Για περισσότερα από 150 χρόνια, οι γεωλόγοι προσπαθούσαν να εξηγήσουν ένα φαινόμενο που έμοιαζε αδύνατο: έναν ποταμό που φαινόταν να ρέει ανηφορικά. Μια νέα επιστημονική μελέτη ρίχνει φως στο μυστήριο του ποταμού Γκριν στη Γιούτα, αποκαλύπτοντας ότι η εξήγηση βρίσκεται βαθιά κάτω από την επιφάνεια της Γης. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Geophysical Research: Earth Surface, το φαινόμενο οφείλεται σε ένα γεωδυναμικό γεγονός γνωστό ως «στάλαξη λιθόσφαιρας» (lithospheric dripping).
Οι επιστήμονες εξηγούν ότι αυτή η διαδικασία προκάλεσε προσωρινή καθίζηση στα Όρη Υίντα, επιτρέποντας στον ποταμό να χαράξει την πορεία του μέσα από την οροσειρά, αντί να την παρακάμψει.
Το γεωλογικό παράδοξο του Green RiverΟ Green River, ο μεγαλύτερος παραπόταμος του ποταμού Κολοράντο, ακολουθεί μια διαδρομή που αψηφά την τοπογραφία. Αντί να ρέει γύρω από τα όρη Uinta, ύψους περίπου 13.000 ποδιών, τα διασχίζει δημιουργώντας το εντυπωσιακό φαράγγι Canyon of Lodore βάθους 2.300 ποδιών, μέσα στο Εθνικό Μνημείο Dinosaur.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η θεωρία ότι ο ποταμός προϋπήρχε των βουνών διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 1876 από τον εξερευνητή John Wesley Powell. Ωστόσο, τα γεωλογικά δεδομένα δείχνουν πως τα όρη σχηματίστηκαν πριν από περίπου 50 εκατομμύρια χρόνια, ενώ η σημερινή πορεία του Green River διαμορφώθηκε πριν από λιγότερα από 8 εκατομμύρια χρόνια.
«Για περίπου 150 χρόνια τώρα, οι γεωλόγοι συζητούν για το πώς ακριβώς συγχωνεύτηκαν οι ποταμοί, κάτι που αποτελεί ιδιαίτερα δύσκολο ερώτημα για μια τεκτονικά ανενεργή περιοχή», δήλωσε ο Δρ. Adam Smith από τη Σχολή Γεωγραφικών και Επιστημών της Γης του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης, επικεφαλής της έρευνας.
Η απάντηση, σύμφωνα με την ομάδα του, βρίσκεται σε βάθος άνω των 120 μιλίων κάτω από την επιφάνεια. Οι λεγόμενες «λιθοσφαιρικές σταγόνες» σχηματίζονται όταν πυκνό, πλούσιο σε ορυκτά υλικό συσσωρεύεται στη βάση του φλοιού και τελικά βυθίζεται στον μανδύα. Η διαδικασία αυτή προκαλεί προσωρινή καθίζηση της επιφάνειας, η οποία στη συνέχεια ανυψώνεται εκ νέου όταν το υλικό αποκοπεί.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Τα ευρήματα της σεισμικής τομογραφίαςΧρησιμοποιώντας σεισμική τομογραφία, οι ερευνητές εντόπισαν μια ψυχρή, στρογγυλή ανωμαλία πλάτους 31 έως 62 μιλίων σε μεγάλο βάθος κάτω από τα όρη Uintas. Την ερμήνευσαν ως αποκομμένο τμήμα μιας αρχαίας σταγόνας λιθόσφαιρας. Με βάση την ταχύτητα καθόδου και το βάθος της, εκτίμησαν ότι αποκόπηκε πριν από 2 έως 5 εκατομμύρια χρόνια, περίοδο που συμπίπτει με τη διάνοιξη της οροσειράς από τον ποταμό.
Η ομάδα εντόπισε επίσης ένα χαρακτηριστικό μοτίβο ανύψωσης σε μορφή «κέντρου στόχου» γύρω από την οροσειρά, καθώς και λεπτότερο φλοιό από το αναμενόμενο για βουνά τέτοιου ύψους. Τα ευρήματα αυτά συνάδουν με την υπόθεση ότι πυκνό υλικό αποσπάστηκε από τη λιθόσφαιρα, επιβεβαιώνοντας τη θεωρία της στάλαξης λιθόσφαιρας.
Οι χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες Mιλάνο – Κορτίνα 2026 δεν είναι απλώς μια μεγάλη αθλητική διοργάνωση. Είναι, πάνω απ’ όλα, ένα παγκόσμιο μήνυμα ειρήνης, ενότητας και ελπίδας σε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας. Η διοργάνωση Μιλάνο – Κορτίνα 2026 είναι μια μοναδική, κοινή και διάχυτη έκδοση των Ολυμπιακών Αγώνων, η οποία κοιτάζει αποφασιστικά προς το μέλλον. Δύο πόλεις, δύο περιφέρειες, δύο αυτόνομες επαρχίες συνθέτουν ένα πολύχρωμο μωσαϊκό ανθρώπων, πολιτισμών και γλωσσών, που βρήκαν στους Αγώνες έναν κοινό τόπο συνάντησης, συνεργασίας και αρμονίας. Ενα εγχείρημα που ξεπερνά τα γεωγραφικά όρια και μετατρέπεται σε συλλογικό έργο.
Στο όνομα αυτής της αρμονίας, ανάβουμε τους Ολυμπιακούς βωμούς και θα αγκαλιάσουμε τον κόσμο. Οι χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες της Ιταλίας συμπίπτουν με μια περίοδο έντονων διεθνών εντάσεων και αβεβαιότητας. Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία και βαρύτητα.
Το μήνυμα ειρήνης, αδελφοσύνης και ευγενούς άμιλλας που μεταφέρουν οι αθλητές και ολόκληρη η Ολυμπιακή οικογένεια θα ακουστεί δυνατά σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Από τις πόλεις μέχρι τα βουνά που φιλοξενούν τους Αγώνες, η Ιταλία θα αποτελέσει ένα παγκόσμιο σκηνικό συνάντησης και διαλόγου.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Είμαι βέβαιος ότι το μήνυμα αυτό θα μας κάνει όλους υπερήφανους. Σε μια εποχή όπου οι διαιρέσεις κυριαρχούν, οι Ολυμπιακοί Αγώνες φιλοδοξούν να υπενθυμίσουν ότι ο αθλητισμός παραμένει μια από τις πιο ισχυρές γλώσσες ειρήνης και ενότητας στον κόσμο.
*Ο Giovanni MalagÒ είναι πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής Mιλάνο – Κορτίνα 2026
Ερευνητές του Υδροβιολογικού Σταθμού Ρόδου – Ενυδρείου του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) κατέγραψαν την παρουσία ενός νέου ξενικού είδους υδρόβιου σαλιγκαριού σε πάρκο της πόλης της Ρόδου. Το εύρημα αυτό προκαλεί ενδιαφέρον, αλλά και ανησυχία για τις πιθανές επιπτώσεις του στο τοπικό οικοσύστημα.
Το είδος, που ταυτοποιήθηκε ως Melanoides tuberculat, εντοπίστηκε για πρώτη φορά στο πάρκο Ροδίνι. Σύμφωνα με τη μελέτη των επιστημόνων, η εμφάνισή του υπογραμμίζει τον αυξανόμενο κίνδυνο εισαγωγής ξενικών οργανισμών μέσω του εμπορίου κατοικίδιων ζώων και της διακίνησης ειδών ενυδρείου.
Το πάρκο Ροδίνι φιλοξενεί ήδη πληθώρα ξενικών ειδών, όπως γαστερόποδα, νεροχελώνες και ψάρια. Η συστηματική παρακολούθηση αυτών των πληθυσμών θεωρείται κρίσιμη για τη διατήρηση της τοπικής βιοποικιλότητας και την αποτροπή πιθανών βιολογικών εισβολών που θα μπορούσαν να διαταράξουν την οικολογική ισορροπία.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Οι περιοδικές παρατηρήσεις ζωντανών ατόμων δείχνουν ότι το συγκεκριμένο σαλιγκάρι μπορεί να επιβιώνει προσωρινά στο περιβάλλον του πάρκου. Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν πως δεν υπάρχουν ακόμη ενδείξεις μόνιμης εγκατάστασής του στην περιοχή.
Χαρακτηριστικά του υδρόβιου σαλιγκαριούΤο υδρόβιο σαλιγκάρι είναι οργανισμός που ζει αποκλειστικά ή κυρίως στο νερό και ανήκει στην ομάδα των μαλακίων. Σε αντίθεση με τα χερσαία σαλιγκάρια, τα υδρόβια είδη έχουν προσαρμοστεί ώστε να επιβιώνουν σε λίμνες, ποτάμια, ρυάκια, έλη και θαλάσσια περιβάλλοντα.
Το σώμα τους προστατεύεται από ένα σκληρό, συνήθως σπειροειδές κέλυφος, το οποίο λειτουργεί ως άμυνα απέναντι στους θηρευτές. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά τους είναι ο τρόπος αναπνοής: ορισμένα είδη διαθέτουν βράγχια, ενώ άλλα έχουν πνεύμονα ειδικά προσαρμοσμένο να λειτουργεί μέσα στο νερό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Κινούνται αργά, γλιστρώντας πάνω σε πέτρες, φυτά ή στον πυθμένα, χρησιμοποιώντας το μυώδες πόδι τους. Η διατροφή τους βασίζεται σε άλγη, φυτικά υπολείμματα και μικροοργανισμούς, συμβάλλοντας έτσι στον καθαρισμό του νερού και στη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας.
Παράλληλα, αποτελούν σημαντική πηγή τροφής για ψάρια και άλλα υδρόβια ζώα, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στα υδάτινα οικοσυστήματα.
Η περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ ως προέδρου των ΗΠΑ είναι μοναδική, όχι μόνο γιατί απουσιάζει από αυτόν η αναμενόμενη συμπεριφορά, αλλά και γιατί οι ικανότητές του μάλλον δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες που δημιουργεί το υψηλό του αξίωμα. Ο Τραμπ είναι οιηματίας, φτωχός ρήτορας και το χάρισμά του γοητεύει τη λιγότερο καλλιεργημένη τάξη που τον ακολουθεί. Από τις αρετές που είχε προκρίνει ο Αριστοτέλης για έναν πολιτικό ηγέτη, μόνο το θάρρος είναι δυνατό να αναγνωριστεί στον Τραμπ. Η μετριοπάθεια, που είναι η πιο φιλοσοφική αρετή, η οποία οδηγεί τον άνθρωπο στη μεσότητα, απουσιάζει ολότελα από τον χαρακτήρα του αμερικανού προέδρου. Ο ίδιος εμφανίζεται ως υπέρμαχος δύο ανελεύθερων θεωριών: Η πρώτη ονομάζεται «θεωρία της ενιαίας εκτελεστικής εξουσίας» (Unitary executive theory) και υποστηρίζει ότι ο πρόεδρος έχει τον έλεγχο όλων των εκτελεστικών οργάνων της κυβέρνησης, χωρίς ουσιαστικούς περιορισμούς από το Κογκρέσο. Η δεύτερη θεωρία πρεσβεύει ότι εφόσον η εκτελεστική εξουσία ταυτίζεται με το εθνικό συμφέρον, ο πρόεδρος που την ασκεί βρίσκεται υπεράνω του νόμου.
Οι πρώτες εκατό ημέρες της δεύτερης θητείας Τραμπ άρχισαν με την ορκωμοσία του στις 20 Ιανουαρίου 2025. Επικεφαλής μιας νεοσύστατης υπηρεσίας με τίτλο «Τμήμα Κυβερνητικής Αποδοτικότητας» (Department of Government Efficiency – DOGE) τέθηκε ο Ιλον Μασκ, ένας πάμπλουτος μετανάστης από τη Νότια Αφρική. Στις αρχές Φεβρουαρίου, σημειώθηκε κύμα απολύσεων δημοσίων υπαλλήλων ενώ οι ηλεκτρονικοί τους λογαριασμοί απενεργοποιήθηκαν.
Στα μεγάλα εξωτερικά ζητήματα, όπως ο ρόλος του ΝΑΤΟ που αμφισβητήθηκε από τον Τραμπ, επικρατεί ασάφεια στο Διατλαντικό Σύμφωνο. Η κατάσταση αυτή αναγκάζει την ΕΕ να ανασυγκροτήσει την αμυντική της πολιτική έναντι της Ρωσίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η πρόθεση του Τραμπ να επισκεφθεί την Τουρκία και την Ελλάδα ανησυχεί την ελληνική κυβέρνηση, γιατί η εμπλοκή του αμερικανού προέδρου σε θέματα που δεν γνωρίζει προκαλεί πάντοτε προβλήματα. Στο μεταξύ η πορεία της αμερικανικής αρμάδας προς το Ιράν συνοδεύεται από διαπραγματεύσεις για την κατάργηση των ιρανικών πυρηνικών όπλων. Στον υπόλοιπο κόσμο ο Τραμπ επιβάλλει δασμούς με κριτήρια αμοιβαιότητας σε όσους ευνοούν ή αδικούν τις ΗΠΑ στον εμπορικό τομέα.
Η χορήγηση προεδρικής χάριτος σε 1.600 άτομα που διώκονταν για την εισβολή τους στο Καπιτώλιο ήταν αναμενόμενη, αφού ο Τραμπ είχε δηλώσει: «την αποκατάσταση της δικαιοσύνης για τους αληθινούς Αμερικανούς». Είναι η δεύτερη θητεία του Τραμπ στην προεδρία και αποτελεί αμφισβήτηση της μεταπολεμικής φιλελεύθερης τάξης πραγμάτων.*
Η εμπλοκή του Τραμπ στην υπόθεση Επστιν εξακολουθεί να απειλεί την αξιοπιστία του. Η απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο από τη Βενεζουέλα την επιβεβαιώνει.
Ο Θάνος Βερέμης είναι ομότιμος καθηγητής στο ΕΚΠΑ και αντιπρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ * Τάκης Σ. Παππάς, Εξηγώντας τον Τραμπ, εκδόσεις Πατάκη, 2025, σελ. 194
Η Πανσέληνος του Μαρτίου 2026 αναμένεται να κορυφωθεί το πρωί της Τρίτης, 3 Μαρτίου 2026, στις 6:38 π.μ. (ET). Η φετινή λεγόμενη Full Worm Moon θα συνοδευτεί από μια ολική έκλειψη Σελήνης, ένα σπάνιο φαινόμενο που θα κάνει τη Σελήνη να σκοτεινιάσει σταδιακά και να αποκτήσει χαρακτηριστική κοκκινωπή απόχρωση.
Για να απολαύσετε αυτό το εντυπωσιακό ουράνιο γεγονός, δεν χρειάζεστε κανένα ειδικό εξοπλισμό. Αρκεί να βγείτε έξω και να παρατηρήσετε τη μεταμόρφωση της Σελήνης σε διάστημα μερικών ωρών, καθώς η σκιά της Γης θα την καλύπτει αργά. Το φαινόμενο μπορεί να παρακολουθηθεί με ασφάλεια με γυμνό μάτι.
Η ολική έκλειψη Σελήνης της Πανσελήνου του ΜαρτίουΚατά τη διάρκεια μιας ολικής έκλειψης, η σκιά της Γης κινείται πάνω από τη φωτεινή επιφάνεια της Σελήνης, δημιουργώντας το εντυπωσιακό φαινόμενο της λεγόμενης «Blood Moon». Η αλλαγή χρώματος συμβαίνει σταδιακά, καθώς το φως του Ήλιου διαθλάται μέσα από την ατμόσφαιρα της Γης, χαρίζοντας στη Σελήνη εκείνη τη χαρακτηριστική χαλκοκόκκινη απόχρωση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Πότε και πού θα είναι ορατή η έκλειψηΗ ολική έκλειψη Σελήνης θα είναι ορατή σε ολόκληρη τη Βόρεια Αμερική. Η Σελήνη θα εισέλθει στη σκιά της Γης (penumbra) στις 3:44 π.μ. (EST) και στο κύριο στάδιο της έκλειψης (umbra) στις 4:50 π.μ. (EST). Το φαινόμενο θα ολοκληρωθεί γύρω στις 9:23 π.μ. (EST).
Οι παρατηρητές θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν ολόκληρη τη διαδικασία, από τη σταδιακή σκίαση έως τη στιγμή που η Σελήνη θα λάβει το χαρακτηριστικό της κόκκινο χρώμα. Όσοι βρίσκονται σε περιοχές με καθαρό ουρανό θα έχουν την καλύτερη εμπειρία θέασης.
Η Πανσέληνος του Μαρτίου και το φαινόμενο “Worm Moon”Η ονομασία Worm Moon προέρχεται από τις παραδόσεις που καταγράφει το The Old Farmer’s Almanac. Σύμφωνα με αυτές, οι πρώτοι άποικοι και οι ιθαγενείς λαοί της Βόρειας Αμερικής συνήθιζαν να δίνουν ονόματα στις Πανσελήνους, εμπνευσμένα από τη φύση και τις εποχές. Ο Μάρτιος σηματοδοτεί την περίοδο που το έδαφος αρχίζει να ξεπαγώνει και εμφανίζονται οι πρώτοι γαιοσκώληκες — σύμβολο της αναγέννησης της γης και της άνοιξης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η φετινή Πανσέληνος του Μαρτίου θα αποτελέσει μια σπάνια ευκαιρία για τους λάτρεις της αστρονομίας και της φύσης να παρακολουθήσουν ταυτόχρονα δύο θεαματικά φαινόμενα: την κορύφωση της Σελήνης και μια πλήρη ολική έκλειψη, που θα βάψει τον ουρανό με αποχρώσεις του κόκκινου.
Το ελληνικό κράτος δίνει δεκάδες επιδόματα, παροχές και βοηθήματα, ξεπερνούν τα εκατό. Θα μπορούσε να χορηγήσει ένα ακόμα που θα αφορά τα ταξίδια εκτός συνόρων. Να χρηματοδοτήσει σε μεγάλο ποσοστό το ταξίδι κάθε έλληνα πολίτη για να του δώσει τη δυνατότητα να δει πώς είναι η ζωή στο εξωτερικό.
Κλειδαμπάρωσε σε ένα σπίτι δέκα άτομα στα οποία τους λες κάθε μέρα και κάτι δυσάρεστο για τη χώρα που ζουν. Σε λίγες ημέρες θα έχουν πεισθεί πως ζουν στη χειρότερη χώρα του κόσμου. Αν έχεις όμως ανοιχτά παράθυρα και πόρτες και βλέπεις τι συμβαίνει γύρω σου δύσκολα κάποιος μπορεί να σε πείσει για κάτι που δεν συμβαίνει. Είναι τόσο απλοϊκές και απλουστευμένες αυτές οι προσεγγίσεις, μα και τόσο χρήσιμες.
Τα ταξίδια και η ζωή στο εξωτερικό είναι πανεπιστήμιο. Διδάσκουν με έναν ιδιαίτερο τρόπο και σου μαθαίνουν να εκτιμάς αυτό που έχεις αλλά και να σε προβληματίσουν γι’ αυτό που δεν έχεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Φυσικά το κράτος δεν έχει τη δυνατότητα να δώσει επίδομα στους πολίτες για ταξίδια στο εξωτερικό. Αλλά για φανταστείτε:
Ενας φίλος του ποδοσφαίρου να μπορεί να ταξιδέψει στην Ισπανία, στην Ιταλία ή στην Αγγλία για να δει ιδίοις όμμασι τον περιβόητο «ποδοσφαιρικό πολιτισμό». Τις κροτίδες που πέφτουν βροχή, τα πέναλτι-φαντάσματα, τα διαιτητικά εγκλήματα, τον ρατσισμό, το ξύλο έξω από τα γήπεδα, αλλά και στους αγωνιστικούς χώρους.
Να μπορούν να ταξιδέψουν επίσης όλοι αυτοί που θεωρούν πως ζουν στη χειρότερη χώρα του κόσμου, να πάνε στη Γερμανία να δουν πόσες ημέρες χρειάζονται για να εκδώσουν ένα απλό πιστοποιητικό όταν εδώ γίνεται με ένα κλικ. Να πάνε στην Πράγα, στην Μπρατισλάβα, στη Βιέννη, στο Λονδίνο, στο Παρίσι, να ζήσουν στο πετσί τους τη μουνταμάρα και την ακρίβεια, με ενοίκια στον Θεό για τρύπες και όχι πάντα καλούς μισθούς.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Να πάνε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να δουν τι σημαίνει αστυνομική βία, διακρίσεις, άστεγοι, σπίτια-καρυδότσουφλα και δημόσια ιατρική περίθαλψη.
Εχει κι άλλες πολλές χώρες να επισκεφτούν, όπου μπορούν να τους ανοίξουν τα μάτια και να τους βοηθήσουν να καταλάβουν πόσο ελεύθεροι είναι τελικά σ’ αυτό τον παράδεισο που ζουν. Φτάνει πια αυτή η μιζέρια και η κακομοιριά. Αυτή η ψευδοκατάθλιψη και ο αρνητισμός για κάθε τι που συμβαίνει στη χώρα μας. Κάντε ταξίδια, ζήστε στο εξωτερικό έστω και για μερικές ημέρες και μετά τα ξαναλέμε.
Οι σημερινές παραδοξότητες του πολιτικού συστήματος συνοψίζονται ή, αν θέλετε, αποτυπώνονται και στις τρέχουσες δημοσκοπικές τάσεις. Οι τελευταίες είναι αυτές που αποκωδικοποιούν και ακτινογραφούν ακριβώς όλες αυτές τις αντινομίες που σήμερα το πολιτικό σκηνικό έχει. Και που αφορούν τη μονοκαθεδρία της Νέας Δημοκρατίας αλλά ταυτόχρονα την απομείωση της δικής της δυναμικής. Και από την άλλη βέβαια τον κατακερματισμό των υπόλοιπων δυνάμεων, την έλλειψη συνεκτικού εναλλακτικού ανταγωνιστικού πόλου αλλά και βέβαια το μεγάλο μέρος της γκρίζας ζώνης το οποίο φαίνεται πως θα μπορούσε να μεταβάλλει συνολικά το εκλογικό μείγμα. Καταγράφουμε λοιπόν με τη σειρά πέντε παράδοξα που πιθανώς κρύβουν και τις απαντήσεις στα πολιτικά επίδικα και τις εκλογικές εξισώσεις που διατρέχουν την πολιτική συγκυρία ενόψει και τον επόμενων εθνικών εκλογών αλλά και των εν αναμονή νέων πολιτικών σχηματισμών.
Οι αδιευκρίνιστοιΜελετώντας την πρόσφατη μέτρηση της Μetron Analysis για το Mega βλέπουμε ότι η αδιευκρίνιστη ψήφος κυμαίνεται στο 11,7%. Εδώ προφανώς εντάσσονται οι αναποφάσιστοι και αυτοί που δεν ξέρουν ή δεν απαντούν (ΔΞ/ΔΑ). Το νούμερο είναι αρκετά μεγάλο και το παράδοξο είναι πως τουλάχιστον εδώ για έναν χρόνο παραμένει παγίως μη μεταβαλλόμενο. Που σημαίνει ότι ένα μέρος εξ αυτών είτε αποτελεί δυσαρεστημένο κοινό του κυβερνώντος κόμματος είτε εν αναμονή μιας νέας ψήφου. Βεβαίως υπάρχουν και εκείνοι που ποτέ δεν θα μετακινηθούν και δεν θα πάνε στις κάλπες και επίσης εντάσσονται στην εν λόγω ζώνη. Παράλληλα οι αναποφάσιστοι στη μέτρηση της Alco κυμαίνονται στο 18,4, ένα επίσης εντυπωσιακό νούμερο, το οποίο με τη σειρά του επιβεβαιώνει ότι ετούτη η κατηγορία αποτελεί μία δυναμική μεταβλητή του πολιτικού σκηνικού.
Ο καταλληλότεροςΣτο ερώτημα του καταλληλότερου για την πρωθυπουργία μεταξύ των πολιτικών αρχηγών που σήμερα έχουμε – μετρώντας και τον Τσίπρα και την Καρυστιανού – παρότι ο Μητσοτάκης προηγείται όλων των άλλων, σταθερά εδώ και έναν χρόνο τον περνάει ο Κανένας. Αυτό είναι ένα αξιοπρόσεκτο στοιχείο αφού αυτό καταγράφεται την ίδια ώρα που δεν υπάρχει κυβερνητική αντιπρόταση. Ο Κανένας εμφανίζεται δυνητικά ψηλότερα από τον εν ενεργεία Πρωθυπουργό, πράγμα επίσης που δείχνει ως έναν βαθμό τη δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβερνητική πολιτική αλλά και από την άλλη τη δυσαρέσκεια απέναντι στις αντιπροτάσεις των άλλων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η ανθεκτικότηταΠαρά την εκλογική στασιμότητα του ΠΑΣΟΚ, η συσπείρωση της βάσης του σήμερα δείχνει να είναι υψηλότερη από όλων των άλλων πολιτικών χώρων. Και μάλιστα σε σχέση με αυτούς που ψήφισαν το κόμμα στις βουλευτικές εκλογές του 2023 και σε αυτούς που δηλώνουν πρόθεση ψήφου για τις επόμενες εκλογές. Το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει ένα 75,5% στη βάση του, μελετώντας την έρευνα της Μetron Αnalysis. Και παρότι κυριαρχεί η εικόνα μιας ακινησίας, την ίδια στιγμή αποτελεί και την πιο γόνιμη δυνατότητα εκκίνησης του κόμματος ως προϋπόθεση να αναπτύξει ένα ρεύμα παραπέρα από τη δική του βάση. Βεβαίως το τελευταίο είναι ζήτημα στρατηγικής και ανοιγμάτων αλλά η συσπείρωση είναι κάτι το οποίο μετριέται αρκετά σοβαρά αυτή τη στιγμή και αποτυπώνει όρους ανθεκτικότητας για τον χώρο αυτό και πολύ περισσότερο σε ένα περιβάλλον ρευστότητας και αναμονής νέων πολιτικών σχηματισμών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); }); Η ΔικαιοσύνηΟι πολιτικές πρωτοβουλίες της Μαρίας Καρυστιανού για νέο πολιτικό σχηματισμό ήδη σκανάρονται όχι μόνο από τους άλλους χώρους αλλά και βέβαια από τις εταιρείες μετρήσεων. Στο ερώτημα της Alco αν είναι αρκετό το αίτημα της δικαιοσύνης – κάθαρσης για να ψηφιστεί το κόμμα της Καρυστιανού ένα 76% απαντάει ότι χρειάζεται και πρόγραμμα. Παρ’ όλ’ αυτά εκείνοι που απαντούν πως είναι αρκετό να θέσει απλώς και μόνο το ζήτημα της δικαιοσύνης είναι 14%. Πράγμα το οποίο με τις τρέχουσες πολιτικές συνθήκες δείχνει πως διεμβολίζει τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης απλώς και μόνον ένα μονοθεματικό κόμμα! Επίσης παρότι ορισμένοι αντίπαλοί της ποντάρουν στο γεγονός ότι η Καρυστιανού επιβεβαιώνει ένα είδος «εργαλειοποίησης των Τεμπών» και θεωρούν πως αυτό θα απομειώσει τη δυναμική της, από την Alco οι τάσεις είναι άλλες. Το ποσοστό εκείνων που η γνώμη τους είναι χειρότερη μετά την ανακοίνωση της πρόθεσής της για δημιουργία κόμματος είναι 9% και εκείνων που παραμένει ίδια είναι 31%. Αυτό σημαίνει ότι δείχνει μία ανθεκτικότητα απέναντι και σε αυτό το επιχείρημα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); }); Οι αλληλοεπικαλύψειςΠρόσφατη συζήτηση και εντός του ΣΕΔΕΑ – δηλαδή του φορέα των δημοσκόπων – είχε να κάνει με το αν πρέπει ή δεν πρέπει να μετριούνται με τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα τα εγχειρήματα εν αναμονή του Τσίπρα και της Καρυστιανού. Βεβαίως το σωστό είναι ότι δεν μετριούνται στο υπάρχον πολιτικό τόξο αλλά μπορούν να μετρηθούν δυνητικά όπως και γίνεται εξάλλου σε μετρήσεις. Αυτό το οποίο φαίνεται επίσης και εξάγεται από τα συμπεράσματα του δημοσκόπων είναι πως σε αυτή τη φάση υπάρχει μία αλληλοεπικάλυψη εκείνων που απαντούν θετικά στο αν θα ψήφιζαν Καρυστιανού αλλά και ορισμένων εξ αυτών που θα ψήφιζαν τον Τσίπρα. Το όλο ερώτημα θα αποσαφηνιστεί όταν θα οριστικοποιηθούν οι σχηματισμοί και θα ανακοινωθούν τα πλαίσια, τα προγράμματα και τα πρόσωπα γύρω από τους πολιτικούς αρχηγούς τους. Τότε θα είναι διακριτοί και οι όροι διείσδυσης στο εκλογικό κοινό και οι στρατηγικές δεξαμενές τους.
Το Yamato-1 κατέχει ξεχωριστή θέση στην ιστορία της ναυπηγικής, καθώς αποτέλεσε το πρώτο πλοίο στον κόσμο που μετέφερε ανθρώπους χρησιμοποιώντας μαγνητοϋδροδυναμική πρόωση (Magnetohydrodynamic Drive – MHD), χωρίς προπέλες ή κινούμενα μηχανικά μέρη. Ένα τεχνολογικό πείραμα που έμοιαζε να προέρχεται από το μέλλον, αλλά τελικά παρέμεινε μια εντυπωσιακή και μοναδική παρένθεση.
Η μαγνητοϋδροδυναμική πρόωση βασίζεται στη δύναμη Lorentz. Το θαλασσινό νερό, λόγω της αγωγιμότητας που του προσδίδουν τα άλατα, επιτρέπει την αλληλεπίδραση ενός ισχυρού μαγνητικού πεδίου με ηλεκτρικό ρεύμα. Τα φορτισμένα ιόντα επιταχύνονται, δημιουργώντας ώθηση σύμφωνα με τον κανόνα του δεξιού χεριού. Με απλά λόγια, το ίδιο το νερό λειτουργεί ως μέσο πρόωσης, χωρίς έλικες, κραδασμούς ή μηχανικό θόρυβο.
Το Yamato-1, ένα ιαπωνικό πρωτότυπο πλήρους κλίμακας, δοκιμάστηκε το 1992 και αποτέλεσε το μοναδικό πλοίο MHD που εισήλθε ποτέ σε επιχειρησιακές δοκιμές με επιβάτες. Χρησιμοποιούσε επαγωγικό τύπο MHD, με υπεραγώγιμα πηνία ψυχόμενα με υγρό ήλιο, ώστε να δημιουργούνται τα εξαιρετικά ισχυρά μαγνητικά πεδία που απαιτούνταν. Το ηλεκτρικό ρεύμα περνούσε από το θαλασσινό νερό, παράγοντας ώθηση απευθείας μέσα στον αυλό πρόωσης.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το ανυπέρβλητο πρόβλημα της απόδοσηςΤο βασικό εμπόδιο αποδείχθηκε η χαμηλή ενεργειακή απόδοση. Το σύστημα του Yamato-1 δεν ξεπερνούσε το 15%, ενώ η τελική ταχύτητα έφτανε μόλις τα 15 χιλιόμετρα την ώρα – περίπου 8 κόμβους. Αντιθέτως, ένα συμβατικό πλοίο με προπέλα επιτυγχάνει πολλαπλάσια αποδοτικότητα με σαφώς μικρότερο τεχνολογικό κόστος.
Το θαλασσινό νερό, αν και αγώγιμο, δεν είναι ιδανικό ρευστό για τέτοιου είδους πρόωση, εκτός αν εμπλουτιστεί τεχνητά με περισσότερα ιόντα — διαδικασία πρακτικά ασύμφορη για χρήση σε ανοιχτή θάλασσα.
Από τεχνολογικό όραμα σε μουσειακό έκθεμαΠαρά τη φουτουριστική του αύρα, το Yamato-1 δεν οδήγησε ποτέ σε νέα γενιά πλοίων. Παρέμεινε για χρόνια εκθεσιακό αντικείμενο στο Kobe Maritime Museum, ως σύμβολο επιστημονικής φιλοδοξίας και τεχνολογικής τόλμης, μέχρι την απόσυρση και διάλυσή του το 2016.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Η κληρονομιά του Yamato-1Η έρευνα στη μαγνητοϋδροδυναμική πρόωση συνεχίζεται σε θεωρητικό και εργαστηριακό επίπεδο, ωστόσο τα θεμελιώδη φυσικά και ενεργειακά εμπόδια παραμένουν. Όπως και άλλα τεχνολογικά θαύματα που δεν βρήκαν πρακτική εφαρμογή —όπως τα σοβιετικά ekranoplan τύπου Lun— το Yamato-1 κατέληξε περισσότερο σύμβολο τεχνολογικής τόλμης παρά ρεαλιστική λύση.
Το παράδοξο είναι ότι σε μικρή κλίμακα η τεχνολογία φαίνεται απλή: ένα στοιχειώδες MHD σύστημα μπορεί να κατασκευαστεί ακόμη και σε νεροχύτη κουζίνας. Ωστόσο, άλλο η φυσική επίδειξη και άλλο η πρόωση ενός πλοίου στη θάλασσα. Το Yamato-1 απέδειξε ότι η ιδέα λειτουργεί, αλλά και γιατί —τουλάχιστον μέχρι σήμερα— η ταπεινή προπέλα παραμένει αξεπέραστη.
Η στρατηγική της κυβέρνησης Τραμπ «κορεσμού του δημόσιου χώρου» με αλλεπάλληλες ενέργειες και κρίσεις μπορεί να καταστήσει δύσκολο τον εντοπισμό της στιγμής η οποία συνιστά σημείο καμπής στην ολίσθηση των Ηνωμένων Πολιτειών προς τον αυταρχισμό. Κάποιοι θα έλεγαν ότι αυτός ακριβώς είναι ο στόχος της στρατηγικής, η οποία βασίζεται σε σταδιακές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πολιτών και των θεσμικών ελέγχων. Ομως, η δολοφονία δύο αμερικανών πολιτών από πράκτορες της Υπηρεσίας Μετανάστευσης (ICE) στη Μινεάπολη αυτόν τον μήνα ίσως να αποτελεί ακριβώς αυτό το σημείο καμπής.
Ενα βασικό διακριτικό γνώρισμα των αυταρχικών κυβερνήσεων είναι η ικανότητά τους να χρησιμοποιούν υπέρμετρη βία εναντίον των αντιπάλων τους. Κάθε κυβέρνηση χρησιμοποιεί τακτικές εξαναγκασμού στην αστυνόμευση, αλλά υπάρχουν σαφή όρια. Οι περισσότεροι άνθρωποι κατανοούν ότι οι αυταρχικές κυβερνήσεις μπορούν και θα χρησιμοποιήσουν τέτοια βία εναντίον της αντιπολίτευσης, των ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης και άλλων πυλώνων της κοινωνίας των πολιτών. Η βίαιη καταστολή της αντιπολίτευσης σε δημοκρατικές ή γενικά μη αυταρχικές κοινωνίες προσκρούει σε αρκετά εμπόδια. Πρώτον, μια τέτοια καταστολή θα προκαλούσε σοκ και αγανάκτηση τόσο από άλλα κέντρα κρατικής εξουσίας όσο και από την κοινωνία των πολιτών, καθιστώντας την πιθανότατα αντιπαραγωγική. Δεύτερον, η κυβέρνηση δεν μπορεί καν να είναι βέβαιη ότι οι δυνάμεις ασφαλείας της θα εκτελέσουν μια τέτοια εντολή. Κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ, οι επικεφαλής του αμερικανικού στρατού κατέστησαν σαφές ότι δεν θα το έκαναν.
Η ICE επεκτάθηκε σημαντικά κατά το 2025 και, σύμφωνα με όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, στρατολόγησε νεαρούς άνδρες που είναι ιδιαίτερα ευνοϊκά διακείμενοι προς την πιο ακραία εκδοχή της αντιμεταναστευτικής ατζέντας του Τραμπ. Επιπλέον, της έχει δοθεί εξαιρετικά ευρεία εντολή και της επιτρέπεται να χρησιμοποιεί τακτικές που στο παρελθόν θα θεωρούνταν αδιανόητες για οποιαδήποτε ομοσπονδιακή υπηρεσία. Το υπουργείο Δικαιοσύνης έχει επιδείξει ακλόνητη στήριξη στις, αναμφισβήτητα παράνομες, ενέργειες της ICE, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να αρνείται να τις διερευνήσει. Ο συμβολισμός των γεγονότων στη Μινεσότα είναι αδιαμφισβήτητος.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Η ICE έχει πλέον σκοτώσει δύο αθώους πολίτες: τη Ρενέ Γκουντ, μητέρα τριών παιδιών που μόλις είχε αφήσει τον γιο της στο σχολείο, και τώρα τον Αλεξ Πρέτι, νοσηλευτή σε μονάδα εντατικής θεραπείας, ο οποίος παρακολουθούσε και κατέγραφε μια επιχείρηση της ICE. Οι ομοσπονδιακοί αυτοί πράκτορες χρησιμοποιούν συστηματικά απειλές και βίαιες τακτικές εναντίον διαδηλωτών που καταγράφουν τις δραστηριότητές τους. Το σημαντικότερο, ωστόσο, είναι ότι, παρέχοντας στους πράκτορες της ICE de facto ασυλία, η κυβέρνηση Τραμπ τους έχει δώσει το πράσινο φως να κλιμακώσουν τις βίαιες τακτικές τους. Αν αυτή η βία μείνει ανεξέλεγκτη, θα μπορούσε πράγματι να αποτελέσει σημείο καμπής, διότι θα δημιουργήσει ένα πρότυπο για άλλες δυνάμεις ασφαλείας, πιο στενά ευθυγραμμισμένες με τον Τραμπ, ώστε να χρησιμοποιούν βία εναντίον κάθε εκδήλωσης αντιπολίτευσης. Σε αυτή την περίπτωση, η διολίσθηση προς ένα αυταρχικό καθεστώς θα μπορούσε να καταστεί δύσκολο να αναστραφεί, καθώς η κοινωνία των πολιτών θα παραλύει απέναντι στην αυξανόμενη καταστολή και οι κανόνες κατά τέτοιων πρακτικών θα διαβρώνονται σταθερά.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ηδη, οι δύο τομείς εξουσίας που υποτίθεται ότι ελέγχουν την προεδρία (το Κογκρέσο και το Ανώτατο Δικαστήριο) έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα δεκτικοί στην ατζέντα του Τραμπ. Και ο εξίσου σημαντικός θεσμικός έλεγχος από τις ανεξάρτητες αρχές έχει επίσης αποδυναμωθεί, ιδίως λόγω της δυνατότητας του προέδρου να διορίζει συμμάχους και ημέτερους σε καίριες θέσεις.
Η ενέργεια και η αλληλεγγύη των ανθρώπων που στηρίζουν τους μετανάστες γείτονές τους και διαδηλώνουν ενάντια στις βάναυσες τακτικές της ICE προμηνύουν μια καθοριστική αναμέτρηση. Το αποτέλεσμα θα κριθεί εν μέρει από το κατά πόσο οι σύμμαχοι του Τραμπ στο Κογκρέσο είναι διατεθειμένοι να συνταχθούν με την επίσημη βία και την παρανομία, καθώς και από τον ίδιο τον Τραμπ και τη στενή ομάδα ομοϊδεατών συμβούλων γύρω του. Ο σημαντικότερος παράγοντας, όμως, θα είναι η αποφασιστικότητα της ίδιας της κοινωνίας των πολιτών, ξεκινώντας από τη Μινεσότα.
Ο Ντάρον Ατζέμογλου, βραβευμένος με Νομπέλ Οικονομικών το 2024 είναι καθηγητής Οικονομικών στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (MIT)
Σαράντα πέντε χρόνια ακριβώς. Μια ολόκληρη ζωή. Εκείνη που δεν έζησαν τα αθώα θύματα της πιο μεγάλης τραγωδίας που βρήκε ποτέ τον ελληνικό αθλητισμό. Χάθηκαν 21 ψυχές στο τσιμέντο της θύρας 7. Ο Παναγιώτης Τουμανίδης ήταν μόλις 14 ετών. Ο Κώστας Σκλαβούνης 16 και ο Ηλίας Παναγούλης 17. Ο Δημήτρης Αδαμόπουλος 40 ετών, πιο μεγάλος σε ηλικία σε αυτή την καταραμένη λίστα της μαύρης Κυριακής. Σοκ και δέος για το χαμόγελο που έσβησε. Για τη μια στιγμή που άλλαξε τον θρίαμβο σε σπαραγμό. Και όταν έρχεται εκείνη η μέρα, 8 του Φλεβάρη πάντα οι λέξεις μοιάζουν λίγες για να χωρέσουν τον πόνο της μάνας για το καρτέρι θανάτου «κρυμμένο» πλάι στο μεθυστικό 6-0 του Ολυμπιακού επί της ΑΕΚ.
Εγιναν όλα ένα κλικ. Το σουτ του Ορφανού, η παρέμβαση του Γαλάκου. Το γκολ που «τίναξε» τα δίχτυα του Οικονομόπουλου και το φαληρικό γήπεδο. Το φτερούγισμα της καρδιάς και το ένστικτο για μια κούρσα ως τη θύρα 1. Το τρέξιμο προς την έξοδο. Το «τυφλό» σημείο κάτω από την παλιά «7». Τα τουρνικέ. Οι μισόκλειστες πόρτες. Οι κραυγές για να σταματήσει να κατεβαίνει κόσμος προς τα κάτω, που καλύπτονταν από το τραγούδι «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ». Ο αέρας που λιγόστευε…
Και ύστερα; Το χάος. Οι προσπάθειες απεγκλωβισμού. Οι σειρήνες των ασθενοφόρων που πήγαιναν και έρχονταν ουρλιάζοντας. Και αργότερα το Τζάνειο. Οι περιγραφές. Οι μαρτυρίες. Σκηνές αλλοφροσύνης. Οσα δεν χωρά ανθρώπινος νους. Εφιάλτης… Στις οκτώ το βράδυ ανακοινώθηκαν τα πρώτα ονόματα. Αναγνωρίζονται τα πρώτα θύματα από τους συγγενείς. Γιάννης Κανελλόπουλος (18), Γιάννης Διαλυνάς (20) και Βασίλης Μάχας (20). Θα ακολουθήσουν ακόμη δεκαοκτώ. Και τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Ηταν 8 Φλεβάρη του 1981. Και πέρασαν σαράντα πέντε χρόνια ακριβώς. Και αν κάτι πρέπει να μνημονεύεται είναι ο τρόπος που οι φίλοι του Ολυμπιακού επέλεξαν για να κρατήσουν αυτά τα 21 παιδιά ζωντανά στις μνήμες ολόκληρης της Ελλάδας. Σαν όρκος τιμής που με σεβασμό περνά από γενιά σε γενιά. Η ιερή υποχρέωση της θύμησης. Η ίδια η αθανασία για τις ψυχές που θα πλανιόνται αιώνια πάνω από το Καραϊσκάκη. Θα είναι χιλιάδες εκεί και αυτό το Σάββατο μεσημέρι (7/2, 13:30). Στην Πλατεία Θυμάτων Θύρας 7. Ελάχιστος φόρος τιμής. Για να αφήσουν ένα λουλούδι στο μνημείο. Να συμμετάσχουν στην αιμοδοσία που διοργανώνει η Θύρα 7. Να φωνάξουν «παρών» στο ανατριχιαστικό προσκλητήριο που σκίζει τον αέρα του Φαλήρου. Το προσκλητήριο που αν το ακούσεις μια φορά, δεν το ξεχνάς ποτέ…ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΕΛΛΗΣ
Βρισκόμαστε στις παραμονές μίας ακόμη συνόδου κορυφής των ηγετών της Ελλάδας και της Τουρκίας. Τι πρέπει να περιμένει κανείς από αυτή την επίσκεψη; Η προσδοκία να δοθεί λύση σε οποιουδήποτε σοβαρού προβλήματος φαίνεται εξαιρετικά μη ρεαλιστική. Ωστόσο, είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί η κόπωση της κοινής γνώμης από τη διαρκή προσδοκία μιας ορθολογικής λύσης.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις υπήρξε πάντοτε η έλλειψη πολιτικής βούλησης για την επίλυση των διμερών ζητημάτων. Αυτό δημιουργεί μια κατάσταση αναμονής και αναβολής των λύσεων. Από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχει τρόπος να αποφευχθούν οι πιθανές τριβές που απορρέουν από τη διαρκή ύπαρξη διαφωνιών. Ετσι, πολλές φορές δεν πρόκειται για μια διμερή σχέση, αλλά για μια διμερή διαχείριση μιας συνεχούς κρίσης. Η «Θετική Ατζέντα» γεννήθηκε μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Διαφέρει από την ελληνοτουρκική προσέγγιση των αρχών της δεκαετίας του 2000. Η θετική ατζέντα εμφανίστηκε λιγότερο υποσχόμενη, καθώς η απογοήτευση είχε αρχίσει να αναδύεται από τη διαπραγματευτική διαδικασία. Το δίδαγμα που αντλήθηκε από την προηγούμενη εμπειρία ήταν ότι οι υποσχέσεις έχουν σημασία και πρέπει να χρησιμοποιούνται με υπευθυνότητα.
Εξετάζοντας αυτή τη δυναμική, μπορούμε να αναφερθούμε στη Θεωρία της Κοινωνικής Ανταλλαγής, που αναπτύχθηκε από τους ψυχολόγους George Homans και Peter Blau. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, παραμένουμε σε μια σχέση εφόσον τα οφέλη υπερβαίνουν τα κόστη. Αυτός ο υπολογισμός συνδέεται στενά με τη συναισθηματική επένδυση στην ελπίδα, ενώ η τήρηση του λόγου θεωρείται όφελος. Αν οι υποσχέσεις δεν τηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα, το κόστος αυξάνεται και η απουσία οποιασδήποτε θετικής εξέλιξης μηδενίζει τα οφέλη. Η μη τήρηση των υποσχέσεων δεν θεωρείται απλώς ένα λάθος, αλλά μια πράξη διάρρηξης της εμπιστοσύνης. Ακριβώς αυτό στοχεύει να οικοδομήσει η θετική ατζέντα: την εμπιστοσύνη. Αυτό υπογραμμίζει την ευθύνη των πολιτικών να αξιοποιήσουν αυτή τη νέα ευκαιρία με υπευθυνότητα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ο αντίκτυπος των καλών λόγων και των υποσχέσεων στους διμερείς διαλόγους και πρωτοβουλίες, όπως η θετική ατζέντα, θα πρέπει να θεωρείται ως υποσχέσεις προς την κοινή γνώμη. Η έλλειψη επένδυσης σε ειλικρινείς προσπάθειες επίλυσης των προβλημάτων και η αναβολή τους για τον «κατάλληλο χρόνο» λόγω πολιτικών προτεραιοτήτων δεν θα οδηγήσουν μόνο σε απουσία λύσεων ή σε παγωμένες διαφωνίες, αλλά θα προκαλέσουν και εκτεταμένη διάβρωση της εμπιστοσύνης. Ελληνες και Τούρκοι αναμένουν έναν γνήσιο διάλογο και τολμηρά βήματα προς μια δίκαιη λύση. Ωστόσο, ως γενική τάση στην περιοχή μας, την Ανατολική Μεσόγειο, παράγουμε περισσότερη ελπίδα από όση μπορούμε να καταναλώσουμε. Η αποτυχία τήρησης των υποσχέσεων δεν θα βοηθήσει στη δημιουργία καλύτερων συνθηκών για τους δύο λαούς μέσα σε έναν μεταβαλλόμενο και ολοένα πιο αποσταθεροποιημένο παγκόσμιο συσχετισμό. Υπάρχει ανάγκη να προχωρήσουμε παραπέρα και να επιτευχθεί είτε μια σαφή λύση είτε ουσιαστική πρόοδος σε μία μείζονα διαφωνία. Η διατήρηση της κοινής γνώμης στην «αίθουσα αναμονής» θα προκαλέσει περαιτέρω σκεπτικισμό και θα βλάψει ακόμη περισσότερο τις σχέσεις.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ως δύο γειτονικές χώρες, η Ελλάδα και η Τουρκία οφείλουν να βρουν τρόπο να υπερβούν τα πολιτικά εμπόδια και να αναγνωρίσουν ότι το status quo δεν είναι πλέον ωφέλιμο. Ετσι, η θετική ατζέντα, η οποία βασίστηκε στον παραμερισμό των μεγαλύτερων προβλημάτων και στην εστίαση σε ευκολότερους τομείς συνεργασίας, αποτέλεσε μια αρχή για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης. Ωστόσο, αν δεν κάνει ένα πολύ μεγαλύτερο βήμα προς την επίλυση σοβαρών προβλημάτων, δεν θα είναι απλώς αναποτελεσματική· θα πλήξει και τη συναισθηματική επένδυση του λαού. Μια υπεύθυνη πολιτική και διπλωματική επιλογή θα ήταν η ανάπτυξη νέων μηχανισμών στο πλαίσιο της θετικής ατζέντας. Είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι οι παγκόσμιες πολιτικές τάσεις δεν θα μας επιτρέψουν να ανεχθούμε ακόμη μία αποτυχία των πολιτικών να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους για διπλωματική επίλυση.
H Zuhal Mert Uzuner είναι καθηγήτρια Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου του Μαρμαρά (MURCIR) στην Κωνσταντινούπολη
Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης πραγματοποιήθηκε σήμερα στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» το ετήσιο μνημόσυνο για τα θύματα της τραγωδίας της Θύρας 7. Παρούσα ήταν σύσσωμη η οικογένεια του Ολυμπιακού, τιμώντας τη μνήμη των αδικοχαμένων φιλάθλων.
Παράλληλα, οι ΠΑΕ ΑΕΚ και ΠΑΟΚ, καθώς και η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, κατέθεσαν στεφάνια ως ένδειξη σεβασμού και μνήμης. Οι δύο «Δικέφαλοι» προχώρησαν επίσης σε αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εκφράζοντας τα συλλυπητήριά τους και στέλνοντας μηνύματα τιμής προς τα θύματα.
Το μήνυμα της ΠΑΕ ΑΕΚ:
Το μήνυμα του ΠΑΟΚ:
Ένα think tank με έδρα την Κοπεγχάγη παρουσίασε ένα φιλόδοξο σχέδιο για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου, πανευρωπαϊκού σιδηροδρομικού δικτύου τύπου «Μετρό» έως το 2040. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι πόσο ρεαλιστικό μπορεί να αποδειχθεί αυτό το όραμα.
Σύμφωνα με την «Starline» «ένα πραγματικά ολοκληρωμένο σιδηροδρομικό σύστημα δεν αποτελεί πλέον απλώς ζήτημα ευκολίας· είναι στρατηγική αναγκαιότητα για την ανθεκτικότητα της Ευρώπης στον 21ο αιώνα».
Το σχέδιο παρουσιάζει την ήπειρο σαν ένα ενιαίο, ταχύ δίκτυο, όπου κάθε σύνδεση –είτε για επιβάτες είτε για εμπορεύματα– βρίσκεται σε άμεση πρόσβαση. Ο χάρτης του έργου απεικονίζει τη σύνδεση 39 πόλεων, από το Δουβλίνο έως το Κίεβο και από το Ελσίνκι έως τη Λισαβόνα, με σχεδιασμό που θυμίζει χάρτη Μετρό, δίνοντας έμφαση στην κατανόηση και όχι στην ακριβή γεωγραφική απεικόνιση.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ωστόσο, το ζήτημα παραμένει: πόσο εφικτή είναι η υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδίου;
Γεωγραφικές προκλήσειςΗ διαδρομή Μόναχο–Μιλάνο μέσω Ζυρίχης εμφανίζεται ως ευθεία γραμμή, αγνοώντας την ύπαρξη του Ίνσμπρουκ και το «μικρό» γεωγραφικό εμπόδιο των Άλπεων. Παράλληλα, το έργο προβλέπει τη σύνδεση του Ταλίν με το Ελσίνκι μέσω μιας υποθαλάσσιας σήραγγας κόστους 20 δισ. ευρώ, η οποία, αν ολοκληρωθεί μέσα στη δεκαετία του 2030, θα είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο.
Ακόμη πιο φιλόδοξο είναι το σχέδιο για σήραγγα κάτω από την Ιρλανδική Θάλασσα, που σε ορισμένα σημεία φτάνει τα 300 μέτρα βάθος, προκειμένου να συνδέσει το Λίβερπουλ με το Δουβλίνο. Μια πιθανή σύνδεση Γλασκόβης–Μπέλφαστ θα αντιμετώπιζε παρόμοια τεχνικά εμπόδια με την πρόταση του πρώην πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον για γέφυρα ή σήραγγα Σκωτίας–Βόρειας Ιρλανδίας.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Το περιεχόμενο του σχεδίουΗ πρόταση της Starline περιλαμβάνει τη δημιουργία νέων υποδομών, σταθμών και τρένων – βαμμένων σε μπλε χρώμα, με ειδικούς χώρους για οικογένειες και «ήσυχα βαγόνια». Προβλέπει επίσης ενιαίο ευρωπαϊκό σύστημα έκδοσης εισιτηρίων, ώστε οι επιβάτες να μπορούν να ταξιδεύουν με ένα μόνο εισιτήριο σε ολόκληρη την ήπειρο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Το πώς το σχέδιο θα ενταχθεί στο υπάρχον πλαίσιο των εθνικών σιδηροδρομικών οργανισμών δεν είναι σαφές. Το think tank αναφέρει ότι οι εθνικοί φορείς θα είναι «υπεύθυνοι για συγκεκριμένες διαδρομές υπό κοινό πλαίσιο», ενώ θα απαιτηθούν «εναρμονισμένες εργασιακές συμφωνίες» για τους εργαζομένους.
Χρηματοδότηση και διακυβέρνησηΤο σχέδιο προβλέπει «κεντρικό συντονισμό για τα τρένα, την εμπειρία των επιβατών και την τεχνολογία», αφήνοντας τις εθνικές εταιρείες να λειτουργούν υπό καθεστώς παραχώρησης. Η πρόταση είναι το δίκτυο να χρηματοδοτείται δημόσια αλλά να λειτουργεί με ιδιωτικά κριτήρια, υπό αυστηρή δημόσια εποπτεία.
Η χρηματοδότηση υποδομών ύψους εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ θα προέρχεται από δημόσιους πόρους, ενώ η εποπτεία θα ανατεθεί σε μια νέα, υπό σύσταση Ευρωπαϊκή Αρχή Σιδηροδρόμων (ERA). Όπως σημειώνει το think tank, «τώρα ξεκινάμε να χτίζουμε το δίκτυο που θα φέρει πραγματική αλλαγή».
Ανάγκη για αλλαγήΠαρά τις τεχνικές δυσκολίες, η έκθεση αναγνωρίζει υπαρκτά προβλήματα στο σημερινό ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό δίκτυο. Η έλλειψη συντονισμού και το κατακερματισμένο σύστημα εισιτηρίων καθιστούν τα διεθνή ταξίδια «αργά και δαπανηρά».
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });Το think tank επισημαίνει ότι οι σταθμοί και τα τρένα διαφέρουν σημαντικά σε σχεδιασμό, γεγονός που δυσχεραίνει την εμπειρία του ταξιδιώτη. Το σχέδιο επιδιώκει να βασιστεί στο υπάρχον πρόγραμμα της ΕΕ Trans-European Transport Network (TEN-T), το οποίο η Starline θεωρεί ανεπαρκές σε φιλοδοξία και ταχύτητα.
Στόχος είναι ένα ενιαίο ευρωπαϊκό δίκτυο μεταφορών που θα ενισχύσει το εμπόριο, την κινητικότητα και την πράσινη ανάπτυξη. Όπως αναφέρει η έκθεση, «μια τολμηρή στροφή προς τα τρένα υψηλής ταχύτητας ίσως είναι η καλύτερη ευκαιρία της Ευρώπης να πετύχει τους στόχους μηδενικών εκπομπών έως το 2050».
Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, το 2022 ο τομέας των μεταφορών ευθυνόταν για περίπου το 29% των συνολικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην ΕΕ. Η Starline υποστηρίζει ότι ένα τέτοιο έργο θα μπορούσε να τονώσει την οικονομική ανάπτυξη, όπως συνέβη στην Κίνα, όπου οι πόλεις με σύνδεση υψηλής ταχύτητας κατέγραψαν αύξηση του ΑΕΠ έως και 14,2%.
«Ένα ευρωπαϊκό έργο παρόμοιας κλίμακας θα μπορούσε να απελευθερώσει επενδύσεις, να ενισχύσει τις περιφερειακές οικονομίες και να κάνει την ενιαία αγορά πραγματικά ενιαία – όχι μόνο οικονομικά, αλλά και φυσικά», καταλήγει η έκθεση.
Ο αμπελοοινικός κλάδος αντιμετώπισε μια δύσκολη χρονιά το 2025, με προβλήματα όπως οι αμερικανικοί δασμοί, η μικρή σοδειά και η πτώση της εσωτερικής κατανάλωσης. Παρά τις δυσκολίες, η βιομηχανία κατάφερε να διατηρήσει ισχυρά θεμέλια για το μέλλον.
Μέσα σε αυτή τη στρατηγική αναζήτησης νέων αγορών, η Ινδία εμφανίζεται ως προοπτική μεγάλης δυναμικής, μέχρι τώρα πρακτικά κλειστή λόγω υψηλών δασμών. Η νέα εμπορική συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Ινδίας, μετά από 18 χρόνια διαπραγματεύσεων, μειώνει ή καταργεί το 96% των δασμών για ευρωπαϊκά προϊόντα.
Στο κρασί, η επίδραση είναι ιδιαίτερα σημαντική: οι δασμοί μειώνονται από το 150% σε 20% για τα premium κρασιά και 30% για τα μεσαίας κατηγορίας, καθιστώντας πλέον εφικτή την εμπορική παρουσία σε μια αγορά 1,4 δισεκατομμυρίων καταναλωτών.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Μέχρι σήμερα, η παρουσία του ισπανικού κρασιού στην Ινδία ήταν περιορισμένη: περίπου 200.000 λίτρα, αξίας μισού εκατομμυρίου ευρώ, συγκεντρωμένα κυρίως στις μεγάλες πόλεις και σε υψηλά εισοδηματικά στρώματα.
Το νέο πλαίσιο δημιουργεί αισιοδοξία, καθώς η αύξηση της μεσαίας τάξης, η δυτικοποίηση των καταναλωτικών συνηθειών και το ενδιαφέρον για premium προϊόντα ανοίγουν δρόμο στις ισπανικές ποικιλίες. Η νότια Ευρώπη διαθέτει πλεονεκτήματα, όπως μεγάλη ποικιλία στυλ, ισχυρή σχέση ποιότητας-τιμής και καθιερωμένη premium γκάμα.
Ωστόσο, η Ινδία παραμένει ανταγωνιστική αγορά. Το 2025 εισήγαγε συνολικά 5,65 εκατ. λίτρα, αξίας περίπου 25 εκατ. ευρώ, με αύξηση 26% σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Ο ανταγωνισμός τιμών είναι έντονος και η κατανάλωση κρασιού παραμένει προϊόν niche, ευαίσθητο στο κόστος για τον τελικό καταναλωτή.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Η Αυστραλία προηγείταιgoogletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Η Αυστραλία είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής κρασιού στην Ινδία, με 2,2 εκατ. λίτρα (39% του όγκου) και αξία 6,9 εκατ. ευρώ (28% της αξίας).
Η επιτυχία της βασίζεται σε προϊόντα προσαρμοσμένα στις τοπικές προτιμήσεις, ισχυρή παρουσία στη γαστρονομία και ευνοϊκό πλαίσιο δασμών μέσω συμφωνίας με την Ινδία το 2022. Ακολουθούν Σιγκαπούρη, Ιταλία και Γαλλία, η οποία έχασε μεγάλο μέρος της αγοράς που κατείχε στις αρχές του αιώνα.
Η Ινδία, με αυξανόμενη κατανάλωση και χαμηλότερες εμπορικές φραγές, εμφανίζεται ως μια σημαντική ευκαιρία για το ευτωπαϊκό κρασί. Το νέο συμφωνητικό προσφέρει για πρώτη φορά πραγματική δυνατότητα ανταγωνισμού σε μία από τις πιο δυναμικές αγορές του κόσμου, ανοίγοντας δρόμο για ανάπτυξη τη δεκαετία που έρχεται.
Νικηφόρα συνέχισε τις υποχρεώσεις της στο πρωτάθλημα η ομάδα πόλο Ανδρών του Ολυμπιακού. Το Σάββατο (7/2) το μεσημέρι, οι «ερυθρόλευκοι» νταμπλούχοι Ελλάδας έφυγαν με άνετο «διπλό» από το Ποσειδώνιο κολυμβητήριο, αφού επικράτησαν με 17-6 του ΠΑΟΚ, για το ματς της 13ης αγωνιστικής της Α1, με πρώτο σκόρερ τον Παπαναστασίου, με τέσσερα γκολ (τρία ο Ζαλάνκι).
Με εξαίρεση την πρώτη περίοδο (3-3), ο Θρύλος δεν συνάντησε ιδιαίτερη αντίσταση στην Θεσσαλονίκη, κυριάρχησε των «ασπρόμαυρων» και «πήρε» σχετικά εύκολα το ματς, κάνοντας το «13 στα 13» στο πρωτάθλημα.
Η ομάδα του Ελβις Φάτοβιτς στρέφει, πλέον, την προσοχή της στην Ευρώπη και στο Champions League, αφού την Τετάρτη (11/2) στις 21:00, δίνει μία πολύ σημαντική «μάχη» στο Παπαστράτειο του Πειραιά, με την Ραντνίτσκι, για την 6η και τελευταία αγωνιστική των ομίλων.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Τα οκτάλεπτα: 3-3, 2-7, 1-3, 0-4
Η διακύμανση:1ο οκτάλεπτο: 1-0 Ντέλιτς (π/π, 7:35), 2-0 Μπιτσάκος (περιφέρεια, 5:00), 2-1 Γενηδουνιάς (πέναλτι, 4:40), 3-1 Ντέλιτς (πέναλτι, 4:14), 3-2 Γενηδουνιάς (περιφέρεια, 1:54), 3-3 Πούρος (περιφέρεια, 0:02)
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });2ο οκτάλεπτο: 3-4 Παπαναστασίου (π/π,. 7:01), 3-5 Ζαλάνκι (περιφέρεια, 6:30), 3-6 Πούρος (περιφέρεια, 5:14), 3-7 Παπαναστασίου (π/π, 4:09), 4-7 Ντέλιτς (περιφέρεια, 2:39), 4-8 Ζαλάνκι (περιφέρεια 2:20) , 4-9 Άνγκιαλ (π/π, 1:33), 5-9 Μπέγκο (περιφέρεια, 0:13), 5-10 Νικολαΐδης (π/π. 0:01)
3ο οκτάλεπτο: 5-11 Παπαναστασίου (περιφέρεια, 7:32), 6-11 Μπιτσάκος (περιφέρεια, 7:05), 6-12 Παπαναστασίου (περιφέρεια, 5:46), 6-13 Ζαλάνκι (περιφέρεια, 0:55)
4ο οκτάλεπτο: 6-14 Κάκαρης (φουνταριστό, 5:21), 6-15 Γκίλλας (πέναλτι, 4:33), 6-16 Νικολαΐδης (περιφέρεια, 1:39), 6-17 Άνγκιαλ (περιφέρεια, 0:12)
ΠΑΟΚ (Θοδωρής Χατζηθεοδώρου): Βεκρής, Μπέγκο 1, Μανθογιάννης, Ράπτης, Λεωνιδάκης, Κεχαλάρης, Τσολακούδης, Χονδροκούκης, Ντέλιτς 3, Μπιτσάκος 2, Γραμματικός, Ανδρικόπουλος, Σιορδίλης, Καραλής
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Ελβις Φάτοβιτς): Ζερδεβάς, Άνγκιαλ 2, Γκίλλας 1, Γενηδουνιάς 2, Φουντούλης, Γούβης, Ζαλάνκι 3, Δήμου, Αλαφραγκής, Κάκαρης 1, Νικολαΐδης 2, Παπαναστασίου 4, Τζωρτζάτος, Πούρος 2
Οταν θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές θα ξέρουμε αν τελικά ο τούρκος πρόεδρος και ο έλληνας πρωθυπουργός θα συναντηθούν στην Αγκυρα την επόμενη εβδομάδα. Πολλές φορές έχει αναφερθεί ότι οι αμοιβαίες επισκέψεις και λοιπές συναντήσεις των δύο γειτόνων θα έπρεπε να είναι τόσο συχνές και συνήθεις ώστε να μη θεωρούνται πλέον άξιες αναφοράς. Ισως στο μέλλον αλλά δεν είμαστε ακόμη εκεί – αν και παραδόξως αυτή τη φορά είναι πιθανόν το περιεχόμενο της συνάντησης να μην προσθέτει τίποτα στην ουσία των διμερών σχέσεων πέρα από το γεγονός ότι έγινε ύστερα από δυο χρόνια και πολλαπλές αναβολές, μεταξύ των οποίων και μια την τελευταία στιγμή στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Οι ερωτήσεις επομένως είναι δύο: γιατί να συναντηθούν και, αν συναντηθούν, τι έχουν να πουν; Είναι, νομίζω, σαφές ότι η συνάντηση γίνεται για να καταδείξει ότι οι δυο πλευρές βρίσκονται σε μια οργανωμένη διαδικασία ανταλλαγής απόψεων και δεν χρειάζονται εξωγενείς προσπάθειες μεσολάβησης – με άλλα λόγια, δεν χρειάζεται να ασχοληθούν με το θέμα οι ΗΠΑ με μια κάποια τράμπια πρωτοβουλία που θα απλοποιεί δραματικά την πολύπλοκη πραγματικότητα και δεν θα λαμβάνει υπόψη τη δύσκολη ιστορία και την αναπόδραστη γεωγραφία των δυο πλευρών. Τελεία, παράγραφος.
Και τι θα έχουν πάνω στο τραπέζι όταν θα καθίσουν ο ένας δίπλα στον άλλο; Παρά την κοινή διαπίστωση ότι δεν μπορούμε αυτή τη στιγμή να προχωρήσουμε σε δραματικές υπερβάσεις, έχω την αίσθηση ότι ορισμένα θέματα αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν, ιδίως επειδή η ελληνική πλευρά ύστερα από μια μακρά περίοδο αδράνειας έχει προχωρήσει σε συγκεκριμένες κινήσεις ανάσχεσης των διαρκώς επεκτεινόμενων τουρκικών απαιτήσεων. Θα μπορούσαν να συνοψιστούν ως εξής:
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αιγιαλίτιδα ζώνη και casus belli: Ακούσαμε τον Πρωθυπουργό να τονίζει αυτό που όλες και όλοι ξέρουμε αλλά ορισμένοι προτιμούν να ξεχνούν. Το Αιγαίο δεν είναι μόνο το πέλαγος που ενώνει και διχάζει την Ελλάδα και την Τουρκία, είναι επίσης μια θαλάσσια οδός που δίνει διέξοδο στις παρευξείνιες χώρες προς την ανοικτή θάλασσα. Επομένως η μονομερής δυνατότητα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα έως τα 12 νμ, σύμφωνα με τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αιτιολογηθεί μια υποχώρηση από το casus belli, που θα εξομοιώνει το εύρος του εναέριου χώρου με την αιγιαλίτιδα ζώνη και θα κρατά τους παρευξείνιους εταίρους και γείτονες ικανοποιημένους.
Νησιά και υφαλοκρηπίδα: Η προσπάθεια να αμφισβητηθεί η κυριαρχία ορισμένων νησιών στο Αιγαίο, αν και είναι η πλέον πρόσφατη πρόσθεση στον κατάλογο των τουρκικών απαιτήσεων, παραμένει πλέον σταθερή. Σταθερή παραμένει όμως και η απόλυτη κόκκινη γραμμή όλων των ελληνικών κυβερνήσεων να μη συζητήσουν καν ζητήματα κυριαρχίας και αλλαγής των συνόρων, η οποία ενισχύεται με την ανακήρυξη των θαλασσίων πάρκων και του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού από την παρούσα κυβέρνηση. Η δήλωση του τούρκου υπουργού Εξωτερικών για ένα πρόβλημα στο Αιγαίο θα μπορούσε να εκληφθεί ως πρακτική αναγνώριση αυτής της κόκκινης γραμμής, η οποία υποχρεωτικά ενισχύει την έμφαση στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Εδώ εντάσσεται η αορίστως ισχύουσα NAVTEX που μοιράζει το Αιγαίο στα δύο ακολουθώντας τον 25ο μεσημβρινό καθώς και η απαίτηση συναίνεσης για την παρουσία ηλεκτρικών καλωδίων στον βυθό, ακόμη και μεταξύ ελληνικών νησιών. Οι θέσεις των δυο πλευρών ξεκαθαρίζουν και παγιώνονται στη γραμμή: «συμφωνούμε ότι διαφωνούμε», χωρίς για την ώρα να προτείνεται τι μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό. Ενδεχομένως να μπορούμε να ζήσουμε και με αυτό.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });Ενέργεια και Ανατολική Μεσόγειος: Η ενεργειακή άνθιση στην Ανατολική Μεσόγειο, η διασύνδεση της Κύπρου με το ευρωπαϊκό σύστημα ενέργειας και η επέκτασή του προς το Ισραήλ και την Αίγυπτο και τελικώς στις χώρες του Κόλπου και την Ινδία μέσω του IMEC αλλάζουν τελείως το τοπίο στην περιοχή. Η παρουσία των αμερικανικών πετρελαϊκών κολοσσών με νέες γεωτρήσεις νότια της Κρήτης και βόρεια της Λιβύης δεν επιτρέπουν αποκλεισμούς και επάλληλες αξιώσεις, όπως αυτές που γεννώνται από το τουρκολιβυκό μνημόνιο.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Η κανονιστική δύναμη της αγοράς οδηγεί υποχρεωτικά στην εκκαθάριση του πεδίου, αφού οι επενδυτές χρειάζονται ασφάλεια δικαίου, όπως αυτή που θα μπορούσε να προσφέρει η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων νότια της Κρήτης. Και τίποτα δεν εμποδίζει την Τουρκία να μετάσχει σε αυτή τη μείζονα ενεργειακή επιχείρηση διασύνδεσης της εγγύς Ανατολής με την Ευρώπη σε μια εποχή γεωπολιτικής ανασφάλειας, οπότε δεν θα έχει λόγο να παρεμποδίζει την πλήρη ανάπτυξη του συστήματος. Win win μου κάνει αυτό – ή στα λόγια του τούρκου προέδρου: καζάν καζάν.
Η Μαρία Γαβουνέλη είναι καθηγήτρια Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, υποδιευθύντρια του Κέντρου Ερευνών για το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο – Athens PIL και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΕΛΙΑΜΕΠ
Και, τελικά, ο Πρωθυπουργός πηγαίνει στην Τουρκία. Παρά τη διαρκή πρωτοφανή κλιμάκωση των προκλήσεων της Αγκυρας κατά της ελληνικής κυριαρχίας πριν από το ταξίδι. Οχι μόνο ρητορική, μα και επίσημη, που δεν επιτρέπει υπεκφυγές: πλήρης συγκεφαλαίωση των ακραίων τουρκικών διεκδικήσεων κατά της Ελλάδας στο Αιγαίο με ρητή αναφορά στη μόνιμη διάρκειά τους: κυριαρχία στο μισό Αρχιπέλαγος, απαίτηση για αποστρατιωτικοποίηση πλήθους νησιών που, κάποια εκ των οποίων, κατοικημένα δε, καθίστανται έτσι περίκλειστα από τουρκικά ύδατα, απαίτηση λήψης τουρκικής άδειας για κάθε ενέργεια της Ελλάδας ανατολικά του 25ου μεσημβρινού και όχι μόνο.
Είναι συνεπώς πασιφανές ότι πρόκειται για εξαιρετικά δυσοίωνο ταξίδι, καθώς από τη στιγμή που γίνεται υπό τέτοιο καθεστώς σαφώς νομιμοποιεί προς συζήτηση την τιθέμενη από τους Τούρκους ακραία επιθετική ατζέντα. Αλλιώς θα ήταν αδιανόητο. Από έναν πρωθυπουργό ο οποίος, μόλις δύο εβδομάδες πριν, έλεγε ότι στο ταξίδι αυτό «μπορεί να γίνει απλώς μία επισκόπηση των σχέσεων» και να συζητηθούν ζητήματα «χαμηλής πολιτικής». Ομως, πριν καν πάει, έχει ήδη διαψευσθεί τραγικά. Αλλά ήδη… ξέχασε τι μόλις είπε και έκανε άτακτη οπισθοχώρηση. Αραγε τι φαντάζεται ότι θα καταφέρει εκεί έχοντας ήδη ηττηθεί βαριά πριν καν αναχωρήσει;
Ο,τι και να φαντάζεται, όφειλε να διαθέτει την ελάχιστη επάρκεια να αντιλαμβάνεται ότι αυτό θα παραμείνει στη φαντασία του. Αντίθετα, θα επιδεινώσει την ήδη πολύ αρνητική ελληνοτουρκική ισορροπία, η οποία διολισθαίνει καθημερινά όλο και πιο επικίνδυνα όσο εκείνος επιμένει να αρνείται με ανάξιες λόγου διαστρεβλώσεις την πραγματικότητα.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Αυτό δεν είναι πολιτική. Ιδίως έναντι της Τουρκίας, ιδίως, της σημερινής. Το να κρύβεσαι από την πραγματικότητα παρουσιάζοντάς τη σε εκδοχή… παράλληλου σύμπαντος μόνο βαριά δεινά επιφέρει και είναι παντελώς ακατανόητο.
Επιπλέον, ευλόγως θα προκαλεί καχυποψία στο Ισραήλ για τις πραγματικές προθέσεις της Ελλάδας, όταν αυτή η συμμαχία έχει καταστεί ζωτικής σημασίας. Μήπως αυτές ήθελε να διαπιστώσει από πρώτο χέρι ο υπουργός Αμυνας της χώρας επί τρεις ημέρες στην Αθήνα;
Την ίδια ώρα, επαναλαμβάνει ότι δεν θέλει επιδιαιτητές και διαμεσολαβητές στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αναφερόμενος στους Αμερικανούς. Απελπισμένος από την αδιαφορία τους γι’ αυτόν κάνει το ένα βαρύ λάθος μετά το άλλο «χαρίζοντάς» τους, λόγω ανεπάρκειας, στην Τουρκία αντί να παλέψει.
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Αν πάλι έχει την εντύπωση ότι με τέτοιες… αγριάδες, ή με κινήσεις τραγικών υποχωρήσεων όπως αυτό το ταξίδι, που έτσι εκλαμβάνεται πανταχόθεν, θα ανοίξει τις πόρτες τους ενώ τον αγνοούν, μαζί με την Ελλάδα, η πλάνη είναι χειρότερη: θα δείξει ακόμα πιο ακατάλληλος για συνομιλητής, επιβεβαιώνοντας την υφιστάμενη πολιτική: ότι εδώ μετράει μόνο η Αγκυρα. Αυτή κάνει κουμάντο. Αυτό ακριβώς τους λέει. Που δυστυχώς στηρίζεται, μεταξύ πολλών άλλων, τόσο στη διαρκή πρακτική ανοχών και υποχωρήσεων όσο και σε εκείνη την αδιανόητη αυτόκλητη τηλεοπτική δήλωση του ίδιου του Μητσοτάκη ότι πρέπει να προετοιμαζόμαστε για δυσβάστακτες υποχωρήσεις.
Βεβαίως, σε αυτό και μόνο το πλαίσιο που ο ίδιος δημοσίως έθεσε, δεν υφίστανται πια ακατανόητα. Ολα αποκτούν νόημα: ότι φτάνει η ώρα που ετοιμάζεται να πράξει αυτό που ο ίδιος είπε.
Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ανακοίνωσε την αποστολή του Ολυμπιακού για το μεγάλο ντέρμπι απέναντι στον Παναθηναϊκό, που θα διεξαχθεί την Κυριακή (8/2, 21:00).
Οι «ερυθρόλευκοι» θα φιλοξενήσουν τους «πράσινους» στο «Γ. Καραϊσκάκης», στο πλαίσιο της 20ής αγωνιστικής της Stoiximan Super League. Μία ημέρα πριν τη σέντρα, το Σάββατο (7/2), ο Βάσκος τεχνικός γνωστοποίησε τις επιλογές του για την αναμέτρηση, με τον Αγιούμπ Ελ Κααμπί να επιστρέφει στην αποστολή του Ολυμπιακού.
Αναλυτικά η αποστολή:
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Olympiacos FC (@olympiacosfc)
Ανοίγοντας τραπεζικό λογαριασμό, η γνώση των σωστών δικαιολογητικών μπορεί να σας γλιτώσει χρόνο και ταλαιπωρία.
Δείτε τι χρειάζεται ανά κατηγορία:
1. ΤαυτότηταΔελτίο ταυτότητας ή διαβατήριο σε ισχύ
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})Ταυτότητα Σωμάτων Ασφαλείας / Ενόπλων Δυνάμεων
Ειδικό δελτίο αιτούντων άσυλο ή δικαιούχων διεθνούς προστασίας
Πρόσφατο εκκαθαριστικό ή έντυπο Ε1
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });Υπεύθυνη δήλωση μη υποχρέωσης φορολογικής δήλωσης & απόδοση ΑΦΜ
Έντυπα W9 / W8BEN για φορολογικούς κατοίκους ΗΠΑ
Λογαριασμός ΔΕΚΟ ή τηλεφωνίας (έως 6 μηνών)
Μισθωτήριο συμβόλαιο ή βεβαίωση δημοτολογίου
Σε συγκατοίκηση: υπεύθυνη δήλωση & αποδεικτικό συγγένειας
Μισθωτός: βεβαίωση εργοδότη ή απόδειξη μισθοδοσίας
Συνταξιούχος: πρόσφατο ενημερωτικό σύνταξης
Ελεύθερος επαγγελματίας: έναρξη επιτηδεύματος, Ε3, επαγγελματική ταυτότητα
Φοιτητής: βεβαίωση σπουδών / φοιτητικό πάσο
Άνεργος: κάρτα ΟΑΕΔ ή υπεύθυνη δήλωση Ν.1599/1986
Οικιακά: υπεύθυνη δήλωση Ν.1599/1986
Μπορείτε να συνδεθείτε στο eGov KYC με TAXISnet για αυτόματη λήψη στοιχείων ή να ανεβάσετε τα έγγραφα μέσω e-Banking. Στα καταστήματα απαιτούνται πρωτότυπα έγγραφα για ταυτοποίηση.
Τετάρτη βράδυ στην παγωμένη Τρίπολη ο Ολυμπιακός υπενθύμισε σε λιγότερη από μισή ώρα, γιατί είναι πρωταθλητής. Ηταν το πέμπτο στη σειρά ματς σε αυτό το κάθε τρεις μέρες «ράλι» σε Ελλάδα και Ευρώπη. Βρήκε τον Αστέρα με το μαχαίρι στα δόντια καθότι στη ζώνη του υποβιβασμού. Επρεπε να παίξει και το χαρτί του rotation μην έχοντας καν στη διάθεσή του πρωταγωνιστές σαν τον Αγιούμπ Ελ Κααμπί, τον Ροντινέι και τον Λορέντσο Πιρόλα. Τίποτα από τα παραπάνω όμως δεν τον πτόησε για να κάνει τη δουλειά στην εντέλεια πριν συμπληρωθεί ένα ημίωρο ποδοσφαίρου. Και τελικά να προσθέσει στις αποσκευές του το τρίποντο που τον επανέφερε στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα. Προσπέρασε η ΑΕΚ την 21η του Δεκέμβρη. Επανήλθε ο Ολυμπιακός έπειτα από 45 μέρες. Και πλέον κρατά την τύχη στα χέρια του για την πρώτη θέση της κανονικής διάρκειας. Ενδεχομένως μάλιστα αύριο κιόλας (8/2) να σχηματίζεται μια ευκαιρία στο «Γ. Καραϊσκάκης». Θα το ξέρει η ομάδα του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ με τη σέντρα του Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός (21:00) καθώς νωρίτερα το πρόγραμμα λέει Πανσερραϊκός – ΑΕΚ (16:00) αλλά κυρίως Αρης – ΠΑΟΚ (19:00). Φυσικά αυτές οι σύνθετες σκέψεις είναι για όλους εμάς, όχι για τον προπονητή και το γκρουπ του.
Εκείνοι το διδάσκουν με συνέπεια εκείνο το ταπεινό «βλέπουμε μόνο το επόμενο παιχνίδι» moto που υπενθυμίζει ότι ο πρωταθλητισμός είναι μαραθώνιος και όχι κούρσα ταχύτητας. Πολλώ δε μάλλον τώρα, που καταφθάνει στο Φάληρο ο αιώνιος αντίπαλος. Εφτασαν πέρσι οι Ερυθρόλευκοι τους 60 βαθμούς έπειτα από 26 αγωνιστικές και μπήκαν με προβάδισμα +7 από την ΑΕΚ (53 β.), +10 από τον Παναθηναϊκό (50 β.) και +14 από τον ΠΑΟΚ (46 β.). Φέτος έχει ήδη 46 σε 19, επτά στροφές πριν από τη λήξη αλλά οι Δικέφαλοι είναι σε απόσταση αναπνοής με τον ΠΑΟΚ (44 β.) να έχει και ματς λιγότερο. Λογικά το 60 φέτος μπορεί να μη δώσει καν την πρώτη θέση. Ο Ολυμπιακός όμως ξέρει ότι πλέον κρατά στα χέρια του αυτή την κούρσα. Φτάνει να εκμεταλλευτεί την έδρα του. Και να διατηρήσει το απόλυτο (έχει 4Χ4 με Βόλο, ΑΕΛ, Παναιτωλικό, Αστέρα) στην περιφέρεια. Τι λέει το πρόγραμμα; Παναθηναϊκός (8/2), Παναιτωλικός (21/2), ΠΑΟΚ (8/3) και ΑΕΛ (22/3) εντός. Και Λεβαδειακός (14/2), Πανσερραϊκός (1/3) και ΟΦΗ (14/4) εκτός.