Η αναμέτρηση θα διεξαχθεί στο Κλειστό Γυμναστήριο Νέας Αλικαρνασσού «Δύο Αοράκια» στο Ηράκλειο, εκεί όπου θα πέσει η αυλαία της διοργάνωσης με τον μεγάλο τελικό ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, με το ενδιαφέρον των φιλάθλων να είναι τεράστιο.
Η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ανακοίνωσε πως τα διαθέσιμα εισιτήρια εξαντλήθηκαν, γεγονός που επιβεβαιώνει τον παλμό και την προσμονή για το ντέρμπι «αιωνίων» που θα κρίνει τον φετινό Κυπελλούχο Ελλάδας.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΕΟΚ«Ο τελικός του Allwyn Final 8 θα διεξαχθεί απόψε (21/2, 20.00) στο κλειστό γυμναστήριο της Νέας Αλικαρνασσού. Ο αγώνας Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός AKTOR είναι sold out και οι δύο ομάδες θα διεκδικήσουν τον τίτλο του Κυπελλούχου Ελλάδας μπροστά σε γεμάτες εξέδρες.
Ως εκ τούτου παρακαλούνται οι φίλαθλοι χωρίς εισιτήριο να μην προσεγγίσουν το γήπεδο.
Την απόφασή του να αυξήσει τους δασμούς που είχε επιβάλει πριν λίγα 24ωρα ανακοίνωσε ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ.
Ο πρόεδρος Τραμπ ανέφερε ότι θα αυξήσει από 10% σε 15% τον δασμό που είχε επιβάλει προηγουμένως σε εισαγωγές από όλο τον κόσμο.
Μάλιστα, σύμφωνα με την ανάρτηση που έκανε στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Truth Social, αποφάσισε να αυξήσει τους δασμούς στο «πλήρως επιτρεπόμενο και νομικά δοκιμασμένο» 15% έπειτα από «πολλούς μήνες σκέψης».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο νόμος του επιτρέπει να επιβάλει φόρο έως 15% για 150 ημέρες, αν και η κίνηση αυτή ενδέχεται να αντιμετωπίσει περαιτέρω νομικές προκλήσεις. Ο Τραμπ χρησιμοποιεί το Άρθρο 122 του Εμπορικού Νόμου του 1974 για τους νέους εισαγωγικούς δασμούς, το οποίο δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ πριν. Αυτό το άρθρο επιτρέπει στον πρόεδρο να επιβάλει βασικό δασμό έως και 15% σε όλες τις χώρες.
Όπως είπε, θα αυξήσει στο 15% τον προσωρινό παγκόσμιο δασμολογικό συντελεστή για τα εισαγόμενα προϊόντα, ο οποίος επιβλήθηκε μετά την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ κατά των δασμών που επέβαλε ο ίδιος βάσει ενός νόμου για την αντιμετώπιση οικονομικών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης.«Με βάση μια ενδελεχή, λεπτομερή και ολοκληρωμένη ανασκόπηση της χθεσινής γελοίας, κακογραμμένης και εξαιρετικά αντιαμερικανικής δασμολογικής απόφασης που εξέδωσε το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών μετά από πολλούς μήνες συζήτησης, παρακαλώ θεωρήστε αυτή τη δήλωση ως έκφραση της προθυμίας μου, ως Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, να αυξήσω αμέσως τους παγκόσμιους δασμούς από 10% σε χώρες, πολλές από τις οποίες έχουν «εκμεταλλευτεί» τις Ηνωμένες Πολιτείες για δεκαετίες χωρίς αντίποινα (μέχρι να έρθω εγώ!), στο πλήρως εξουσιοδοτημένο και νομικά ελεγμένο επίπεδο του 15% », ανακοίνωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Προσθέτει επίσης ότι «τους επόμενους μήνες, η κυβέρνηση Τραμπ θα καθορίσει και θα δημοσιεύσει τους νέους νομικά εγκεκριμένους δασμούς, οι οποίοι θα μας επιτρέψουν να συνεχίσουμε την εξαιρετικά επιτυχημένη διαδικασία μας για να κάνουμε την Αμερική μεγαλύτερη από ποτέ! »
Το βράδυ της Παρασκευής, εξοργισμένος από την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου, ο Τραμπ διέταξε την άμεση επιβολή δασμού 10% σε όλες τις εισαγωγές, επιπλέον των υφιστάμενων δασμών. Ο Τραμπ υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα με το οποίο επιβάλλεται πρόσθετος δασμός αρχικά 10% στις εισαγωγές στις Ηνωμένες Πολιτείες παγκοσμίως. Οι δασμοί πρόκειται να τεθούν σε ισχύ την επόμενη Τρίτη (12:01 π.μ. τοπική ώρα/6:01 π.μ. CET), ανακοίνωσε ο Λευκός Οίκος.
Ο Λευκός Οίκος επικαλέστηκε πολυάριθμες εξαιρέσεις: Ο δασμός δεν θα ισχύει για φαρμακευτικά προϊόντα και δραστικά φαρμακευτικά συστατικά, καθώς και για αυτοκίνητα και βαρέα φορτηγά. Ισχύουν διαφορετικές δασμολογικές συμφωνίες για ορισμένες κατηγορίες αγαθών, ανάλογα με τη χώρα. Ο Τραμπ είχε γράψει στην πλατφόρμα TruthSocial ότι είχε υπογράψει έναν «παγκόσμιο δασμό 10% για όλες τις χώρες». Το Σάββατο, ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αυξήσει τον δασμό.
Αλήθεια, θυμάστε το όνομα Πιερ Ντρεοσί; Μήπως αυτό του Τσάβι Ρόκα; Θυμάται άραγε κανένας πότε και σε ποιον ρόλο πέρασε ο Ζιλμπέρτο Σίλβα από τον Παναθηναϊκό, αφού είχε ολοκληρώσει την ποδοσφαιρική του καριέρα; Πόσο κράτησε αυτή η θητεία του στην ομάδα ως «διευθυντής επαγγελματικού ποδοσφαίρου»;
Γνωρίζει κανείς ποιος άλλος είχε τον συγκεκριμένο ρόλο στο οργανόγραμμα της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, πότε έγινε αυτό και τι ρόλο έχει σήμερα στον σύλλογο; Θυμάται κανείς το διάστημα του Λάζλο Μπόλονι, τις δύο μίνι θητείες του Σωτήρη Συλαϊδόπουλου, τις 12 μέρες του Στιβ Ρούτερ, τις 39 μέρες του Γιάννη Βονόρτα και τις 54 του Χουάν Ραμόν Ρότσα; Κι από την άλλη, μπορεί να ξεχάσει κανείς τους μόλις τρεις αγώνες του Ντάνι Πογιάτος ή τις 120 μέρες του Ντιέγκο Αλόνσο;
«Τα όμορφα πρότζεκτ, όμορφα καίγονται», θα μπορούσε να είναι ο τίτλος όλων των προηγούμενων ετών στον Παναθηναϊκό και μιας κατάστασης που συνεχώς ξεκινούσε με όνειρα, φιλοδοξίες και στόχους και κατέληγε με κατήφεια, εσωστρέφεια, προβληματισμό, μπόλικη γκρίνια από την εξέδρα και μακριά από τους τίτλους. Κάποιες περιόδους ακόμα και μακριά από την Ευρώπη, ενδεχόμενο που είναι ορατό και στη φετινή σεζόν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ακόμα μία που ξεκίνησε με άλλα όνειρα και αλλιώς καταλήγει. Που άρχισε με φιλοδοξία πρωταθλήματος και εξελίσσεται σε κάτι εφιαλτικό, με τον Παναθηναϊκό να φλερτάρει ακόμα και με τη μη συμμετοχή του στα play offs του πρωταθλήματος, σενάριο εφιαλικό, ντροπιαστικό, μια μαύρη σελίδα στην ιστορία του συλλόγου.
Γιατί καταλήγει άλλη μία σεζόν έτσι; Πολλά μπορούμε να πούμε για την αποδυνάμωση της ομάδας το καλοκαίρι, με την αποχώρηση παικτών όπως οι Ιωαννίδης, Βαγιαννίδης, Μαξίμοβιτς, Ουναΐ και τη μη επαρκή αντικατάστασή τους. Πολλά μπορούμε να χρεώσουμε στον Ρουί Βιτόρια και στον Ράφα Μπενίτεθ, στον πρώτο για τα λάθη του καλοκαιριού και στον δεύτερο για τη μη βελτίωση της ομάδας στην έως τώρα θητεία του.
Πολλά μπορούμε να προσάψουμε στον πρώην τεχνικό διευθυντή Γιάννη Παπαδημητρίου, που έγινε «στόχος» για πολλούς λόγω των χειρισμών του σε κομβικά ζητήματα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ομως ένας σύλλογος που μέσα σε 12 χρόνια έχει κάνει συνολικά 21 (!) αλλαγές στον πάγκο του, έχει αλλάξει δεκάδες φορές το οργανόγραμμά του, έχει δει να περνάνε δέκα διευθυντές από διάφορα πόστα, δεν μπορεί να βρει σταθερότητα. Είναι πρακτικά αδύνατον, είναι ποδοσφαιρικά «εγκληματικό», δεν συνηθίζεται σε κανέναν σύλλογο παγκοσμίως και δεν το συναντάς σε καμιά ομάδα που έχει μια σταθερή πορεία για πολλά χρόνια.
Αν ανοίξει κάποιος τον «φάκελο Παναθηναϊκός» στην εποχή του Γιάννη Αλαφούζου, θα διαπιστώσει πως οι αλλαγές είναι τόσες πολλές που δεν μπορεί να φταίνε όλοι οι προπονητές, όλοι οι διευθυντές και όλοι οι ποδοσφαιριστές για μια ομάδα που έχει μείνει 16 ολόκληρα χρόνια μακριά από τα πρωταθλήματα.
Υπάρχουν αρκετοί απ’ αυτούς που φέρουν ευθύνες, υπάρχουν αρκετοί που έκαναν μια διαχείριση η οποία παραλίγο να στείλει τον σύλλογο στα… βράχια, ακόμα και να τον υποβιβάσει, υπάρχουν άλλοι που δούλεψαν και δεν τα κατάφεραν. Ομως κάποιες από τις επιλογές της διοίκησης ήταν τέτοιες που είτε σε έκαναν να είσαι σίγουρος πως δεν θα πετύχουν (βλ. Ντάνι Πογιάτος), είτε σε έκαναν να απορείς γιατί πάρθηκαν σε περιόδους που όλα έδειχναν να δουλεύουν καλά (βλ. απόλυση Γιοβάνοβιτς).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Οι προπονητέςΟταν ο Γιάννης Αλαφούζος αποφάσισε να βγει μπροστά και να αναλάβει τον Παναθηναϊκό, μετά τη διετία του Γόντικα, βρήκε στους Πράσινους έναν πραγματικά πολύ καλό προπονητή: τον Ζεσουάλδο Φερέιρα. Ο Πορτογάλος ήταν ο πρώτος με τον οποίο συνεργάστηκε ο μεγαλομέτοχος του Παναθηναϊκού, ο οποίος σίγουρα δεν είχε τότε στη σκέψη του και σίγουρα όχι στα πλάνα του ότι θα συνεργαζόταν με άλλους 20 προπονητές σε μια πορεία 12 ετών.
Ο Ζεουάλδο αποχώρησε τον Νοέμβριο του 2012 για να τον αντικαταστήσει για δύο μήνες ο Χουάν Ραμόν Ρότσα περισσότερο ως υπηρεσιακός, πριν ο Παναθηναϊκός κάνει την περιβόητη επιλογή του Φάμπρι. Ο Ισπανός δεν άντεξε περισσότερο από τρεις μήνες, απολύθηκε στις 30 Μαρτίου του 2013 με τον Γιάννη Βονόρτα να αναλαμβάνει ως υπηρεσιακός έως το τέλος της σεζόν.
Ο Γιάννης Αναστασίου ήταν ο πρώτος προπονητής που επί εποχής Αλαφούζου είχε μια μεγάλη θητεία στον Παναθηναϊκό, αφού έμεινε στον πάγκο για 2,5 χρόνια και συγκεκριμένα για 883 μέρες. Από τον Ιούνιο του 2013 έως τον Νοέμβριο του 2015 κατακτώντας και ένα Κύπελλο. Ο βοηθός του, Στιβ Ρούτερ, τον αντικατέστηκε για ένα ματς, πριν έρθει ο Ιταλός, Αντρέα Στραματσόνι που μέσα σε ένα δίμηνο άλλαξε σχεδόν όλη την ομάδα σε εκείνον τον περιβόητο Ιανουάριο του 2016 που ο Παναθηναϊκός έκανε τεράστιο οικονομικό άνοιγμα το οποίο παραλίγο να τον στείλει ακόμα και στον υποβιβασμό.
Ακολούθησαν δύο έλληνες προπονητές, ο Μαρίνος Ουζουνίδης και ο Γιώργος Δώνης, δύο πολύ αγαπητά πρόσωπα σε όλους, ενώ έπειτα από εκείνους ήταν ο Ντάνι Πογιάτος: μόλις 83 μέρες και τρία ματς στον πάγκο. Σωτήρης Συλαϊδόπουλος, Λάζλο Μπόλονι, ξανά Συλαϊδόπουλος σε μια εποχή που ο Παναθηναϊκός είχε μείνει και εκτός ευρωπαϊκών διοργανώσεων λόγω τιμωρίας από την UEFA, πριν φτάσουμε στην καλύτερη περίοδο της εποχής Αλαφούζου: αυτή του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, ο οποίος έμεινε 2,5 χρόνια, επανέφερε τον Παναθηναϊκό στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, κατέκτησε Κύπελλο, τον έκανε διεκδικητή του πρωταθλήματος, έφτασε μια ανάσα πριν από τους ομίλους του Champions League. Και απολύθηκε χωρίς προφανή λόγο τα Χριστούγεννα του 2023.
Και παρά το γεγονός πως θα περίμενε κανείς ότι εκείνη η περίοδος του Γιοβάνοβιτς θα έφερνε και στη συνέχεια κάτι σταθερό στον πάγκο του Παναθηναϊκού; Από τότε μέχρι σήμερα έχουν κάτσει στον πάγκο, λίγο έως πολύ, έξι προπονητές: Τερίμ, Κόντης (2 φορές), Αλόνσο, Βιτόρια, Κοροπούλης και Μπενίτεθ.
Ο Ολυμπιακός πιέζει και στο ξεκίνημα του δευτέρου μέρους τον Παναιτωλικό, για να πετύχει και δεύτερο γκολ, με τους «ερυθρόλευκους» να έχουν τεράστια ευκαιρία στο 49’ με τον Ταρέμι.
Ο Κοστίνια έκανε ωραία ενέργεια από δεξιά, πάσαρε την μπάλα στον Ταρέμι και ο Ιρανός στράικερ έκανε το σουτ.
Η μπάλα όμως δεν έκανε το χατίρι στον διεθνή επιθετικό των πρωταθλητών Ελλάδος, καθώς τράνταξε το οριζόντιο δοκάρι της εστίας του Ποτσερένκο.
Δείτε το δοκάρι του Ταρέμι:
Ο Ολυμπιακός θα συνεχίσει ακάθεκτος το ευρωπαϊκό του ταξίδι στο EHF European Cup στο χάντμπολ!
Μία εβδομάδα μετά την εντυπωσιακή εντός έδρας νίκη με σκορ 39-30 στο Κλειστό της Ηλιούπολης, οι «ερυθρόλευκοι» διπλασίασαν τις νίκες τους επί της BK-46 καθώς πέρασαν από το Κάρις της Φινλανδίας με σκορ 31-25 και εξασφάλισαν το εισιτήριο για την «8άδα» της διοργάνωσης.
Πιο αναλυτικά, στο ξεκίνημα του ματς, ο Ολυμπιακός βρέθηκε πίσω με 3-2, αλλά με 4-0 σερί και γκολ του Κιουν (12:09), ξέφυγε με 6-3. Με σκόρερ τον Μάνθο, στο 15ο λεπτό, οι «ερυθρόλευκοι» πήραν προβάδισμα τεσσάρων τερμάτων (4-8), με τους Τσαναξίδη (19:39) και Μιχαηλίδη (21:19) να διατηρούν το +4 (7-11, 8-12). Οι γηπεδούχοι μείωσαν σε 12-10, με τον Πασσιά να σκοράρει, στο 27:26, διαμορφώνοντας το 13-10 του πρώτου ημιχρόνου.Στο δεύτερο μέρος, στο 35ο λεπτό, ο Θρύλος «απομακρύνθηκε» με +6 (12-18), με γκολ του Πασσιά, ενώ στο 38:10, ο Κανδύλας «έγραψε» το 21-15. Ανάλογη η εικόνα και στη συνέχεια, με τον Πασσιά να «βρίσκει» ξανά δίχτυα, για το 25-20, στο 45ο λεπτό. Στο 48:39, ο Ολυμπιακός έφτασε στο +7 (20-27), με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι του Εσκαλόνα και επικράτησε με 31-26, με γκολ του Μάνθου (59:40).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τα πεντάλεπτα: 2-2, 3-4, 4-8, 7-11, 9-12, 10-13 (ημιχ.) 12-17, 18-22, 20-25, 21-27, 23-29, 25-31
ΒΚ-46 (Αντρέας Ρόνμπεργκ): Χέινονεν, Σκίμπα 3, Σιόμαν 1, Λόφγκρεν 2, Κάρλσον, Ρος, Γιόναθαν Σιόμπλομ, Λούντκβιστ, Βίκστρομ, Ιβάν Ρος 4, Χένρικσον 7, Σάκινεν 5, Πραλ, Νόρντλουντ 1, Αχτόλα, Σκέρμπακ 2
Ολυμπιακός (Ρικάρντο Τριλίνι): Εσκαλόνα 3, Κουν 5, Βίντα, Τζίμπουλας 1, Παπαντωνόπουλος, Κανιέτε 3, Κανδύλας 1, Τσαναξίδης 4, Ίβιτς 3, Μορένο 1, Σούργκιελ 1, Μάνθος 2, Πασσιάς 2, Μιχαηλίδης 1, Σάββας 4, Νικολίνταης
Διαιτητές: Λάινους Χάρντεγκερ-Σιμόν Χάρντεγκερ (Ελβετία), Παρατηρητής: Κεν Καρντόσο (Δανία), Δίλεπτα: 4/6, Πέναλτι: 2/2-3/3
Μετά τις πρωθυπουργικές εξαγγελίες, βρισκόμαστε ενόψει της πέμπτης αναθεώρησης του Συντάγματος 1975, η οποία πρόκειται να καλύψει ένα μεγάλο εύρος των προνοιών του. Ωστόσο, από τη συζήτηση έχουν, a priori, αποκλειστεί οι διατάξεις που κανοναρχούν το πλαίσιο των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας και ιδίως, η διάταξη του άρθρου 3.
Κατ’ αρχάς, να υπενθυμίσουμε ότι το άρθρο 3 καινοτομεί με τη συμπερίληψη στο corpus του Συντάγματος του Πατριαρχικού και Συνοδικού Τόμου του 1850, τη γενέθλια πράξη της Εκκλησίας της Ελλάδος, με την οποία το Οικουμενικό Πατριαρχείο οραματιζόταν μία ελεύθερη και ακηδεμόνευτη Εκκλησία, με διακριτό ρόλο από το Κράτος…
Η μεταπολιτευτική εμπειρία έχει αποδείξει ότι η χαλάρωση των σχέσεων έχει ήδη επιτευχθεί σε επίπεδο κοινής νομοθεσίας, χωρίς το Σύνταγμα να συνιστά εμπόδιο προς τούτο. Ετσι, ίσως είναι προτιμότερη η επιλογή της δυναμικής ερμηνείας του, παρά η αβέβαιη προοπτική της αναθεώρησής του…
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Παρά ταύτα, το ερώτημα παραμένει· υπάρχει το περιθώριο για διορθωτικές επεμβάσεις στο άρθρο 3, προκειμένου αυτό «να ορθοτομεί τον λόγο της συνταγματικής αληθείας»;
Ας ξεκινήσουμε από την ορθή διαπίστωση ότι η διάταξη του άρθρου 3 δεν είναι «η κανονιστικά και ερμηνευτικά κρισιμότερη, αλλά μία διάταξη κανονιστικά συμπληρωματική» (Ε. Βενιζέλος) για την τυπολογία των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας, ενόψει και της διάταξης του άρθρου 13.
Στο πλαίσιο αυτό, η προσθήκη στο άρθρο 3 του Συντάγματος δύο ερμηνευτικών δηλώσεων, θα καθιστούσε το περιεχόμενό του περισσότερο κρυστάλλινο και διαυγές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η μία, υπό τον όρο «επικρατούσα» θρησκεία, ο οποίος έχει καταστεί σε θεωρία και νομολογία «σημείο αντιλεγόμενο», ότι η συγκεκριμένη διάταξη «δεν περιορίζει την κανονιστική εμβέλεια του άρθρου 13» περί θρησκευτικής ελευθερίας, όπως έχει, ήδη από το 2006, προταθεί. Η δεύτερη, υπό τις δύο Πράξεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τον Τόμο δηλαδή του 1850 και την Πράξη του 1928, η οποία θα όριζε ότι το άρθρο 3 «καλύπτει το σύνολο των όρων του Τόμου του 1850 και της Πράξης του 1928».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Οποιαδήποτε διαφορετική προσέγγιση οδηγεί αναπόφευκτα τον δικαστή να κρίνει, κατʼ ουσίαν «θεολογώντας», ποιος όρος είναι σημαντικός ή όχι για την Εκκλησία, στερώντας έτσι τον δικαστή από τη θρησκευτική του ουδετερότητα, αφού του αναθέτει ένα καθήκον που μάλλον δεν του ανήκει…
Επίσης, θα μπορούσε να απαλειφθεί η φράση «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, κεφαλήν γνωρίζουσα τόν Κύριον ἡμῶν Ἱησοῦν Χριστόν…» αφενός ως περιττή, καθόσον η διαπίστωση αυτή τυγχάνει αυτονόητη για την Ορθόδοξη Εκκλησία και αφετέρου, διότι η κτητική αντωνυμία «ημών», σε πρώτο πληθυντικό, υποδηλώνει ότι όλοι οι Ελληνες ανήκουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία, το οποίο είναι πρακτικώς αδύνατο, ακόμα και εάν η μεγάλη πλειονότητα είναι μέλη της, καθώς δεν μπορεί να παραβλεφθεί ότι υπάρχουν και πολίτες που πρεσβεύουν άλλες θρησκείες ή είναι άθρησκοι ή άθεοι.
Προσθέτως, αν και η διάταξη για την απαγόρευση μετάφρασης της Αγίας Γραφής (άρθρο 3 παράγραφος 3) αποτελεί ένα ιστορικό κεκτημένο, το ζήτημα αυτό εμπίπτει στα εσωτερικά ζητήματα της Ορθόδοξης Εκκλησίας και συνεπώς η διαρρύθμισή του δεν είναι αναγκαίο, ελλείψει πλέον και των σχετικών προς τούτο ιστορικών συνδηλώσεων («Ευαγγελικά», 1901), να ανήκει στις πρόνοιες του συνταγματικού νομοθέτη.
Οι παρεμβάσεις αυτές θα μπορούσαν, ίσως, να διασώσουν, εν προκειμένω, το αναθεωρητικό momentum…
Ο Γεώργιος Ι. Ανδρουτσόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Νομικής ΕΚΠΑ, είναι διευθυντής του Εργαστηρίου «Εκκλησιαστικού Δικαίου και σχέσεων Κράτους – Θρησκευμάτων» στην ίδια Σχολή. Το κείμενο στηρίζεται σε παρέμβασή του στον διάλογο που διεξήγαγε καθ’ όλο το 2025 η διαΝΕΟσις για τη συνταγματική αναθεώρηση
Το ποδόσφαιρο μετεξελίσσεται, παντρεύει τη μόδα με το άθλημα, «coolάρει» και διεκδικεί τις νέες γενιές των φιλάθλων. Τον νέο δρόμο ανοίγει η Παρί Σεν Ζερμέν η οποία δηλώνει έτοιμη να κατακτήσει τον κόσμο και να γίνει – τουλάχιστον – η δεύτερη ομάδα των νέων φίλων του ποδοσφαίρου.
Η εκστρατεία της ξεκίνησε από το Λονδίνο, στην πλατεία Cevendish κοντά στην Oxford Street όπου έχει δημιουργήσει έναν «χώρο διαβίωσης και εμπειρίας» όπου «το παριζιάνικο DNA συναντά την ενέργεια της βρετανικής πρωτεύουσας».
Στον συγκεκριμένο χώρο βρίσκεται το «Rebalance Impulse», που μοιάζει με σολάριουμ αλλά είναι στην πραγματικότητα μια συσκευή νευροχαλάρωσης. Υπάρχουν τρεις τέτοιες στη βάση προπονήσεων της Παρί και οι παίκτες είναι από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στο προσωρινό κατάστημα «pop-up» με το όνομα «Ici C’est Paris La Maison» υπάρχει επίσης ένα «Εργαστήριο Κίνησης» όπου με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης οι επισκέπτες καλούνται να «δημιουργήσουν τις δικές τους κινήσεις εμπνευσμένες από το αθλητικό λεξιλόγιο του ποδοσφαίρου. Το τέλειο βολέ, η ροπή μιας στροφής, ο ρυθμός της ντρίμπλας».
Ολα είναι εμπόριοΚαι μετά έρχεται το εμπορικό κομμάτι – υψηλής ποιότητας, ακριβό, μοντέρνο – με τρεις «σταθμούς εξατομίκευσης» για να προσαρμόζεις τα αθλητικά παπούτσια κατά παραγγελία και ειδικούς που εξατομικεύουν τα ρούχα. Ολα αυτά δημιουργούν «γέφυρα μεταξύ υψηλής ραπτικής και ποδοσφαίρου».
Ενδεικτικά, ρακέτες padel με το σήμα της Παρί κοστίζουν 400 ευρώ, ενώ ένα limited edition skateboard, με ποίημα του 27χρονου καλλιτέχνη και DJ Τζέιμς Μασάια από το νότιο Λονδίνο, φτάνει τα 900 ευρώ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Κάθε εβδομάδα, 1.500 παιδιά στην Αγγλία και την Ουαλία φορούν τη φανέλα της Παρί στις 14 ακαδημίες του συλλόγου. «Ποιο το νόημα; Μπορείς να προσελκύσεις νέους με το brand της Παρί Σεν Ζερμέν», εξηγεί ο διευθύνων σύμβουλος της Παρί, Βικτοριάνο Μελέρο. «Μας βλέπουν στην τηλεόραση, στο Τσάμπιονς Λιγκ και θέλουμε να περάσουμε από ένα brand που αγαπάμε σε ένα brand για μια ζωή. Οταν τα παιδιά παίζουν ποδόσφαιρο με την Παρί, θα είναι οπαδοί μας για πάντα».Η Παρί γνωρίζει ότι δεν μπορεί να πείσει ένα παιδί που υποστηρίζει την Αρσεναλ να γίνει ξαφνικά οπαδός της. Πιστεύει όμως πως αυτό το παιδί μπορεί να κάνει την Παρί δεύτερη ομάδα του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Βοηθά φυσικά και το γεγονός πως η Παρί κατέκτησε πέρυσι το Τσάμπιονς Λιγκ. Μελέτη της Deloitte εκτιμά πως είναι ο τέταρτος πλουσιότερος σύλλογος στον κόσμο, με έσοδα 837 εκατ. ευρώ πίσω μόνο από τις Μπάγερν Μονάχου (860,6 εκατ.), Μπαρτσελόνα (974,8) και Ρεάλ Μαδρίτης (1,161 δισ.). Ο στόχος εσόδων για το μέλλον είναι ξεκάθαρος: «Σκοπός μας είναι σε πέντε χρόνια να φτάσουμε το 1 δισ. ευρώ», λέει ο Μελέρο.
Η Παρί υποστηρίζεται οικονομικά από την Qatar Sports Investments, θυγατρική του κρατικού επενδυτικού ταμείου του Κατάρ, όμως υπάρχουν περιορισμοί και δύο σημαντικοί τομείς όπου θεωρείται ότι υστερεί.
Το γήπεδο και τα τηλεοπτικάΠρώτον, το μέγεθος του γηπέδου: το Παρκ ντε Πρενς έχει μόλις 48.000 θέσεις και τα έσοδα από εισιτήρια και φιλοξενία έχουν πιάσει «ταβάνι». Υπάρχουν σκέψεις για πιθανή ανακαίνιση ή μετακόμιση στο Σταντ ντε Φρανς των 80.000 θέσεων.
Το δεύτερο αφορά τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Είναι χαρακτηριστικό πως η Λίβερπουλ έβαλε στα ταμεία της 200 εκατ. ευρώ λόγω της κατάκτησης της Πρέμιερ Λιγκ, ενώ η 20η Σαουθάμπτον έλαβε 124 εκατ. ευρώ. Την ίδια στιγμή η πρωταθλήτρια Γαλλίας Παρί έλαβε μόλις 25 εκατ. ευρώ από τα εγχώρια τηλεοπτικά δικαιώματα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Για να ισορροπήσουν αυτό το οικονομικό μειονέκτημα τα στελέχη της Παρί προσπαθούν να μετατρέψουν το κλαμπ σε ένα παγκόσμιο brand όπως είναι για παράδειγμα η Ferrari.«Αν κοιτάξετε την ιστορία του συλλόγου, ιδρύθηκε από έναν σχεδιαστή μόδας, τον Ντάνιελ Εχτερ και τον Ζαν Πολ Μπελμοντό το 1970», λέει ο Μελέρο. «Αρα από την αρχή υπήρχε μόδα, υπήρχε τέχνη, με ηθοποιό του κινηματογράφου τότε». Και εξηγεί: «Στο κομμάτι του brand, ανταγωνιζόμαστε τους Λέικερς. Οταν βλέπεις το καπέλο των Νιου Γιορκ Γιάνκις όλοι σκέφτονται τη Νέα Υόρκη, αλλά στην πραγματικότητα προέρχεται από την ομάδα.
Σε αυτό το κομμάτι, σίγουρα ανταγωνιζόμαστε κι αυτούς. Θα πω μάλιστα πως αυτή τη στιγμή ανταγωνιζόμαστε και brands όπως η Ferrari».Για τον κίνδυνο η Παρί να απομακρυνθεί από τη βάση της και να απευθύνεται πλέον μόνο στα μεγάλα πορτοφόλια, ο Μελέρο επικαλείται το παράδειγμα της Σκουντερία όπου για παράδειγμα κανένας φίλος της δεν σταματά να την υποστηρίζει επειδή μία Ferrari κοστίζει ένα εκατ. ευρώ.
Σύμφωνα με το irafina.gr, το φαινόμενο έκανε την εμφάνισή του λίγο μετά τις 15:30, σε μικρή απόσταση από την είσοδο του λιμανιού, προκαλώντας το ενδιαφέρον όσων βρίσκονταν εκείνη την ώρα στην προκυμαία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο υδροστρόβιλος σχηματίστηκε υπό συνθήκες ατμοσφαιρικής αστάθειας, δημιουργώντας μια εντυπωσιακή στήλη νερού που φαινόταν να ενώνει τη θάλασσα με τα χαμηλά σύννεφα.
Όπως αναφέρουν οι μετεωρολόγοι, οι υδροστρόβιλοι είναι φαινόμενα που παρατηρούνται κατά διαστήματα στις ελληνικές θάλασσες, κυρίως σε περιόδους έντονων καιρικών μεταβολών. Αν και συνήθως έχουν μικρή διάρκεια και ένταση, οι ειδικοί τονίζουν ότι απαιτείται προσοχή από τα διερχόμενα σκάφη.
Από τα πιο εντυπωσιακά φαινόμεναgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Καθηλωτική ήταν η εικόνα που αντίκρισαν όσοι βρέθηκαν τη Δευτέρα 10/11/2025 στον Πλακιά Ρεθύμνου, όπου στον ουρανό έκανε την εμφάνισή του ένας εντυπωσιακός υδροστρόβιλος.
Το σπάνιο φαινόμενο καταγράφηκε σε βίντεο και φωτογραφίες που δημοσίευσε το Creta24, προσφέροντας μοναδικές εικόνες από τη νότια Κρήτη.
Μερικές μέρες πριν από τη συμπλήρωση τριών χρόνων στην Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας και ένα 24ωρο πριν από τη συμμετοχή και της Κύπρου στη σύνοδο του Συμβουλίου Ειρήνης στις ΗΠΑ, ο Νίκος Χριστοδουλίδης μίλησε αποκλειστικά στα «ΝΕΑ» για την κατάσταση στην περιοχή και τον ρόλο της Κύπρου, τα ελληνοτουρκικά σε σχέση με το Κυπριακό, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες των ημερών του.
Η προσωπική απεσταλμένη του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, η κ. Ολγκίν, αφήνει να νοηθεί ότι ουσιαστική επανεκκίνηση μπορεί να δρομολογηθεί από τον Ιούλιο. Εσείς διαφωνείτε. Γιατί, όμως, θεωρείτε προβληματική αυτή την αναμονή;Δεν συμφωνώ ότι η επανεκκίνηση των συνομιλιών μπορεί να μετατεθεί μετά τον Ιούλιο λόγω της κυπριακής προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ ή των βουλευτικών εκλογών. Πολύ πριν αναλάβουμε την προεδρία, κατέστησα σαφές, δημόσια και ιδιωτικά, ότι δεν επηρεάζει ούτε τον χρόνο μου ούτε την πολιτική μου βούληση για επανέναρξη των συνομιλιών, που αποτελεί τον πρωταρχικό μου στόχο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Από την ημέρα της εκλογής μου εργάζομαι για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις νέας πρωτοβουλίας του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ και διορισμού απεσταλμένου. Ως αποτέλεσμα των ενεργειών μας και της ξεκάθαρης βούλησής μας, πραγματοποιήθηκαν δύο διευρυμένες διασκέψεις υπό τον γ.γ., ο οποίος μίλησε δημόσια για πρόοδο ύστερα από επτά χρόνια. Μετά τη συνάντηση στη Νέα Υόρκη, ανακοινώθηκε ότι η επόμενη διευρυμένη θα γίνει πριν από το τέλος του έτους, με στόχο την επανέναρξη ουσιαστικών συνομιλιών.
Να θυμίσω ότι κατά την τελευταία επίσκεψη της κ. Ολγκίν στη Λευκωσία κατέθεσα πρόταση πέντε σημείων. Πρώτον, επαναβεβαίωση της συμφωνημένης βάσης λύσης, όπως στο κοινό ανακοινωθέν της 11ης Δεκεμβρίου, με ρητή αναφορά στην πολιτική ισότητα και τα ψηφίσματα του ΣΑ. Δεύτερον, τα ΗΕ να καταγράψουν τις συγκλίσεις έως το Κραν Μοντανά: οι εσωτερικές να κοινοποιηθούν στις δύο κοινότητες και όσες συμφωνούνται να διατηρηθούν, οι εξωτερικές να κοινοποιηθούν και στους πέντε συμμετέχοντες και όσες συμφωνούνται από όλους να παραμείνουν. Τρίτον, στη βάση αυτού του εγγράφου ο γ.γ. να συγκαλέσει Διευρυμένη Διάσκεψη. Τέταρτον, εκεί να ανακοινωθεί η επανέναρξη ουσιαστικών συνομιλιών. Πέμπτον, να ανακοινωθεί το άνοιγμα τεσσάρων οδοφραγμάτων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Παράλληλα, εργαστήκαμε συστηματικά για τον διορισμό ειδικού απεσταλμένου της ΕΕ για το Κυπριακό και, μέσω των Συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Απρίλιο του 2024, διασυνδέσαμε ουσιαστικά την πρόοδο στις ευρωτουρκικές σχέσεις με την πρόοδο στην επίλυση του Κυπριακού. Πώς θα μπορούσα, λοιπόν, να μη διαφωνώ με καθυστέρηση στην επανέναρξη των συνομιλιών; Για μένα, τίποτα δεν υπερτερεί της επανέναρξης και της λύσης του Κυπριακού.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Δεδομένου ότι μεσολαβούν και οι βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο, δεν είναι εύλογη η ανησυχία ότι το πολιτικό κλίμα μπορεί να επηρεαστεί;Αυτό που σας είπα για την άσκηση της προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ ισχύει σε απόλυτο βαθμό και για τις βουλευτικές εκλογές. Γνωρίζετε ότι έχουμε προεδρικό σύστημα και δεν επηρεάζεται καθόλου ή με οποιονδήποτε τρόπο η ετοιμότητά μας για επανέναρξη των συνομιλιών. Εξάλλου, και στο παρελθόν, ακόμα και πριν από προεδρικές εκλογές γίνονταν διαπραγματεύσεις για λύση του Κυπριακού και δεν ήταν εμπόδιο ή επηρέασαν τις προσπάθειες για λύση του Κυπριακού.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Επαναλαμβάνω ότι είμαι πανέτοιμος, ακόμα και την ερχόμενη εβδομάδα, να συμμετάσχω σε μια διευρυμένη συνάντηση, κατά τη διάρκεια της οποίας θα ανακοινωθεί η άμεση επανέναρξη συνομιλιών.
Ωραία. Ας υποθέσουμε ότι συνεχίζονται οι συνομιλίες. Τι θα μπορούσε κανείς να αναμένει από μια διευρυμένη συνάντηση, πρακτικά ομιλούντες, πέρα από την επαναβεβαίωση του αδιεξόδου για πολλοστή φορά;Για μεγάλο διάστημα χάσαμε πολύτιμο χρόνο λόγω του γεγονότος ότι επικεφαλής της τουρκοκυπριακής κοινότητας ήταν ο κ. Τατάρ, ο οποίος είχε ξεκάθαρη θέση περί λύσης δύο κρατών.
Αρνείτο ακόμα και μια συνάντηση κοινωνικού χαρακτήρα μαζί μου. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, η συζήτηση είχε επικεντρωθεί αποκλειστικά σε ΜΟΕ. Αναμέναμε, και εκεί αν θέλετε επενδύουμε, ότι με την εκλογή του κυρίου Ερχιουρμάν, ο οποίος κατ’ επανάληψη πριν από την εκλογή του στην ηγεσία της τουρκοκυπριακής κοινότητας είχε δηλώσει ότι είναι θιασώτης της λύσης στη βάση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας και ότι επιθυμεί την επανέναρξη των συνομιλιών από εκεί που διακόπηκαν το 2017, πως θα ξεκινούσαν οι συνομιλίες. Και εκεί, επαναλαμβάνω, επικεντρώνεται αποκλειστικά η δική μας προσπάθεια. Εκεί θα δοκιμαστούμε όλοι, στο τραπέζι των συνομιλιών, τόσο σε σχέση με την πολιτική μας βούληση όσο και με τις πραγματικές μας προθέσεις. Από δικής μου πλευράς, είμαι πανέτοιμος. Η παρούσα απαράδεκτη κατάσταση πραγμάτων δεν μπορεί να αποτελεί τη λύση του Κυπριακού.
Εδώ, όμως, φαίνεται ότι υπάρχει δυσκολία ακόμα και σε κατάληξη σε Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.Δεν υπάρχει δυσκολία σε κατάληξη σε Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Εγινε σημαντική πρόοδος, κάποια προχώρησαν, για κάποια οι συζητήσεις είναι σε προχωρημένο στάδιο. Υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη διαφωνία που αφορά το άνοιγμα συγκεκριμένων οδοφραγμάτων. Επαναλαμβάνω και σήμερα ότι είμαι έτοιμος να προχωρήσω στη βάση τού τι συμφωνήθηκε με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ για το άνοιγμα τεσσάρων οδοφραγμάτων, αποδεχόμενος και τη συμβιβαστική εισήγηση των ΗΕ. Και κάτι άλλο πολύ σημαντικό. Τα όποια ΜΟΕ θα πρέπει να διασφαλίζουν δύο πτυχές. Πρώτον να ενισχύουν την προοπτική επίλυσης του Κυπριακού στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου και δεύτερον να είναι αμοιβαία επωφελή, δηλαδή προς όφελος του συνόλου του κυπριακού λαού. Και κάτι άλλο που ανέφερα και στον τουρκοκύπριο ηγέτη και στην κ. Ολγκίν. Η προώθηση και η υλοποίηση ΜΟΕ θα είναι ακόμα πιο γρήγορες αν γίνονται παράλληλα με ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για επίλυση του Κυπριακού. Οποιος έχει ασχοληθεί με το Κυπριακό, γνωρίζει πολύ καλά αυτή την πραγματικότητα.
Εσείς είχατε ανταποκριθεί θετικά και σε συμβιβαστική πρόταση του κ. Γκουτέρες…Ναι, όπως προανέφερα, και το έχω δηλώσει και δημόσια, έχω μεταφέρει στα Ηνωμένα Εθνη την ετοιμότητά μας να αποδεχτούμε τη συμβιβαστική πρόταση, όπως αυτή προτάθηκε από τον γενικό γραμματέα για το θέμα του σημείου διέλευσης από την Αθηένου στην Αγλαντζιά, έτσι όπως αυτή προτάθηκε, επί χάρτου, στη διευρυμένη συνάντηση της Νέας Υόρκης.
Από την άλλη, βέβαια, εάν η πρόοδος περιορίζεται σε ΜΟΕ, σε θέματα χαμηλής διαχείρισης, δεν υπάρχει κίνδυνος να μείνουμε σε αυτά και να χαθεί η ουσία; Πώς θα διασφαλίσετε ότι τα ΜΟΕ δεν θα υποκαταστήσουν τη λύση, αλλά θα οδηγήσουν σε αυτήν;Πέραν των όσων προανέφερα για το τι θα πρέπει να εξυπηρετούν τα ΜΟΕ, να σας θυμίσω ότι στη συνάντηση που είχαμε με τον κ. Ερχιουρμάν τον Δεκέμβριο – και αυτό αποτυπώθηκε και στο πλαίσιο της κοινής ανακοίνωσης – συμφωνήσαμε ότι τα ΜΟΕ δεν μπορούν να αντικαταστήσουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την επίλυση του Κυπριακού. Συνεπώς, δεν τίθεται ένα τέτοιο θέμα.
Αν διαμορφωθεί ένα κλίμα εξομάλυνσης στα ελληνοτουρκικά, το οποίο να διευκολύνει ευρωπαϊκά ανταλλάγματα προς την Τουρκία, πώς θα διασφαλίσετε ότι αυτά δεν θα δοθούν χωρίς ουσιαστική πρόοδο στο Κυπριακό ή τις κυπρογενείς υποχρεώσεις της Αγκυρας;Θέλω να ξεκινήσω λέγοντας ότι η βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων δύναται να βοηθήσει και στην προσπάθεια επανέναρξης των συνομιλιών για επίλυση του Κυπριακού. Αυτού λεχθέντος, η πλήρης εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων χωρίς την επίλυση του Κυπριακού δεν μπορεί να υπάρξει, όπως και η ίδια η ελληνική κυβέρνηση έχει δηλώσει κατ’ επανάληψη. Από εκεί και πέρα, οποιαδήποτε εξομάλυνση στα ελληνοτουρκικά δεν αναιρεί με οποιονδήποτε τρόπο τις κυπρογενείς υποχρεώσεις της Τουρκίας έναντι της Ευρωπαϊκής Ενωσης, συμπεριλαμβανομένης και της ανάγκης επανέναρξης συνομιλιών. Σας ανέφερα προηγουμένως τα Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Απρίλιο του 2024 που είναι ξεκάθαρα, αν η Τουρκία επιθυμεί πρόοδο στα ευρωτουρκικά.
Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή επηρεάζουν τη δυναμική της Τριμερούς με το Ισραήλ; Υπάρχει, δηλαδή, ο κίνδυνος μια γενικευμένη γεωπολιτική αστάθεια να περιορίσει τη συνεργασία;Παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις και είμαστε σε συνεχή επαφή με τα γειτονικά κράτη, την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Δεν θεωρώ ότι επηρεάζουν τη δυναμική της Τριμερούς Κύπρου – Ελλάδας – Ισραήλ, αν και ενδεχομένως δεν ευνοούν πιο διευρυμένες περιφερειακές συνεργασίες, όπως φαίνεται και από τη στασιμότητα στις Συμφωνίες του Αβραάμ. Η τριμερής μας συνεργασία, για την οποία υπάρχει έντονο ενδιαφέρον και από τις ΗΠΑ, παραμένει ενεργή.
Ενδεικτικά, στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε, με αμερικανική πρωτοβουλία, συνάντηση υπουργών Ενέργειας Κύπρου, Ελλάδας, Ισραήλ και ΗΠΑ. Ούτε οι άλλες Τριμερείς έχουν επηρεαστεί: πρόσφατα έγινε σύνοδος Κύπρου – Ελλάδας – Αιγύπτου στο Κάιρο και προγραμματίζονται κι άλλες. Οι εξελίξεις αναδεικνύουν την ανάγκη για ευρύτερη περιφερειακή συνεργασία, ώστε να αντιμετωπίσουμε από κοινού τις προκλήσεις και να ενισχύσουμε την ασφάλεια. Αυτό αποτελεί προτεραιότητά μας και στο Ατυπο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, 23-24 Απριλίου, στην Κύπρο, όπου οι σχέσεις ΕΕ – περιοχής θα είναι ψηλά στην ατζέντα.
Η συνεργασία Κύπρου – Ελλάδας – Ισραήλ παραμένει κυρίως σε ένα ενεργειακό πλαίσιο ή εξελίσσεται σε ευρύτερη στρατηγική συμμαχία; Υπάρχει ένα ενιαίο στρατηγικό δόγμα;Η συνεργασία Κύπρου – Ελλάδας – Ισραήλ ξεκίνησε από τα θέματα ενέργειας, αλλά πλέον έχει επεκταθεί σε έναν ευρύτερο τομέα θεμάτων και, ναι, μπορεί να χαρακτηριστεί ως στρατηγική συνεργασία, στρατηγική συμμαχία, η οποία μάλιστα δοκιμάστηκε σε δύσκολες στιγμές και απέδειξε ότι είναι ισχυρή και ανθεκτική και δεν επηρεάζεται αρνητικά από τις εξελίξεις.
Είναι θετικό ότι εργαζόμαστε πάντα στη βάση μιας θετικής προσέγγισης χωρίς αποκλεισμούς. Μάλιστα, ο στόχος μας, όπως σας προανέφερα, κι αυτό ήταν κάτι που συζητήσαμε κατ’ επανάληψη, είναι να εργαστούμε για τη δυνατότητα διεύρυνσης αυτής της συνεργασίας και με άλλες χώρες, όπως οι ΗΠΑ και η Ινδία, σε τομείς κοινού ενδιαφέροντος.
Στο θέμα της Γάζας η Κύπρος είχε μια συνεισφορά η οποία αναγνωρίστηκε διεθνώς: από τον γ.γ. του ΟΗΕ, τις ΗΠΑ, την ΕΕ και όχι μόνο. Αυτή τη στιγμή, πώς μπορεί η Κύπρος να συμβάλει ουσιαστικά στις εξελίξεις στη Γάζα;Κοιτάξτε, υπάρχει μια πρωτοβουλία του προέδρου των ΗΠΑ για τη Γάζα, η μοναδική που έχει παρουσιαστεί, η οποία, παρά τις αδυναμίες της, συνοδεύεται από σχέδιο λύσης της κρίσης.
Είναι το μόνο σχέδιο ενώπιόν μας και πρέπει όλοι να εργαστούμε για την υλοποίησή του, ώστε να μην επιστρέψουμε σε γεγονότα που οδήγησαν την περιοχή σ’ αυτή τη δύσκολη κατάσταση. Γι’ αυτό, στη Σύνοδο για τη Γάζα στην Αίγυπτο, καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις επί πτυχών του Σχεδίου Τραμπ και στο ίδιο πλαίσιο αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε στη διάσκεψη στην Ουάσιγκτον. Η Κυπριακή Δημοκρατία, με τον ανθρωπιστικό διάδρομο και τις παρεμβάσεις της, αποδεικνύει στην πράξη ότι είναι μέρος της λύσης.
Μόνιμη επωδός της UEFA και των γραφειοκρατών της είναι η πολιτική και θρησκευτική ουδετερότητα όσων εμπλέκονται στις διοργανώσεις της, απειλώντας με βαριές κυρώσεις συλλόγους, ποδοσφαιριστές και φιλάθλους που δεν τη σέβονται.
Η σιωπηλή άδεια που δίνει στις ομοσπονδίες για διακοπές των αγώνων ώστε οι μουσουλμάνοι ποδοσφαιριστές να διακόψουν τη νηστεία του Ραμαζανιού δεν αποτελεί παραβίαση αυτής της ουδετερότητας;
Πρόκειται για ένα ερώτημα που έρχεται στον αφρό κάθε φορά που πλησιάζει η περίοδος του Ραμαζανιού και της νηστείας που ακολουθούν οι πιστοί μουσουλμάνοι παίκτες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στην Αγγλία, από το 2021 επιτρέπονται μικρά διαλείμματα ώστε οι μουσουλμάνοι ποδοσφαιριστές να διακόψουν τη νηστεία τους όταν πέφτει η νύχτα. Την ίδια στάση έχει υιοθετήσει και η Γερμανία, ενώ σε πολλές ακόμα χώρες υπάρχει μια ανοχή απέναντι σ’ αυτό το λεπτό ζήτημα.
Αντίθετα κάθετα αρνητική συνεχίζει η γαλλική ομοσπονδία η οποία επαναλαμβάνει την προσήλωσή της στην αρχή του κοσμικού κράτους απαγορεύοντας τέτοιες πρωτοβουλίες. Ουσιαστικά οι Γάλλοι εφαρμόζουν την αρχή της ουδετερότητας της UEFA, η οποία με τη σειρά της την παραβιάζει με ανεπίσημο τρόπο.
Υπάρχουν περιπτώσεις στο γαλλικό ποδόσφαιρο στις οποίες οι προπονητές ζητούν από τους μουσουλμάνους παίκτες να μη νηστεύουν, απειλώντας τους με αποκλεισμό από τα παιχνίδια, όπως έκανε ο Αντουάν Κομπουαρέ το 2023 στη Ναντ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ποιος έχει δίκιο; Κάθε πλευρά διαθέτει ισχυρά επιχειρήματα. Οι ομάδες πληρώνουν εκατομμύρια έναν επαγγελματία ποδοσφαιριστή ο οποίος όμως στα κρίσιμα παιχνίδια νηστεύει. Τι γίνεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις; Πολλοί αθλητές δηλώνουν πως η θρησκεία τους είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής τους. Αλλοι προσπαθούν να προσαρμοστούν στις συνθήκες αλλάζοντας μεθόδους και ώρες στις προπονήσεις για να μπορούν να ανταπεξέρχονται στις απαιτήσεις των αγώνων. Αλλοι πάλι επιλέγουν να διακόπτουν τη νηστεία τις ημέρες των αγώνων.
Η επιστημονική κοινότητα υποστηρίζει πως η νηστεία μπορεί να προκαλέσει κούραση και αφυδάτωση, αλλά δεν είναι απαραίτητο πως αυξάνεται το ποσοστό κινδύνου να τραυματιστούν.
Οι παίκτες έχουν κάθε δικαίωμα να ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Ομως και οι σύλλογοι έχουν κάθε δικαίωμα να αναμένουν μια επαγγελματική απόδοση.
Τρία χρόνια μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, αυτό που έχει μείνει είναι ένα μούδιασμα στο στομάχι συνοδευόμενο από την ανάμνηση μιας βαριάς βουβαμάρας που επικρατούσε εκείνες τις ημέρες στη Θεσσαλονίκη.
Την ομίχλη που πολλές φορές σκεπάζει τη Νύμφη του Θερμαϊκού είχε αντικαταστήσει ένα πέπλο πένθους και το αίσθημα ότι όλοι είχαμε κάποιον φίλο, γνωστό ή συγγενή που ήταν στο μοιραίο τρένο.
Θυμάμαι μια ημέρα μετά το δυστύχημα στα φοιτητικά στέκια στη Ροτόντα – που συνήθως είναι συνδυασμένα με συναισθήματα χαράς – παρέες να κλαίνε αγκαλιασμένες. Και στις μεγάλες συγκεντρώσεις και πορείες που ακολούθησαν και γίνονταν καθημερινά, να βλέπω ανθρώπους που δεν είχαν ξανά διαδηλώσει ποτέ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στον δρόμο, παρά τα δυνατά συνθήματα, πρωταγωνιστούσε η σιωπή. Εκείνες τις ημέρες, όλες οι πορείες κατέληγαν στο κτίριο του ΟΣΕ, στον σιδηροδρομικό σταθμό όπου θα έφτανε η μοιραία αμαξοστοιχία. Μέσα είχε στηθεί ένα αυτοσχέδιο μνημείο με λουλούδια, φωτογραφίες και κεράκια στη μνήμη των 57 θυμάτων.
Ενα σφίξιμο δίνει τη θέση του στο αίσθημα χαράς για την άφιξη στη μητέρα – πόλη κάθε φορά που βρίσκομαι εκεί. Τρία χρόνια μετά, εκείνες οι ημέρες μοιάζουν μακρινές. Είναι ρομαντικά και στενάχωρα άγνωστο το πού βρίσκονται σήμερα εκείνοι οι χιλιάδες άνθρωποι που ένιωσαν την ανάγκη να διαδηλώσουν για αυτό που έγινε, όπως και οι εκατοντάδες άλλοι που έχασαν δικούς τους ανθρώπους.
Είναι βέβαιο όμως, ότι η ψυχή τους είναι χαραγμένη από το τραύμα της 28ης Φεβρουαρίου 2023.
Προσωρινή διακοπή λειτουργίας της βιομηχανίας παραγωγής μπισκότων, βουτημάτων και ειδών ζαχαροπλαστικής της εταιρείας «Βιολάντα Α.Ε.» αποφάσισε ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας, με απόφαση που φέρει σημερινή ημερομηνία.
Το εργοστάσιο της εταιρείας βρίσκεται στο 6ο χιλιόμετρο της Ε.Ε. Τρικάλων-Καρδίτσας, στην τοπική κοινότητα Αγίας Κυριακής του δήμου Τρικκαίων, στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων. Η σχετική απόφαση έχει ήδη αναρτηθεί στο διαδίκτυο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Την ίδια ώρα, στις φυλακές Τρικάλων κρατείται ο ιδιοκτήτης της Βιολάντα, έπειτα από την πολύωρη απολογία του για τη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο που στοίχισε τη ζωή σε πέντε εργάτριες. Εισαγγελέας και ανακριτής συμφώνησαν στην προφυλάκισή του.
Φταίνε οι μηχανικοί και οι πολεοδόμοιgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τις ευθύνες στους μηχανικούς, στους πολεοδόμους και στα στελέχη της Περιφέρειας και της Πυροσβεστικής αποδίδει ο ιδιοκτήτης της Βιολάντα, ο οποίος προφυλακίστηκε την Πέμπτη (19.02.2026) για τις παραλείψεις και τις παρατυπίες στο μοιραίο εργοστάσιο των Τρικάλων, όπου σημειώθηκε η έκρηξη που στοίχισε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες μητέρες.
Μετά την πολύωρη απολογία του, ο ιδιοκτήτης κρίθηκε προφυλακιστέος και οδηγήθηκε στις φυλακές Τρικάλων. Οι δικηγόροι του ετοιμάζουν προσφυγή κατά της απόφασης, βασίζοντας την υπεράσπιση και στις ευθύνες όσων ενέκριναν τις σχετικές άδειες. Ο ίδιος φέρεται να υποστήριξε πως ενημερώθηκε καθυστερημένα για την έντονη οσμή από τη διαρροή προπανίου, με αποτέλεσμα να σημειωθεί η έκρηξη πριν προλάβει να αντιδράσει.
Ο ανακριτής, που έχει στη διάθεσή του ολόκληρη τη δικογραφία, αναμένει την έγγραφη απολογία του επιχειρηματία. Στη συνέχεια θα αποφασίσει εάν θα καλέσει και άλλους μάρτυρες ή αν θα ζητήσει από την εισαγγελέα Τρικάλων την άσκηση νέων ποινικών διώξεων.
Εκανε αίσθηση η είδηση που «έσκασε» στα τέλη της περασμένης εβδομάδας. Πολλοί ήταν όσοι εξέφρασαν την άποψή τους για το πώς λειτούργησε ο Νίκολιτς, αν έκανε ή όχι καλά ο προπονητής της ΑΕΚ που απέλυσε έναν άμεσο συνεργάτη του. Φυσικά, υπάρχουν αρκετές αναγνώσεις στο θέμα και καλό είναι να θυμηθούμε τι συνέβη αλλά και να γίνει μια ψύχραιμη προσέγγιση των δεδομένων.
Την προηγούμενη Παρασκευή ο Αλεξάνταρ Ράγκιτς, Νο 1 βοηθός του Νίκολιτς και προπονητής που ήταν μαζί του και στη Ρωσία, αποφάσισε να παρακολουθήσει τον αγώνα μπάσκετ ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Ερυθρό Αστέρα. Δίπλα στον Νόβακ Τζόκοβιτς, τον τενίστα που το κοινό στο ΣΕΦ αποθέωνε σε κάθε ευκαιρία ή οσάκις τον «έπιανε» ο φακός. Εκανε καλά ο Ράγκιτς;
Ας δούμε τι συνέβη. Ο βοηθός προπονητή της ΑΕΚ δεν ενημέρωσε τον Νίκολιτς και ο κόουτς τον… σκούπισε με συνοπτικές διαδικασίες. Θέλησε έτσι να κάνει σαφές πως έχει τους δικούς του κανόνες στον τρόπο διοίκησης ή αν προτιμά κάποιος να ειπωθεί διαφορετικά, επιθυμεί όλο το «τιμ να είναι δικό του και μόνο δικό του»! Γιατί γι’ αυτό έδιωξε τον συμπατριώτη του, ένιωσε προδοσία όχι που πήγε στο Νέο Φάληρο αλλά επειδή δεν ενημερώθηκε για το γεγονός.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Και πληροφορήθηκε την επίσκεψη είτε από την τηλεόραση είτε από τα λόγια κάποιου καλοθελητή. Ενας άτεγκτος Νίκολιτς ή τουλάχιστον έτσι θέλει ο προπονητής να βγαίνει προς τα έξω. Μπορεί, άραγε, να έχουμε κάτι τέτοιο στις μέρες μας, δηλαδή το 2026; Να οδηγείται στην έξοδο ένας συνεργάτης επειδή έκανε μια επιλογή σε ώρες εκτός εργασίας, μια επιλογή που δεν άρεσε; Μήπως είχαμε επηρεασμό από φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν; Υπό κανονικές συνθήκες, ο αθλητισμός και δη το ποδόσφαιρο θα έπρεπε να ενώνουν. Οχι να οδηγούμαστε σε τέτοιες ατραπούς και καθόλου ευχάριστη κατάληξη μιας ιστορίας.
Ο Ράγκιτς, για να επανέλθει κάποιος, μπορεί να υποστήριξε πως είναι οπαδός της Παρτιζάν, δεν έχει σχέση με τον Ερυθρό Αστέρα και το θέμα που «φούσκωσε» ήταν τελικά ήσσονος σημασίας. Ισως βέβαια θα μπορούσε να δει το βράδυ ή ένα πρωί τον θρύλο του τένις. Μπήκε όμως στο μάτι του κυκλώνα και πλήρωσε τη νύφη.
Επέλεξε να πάει στο άντρο ενός ανταγωνιστή και ήρθε αντιμέτωπος με δυσάρεστη έκπληξη. Και με τον Μάρκο Νίκολιτς να δείχνει ποιοι είναι οι δικοί του κανόνες, σε μια αντίδραση που σχοινοβατεί ανάμεσα στο «στέλνω μήνυμα και φανερώνω πυγμή» και το «είμαι υπέρ το δέον υπερβολικός».
«Μη βιάζεστε. Πρέπει να ελεγχθούν επιστημονικά για να διαπιστωθεί εάν είναι γνήσιες…». Βάσιμη ένσταση. Στον καιρό μας, εικόνες σταθερές ή κινούμενες, ασπρόμαυρες, έγχρωμες, προσεχώς και τρισδιάστατες, κατασκευάζονται εν ριπή οφθαλμού από την τεχνητή νοημοσύνη. Σκεφθείτε ένας βέλγος πλαστογράφος να μας έπιανε κορόιδα!
Η τόση εντούτοις καχυποψία σαν να υποκρύπτει δυσανεξία απέναντι στην ιστορική μνήμη. Το γεγονός δεν έχει ανάγκη από φωτογραφικά τεκμήρια για να λάμψει. Είτε απαθανατίστηκαν σε φιλμ είτε όχι, εκατοντάδες Ελληνες πέρασαν στην αθανασία τον Μάιο εκείνο του 1944. Επεσαν υπέρ πατρίδος.
«”Υπέρ πατρίδος;” Σας βολεύει να τα κάνετε όλα ίσωμα; Οι νεκροί της Καισαριανής δεν ήταν αορίστως αντιστασιακοί! Κομμουνιστές ήταν!» εξανίστανται οι φερόμενοι ως ιδεολογικοί επίγονοί τους. Και κατακεραυνώνουν όποιον δεν το τονίζει. Μπαίνουν σε οίστρο. «…Ανθρωπος και Κομμουνιστής: έννοιες που τείνουν να ταυτίζονται» γράφει στο φέισμπουκ ένας φλεγόμενος οπαδός του κόμματος. «Δυσθεώρητη η στάση των κομμουνιστών στη ζωή, η επίμονη άρνησή τους σε αυτό το σάπιο σύστημα…».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Εάν όμως για να είσαι ήρωας έπρεπε να ασπάζεσαι τον μαρξισμό-λενινισμό όπως εφαρμοζόταν στη Σοβιετική Ενωση, τότε πού κατατάσσονται οι τροτσκιστές; Επίσης στάθηκαν και εκείνοι αγέρωχα εμπρός στις γερμανικές κάννες στην Καισαριανή, αφού μάλιστα είχαν υποστεί για χρόνια τη βαναυσότητα των σταλινικών – θυμηθείτε τι γράφουν σχετικά ο Αγις Στίνας και ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Πού οι Εαμίτες, οι οποίοι αγωνίζονταν για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση και ευθύς μόλις συνειδητοποίησαν πως επιδίωξη του ΚΚΕ ήταν η δικτατορία του προλεταριάτου, διαχώρισαν τη θέση τους; Πού όσοι πέθαναν κατασυκοφαντημένοι από τον «Ριζοσπάστη» – ο Αρης Βελουχιώτης, ο Νίκος Πλουμπίδης – για να αποκατασταθούν δεκαετίες αργότερα και να μπουν στο εικονοστάσι πλάι στον θύτη τους Νίκο Ζαχαριάδη;
Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να οικειοποιείται τους μάρτυρες της Καισαριανής διαστρεβλώνοντας την ιστορία τους. Ούτε να τραβάει, με τη μέχρις ελαφρότητας άνεση που του δίνει η δημοκρατία μας, διαχωριστικές γραμμές. Η Αριστερά πρωτοστάτησε στην Εθνική Αντίσταση. Υπήρξαν όμως Ελληνες κι άλλων πολιτικών χώρων, φιλελεύθεροι, δεξιοί, που αρνήθηκαν να υποταχθούν στον ναζισμό. Και το πλήρωσαν με τη ζωή τους. Μπορεί «τα πιο μεγάλα μας τα κατορθώματα» να έγιναν «μες στις πέτρες και τα χώματα» των βουνών μας κατά το αντάρτικο τραγούδι. Και ο Ιερός ωστόσο Λόχος έγραψε στη Μέση Ανατολή λαμπρές σελίδες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η εθνική και λαϊκή ενότητα, η υπέρβαση του εμφυλιοπολεμικού διχασμού σφυρηλατήθηκε επί χούντας. Πώς να μην υποκλίνονταν τότε οι κομμουνιστές στην παλικαριά του Αλέκου Παναγούλη και ας ήταν κεντρώος; Πώς να μην αποκαλύπτονταν στο μεγαλείο του Σπύρου Μουστακλή κι ας είχε πολεμήσει με τον ΕΔΕΣ;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Οσο περνούν τα χρόνια, τόσο οι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα δυστυχώς πολώνονται. Η αμηχανία που τους προκαλεί το παρόν και το μέλλον, η αδυναμία να τοποθετηθούν πειστικά απέναντι στα σημερινά προβλήματα, τις σπρώχνει βουρ στο παρελθόν. Ξεθάβουν τα αγιασμένα κόκκαλα των προγόνων όχι για να τα προσκυνήσουν. Αλλά για να τα κάνουν ρόπαλα και δεκανίκια. Αναμασούν εμμονικά την Κατοχή και τον Εμφύλιο. Τρέμω τι θα συνέβαινε εάν κάποτε έρχονταν στο φως φωτογραφίες από τη μάχη στον Μελιγαλά και τη σφαγή και την Πηγάδα που ακολούθησε…
Προτείνω τη λήθη; Κάθε άλλο. Πιστεύω στην ανάδειξη της ζωής «στη μυστική, στην πρώτη της αξία» καθώς το εκφράζει ο Αγγελος Σικελιανός. Ποια είναι αυτή;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Πως στην Καισαριανή, ένα μαγιάτικο πρωινό, άνθρωποι πάτησαν με τον θάνατό τους τον θάνατο. Ηραν ως αμνοί θυσιαζόμενοι την αμαρτία, τη σκοτεινιά, τη φρίκη του κόσμου. Προσέφεραν μεγαλόκαρδα, γενναιόδωρα, χαμογελώντας, την ατομική τους ύπαρξη για ένα πιο φωτεινό μέλλον. Το οποίο, κι αυτό είναι το πιο συγκλονιστικό, δεν θα τους περιελάμβανε.
Θα κάναμε το ίδιο στη θέση τους; Εκεί έγκειται το μέγα ερώτημα που ταλανίζει κάθε ευαίσθητη ψυχή, που είθε η πραγματικότητα ποτέ να μην το απαντήσει. Φοβάμαι όσους λένε «ναι, βέβαια!». Εμπιστεύομαι όσους, ρίχνοντας χαμηλά τα μάτια, ψιθυρίζουν «δεν ξέρω…».
Ένα περίεργο περιστατικό σημειώθηκε τα ξημερώματα του Σαββάτου στο Αίγιο, όταν άγνωστος πυροβόλησε και τραυμάτισε μία παρέα τεσσάρων ανήλικων.
Οι νεαροί περπατούσαν στην οδό Φιλοποίμενος, όταν ξαφνικά δέχτηκαν πυροβολισμούς, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν και να διακομιστούν στο νοσοκομείο.
Η υγεία των παιδιών δεν διατρέχει κίνδυνο, καθώς τα τραύματα είναι από σκάγια στους μηρούς τους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μετά το περιστατικό, ειδοποιήθηκε η Αστυνομία και ξεκίνησαν έρευνες προκειμένου να εντοπιστεί ο δράστης.
«Όποιος τα πυροβόλησε το έκανε πισώπλατα»«Δεν έχουν καταλάβει ούτε έχουν δει. Τα παιδιά είχαν βγει μία βόλτα νωρίς και όπως περπατάγανε κάποιος τους πυροβόλησε πισώπλατα. Χωρίς να διαπληκτιστούν με κάποιον, να πουν ότι έχει γίνει κάτι, προηγήθηκε κάτι. Δεν πίστευαν καν ότι κάποιος τους έχει πυροβολήσει, δηλαδή ο δικός μου έφυγε με τα πόδια και ήρθε στο σπίτι, πίστευε ότι κάποιος τους έχει ρίξει δυναμιτάκι και ακούστηκε το μπαμ. Το παιδί με το που ήρθε στο σπίτι, εκεί κατάλαβε, είδε τα αίματα. Εκεί κατάλαβε ότι κάτι γίνεται, δεν ήταν το μπαμ από τα δυναμιτάκια.
»Τα παιδιά τα πυροβόλησαν και οι δύο φύγανε κατευθείαν για νοσοκομείο. Ο δικός μου ήρθε στο σπίτι. Και στο σπίτι που ήρθε κατευθείαν πήγαμε στο νοσοκομείο. Είναι από το μπούτι και κάτω χτυπημένος και το πρόβλημα είναι στον αστράγαλο από την πίσω μεριά. Τα σκάγια δηλαδή έχουνε φτάσει κόκκαλο, για αυτό πρέπει να χειρουργηθεί. Το παιδί έχει πάνω του 12 σκάγια στα πόδια. Όποιος τα πυροβόλησε το έκανε πισώπλατα», αναφέρει ο πατέρας 15χρονου τραυματία.
Ο Ολυμπιακός φιλοξενεί τον Παναιτωλικό, σε ένα παιχνίδι με ιδιαίτερη σημασία για τη συνέχεια της σεζόν καθώς οι «ερυθρόλευκοι» υποδέχονται τα «καναρίνια» με στόχο την επιστροφή στα θετικά αποτελέσματα και τη διατήρηση της δυναμικής τους στο πρωτάθλημα, μπροστά στο κοινό τους στο φαληρικό γήπεδο.
Ο Λορέντζο Πιρόλα έγινε ο σκόρερ του πρώτου γκολ των «ερυθρολεύκων» έπειτα από εκτέλεση κόρνερ του Τσικίνιο.
Δείτε το βίντεο«Το ξυλόλιο ήρθε από έναν πολιτικό στη ζωή μας, ενώ τα παιδιά μας ακόμα καίγονταν, εκείνος είπε ότι το τρένο κουβαλούσε ξυλόλιο. Ηρθαν και ορισμένοι «πραγματογνώμονες» το διατυμπάνισαν, κάτι άλλοι δήθεν ερευνητές και είχαμε το περίφημο ξυλόλιο χωρίς να ξέρει κανείς τι είναι. Το ξυλόλιο είναι ένας διαλύτης που χρησιμοποιείται για νόθευση καυσίμου – μην ξεχνάμε όμως ότι μπορείς να το βρεις παντού. Δεν έπρεπε να το απαντήσουμε εμείς, έπρεπε να τα απαντήσουν οι ειδικοί, αλλά δυστυχώς οι ειδικοί ήταν σε εισαγωγικά ειδικοί, δεν υπήρχαν πτυχία».
Ο Νίκος Πλακιάς συγκλόνισε. Οχι μόνο για την εξιστόρηση του προσωπικού τραγικού βιώματος. Αλλά διότι ένας απεγνωσμένος άνθρωπος, ένας πατέρας που έχασε τα δίδυμα κορίτσια και την ανιψιά του, επέδειξε τη σοβαρότητα, την υπευθυνότητα, την ηθική συγκρότηση, που δεν επέδειξαν κόμματα, πολιτικοί, δημοσιολόγοι, εμείς οι δημοσιογράφοι που με μηδενικές τεχνικές ή νομικές γνώσεις αποφαινόμασταν με εγκληματική ανευθυνότητα για τα αίτια του δυστυχήματος, μιλώντας ανάλαφρα για ύπαρξη ξυλολίου, βενζολίου, τουλολίου και άλλων χημικών ενώσεων που ακούγαμε για πρώτη φορά στη ζωή μας. «Χωρίς να ξέρουμε τι είναι το ξυλόλιο γίναμε όλοι χημικοί και πυρηνικοί φυσικοί» λέει αγανακτισμένα ο Νίκος Πλακιάς, κατακεραυνώνοντας τους δήθεν εμπειρογνώμονες πρώην πυροσβέστες, «τεχνικούς συμβούλους» – εγγεγραμμένους στο ταμείο δημοσιογράφων, αλλά και τους συνηγόρους οικογενειών που προσπαθούσαν με το ζόρι να εξάγουν προαποφασισμένα συμπεράσματα φτάνοντας στο σημείο «όταν συγγενής θύματος επιχείρησε να δώσει στον ανακριτή το στικάκι με τα βίντεο που απεδείκνυε ότι δεν υπήρξε παράνομο φορτίο, δικηγόροι συγγενών θυμάτων πίεζαν να μην το κάνει με την αιτιολογία ότι «δεν μας βολεύει». Εγώ δεν θα πάω σε μια δίκη με τι με βολεύει και τι όχι, θα πάω με την αλήθεια». Δεν ήταν η πρώτη φορά.
Ο κ. Πλακιάς είχε και στο παρελθόν ζητήσει να ασκηθεί δίωξη για αντιποίηση επαγγέλματος όταν αποκαλύφθηκε ότι τεχνικός σύμβουλος που έκανε αναλύσεις για βενζόλια και παράνομα φορτία ήταν εγγεγραμμένος στο ταμείο δημοσιογράφων, ενώ λίγοι θυμούνται ότι δικηγόρος θυμάτων είχε δηλώσει «δεν ήταν δυνατόν να βλέπω στη δικογραφία χαρτιά τα οποία εξηγούν τα πραγματικά περιστατικά και στη δημόσια σφαίρα να αναπτύσσονται μύθοι που ο κόσμος πίστευε». Για τους ίδιους μύθους μιλάει τώρα και ο Νίκος Πλακιάς. Περιγράφει ότι ο πρόεδρος του ΕΔΟΑΣΑΜ του ζήτησε συγγνώμη για την υποτιθέμενη ύπαρξη παράνομου φορτίου και μάλιστα δεχόταν πιέσεις να βγει το ψευδές πόρισμα 2 μέρες πριν από τις μεγάλες συγκεντρώσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μιλάει με κοσμιότητα και αξιοπρέπεια όταν απευθύνεται σε πολιτικά πρόσωπα, αναφέρεται με σοβαρότητα και σεβασμό στις θεσμικές ιδιότητές τους, κάνοντας να φαίνονται τόσο φαιδροί όλοι εκείνοι που χρησιμοποιούν ανεύθυνα στη Βουλή χαρακτηρισμούς όπως «δολοφόνοι». Και βέβαια θα πρέπει να προβληματίσει και εμάς τους δημοσιογραφους πώς ο άνθρωπος που ασχολείται κάθε μέρα επί 3 χρόνια με ένα δυστύχημα που του στέρησε τα παιδιά και την ανιψιά του, περιμένει τους ειδικούς να αποφανθούν, τη στιγμή που εμείς 3 χρόνια τώρα μιλάμε γεμάτοι βεβαιότητες για ξυλόλια και άλλες συνωμοσιολογικές σαχλαμάρες. «Δεν υπάρχει αλάνθαστο στους δικηγόρους, δεν θα δώσω λευκή επιταγή σε κανέναν. Ο δικηγόρος ύστερα από αυτή τη μεγάλη δίκη θα γυρίσει με φήμη και χρήματα στα παιδιά του», λέει. Για τον Πλακιά η ζωή όπως την ήξερε τελείωσε για πάντα. «Τεμπη ίσον ξυλόλιο, ίσον ψεκασμένες θεωρίες, ίσον συνωμοσιολογία, στο τέλος θα κριθούμε άπαντες» λέει πικρά. Το τελευταίο είναι το μόνο σίγουρο.
Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, το ερώτημα δεν είναι μόνο πότε θα τελειώσει, αλλά και αν μπορεί όντως να τελειώσει ή αν πρόκειται να μετατραπεί σε ακόμη μία «παγωμένη σύγκρουση» στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
Η ρωσική εισβολή της 24ης Φεβρουαρίου 2022 αποτέλεσε την επίσημη έναρξη ενός πολέμου που, στην πραγματικότητα, είχε ξεκινήσει ήδη από το 2014. Στο διάγγελμά του, ο Βλαντίμιρ Πούτιν παρουσίασε τη ρωσική στρατιωτική επέμβαση ως αναγκαστική απάντηση σε μια διαρκή απειλή: την ανατολική διεύρυνση του ΝΑΤΟ, τις, κατά τον ίδιο, ανεκπλήρωτες υποσχέσεις της Δύσης και την υποτιθέμενη ανάγκη προστασίας του ρωσόφωνου πληθυσμού του Ντονμπάς από μια «γενοκτονία» που αποδόθηκε στις φιλοδυτικές ουκρανικές ελίτ.
Ωστόσο, οι ρίζες της σύγκρουσης βρίσκονται στο Ευρωμαϊντάν. Οι πολύμηνες διαδηλώσεις του 2013-2014 οδήγησαν στην ανατροπή του φιλορώσου προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς και στην ανάδειξη πολιτικών δυνάμεων που επιδίωξαν να τοποθετήσουν την Ουκρανία στην τροχιά της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ. Ακολούθησε η προσάρτηση της Κριμαίας, έπειτα από ένα αμφισβητούμενο δημοψήφισμα που διεξήχθη υπό τη σκιά ενόπλων χωρίς διακριτικά, τα λεγόμενα «πράσινα ανθρωπάκια».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Την περίοδο εκείνη, η διεθνής αντίδραση υπήρξε συγκρατημένη. Η προσάρτηση της Κριμαίας θεωρήθηκε σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενη, λόγω της στρατηγικής σημασίας της για το ρωσικό ναυτικό, ενώ η ένοπλη εξέγερση στο Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ, με τη σιωπηρή στήριξη της Μόσχας, δεν προκάλεσε άμεση κλιμάκωση των δυτικών αντιδράσεων. Η τότε επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας μιλούσε για παραβίαση του διεθνούς δικαίου και αποσταθεροποίηση της Ανατολικής Ουκρανίας, ενώ οι κυρώσεις της ΕΕ προς τη Ρωσία ήταν περιορισμένες και σταδιακές.
Το 2022, όμως, η στάση της Ευρώπης άλλαξε ριζικά. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής χρησιμοποίησε σκληρή και ανοιχτά καταγγελτική γλώσσα, κάνοντας λόγο για «βάρβαρη επίθεση» και «απρόκλητη, αδικαιολόγητη επιθετική ενέργεια». Οι κυρώσεις που ακολούθησαν ήταν σαρωτικές και συστημικές, πλήττοντας τον χρηματοπιστωτικό, ενεργειακό και τεχνολογικό πυρήνα της ρωσικής οικονομίας. Παράλληλα, η Ευρώπη επιτάχυνε τη συζήτηση για στρατηγική αυτονομία σε τομείς όπως η ενέργεια και η άμυνα, ενώ η Ουκρανία έλαβε εν μέσω πολέμου καθεστώς υποψήφιας χώρας για ένταξη στην ΕΕ. Η Ρωσία πλέον αντιμετωπίζεται επίσημα ως μακροπρόθεσμη στρατηγική απειλή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Αλλά και η ίδια η Ρωσία άλλαξε. Τα τελευταία χρόνια έγινε πιο αποφασιστική στην εξωτερική της πολιτική και πιο απολυταρχική στο εσωτερικό. Ενίσχυσε την εθνικιστική ρητορική, περιόρισε περαιτέρω τον δημόσιο διάλογο και αναπροσανατόλισε την οικονομική και ενεργειακή της στρατηγική προς τις χώρες των BRICS.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η Ουκρανία θα αποτελέσει μια ακόμη περίπτωση της ρωσικής στρατηγικής των «παγωμένων συγκρούσεων», όπως η Υπερδνειστερία, η Αμπχαζία, η Νότια Οσετία ή το Ναγκόρνο Καραμπάχ. Πρόκειται για συγκρούσεις που δεν επιλύονται, αλλά «παγώνουν», μπλοκάροντας την ένταξη χωρών σε υπερεθνικούς οργανισμούς όπως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, διατηρώντας ταυτόχρονα χαμηλό το κόστος για τη Μόσχα. Είναι μια δοκιμασμένη πολιτική, που έχει αποδώσει στο παρελθόν και ίσως αποδώσει ξανά.
Παρά τις ενδείξεις ότι, ύστερα από μήνες διαπραγματεύσεων, τα εμπλεκόμενα μέρη αναζητούν κοινό έδαφος για μια ειρηνευτική συμφωνία, ένα είναι βέβαιο: σε έναν πόλεμο δεν κερδίζει κανείς πραγματικά. Το μόνο σταθερό σημείο αναφοράς για το μέλλον παραμένει το παρελθόν. Και αυτό δείχνει ότι οι γεωστρατηγικές ισορροπίες που έχουν διαμορφωθεί είναι βαθιές και δύσκολα αναστρέψιμες στο άμεσο μέλλον.
Η Σοφία Τυπάλδου είναι επίκουρη καθηγήτρια Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Είναι φανερό ότι η συνταγματική αναθεώρηση, που εξαγγέλθηκε πρόσφατα από την κυβέρνηση, έχει πάρει εξ αρχής μια παράξενη πορεία, με κύριο χαρακτηριστικό την θεσμική ελαφρότητα της σχετικής συζήτησης και με πιθανότερη κατάληξη τον εκτροχιασμό της. Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι το τελευταίο διάστημα υπάρχουν όλο και περισσότερα δημοσιεύματα και σκίτσα που παρωδούν την όλη διαδικασία, παρομοιάζοντάς την άλλοτε σαν κακόγουστο show και άλλοτε σαν ελληνική επιθεώρηση…
Χωρίς αμφιβολία ο ρόλος του αρνητικού πρωταγωνιστή ανήκει δικαιωματικά στον πρωθυπουργό, ο οποίος εν μέσω σκανδάλων και αρνητικών δημοσκοπήσεων αποφάσισε να βγάλει στην πολιτική σκηνή την συνταγματική αναθεώρηση, προσπαθώντας πομπωδώς να μας πείσει ότι όχι μόνο αγάπησε ξαφνικά το Σύνταγμα αλλά και αποφάσισε να θέσει την αλλαγή του σε πρώτη προτεραιότητα. Ωστόσο, αντί να καταφέρει να αλλάξει την πολιτική ατζέντα και να στριμώξει τους αντιπάλους του, εμφανιζόμενος σαν δήθεν μεταρρυθμιστική δύναμη, αντιμετώπισε ευλόγως ομοβροντία επιθέσεων. Αυτές εστίασαν ευλόγως στο κακό του παρελθόν –και παρόν– ως προς το Σύνταγμα, όχι μόνο διότι το καταστρατήγησε επανειλημμένα (με συνεργό, δυστυχώς, τα συχνά ποδηγετούμενα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας…) αλλά και διότι δεν έπραξε τα δέοντα για την εφαρμογή δύο διατάξεων της προηγούμενης αναθεώρησης (του 2019), ενώ ξεγέλασε ταυτόχρονα τα άλλα κόμματα, με την μονομερή απόφασή του να εκλέγεται κομματικός πρόεδρος, ακόμη και με σχετική πλειοψηφία… Και βεβαίως μόνο θυμηδία προκαλεί η απορία του γιατί δεν συναινεί ο (παντοιοτρόπως παρακολουθηθείς και μηδέποτε ενημερωθείς) αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης…
Ωστόσο, η αντιμετώπιση μιας τέτοιας αναθεωρητικής πρωτοβουλίας δεν πρέπει να εξαντληθεί σε στείρα άρνηση αλλά ούτε και να εγκλωβισθεί σε μια αντίστοιχη με της κυβέρνησης –και ενορχηστρωμένη από πρόθυμα ΜΜΕ– επικοινωνιακή σκηνή, που υπηρετεί εμφανώς προσωπικές ατζέντες και πολιτικά απωθημένα, άλλοτε με απόπειρες αλαζονικής και ναρκισσιστικής αυτοεπιβεβαίωσης, για παλιότερες αμφιλεγόμενες επιλογές, άλλοτε με επιδιώξεις κηδεμόνευσης ανεπαρκών πολιτικών ηγεσιών και άλλοτε με χειμερινές συνάξεις συνταγματολόγων (στην μάταιη αναζήτηση πρωτοκαθεδρίας…). Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και ιδίως αυτά που έχουν προοδευτική στόχευση και κυβερνητική προοπτική, οφείλουν να συνειδητοποιήσουν, πρώτα και πάνω από όλα, ότι η συνταγματική πολιτική δεν είναι ζήτημα των «ειδικών» αλλά υποσύνολο της ευρύτερης πολιτικής για το κράτος, τους θεσμούς και το πολιτικό σύστημα. Ως εκ τούτου, οφείλουν επιτέλους να επεξεργασθούν από κοινού –ώστε να συγκεντρώσουν τον απαραίτητο αριθμό των 50 υπογραφών– και να προτείνουν ως τάχιστα μία συνολική εναλλακτική λύση απέναντι στην κυβερνητική πρόταση, με επίκεντρο την λελογισμένη και προσεκτική ενίσχυση της πανταχόθεν βαλλόμενης εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, την ριζική αναβάθμιση –αντί της «επιτελικής» υπονόμευσης– του κοινοβουλευτικού συστήματος, την αποφασιστική αποκατάσταση της ισορροπίας και του αλληλοελέγχου των κρατικών λειτουργιών, την κατοχύρωση της πολιτικής πολυφωνίας και την θεσμική θωράκιση των εγγυήσεων του κοινωνικού κράτους δικαίου και των θεμελιωδών δικαιωμάτων, απέναντι στις παρεκτροπές και τις σύγχρονες μεταλλάξεις της εξουσίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Υπό το πρίσμα δε αυτό πρέπει στην συνέχεια:
¢ πρώτον, να αναδειχθούν τα εντόνως προβληματικά σημεία της κυβερνητικής πρότασης, όπως η έμμεση άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και το δημοσιονομικό φρένο (που όχι μόνο δεν έχουν θέση στο Σύνταγμα αλλά και εγκυμονούν κινδύνους αφ’ ενός τιμωρητικών ή πελατειακών και αφ’ ετέρου νεοφιλελεύθερων παρεκτροπών),
¢ δεύτερον, να προβληθεί μεν η ανάγκη αναθεώρησης κάποιων προτεινόμενων διατάξεων αλλά προς εντελώς διαφορετική κατεύθυνση (πχ αναβάθμιση του ρόλου του Προέδρου και διασφάλιση της συναινετικής εκλογής του, στο άρθρο 32, και κατάργηση του σημερινού αντισυνταγματικού εκτρώματος των ιδιωτικών και κερδοσκοπικών (μη) Πανεπιστημίων, με πλήρη αναπροσανατολισμό της συζήτησης, στο άρθρο 16) και
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });¢ τρίτον, να επιδιωχθεί η πλήρης αποσαφήνιση των δύο προτάσεων που κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση (ευθύνη υπουργών, επιλογή της ηγεσίας των Ανώτατων Δικαστηρίων), με χάραξη αντίστοιχης τακτικής ως προς την ψήφισή τους.
Επ’ αυτών όμως θα επανέλθουμε αναλυτικότερα…
Ο Γιώργος Χ. Σωτηρέλης είναι καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών