Τα ΝΕΑ - Τεχνολογία

Μοιραίες αποδείχθηκαν οι διακοπές για μια οικογένεια Βρετανών τουριστών στην Κέρκυρα, καθώς ένα τροχαίο δυστύχημα που σημειώθηκε γύρω στις 14:00 στα βόρεια του νησιού κόστισε τη ζωή του πατέρα και προκάλεσε σοβαρό τραυματισμό στον ανήλικο γιο του.

Το δυστύχημα συνέβη στον κεντρικό επαρχιακό δρόμο Ρόδας – Αχαράβης, στη θέση Αλμυρός. Η τετράτροχη μηχανή (γουρούνα) που οδηγούσε ο 42χρονος πατέρας, με συνεπιβάτη τον 15χρονο γιο του, για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία εξετράπη της πορείας της, πέρασε στο αντίθετο ρεύμα και κατέληξε μέσα σε ελαιώνα.

Η κινητοποίηση της ΕΛΑΣ και της Πυροσβεστικής ήταν άμεση. Οι πυροσβέστες απεγκλώβισαν τον οδηγό χωρίς τις αισθήσεις του και τον ανήλικο τραυματισμένο. Ο 42χρονος μεταφέρθηκε αρχικά στο Περιφερειακό Ιατρείο Αχαράβης και στη συνέχεια στο Νοσοκομείο της Κέρκυρας, όπου οι διασώστες του ΕΚΑΒ κατέβαλαν προσπάθειες να τον κρατήσουν στη ζωή.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Στο σημείο έσπευσε και γιατρός από το Ιατρείο Αχαράβης, προκειμένου να συνδράμει το πλήρωμα του δεύτερου ασθενοφόρου που μετέφερε τον 15χρονο στο Νοσοκομείο για νοσηλεία.

Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για τη βιομηχανική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία και ο κλάδος αλουμινίου ενώνουν τις δυνάμεις τους, ζητώντας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εντάξει το «πράσινο αλουμίνιο» στο νέο ρυθμιστικό πλαίσιο για τις εκπομπές CO2 των αυτοκινήτων και των ελαφρών επαγγελματικών οχημάτων. Η κοινή παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατασκευαστών Αυτοκινήτων (ACEA) και της ευρωπαϊκής πλατφόρμας European Aluminium σηματοδοτεί μια νέα φάση πίεσης προς τις Βρυξέλλες, καθώς οι δύο στρατηγικοί τομείς επιχειρούν να διαμορφώσουν από κοινού τους όρους της πράσινης βιομηχανικής μετάβασης.

Οι δύο οργανώσεις υποστηρίζουν ότι η αυτοκινητοβιομηχανία και η παραγωγή αλουμινίου είναι αλληλένδετοι κλάδοι, οι οποίοι δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίζονται αποσπασματικά στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής για το κλίμα. Όπως επισημαίνουν, η αποανθρακοποίηση των μεταφορών δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την ηλεκτροκίνηση ή τη μείωση των ρύπων των κινητήρων, αλλά και από τα ίδια τα υλικά που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή των οχημάτων.

Το βασικό αίτημα αφορά την επέκταση του λεγόμενου «αντισταθμιστικού μηχανισμού» που προβλέπει ο υπό διαμόρφωση κανονισμός CO2 για τα ελαφρά οχήματα. Σήμερα, η ευρωπαϊκή πρόταση αναγνωρίζει μόνο τον χάλυβα χαμηλών εκπομπών άνθρακα ως υλικό που μπορεί να προσμετράται στους περιβαλλοντικούς στόχους των αυτοκινητοβιομηχανιών. Το αλουμίνιο, παρά τον κρίσιμο ρόλο του στη μείωση του βάρους των οχημάτων και κατά συνέπεια της ενεργειακής κατανάλωσης, παραμένει εκτός του πλαισίου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η στάση αυτή προκαλεί έντονες αντιδράσεις τόσο στον κλάδο των μετάλλων όσο και στους κατασκευαστές αυτοκινήτων, οι οποίοι θεωρούν ότι δημιουργούνται σοβαρές αντιφάσεις στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Όπως τονίζουν, το αλουμίνιο και ο χάλυβας αντιμετωπίζονταν διαχρονικά ως στρατηγικά υλικά της αυτοκινητοβιομηχανίας και συνήθως εντάσσονταν από κοινού στις σχετικές κοινοτικές πολιτικές. Η εξαίρεση του αλουμινίου από το νέο κανονισμό θεωρείται από τους φορείς αδικαιολόγητη και επικίνδυνη για την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.

Το διακύβευμα είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Το αλουμίνιο αποτελεί βασικό υλικό για τη σύγχρονη αυτοκινητοβιομηχανία, ειδικά στα ηλεκτρικά οχήματα, όπου η μείωση του βάρους επηρεάζει άμεσα την αυτονομία των μπαταριών και τη συνολική ενεργειακή απόδοση. Τα τελευταία χρόνια οι αυτοκινητοβιομηχανίες αυξάνουν συνεχώς τη χρήση αλουμινίου σε πλαίσια, αμαξώματα, μπαταρίες και δομικά εξαρτήματα, καθώς επιδιώκουν να μειώσουν το συνολικό βάρος των οχημάτων χωρίς να θυσιάσουν την ασφάλεια ή την ανθεκτικότητα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Παράλληλα, η ίδια η ευρωπαϊκή βιομηχανία αλουμινίου βρίσκεται αντιμέτωπη με τεράστιες προκλήσεις εξαιτίας του υψηλού ενεργειακού κόστους και του διεθνούς ανταγωνισμού, κυρίως από την Κίνα και άλλες αγορές χαμηλού κόστους. Η παραγωγή «πράσινου αλουμινίου», δηλαδή αλουμινίου που παράγεται με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μέσω χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ή νέων τεχνολογιών τήξης, απαιτεί τεράστιες επενδύσεις. Οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις υποστηρίζουν ότι χωρίς σαφή κίνητρα και σταθερό κανονιστικό περιβάλλον, η μετάβαση αυτή κινδυνεύει να καθυστερήσει ή να μεταφερθεί εκτός Ευρώπης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά και η χρονική διάσταση του ζητήματος. Ο ισχύων σχεδιασμός της ΕΕ προβλέπει ότι ο μηχανισμός για τα υλικά χαμηλού άνθρακα θα τεθεί σε εφαρμογή το 2035, χρονιά-ορόσημο κατά την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση σκοπεύει να σταματήσει ουσιαστικά τις πωλήσεις νέων αυτοκινήτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης. Ωστόσο, οι βιομηχανικοί φορείς ζητούν η εφαρμογή του να ξεκινήσει αμέσως μετά την επανεξέταση της νομοθεσίας, υποστηρίζοντας ότι η αγορά χρειάζεται άμεσα σήματα επενδυτικής σταθερότητας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Κατά την άποψή τους, η πρόωρη εφαρμογή του μηχανισμού θα ενισχύσει τη ζήτηση για καθαρό χάλυβα και πράσινο αλουμίνιο, επιτρέποντας στις επιχειρήσεις να προχωρήσουν γρηγορότερα σε επενδύσεις χαμηλών εκπομπών. Παράλληλα, θα συμβάλει στη διατήρηση της παραγωγικής βάσης στην Ευρώπη, σε μια περίοδο που η βιομηχανική ανταγωνιστικότητα της ΕΕ δοκιμάζεται από τις αμερικανικές επιδοτήσεις μέσω του Inflation Reduction Act και από τη μαζική κρατική στήριξη που παρέχει η Κίνα στη δική της βιομηχανία καθαρών τεχνολογιών.

Οι δύο οργανώσεις εκπροσωπούν συνολικά περισσότερες από 14,5 εκατομμύρια θέσεις εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερο πολιτικό βάρος στην παρέμβασή τους. Η συμμαχία αυτή αποτυπώνει επίσης τη σταδιακή μετατόπιση της ευρωπαϊκής βιομηχανικής στρατηγικής: από μια πολιτική που εστίαζε αποκλειστικά στις τελικές εκπομπές των οχημάτων, προς μια συνολικότερη προσέγγιση που λαμβάνει υπόψη το πλήρες αποτύπωμα άνθρακα της παραγωγικής αλυσίδας.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται και το ζήτημα του ορισμού του «αλουμινίου χαμηλού άνθρακα». Οι οργανώσεις ζητούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να έχει καθορίσει έως το τέλος του 2027 σαφή και επίσημα κριτήρια μέσω του νέου κανονισμού για τον οικολογικό σχεδιασμό βιώσιμων προϊόντων. Χωρίς κοινά αποδεκτό ορισμό, όπως επισημαίνουν, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να τεθούν αξιόπιστοι στόχοι, να αξιολογηθεί η πρόοδος των επιχειρήσεων και να λειτουργήσει αποτελεσματικά οποιοσδήποτε μηχανισμός κινήτρων.

Η συζήτηση για το πράσινο αλουμίνιο συνδέεται άμεσα και με τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης. Η ΕΕ επιχειρεί να περιορίσει την εξάρτησή της από εισαγόμενες πρώτες ύλες και να διασφαλίσει ότι η πράσινη μετάβαση δεν θα οδηγήσει σε αποβιομηχάνιση. Ωστόσο, οι υψηλές τιμές ενέργειας, η έλλειψη επενδύσεων και η αυστηρή περιβαλλοντική νομοθεσία δημιουργούν πιέσεις σε ενεργοβόρους τομείς όπως η μεταλλουργία.

Στο παρασκήνιο, οι Βρυξέλλες καλούνται πλέον να ισορροπήσουν ανάμεσα στους φιλόδοξους κλιματικούς στόχους και στη διατήρηση της ευρωπαϊκής βιομηχανικής ισχύος. Η υπόθεση του πράσινου αλουμινίου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της δύσκολης εξίσωσης: η πράσινη μετάβαση δεν αφορά μόνο την τεχνολογία των οχημάτων, αλλά και το ίδιο το βιομηχανικό μοντέλο της Ευρώπης για τις επόμενες δεκαετίες.

Για κάποιους, τα αυτονόητα – από το να κάνεις µια βόλτα στον Εθνικό Δρυµό της Πάρνηθας µέχρι να µπορείς να ζεις αυτόνοµα, να συµµετέχεις ισότιµα στην κοινωνική ζωή, να εργάζεσαι ή να αθλείσαι – δεν είναι καθόλου αυτονόητα και δεδοµένα. Ευτυχώς, υπάρχουν κάποιοι συνάνθρωποί µας που µε ευαισθησία, φροντίδα και ουσιαστικό ενδιαφέρον στέκονται στο πλευρό όσων έχουν ανάγκη, αλλάζοντας την καθηµερινότητα και τη ζωή τους. Σταθερός υποστηρικτής και αρωγός στην προσπάθειά τους, το Kaizen Foundation. Γιατί η ισότιµη συµµετοχή, η προσβασιµότητα, η προστασία και η µέριµνα είναι αναφαίρετα δικαιώµατα κάθε ανθρώπου.

Το 1ο μονοπάτι ΑμεΑ: Η πρόσβαση στο βουνό είναι δικαίωμα όλων 

Εξω από το καταφύγιο της Πάρνηθας, πριν από 5-6 χρόνια, µια παρέα από νέα παιδιά συζητεί: «Πάµε να περπατήσουµε στο βουνό». Μπα, βαριούνται… Στη δίπλα παρέα, ένα παλικάρι µε αµαξίδιο παρακολουθεί τη συζήτησή τους και έπειτα από λίγο µονολογεί: «Τι δεν θα έδινα να µπορώ να πάω µε το καρότσι µου έστω και 5 µέτρα µέσα στο δάσος…».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Από τη φράση αυτή γεννήθηκε η ιδέα για την κατασκευή του 1ου µονοπατιού ΑµεΑ στην Ελλάδα! Η πρωτοβουλία της Access to Nature θα δώσει τη µοναδική ευκαιρία να απολαύσουν τον Εθνικό Δρυµό άτοµα µε κινητικά προβλήµατα – ίσως και (µακάρι) να λειτουργήσει ως παράδειγµα και για άλλες οµάδες σε όλη την Ελλάδα να υλοποιήσουν παρόµοια µονοπάτια. Γιατί η πρόσβαση στο βουνό είναι δικαίωµα για όλους. Μέχρι στιγµής, όµως, µοιάζει «απαγορευµένο» για τα περισσότερα από 1.000.000 άτοµα µε κινητικές δυσκολίες (τόσα υπολογίζεται ότι υπάρχουν σήµερα στην Ελλάδα). Η Access to Nature δηµιουργήθηκε εν µέσω κορωνοϊού, όταν τα σηµερινά µέλη της, φίλοι από παλιά από διάφορα µέρη του κόσµου (Αθήνα, Πίσω Λιβάδι Πάρου, Βρυξέλλες, Λεµεσός Κύπρου, Πάρνηθα), συναντιόντουσαν διαδικτυακά.

Μετά τη σύλληψη της ιδέας για δηµιουργία του µονοπατιού ΑµεΑ, άρχισαν να δουλεύουν εντατικά: µετά τη µελέτη, ήταν απαραίτητο το τρέξιµο για εγκρίσεις και αδειοδοτήσεις από δεκάδες φορείς και υπουργεία. Χρειάστηκαν 5 χρόνια για ξεµπλέξουν το κουβάρι, αλλά τα κατάφεραν! Οµως, το σχέδιο κινδύνευε να µείνει σε ένα συρτάρι µέχρι το µεσηµέρι της 23ης Ιανουαρίου 2025, όταν ο Γιώργος και ο Στέφανος (ιδρυτικά µέλη της Αccess) συναντήθηκαν µε τον Πάνο Κωνσταντόπουλο, πρόεδρο του Kaizen Foundation. Αφού εξήγησαν το όραµά τους, εκείνος τους ανακοίνωσε ότι το κοινωφελές Ιδρυµα της Kaizen Gaming θα χρηµατοδοτήσει το 100% του µονοπατιού. Ετσι, το πρώτο µονοπάτι για τους ανθρώπους µε κινητικές ιδιαιτερότητες στην Ελλάδα θα γίνει πραγµατικότητα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Με στόχο την ανεξάρτητη διαβίωση 

H συγκίνηση των ανθρώπων του Συλλόγου ΠΕΡΠΑΤΩ είναι µεγάλη κάθε φορά που βλέπουν ανθρώπους µε κινητικά προβλήµατα να σπάζουν την αποµόνωση και να ζουν αυτόνοµα µέσα στην πόλη. Οπως ένας νέος από το Αφγανιστάν, που ύστερα από ατύχηµα είχε κινητική βλάβη και έπειτα από έναν χρόνο σε πρόγραµµα αποκατάστασης και εκπαίδευσης στην ανεξάρτητη διαβίωση του Συλλόγου απέκτησε λειτουργική αυτονοµία, άρχισε να εργάζεται. Πλέον, ζει αυτόνοµα µέσα στην πόλη και ταξίδεψε στην πατρίδα του ύστερα από 10 ολόκληρα χρόνια. Ή ένας άλλος νέος µε κινητική βλάβη, ο οποίος εντάχθηκε στον Σύλλογο για συµπληρωµατική εκπαίδευση στην αυτονοµία, µπήκε στον παραολυµπιακό αθλητισµό και εξελίχθηκε σε παραολυµπιονίκη αθλητή της κολύµβησης, διατηρώντας αυτόνοµη διαβίωση. Και οι δυο τους είναι ζωντανές αποδείξεις της αποτελεσµατικότητας του έργου του Συλλόγου ΠΕΡΠΑΤΩ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Από την πρώτη µέρα της ίδρυσής του έχει υποστηρίξει περισσότερους από 4.000 άµεσους και έµµεσους ωφελούµενους εκτός από τα σταθερά του µέλη, συµβάλλοντας στη βελτίωση της λειτουργικότητας, της αυτονοµίας και της κοινωνικής συµµετοχής ανάπηρων ατόµων µε κινητική βλάβη, καθώς και στη σταδιακή ενσωµάτωση πρακτικών προσβασιµότητας στην τοπική κοινωνία. Σήµερα, υλοποιεί ένα ευρύ φάσµα οργανωµένων και εξειδικευµένων δράσεων που απευθύνονται αποκλειστικά σε ανάπηρα άτοµα µε κινητική βλάβη, καλύπτοντας τόσο το επίπεδο της ατοµικής υποστήριξης όσο και το επίπεδο της κοινωνικής παρέµβασης. Κεντρικό πυλώνα της λειτουργίας του, παράλληλα µε δράσεις που στοχεύουν στην ενηµέρωση και εκπαίδευση της ευρύτερης κοινωνίας, αποτελεί το Κέντρο Διηµέρευσης – Ηµερήσιας Φροντίδας (ΚΔΗΦ), το οποίο εφαρµόζει δοµηµένο πρόγραµµα εκπαίδευσης στην ανεξάρτητη διαβίωση. Η υποστήριξη του Kaizen Foundation θα δώσει τη δυνατότητα στον Σύλλογο να ανανεώσει τον εξοπλισµό και να αναβαθµίσει τους χώρους του, ώστε να συνεχίσει να προσφέρει ακόµη πιο ποιοτικές και αποτελεσµατικές υπηρεσίες.

Ασφάλεια, αξιοπρέπεια και ισότιμη συμμετοχή

Ακόµα ένας οργανισµός που αλλάζει τον τρόπο µε τον οποίο αντιλαµβανόµαστε τη συµπερίληψη και την ανθρώπινη φροντίδα είναι η Εταιρεία Προστασίας Σπαστικών – «Πόρτα Ανοιχτή». Ιδρύθηκε το 1972, σε µια εποχή όπου οι άνθρωποι µε εγκεφαλική παράλυση παρέµεναν συχνά αόρατοι για το κοινωνικό σύνολο και χωρίς την απαραίτητη υποστήριξη. Από την πρώτη στιγµή, ο στόχος δεν ήταν µόνο η κάλυψη ενός κρίσιµου κενού στην πρόνοια, αλλά η δηµιουργία ενός πλαισίου αξιοπρέπειας, αποδοχής και ουσιαστικής συµµετοχής. Σήµερα, στο Πρότυπο Κέντρο «Πόρτα Ανοιχτή» λειτουργεί ένα ολοκληρωµένο οικοσύστηµα φροντίδας και ενδυνάµωσης, µε 24 προγράµµατα και υπηρεσίες που απευθύνονται σε 240 παιδιά, εφήβους και ενηλίκους. Από την ιατρική και θεραπευτική υποστήριξη έως την εκπαίδευση, τη δηµιουργική απασχόληση, την επαγγελµατική αποκατάσταση και την ανεξάρτητη διαβίωση, κάθε δράση υπηρετεί µια βαθύτερη ανάγκη: το δικαίωµα κάθε ανθρώπου να ζει µε όσο το δυνατόν µεγαλύτερη αυτονοµία και πληρότητα.

Η ισότιµη συµµετοχή, όµως, δεν αρχίζει µέσα σε µια αίθουσα θεραπείας ή εκπαίδευσης. Αρχίζει πολύ νωρίτερα – από τη δυνατότητα να φτάσει κανείς εκεί. Από τη µετακίνηση που δεν θα γίνει εµπόδιο έως την ασφάλεια που επιτρέπει στην καθηµερινότητα να κυλήσει µε συνέπεια και σεβασµό. Σε αυτό το τόσο ουσιαστικό πρώτο βήµα έρχεται να συµβάλει το Kaizen Foundation. Χάρη στην υποστήριξή του, η «Πόρτα Ανοιχτή» διαθέτει ένα νέο λεωφορείο για την καθηµερινή µεταφορά παιδιών και ενηλίκων από όλο το λεκανοπέδιο Αττικής προς Πρότυπο Κέντρο της. Αυτό που κάποιοι από εµάς θα ονοµάζαµε καθηµερινό «πηγαινέλα» και θα το αναφέραµε ίσως µε λίγη απαξίωση, για κάποιους άλλους είναι η διαδροµή προς την ανεξαρτησία και µια ζωή µε περισσότερες ευκαιρίες.

Τελικά, οι ιστορίες που αλλάζουν ζωές δεν γράφονται µόνο µε µεγάλα λόγια ή θεαµατικές κινήσεις. Γράφονται καθηµερινά, αθόρυβα και ουσιαστικά, σε ένα µονοπάτι που ανοίγει για όλους, σε έναν χώρο που γίνεται πιο λειτουργικός, σε µια διαδροµή που οδηγεί µε ασφάλεια στον προορισµό της. Εκεί είναι που η προσφορά αποκτά πραγµατικό νόηµα – όταν δεν στηρίζει απλώς ανθρώπους, αλλά ανοίγει δρόµους για να προχωρήσουν µπροστά. Και τότε δεν αλλάζει µόνο η καθηµερινότητα κάποιων ανθρώπων «αόριστων» – γίνεται καλύτερη µια ολόκληρη κοινωνία.

Σε εξέλιξη βρίσκεται η επιχείρηση εντοπισμού της πηγής της έντονης οσμής που έχει καλύψει μεγάλο μέρος της Αθήνας. Ο Αντιδήμαρχος του Δήμου Αθηναίων Ανδρέας Γραμματικογιάννης ενημέρωσε για τις ενέργειες του Δήμου και την κινητοποίηση των αρμόδιων αρχών, επισημαίνοντας ότι υπάρχει συνεχής επικοινωνία με την Πυροσβεστική.

Όπως ανέφερε σε ανάρτησή του στο Facebook, έχουν καταγραφεί πολλές αναφορές πολιτών για οσμή φυσικού αερίου σε διάφορες περιοχές της πόλης. Ο ίδιος σημείωσε ότι η Πυροσβεστική έχει δεχθεί αντίστοιχες αναφορές και από άλλους δήμους του Λεκανοπεδίου.

«Στο Δήμο Αθηναίων έχουν έρθει πολλές αναφορές για οσμή φυσικού αερίου σε διάφορες περιοχές της πόλης. Έχουμε έρθει ήδη σε επικοινωνία με την Πυροσβεστική οι οποίοι μας ενημέρωσαν οτι έχουν πολλές αναφορές και σε άλλες περιοχές και δήμους του Λεκανοπεδίου και ήδη υπάρχουν πεζοπόρα τμήματα ελέγχου της εταιρείας αερίου που διενεργεί ελέγχους. Για οποιαδήποτε εξέλιξη θα υπάρχει περαιτέρω ενημέρωση».

Η δημοτική αρχή παρακολουθεί στενά το ζήτημα, ενώ οι έλεγχοι από τα συνεργεία της εταιρείας φυσικού αερίου βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.

Οπως ενημέρωσε το φιλοθέαμον κοινό των σόσιαλ μίντια με ένα ακόμη βιντεάκι, η ώρα θα είναι στις 26 Μαΐου. Τότε δεν θα είναι «ούτε νωρίς, ούτε αργά» για να ιδρύσει ο Αλέξης Τσίπρας νέο κόμμα. Ενας πρώην πρωθυπουργός, που θέλει να κάνει comeback μέσω ενός «φρέσκου» πολιτικού εγχειρήματος, δεν πρέπει να ξεχνάει πως επηρεάζει το πέρασμα του χρόνου τα «σωστά τάιμινγκ». Οταν ήταν «νέος», το 2015, ήταν πολύ νωρίς. Τώρα, εξαιτίας της κυβερνητικής του εμπειρίας έχει γίνει πολιτικά γέρος. Γι’ αυτό, είναι πολύ αργά.

Κλωτσοπατινάδα

H επίκαιρη ερώτηση του ΚΚΕ αφορούσε τους εργαζόμενους αλλά ο γ.γ. δεν κρατήθηκε. Σχολίασε και τα υπό ίδρυση κόμματα. «Ολη αυτή η κλωτσοπατινάδα στο πολιτικό σκηνικό, όλο αυτό το πολιτικό σουλάτσο, με όλους αυτούς που τρέχουν να πιάσουν μια καρέκλα ενόψει των εκλογών, μόνο αποστροφή προκαλεί στον ελληνικό λαό», ανέφερε ο Δημήτρης Κουτσούμπας. Πάντως, όταν εκπροσωπείς ένα κόμμα 108 ετών (το αρχαιότερο στη χώρα), μπορείς να χρησιμοποιείς την ειρωνεία σαν όπλο, όχι ως άμυνα.

Καταστατικό

Ο Πολάκης βρήκε υποστηρικτές. Η Ρένα Δούρου, ας πούμε, ζήτησε απόλυτο σεβασμό στο Καταστατικό, αφού εξήγησε πως με βάση αυτό, ένα μέλος της ΚΕ διαγράφεται αφού πρώτα συνέλθει το όργανο, εκφέρει άποψη κι ύστερα συνεδριάσει η Επιτροπή Δεοντολογίας. Σε περίπτωση που κάποιοι εξεπλάγησαν, να θυμίσω ότι το μακρινό 2018 ο Σφακιανός στήριξε με μακροσκελές ποστ την τότε περιφερειάρχη, που της την έπεφταν για τη Μάνδρα. «Τα παιδιά κάτω από το ποτάμι έχουν ξεχωριστό DNA», έγραφε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Συμβουλή

Ο Τάκης Θεοδωρικάκος συμβούλευσε τον Σαμαρά να μην προχωρήσει στη δημιουργία νέου κόμματος. «Θα ήταν πολύ μεγάλο λάθος», του είπε. Γιατί; Επειδή «από το 2023 μέχρι σήμερα δεν έχει συμβεί τίποτα που να είναι τόσο διαφορετικό που να τον κάνει να αποσύρει τη στήριξή του στην παράταξη». Μια πρόχειρη αναδρομή στο κυβερνητικό έργο αρκεί για να αντικρούσει κανείς το υπουργικό επιχείρημα. Η ΝΔ θεσμοθέτησε τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών – κι αυτό για τον πολέμιο του «γονέας 1 και γονέας 2» είναι θανάσιμο σφάλμα.

Η πρώτη γενιά μαχητών της τζιχάντ (ιερού πολέμου) που επιχείρησαν να διεισδύσουν στην Ευρώπη – χωρίς όμως επιτυχία – προήλθε από τις συγκρούσεις και τους εμφυλίους πολέμους στην Αλγερία, την Αίγυπτο, τη Βοσνία και την Τσετσενία. Η δεύτερη υπήρξε μετά την επίθεση της Αλ Κάιντα στους Δίδυμους Πύργους και στο Πεντάγωνο των ΗΠΑ και τις συνακόλουθες τρομοκρατικές επιθέσεις στο Λονδίνο, στη Μαδρίτη και τις δολοφονίες από τον Μοχάμεντ Μερά στην Τουλούζη.

Η κορύφωση όμως της τζιχαντιστικής επίθεσης έγινε με την τρίτη γενιά μαχητών, με την επέκταση της ισλαμικής μετανάστευσης (χαϊζίρια) από Ιράκ και Συρία και την εμφάνιση του Ισλαμικού Κράτους, αλλά κυρίως μετά την ανάρτηση του «Καλέσματος για Παγκόσμια Ισλαμική Αντίσταση» («Global Islamic Resistance Call» – στα αραβικά Da’wat al-Muqāwama al-Islāmiyya al-‘Ālamiyya) του σύρου θεωρητικού Abu Musab al-Suri, που γράφτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000.

Παράλληλα, τότε δημιουργήθηκε νότια του Αλμπι στη Γαλλία, στο απομακρυσμένο μικρό χωριό Artigat, ένας μουσουλμανικός μικρόκοσμος υπό τον λευκό σεΐχη (λόγω ασημί μακριών μαλλιών) Αμπντουλιλάχ, ή Ολιβιέ Κορέλ. Με κυρίαρχες τις αντιλήψεις του Σαλαφισμού και διδάσκοντας τον Ουαχαμπισμό και το «Ολικό Ισλάμ», το Artigat έγινε πόλος έλξης των νεοπροσύλητων ισλαμιστών από τα banlieues (φτωχές ακραίες συνοικίες) των μεγάλων γαλλικών πόλεων.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Από εκεί παρήλασε όλη σχεδόν η αφρόκρεμα των μετέπειτα τζιχαντιστών εγκληματιών. Εργο της τρίτης αυτής γενιάς μαχητών της τζιχάντ υπήρξαν στο Παρίσι οι σφαγές στο σατιρικό περιοδικό «Charlìe Ebdo», στο εβραϊκό σουπερμάρκετ Hyper Cacher, στο στάδιο Stade de France, στο Bataclan Music Hall και στην παραλία της Νίκαιας.

Το «Κάλεσμα» του al-Suri δεν είναι οργάνωση, αλλά ένα εκτενές στρατηγικό κείμενο/μανιφέστο. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα θεωρητικά έργα του σύγχρονου παγκόσμιου τζιχαντισμού. Ο ρόλος του στην εξάπλωση της τζιχάντ στην Ευρώπη ήταν κυρίως ιδεολογικός και στρατηγικός, όχι επιχειρησιακός με την κλασική έννοια. Το κείμενο επηρέασε βαθιά τον τρόπο με τον οποίο οργανώσεις και «μοναχικοί λύκοι» αντιλαμβάνονταν τη δράση τους στη Δύση.

Βασικά σημεία της επιρροής του είναι, καταρχάς η αποκέντρωση της jihad, διότι οι μεγάλες ιεραρχικές οργανώσεις τύπου Αλ Κάιντα ήταν ευάλωτες στις δυτικές υπηρεσίες ασφαλείας μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Ο al-Suri πρότεινε μικρούς αυτόνομους πυρήνες, «leaderless jihad», ή μεμονωμένους δράστες που ριζοσπαστικοποιούνται μόνοι τους μέσω προπαγάνδας και Διαδικτύου.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Επίσης ο al-Suri πρότεινε στόχευση στις μουσουλμανικές κοινότητες της Ευρώπης όπου θα μπορούσαν να στρατολογηθούν νέοι μουσουλμάνοι δεύτερης ή τρίτης γενιάς. Ο al-Suri μιλούσε για «grassroots jihad» μέσα στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Η θεωρία του βασιζόταν στην ιδέα ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη θα προκαλούσαν σκληρές αντιδράσεις, οι αντιδράσεις αυτές θα αύξαναν την αποξένωση μέρους των μουσουλμανικών κοινοτήτων, κι έτσι θα διευκολυνόταν περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση· δηλαδή, επεδίωκε έναν φαύλο κύκλο μεταξύ τζιχαντιστικής βίας και αντι-μουσουλμανικής πόλωσης.

Για το μέλλον λοιπόν, η μόνη λύση είναι η αναχαίτιση της μετανάστευσης και όχι οι διώξεις κατά των μουσουλμανικών κοινοτήτων. Για χώρες όπως η δική μας, όπου ο ισλαμικός πληθυσμός δεν είναι ακόμη μεγάλος, η διακοπή της εισροής μουσουλμάνων είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον.

Τι δουλειά έχουν οι παπάδες, ο Φουρνιέ, ένας σεκιουριτάς και ο Ίβκοβιτς σε ένα άρθρο; Είναι μερικά από τα στοιχεία που συνθέτουν κάποιες από τις πιο ιδιαίτερες ιστορίες του Ολυμπιακού στα Final 4, οι οποίες δε συμπεριλαμβάνουν ηρωικές ανατροπές, μεγάλα καλάθια ή δραματικά φινάλε.

Ο Ιωαννίδης και οι παπάδες

Κάθε φίλαθλος που σέβεται τον εαυτό του έχει τα γούρια και τις προλήψεις του. Μπορεί να είναι το άτομο με το οποίο βλέπει τους αγώνες, μπορεί να είναι μια θέση στο γήπεδο, ένα μαγαζί ή μια πολυθρόνα. Γούρια, όμως, δεν έχουν μόνο οι θεατές αλλά και οι πρωταγωνιστές, με ίσως γνωστότερη περίπτωση αυτή του Γιάννη Ιωαννίδη.

Όταν έχτιζε τον μύθο του στον Άρη, μια από τις προλήψεις του ήταν το αγαπημένο του σακάκι που φορούσε στους αγώνες ή μια συγκεκριμένη διαδρομή που ακολουθούσε πηγαίνοντας στο γήπεδο. Όταν κατηφόρισε στον Πειραιά, εκτός απ’ ότι έφερε μαζί του αυτές τις συνήθειες, έφτιαξε και μερικές ακόμα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Το 1994 ο Ολυμπιακός είχε μια υπερηχητική ομάδα με τους Πάσπαλι, Τάρλατς, Τάρπλεϊ, Φασούλα κ.α. και ήταν φαβορί για την κατάκτηση της κούπας στο Final Four του Τελ Αβίβ. Πριν τον ημιτελικό με τον αιώνιο αντίπαλο, Παναθηναϊκό, ο Ιωαννίδης επισκέφτηκε το Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων για να πάρει την ευχή του Πατριάρχη. Πράγματι, οι Πειραιώτες επικράτησαν 77-72 των Πράσινων και θα αντιμετώπιζαν στον τελικό τη Μπανταλόνα του Ομπράντοβιτς.

Ο “Ξανθός” πήγε ξανά στο Πατριαρχείο, πήρε εκ νέου την ευχή και ένιωθε έτοιμος για την κούπα μέχρι την… προθέρμανση. Εκείνη την ώρα, με το που η ομάδα βγήκε στο γήπεδο, ο Ιωαννίδης είδε στην κερκίδα περίπου 20 παπάδες με σημαιάκια του Ολυμπιακού, οι οποίοι δεν βρίσκονταν στον ημιτελικό, γεγονός που εξέλαβε ως μεγάλη γρουσουζιά.

Ο μετρ των εκρήξεων θυμού επιδόθηκε σε άλλη μια μπροστά σε αυτό το θέαμα και σα να είχε δίκιο, καθότι ο Ολυμπιακός έχασε ένα τρόπαιο με τον πιο απίθανο τρόπο από τρίποντο του Κορνίλιους Τόμσον, ένα όνομα που κανένας Ολυμπιακός που έβλεπε εκείνο το ματς δε θα ξεχάσει.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); ΣΦ Θύρα 7 Παρισίου

Το 2010 ο Ολυμπιακός κάνει back to back εμφανίσεις σε Final Four με μια ομάδα που στα χαρτιά φαινόταν… “avengers”. Παπαλουκάς, Τεόντοσιτς, Τσίλντρες, Μπουρούσης, Κλέιζα, Σχορτσιανίτης κ.α. και στον πάγκο ο “Δράκος” του ελληνικού μπάσκετ, Παναγιώτης Γιαννάκης.

Όλοι αυτοί οι αστέρες προσδοκούσαν να λάμψουν στην πόλη του φωτός κατακτώντας το τρόπαιο της EuroLeague για πρώτη φορά μετά το 1997. Στον ημιτελικό ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε την Παρτιζάν των Μακκάλεμπ, Μάριτς, Ρόμπερτς και του προσφάτως αποσυρθέντα, τότε νεαρού, Βέσελι. Σε αυτόν τον δραματικό ημιτελικό, ο Ολυμπιακός ισοφάρισε στην εκπνοή με follow του Τζος Τσίλντρες και πήρε το ματς στην παράταση. Στον τελικό αντιμετώπισε την Μπαρτσελόνα του Ναβάρο και ηττήθηκε.

Τι άλλο συνέβη, όμως, στο Palais Omnisports de Paris-Bercy; Γεννιόταν μια μεγάλη αγάπη που 14 χρόνια μετά θα ευδοκιμούσε. Φυσικά αναφερόμαστε σε αυτήν του Εβάν Φουρνιέ και του Ολυμπιακού. Ο νεαρός τότε Εβάν βρισκόταν στις κερκίδες των φίλων του Ολυμπιακού που είχαν κάνει το Παρίσι Πειραιά. Το 2024 μετά από μια μεγάλη καριέρα στο ΝΒΑ πήρε την απόφαση να φορέσει τα ερυθρόλευκα και προκάλεσε ντελίριο ενθουσιασμού στους φίλους των Πειραιωτών που κατέκλυσαν το αεροδρόμιο για να τον υποδεχτούν. Ο Φουρνίε θα δήλωνε πως “η σχέση μου με τον Ολυμπιακό πάει πολύ πίσω.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Ήμουν το 2010 στο Παρίσι στην κερκίδα με τους οπαδούς του. Ήταν τρελοί! Μου έκαναν κάτι που μου έμεινε”. Πλέον, ετοιμάζεται για το Final Four της Αθήνας για να κάνει το μεγάλο του όνειρο πραγματικότητα: να πάρει ένα ευρωπαϊκό με την ομάδα που ερωτεύτηκε ως έφηβος και να το γιορτάσει με τους οπαδούς που τον λατρεύουν.

Ο Ίβκοβιτς, το πινακάκι και ο Σπανούλης

Για τον Σπανούλη και τον Ίβκοβιτς δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Ο ένας είναι ο παίκτης – θρύλος του Ολυμπιακού και ο άλλος ο προπονητής – θρύλος που μαζί πέτυχαν τη μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία των Final Four. Αυτή, όμως, δεν ήρθε χωρίς ούτε εύκολα, ούτε ήρεμα.

Το ματς δεν πήγαινε καλά για τον Ολυμπιακό και στο ημίχρονο βρισκόταν πίσω με 34-20 από την πανίσχυρη ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Στην ανάπαυλα στα αποδυτήρια, ο Ντούντα δεν αφιέρωσε τα 15 λεπτά μόνο σε τακτική ανάλυση, αλλά προσπάθησε να αφυπνίσει τους παίκτες του. Επίκεντρο αυτής της προσπάθειας ήταν ο ηγέτης του Ολυμπιακού, στον οποίο “πάτησε” μια γερή φωνή ο Σέρβος προπονητής.

Μάλιστα, όπως αποκάλυψε χρόνια μετά ο Μάρκο Κέσελ, ο Ίβκοβιτς φώναξε στον Σπανούλη “Είσαι ο ηγέτης, πρέπει να κουβαλήσεις την ομάδα, τι είναι αυτό που κάνεις;”. Το αποκορύφωμα αυτής της έκρηξης ήταν όταν ο προπονητής του Ολυμπιακού πέταξε το πινακάκι στον Σπανούλη.

Μέσω αυτής της διαδικασίας, ο κόουτς του Ολυμπιακού ήθελε να κάνει “πλύση εγκεφάλου” στον Έλληνα άσο, όπως είχε δηλώσει. Στη συνέχεια του αγώνα ο Ολυμπιακός έμεινε πίσω και με 19 πόντους, όμως κατάφερε να γυρίσει το ματς και να κερδίσει το δεύτερο ευρωπαϊκό του στην εκπνοή. Ως προς το πώς το έκανε, νομίζω δε χρειάζεται κανείς μας υπενθύμιση.

Ο Λονδρέζος σεκιουριτάς και ο “Παπ”

Ο Κώστας Παπανικολάου, νυν αρχηγός του Ολυμπιακού, είναι ο μόνος παίκτης στο ρόστερ που έχει πανηγυρίσει την Ευρωλίγκα με τους Πειραιώτες και μάλιστα back to back. Το 2013 έκανε μια εξαιρετική σεζόν με το αστρονομικό 52% στο τρίποντο και στο τέλος της χρονιάς, εκτός από το τρόπαιο, κατέκτησε και το βραβείο του Rising Star. Κοινώς, στα 23 του χρόνια, ήταν από τα πιο καυτά ονόματα του ευρωπαϊκού μπασκετικού κόσμου. Ποια χώρα δεν είναι κομμάτι αυτού του μπασκετικού κόσμου; Η Αγγλία, στην πρωτεύουσα της οποίας διοργανώθηκε το Final Four.

Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα μπορεί να μην ξεκίνησε καλά στο παιχνίδι του τελικού απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, όμως με σαρωτικό τον Βασίλη Σπανούλη και κομβικό τον Έισι Λο, πήρε τη νίκη με 100-88. Πριν τον αγώνα, ο αδερφός του Κώστα Παπανικολάου του είχε ζητήσει να του δώσει τη φανέλα, σε περίπτωση θετικής έκβασης, μιας και αυτή του τελικού της Πόλης είχε χαθεί.

Έτσι, μετά την κόρνα της λήξης, ο “Παπ” έτρεξε προς της κερκίδες, έβγαλε τη φανέλα του και γιόρτασε για λίγο τη νίκη με τους δικούς του. Στο μεσοδιάστημα, οι διοργανωτές ετοίμαζαν την αρένα για την απονομή βάζοντας γύρω από το παρκέ διαχωριστικές κορδέλες. Όταν, λοιπόν, ο Έλληνας φόργουορντ επιχείρησε να γυρίσει, ένας σεκιουριτάς τον “άρπαξε” προτού περάσει το διαχωριστικό. Ο λόγος; Δεν τον αναγνώρισε! Άλλωστε, είχε μείνει χωρίς τη φανέλα και του έδειχνε το σορτσάκι για να τον πείσει ότι είναι παίκτης του Ολυμπιακού. Εν τέλει, μετά από παρέμβαση τρίτων πείστηκε πως πρόκειται όντως για μπασκετμπολίστα και τον άφησε να περάσει. Μπορεί να μην είχαμε ποτέ τους Άγγλους για βαθύ μπασκετικό λαό αλλά αυτό παραπάει.

Νικόλας Νούλας

Το πολιτικό θερμόμετρο ανεβαίνει στην τελική ευθεία προς τις εθνικές εκλογές και η «Μεγάλη Εικόνα», την Πέμπτη 21 Μαΐου στις 00:30, στο MEGA, αποκωδικοποιεί τα κρίσιμα δεδομένα της προεκλογικής περιόδου που ξεκινά.

Στο στούντιο, η Νίκη Λυμπεράκη υποδέχεται πρόσωπα της πολιτικής σκηνής και έγκριτους δημοσιογράφους για μια συζήτηση ουσίας. Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκονται η ίδρυση νέων κομματικών σχηματισμών, οι εσωκομματικές αναταράξεις και οι νέες ισορροπίες που διαμορφώνονται ενόψει της κάλπης.

Ποιο το διακύβευμα της επικείμενης αναμέτρησης; Ποιες αλλαγές φέρνει στον πολιτικό χάρτη η εμφάνιση νέων κομμάτων και τι ζητούν, τελικά, οι πολίτες από το πολιτικό σύστημα;

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Με ρεπορτάζ, διασταυρωμένες πληροφορίες και την αναλυτική ματιά που χαρακτηρίζει την εκπομπή, η «Μεγάλη Εικόνα» συνθέτει το παζλ των εξελίξεων, δίνοντας βήμα σε όλες τις πλευρές της δημόσιας συζήτησης.

#MegaliEikona

Τα ευρήματα της δημοσκόπησης της Metron Analysis που παρουσιάστηκε χθες στον Κύκλο Ιδεών είναι εντυπωσιακά. Και εν πολλοίς απροσδόκητα, εκτός αν εμείς οι δημοσιογράφοι ζούμε σε μια φούσκα και δεν έχουμε πάρει χαμπάρι τι γίνεται γύρω μας. Η μεγαλύτερη έκπληξη δεν είναι ότι οι μισοί έλληνες πολίτες θεωρούν πως «στη χώρα μας κάνουμε βήματα προς τα πίσω», ένα ποσοστό που όπως θα περίμενε κανείς απογειώνεται μεταξύ των αριστερών ψηφοφόρων (74%), αλλά δεν πέφτει κάτω από το 39% μεταξύ των κεντρώων. Η ερώτηση αυτή είναι αρκούντως γενική και για τον καθένα σημαίνει κάτι διαφορετικό.

Πολύ πιο συγκεκριμένη είναι η απάντηση των πολιτών όταν ερωτώνται τι τους απασχολεί περισσότερο: αμέσως μετά την ακρίβεια (74%) τοποθετούν, και μάλιστα για δεύτερη συνεχή χρονιά, τη Δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου (46%). Μόλις το 12% ασχολείται με τη μετανάστευση, που η κυβέρνηση έχει αναγάγει σε μείζον ζήτημα. Κι από την άλλη, μόλις το 7% ανησυχεί για την κλιματική αλλαγή, που απειλεί το μέλλον των παιδιών μας.

Ακόμη πιο ανησυχητικά, στα όρια του ζόφου, είναι τα ποσοστά των πολιτών που θεωρούν ότι δεν θα αποδοθεί δικαιοσύνη στις δικαστικές υποθέσεις που μας απασχολούν αυτόν τον καιρό: 77% για τα Τέμπη, 78% για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, 80% για τις υποκλοπές. Βλέπουμε μια πρωτοφανή κρίση δυσπιστίας, που ο Ευάγγελος Βενιζέλος αποκαλεί «κρίση λειτουργιών του κράτους σε ένα κράτος αποδυναμωμένης κυριαρχίας». Εδώ θα επενδύσει η Μαρία Καρυστιανού.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ενα από τα λίγα κυβερνητικά στελέχη που μπορεί να εμφανίζεται ικανοποιημένο είναι ο Νίκος Δένδιας: η άμυνα είναι ο μόνος τομέας όπου περισσότεροι πολίτες θεωρούν ότι είμαστε καλύτερα από μια μέση ευρωπαϊκή χώρα από εκείνους που πιστεύουν ότι είμαστε χειρότερα: 42% έναντι 35%. Η εικόνα για τη Δικαιοσύνη και τη διαφάνεια είναι κι εδώ τραγική: 6% έναντι 74%. Και γι’ αυτό άραγε η Κοβέσι φταίει;

Το κακό νέο για την κυβέρνηση είναι ότι οι κεντρώοι δεν πείθονται από το αφήγημά της: το 55% αυτής της κατηγορίας θεωρεί ότι η χώρα δεν έχει επανέλθει σε μια κανονικότητα (έναντι 45% που πιστεύει το αντίθετο), το 38% θεωρεί ότι το περιβόητο επιτελικό κράτος είχε αρνητικά αποτελέσματα (έναντι 21%), το 58% θεωρεί ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση ως πρόσχημα επειδή πιέζεται πολιτικά (έναντι 41%). Οσο κι αν προσπαθεί ο Αδωνις (ή ακριβώς επειδή έχει αναλάβει αυτός τη δουλειά), το κλίμα δεν αλλάζει.

Το καλό νέο, πάντα για την κυβέρνηση, είναι ότι ακόμη και με αυτά τα δεδομένα διατηρεί μια απόσταση ασφαλείας από το δεύτερο κόμμα. Και ότι ακόμη και μετά την ίδρυση των νέων κομμάτων, μπορεί να ελπίζει ότι το μεγάλο ξεκαθάρισμα δεν θα γίνει στον δικό της χώρο, αλλά σ’ εκείνον της αντιπολίτευσης.

Οι γαλάζιες φυλές και προφανώς οι επιτελείς στο Μαξίμου και στην κομματική έδρα στην Πειραιώς διανύουν μέρες αποκωδικοποίησης μηνυμάτων που προέρχονται από δύο πλευρές: από την εκλογική εσωκομματική διαδικασία της Κυριακής και από ένα Σάββατο που περιελάμβανε διαδοχικές παρεμβάσεις των ισχυρότερων παικτών σε κυβέρνηση και ΝΔ.

Εκτός από τις πλατφόρμες με τις οποίες κορυφαία στελέχη εμφανίζονται να διεκδικούν το προβάδισμα στη διείσδυσή τους στη βάση και στους μηχανισμούς της παράταξης, υπάρχει πλέον η ανασύνθεση της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ που αντανακλά εσωκομματικούς συσχετισμούς. Αυτή θα εκλέξει σε δύο εβδομάδες και τον νέο γραμματέα της ΝΔ. Παραδοσιακά, το ανώτατο κομματικό όργανο αποτυπώνει την προεδρική υπεροχή, ενώ οι «ομάδες» και τα «συστήματα» συχνά ταυτίζονται. Εν ολίγοις, υποψήφιοι είχαν στήριξη από διαφορετικές κατευθύνσεις ταυτόχρονα – και από Κωστή Χατζηδάκη, και από Κυριάκο Πιερρακάκη, και από Νίκο Δένδια π.χ.

Οι γνωρίζοντες εκτιμούν ότι «όλοι πλάσαραν τελικά στελέχη της επιρροής τους», επικαλούμενοι ότι εκλέχθηκαν στελέχη με διαδρομή στη ΝΔ, με αλλιώτικα σημεία αναφοράς (καραμανλικής προέλευσης όπως ο Διομήδης Νταούλας ή σαμαρικής όπως ο Γιώργος Κώττης) και πρόσωπα της νεότερης γενιάς (η πρώτη σε σταυρούς το 2022 Ολγα Μαγγανά, οι Κωνσταντίνος Στάσσης, Αλέξανδρος Μίχας κ.ά.).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οι ίδιες πηγές επισημαίνουν ότι εκτός από τους Κωστή Χατζηδάκη, Αδωνη Γεωργιάδη, Κυριάκο Πιερρακάκη και Νίκο Δένδια κατέγραψε δυνάμεις και ο Παύλος Μαρινάκης (στη δεκάδα είναι ο συνεργάτης του Βασίλης Γακόπουλος, ενώ στο περιβάλλον του ανάγονται οι Χρυσόστομος Τσατσούλης, Κωνσταντίνα Κόλλια, Βασίλης Κατσαρός κ.ά.). Στις πρώτες θέσεις εκλέχθηκαν οι Γιάννης Πολιτόπουλος, Ολγα Βησσαράκη, Μπάμπης Σιάτρας (με προεδρικές αναφορές), Αλέκος Κόκκαλης (επικεφαλής Οργανωτικού επί Σαμαρά) κ.λπ. Στη 13η και στη 14η θέση οι επικεφαλής της «Ομάδας Αλήθειας» Κώστας Δογάνης και Κίμων Μπένος, που ανάγονται στο περιβάλλον του Γρηγόρη Δημητριάδη, ο οποίος επιχειρεί με προσωπική αυτόνομη κινητοποίηση να έχει ρόλο στα κομματικά δρώμενα ήδη από το περασμένο φθινόπωρο.

Μηνύματα στη βάση της παράταξης

Ο υπουργός Αμυνας τάραξε περισσότερο από όλους τα νερά της γαλάζιας λίμνης, απευθύνοντας μια ομιλία (την οποία είχε προετοιμάσει, δηλαδή δεν μίλησε από στήθους) με προσεκτικά διατυπωμένες αιχμές. Οχι τυχαία, γαλάζια στελέχη με σημεία αναφοράς σε διαφορετικές τάσεις, συμφωνούσαν στο ίδιο: ο Νίκος Δένδιας είναι διακριτός εσωκομματικός πόλος. Αν κάτι ακόμα πρόσεξαν οι γαλάζιοι είναι όχι απλώς η προσήλωση Δένδια στο γενετικό υλικό της παράταξης με αιχμή τον «λαϊκό» χαρακτήρα της, αλλά κυρίως η θέλησή του να απευθυνθεί στη βάση της παράταξης με επίκληση των Καραμανλή, Ράλλη, Αβέρωφ και Εβερτ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Εξάλλου στην πλατφόρμα του μπήκε (και) το «ύφος» της ΝΔ, με τον ίδιο να υπεραμύνεται της «ευπρέπειας», κόντρα στις «κραυγές» – κι αυτό ερμηνεύτηκε ως καρφί μεταξύ άλλων στον Αδωνη Γεωργιάδη. Το αποτύπωμα Δένδια στα εσωκομματικά προκύπτει επιπλέον από την εκλογή προσώπων τα οποία ανάγονται στο δικό του περιβάλλον στην Πολιτική Επιτροπή: ανάμεσά τους, οι Δημήτρης Σακαρετσάνος, Τάσος Κορίλλης, Μιχάλης Κουμεντάκος, Γιώργος Λέλος, Δανάη Πρόκοβα κ.ά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Αλλαγή στρατηγικής και υψηλότεροι τόνοι

Ισορροπία ανάμεσα στον κυβερνητικό και στον κομματικό λόγο προτίθεται να κρατήσει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και αντιπρόεδρος της ΝΔ, ο οποίος ωστόσο προεξοφλείται ότι θα πυκνώσει τις πολιτικές παρεμβάσεις. Εκπληκτοι κάποιοι νεοδημοκράτες διέκριναν αλλαγή στρατηγικής από τον Κωστή Χατζηδάκη και υψηλότερους για τα δεδομένα του κομματικούς τόνους. Η πλατφόρμα του έχει σε προτεραιότητα την ενότητα (της «μεγάλης Νέας Δημοκρατίας» που όπως είπε υπηρετεί από παιδί) και ακολουθούν το ήθος στη βάση αξιών με τις οποίες μπορεί να ταυτιστεί κάθε νεοδημοκράτης και οι μεταρρυθμίσεις. Ενημερωμένες πηγές λένε ότι η στήριξη στον Κυριάκο Μητσοτάκη και στην κυβέρνηση είναι δεδομένη, όμως προσπαθεί να προτάξει μια διακριτή πολιτική ταυτότητα, απευθυνόμενος σε όλες τις γαλάζιες φυλές. Οπως αναμενόταν, κατέγραψε δυνάμεις στην Πολιτική Επιτροπή: στην πεντάδα είναι ο Αγης Δίγκας ενώ στο περιβάλλον του ανάγεται εδώ και χρόνια ο Τάκης Νικολακέας. Το ίδιο λέγεται για τους Σταύρο Βουρλούμη, Χαράλαμπο Γούλα, Γιάννη Μαχαίρα, Γιάννη Παληγιάννη, Γιάννη Κεχρή, Αιμίλιο Λάλα, Γεωργία Τσομπανίδου κ.ά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Σήκωσε το γάντι απέναντι στις αιχμές

Ο υπουργός Υγείας και αντιπρόεδρος της ΝΔ έδειξε μέσα από το συνέδριο, τόσο ότι θέλει να απευθύνεται στο συντηρητικό κομμάτι, όσο και ότι στηρίζει θερμά το Μαξίμου – εξάλλου, δήλωσε ότι είναι υπουργός μιας από τις καλύτερες κυβερνήσεις που είχε ποτέ η Ελλάδα. Ενδεικτικό ότι ο Αδωνις Γεωργιάδης δεν άφησε αναπάντητες τις βολές που δέχεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης περί απώλειας της «ψυχής» της ΝΔ, με την αποστροφή ότι η παράταξη «προσφέρει το στοίχημα για το μέλλον χωρίς να χάνουμε την ψυχή μας». Οι γαλάζιοι παρατήρησαν αφενός τις αιχμές για όσους του χρεώνουν σκληρή ρητορική, αφού εξέφρασε διαφωνία για τις «απόψεις του “comme il faut”» (του καθώς πρέπει), αφετέρου τις θερμές αναφορές του για τον Κυριάκο Πιερρακάκη. Στο εσωτερικό της ΝΔ μιλούν για συμμαχίες υπό διαμόρφωση. Στα πρόσωπα που φέρεται ότι στήριξε (και) ο Γεωργιάδης για την Πολιτική Επιτροπή είναι οι Τάσος Θωμόπουλος, Φαίη Ευθυμιοπούλου, Πέτρος Κόνιαρης, Βαγγέλης Κάββαλος, Μαίρη Κοντιζά, Χριστίνα Πατρικάκου, Γιώργος Περγαντής, Θεοδόσης Ουραηλίδης κ.ά.

Πυρά κατά όσων ανοίγουν μέτωπα

Η απόφαση του υπουργού Οικονομίας και προέδρου του Eurogroup να μην περιοριστεί αποκλειστικά στο πεδίο ευθύνης του στο συνέδριο της ΝΔ σήκωσε συζητήσεις. Αν και κεντροαριστερής προέλευσης, ο Κυριάκος Πιερρακάκης έχει ερείσματα στο νεοδημοκρατικό στρατόπεδο και στενές επαφές με διαφορετικές νεοδημοκρατικές πτέρυγες. Γαλάζιοι εκτιμούν ότι θα ήθελε, όταν έρθει η ώρα, να εμφανιστεί ως φυσική συνέχεια του Κυριάκου Μητσοτάκη στην επόμενη ημέρα της ΝΔ και προς το παρόν κρατούν αυτό που άκουσαν από τον ίδιο: αιχμές για όσους ανοίγουν μέτωπα με εσωκομματικές διαφοροποιήσεις. Με τα δικά του λόγια, «η κοινωνία δεν περιμένει να ασχολούμαστε με τον εαυτό μας (…) οι μεγάλες παρατάξεις δεν νικούν όταν διαρκώς κοιτάζουν τον καθρέφτη τους αλλά όταν κοιτάνε τον ορίζοντα της χώρας». Δεύτερη στη σταυροδοσία για την Πολιτική Επιτροπή ήρθε η αναγόμενη στο κλίμα Πιερρακάκη (με επαφές και στο περιβάλλον Χατζηδάκη) Ολγα Βησσαράκη, ενώ στην τάση Πιερρακάκη λέγεται ότι εντάσσονται επίσης οι Θεοπούλα Κασέρη, Γιάννης Θεοφίλης, Γιάννης Ξιφαράς, Γιώργος Κυριάκης, Ιωάννα Κυρλόγλου κ.ά.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 πλησιάζει και οι εθνικές ομάδες αρχίζουν να γνωστοποιούν τις τελικές αποστολές τους για τη μεγάλη διοργάνωση. Η Πορτογαλία ανακοίνωσε την Τρίτη (19/05) τους 26 ποδοσφαιριστές που θα εκπροσωπήσουν τη χώρα στα γήπεδα των ΗΠΑ.

Ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ συμπεριέλαβε κανονικά τον Κριστιάνο Ρονάλντο στην αποστολή, με τον αρχηγό της Πορτογαλίας να ετοιμάζεται να συμμετάσχει στο έκτο Μουντιάλ της καριέρας του, μετά τις παρουσίες του το 2006, το 2010, το 2014, το 2018 και το 2022.

Παράλληλα, την πρώτη τους συμμετοχή σε μεγάλη διοργάνωση με την εθνική Πορτογαλίας θα καταγράψουν οι Ρικάρντο Βέλιο της Γκεντσλερμπιρλιγκί, Τόμας Αραούχο της Μπενφίκα και Σάμουελ Κόστα της Μαγιόρκα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Αναλυτικά η αποστολή της Πορτογαλίας:

Τερματοφύλακες:
Ντιόγκο Κόστα (Πόρτο), Ζοσέ Σα (Γουλβς), Ρουί Σίλβα (Σπόρτινγκ Λισαβόνας), Ρικάρντο Βέλιο (Γκεντσλερμπιρλιγκί).

Αμυντικοί:
Ντιόγκο Νταλότ (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Ματέους Νούνες (Μάντσεστερ Σίτι), Νέλσον Σεμέδο (Φενέρμπαχτσε), Ζοάο Κανσέλο (Μπαρτσελόνα), Νούνο Μέντες (Παρί Σεν Ζερμέν), Γκονσάλο Ινάσιο (Σπόρτινγκ Λισαβόνας), Ρενάτο Βέιγκα (Βιγιαρεάλ), Ρούμπεν Ντίας (Μάντσεστερ Σίτι), Τομάς Αραούχο (Μπενφίκα).

Μέσοι:
Ρούμπεν Νέβες (Αλ Χιλάλ), Σαμουέλ Κόστα (Μαγιόρκα), Ζοάο Νέβες (Παρί Σεν Ζερμέν), Βιτίνια (Παρί Σεν Ζερμέν), Μπρούνο Φερνάντες (Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ), Μπερνάρντο Σίλβα (Μάντσεστερ Σίτι).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Επιθετικοί:
Ζοάο Φέλιξ (Αλ Νασρ), Φρανσίσκο Τρινκάο (Σπόρτινγκ Λισαβόνας), Φρανσίσκο Κονσεϊσάο (Γιουβέντους), Πέδρο Νέτο (Τσέλσι), Ραφαέλ Λεάο (Μίλαν), Γκονσάλο Γκέντες (Ρεάλ Σοσιεδάδ), Γκονσάλο Ράμος (Παρί Σεν Ζερμέν), Κριστιάνο Ρονάλντο (Αλ Νασρ).

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Fabrizio Romano (@fabriziorom)

Μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση κατέθεσαν η Μαρία Καρυστιανού και ο δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός κατά του Νίκου Καραχάλιου, μετά τις δηλώσεις του τελευταίου περί «εντολής Μόσχας» που, όπως υποστήριξε, βρίσκεται πίσω από την ίδρυση πολιτικού κόμματος.

Σύμφωνα με τη μήνυση, ο κ. Καραχάλιος καλείται να παρουσιάσει αποδεικτικά στοιχεία για τον ισχυρισμό του σχετικά με την υποτιθέμενη εντολή που αφορά την ίδρυση κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού.

Νωρίς το πρωί η επικεφαλής του Ανεξάρτητου Κινήματος Πολιτών Μαρία Καρυστιανού και ο δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός κατέθεσαν στο ΑΤ Συντάγματος μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση κατά του«γνωστού για τη συκοφαντική εμμονή του επικοινωνιολόγου, πρώην Γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού της ΝΔ και συνεργάτη σειράς προέδρων της, που μοιάζει να τελεί σε διατεταγμένη υπηρεσία», αναφέρουν πηγές από το περιβάλλον της κ. Καρυστιανού.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Αιχμές για το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη

«Ο Ν. Καραχάλιος καλείται να προσκομίσει την υποτιθέμενη “εντολή” περί ίδρυσης κόμματος, που κατά τον ισχυρισμό του σε χθεσινές δηλώσεις του δήθεν μετέφερε ο Θ. Αυγερινός στην Μ. Καρυστιανού, ειδάλλως θα υποστεί τις συνέπειες του νόμου για τους συκοφάντες.

Το αυτόφωρο για τη σύλληψη του κατά συρροή συκοφάντη λήγει στις 12:00 το μεσημέρι. Η ΕΛΑΣ άραγε ακόμη δεν κατόρθωσε να εντοπίσει και να συλλάβει τον Ν. Καραχάλιο στη διεύθυνση της κατοικίας του; Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη άραγε γνωρίζει κάτι ή έχει μετατρέψει το υπουργείο του σε Προστασίας Εγκληματιών;».

Λίγα μόλις βήματα από τη λαμπερή είσοδο του Φεστιβάλ Καννών, εκεί όπου οι σταρ ποζάρουν στο κόκκινο χαλί, ένας εντελώς διαφορετικός χώρος προσελκύει το ενδιαφέρον. Στη Διεθνή Βίλα του Pantiero, ανάμεσα στα περίπτερα εθνικών κινηματογραφικών οργανισμών, το Παλαιστινιακό Ινστιτούτο Κινηματογράφου επιχειρεί φέτος όχι μόνο να παρουσιάσει ταινίες, αλλά να υπερασπιστεί την ίδια την ύπαρξη της παλαιστινιακής αφήγησης.

Το μικρό περίπτερο της Παλαιστίνης δεν διαθέτει τη χλιδή των μεγάλων κινηματογραφικών δυνάμεων ούτε τα μέσα των ευρωπαϊκών αγορών. Ωστόσο, συγκεντρώνει καθημερινά δεκάδες επαγγελματίες του χώρου, δημιουργούς και δημοσιογράφους που αναζητούν ιστορίες από μια περιοχή όπου ο πόλεμος απειλεί όχι μόνο ζωές αλλά και τη μνήμη.

Πολιτιστική αντίσταση στις Κάννες

Η φετινή παρουσία της Παλαιστίνης αποτελεί πράξη πολιτιστικής αντίστασης. Είναι μόλις η τέταρτη φορά που το Ινστιτούτο διαθέτει οργανωμένο περίπτερο στις Κάννες, χάρη στη στήριξη διεθνών ταμείων και πολιτιστικών οργανισμών από διάφορες χώρες, από τη Σκωτία έως ανεξάρτητα ευρωπαϊκά φεστιβάλ ντοκιμαντέρ. Οι περισσότεροι που εργάζονται εκεί είναι εθελοντές, συχνά χωρίς παλαιστινιακή καταγωγή, αλλά με κοινό όραμα την υπεράσπιση της πολιτιστικής ελευθερίας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οι διοργανωτές μεταφέρουν διπλό μήνυμα. Από τη μία, επιδιώκουν να σπάσουν τη σιωπή γύρω από τη Γάζα και να ακουστούν οι ιστορίες των Παλαιστινίων δημιουργών. Από την άλλη, θέλουν να αποδείξουν ότι ο παλαιστινιακός κινηματογράφος διαθέτει επαγγελματισμό, διεθνείς συμπαραγωγές και δημιουργούς ικανούς να σταθούν ισότιμα στο παγκόσμιο κινηματογραφικό τοπίο.

Η ταινία «Yesterday The Eye Didn’t Sleep» και οι νέοι δημιουργοί

Κεντρική θέση έχει η ταινία «Yesterday The Eye Didn’t Sleep» του Ρακάν Μαγιάσι, Παλαιστίνιου δημιουργού γεννημένου στη Γερμανία και εγκατεστημένου στον Λίβανο. Η ταινία, που συμμετέχει στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα», αφηγείται την ιστορία δύο βεδουίνων αδελφών στην κοιλάδα Μπεκάα, στα σύνορα Λιβάνου και Συρίας. Πρόκειται για ποιητική συμπαραγωγή που εξερευνά τη ζωή ανθρώπων παγιδευμένων ανάμεσα σε σύνορα και συγκρούσεις.

Περίπου σαράντα Παλαιστίνιοι σκηνοθέτες, παραγωγοί και επαγγελματίες συμμετέχουν φέτος στις Κάννες, με προβολές, παρουσιάσεις πρότζεκτ και συζητήσεις. Οι εκδηλώσεις τους κορυφώνονται μεταξύ 15 και 20 Μαΐου, δημιουργώντας έναν δραστήριο πυρήνα μέσα στη διεθνή κινηματογραφική αγορά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Το Ινστιτούτο και οι προκλήσεις

Το Παλαιστινιακό Ινστιτούτο Κινηματογράφου ιδρύθηκε το 2019 και διευθύνεται από μια πολυσυλλεκτική ομάδα της διασποράς: τον Παλαιστινοαμερικανό μηχανικό και ακτιβιστή Αμπού Αγιάς, τον σκηνοθέτη Μοχανάντ Γιακούμπι που ζει στις Βρυξέλλες και τον Σερβοπαλαιστίνιο παραγωγό Ρασίντ Αμπντερχαμίντ. Για τους ίδιους, η παρουσία στις Κάννες δεν είναι μόνο συμβολική, αλλά και στρατηγική για τη δημιουργία μόνιμων διεθνών συνεργασιών και δικτύων χρηματοδότησης.

Η καθημερινότητα των Παλαιστινίων δημιουργών, ωστόσο, παραμένει γεμάτη εμπόδια. Οι συζητήσεις για το σινεμά συνυπάρχουν με ιστορίες ελέγχων, συνόρων και αποκλεισμών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η σκηνοθέτρια Ντίμα Γιούσεφ Χασάν Γιασίν, η οποία, λόγω τεχνικού λάθους στο διαβατήριό της, κρατήθηκε προσωρινά στο αεροδρόμιο Σαρλ ντε Γκωλ, παρά τη νόμιμη βίζα εισόδου της στη Γαλλία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Αλληλεγγύη και κινηματογραφικές φωνές

Ακόμη πιο δραματική είναι η περίπτωση του σκηνοθέτη Μοχάμεντ Αλσαρίφ, που παραμένει εγκλωβισμένος στη Γάζα. Είχε προσκληθεί στις Κάννες για να παρουσιάσει την ταινία του «Super Sila», αλλά δεν κατάφερε να φύγει από τη Λωρίδα της Γάζας. Η υπόθεσή του προκάλεσε αντιδράσεις στον ευρωπαϊκό καλλιτεχνικό χώρο, με προσωπικότητες όπως ο Κώστας Γαβράς και η Κλερ Σιμόν να υπογράφουν δημόσια έκκληση αλληλεγγύης.

Στις εκδηλώσεις του Ινστιτούτου παρουσιάζεται επίσης το ντοκιμαντέρ «Citizen Osama» του Αχμέντ Χασούνα, που καταγράφει τη ζωή ενός φωτορεπόρτερ στη Γάζα. Η ταινία προβάλλεται στο πλαίσιο της αγοράς των Καννών και αποτυπώνει την καθημερινότητα ως αγώνα επιβίωσης.

«Ο κινηματογράφος είναι μνήμη. Ο κινηματογράφος είναι αντίσταση»

Παρά το έντονα πολιτικό περιβάλλον, οι Παλαιστίνιοι δημιουργοί επιμένουν στη σημασία του κινηματογράφου ως εργαλείου αυτοδιάθεσης. Ο Μοχανάντ Γιακούμπι υπογράμμισε ότι χωρίς δημιουργούς που να ελέγχουν τη διαδικασία παραγωγής και διανομής, οι Παλαιστίνιοι δεν θα μπορέσουν ποτέ να διαμορφώσουν τη δική τους αφήγηση.

Το σύνθημα που δεσπόζει στο περίπτερο συνοψίζει τη φιλοσοφία τους: «Ο κινηματογράφος είναι μνήμη. Ο κινηματογράφος είναι αντίσταση». Για τους ανθρώπους του παλαιστινιακού σινεμά, η κάμερα αποτελεί μέσο επιβίωσης μιας συλλογικής ταυτότητας που δοκιμάζεται καθημερινά.

Στο τέλος κάθε προβολής και συζήτησης, η ίδια αίσθηση μένει ζωντανή: στις Κάννες, μέσα στη μεγαλύτερη γιορτή του παγκόσμιου κινηματογράφου, η Παλαιστίνη δεν ζητά απλώς αλληλεγγύη — ζητά χώρο για να συνεχίσει να αφηγείται τη δική της ιστορία.

Όλα κινούνται σε ρυθμούς «Final Four 2026» στην Αθήνα, με τον πρώτο ημιτελικό (22/04, 18:00) ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τη Φενέρμπαχτσε να συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Ο Ταρίκ Μπιμπέροβιτς αναφέρθηκε στον τρόπο προσέγγισης της αναμέτρησης από την ομάδα του, ενώ στάθηκε και στην επιρροή του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, ο οποίος έχει προσθέσει σημαντικά στοιχεία στη λειτουργία της Φενέρ.

Αναλυτικά όσα είπε

Για τον ημιτελικό του Final Four με τον Ολυμπιακό: «Το σκορ είναι 1-1 με τον Ολυμπιακό αυτήν τη σεζόν. Το τελευταίο μας παιχνίδι δεν ήταν πολύ κλειστό, αλλά είχαμε απουσίες όπως του Νάντο και του Κρις Σίλβα. Ο Κεμ (Μπιρτς) είχε ενοχλήσεις και εγώ τραυματίστηκα στο δεύτερο ημίχρονο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οπότε όλα αυτά… Ειλικρινά, τίποτα από αυτά δεν έχει σημασία, κανείς δεν νοιάζεται. Είναι απλώς φλυαρία στο Twitter. Ο Ολυμπιακός μπορεί να είναι η ομάδα με την υψηλότερη ποιότητα στην Ευρώπη τα τελευταία 5-6 χρόνια.

Είναι σταθερά μέσα στις κορυφαίες ομάδες, τους σεβόμαστε πολύ. Έχουν ένα πολύ καλό σύστημα, ξέρουν ακριβώς τι κάνουν. Επίσης, δεν πανικοβάλλονται όταν έρχεται η “ώρα του χάους”. Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στο μπάσκετ. Ξέρουν πώς έφτασαν σε αυτό το σημείο και συνεχίζουν να κάνουν το ίδιο πράγμα.

Ξέρουμε ότι πεινάνε πολύ για τη νίκη, αλλά το πιο σημαντικό, είναι αυτό που σκεφτόμαστε. Ο Σάρας ξέρει πολύ καλά πώς να μας προετοιμάσει τόσο ψυχικά όσο και σωματικά. Χάρη σε αυτό, “δαγκώνουμε” όποιον βρεθεί στο γήπεδο. Αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα στο Final Four.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Πρέπει να το θέλεις περισσότερο από τον αντίπαλό σου. Στο Final Four, το πιο σημαντικό δεν είναι η τακτική πτυχή, αλλά το πόσο ενεργητικός είσαι και πόσο πολύ το θέλεις».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Για τον Γιασικεβίτσιους: «Πρώτα απ’ όλα, ήταν ένας φανταστικός παίκτης. Απλώς κοιτάζοντας τη σελίδα του Σάρας στη Wikipedia, καταλαβαίνεις ότι είναι ένας από τους καλύτερους στην ιστορία της Εuroleague. Αλλά η προπονητική του είναι τόσο καλή που δεν σκέφτεσαι καν τις μέρες που έπαιζε. Τώρα, όταν λες “Σάρας”, τον σκέφτεσαι ως προπονητή.

Αυτό δείχνει σε ποιο επίπεδο έχει φτάσει. Φυσικά, αυτό δεν είναι κάτι που συμβαίνει τυχαία. Νομίζω ότι έχει βρεθεί σε κάθε Final Four από την εποχή του Covid (σ.σ. έξι σερί, τα τρία με Μπάρτσα και τρία με Φενέρ). Φυσικά, υπάρχει ένας λόγος γι’ αυτό. Πρώτα απ’ όλα, είναι πολύ πειθαρχημένος. Εδώ, ως ομάδα, ως οικογένεια, ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε. Συνεχίζουμε να βελτιωνόμαστε κάθε μέρα και κάθε χρόνο.

Κατά τη διάρκεια των προπονήσεων, είναι σαν να έχει πιει 10 φλιτζάνια καφέ πριν έρθει εδώ. Η ένταση είναι απίστευτα υψηλή. Εστιάζει σε κάθε λάθος που κάνεις επειδή ξέρει πόσο σημαντικό είναι για το μέλλον».

Με ήπιες διακυμάνσεις κινούνται οι τιμές των μετοχών στη χρηματιστηριακή αγορά.

Ήπια ανοδικά κινούνται και τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια, εν μέσω υποχώρησης των τιμών του πετρελαίου, στον απόηχο της αποκάλυψης Τραμπ ότι ανέβαλε προγραμματισμένη επίθεση στο Ιράν.

O Γενικός Δείκτης Τιμών, στις 13:00, διαμορφώνεται στις 2.238,74 μονάδες σημειώνοντας άνοδο 0,11%.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ενδοσυνεδριακά κατέγραψε υψηλότερη τιμή στις 2.251,15 μονάδες (+0,67%).

Η αξία των συναλλαγών ανέρχεται στα 75,16 εκατ. ευρώ.

Ο δείκτης υψηλής κεφαλαιοποίησης σημειώνει οριακή άνοδο σε ποσοστό 0,07%, ενώ ο δείκτης της μεσαίας κεφαλαιοποίησης ενισχύεται σε ποσοστό 0,26%.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Από τις μετοχές της υψηλής κεφαλαιοποίησης, τη μεγαλύτερη άνοδο καταγράφουν οι μετοχές της Viohalco (+2,19%), της Jumbo (+2,13%), του ΟΛΠ (+1,65%) και των ΕΛΠΕ (+1,50%).

Αντιθέτως, τη μεγαλύτερη πτώση καταγράφουν οι μετοχές της Aktor (-1,86%), της Elvalhalcor (-1,53%) και της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ (-0,83%).

Τον μεγαλύτερο όγκο συναλλαγών παρουσιάζουν η Alpha Bank και η Πειραιώς, διακινώντας 1.170.037 και 769.020 μετοχές, αντιστοίχως.

Τη μεγαλύτερη αξία συναλλαγών σημειώνουν η ΔΕΗ με 12,19 εκατ. ευρώ και η Εθνική με 9,85 εκατ. ευρώ.

Ανοδικά κινούνται 54 μετοχές, 47 πτωτικά και 11 παραμένουν σταθερές.

Τη μεγαλύτερη άνοδο καταγράφουν οι μετοχές Παϊρης (+6,49%) και EIS (+3,81%).

Τη μεγαλύτερη πτώση σημειώνουν οι μετοχές Προοδευτική (-9,46%) και Trastor (-9,45%).

Μια και είμαστε ακόμα στον απόηχο του συνεδρίου της ΝΔ με βασανίζουν μερικές απορίες.

Πρώτα ο Καραμανλής. Ενα 24ωρο πριν το συνέδριο έκανε μια ομιλία στην Ξάνθη όπου μίλησε για «πολυδιάστατη προσέγγιση της εξωτερικής πολιτικής».

Η οποία θα οδηγούσε σε «συνεργασία με διαφορετικές γεωπολιτικές δυνάμεις προκειμένου να καταστήσει την Ελλάδα στρατηγικό κόμβο διεθνούς εμβέλειας» (14/5).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Εξυπνη ιδέα. Και πού είναι η απορία;

Οτι καμία «πολυδιάστατη προσέγγιση» τέτοιου τύπου δεν εκδηλώθηκε επί των κυβερνήσεων Καραμανλή. Κι ούτε θα μπορούσε διότι δεν υπάρχει.

Μόνο η παντοκράτωρ Αγγλία του 19ου αιώνα επιχείρησε κάτι τέτοιο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η Ελλάδα όμως δεν είναι σαλταδόρος, ούτε παπατζής να κοροϊδεύει την κοινωνία, ούτε πορεύεται χάρη σε «διαφορετικές γεωπολιτικές δυνάμεις» για να την κάνουν «στρατηγικό κόμβο διεθνούς εμβέλειας».

Θέλω να ελπίζω λοιπόν ότι ο θείος Καραμανλής δεν διαβεβαίωνε μόνο εμάς ότι «η Ελλάς ανήκει στη Δύση». Το έλεγε και στον ανιψιό του.

Μάλλον δεν τον έπεισε.

Υστερα ο Δένδιας. Ακουσα να εξηγεί ότι «το γενετικό υλικό της ΝΔ» δεν εμπεριέχει «λαϊκισμό, ύβρεις, φανατισμούς, κραυγές» κι ότι «αυτά δεν έχουν θέση στο κόμμα του καθαρού αξιακού κώδικα, της μετριοπάθειας, της ευπρέπειας, του διαλόγου και των επιχειρημάτων» (16/5).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Μου άρεσε πολύ. Είναι γενετικό υλικό first class, όχι καμιά μπασκλασαρία.

Και τουλάχιστον αν η ΝΔ χάσει τις εκλογές δεν θα υπάρχει πρόβλημα. Θα ανοίξει λέσχη μπριτζ.

Εχω όμως την απορία. Ολοι αυτοί οι Οπεκεπέδες είναι του «καθαρού αξιακού κώδικα» και «της ευπρέπειας» ή όταν ανοίξει η λέσχη δεν θα τους βάζουμε μέσα για το μπριτζ;

Και ερωτώ διότι αν η ΝΔ το παίξει στον «αξιακό κώδικα» και στο «πώς είστε, αγαπητέ;», τότε καλύτερα να ξεχάσει τις εκλογές και να ετοιμαστεί από τώρα για τη λέσχη.

Ανέφερα αυτές τις δύο απόψεις διότι διατυπώνονται από σοβαρούς ανθρώπους κι αφορούν σοβαρά ζητήματα.

Τη θέση της Ελλάδας στον κόσμο. Και τη θέση της ΝΔ στην Ελλάδα.

Οταν μάλιστα η απάντηση είναι εξαιρετικά απλή και στα δύο ζητήματα.

Η θέση της Ελλάδας προκύπτει από τα μέτρα της Ελλάδας που είναι μια ευρωπαϊκή δημοκρατία. Δεν μπορούμε να γίνουμε Γηραιά Αλβιών, ούτε εισαγόμενη αυτοκρατορία. Ασε που πετρέλαιο πρόλαβαν και βρήκαν άλλοι.

Η θέση της ΝΔ είναι εκείνη που της αποδίδουν κάθε φορά και σε κάθε εκλογή μερικά εκατομμύρια ψηφοφόροι κάθε γενετικού υλικού. Ετσι κάνουμε στη δημοκρατία.

Τα υπόλοιπα φυσικά μπορούν να τα κουβεντιάζουν μεταξύ τους. Πριν πάνε στη λέσχη για το μπριτζ.

Σοβαρή υπόθεση bullying με θύμα έναν 16χρονο μαθητή με αναπηρία (ΑμεΑ) βρίσκεται σε εξέλιξη σε περιοχή της Λάρισας. Η υπόθεση έχει πλέον παραπεμφθεί στη Δικαιοσύνη.

Σύμφωνα με την καταγγελία του πατέρα του εφήβου, ο οποίος φοιτά στη Γ’ Γυμνασίου, ο γιος του δεχόταν συστηματική παρενόχληση και εκφοβισμό από τρεις συμμαθητές του μέσα στον σχολικό χώρο. Όπως αναφέρουν πληροφορίες του onlarissa.gr, ο πατέρας ενημερώθηκε για τα περιστατικά την περασμένη Παρασκευή.

Όπως αναφέρεται στην καταγγελία, οι παρενοχλήσεις λάμβαναν χώρα ακόμη και κατά τη διάρκεια των μαθημάτων, χωρίς ωστόσο να γίνονται αντιληπτές από τους εκπαιδευτικούς, καθώς εκείνοι είχαν στραμμένη την προσοχή τους στον πίνακα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Το περιστατικό έγινε αρχικά γνωστό στον αδελφό του 16χρονου, ο οποίος επίσης φοιτά στο ίδιο σχολείο. Εκείνος ενημέρωσε τη διευθύντρια και στη συνέχεια τον πατέρα τους. Ο πατέρας επικοινώνησε αμέσως με τη διεύθυνση του σχολείου και κατέθεσε μήνυση στο τοπικό Αστυνομικό Τμήμα.

Νέα στοιχεία και αποκαλύψεις

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ο μαθητής αποκάλυψε ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που εκφοβιζόταν από τους ίδιους συμμαθητές του. Είχε υποστεί στο παρελθόν σοβαρότερες μορφές σχολικού εκφοβισμού, με απειλές και εκφοβισμό. Όπως φέρεται να κατέθεσε, φοβόταν να μιλήσει στους γονείς του εξαιτίας των απειλών που δεχόταν.

Ο πατέρας του παιδιού ανέφερε ότι από τη στιγμή που ήρθαν στο φως τα γεγονότα, ο γιος του βρίσκεται υπό ψυχολογική υποστήριξη, εκφράζοντας έντονη ανησυχία για την ψυχική του υγεία.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Νομικές ενέργειες

Ο πατέρας έχει καταθέσει μήνυση τόσο σε βάρος των γονέων των τριών μαθητών όσο και κατά δύο εκπαιδευτικών, ενώ η υπόθεση έχει ήδη παραπεμφθεί στον εισαγγελέα για περαιτέρω έρευνα.

Όπως τόνισε ο ίδιος, σκοπός του δεν είναι μόνο η προστασία του παιδιού του, αλλά και η ευρύτερη ευαισθητοποίηση σχετικά με τον σχολικό εκφοβισμό, ώστε ανάλογα περιστατικά να προλαμβάνονται στο μέλλον.

Αρης και Μιχάλης Γρηγορίου συμφώνησαν τον περασμένο Μάρτιο να πορευτούν μαζί ως το τέλος της σεζόν. Τότε, για τους Θεσσαλονικείς ο έλληνας τεχνικός ήταν η πιο γρήγορη λύση και με το μικρότερο ρίσκο, μη έχοντας την πολυτέλεια του χρόνου για περαιτέρω μετά την απομάκρυνση του Μανόλο Χιμένεθ.

Για τον Γρηγορίου ήταν η ευκαιρία της επιστροφής στους πάγκους έπειτα από αρκετό καιρό και μάλιστα στην πιο μεγάλη πρόκληση της καριέρας του.

Παρότι τότε όλα έδειχναν ότι πρόκειται για μία σχέση μερικών μηνών, η εξέλιξη αυτής της συνεργασίας οδηγεί… σε γάμο, πόσω μάλλον από τη στιγμή που το τελευταίο διάστημα δημιουργήθηκε μία απόσταση ανάμεσα σε Αρη και Νίκο Παπαδόπουλο μετά τις προχωρημένες επαφές των προηγούμενων μηνών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Γιατί, όμως, ο Γρηγορίου. Γιατί όχι κάποιος άλλος; Οι λόγοι είναι δύο και ο πρώτος είναι η εικόνα του Αρη σε αυτούς τους 2½ μήνες. Ο Γρηγορίου πήρε… καμένη γη και σε αυτό το διάστημα κατάφερε να κάνει τον Αρη ομάδα με αγωνιστική ταυτότητα. Δεν έκανε εξεζητημένα πράγματα. Εκανε τα απλά, αλλά σημαντικά για να παίξει ο Αρης ποδόσφαιρο, συν ότι κράτησε την ομάδα σε πνευματική ετοιμότητα μετά την απώλεια της Ευρώπης.

Ο δεύτερος λόγος είναι η ειλημμένη απόφαση για τη μείωση του μπάτζετ τη νέα σεζόν. Μία πρόθεση που για καιρό τώρα αποτυπώνεται σε επαφές με παίκτες και πλέον… φωνάζει μέσα από την απόφαση του Αρη να κρατήσει τον Γρηγορίου και να μη ρίξει πολλά λεφτά στην αγορά για προπονητή.

Μία θέση που τον τελευταίο 1½ χρόνο έχει κοστίσει περίπου 1,1 εκατ. ευρώ, με τα χρήματα που δόθηκαν στους Μανόλο Χιμένεθ και Μαρίνο Ουζουνίδη.

Ο… γάμος Αρη και Γρηγορίου είναι κοντά, αλλά όχι κλεισμένος. Η χθεσινή τελική συνάντηση των δύο πλευρών μετατέθηκε για τα τέλη αυτής της εβδομάδας, έχοντας συζητήσει ήδη αρκετά όσον αφορά τον σχεδιασμό της νέας σεζόν.

Η Μέγκαν Μαρκλ γιόρτασε την όγδοη επέτειο του γάμου της με τον πρίγκιπα Χάρι ανεβάζοντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μια σειρά φωτογραφιών από την τελετή. Στη λεζάντα της ανάρτησης, η 43χρονη ηθοποιός έγραψε χαρακτηριστικά: «Σαν σήμερα, 8 χρόνια πριν».

Ο «παραμυθένιος γάμος» του ζευγαριού πραγματοποιήθηκε στις 19 Μαΐου 2018 στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, στο κάστρο του Γουίνδσορ. Το γεγονός χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως το πιο ποικιλόμορφο και ξεχωριστό της βασιλείας της Ελισάβετ, συγκεντρώνοντας το ενδιαφέρον εκατομμυρίων θεατών σε όλον τον κόσμο.

View this post on Instagram

A post shared by Meghan, Duchess of Sussex (@meghan)

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η Δούκισσα του Σάσεξ προκάλεσε τότε αίσθηση, παρουσιάζοντας μια τελετή με έντονες αμερικανικές επιρροές. Η επιλογή της αυτή θεωρήθηκε από πολλούς ως μια μικρή «επανάσταση» μέσα στο αυστηρό πλαίσιο των βρετανικών βασιλικών παραδόσεων.

REUTERS

Κατά τη δεξίωση που ακολούθησε, η Μέγκαν Μαρκλ έσπασε το πρωτόκολλο εκφωνώντας η ίδια λόγο – μια πρακτική συνηθισμένη στην Αμερική, αλλά ασυνήθιστη για τα βρετανικά δεδομένα, όπου συνήθως μιλά μόνο ο γαμπρός, ο κουμπάρος ή ο πατέρας της νύφης. Το περιεχόμενο της ομιλίας της παρουσιάστηκε αργότερα στο ντοκιμαντέρ του Netflix «Harry & Meghan», όπου το ζευγάρι μοιράστηκε για πρώτη φορά τη στιγμή εκείνη με το κοινό.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); View this post on Instagram

A post shared by Meghan, Duchess of Sussex (@meghan)

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Οι σχέσεις με τη βασιλική οικογένεια

Οι σχέσεις της Μέγκαν Μαρκλ με τη βασιλική οικογένεια υπήρξαν δύσκολες από την αρχή. Από το 2016, όταν ξεκίνησε η σχέση της με τον Χάρι, υπήρχαν εντάσεις που εντάθηκαν μετά τον γάμο. Αν και ο Κάρολος αρχικά τη στήριξε, η κατάσταση άλλαξε μετά τη συνέντευξη του ζευγαριού στην Όπρα το 2021.

Κατά τη διάρκεια εκείνης της συνέντευξης, η Μέγκαν και ο Χάρι αποκάλυψαν ότι υπήρξαν «ανησυχίες» για το χρώμα του δέρματος του γιου τους, Άρτσι — μια αναφορά που, σύμφωνα με πληροφορίες, προκάλεσε βαθιά απογοήτευση στον Κάρολο.

Το 2020, ο Χάρι και η Μέγκαν αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τη βασιλική τους ζωή στο Ηνωμένο Βασίλειο και να μετακομίσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί ζουν σήμερα με τα δύο παιδιά τους, τον Άρτσι και τη Λίλιμπετ, μακριά από το παλάτι και τη δημόσια ζωή του Λονδίνου.

View this post on Instagram

A post shared by Meghan, Duchess of Sussex (@meghan)

Σε ένα κλειστό κλαμπ, μόλις πέντε ομάδων που έχουν κατακτήσει το τρόπαιο παίζοντας στη χώρα τους, θέλει να μπει ο Ολυμπιακός που έχει πολύ δύσκολο ημιτελικό με τη Φενέρμπαχτσε την Παρασκευή.

Η αντίπαλός του το είχε πετύχει το 2017 στην Κωνσταντινούπολη νικώντας μάλιστα στον τελικό τον Ολυμπιακό, που έχει την ατυχία τρεις φορές που έχει φτάσει στον τελικό της Euroleagυe να έχει πέσει πάνω στον γηπεδούχο, καθώς του είχε συμβεί και 2 φορές με τη Ρεάλ Μαδρίτης τόσο το 1995 στη Σαραγόσα (αχτύπητοι τότε οι Μαδριλένοι με τρομερό δίδυμο Σαμπόνις και Αρλάουκας) όσο και το 2015 στη Μαδρίτη.

Δύο φορές – όπως και η Ρεάλ – το έχει κάνει και ο Παναθηναϊκός στην Πυλαία (2000) και στο ΟΑΚΑ (2007) ενώ τώρα το Τριφύλλι θα γινόταν η πρώτη ομάδα στην ιστορία με τρεις παρουσίες εντός έδρας, αλλά η Βαλένθια είχε αντίθετη άποψη.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η Μπαρτσελόνα (2003 στη Βαρκελώνη) και η Μακάμπι (2004 στο Τελ Αβίβ) συμπληρώνουν την πεντάδα των ομάδων που τα έχουν καταφέρει εντός έδρας.

Τι χρειάζεται όμως για να το πετύχει μια ομάδα;

Θέλει σίγουρα να είναι καλή αλλά να έχει και τύχη και το… φεγγάρι με το μέρος της. Η έδρα δίνει πλεονέκτημα (νιώθεις σαν στο σπίτι σου) ακόμα και στον δρόμο προς το γήπεδο που λέει ο λόγος, αλλά παράλληλα προσθέτει πίεση και ο ΠΑΟΚ το είχε βιώσει για τα καλά στον ημιτελικό του 1993 στο ΣΕΦ όταν αποκλείστηκε από τη μετέπειτα φιναλίστ Μπενετόν με εκείνο το σουτ του Ραγκάτσι.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Μπορεί να φαίνονται όλα υπέρ, αλλά η πίεση υπάρχει και εκεί είναι το διακύβευμα για τεχνικό τιμ και παίκτες να το περάσουν όσο πιο ήρεμα μπορούν και να τους επηρεάσει μόνο θετικά και όχι με έξτρα πίεση.

Αλλωστε ο Ολυμπιακός έχει έτσι κι αλλιώς πίεση σε σχέση με τις πρωταθλήτριες Ευρώπης του 2023 (Ρεάλ) και του 2025 (Φενέρμπαχτσε) που το έχουν πάρει πιο πρόσφατα και από τη σταχτοπούτα του Final 4 Βαλένθια.

Ακριβώς το πώς θα διαχειριστεί αυτή την πίεση είναι το κομβικό σημείο που θα κρίνει το εάν η προσπάθειά του θα στεφθεί από επιτυχία ή όχι.