Τα ΝΕΑ - Τεχνολογία

Στο Ψυχρό Λασιθίου, το χωριό του Νίκου Ανδρουλάκη, εκεί στο Οροπέδιο, κάτω από το σπήλαιο που γεννήθηκε ο Δίας, ψάχνουν… αλεξικέραυνα. Θα τα χρειαστεί ο αγαπημένος τους πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, αφού οι κεραυνοί έρχονται σωρηδόν και είναι από πολλές κατευθύνσεις, εντός και εκτός της ιστορικής Χαριλάου Τρικούπη από την οποία πέρασαν ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κώστας Σημίτης, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Ευάγγελος Βενιζέλος και η Φώφη Γεννηματά.

Υστερα από συνεχόμενες δημοσκοπήσεις, το άλλοτε πανίσχυρο κόμμα βρίσκεται σε διαρκή καθοδική πορεία, δίχως να μπορεί να ξεκολλήσει από τα χαμηλά ποσοστά. Μάλιστα σε κάποιες απ’ αυτές εμφανίζεται ακόμα και στην τέταρτη θέση, πίσω από τη Νέα Δημοκρατία αλλά και τα νεοσύστατα κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού. Και για τους εντός των τειχών, αυτό είναι σκέτη καταστροφή, αφού ερμηνεύεται ως απώλεια κάθε ερείσματος προς το εκλογικό σώμα.

Ενδεχομένως να είναι η πιο κρίσιμη περίοδος για τον Ανδρουλάκη, ο οποίος θυμίζουμε σάρωσε δύο φορές στις εσωκομματικές εκλογές. Την πρώτη τον Δεκέμβριο του 2021 όταν θριάμβευσε με 67,88 έναντι του Γιώργου Παπανδρέου, και τη δεύτερη τον Οκτώβριο του 2024, όπου αναδείχτηκε ξανά πρόεδρος με σχεδόν 60% (59,92) αφήνοντας πίσω τον Χάρη Δούκα. Το θέμα όμως πλέον είναι οι βουλευτικές εκλογές. Ενα χαμηλό ποσοστό, όπως εμφανίζεται αυτή τη στιγμή στις δημοσκοπήσεις, θα κάνει την καρέκλα του 47χρονου προέδρου να τρίξει επικίνδυνα, όποιες και να ‘ναι οι εξελίξεις, οι διαβουλεύσεις, οι συνεργασίες και ούτω καθεξής.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Για όσους έχουν καλά ώτα, ακούγονται ήδη καμπάνες και μάλιστα όχι από… μεγάλο εστιακό βάθος. Οπως είπε ο Νίκος Παπανδρέου (με το βαρύ του όνομα), «το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αλλάξει πλώρη από εδώ και πέρα. Υστερα από δώδεκα δημοσκοπήσεις, κάτι πρέπει να λέει». Το μήνυμα εστάλη και είναι ρεαλιστικό: «Δεν έχει φύγει η βελόνα από εκεί όπου ήταν…».

Με τις καμπανούλες αλλά και τις κανονικές καμπάνες να χτυπάνε, ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει στείλει κι αυτός μήνυμα. Οτι αν κάποιο στέλεχος αμφισβητήσει δημόσια την πολιτική αυτονομία του κόμματος τότε θα οδηγηθεί στην έξοδο.

Για να μιλάμε ρεαλιστικά. Αντίπαλος του ΠΑΣΟΚ στη μάχη των εκλογών είναι η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, οπότε τα πυρά Ανδρουλάκη στόχευσαν εκεί και μάλιστα ευθέως.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

«Εμείς είμαστε κανονικό κόμμα, δεν είμαστε κόμμα ΙΧ! Το ΠΑΣΟΚ έχει πολιτικό προσωπικό, έχει πρόγραμμα που έχει παρουσιάσει από πέρυσι στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, έχει πολιτική αυτονομία να το κάνει πράξη, δεν έχει εξαρτήσεις από τα συμφέροντα – και αυτό αποδεικνύεται από τον τρόπο που μας αντιμετωπίζουν πολλοί πυλώνες της εγχώριας ολιγαρχίας – και έχει και πολιτικό ήθος, γιατί δεν οργανώνει πολιτική εξόντωση αντιπάλων, αλλά κάνει πολιτικό διάλογο».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ο Ανδρουλάκης  άκουσε τον Νίκο Παπανδρέου να λέει ότι «η πρώτη Κυριακή των εκλογών θα μας δείξει για τις επόμενες και πρέπει να είμαστε ανοιχτοί σε συνεργασίες», ενώ με τον Χάρη Δούκα – που είπε ότι ο κόσμος ζητάει άλλη κυβέρνηση κι όχι άλλη αντιπολίτευση – συμφώνησαν ότι… διαφωνούν στο θέμα των συνεργασιών.

Οι θέσεις Δούκα δεν είναι οι θέσεις του ΠΑΣΟΚ όπως αποφασίστηκαν στο συνέδριο, κι εδώ εμφανίζεται η ομίχλη. Αν δεν λένε όλοι τα ίδια πράγματα αλλά υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις – με Τσίπρα ή χωρίς Τσίπρα – πώς θα νικήσουν, όπως ευαγγελίζονται, τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Μοιάζει εντελώς ανέφικτο και μετά… αναπάντητες κλήσεις παντού. Γι’ αυτό και στο Ψυχρό έχει καύσωνα. Γιατί είναι η περίοδος καυτή που μπορεί να οδηγήσει σε καυτές εξελίξεις, τεσσεράμισι χρόνια μετά την επικράτηση Ανδρουλάκη στο ΠΑΣΟΚ. Ε μα όλα της κάλπης δύσκολα…

Ο Ολυμπιακός ετοιμάζεται για την τελευταία του αγωνιστική υποχρέωση στη φετινή σεζόν, με στόχο την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Stoiximan GBL. Οι «ερυθρόλευκοι» υποδέχονται τον Παναθηναϊκό στο πέμπτο και καθοριστικό παιχνίδι της σειράς στο ΣΕΦ, επιδιώκοντας να ολοκληρώσουν τη χρονιά κατακτώντας και τους δύο μεγάλους τίτλους που διεκδίκησαν.

Για τη συγκεκριμένη αναμέτρηση, ο Γιώργος Μπαρτζώκας θα έχει ξανά στη διάθεσή του τον Τάιλερ Ντόρσεϊ, ο οποίος παραμένει κανονικά διαθέσιμος και είχε επιπλέον χρόνο να δουλέψει στις προπονήσεις με την υπόλοιπη ομάδα μετά το τέταρτο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ.

Αντίθετα, από την εξάδα των ξένων που δήλωσε ο Έλληνας τεχνικός για το τελευταίο ματς της σεζόν απουσιάζουν οι Φρανκ Ντιλικινά και Ντόντα Χολ, οι οποίοι έμειναν εκτός επιλογών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η δωδεκάδα του Ολυμπιακού

Γουόκαπ, Ντόρσεϊ, Τζόζεφ, Φουρνιέ, Λαρεντζάκης, Νετζήπογλου, Γουόρντ, Παπανικολάου, Βεζένκοβ, Πίτερς, Μιλουτίνοβ και Τζόουνς.

Η εξάδα των ξένων του Ολυμπιακού

Τζόζεφ, Φουρνιέ, Γουόρντ, Πίτερς, Μιλουτίνοβ και Τζόουνς.

Αυξάνονται συνέχεια οι μεταναστευτικές ροές προς τη χώρα μας. Δίχως σταματημό, σχεδόν καθημερινά, το Λιμενικό Σώμα διασώζει πάνω από 200 μετανάστες την ημέρα. Αυτοί έρχονται από τη Βόρεια Αφρική και συνήθως έχουν τα τηλέφωνα των ελληνικών Αρχών στην Κρήτη και ειδοποιούν πως κινδυνεύουν! Οι ΜΚΟ που τους εφοδιάζουν με τα σχετικά τηλέφωνα επαφής εξακολουθούν να δρουν ανενόχλητες, σε αγαστή συνεργασία με διακινητές, ενώ το Λιμενικό προφανώς υπερηφανεύεται για τον αριθμό όσων διασώζει. Η Κρήτη δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα διότι, για ευνόητους λόγους, όλοι μεταφέρονται σε «δομές» στην ενδοχώρα, με άγνωστη στη συνέχεια την τύχη τους.

Παρά τις εξαγγελίες περί αυστηροποίησης των μέτρων αποτροπής των συνεχών ροών και τους νέους κοινοτικούς κανονισμούς η χώρα εξακολουθεί να παραμένει απροστάτευτη και είσοδος εκατοντάδων η χιλιάδων μουσουλμάνων εξακολουθεί να αυξάνεται. Παράδειγμα, ο πρόσφατα συλληφθείς Παλαιστίνιος, παρ’ ολίγον τρομοκράτης, που είναι άγνωστο πώς μπήκε στη χώρα και μπαινόβγαινε πηγαίνοντας στη Μαλαισία για «εκπαίδευση»!

Εχουμε επανειλημμένα εξηγήσει ποια θα πρέπει να είναι τα μέτρα αποτροπής. Με κριτήριο πάντα μια απόφαση μη αποδοχής της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης. Και για όσο διάστημα ακόμη ο αριθμός των ήδη εισελθόντων θα μας επιτρέπει να ακολουθήσουμε μια τέτοια πολιτική αποτροπής. Διότι σύντομα, όσο οι αριθμοί των εισερχομένων θα μεγαλώνουν κι αυτοί που θα αποκτούν δικαίωμα μόνιμης εγκατάστασης θα πληθύνονται, η εφαρμογή μιας τέτοιας πολιτικής αποτροπής δεν θα είναι πλέον δυνατή. Οπως λ.χ. στη σημερινή Βρετανία και Σουηδία…

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οποιος εισέρχεται παραβιάζοντας τα σύνορα θα θεωρείται παραβάτης του νόμου. Δεν θα προωθείται σε δομές αλλά θα φυλακίζεται. Με στόχο να επαναπατρίζεται στη χώρα προέλευσής του. Αν αυτό είναι δυνατόν. Διαφορετικά θα εκτοπίζεται σε κάποιο νησί δίχως την παραμικρή δυνατότητα προώθησης στην επικράτεια. Αιτήσεις ασύλου θα εξετάζονται μόνο αν υποβάλλονται σε προξενεία της χώρας ή σε νόμιμα σημεία εισόδου. Πουθενά αλλού. Η χώρα δέχεται μετανάστες μόνο κατόπιν διακρατικής συμφωνίας ή ειδικών ρυθμίσεων. Με κράτη κυρίως μη μουσουλμανικά. Οσων οι αιτήσεις ασύλου γίνονται δεκτές δεν θα μπορούν να προσκαλούν για μόνιμη εγκατάσταση συγγενείς τους.

Ετσι ίσως να μπορέσει να σωθεί ό,τι ακόμη σώζεται. Αλλά οι ελπίδες πλέον λιγοστεύουν. Και η πραγματικότητα αγριεύει. Χρειάζεται εθνική αφύπνιση. Θα υπάρξει;

Ο Ολυμπιακός υποδέχεται τον Παναθηναϊκό για το πέμπτο και καθοριστικό παιχνίδι της σειράς.

Οι Χουάντσο Ερνανγκόμεθ και Κένεθ Φαρίντ έμειναν εκτός της εξάδας του Παναθηναϊκού AKTOR εν όψει του 5ου τελικού με αντίπαλο τον Ολυμπιακό. Επιστρέφει ο Τσέντι Όσμαν.

Κάπως έτσι, αυτή διαμορφώνεται ως εξής:

Τι Τζέι Σορτς, Τσέντι Όσμαν, Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις, Τζέριαν Γκραντ, Κέντρικ Ναν, Ματίας Λεσόρ.

Ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) ανακοίνωσε τη μη πραγματοποίηση της δημοπρασίας ομολόγων που είχε προγραμματιστεί για τις 17 Ιουνίου 2026.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΔΔΗΧ, στις 10 Ιουνίου το Ελληνικό Δημόσιο άντλησε 3 δισ. ευρώ μέσω της επανέκδοσης του 10ετούς ομολόγου, καλύπτοντας περίπου το 95% του δανειακού προγράμματος για το 2026.

Η ζήτηση για το δεκαετές τίτλο ήταν ιδιαίτερα υψηλή, φτάνοντας τα 36 δισ. ευρώ. Το επιτόκιο διαμορφώθηκε μόλις 0,68% πάνω από το επιτόκιο διατραπεζικής (Mid Swap), δηλαδή περίπου στο 3,75%.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Αρχικά, ο προγραμματισμός προέβλεπε επιτόκιο 0,71% υψηλότερο από το διατραπεζικό, ήτοι στο 3,83%, γεγονός που δείχνει τη θετική ανταπόκριση των αγορών.

Το αρχικό κουπόνι (επιτόκιο) του ομολόγου, κατά την πρώτη του έκδοση, είχε οριστεί στο 3,375%. Την επανέκδοση για λογαριασμό του Ελληνικού Δημοσίου ανέλαβαν οι τράπεζες Alpha Bank, Barclays, Citi, Commerzbank, Nomura και Societe Generale.

Οι εκλογές είτε γίνουν με… φούτερ την άνοιξη του 2027, είτε προκύψουν το προσεχές φθινόπωρο, μέσα σε ένα σκηνικό έκτακτων συνθηκών (τουλάχιστον έτσι θα προβληθεί), θα γίνουν με τον εκλογικό νόμο του 2023. Ο πήχης του 25% για το πρώτο κόμμα, ώστε να αρχίσει να «τρέχει» το μπόνους των εδρών, παραμένει αμετάβλητος, όπως και το όριο του 3% για κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Είναι τα δύο όρια που και στις νέες κάλπες θα κρίνουν κερδισμένους και χαμένους – και θα διαμορφώσουν το μετεκλογικό τοπίο, πρωτίστως το πεδίο μέσα στο οποίο σχεδόν όλοι προεξοφλούν ότι θα αναζητηθούν οι δυνατότητες συνεργασιών για τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Η μοναδική αλλαγή σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές έχει να κάνει με τους ομογενείς ψηφοφόρους, οι οποίοι αυτή τη φορά εκτός από την αυτοπρόσωπη παρουσία στα εκλογικά τμήματα του εξωτερικού, θα έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν την επιστολική ψήφο. Δεν πρόκειται για μεταβολή που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Στο υπουργείο Εσωτερικών υπολογίζουν ότι στους 40.000 ομογενείς που ψήφισαν διά επιστολής στις ευρωεκλογές του 2024, μπορεί να προστεθούν 20 με 30 χιλιάδες. Στην κορυφή η επίδρασή της θα είναι απειροελάχιστη, μόνον για κόμματα που θα ακροβατούν τη νύχτα των εκλογών στο όριο του 3% θα μπορούσε η ενσωμάτωση της επιστολικής ψήφου στο εκλογικό αποτέλεσμα να αποδειχθεί καθοριστική. Οπερ συνεπάγεται ότι η κυβερνητική εκλογική καμπάνια για τους Ελληνες του εξωτερικού δεν θα διαφοροποιηθεί ουσιαστικά σε σχέση με εκείνες που προηγήθηκαν.

Το όριο του 25% έχει στον νέο εκλογικό σχεδιασμό τη δική του σημασία, όχι μόνον επειδή το προβλέπει η εκλογική νομοθεσία, διαχωρίζοντας ένα σύστημα απλής αναλογικής από ένα πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα. Το γνωρίζουν στο Μέγαρο Μαξίμου, όπως το γνωρίζει καλά και ο Θοδωρής Λιβάνιος, μεταφέροντας στο πρωθυπουργικό επιτελείο την ανάλυση των ποιοτικών στοιχείων από τις εσωτερικές δημοσκοπήσεις. Αν ο στόχος της ΝΔ αρχίσει να περιλαμβάνει και αυτό το ποσοστό, η κυβέρνηση και ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αρχίσουν να προετοιμάζονται, ακόμη και με όρους πρωτιάς, για μία νίκη που θα δείχνει σαν ήττα. Το 28,5% των ευρωεκλογών είναι το χειρότερο αποτέλεσμα που συζητούν στο Μαξίμου, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι κάθε επίδοση χωρίς το «3» μπροστά θα διαμορφώσει μια προβληματική κατάσταση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Σε αυτό το σκηνικό, ο χρόνος των εκλογών έχει επίσης τη σημασία του. Ο Μητσοτάκης δείχνει σε κάθε ευκαιρία την άνοιξη του 2027, επικαλούμενος και την ελληνική προεδρία στην ΕΕ στο δεύτερο εξάμηνο του έτους, αλλά θέλει να έχει ανοικτό και το προσεχές φθινόπωρο. Οι εντολές για πλήρη ετοιμότητα του εκλογικού μηχανισμού στο υπουργείο Εσωτερικών πριν φύγει το καλοκαίρι, έχουν ήδη δοθεί. Ο Λιβάνιος δεν έχει αμφιβολία ότι πριν από τη ΔΕΘ οι τελικές αποφάσεις θα έχουν ληφθεί, αλλά ακόμη κι αν ο συνταγματικός εκλογικός κύκλος ολοκληρωθεί, ο μηχανισμός θα παραμείνει σε ετοιμότητα. Το ζητούμενο είναι ποιες αντοχές θα επιδείξουν υπουργοί, βουλευτές και κομματικά στελέχη μπροστά σε μια πολύμηνη προεκλογική εκστρατεία. Κι ένα δεύτερο, ποιες επιπτώσεις θα έχει για τις ταχύτητες της κρατικής μηχανής μια μακρά προεκλογική περίοδος, επίσημη και ανεπίσημη.

Η χαρτογράφηση του εκλογικού τοπίου έχει ήδη ξεκινήσει από την αρχή, με την ανακοίνωση των νέων κομμάτων – και για τη ΝΔ η εικόνα δεν παρουσιάζει ανατροπές. Η κυβέρνηση κρατάει δυνάμεις στα μεγάλα αστικά κέντρα, καθώς δίπλα στην Αττική έχει βελτιωθεί και η κατάσταση στη Θεσσαλονίκη, αλλά διευρύνονται οι γκρίζες ζώνες στην περιφέρεια. Ενα ταχυδρομείο που έκλεισε ή μια δημόσια υπηρεσία που μετακινήθηκε σε άλλη έδρα, στην περιφέρεια φουντώνει τη δυσαρέσκεια.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Δεν είναι σαν το υποκατάστημα της Αργυρούπολης που απορροφήθηκε από την Ηλιούπολη. Η χαρτογράφηση παραμένει ακόμη ελλιπής για τις κινήσεις στη δεξιά πλευρά του χάρτη. Ενα κόμμα Σαμαρά θα μπορούσε όντως να επηρεάσει το ισοζύγιο, προσφέροντας στέγη σε συντηρητικούς ψηφοφόρους ή ξεσηκώνοντας ψηφοφόρους που εάν η ΝΔ δεν μπορεί να ξανακερδίσει, θα προτιμούσε να τους δει να παραμείνουν στον καναπέ τους. Η προτροπή Μητσοτάκη στον πρώην πρωθυπουργό να μην κάνει κόμμα, έχει το δικό της παρασκήνιο.

Μια 44χρονη γυναίκα στην Ινδονησία έχασε με φρικτό τρόπο τη ζωή της, όταν δέχθηκε επίθεση από έναν πύθωνα μήκους 7,5 μέτρων, ο οποίος την έσφιξε μέχρι θανάτου και στη συνέχεια άρχισε να την καταβροχθίζει.

Το σοκαριστικό θέαμα αντίκρισε ο σύζυγός της, όταν βγήκε να την αναζητήσει επειδή είχε καθυστερήσει να επιστρέψει στο σπίτι. Η γυναίκα, ονόματι Ελιζαμπέτ Γιαμαλάου, είχε βγει το απόγευμα της Τρίτης για να φροντίσει τα ζώα της στο νησί Ταλιάμπου, στη βόρεια επαρχία Μαλούκο.

Σύμφωνα με τις περιγραφές, το γιγάντιο ερπετό που παραμόνευε κοντά στο σημείο της επιτέθηκε αιφνιδιαστικά, τυλίχτηκε γύρω από το σώμα της και την ακινητοποίησε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο σύζυγός της, Μπέντζαμιν Λάντο, 52 ετών, εντόπισε λίγο αργότερα το σώμα της γυναίκας του μέσα στο στόμα του φιδιού, μόλις λίγα μέτρα από το σπίτι τους. Παρά την προσπάθειά του να σκοτώσει το θηρίο κόβοντας το κεφάλι του, η Ελιζαμπέτ είχε ήδη χάσει τη ζωή της.

Κάτοικοι της περιοχής που άκουσαν τις φωνές έσπευσαν να βοηθήσουν, καταφέρνοντας τελικά να ανασύρουν τη σορό της άτυχης γυναίκας.

Ο πύθωνας και οι επιθέσεις στην Ινδονησία

Το συγκεκριμένο είδος πύθωνα απαντάται σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ασία και μπορεί να ζει σε δάση, βάλτους, ποτάμια αλλά και αστικές περιοχές. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα φίδια στον κόσμο, που κυνηγά μια ευρεία γκάμα ζώων, όπως πουλιά, αρουραίους, γάτες, σκύλους και άλλα φίδια.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Αν και οι επιθέσεις σε ανθρώπους είναι εξαιρετικά σπάνιες, έχουν καταγραφεί αρκετά περιστατικά τα τελευταία χρόνια στην Ινδονησία. Οι πύθωνες είναι αρκετά ισχυροί ώστε να σκοτώνουν τα θύματά τους σφίγγοντάς τα με τις μυϊκές σπείρες τους, πριν τα καταπιούν ολόκληρα.

Οι αρχές επισημαίνουν ότι οι αναφορές για θανατηφόρες συναντήσεις με πύθωνες παρουσιάζουν αυξητική τάση, γεγονός που προκαλεί ανησυχία στις τοπικές κοινότητες.

Στην εκπομπή «ΗΡΕΜΑ ΡΩΤΑΩ mom edition», η Ανθή Βούλγαρη φιλοξένησε τη Δόμνα Μιχαηλίδου, με τη συζήτηση να εστιάζει στις πραγματικές ανάγκες της μητρότητας και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες στην καθημερινότητα.

Η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας μίλησε για τις ενοχές, τη στήριξη των μητέρων και τις αλλαγές σε πολιτικές όπως οι νταντάδες, οι βρεφονηπιακοί σταθμοί και τα σχολικά γεύματα.

Μέσα από τον διάλογο αναδείχθηκε η ανάγκη για υπηρεσίες που απαντούν ουσιαστικά στις ανάγκες των γονέων και των παιδιών.

Στην αρχή της εβδομάδας ο Μιχάλης Μητσός έκλεινε τη στήλη του συστήνοντας στον νέο γενικό γραμματέα του κυβερνώντος κόμματος να θυμάται πάντα ότι, όπως έγραψε τις προάλλες στη «Sunday Times» ο γνωστός αρθρογράφος της, Μάθιου Σιεντ, «η μάχη σήμερα δεν είναι μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς, αλλά μεταξύ αλήθειας και ψέματος. Αυτό είναι που ζυγίζουν τελικά οι ψηφοφόροι».

Πρόκειται για μια φιλοσοφικά ενδιαφέρουσα άποψη που όμως μοιάζει περισσότερο με μια αισιόδοξη ανάμνηση από ένα αγγελικό, αλλά πολύ μακρινό μέλλον. Οχι πάντως για μια εκδοχή της ζώσας πραγματικότητας του πολιτικού ανταγωνισμού, έτσι όπως τη βιώνουν οι πολίτες σε έναν κόσμο στον οποίο κυριαρχούν ακόμα οι διάφορες μορφές μετα-αλήθειας.

Ακόμα δε λιγότερο, πρόκειται για μια εκδοχή της εξέλιξης των δημόσιων πραγμάτων σε μια χώρα, όπως η Ελλάδα, όπου ο πολιτικός ανταγωνισμός κινείται στον αστερισμό σειράς παράδοξων φαινομένων. Ενα τέτοιο φαινόμενο είναι, για παράδειγμα, ο συνεχιζόμενος κατακερματισμός του κομματικού συστήματος σε πείσμα της ακραίας διεύρυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων. Εντυπωσιακές πτυχές αυτής της εξέλιξης ανέδειξε άλλωστε πρόσφατα η σχετική μελέτη που δημοσίευσε το ΙΟΒΕ από την οποία προκύπτει ότι το σχεδόν 10% του ΑΕΠ συγκεντρώνεται πλέον στα χέρια του ανώτερου 1% των νοικοκυριών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ενός, όμως, παράδοξου δοθέντος, μύρια έπονται! Και ένα από αυτά τα μύρια παράδοξα αποτελεί σίγουρα και το γεγονός ότι ενώ οι συνεχείς εναλλαγές αντιπάλων ιδεολογικά κομμάτων στην εξουσία και η κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» είχαν τα τελευταία χρόνια ως συνέπεια την αύξηση των ποσοστών των πολιτών που αυτοτοποθετούνται στο Κέντρο του πολιτικού φάσματος, αντιστρόφως μειώνεται διαρκώς η εκλογική επιρροή των κομμάτων που είτε ανήκουν στον αντίστοιχο πολιτικό χώρο είτε αναφέρονται στις πολιτικές παραδόσεις που δημιούργησαν οι κοινωνικοί αγώνες για τη Δημοκρατία, το κράτος δικαίου και την υπεράσπιση των κοινοβουλευτικών θεσμών.

Αν και δεν είναι το μοναδικό στην Ευρώπη, το ΠΑΣΟΚ αντιπροσωπεύει ένα απολύτως χαρακτηριστικό παράδειγμα κεντρώου κόμματος που βλέπει τα ποσοστά του να συρρικνώνονται δραματικά. Εξού και φαινομενικά είναι εξίσου παράδοξο το γεγονός ότι ένα μέρος των ψηφοφόρων του εξακολουθεί να μετακινείται προς τη ΝΔ και μάλιστα τη στιγμή που η κυβέρνησή της ελέγχεται τόσο για καταχρηστικές πρακτικές και αμφιβόλου δημοκρατικότητας συμπεριφορές όσο και για κατάφωρες παραβιάσεις αρχών ηθικής και θεσμικής τάξης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Αν πιστέψουμε, ωστόσο, τις τελευταίας εσοδείας δημοσκοπήσεις, ακόμα πιο παράδοξο είναι το γεγονός ότι ένα μεγάλο, αν όχι το αναλογικά μεγαλύτερο μέρος της κοινωνικής βάσης του αντισυστημικού κόμματος που είναι η Ελπίδα για τη Δημοκρατία της Μαρίας Καρυστιανού προέρχεται από τους κόλπους των συστημικών κομμάτων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Πού βρίσκονται, λοιπόν, σήμερα οι κεντρώοι στην ποδιά των οποίων σφάζονταν στα χρόνια της Μεταπολίτευσης τα κόμματα που ήθελαν να γίνουν κόμματα εξουσίας και να κερδίζουν τις εκλογές; Επρόκειτο άραγε για έναν κανόνα που ίσχυε μόνον στα χρόνια της αυξανόμενης κοινωνικής κινητικότητας και της εύκολα διαχεόμενης ευημερίας και δεν ισχύει τώρα που ήρθαν τα χρόνια των ισχνών αγελάδων για τη μεσαία τάξη και του πολλαπλασιασμού των «εξορισμένων» εκτός των τειχών του συστήματος πολιτών;

Αν όμως συνεχιστεί η αποσύνθεση και η πολυδιάσπαση του κατά τεκμήριο στρατηγικά σκεπτόμενου μεσαίου χώρου, τότε πράγματι θα αυξηθούν και οι πιθανότητες το άθροισμα των ποσοστών των κομμάτων που θα μείνουν εκτός Βουλής να χαρίσει στη ΝΔ την κατά τα άλλα απρόσμενη αυτοδυναμία.

Μόνο που σε μια τέτοια περίπτωση η μεν κρίση εκπροσώπησης θα βαθύνει σε επικίνδυνο βαθμό, η δε ευκαιρία να καλλιεργηθεί επιτέλους μια πιο παραγωγική κουλτούρα συνεργασιών θα ματαιωθεί για μια ακόμα φορά με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την περιώνυμη πολιτική σταθερότητα.

Ο Γιώργος Σεφερτζής είναι πολιτικός επιστήμονας – αναλυτής

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο βρίσκεται σε off-season, καθώς έχει ολοκληρώσει τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις. Για αυτό τον λόγο, «άρπαξε» την ευκαιρία και επισκέφθηκε πολλούς προορισμούς.

Η περασμένη εβδομάδα τον βρήκε στο Μονακό για το Grand Prix της Formula 1. Εκεί κούνησε την «καρό» σημαία, συαντήθηκε με τους star του αθλήματος και απόλαυσε με τη σύντροφο του Μαράια αυτήν την εμπειρία.

Ακολούθησε το ταξίδι στην Ασία και πιο συγκεκριμένα στο Χονγκ Κονγκ μαζί με τον Σιάο και την οικογένεια του. Η συνέχεια τον βρήκε στην Κίνα, που γνώρισε την αποθέωση.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο Γιάννης περνάει στιγμές χαλάρωσης και απολαμβάνει τη ζωή μαζί με τη Μαράια. Όπως αυτό φαίνεται και στην ανάρτση που ανέβασε.

Δείτε την ανάρτηση Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Giannis Antetokounmpo (@giannis_an34)

Ο πρωθυπουργός του Πακιστάν Σεχμπάζ Σαρίφ δήλωσε σήμερα ότι οι ΗΠΑ και το Ιράν έχουν συμφωνήσει σε ένα πλαίσιο ειρηνευτικής συμφωνίας που θα μπορούσε να τερματίσει την πολύμηνη πολεμική διαμάχη στη Μέση Ανατολή, με το τελικό κείμενο της συμφωνίας να έχει καταρτιστεί.

Το Πακιστάν προετοιμάζεται τώρα για μία ηλεκτρονική υπογραφή που αναμένεται εντός των επόμενων 24 ωρών, ενώ θα ακολουθήσουν συνομιλίες τεχνικού επιπέδου την επόμενη εβδομάδα, πρόσθεσε ο Σαρίφ.

We are closer to a peace deal than ever before. With finalisation likely expected in the next 24 hours, Pakistan is preparing for the electronic signing of the peace deal immediately after, followed by technical level talks next week.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

We would like to thank United States of…

— Shehbaz Sharif (@CMShehbaz) June 13, 2026

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Αμερικανικές δυνάμεις κατέρριψαν ιρανικά drones

Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι κατέρριψαν σήμερα αρκετά ιρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) που είχαν στόχο εμπορικά πλοία στο Στενό του Ορμούζ, παρά την αισιοδοξία που εκφράστηκε λίγες ώρες νωρίτερα από τις δύο πλευρές σε ό,τι αφορά μια ειρηνευτική συμφωνία.

«Το Ιράν εξαπέλυσε αρκετά επιθετικά drones με στόχο να πλήξουν εμπορικά πλοία που διέρχονταν από το Στενό του Ορμούζ», έγραψε στο Χ το μεικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που είναι αρμόδιο για τη Μέση Ανατολή (Centcom). «Οι αμερικανικές δυνάμεις τα κατέρριψαν όλα τις τελευταίες ώρες» και η διέλευση των πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ «συνεχίζεται απρόσκοπτα», πρόσθεσε.

Το περιστατικό συνέβη ενώ η Τεχεράνη, το Πακιστάν που έχει ρόλο μεσολαβητή και η Ουάσινγκτον εξέφρασαν την αισιοδοξία τους για την πιθανότητα, ύστερα από εβδομάδες κοπιαστικών διαπραγματεύσεων και ελπίδων που διαψεύσθηκαν, να επιτευχθεί συμφωνία που θα βάλει τέλος στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

«Μόλις τα τελικά στάδια των διαπραγματεύσεών μας ολοκληρωθούν, η συμφωνία αυτή θα υπογραφεί και θα ανακοινωθεί», δήλωσε ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας Αμπάς Αραγτσί στην κρατική τηλεόραση. «Αυτό θα μπορούσε να συμβεί μέσα τις επόμενες ημέρες. Είμαι αισιόδοξος», πρόσθεσε.

Ο Αραγτσί δήλωσε ότι το σχέδιο της συμφωνίας προβλέπει την άρση του αμερικανικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών και μια νέα μορφή διαχείρισης του Στενού του Ορμούζ. Αλλά κατηγόρησε το Ισραήλ ότι ψάχνει «προσχήματα» για να «εκτροχιάσει» μια πιθανή συμφωνία με την Ουάσινγκτον.

Ανάλογη αισιοδοξία εξέφρασε ο πρωθυπουργός του Πακιστάν, ο βασικός μεσολαβητής στη σύγκρουση. «Η ειρήνη ουδέποτε ήταν τόσο κοντά όσο είναι σήμερα», δήλωσε ο Σεχμπάζ Σαρίφ.

Και στην Ουάσινγκτον, υψηλόβαθμος αξιωματούχος εκτίμησε σε «80 με 85%» την πιθανότητα μιας συμφωνίας-πλαισίου που θα ανοίξει μια περίοδο 60 ημερών με τεχνικού χαρακτήρα συζητήσεις, αλλά «όχι 100%». «(Οι δύο πλευρές) δεν έχουν διασχίσει ακόμα τη γραμμή τερματισμού», δήλωσε, θέλοντας να διατηρήσει την ανωνυμία του.

Η προχθεσινή συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη στον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 δεν περιείχε εκπλήξεις. Στην ουσία, ο Μητσοτάκης περιέγραψε το σχέδιο μέχρι τις εκλογές, αναλύοντας τους λόγους για τους οποίους έχει σοβαρές ελπίδες να κερδίσει την αυτοδυναμία και συμπεριλαμβάνοντας στους λόγους αυτούς τους πολιτικούς αντιπάλους του.

Απαντώντας στην ερώτηση, γιατί μια τρίτη πρωθυπουργική θητεία, δεν απάντησε μόνο με βάση το παραδοσιακό δίλημμα της ανάγκης σταθερότητας. Εκανε σαφές ότι αλλάζει ακόμα μια φορά ο κόσμος. Μέσα στα επόμενα χρόνια, τόνισε, θα κριθεί αν η Ελλάδα θα είναι με την πλευρά των νικητών ή των ηττημένων. Κι ο ίδιος επικαλέστηκε την εμπειρία, τη γνώση και το διεθνές κύρος, ώστε η Ελλάδα να βρεθεί με την πλευρά των νικητών σε αυτή την καινούργια γεωγραφία που διαμορφώνεται – στην οποία δεν είναι σίγουρος, ούτε ο ρόλος της Ευρώπης αλλά ούτε των ΗΠΑ.

Η αλήθεια είναι ότι η αποκατάσταση της Ελλάδας, μετά την τραγική δεκαετία της κρίσης χρέους, του οιονεί εμφυλίου και της ανόδου του λαϊκισμού, ήταν εντυπωσιακή – έστω κι αν, σήμερα, δεν μπορούν να την επικαλεστούν με καθαρότητα στο κυβερνητικό στρατόπεδο, εν μέρει επειδή στο μεταξύ έχουν μεσολαβήσει πολλές ηθικού χαρακτήρα απόπειρες αποκαθήλωσης από την πολυδιασπασμένη, πλην ενιαία, στην «αντισυστημικότητά» της αντιπολίτευση, εν μέρει επειδή η βαθιά δεξιά της κυβέρνησης που πολιτεύεται με αντανακλαστικά του παρελθόντος και με μόνιμο γνώμονα την πελατειακή αντίληψη του κράτους αδυνατεί να καταλάβει τι ακριβώς έχει συμβεί.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Είναι εντυπωσιακό αλλά στη βαθιά ΝΔ δεν έχουν κατανοήσει τι ακριβώς τους έχει προσφέρει το εγχείρημα Μητσοτάκη. Αδυνατούν να κατανοήσουν, και την εξωστρέφεια και την έμφαση στην τεχνολογία και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στη χώρα και τι σημαίνει πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και πολλά ακόμα. Δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχει μεγάλο ρεύμα εσωκομματικής αμφισβήτησης, πνιγμένο αυτή τη στιγμή από προσωπικές ιδιοτέλειες και ανοχή εξαιτίας της υπόσχεσης του Μητσοτάκη ότι μπορεί να οδηγήσει την παράταξη σε μια νέα εκλογική νίκη – οι κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά και του Κώστα Καραμανλή δεν είναι μετέωρες, αποκλειστικά αποτέλεσμα προσωπικού γινατιού· έχουν ρίζες και διάρκεια.

Το ρεύμα αυτό όμως, κατά βάθος ξέρει καλά ότι μια ενδεχόμενη άτακτη εγκατάλειψη της ΝΔ από τον Μητσοτάκη θα μετατρέψει το κόμμα σε μια δεξαμενή κρίσεων, επειδή αίφνης θα απομακρυνθεί από το πεδίο η προοπτική της εξουσίας, μια που η τεχνογνωσία της διακυβέρνησης, ούτε κληρονομείται ούτε μεταβιβάζεται.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Αυτό το ξέρει κι ο Μητσοτάκης ο οποίος, μαζί με τη διεκδίκηση της νέας τετραετίας, είναι βέβαιο ότι θα προσπαθήσει να κληρονομήσει μια προοπτική ομαλότητας και συνέχειας στο κόμμα του. Ξέρει ότι όλα αυτά έχουν μεγάλο ποσοστό διακινδύνευσης, αλλά ούτως ή άλλως η πολιτική περιέχει συνεχώς κινδύνους.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Κατά τα άλλα, ο Μητσοτάκης θα διασχίσει το επόμενο διάστημα με αισιοδοξία· του την παρέχουν οι αντίπαλοί του. Ο Τσίπρας επέστρεψε ως Τσίπρας (δείτε τις τοποθετήσεις της Μαριζέτας Αντωνοπούλου, για να καταλάβετε ότι είμαστε στο 2024 των ατεκμηρίωτων υποσχέσεων, χωρίς ρεύμα νίκης και χωρίς οιονεί εμφύλιο), ο Ανδρουλάκης άρχισε την πλειοδοσία σε δημοσιονομικές επιπολαιότητες (όπως τα τσάμπα εισιτήρια στα μέσα μεταφοράς, που θα διαλύσουν τελείως μια προβληματική υπηρεσία της κοινωνικής ζωής).

Αλλά ακόμα και η επιδίωξη της αστάθειας θέλει κόπο – όχι εξυπνάδες.

Ζηλεύω αυτούς που αδιαφορούν για το ποδόσφαιρο – ειδικά τις γυναίκες. Στην οθόνη πέφτουν κορμιά. Στον καναπέ σπάνε καρδιές και βγαίνουν ψυχές. Και αυτές ατάραχες χαζεύουν στο κινητό. Ξέρουν κάτι που εγώ δεν μπόρεσα να μάθω ποτέ· δεν είχα καν την ευκαιρία. Τα κορίτσια της γενιάς μου έπαιζαν με κούκλες· τα αγόρια με μπάλα. Εκείνες χάζευαν αστραφτερές ξανθομαλλούσες σε ιλουστρασιόν εξώφυλλα· εμείς κάτι μαντράχαλους στα πρωτοσέλιδα των αθλητικών εφημερίδων. Το ποδόσφαιρο δεν είναι επιλογή για τους άνδρες. Επιλογή είναι, όταν το απορρίπτεις. Είναι ψυχολογικός καταναγκασμός. Το μαθαίνεις από μωρό. Κοινωνικοποιείσαι μέσω του ποδοσφαίρου. Και κολλάς στο κούτελο την πινακίδα με το όνομα και τα σύμβολα της ομάδας. Το μόνο που δεν αλλάζει στη ζωή σου. Είναι χάραγμα.

Κι έτσι, ενώ είσαι ακόμα μικρό, αμούστακο, αγνό αγόρι, έρχεται η στιγμή που αισθάνεσαι το πόδι σου, βαρύ. Σου έχουν δέσει μία μπάλα με αλυσίδα, όπως έκαναν στις φυλακές στην Αγρια Δύση. Θα την κουβαλάς μια ζωή. Και θα αποκτήσει πολλαπλές χρήσεις. Θα την κάνεις σημαδούρα μέσα σε μία θάλασσα αναμνήσεων. Παίζεις με τον μπαμπά σου. Βλέπετε μαζί εκείνο τον τελικό. Την μπάλα θα καβαλήσουν οι πρώτοι σου ήρωες και ένα μυθικό κανόνι θα τους στείλει στα αστέρια. Θα τοποθετηθεί στη μέση του τραπεζιού, όταν είσαι με τους φίλους. Θα παίξεις πασούλες κουβέντας με τον άγνωστο που θα σου πει την ομάδα, αλλά όχι και το όνομά του. Και έτσι η μπάλα γίνεται μπόλι. Μπαίνει στο αίμα σου και δεν βγαίνει ποτέ.

Μην το γελάτε. Αρρώστια είναι. Ενας παθογόνος οργανισμός που τρέφεται από τον χρόνο και την ηρεμία σου· και στοχεύει με ακρίβεια τον προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου, εκεί που αρχίζει, αλλά και τελειώνει η λογική σκέψη. Η παρακολούθηση ποδοσφαίρου είναι η μοναδική ανθρώπινη δραστηριότητα κατά την οποία μπορείς να φας τον αγλέορα, ενώ σε τρώει η αγωνία – μαζί με τα νύχια σου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Συχνά αναρωτιέμαι πώς θα ήταν η ζωή μου αν αντί για μπάλα έβλεπα μπαλέτο. Αν δεν μεγάλωνα με τον Διακογιάννη, αλλά με τον Κωστάλα. Να θαύμαζα την πιρουέτα της μπαλαρίνας και όχι τις νευρικές στροφές του κοντού με τους θηριώδεις τετρακέφαλους. Νομίζω ότι η ζωή μου θα ήταν πολύ καλύτερη. Εντάξει, θα μου έφευγε ένα δάκρυ στη «Λίμνη των Κύκνων», όταν η Οντέτ και ο Ζίγκφριντ πεθαίνουν και ξανασμίγουν μετά θάνατον. Αλλά όταν ο ΠΑΟΚ αποκλείστηκε από την Μπάγερν, το 1983, έκλαιγα για μία ώρα στο πάτωμα. Μεταξύ μας, αν δεν έβλεπα μπάλα θα είχα τόσο διαθέσιμο χρόνο που θα έφτανα στα όρια της πλήξης. Αλλά θα ήταν και διαθέσιμος προς δημιουργική αξιοποίηση. Θα διάβαζα όλη την αρχαία ελληνική γραμματεία, που λέει ο λόγος.

Τώρα διαβάζω δηλώσεις κάτι τύπων που, αν δεν κλωτσούσαν καλά την μπάλα, θα φόρτωναν σακιά σε αφρικανικό λιμάνι ή βαλίτσες σε ευρωπαϊκό αεροδρόμιο. Και θα έδειχναν τα τατουάζ τους σε μπαρ της κακιάς ώρας. Διότι μόνο το ποδόσφαιρο και η πολιτική σε υποχρεώνουν να πάρεις στα σοβαρά κάτι παρακμιακούς χαρακτήρες που, υπό άλλες συνθήκες, αρκετοί εξ αυτών θα απασχολούσαν ποινικές υποθέσεις. Και όμως. Οχι μόνο τους βλέπεις, αλλά τους λατρεύεις κιόλας. Οταν είσαι παιδί, τους έχεις στον τοίχο σου· και ως ενήλικας στην καρδιά σου. Φέρε μου τον Γιώργο Κούδα. Θα του φιλήσω τα χέρια με τρεμάμενα γόνατα. Λάθος. Τα πόδια. Δώσε μου για ένα βράδυ τον Κωνσταντέλια. Να τον νανουρίσω και να του διαβάσω παραμύθια.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ναι, είναι φαιδρά όλα αυτά· παράλογα. Και συχνά ηλίθια. Αλλά έτσι δεν συμβαίνει με τις μεγάλες αγάπες; Αν κάνεις λεπτομερή λογιστικό έλεγχο, το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό. Ομως τι μπορείς να κάνεις; Μασκαρεύεις το πάθος σε απόλαυση και το ζεις. Ναι το ξέρω, είναι χαμένος χρόνος. Αλλά και αυτός πάει εκεί που καταλήγει ο κερδισμένος, το ίδιο λούκι τον καταπίνει. Το Μουντιάλ ξεκίνησε· και ζητάει ξενύχτι. Δεν αντέχω να του το προσφέρω, εκτός ορισμένων εξαιρέσεων. Θα είναι μοναχικό Μουντιάλ. Οι ώρες διεξαγωγής δεν προσφέρονται για παρέα, πίτσα, μπίρες και σουβλάκια. Κι όμως, μέχρι να έρθει η αυγή, θα υπάρξει μία στιγμή που θα αξίζει. Πάντα υπάρχει. Αυτή ψάχνεις.

Σε μια σημαντική παρέμβαση που αλλάζει ριζικά τα δεδομένα της οδικής ασφάλειας για εκατοντάδες μαθητές, προχωρά από την ερχόμενη Δευτέρα, 15 Ιουνίου, ο Δήμος Δελφών. Μετά την επιτυχή έγκριση του σχετικού φακέλου, ανάβει το «πράσινο φως» για την κατασκευή πρότυπων, «έξυπνων» διαβάσεων πεζών, οι οποίες πρόκειται να τοποθετηθούν σε κρίσιμα σημεία του οδικού δικτύου που εφάπτονται με σχολικά συγκροτήματα.

Το έργο, το οποίο τελεί υπό την ευθύνη του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και υλοποιείται από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ), φέρνει σταθερά στην περιοχή τεχνολογίες αιχμής. Οι νέες διαβάσεις θα είναι εξοπλισμένες με ειδικούς αισθητήρες που θα αναγνωρίζουν την παρουσία πεζού ή μαθητή, ενεργοποιώντας αυτόματα φωτεινά συστήματα προειδοποίησης για τους οδηγούς. Επιπλέον, οι υποδομές αυτές θα διαθέτουν πλήρη ενεργειακή αυτονομία, καθώς θα τροφοδοτούνται αποκλειστικά από ηλιακούς συλλέκτες.

Η αρχή των εργασιών θα γίνει από την Άμφισσα, ενώ το πλάνο των παρεμβάσεων θα εξελιχθεί σταδιακά σε οκτώ κομβικά σχολικά σημεία του Δήμου:

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

• ΓΕΛ Άμφισσας, Οδός Βασιλοπούλου
• ΕΠΑΛ Άμφισσας, Λ. Σαλώνων
• 3ο Δημοτικό Σχολείο Ιτέας, Οδός Αγίας Ευθυμίας
• Δημοτικό Σχολείο Γαλαξιδίου, Οδός Νικ.Γουργουρή
• Δημοτικό Σχολείο Γραβιάς, Επ. Οδός Γραβιάς – Φθιώτιδας
• Νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο, ΓΕΛ Δελφών, Οδός Αγγέλου Σικελιανού
• Δημοτικό Σχολείο Πολυδρόσου, Επαρ.Οδ. Γραβιάς – Φθιώτιδας
• Δημοτικός Παιδικός Σταθμός Δεσφίνας

Ο αγώνας θα γινόταν στο Κίτο του Ισημερινού, αλλά την προηγουμένη είχε πεθάνει η μητέρα του διαιτητή και πολλοί ανησυχούσαν μήπως το ματς αναβληθεί. Ομως ο διαιτητής, ας τον πούμε Πέπε, αποφάσισε να τηρήσει τις υποχρεώσεις του. Πριν από το πρώτο σφύριγμα τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή για τη μακαρίτισσα, ενώ ο πρόεδρος της γηπεδούχου ομάδας εξήρε τον επαγγελματισμό και το φιλότιμο του πενθούντος διαιτητή. Οι φίλαθλοι χειροκροτούσαν συγκινημένοι. Δεκαπέντε λεπτά μετά την έναρξη, οι γηπεδούχοι έβαλαν γκολ, αλλά ο διαιτητής το ακύρωσε ως οφσάιντ. Και τότε όλο το γήπεδο σηκώθηκε όρθιο φωνάζοντας εν χορώ: «Πέπε / μπινέ / π…άνας ορφανέ»!

Η ιστορία αυτή περιλαμβάνεται σε ένα από τα βιβλία που σφράγισαν την ιστορία του ποδοσφαίρου, «Το Ποδόσφαιρο στη σκιά και στο φως» (1995, στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πάπυρος) του Εδουάρδο Γκαλεάνο. Ο ουρουγουανός συγγραφέας ήταν παθιασμένος με την μπάλα. Οταν ξεκινούσε το Μουντιάλ κλεινόταν στο σπίτι του κι έβγαινε μόνο όταν αποκλειόταν η χώρα του. «Δεν είμαι τίποτα παραπάνω από ένα ζητιάνο του καλού ποδοσφαίρου», γράφει. «Γυρίζω τον κόσμο, με ένα σομπρέρο στο χέρι, και στα γήπεδα εκλιπαρώ τον Θεό για ένα καλό ματσάκι».

Τρία χρόνια νωρίτερα είχε εκδοθεί στην Αγγλία «Ο πυρετός της μπάλας» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα), όπου ο Νικ Χόρνμπι κατέθετε την παθολογική του αγάπη για την Αρσεναλ και έθετε ένα σχεδόν φιλοσοφικό ερώτημα: γιατί κάποιος υποστηρίζει μια ομάδα; Τι κάνει έναν πολίτη να διασχίζει τα σύνορα μια Τετάρτη απόγευμα για να δει έναν αγώνα δεύτερης ή τρίτης κατηγορίας; Μια από τις απαντήσεις που δίνει ο βρετανός συγγραφέας είναι ότι το ποδόσφαιρο – «μια θρησκεία σε αναζήτηση θεού» όπως τιτλοφόρησε ένα βιβλίο του ο γνωστός μας ισπανός συγγραφέας Μανουέλ Βάθκεθ Μονταλμπάν – δίνει τη δυνατότητα σε έναν πατέρα και έναν γιο να περάσουν δυο ώρες παρέα χωρίς να είναι υποχρεωμένοι να αναζητήσουν ένα θέμα συζήτησης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Τη δεκαετία του ’90 έγινε μόδα επίσης η ιδέα να γράφουν γνωστοί συγγραφείς για το ποδόσφαιρο στις εφημερίδες, σημειώνει ο Πέδρο Θουαθούα στην «El País». Το βιβλίο «Ο θεός είναι στρογγυλός» συγκεντρώνει τα κείμενα που έγραψε ο Χουάν Βιγιόρο για το Μουντιάλ του 1998: για τον μεξικανό συγγραφέα είχαν γράψει τότε ότι πέτυχε την ιδανική διαλεκτική σύνθεση ανάμεσα στην ανακοίνωση του Νίτσε ότι «ο Θεός είναι νεκρός» και την απάντηση του Λακάν ότι «ο Θεός δεν πέθανε, είναι αναίσθητος». Είχε προηγηθεί το καλύτερο δημοσιογραφικό βιβλίο που έχει γραφτεί ποτέ για κάποιον γίγαντα του ποδοσφαίρου: το «Γκαρίντσα, μοναχικό αστέρι» του βραζιλιάνου δημοσιογράφου Ρούι Κάστρο. Σπουδαίος ποδοσφαιριστής ο Γκαρίντσα, «σε ολόκληρη την ιστορία του ποδοσφαίρου κανείς δεν έκανε περισσότερους ανθρώπους χαρούμενους» είχε πει κάποτε γι’ αυτόν ο Γκαλεάνο.

Αλλά φυσικά με το ποδόσφαιρο δεν έχει ασχοληθεί μόνο η λογοτεχνία. Ενα έργο του Τόμας Χέμι από το 1895, που απεικονίζει ένα κόρνερ στον αγώνα Σάντερλαντ – Αστον Βίλα 4-4, θεωρείται ο πρώτος πίνακας ζωγραφικής που συνδέεται με το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Η σχέση του αθλήματος με τον κινηματογράφο, πάλι, δεν ήταν πάντα ευτυχής, όπως δείχνει η ταινία του Τζον Χιούστον «Η μεγάλη απόδραση των 11», με τον Σιλβέστερ Σταλόνε να παίζει τον ρόλο τερματοφύλακα σε έναν αγώνα αιχμαλώτων πολέμου εναντίον Ναζί. Πιο επιτυχημένες ήταν οι προσπάθειες ενός σκηνοθέτη που αγαπά το ποδόσφαιρο, του Κεν Λόουτς, με τις ταινίες «Κες», «Το όνομά μου είναι Τζο» και κυρίως την «Αναζητώντας τον Ερικ», όπου πρωταγωνίστησε ο Ερίκ Καντονά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Τι μένει; Φυσικά η μουσική. Ο Μαραντόνα υμνήθηκε σε πολλά τραγούδια, όπως το «Σάντα Μαραντόνα» του Μάνου Τσάο, το «Χέρι του Θεού» του Ροντρίγο ή το «Μαραντόνα» του Αντρές Καλαμάρο. Στην Αγγλία, πάλι, πολλά τραγούδια της ποπ και της ροκ μετατράπηκαν σε ύμνους των ομάδων και τραγουδιόντουσαν στα γήπεδα. Κανείς δεν ξεχνά επίσης τον δίσκο στον οποίο οι Πινκ Φλόιντ υμνούσαν το ποδόσφαιρο, το «Fearless», όπως και τον εμβληματικό πρώτο δίσκο των The Wedding Present, στο εξώφυλλο του οποίου εικονιζόταν ο Τζορτζ Μπεστ με τη φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Φέρεντς Πούσκας (1927-2006)

Γινόταν χρυσάφι

«Ενα γκολ, δύο γκολ στον αέρα / Πάντσο η ομάδα πετά» τραγουδούσαμε στην πορεία προς το Γουέμπλεϊ, τον Μάιο του 1971, σε στίχους του Φραγκίσκου Σούρπη και μουσική του Ob-La-Di, Ob-La-Da. Στον θρυλικό πρώην παίκτη της Εθνικής Ουγγαρίας και πρώην προπονητή του Παναθηναϊκού είναι αφιερωμένο και ένα από τα ωραιότερα βιβλία που έχουν γραφτεί για το ποδόσφαιρο: το «Ο Πούσκας για τον Πούσκας», των Ρόγκαν Τέιλορ και Κλάρα Τζάμριτς (1997). Πρόκειται για μια προφορική ιστορία του Πούσκας, όπου οι συγγραφείς συμπληρώνουν τις δικές του αναμνήσεις μ’ εκείνες των ανθρώπων που τον γνώρισαν. «Σχεδόν ολόκληρη την καριέρα του ως παίκτη, κάπου είκοσι χρόνια, την πέρασε όχι απλώς στην κορυφή, αλλά στο υψηλότερο σημείο της κορυφής», σημειώνουν. «Ποτέ δεν κατέβηκε από αυτή την κορυφή. Και ό,τι άγγιζε στον ποδοσφαιρικό κόσμο γινόταν χρυσάφι».

Οι φίλοι του Ολυμπιακού συνεχίζουν με δυναμικό τρόπο να ανανεώνουν τα εισιτήρια διαρκείας τους, φτάνοντας τις 17.000 ενόψει της επόμενης αγωνιστικής περιόδου (2026-2027)!

Υπενθυμίζεται ότι τη Δευτέρα 15/06 στις 15:00 λήγει η 2η περίοδος για αλλαγές θέσεων των περσινών κατόχων, οι οποίοι είχαν από 14 παρουσίες και άνω.

Από την Τρίτη 16/06 στις 14:00 ξεκινάει η 3η περίοδος, στην οποία ισχύουν οι τιμές του 2ου πίνακα και παύει το δικαίωμα ανανέωσης των περσινών κατόχων.

Νέα τροπή παίρνει η υπόθεση θανάτου του 18μηνου κοριτσιού που άφησε την τελευταία του πνοή στο ΠΑΓΝΗ, μετά την ποινική δίωξη που άσκησε ο Εισαγγελέας Ηρακλείου σε βάρος του παππού του.

Σύμφωνα με πληροφορίες του cretalive, η δίωξη που ασκήθηκε στον 45χρονο είναι κακουργηματικού χαρακτήρα. Ο ίδιος παραπέμφθηκε στην αρμόδια Ανακρίτρια Ηρακλείου και ζήτησε προθεσμία για να απολογηθεί την Τρίτη.

Η εξέλιξη αυτή φέρεται να αιφνιδίασε τους συγγενείς του, οι οποίοι δηλώνουν τη στήριξή τους και αναζητούν δικηγόρο για την υπεράσπισή του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Το χρονικό

Το βρέφος είχε διακομιστεί εσπευσμένα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου από τον παππού του, το βράδυ της Παρασκευής, καθώς η υγεία του παρουσίασε ραγδαία επιδείνωση. Λίγα 24ωρα νωρίτερα, όπως αναφέρει το Cretalive, είχε εξεταστεί από παιδίατρο και του είχε χορηγηθεί φαρμακευτική αγωγή.

Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γιατρών, που επί 48 λεπτά έκαναν ΚΑΡΠΑ, το παιδί δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο παππούς του λιποθύμησε μόλις ενημερώθηκε για τον θάνατό του.

Από τα στοιχεία της προανάκρισης προκύπτει ότι ο 45χρονος φρόντιζε και ένα ακόμη παιδί της οικογένειας, το οποίο αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας.

Η ανάλυση που έφερε τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη στην εξουσία και την κράτησε εκεί για 7 ήδη χρόνια είναι πως οι εκλογές κερδίζονται στο Κέντρο. Απορροφώντας τους ιστορικούς ψηφοφόρους της Ενωσης Κέντρου (αντίθετα με τα στελέχη της) επικράτησε ο Ανδρέας Παπανδρέου τη δεκαετία του ’80. Η δεσπόζουσα θέση του ΠΑΣΟΚ για παραπάνω από δύο δεκαετίες και ιδιαίτερα η οκταετία Σημίτη οφείλονται στην ιδεολογική, πολιτική και τελικά εκλογική κυριαρχία στον κεντρώο χώρο. Μετεξελίχθηκε σε «μεσαίο χώρο» για να δώσει δύο φορές τη νίκη στον Κώστα Καραμανλή. Ιστορικά, επομένως, επιβεβαιώνεται η αντίληψη ότι οι ευρείες παρατάξεις είναι περίπου ισοδύναμες στον σκληρό πυρήνα τους και υπάρχει μια ρευστή εκλογική βάση μετριοπαθών ψηφοφόρων που η μετακίνησή τους καθορίζει την έκβαση της κάλπης. Ισχύει, αλλά όχι πάντα.

Εχει όμως περισσότερο ενδιαφέρον να δει κανείς πότε δεν επιβεβαιώνεται ο κανόνας. Ποια είναι η εναλλακτική; Να κρίνεται η εκλογική αναμέτρηση όχι στο ποιος θα προσελκύσει τους αμφιταλαντευόμενους ψηφοφόρους, αλλά στο ποιος θα καταφέρει να συσπειρώσει τους εκλογείς του χώρου του – είτε αυτή είναι η ευρύτερη Δεξιά είτε η Αριστερά. Και υπάρχουν δύο συγκεκριμένες προϋποθέσεις για να κρίνεται μια μάχη εξουσίας στη συσπείρωση παρά στην καθολική ελκυστικότητα. Πρώτον, να διαμορφώνεται μια συνθήκη πολυδιάσπασης. Οταν ένας χώρος είναι κατακερματισμένος, όπως για παράδειγμα το Κέντρο μέχρι την Ενωσή του υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου το 1961, η ανάκτηση της καθολικής εμπιστοσύνης της ιστορικής εκλογικής βάσης έχει μεγαλύτερη σημασία από τη διεύρυνσή της.

Ενα πιο πρόσφατο παράδειγμα θριάμβου μέσα από την κινητοποίηση της σκληρής βάσης αντί της ενσωμάτωσης μεγαλύτερου φάσματος ψηφοφόρων είναι η ανάδειξη του Ζόραν Μαμντάνι σε δήμαρχο της Νέας Υόρκης, με μια ανόθευτη ρητορική, που αποξένωσε αρκετούς αλλά συγκίνησε περισσότερους (και – κρίσιμη παράμετρος – κατάφερε να τους φέρει στην κάλπη). Δεύτερον, η αναμέτρηση να είναι κυρίως προσωποκεντρική και λιγότερο προγραμματική. Οταν το ζήτημα αφορά την εμπιστοσύνη σε ένα πρόσωπο, το κρίσιμο σημείο δεν εντοπίζεται στην απήχηση του μηνύματος αλλά στη γοητεία που εκπέμπει προς το εκλογικό σώμα – δηλαδή η αναμέτρηση κομμάτων μετατρέπεται σε μονομαχία αρχηγών. Συνήθως, αυτό συμβαίνει σε περιόδους εκδηλωμένης ή κυοφορούμενης κρίσης, όταν οι εκλογείς αναζητούν σωσίβιο στην ελπίδα (και συνήθως διαψεύδονται).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Και οι δύο προϋποθέσεις συντρέχουν στη σημερινή ελληνική πολιτική συγκυρία. Η στρατηγική του κ. Τσίπρα ανταποκρίνεται επακριβώς σε αυτό το σχήμα. Ο πρώτος στόχος είναι η ανάκτηση των ψηφοφόρων της Αριστεράς (δηλαδή του 18% που τον ψήφισε το 2023) ως επαρκές εφαλτήριο για τη δεύτερη θέση. Το ίδιο ισχύει και για την κα Καρυστιανού, που θέλει να γίνει το πρόσωπο αναφοράς όσων προσυπογράφουν την καθολική απόρριψη του πολιτικού συστήματος και όσων το έχουν έστω και αγγίξει στο παρελθόν, πιθανόν αύριο και για τον κ. Σαμαρά, που αναζητεί αποκλειστικά τους δεξιούς ψηφοφόρους που έχουν διαρρήξει τους δεσμούς τους με τον κ. Μητσοτάκη (και όχι αναγκαστικά με τη ΝΔ).

Υπάρχει, όμως, μια σοβαρή παρενέργεια όταν στόχος είναι η συσπείρωση αντί της ευρείας απήχησης. Οτι οδηγεί σε ακραία πόλωση. Με βαθιές διαχωριστικές γραμμές και ασκήσεις ατομικής προβολής των ηγετών, η προεκλογική περίοδος είναι βέβαιο ότι θα εξελιχθεί σε έναν όλο και πιο τοξικό, όλο και πιο διαιρετικό, πιθανόν όλο και πιο βρώμικο πόλεμο, με λάσπη κατά προσώπων και προσπάθεια απαξίωσης των αντιπάλων. Καλωσήρθατε στις εκλογές του φθινοπώρου.

Όλος ο πλανήτης κινείται σε ρυθμούς Μουντιάλ. Ήδη τα πρώτα παιχνίδια διεξήχθησαν και η συνέχεια αναμένεται με τεράστιο το ενδιαφέρον, με την αγωνία να κορυφώνεται.

Οι ΗΠΑ είναι μία από τις τρεις χώρες που φιλοξενούν τη διοργάνωση και στην πρεμιέρα τους επικράτησαν με 4-1 της Παραγουάης. Έξω από το γήπεδο υπήρχαν αρκετοί φίλαθλοι από όλες τις μεριές του πλανήτη.

Ένας αστυνομικός άρχισε να κάνει «γκελάκια» μπροστά στο πλήθος, το οποίο και ξεσήκωσε με τις ικανότητές του. Στη συνέχεια, γνώρισε την πλήρη αποθέωση και δικαίως, αφού το αποτέλεσμα ήταν αρκετά ικανοποιητικό.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Έτσι, δημιουργήθηκε ένα ωραίο κλίμα, «χαρίζοντας» μία ξεχωριστή εμπειρία.

Δείτε το βίντεο Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΟΜΑΔΑ (@omadatanea)

Το αποτέλεσμα των επόμενων εθνικών εκλογών θα κρίνει πολλά για την μελλοντική πορεία της χώρας. Η κοινοβουλευτική παντοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας, για δεύτερη κατά σειρά θητεία, ανέδειξε τις αδυναμίες της μονοκομματικής δημοκρατίας και κυρίως την εξάντληση των μεταρρυθμιστικών και θεσμικών της αντοχών. Ταυτόχρονα η εξαγγελόμενη από την αντιπολίτευση «Πολιτική Αλλαγή» δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα τουλάχιστον. Η δημοσκοπική δυναμική των νέων κομμάτων φωτογραφίζει τα αδιέξοδα του πολιτικού συστήματος και την απόγνωση του εκλογικού σώματος. Η βολική θεωρία του «στραβού γυαλού» δεν δίνει πολιτικό άλλοθι σε κανέναν.

Το κυβερνητικό κόμμα επιμένει στο δόγμα της αυτοδυναμίας του ως της μόνης αισιόδοξης προοπτικής για τη λύση των προβλημάτων της κοινωνίας και της χώρας. Ωστόσο, η συνεχιζόμενη αποκάλυψη διαδοχικών σκανδάλων, οι αντιθεσμικές συμπεριφορές και η ομολογημένη επανειλημμένα από τα πρωθυπουργικά χείλη αδυναμία αντιπαράθεσης με το πανίσχυρο πελατειακό κράτος δεν συνάδουν με το προεκλογικό του αφήγημα. Τα εσωκομματικά προβλήματα της Νέας Δημοκρατίας τα οποία αναμένεται να κορυφωθούν με την εξαγγελία του κόμματος Σαμαρά, οδηγούν την ηγεσία της σε αποφάσεις και επιλογές που κινούνται στη λογική της συσπείρωσης της δεξιάς παράταξης.

Το ΠΑΣΟΚ έχει εγκλωβιστεί σε διλήμματα που υπονόμευσαν την ομόφωνα χαραγμένη στρατηγική της πολιτικής του αυτονομίας. Η προσυνεδριακή συζήτηση σφραγίστηκε από την απόφαση για απόρριψη κάθε πιθανότητας μετεκλογικής συνεργασίας με τη ΝΔ που παρέπεμψε αυτομάτως σε σενάρια κεντροαριστερής συμμαχίας με το κόμμα Τσίπρα τα οποία προωθεί συστηματικά συγκεκριμένη ομάδα στελεχών. Η εσωκομματική αντιπαράθεση επισκίασε αντικειμενικά τις προγραμματικές επεξεργασίες και τις προτάσεις για την επίλυση των οξυμένων οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων, αποδυναμώνοντας το αφήγημα της Πολιτικής Αλλαγής. Η πρόσφατη δημοσκοπική υποχώρηση του ΠΑΣΟΚ οφείλεται στο βαρύ κλίμα που έχει δημιουργηθεί.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η επιστροφή Τσίπρα έδωσε τη χαριστική βολή στον ήδη διαλυμένο ΣΥΡΙΖΑ. Η «Πρώτη φορά Αριστερά» έμελλε να είναι και η τελευταία για το κόμμα που οδήγησε τη χώρα στο χιλιοστό από την πτώχευση και την έξοδο από την ευρωζώνη. Παρά τις περί του αντιθέτου φήμες, ο Αλέξης Τσίπρας, αντί να κάνει την αυτοκριτική της θητείας του, επιχείρησε να ωραιοποιήσει ακόμα και τις πιο μελανές πτυχές της. Η ίδρυση ενός καθαρά προσωποπαγούς κόμματος περιορίζει εξαρχής τις προσδοκίες για τη δήθεν μεγάλη συνάντηση «της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας και της Πολιτικής Οικολογίας». Η δημοσκοπική δυναμική της ΕΛΑΣ είναι χαμηλότερη από τα ποσοστά που οδήγησαν τον Τσίπρα στην παραίτηση από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ πριν από τρία ακριβώς χρόνια.

Οι κάλπες στήνονται για να αναδειχθεί η επόμενη κυβέρνηση της χώρας. Μετά την έκφραση της λαϊκής ετυμηγορίας επιβάλλεται η αναζήτηση προγραμματικών συγκλίσεων εφόσον έτσι έχει αποφασίσει το εκλογικό σώμα διαμορφώνοντας τον νέο συσχετισμό δυνάμεων. Η επίκληση της έλλειψης κουλτούρας πολιτικών συνεργασιών καθώς και η ταύτιση των κομματικών στρατηγικών με τις προτεραιότητες της χώρας είναι προσχηματικές και επιζήμιες. Τόσο ο εκβιασμός της ψήφου του εκλογικού σώματος «όσες φορές χρειαστεί» όσο και η ρήση «απελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο» είναι επικίνδυνες λογικές που στρώνουν τον δρόμο στον ακραίο λαϊκισμό. Η ψήφος των πολιτών ξέρει να επιβραβεύει αλλά ξέρει και να τιμωρεί.

Ο Γιάννης Μεϊμάρογλου είναι εκδότης του  ηλεκτρονικού περιοδικού «Μεταρρύθμιση»