Νεαρός λευκός καρχαρίας αλιεύθηκε ανοιχτά των ισπανικών ακτών, γεγονός που οδήγησε τους ερευνητές να επιβεβαιώσουν τη σπάνια αλλά συνεχιζόμενη παρουσία του είδους στη Μεσόγειο.
Στις 20 Απριλίου 2023, τοπικοί ψαράδες στα ανατολικά της Ιβηρικής Χερσονήσου έπιασαν απροσδόκητα έναν νεαρό λευκό καρχαρία (Carcharodon carcharias). Το ζώο είχε μήκος περίπου 2,10 μέτρα και βάρος 80 με 90 κιλά. Τέτοιες συναντήσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες στην περιοχή, γεγονός που ώθησε τους επιστήμονες να εξετάσουν τα ιστορικά δεδομένα.
Οι ερευνητές ανέτρεξαν σε καταγεγραμμένες εμφανίσεις και αλιεύσεις από το 1862, συγκεντρώνοντας μια ολοκληρωμένη ανάλυση που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό ανοικτής πρόσβασης Acta Ichthyologica et Piscatoria.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Εντάσσοντας το περιστατικό σε δεδομένα άνω των 160 ετών, η ομάδα κατέληξε ότι οι λευκοί καρχαρίες της Μεσογείου αποτελούν αυτό που οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν ως «πληθυσμό-φάντασμα». Εμφανίζονται σπάνια, ωστόσο τα στοιχεία δείχνουν πως δεν έχουν εξαφανιστεί.
Οι καταγραφές επιβεβαιώνουν μια συνεχιζόμενη, αν και ακανόνιστη, παρουσία στα νερά αυτά. Παρά την επιμονή του είδους, ο λευκός καρχαρίας παραμένει καταχωρημένος ως Τρωτός στην Κόκκινη Λίστα της IUCN, ενώ οι παγκόσμιες τάσεις πληθυσμού συνεχίζουν να μειώνονται.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Η καταγραφή παρουσίας νεαρών ατόμων έχει ιδιαίτερη σημασία», δηλώνει ο Δρ. José Carlos Báez, επικεφαλής της έρευνας. «Η εμφάνιση νεαρών δειγμάτων εγείρει το ερώτημα αν ενδέχεται να υπάρχει ενεργή αναπαραγωγή στην περιοχή». Αν όντως υπάρχουν νεαροί καρχαρίες, αυτό θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι η Μεσόγειος δεν αποτελεί απλώς πέρασμα, αλλά πιθανό τόπο αναπαραγωγής.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Ο φόβος για τον λευκό καρχαρίαΗ δημόσια αντίληψη συχνά περιπλέκει τη συζήτηση γύρω από τους λευκούς καρχαρίες. Ο φόβος διαμορφώνει εδώ και δεκαετίες τον τρόπο που οι άνθρωποι αντιδρούν σε μεγάλα θαλάσσια αρπακτικά, ιδίως σε είδη που συνδέονται με σπάνιες αλλά πολυδιαφημισμένες επιθέσεις.
Ωστόσο, τα ιστορικά στοιχεία της μελέτης δείχνουν ότι οι εμφανίσεις του λευκού καρχαρία στα ισπανικά νερά της Μεσογείου είναι εξαιρετικά σπάνιες και παραμένουν μεμονωμένα περιστατικά.
Αναφερόμενος στη φράση του H.P. Lovecraft ότι «το αρχαιότερο και ισχυρότερο συναίσθημα της ανθρωπότητας είναι ο φόβος, και το αρχαιότερο είδος φόβου είναι ο φόβος του αγνώστου», ο Báez υπογραμμίζει ότι η επιστημονική γνώση μπορεί να προσφέρει διέξοδο. «Μελετώντας τη βιολογία και την οικολογία του λευκού καρχαρία, η έρευνα μπορεί να αντικαταστήσει τους μύθους με πραγματική κατανόηση». Η τεκμηριωμένη έρευνα, όπως σημειώνει, μπορεί να περιορίσει το άγχος περισσότερο απ’ ό,τι η εικασία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Καταρρίπτοντας το στίγμα, ένας μύθος κάθε φοράΜε τους πληθυσμούς του λευκού καρχαρία να μειώνονται, οι επιστήμονες τονίζουν τη σημασία μακροχρόνιων προγραμμάτων παρακολούθησης για την κατανόηση της βιολογίας του είδους στη Μεσόγειο. Ο συνδυασμός άμεσων παρατηρήσεων και σύγχρονων μεθόδων εντοπισμού μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση στρατηγικών προστασίας αυτού του εμβληματικού κορυφαίου θηρευτή.
«Το βασικό μήνυμα προς το κοινό είναι ότι αυτά τα μεγάλα θαλάσσια ζώα έχουν θεμελιώδη ρόλο στα θαλάσσια οικοσυστήματα», καταλήγει ο Báez. «Ως είδη με μεγάλη μεταναστευτική ικανότητα, ανακατανέμουν ενέργεια και θρεπτικά συστατικά σε τεράστιες αποστάσεις. Λειτουργούν ως καθαριστές της φύσης, ενώ ακόμη και μετά τον θάνατό τους, η πτώση τους στον βυθό προσφέρει πολύτιμα θρεπτικά στοιχεία για τις κοινότητες των βαθέων υδάτων».
Ο Ολυμπιακός υποδέχθηκε τον Παναιτωλικό στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» για την 22η αγωνιστική της Super League. Αυτή η περίοδος είναι η εποχή του χρόνου όπου οι Μουσουλμάνοι έχουν τη σική τους νηστεία, το Ραμαζάνι.
Συνηθισμένη είναι η εικόνα Μουσουλμάνων ποδοσφαιριστών να τρώνε στο γήπεδο, λίγο μετά την δύση του ηλίου την περίοδο του Ραμαζανίου.
Ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση, με τον Μαροκινό να ακολουθεί την νηστεία και να παίρνει ένα μικρό γεύμα, μετά την δύση του ηλίου. Δίπλα του και ο διατροφολόγος της ομάδας, Ερνάνι Γκόμες.
Δείτε τη φωτογραφία με τον Ελ ΚααμπίΤο δικό τους πιστό κοινό έχουν καταφέρει να κερδίσουν τα τελευταία χρόνια τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας, αυξάνοντας τον χώρο που καταλαμβάνουν στο καλάθι των ελλήνων καταναλωτών. Η ακρίβεια αλλά και το σκεπτικό πιο αποτελεσματικής διαχείρισης των οικονομικών κάνουν τους καταναλωτές που για χρόνια γύριζαν την πλάτη τους στα «PL» να τα έχουν καθιερώσει στις επιλογές τους.
Σύμφωνα με στοιχεία της Circana η άνοδος που σημείωσαν τα συγκεκριμένα προϊόντα ήταν της τάξεως του 7,5% στο 11μηνο του 2025, έναντι αύξησης 4,8% των επωνύμων, με το μερίδιο της ιδιωτικής ετικέτας στον συνολικό τζίρο να φτάνει σχεδόν το 1/3 (27,3%).Η διαφορά της τιμής του καλαθιού ανάμεσα σε ιδιωτικής ετικέτας και επώνυμα αποτελεί καθοριστικό παράγοντα αύξησης του μεριδίου των «PL» πάρα το γεγονός ότι σημειώθηκαν αυξήσεις και στα δύο καλάθια.
Σύγκριση τιμών της Circana στο μέσο καλάθι δείχνει ότι το μέσο καλάθι σουπερμάρκετ των επωνύμων από 211,69 ευρώ το 2025 διαμορφώθηκε στα 212,79 ευρώ το 2026, ενώ στα ιδιωτικής ετικέτας από 145,85 ευρώ σε 146,11 ευρώ αντίστοιχα, με τη διαφορά ωστόσο ανάμεσα στις δύο κατηγορίες να παραμένει μεγάλη, κάτι που δικαιολογεί και τη στροφή των καταναλωτών που αναζητούν πιο οικονομικά προϊόντα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ερευνα που πραγματοποίησε το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών τον Ιανουάριο του 2026 καταδεικνύει ότι για τρίτη συνεχομένη χρονιά τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας καταγράφουν αύξηση με το 1/4 των προϊόντων που αγοράζονται είναι αυτής της κατηγορίας. Η ανάπτυξη της ιδιωτικής ετικέτας τροφοδοτείται κυρίως από τη δυσκολία των νοικοκυριών να αντεπεξέλθουν στις καθημερινές τους ανάγκες, αλλά και τη σημαντική βελτίωση των προϊόντων αυτών αναφορικά με την ποιότητά τους, την γκάμα των ειδών που εμφανίζονται στα ράφια αλλά και τη συνεχιζόμενη αύξηση των κωδικών ανά προϊόν.
Στο 24% το μερίδιοΑνάλογη εικόνα εμφανίζουν και τα στοιχεία άλλων ερευνών. Σύμφωνα με την έρευνα της ΕΥ Future Cosumer Index Ελλάδα 2025 οι τέσσερις στους δέκα καταναλωτές έχουν στραφεί σε αγορές «PL» σε μια προσπάθεια να αποκομίσουν μεγαλύτερη αξία από τις αγορές τους, με τις αυξήσεις των τιμών να στρέφουν αναγκαστικά το καταναλωτικό κοινό σε οικονομικότερες επιλογές όπως και τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Σύμφωνα με τη μελέτη η διείσδυση των προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας στην ελληνική αγορά διαμορφώθηκε παραδοσιακά σε αισθητά χαμηλότερα επίπεδα από τον υπόλοιπο κόσμο. Σύμφωνα με στοιχεία του Private Label Manufacturers Association, το 2024 το μερίδιό τους διαμορφώθηκε στην Ελλάδα στο 23,7%, έναντι 38,1% στην Ευρώπη. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, αργά αλλά σταθερά, οι έλληνες καταναλωτές ευθυγραμμίζονται με την παγκόσμια τάση, μία αλλαγή που επιταχύνθηκε από την πίεση της οικονομικής στενότητας και του υψηλού πληθωρισμού, ιδιαίτερα στην αγορά τροφίμων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η κατάσταση αυτή κάνει την πιστότητα προς τις επώνυμες μάρκες να παραμένει ευάλωτη με επτά στους δέκα καταναλωτές να δηλώνουν ότι αγοράζουν επώνυμα μόνο σε προσφορά, ενώ σχεδόν τέσσερις στους δέκα δεν σκοπεύουν να επιστρέψουν σε επώνυμες επιλογές σε κατηγορίες όπου πλέον αγοράζουν προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας. Οι καταναλωτές αναγνωρίζουν ότι τα «PL» προϊόντα προσφέρουν εξοικονόμηση χρημάτων (67%), ικανοποίηση αντίστοιχη με τα επώνυμα (63%) ενώ έχουν όλο και καλύτερη ποιότητα (53%).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ωστόσο, παρότι τέσσερις στους δέκα θεωρούν ότι οι τιμές της ιδιωτικής ετικέτας έχουν αυξηθεί (42%), με την Gen Ζ να το δηλώνει πιο έντονα (55%), η τάση προς Premium επιλογές ιδιωτικής ετικέτας ενισχύεται, με πάνω από έναν στους δύο καταναλωτές (51%) να τις επιλέγουν σε κατηγορίες όπου παλαιότερα αγόραζαν επώνυμα προϊόντα. Σύμφωνα με την έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Αθήνας είναι δεδομένη η καταναλωτική συμπεριφορά, με έμφαση στον κλάδο των σουπερμάρκετ, όπου περισσότεροι από τους μισούς καταναλωτές μειώνουν τις αγορές τους και στρέφονται σε φθηνότερα προϊόντα.
ΠροαποφασισμένοιΜάλιστα ως προς το θέμα της επιλογής της μάρκας του κάθε προϊόντος που αγοράζουν, το 39% των καταναλωτών δηλώνει προαποφασισμένο, με το 61% των καταναλωτών να επιλέγει μάρκα μέσα στο κατάστημα την ώρα που ψωνίζει και λαμβάνοντας υπόψη και την τιμή.
Επίσης η πλειονότητα των καταναλωτών, σχεδόν έξι στους δέκα (58%), δηλώνουν πολύ ικανοποιημένοι και μόνο το 6% εκφράζει δυσαρέσκεια αναφορικά με τις προσδοκίες από την αγορά των «PL». Τέλος, συγκρίνοντάς τα με τα επώνυμα, το 74% θεωρεί ότι έχουν καλύτερη τιμή, ενώ στο θέμα της ποιότητας το 55% πιστεύει ότι είναι ίδιας ποιότητας, και σχεδόν ένας στους δύο τα θεωρεί ακόμα και ανώτερης ποιότητας από τα επώνυμα. Ωστόσο, οι τέσσερις στους δέκα καταναλωτές λένε ότι οι συσκευασίες των προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας χρήζουν βελτίωσης. Το γενικότερο συμπέρασμα πάντως που προκύπτει είναι ότι τα «PL» έχουν ωριμάσει στην αγορά και αποτελούν ισοδύναμες επιλογές για περισσότερους από επτά στους δέκα καταναλωτές.
Ο χρυσός αποτελεί διαχρονικά ένα στρατηγικό, μακροπρόθεσμο περιουσιακό στοιχείο και λειτουργεί ως θεμέλιο σε ένα καλά διαφοροποιημένο επενδυτικό χαρτοφυλάκιο. Διατηρεί την αξία του στον χρόνο, λειτουργεί ως ασφαλές καταφύγιο σε περιόδους αυξημένης αβεβαιότητας και παραμένει ένα από τα πλέον ρευστοποιήσιμα επενδυτικά μέσα παγκοσμίως, χωρίς να ενσωματώνει πιστωτικό κίνδυνο.
Η ανθεκτικότητά του σε όλους τους οικονομικούς κύκλους ενισχύεται από τη διαχρονικά υψηλή και πολυδιάστατη παγκόσμια ζήτηση, η οποία προέρχεται από επενδυτικά προϊόντα, κρατικά αποθέματα, αλλά και από τη βιομηχανία κοσμημάτων και τεχνολογικές εφαρμογές.
Σε περιόδους αυξημένης αβεβαιότητας, η επενδυτική ζήτηση λειτουργεί αντικυκλικά, στηρίζοντας την τιμή του χρυσού. Αντιθέτως, σε φάσεις οικονομικής ανάπτυξης, η καταναλωτική ζήτηση – όπως για κοσμήματα ή τεχνολογικές χρήσεις – ενισχύει την απόδοσή του.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Σε αυτό το πλαίσιο, ο χρυσός έχει ιστορικά προσφέρει θετικές μακροπρόθεσμες αποδόσεις σε περιόδους τόσο ανάπτυξης όσο και ύφεσης:Παρά την κοινή αντίληψη, ο χρυσός δεν χαρακτηρίζεται από υψηλή μεταβλητότητα σε σύγκριση με άλλες κατηγορίες επενδύσεων. Αντιθέτως, εμφανίζει χαμηλότερη μεταβλητότητα από πολλούς χρηματιστηριακούς δείκτες, εναλλακτικά προϊόντα και άλλα εμπορεύματα, γεγονός που οφείλεται στο μέγεθος της αγοράς, την υψηλή ρευστότητα και τις πολλαπλές, ανεξάρτητες μεταξύ τους πηγές ζήτησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Θεωρείται μία από τις ισχυρότερες «αποθήκες» αξίας, ιδίως σε περιβάλλον πληθωρισμού, καθώς έχει ιστορικά υπεραποδώσει έναντι του διεθνούς Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (CPI):Οι κεντρικές τράπεζες παγκοσμίως ενισχύουν σταθερά τα αποθέματά τους σε χρυσό, μειώνοντας την εξάρτησή τους από παραδοσιακά αποθεματικά νομίσματα. Από το 1971 και μετά ο χρυσός έχει υπεραποδώσει έναντι όλων των βασικών νομισμάτων και εμπορευμάτων, επιβεβαιώνοντας διαχρονικά τον ρόλο του ως αξιόπιστου αποθεματικού στοιχείου.
Η μέση ετήσια αύξηση των παγκόσμιων αποθεμάτων χρυσού ανέρχεται μόλις στο 1,7%, την ώρα που η προσφορά χρήματος των βασικών νομισμάτων αυξανόταν με μέσο ρυθμό περίπου 7,3%. Η σχετική σπανιότητα και η σταθερότητά του εξηγούν την ανάδειξή του ως μακροπρόθεσμης «άγκυρας αξίας» και για τα χαρτοφυλάκια των κεντρικών τραπεζών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Συμπερασματικά, ο χρυσός διατηρεί αδιαμφισβήτητα τη δυναμική του ως στρατηγικής μακροπρόθεσμης επένδυσης και ενισχύει ουσιαστικά ένα επενδυτικό χαρτοφυλάκιο προσφέροντας:Με τη διεξαγωγή δύο αναμετρήσεων σήμερα Σάββατο (21/2) άνοιξε η αυλαία της 22ης αγωνιστικής της Stoiximan Super League.
Ο Ολυμπιακός επικράτησε στο Φάληρο με σκορ 2-0 του Παναιτωλικού χάρη σε γκολ των Πιρόλα και Γιαζιτζί. Με αυτό το αποτέλεσμα οι Πειραιώτες ανέβηκαν προσωρινά στην κορυφή με 50 βαθμούς και βρίσκονται στο +1 από την ΑΕΚ (ένα ματς λιγότερο) και στο +4 από τον ΠΑΟΚ (δύο παιχνίδια λιγότερα).
Ο Ατρόμητος πήρε μεγάλο «διπλό» με 2-1 επί του Αστέρα και πλέον είναι 9ος με 24 πόντους, ενώ οι ηττημένοι παραμένουν 13οι και προτελευταίοι με 16 βαθμούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η 22η αγωνιστική θα ολοκληρωθεί αύριο Κυριακή (22/2) με τη διεξαγωγή πέντε αναμετρήσεων. Τα αποτελέσματα και το πρόγραμμα της 22ης αγωνιστικής: Σάββατο 21 ΦεβρουαρίουΑστέρας Τρίπολης – Ατρόμητος 1-2
Ολυμπιακός – Παναιτωλικός 2-0
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου16:00 ΟΦΗ – Παναθηναϊκός
16:00 Πανσερραϊκός – Βόλος
18:00 ΑΕΛ Novibet – ΠΑΟΚ
19:00 Άρης – Κηφισιά
20:00 ΑΕΚ – Λεβαδειακός
Η βαθμολογία:Οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων στην παγκόσμια σκακιέρα επανέφεραν στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης. Ενα θέμα που βρέθηκε στο επίκεντρο των διαβουλεύσεων στο πρόσφατο Συνέδριο Ασφάλειας του Μονάχου (MSC). Τα παράτολμα σχέδια της κυβέρνησης Τραμπ για την προσάρτηση της Γροιλανδίας, και άλλα παρεμφερή, έδειξαν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο το βαθύ ρήγμα που έχει δημιουργηθεί στις ευρωατλαντικές σχέσεις. Ενα ρήγμα που δύσκολα θα ξεπεραστεί, ενώ θέτει σε αμφισβήτηση την ενότητα – για να μην πούμε την ίδια την ύπαρξη – του NATO.
Μπορεί η Ευρώπη, μέσω της ΕΕ, να έχει αποκτήσει ένα πολύ μεγάλο οικονομικό εκτόπισμα με συνολικό ΑΕΠ που έχει φθάσει τα $22,5 τρισ., και είναι συγκρίσιμο με αυτό των ΗΠΑ ($31,1 τρισ.) και της Κίνας ($20 τρισ.), όμως, σε αντίθεση με αυτές τις χώρες, δεν διαθέτει ενιαία διοίκηση, κοινή εξωτερική πολιτική και κυρίως αμυντική οργάνωση. Ενα σοβαρό μειονέκτημα που μέχρι σήμερα καλυπτόταν έντεχνα από τη συμμετοχή όλων σχεδόν των ευρωπαϊκών κρατών στον μηχανισμό του ΝΑΤΟ.
Και ενώ είναι σε εξέλιξη προσπάθεια για την ενίσχυση του αμυντικού βραχίονα της ΕΕ, δεν υπάρχει στον ορίζοντα σχέδιο για μια καθαρά ευρωπαϊκή αμυντική συμμαχία. Το ΝΑΤΟ, παρά την εκ των έσω αμφισβήτησή του, εξακολουθεί να εξυπηρετεί τις αμυντικές ανάγκες της διαιρεμένης Ευρώπης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ομως, ακόμα και εάν η ΕΕ αποκτήσει κάποτε αμυντική υπόσταση, χωρίς τη συμμετοχή των ΗΠΑ, αυτό δεν οδηγεί απαραίτητα σε στρατηγική αυτονομία. Αυτή θα εξακολουθεί να είναι στα ζητούμενα όσο η Ευρώπη παραμένει ενεργειακά εξαρτημένη από τεράστιες ποσότητες εισαγόμενης ενέργειας. Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, η ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ το 2024 διαμορφώθηκε στο 57% με ανοδικές τάσεις.
Μεσο-βραχυπρόθεσμα η λύση δεν είναι οι ΑΠΕ, όπως υποστηρίζουν πολλοί και προωθεί συστηματικά η ΕΕ μέσω της Πράσινης Συμφωνίας. Και ο λόγος είναι ότι τόσο η ηλιακή όσο και η αιολική ενέργεια, λόγω της διαλειψιμότητάς τους και του περιορισμένου συντελεστή δυναμικότητας που διαθέτουν, μπορούν να καλύψουν μέρος μόνο των ενεργειακών αναγκών, περιοριζόμενες στην ηλεκτροπαραγωγή. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εγκαταλειφθούν οι ΑΠΕ, αφού αυτές ήδη αποτελούν μέρος του ενεργειακού μείγματος (20%). Ομως, η περαιτέρω διείσδυσή τους θα είναι δαπανηρή αφού για να λειτουργήσουν αποδοτικά προϋποθέτουν ισάξιες επενδύσεις σε μονάδες βάσεις (φυσικό αέριο, πυρηνικά) και προσθήκη συστημάτων αποθήκευσης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Με δεδομένο ότι τα ορυκτά καύσιμα, μαζί με την πυρηνική ενέργεια, καλύπτουν σήμερα το 80% των ενεργειακών αναγκών της ΕΕ, ένα ποσοστό που δεν πρόκειται να μειωθεί γρήγορα παρά τους υπερφιλόδοξους στόχους της ΕΕ για τη συμμετοχή των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα, η λύση πρέπει να αναζητηθεί στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων που ευρίσκονται εντός όσο και στην περιφέρεια της ΕΕ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Περιοχές όπως η Βόρειος Θάλασσα, η Μαύρη Θάλασσα, η Ανατολική Μεσόγειος, το Κρητικό Πέλαγος και το Ιόνιο, η Αδριατική, περιέχουν σημαντικά κοιτάσματα και αποτελούν τις πηγές που θα τροφοδοτήσουν με ενέργεια, κυρίως φυσικό αέριο, την Ευρώπη τα αμέσως επόμενα χρόνια, εάν βέβαια επιθυμούμε να κάνουμε πράξη τα σχέδια για στρατηγική αυτονομία. Πράγμα που θα ενισχύσει πολλαπλά τη γεωστρατηγική θέση της ΕΕ στο παγκόσμιο στερέωμα.
Με το φυσικό αέριο, που έχει τη μικρότερη επιβάρυνση στην ατμόσφαιρα σε σύγκριση με άλλα ορυκτά καύσιμα, να αποτελεί τη γέφυρα για μια ασφαλή ενεργειακή μετάβαση σε καθαρές μορφές ενέργειας διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ανταγωνιστικό κόστος και ενεργειακή ασφάλεια.
Ο Κωστής Σταμπολής είναι πρόεδρος του ΙΕΝΕ
Αναστάτωση προκλήθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου (21/2) σε ταβέρνα στη Ροδόπη, όταν μέρος του πατώματος κατέρρευσε αιφνιδίως, ρίχνοντας στο κενό πελάτες που κάθονταν σε τέσσερα διαφορετικά τραπέζια.
Σύμφωνα με πληροφορίες του fonirodopis.gr, στο σημείο έσπευσαν άμεσα δυνάμεις της Πυροσβεστικής και ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ. Συνολικά έξι άτομα μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής, ενώ τρεις ακόμη τραυματίες πήγαν μόνοι τους με ιδιωτικό όχημα.
Από τους τραυματίες, ένας 69χρονος με κάταγμα στα πλευρά και μία 61χρονη παραμένουν στο νοσοκομείο για νοσηλεία και παρακολούθηση. Οι υπόλοιποι έλαβαν τις απαραίτητες ιατρικές οδηγίες και αποχώρησαν.
.
Στο νέο συνέδριο της ΓΣΕΕ, τον ερχόμενο Απρίλιο, επικεντρώνεται – πέρα από τις δικαστικές εξελίξεις – το συνδικαλιστικό ενδιαφέρον με την υπόθεση του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου, ο οποίος πρόσφατα εξελέγη σύνεδρος στις εκλογές του Εργατικού Κέντρου Αθήνας (ΕΚΑ).
Η ΠΑΣΚΕ πλέον έχει διασπαστεί. Η εκλογή του Γ. Παναγόπουλου έρχεται παρά τις πιέσεις που δέθηκε από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο του έχει ζητήσει να αποχωρήσει από την προεδρία της Συνομοσπονδίας, καθώς βρίσκεται υπό έλεγχο για υποθέσεις υπεξαίρεσης και ξεπλύματος μαύρου χρήματος μετά από έρευνα της αρμόδιας Αρχής. Η «επίσημη» ΠΑΣΚΕ που πρόσκειται στον Γιάννη Παναγόπουλο εξασφάλισε πέντε συνέδρους για το συνέδριο της ΓΣΕΕ. Στις εκλογές για τη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου (ΕΚΑ) κατέλαβε επίσης πέντε έδρες, παρουσιάζοντας απώλεια σε σχέση με τις έξι που διέθετε στην προηγούμενη αναμέτρηση.
Αντίθετα, το «κομματικό» ψηφοδέλτιο που στηρίχθηκε από τη Χαριλάου Τρικούπη, με επικεφαλής τον Γιάννη Μπουλέρο, περιορίστηκε σε τρεις έδρες, παρά τη συμμετοχή συνδικαλιστών προερχόμενων και από άλλους χώρους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Είναι γεγονός ότι η υπόθεση Παναγόπουλου (ο οποίος βρίσκεται στη θέση του προέδρου της ΓΣΕΕ επί μία εικοσαετία!) ανασύρει στην επιφάνεια τις παθογένειες που πλήττουν κατά καιρούς το συνδικαλιστικό κίνημα και που το έκαναν να χάσει την αξιοπιστία του απέναντι στους πολίτες.
Είναι γεγονός ότι η κρίση του συνδικαλιστικού κινήματος σχετίζεται με την κρίση του πολιτικού συστήματος. Παράλληλα, δεν μπορεί να αγνοηθεί η βαθιά κομματικοποίηση της ΓΣΕΕ. Η διαρκής παρουσία και επιρροή κομματικών μηχανισμών έχει αποξενώσει τους εργαζομένους και έχει υπονομεύσει την αξιοπιστία του συνδικαλιστικού κινήματος.
Η παρακμιακή εικόνα της κοινωνίας αντικατοπτρίζεται και στα εργατικά συνδικάτα. Η σοβαρή οικονομική κρίση, η απαξίωση θεσμών και αξιών, έχει επιφέρει ένα σοβαρό πλήγμα στην κοινωνική αλληλεγγύη. Εχει δημιουργήσει αντιδραστικές και μοναχικές συμπεριφορές. Η κοινωνία ηττημένη, χρεοκοπημένη, με σκυμμένο κεφάλι, χωρίς να έχει τη δύναμη να αντιδράσει, κινείται στα αποκαΐδια των μνημονίων, της απόγνωσης, της μιζέριας και της εσωστρέφειας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Και τα συνδικάτα απόντα και ανήμπορα να αντιδράσουν παρακολουθούν αμέτοχα αυτή τη θλιβερή πορεία. Μάλιστα την ίδια περίοδο που η λαίλαπα των μνημονίων έχει οδηγήσει σε δραματικές μειώσεις στα εισοδήματα των εργαζομένων και στην ανατροπή των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, οι συνδικαλιστές εξακολουθούν να παραμένουν εγκλωβισμένοι σε μικροπολιτικές και συντεχνιακές αντιλήψεις.
Το αποτέλεσμα είναι να παρατηρείται το γνωστό φαινόμενο του αποσυνδικαλισμού, της απομαζικοποίησης των εργατικών συνδικάτων. Οταν οι ίδιοι οι συνδικαλιστές δεν είναι σε θέση να απεγκλωβιστούν από τις μικροπολιτικές και συντεχνιακές αντιλήψεις, όταν ο εργατοπατερισμός και ο κομματικός συνδικαλισμός θριαμβεύουν και στόχος είναι η αναρρίχηση σε βουλευτικά και άλλα αξιώματα, είναι προφανές ότι η κρίση είναι βαθιά. Και φυσικά δεν χρειάζονται οι δημοσκοπήσεις για να μας δείξουν ότι οι εργαζόμενοι προ ετών έχουν εγκαταλείψει τα συνδικάτα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Το διαπιστώνουμε καθημερινά. Ο μισθωτός των 300 ευρώ με την απορρυθμισμένη αγορά εργασίας και την τεράστια ανεργία σηκώνει καθημερινά τον σταυρό του μαρτυρίου, αφού ούτε τα συνδικάτα αλλά ούτε και το κράτος είναι ικανά να σταθούν εμπόδια στις άγριες ορέξεις των εργοδοτών.
Ετσι το πρόβλημα του αποσυνδικαλισμού θα γίνει οξύτερο στο μέλλον αν δεν γίνει κατανοητό από τους συνδικαλιστές ότι είναι σε αυτές τις καρέκλες, εκλεγμένοι, για να προασπίζουν με ειλικρίνεια και θυσίες τα συμφέροντα των εργαζομένων και όχι να χρησιμοποιούν τη θέση τους ως εφαλτήριο για την προσωπική αλλά και την πολιτική τους σταδιοδρομία.
Και ας μην ξεχνάμε ότι το ποσοστό συνδικαλιστικής οργάνωσης στον ιδιωτικό τομέα φτάνει μόλις στο 10%!Είχαμε δώσει ραντεβού στον «Βλάσση» των Ιλισίων την περασμένη βροχερή Δευτέρα. Και στην πρώτη μας συνεννόηση ακουγόταν πολύ σίγουρος για την τοποθεσία ώστε να μη χρειάζεται να πάρει ταξί. Εστω κι έτσι ήταν μια έκπληξη όταν κατά τη διάρκεια της συζήτησης μου αποκάλυπτε ότι η εξοικείωση με την περιοχή οφειλόταν σε μια προγενέστερη περίοδο της προσωπικής του διαδρομής. «Μαζί με τη δημοτική μουσική γνωρίζω την περίοδο του 1970 το ρεμπέτικο.
Με έναν φίλο μου εδώ στην Αθήνα, που είχε κι εκείνος μια μανία για τους ρεμπέτες, και άλλα τρία άτομα φτιάξαμε ένα συγκρότημα. Εγώ έπαιζα βιολί, άλλος τουμπερλέκι και θυμάμαι έναν αρχαιολόγο με ωραία φωνή. Οταν γίνονταν πάρτι στη [Βρετανική] Σχολή ή ανέβαιναν παραστάσεις, μουσική παίζαμε εμείς. Φτάσαμε μάλιστα να γυρίζουμε για κάποιους μήνες και στις ταβέρνες του Παγκρατίου, όπως και εδώ γύρω στα Ιλίσια. Οπότε είμαι παλιός θαμώνας της περιοχής».
Η αφήγηση προέρχεται από έναν Σκωτσέζο που στην περίοδο του Λυκείου επέλεξε Αρχαία Ελληνικά, «επειδή φαίνονταν πιο ζωντανή γλώσσα σε σχέση με τα Λατινικά». Εναν Βρετανό που μειδιά με ειρωνεία όταν μεταφέρει στον συνομιλητή του πως οι σημερινές σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης δίνουν αέρα στους υπέρμαχους τους Remain και όχι του Brexit. Εναν πολιτογραφημένο Ελληνα από το 2023, ύστερα από πρόταση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Και έναν αμετανόητο Ευρωπαίο, που παρακολούθησε τις καταστροφές και τους θριάμβους της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης στη μεταπολεμική περίοδο. «Αυτό είναι η Ευρώπη: οι πολλαπλές ταυτότητές μας και η συνείδηση ότι είμαστε όλοι ίσοι μπροστά στην ιστορία μας. Απ’ όπου και αν ξεκινήσει κανείς υπάρχει αυτή η δυνατότητα να συναντηθούμε. Ιδού εγώ, λοιπόν, όπως γράφει ο Ελύτης: είμαι ένας άνθρωπος που ξεκίνησε από τη λεγόμενη “Αθήνα του Βορρά” και έφτασα στην πραγματική Αθήνα έχοντας ακαδημαϊκή και επαγγελματική έδρα στο Λονδίνο. Γι’ αυτό και στο επόμενο βιβλίο αναφέρω ότι αισθάνομαι Σκωτσέζος, Βρετανός, Ελληνας και, φυσικά, Ευρωπαίος».
Η αφορμή που επιλέξαμε για το γεύμα μας – με τα απολύτως απαραίτητα για το μεσημεριανό, ώστε να συνεχίσουμε τη δουλειά «με ελαφρύ στομάχι» – ήταν η πρόσφατη βράβευσή του με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων από κοινού με τους νεοελληνιστές Ζακ Μπουσάρ, Βιτσέντζο Ρότολο και Μόσχο Μορφακίδη – Φυλακτό (τα άρθρα των οποίων ακολουθούν στην επόμενη σελίδα).
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η δική του αφορμή για ένα ακόμη πέρασμα από την Αθήνα, αλλά και τη Θεσσαλονίκη, ήταν οι εργασίες της Βρετανικής Σχολής Αθηνών όσον αφορά τον απολογισμό δράσεων του 2025. «Θα επιστρέψω σε λίγες μέρες στο Εδιμβούργο, αρχές Μαρτίου θα ξαναέρθω στην Αθήνα για την παρουσίαση της αναθεωρημένης έκδοσης του Πατάκη με τη βιογραφία Σεφέρη και στα τέλη Μαΐου θα πάω στο Μεσολόγγι για το Διεθνές Φοιτητικό Συνέδριο του Λόρδου Βύρωνα».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο απολογισμός της Βρετανικής Σχολής, όπου έχει εκλεγεί πρόεδρος το 2018, δεν είναι τόσο γραφειοκρατικός όσο ακούγεται. Ενίοτε στο πλαίσιό του φιλοξενούνται διαλέξεις με ειδικό ενδιαφέρον όπου αναδεικνύονται άγνωστα έργα με εμβέλεια πέρα από την κοινότητα των φιλελλήνων. Οπως ο «Τελευταίος άνθρωπος» της Μέρι Σέλεϊ, βιβλίο που κυκλοφόρησε το 1826, στη σκιά του «Φρανκενστάιν». Ο συνομιλητής μου υπερθεματίζει για ένα δείγμα πρώιμης επιστημονικής φαντασίας, σύγχρονο μάλιστα της Εξόδου του Μεσολογγίου. «Είναι αυτές οι τρομερές συμπτώσεις της ευρωπαϊκής Ιστορίας. Πόσοι ξέρουν ότι το βιβλίο διαδραματίζεται το 2090 μ.Χ.; Και ότι κατά την πλοκή μια επιδημία αφανίζει το ανθρώπινο γένος, ενώ κυριαρχούν τα πολιτικά πάθη και οι συνεχείς πόλεμοι; Μεταξύ των οποίων και ο πόλεμος της Ελλάδας για την επανάκτηση της Κωνσταντινούπολης, την οποία όντως θα κερδίσει».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Ερωτας με την πρώτη ματιάΜε τη Βρετανική Σχολή τον συνδέει έτσι κι αλλιώς η εφηβική αποκάλυψη μιας ολόκληρης χώρας. Ο «έρωτας με την πρώτη ματιά» όπως λέει για την πρώτη επίσκεψή του στην Ελλάδα το 1965, σε οικογενειακές διακοπές. «Φτάσαμε μέσω Βενετίας με αυτοκίνητο και για τις επόμενες 15 μέρες περάσαμε από Κέρκυρα, νησιά του Αργοσαρωνικού, Μύκονο, έως και Ρόδο. Νομίζω ότι οι εικόνες αυτές έπαιξαν τον ρόλο τους ώστε να επιλέξω αρχαία ελληνικά στο τότε Γυμνάσιο». Κι ύστερα, το 1972, πρωτοβρέθηκε στη Βρετανική Σχολή ως ανειδίκευτος προπτυχιακός βοηθός στην ανασκαφή του ανεξερεύνητου αρχοντικού στην Κνωσό. Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς ολοκλήρωσε στη Βιβλιοθήκη του ιδρύματος την έρευνα της προπτυχιακής του διατριβής για τον Γιώργο Σεφέρη (άλλο ένα όνομα που θα «επισκεφτεί» στο μέλλον). Και το φθινόπωρο του 1973 επέστρεψε στην Αθήνα ως τακτικός φοιτητής της Σχολής, αρκετά έγκαιρα ώστε να προλάβει την εξέγερση του Πολυτεχνείου, αλλά και την αποκατάσταση της δημοκρατίας έναν χρόνο αργότερα. Το διδακτορικό του στο Κέμπριτζ το 1977 πάνω στη «Λαϊκή ποίηση της νεότερης Ελλάδας» θα βασιστεί ακριβώς στο υλικό που μελετούσε ως φοιτητής στην Αθήνα.
«Το περίεργο ήταν πως όσο μεγάλωνα στη Βρετανία οι Μπιτλς μου φαίνονταν αδιάφοροι, ενώ αντιθέτως κατά την ελληνική περίοδο ο Θεοδωράκης και ο Χατζιδάκις με ενθουσίασαν από το πρώτο άκουσμα. Και αν ισχύει αυτό που λένε, νομίζω ότι κράτησα πάντα μέσα μου εκείνη την πρώτη στιγμή που άκουσα τη μουσική τους. Βέβαια, η αίσθηση αυτή συνδέεται με την απόλυτη επιθυμία μου εκείνη την εποχή – την οποία μετέφερα με θράσος στον καθηγητή μου – να περάσω τα τρία χρόνια της διδακτορικής διατριβής στην Ελλάδα». Για χάρη της τελευταίας άλλωστε, και ενώ έχει σπουδάσει πιάνο και βιολί, θα περάσει πολλούς μήνες σε πανηγύρια και ελληνικά χωριά. «Το έχω σαν παράσημο ότι έφτασα μέχρι τον Ολυμπο της Καρπάθου, όταν το νησί δεν είχε καν ηλεκτρισμό. Εχω περάσει, καλή ώρα, την περίοδο των Αποκριών και της Καθαρής Δευτέρας ανάμεσα σ’ αυτή τη γιορτή με τις παραδοσιακές φορεσιές».
Μετά την ανακάλυψη της ελληνικής μουσικής Ανοιξης, τη δεκαετία του 1960, και των ρεμπέτικων τον περιμένει μία μεταδιδακτορική θέση στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ. «Είναι η εποχή την οποία συνδέω με τις ευκαιρίες μιας ολόκληρης γενιάς και με φίλους οι οποίοι θα αγαπήσουν εξίσου την Ελλάδα. Ανοίγουν θέσεις σε κάποια πανεπιστήμια και έτσι τέσσερις άνθρωποι που γνωριζόμαστε μεταξύ μας κάνουμε το επόμενο βήμα. Ο αείμνηστος Πίτερ Μάκριτζ αναλαμβάνει στην Οξφόρδη, η πολύτιμη Μάργκαρετ Αλεξίου στο Μπέρμιγχαμ, ο Ντέιβιντ Χόλτον στο Κέμπριτζ κι εγώ στο King’s College του Λονδίνου. Οπου μάλιστα άρχισα να διδάσκω την ημέρα που η Ελλάδα εντασσόταν στην τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα».
Ο μεγάλος σταθμόςΟ μεγάλος σταθμός με τον οποίο συνήθως τον συνδέουμε στα κατά καιρούς βιογραφικά είναι το 1988 και η ανάληψη της έδρας Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών «Αδαμάντιος Κοραής» στο King’s College. Θέση που θα διατηρήσει μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 2018. Αυτό που ακούγεται πλέον ως ιστορικό ανέκδοτο είναι ότι ο Κοραής δεν ανήκε στη μεγάλη πινακοθήκη των προσωπικών του ηρώων. «Εγώ αγαπούσα τη λαϊκή δημοτική μουσική και ο Κοραής καθόλου – βρισκόταν στο άλλο άκρο. Εγραφε ότι είναι ντροπή για τους Ελληνες να ακούνε τον “Ερωτόκριτο”. Σιγά σιγά κατάλαβα ότι τα έβαζε με όλους και ότι όλοι τα έβαζαν μαζί του». Από εκείνη την περίοδο, ωστόσο, μένουν δύο μεγάλες ανακαλύψεις. «Ο Παπαδιαμάντης, που αποδεικνύεται ο καλύτερος όλων όταν πρόκειται για την καλλιέργεια όλου του φάσματος της ελληνικής γλώσσας. Και ο Μπάιρον, τον οποίο, όσο και αν ακούγεται παράδοξο, δεν τον είχα μελετήσει επαρκώς στη Βρετανία. Για να μην πω ότι ήταν σχεδόν άγνωστος στους κύκλους της αγγλικής λογοτεχνίας, τους οποίους ενδιέφεραν περισσότερο ο Κιτς και άλλοι ρομαντικοί».
Η ζωή του ως συνταξιούχου, όπως λέει αστειευόμενος, του έχει δώσει τον απαραίτητο χρόνο για να ασχολείται με το κρυφό «απωθημένο»: τη μεγάλη Ιστορία. Ηταν κάτι που φάνηκε στις εκδόσεις «Ελλάδα – η βιογραφία ενός σύγχρονου έθνους» (2020) και «Ελληνες – Μια παγκόσμια ιστορία» (2022), αμφότερα από τον Πατάκη. Στο πρώτο διάβαζε την ιστορία μιας συλλογικής ταυτότητας που συνόδευε το έθνος – κράτος. Στο δεύτερο επιχειρούσε ένα ταξίδι από την Εποχή του Χαλκού ως τις μέρες μας. Ο Μπίτον είναι ο επίδοξος μυθιστοριογράφος – είχε γράψει και ένα μυθιστόρημα στις αρχές του 1990, αλλά «πάει, πέρασε τώρα αυτό, μην το ξαναθυμόμαστε» – που αναζητά την ιστορία μέσα από τον αφηγηματικό λόγο. Και προσπαθεί συνεχώς να σβήσει τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στη φιλολογία και την ιστοριογραφία. «Θυμάμαι τον φίλο μου, τον μεγάλο ιστορικό Ρίτσαρντ Κλογκ, που έλεγε ότι δεν έχει διαβάσει μυθιστορήματα και λογοτεχνία στη ζωή του. Εκείνος μάλιστα μου είπε για πρώτη φορά ήδη στη δεκαετία του 1980 ότι δεν υπάρχει μια καλή βιογραφία του Σεφέρη, ενώ θα έπρεπε. Από τότε νομίζω μου έμεινε η ιδέα. Κι όταν κάποτε αναρωτήθηκα τι θα μπορούσα να κάνω αν έμπαινα στα χωράφια του non fiction, η ιδέα επανήλθε. Αλλά δεν ήταν μόνο η ιστορία του Σεφέρη ως ποιητή. Ηταν και η ιστορία μιας χώρας σε μικρογραφία. Αυτήν έπρεπε να μάθω».
Η συνέχεια θα γραφτεί στα τέλη Μαρτίου, όταν από τις εκδόσεις Penguin αναμένεται το επόμενο βιβλίο του με τον τίτλο που όντως μιλάει από μόνος του: «Ευρώπη, μια καινούργια ιστορία». Ο υπότιτλος, πάλι, θα έλεγε περισσότερα, αλλά τελικά δεν επιλέχθηκε από τον εκδοτικό οίκο: «Από τον Μαραθώνα στη Μαριούπολη». «Τον ήθελα πολύ επειδή συμπυκνώνει όσα σκέφτομαι, αλλά και επειδή ξεκινάει από μια ελληνική πόλη και καταλήγει σε μια άλλη με έντονο ελληνικό στοιχείο δείχνοντας πόσα διακυβεύονται στην εποχή του εθνικού λαϊκισμού και των ισχυρών ηγετών».
Στο νεότερο βιβλίο η προοπτική της ευρωπαϊκής ιδέας συνεχίζει να είναι κυρίαρχη παρά τους κλυδωνισμούς που έχει δεχθεί. «Σκέφτηκα ότι η κοινή ιδέα που παραμένει σχετικά ανέπαφη – με όλες τις εξαιρέσεις – είναι η ισονομία, κατά την εκδοχή του Ηρόδοτου. Η αίσθηση ενός κράτους δικαίου που θέτει τους κανόνες για τη συλλογική ζωή. Ο κώδικας που ισχύει για όλους, φτωχούς και πλούσιους. Ακόμη και η Εκκλησία θα θεσπίσει τους δικούς της θρησκευτικούς κανόνες. Ξέρω ότι μπορεί να ακούγεται ρομαντικό. Αλλά η ευρωπαϊκή ιδέα είναι αυτή που μας έφερε ως εδώ. Πιθανότατα είναι αυτή που μπορεί να μας βγάλει και στο μέλλον. Αρκεί να αφήσουμε πίσω κάποιους μύθους μας. Οταν με ρωτάνε κάποιοι φίλοι στην Αγγλία, τους θυμίζω την ουσία: δεν κέρδισε η Αγγλία τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά έχασε η Ευρώπη. Ως σύνολο».
Μετά τη νίκη του Ολυμπιακού επί του Παναιτωλικού με σκορ 2-0 για την 22η αγωνιστική της Stoiximan Super League, ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ μίλησε στην COSMOTE TV, αναγνωρίζοντας την ανάγκη για καλύτερη ευστοχία μπροστά στην εστία. Ο Ισπανός τεχνικός σημείωσε ότι η ομάδα του έπρεπε να είχε καθαρίσει το ματς νωρίτερα, δεδομένων των ευκαιριών που δημιούργησε.
Ο Μεντιλίμπαρ αναφέρθηκε επίσης στη ρεβάνς με τη Λεβερκούζεν, υπογραμμίζοντας την προετοιμασία για τον επαναληπτικό του Champions League, όπου ο Ολυμπιακός θα επιδιώξει να ανατρέψει το σκορ από τον πρώτο αγώνα και να πετύχει την πρόκριση στην επόμενη φάση.
Aναλυτικά οι δηλώσεις του Μεντιλίμπαρ:Για την επιστροφή στις νίκες: “Παρ’ όλο που θα έπρεπε να ήταν παιχνίδι που θα κερδίζαμε με πιο απλό τρόπο, χρειάστηκε να υποφέρουμε στο τελευταίο δεκάλεπτο, δώσαμε και κάποιες ευκαιρίες στον αντίπαλο μέχρι και το τελευταίο λεπτό”.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αν είναι ικανοποιημένος από την παραγωγή της ομάδας του: “Ναι, όμως δεν πρέπει να κρατάμε τον αντίπαλο ζωντανό μέχρι το τελευταίο λεπτό. Σήμερα είχαμε τόσες πολλές ευκαιρίες που θα έπρεπε να έχουμε καθαρίσει το παιχνίδι νωρίτερα , δεν θα έχουμε πάντα τόσες πολλές ευκαιρίες, θα πρέπει να είμαστε πιο εύστοχοι”.
Για τη ρεβάνς με τη Λεβερκούζεν: “Έχουμε το παράδειγμα της Μακάμπι, βέβαια είναι μεγαλύτερη ομάδα. Όλα είναι πιθανά στο ποδόσφαιρο. Αν καταφέρουμε να βάλουμε ένα γκολ στην αρχή, τότε θα έχουμε πραγματικά πιθανότητες, όχι πολλές, οι περισσότερες θα είναι με τον αντίπαλο, αλλά μπορούμε να το παλέψουμε”.Ατρόμητος για πλέι οφ 5-8, Αστέρας για υποβιβασμό! Οι ανώτεροι Περιστεριώτες επικράτησαν με 2-1 στην Τρίπολη των Αρκάδων για την 22η αγωνιστική της Super League και τους «βύθισαν» ακόμη περισσότερο, την ώρα που εκείνοι αισιοδοξούν πλέον πως θα αποφύγουν τα πλέι άουτ.
Οι φιλοξενούμενοι μπήκαν καλύτερα στο παιχνίδι και στο 13′ βρέθηκαν κοντά στο γκολ, αλλά ο Μουνιόθ πρόλαβε τον Γιουμπιτάνα την τελευταία στιγμή. Ακολούθησαν ακόμα δύο πολύ καλές στιγμές με τον Γιουμπιτάνα για τον Ατρόμητο, ο οποίος άνοιξε τελικά το σκορ στο 27′ όταν ο Γιουμπιτάνα έβγαλε σέντρα και ο Μανσούρ από την καρδιά της άμυνας έκανε το 0-1 με κεφαλιά.
Πριν βγει το ημίχρονο όμως η ομάδα του Ντούσαν Κέρκεζ βρήκε και άλλο γκολ. Στο 41′ συγκεκριμένα, ο Ατρόμητος βγήκε γρήγορα στην κόντρα, η μπάλα έφτασε στον Γιουμπιτάνα που απέφυγε έναν αντίπαλο και με συρτό σουτ νίκησε τον Παπαδόπουλο για το 0-2.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το δεύτερο μέρος ήταν πολύ κακό ποιοτικά, με τον Ατρόμητο να δίνει χώρο στον Αστέρα, αλλά τους Αρκάδες να μην έχουν τρόπο να γίνουν απειλητική. Μία κεφαλιά του Καστάνιο στο 73′ δεν ανησύχησε τον Χουτεσιώτη, ωστόσο στο 79′ ο Μπαρτόλο έπιασε ένα τρομερό σουτ από μακριά και κάρφωσε την μπάλα στα δίχτυα για το 1-2.Το παιχνίδι απέκτησε έτσι ενδιαφέρον για τα τελευταία λεπτά, ο Αστέρας προσπάθησε να πιέσει για να φτάσει στην ισοφάριση, την ευκαιρία όμως την είχε ο Ατρόμητος. Αυτό γιατί στο 90+3′ ο Καραμάνης με κεφαλιά από καλή θέση έστειλε την μπάλα άουτ και έτσι ολοκληρώθηκε το παιχνίδι.
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΜΑΤΣ:Το γκολ του Μανσούρ «ξεκλείδωσε» το ματς για τον Ατρόμητο που έτσι κι αλλιώς ήταν ανώτερος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΜΑΤΣ:Τρομερή εμφάνιση του Γιουμπιτάνα καθώς πέρα από την ασίστ και το γκολ που πέτυχε ήταν ο MVP της αναμέτρησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ:Ο Καστάνιο ήταν ο αδύναμος κρίκος στην άμυνα του Αστέρα, σε ένα ακόμα κακό βράδυ γενικότερα για την ομάδα του.
Ο ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ:Εύκολο ματς για τον Ματσούκα που δεν είχε να διαχειριστεί κάποια δύσκολη φάση.
VAR-ΟΛΟΓΩΝΤΑΣ:Δεν χρειάστηκε η παρέμβαση του VAR.
ΣΚΟΡΕΡ:Μπαρτόλο (79’) / Μανσούρ (27’), Γιουμπιτάνα (41’)
ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ:Αστέρας Τρίπολης: Παπαδόπουλος, Καστάνο, Σίλα, Άλχο, Τσίκο (63’ Έντερ Γκονζάλες), Γιαμπλόνσκι, Μουνιόθ (80’ Τσανδάρης), Κετού (80’ Χαραλαμπόγλου), Μίτροβιτς (56’ Καλτσάς), Μπαρτόλο, Μακέντα.
Ατρόμητος: Χουτεσιώτης, Ούρονεν, Μανσούρ, Σταυρόπουλος, Τσιγγάρας, Μίχορλ (90’ Καραμάνης), Μουντές, Μπακού (70’ Πνευμονίδης) , Μουντουσαμί, Γιουμπιτάνα (70’ Ουκάκι), Τσούμπερ (80’ Τσαντίλας).
ΕΠΟΜΕΝΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ:ΠΑΟΚ – Αστέρας Τρίπολης (1/3, 19:00)
Ατρόμητος – Παναιτωλικός (28/2, 19:30)
Η συζήτηση που έχει ανοίξει το τελευταίο διάστημα στους κόλπους της ΕE γύρω από την έννοια του Made in Europe, αποτυπώνει μια βαθύτερη προσέγγιση, αλλά και μια φιλοδοξία για την ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής παραγωγής, σε έναν κόσμο αυξανόμενου ανταγωνισμού, γεωπολιτικών εντάσεων και αβεβαιότητας στις εφοδιαστικές αλυσίδες.
Η Γαλλία πιο συγκεκριμένα, με έντονη πολιτική και οικονομική βαρύτητα, έχει προωθήσει δυναμικά την ιδέα ενός πιο ισχυρού ευρωπαϊκού παραγωγικού μοντέλου, ικανού να μειώσει την εξάρτηση από τρίτες χώρες σε κρίσιμους τομείς όπως η ενέργεια, η τεχνολογία και η βιομηχανία.
Ωστόσο, η απάντηση της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δείχνει ότι η κατεύθυνση που επιδιώκεται δεν είναι ένας κλασικός οικονομικός προστατευτισμός. Αντίθετα, προτάσσεται η δημιουργία ενός νέου θεσμικού πλαισίου, γνωστού ως EU Inc, το οποίο θα επιτρέπει στις επιχειρήσεις να ιδρύονται και να δραστηριοποιούνται σε ολόκληρη την Ενωση με απλούστερες και ενιαίες διαδικασίες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Πρόκειται για μια προσπάθεια να αρθούν τα διοικητικά και νομικά εμπόδια που εξακολουθούν να κατακερματίζουν την ευρωπαϊκή αγορά, παρά την ύπαρξη της ενιαίας αγοράς εδώ και δεκαετίες. Η λογική πίσω από αυτή την πρωτοβουλία είναι ότι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας θα έρθει μέσω της εμβάθυνσης της εσωτερικής ολοκλήρωσης.
Την ίδια στιγμή, αναπτύσσονται παράλληλες συνεργασίες μεταξύ επιμέρους κρατών, όπως η λεγόμενη E6, που ενισχύουν τη βιομηχανική και τεχνολογική σύμπραξη. Αν και τέτοιες πρωτοβουλίες μπορούν να λειτουργήσουν ως μοχλός ταχύτερης προόδου, ενισχύεται ο φόβος ότι ενδέχεται να οδηγήσουν σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων, όπου τα πιο ισχυρά κράτη προχωρούν μπροστά, αφήνοντας πίσω οικονομίες με μικρότερη παραγωγική βάση.
Με βάση τα παραπάνω, η πρόκληση πλέον είναι να προωθηθεί το Made in Europe χωρίς να υιοθετηθούν πολιτικές που θα περιορίζουν την ευρωπαϊκή αγορά. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσα από επενδύσεις στην καινοτομία, την πράσινη μετάβαση, την ψηφιοποίηση και την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, παρά μέσα από δασμούς και περιορισμούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αυτό σημαίνει πως η ΕΕ μπορεί να γίνει πιο αυτάρκης και ισχυρή χωρίς να αποκοπεί από το διεθνές εμπόριο, εφόσον επενδύσει σε ποιότητα, τεχνογνωσία και στρατηγικές αλυσίδες αξίας.
Για την Ελλάδα τώρα, η συγκυρία αυτή δημιουργεί σημαντικές ευκαιρίες. Η απλούστευση των διαδικασιών μέσω ενός ενιαίου ευρωπαϊκού επιχειρηματικού πλαισίου μπορεί να επιτρέψει σε ελληνικές επιχειρήσεις να δραστηριοποιηθούν ευκολότερα σε άλλες χώρες, να προσελκύσουν επενδύσεις και να ενταχθούν σε ευρωπαϊκά παραγωγικά δίκτυα, αυξάνοντας την ανταγωνιστικότητά τους και ενισχύοντας την ελληνική οικονομία.
Συμπερασματικά, η συζήτηση για το Made in Europe δεν αφορά μόνο την παραγωγή προϊόντων, αλλά το μέλλον της ίδιας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αν η ΕΕ καταφέρει να συνδυάσει ενίσχυση της παραγωγικής της βάσης με ανοιχτή οικονομία και κοινά επιχειρηματικά πρότυπα, τότε και η Ελλάδα μπορεί να μετατραπεί σε ουσιαστικό και πιο ανταγωνιστικό παίκτη στο νέο ευρωπαϊκό μοντέλο ανάπτυξης.
Ο Μελέτης Ρεντούμης είναι οικονομολόγοςΚρατά στα χέρια της τεράστια δύναμη στη διεθνή χρηματοπιστωτική και οικονομική σκηνή, αφού συμβάλλει στον καθορισμό του κόστους δανεισμού στην ευρωζώνη – κι όχι μόνο – καθορίζοντας τη ροή του χρήματος.
Ο λόγος για την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία σπούδασε νομικά κι έχει περάσει από θέσεις κλειδιά στη μακρά και πετυχημένη καριέρα της – από πρόεδρος στη δικηγορική εταιρεία Baker & McKenzie, υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τώρα επικεφαλής της ΕΚΤ.
Η «Σιδηρά Κυρία» της ΕΚΤ αναμένεται μάλιστα να προκαλέσει ξανά αίσθηση με τις επιλογές της, αφού τώρα βρίσκεται ξανά στο προσκήνιο για πιθανή πρόωρη αποχώρηση από την ηγεσία της κεντρικής τράπεζας, όπως αναφέρουν διεθνή δημοσιεύματα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η ίδια, η οποία ανέλαβε καθήκοντα στην ΕΚΤ τον Νοέμβριο του 2019 αποχωρώντας από τη θέση της γενικής διευθύντριας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου πριν λήξει η θητεία της εκεί, φέρεται ότι εξετάζει να εγκαταλείψει την ΕΚΤ πριν από τις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας τον Απρίλιο του 2027.
Το σκεπτικό είναι να επιτρέψει στον πρόεδρο της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν και στον γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς να βρουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα νέο επικεφαλής για έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς της ΕΕ. Η μη ανανεώσιμη θητεία της Λαγκάρντ λήγει κανονικά τον Οκτώβριο του 2027.
Η 70χρονη πρόεδρος της ΕΚΤ είχε συνδεθεί τους προηγούμενους μήνες με την ανάληψη υψηλόβαθμης θέσης στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Η Λαγκάρντ μετά το σάλο που δημιουργήθηκε ανέφερε χθες Παρασκευή στη Wall Street Journal ότι το βασικό της σενάριο, όπως το χαρακτήρισε, είναι να ολοκληρώσει τη θητεία της στην ΕΚΤ. Αρνήθηκε να σχολιάσει το δημοσίευμα των FT.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο διορισμός της Λαγκάρντ ως προέδρου της ΕΚΤ είχε ανακοινωθεί το 2019 ύστερα από συμφωνία μεταξύ του Μακρόν και της τότε γερμανίδας καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ. Είχαν συμφωνήσει τότε ότι η Γαλλίδα θα αναλάβει την ΕΚΤ και η γερμανίδα υπουργός Αμυνας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν θα γινόταν πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Τα επεισόδια κατά του υπουργού Υγείας, Αδωνη Γεωργιάδη, στο νοσοκομείο Νίκαιας δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Η βία και μόνο κατά της ύπαρξης ενός πολιτικού που οι αντίπαλοί του δεν συμπαθούν, εκτός του ότι ξαναβάζει στο πολιτικό παιχνίδι τη σχετικοποίηση του σεβασμού της προσωπικότητας αλλά και της ανθρώπινης ζωής, είναι γενικότερα αποσταθεροποιητική, επειδή επαναφέρει στην πολιτική ζωή ένα πνεύμα εμφυλίου – ένα πνεύμα που, μετά το δημοψήφισμα του 2015, είχε κατευναστεί: ενόψει του κινδύνου διάλυσης της χώρας ο δεξιός εξτρεμισμός κατέληξε στη φυλακή και ο αριστερός εξανεμίστηκε.
Γι’ αυτό είναι σοβαρό πρόβλημα η επιστροφή σε συνθήκες οιονεί εμφυλίου στην καθημερινότητα. Και γι’ αυτό εκείνοι που πρωτοστάτησαν στα βίαια επεισόδια κατά του υπουργού και όσοι τα σχετικοποίησαν, όσοι δεν τα καταδίκασαν ρητά και, βέβαια, όσοι σιώπησαν συμβάλλουν αποφασιστικά στην κανονικοποίηση της βίας. Στη γενίκευση μιας πεποίθησης ότι η βία είναι ένα θεμιτό μέσο, ίδιο με όλα τα άλλα, για την επίτευξη των πολιτικών μας στόχων.
Αν βεβαίως θέλεις να δικαιολογήσεις μια συμπεριφορά, βρίσκεις τρόπο. Τα φορτώνεις, π.χ., στον υπουργό, επειδή τον συνόδευαν αστυνομικοί ή επειδή τον έχει πιάσει η κάμερα να χαιρετά αστυνομικούς. Αλλά δεν κατάλαβα τι το μεμπτό στο να χαιρετά ένας υπουργός (όχι ο Αδωνις Γεωργιάδης, οποιοσδήποτε υπουργός) αστυνομικούς ή να συνοδεύεται από αστυνομικούς. Μήπως τους πολιτικούς της Αριστεράς δεν τους συνοδεύουν αστυνομικοί;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι κυβερνήσεις Τσίπρα δεν χρησιμοποιούσαν την Αστυνομία για να καταστείλουν αντιδράσεις; Αστυνομικοί δεν έφραζαν την Ηρώδου του Αττικού για να κοιμάται ήσυχος ο αρχηγός;
Η εκ νέου αμφισβήτηση του ρόλου της Αστυνομίας στη διαφύλαξη της τάξης είναι συστατικό της προσπάθειας εκ νέου κανονικοποίησης της βίας. Είναι πρακτικές της κομμουνιστογενούς Αριστεράς, συστατικό του δήθεν αντιεξουσιαστικού τους οράματος (μέχρι να πάρουν την εξουσία).
Η αποδοχή αυτής της λογικής από το ΠΑΣΟΚ, όμως, είναι απαράδεκτη. Γι’ αυτό δεν αρκεί πλέον μία τυπική καταδίκη τέτοιων γεγονότων. Είναι επείγον να καταγγελθούν και να απομονωθούν πολιτικά όλοι εκείνοι που «νομιμοποιούν» τέτοια φαινόμενα διά της αποκαλούμενης αλληλέγγυας σιωπής. Το θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό και θα έπρεπε, στο εξής, να αποτελεί το βασικότερο κριτήριο για την απόδοση πολιτικών ταυτοτήτων και σύναψης πολιτικών συμμαχιών. Τα ξαναζήσαμε όλα αυτά με τον χρυσαυγιτισμό την εποχή της χρεοκοπίας (υποτίθεται ότι η δολοφονία του Παύλου Φύσσα επιτρέπει σύνθετες σκέψεις) αλλά και με τα «προοδευτικά» λιντσαρίσματα πολιτικών αντιπάλων στις πλατείες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σήμερα, δυστυχώς, η επιστροφή στη βία φαίνεται ότι συνιστά στρατηγική επιλογή για πολλούς στην κατακερματισμένη αντιπολίτευση, που επαναριζοσπαστικοποιείται ραγδαία όσο απομακρύνεται η εκ νέου επιστροφή της στην εξουσία ή, έστω, στη νομή μέρους της. Θεωρούν άραγε όλοι αυτοί ότι η πολιτική βία είναι θεμιτό κομμάτι της πολιτικής τους στρατηγικής περί ριζοσπαστικότητας;
Είναι απαραίτητο να δηλώσουν ποια είναι η σχέση, γι’ αυτούς, ανάμεσα στον αριστερό ριζοσπαστισμό που προωθούν και τη βία – και νομίζω ότι πρέπει να προκαλούνται να απαντήσουν. Αποδέχονται τη βία «ρεαλιστικά» ή την υποβαθμίζουν ως παρεμπίπτον θέμα;
Υπάρχουν κάποιοι που την καταδικάζουν επί της ουσίας; Αν όντως κάποιοι την καταδικάζουν, που μάλλον αμφιβάλλω, οφείλουν δημοσίως όχι να απολογηθούν αλλά να ξεκόψουν εμπράκτως από κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις που προωθούν τέτοιες πρακτικές. Είναι δημοκρατική τους υποχρέωση.
Ενα τεράστιο σύννεφο-αμόνι που ονομάζεται σωρειτομελανίας, (cumulonimbus )δημιουργήθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου στον Αττικό ουρανό και προκάλεσε ξαφνική καταιγίδα και χαλαζόπτωση.
Οι σωρειτομελανίες είναι νέφη συνήθως ογκώδη και πυκνά.Η βάση τους σχεδόν ακουμπά στο έδαφος. Μοιάζουν περισσότερο με βουνά ή τεράστιους πύργους.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ένα τμήμα της κορφής τους παρουσιάζει οριζόντια ινώδη μορφή που μοιάζει με αμόνι.
Η μεγάλη κατακόρυφη ανάπτυξή τους οφείλεται στα βίαια ανοδικά ρεύματα του αέρα, που ανυψώνουν τις κορυφές τους ακόμα και ως τα 15.000 μέτρα, εκτεινόμενα έτσι και μέσα στην τροπόπαυση ενώ η βάση τους είναι πολύ χαμηλότερα.
Σύμφωνα με τον μετεωρολόγο Γιάννη Καλλιάνο, η καταιγίδα με χαλάζι που ξέσπασε το Σάββατο σε περιοχές της νότιας και ανατολικής Αττικής, οφείλεται στην ανάπτυξη νέφους τύπου cumulonimbus (CB) μεγάλης κατακόρυφης έκτασης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Όπως εξηγεί ο κ. Καλλιάνος, τα δορυφορικά δεδομένα κατέγραψαν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες στην κορυφή του νέφους, περίπου στους -53°C. Η ένδειξη αυτή σημαίνει ότι η κορυφή του έφτασε κοντά στα 10 χιλιόμετρα ύψος.
Παράλληλα, ο αρνητικός ρυθμός ψύξης της κορυφής έδειξε ισχυρή ανοδική κίνηση στο εσωτερικό του νέφους, ενώ η διάρκεια ζωής του φαινομένου αποδεικνύει ότι δεν επρόκειτο για παροδική καταιγίδα, αλλά για καλά οργανωμένο σύστημα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Τα cumulonimbusΤα νέφη cumulonimbus χαρακτηρίζονται από έντονα ανοδικά και καθοδικά ρεύματα, ισχυρή ηλεκτρική δραστηριότητα και πολύπλοκες μικροφυσικές διεργασίες, σύμφωνα με τον κ. Καλλιάνο. Οι ανοδικές κινήσεις μεταφέρουν υδροσταγονίδια σε ψυχρά στρώματα της ατμόσφαιρας, όπου παγώνουν και εξελίσσονται σε χαλαζόκοκκους πριν πέσουν στο έδαφος.
Φωτογραφία: Γιάννης Καλλιάνος
Η Αττική στο επίκεντροΗ πυκνή ηλεκτρική δραστηριότητα κατά μήκος των ακτών της νότιας Αττικής και οι υψηλές ανακλαστικότητες ραντάρ επιβεβαιώνουν την ένταση της καταιγίδας. Το φαινόμενο συνοδεύτηκε από ισχυρή βροχόπτωση και χαλαζόπτωση, χαρακτηριστικά ενός πλήρως ανεπτυγμένου cumulonimbus.
Σύμφωνα με τον μετεωρολόγο, σε περιπτώσεις ισχυρών καταιγίδων, όπως η σημερινή, ο παρατηρητής στο έδαφος δεν μπορεί πάντα να διακρίνει την πλήρη κατακόρυφη ανάπτυξη του νέφους, καθώς αυτή καλύπτεται από στρώματα μεσαίων και χαμηλών νεφώσεων. Πάνω από αυτό το «πέπλο» ωστόσο, αναπτύσσεται η κύρια καταιγιδοφόρος δομή, η οποία μπορεί να φτάσει σε ύψη έως και 40.000 πόδια (10-12 χιλιόμετρα).
Πανηγυρίσαμε, 9 Φεβρουαρίου για πρώτη φορά, την Παγκόσμια Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας. Μνημονεύσαμε το επίτευγμα του Ξενοφώντα Ζολώτα να μιλήσει στα αγγλικά χρησιμοποιώντας μόνο λέξεις με ελληνικές ρίζες. Θαυμάζουμε το πώς το κατάφερε, αλλά κανείς (οπωσδήποτε από τους ακροατές αλλά και τους μεταγενέστερους) δεν θυμάται τι έλεγε ή προσπαθούσε να πει.
Καθώς πλησιάζει η επέτειος της ομιλίας είπα να αποκρυπτογραφήσω την ομιλία. Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι πρόκειται για δύο σύντομους χαιρετισμούς των 150 λέξεων που απευθύνονται στην Κοινή Σύνοδο της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το 1957 και το 1959.
Η δεύτερη είναι ότι τα κείμενα βρίθουν από αυτό που οι γλωσσολόγοι αποκαλούν «ψευδόφιλες λέξεις» (false friends), δηλαδή κοινές λέξεις με διαφορετική σημασία. Στο συγκεκριμένο κείμενο αυτές χρησιμοποιούνται με την ελληνική έννοια. Αν διαβαστούν με την αγγλική, το νόημα είναι τελείως διαφορετικό: Eugenic δεν σημαίνει ευγενικός αλλά έχει να κάνει με την ευγονική. Εulogy είναι νεκρολογία και όχι ευλογία. Cryptoplethorists ίσως εννοεί κρυπτοπληθωριστές, αλλά αυτό θα το αντιλαμβάνονταν μόνο ελληνιστές. Οι ομιλίες μοιάζουν με επιτυχημένες προσπάθειες στο Σκραμπλ (Scrabble, όχι Scramble), όπου αξιοποιούνται λέξεις υπαρκτές στο λεξικό, το νόημα των οποίων δεν έχει σημασία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Και ούτε χρειάζεται να έχει – τουλάχιστον στο Σκραμπλ. Στον πραγματικό κόσμο, όμως, οι λέξεις μεταβιβάζουν μήνυμα, είναι εργαλεία και όχι αυτοσκοποί.
Στις ομιλίες του ο Ζολώτας επιχειρηματολογούσε ότι η οικονομική πολιτική οφείλει να ισορροπεί μεταξύ ύφεσης και πληθωρισμού. Η άποψη αυτή χάνεται από τον θαυμασμό για την ελληνοπρέπεια. Ολοι κατάλαβαν ότι μίλησε ο έλληνας εκπρόσωπος. Κανείς δεν κατάλαβε τι έλεγε. Αριστα στο Σκραμπλ, ερωτηματικό στα Οικονομικά.
Η μνημόνευση του Ζολώτα κυρίως για αυτές τις ομιλίες αδικεί πρωτίστως τον ίδιο. Πρωτεργάτης της οικονομικής σκέψης στην Ελλάδα, συνειδητός σοσιαλδημοκράτης, χαλκέντερος διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος που αρνήθηκε να συνεργαστεί με τη δικτατορία. Εγραψε και έκανε πολλά, σημαδεύοντας ανεξίτηλα την οικονομία της Ελλάδας. Το να τον θυμόμαστε για ένα διανοητικό παιχνίδι λέει περισσότερα για τους σχολιαστές παρά για τον ίδιο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η έμφαση στο περιτύλιγμα και όχι στο περιεχόμενο, ο ναρκισσισμός του ομιλούντος, η πεποίθηση πως ό,τι και να πεις δεν πειράζει, η περιφρόνηση του διαλόγου και η άγνοια της άλλης άποψης είναι περιζήτητα χαρακτηριστικά ομιλιών στη Βουλή. Ισως και να γιορτάζουν παράλληλα με την ελληνική γλώσσα. Ο Ζολώτας, πάντως, δεν φταίει.
Η ιδιότητα του να μιλάς πολύ για να ακούς τον εαυτό σου περιγράφεται από τη λέξη «φαφλατάς». Η λέξη αυτή συναντάται στα ελληνικά από τον 13ο αιώνα. Για την ετυμολογία της οι απόψεις αποκλίνουν: Κάποιοι αναφέρονται σε ονοματοποιία (παφλασμός). Οι αρχαιοπρεπείς θυμούνται τους Παφλαγόνες (γιατί όμως να είναι πολυλογάδες οι καημένοι;). Διαπρεπής εκλιπών γλωσσολόγος μού ανέφερε τρίτη εκδοχή: επανεισαγωγή του ονόματος «Πλάτων» από την αραβική του εκδοχή (Αφλατούν), που στην καθομιλουμένη γίνεται φαφλατάς. Και εγώ νόμιζα ότι για το όνομά μου ευθύνεται ο παππούς μου ο Πλάτων… Η λαϊκή σοφία που χαρακτηρίζει αυτόν που μηρυκάζει πλατωνικές σοφίες (έστω στην αραβική τους εκδοχή) ως φαφλατά θα είχε πολλά να πει για την ημέρα της ελληνικής γλώσσας. Κυρίως όμως για το πώς και για ποιον λόγο τη χρησιμοποιούμε εμείς σήμερα.
Ο Πλάτων Τήνιος είναι οικονομολόγος, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά.Επιστροφή στις νίκες και τις καλές εμφανίσεις για τον Ολυμπιακό που πάτησε -έστω και προσωρινά- ξανά στην κορυφή της βαθμολογίας. Στο πλαίσιο της 22ης αγωνιστικής της Super League, οι «ερυθρόλευκοι» νίκησαν 2-0 τον Παναιτωλικό στο Καραϊσκάκη, σε ένα ματς που το τελικό σκορ δεν δείχνει όλη την «εικόνα» του.
Πολλές χαμένες ευκαιρίες για τους γηπεδούχους, με τον τερματοφύλακα του Παναιτωλικού να πραγματοποιεί σωρεία σωτήριων επεμβάσεων (σ.σ. 7 συνολικά), ενώ δοκάρι είχε ο Ταρέμι.
Το γκολ που ξεκλείδωσε το ματς για τους Πειραιώτες πέτυχε ο Λορέντσο Πιρόλα με κεφαλιά στο 37′ -το πρώτο του με τα «ερυθρόλευκα». Το τελικό 2-0 διαμόρφωσε στο 89′ ο Γιουσούφ Γιαζίτζι. Πολύ καλή εμφάνιση από τους δύο συμμετέχοντας στο πρώτο γκολ, Πιρόλα και Τσικίνιο, ενώ θετικότατοι ήταν και οι Νασιμέντο και Αντρέ Λουίς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Αργό τέμπο και μακρινά σουτ στο ξεκίνημαΓια αρκετή ώρα στο ξεκίνημα του αγώνα, δεν παίχτηκε καλό ποδόσφαιρο στο Καραϊσκάκη. Ο ρυθμός του αγώνα δεν ήταν καλός και ο Ολυμπιακός «ψαχνόταν» στον αγωνιστικό χώρο, με τους «ερυθρόλευκους» να προσπαθούν -λογικά- να προσαρμοστούν και στις πολλές αλλαγές του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στο αρχικό σχήμα.
Ο Παναιτωλικός, από την πλευρά του, αρχικά δεν έδειξε διάθεση να κλειστεί στην άμυνα, ωστόσο αυτό άρχισε να συμβαίνει όσο κυλούσαν τα λεπτά και ο Ολυμπιακός βελτίωνε την κατοχή μπάλας, πιέζοντας όλο και περισσότερο, χωρίς ωστόσο να βρίσκει διαδρόμους. Οι Αγρινιώτες έβγαζαν εύκολα ή δύσκολα όλες τις άμυνες και χαρακτηριστικό είναι πως πέρα από τρία σουτ εκτός περιοχής από Αντρέ Λουίς (6′) Νασιμέντο (17′) και Σιπιόνι (36′), ο Ολυμπιακός δεν είχε ευκαιρίες παρότι είχε φτάσει να έχει τη μπάλα στα πόδια σε ποσοστό άνω του 70%.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Το πρώτο του Πιρόλα «ξεκλείδωσε» το ματςΌλα έδειχναν ότι το ματς θα ξεκλείδωνε στη… μία φάση, είτε από ατομική προσπάθεια είτε από μια στημένη μπάλα -όπως και συνέβη. Στο 37′, μετά από εκτέλεση κόρνερ του Τσικίνιο από δεξιά, ο μπανταρισμένος Λορέντσο Πιρόλα σηκώθηκε ψηλότερα απ’ όλους και με ωραία κεφαλιά έστειλε τη μπάλα στη γωνία του Κουτσερένκο για το 1-0. Αυτό ήταν και το πρώτο τέρμα του Ιταλού με τα ερυθρόλευκα!
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Το γκολ ήρθε για τους «ερυθρόλευκους» σε ιδανικό σημείο πριν «βγει» το ημίχρονο και αμέσως το… άγχος έφυγε, με τους παίκτες του Μεντιλίμπαρ να παίζουν πολύ καλύτερα ως το φινάλε του πρώτου μέρους, έχοντας πλέον το σκορ υπέρ τους. Μέσα σε λίγα λεπτά μάλιστα έφτιαξαν και δύο ακόμη φάσεις για δεύτερο γκολ, με σημαντικότερη αυτή του 43′.
Μετά από υπέροχη κάθετη του Τσικίνιο ο Ταρέμι βγήκε τετ-α-τετ, όμως ο Κουτσερένκο απέκρουσε το πλασέ του Ιρανού στην κίνηση. Δύο λεπτά αργότερα, στο 45′, ο Ολυμπιακός κυκλοφόρησε ωραία τη μπάλα, αυτή έφτασε στον Ταρέμι που πάτησε περιοχή, έκανε τις ντρίμπλες και το σουτ, όμως η μπάλα πέρασε λίγο άουτ.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Βελτιωμένος ο Ολυμπιακός και… σφυροκόπημαΌπως τελείωσε το πρώτο, έτσι ακριβώς ξεκίνησε ο Ολυμπιακός το δεύτερο ημίχρονο, πιέζοντας για το δεύτερο γκολ που θα σφράγιζε μάλλον οριστικά το παιχνίδι. Οι «ερυθρόλευκοι» είχαν σαφώς καλύτερο ρυθμό και μεγαλύτερη επιθετικότητα, βρίσκοντας γρήγορα φάσεις μπροστά στην εστία του Παναιτωλικού.
Συγκεκριμένα, στο εικοσάλεπτο που ακολούθησε μετά το πρώτο πεντάλεπτο της επανάληψης, ο Ολυμπιακός είχε φτάσει κοντά στο γκολ σε 5-6 καλές περιπτώσεις, έχοντας φυσικά ακόμη περισσότερες τελικές. Η μεγαλύτερη από αυτές τις φάσεις ήταν η πρώτη χρονικά, στο 50′, όταν ο Ταρέμι είχε δοκάρι με σουτ στην κίνηση έπειτα από γύρισμα του Κοστίνια.
Ο Κουτσερένκο κράτησε χαμηλά το σκορΔύο λεπτά αργότερα, ο Κουτσερένκο έπιασε το κοντινό σουτ του Τσικίνιο μετά από συνδυασμό Αντρέ Λουίς και Ταρέμι στην περιοχή, ενώ άουτ κατέληξε το μακρινό σουτ του Σιπιόνι στο 53′. Μεγάλη ήταν και η ευκαιρία του 57′, όταν ο Κουτσερένκο έκανε κακή έξοδο μετά από βολέ του Τζολάκη, όμως ο Αντρέ Λουίς πλάσαρε άστοχα με την εστία κενή.
Στο 65′, ο τρομερά ορεξάτος Αντρέ Λουίς ανάγκασε τον γκολκίπερ του Παναιτωλικού σε νέα σωτήρια επέμβαση, ενώ τρία λεπτά αργότερα, το σουτ του Βραζιλιάνου μετά από νέα ωραία προσπάθεια, κόντραρε και πέρασε έξω. Ίδια κατάληξη είχε και το μακρινό σουτ του Γκαρθία στο 69′, ενώ στο 70′ ο Ολυμπιακός έφτασε κοντά στο 2-0 σε φάση καρμπόν με το 1-0, όταν ο Πιρόλα έστειλε τη μπάλα ελάχιστα άουτ με κεφαλιά μετά από κόρνερ του Τσικίνιο.
Πρώτες απειλές του Παναιτωλικού και… 2-0Μετά το 70′ ο Παναιτωλικός βρήκε δύο καλές στιγμές στην αντεπίθεση όμως δεν τις αξιοποίησε. Στο 78′ το σουτ του Μάτσαν πέρασε άουτ και στο 86′ ο Τζολάκης έπιασε αυτό του Σμυρλή. Αυτές ήταν και οι μοναδικές φάσεις των φιλοξενούμενων στο ματς. Στο 88′ ο Κουτσερένκο έπιασε το σουτ του Ορτέγκα, όμως ένα λεπτό αργότερα, ο Γιαζίτζι σφράγισε οριστικά τη νίκη του Ολυμπιακού με ωραίο πλασέ εντός περιοχής έπειτα από στρώσιμο του Νασιμέντο.
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΜΑΤΣ:Το κλειδί που ξεκλείδωσε το παιχνίδι ήταν προφανώς το γκολ του Πιρόλα στο 37′, ενώ ο Ολυμπιακός δεν είχε απειλήσει μέχρι εκείνο το σημείο πέρα από ένα καλό μακρινό σουτ του Σιπιόνι.
ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΜΑΤΣ:Οι επεμβάσεις του Γεβγένι Κουτσερένκο ήταν το στοιχείο που κρατούσε για πολλή ώρα τον Παναιτωλικό «μέσα» στο παιχνίδι, έστω κι αν τελικά δεν πρόσφεραν κάτι επί της ουσίας.
Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ:Ολόκληρη η επιθετική γραμμή του Παναιτωλικού… έλαμψε για τις απουσίας της στο ματς.
Ο ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ:Διαιτητής: Σπυρίδων Ζαμπάλας (Ηπείρου)
Βοηθοί: Ηλίας Κωνσταντίνου (Πρέβεζας/Λευκάδας), Αθανάσιος Κόλλιας (Ηπείρου)
Τέταρτος: Γεώργιος Κόκκινος (Χαλκιδικής)
VAR: Ιωάννης Παπαδόπουλος (Μακεδονίας)
AVAR: Κωνσταντίνος Πουλικίδης (Δράμας)
VAR-ΟΛΟΓΩΝΤΑΣ:Στο 22′ ο Παναιτωλικός διαμαρτυρήθηκε για χέρι του Κοστίνια εντός περιοχής μετά από κεφαλιά του Γκράναθ, όμως VAR και διαιτητής συμφώνησαν πως δεν υπήρξε παράβαση.
ΣΚΟΡΕΡ:Λορέντσο Πιρόλα (37′)
ΣΥΝΘΕΣΕΙΣΟλυμπιακός (Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ / 4-2-3-1): Τζολάκης, Κοστίνια, Καλογερόπουλος, Πιρόλα, Μπρούνο (82′ Ορτέγκα), Γκαρθία, Σιπιόνι, Τσικίνιο, Νασιμέντο, Αντρέ Λουίς (82′ Γιαζίτζι), Ταρέμι (70′ Ελ Κααμπί).
Παναιτωλικός (Γιάννης Αναστασίου / 4-3-3): : Kουτσερένκο, Γκράναθ, Κόγιτς, Σιέλης, Αποστολόπουλος, Μλάντεν (70′ Νικολάου), Εστεμπάν, Μάτσαν (81′ Μίχαλακ), Λομπάτο (54′ Άλεκσιτς), Ρόσα (54′ Σμυρλής), Μπάτζι (81′ Χ.Μ. Γκαρσία).
ΕΠΟΜΕΝΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ (23η):Ατρόμητος – Παναιτωλικός (28/2, 19:30)
Πανσερραϊκός – Ολυμπιακός (1/3, 16:00)
Το πρωινό της 24ης Φεβρουαρίου 2022 το ξύπνημα ήταν άγριο στις Βρυξέλλες. Στην έδρα του ΝΑΤΟ η είδηση έπεσε σαν βόμβα: ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Παρά τις αμερικανικές προειδοποιήσεις τους προηγούμενους μήνες για μετακινήσεις στρατευμάτων, οι ευρωπαίοι σύμμαχοι πίστευαν πως η Μόσχα μπλόφαρε για μια ακόμη φορά. Αλλωστε, στην ετήσια μεγάλη ρωσική στρατιωτική άσκηση Zapad (Δύση), το σενάριο ήταν πάντα η σύγκρουση με το ΝΑΤΟ.
Μόνο που στην περίπτωση της Ουκρανίας το ΝΑΤΟ δεν μπορούσε να αντιδράσει καθώς η χώρα δεν ήταν μέλος του. Ξεκίνησε αμέσως μια φρενήρης διπλωματική δραστηριότητα και φυσικά στρατιωτική προετοιμασία προληπτικά για το ενδεχόμενο επίθεσης σε χώρα-μέλος.
Η ρωσική προέλαση, το θυμόμαστε όλοι, ήταν τις πρώτες εκείνες μέρες, ντροπιαστική για τον «μύθο» της ρωσικής στρατιωτικής δύναμης. Συστοιχίες τανκς να διανύουν μόνο λίγα μέτρα κάθε μέρα στο ουκρανικό έδαφος. Ωστόσο, τέσσερα χρόνια μετά οι ρωσικές δυνάμεις βρίσκονται εκεί παρότι δεν έχουν επιτύχει μείζονες στόχους όπως θα ήταν για παράδειγμα η κατάληψη του Κιέβου και η ανατροπή του Ζελένσκι. Εχουν χάσει 325.000 στρατιώτες και ελέγχουν περίπου 20% της ουκρανικής επικράτειας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το χειρότερο, δεν πρόκειται να φύγουν. Και το ακόμη χειρότερο, ο πόλεμος στην Ουκρανία μπορεί να λήξει αλλά όχι η ρωσική απειλή για την Ευρώπη. Αυτή είναι η σοβαρότερη συνέπεια και πιθανότατα εξαρχής ο στρατηγικός στόχος του Πούτιν. Η Ρωσία παρά τις απώλειες και τη διεθνή απομόνωση που δεν υπολογίζει αφού δεν επηρεάζει τις σχέσεις της με χώρες όπως η Κίνα και τα άλλα μέλη των BRICS, κατάφερε χωρίς να κάθεται στο ίδιο τραπέζι μαζί τους να υπαγορεύει τους όρους ασφάλειας σε όλες τις χώρες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Αυτή είναι μια εξέλιξη που θα επηρεάσει τον τρόπο ζωής μας τα επόμενα χρόνια, άγνωστο πόσα, χωρίς να υπάρχει η βεβαιότητα ότι δεν θα μετατραπεί σε ανοιχτή σύγκρουση με τη Ρωσία. Ζούμε ήδη μια άλλη πραγματικότητα στην Ευρώπη που επανεξοπλίζεται με ρυθμούς πρωτόγνωρους βάζοντας σε δεύτερη μοίρα πολιτικές που θα μπορούσαν να βελτιώσουν το επίπεδο ζωής των πολιτών της και να ανακόψουν την άνοδο του ακροδεξιού λαϊκισμού. Και το οξύμωρο είναι πως αν επικρατήσουν αυτές οι δυνάμεις σε χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία, η Ρωσία θα έχει κερδίσει και τον ιδεολογικό πόλεμο στην Ευρώπη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ακόμη και αν αυτό το πολύ απαισιόδοξο σενάριο δεν επιβεβαιωθεί, οι ευρωπαϊκές χώρες, ειδικά όσες βρίσκονται κοντά στη Ρωσία, δεν μπορούν να εφησυχάσουν. Ο πόλεμος μαζί της που έχουν προβλέψει πρόσωπα που δεν δικαιούνται να μιλούν ανεύθυνα, όπως ο γερμανός υπουργός Αμυνας και ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, μπορεί να είναι καθολικός αλλά μπορεί να είναι και πόλεμος φθοράς. Μπορεί να ξεκινήσει από «ασήμαντα» επεισόδια στις χώρες της Βαλτικής. Μπορεί να είναι υβριδικός με πλήγματα σε κρίσιμες υποδομές, δίκτυα, εκστρατείες παραπληροφόρησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αυτά όλα οδηγούν την Ευρώπη σε μια προπολεμική κατάσταση εγρήγορσης που θέτει άλλες προτεραιότητες στην πολιτική ατζέντα. Θα ήταν πολύ πιο εύκολο να τις αντιμετωπίσει αν είχε δική της πυρηνική ομπρέλα και σύμπνοια με τις ΗΠΑ αλλά και τα δύο είναι ζητούμενα. Κέρδισε λοιπόν η Ρωσία τον πόλεμο; Κατά μία έννοια, ναι. Επανήλθε ως ρυθμιστικός παράγων στην ήπειρο που την απέβαλε τη δεκαετία του ’90 όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ενωση.
Η Ινώ Αφεντούλη είναι επικεφαλήςτου Παρατηρητηρίου Γεωπολιτικής και Διπλωματίας, ΕΛΙΑΜΕΠ
Στο σημερινό τοπίο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης υπάρχει κάτι που να μπορεί να φέρει κοντά τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ; Από τη στιγμή που η πρώτη διεκδικεί εκ νέου την αυτοδυναμία και το δεύτερο έχει ξεκαθαρίσει πως δεν προτίθεται να συνεργαστεί μετεκλογικά μαζί της, ό,τι κι αν συμβεί, τίποτα δεν μοιάζει ικανό να μεταβάλει τις μεταξύ τους σχέσεις.
Κινήσεις, ωστόσο, από το Μέγαρο Μαξίμου προς τη Χαριλάου Τρικούπη γίνονται. Δεν έχουν στόχο (τουλάχιστον για την ώρα) να πιέσουν τον Νίκο Ανδρουλάκη να είναι πιο δεκτικός σε μια ενδεχόμενη συγκυβέρνηση, αλλά θυμίζουν περισσότερο θεσμική πολιτική παγίδα.
Η κυβέρνηση, που επιχειρεί να «μαζέψει» όσο περισσότερα από τα ακροατήρια που της έφεραν την αυτοδυναμία το 2019 και το 2023, με ποσοστό 40%, τον τελευταίο καιρό έχει ξεκινήσει μια ιδιότυπη διεκδίκηση του προοδευτικού Κέντρου απέναντι στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, χρησιμοποιώντας ως πολιορκητικό κριό τη θεσμική συναίνεση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το Μέγαρο Μαξίμου μοιάζει φαινομενικά να αναζητεί σημεία σύγκλισης στο κοινοβουλευτικό πεδίο, για όσα είθισται να περιγράφονται ως «τα μεγάλα και τα σημαντικά», όχι για να οικοδομήσει γέφυρες με τη Χαριλάου Τρικούπη, αλλά, όπως σημειώνουν κεντροαριστερά στελέχη που παρατηρούν τις γαλάζιες κινήσεις, για να εκθέσει το ΠΑΣΟΚ ως μια δύναμη «στείρας αντιπολίτευσης» και να το απομονώσει από το κεντρώο ακροατήριο που ενδεχομένως δει σε αυτό μια ρεαλιστική στρατηγική.
Η επιστολική και η αναθεώρησηΧαρακτηριστικό παράδειγμα της στρατηγικής της κυβερνητικής πλευράς σε αυτή την κατεύθυνση αποτελεί το ζήτημα της επιστολικής ψήφου για τους απόδημους. Η κυβέρνηση, σε μια κίνηση τακτικής στη διαβούλευση, έκανε ένα βήμα πίσω και απέσυρε την υποχρεωτικότητα της επιστολικής ψήφου που υπήρχε αρχικά στην πρότασή της, καθιστώντας την προαιρετική. Η κίνηση αυτή έγινε με σαφή στόχο να πιέσει το ΠΑΣΟΚ να υπερψηφίσει, καθώς για την αλλαγή του εκλογικού νόμου απαιτείται η αυξημένη πλειοψηφία των 200 βουλευτών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Παρόμοιο σκηνικό στήνεται και στο πεδίο της συνταγματικής αναθεώρησης. Η ΝΔ επικρίνει ήδη τη Χαριλάου Τρικούπη για την απόφασή της να μην εγκρίνει καμία πρόταση στην παρούσα Βουλή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Στόχος της κυβέρνησης είναι να αναδείξει ότι το ΠΑΣΟΚ εμποδίζει τις μεταρρυθμίσεις, αναγκάζοντας την επόμενη Βουλή, που είναι αναθεωρητική, να αναζητεί 180 ψήφους για να ολοκληρωθεί η διαδικασία – από την πλευρά της, η Χαριλάου Τρικούπη έχει ξεκαθαρίσει πως δεν πρόκειται να διευκολύνει μια κυβέρνηση μόνη της, με 151 ψήφους, να ορίσει το περιεχόμενο των άρθρων στην επόμενη κοινοβουλευτική σύνοδο, παρέχοντας συναίνεση τώρα για τον καθορισμό των άρθρων.
Στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θεωρούν πως η πραγματική διάθεση σύγκλισης πρέπει να υπάρχει στη δεύτερη Βουλή της αναθεωρητικής διαδικασίας, ώστε κανείς να μην μπορεί να αποφασίζει μόνος του το περιεχόμενο της αναθεώρησης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Σε αυτό το πλαίσιο, η «διάθεση συναίνεσης» από μεριάς ΝΔ θεωρείται επίπλαστη, από πολλούς εντός του πασοκικού στρατοπέδου. Στη δική τους λογική, η ΝΔ επιδιώκει να συμπιέσει τον ενδιάμεσο χώρο, στοχεύοντας στην αυτοδυναμία είτε στην πρώτη είτε στη δεύτερη κάλπη, αποφεύγοντας το «αγκάθι» μιας συνεργασίας που θα περιόριζε τις κινήσεις της.
Σύγκρουση στο πεδίο της διαφάνειαςΟι δύο πλευρές δύσκολα θα βρουν κάτι να τους ενώνει, ειδικά από τη στιγμή που είναι ήδη πολλά αυτά που τους χωρίζουν. Η σύγκρουση μεταφέρεται πλέον με σφοδρότητα στο πεδίο της διαφάνειας, καθώς το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί μια επικοινωνιακή εξομοίωση των υποθέσεων διαφθοράς, χρησιμοποιώντας περιπτώσεις όπως του Γιάννη Παναγόπουλου (ΓΣΕΕ) και της Αναστασίας Χατζηδάκη (ΟΠΕΚΑ).
Η διαφθορά παρουσιάζεται ως μια διαχρονική παθογένεια του πολιτικού συστήματος, στην οποία συμμετέχουν πρόσωπα και από τους δύο βασικούς πόλους της Μεταπολίτευσης – από την κυβερνητική πλευρά, μάλιστα, σημείωναν πως οι ίδιοι δεν κατηγορούν όλο το ΠΑΣΟΚ για τα «παραστρατήματα» κάποιων στελεχών του, αλλά αντιθέτως το ΠΑΣΟΚ πράττει συστηματικά το ανάποδο σε όποια υπόθεση διαφθοράς έχει προκύψει με ανάμειξη γαλάζιου στελέχους, αποδίδοντας τις πράξεις του στην κυβέρνηση και στη ΝΔ.
Στο ΠΑΣΟΚ, από την άλλη, κάνουν λόγο για μια συνειδητή προσπάθεια συμψηφισμού εκ μέρους της ΝΔ, ώστε η κυβέρνηση να μην επωμιστεί μόνη της το βάρος των σκανδάλων.
«Υπάρχει κάποια δικογραφία για αυτά τα πρόσωπα; Καμία. Εμείς, με το πόρισμα μιας Αρχής και πριν από τη Δικαιοσύνη, προχωράμε σε αναστολή κομματικής ιδιότητας. Είναι καθαρό, είναι οριζόντιο», ανέφερε ο Νίκος Ανδρουλάκης (Real FM).
Η Χαριλάου Τρικούπη πέρασε γρήγορα στην αντεπίθεση μετά το πρώτο μούδιασμα για τη Χατζηδάκη, κατηγορώντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι προστατεύει τους «κολλητούς» του, αγνοώντας δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και χρησιμοποιώντας το άρθρο 86 για να στείλει βουλευτές «για ύπνο νωρίς» – όπως συνέβη στην ψηφοφορία για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, χρησιμοποιώντας υπέρογκο αριθμό επιστολικών ψήφων. Μάλιστα, συνέδεσαν την κυβερνητική κριτική για τη Χατζηδάκη με τις νέες αποκαλύψεις για την υπόθεση του γαλάζιου αγρότη Μύρωνα Χιλεντζάκη, ο οποίος φέρεται να απέκρυψε 8 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς η ΝΔ να τον έχει διαγράψει ακόμη, που ήρθαν μία μέρα αργότερα.
Στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, η συζήτηση δεν αφορά τόσο το «αν» θα υπάρξει συνεργασία ή υπό ποιες συνθήκες, αλλά το πώς θα θωρακιστεί το «όχι».
Η απόσταση είναι τέτοια, που στελέχη τσακώνονται για τον ενδεδειγμένο τρόπο αποκλεισμού κάθε σεναρίου συγκυβέρνησης με τη ΝΔ.
Η πρόταση του Χάρη Δούκα για ένα δεσμευτικό ψήφισμα στο συνέδριο μπορεί να μην έχει κερδίσει την πλειοψηφία, όμως η κατεύθυνση και από άλλες εσωκομματικές τάσεις, όπως αυτή του Παύλου Γερουλάνου, είναι κοινή: μια σύμπραξη με τη σημερινή ΝΔ θεωρείται «πολιτική αυτοκτονία».
Μεταξύ προεκλογικής περιόδου και μετεκλογικής, σε κάθε περίπτωση, μεσολαβούν πάντα οι εκλογές. Αυτές διαμορφώνουν και τα οριστικά δεδομένα. Η στρατηγική σύγκρουσης, ωστόσο, φαίνεται να είναι μονόδρομος για το ΠΑΣΟΚ. Οπως μονόδρομος είναι για τη ΝΔ να συνεχίσει να προτείνει «συναινέσεις» που γνωρίζει ότι θα απορριφθούν, για να ενισχύει το δικό της προφίλ ως η μόνη δύναμη σταθερότητας.
Η πίεση του Ολυμπιακού για δεύτερο γκολ απέδωσε «καρπούς», καθώς η ομάδα του Πειραιά έκανε το 2-0 στο 89′.
Σκόρερ του δεύτερου γκολ των πρωταθλητών ήταν ο Γιαζίτσι, με τον Τούρκο εξτρέμ να κάνει ωραίο πλασέ και να μη αφήνει περιθώρια αντίδρασης στον Κοτσερένκο.
Δείτε το 2-0: Κι εδώ το 1-0