Στην πρώτη περίοδο του πέμπτου τελικού της Stoiximan GBL στο ΣΕΦ ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, εκτυλίχθηκε μία πολύ ωραία συνεργασία των «ερυθρόλευκων».
Ο Εβάν Φουρνιέ έφυγε στον αιφνιδιασμό, προσπέρασε με μαγικό τρόπο τον Σορτς και έδωσε πάσα στον επερχόμενο και Μιλουτίνοφ.
Ο Σέρβος σέντερ, όντας αφύλακτος κάρφωσε εμφατικά, χαρίζοντας στο κοινό μία από τις πιο θεαματικές φάσεις στο παιχνίδι.
Στην ανθρώπινη ιστορία, οι τελευταίοι δύο αιώνες χαρακτηρίζονται από μία μοναδικότητα: μέσα σε 200 χρόνια ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξήθηκε 8 φορές, η παραγωγή τροφίμων ακόμα περισσότερο και η κατανάλωση ενέργειας εκτοξεύτηκε.
Καθότι όμως στη φύση όλα έχουν ένα τίμημα για τις παρεμβάσεις που κάνουμε σε αυτήν, παρουσιάστηκαν φαινόμενα που επηρεάζουν έντονα το περιβάλλον και το κλίμα μέσα στο οποίο ζούμε: υπερθέρμανση του πλανήτη, με αποτέλεσμα ακραία καιρικά φαινόμενα τα οποία προκαλούν σημαντικές φυσικές καταστροφές και αλλαγές στον τρόπο ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων.
Ας δούμε, όμως, τη μεγάλη εικόνα για το πώς φτάσαμε έως εδώ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ενα αφήγημα για την ενεργειακή κατανάλωσηΟλες οι πηγές ενέργειας των πρώτων αγροτικών κοινωνιών, οι οποίες δημιουργήθηκαν 10.000 χρόνια πριν, και μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα, ήταν ανανεώσιμες και περιορίζονταν κυρίως στα ξύλα, στον άνεμο και στη ροή του νερού. O πληθυσμός αυξανόταν με πολύ χαμηλούς ρυθμούς και, αντίστοιχα, το πολύ χαμηλό εισόδημα του μέσου ανθρώπου παρέμενε σε γενικές γραμμές σταθερό, όπως και το προσδόκιμο ζωής.
Ο μέσος άνθρωπος ήταν αγρότης που μετακινούνταν σε μια ακτίνα λίγων χιλιομέτρων γύρω από το χωριό του, η τροφή του ίδιου και των οικόσιτων ζώων που εξέτρεφε βασιζόταν στη φυτική παραγωγή, άρα στην ηλιακή ακτινοβολία και στη βροχή. Επίσης, τα μέσα μεταφοράς και παραγωγής χρησιμοποιούσαν για την κίνησή τους είτε τον άνεμο είτε υποζύγια (άλογα, βόδια, δούλους).
Φτάνουμε λοιπόν στον 19ο αιώνα, οπότε ξεκινάει η βιομηχανική επανάσταση, κατά την οποία, με μια καταιγίδα τεχνολογικών καινοτομιών που χρησιμοποιούσαν αρχικά τον άνθρακα και στη συνέχεια το πετρέλαιο ως κινητήρια δύναμη, δημιουργούνται νέες συνθήκες παραγωγής και επιτυγχάνονται:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στον 20ό αιώνα συνεχίζεται και ενισχύεται η καταιγίδα της τεχνολογικής καινοτομίας, με όλο και πιο αποτελεσματικά μέσα παραγωγής και μεταφοράς να χρησιμοποιούν περισσότερα ορυκτά καύσιμα. Αυτή η εξέλιξη είχε ως αποτέλεσμα:
Από την άλλη μεριά, εάν εξετάσουμε και την πορεία που ακολούθησαν οι πηγές ενέργειας που τροφοδότησαν αυτή την ανθρώπινη περιπέτεια στους δύο τελευταίους αιώνες, διαπιστώνουμε ότι η παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας 30πλασιάστηκε μεταξύ 1800 και 2024.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Οι πηγές που έκαναν δυνατή αυτή την αύξηση είναι το κάρβουνο (19ος αιώνας), το πετρέλαιο, που εμφανίζεται στις αρχές του 20ού αιώνα, το φυσικό αέριο, το οποίο μετά το 1960 χρησιμοποιείται με γρήγορους ρυθμούς, μαζί με την υδροηλεκτρική και την πυρηνική ενέργεια. Στη δεκαετία του ’90 κάνουν την εμφάνισή τους και οι ΑΠΕ ‒ ήλιος / άνεμος.
Υπάρχει ένα πολύ αξιοπρόσεκτο χαρακτηριστικό σε αυτή την πορεία: στους δύο αυτούς αιώνες, η παραγωγή ενέργειας συνεχώς αυξάνεται (αναμενόμενο), καμία όμως από τις πηγές αυτές δεν υποχώρησε ως απόλυτο μέγεθος ‒ η κάθε νέα πηγή προστίθεται στις υπόλοιπες και όλες αυξάνονται αδιάλειπτα!
Βρισκόμαστε, λοιπόν, σήμερα σε μια κατάσταση όπου, χάρη στη φθηνή και άφθονη ενέργεια, σχεδόν τα 3/4 του παγκόσμιου πληθυσμού απολαμβάνουν ένα πρωτόγνωρο επίπεδο διαβίωσης, με σημαντική εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα: οι οικονομίες στις περισσότερες προηγμένες χώρες εξαρτώνται περίπου 75-80% από τον άνθρακα, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Στη χώρα μας αυτή η εξάρτηση αγγίζει το 79%. Είμαστε πετρελαιοεξαρτημένοι όπως οι τοξικοεξαρτημένοι από τις όποιες ουσίες.
Και ως προς το κλίμα;Κατά γενική ομολογία της επιστημονικής κοινότητας, τα ακραία καιρικά φαινόμενα που εμφανίζονται στον πλανήτη, όλο και συχνότερα τις τελευταίες δεκαετίες, προκαλούνται από τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που προέρχονται από την καύση των ορυκτών καυσίμων, την αποψίλωση των δασών, τη γεωργία και άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες.
Στον δυτικό κόσμο, ο οποίος είναι και ο κύριος υπαίτιος για τις εκπομπές αυτές ‒ μέχρι να εμφανιστεί πρόσφατα ως μεγαρυπαντής και η Κίνα ‒, έχει ξεκινήσει μια κούρσα για την παραγωγή όλο και περισσότερης ηλεκτρικής ενέργειας με ΑΠΕ και πυρηνικά, για την αντικατάσταση των συμβατικών αυτοκινήτων με ηλεκτρικά, των συστημάτων θέρμανσης των σπιτιών με αντλίες θερμότητας, καθώς και για τη χρήση πράσινων καυσίμων στη βιομηχανία και στις θαλάσσιες μεταφορές.
Εκτός, όμως, από την παραγωγή της φιλικής προς το περιβάλλον ενέργειας, υπάρχει και η διάσταση της χρήσης που γίνεται από τους καταναλωτές, δηλαδή τους πολίτες, η οποία, μοιραία, θα επηρεάσει την καθημερινότητά τους σε όλους σχεδόν τους τομείς διαβίωσης: μεταφορές, διακοπές, αγορές, διατροφή, στέγαση.
Η συζήτηση για το θέμα είναι διεθνώς ανύπαρκτη και η υπόρρητη υπόσχεση μεγάλης μερίδας ιθυνόντων ‒ πολιτικό προσωπικό, επιχειρήσεις, media ‒ είναι ότι θα διατηρηθεί αναλλοίωτο το μοντέλο ζωής που κατακτήθηκε με την πετρελαιοεξάρτηση, κάτι μάλλον εξαιρετικά δύσκολο.
Τι απομένει να κάνουμε;Από τη διεθνή συζήτηση για το θέμα της παραγωγής ενέργειας προκύπτει, μεταξύ άλλων, το γενικό συμπέρασμα ότι το μελλοντικό μείγμα πηγών ενέργειας θα εστιάζεται στην αλματώδη αύξηση της ηλεκτρικής, με μείωση της χρήσης ορυκτών καυσίμων.
Το μείγμα θα είναι πλούσιο: ΑΠΕ κάθε μορφής ‒ είναι πολλές ‒, συνδυασμένες με συστήματα αποθήκευσης, πυρηνικές μονάδες, μονάδες αερίου με χαμηλότερες εκπομπές CO2, όπως και μονάδες οι οποίες θα βασίζονται σε νέες τεχνολογίες που θα αναπτυχθούν.
Δεν θα υπάρξει μία μοναδική λύση, αλλά πολλές που χρειάζονται σημαντικές επενδύσεις και χρόνο. Σε κάποιον βαθμό, έχουν δρομολογηθεί ήδη σε πολλές χώρες και η κοινωνική αποδοχή δείχνει να εξασφαλίζεται.
Αξίζει να επισημανθεί πως αλλάζουν διεθνώς οι στάσεις μεγάλων μερίδων του πληθυσμού στο θέμα πυρηνική ενέργεια: μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία παρατηρείται στην Ευρώπη μια μεταστροφή της κοινής γνώμης υπέρ της κατασκευής νέων πυρηνικών σταθμών, ακόμα και στην Ελλάδα.
Στο θέμα της κατανάλωσης, ωστόσο, υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος να διανυθεί, κυρίως στα θέματα που επηρεάζουν την καθημερινότητα. Διαπιστώνεται ότι:
Η μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου ‒ στην οποία συμφωνούν όλα τα κράτη εκτός των ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ ‒ προϋποθέτει τη διαφοροποίηση όχι μόνο στις πηγές που παράγουν την ενέργεια, αλλά και στον τρόπο που οι καταναλωτές προσαρμόζουν τις συνήθειές τους στις νέες ανάγκες.
Η συναίνεση των πολιτών σε αυτή τη μετάβαση αποτελεί προϋπόθεση, η οποία ωστόσο δεν είναι δεδομένη, όπως δείχνουν σχετικές διεθνείς δημοσκοπήσεις. Οι πολίτες εξακολουθούν να ιεραρχούν ψηλά την κλιματική αλλαγή, θεωρούν όμως ότι τα περιθώρια συμμόρφωσής τους έχουν εξαντληθεί και θα πρέπει πλέον τα κράτη και οι επιχειρήσεις να αναλάβουν το κόστος της μετάβασης.
Αυτή η στάση δεν αποτελεί καλό οιωνό γιατί, τουλάχιστον στις χώρες με δημοκρατικά καθεστώτα, το πολιτικό σύστημα θα είναι επιφυλακτικό να υιοθετήσει μια ατζέντα ριζικών μεταρρυθμίσεων που θα θίξουν την καθημερινότητα των εκλογέων.
Το δίλημμα που τίθεται πλέον είναι κατά πόσο υιοθετούμε έναν τρόπο ζωής με εγκράτεια στην κατανάλωση της ενέργειας, που υπακούει σε κοινά αποδεκτό σχεδιασμό ή αφήνουμε τα πράγματα να κυλήσουν ως έχουν, οπότε κινδυνεύουμε να βρεθούμε σε κατάσταση ενεργειακής φτώχειας με απρόβλεπτες συνέπειες.
Σε κάθε εύπορη χώρα, η συνειδητοποίηση, από ικανό μέρος του πληθυσμού, της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε σήμερα με την πετρελαιοεξάρτηση για όλες σχεδόν τις δραστηριότητές μας, αποτελεί μια σύνθετη και χρονοβόρα διαδικασία, που όσο νωρίτερα ξεκινήσει τόσο καλύτερα θα προετοιμαστούμε για τις επερχόμενες δυσκολίες.
Ο εμβληματικός κριτικός κινηματογράφου και δημοσιογράφος τέχνης της εκπομπής «Today» Gene Shalit, πέθανε στις 13 Ιουνίου 2026 σε ηλικία 100 ετών. Ήταν γνωστός για το χαρακτηριστικό του μουστάκι, τα φουντωτά μαλλιά και την αδυναμία του στα λογοπαίγνια.
Η οικογένειά του ανακοίνωσε τον θάνατό του στο NBC News, σημειώνοντας πως «έφυγε ειρηνικά σήμερα μετά από 100 χρόνια μιας καταπληκτικής ζωής». Ο Σαλίτ εντάχθηκε στο «Today» το 1970 και ανέλαβε καθήκοντα καλλιτεχνικού συντάκτη το 1973. Αργότερα καθιερώθηκε στη στήλη «Critic’s Corner» ως κριτικός κινηματογράφου. Όταν αποχώρησε το 2010, ήταν ένας από τους τελευταίους κριτικούς υψηλού προφίλ σε μεγάλο τηλεοπτικό δίκτυο των ΗΠΑ.
«Αυτό που αντηχούσε πάνω από την ασυνήθιστη εμφάνισή του ήταν το απίστευτο χιούμορ του και η αξιοσημείωτη ευφυΐα του. Δεν σε χτυπούσε κατακέφαλα με αυτήν, σε διασκέδαζε», έγραψε ο παραγωγός του, Γκάι Λούντβιχ, με τον οποίο συνεργάστηκε για περισσότερα από 20 χρόνια.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το έργο του Σαλίτ συνέβαλε καθοριστικά στη μεταφορά της κινηματογραφικής κριτικής από τις εφημερίδες στην τηλεόραση για περισσότερο από 20 χρόνια. Όπως ανέφερε το The Plain Dealer το 2010, «ο Σαλίτ έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή της ισορροπίας της κριτικής εξουσίας στην Αμερική», χαρακτηρίζοντάς τον «Ντάνιελ Μπουν με παπιγιόν και γυαλιά Groucho».
Από τα περιοδικά στο NBCΟ Σαλίτ ξεκίνησε την καριέρα του ως αρθρογράφος ψυχαγωγίας στο περιοδικό McCall’s και το 1968 έγινε κριτικός κινηματογράφου στο Look, ενώ συνεργάστηκε και με το Ladies’ Home Journal. Η επιτυχία του στα περιοδικά οδήγησε σε πρόταση συνεργασίας από το NBC.
Σύμφωνα με τον Λούντβιχ, «κανείς στο NBC δεν τον είχε δει· είχαν διαβάσει μόνο τα κείμενά του». Όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά, ένα στέλεχος του δικτύου τον ρώτησε: «Κύριε Σαλίτ, έχετε σκεφτεί ποτέ το ραδιόφωνο;». Η διαφορετική του εμφάνιση αποτέλεσε τότε έκπληξη για την τηλεόραση της δεκαετίας του ’60.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Η πορεία του στην τηλεόρασηΣτον αέρα, ο Σαλίτ ξεχώριζε για την ιδιόρρυθμη αλλά μετριοπαθή του προσέγγιση. Για την κλασική ταινία «Stand By Me» είχε σχολιάσει ότι «αντί να σε κάνει αηδιαστικό, το ‘Stand By You’ είναι συναρπαστικό». Το 1993 είπε στο Associated Press πως «πολλοί κριτικοί αποκαλύπτουν τόσο μεγάλο μέρος της πλοκής που καταστρέφουν την εμπειρία· εγώ απλώς δεν αποκαλύπτω την ιστορία».
Ο Σαλίτ είχε σχολιάσει ταινίες όπως το «Enemy at the Gates», το οποίο χαρακτήρισε «μια ζωντανή δραματοποίηση ενός από τα τιτάνια σημεία καμπής της ιστορίας». Για το «Brokeback Mountain» είχε δηλώσει πως ήταν «υπερεκτιμημένο, αλλά όχι από εμένα», προκαλώντας αντιδράσεις από την GLAAD, για τις οποίες ζήτησε συγγνώμη.
Σε άλλες κριτικές του, αποκάλεσε το «Frozen» «πολύ κουλ», ενώ για το «The Lovely Bones» έγραψε: «Δεν έχει κόκαλα». Το ριμέικ του «King Kong» το περιέγραψε ως «τόσο γιγαντιαίο που πρέπει να δημιουργήσω νέες λέξεις για να το περιγράψω: μυθικό… μια λαμπρή, γιγαντιαία θαυμαστή ατμόσφαιρα». Για το «The Color Purple» του Στίβεν Σπίλμπεργκ είχε πει: «Θα έπρεπε να είναι παράνομο να μην το δεις».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Χιούμορ και προσωπικότηταΜια αξέχαστη στιγμή της καριέρας του ήταν η συνέντευξη με την Carol Channing, όπου κατέρρευσε από τα γέλια. Το 1981, σε συνέντευξή του με τους John Belushi και Dan Aykroyd, ο Belushi αστειεύτηκε πως τα μαλλιά του Σαλίτ έμοιαζαν με «φλεγόμενη φάρμα μυρμηγκιών».
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, αντάλλαξε αστεία με παρουσιαστές όπως οι Edwin Newman, Barbara Walters, Jane Pauley, Tom Brokaw, Bryant Gumbel, Katie Couric, Al Roker και Meredith Vieira. Ο Gumbel είχε ασκήσει κάποτε κριτική λέγοντας ότι οι κριτικές του Σαλίτ «συχνά καθυστερούν και οι συνεντεύξεις του δεν είναι πολύ καλές».
Προσωπική ζωή και κληρονομιάΟ Gene Shalit γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και μεγάλωσε στο Μόρισταουν του Νιου Τζέρσεϊ. Από μικρός έδειξε ενδιαφέρον για τη δημοσιογραφία, ιδρύοντας την πρώτη εφημερίδα του σχολείου του. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις το 1949.
Έπαιζε φαγκότο, αν και ξεκίνησε με κλαρινέτο. «Δεν έκανα πρόβα για μερικές εβδομάδες και ο δάσκαλος έγινε έξαλλος», είχε θυμηθεί το 1988. «Μου πήρε το κλαρινέτο και είπε: “Από δω και πέρα, θα παίζεις ΑΥΤΟ”».
Το 1987 επιμελήθηκε το βιβλίο «Το Γέλιο Μετράει: Ένας Εορτασμός του Αμερικανικού Χιούμορ», με στόχο να αναδείξει δημιουργούς όπως ο Μαρκ Τουέιν, ο Τζέιμς Θέρμπερ και ο Ράσελ Μπέικερ.
Ο Σαλίτ αποτέλεσε αντικείμενο μίμησης στο «Saturday Night Live», όπου ο Οράτιο Σανζ τον υποδυόταν σατιρίζοντας τις λογοπαιγνιακές του κριτικές. Εμφανίστηκε επίσης σε σειρές όπως «Sesame Street», «Family Guy» και «Μπομπ Σφουγγαράκης».
Ο Gene Shalit είχε παντρευτεί τη Νάνσι Λιούις, η οποία απεβίωσε το 1978, και απέκτησαν μαζί έξι παιδιά. Η πορεία του άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην αμερικανική τηλεοπτική και κινηματογραφική κουλτούρα.
Αναστάτωση προκλήθηκε το μεσημέρι της Πέμπτης (11/06) σε γειτονιά των Πετραλώνων, όταν ένας 52χρονος κληρικός συνελήφθη από δυνάμεις της Άμεσης Δράσης μετά από επώνυμες καταγγελίες περαστικών για προσβολή της δημόσιας αιδούς.
Το κέντρο της Άμεσης Δράσης έλαβε ειδοποιήσεις από τουλάχιστον δύο πολίτες, οι οποίοι ανέφεραν την παρουσία ενός άνδρα με ιερατική αμφίεση που κινούνταν σε διάφορους δρόμους της περιοχής και προέβαινε σε άσεμνες πράξεις, επιδεικνύοντας τα γεννητικά του όργανα σε διερχόμενους άνδρες και γυναίκες.
Αστυνομικοί που έσπευσαν στην περιοχή εντόπισαν τον 52χρονο και προχώρησαν στην αυτόφωρη σύλληψή του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το προφίλ του συλληφθέντος και οι αντιδράσειςΑπό την ταυτοποίηση των στοιχείων του προέκυψε ότι ο συλληφθείς είναι Μητροπολίτης που υπάγεται διοικητικά στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας.
Με καταγωγή από την Τήνο, ο 52χρονος είναι πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) και απόφοιτος του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών, ενώ διατηρούσε και ενεργή παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις και προβληματισμό στους εκκλησιαστικούς κύκλους.
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις επίσημες αποφάσεις και τις πειθαρχικές διαδικασίες που αναμένεται να δρομολογήσει το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, παράλληλα με την εξέλιξη της ποινικής διαδικασίας από την ελληνική δικαιοσύνη.
Από τις ωραίες στιγμές στο ντέρμπι ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Ο Έβαν Φουρνιέ πραγματοποίησε την προσπάθειά του. Ο Ματίας Λεσόρ πήγε να κλέψει και στην προσπάθειά του να κρατήσει την μπάλα στον αγωνιστικό χώρο βρέθηκε στο έδαφος.
Άμεσα πλησίασαν τον Γάλλο σέντερ ο Φουρνιέ, ένας εκ των ρέφερι του αγώνα (Τηγάνης) και ο Γκραντ, που πήγαν προς το μέρος τους. Οι συμπαίκτες του τελικά σήκωσαν τον Λεσόρ, αλλά ο Φουρνιέ έμεινε εκεί για να έχουμε εν τέλει μία θερμή αγκαλιά ανάμεσα στους δύο συμπατριώτες.
Πέρσι τέτοια εποχή και από το ίδιο μέσο, έκλεινα σχετική συνεισφορά μου, υπό την τότε ιδιότητά μου ως ερευνητής, με έναν συγκρατημένα αισιόδοξο τόνο. Η πραγματικότητα, στο μεταξύ, δεν άφησε πολλά περιθώρια εφησυχασμού. Σύμφωνα με το European State of the Climate 2025 της Ενωσιακής Υπηρεσίας «Κοπέρνικος» και του Διεθνούς Μετεωρολογικού Οργανισμού, το 2025 ήταν το τρίτο θερμότερο έτος που έχει καταγραφεί, με το σημερινό επίπεδο υπερθέρμανσης παγκοσμίως να εκτιμάται περίπου σε 1,4°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Μάλιστα, αν η αύξηση συνεχιστεί με τέτοιο ρυθμό, το όριο του 1,5°C μπορεί να ξεπεραστεί έως το τέλος της δεκαετίας, περίπου δέκα χρόνια νωρίτερα από ό,τι υπολογίζαμε.
Ταυτόχρονα, τα τότε διαθέσιμα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος για το 2023 έδειχναν εντυπωσιακή μείωση των εκπομπών της ΕΕ, της τάξης του 6% σε σχέση με το 2022. Δημιουργούσαν, έτσι, την αίσθηση ότι, εφόσον συστηματοποιούνταν τέτοιες επιδόσεις, ο στόχος μείωσης των καθαρών εκπομπών κατά 55% μέχρι το 2030 σε σχέση με το 1990 θα μπορούσε να επιτευχθεί και με το παραπάνω.
Φέτος, τα στοιχεία του Οργανισμού για το 2024 φαίνεται να προσγειώνουν απότομα αυτή την αισιοδοξία. Η μείωση των εκπομπών ανήλθε κοντά στο 2%, δηλαδή πολύ πιο κοντά στον ιστορικό μέσο ετήσιο ρυθμό μείωσης από το 1990. Ως αποτέλεσμα, έχει επιτευχθεί συνολικά μείωση 39,5% το διάστημα 1990–2024, ενώ τα επόμενα 6 χρόνια μέχρι το 2030 θα πρέπει να σημειωθεί μια μείωση 15 ποσοστιαίων μονάδων ακόμα. Είναι, όμως, αυτό εφικτό; Ευρύτερα, παραμένει εφικτή η συγκράτηση της ανόδου της θερμοκρασίας στον 1,5°C; Ας δούμε τι έχει μεσολαβήσει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στο διεθνές πεδίο, τo 2025 είχαμε την ανάληψη δεύτερης θητείας από τον Tραμπ, τη συνακόλουθη αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συμφωνία των Παρισίων και, σε αντίθεση με την προηγούμενη θητεία, την έναρξη διαδικασίας για αποχώρηση και από τη σύμβαση-ομπρέλα, τη Συμφωνία Πλαίσιο του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC). Στα τέλη του έτους, είχαμε την παγκόσμια διάσκεψη για το κλίμα, την COP30, στη Βραζιλία. Κι ενώ οι προθέσεις ήταν ισχυρές, με τους διοργανωτές να ευαγγελίζονται τη μετατόπιση από τις δεσμεύσεις στην υλοποίηση, αν κάτι μας έμεινε ήταν το Mutirão τους, δηλαδή η πίστη στη συλλογική προσπάθεια και την πολυμέρεια – χωρίς τις ΗΠΑ φυσικά – καθώς υπήρξαμε πάλι μάρτυρες μιας όχι και τόσο αποτελεσματικής διάσκεψης. Τον περασμένο δε Φεβρουάριο ξέσπασε και ο πόλεμος στο Ιράν, εκτοξεύοντας τιμές καυσίμων και προϊόντων, ξυπνώντας τις ακόμη νωπές μνήμες του 2022 και της αρχής του πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας και επιδεινώνοντας την ήδη βεβαρυμένη κατάσταση που έχει αφήσει πίσω του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Σε μια πιο αισιόδοξη εξέλιξη, σε πείσμα των παραπάνω, 24–29 Απριλίου 2026 πραγματοποιήθηκε στη Santa Marta της Κολομβίας, με συνδιοργανώτριες τη φιλοξενούσα και την Ολλανδία, η πρώτη Διεθνής Διάσκεψη για τη Μετάβαση από τα Ορυκτά Καύσιμα. Με τη συμμετοχή 60 περίπου χωρών, η Διάσκεψη επιχείρησε να δώσει σάρκα και οστά στη δέσμευση της COP28 για «απομάκρυνση από τα ορυκτά καύσιμα με δίκαιο και ισότιμο τρόπο». Η πρωτοβουλία αυτή δεν φιλοδοξεί να αντικαταστήσει τις COP, αλλά να λειτουργήσει ως ένας «συνασπισμός των προθύμων», αποτελώντας ένα πολιτικό και τεχνικό forum για τα κράτη που επιθυμούν να κινηθούν ταχύτερα και να συζητήσουν τι απαιτεί στην πράξη η απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Είναι, βέβαια, άγνωστο ακόμα πώς θα εξελιχθεί η συμμαχία αυτή, καθώς και εάν και ποιες πιέσεις θα μπορέσει να ασκήσει στις COP.
Περνώντας στο ευρωπαϊκό επίπεδο, από το 2024 και τις τελευταίες ευρωεκλογές, είχαμε ήδη δει ορισμένα σημάδια μετατόπισης της ΕΕ σε συμβολικό και ρητορικό επίπεδο, αρχής γενομένης από τα χαρτοφυλάκια της νέας Κομισιόν, όπου το «πράσινο» έγινε «καθαρό», και έμφαση δόθηκε στην ανταγωνιστικότητα. Αυτή τη μερική υπαναχώρηση μαρτύρησαν με τη σειρά τους και διάφορες άλλες κινήσεις, όπως τα πακέτα Omnibus για την απλοποίηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένης και της περιβαλλοντικής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τα πακέτα αυτά παρουσιάστηκαν ως αναγκαία για τη μείωση διοικητικών βαρών και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, ενώ, παράλληλα, κατακρίθηκαν με το επιχείρημα ότι αφαιρούν κρίσιμα επίπεδα προστασίας, διαφάνειας και λογοδοσίας από το ευρωπαϊκό πλαίσιο βιωσιμότητας. Ακόμη, η έκδοση των εκθέσεων Draghi και Letta με αντικείμενο την ανταγωνιστικότητα, αλλά και η ανακοίνωση χρηματοδοτικών πακέτων όπως το ReArm Europe ή το Clean Industrial Deal, ένα σχέδιο δράσης για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την απανθρακοποίηση της ενεργοβόρου βιομηχανίας, φανέρωσαν την κατεύθυνση προς την οποία δείχνει η βελόνα της ενωσιακής πυξίδας: σε μια (εν μέρει επιβεβλημένη) στροφή προς τη Realpolitik. Το ουσιαστικό ερώτημα, επομένως, που τίθεται είναι αν η Ευρώπη εξακολουθεί να δρα με γνώμονα τις αξίες της γύρω από το κλίμα και προς την επίτευξη των στόχων της.
Το τέλος του 2025 και η αρχή του 2026 φανέρωσαν την επάνοδο του αφηγήματος της πράσινης μετάβασης, αλλά από μια άλλη, πιο νηφάλια σκοπιά ενός «κανονιστικού ρεαλισμού». Στην ομιλία της για την Κατάσταση της Ενωσης (State of the Union), η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δήλωνε τον Σεπτέμβριο 2025 ότι η Ευρώπη πρέπει να παραμείνει στην πορεία της μετάβασης: «We must stay the course on our climate and environmental goals».
Ακολούθως, τον Οκτώβριο, η Κομισιόν εξέδωσε ανακοίνωση με τίτλο «Το παγκόσμιο όραμα της ΕΕ για το κλίμα και την ενέργεια». Εμφανώς επικεντρωμένη στην ανταγωνιστικότητα, η ανακοίνωση παρουσιάζει την καθαρή μετάβαση ως πεδίο οικονομικής ισχύος, τεχνολογικής υπεροχής και ενεργειακής ασφάλειας. Το μήνυμά της είναι ότι, σε έναν κόσμο όπου οι επενδύσεις, οι αλυσίδες αξίας και οι καθαρές τεχνολογίες αναδιατάσσονται ταχύτατα, η ΕΕ πρέπει να εξασφαλίσει θέση στις νέες παγκόσμιες αγορές και να προστατεύσει τη βιομηχανία της, προωθώντας τη λογική του Clean Industrial Deal στις διεθνείς της συνεργασίες.
Εν ολίγοις, η πράσινη μετάβαση επανήλθε όχι τόσο ως ηθική και περιβαλλοντική υποχρέωση, αλλά ως στρατηγική επιλογή για την Ευρώπη που θέλει να μειώσει την εξάρτησή της από τα ορυκτά καύσιμα, να ανταγωνιστεί την Κίνα στις καθαρές τεχνολογίες και να δείξει στους εταίρους της ότι η απανθρακοποίηση είναι κλιματικά αναγκαία και ταυτόχρονα οικονομικά συμφέρουσα.
Με αυτή την έννοια, η κλιματική αλλαγή δεν είναι απούσα από την ενωσιακή ατζέντα. Είναι παρούσα, όμως με άλλο λεξιλόγιο, μεταμφιεσμένη σε ζήτημα ενεργειακής ασφάλειας, ανταγωνιστικότητας και στρατηγικής αυτονομίας. Στο ίδιο πνεύμα και σε απάντηση των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή, η Κομισιόν εξέδωσε στις 22 Απριλίου 2026 και την ανακοίνωση AccelerateEU.
Πρόκειται για ένα σχέδιο για την αντιμετώπιση των αυξανόμενων ενεργειακών τιμών και την περαιτέρω μείωση της εξάρτησης από τις ασταθείς αγορές ορυκτών καυσίμων, όπου αποτυπώνεται η ίδια λογική: η υπερεξάρτηση της Ευρώπης από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα είναι η βασική αιτία οικονομικής τρωτότητας. Ετσι, η εμπειρία των τελευταίων ετών φαίνεται να ανέτρεψε σε μεγάλο βαθμό το δίπολο ενεργειακή ασφάλεια ή πράσινη μετάβαση. Η απάντηση δεν είναι η επιστροφή σε ένα παλαιότερο μοντέλο ενεργειακής ασφάλειας βασισμένο στα ορυκτά καύσιμα, αλλά η επιτάχυνση της μετάβασης προς ένα απανθρακοποιημένο, ανθεκτικό ενεργειακό σύστημα, βασισμένο σε καθαρή, παραγόμενη εντός των τειχών ενέργεια. Με άλλα λόγια, η ενεργειακή ασφάλεια δεν γίνεται αντιληπτή πλέον ως αντίβαρο στην πράσινη μετάβαση, αλλά περνά μέσα από αυτήν.
Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι τα χρονικά περιθώρια στενεύουν και, μάλιστα, ταχέως. Η συγκράτηση της ανόδου της θερμοκρασίας στον 1,5°C και η επίτευξη επιμέρους στόχων μοιάζουν ολοένα δυσκολότερες. Και αν η ίδια η ΕΕ, που εξακολουθεί να εμφανίζεται ως πρωτοπόρος στον τομέα, δεν είναι ακόμη βέβαιο ότι θα πετύχει τους στόχους της, παρά το θεσμικό, οικονομικό και τεχνολογικό της οπλοστάσιο, τότε η (αναγκαία) πίεση προς τρίτους εταίρους δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στην ηθική επιταγή, ούτε σε αμιγώς συναλλακτικές πρακτικές.
Πρέπει πρώτα το νέο αυτό αφήγημα – ότι η απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα δεν είναι μόνο περιβαλλοντική υποχρέωση, αλλά προϋπόθεση οικονομικής σταθερότητας και γεωπολιτικής αυτονομίας – να εμπεδωθεί στο εσωτερικό της. Μόνο αν καταστεί πειστικό εντός ΕΕ, μπορεί να προβληθεί πειστικά και προς τα έξω. Αυτό ίσως σημαίνει ότι η Ενωση χρειάζεται να μεταβάλει κάπως τον τρόπο με τον οποίο ασκεί πίεση στους εταίρους της.
Δηλαδή, να μετατοπιστεί από την άμεση συμμόρφωση με ευρωπαϊκές προδιαγραφές και πρότυπα και να δώσει περισσότερη έμφαση σε σταδιακή πειθώ, τεχνική στήριξη και, εν γένει, αξιοποίηση των κανονιστικών της εργαλείων, ώστε να καταστήσει σαφές ότι η μετάβαση δεν είναι απλώς ευρωπαϊκή επιλογή, αλλά η νέα πραγματικότητα. Ενας τέτοιος δρόμος μπορεί μεν να φαίνεται πιο αργός, αλλά ίσως είναι πιο βιώσιμος. Το αν μπορεί να πείσει, βέβαια, και τους μεγάλους ρυπαντές (Κίνα, ΗΠΑ, Ινδία) παραμένει ανοιχτό ερώτημα, ακριβώς επειδή δεν μοιράζονται τις ίδιες εξαρτήσεις, τρωτότητες και πολιτικές ιδιαιτερότητες.
Σύλληψη 72χρονου για παράνομη τοποθέτηση ξαπλωστρών και ομπρελών πραγματοποιήθηκε στην Ανάβυσσο, στο πλαίσιο ελέγχων για τη διασφάλιση της ελεύθερης πρόσβασης των πολιτών στις παραλίες.
Το πρωί της Παρασκευής (12/6), οι Αρχές προχώρησαν στη σύλληψη του 72χρονου, υπεύθυνου καταστήματος, ύστερα από έλεγχο που διενεργήθηκε στην παραλία της περιοχής.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΛΑΣ, ο συλληφθείς είχε τοποθετήσει τραπεζοκαθίσματα και ηχεία, ενώ σε μεγάλη έκταση της παραλίας είχαν εγκατασταθεί περίπου 200 ομπρέλες και 400 ξαπλώστρες. Επιπλέον, το κατάστημα λειτουργούσε χωρίς άδεια, καθώς είχε σφραγιστεί λίγες ημέρες νωρίτερα από τους αρμόδιους φορείς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σε βάρος του 72χρονου και του ιδιοκτήτη του καταστήματος σχηματίστηκε δικογραφία για παράνομη κατάληψη παραλίας και παραβίαση απόφασης σφράγισης. Παράλληλα, ενημερώθηκαν οι συναρμόδιοι φορείς για τις περαιτέρω ενέργειες.
Ο συλληφθείς οδηγήθηκε στον αρμόδιο Εισαγγελέα, ενώ, όπως επισημαίνεται, ανάλογες επιχειρήσεις συνεχίζονται σε όλο το παραλιακό μέτωπο της Αττικής.
Το Athens Pride 2026 γεμίζει το κέντρο της Αθήνας το απόγευμα του Σαββάτου (13 Ιουνίου), μεταδίδοντας ένα ισχυρό μήνυμα ισότητας, αποδοχής, σεβασμού και αγάπης προς όλους. Από νωρίς, πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται στην Πλατεία Συντάγματος για να συμμετάσχει στη μεγάλη γιορτή της διαφορετικότητας και των δικαιωμάτων της LGBTQ+ κοινότητας.
Καθώς η ημέρα προχωρά, οι εκδηλώσεις του Athens Pride κορυφώνονται, με όλο και περισσότερους πολίτες να κατακλύζουν το κέντρο της πόλης. Σημαίες, πανό και πλακάτ με μηνύματα ελευθερίας και αγάπης κυριαρχούν στους δρόμους, δημιουργώντας μια γιορτινή ατμόσφαιρα γεμάτη χρώματα και μουσική.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το πρόγραμμα της διοργάνωσης περιλαμβάνει πλήθος δράσεων, συζητήσεων, καλλιτεχνικών δρωμένων και μουσικών εμφανίσεων καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Η μεγάλη Πορεία Υπερηφάνειας πραγματοποιείται στις 19:00, με τη συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ενισχύοντας το μήνυμα της ορατότητας και της ισότητας.
Μήνυμα ενάντια στις διακρίσειςΟι διοργανωτές υπογραμμίζουν ότι, παρά τα σημαντικά βήματα προόδου των τελευταίων ετών, πολλά Queer άτομα – και ιδιαίτερα οι τρανς, non-binary και ίντερσεξ προσωπικότητες – εξακολουθούν να βιώνουν διακρίσεις και κοινωνικούς αποκλεισμούς. Όπως τονίζουν, το Athens Pride παραμένει ένας θεσμός που υπενθυμίζει την ανάγκη για συνεχή αγώνα και διεκδίκηση ίσων δικαιωμάτων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Πολύχρωμο πρόγραμμα και συμμετοχήΤην παρουσίαση του απογευματινού προγράμματος αναλαμβάνει ο stand-up comedian Άρης Ψυλιάκος. Από τις 17:00 λειτουργούν ειδικά διαμορφωμένες δράσεις για γονείς και παιδιά, ενώ έως τις 21:00 παραμένει ανοιχτός χώρος γνωριμίας για όσους συμμετέχουν μόνοι τους, προωθώντας τη σύνδεση και την αλληλεγγύη μεταξύ των παρευρισκομένων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Το βράδυ, η γιορτή κορυφώνεται με μια μεγάλη συναυλία στο Σύνταγμα. Την παρουσίαση έχουν οι Andromeda Balls και Χριστίνα Βούλγαρη, ενώ στη σκηνή ανεβαίνουν οι Ματούλα Ζαμάνη, Δημήτρης Σαμόλης, οι Black Unit, Mitch T, Nasty Hiloudaki, Χρυσηίδα Γκαγκούτη και Φώτης Λάμαρης.
Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα περιλαμβάνει live εμφανίσεις, performances και μια ειδική εμφάνιση-έκπληξη που ανακοινώνεται κατά τη διάρκεια της βραδιάς, ολοκληρώνοντας δυναμικά το φετινό Athens Pride 2026.
Αυτή η κίνηση είχε ως αποτέλεσμα να τιμωρηθεί με τεχνική ποινή από τους διαιτητές, ενώ ο Βεζένκοφ αστόχησε στη βολή.
Σε μια από τις σημαντικότερες συνόδους κορυφής των τελευταίων ετών προετοιμάζονται να συμμετάσχουν οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 18 και 19 Ιουνίου στις Βρυξέλλες.
Η ατζέντα της συνάντησης αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τις πολλαπλές προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη: οικονομική ανταγωνιστικότητα, δημοσιονομικές πιέσεις, γεωπολιτική αστάθεια, πόλεμος στην Ουκρανία, μεταναστευτικές ροές και αυξανόμενες ανησυχίες για την ασφάλεια των ευρωπαϊκών συνόρων.
Η Σύνοδος πραγματοποιείται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία, αμέσως μετά τη συνάντηση των ηγετών της G7 στη Γαλλία και πριν από τη θερινή πολιτική παύση των ευρωπαϊκών θεσμών. Για πολλούς Ευρωπαίους αξιωματούχους, οι αποφάσεις που θα ληφθούν τους επόμενους μήνες θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό τη θέση της Ευρώπης στο νέο παγκόσμιο περιβάλλον που διαμορφώνεται.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Στην κορυφή της ατζέντας βρίσκεται η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας. Τα τελευταία χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση βλέπει να διευρύνεται το χάσμα παραγωγικότητας και τεχνολογικής ανάπτυξης σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα. Η υστέρηση σε τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη, οι ψηφιακές τεχνολογίες, οι επενδύσεις και η βιομηχανική καινοτομία έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στις Βρυξέλλες.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα εξετάσουν την πρόοδο που έχει σημειωθεί στις μεταρρυθμίσεις που στοχεύουν στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, ενώ ιδιαίτερη βαρύτητα αναμένεται να δοθεί στις επιπτώσεις των παγκόσμιων οικονομικών ανισορροπιών.
Παρότι δεν γίνεται ευθεία αναφορά στην Κίνα, αρκετοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θεωρούν ότι η αυξανόμενη πίεση από τις κινεζικές εξαγωγές και οι κρατικές επιδοτήσεις που προσφέρει το Πεκίνο σε στρατηγικούς κλάδους αποτελούν έναν από τους βασικούς λόγους ανησυχίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται αντιμέτωπη με το δύσκολο δίλημμα της διατήρησης ανοικτών αγορών και ταυτόχρονα της προστασίας της βιομηχανικής της βάσης απέναντι σε ανταγωνιστές που λειτουργούν υπό διαφορετικούς κανόνες.
Παράλληλα, οι ηγέτες θα λάβουν στα χέρια τους το πρώτο προσχέδιο του νέου Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου για την περίοδο 2028-2034. Πρόκειται ουσιαστικά για τον επταετή προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος αναμένεται να προκαλέσει έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις.
Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι χώρες που επιθυμούν περιορισμό των δαπανών και αυστηρότερο έλεγχο των ευρωπαϊκών πόρων. Από την άλλη, κράτη και θεσμοί που θεωρούν ότι οι νέες γεωπολιτικές συνθήκες απαιτούν σημαντικά μεγαλύτερες επενδύσεις σε άμυνα, τεχνολογία, ενεργειακή μετάβαση και κοινές ευρωπαϊκές πολιτικές.
Η συζήτηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η Ευρώπη καλείται να χρηματοδοτήσει ταυτόχρονα τη στήριξη της Ουκρανίας, την αμυντική της ενίσχυση και τις επενδύσεις που απαιτούνται για να παραμείνει ανταγωνιστική σε παγκόσμιο επίπεδο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Το ουκρανικό ζήτημα θα αποτελέσει έναν ακόμη βασικό άξονα των συζητήσεων. Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει προσκληθεί να απευθυνθεί στους Ευρωπαίους ηγέτες, ενώ στο τραπέζι βρίσκεται η επιτάχυνση της ενταξιακής πορείας τόσο της Ουκρανίας όσο και της Μολδαβίας.
Οι Βρυξέλλες επιδιώκουν να ξεπεράσουν το παρατεταμένο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις, στέλνοντας παράλληλα ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα στήριξης προς το Κίεβο.
Ταυτόχρονα, η ασφάλεια της ανατολικής πτέρυγας της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία. Οι πρόσφατες παραβιάσεις ευρωπαϊκού εναέριου χώρου από ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν εντείνει τις ανησυχίες. Ιδιαίτερο προβληματισμό προκάλεσε το περιστατικό στη Ρουμανία, όπου ρωσικό drone συνετρίβη σε κατοικημένη περιοχή μεταφέροντας εκρηκτικά.
Τα γεγονότα αυτά επαναφέρουν στο προσκήνιο τη συζήτηση για την ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής αεράμυνας, των συστημάτων επιτήρησης και της συνολικής αμυντικής ετοιμότητας της Ένωσης.
Σημαντικό μέρος των συζητήσεων θα αφιερωθεί επίσης στη Μέση Ανατολή. Η συνεχιζόμενη ένταση με το Ιράν και οι επιπτώσεις της στις διεθνείς αγορές ενέργειας προκαλούν ανησυχία για νέες αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.
Παράλληλα, η κατάσταση στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη εξακολουθεί να προκαλεί έντονους διπλωματικούς τριγμούς, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να διατηρήσει ενεργό ρόλο στις προσπάθειες σταθεροποίησης της περιοχής.
Στην ατζέντα παραμένει και το μεταναστευτικό, λίγες μόλις ημέρες μετά την έναρξη εφαρμογής του νέου Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο.
Οι ηγέτες αναμένεται να αξιολογήσουν τα πρώτα βήματα εφαρμογής του νέου πλαισίου, το οποίο έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και έντονες πολιτικές συζητήσεις σε αρκετά κράτη-μέλη.
Τέλος, για πρώτη φορά τόσο ψηλά στην ευρωπαϊκή ατζέντα ανεβαίνει και το ζήτημα της διακίνησης ναρκωτικών. Οι Βρυξέλλες θεωρούν πλέον ότι το οργανωμένο έγκλημα και τα διεθνή δίκτυα διακίνησης ναρκωτικών συνιστούν απειλή για την εσωτερική ασφάλεια της Ένωσης και απαιτούν συντονισμένη ευρωπαϊκή απάντηση.
Η επικείμενη Σύνοδος Κορυφής αναδεικνύει μια νέα πραγματικότητα για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η περίοδος κατά την οποία οι Βρυξέλλες ασχολούνταν κυρίως με οικονομικές και εμπορικές πολιτικές φαίνεται να έχει παρέλθει. Σήμερα η Ευρώπη καλείται να διαχειριστεί ταυτόχρονα ζητήματα οικονομίας, άμυνας, γεωπολιτικής, ενέργειας και ασφάλειας.
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν οι «27» μπορούν να διαμορφώσουν μια κοινή στρατηγική απέναντι σε αυτές τις προκλήσεις ή αν οι διαφορετικές εθνικές προτεραιότητες θα συνεχίσουν να περιορίζουν την ικανότητα της Ένωσης να λειτουργεί ως ενιαία δύναμη σε έναν κόσμο που αλλάζει με πρωτοφανή ταχύτητα.
Περισσότεροι από 15.000 φίλοι των «πρασίνων» βρέθηκαν στο «T-Center» για την προβολή του 5ου τελικού της Stoiximan GBL.
Πριν από το τζάμπολ του αγώνα αποθέωναν την ομάδα τους κατά τη διάρκεια της επίσημης παρουσίασης, ενώ αντίθετα γιούχαραν έντονα τόσο συνολικά τον Ολυμπιακό όσο και πιο ειδικά τον Γιώργο Μπαρτζώκα και την διαιτητική τριάδα όταν εμφανιζόταν στους τηλεοπτικούς δέκτες.
Έντονη χαλαζόπτωση προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές σε καλλιέργειες και αμπελώνες της Ζίτσας στα Ιωάννινα, παρά το γεγονός ότι το φαινόμενο διήρκεσε μόλις είκοσι λεπτά. Οι κάτοικοι της περιοχής κάνουν λόγο για πρωτοφανή ένταση και καταστροφές που απλώνονται σε μεγάλο εύρος.
Η σφοδρότητα του χαλαζιού προκάλεσε σημαντικές φθορές στα κλήματα, κόβοντας φύλλα και σπάζοντας ακόμη και τις κορυφές των φυτών. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, οι απώλειες σε αρκετές εκτάσεις φτάνουν το 70% έως 80% της συνολικής παραγωγής.
Περίπου 500 στρέμματα αμπελώνων επλήγησαν, σε μια περίοδο κρίσιμη για τους παραγωγούς, οι οποίοι είχαν ολοκληρώσει τις βασικές καλλιεργητικές εργασίες και ανέμεναν μια καλή παραγωγική χρονιά. Η καταστροφή ήρθε να ανατρέψει τις προσδοκίες τους και να δημιουργήσει έντονη ανησυχία για το μέλλον της φετινής σοδειάς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Από τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου, οι αμπελουργοί βρέθηκαν στα πληγέντα αμπελοτεμάχια και προχώρησαν σε ψεκασμούς με ειδικά σκευάσματα, σε μια προσπάθεια αντιμετώπισης των ζημιών που προκάλεσε η χαλαζόπτωση.
Όπως τονίζουν οι παραγωγοί, η άμεση επέμβαση είναι καθοριστικής σημασίας για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας των αμπελώνων και τη συνέχιση της καλλιεργητικής δραστηριότητας την επόμενη περίοδο.
Η Εθνική Σκωτίας τα ξημερώματα της Κυριακής (14/06) θα ξεκινήσει τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στο Παγκόσμιο Κύπελλο, αντιμετωπίζοντας την Αϊτή στο «Gillette Stadium».
Ενώ ο «Στρατός των Τάρταν» προετοιμάζεται σκληρά για τη δική του πρεμιέρα στη διοργάνωση, στο προπονητικό κέντρο της ομάδας στη Βοστώνη βρέθηκε ο διάσημος σεφ Γκόρντον Ράμσεϊ. Ο καταξιωμένος Σκωτσέζος μάγειρας, θέλοντας να εμψυχώσει την εθνική ομάδα της χώρας του, παρακολούθησε την προπόνησή της και εξέφρασε τη στήριξή του στους διεθνείς.
Ωστόσο, δεν έμεινε μόνο σε αυτό. Μέσω των λογαριασμών του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απηύθυνε κάλεσμα προς τους φιλάθλους να στηρίξουν με τη φωνή και τον ενθουσιασμό τους την προσπάθεια της Σκωτίας στην πρεμιέρα του Μουντιάλ.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Gordon Ramsay (@gordongram)
Φαίνεται ότι ο συνταγματισμός που εγκαινιάστηκε στη Μεταπολίτευση με την ψήφιση του Συντάγματος από την Ε’ Αναθεωρητική Βουλή συνοδεύτηκε από μια κουλτούρα που αντιμετώπιζε τον «Καταστατικό Χάρτη της χώρας» περισσότερο ως απλό δίκαιο και λιγότερο ως κείμενο αυξημένης ισχύος, που ρυθμίζει τις σχέσεις ανάμεσα στα όργανα και τις λειτουργίες του κράτους και καθορίζει τις σχέσεις και τα όρια της εξουσίας απέναντι στην κοινωνία.
Ενδεικτικό αυτής της διαπίστωσης είναι ότι και οι μέχρι σήμερα αναθεωρήσεις, με ελάχιστες εξαιρέσεις, αποτέλεσαν ευκαιρία για τη συνταγματοποίηση συγκυριακών πολιτικών επιλογών, που φυσικά θα μπορούσαν να διευθετηθούν με διαφορετικό τρόπο. Οι παρεμβάσεις αυτές περιόρισαν την απαίτηση του Σ. να περιλαμβάνει γενικές και συχνά αφηρημένες προβλέψεις ώστε να αντέχου στον χρόνο και ταυτόχρονα να επιδέχονται και διαφορετικές ερμηνείες. Κατά συνέπεια η ερμηνεία και η αναθεωρητική δυνατότητα του Σ. περιορίζονται στους ειδικούς και στην αποκλειστικότητα των επαγγελματιών λειτουργών της πολιτικής εξουσίας και πάντως μακριά από τους πολίτες και εν τέλει τον «λαό», το κατά το Σ. υποκείμενο της δημοκρατίας.
Η ανακοίνωση από την κυβέρνηση των τριάντα προς αναθεώρηση άρθρων του Σ. δυστυχώς ενισχύει την παραπάνω κακή πρακτική της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας. Μάλιστα, πέρα από την εύλογη απορία πώς είναι δυνατόν σε τόσο σύντομο διάστημα να συζητηθεί πάνω από το 25% των δυνάμει αναθεωρητέων Αρθρων του Σ., η σχετική πρόταση περιλαμβάνει σοβαρές ελλείψεις και αντιφάσεις. Εντελώς ενδεικτικά: α) Στις επτά σελίδες του κειμένου των προτάσεων περιλαμβάνεται μια αναφορά της λογικής, της φιλοσοφίας και των αρχών της αναθεώρησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η αναφορά σε «νέες προκλήσεις που λαμβάνουν χώρα εν έτει 2026 και … (η) ανάγκη για μια γενναία και ουσιαστική συνταγματική αναθεώρηση που στοχεύει σε μια λειτουργική δημοκρατία του σήμερα αλλά και του αύριο» δεν υποκαθιστά αυτή έλλειψη. β) Στις προτάσεις περιλαμβάνονται αλλαγές και πρόνοιες, οι οποίες δεν είναι αποτέλεσμα έρευνας και διαλόγου κι έτσι είναι αδύνατον να διασφαλιστούν οι προϋποθέσεις για την υλοποίησή τους. Αλήθεια, από πού προκύπτει η ανάγκη επέκτασης του δικαιώματος του εκλέγεσθαι στα 21, όταν έχει περιοριστεί μέχρι εξαφανίσεως η πολιτική και κοινωνική παιδεία από το εκπαιδευτικό μας σύστημα;
Και πώς μπορεί να διασφαλιστεί ότι «η τεχνητή νοημοσύνη οφείλει να υπηρετεί την ελευθερία του ατόμου και την ευημερία της κοινωνίας»; γ) Τι αλήθεια μπορεί να εξυπηρετεί ο «επανακαθορισμός της έννοιας της μονιμότητας» των δημοσίων υπαλλήλων με το πρόσχημα της αξιολόγησης πέρα από τη διακηρυγμένη εμμονική επιλογή της συρρίκνωσης του δημόσιου τομέα, όταν μάλιστα υπάρχουν κανόνες αξιολόγησης που θα μπορούσαν να βελτιωθούν με απλό νόμο. Τέλος, δ) πόσο σοβαρό και δημοκρατικά συνεπές μπορεί να θεωρηθεί ένα πολιτικό σύστημα που προτίθεται να παρέχει τη «δυνατότητα παροχής ανώτατης εκπαίδευσης από νομικά πρόσωπα πανεπιστημιακής εκπαίδευσης που μπορεί να έχουν … μη κρατικό / μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα» (Αρθρο 16) όταν ήδη λειτουργούν στη χώρα τέτοια ιδρύματα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Κάτι που προέκυψε μετά την υιοθέτηση των ακροβασιών του λεγόμενου «επαυξημένου Συντάγματος», η οποία κατήργησε τη ρητή απαγόρευση του σημερινού μας Σ. Σ συνοψίζοντας, η τομή της Μεταπολίτευσης δημιούργησε και στηρίχθηκε σε έναν ιδιότυπο συνταγματισμό όπου «η πολιτική … είχε απόλυτη προτεραιότητα, ό,τι κι αν επεδίωκε, και το Σύνταγμα έπρεπε να την υπηρετεί – όχι το ανάποδο».* Οι συνέπειες αυτής της πρακτικής έχουν συμβάλει αποφασιστικά στην κρίση εκπροσώπησης, κρίση πολιτικής και εν τέλει δημοκρατίας με δραματικές κοινωνικές, θεσμικές και διοικητικές συνέπειες. Δυστυχώς η προτεινόμενη συνταγματική αναθεώρηση θα βαθύνει και επεκτείνει τα φαινόμενα κρίσης και συσσώρευσης αδιεξόδων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ευτυχώς το υπάρχον Σύνταγμα δίνει ακόμη τη δυνατότητα στους πολίτες να διεκδικούν συλλογικά από την εκάστοτε εξουσία τόσο εγγυήσεις για τα συμφωνημένα όσο και έναν χώρο άσκησης ατομικών ελευθεριών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Hic Rhodus, hic saltus. * Βλ. το εξαιρετικό, Τ.Κ. Βιδάλης, «Το φρούριο των πολιορκητών», Εύμαρος, 2026.
Ο Μιχάλης Σπουρδαλάκης είναι ομ. καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας, ΕΚΠΑ
Ένα καλά οργανωμένο δίκτυο διακίνησης κοκαΐνης, το οποίο δρούσε σε πολυσύχναστα νυχτερινά κέντρα της Αθήνας, εξαρθρώθηκε από τη Δίωξη Ναρκωτικών.
Η υπόθεση προκαλεί αίσθηση, καθώς ανάμεσα στους εμπλεκόμενους βρίσκονται ένας γνωστός πρώην ποδοσφαιριστής, καθώς και εν ενεργεία στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας.
Στο πλαίσιο ευρείας αστυνομικής επιχείρησης συνελήφθησαν έξι μέλη της οργάνωσης, μεταξύ των οποίων και ένας 28χρονος αστυνομικός που υπηρετεί στην Υποδιεύθυνση Αλλοδαπών, ενώ στη δικογραφία περιλαμβάνονται ακόμη 24 άτομα, ανάμεσα στα οποία είναι ένας ειδικός φρουρός και ο αδελφός του, αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Σύμφωνα με ρεπορτάζ της ΕΡΤ, αρχηγός του κυκλώματος φέρεται να είναι ο πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος εκμεταλλευόταν την αναγνωρισιμότητά του και την ιδιότητα του υπευθύνου δημοσίων σχέσεων σε γνωστά νυχτερινά κέντρα της Αθήνας για να εντοπίζει και να προσεγγίζει πελάτες.
Το κύκλωμα, το οποίο είχε ξεκινήσει τη δράση του τουλάιστον από τον Ιανουάριο του 2026, προμηθευόταν τις ποσότητες της κοκαΐνης από οικογένεια Ρομά. Οι αγοραπωλησίες των ναρκωτικών πραγματοποιούνταν κυρίως εντός των νυχτερινών κέντρων, σε ειδικά διαμορφωμένους πριβέ χώρους ή σε σημεία που απομονώνονταν με κουρτίνες, προκειμένου να μην γίνονται αντιληπτοί από τους υπόλοιπους θαμώνες.
Η έρευνα των αρχών ξεκίνησε με την παρακολούθηση του 28χρονου αστυνομικού, όπου μέσα από φυσική επιτήρηση αλλά και τηλεφωνικές επισυνδέσεις αποκαλύφθηκε η στενή συνεργασία του με τον πρώην ποδοσφαιριστή. Η δικογραφία, ωστόσο, περιλαμβάνει και άλλες ποινικές προεκτάσεις για τα εμπλεκόμενα μέλη των σωμάτων ασφαλείας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο αστυνομικός της Υπηρεσίας Αλλοδαπών είχε ενεργό ρόλο στη διακίνηση, ο ειδικός φρουρός συνελήφθη ως χρήστης, ενώ ο τελευταίος μαζί με τον αδελφό του κατηγορούνται επιπλέον για περιπτώσεις απάτης.
Παράλληλα, ο ίδιος ειδικός φρουρός κατηγορείται ότι κατά τη διάρκεια του πρόσφατου Final Four της Euroleague έλαβε χρηματικά ποσά από οπαδούς, με την υπόσχεση να τους εξασφαλίσει παράνομη είσοδο στο γήπεδο.
Για την αποφυγή του εντοπισμού τους, τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης λειτουργούσαν με ιδιαίτερη προσοχή, χρησιμοποιώντας αποκλειστικά διαδικτυακές εφαρμογές επικοινωνίας και αλλάζοντας συνεχώς οχήματα και ταξί κατά τις μετακινήσεις τους.
Στις μεταξύ τους συνομιλίες χρησιμοποιούσαν μια σειρά από συνθηματικές φράσεις και κωδικές λέξεις για να περιγράψουν τις δόσεις της κοκαΐνης, όπως «γραμμή/γραμμές», «στίχοι», «εικοσιπεντάρι», «μαγνήσιο», «έτοιμος για πόλεμο;» και «θα ρίξουμε κάστρα, θα πέσουνε Πρίαμοι».
Οι συλληφθέντες οδηγούνται στον αρμόδιο εισαγγελέα με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος τους για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και παραβάσεις της νομοθεσίας περί ναρκωτικών.
Μια νέα αίσθηση αισιοδοξίας φαίνεται να επικρατεί για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν σχετικά με την παράταση της εκεχειρίας και την έναρξη της διαδικασίας τερματισμού του πολέμου, σύμφωνα με το CNN. Αυτή τη φορά, η προοπτική δεν περιορίζεται μόνο στις εκτιμήσεις του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν δήλωσε ότι μια συμφωνία «δεν ήταν ποτέ πιο κοντά», ενισχύοντας το κλίμα προσδοκιών που έχει δημιουργηθεί τις τελευταίες ημέρες.
Ωστόσο, όπως σημειώνει το CNN, ακόμη κι αν υπάρχει λόγος για συγκρατημένη αισιοδοξία, η συμφωνία που συζητείται δεν αποτελεί ειρηνευτική συνθήκη. Πρόκειται για το πρώτο βήμα σε μια μακρά και δύσκολη διαδικασία, όπου τα επόμενα στάδια αναμένεται να είναι ακόμη πιο απαιτητικά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το περιεχόμενο της ενδιάμεσης συμφωνίαςΗ υπό διαπραγμάτευση ενδιάμεση συμφωνία προβλέπει κοινή δέσμευση σε ορισμένα από τα ευκολότερα σημεία, όπως ο τερματισμός του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν και η άρση του αποκλεισμού από τις ΗΠΑ. Παράλληλα, θα καθοριστεί ένα χρονοδιάγραμμα 60 ημερών και μια συγκεκριμένη ατζέντα για τη διευθέτηση των πιο σύνθετων ζητημάτων.
Η κυβέρνηση Τραμπ υποστηρίζει ότι η Τεχεράνη έχει συμφωνήσει σε σημαντικές παραχωρήσεις, την ώρα που τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν διαφορετική εκδοχή της προσωρινής συμφωνίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Την Παρασκευή (12/6), η ένταση κλιμακώθηκε όταν, μετά από δημοσιεύματα ιρανικών μέσων που περιέγραφαν μια συμφωνία ευνοϊκή για την Τεχεράνη, ο Τραμπ εξαπέλυσε επίθεση στους ηγέτες του Ιράν, χαρακτηρίζοντάς τους «πολύ άτιμους ανθρώπους» με τους οποίους «δεν υπάρχει τίποτα όπως καλή πίστη».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Τα σημεία τριβήςΈνα από τα βασικά ζητήματα είναι η αναστολή του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Η κυβέρνηση Τραμπ ζητά από την Τεχεράνη να εγκαταλείψει οριστικά κάθε πυρηνική δραστηριότητα και να δεσμευτεί «επ’ αόριστον» να μην κατασκευάσει πυρηνικά όπλα. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής και επιθεώρησης αυτής της δέσμευσης παραμένουν κρίσιμες και ασαφείς.
Ένας ανώτερος Αμερικανός Αξιωματούχος έκανε λόγο για νέο «καθεστώς επιθεώρησης», χωρίς όμως να δώσει συγκεκριμένα στοιχεία. Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν το Ιράν θα εγκαταλείψει πλήρως το πρόγραμμά του ή θα περιορίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου σε χαμηλά επίπεδα, επιτρέποντας τη χρήση του για ειρηνικούς σκοπούς.
Το κρίσιμο σημείο είναι η δυνατότητα επιβεβαίωσης της συμμόρφωσης του Ιράν. Ο Τραμπ, που έχει χαρακτηρίσει τη συμφωνία Ομπάμα «αδύναμη», καλείται τώρα να παρουσιάσει μια νέα συμφωνία ως πιο ισχυρή, παρότι εκείνη ήδη προέβλεπε διεθνή επιθεώρηση από την πυρηνική υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Το εμπλουτισμένο ουράνιο και τα παγωμένα κεφάλαιαΤο ουράνιο υψηλού εμπλουτισμού που διαθέτει το Ιράν αποτελεί ακόμη ένα σημείο αντιπαράθεσης. Η Ουάσιγκτον ζητά την παράδοσή του, ωστόσο μεγάλο μέρος του βρίσκεται θαμμένο μετά από αμερικανικές επιδρομές. Ο Τραμπ έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να μη μεταφερθεί ποτέ στις ΗΠΑ, αλλά να παραμείνει υπό επιτήρηση ή να «αραιωθεί» ώστε να μην είναι κατάλληλο για όπλα.
Επιπλέον, το θέμα των παγωμένων περιουσιακών στοιχείων του Ιράν προκαλεί πολιτική πίεση στον Τραμπ. Η Τεχεράνη ζητά την αποδέσμευση 24 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει διαβεβαιώσει ότι «κανένα χρήμα δεν θα ανταλλάξει χέρια». Παρ’ όλα αυτά, δηλώσεις του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο σταδιακής αποδέσμευσης κεφαλαίων.
Στενά του Ορμούζ και περιφερειακή ασφάλεια
Η διαχείριση των Στενών του Ορμούζ αποτελεί νέα παράμετρο στις διαπραγματεύσεις. Ο πόλεμος ανέδειξε την ικανότητα του Ιράν να χρησιμοποιεί ένα από τα σημαντικότερα θαλάσσια περάσματα ως στρατηγικό μοχλό πίεσης, επηρεάζοντας την παγκόσμια οικονομία. Το ζητούμενο είναι πώς η συμφωνία θα αποτρέψει παρόμοιες κινήσεις στο μέλλον.
Οι φιλοϊρανικές οργανώσειςΑρχικά, στόχος της κυβέρνησης Τραμπ ήταν να εμποδίσει τη χρηματοδότηση οργανώσεων όπως η Χαμάς και η Χεζμπολάχ. Ωστόσο, το θέμα έχει πλέον υποχωρήσει στη δημόσια ατζέντα. Σύμφωνα με ανώτερο Αμερικανό Αξιωματούχο, το Ιράν συμφωνεί να μην χρηματοδοτεί τρομοκρατικές ομάδες, αλλά η επαλήθευση αυτής της δέσμευσης παραμένει ασαφής.
Σημειώνεται ότι, αν ο Τραμπ δεν καταφέρει να εξασφαλίσει απτά αποτελέσματα και σε αυτό το πεδίο, θα είναι δύσκολο να παρουσιάσει τη συμφωνία ως πλήρη επιτυχία, δεδομένου ότι αποτελούσε έναν από τους τέσσερις βασικούς στόχους του από την αρχή του πολέμου.
Λόγιος και πρακτικός. Βαθιά πολιτικός αλλά και με ικανότητα να βλέπει μπροστά. Προέβλεψε εξάλλου τη δικτατορία και περιέγραψε τον κίνδυνο μέσα στη Βουλή. Κοινοβουλευτικός και μαχητικός. Θεσμικός και ευαίσθητος με λογοτεχνικές ανησυχίες, όχι πάντα με δημοφιλείς απόψεις, εικονοκλάστης ως νέος του Κ.Π. Καβάφη και υπερασπιστής των προοδευτικών μετώπων. Περιέγραψε με οξυδέρκεια το «σταυρικό πρόβλημα» της Αριστεράς του ’60. Συμμαχία με το Κέντρο ή όχι; Οταν αυτά είχαν σημασία. Αγωνίστηκε σε πολλές φάσεις της νεότερης ιστορίας. Φυλακίστηκε. Εξορίστηκε. Βασανίστηκε. Οπως το βράδυ που οι απριλιανοί συνταγματάρχες μάζεψαν τους αντιφρονούντες αριστερούς και δημοκρατικούς στον Ιππόδρομο. Κόντεψε να πεθάνει από τα χέρια τους λόγω επιδείνωσης του σακχαρώδους διαβήτη που τον ταλαιπωρούσε.
Ο Ηλίας Ηλιού, ίσως άδικα ή με έναν συνήθη ετεροβαρή τρόπο, έχει μείνει κυρίως για τις ρήσεις του, όπως το περίφημο «Θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα» που είπε το μακρινό 1962 στον τότε υπουργό Προεδρίας (και επίσης λόγιο) του Κ. Καραμανλή, Κωνσταντίνο Τσάτσο, ως κοινοβουλευτικός επικεφαλής της ΕΔΑ και απαντώντας στη δεξιά βία. Με δύο λέξεις τα είχε πει όλα. Αυτό δεν σημαίνει πως η πιο πάνω ρήση μπορεί να χρησιμοποιείται παντού και για πάσα νόσο. Αν ζούσε σήμερα, θα το έλεγε ο ίδιος. «Το είπα κάποτε σε άλλες συνθήκες. Να βρούμε σήμερα κάτι άλλο όμως, σύντροφοι». Παρ’ όλα αυτά, θα ήταν με βεβαιότητα έξαλλος για θέματα όπως οι υποκλοπές του Μεγάρου Μαξίμου και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Θα ήταν επίσης θυμωμένος, ίσως και θλιμμένος για το κοινοβούλιο. Τα πηγαινέλα βουλευτών, και δη της Αριστεράς, θα ήταν κάτι που δεν θα ανεχόταν. Είχε πίστη, λένε οι παλιοί, στους θεσμούς ως κατάκτηση και ως μέρος των κερδών του λαού. Οχι ως παραχώρηση μιας ελίτ. Ο Ηλίας Ηλιού εξέφρασε μια ιδιότυπη πτέρυγα της Αριστεράς και του δημοκρατικού χώρου που άμεσα κριτίκαρε και σκληρά το σοβιετικό μοντέλο, αλλά χωρίς να γίνει αντικομμουνιστής και όψιμος εραστής του φιλελευθερισμού. Διατηρούσε εξάλλου διαύλους με την κομμουνιστική Αριστερά, από τα ίδια μετερίζια πέρασαν, όπως το ΕΑΜ, κάποτε ήταν και εκείνος μέλος του ΚΚΕ.
Τα λέμε όλα αυτά αφού στο υποθετικό ερώτημα ή αξίωμα «αν ζούσε ο Ηλίας Ηλιού» όλα αυτά του τα βιώματα, οι προσλήψεις, οι μακρόχρονοι αγώνες και το παιχνίδι της πολιτικής θα ήταν καθοριστικά στο πώς θα ερμήνευε ή θα σχολίαζε το πολιτικό επίδικο σήμερα. Εύκολη υπόθεση; Καθόλου. Μα ο Ηλίας Ηλιού ήταν από εκείνη τη στόφα των πολιτικών που δεν ήταν για τα εύκολα – όσο κι αν διαφωνούσες μαζί του. Πάμε να το δούμε φανταστικά, αν ζούσε σήμερα, τι περίπου μπορεί να έκανε ως σοφός γέρος και με απόσταση από τους νεότερους πολιτικούς της Αριστεράς. Πώς θα αντιδρούσε σε όλα όσα εξελίσσονται γύρω μας. Στην πολιτική κρίση της Κεντροαριστεράς. Στη φθορά της κυβέρνησης. Στην άνοδο και στο βουβό ρεύμα του θυμού ή της Ακροδεξιάς. Ο 60άρης αλβανός οδηγός του τον πάει ένα πρωί σε όλα τα κομματικά γραφεία του χώρου του προοδευτικού τόξου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Ηλιού κάνει μια πρώτη στάση στο ΠΑΣΟΚ και στο γραφείο του Κώστα Λαλιώτη και της γραμματέως του Τζούλιας Κασκαμπά. «Κάντε μέτωπο, Κώστα. Πες τα στον πρόεδρο Νίκο. Δεν υπάρχει χώρος και χρόνος». Ο Ηλιού κατεβαίνει αργά από τη Χαριλάου Τρικούπη πριν κατευθυνθεί προς τη Φιλελλήνων και στο στρατηγείο της ΕΛΑΣ. «Πάμε στον Τσίπρα», λέει σιγανά στον οδηγό του, χωρίς ακόμη να έχει αφομοιώσει και αποδεχθεί τον νέο τίτλο του νέου κόμματος. Πώς να το κάνεις όταν έχεις περάσει από τον πραγματικό ΕΛΑΣ μέσα στη φωτιά της Κατοχής; Ο Ηλίας Ηλιού με βεβαιότητα θα είχε ενστάσεις ως προς την επιλογή του Αλέξη Τσίπρα εμμέσως πλην σαφώς να λέει πως αν κάποιος θέλει να έρθει στο νέο του κόμμα θα πρέπει να παραιτηθεί από την κοινοβουλευτική του έδρα. Η γενιά του Ηλιού, πραγματική δρακογενιά εξάλλου, είδε το κοινοβούλιο ως μια μεγάλη δημοκρατική κατάκτηση και την εκπροσώπηση του λαού ως ένα μείζον ζήτημα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Τον Ηλιού αν κάτι τον διαφοροποιούσε από άλλες δυνάμεις της Αριστεράς, ήταν αυτή ακριβώς η προσήλωσή του στο κοινοβούλιο, στη λειτουργία του, στον κοινοβουλευτικό έλεγχο, στη θεσμική αντιπαράθεση των ιδεών μέσω αυτού. Η αλλοίωση της λαϊκής εντολής από το 2023 έως σήμερα, όπως έχει συντελεστεί με τις διάφορες παραιτήσεις και μετακινήσεις βουλευτών/τριών, θα ήταν σίγουρα κάτι που θα προκαλούσε τουλάχιστον τη δική του ενόχληση, πράγμα που το μοιράζεται με τον αλβανό οδηγό του πηγαίνοντας προς τη Φιλελλήνων και σκεπτόμενος τι ακριβώς θα πει στον πρώην πρωθυπουργό για το νέο του εγχείρημα.
Ο Ηλιού όμως θα επισκεπτόταν και την Κουμουνδούρου και τον πρόεδρο Σωκράτη Φάμελλο, προσπαθώντας να του πει ότι είναι πολύ βασικό όχι απλώς και μόνο να κρατηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ως σφραγίδα, αλλά περισσότερο να περισωθεί μια ιστορική καταβολή του χώρου αυτού και βέβαια οι εργαζόμενοι που δουλεύουν εκεί. Σε αυτά ο Ηλιού ήταν σίγουρα αυστηρός και σκληρός. «Θα τους ταράξω στα επιχειρήματα», λέει με λίγο φλέγμα στον οδηγό του ο ιστορικός ηγέτης της ΕΔΑ καθώς ανεβαίνουν τη Σταδίου, εκεί όπου πριν από 61 χρόνια δίνονταν οι σκληρές μάχες των Ιουλιανών έναντι της Αποστασίας, εν μέσω θέρους και ελπίδων.
Εχουν μια τελετουργία οι διαμαρτυρίες για τις απανωτές γυναικοκτονίες που μας συμβαίνουν. Κόκκινα σεντόνια που υποδύονται το αίμα και μπόλικο ανάθεμα στην «Πατριαρχία», με αποτέλεσμα ο δράστης, αυτό το σκουλήκι με πέος, η ξεφτίλα του φύλου του, να κρύβεται πίσω από όλα αυτά χωρίς να ενδιαφερθούμε ποτέ να δούμε τη μούρη του και το ονοματάκι του φαρδύ πλατύ και ολογράφως. Η πιο καλή κρυψώνα για τέτοιας λογής αποβράσματα είναι μακράν η ιδεολογική.
Ακου «πατριάρχης» ένας συμπλεγματικός κακομοίρης μαχαιροβγάλτης… Πατριάρχης, παιδιά μου, ήταν ο Αβραάμ που εγέννησε τον Ισαάκ κι έτσι ο πρώιμος κόσμος έφτιαξε έναν τεράστιο μύθο, να ‘χει από κάπου να πιαστεί, έναν μύθο που τον πήρε μετά ο Χριστιανισμός και τον αποθέωσε σαν θρησκεία της αγάπης. Και είναι μήπως το ακυρωμένο αντράκι της περιοχής μας ένας τέτοιος μικρός παντοκράτωρ; Είναι μήπως δυνατός, στοργικός, ελεήμων, σοφός, αρσενικός στην όψη με πολλά ρινίσματα θηλυκού στον χαρακτήρα, κάτι σαν τον παππού μου ή τον παππού σας που δεν θα έκανε κακό ούτε σε θηλυκό μυρμήγκι; Τώρα που σας βρήκα όλους μαζεμένους, σας απευθύνω έκκληση: μη τους δίνετε πολιτισμικό άλλοθι που δεν τους αναλογεί.
Σε τέτοιες καταστάσεις οι ψευδοεπιστημονικές παντιέρες δεν βοηθάνε παρά μόνον τον δράστη, να αισθανθεί κι αυτός Πατριάρχης, Παντοκράτορας, καμπόσος για μια μέρα, και μετά ας κάνει και φυλακή που λέει ο λόγος, αλλά με την αχλή ενός απροσδόκητου θριάμβου. Και ψιτ, το σκουπίδι αυτό δεν το παρήγαγε ο Αβραάμ τον οποίον ενδεικτικά αναφέραμε παραπάνω. Είναι γιος μιας μάνας βουρλισμένης με όλες τις βλέψεις της Μητριαρχικής επιθυμίας που λειτουργεί συμπληρωματικά προς την Πατριαρχία, ποτέ χωριστά, αλλιώς ο Αισχύλος δεν θα είχε γράψει ούτε λέξη, παρά θα είχε μείνει στην Ελευσίνα ως nepobaby του πάμπλουτου πατέρα του, να επιστατεί τα πατρικά αμπελοχώραφα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ε λπίζω να σας φοβέρισα αρκούντως γιατί έχω κι άλλα κάτω από τη γλώσσα μου. Μια λέξη μόνον για τους υπέροχους θείους και θείες που παίρνουν κάτω από τις φτερούγες τους τα τέκνα τέτοιων φονικών. Καλό θα ήταν να γινόταν και χωρίς φονικό γιατί το γονεϊκό γκρο πλαν είναι καταβροχθιστικό και θέλει πότε πότε αποσυμφορητικές εξόδους κινδύνου. Φιλώ σας.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αναμένεται να θέσει στο επίκεντρο της Συνόδου Κορυφής της Ομάδας των Επτά (G7) στη Γαλλία τα σχέδια για την αποναρκοθέτηση των Στενών του Ορμούζ, σύμφωνα με ανώτερο Αξιωματούχο της αμερικανικής κυβέρνησης. Η συζήτηση αυτή προγραμματίζεται για την επόμενη εβδομάδα, καθώς εντείνονται οι ελπίδες για επίτευξη συμφωνίας με το Ιράν.
Η Βρετανία και η Γαλλία, που συμμετέχουν επίσης στην ομάδα των G7, έχουν εκφράσει ενδιαφέρον να συμβάλουν στην αποναρκοθέτηση της κρίσιμης πλωτής οδού, μόλις υπάρξει παύση των συγκρούσεων στην περιοχή.
Επίσης ο Αξιωματούχος, ο οποίος μίλησε σε δημοσιογράφους υπό τον όρο της ανωνυμίας, εξήγησε ότι ο Λευκός Οίκος έχει θέσει συγκεκριμένους κανόνες για τις διαβουλεύσεις. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, ο Τραμπ σχεδιάζει να πραγματοποιήσει συναντήσεις στο περιθώριο της συνόδου με τους ηγέτες της Αιγύπτου, του Κατάρ και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, με αντικείμενο τις προσπάθειες για τον τερματισμό του πολέμου στο Ιράν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος αναμένεται να παραστεί σε συνάντηση εργασίας με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, προκειμένου να συζητήσουν ζητήματα διμερούς και διεθνούς ενδιαφέροντος.
Σημειώνεται ότι, η Σύνοδος Κορυφής της G7 πρόκειται να ξεκινήσει τη Δευτέρα (15/6), με το βλέμμα στραμμένο στις διπλωματικές πρωτοβουλίες που θα αναλάβει ο Τραμπ στο πλαίσιο των συνομιλιών.
Ιράν: Αναβάλλεται για τις επόμενες ημέρες η υπογραφή της συμφωνίας με τις ΗΠΑgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σε θρίλερ για γερά νεύρα εξελίσσεται η υπογραφή του μνημονίου κατανόησης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν. Παρά το κλίμα αισιοδοξίας που καλλιεργήθηκε νωρίτερα, ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαήλ Μπαγκάι, ξεκαθάρισε ότι η πολυαναμενόμενη υπογραφή δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί την Κυριακή. Ωστόσο, ο ίδιος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο οι εξελίξεις να δρομολογηθούν μέσα στα «επόμενα εικοσιτετράωρα».
Όπως μετέδωσαν τα κρατικά μέσα ενημέρωσης του Ιράν, ο Μπαγκάι εμφανίστηκε ιδιαίτερα επιφυλακτικός, συστήνοντας αυτοσυγκράτηση και προσοχή στις δημόσιες τοποθετήσεις σχετικά με το χρονοδιάγραμμα των υπογραφών. Ως κύριο λόγο για αυτή την καθυστέρηση επικαλέστηκε την «αστάθεια» που επιδεικνύει η αμερικανική πλευρά.
Αν και η σύνδεση στο IRIS είναι υποχρεωτική για όλα τα καταστήματα από τον Νοέμβριο του 2025, η χρήση του στο σημείο πώλησης (Point of Sale, POS) είναι εξαιρετικά περιορισμένη.
Σύμφωνα με δεδομένα της ΔΙΑΣ , οι συναλλαγές με IRIS στο κατάστημα υπολογίζονται σε περίπου 55.000 μηνιαίως, σε σύνολο 2,2 δισ. συναλλαγών ετησίως για τις κάρτες – το μερίδιο του IRIS είναι δηλαδή μηδαμινό (περίπου 0,03%). Η ΔΙΑΣ θέλει να αλλάξει αυτή την εικόνα, που οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι οι πληρωμές μέσω IRIS στο κατάστημα είναι πιο χρονοβόρες και λιγότερο εύχρηστες από την πληρωμή με κάρτα.
Απαιτείται το άνοιγμα της εφαρμογής mobile banking, το «σκανάρισμα» του κωδικού συναλλαγής και η επιβεβαίωση, ενώ η ψηφιακή κάρτα εμφανίζεται κατευθείαν στην εφαρμογή wallet του κινητού.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Γι’ αυτό η ΔΙΑΣ θέλει τουλάχιστον να δώσει τη δυνατότητα πληρωμής με τη μέθοδο NFC (Near Field Communication), δηλαδή πλησιάζοντας το τηλέφωνο στο μηχάνημα POS. Θα εξακολουθεί όμως να απαιτείται το άνοιγμα του mobile banking.
Με τη δυνατότητα NFC πληρωμής μέσα από τα mobile apps των τραπεζών στη ΔΙΑΣ ευελπιστούν ότι θα επεκταθεί η χρήση του IRIS και στο φυσικό κατάστημα. Ωστόσο, η διευθύνουσα σύμβουλος Σταυρούλα Καμπουρίδου λέει στα «ΝΕΑ» πως αυτό δεν αρκεί: θα πρέπει οι τράπεζες να εντάξουν το IRIS στα προγράμματα επιβράβευσης πελατών (loyalty), καθώς σήμερα δημιουργείται ανταγωνιστικό πλεονέκτημα υπέρ της χρεωστικής κάρτας έναντι του IRIS Commerce, παρότι και τα δύο προϊόντα παρέχονται μέσα από τα τραπεζικά κανάλια.
Τονίζει, δε, ότι το IRIS Commerce υπερτερεί των καρτών σε μια σειρά από σημεία: πιστώνει άμεσα το ποσό της πληρωμής στον λογαριασμό του εμπόρου, η πιθανότητα συναλλαγών απάτης είναι μικρότερη από ό,τι στις κάρτες, ενώ οι αγορές σε e-shops πραγματοποιούνται χωρίς ο χρήστης να συμπληρώνει στοιχεία κάρτας ή προσωπικά δεδομένα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η πληρωμή ολοκληρώνεται μέσω ανακατεύθυνσης στο mobile app της τράπεζάς του για έγκριση της συναλλαγής, χωρίς να αποθηκεύονται στοιχεία πληρωμής, γεγονός που καθιστά τη διαδικασία πιο εύκολη και ασφαλή.
Παράλληλα, και οι τράπεζες διακρατούν μεγαλύτερο μέρος της συναλλαγής, καθώς βγαίνουν από την εξίσωση οι διεθνείς εταιρείες καρτών όπως η Visa και η Mastercard, αλλά και οι πλατφόρμες ψηφιακών πορτοφολιών όπως το Apple Pay και το Google Pay.
Το Ρ2Ρ ταξιδεύει ΕυρώπηΤο προϊόν IRIS Ρ2Ρ, δηλαδή η υπηρεσία μεταφοράς χρημάτων μεταξύ ιδιωτών, θα ξεκινήσει να λειτουργεί και εκτός Ελλάδας από τα τέλη Ιουνίου. Συγκεκριμένα, οι χρήστες του IRIS P2P θα μπορούν πλέον να στέλνουν άμεσα χρήματα από ελληνικούς λογαριασμούς σε τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ιταλία, την Ισπανία, την Ιταλία και τη Βουλγαρία.
Μέχρι τα τέλη του 2026 θα γίνει η διασύνδεση με Δανία, Νορβηγία, Πολωνία, Σουηδία και Φινλανδία, ενώ μέσα στο 2027 θα παρέχεται η δυνατότητα αποστολής και αποδοχής χρημάτων προς/από τις χώρες που συμμετέχουν στην EPI (European Payments Initiative) και το ψηφιακό πορτοφόλι wero: Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Λουξεμβούργο. Η διασυνοριακή λειτουργία του IRIS Ρ2Ρ θα λειτουργεί σε πρώτη φάση μόνο από την Eurobank και την Πειραιώς, ενώ δεν είναι σαφές αν θα υπάρχει κάποια χρέωση στις συναλλαγές.