Χιλιάδες νέοι που συμπλήρωσαν το 18ο έτος της ηλικίας τους μπαίνουν φέτος για πρώτη φορά στη διαδικασία υποβολής φορολογικής δήλωσης. Σύμφωνα με τις οδηγίες της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), η υποχρέωση αφορά όσους απέκτησαν πραγματικό ή τεκμαρτό εισόδημα, ανεξάρτητα από το ύψος του, αλλά και όσους διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία που δημιουργούν τεκμήρια διαβίωσης.
Ποιοι υποχρεούνται να υποβάλουν δήλωσηΥποχρέωση υποβολής φορολογικής δήλωσης έχουν οι νέοι 18 ετών που:
Δεν έχουν υποχρέωση υποβολής φορολογικής δήλωσης οι 18άρηδες που:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Δεν είχαν κανένα εισόδημα, πραγματικό ή τεκμαρτό.
Η φοιτητική κατοικία δηλώνεται ως δευτερεύουσα κατοικία από τον γονέα, ακόμη κι αν το μισθωτήριο συμβόλαιο είναι στο όνομα του τέκνου. Προϋπόθεση είναι το τέκνο να παραμένει εξαρτώμενο μέλος χωρίς εισόδημα.
ΑΦΜ και κωδικοί TaxisnetΓια την υποβολή φορολογικής δήλωσης απαιτούνται ΑΦΜ και κωδικοί Taxisnet. Η ΑΑΔΕ χορηγεί αυτόματα ΑΦΜ σε άτομα ηλικίας 12 έως 18 ετών. Όσοι δεν διαθέτουν κλειδάριθμο μπορούν να αποκτήσουν πρόσβαση μέσω της νέας ψηφιακής διαδικασίας έκδοσης κωδικών, ώστε να μπορέσουν να υποβάλουν την φορολογική τους δήλωση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Όπως διευκρινίζει η ΑΑΔΕ:Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ καθάρισε την Τότεναμ με 2-0 στο Ολντ Τράφορντ για την 25η αγωνιστική της Premier League και έκανε την τέταρτη σερί νίκη της.
Η ομάδα του Κάρικ συνεχίζει να βρίσκεται εντός τετράδας κυνηγώντας την έξοδο στο Champions League της επόμενης περιόδου και παρουσιάζει ενδιαφέρον να δούμε αν θα καταφέρει να κάνει και πέμπτη σερί νίκη, υποχρεώνοντας τον φίλο της Γιουνάιτεντ (που έχει γίνει viral) να κουρευτεί μετά από πάρα πολύ καιρό.
Το σκορ για την Μάντσεστερ Γιουνάτεντ άνοιξε ο Εμπουεμό στο 38ο λεπτό, έπειτα από ασίστ του Κόμπι Μέινου, με την Τότεναμ να έχει μείνει νωρίτερα με 10 παίκτες εξαιτίας της αποβολής του Ρομέρο με απευθείας κόκκινη κάρτα στο 29′.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τη νίκη σφράγισε σε ακόμα ένα ματς ο αρχηγός Μπρούνο Φερνάντες στο 81ο λεπτό της συνάντησης έπειτα από τελική πάσα του Νταλότ, με τους παίκτες της ομάδας να πανηγυρίζουν έξαλλα ακόμα μία νίκη της ομάδας.
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: Λάμενς, Νταλότ, Μαγκουάιρ, Μαρτίνες, Σο, Καζεμίρο, Μέινου, Ντιαλό, Φερνάντες, Κούνια, Εμπεουμό
Τότεναμ: Βικάριο, Παλίνια, Ρομέρο, Φαν ντε Φεν, Γκρέι, Γκάλαχερ, Σαρ, Ουντότζι, Όντομπερτ, Σίμονς, Σολάνκε
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Το πρόγραμμα της 25ης αγωνιστικής Παρασκευή 6/2Λιντς – Νότιγχαμ Φόρεστ 3-1 (26′ Μπογκλ, 30′ Οκαφόρ, 49′ Κάλβερτ-Λιούιν / 86′ Λούκα)
Σάββατο 7/2Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ – Τότεναμ 2-0 (38′ Εμπεουμό, 81′ Φερνάντες)
17:00 Φούλαμ – Έβερτον
7:00 Μπέρνλι – Γουέστ Χαμ
17:00 Άρσεναλ – Σάντερλαντ
17:00 Γουλβς – Τσέλσι
17:00 Μπόρνμουθ – Άστον Βίλα
19:30 Νιούκαστλ – Μπρέντφορντ
Κυριακή 8/2
16:00 Μπράιτον – Νιούκαστλ
18:30 Λίβερπουλ – Μάντσεστερ Σίτι
H βαθμολογία της Premier LeagueΗ επικείμενη επίσκεψη του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Αγκυρα και η συνάντησή με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επαναφέρει την ατζέντα των ελληνοτουρκικών σχέσεων στο προσκήνιο. Σημαντική είδηση αποτελεί αφ’ εαυτής η σύγκληση του Συμβουλίου Στρατηγικής Συνεργασίας, καθώς η ίδρυση αλλά και η συχνότητα της συγκλήσεώς του είχαν θεωρηθεί κατά το παρελθόν μέτρο της βουλήσεως αμφοτέρων των μερών να διευκολύνουν και να εμβαθύνουν την συνεργασία τους σε νέα πεδία.
Η συνάντηση είναι μια ευκαιρία να επαναπροσδιορισθούν οι διμερείς σχέσεις ενώπιον της νέας πραγματικότητος που φέρει η κυβέρνηση Τραμπ στη διεθνή τάξη, ιδίως μετά τις απειλές εναντίον της Γροιλανδίας οι οποίες απειλούν την ίδια την ύπαρξη της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Μπορεί να υπάρχει στην Ελλάδα η ανησυχία ότι η Τουρκία θα προσπαθήσει να εκμεταλλευθεί τις σχέσεις του προέδρου Ερντογάν με τον πρόεδρο Τραμπ ώστε να προωθήσει τα τουρκικά συμφέροντα εις βάρος της Ελλάδος.
Στην Αγκυρα ωστόσο επικρατεί μάλλον δυσπιστία για τις προθέσεις Τραμπ και αμφιβολία για το αν αυτές εντάσσονται σε κάποιο πλαίσιο στρατηγικού σχεδιασμού για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον πλανήτη ή εξυπηρετούν απλώς προσωπικές και μάλλον βραχυπρόθεσμες επιδιώξεις. Οπως και άλλα κράτη μεσαίου μεγέθους τα οποία φιλοδοξούν να παίξουν διεθνή και περιφερειακό ρόλο, η Τουρκία ανησυχεί για την αμφισβήτηση θεμελιακών πτυχών της διεθνούς εννόμου τάξεως. Το ενδιαφέρον της Τουρκίας να λάβει μέρος σε μια περιφερειακή συμμαχία μαζί με το Πακιστάν και τη Σαουδική Αραβία δείχνει πόσο ανασφαλής αισθάνεται ως προς τις μελλοντικές πρωτοβουλίες της κυβερνήσεως Τραμπ. Και τούτο δεν συνδέεται απλώς με τις αμφιβολίες ως προς το μέλλον του ΝΑΤΟ και την ικανότητά του να ξεπεράσει την κρίση που ανέκυψε ως προς τη Γροιλανδία. Η εδραίωση της αντιλήψεως ότι Ελλάς και Τουρκία δεν χρειάζονται διαμεσολαβητές για την επικοινωνία τους, ακόμη και αν διατηρούν σημαντικές διαφωνίες, θα αποτελούσε σημαντικό μήνυμα που θα λειτουργούσε αποτρεπτικώς σε πιθανές αμερικανικές πρωτοβουλίες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η πορεία των σχέσεων Ελλάδος και Ισραήλ θα αποτελούσε ένα άλλο ζήτημα τουρκικού ενδιαφέροντος κατά τη συνάντηση. Η ανάδειξη του Ισραήλ σε κύρια απειλή εναντίον της τουρκικής ασφαλείας των τουρκικών συμφερόντων συνδέεται και με τη δράση του στη Μέση Ανατολή και πέραν αυτής, καθώς και την αντίληψη ότι τα περιθώρια διεθνούς και αμερικανικής ανοχής σε παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου έχουν διευρυνθεί σημαντικώς. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να ερμηνευθούν και οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Χακάν Φιντάν οι οποίες αντικατοπτρίζουν γενικότερες ανησυχίες της τουρκικής διπλωματίας αλλά και της κοινής γνώμης για τη δράση του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, αλλά και την ένταξη της Ελλάδος στη σφαίρα της ισραηλινής επιρροής.
Είναι σημαντικό να καταστεί σαφές ότι η προαγωγή των σχέσεων της Ελλάδος με το Ισραήλ δεν συνεπάγονται τη σύμπηξη ενός αντιτουρκικού μετώπου στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι σχετικές πρωτοβουλίες που αφορούν την Ανατολική Μεσόγειο θα μπορούσαν να δομηθούν καταλλήλως, ώστε να επιτρέπεται η συμμετοχή σε όλες τις παράκτιες χώρες χωρίς αποκλεισμούς. Πέραν των ενεργειακών ζητημάτων, τα δύο κράτη θα μπορούσαν να εργασθούν προς την κατεύθυνση της συμμετοχής των σε διεθνείς και αμερικανικές πρωτοβουλίες οι οποίες μπορούν να αφορούν το Παλαιστινιακό και πέραν αυτού.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ενδιαφέρον θα έχει επίσης και η προσέγγιση των δύο ηγετών ως προς τις εξελίξεις στο Κυπριακό. Η εκλογή του μετριοπαθούς Τουφάν Ερχουρμάν στα κατεχόμενα προσφέρει στην Τουρκία τη δυνατότητα να επανέλθει στη συζήτηση μιας λύσεως στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ). Αν και οι πρόσφατες συναντήσεις της προσωπικής απεσταλμένης του γενικού γραμματέως του ΟΗΕ Μαρία Ανχελα Ολγκιν στη Λευκωσία δεν συνοδεύθηκαν από ανακοινώσεις για την υλοποίηση μέτρων οικοδομήσεως εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), μια κοινή δήλωση των δύο ηγετών προς την κατεύθυνση της υποστηρίξεως των πρωτοβουλιών του ΟΗΕ θα μπορούσε να συμβάλει στην επιτάχυνση των διαπραγματεύσεων.
Ο Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Μπίλκεντ και επικεφαλής του Προγράμματος Τουρκίας του ΕΛΙΑΜΕΠ
e-ΕΦΚΑ και ΔΥΠΑ θα καταβάλουν συνολικά 70,5 εκατ. ευρώ σε 93.900 δικαιούχους, από τις 9 έως τις 13 Φεβρουαρίου 2026, σύμφωνα με το πρόγραμμα πληρωμών που ανακοίνωσε το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.
Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, οι πληρωμές αφορούν τόσο εφάπαξ παροχές από τον e-ΕΦΚΑ όσο και επιδόματα και προγράμματα απασχόλησης από τη Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης.
Πληρωμές από τον e-ΕΦΚΑΑπό τις 9 έως τις 13 Φεβρουαρίου, ο e-ΕΦΚΑ θα διαθέσει 19 εκατ. ευρώ σε 900 δικαιούχους, στο πλαίσιο της έκδοσης αποφάσεων για εφάπαξ παροχές.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Πληρωμές από τη ΔΥΠΑΗ ΔΥΠΑ θα καταβάλει 26 εκατ. ευρώ σε 43.000 δικαιούχους για επιδόματα ανεργίας και λοιπές παροχές.
Επιπλέον, 4 εκατ. ευρώ θα δοθούν σε 6.000 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας.
Παράλληλα, 20 εκατ. ευρώ θα λάβουν 19.000 δικαιούχοι μέσω επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης.
Τέλος, 1,5 εκατ. ευρώ θα διατεθούν σε 25.000 συμμετέχοντες σε προγράμματα κοινωφελούς χαρακτήρα.
Ακόμη κι αν ο πήχης βρίσκεται χαμηλά για όσα προκύψουν στο ραντεβού κορυφής την Τετάρτη στην Αγκυρα, η νέα συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα προωθητική για τα ελληνοτουρκικά.
Στην Αθήνα δεν καταγράφουν ένα συγκρουσιακό κλίμα – οι δυο ηγέτες το πιθανότερο είναι ότι θα επιχειρήσουν να αναδείξουν εκείνα που ενώνουν και όχι όσα χωρίζουν τις δύο πλευρές του Αιγαίου. Ο Μητσοτάκης τουλάχιστον, προτιμά να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο – και από αυτή την οπτική διατηρεί σταθερά ανοικτό τον δίαυλο με τον ομόλογό του Χακάν Φιντάν και ο Γιώργος Γεραπετρίτης, που θα συνοδεύει τον Πρωθυπουργό στο ολιγόωρο ταξίδι στην τουρκική πρωτεύουσα.
Διαχρονικά, άλλωστε, η διπλωματία έχει τη δική της θεώρηση και το δικό της πλάνο για τη διευθέτηση μικρών ή μεγαλύτερων διενέξεων – ακόμη και αν δεν έχει την τελευταία λέξη. Στον αντίποδα, προφανώς κινούνται ο Νίκος Δένδιας με τον Γιασάρ Γκιουλέρ, που αμφότεροι βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο. Ενδεχομένως επειδή οι δύο υπουργοί Αμυνας διαχειρίζονται ένα πολυπληθές προσωπικό και εξοπλισμούς δισεκατομμυρίων που παραμένουν σε ετοιμότητα διαρκείας όσο λειτουργούν οι διπλωματικοί δίαυλοι, κινούνται διαχρονικά σε μια σκληρότερη γραμμή, διαποτισμένη από επιφυλακτικότητα και καχυποψία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο Δένδιας δεν χάνει ευκαιρία να επισημάνει και στηλιτεύσει τον τουρκικό αναθεωρητισμό, προειδοποιώντας και για τις πραγματικές βλέψεις της Αγκυρας που αποκαλύπτει και το εξοπλιστικό κρεσέντο. Ο Γκιουλέρ, από την πλευρά του, τραβά συχνά πυκνά τις δικές του διαχωριστικές γραμμές, με έμμεσες επικρίσεις και για μια χαλαρή αντιμετώπιση από το τουρκικό ΥΠΕΞ των ελληνικών σχεδιασμών. Είναι εξίσου σαφές ότι οι διαφορετικές ατζέντες συνδέονται και με τις εσωτερικές ισορροπίες και επιδιώξεις, αλλά εάν ο Φιντάν αναζητεί συμβιβασμούς ανάμεσα σε γκρίζες ζώνες και στο πεδίο της θαλάσσιας οριοθέτησης, ο Γκιουλέρ μετράει τα ελληνικά Rafale, τις φρεγάτες Belh@rra, προσεχώς και τα F-35.
Το παιχνίδι αυτό δεν είναι νέο, ούτε μια διαφοροποίηση ανάμεσα στους «διαλλακτικούς» και τα «γεράκια», έστω και φαινομενική ή μεθοδευμένη, θα πάψει να υφίσταται στο ορατό μέλλον. Σε Αθήνα και Αγκυρα, ωστόσο, η νέα παράμετρος που έχει μπει πλέον στο τραπέζι και των διμερών είναι ο ανασχεδιασμός της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και η πιθανή μετάλλαξη του ΝΑΤΟ. Εάν το πλάνο του «χρυσού απομονωτισμού» των ΗΠΑ μπει σε φάση υλοποίησης, οι παρενέργειες δεν θα αφορούν μόνον το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, αλλά θα αφήσουν βαθύ αποτύπωμα και στα ελληνοτουρκικά. Η αμηχανία μπροστά σε ένα νέο διεθνές σύστημα εξηγεί ίσως και τις επιφυλάξεις σε Μαξίμου και Ακ Σαράι για μια ενδεχόμενη εμπλοκή του Λευκού Οίκου στα διμερή ζητήματα. Εάν η Ελλάδα θα οχυρωθεί ακόμη περισσότερο πίσω από ευρωπαϊκό άρμα, η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι θα πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα στις ΗΠΑ και την ΕΕ, διατηρώντας ανέπαφη και την ιδιαίτερη σχέση της με τη Μόσχα. Η πρόσφατη επισήμανση του Γκιουλέρ ότι η Aγκυρα δεν σχεδιάζει την εθνική της ασφάλεια αποκλειστικά μέσα από το ΝΑΤΟ, φανερώνει μια τουρκική προετοιμασία για όλα τα ενδεχόμενα. Το δικό του σήμα ότι η στρατηγική γεωγραφική θέση της Τουρκίας, οι στρατιωτικές της δυνατότητες και η επιχειρησιακή εμπειρία των ενόπλων δυνάμεών της την καθιστούν απαραίτητο σύμμαχο για το ΝΑΤΟ, αλλά – με αφορμή τα πιθανά σενάρια που αφορούν το μέλλον της Συμμαχίας – υιοθετεί μια πολυδιάστατη και προληπτική προσέγγιση στην εθνική της ασφάλεια, δίνοντας προτεραιότητα στα εθνικά της συμφέροντα, αποτελεί στην πραγματικότητα το πλάνο του Ερντογάν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η συζήτηση για το μέλλον του ΝΑΤΟ και την ατζέντα Τραμπ πιθανότητα θα αιωρείται και στη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στις 11 Φεβρουαρίου. Ο Γεραπετρίτης με τον Φιντάν θα βρίσκονται στο Ακ Σαράι, αξιολογώντας τις νέες συνθήκες. Ο Δένδιας με τον Γκιουλέρ θα απουσιάζουν, αλλά θα παρακολουθούν και οι δύο τις εξελίξεις από τις Βρυξέλλες, συμμετέχοντας στη σύνοδο των υπουργών Αμυνας του ΝΑΤΟ που μπορεί να αποδειχθεί εξίσου κρίσιμη. Χωρίς το ΝΑΤΟ ή με λιγότερο ΝΑΤΟ, πάντως, το ενδεχόμενο συμμαχικό έλλειμμα που θα δημιουργηθεί και στα μέρη μας, θα μπορούσαν να καλύψουν η Chevron και η Exxon Mobil…
Ο χρόνος μετρά αντίστροφα για τον Νάιτζελ Χέιζ–Ντέιβις και τις ομάδες που έχουν στρέψει την προσοχή τους στην περίπτωσή του. Τα ξημερώματα της 6ης Φεβρουαρίου, οι Μιλγουόκι Μπακς τον άφησαν ελεύθερο, στέλνοντάς τον στη λίστα των waivers, γεγονός που άνοιξε νέο κύκλο εξελίξεων για το μέλλον του.
Οι επόμενες ώρες θεωρούνται καθοριστικές τόσο για τον ίδιο όσο και για τους εκπροσώπους του. Αν μέχρι το πρωί της Κυριακής (8/2) δεν προκύψει πρόταση από το NBA, τότε η επιστροφή του στην Ευρώπη θα αποτελεί ουσιαστικά μονόδρομο. Ο περσινός MVP του Final Four της Euroleague φαίνεται έτοιμος να εξετάσει σοβαρά τα δεδομένα στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού.
Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, τρεις ομάδες βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της διεκδίκησής του. Παναθηναϊκός και Χάποελ Τελ Αβίβ εμφανίζονται ιδιαίτερα «ζεστοί», ενώ στο κάδρο παραμένει και η Φενέρμπαχτσε, με την οποία ο Χέιζ-Ντέιβις διατηρεί εξαιρετική σχέση από το παρελθόν.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το BasketNews ανέφερε ότι οι «πράσινοι» και η ισραηλινή ομάδα έχουν προβάδισμα, κυρίως λόγω των οικονομικών προτάσεων που είναι διατεθειμένες να καταθέσουν. Από την πλευρά της, η Φενέρ στηρίζεται στο γνώριμο περιβάλλον για τον παίκτη, αλλά και στη συνεργασία του με τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, σε μια προσπάθεια να τον πείσει να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη.
Όσον αφορά το οικονομικό σκέλος, τουρκικά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι τόσο ο Παναθηναϊκός όσο και η Χάποελ προσφέρουν συμβόλαια που αγγίζουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ για τα επόμενα 2,5 χρόνια. Η Φενέρμπαχτσε, από την άλλη, φέρεται να έχει καταθέσει πρόταση διάρκειας έως το καλοκαίρι του 2028, με συνολικές απολαβές κοντά στα 8 εκατομμύρια ευρώ.
Η τελική απόφαση πλησιάζει και όλα δείχνουν πως ο Χέιζ-Ντέιβις ετοιμάζεται να γίνει ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους παίκτες της Euroleague.
Συναίνεση δεν σημαίνει συνθηκολόγηση. Ούτε αλλαγή πεποιθήσεων, ούτε αποδοχή τετελεσμένων. Εάν υπάρχει ένας βέβαιος προγνωστικός παράγοντας για την αποτυχία μιας χώρας είναι η αδυναμία εξασφάλισης ενός ελάχιστου επιπέδου συναίνεσης ακόμη και μπροστά σε προβλήματα που είναι φανερό ότι ξεπερνούν τον χρονικό ορίζοντα οποιασδήποτε κυβέρνησης και τις δυνατότητες οποιουδήποτε πολιτικού φορέα.
Η ελληνική εμπειρία από την οικονομική κρίση, σε σχέση με την αντιμετώπιση ανάλογης συγκυρίας από συγκρίσιμες χώρες, όπως η Πορτογαλία, θα έπρεπε να έχει κάνει αυτή τη διαπίστωση κοινό κτήμα. Εστω, όμως, πως οι οικονομικές επιλογές και οι κοινωνικές προτεραιότητες συνθέτουν τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε κόμματα και παρατάξεις.
Για την εξωτερική πολιτική, σε μια χώρα που τελεί υπό διαρκή και δηλωμένη απειλή από έναν όλο και ισχυρότερο αναθεωρητικό γείτονα η σύγκλιση, αν μη τι άλλο, των πολιτικών δυνάμεων σε ένα πλαίσιο, ή ακόμη καλύτερα σε μια εθνική γραμμή, θα έπρεπε να είναι αυτονόητη.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τριάντα χρόνια μετά τα Ιμια και 35 από την έναρξη της σύγκρουσης με τα Σκόπια για το ζήτημα της ονομασίας, δεν παραμένει απλώς ζητούμενο – μοιάζει πιο μακριά παρά ποτέ. Η επικείμενη ελληνοτουρκική συνάντηση κορυφής έχει ήδη κατρακυλήσει στο θλιβερά αναμενόμενο επίπεδο μιας ακόμη αφορμής για πατριωτική πλειοδοσία και καταγγελίες για υποχωρητικότητα, ενδοτισμό, κατευνασμό.
Στη χορωδία συμμετέχουν για την ώρα, σε διαφορετικούς τόνους, δύο πρώην πρωθυπουργοί, οι εκδοχές της Ακροδεξιάς και μια επίδοξη σωτήρας της χώρας. Αλλά η μουσική είναι η ίδια που μονότονα επαναλαμβάνεται σε κάθε ευκαιρία. Και το βασικό επιχείρημα όσων εξανίστανται για τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν τις επόμενες μέρες είναι απαράλλαχτο – μάλιστα όταν ακούγεται από τον κ. Σαμαρά μοιάζει με deja vu: δεν πρέπει να μιλάμε με τους γείτονες με τους οποίους έχουμε διαφορές. Οι Παλαιστίνιοι μιλούσαν με τους Ισραηλινούς ενώ βομβαρδιζόταν η Γάζα και μετρούσαν δεκάδες χιλιάδες νεκρούς – ακόμη και η Χαμάς μιλούσε όταν εξοντώνονταν διαδοχικοί αρχηγοί της. Το Ιράν μιλάει με τους Αμερικανούς ενώ πλέουν αεροπλανοφόρα προς την περιοχή του και μολονότι ιρανικοί στόχοι δέχτηκαν στρατιωτικά πλήγματα πολλές φορές τα τελευταία χρόνια, ακόμη και πέρυσι. Και πριν από λίγες μέρες Γροιλανδοί και Δανοί αξιωματούχοι είχαν συνομιλίες στον Λευκό Οίκο, λίγα μέτρα μακριά από το γραφείο του προέδρου Τραμπ που απειλεί να καταλάβει το παγωμένο νησί. Η άρνηση οποιασδήποτε συζήτησης θα διαβαζόταν από όλους ως ένδειξη παραλογισμού.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ακόμη και οι μονίμως ανησυχούντες, όσοι και όταν βρέθηκαν στην εξουσία συνέχισαν τον διάλογο. Και τι θα βγει; Στις τρέχουσες συνθήκες, όχι πολλά πράγματα. Οι ευνοϊκές για μια συνολική και μακροπρόθεσμη διευθέτηση των ελληνοτουρκικών ανήκουν στο παρελθόν. Ούτε η Ελλάδα, ούτε η Τουρκία έχουν σήμερα την πρόθεση (ή και την αντικειμενική δυνατότητα) να κάνουν ουσιαστικά βήματα προσέγγισης. Οι διαφορές είναι πολλές και βαθιές, ενώ η εσωτερική πολιτική συγκυρία και στις δύο χώρες δεν βοηθάει. Επίσης και οι δύο βλέπουν έναν απροσδόκητο κίνδυνο: να εστιάσει με κάποια αφορμή το ενδιαφέρον του στην περιοχή ο απρόβλεπτος πρόεδρος Τραμπ, στον οποίο κάθε «όχι» έχει απροσμέτρητο δυνητικό κόστος. Κανείς δεν είναι διατεθειμένος να πάρει το ρίσκο. Επομένως, θα συζητηθούν θέματα που δεν θίγουν ζητήματα κυριαρχίας ή κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η ιδέα της προσέγγισης μέσα από τη «χαμηλή πολιτική» και τις εμπορικές ανταλλαγές ανήκει σε ένα κόσμο που έχει τελειώσει. Στον σημερινό κόσμο, οι συναντήσεις ως κανονικότητα και χωρίς ιδιαίτερα αποτελέσματα ίσως είναι το καλύτερο που μπορούμε να περιμένουμε.
Σε ταραχώδεις καιρούς είναι αδύνατο τα μεγάλα αθλητικά γεγονότα να παραμείνουν στη γυάλα της ουτοπίας. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για το 60ό Super Bowl που θα διεξαχθεί ξημερώματα Δευτέρας σε μια γωνιά του παραθαλάσσιου μετώπου του Σαν Φρανσίσκο, στο στάδιο Levi’s στη Σάντα Κλάρα το οποίο οι συντηρητικοί το αποκαλούν «Woke Bowl». Τι κι αν θα είναι απόντες αυτή τη φορά ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Τράβις Κέλσι και η Τέιλορ Σουίφτ. Ο μεγάλος τελικός του αμερικανικού φούτμπολ ανάμεσα στους Πατριώτες του Νιου Ινγκλαντ και τα Σιχόκς του Σιάτλ θα αποτελέσει ένα ασυνήθιστο μείγμα αθλητισμού, ψυχαγωγίας, πολιτικής και διαμαρτυρίας και έρχεται σε μια κρίσιμη και ευαίσθητη περίοδο για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ηδη η λίγκα του φούτμπολ, το NFL, δέχεται πιέσεις ενόψει του αγώνα για να λάβει πιο σαφή θέση ενάντια στην επιθετική επιβολή της μετανάστευσης από την κυβέρνηση Τραμπ. Η φιλελεύθερη ομάδα MoveOn συγκέντρωσε χιλιάδες υπογραφές σε μια αναφορά που καλεί το πρωτάθλημα να καταγγείλει την πιθανή παρουσία της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων, το γνωστό ICE, στο Super Bowl.
Λάδι στην ήδη φουντωμένη φωτιά ρίχνει η παρουσία του ισπανόφωνου Bad Bunny ο οποίος θα εμφανιστεί στο ημίχρονο. Ο πορτορικανός καλλιτέχνης έχει επικρίνει τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ για τα πάντα, από την αντίδρασή του στον τυφώνα στην πατρίδα του, μέχρι τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους μετανάστες. Την περασμένη Κυριακή επέκρινε τον ICE κατά τη βράβευσή του στα βραβεία Grammy.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) «Aπαίσια επιλογή».Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι δεν σκοπεύει να παραστεί στο φετινό παιχνίδι, σε αντίθεση με πέρυσι, και έχει χλευάσει τον Bad Bunny ως «απαίσια επιλογή». Μια εξέχουσα συντηρητική ομάδα σχεδιάζει να διοργανώσει μια εναλλακτική παράσταση που ελπίζει ότι θα κλέψει την προσοχή από το κύριο γεγονός.
Το Super Bowl είναι ένα από τα λίγα εναπομείναντα πολιτιστικά σημεία αναφοράς που παρακολουθούν εκατομμύρια άνθρωποι σε πραγματικό χρόνο και το καλλιτεχνικό δρώμενο στο ημίχρονο δεν είναι ξένο προς τις αντιπαραθέσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });«Το Super Bowl υποτίθεται ότι είναι μια απόδραση, σωστά; Υποτίθεται ότι πρέπει να πάμε εκεί για να μη χρειάζεται να μιλάμε για τα σοβαρά πράγματα αυτής της χώρας», δήλωσε ο Τίκι Μπάρμπερ, πρώην παίκτης των Νιου Γιορκ Τζάιαντς που έπαιξε στο Super Bowl το 2001 και έκτοτε έχει παρακολουθήσει αρκετά ως σχολιαστής. «Ελπίζω να μην αποκεντρωθεί, γιατί αν συμβεί αυτό, τότε νομίζω ότι πραγματικά χάνουμε την επαφή με το τι είναι σημαντικό στην κοινωνία μας».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ο 31χρονος Bad Bunny, γεννημένος στο Πουέρτο Ρίκο ως Benito Antonio Martínez Ocasio, έχει αναδείξει τη λατινοαμερικανική μουσική στο mainstream και έχει αποκτήσει παγκόσμια φήμη με τραγούδια σχεδόν εξ ολοκλήρου στα ισπανικά – κάτι που ενοχλεί πολλούς από τους συντηρητικούς επικριτές του.
Οσοι τον παρακολουθούν στενά αμφιβάλλουν πως θα παραμείνει μόνο στο καλλιτεχνικό πλαίσιο της εμφάνισής του.
Το NFL, το οποίο εργάζεται για να επεκτείνει την απήχησή του σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Λατινικής Αμερικής, δήλωσε ότι ποτέ δεν σκέφτηκε να αφαιρέσει τον Bad Bunny από το Super Bowl, ακόμη και μετά τις επικρίσεις του Τραμπ και ορισμένων υποστηρικτών του.
Περίπου οι μισοί Αμερικανοί ενέκριναν την παρουσία του Bad Bunny στο ημίχρονο, σύμφωνα με σφυγμομέτρηση του Πανεπιστημίου Quinnipiac τον Οκτώβριο. Ωστόσο, υπήρχαν σημαντικά κενά, με περίπου τα τρία τέταρτα των Δημοκρατικών να υποστηρίζουν την επιλογή σε σύγκριση με μόλις το 16% των Ρεπουμπλικανών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Ο γερουσιαστής Τόμι Τάμπερβιλ της Αλαμπάμα, πρώην προπονητής ποδοσφαίρου στο Πανεπιστήμιο Ομπερν, ο οποίος τώρα είναι υποψήφιος για κυβερνήτης, χλεύασε το «Woke Bowl» στο Newsmax την περασμένη εβδομάδα και είπε ότι θα παρακολουθήσει μια εναλλακτική εκδήλωση που θα διοργανωθεί από το Turning Point USA.
Ο ICE δεν αναμένεται να είναι μεταξύ των περισσότερων από δώδεκα υπηρεσιών που σχετίζονται με το DHS και παρέχουν ασφάλεια στον αγώνα, δήλωσαν αξιωματούχοι.
ΔιαφημίσειςΕκτός από το αθλητικό και πολιτικό σκέλος του 60ου Super Bowl, υπάρχει φυσικά και το οικονομικό. Δηλαδή οι διαφημίσεις. Τα 30 δευτερόλεπτα στον τηλεοπτικό αέρα πωλούνται φέτος έναντι 8 εκατ. δολαρίων έναντι 7 στα προηγούμενα τρία χρόνια, ενώ υπάρχουν και κάποια «πακέτα» που πουλήθηκαν στα 10 εκατ. δολάρια. Παρά την ταυτόχρονη διεξαγωγή των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων έχει καλυφθεί ήδη όλος ο τηλεοπτικός χρόνος. Οι παίκτες της νικητήριας ομάδας θα λάβουν από 178.000 δολάρια και οι φιναλίστ από 103.000 δολάρια.
Τον αγώνα αναμένεται να παρακολουθήσουν 130 εκατ. Αμερικανοί. Φυσικά θα καταναλωθούν πάνω από 1,25 δισ. (!) φτερούγες κοτόπουλου, 12-14 εκατ. πίτσες, σνακ, μπίρες, 14.500 τόνοι πατάτες και 3.629 τόνοι γουακαμόλε.
Στο Παίδων «Αγία Σοφία» μετεφέρθηκαν 6 παιδιά που βρίσκονταν στο νοσοκομείο της Χίου, μετά το πολύνεκρο ναύαγιο με τους μετανάστες. Η μεταφορά των ανήλικων μεταναστών από το Γενικό Νοσοκομείο Χίου στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε από το ΕΚΑΒ με αεροδιακομιδή.
Αεροσκάφος αναχώρησε στις 9:00 το πρωί από το Στρατιωτικό Αεροδρόμιο Ελευσίνας με προορισμό τη Χίο, προκειμένου να παραλάβει τους ανήλικους και να ακολουθήσει η αερομεταφορά τους προς την Αθήνα.
Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε με στρατιωτικό αεροσκάφος C-27J. Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση, πέντε από τα παιδιά φέρουν πολλαπλά κατάγματα, ενώ ένας ανήλικος είναι ασυνόδευτος. Την ευθύνη του επιχειρησιακού συντονισμού έχει το ΕΚΑΒ, με επικεφαλής της αποστολής τον ιατρό Σωκράτη Δούκα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ενώπιον του ανακριτή ο ΜαροκινόςΕνώπιον του ανακριτή αναμένεται να οδηγηθεί στις 18:00 το απόγευμα ο Μαροκινός που έχει αναγνωριστεί ως ο φερόμενος διακινητής στην υπόθεση του ναυαγίου στην περιοχή της Χίου, από το οποίο έχασαν τη ζωή τους 15 μετανάστες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σε βάρος του έχουν ήδη ασκηθεί κακουργηματικές διώξεις για πρόκληση ναυαγίου από το οποίο επήλθαν θάνατοι, καθώς και για παράνομη διακίνηση μεταναστών. Ο ίδιος, μέσω των συνηγόρων του, αρνείται κατηγορηματικά τις κατηγορίες και δηλώνει ότι προσβλέπει σε μια δίκαιη διαδικασία, απαλλαγμένη – όπως υποστηρίζει – από πολιτικές πιέσεις και σκοπιμότητες.
Την ίδια ώρα, εν αναμονή του επίσημου ιατροδικαστικού πορίσματος, τα μέχρι στιγμής στοιχεία συγκλίνουν στο ότι οι θάνατοι των μεταναστών προήλθαν από βαριές κακώσεις και όχι από πνιγμό, γεγονός που προσδίδει νέα διάσταση στην υπόθεση και εντείνει τα ερωτήματα γύρω από τις συνθήκες του ναυαγίου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Οικογενειακές τραγωδίες και σοβαροί τραυματισμοίΣυγκλονίζουν οι ιστορίες των θυμάτων. Ανάμεσα στους νεκρούς βρίσκονται δύο μέλη της ίδιας οικογένειας – μητέρα και γιος – συγγενείς άνδρα που ταξίδεψε από την Αμερική στη Χίο για να τους αναζητήσει. Η αναγνώριση των σορών έγινε μέσω φωτογραφιών, καθώς όλες έχουν μεταφερθεί στο Σχιστό.
Σύμφωνα με την Ιατρική Υπηρεσία Χίου, δύο από τα περιστατικά που διακομίστηκαν στο νοσοκομείο χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα σοβαρά: μία γυναίκα με κρανιοεγκεφαλική κάκωση, η οποία έχασε το μωρό που κυοφορούσε, καθώς και ένας ασθενής με σοβαρό τραυματισμό στην κοιλιακή χώρα.
Μέχρι στιγμής, τέσσερις σοροί παραμένουν αταυτοποίητες, ενώ ορισμένες έχουν ήδη μεταφερθεί στο κοιμητήριο Σχιστού.
Απαλλαγή από τα τέλη κινητής τηλεφωνίας δικαιούνται νέοι ηλικίας 15 έως 29 ετών, σύμφωνα με τη διαδικασία που πραγματοποιείται μέσω του Μητρώου Δικαιούχων Απαλλαγής Τελών Συνδρομητών Κινητής και Καρτοκινητής Τηλεφωνίας (Μη.Δ.Α.Τε.). Η αίτηση υποβάλλεται ηλεκτρονικά, εύκολα και γρήγορα.
Η διαδικασία γίνεται online μέσω της πλατφόρμας του Δημοσίου, με χρήση των προσωπικών κωδικών TAXISnet.
Ποιοι μπορούν να υποβάλουν αίτησηΔικαίωμα συμμετοχής έχουν νέοι ηλικίας 15–29 ετών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Για ανήλικους δικαιούχους, την αίτηση υποβάλλει ο γονέας ή το πρόσωπο που έχει την επιμέλεια.
Τι χρειάζεστε για την αίτησηΚατά την υποβολή της αίτησης απαιτείται η δήλωση των παρακάτω στοιχείων:
Για την επαλήθευση του δηλωθέντος αριθμού κινητού τηλεφώνου:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Σε περίπτωση που επιθυμείτε αντικατάσταση του δηλωμένου αριθμού:
Η καταχώριση των στοιχείων επικοινωνίας στην αίτηση ισοδυναμεί με υπεύθυνη δήλωση. Επομένως, οι πληροφορίες που δηλώνονται πρέπει να είναι ακριβείς και αληθείς.
Οι εξελίξεις «τρέχουν» στη Μονακό, με την «Équipe» να αναφέρει πως η εξαγορά της ομάδας από το Πριγκιπάτο έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, με σκοπό να επιστρέψει η σταθερότητα στις τάξεις του οργανισμού.
Παράλληλα, όπως τονίζει το «BeBasket», ο Βασίλης Σπανούλης αντιμετωπίζει καθυστερήσεις με τους μισθούς του και σκέφτεται να επιστρέψει στην Ελλάδα για λίγο, αφού δεν πρόκειται να σταματήσει τους παίκτες του συλλόγου σε περίπτωση που προχωρήσουν σε απεργία λόγω της μη καταβολής των δεδουλευμένων τους.
Συνεπώς, γίνεται εύκολα κατανοητό πως η κατάσταση είναι… έκρυθμη αυτή την στιγμή στη Μονακό, με την εξαγορά από το Πριγκιπάτο να είναι αναγκαία ώστε να μην υπάρξουν περισσότερα προβλήματα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Αναλυτικά, όσα αναφέρει ο δημοσίευμα:«Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, ο προπονητής Βασίλης Σπανούλης είναι ένα από τα μέλη που επηρεάζονται περισσότερο από αυτή την κατάσταση. Ο πρώην θρύλος του Ολυμπιακού, ο οποίος είχε ήδη αντιμετωπίσει καθυστερήσεις μισθών την περασμένη σεζόν, περιμένει πολυάριθμες πληρωμές στον λογαριασμό του, σε σημείο που η επιστροφή του στην Ελλάδα συζητείται τακτικά εσωτερικά, ειδικά επειδή η οικογένειά του εξακολουθεί να διαμένει εκεί.
Ο προπονητής της Εθνικής ομάδας της Ελλάδας φέρεται να μην προσπάθησε να αποτρέψει τους παίκτες του όταν σκέφτηκαν να απεργήσουν. Το αντίθετο μάλιστα: σύμφωνα με την L’Équipe, μάλιστα έδειξε την πρόθεσή του να επιστρέψει στην Ελλάδα εάν η απεργία προχωρήσει.
Σε θεσμικό επίπεδο, η L’Équipe αναφέρει ότι το σχέδιο εξαγοράς από το Πριγκιπάτο έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, με πιθανή εμπλοκή του ομίλου Monte-Carlo Société des Bains de Mer (64,21% ανήκει στο κράτος του Μονακό), η οποία ακολουθεί το τμήμα μπάσκετ της Μονακό».
Δεν είμαι δικαστής, δεν θα ασχοληθώ δηλαδή με την εμπλοκή με τη δικαιοσύνη τού επί 20 χρόνια προέδρου της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ), του κορυφαίου δηλαδή συνδικαλιστή των εργατικών σωματείων της χώρας, Γιάννη Παναγόπουλου.
Αλλά δεν μπορώ να μην ασχοληθώ με το έργο του, με τη συμβολή του δηλαδή στη μετατροπή του συνδικαλιστικού κινήματος σε έναν γραφειοκρατικό μηχανισμό, που χρησιμοποιεί τους κομματικούς συσχετισμούς για την ανάδειξη και τη συντήρηση μιας νομενκλατούρας της λεγόμενης εργατικής τάξης, μιας νομενκλατούρας τα μέλη της οποίας ζουν καλά αφού νέμονται μερίδιο της πρόσβασης στην εξουσία. Μέρος της πρόσβασης αυτής είναι η δημιουργία πελατειακών δικτύων του συνδικαλισμού, τα οποία συντηρούνται από τις χρηματοδοτικές πηγές του κράτους και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Τα δίκτυα αυτά επικοινωνούν μέσω των κομμάτων με την πολιτική, αναδεικνύοντας τα συνδικαλιστικά στελέχη που τελικά κάνουν καριέρες βουλευτών και ανώτατων κομματικών ιθυνόντων.
Από την αντοχή αυτών των δικτύων, ο Γιάννης Παναγόπουλος παραμένει επί 20 χρόνια πρόεδρος. Μάλιστα, ενώ το κόμμα του, το ΠΑΣΟΚ (που προχθές τον διέγραψε, αναμένοντας τη δικαστική εξέλιξη), κινδύνευσε να εξαχνωθεί, εκείνον δεν τον έπληξε κανένας κλυδωνισμός. Πώς τα κατάφερε;
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Επειδή η κομματική ταυτότητα είναι απλώς ένα βασικό προσόν για τον συνδικαλισμό που δεν κατανοεί τον κόσμο έξω από τη διοργάνωση κυμάτων διαμαρτυρίας. Η κομματική ταυτότητα είναι απαραίτητη μόνο και μόνο επειδή παράγει καριέρες και οργανώνει ισορροπίες. Το σωματείο στη σημερινή μορφή του είναι προθάλαμος κομματικής ένταξης και η εκπροσώπηση επάγγελμα. Κι αν αυτό συμβαίνει με το σωματείο, καταλαβαίνει κανείς τι συμβαίνει με τη συνομοσπονδία.
Τι κάνει η ηγεσία της συνομοσπονδίας; Ενώ ελέγχει τους μηχανισμούς που την αναπαράγουν, μιλά διαρκώς «στο όνομα των εργαζομένων». Αλλά πόσους εργαζόμενους εκπροσωπούν τα συνδικάτα – και κυρίως, ποιους εργαζόμενους εκτός κομματικών εντάξεων αφορούν; Η αλήθεια είναι ότι και ο συνδικαλισμός στο όνομα της εργατικής τάξης δεν κατάφερε να εντάξει στους κόλπους του τα επαγγέλματα που γέννησαν οι νέες εποχές. Εμεινε λοιπόν να εκπροσωπεί ένα μοντέλο εργαζομένου παλαιών καιρών. Εργαζόμενοι με πολλούς εργοδότες, εργαζόμενοι στο Διαδίκτυο, ξένοι με χαρτιά ή χωρίς χαρτιά δεν υπάρχουν για τη ΓΣΕΕ. Γι’ αυτό, άλλωστε, ο συνδικαλισμός δεν έχει εμπλακεί θετικά με την αντιμετώπιση της ανεργίας, που έχει μειωθεί εντυπωσιακά – αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στην πολιτική και στις δικές της διαπραγματεύσεις με τους εργοδότες.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Γι’ αυτό και οι λεγόμενες πανεργατικές πανελλαδικές απεργίες που προκηρύσσει η ΓΣΕΕ, συνήθως μαζί με την ΑΔΕΔΥ, μοιάζουν με επετειακές αργίες για λίγους – και αυτοί που πλήττονται πραγματικά είναι οι πραγματικοί εργαζόμενοι, οι οποίοι δυσκολεύονται να φτάσουν στη δουλειά τους επειδή απεργούν τα μέσα συγκοινωνίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ο Γιάννης Παναγόπουλος εικονίζεται σε πρώτο πλάνο σε αυτή τη φωτογραφία της ακινησίας. Στον φυσικό κόσμο, ό,τι δεν κινείται απολιθώνεται. Στον συνδικαλισμό, γραφειοκρατικοποιείται. Η υπεράσπιση δικαιωμάτων, σήμερα, έχει μετατραπεί σε μηχανισμούς στελέχωσης και ενίσχυσης κομμάτων. Ή σε μηχανισμούς διοίκησης. Το αποτέλεσμα είναι η ΓΣΕΕ να μη φοβίζει κανέναν. Το χειρότερο: να μην εμπνέει κανέναν. Κάπως έτσι φτάσαμε στο σημείο να έχουμε συνδικαλισμό που δεν εκπροσωπεί τους εργαζόμενους αλλά τους γραφειοκράτες του και τα κόμματα.
Είναι το μοντέλο που ενίσχυσε και ο Γιάννης Παναγόπουλος. Το μοντέλο που, σήμερα, βρίσκεται στον προθάλαμο των δικαστηρίων.
Τα χρόνια κύλησαν. Πέρασαν. Τίποτα δεν είναι ίδιο. Ακόμη και η φορά του φαληρικού γηπέδου άλλαξε. Από ανατολή – δύση σε βορράς – νότος ώστε να μην «τυφλώνονται» οι γκολκίπερ. Το λένε και εκσυγχρονισμό. Ενα μόνο μένει το ίδιο. Η αγάπη για το κόκκινο και το άσπρο. Το πάθος για τον Ολυμπιακό. Και οι θύμησες που δεν φεύγουν στιγμή από το μυαλό όλων. Ενα απόγευμα ακριβώς πριν από 45 χρόνια. Ενα απομεσήμερο, γιατί τότε τα ματς, ακόμη και τα ντέρμπι διεξάγονταν 3 το μεσημέρι. Ηλιος που έλουζε το γήπεδο. Η παρέα του Μάικ Γαλάκου που έγινε… Γκολάκος με το χατ-τρικ, να διαλύει την άμυνα της ΑΕΚ. Το 6-0 εκκωφαντικό. Αμέσως μετά τη λήξη, αυτό που συνήθιζε τότε το κοινό: να τρέχει έξω από τα αποδυτήρια και στη θύρα των επισήμων ώστε να δει, να αποθεώσει από κοντά τα ινδάλματά του. Αλλά κάποιοι δεν πρόλαβαν. Οι σκάλες μάτωσαν. Τα τουρνικέ το ίδιο. 21 παιδιά χάθηκαν. Εσβησαν για την αγάπη τους. Τον Ολυμπιακό. Το ποδόσφαιρο. Το σούρουπο έπεφτε όταν τα νέα άρχισαν να ταξιδεύουν όχι με την ταχύτητα αστραπής όπως στις μέρες μας, αλλά σιγά σιγά. Πληροφορίες με το σταγονόμετρο. Φρούδες ελπίδες μήπως τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά. Η νύχτα που πάγωσε όλη η Ελλάδα σε μια τραγωδία που άγγιξε όλη την κοινωνία.
Κανείς όμως δεν ξεχνά. Κάθε χρόνο από τότε, ο οργανισμός του Ολυμπιακού επιβεβαιώνει πως είναι ενωμένος και τιμά τη μνήμη των νεκρών του. Φίλοι της ομάδας που το 1981 ήταν αγέννητοι προσέρχονται στο Νέο Φάληρο λες και νιώθουν μια ιερή υποχρέωση να δώσουν το παρών εκεί που κάποια «αδέλφια» τους άφησαν την τελευταία τους πνοή. Αδικα. Με το «γιατί» να πλανάται ακόμη και τώρα στον ουρανό και οι σκόρπιες σκέψεις για το τι συνέβη να χάνονται στα νερά που ακούγονται ώρες ώρες πολύ δυνατά.
Αλλά ακόμη δυνατότερα ηχεί στα αφτιά το «Αθάνατοι», σε ένα προσκλητήριο νεκρών που όποιος έχει βρεθεί εκεί και το έχει ακούσει, δεν μπορεί να το λησμονήσει ούτε να μείνει ασυγκίνητος.
Αν ξεκινήσεις από τα σύνορα του Αφγανιστάν με προορισμό τα μικρασιατικά παράλια, πρέπει να διασχίσεις 4.000 χιλιόμετρα. Θα ταξιδέψεις από το βόρειο Ιράν και στη συνέχεια, αφού περάσεις στην Τουρκία, θα πας από τη μία άκρη της χώρας ως την άλλη. Το ταξίδι μπορεί να τραβήξει μήνες. Και το κόστος του συχνά πληρώνεται με μία ζωή.
Αυτοί, λοιπόν, που δραπετεύουν από το καθεστώς των Ταλιμπάν, φεύγουν χωρίς χαρτιά. Κινούνται τη νύχτα στα κακοτράχαλα μονοπάτια των βουνών. Κοιμούνται σε σπηλιές ή αγκαλιασμένοι στο χώμα. Περνούν στο Ιράν από απόκρημνα περάσματα και εκεί αναζητούν τη βοήθεια άλλων συμπατριωτών τους. Είναι εκατομμύρια οι Αφγανοί που ζουν, νομίμως ή λάθρα, στο Ιράν. Ψάχνουν καμιά δουλειά στα χωράφια, έστω κάτι που να εξασφαλίζει φαγητό.
Στον κόρφο τους φυλάνε τα χρήματα, περίπου 3.000 δολάρια, για τον διακινητή που θα τους περάσει στην Ευρώπη. Τα μάζεψαν πουλώντας χωράφια, κοσμήματα, ακόμα και ρούχα. Κάποιοι τα συγκέντρωσαν από οικογενειακές εισφορές, όλο το σόι έβαλε το χέρι στην τσέπη για να βρει κανένα δολάριο. Σε αρκετές περιπτώσεις, το ταξίδι είναι μια συλλογική επένδυση με ρίσκο. Ο άνθρωπος που φεύγει κουβαλά την προσδοκία ότι, αν τα καταφέρει, θα στηρίξει οικονομικά όσους έμειναν πίσω. Και, ποιος ξέρει, ίσως κάποια στιγμή να πιάσει την καλή και να πάρει και άλλους μαζί του στην Ευρώπη. Είναι ένα ταξίδι που ξεκινάει βουτηγμένο στα δάκρυα. Οικογένειες αποχαιρετούν τους ανθρώπους τους γνωρίζοντας ότι είναι πολύ πιθανό να μην τους ξαναδούν ποτέ. Φεύγοντας από το Ιράν, μπροστά τους απλώνεται η Τουρκία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Θα φτάσουν στα σύνορα κρυμμένοι σε φορτηγά, με βαν ή και λεωφορεία. Οι Ιρανοί μόνο που δεν τους κουνάνε μαντίλι. Πριν απ’ τα σύνορα αποβιβάζονται από τα οχήματα. Κινούνται σε ομάδες, ακολουθώντας το τοπικό παρακλάδι του δικτύου διακίνησης. Οι Τούρκοι έχουν κατασκευάσει φράχτη στα σύνορα με το Ιράν. Αλλά η συνοριακή γραμμή είναι διάτρητη. Αν ξέρεις από πού να περάσεις, θα πατήσεις πόδι στην Τουρκία. Και μπροστά σου, εκεί που δύει ο ήλιος, είναι η σωτηρία. Από το ανατολικό άκρο της Τουρκίας ως το Αιγαίο, η απόσταση είναι 1.700 χιλιόμετρα. Δεν θα φτάσουν, φυσικά, όλοι. Κάποιοι θα κυνηγηθούν από τις τουρκικές αρχές ασφαλείας και θα επιστρέψουν στο Ιράν. Αλλοι θα συλληφθούν και αργότερα θα βρεθούν να τριγυρίζουν στην τουρκική ενδοχώρα αναζητώντας δουλειά στα χωράφια. Αλλωστε θα τους έχουν πάρει και το μασούρι με τα δολάρια. Και μένουν μόνοι, άστεγοι, άφραγκοι και πεινασμένοι σε μία μεγάλη, άγνωστη, αφιλόξενη χώρα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Εκεί θα ρίξουν τη ζαριά για να δουν πού θα τους βγάλει η μοίρα τους. Αλλοι θα καταλήξουν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων, οι πιο ευέλικτοι θα χωθούν σε κανένα χωριό για να γίνουν βοσκοί. Και όσοι έχουν ακόμα λεφτά στην τσέπη, πόδια και κουράγιο θα περιμένουν την ευκαιρία τους για να φτάσουν στα τουρκικά παράλια. Εκεί είναι που λένε ότι μια ανάσα έμεινε να πάρουν από τον βρώμικο αέρα. Μετά θα ανασάνουν ελευθερία. Και ας βρεθούν πίσω από συρματόπλεγμα. Αυτό που ξέρουν είναι ότι αρκεί να φτάσεις στην Ευρώπη. Μετά, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, θα βρεις τον δρόμο σου. Παραδίδουν το μασούρι με τα δολάρια στον διακινητή. Και μπαίνουν στη βάρκα. Ποτέ ο θάνατος και η ελευθερία δεν ήταν τόσο κοντά. Ο κινητήρας παίρνει μπροστά. Είναι νύχτα, φυσάει, κάνει κρύο, αλλά έχουν περάσει και χειρότερα στα βουνά του Ιράν.
Η νέα τραγωδία, που και πάλι δεν κατέγραψε η κάμερα του Λιμενικού, έστειλε 15 ανθρώπους να πεθάνουν στα νερά του Αιγαίου. Ανάμεσα στους διασωθέντες ήταν και δύο γυναίκες σε κατάσταση εγκυμοσύνης. Εχασαν τα παιδιά. Αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που κάνει μία έγκυο γυναίκα να ταξιδέψει χιλιάδες χιλιόμετρα, να βαδίσει και να κοιμηθεί στα βουνά, για να καταλήξει μέσα σε μία βάρκα στο Αιγαίο. Οσο και αν αναρωτηθώ, δεν θα βρω απάντηση. Και να την έβρισκα δεν θα μπορούσα να την καταλάβω. Διαβάζω σχόλια συμπατριωτών μας για αυτήν την τραγωδία που δεν έχει ονόματα, ούτε ιστορίες και, συνεπώς, θα ξεχαστεί άμεσα. «Ας πρόσεχαν», γράφουν. Και θα ήθελα, αν μπορούσα, να βουτήξω έναν από αυτούς. Να τον πάρω από τον καναπέ του και να τον αφήσω στα σύνορα Αφγανιστάν – Ιράν. «Και τώρα περπάτα, κουφάλα».
Δεν έγιναν και λίγα στο εφετινό μεταγραφικό παζάρι του Ιανουαρίου. Και τα χρήματα που ξοδεύτηκαν ήταν αρκετά και οι νεοφερμένοι παίκτες δεν είναι λίγοι κι αυτοί που μας αποχαιρέτησαν έμοιαζαν το περασμένο καλοκαίρι να είναι σημαντικοί. Ο ΠΑΟ αποκτώντας τον Σαντίνο Αντίνο έκανε μια από τις ακριβότερες μεταγραφές της ιστορίας του: λένε την πιο ακριβή, αλλά νομίζω ο Τζιμπρίλ Σισέ στοίχισε πιο πολλά. Πήρε επίσης κι αρκετούς άλλους παίκτες: μοιάζει νέα ομάδα. Η ΑΕΚ πλήρωσε επίσης αρκετά για τον Βάργκα, διακαή πόθο του κόουτς Νίκολιτς. Ο ΠΑΟΚ έφερε τον διεθνή Χρήστο Ζαφείρη που είχε κλείσει από το περασμένο καλοκαίρι και πρόσθεσε και τον Γερεμέγεφ, που θέλει να αποδείξει ότι στον ΠΑΟ αδικήθηκε – ίσως στη λήξη των μεταγραφών πάρει και κάποιον άλλο. Κι ο Ολυμπιακός, για να γίνει πιο αποτελεσματικός επιθετικά έφερε τους κυνηγούς Αντρέ Λουίς και Κλέιτον, που ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ήθελε πολύ αφού εμπιστεύθηκε και την υπόδειξη του πρώην συνεργάτη του και σήμερα προπονητή της Ρίο Αβε, Σωτήρη Συλαϊδόπουλου. Κι όσο για αποχωρήσεις και σε αυτό τον τομέα οι εκπλήξεις δεν έλειψαν. Ο ΠΑΟ πούλησε τον Τετέ, πιθανότατα τον καλύτερο κυνηγό του. Ο ΠΑΟΚ άφησε τον Τσάλοφ να φύγει – ο Ρώσος ήρθε με τρομερές συστάσεις πέρυσι. Κι ο Ολυμπιακός είδε τρεις επιθετικούς του (τον Στρεφέτσα, τον Γιάρεμτσουκ και τον Καμπελά) να αποχωρούν ενώ οι καλοκαιρινές προβλέψεις έλεγαν πως θα μπορούσαν να είναι βασικοί σε αρκετά παιχνίδια. Το μεταγραφικό παζάρι είχε τα πάντα. Αλλά κάτι μου λέει πως δεν συγκίνησε και πολύ.
ΑνάμνησηΕνας λόγος είναι η ανάμνηση των όσων έγιναν πέρυσι. Θέλω να θυμίσω τις περσινές μεγάλες κινήσεις των ομάδων που έκαναν πρωταθλητισμό. Ενα χρόνο πριν ο Ολυμπιακός αποχαιρετούσε τους Γουίλιαν, Ολιβέιρα και Μασούρα για να αποκτήσει τους Μπρούνο, Ορτα και Λουίς Πάλμα. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε καταφέρει να αποκτήσει τον Μεϊτέ, που κατέληξε σε ένα βράδυ στον ΠΑΟΚ, ωστόσο δεν έμεινε χωρίς προσθήκη στη μεσαία γραμμή καθώς έφερε πίσω στην Ελλάδα τον Σιώπη, ένα παίκτη με το χάρισμα να τρέχει για όλους. Είχε φέρει επίσης τον Κάρολ Σφιντέρσκι που είχε αφήσει το MLS για τον Παναθηναϊκό. Ο ΠΑΟΚ εκτός από τον Μεϊτέ που επέστρεψε από την Μπενφίκα είχε φέρει πίσω ένα δικό του παιδί, τον Πέλκα, και είχε προσθέσει στην άμυνα τον Βιετέσκα. Και είχε αποκτήσει από τη Μάλμε τον χαφ Πένια που τον ήξερε καλά ο Λουτσέσκου γιατί η Μάλμε, με αυτόν πρωταγωνιστή, είχε αποκλείσει τον ΠΑΟΚ στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ το περασμένο καλοκαίρι.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) ΚαμίαΤο παράξενο στην ιστορία των περσινών μεταγραφών του Ιανουαρίου είναι ότι όλες έμοιαζαν λογικές αλλά καμία ομάδα δεν βγήκε από δαύτες ιδιαίτερα κερδισμένη: για την ακρίβεια τίποτα από όσα έγιναν δεν άλλαξε θεαματικά προς το καλύτερο κάποια ομάδα, μολονότι φαινόταν να υπάρχει στις προσθήκες κάποιο σχέδιο. Ο Ολυμπιακός είχε φέρει τον Ορτα, που ήταν στην ομάδα που κέρδισε το Conference League και θα έπρεπε να βοηθήσει διότι την ομάδα τη γνώριζε κι ο Μεντιλίμπαρ γνώριζε αυτόν: έμπλεξε με τραυματισμούς κι έφυγε στη λήξη της σεζόν έχοντας παίξει λίγο. Το ίδιο και ο Πάλμα. Είχε κάνει ωραία πράγματα στη Σέλτικ και είχε ξεχωρίσει στον Αρη: δεν έπρεπε να έχει προβλήματα προσαρμογής, αλλά έδωσε λίγα κι έφυγε κι αυτός. Ο Σιώπης και ο Σφιντέρσκι που ο ΠΑΟ είχε αποκτήσει έμειναν και μετά το καλοκαίρι, αλλά σε ρόλο αναπληρωματικών. Στον ΠΑΟΚ ο Μεϊτέ για να ξαναγίνει χρήσιμος χρειάστηκε μήνες, αλλά τα κατάφερε. Ο Βιετέσκα και ο Πένια όχι. Ο Πέλκας γύρισε σπίτι: είναι πάντα χρήσιμος αλλά όχι και καθοριστικός. Το περσινό μεταγραφικό παζάρι είναι η απόλυτη απόδειξη πως οι ομάδες τον Ιανουάριο δύσκολα αλλάζουν όσο προσεκτικές κι αν είναι οι κινήσεις τους. Και για αυτό φέτος η προσοχή των περισσότερων οπαδών σε αυτό ήταν μικρότερη. Κι ας μην έλειψαν πάλι προσθήκες και αποχωρήσεις, αυτά δηλαδή που χαρακτηρίζουν μια καλή μεταγραφική περίοδο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Ριζικάgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τον Ιανουάριο πολύ δύσκολα οι ομάδες αλλάζουν ριζικά. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να τα έχουν κάνει όλα χάλια στο πρώτο τετράμηνο της σεζόν (από τον Σεπτέμβρη μέχρι τον Ιανουάριο) ή να έχουν τόσο ορατές ανάγκες που να χρειάζονται παίκτες σε συγκεκριμένες θέσεις και να τους βρουν. Αλλά μιλάμε για σπάνιες καταστάσεις. Η τελευταία ομάδα που είχε αλλάξει ριζικά προς το καλύτερο ήταν ο Ολυμπιακός που κατέκτησε το Conference League. Είχε πάρει τον Ιανουάριο τους Κάρμο, Τσικίνιο, Ορτα, Ζέλσον, Ναβάρο κι όλοι βοήθησαν. Αλλά προέρχονταν από δύο αλλαγές προπονητών και το βασικό στη μεταμόρφωσή του πέρα από τις ακριβές αυτές μεταγραφές ήταν ότι η ομάδα συσπειρώθηκε γύρω από τον νεοφερμένο Μεντιλίμπαρ για να σωθεί μια χρονιά που είχε αρχίσει άσχημα: στον δρόμο για την κατάκτηση του Conference League βοήθησαν ίσως πιο πολύ από τους νεοφερμένους ο Τζολάκης που καθιερώθηκε, ο Ποντένσε και ο Φορτούνης, ο Ρέτσος και ο Εσε που ξύπνησαν και φυσικά ο Ελ Κααμπί. Κανείς όμως δεν είχε έρθει τον Ιανουάριο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); ΜόνοςΦέτος τον Ιανουάριο ήρθαν αρκετοί. Αλλά για να γίνουν καλύτερες ειδικά οι ομάδες που κάνουν πρωταθλητισμό θα πρέπει στην τελική ευθεία της σεζόν να δώσουν πολλά παραπάνω παίκτες που υπάρχουν στις ομάδες αυτές ήδη από το περασμένο καλοκαίρι και μπορεί και νωρίτερα. Τον Ολυμπιακό μπορούν να τον βοηθήσουν να γίνει παραγωγικότερος και πιο αποτελεσματικός ο Ζέλσον (που στην Ευρώπη έχει πετύχει τρία γκολ και στην Ελλάδα μόνο ένα σε διπλάσια ματς), ο Ποντένσε (που είναι ο ποιοτικότερος ακραίος του πρωταθλήματος αλλά ταλαιπωρήθηκε από την έλλειψη καλοκαιρινής προετοιμασίας) και ο Ελ Κααμπί (που πρέπει να αφήσει πίσω την κόπωση από το Κύπελλο Εθνών Αφρικής και να βρει φρεσκάδα). Ο ΠΑΟΚ πρέπει να ελπίζει στην τελική ευθεία να είναι σε φόρμα η τετράδα Κωνσταντέλιας – Ζίφκοβιτς – Τάισον – Γιακουμάκης και να συνεχίσει να είναι βιονικός ο Μεϊτέ – αν ανέβει κι ο Ντεσπόντοφ ο Λουτσέσκου θα είναι μια χαρά. Και την ΑΕΚ πρέπει υποχρεωτικά να συνεχίσουν να κουβαλάνε ο Γιόβιτς, ο Μάριν, ο Κοϊτά, ο Μάνταλος και βέβαια ο ασταμάτητος Πινέδα. Ο ΠΑΟ μόνο θα αλλάξει βασιζόμενος στους πολλούς νεοφερμένους. Αλλά είναι εκτός πρωταθλήματος από τον Οκτώβριο και ετοιμάζει απλά την ομάδα της επόμενης σεζόν. Είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο μόνος του.
Σε πρόσφατη έρευνα της GPO οι πολίτες κλήθηκαν ν’ απαντήσουν για το πόσο ικανοποιημένοι είναι από τον τρόπο που λειτουργούν συνολικά η δημοκρατία και η δικαιοσύνη στη χώρα μας. Τα αποτελέσματα είναι αποκαρδιωτικά: το 24,9% δηλώνει ευχαριστημένο από την ποιότητα της δημοκρατίας ενώ μόλις το 18,6% εμπιστεύεται τη δικαιοσύνη. Τα ποσοστά επιβεβαιώνουν την κρίση αντιπροσώπευσης και το έλλειμμα εμπιστοσύνης που ταλανίζουν το μεταπολιτευτικό μας οικοδόμημα. Οι ρίζες αυτής της κρίσης ξεκινούν από την προηγούμενη δεκαετία όταν και αναδείχθηκε το δίπολο μνημόνιο – αντιμνημόνιο το οποίο σήμερα έχει μετεξελιχθεί στη διαχωριστική γραμμή σύστημα – αντισύστημα. Το φαινόμενο σίγουρα δεν είναι ελληνικό τουναντίον τείνει να γίνει κανόνας στην πλειονότητα των ευρωπαϊκών κρατών ενώ έχει βρει τον αυθεντικότερο εκφραστή του στο πρόσωπο του προέδρου των ΗΠΑ.
Στην ίδια δημοσκόπηση στο 37,9% των συμμετεχόντων δήλωσαν συστημικοί έναντι 39,4% που τοποθετούνται στο στρατόπεδο του αντισυστημισμού. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αναλύσεις των ψηφοφόρων των κομμάτων με αυτούς της ΝΔ με 73,3%, του ΣΥΡΙΖΑ με 46,7% και του ΠΑΣΟΚ με 45,6% να είναι πλειοψηφικά συστημικοί, ενώ αντισυστημικοί δηλώνουν το 68,3% των ψηφοφόρων της Ελληνικής Λύσης, το 58,5% του ΚΚΕ και το 55% της Πλεύσης Ελευθερίας. Δεν είναι τυχαίο ασφαλώς ότι ως συστημικοί εμφανίζονται κυρίως οι ψηφοφόροι κομμάτων που έχουν ασκήσει εξουσία με το ποσοστό ωστόσο όσων δηλώνουν αντισυστημικοί να αποτυπώνεται στο 30% στο ΣΥΡΙΖΑ και στο ΠΑΣΟΚ.
Ξεχωριστή σημασία έχουν οι τοποθετήσεις των αναποφάσιστων με το 24,1% να δηλώνουν συστημικοί και το 41,4% αντισυστημικοί. Η πλειοψηφία επομένως της αδιευκρίνιστης ψήφου είναι αντισυστημική και ως εκ τούτου δύσκολα προσεγγίσιμη από την κυβερνητική πλειοψηφία. Την ίδια στιγμή όμως αυτή η πλειοψηφία δεν απορροφάται από ένα συγκεκριμένο σχηματισμό αλλά διαχέεται προς όλα σχεδόν τα αντιπολιτευόμενα κόμματα χωρίς να σχηματοποιεί έναν συγκροτημένο πολιτικό πυρήνα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αυτό είναι και το μεγάλο πρόβλημα του αντισυστημισμού: η απουσία ενός συνεκτικού ιδεολογικού αφηγήματος που θα καταλήγει σε συγκροτημένες πολιτικές δράσεις. Είναι η έκφραση μιας γενικευμένης δυσφορίας στην οποία όμως ο καθένας προβάλει τις δικές του επιθυμίες χωρίς να υπάρχει μία κεντρική εννοιολόγηση. Το περιεχόμενό του είναι στις περισσότερες περιπτώσεις αφηρημένο και πολλές φορές αλληλοσυγκρουόμενο. Επομένως είναι πολύ δύσκολο ως αδύνατο να βρεθεί ένας πολιτικός φορέας, ένα πρόσωπο που θα καταφέρνει να συγκεράσει τη συσσωρευμένη δυσφορία των πολιτών και να τη στεγάσει σε ένα κόμμα που θα λειτουργεί ως εκφραστής και πολιτικό όχημα του αντισυστημισμού. Επιχειρεί να το κάνει η κ. Καρυστιανού που αποφεύγει να τοποθετηθεί στο δίπολο Αριστερά – Δεξιά το οποίο λειτουργεί δεσμευτικά, οι τελευταίες της όμως τοποθετήσεις είχαν ιδεολογικό χρωματισμό που ενόχλησαν το αριστερόστροφο ακροατήριο.
Στον αντίποδα ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανοίγοντας τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση απευθύνεται σε ένα πιο χαρτογραφημένο ακροατήριο που επιμένει συστημικά, εμφανίζεται όμως απογοητευμένο από τη λειτουργία των θεσμών και περιμένει την εμβάθυνση και την ενδυνάμωσή τους.
Ο Αντώνης Παπαργύρης είναι διευθυντής ερευνών της GPO
Ηταν περίπου στα μέσα Ιανουαρίου, όταν κι εγώ – όπως πολλοί – παρακολούθησα τη νέα σειρά του Σωτήρη Τσαφούλια με τίτλο «Ριφιφί». Μέσα σε έξι επεισόδια επιχειρείται να αποτυπωθεί η ληστεία του αιώνα στην Τράπεζα Εργασίας, οι δράστες της οποίας παραμένουν ασύλληπτοι ακόμη και σήμερα, 34 χρόνια μετά. Κάπου εκεί, μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας, ξεπροβάλει η Ολγα. Η ηρωίδα που εμφανίζεται να οργανώνει το σχέδιο της ληστείας για να εκδικηθεί την τράπεζα, που της στέρησε το παιδί της, δεσμεύοντας τον λογαριασμό με τα χρήματα που είχαν συγκεντρωθεί από τον έρανο για να γίνει η επέμβασή του.
Με τη Γεωργία Πιτσιλαδή δεν γευματίσαμε ακριβώς. Πήγα αυθημερόν αεροπορικώς για να τη βρω στο Πλωμάρι της Λέσβου, όπου και διαμένει μαζί με τον άντρα και την κόρη της. Πρόκειται για μια γυναίκα βιοπαλαίστρια, γλυκιά, φιλόξενη, καταδεκτική. Μου άνοιξε διάπλατα το σπίτι της, αλλά και την καρδιά της. Αντικείμενο της συνάντησής μας υπήρξε η προσωπική ιστορία ζωής της και ο άδικος χαμός του γιου της, που ήρθε ξανά στο προσκήνιο 25 χρόνια μετά, εξαιτίας ενός… σίριαλ. Με κέρασε καφεδάκι και γλυκό, καθίσαμε στο σαλόνι του σπιτιού της και της ζήτησα να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, από την ημέρα που γέννησε τον μικρό Παναγιωτάκη…
«Το 1998, γέννησα τον Παναγιώτη μας. Η χαρά μας κράτησε για λίγο. Εναν χρόνο μετά, το παιδί αρρώστησε, είχε πολύ πυρετό. Πήγαμε στο νοσοκομείο εδώ στη Μυτιλήνη, όπου κατάλαβαν ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και στη συνέχεια μας έστειλαν στην Αθήνα. Υστερα από έναν μήνα εξετάσεις, μας ανακοίνωσαν ότι ο Παναγιωτάκης είχε νευροβλάστωμα. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε ο Γολγοθάς. Μας είπαν ότι θα το πάμε “βλέποντας και κάνοντας”, με χημειοθεραπείες, και τόνισαν ότι ίσως χρειαστεί και μεταμόσχευση», θυμάται. Και συνεχίζει: «Δυόμισι χρόνια, μέρα – νύχτα, ήμασταν μέσα στο Νοσοκομείο Παίδων. Κάναμε θεραπείες και το παιδί πήγαινε καλά, αλλά κάποια στιγμή υποτροπίασε. Τότε εγώ, μόνη μου, πήρα τις βιοψίες και τον ιατρικό φάκελο και τα έστειλα στο Memorial. Μου απάντησαν, λοιπόν, πως αν ο Παναγιωτάκης μεταφερόταν εκεί, θα είχε 100% επιτυχία η επέμβαση και θα σωζόταν η ζωή του. Εδώ, αντίθετα, μας είχαν πει ότι οι πιθανότητες ήταν στο 30%».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Το κλίμα ήταν βαρύ από την αρχή. Τα μάτια της βούρκωσαν από τα πρώτα λεπτά της συζήτησής μας και η φωνή της άρχισε να τρέμει. Οσο κι αν δεν ήθελα να της ρίχνω αλάτι στην πληγή, ήθελα – και έπρεπε – να μάθω λεπτομέρειες για τον μικρό άγγελο με τα πράσινα μάτια. Τον άγγελό της.
Κύμα αλληλεγγύης«Μας είπαν ότι θα υπάρχει κόστος: 100.000.000 δραχμές για να χειρουργηθεί το παιδί. Και όλα να τα πουλούσαμε, πάλι δεν θα μας έφταναν. Χωρίς να ζητήσουμε εμείς το παραμικρό, ο κόσμος προθυμοποιήθηκε να μας βοηθήσει. Ο Δήμος Γέρας, όπου διαμέναμε τότε, άνοιξε έναν λογαριασμό και όλοι μάς βοήθησαν από το υστέρημά τους βάζοντάς μας εκεί χρήματα για την ιατρική περίθαλψη του Παναγιώτη μας. Και η εκκλησία του Αγίου Ραφαήλ έβαλε και τα παιδιά από τα σχολεία και όλος ο κόσμος θέλησε να βοηθήσει τον Παναγιώτη. Και φυσικά βάλαμε κι εμείς ό,τι είχαμε», μου λέει.
Και το θαύμα έγινε, χάρη στο κύμα της αλληλεγγύης. «Σε μικρό χρονικό διάστημα, συγκεντρώθηκε το υπέρογκο ποσό των 100.000.000 δραχμών. Αμέσως ετοιμάσαμε τα χαρτιά μας για να φύγουμε. Ο χρόνος που περνούσε ήταν χρόνος που χανόταν από τη ζωή του παιδιού μου. Η κατάστασή του ήταν τόσο κρίσιμη που κάθε ώρα ήταν καθοριστική. Βγάλαμε τα εισιτήρια, αλλά μείναμε με τα διαβατήρια στο χέρι».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Τι είχε γίνει; Στο παρά πέντε της αναχώρησης της οικογένειας Βασιλέλη για την Αμερική, η τράπεζα ανακοινώνει στους γονείς πως δεν μπορεί να τους διαθέσει τα χρήματα, επικαλούμενη τυπικούς, νομοθετικούς και γραφειοκρατικούς λόγους. Με λίγα λόγια, το παιδί δεν θα είχε την ευκαιρία να σωθεί, επειδή η τράπεζα δεν θα εκταμίευε το ποσό που υπήρχε στον λογαριασμό. Τα δικά του χρήματα!
Τη ρωτώ για την τράπεζα και τη βλέπω για πρώτη φορά να θυμώνει και να αγανακτεί. «Οταν ήμασταν πια έτοιμοι να φύγουμε, πάμε στην τράπεζα να πάρουμε τα λεφτά και μας λένε: “Τα λεφτά δεσμεύτηκαν!”. “Πώς δεσμεύτηκαν; Ποιος τα δέσμευσε;”, ρωτώ. Προφασίστηκαν έναν νόμο του 1931. Τι να τον κάνω εγώ τον νόμο; Το δικό μου το μωρό ήτανε γεννημένο το ’31; Γιατί να είναι “ερανικός” ο λογαριασμός; Δεν τον ανοίξαμε εμείς, τον άνοιξε ο κόσμος για να βοηθήσει! Γιατί δεν μας δίνετε τα λεφτά για τον Παναγιώτη να τον σώσουμε;».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Η περιγραφή από μόνη της είχε τον χαρακτήρα θρίλερ και τραγωδίας μαζί. «Αρχισα να παίρνω τηλέφωνο τους πάντες. Ο ένας έριχνε το μπαλάκι στον άλλον. Κανείς δεν ήξερε να μου πει ποιος είναι αρμόδιος. Ρωτούσα: σε ποιον να απευθυνθώ για αυτόν τον νόμο; Η απάντηση; Σιωπή! Κάθε Σάββατο μας λέγανε ότι θα πάμε στο υπουργείο και ποτέ δεν μας πήγαν. Υποτίθεται ότι θα άλλαζαν τον νόμο. Ούτε ο νόμος άλλαξε ούτε τίποτα και το μωρό μου το έφαγαν! Και όταν ρώτησαν τον τότε υπουργό Υγείας τι έγινε με το παιδί μου, απάντησε: “Αλλη ερώτηση!”. Λες και μας ήξερε κι από χθες! Γιατί δεν έδωσε εντολή να βοηθήσουν, έστω και με το ΙΚΑ του μωρού, έστω και με τα λεφτά που έδωσε ο κόσμος;».
Η Γεωργία θυμάται, επίσης, ότι λίγο καιρό αργότερα, μετά τον χαμό του παιδιού της, ταξίδεψε για τον ίδιο λόγο στην Αμερική και χειρουργήθηκε ένα άλλο παιδάκι από τον Βόλο. Και γιατρεύτηκε και έγινε καλά και γύρισε πίσω. Ηταν πρώτα το δικό της το παιδί και έπειτα εκείνο. «Και τότε μου είπαν όλοι: αν γυρίσει πίσω αυτό το παιδί, θα πρέπει όλοι να ψάξουν πέτρα να κρυφτούν. Είδες κανέναν να κρύφτηκε; Το αγοράκι μου όταν αρρώστησε ήταν ενάμισι κι όταν πέθανε ήταν τριάμισι».
Στον ίδιο χώρο μαζί μας κάθονταν και μας άκουγαν σιωπηλά και κλαίγοντας ο πατέρας του Παναγιωτάκη, ο κύριος Στρατής, και η κορούλα τους, η Παναγιώτα. Γυρίζω πίσω το βλέμμα μου και τους βλέπω να κλαίνε, απαρηγόρητοι.
Η Γεωργία συνεχίζει και το κλίμα βαραίνει ακόμη περισσότερο. «Από την ημέρα που πέθανε το παιδί, μέσα σε πέντε μέρες ο σύζυγός μου έχασε όλα του τα δόντια. Επαθε εγκεφαλικό και έμεινε ο μισός παράλυτος. Ευτυχώς πλέον περπατάει και μιλάει. Εχουν περάσει 25 χρόνια και η πληγή είναι ίδια, δεν κλείνει, αγάπη μου. Κι αν δεν ερχόταν κι η Παναγιώτα, εμείς δεν ξέρω πού θα ήμασταν. Η κόρη μου ήρθε πάνω στη φουρτούνα, ύστερα από έναν χρόνο. Ολοι μού έλεγαν “να κάνετε ένα παιδάκι, κρίμα είναι”. Επειτα από λίγο καιρό μού λέει ο γιατρός “είστε έγκυος”. Μου λέει τότε μια γιαγιά: “Αντε, κόρη μου, να κάνεις ένα, να απαλύνει τον πόνο σας”. Λέω, και δέκα να κάνεις, δεν απαλύνεται ο πόνος. Και λέω εγώ στην Παναγιά: “Αμα θες, Παναγιά μου, να μου το χαρίσεις, να ‘ναι γερό και σιδερένιο. Αμα μου το χαρίσεις και μου το πάρεις μετά από έναν χρόνο, να μη μου το δώσεις ποτέ. Ασε με με αυτόν τον καημό”. Και μετά έμαθα για την κόρη μου και της δώσαμε και το όνομα του αδερφού της».
Η σειρά και η πληγήΤη ρωτώ αν παρακολούθησε τη νέα σειρά και πώς αισθάνεται που αποτελεί την αφορμή όσοι δεν γνώριζαν να μάθουν για τον Παναγιώτη κι όσοι γνώριζαν να επαναφέρουν στη μνήμη τους εκείνη την αδικία, η οποία του στοίχισε τη ζωή… «Λίγο που το είδα, μου άρεσε πολύ. Από τη μία έχω χαρά που ο κόσμος με αυτή την αφορμή μάς θυμάται ξανά εμάς και το παιδί μας που χάθηκε. Ας είναι αυτή η σειρά η αιτία να μάθουν και οι νέες γενιές για τον γιο μας και να μην ξεχαστεί ποτέ η αδικία που του έγινε. Από την άλλη στεναχωριέμαι γιατί πάλι ανοίγει η πληγή, αλλά δεν θέλω και να ξεχαστεί. Ο κύριος Τσαφούλιας ήταν μαζί μας από την αρχή και τον ευχαριστώ πολύ. Η ιστορία της σειράς είναι ακριβώς ίδια με τη δικιά μας», μου απαντά με τα μάτια της δακρυσμένα…
Τολμώ να τη ρωτήσω αν ο πόνος απαλύνεται με τα χρόνια. Κυρία Γεωργία, τι θα ήταν για εσάς «δικαίωση»; «Για μένα δικαίωση θα ήταν να είναι ο γιος μου εδώ. Ολα τα άλλα μού είναι αδιάφορα. Αλλά δεν είναι εδώ, είναι εδώ!», μου λέει και δείχνει τη φωτογραφία που κρέμεται σε κάδρο πάνω από τα κεφάλια μας. «Οποιος έφταιγε, να πληρώσει, να δικαιώσουν τον Παναγιώτη και αυτό που πάθαμε εμείς να μην το πάθει κανείς. Κάθε μέρα τον σκέφτομαι. Τον καληνυχτίζω. Μακάρι να μην αρρωσταίνει κανένα παιδί του κόσμου. Ο κόσμος θέλει να βοηθήσει με ό,τι μπορεί. Η τράπεζα γιατί να τα δεσμεύει; Είναι δικά της; Εγώ θεωρώ ότι τα χρήματα τα καταχράστηκαν. Αφού ήταν απατεώνες, ας έλεγαν απ’ την αρχή, εμείς θα πάρουμε τα λεφτά σας και δεν θα τα δώσουμε στο παιδί ούτε σε κανέναν και θα τα φάμε μόνοι μας. Οταν πια αποδεσμεύτηκε ένα ποσό, ο Παναγιώτης μας είχε ήδη πεθάνει. Εγώ και σήμερα αν ακούσω ότι χρειάζεται χρήματα κάποιο παιδάκι, πάω και τα δίνω στο χέρι. Γιατί καήκαμε εμείς, μην καούνε και οι άλλοι».
Κλείνουμε με τη διαπίστωση ότι ο δικαστικός τους αγώνας δεν έχει τελειώσει ακόμη. «Τόσα χρόνια μετά, ακόμη γίνονται δικαστήρια για την υπόθεσή μας. Ας βγάλουν επιτέλους μια απόφαση για να δικαιωθεί ο μικρός. Ο μικρός ήρθε στον ύπνο μου και μου είπε: “Μαμά, μόνο εσύ μπορείς να με δικαιώσεις και κανένας άλλος!”. Τα χρήματα μπήκαν πάνω από τη ζωή του γιου μας. Μόνο τα λεφτά τούς ένοιαζαν. Αγάπη μου γλυκιά, για το χρήμα σκοτώνουν και τον χάρο. Τον Χριστό τον σταύρωσαν. Αρα για τον Παναγιωτάκη τι θα κάνουν;», λέει η Γεωργία. Και ακολουθεί άλλο ένα κύμα οργής και παραπόνου μαζί: «Ας ήταν το παιδί κανενός υπουργού και θα σου έλεγα εγώ. Ηταν καλό μωρό, μα δεν τον άφησαν να ζήσει. Θυμάμαι, μου έλεγε “εγώ, μαμά, όταν μεγαλώσω, θα γίνω γιατρός και θα γιατρεύω όλα τα μωρέλια του κόσμου”».
«Αλλά έγινε αγγελάκι…», προσθέτω και την αγκαλιάζω.
Ο Μόντε Μόρις στάθηκε άτυχος λίγο μετά τη μεταγραφή του στον Ολυμπιακό, καθώς τραυματίστηκε στις 9 Ιανουαρίου με αποτέλεσμα να τεθεί εκτός δράσης.
Ο Αμερικανός υπέστη ρήξη πρόσθιας μοίρας έξω πλαγίου συνδέσμου και βρίσκεται ήδη ένα μήνα στα πιτς. Ωστόσο, δουλεύει σκληρά για την επάνοδό του.
Συγκεκριμένα, ο Μόρις δημοσίευσε ένα βίντεο από την προπόνησή του στο ΣΕΦ και ο ίδιος ευστοχεί και σε τρίποντο.
Υπενθυμίζεται ότι ο Μόρις τραυματίστηκε στην αναμέτρηση του Ολυμπιακού με την Μπάγερν.
Η Βρετανία έχει αναπτύξει μαχητικά αεροσκάφη στη βάση της RAF στο Ακρωτήρι στην Κύπρο για να «ενισχύσει την ασφάλεια μετά από ανησυχίες ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να επιτεθούν στο Ιράν και να βυθίσουν την περιοχή σε μια ευρύτερη σύγκρουση», μεταδίδουν οι Times.
Τα έξι F-35 εστάλησαν στην Κύπρο για αμυντικούς σκοπούς, σύμφωνα με πληροφορίες των Times, σε περίπτωση που η ένταση οξυνθεί στην περιοχή.
Τα F-35 θα ενταχθούν στη δύναμη των Typhoon που βρίσκονται ήδη στην Κύπρο και εκτελούν αποστολές στο Ιράκ και τη Συρία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τα Typhoon είναι μόνιμα σταθμευμένα εκεί στο πλαίσιο της επιχείρησης Shader εναντίον των υπολειμμάτων του Ισλαμικού Κράτους.
Η κίνηση αυτή έρχεται καθώς το Ιράν και οι ΗΠΑ προχώρησαν σε θετικό απολογισμό των μεταξύ τους συνομιλιών την Παρασκευή στο Ομάν, ενώ στην περιοχή παραμένει συγκεντρωμένη μεγάλη αμερικανική στρατιωτική δύναμη.
Αντιφατικά μηνύματα ΗΠΑΟ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι οι δύο πλευρές θα «συναντηθούν ξανά στις αρχές της επόμενης εβδομάδας», λέγοντας σε δημοσιογράφους στο Air Force One την Παρασκευή το βράδυ: «Είχαμε… πολύ καλές συνομιλίες για το Ιράν, το Ιράν φαίνεται ότι θέλει πολύ να κάνει μια συμφωνία».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Ωστόσο, ο Τραμπ υπέγραψε επίσης την Παρασκευή ένα εκτελεστικό διάταγμα που απειλεί να επιβάλει δασμούς σε οποιαδήποτε χώρα «αγοράζει, εισάγει ή αποκτά άμεσα ή έμμεσα αγαθά ή υπηρεσίες από το Ιράν».
Το διάταγμα δεν διευκρίνιζε τον συντελεστή των δασμών που θα μπορούσαν να επιβληθούν, αλλά χρησιμοποίησε το 25% ως παράδειγμα.
Ο Αμπάς Αραγτσί, ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, χαρακτήρισε τις συνομιλίες ως θετικές, λέγοντας ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν να προχωρήσουν στις διαπραγματεύσεις.
Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση και προσωπικά στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη εξαπέλυσε από τα Γιάννενα ο Αλέξης Τσίπρας, κατηγορώντας τoν για ανισότητες, διαφθορά, αδιαφάνεια, συσκότιση και περιφρόνηση της λογοδοσίας, κατά την παρουσίαση του βιβλίου «Ιθάκη».
Ο πρώην πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι το σύνθημα της νέας προσπάθειας είναι «διαφάνεια παντού και άνεμος εντιμότητας και δικαιοσύνης που θα σαρώσει τα παλιά στερεότυπα», θέτοντας στο επίκεντρο την ανάγκη για πολιτική και κοινωνική ανανέωση.
Ο κ. Τσίπρας παρουσίασε τους επτά βασικούς άξονες για μια νέα πορεία της χώρας, όπως τους έχει επεξεργαστεί το Ινστιτούτο του. Οι προτάσεις επικεντρώνονται στην ενίσχυση της τοπικής οικονομίας, την προώθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης και την επίτευξη τεχνολογικής αυτονομίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})«Βρίσκομαι ξανά εδώ, για να σας καλέσω να αρματώσουμε το πλοίο για νέα ταξίδια, όπως λέω και στο τέλος του βιβλίου», ανέφερε, απευθύνοντας κάλεσμα στο κοινό του στο τέλος της ομιλίας του.
Κατά την παρουσίαση του βιβλίου «Ιθάκη», για το ιστορικό και πολιτικό του αποτύπωμα συζήτησαν ο Μιχάλης Καλογήρου, δικηγόρος – πρώην υπουργός, ο Πέτρος Κόκκαλης, πρώην ευρωβουλευτής, η Μαρία Κατσουλίδη, ηθοποιός και καθηγήτρια υποκριτικής, ο Δημήτρης Κιτσικόπουλος, ηλεκτρολόγος μηχανικός και συντονιστής της ΚΟΙΝΣΕΠ Electra Energy, καθώς και ο Γεώργιος Μπουλμπασάκος, γιατρός και πρώην Διευθυντής της Πνευμονολογικής Κλινικής του Ευαγγελισμού.