήρι της περιρρέουσας κυτταρίτιδας. Τη δίψα για μαγιό που αφήνει τα διολισθαίνοντα ημικώλια απέξω και το πάθος για μουσική μπιτσόμπαρου στη διαπασών. Και την αγωνία να μετακινείς συνέχεια την ξαπλώστρα ανάλογα πού πάει ο ήλιος και ο αέρας λες και κυβερνάς ιστιοφόρο, συν το μόνιμο άγχος να βλέπεις την κάθε γιαγιά, ή τον κάθε φαλάκρα να καντηλιάζονται στα βαθιά χωρίς να ξέρουν καν στοιχειώδες πρόσθιο – τι να σου κάνει και ο ναυαγοσώστης;
(Αλλη μια λάθος λέξη, διότι δεν σώζει ναυαγούς από βυθιζόμενο καράβι – είναι απλός διασώστης). Ασε δε ο αυστραλοπίθηκος που έρχεται να παίξει μπροστά σου ρακέτες πάτα-κιούτα, πάτα-κιούτα, για να δείξει τους μαλλιαρούς κοιλιακούς του, ο δασύπρωκτος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Αδελφέ, όπου υπάρχει πολύς κόσμος υπάρχει δυστυχία. Πες το αν θες ελίτ άποψη, δεν με νοιάζει, αλλά, πια, το Καραμπουρνάκι του κάποτε, δεν αντέχεται. Αυτή η κοσμούρα, το πάρε το πόδι σου απ’ το στόμα μου, τα (συνήθως) φρικαλέα σώματα, το αντάριασμα στον ήλιο επί ώρες (παρά τις προειδοποιήσεις) και το ότι ο άλλος μπαίνει μέσα στη θάλασσα κουβαλώντας και το τηλέφωνό του – να δεις που, αν σε λίγο βγάλουνε και αδιάβροχα κινητά, θα έχουνε γκραν σουξέ. (Σκέψου ότι ήδη ένας πνίγηκε στα βαθιά γιατί μιλούσε στο κινητό).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Κι αυτή η ταλαιπωρία με τα αεροπλάνα που καθυστερούν, τα φουλ λεωφορεία και πώς θα πας από το αεροδρόμιο στη Ραφήνα να σε ραφινάρουν στο καταμαράν, εφόσον, βέβαια, αυτό έρθει, δηλαδή αν το επιτρέψουνε ο Ποσειδώνας και τα μποφόρ, δεν αντέχεται. Και, μετά, άντε γιούργια όλοι μαζί να μπούμε στο καράβι σαν κυνηγημένα πρόβατα, άντε να ανεβείς αγκομαχώντας τις σκάλες με τις βαριές βαλίτσες, να βρεις, εξουθενωμένος, τη θέση σου, και να σωριαστείς. Αλλά να μην μπορείς να αντέξεις διότι ο θαλάσσιος βλάχος έχει βάλει τον κλιματισμό στο φουλ, κι έχει τόσο κρύο, τόση επιθετική ψύξη στον χώρο που πρέπει να σκεπαστείς με βελέντζα για να μην πάθεις πνευμονία – λες και μπήκες σε ψυγείο κρεάτων Αιτωλοακαρνανίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Κι όλες αυτές οι ταλαιπωρίες για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια ξαπλώστρα. Των παθών σου τον αβγοτάραχο να τραβάς για μισό μπάνιο σε μια θάλασσα πλούσια σε βακτήρια και νιτρικό οξύ, και που μπορεί να μην έχει λαγοκέφαλους αλλά επαρκείς γρασιδοκέφαλους και κεφαλόπουλα με κεφαλόπονο. Μια θάλασσα πικρή, γεμάτη ταλαιπωρημένα κορμιά που ψάχνουνε με το ζόρι κάποια ευτυχία (αχ, καλέ, περνάμε τέλεια!) και που με κάνει να νοσταλγώ το δωμάτιό μου στο σπίτι και τις αμερικανιές του Νέτφλιξ. Μπα, δεν γίνεται, θα αρχίσω πάλι τη χειμερινή κολύμβηση – ο μόνος τρόπος να απολαύσω τη θάλασσα, καθαρή, ήσυχη και κυρίως: χωρίς ξαπλώστρες, άσκημα μαγιό, αντηλιακά και άμμο ανάμεσα στα δόντια.
Συλλήψεις σε Μύκονο και Ρόδο σημειώθηκαν στο πλαίσιο των ελέγχων των αστυνομικών Αρχών του Νοτίου Αιγαίου, με στόχο την τήρηση της νομοθεσίας για τη χρήση του αιγιαλού και τη διασφάλιση της ελεύθερης πρόσβασης των πολιτών στις παραλίες.
Όπως αναφέρει η ανακοίνωση της Αστυνομίας, οι έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν το διήμερο 27 και 28 Αυγούστου 2026. Κατά τη διάρκεια αυτών, συνελήφθησαν συνολικά έξι άτομα, που ήταν νόμιμοι εκπρόσωποι ή υπεύθυνοι καταστημάτων, καθώς διαπιστώθηκε ότι παραβίαζαν τις ισχύουσες διατάξεις.
Στη Μύκονο, οι συλλήψεις αφορούσαν πέντε άτομα ηλικίας από 40 έως 62 ετών. Οι αστυνομικοί έλεγχοι έδειξαν ότι καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος που λειτουργούσαν υπό την ευθύνη τους είχαν καταλάβει παράνομα τμήματα του αιγιαλού, τοποθετώντας τραπεζοκαθίσματα και ομπρελοκαθίσματα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σε κάποιες περιπτώσεις, σύμφωνα με την Αστυνομία, ο εξοπλισμός είχε τοποθετηθεί σε απόσταση μικρότερη των τεσσάρων μέτρων από την ακτογραμμή, εμποδίζοντας έτσι την ελεύθερη πρόσβαση του κοινού προς τη θάλασσα.
Στη Ρόδο, συνελήφθη ένας 46χρονος υπεύθυνος καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος, καθώς διαπιστώθηκε παράνομη κατάληψη τμήματος του αιγιαλού με ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων.
Ο Ράτκο Μλάντιτς, που πέθανε στα 84 σε φυλακή της Χάγης, ήταν τελεσίδικα καταδικασμένος σε ισόβια για γενοκτονία, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου. Ηταν εκ των πρωταγωνιστών των εγκλημάτων του σερβικού εθνικισμού μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.
Ο Μλάντιτς ήταν ο στρατιωτικός ηγέτης κατά τη μακρά πολιορκία του Σαράγεβο. Αλλά κυρίως ήταν ο ηγέτης του σερβοβοσνιακού στρατού που, τον Ιούλιο του 1995, δολοφόνησε μέσα σε δυο τρεις ημέρες περισσότερους από 8.000 βόσνιους μουσουλμάνους, άνδρες και αγόρια, στη Σρεμπρένιτσα της Βοσνίας – η χειρότερη σφαγή του εικοστού αιώνα στην Ευρώπη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Θυμάμαι την είδηση της σύλληψής του, το 2011 – φυγοδικούσε δεκαέξι χρόνια. Θυμάμαι και τα ρεπορτάζ από τη δίκη του, το 2017, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, τις αναφορές για την παροιμιώδη απάθειά του στο ακροατήριο, όταν οι μάρτυρες περιέγραφαν την ωμότητα των σφαγών. Υπήρξε ο στρατιωτικός εφαρμοστής του σχεδίου της εθνοκάθαρσης: της βίαιης απομάκρυνσης μουσουλμάνων, Κροατών και άλλων μη Σέρβων από τα εδάφη που προορίζονταν για τη Μεγάλη Σερβία. Από τους πρωτεργάτες εκείνης της περιόδου, ο πρόεδρος της Σερβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς πέθανε στη διάρκεια της δίκης του, ενώ ο Ράντοβαν Κάρατζιτς, επίσης καταδικασμένος σε ισόβια, εκτίει την ποινή του σε βρετανική φυλακή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τι έμεινε από εκείνη την περίοδο; Οι νεκροί και η εθνική και θρησκευτική μισαλλοδοξία που εγκαταστάθηκε στην άλλοτε Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία. Ο αποτροπιασμός της διεθνούς κοινότητας, η οποία όμως δεν ήταν άμοιρη ευθυνών για τη σφαγή. Η δραματική κατάληξη, με τη Σερβία να επιτίθεται στο Κόσοβο και το ΝΑΤΟ να βομβαρδίζει το Βελιγράδι. Και βέβαια οι συλλήψεις και οι καταδίκες των πρωταιτίων.
Κατά καιρούς λέγεται ότι στο ζήτημα της δικαιοσύνης το Διεθνές Δικαστήριο ήταν άδικο, καταδίκασε για εγκλήματα πολέμου κυρίως Σέρβους. Η αλήθεια είναι ότι το Δικαστήριο καταδίκασε και Κροάτες και βόσνιους μουσουλμάνους. Αυτό όμως δεν εξισώνει ούτε την έκταση ούτε τον χαρακτήρα των εγκλημάτων: η οργανωμένη εθνοκάθαρση των σερβοβοσνιακών δυνάμεων και, πάνω απ’ όλα, η γενοκτονία της Σρεμπρένιτσα αποτελούν δικαστικώς διαπιστωμένα γεγονότα.
Ο,τι συνέβη στη Γιουγκοσλαβία εκείνη την τρομερή δεκαετία είχε αντίκτυπο και στην Ελλάδα. Με τα στρατεύματα του Μλάντιτς στη Σρεμπρένιτσα πολέμησαν, σύμφωνα με «ΤΑ ΝΕΑ», 12 έλληνες εθελοντές. Η νεότερη έρευνα κάνει λόγο για πολύ περισσότερους, πολλοί από τους οποίους χρεώνονται (ήταν μέλη ή είχαν σχέσεις) στη Χρυσή Αυγή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τη δράση τους, για πολλά χρόνια, η κοινή γνώμη δεν την είχε πληροφορηθεί ποτέ, δεν ήταν δημοφιλής η πληροφορία για εγκλήματα στο όνομα του έθνους και της ορθοδοξίας. Επίσης, ελάχιστοι πολιτικοί μίλησαν ανοιχτά και ζήτησαν ευθύνες – μεταξύ τους, ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, ο Πέτρος Κουναλάκης και ο Στέφανος Μάνος. Δέκα χρόνια μετά τη σφαγή, ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Αναστάσης Παπαληγούρας μίλησε για το «ενδεχόμενο να υπάρχουν πράγματι ευθύνες ελλήνων πολιτών για τις σφαγές αμάχων στη Σρεμπρένιτσα» και διέταξε δικαστική έρευνα – την οποία είχε ζητήσει ο εισαγγελέας τότε Δημήτρης Παπαγγελόπουλος.
Η υπόθεση αρχειοθετήθηκε το 2011 χωρίς να βρεθεί κάποιο νήμα. Και σήμερα, μετά τον θάνατο του Μλάντιτς, έχει πέσει μεγάλη αμνησία – η είδηση δημοσιεύεται, όπου δημοσιεύεται, σαν να είναι κάτι πολύ μακρινό, κάτι πολύ ξένο.
Δεν είναι ξένο. Στις 8 ή 9 Ιουλίου 1995, λίγες ημέρες πριν αρχίσουν οι μαζικές δολοφονίες, ο Ράντοβαν Κάρατζιτς είπε στον Μίροσλαβ Ντερόνιτς, σύμφωνα με τη μετέπειτα κατάθεσή του στη Χάγη: «Μίροσλαβ, σκότωσέ τους όλους. Ολους όσους πιάσετε».
Λίγες ημέρες αργότερα, στη Σρεμπρένιτσα κυμάτιζε και μια ελληνική σημαία.