Συναγερμός έχει σημάνει στις πυροσβεστικές δυνάμεις, στην Πολιτική Προστασία, σε εθελοντικές ομάδες, αλλά και σε μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου Καρπενησίου, μετά την εξαφάνιση ενός 74χρονου άνδρα κατά τη διάρκεια πεζοπορίας στο Βελούχι.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο 74χρονος συμμετείχε σε ομάδα 17 ατόμων που ανέβηκαν στο Βελούχι προς την κορυφή του βουνού, ωστόσο κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες χάθηκαν τα ίχνη του.
Πρόκειται, μάλιστα, για τον άνθρωπο που φέρεται να ήταν και ο αρχηγός της ομάδας.googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Όπως προκύπτει από τα πρώτα στοιχεία, το κινητό τηλέφωνο του 74χρονου βρίσκεται ακόμη σε λειτουργία, ωστόσο, παρά τις επανειλημμένες κλήσεις, δεν έχει καταστεί δυνατή η επικοινωνία μαζί του.
Οι πυροσβεστικές δυνάμεις προσπαθούν να εντοπίσουν το στίγμα του κινητού τηλεφώνου, προκειμένου να προσανατολίσουν τις έρευνες σε ένα ιδιαίτερα δύσβατο και απαιτητικό σημείο της περιοχής.
Οι συνθήκες καθίστανται ολοένα και πιο δύσκολες, καθώς στην περιοχή έχει πλέον πέσει σκοτάδι, γεγονός που δυσχεραίνει σημαντικά τις προσπάθειες εντοπισμού. Για τον λόγο αυτό οι δυνάμεις ενισχύονται, ενώ ήδη έχει κινητοποιηθεί και ειδικό κλιμάκιο της 7ης ΕΜΑΚ από τη Λαμία, προκειμένου να συνδράμει στην επιχείρηση έρευνας και διάσωσης.
«Πάντα “υπάρχει μια γυναίκα στην αρχή όλων των μεγάλων πραγμάτων…”. Αν και πολύ θα ήθελα να έχω εγώ την πατρότητα αυτής της φράσης, στην πραγματικότητα ήταν ο Λαμαρτίνος που συμπύκνωσε την ουσία της γυναικείας φύσης σε λίγες μόνο λέξεις. Αυτή η ρήση λοιπόν, δεν θα μπορούσε να περιγράψει καλύτερα την αγαπημένη μου φίλη, συναγωνίστρια και συνάδελφο Αννα Ψαρούδα – Μπενάκη, την οποία τιμούμε όλοι μαζί απόψε…».
Με τούτα τα λόγια ξεκινούσα στις 15 Οκτωβρίου 2025 τον χαιρετισμό μου σε εκδήλωση, που γινόταν προς τιμή της μεγάλης Αννας Ψαρούδα – Μπενάκη, από την Παναθηναϊκή Οργάνωση Γυναικών. Ηταν μόλις τέσσερις μήνες πριν και ούτε είχα διανοηθεί, τι επρόκειτο να συμβεί την 15η Φεβρουαρίου 2026 για την Αννα, που ήταν πάντα η αρχή όλων των μεγάλων πραγμάτων στην πατρίδα μας. Και αυτό, γιατί στη μακρόχρονη πορεία της ταυτίστηκε με πολλές «αρχές» και μάλιστα θεμελιώδεις: για την επιστήμη της, για τη θητεία της στην πολιτική, αλλά και για το γυναικείο κίνημα εν γένει. Η αφετηρία τοποθετείται στο 1962, με εφόδιο την αγάπη της για τη νομική επιστήμη και με σημαντικές σπουδές στην Αθήνα και τη Βόννη. Με τα χρόνια, ως νεαρή ποινικολόγος διακρίθηκε στις δικαστικές αίθουσες, ενώ περπάτησε σε δρόμους ακαδημαϊκούς, για να φτάσει το 1978 μέχρι και την έδρα του Ποινικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα όμως, η δράση της επεκτάθηκε και στη συγγραφή επιστημονικών άρθρων και βιβλίων, αλλά και στην έκδοση του νομικού περιοδικού «Ποινικά Χρονικά».
Το 1981 αποτελεί έναν κομβικό σταθμό στην πορεία της. Εχοντας δώσει τα διαπιστευτήριά της στον εργασιακό στίβο, εισέρχεται για πρώτη φορά στην ενεργό πολιτική και εκλέγεται βουλευτής Επικρατείας, ενώ στη συνέχεια, από το 1989, στην κοινή μας περιφέρεια, την Α’ Αθηνών. Η συνέχεια δεν είναι απλώς γνωστή, αλλά έχει περάσει στην ιστορία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Με επιτυχημένες θητείες στα υπουργεία Παιδείας, Πολιτισμού και Δικαιοσύνης, η Αννα επέτυχε σημαντικές τομές σε όποιον τομέα κι αν καταπιάστηκε. Ανεξαρτήτως αντικειμένου, η οξύνοιά της, η διαρκής ετοιμότητα, η ανάγκη για βαθιά γνώση και κατάρτιση, αλλά και η αφοσίωσή της σε κάθε γνωστικό πεδίο, ήταν τα συστατικά στοιχεία της επιτυχημένης πορείας της στις ετερόκλητες αποστολές που της ανατέθηκαν.
Ο τρόπος σκέψης και η πρισματική αντίληψη των πραγμάτων πάντα ξάφνιαζε και μάλιστα πολύ πριν καν προκύψει κάποιο ορατό πρόβλημα ή έστω προβληματισμός… Γι’ αυτό άλλωστε εντυπωσίαζε με τις καίριες, σχεδόν «προφητικές» παρεμβάσεις της στη δημόσια σφαίρα. Και αν η μέχρι τότε πορεία της ήταν εντυπωσιακή, η συνέχειά της – στις αρχές πλέον του 21ου αιώνα – θα σημάδευε το γυναικείο κίνημα με δύο κορυφαία ορόσημα. Το πρώτο έρχεται το 2004, όταν η Αννα Ψαρούδα – Μπενάκη κατακτά μια νέα, απάτητη κοινοβουλευτική κορυφή. Τότε που εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Οπως έχω πει κατά το παρελθόν, η ανάδειξή της στο αξίωμα, καθώς και η δράση της στο πλαίσιό του, την κατέστησαν σύμβολο ισότητας και ανατροπής των στερεοτύπων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Αθόρυβα, ακάματα και μεθοδικά έφερε την πιο «ηχηρή» επανάσταση σε έναν παραδοσιακά ανδροκρατούμενο χώρο. Σε μια πραγματικότητα, όπου «αντιμετωπίζουμε έναν ισχυρό άντρα σαν γεννημένο ηγέτη και μια ισχυρή γυναίκα σαν ανωμαλία», όπως έγραφε η συγγραφέας Μάργκαρετ Ατγουντ (Atwood), η Αννα υπερείχε αβίαστα, χωρίς φασαρία. Εξάλλου, όπως και η ίδια έχει δηλώσει «νιώθω ισχυρή και πολύ υπερήφανη για το φύλο μου», τονίζοντας πως «μια γυναίκα που θέλει να διακριθεί στην πολιτική πρέπει να πιστέψει βαθιά μέσα της ότι δεν μπορεί να αναδειχθεί με πυροτεχνήματα και τεχνάσματα, αλλά μόνο με τη δημιουργία ενός σοβαρού προφίλ» […] «Με φωνασκίες δεν επιτυγχάνεται κανένας στόχος. Ας αφήσουμε αυτό το φαιδρό σπορ στους άνδρες»!
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Με αυτές τις πεποιθήσεις λοιπόν πορεύτηκε, διαγράφοντας μια φωτεινή πορεία ως Πρόεδρος. Ενδυνάμωσε τη διεθνή παρουσία της Βουλής στον χώρο της κοινοβουλευτικής διπλωματίας, αλλά και την επαφή με την κοινωνία και τον πολιτισμό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Το δεύτερο κορυφαίο ορόσημο έρχεται λίγα χρόνια μετά, με την εκλογή της ως τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και, κυρίως, με την ανάληψη της προεδρίας της 10 χρόνια μετά, το 2020. Για δεύτερη λοιπόν φορά, άλλη μια πρωτιά, ως η πρώτη και η μόνη γυναίκα πρόεδρος της Ακαδημίας από το 1926 έως σήμερα. Με τα μάτια ανοιχτά, γεμάτα περιέργεια και με μια ζωηρή διάθεση για δράση και εξέλιξη, η Αννα καθιερώθηκε ως σύμβολο διαρκούς και ουσιαστικής νεότητας, αλλά και γυναικείας, ήρεμης δύναμης.
Η Αννα Ψαρούδα – Μπενάκη είναι για όλους μας και ιδίως για τις εποχές που ζούμε, κάτι ακόμα μεγαλύτερο. Παρατηρώντας κάποιος τη διαχρονική πορεία της προς την κορυφή διαπιστώνει την καθολική αποδοχή, από πρόσωπα με οριακά διαφορετικές ιδεολογικές καταβολές, με διαφορές ή διαφωνίες, με άλλες τροχιές κι άλλες πορείες. Και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Γιατί στο πρόσωπό της άπαντες αναγνωρίζουν την Αννα της Δημοκρατίας, την Αννα της Πρωτοπορίας, την Αννα της Ελλάδας. Αυτή είναι η ρίζα, αυτή είναι η προίκα της, πάντα θα εμπνέει, πάντα θα ενώνει και πάντα θα καθοδηγεί.
Θα κλείσω με δύο λόγια του Βίκτωρος Ουγκώ, που πιστεύω πως και της ταιριάζουν και της αξίζουν: «Αγναντεύετε το αστέρι γιατί λάμπει και είναι ασύλληπτο, αλλά δίπλα σας βρίσκεται λάμψη πιο εκθαμβωτική και μυστικό πιο βαθύ: η γυναίκα».
Αγαπητή μου Αννα, η πατρίδα και εγώ προσωπικά σε ευχαριστούμε από καρδιάς για τις παρακαταθήκες αξιοπρέπειας και σεβασμού που άφησες. Τις έχουμε ανάγκη σήμερα περισσότερο από ποτέ και θα τις κρατήσουμε ζωντανές στα βάθη των χρόνων.
Ο Νικήτας Κακλαμάνης είναι Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
Ο Ολυμπιακός δεν αντιμετώπισε κανένα απολύτως πρόβλημα, επικρατώντας του ΑΟΠ στο Φάληρο με σκορ 19-8, σε μία αναμέτρηση η οποία διεξήχθη στο πλαίσιο της 1ης αγωνιστικής της Β’ φάσης της Α1 πόλο ανδρών.
Μετά από αυτό το αποτέλεσμα οι Πειραιώτες έπιασαν τον Παναθηναϊκό στην κορυφή της βαθμολογίας με 45 βαθμούς, με τις δύο ομάδες να μετρούν 45/45 νίκες μέχρι στιγμής φέτος στο πρωτάθλημα.
Μόνο στο πρώτο οκτάλεπτο οι γηπεδούχοι ήταν ανταγωνιστικοί, κρατώντας το σκορ χαμηλά στο 2-3. Στη συνέχεια ο Ολυμπιακός ανέβασε τον ρυθμό του και έκλεισε το ημίχρονο με +6 γκολ (2-8).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το δεύτερο ημίχρονο ήταν διαδικαστικού χαρακτήρα, με τους Πειραιώτες να τελειώνουν το τρίτο οκτάλεπτο έχοντας διψήφιο προβάδισμα (4-14), με το παιχνίδι εν τέλει να ολοκληρώνεται με 19-8 υπέρ των φιλοξενούμενων, που έφτασαν όπως αναμενόταν σε μία εύκολη νίκη.
Τα οκτάλεπτα: 2-3, 2-8, 4-14, 8-19
Οι καρναβαλικές εκδηλώσεις κορυφώνονται σε όλη την Ελλάδα, με ξεχωριστή ζωντάνια και ενέργεια. Χρώματα, φαντασία, μουσική και χορός πλημμυρίζουν τους δρόμους, με την Πάτρα να παραμένει το επίκεντρο, αλλά και πόλεις όπως η Ξάνθη, το Ρέθυμνο και τα Γρεβενά να κρατούν ζωντανή την παράδοση.
Πάνω από 50.000 καρναβαλιστές συμμετέχουν στη νυχτερινή ποδαράτη παρέλαση, μετατρέποντας την πόλη σε μια φαντασμαγορική γιορτή για ακόμη μια χρονιά. Δείτε απευθείας:Μια ασυνήθιστη εικόνα καταγράφηκε πριν από τον μεγάλο τελικό του Allwyn Final 8, με φόντο το Κύπελλο Ελλάδας καθώς οργανωμένοι φίλαθλοι του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού βρέθηκαν στην ίδια κερκίδα στο Κλειστό Γυμναστήριο Νέας Αλικαρνασσού «Δύο Αοράκια», περίπου δύο ώρες πριν από το τζάμπολ.
Η απόφαση αυτή, που πάρθηκε υπό την ευθύνη της Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, ενείχε σαφώς ρίσκο, δεδομένης της ιδιαιτερότητας του ντέρμπι «αιωνίων». Στο πέταλο πίσω από τα δημοσιογραφικά, οπαδοί και των δύο ομάδων πήραν θέση, δημιουργώντας μια σπάνια για τέτοιου επιπέδου αναμέτρηση εικόνα.
Η συνύπαρξη δεν άργησε να φέρει ένταση, με αντεγκλήσεις να σημειώνονται μεταξύ των δύο πλευρών. Ωστόσο, η κατάσταση εκτονώθηκε σχετικά γρήγορα, πριν πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις, επιτρέποντας την ομαλή συνέχεια της προετοιμασίας για τον μεγάλο τελικό.
«Σεβόμαστε την απόφαση του Αρείου Πάγου αλλά ακριβώς στην περίμετρο που θα ορίσει», δήλωσε από το βήμα της Βουλής ο υφυπουργός Οικονομικών Θάνος Πετραλιάς απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ. Οπως είπε, η απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τα δάνεια που έχουν υπαχθεί στον νόμο Κατσέλη δεν έχει έως σήμερα καθαρογραφεί ούτε δημοσιευθεί επισήμως στην οριστική της μορφή.
Προσέθεσε ότι η υπευθυνότητα και η σοβαρότητα, που απαιτούνται σε ζήτημα τέτοιας βαρύτητας, επιβάλλουν να αναμένουμε τη δημοσίευση του πλήρους σκεπτικού, την εξειδίκευση του τρόπου εφαρμογής της απόφασης και εν γένει την οριστική αποσαφήνιση των όλων πρακτικών παραμέτρων εφαρμογής της απόφασης, πριν από οποιαδήποτε επίσημη εκτίμηση από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Συνεπώς, υπογράμμισε, θα ήταν πρόωρο και επισφαλές να προβούμε σε αριθμητικές ή οικονομικές αποτιμήσεις, χωρίς να διαθέτουμε πλήρη και ολοκληρωμένη εικόνα των νομικών και πραγματικών δεδομένων, προκειμένου να είναι δυνατή, αξιόπιστη, ακριβής και θεμελιωμένη η εκτίμηση για το ύψος των ποσών, που ενδέχεται να επηρεαστούν λόγω της απόφασης του Αρείου Πάγου αλλά και του τρόπου διαχείρισής τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Μετασχηματισμός της ΔΕΗΩριμάζει, σύμφωνα με πληροφορίες, το σχέδιο της ΔΕΗ για τη δημιουργία mega data center στην περιοχή του Αγίου Δημητρίου της Δυτικής Μακεδονίας. Και ήδη γίνονται επαφές με εταιρείες που θα μπορούσαν να το χρησιμοποιούν για την αποθήκευση των δεδομένων τους. Η επένδυση στη Δυτική Μακεδονία εκτιμάται ότι θα ξεκινήσει, καλώς εχόντων των πραγμάτων, να υλοποιείται έως το τέλος του 2026. Μάλιστα, εφόσον προχωρήσει, θα αποτελέσει μια εθνική επένδυση υψηλής τεχνολογίας για τη χώρα.
Μείωση δημόσιου χρέουςΣτα 362,8 δισ. ευρώ ανήλθε το δημόσιο χρέος στο τέλος του 2025, μειωμένο κατά 2,15 δισ. ευρώ σε σχέση με το 2024, που είχε διαμορφωθεί στα 364,95 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, η μέση σταθμική διάρκεια του χρέους διαμορφώθηκε στα 18,37 έτη, ελαφρώς μειωμένη από τα 18,97 έτη του 2024, καθώς συνεχίζεται η εξόφληση παλαιότερων βραχυπρόθεσμων υποχρεώσεων.
Ο Τραμπ προειδοποιεί, το βαρέλι σκαρφαλώνειΗ τιμή του πετρελαίου σκαρφάλωσε σε υψηλό εξαμήνου, με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να προειδοποιεί ότι το Ιράν είχε το πολύ 15 ημέρες για να καταλήξει σε συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Το Brent σκαρφάλωσε στα 72 δολάρια το βαρέλι, σημειώνοντας άνοδο περίπου 6% την προηγούμενη εβδομάδα, ενώ το West Texas Intermediate το διαπραγματεύτηκαν κοντά στα 67 δολάρια.
Η 62η Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια MSC ανέδειξε την ανάγκη μίας κυρίαρχης Ευρώπης προκειμένου να μη συνθλιβεί στις μυλόπετρες των μεγάλων δυνάμεων των Τραμπ, Σι και Πούτιν που επανασχεδιάζουν τις ζώνες επιρροής στον πλανήτη.
Τον οραματικό στόχο του γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν ασπάζονται στο μεταξύ όλο και περισσότεροι στο Βερολίνο και το Λονδίνο.
Η υλοποίηση όμως σκοντάφτει στις δυσμενείς πολιτικές προοπτικές και στις δυσλειτουργίες του γαλλογερμανικού άξονα, οι οποίες βγήκαν και πάλι στην επιφάνεια μόλις έπεσε η αυλαία στη σύνοδο του Μονάχου MSC.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς ήθελε να βάλει τη δική του σφραγίδα στη φετινή Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια, για αυτό και επέλεξε να ξεκινήσει η διάσκεψη την Παρασκευή με τη δική του ομιλία.
Βέβαια το ενδιαφέρον όλων ήταν στραμμένο στον αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, που ανέβηκε στο βήμα της MSC την επομένη για να επαναλάβει με έντονα συναισθηματικό περιτύλιγμα την πολιτική υποτέλειας των Ευρωπαίων στην Αμερική που είχε εξαγγείλει ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς από το Μόναχο πριν από έναν χρόνο.
Η ομιλία του Ρούμπιο επισκίασε το «Πρόγραμμα Ειρήνης» που εξήγγειλε ο Μερτς, για την «επιστροφή της Ευρώπης από τις μακρές διακοπές στην ιστορία».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο πεπεισμένος ατλαντιστής Φρίντριχ Μερτς εγκατέλειψε τη γραμμή κατευνασμού του Τραμπ – τράβηξε σαφή διαχωριστική γραμμή με το κίνημα που στηρίζει τον Τραμπ, «ο πόλεμος του Maga δεν είναι δικός μας», είπε στο Μόναχο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ταυτόχρονα ο Μερτς έκανε μία σημαντική χειρονομία προς τον γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος έχει δώσει από χρόνια το σύνθημα για την «κυρίαρχη Ευρώπη», για να συναντήσει τις επιφυλάξεις των προκατόχων του Μερτς στην καγκελαρία, Ολαφ Σολτς και Ανγκελα Μέρκελ.
Ο Μερτς όχι μόνον επιχειρηματολογεί υπέρ της «κυρίαρχης Ευρώπης», αλλά αποκάλυψε ότι έχει ξεκινήσει με τον γάλλο πρόεδρο «εμπιστευτικές συνομιλίες για την ευρωπαϊκή πυρηνική αποτροπή» απέναντι στην απειλή της Ρωσίας.
Η Γερμανία δεν έχει δικό της πυρηνικό οπλοστάσιο και «θα τηρήσει αυστηρά» τις συμβατικές της υποχρεώσεις, δεσμεύτηκε ο Μερτς.
Η συνθήκη 2+4 για την επανένωση των δύο Γερμανιών απαγορεύει την κατοχή ατομικών όπλων.Η Γερμανία είναι και θα μείνει ενταγμένη στην ατομική αποτροπή του ΝΑΤΟ, αλλά ο Μερτς βλέπει ήδη τον κίνδυνο να χάσει την αμερικανική ατομική ομπρέλα.
Το γεγονός ότι και ο βρετανός πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ, έκανε συγκεκριμένη αναφορά στο Μόναχο στις συνομιλίες του με τον Μακρόν για συνεργασία των δύο ατομικών δυνάμεων της Ευρώπης για την ανάπτυξη μίας ευρωπαϊκής ατομικής ασπίδας δείχνει πόσο έχει ωριμάσει στους Ευρωπαίους η ιδέα απεξάρτησης από την Αμερική του Τραμπ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Ωστόσο, η συζήτηση για την πυρηνική αποτροπή που άνοιξε ο Μερτς στο Μόναχο δεν σκοντάφτει μόνον στον Τραμπ.Εξίσου αστάθμητες προβλέπονται οι εξελίξεις στη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία που υποχρεώνουν πολλούς στη Γερμανία να είναι κουμπωμένοι στο άνοιγμα του καγκελάριου.
Στη Γερμανία έχει παγιωθεί τις προηγούμενες δεκαετίες μία κουλτούρα κατά της ατομικής ενέργειας και των πυρηνικών όπλων.
Αλλά και πέραν αυτού, η προοπτική να κερδίσει τις εκλογές του 2027 στη Γαλλία η ακροδεξιά Λεπέν και στη Μεγάλη Βρετανία ο Νάιτζελ Φάρατζ εξαφανίζει την προθυμία των Γερμανών να αναζητήσουν προστασία σε μία γαλλοβρετανική ατομική ομπρέλα, στα χέρια των Λεπέν και Φάρατζ
Η περιπέτεια του μαχητικού αεροσκάφους νέας γενιάς «FCAS» είναι επίσης ενδεικτική για τις δυσλειτουργίες του γαλλογερμανικού άξονα.Το αεροσκάφος πρόκειται να αντικαταστήσει από το 2040 τα γερμανικά Eurofighter Typhoon και τα γαλλικά Rafale. Οι απαιτήσεις της γαλλικής Dassault να αναλάβει σαφή ηγεσία στην κοινοπραξία με την Airbus έχουν μπλοκάρει το πρόγραμμα εκατό δισεκατομμυρίων ευρώ.
Ο καγκελάριος Μερτς αμφισβήτησε ανοιχτά την αναγκαιότητα ανάπτυξης ενός κοινού αεροσκάφους, ρίχνοντας την ευθύνη στη γαλλική πλευρά.Ο πρόεδρος Μακρόν δεν θέλει να ξεγράψει το εγχείρημα, αφήνοντας ανοιχτή την προοπτική δύο τύπων αεροσκάφους.
Αλλά το πρόβλημα δεν είναι μόνον η επιχειρηματική κόντρα ανάμεσα στην Dassault και την Airbus.H πρόεδρος της επιτροπής άμυνας στο Ευρωκοινοβούλιο, Στρακ-Τσίμερμαν, εκτιμά ότι ο Μακρόν δεν είχε πλέον το σθένος να επιβληθεί στο εσωτερικό της Γαλλίας, όσο θα πλησιάζουν οι γαλλικές εκλογές.
Ο γάλλος δικαστής Νικολά Γκιλού γνωρίζει πολύ καλά πόσο βαθιά είναι η εξάρτηση της Ευρώπης από την αμερικανική τεχνολογία. Ο Γκιλού και οι συνάδελφοί του στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο βρίσκονται υπό αμερικανικές κυρώσεις. Δεν μπορούν να κάνουν ηλεκτρονικές αγορές και κρατήσεις ξενοδοχείων ή να δώσουν εντολές στις «έξυπνες» οικιακές τους συσκευές.
Οι πιστωτικές κάρτες από ευρωπαϊκές τράπεζες δεν λειτουργούν, επειδή η Ευρώπη δεν έχει ακόμη αναπτύξει ένα δικό της, ενιαίο σύστημα πληρωμών· έτσι, οι περισσότερες ηλεκτρονικές συναλλαγές διεκπεραιώνονται μέσω της Visa και της Mastercard. Ισως ο κίνδυνος θα έπρεπε να είχε γίνει αντιληπτός ήδη πριν από μία δεκαετία, όταν αποκαλύφθηκε ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες κατέγραφαν συστηματικά τις τηλεφωνικές συνομιλίες εκατομμυρίων Ευρωπαίων και παρακολουθούσαν τα τηλέφωνα ηγετών.
Ωστόσο, σε όλη την Ευρώπη, κυβερνήσεις, στρατιωτικοί οργανισμοί, επιχειρήσεις, γιατροί, πανεπιστημιακοί και έφηβοι συνέχισαν να εμπιστεύονται την αμερικανική τεχνολογία. Ευαίσθητες κρατικές πολιτικές συντάσσονται με λογισμικό της Microsoft. Ιατρικά και φορολογικά αρχεία αποθηκεύονται στους διακομιστές της Amazon.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται μέσω συστημάτων τηλεδιάσκεψης που διαχειρίζονται η Microsoft, η Cisco ή η Zoom. Οι νέοι Ευρωπαίοι βλέπουν τον κόσμο μέσα από έναν φακό παραμορφωμένο από τα φίλτρα του Snapchat και τους αλγορίθμους του YouTube. Οι ευρωπαϊκοί ειδησεογραφικοί οργανισμοί βασίζονται στις δημοπρασίες διαφημιστικού χώρου της Google.
Αν και το πρόβλημα έχει εντοπιστεί εδώ και δεκαετίες, τα κράτη-μέλη της ΕΕ δεν ήταν πρόθυμα να εγκαταλείψουν εθνικές πρακτικές και να δυσαρεστήσουν εγχώριες ομάδες συμφερόντων που ωφελούνται από τη σημερινή κατάσταση.
Ο Τζόνι Ράιαν είναι διευθυντής του Enforce, τμήματος του Ιρλανδικού Συμβουλίου Πολιτικών Ελευθεριών.Με το σημάδι από τα ράμματα ακόμη εμφανές στο μέτωπό του, ο Λορέντζο Πιρόλα τράβηξε τα βλέμματα μετά τη νίκη του Ολυμπιακού με 2-0 απέναντι στον Παναιτωλικός.
Ο Ιταλός αμυντικός, που είχε τραυματιστεί στη σύγκρουσή του με τον Παναγιώτη Ρέτσο στο πρώτο παιχνίδι με τη Μπάγερ Λεβερκούζεν, αγωνίστηκε με πάθος και αποφασιστικότητα, επιβεβαιώνοντας τον μαχητικό του χαρακτήρα.
Στις δηλώσεις του στην COSMOTE TV, ο Πιρόλα στάθηκε στην προσπάθεια της ομάδας και έστειλε μήνυμα ενόψει της ρεβάνς, τονίζοντας πως οι «ερυθρόλευκοι» θα τα δώσουν όλα για την ανατροπή και την πρόκριση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Αναλυτικά οι δηλώσεις του Πιρόλα:Για το πρώτο του γκολ με τα ερυθρόλευκα: “Είμαι χαρούμενος για το πρώτο μου γκολ, ήταν σημαντικό να πάρουμε τους τρεις πόντους. Είναι απίθανο να σκοράρω μία ημέρα μετά τα γενέθλιά μου”.
Για το πώς αισθάνθηκε που άκουσε το όνομά του στις κερκίδες: “Θέλω αν πω ευχαριστώ, ένιωσα την στήριξή τους, το ένιωσα σήμερα. Προσπαθώ να δίνω το καλύτερο. Έχω κάποια ράμματα, αλλά μπορώ να παίξω και νιώθω καλά”.
Για τη ρεβάνς: “Φυσικά μπορούμε να το κάνουμε, αν δεν έχουμε την αυτοπεποίθηση ότι μπορούμε να κερδίσουμε 3-0 ας μείνουμε εδώ. Θα πάμε εκεί θα προσπαθήσουμε για το καλύτερο, στο ποδόσφαιρο ποτέ δεν ξέρεις. Θα κάνουμε τα πάντα, ξέρουμε ότι παίζουμε κόντρα σε μία καλή ομάδα, αλλά έχουμε τις πιθανότητές μας. Θα πάμε για τη νίκη και την πρόκριση”.
Στη λογική της προώθησης της ευρωπαϊκής αυτονομίας ώστε να μην υπάρχουν εξαρτήσεις από τρίτες χώρες και δη από την Κίνα κινείται η νέα ευρωπαϊκή στρατηγική για τη ναυτιλιακή βιομηχανία, την οποία αναμένεται να παρουσιάσει η Κομισιόν στις αρχές Μαρτίου. Η στρατηγική, βάσει προκαταρκτικού σχεδίου, το οποίο βρίσκεται στη διάθεση των «ΝΕΩΝ», επιδιώκει παράλληλα την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας αλλά και της ευρωπαϊκής προτίμησης.
Κεντρικός στόχος της στρατηγικής είναι η αναζωογόνηση και ενίσχυση της ναυτιλιακής βιομηχανικής βάσης της Ευρώπης, ιδίως των ναυπηγείων, ώστε να διασφαλιστεί αφενός περισσότερη στρατηγική κυριαρχία και να αντιμετωπιστεί αφετέρου ο αθέμιτος διεθνής ανταγωνισμός. Οι προτεινόμενες δράσεις αποσκοπούν στο να βοηθηθεί η ναυτιλιακή βιομηχανία της ΕΕ να προμηθεύσει και να ανακατασκευάσει από 7.000 έως 10.000 βιώσιμα και ψηφιοποιημένα πλοία έως το 2035.
Οπως αναφέρεται στο κείμενο, το οποίο ενδέχεται πάντως να τροποποιηθεί σε ορισμένα σημεία, η Ευρώπη χάνει έδαφος από χώρες όπως η Κίνα σε στρατηγικούς τομείς ναυπηγικής, όπως είναι τα φέρι και τα σκάφη εγκατάστασης αιολικής ενέργειας ανοιχτής θάλασσας, ενώ παράλληλα η παγκόσμια ηγετική της θέση στα υποβρύχια σκάφη, τον ναυτιλιακό και λιμενικό εξοπλισμό και την καθαρή τεχνολογία αντιμετωπίζει ολοένα και περισσότερες προκλήσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ετσι, η στρατηγική, το «όραμα της ΕΕ για τη ναυτιλιακή βιομηχανία έως το 2030», περιλαμβάνει την εδραίωση της ηγετικής θέσης στην υψηλής τεχνολογίας, σύνθετη ναυπηγική, π.χ. σε κρουαζιερόπλοια, παγοθραυστικά, ερευνητικά σκάφη, σκάφη και πλατφόρμες υποστήριξης αιολικής ενέργειας ανοιχτής θάλασσας, γιοτ και σκάφη αναψυχής, αλλά και την ενίσχυση της κατασκευής μηδενικών εκπομπών άνθρακα επόμενης γενιάς πλοίων.
Προβλέπεται άλλωστε αξιοποίηση των δημόσιων συμβάσεων και της χρηματοδότησης για πλοία και εξοπλισμό «Made in EU», αλλά και ενίσχυση των εισαγωγικών δασμών για ορισμένους στρατηγικούς τύπους πλοίων. Προτείνεται επίσης η δημιουργία ειδικού φόρουμ με στόχο τη συνεργασία για την ενίσχυση των ευρωπαϊκών αλυσίδων αξίας στη ναυτιλιακή βιομηχανία και τεχνολογία. Ταυτόχρονα στόχος είναι να καταστεί η Ευρώπη ηγέτης σε αναδυόμενους τομείς της υποβρύχιας ναυπηγικής και των ωκεάνιων τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένων των υποθαλάσσιων καλωδιακών σκαφών, των επιφανειακών και υποβρύχιων drones, των ρομποτικών και αυτόνομων συστημάτων επιτήρησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Εξι πυλώνεςΑλλωστε, διόλου τυχαία η στρατηγική, η οποία δομείται γύρω από έξι πυλώνες, περιλαμβάνει πυλώνα ασφάλειας και άμυνας του ναυτιλιακού τομέα, με προτάσεις που υποστηρίζουν την αύξηση της παραγωγικής ικανότητας μέσω του νέου Ευρωπαϊκού Προγράμματος Αμυντικής Βιομηχανίας. Στόχος είναι η ενίσχυση των ναυτικών, υποβρύχιων και διπλής χρήσης ικανοτήτων. Οπως αναφέρεται στο κείμενο για την επίτευξη των στόχων αμυντικής ετοιμότητας 2030, υπάρχει επιτακτικό ενωσιακό και εθνικό συμφέρον για την κλιμάκωση των ναυτικών παραγωγικών ικανοτήτων. Τα κράτη – μέλη θα πρέπει να αξιοποιήσουν τις διαφορετικές ευκαιρίες στο πλαίσιο της Ετοιμότητας 2030, η οποία στοχεύει στην κινητοποίηση έως και 800 δισ. ευρώ σε αμυντικές δαπάνες έως το 2030 για την ενίσχυση των ναυτικών βιομηχανικών και τεχνολογικών ικανοτήτων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Επίσης η Επιτροπή θα επιδιώξει να δημιουργήσει έναν μηχανισμό στήριξης για την κινητοποίηση οικονομικών πόρων για επενδύσεις που συνδέονται με πρόσθετες στρατιωτικές προδιαγραφές για φέρι διπλής χρήσης που κατασκευάζονται στην Ευρώπη και μπορούν να αναπτυχθούν σε στρατηγικά σημαντικές διαδρομές ώστε να μπορούν επίσης να εξυπηρετήσουν στρατιωτικούς και στρατηγικούς σκοπούς. Στο πλαίσιο αυτό προβλέπεται συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Αμυνας για την ανάπτυξη σχετικών προτύπων, συμπληρώνοντας τον προτεινόμενο κανονισμό για τη στρατιωτική κινητικότητα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Πράσινη μετάβασηΠαράλληλα, η στρατηγική δημιουργεί μια σαφή πορεία για την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση. Συνδυάζοντας κανονιστικές ενημερώσεις (FuelEU Maritime, ETS), οικονομικά κίνητρα (CEF, ZEWT) και συνεργατικές πλατφόρμες (Green Shipping Lanes), στοχεύει στο να επιταχυνθεί η υιοθέτηση καυσίμων χαμηλών εκπομπών, καινοτόμων τεχνολογιών και ψηφιακών διαδικασιών. Στόχος δε του ευρωπαϊκού δικτύου Πράσινων Λωρίδων και Κόμβων Ναυτιλίας είναι η διευκόλυνση της συνεργασίας σε συγκεκριμένες διαδρομές για την επιτάχυνση της απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές.
Πρόσφατες μελέτες εκτιμούν ότι οι ετήσιες χρηματοδοτικές ανάγκες για την απαλλαγή του στόλου πλοίων της ΕΕ από τις ανθρακούχες εκπομπές κυμαίνονται μεταξύ 2,4 και 8,5 δισ. ευρώ, ενώ ο μετασχηματισμός του στόλου εσωτερικών πλωτών οδών της ΕΕ θα απαιτήσει μεταξύ 2,6 και 7,8 δισ. ευρώ. Στον τομέα της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας, θα χρειαστούν 4 δισ. ευρώ μόνο για θεμέλια και σκάφη εγκατάστασης στροβίλων. Η αντιμετώπιση των αναγκών αυτών απαιτεί τη συντονισμένη χρήση της τρέχουσας και μελλοντικής χρηματοδότησης της ΕΕ, εθνικών μέτρων και δράσεων για την προσέλκυση ιδιωτικών κεφαλαίων, αναφέρεται στο κείμενο.
Ο προϋπολογισμόςΠαρότι στο προκαταρκτικό σχέδιο δεν περιλαμβάνεται το συνολικό ποσό σε δισ. ευρώ που σκοπεύει η Κομισιόν να δρομολογήσει για την εν λόγω στρατηγική – άλλωστε ο επόμενος πολυετής προϋπολογισμός δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί –, γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένους πόρους, που αφορούν συγκεκριμένες δράσεις για το 2026-27. Για την ενίσχυση της εγχώριας παραγωγικής ικανότητας και των τεχνολογιών που κατασκευάζονται στην ΕΕ αναμένεται ότι μέσω του InvestEU η Επιτροπή θα κινητοποιήσει έως το 2027 επενδύσεις ύψους 1,5-2 δισ. ευρώ.
Προβλέπεται επίσης η κινητοποίηση επενδύσεων 800 εκατ. ευρώ στη ναυπηγική βιομηχανία, την μπλε τεχνολογία κ.λπ. έως το 2028 μέσω του προϊόντος InvestEU BlueInvest, ενώ προτείνεται ακόμη 1,5 δισ. ευρώ από τη διάθεση δικαιωμάτων στο Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (ΣΕΔΕ) για τη μείωση των εκπομπών και την προώθηση της καινοτομίας στη ναυπηγική βιομηχανία της ΕΕ. Κατά την Κομισιόν, κρίσιμο πάντως ρόλο για την προώθηση καινοτομιών υψηλής ποιότητας «Made in EU» μπορεί να παίξει το νέο προτεινόμενο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανταγωνιστικότητας (ECF) του επόμενου πολυετούς προϋπολογισμού.
Στο πλαίσιο του ECF η Επιτροπή σχεδιάζει να υποστηρίξει επενδύσεις σε καθαρά ψηφιοποιημένα σκάφη, καθώς και στην καινοτομία και τον εκσυγχρονισμό της ναυπηγικής βιομηχανίας, της υπεράκτιας ενέργειας και της μπλε τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένων των υποβρύχιων τεχνολογιών. Ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί σε στρατηγικές πρωτοβουλίες που ενισχύουν τις εγχώριες αλυσίδες αξίας.
Πυκνώνουν τα σύννεφα πάνω από την Ερυθρά Θάλασσα λόγω των εντάσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, με αποτέλεσμα να καταγράφεται μια στασιμότητα στον αριθμό των διελεύσεων πλοίων. Η κυκλοφορία μειώθηκε αισθητά τον περασμένο μήνα, λόγω συνδυασμού εποχικής επιβράδυνσης και αυξημένων κινδύνων ασφάλειας που απορρέουν από την αναζωπύρωση των εντάσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, αναφέρουν οι αναλυτές.
Οι διελεύσεις από το Bab el Mandeb και τη Διώρυγα του Σουέζ μειώθηκαν για δεύτερο συνεχόμενο μήνα, ύστερα από ένα σχετικό υψηλό επίπεδο τον Νοέμβριο. Σύμφωνα με στοιχεία της Lloyd’s List Intelligence, περίπου 1.079 φορτηγά πλοία άνω των 10.000 dwt διήλθαν από το Bab el Mandeb τον Ιανουάριο, αντιστοιχώντας σε 73,6 εκατ. dwt. Πρόκειται για μείωση 2% σε σχέση με τον Δεκέμβριο, όταν είχαν καταγραφεί 1.103 πλοία και 77,1 εκατ. dwt.
Οι διελεύσεις από τη Διώρυγα του Σουέζ επιβραδύνθηκαν σε 924 πλοία ή 70,3 εκατ. dwt τον Ιανουάριο, έναντι 998 και 78,9 εκατ. dwt τον Δεκέμβριο. Παρ’ όλ’ αυτά, η κίνηση στο Bab el Mandeb παραμένει υψηλότερη από πέρυσι, με αύξηση 11% στις διελεύσεις και 16% στη συνολική χωρητικότητα σε σύγκριση με τον Ιανουάριο 2025.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η αυξημένη δραστηριότητα αντανακλά το γεγονός ότι ορισμένοι πλοιοκτήτες και διαχειριστές έχουν αρχίσει να επιστρέφουν στις διελεύσεις μέσω της Ερυθράς Θάλασσας, αν και σε περιορισμένη κλίμακα.
Ο επικεφαλής αναλυτής της BIMCO, Niels Rasmussen, σημείωσε ότι η μείωση δεν συνδέεται απαραίτητα με αποφάσεις δρομολόγησης λόγω ασφάλειας, καθώς ο Ιανουάριος παραδοσιακά εμφανίζει λιγότερες διελεύσεις από τον μηνιαίο μέσο όρο.
Η πτώση καθοδηγήθηκε κυρίως από τα bulk carriers και τα δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού πετρελαίου. Οι διελεύσεις crude tankers μέσω Σουέζ μειώθηκαν από 245 τον Δεκέμβριο – το δεύτερο υψηλότερο επίπεδο από την έναρξη της εκστρατείας των Χούθι στα τέλη του 2023 – σε 194 τον Ιανουάριο, παραμένοντας πάντως υψηλότερες από τις 178 του Ιανουαρίου 2025.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η Antonella Teodoro της MDS Transmodal ανέφερε, σύμφωνα με τους Lloyd’s List, ότι οι αποφάσεις των διαχειριστών επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, όπως η ζήτηση διυλιστηρίων, οι ροές εμπορευμάτων και τα εποχικά πρότυπα εμπορίου, μαζί με τις εναπομείνασες ανησυχίες ασφάλειας και το κόστος ασφάλισης. Η επιλεκτική επιστροφή πλοίων αντικατοπτρίζει «προσεκτική, βασισμένη στην αγορά κρίση» και όχι πλήρη επιστροφή στα προ κρίσης δρομολόγια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ο αριθμός bulk carriers μειώθηκε στα 290, συνεχίζοντας πτωτική τάση δύο μηνών, ενώ τα επίπεδα παρέμειναν κοντά σε εκείνα του προηγούμενου έτους, δείχνοντας μια επιφυλακτικότητα και όχι κάποια δομική αλλαγή.
Ο Ian Ralby της IR Consilium τόνισε ότι, πέρα από την εποχικότητα, νέοι κίνδυνοι ασφάλειας επηρεάζουν επίσης την αγορά, καθώς το 2026 εξελίσσεται υπό τον φόβο νέας έξαρσης βίας γύρω από το ιρανικό καθεστώς.
Οι εντάσεις στην περιοχή ενισχύονται από αμερικανικές απειλές αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν και τη σκληρή ρητορική των Χούθι, που προειδοποιούν για νέες επιθέσεις σε πλοία. Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον όπου η αβεβαιότητα καθορίζει τις αποφάσεις δρομολόγησης. Αντίθετα, η κίνηση containerships στο Bab el Mandeb αυξήθηκε ελαφρά, με 215 διελεύσεις τον Ιανουάριο 2026, καθώς οι μεταφορείς επαναφέρουν σταδιακά υπηρεσίες.
Η ενίσχυση των ροών από την Ανατολή, συνδέεται με τη μεγάλη ανισορροπία στο εμπόριο Ευρώπης – Ασίας, όπου οι μεταφορείς ουσιαστικά επιδοτούν τα ταξίδια επιστροφής για να διατηρούν τον εξοπλισμό σε κυκλοφορία.
Νεαρός λευκός καρχαρίας αλιεύθηκε ανοιχτά των ισπανικών ακτών, γεγονός που οδήγησε τους ερευνητές να επιβεβαιώσουν τη σπάνια αλλά συνεχιζόμενη παρουσία του είδους στη Μεσόγειο.
Στις 20 Απριλίου 2023, τοπικοί ψαράδες στα ανατολικά της Ιβηρικής Χερσονήσου έπιασαν απροσδόκητα έναν νεαρό λευκό καρχαρία (Carcharodon carcharias). Το ζώο είχε μήκος περίπου 2,10 μέτρα και βάρος 80 με 90 κιλά. Τέτοιες συναντήσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες στην περιοχή, γεγονός που ώθησε τους επιστήμονες να εξετάσουν τα ιστορικά δεδομένα.
Οι ερευνητές ανέτρεξαν σε καταγεγραμμένες εμφανίσεις και αλιεύσεις από το 1862, συγκεντρώνοντας μια ολοκληρωμένη ανάλυση που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό ανοικτής πρόσβασης Acta Ichthyologica et Piscatoria.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Εντάσσοντας το περιστατικό σε δεδομένα άνω των 160 ετών, η ομάδα κατέληξε ότι οι λευκοί καρχαρίες της Μεσογείου αποτελούν αυτό που οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν ως «πληθυσμό-φάντασμα». Εμφανίζονται σπάνια, ωστόσο τα στοιχεία δείχνουν πως δεν έχουν εξαφανιστεί.
Οι καταγραφές επιβεβαιώνουν μια συνεχιζόμενη, αν και ακανόνιστη, παρουσία στα νερά αυτά. Παρά την επιμονή του είδους, ο λευκός καρχαρίας παραμένει καταχωρημένος ως Τρωτός στην Κόκκινη Λίστα της IUCN, ενώ οι παγκόσμιες τάσεις πληθυσμού συνεχίζουν να μειώνονται.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Η καταγραφή παρουσίας νεαρών ατόμων έχει ιδιαίτερη σημασία», δηλώνει ο Δρ. José Carlos Báez, επικεφαλής της έρευνας. «Η εμφάνιση νεαρών δειγμάτων εγείρει το ερώτημα αν ενδέχεται να υπάρχει ενεργή αναπαραγωγή στην περιοχή». Αν όντως υπάρχουν νεαροί καρχαρίες, αυτό θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι η Μεσόγειος δεν αποτελεί απλώς πέρασμα, αλλά πιθανό τόπο αναπαραγωγής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Ο φόβος για τον λευκό καρχαρίαΗ δημόσια αντίληψη συχνά περιπλέκει τη συζήτηση γύρω από τους λευκούς καρχαρίες. Ο φόβος διαμορφώνει εδώ και δεκαετίες τον τρόπο που οι άνθρωποι αντιδρούν σε μεγάλα θαλάσσια αρπακτικά, ιδίως σε είδη που συνδέονται με σπάνιες αλλά πολυδιαφημισμένες επιθέσεις.
Ωστόσο, τα ιστορικά στοιχεία της μελέτης δείχνουν ότι οι εμφανίσεις του λευκού καρχαρία στα ισπανικά νερά της Μεσογείου είναι εξαιρετικά σπάνιες και παραμένουν μεμονωμένα περιστατικά.
Αναφερόμενος στη φράση του H.P. Lovecraft ότι «το αρχαιότερο και ισχυρότερο συναίσθημα της ανθρωπότητας είναι ο φόβος, και το αρχαιότερο είδος φόβου είναι ο φόβος του αγνώστου», ο Báez υπογραμμίζει ότι η επιστημονική γνώση μπορεί να προσφέρει διέξοδο. «Μελετώντας τη βιολογία και την οικολογία του λευκού καρχαρία, η έρευνα μπορεί να αντικαταστήσει τους μύθους με πραγματική κατανόηση». Η τεκμηριωμένη έρευνα, όπως σημειώνει, μπορεί να περιορίσει το άγχος περισσότερο απ’ ό,τι η εικασία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Καταρρίπτοντας το στίγμα, ένας μύθος κάθε φοράΜε τους πληθυσμούς του λευκού καρχαρία να μειώνονται, οι επιστήμονες τονίζουν τη σημασία μακροχρόνιων προγραμμάτων παρακολούθησης για την κατανόηση της βιολογίας του είδους στη Μεσόγειο. Ο συνδυασμός άμεσων παρατηρήσεων και σύγχρονων μεθόδων εντοπισμού μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση στρατηγικών προστασίας αυτού του εμβληματικού κορυφαίου θηρευτή.
«Το βασικό μήνυμα προς το κοινό είναι ότι αυτά τα μεγάλα θαλάσσια ζώα έχουν θεμελιώδη ρόλο στα θαλάσσια οικοσυστήματα», καταλήγει ο Báez. «Ως είδη με μεγάλη μεταναστευτική ικανότητα, ανακατανέμουν ενέργεια και θρεπτικά συστατικά σε τεράστιες αποστάσεις. Λειτουργούν ως καθαριστές της φύσης, ενώ ακόμη και μετά τον θάνατό τους, η πτώση τους στον βυθό προσφέρει πολύτιμα θρεπτικά στοιχεία για τις κοινότητες των βαθέων υδάτων».
Ο Ολυμπιακός υποδέχθηκε τον Παναιτωλικό στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» για την 22η αγωνιστική της Super League. Αυτή η περίοδος είναι η εποχή του χρόνου όπου οι Μουσουλμάνοι έχουν τη σική τους νηστεία, το Ραμαζάνι.
Συνηθισμένη είναι η εικόνα Μουσουλμάνων ποδοσφαιριστών να τρώνε στο γήπεδο, λίγο μετά την δύση του ηλίου την περίοδο του Ραμαζανίου.
Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση, με τον Μαροκινό να ακολουθεί την νηστεία και να παίρνει ένα μικρό γεύμα, μετά την δύση του ηλίου. Δίπλα του και ο διατροφολόγος της ομάδας, Ερνάνι Γκόμες.
Δείτε τη φωτογραφία με τον Ελ ΚααμπίΤο δικό τους πιστό κοινό έχουν καταφέρει να κερδίσουν τα τελευταία χρόνια τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας, αυξάνοντας τον χώρο που καταλαμβάνουν στο καλάθι των ελλήνων καταναλωτών. Η ακρίβεια αλλά και το σκεπτικό πιο αποτελεσματικής διαχείρισης των οικονομικών κάνουν τους καταναλωτές που για χρόνια γύριζαν την πλάτη τους στα «PL» να τα έχουν καθιερώσει στις επιλογές τους.
Σύμφωνα με στοιχεία της Circana η άνοδος που σημείωσαν τα συγκεκριμένα προϊόντα ήταν της τάξεως του 7,5% στο 11μηνο του 2025, έναντι αύξησης 4,8% των επωνύμων, με το μερίδιο της ιδιωτικής ετικέτας στον συνολικό τζίρο να φτάνει σχεδόν το 1/3 (27,3%).Η διαφορά της τιμής του καλαθιού ανάμεσα σε ιδιωτικής ετικέτας και επώνυμα αποτελεί καθοριστικό παράγοντα αύξησης του μεριδίου των «PL» πάρα το γεγονός ότι σημειώθηκαν αυξήσεις και στα δύο καλάθια.
Σύγκριση τιμών της Circana στο μέσο καλάθι δείχνει ότι το μέσο καλάθι σουπερμάρκετ των επωνύμων από 211,69 ευρώ το 2025 διαμορφώθηκε στα 212,79 ευρώ το 2026, ενώ στα ιδιωτικής ετικέτας από 145,85 ευρώ σε 146,11 ευρώ αντίστοιχα, με τη διαφορά ωστόσο ανάμεσα στις δύο κατηγορίες να παραμένει μεγάλη, κάτι που δικαιολογεί και τη στροφή των καταναλωτών που αναζητούν πιο οικονομικά προϊόντα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ερευνα που πραγματοποίησε το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών τον Ιανουάριο του 2026 καταδεικνύει ότι για τρίτη συνεχομένη χρονιά τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας καταγράφουν αύξηση με το 1/4 των προϊόντων που αγοράζονται είναι αυτής της κατηγορίας. Η ανάπτυξη της ιδιωτικής ετικέτας τροφοδοτείται κυρίως από τη δυσκολία των νοικοκυριών να αντεπεξέλθουν στις καθημερινές τους ανάγκες, αλλά και τη σημαντική βελτίωση των προϊόντων αυτών αναφορικά με την ποιότητά τους, την γκάμα των ειδών που εμφανίζονται στα ράφια αλλά και τη συνεχιζόμενη αύξηση των κωδικών ανά προϊόν.
Στο 24% το μερίδιοΑνάλογη εικόνα εμφανίζουν και τα στοιχεία άλλων ερευνών. Σύμφωνα με την έρευνα της ΕΥ Future Cosumer Index Ελλάδα 2025 οι τέσσερις στους δέκα καταναλωτές έχουν στραφεί σε αγορές «PL» σε μια προσπάθεια να αποκομίσουν μεγαλύτερη αξία από τις αγορές τους, με τις αυξήσεις των τιμών να στρέφουν αναγκαστικά το καταναλωτικό κοινό σε οικονομικότερες επιλογές όπως και τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Σύμφωνα με τη μελέτη η διείσδυση των προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας στην ελληνική αγορά διαμορφώθηκε παραδοσιακά σε αισθητά χαμηλότερα επίπεδα από τον υπόλοιπο κόσμο. Σύμφωνα με στοιχεία του Private Label Manufacturers Association, το 2024 το μερίδιό τους διαμορφώθηκε στην Ελλάδα στο 23,7%, έναντι 38,1% στην Ευρώπη. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, αργά αλλά σταθερά, οι έλληνες καταναλωτές ευθυγραμμίζονται με την παγκόσμια τάση, μία αλλαγή που επιταχύνθηκε από την πίεση της οικονομικής στενότητας και του υψηλού πληθωρισμού, ιδιαίτερα στην αγορά τροφίμων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η κατάσταση αυτή κάνει την πιστότητα προς τις επώνυμες μάρκες να παραμένει ευάλωτη με επτά στους δέκα καταναλωτές να δηλώνουν ότι αγοράζουν επώνυμα μόνο σε προσφορά, ενώ σχεδόν τέσσερις στους δέκα δεν σκοπεύουν να επιστρέψουν σε επώνυμες επιλογές σε κατηγορίες όπου πλέον αγοράζουν προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας. Οι καταναλωτές αναγνωρίζουν ότι τα «PL» προϊόντα προσφέρουν εξοικονόμηση χρημάτων (67%), ικανοποίηση αντίστοιχη με τα επώνυμα (63%) ενώ έχουν όλο και καλύτερη ποιότητα (53%).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ωστόσο, παρότι τέσσερις στους δέκα θεωρούν ότι οι τιμές της ιδιωτικής ετικέτας έχουν αυξηθεί (42%), με την Gen Ζ να το δηλώνει πιο έντονα (55%), η τάση προς Premium επιλογές ιδιωτικής ετικέτας ενισχύεται, με πάνω από έναν στους δύο καταναλωτές (51%) να τις επιλέγουν σε κατηγορίες όπου παλαιότερα αγόραζαν επώνυμα προϊόντα. Σύμφωνα με την έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Αθήνας είναι δεδομένη η καταναλωτική συμπεριφορά, με έμφαση στον κλάδο των σουπερμάρκετ, όπου περισσότεροι από τους μισούς καταναλωτές μειώνουν τις αγορές τους και στρέφονται σε φθηνότερα προϊόντα.
ΠροαποφασισμένοιΜάλιστα ως προς το θέμα της επιλογής της μάρκας του κάθε προϊόντος που αγοράζουν, το 39% των καταναλωτών δηλώνει προαποφασισμένο, με το 61% των καταναλωτών να επιλέγει μάρκα μέσα στο κατάστημα την ώρα που ψωνίζει και λαμβάνοντας υπόψη και την τιμή.
Επίσης η πλειονότητα των καταναλωτών, σχεδόν έξι στους δέκα (58%), δηλώνουν πολύ ικανοποιημένοι και μόνο το 6% εκφράζει δυσαρέσκεια αναφορικά με τις προσδοκίες από την αγορά των «PL». Τέλος, συγκρίνοντάς τα με τα επώνυμα, το 74% θεωρεί ότι έχουν καλύτερη τιμή, ενώ στο θέμα της ποιότητας το 55% πιστεύει ότι είναι ίδιας ποιότητας, και σχεδόν ένας στους δύο τα θεωρεί ακόμα και ανώτερης ποιότητας από τα επώνυμα. Ωστόσο, οι τέσσερις στους δέκα καταναλωτές λένε ότι οι συσκευασίες των προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας χρήζουν βελτίωσης. Το γενικότερο συμπέρασμα πάντως που προκύπτει είναι ότι τα «PL» έχουν ωριμάσει στην αγορά και αποτελούν ισοδύναμες επιλογές για περισσότερους από επτά στους δέκα καταναλωτές.
Ο χρυσός αποτελεί διαχρονικά ένα στρατηγικό, μακροπρόθεσμο περιουσιακό στοιχείο και λειτουργεί ως θεμέλιο σε ένα καλά διαφοροποιημένο επενδυτικό χαρτοφυλάκιο. Διατηρεί την αξία του στον χρόνο, λειτουργεί ως ασφαλές καταφύγιο σε περιόδους αυξημένης αβεβαιότητας και παραμένει ένα από τα πλέον ρευστοποιήσιμα επενδυτικά μέσα παγκοσμίως, χωρίς να ενσωματώνει πιστωτικό κίνδυνο.
Η ανθεκτικότητά του σε όλους τους οικονομικούς κύκλους ενισχύεται από τη διαχρονικά υψηλή και πολυδιάστατη παγκόσμια ζήτηση, η οποία προέρχεται από επενδυτικά προϊόντα, κρατικά αποθέματα, αλλά και από τη βιομηχανία κοσμημάτων και τεχνολογικές εφαρμογές.
Σε περιόδους αυξημένης αβεβαιότητας, η επενδυτική ζήτηση λειτουργεί αντικυκλικά, στηρίζοντας την τιμή του χρυσού. Αντιθέτως, σε φάσεις οικονομικής ανάπτυξης, η καταναλωτική ζήτηση – όπως για κοσμήματα ή τεχνολογικές χρήσεις – ενισχύει την απόδοσή του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Σε αυτό το πλαίσιο, ο χρυσός έχει ιστορικά προσφέρει θετικές μακροπρόθεσμες αποδόσεις σε περιόδους τόσο ανάπτυξης όσο και ύφεσης:Παρά την κοινή αντίληψη, ο χρυσός δεν χαρακτηρίζεται από υψηλή μεταβλητότητα σε σύγκριση με άλλες κατηγορίες επενδύσεων. Αντιθέτως, εμφανίζει χαμηλότερη μεταβλητότητα από πολλούς χρηματιστηριακούς δείκτες, εναλλακτικά προϊόντα και άλλα εμπορεύματα, γεγονός που οφείλεται στο μέγεθος της αγοράς, την υψηλή ρευστότητα και τις πολλαπλές, ανεξάρτητες μεταξύ τους πηγές ζήτησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Θεωρείται μία από τις ισχυρότερες «αποθήκες» αξίας, ιδίως σε περιβάλλον πληθωρισμού, καθώς έχει ιστορικά υπεραποδώσει έναντι του διεθνούς Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (CPI):Οι κεντρικές τράπεζες παγκοσμίως ενισχύουν σταθερά τα αποθέματά τους σε χρυσό, μειώνοντας την εξάρτησή τους από παραδοσιακά αποθεματικά νομίσματα. Από το 1971 και μετά ο χρυσός έχει υπεραποδώσει έναντι όλων των βασικών νομισμάτων και εμπορευμάτων, επιβεβαιώνοντας διαχρονικά τον ρόλο του ως αξιόπιστου αποθεματικού στοιχείου.
Η μέση ετήσια αύξηση των παγκόσμιων αποθεμάτων χρυσού ανέρχεται μόλις στο 1,7%, την ώρα που η προσφορά χρήματος των βασικών νομισμάτων αυξανόταν με μέσο ρυθμό περίπου 7,3%. Η σχετική σπανιότητα και η σταθερότητά του εξηγούν την ανάδειξή του ως μακροπρόθεσμης «άγκυρας αξίας» και για τα χαρτοφυλάκια των κεντρικών τραπεζών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Συμπερασματικά, ο χρυσός διατηρεί αδιαμφισβήτητα τη δυναμική του ως στρατηγικής μακροπρόθεσμης επένδυσης και ενισχύει ουσιαστικά ένα επενδυτικό χαρτοφυλάκιο προσφέροντας:Με τη διεξαγωγή δύο αναμετρήσεων σήμερα Σάββατο (21/2) άνοιξε η αυλαία της 22ης αγωνιστικής της Stoiximan Super League.
Ο Ολυμπιακός επικράτησε στο Φάληρο με σκορ 2-0 του Παναιτωλικού χάρη σε γκολ των Πιρόλα και Γιαζιτζί. Με αυτό το αποτέλεσμα οι Πειραιώτες ανέβηκαν προσωρινά στην κορυφή με 50 βαθμούς και βρίσκονται στο +1 από την ΑΕΚ (ένα ματς λιγότερο) και στο +4 από τον ΠΑΟΚ (δύο παιχνίδια λιγότερα).
Ο Ατρόμητος πήρε μεγάλο «διπλό» με 2-1 επί του Αστέρα και πλέον είναι 9ος με 24 πόντους, ενώ οι ηττημένοι παραμένουν 13οι και προτελευταίοι με 16 βαθμούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η 22η αγωνιστική θα ολοκληρωθεί αύριο Κυριακή (22/2) με τη διεξαγωγή πέντε αναμετρήσεων. Τα αποτελέσματα και το πρόγραμμα της 22ης αγωνιστικής: Σάββατο 21 ΦεβρουαρίουΑστέρας Τρίπολης – Ατρόμητος 1-2
Ολυμπιακός – Παναιτωλικός 2-0
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου16:00 ΟΦΗ – Παναθηναϊκός
16:00 Πανσερραϊκός – Βόλος
18:00 ΑΕΛ Novibet – ΠΑΟΚ
19:00 Άρης – Κηφισιά
20:00 ΑΕΚ – Λεβαδειακός
Η βαθμολογία:Οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων στην παγκόσμια σκακιέρα επανέφεραν στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης. Ενα θέμα που βρέθηκε στο επίκεντρο των διαβουλεύσεων στο πρόσφατο Συνέδριο Ασφάλειας του Μονάχου (MSC). Τα παράτολμα σχέδια της κυβέρνησης Τραμπ για την προσάρτηση της Γροιλανδίας, και άλλα παρεμφερή, έδειξαν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο το βαθύ ρήγμα που έχει δημιουργηθεί στις ευρωατλαντικές σχέσεις. Ενα ρήγμα που δύσκολα θα ξεπεραστεί, ενώ θέτει σε αμφισβήτηση την ενότητα – για να μην πούμε την ίδια την ύπαρξη – του NATO.
Μπορεί η Ευρώπη, μέσω της ΕΕ, να έχει αποκτήσει ένα πολύ μεγάλο οικονομικό εκτόπισμα με συνολικό ΑΕΠ που έχει φθάσει τα $22,5 τρισ., και είναι συγκρίσιμο με αυτό των ΗΠΑ ($31,1 τρισ.) και της Κίνας ($20 τρισ.), όμως, σε αντίθεση με αυτές τις χώρες, δεν διαθέτει ενιαία διοίκηση, κοινή εξωτερική πολιτική και κυρίως αμυντική οργάνωση. Ενα σοβαρό μειονέκτημα που μέχρι σήμερα καλυπτόταν έντεχνα από τη συμμετοχή όλων σχεδόν των ευρωπαϊκών κρατών στον μηχανισμό του ΝΑΤΟ.
Και ενώ είναι σε εξέλιξη προσπάθεια για την ενίσχυση του αμυντικού βραχίονα της ΕΕ, δεν υπάρχει στον ορίζοντα σχέδιο για μια καθαρά ευρωπαϊκή αμυντική συμμαχία. Το ΝΑΤΟ, παρά την εκ των έσω αμφισβήτησή του, εξακολουθεί να εξυπηρετεί τις αμυντικές ανάγκες της διαιρεμένης Ευρώπης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ομως, ακόμα και εάν η ΕΕ αποκτήσει κάποτε αμυντική υπόσταση, χωρίς τη συμμετοχή των ΗΠΑ, αυτό δεν οδηγεί απαραίτητα σε στρατηγική αυτονομία. Αυτή θα εξακολουθεί να είναι στα ζητούμενα όσο η Ευρώπη παραμένει ενεργειακά εξαρτημένη από τεράστιες ποσότητες εισαγόμενης ενέργειας. Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, η ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ το 2024 διαμορφώθηκε στο 57% με ανοδικές τάσεις.
Μεσο-βραχυπρόθεσμα η λύση δεν είναι οι ΑΠΕ, όπως υποστηρίζουν πολλοί και προωθεί συστηματικά η ΕΕ μέσω της Πράσινης Συμφωνίας. Και ο λόγος είναι ότι τόσο η ηλιακή όσο και η αιολική ενέργεια, λόγω της διαλειψιμότητάς τους και του περιορισμένου συντελεστή δυναμικότητας που διαθέτουν, μπορούν να καλύψουν μέρος μόνο των ενεργειακών αναγκών, περιοριζόμενες στην ηλεκτροπαραγωγή. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εγκαταλειφθούν οι ΑΠΕ, αφού αυτές ήδη αποτελούν μέρος του ενεργειακού μείγματος (20%). Ομως, η περαιτέρω διείσδυσή τους θα είναι δαπανηρή αφού για να λειτουργήσουν αποδοτικά προϋποθέτουν ισάξιες επενδύσεις σε μονάδες βάσεις (φυσικό αέριο, πυρηνικά) και προσθήκη συστημάτων αποθήκευσης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Με δεδομένο ότι τα ορυκτά καύσιμα, μαζί με την πυρηνική ενέργεια, καλύπτουν σήμερα το 80% των ενεργειακών αναγκών της ΕΕ, ένα ποσοστό που δεν πρόκειται να μειωθεί γρήγορα παρά τους υπερφιλόδοξους στόχους της ΕΕ για τη συμμετοχή των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα, η λύση πρέπει να αναζητηθεί στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων που ευρίσκονται εντός όσο και στην περιφέρεια της ΕΕ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Περιοχές όπως η Βόρειος Θάλασσα, η Μαύρη Θάλασσα, η Ανατολική Μεσόγειος, το Κρητικό Πέλαγος και το Ιόνιο, η Αδριατική, περιέχουν σημαντικά κοιτάσματα και αποτελούν τις πηγές που θα τροφοδοτήσουν με ενέργεια, κυρίως φυσικό αέριο, την Ευρώπη τα αμέσως επόμενα χρόνια, εάν βέβαια επιθυμούμε να κάνουμε πράξη τα σχέδια για στρατηγική αυτονομία. Πράγμα που θα ενισχύσει πολλαπλά τη γεωστρατηγική θέση της ΕΕ στο παγκόσμιο στερέωμα.
Με το φυσικό αέριο, που έχει τη μικρότερη επιβάρυνση στην ατμόσφαιρα σε σύγκριση με άλλα ορυκτά καύσιμα, να αποτελεί τη γέφυρα για μια ασφαλή ενεργειακή μετάβαση σε καθαρές μορφές ενέργειας διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ανταγωνιστικό κόστος και ενεργειακή ασφάλεια.
Ο Κωστής Σταμπολής είναι πρόεδρος του ΙΕΝΕ
Αναστάτωση προκλήθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου (21/2) σε ταβέρνα στη Ροδόπη, όταν μέρος του πατώματος κατέρρευσε αιφνιδίως, ρίχνοντας στο κενό πελάτες που κάθονταν σε τέσσερα διαφορετικά τραπέζια.
Σύμφωνα με πληροφορίες του fonirodopis.gr, στο σημείο έσπευσαν άμεσα δυνάμεις της Πυροσβεστικής και ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ. Συνολικά έξι άτομα μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής, ενώ τρεις ακόμη τραυματίες πήγαν μόνοι τους με ιδιωτικό όχημα.
Από τους τραυματίες, ένας 69χρονος με κάταγμα στα πλευρά και μία 61χρονη παραμένουν στο νοσοκομείο για νοσηλεία και παρακολούθηση. Οι υπόλοιποι έλαβαν τις απαραίτητες ιατρικές οδηγίες και αποχώρησαν.
.
Στο νέο συνέδριο της ΓΣΕΕ, τον ερχόμενο Απρίλιο, επικεντρώνεται – πέρα από τις δικαστικές εξελίξεις – το συνδικαλιστικό ενδιαφέρον με την υπόθεση του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου, ο οποίος πρόσφατα εξελέγη σύνεδρος στις εκλογές του Εργατικού Κέντρου Αθήνας (ΕΚΑ).
Η ΠΑΣΚΕ πλέον έχει διασπαστεί. Η εκλογή του Γ. Παναγόπουλου έρχεται παρά τις πιέσεις που δέθηκε από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο του έχει ζητήσει να αποχωρήσει από την προεδρία της Συνομοσπονδίας, καθώς βρίσκεται υπό έλεγχο για υποθέσεις υπεξαίρεσης και ξεπλύματος μαύρου χρήματος μετά από έρευνα της αρμόδιας Αρχής. Η «επίσημη» ΠΑΣΚΕ που πρόσκειται στον Γιάννη Παναγόπουλο εξασφάλισε πέντε συνέδρους για το συνέδριο της ΓΣΕΕ. Στις εκλογές για τη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου (ΕΚΑ) κατέλαβε επίσης πέντε έδρες, παρουσιάζοντας απώλεια σε σχέση με τις έξι που διέθετε στην προηγούμενη αναμέτρηση.
Αντίθετα, το «κομματικό» ψηφοδέλτιο που στηρίχθηκε από τη Χαριλάου Τρικούπη, με επικεφαλής τον Γιάννη Μπουλέρο, περιορίστηκε σε τρεις έδρες, παρά τη συμμετοχή συνδικαλιστών προερχόμενων και από άλλους χώρους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Είναι γεγονός ότι η υπόθεση Παναγόπουλου (ο οποίος βρίσκεται στη θέση του προέδρου της ΓΣΕΕ επί μία εικοσαετία!) ανασύρει στην επιφάνεια τις παθογένειες που πλήττουν κατά καιρούς το συνδικαλιστικό κίνημα και που το έκαναν να χάσει την αξιοπιστία του απέναντι στους πολίτες.
Είναι γεγονός ότι η κρίση του συνδικαλιστικού κινήματος σχετίζεται με την κρίση του πολιτικού συστήματος. Παράλληλα, δεν μπορεί να αγνοηθεί η βαθιά κομματικοποίηση της ΓΣΕΕ. Η διαρκής παρουσία και επιρροή κομματικών μηχανισμών έχει αποξενώσει τους εργαζομένους και έχει υπονομεύσει την αξιοπιστία του συνδικαλιστικού κινήματος.
Η παρακμιακή εικόνα της κοινωνίας αντικατοπτρίζεται και στα εργατικά συνδικάτα. Η σοβαρή οικονομική κρίση, η απαξίωση θεσμών και αξιών, έχει επιφέρει ένα σοβαρό πλήγμα στην κοινωνική αλληλεγγύη. Εχει δημιουργήσει αντιδραστικές και μοναχικές συμπεριφορές. Η κοινωνία ηττημένη, χρεοκοπημένη, με σκυμμένο κεφάλι, χωρίς να έχει τη δύναμη να αντιδράσει, κινείται στα αποκαΐδια των μνημονίων, της απόγνωσης, της μιζέριας και της εσωστρέφειας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Και τα συνδικάτα απόντα και ανήμπορα να αντιδράσουν παρακολουθούν αμέτοχα αυτή τη θλιβερή πορεία. Μάλιστα την ίδια περίοδο που η λαίλαπα των μνημονίων έχει οδηγήσει σε δραματικές μειώσεις στα εισοδήματα των εργαζομένων και στην ανατροπή των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, οι συνδικαλιστές εξακολουθούν να παραμένουν εγκλωβισμένοι σε μικροπολιτικές και συντεχνιακές αντιλήψεις.
Το αποτέλεσμα είναι να παρατηρείται το γνωστό φαινόμενο του αποσυνδικαλισμού, της απομαζικοποίησης των εργατικών συνδικάτων. Οταν οι ίδιοι οι συνδικαλιστές δεν είναι σε θέση να απεγκλωβιστούν από τις μικροπολιτικές και συντεχνιακές αντιλήψεις, όταν ο εργατοπατερισμός και ο κομματικός συνδικαλισμός θριαμβεύουν και στόχος είναι η αναρρίχηση σε βουλευτικά και άλλα αξιώματα, είναι προφανές ότι η κρίση είναι βαθιά. Και φυσικά δεν χρειάζονται οι δημοσκοπήσεις για να μας δείξουν ότι οι εργαζόμενοι προ ετών έχουν εγκαταλείψει τα συνδικάτα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Το διαπιστώνουμε καθημερινά. Ο μισθωτός των 300 ευρώ με την απορρυθμισμένη αγορά εργασίας και την τεράστια ανεργία σηκώνει καθημερινά τον σταυρό του μαρτυρίου, αφού ούτε τα συνδικάτα αλλά ούτε και το κράτος είναι ικανά να σταθούν εμπόδια στις άγριες ορέξεις των εργοδοτών.
Ετσι το πρόβλημα του αποσυνδικαλισμού θα γίνει οξύτερο στο μέλλον αν δεν γίνει κατανοητό από τους συνδικαλιστές ότι είναι σε αυτές τις καρέκλες, εκλεγμένοι, για να προασπίζουν με ειλικρίνεια και θυσίες τα συμφέροντα των εργαζομένων και όχι να χρησιμοποιούν τη θέση τους ως εφαλτήριο για την προσωπική αλλά και την πολιτική τους σταδιοδρομία.
Και ας μην ξεχνάμε ότι το ποσοστό συνδικαλιστικής οργάνωσης στον ιδιωτικό τομέα φτάνει μόλις στο 10%!Είχαμε δώσει ραντεβού στον «Βλάσση» των Ιλισίων την περασμένη βροχερή Δευτέρα. Και στην πρώτη μας συνεννόηση ακουγόταν πολύ σίγουρος για την τοποθεσία ώστε να μη χρειάζεται να πάρει ταξί. Εστω κι έτσι ήταν μια έκπληξη όταν κατά τη διάρκεια της συζήτησης μου αποκάλυπτε ότι η εξοικείωση με την περιοχή οφειλόταν σε μια προγενέστερη περίοδο της προσωπικής του διαδρομής. «Μαζί με τη δημοτική μουσική γνωρίζω την περίοδο του 1970 το ρεμπέτικο.
Με έναν φίλο μου εδώ στην Αθήνα, που είχε κι εκείνος μια μανία για τους ρεμπέτες, και άλλα τρία άτομα φτιάξαμε ένα συγκρότημα. Εγώ έπαιζα βιολί, άλλος τουμπερλέκι και θυμάμαι έναν αρχαιολόγο με ωραία φωνή. Οταν γίνονταν πάρτι στη [Βρετανική] Σχολή ή ανέβαιναν παραστάσεις, μουσική παίζαμε εμείς. Φτάσαμε μάλιστα να γυρίζουμε για κάποιους μήνες και στις ταβέρνες του Παγκρατίου, όπως και εδώ γύρω στα Ιλίσια. Οπότε είμαι παλιός θαμώνας της περιοχής».
Η αφήγηση προέρχεται από έναν Σκωτσέζο που στην περίοδο του Λυκείου επέλεξε Αρχαία Ελληνικά, «επειδή φαίνονταν πιο ζωντανή γλώσσα σε σχέση με τα Λατινικά». Εναν Βρετανό που μειδιά με ειρωνεία όταν μεταφέρει στον συνομιλητή του πως οι σημερινές σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης δίνουν αέρα στους υπέρμαχους τους Remain και όχι του Brexit. Εναν πολιτογραφημένο Ελληνα από το 2023, ύστερα από πρόταση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Και έναν αμετανόητο Ευρωπαίο, που παρακολούθησε τις καταστροφές και τους θριάμβους της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης στη μεταπολεμική περίοδο. «Αυτό είναι η Ευρώπη: οι πολλαπλές ταυτότητές μας και η συνείδηση ότι είμαστε όλοι ίσοι μπροστά στην ιστορία μας. Απ’ όπου και αν ξεκινήσει κανείς υπάρχει αυτή η δυνατότητα να συναντηθούμε. Ιδού εγώ, λοιπόν, όπως γράφει ο Ελύτης: είμαι ένας άνθρωπος που ξεκίνησε από τη λεγόμενη “Αθήνα του Βορρά” και έφτασα στην πραγματική Αθήνα έχοντας ακαδημαϊκή και επαγγελματική έδρα στο Λονδίνο. Γι’ αυτό και στο επόμενο βιβλίο αναφέρω ότι αισθάνομαι Σκωτσέζος, Βρετανός, Ελληνας και, φυσικά, Ευρωπαίος».
Η αφορμή που επιλέξαμε για το γεύμα μας – με τα απολύτως απαραίτητα για το μεσημεριανό, ώστε να συνεχίσουμε τη δουλειά «με ελαφρύ στομάχι» – ήταν η πρόσφατη βράβευσή του με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων από κοινού με τους νεοελληνιστές Ζακ Μπουσάρ, Βιτσέντζο Ρότολο και Μόσχο Μορφακίδη – Φυλακτό (τα άρθρα των οποίων ακολουθούν στην επόμενη σελίδα).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η δική του αφορμή για ένα ακόμη πέρασμα από την Αθήνα, αλλά και τη Θεσσαλονίκη, ήταν οι εργασίες της Βρετανικής Σχολής Αθηνών όσον αφορά τον απολογισμό δράσεων του 2025. «Θα επιστρέψω σε λίγες μέρες στο Εδιμβούργο, αρχές Μαρτίου θα ξαναέρθω στην Αθήνα για την παρουσίαση της αναθεωρημένης έκδοσης του Πατάκη με τη βιογραφία Σεφέρη και στα τέλη Μαΐου θα πάω στο Μεσολόγγι για το Διεθνές Φοιτητικό Συνέδριο του Λόρδου Βύρωνα».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο απολογισμός της Βρετανικής Σχολής, όπου έχει εκλεγεί πρόεδρος το 2018, δεν είναι τόσο γραφειοκρατικός όσο ακούγεται. Ενίοτε στο πλαίσιό του φιλοξενούνται διαλέξεις με ειδικό ενδιαφέρον όπου αναδεικνύονται άγνωστα έργα με εμβέλεια πέρα από την κοινότητα των φιλελλήνων. Οπως ο «Τελευταίος άνθρωπος» της Μέρι Σέλεϊ, βιβλίο που κυκλοφόρησε το 1826, στη σκιά του «Φρανκενστάιν». Ο συνομιλητής μου υπερθεματίζει για ένα δείγμα πρώιμης επιστημονικής φαντασίας, σύγχρονο μάλιστα της Εξόδου του Μεσολογγίου. «Είναι αυτές οι τρομερές συμπτώσεις της ευρωπαϊκής Ιστορίας. Πόσοι ξέρουν ότι το βιβλίο διαδραματίζεται το 2090 μ.Χ.; Και ότι κατά την πλοκή μια επιδημία αφανίζει το ανθρώπινο γένος, ενώ κυριαρχούν τα πολιτικά πάθη και οι συνεχείς πόλεμοι; Μεταξύ των οποίων και ο πόλεμος της Ελλάδας για την επανάκτηση της Κωνσταντινούπολης, την οποία όντως θα κερδίσει».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Ερωτας με την πρώτη ματιάΜε τη Βρετανική Σχολή τον συνδέει έτσι κι αλλιώς η εφηβική αποκάλυψη μιας ολόκληρης χώρας. Ο «έρωτας με την πρώτη ματιά» όπως λέει για την πρώτη επίσκεψή του στην Ελλάδα το 1965, σε οικογενειακές διακοπές. «Φτάσαμε μέσω Βενετίας με αυτοκίνητο και για τις επόμενες 15 μέρες περάσαμε από Κέρκυρα, νησιά του Αργοσαρωνικού, Μύκονο, έως και Ρόδο. Νομίζω ότι οι εικόνες αυτές έπαιξαν τον ρόλο τους ώστε να επιλέξω αρχαία ελληνικά στο τότε Γυμνάσιο». Κι ύστερα, το 1972, πρωτοβρέθηκε στη Βρετανική Σχολή ως ανειδίκευτος προπτυχιακός βοηθός στην ανασκαφή του ανεξερεύνητου αρχοντικού στην Κνωσό. Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς ολοκλήρωσε στη Βιβλιοθήκη του ιδρύματος την έρευνα της προπτυχιακής του διατριβής για τον Γιώργο Σεφέρη (άλλο ένα όνομα που θα «επισκεφτεί» στο μέλλον). Και το φθινόπωρο του 1973 επέστρεψε στην Αθήνα ως τακτικός φοιτητής της Σχολής, αρκετά έγκαιρα ώστε να προλάβει την εξέγερση του Πολυτεχνείου, αλλά και την αποκατάσταση της δημοκρατίας έναν χρόνο αργότερα. Το διδακτορικό του στο Κέμπριτζ το 1977 πάνω στη «Λαϊκή ποίηση της νεότερης Ελλάδας» θα βασιστεί ακριβώς στο υλικό που μελετούσε ως φοιτητής στην Αθήνα.
«Το περίεργο ήταν πως όσο μεγάλωνα στη Βρετανία οι Μπιτλς μου φαίνονταν αδιάφοροι, ενώ αντιθέτως κατά την ελληνική περίοδο ο Θεοδωράκης και ο Χατζιδάκις με ενθουσίασαν από το πρώτο άκουσμα. Και αν ισχύει αυτό που λένε, νομίζω ότι κράτησα πάντα μέσα μου εκείνη την πρώτη στιγμή που άκουσα τη μουσική τους. Βέβαια, η αίσθηση αυτή συνδέεται με την απόλυτη επιθυμία μου εκείνη την εποχή – την οποία μετέφερα με θράσος στον καθηγητή μου – να περάσω τα τρία χρόνια της διδακτορικής διατριβής στην Ελλάδα». Για χάρη της τελευταίας άλλωστε, και ενώ έχει σπουδάσει πιάνο και βιολί, θα περάσει πολλούς μήνες σε πανηγύρια και ελληνικά χωριά. «Το έχω σαν παράσημο ότι έφτασα μέχρι τον Ολυμπο της Καρπάθου, όταν το νησί δεν είχε καν ηλεκτρισμό. Εχω περάσει, καλή ώρα, την περίοδο των Αποκριών και της Καθαρής Δευτέρας ανάμεσα σ’ αυτή τη γιορτή με τις παραδοσιακές φορεσιές».
Μετά την ανακάλυψη της ελληνικής μουσικής Ανοιξης, τη δεκαετία του 1960, και των ρεμπέτικων τον περιμένει μία μεταδιδακτορική θέση στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ. «Είναι η εποχή την οποία συνδέω με τις ευκαιρίες μιας ολόκληρης γενιάς και με φίλους οι οποίοι θα αγαπήσουν εξίσου την Ελλάδα. Ανοίγουν θέσεις σε κάποια πανεπιστήμια και έτσι τέσσερις άνθρωποι που γνωριζόμαστε μεταξύ μας κάνουμε το επόμενο βήμα. Ο αείμνηστος Πίτερ Μάκριτζ αναλαμβάνει στην Οξφόρδη, η πολύτιμη Μάργκαρετ Αλεξίου στο Μπέρμιγχαμ, ο Ντέιβιντ Χόλτον στο Κέμπριτζ κι εγώ στο King’s College του Λονδίνου. Οπου μάλιστα άρχισα να διδάσκω την ημέρα που η Ελλάδα εντασσόταν στην τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα».
Ο μεγάλος σταθμόςΟ μεγάλος σταθμός με τον οποίο συνήθως τον συνδέουμε στα κατά καιρούς βιογραφικά είναι το 1988 και η ανάληψη της έδρας Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών «Αδαμάντιος Κοραής» στο King’s College. Θέση που θα διατηρήσει μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 2018. Αυτό που ακούγεται πλέον ως ιστορικό ανέκδοτο είναι ότι ο Κοραής δεν ανήκε στη μεγάλη πινακοθήκη των προσωπικών του ηρώων. «Εγώ αγαπούσα τη λαϊκή δημοτική μουσική και ο Κοραής καθόλου – βρισκόταν στο άλλο άκρο. Εγραφε ότι είναι ντροπή για τους Ελληνες να ακούνε τον “Ερωτόκριτο”. Σιγά σιγά κατάλαβα ότι τα έβαζε με όλους και ότι όλοι τα έβαζαν μαζί του». Από εκείνη την περίοδο, ωστόσο, μένουν δύο μεγάλες ανακαλύψεις. «Ο Παπαδιαμάντης, που αποδεικνύεται ο καλύτερος όλων όταν πρόκειται για την καλλιέργεια όλου του φάσματος της ελληνικής γλώσσας. Και ο Μπάιρον, τον οποίο, όσο και αν ακούγεται παράδοξο, δεν τον είχα μελετήσει επαρκώς στη Βρετανία. Για να μην πω ότι ήταν σχεδόν άγνωστος στους κύκλους της αγγλικής λογοτεχνίας, τους οποίους ενδιέφεραν περισσότερο ο Κιτς και άλλοι ρομαντικοί».
Η ζωή του ως συνταξιούχου, όπως λέει αστειευόμενος, του έχει δώσει τον απαραίτητο χρόνο για να ασχολείται με το κρυφό «απωθημένο»: τη μεγάλη Ιστορία. Ηταν κάτι που φάνηκε στις εκδόσεις «Ελλάδα – η βιογραφία ενός σύγχρονου έθνους» (2020) και «Ελληνες – Μια παγκόσμια ιστορία» (2022), αμφότερα από τον Πατάκη. Στο πρώτο διάβαζε την ιστορία μιας συλλογικής ταυτότητας που συνόδευε το έθνος – κράτος. Στο δεύτερο επιχειρούσε ένα ταξίδι από την Εποχή του Χαλκού ως τις μέρες μας. Ο Μπίτον είναι ο επίδοξος μυθιστοριογράφος – είχε γράψει και ένα μυθιστόρημα στις αρχές του 1990, αλλά «πάει, πέρασε τώρα αυτό, μην το ξαναθυμόμαστε» – που αναζητά την ιστορία μέσα από τον αφηγηματικό λόγο. Και προσπαθεί συνεχώς να σβήσει τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στη φιλολογία και την ιστοριογραφία. «Θυμάμαι τον φίλο μου, τον μεγάλο ιστορικό Ρίτσαρντ Κλογκ, που έλεγε ότι δεν έχει διαβάσει μυθιστορήματα και λογοτεχνία στη ζωή του. Εκείνος μάλιστα μου είπε για πρώτη φορά ήδη στη δεκαετία του 1980 ότι δεν υπάρχει μια καλή βιογραφία του Σεφέρη, ενώ θα έπρεπε. Από τότε νομίζω μου έμεινε η ιδέα. Κι όταν κάποτε αναρωτήθηκα τι θα μπορούσα να κάνω αν έμπαινα στα χωράφια του non fiction, η ιδέα επανήλθε. Αλλά δεν ήταν μόνο η ιστορία του Σεφέρη ως ποιητή. Ηταν και η ιστορία μιας χώρας σε μικρογραφία. Αυτήν έπρεπε να μάθω».
Η συνέχεια θα γραφτεί στα τέλη Μαρτίου, όταν από τις εκδόσεις Penguin αναμένεται το επόμενο βιβλίο του με τον τίτλο που όντως μιλάει από μόνος του: «Ευρώπη, μια καινούργια ιστορία». Ο υπότιτλος, πάλι, θα έλεγε περισσότερα, αλλά τελικά δεν επιλέχθηκε από τον εκδοτικό οίκο: «Από τον Μαραθώνα στη Μαριούπολη». «Τον ήθελα πολύ επειδή συμπυκνώνει όσα σκέφτομαι, αλλά και επειδή ξεκινάει από μια ελληνική πόλη και καταλήγει σε μια άλλη με έντονο ελληνικό στοιχείο δείχνοντας πόσα διακυβεύονται στην εποχή του εθνικού λαϊκισμού και των ισχυρών ηγετών».
Στο νεότερο βιβλίο η προοπτική της ευρωπαϊκής ιδέας συνεχίζει να είναι κυρίαρχη παρά τους κλυδωνισμούς που έχει δεχθεί. «Σκέφτηκα ότι η κοινή ιδέα που παραμένει σχετικά ανέπαφη – με όλες τις εξαιρέσεις – είναι η ισονομία, κατά την εκδοχή του Ηρόδοτου. Η αίσθηση ενός κράτους δικαίου που θέτει τους κανόνες για τη συλλογική ζωή. Ο κώδικας που ισχύει για όλους, φτωχούς και πλούσιους. Ακόμη και η Εκκλησία θα θεσπίσει τους δικούς της θρησκευτικούς κανόνες. Ξέρω ότι μπορεί να ακούγεται ρομαντικό. Αλλά η ευρωπαϊκή ιδέα είναι αυτή που μας έφερε ως εδώ. Πιθανότατα είναι αυτή που μπορεί να μας βγάλει και στο μέλλον. Αρκεί να αφήσουμε πίσω κάποιους μύθους μας. Οταν με ρωτάνε κάποιοι φίλοι στην Αγγλία, τους θυμίζω την ουσία: δεν κέρδισε η Αγγλία τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά έχασε η Ευρώπη. Ως σύνολο».