Τα ΝΕΑ - Τεχνολογία

«Εχει φύγει και… δεν το ξέρει. Το πρόβλημα είναι ότι δεν βρίσκεται κανείς να του το πει»! Ο βουλευτής των Εργατικών που μίλησε – με παιγνιώδη διάθεση – στα «ΝΕΑ», ζητώντας να μην κατονομαστεί, ανήκει στη «νέα εσοδεία» πολιτικών που μπήκαν στη Βουλή των Κοινοτήτων χάρη στον εκλογικό θρίαμβο του σερ Κιρ Στάρμερ το 2024. Σήμερα, όμως, λιγότερο από δύο χρόνια μετά, θεωρεί ότι ο αρχηγός του έχει εξελιχθεί σε φύρα και βαρίδι για το κόμμα του και, ως εκ τούτου, «πρέπει να φύγει άμεσα». Οι περισσότεροι αναλυτές προεξοφλούν ότι η εκπαραθύρωση του βρετανού πρωθυπουργού από την Ντάουνινγκ Στριτ είναι θέμα αν όχι εβδομάδων, σίγουρα μηνών.

Η παραίτηση, προχθές το μεσημέρι, του υπουργού Αμυνας Τζον Χίλι ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου· κατέδειξε, όμως, για άλλη μια φορά, το χάσμα που χωρίζει τον Στάρμερ από πολλούς υπουργούς του, οι οποίοι – άλλοι φανερά, άλλοι κρυφά – προετοιμάζονται ήδη για την επόμενη ημέρα. Η δε έλευση αυτής της ημέρας αναμένεται να επισπευσθεί δραματικά εφόσον στις αναπληρωματικές εκλογές της επόμενης εβδομάδας στο Μάντσεστερ κερδίσει τη βουλευτική έδρα ο σημερινός δήμαρχος της πόλης, Αντι Μπέρναμ. Πηγή των Εργατικών δήλωσε στα «ΝΕΑ» ότι η «κυβερνητική παράλυση δεν θα τελειώσει μέχρι να αντικατασταθεί ο Στάρμερ».

Η αποχώρηση του Χίλι, προϊόν σκληρής ενδοκυβερνητικής κόντρας με επίδικο τις στρατιωτικές δαπάνες, έπληξε ακόμη περισσότερο το ήδη τρωθέν κύρος του πρωθυπουργού. Στη σκληρή επιστολή της παραίτησής του, ο τέως υπουργός διεμήνυσε ότι οι εξαγγελθέντες πόροι για την άμυνα υπολείπονται των απαιτήσεων σε μια εποχή διεθνούς αστάθειας, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση υπονομεύει το αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεων και θέτει σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια της Βρετανίας. Κατά τραγική ειρωνεία, μόλις λίγες ημέρες πριν, ο υφιστάμενος του Χίλι, υφυπουργός Αμυνας λόρδος Κόουκερ, δήλωνε στα «ΝΕΑ» ότι «η Βρετανία είναι προσηλωμένη στη διατήρηση της ασφάλειας και της σταθερότητας στην Ευρώπη, καθώς είναι πολύ σημαντικό να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα σε όσους επιδιώκουν να υπονομεύσουν τη δημοκρατία και τις αξίες μας» – αξίες που, κατά τον Χίλι, δεν μπορούν να προστατευθούν επαρκώς με τις αμυντικές δαπάνες που αποφάσισε ο Στάρμερ, οι οποίες σχεδιάζεται να αυξηθούν μόλις κατά 0,08% του ΑΕΠ έως το 2030.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η παραίτηση ήταν ιδιαίτερα επιζήμια για την κυβέρνηση, καθώς ο Χίλι ήταν ένα από τα πιο ικανά και έμπειρα στελέχη του Εργατικού Κόμματος και από τους πλέον πιστούς στον αρχηγό του. Επιπροσθέτως, ανέδειξε τη δυσαρμονία μεταξύ των υπουργών που διεκδικούν περισσότερα κονδύλια για τα υπουργεία τους και του υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αποφασισμένο να τηρήσει αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία. «Ο Χίλι ήταν ευθύς, ειλικρινής και – διακριτικά, αλλά σθεναρά – ευρωπαϊστής, σε πείσμα της επαμφοτερίζουσας στάσης του Στάρμερ όσον αφορά την Ευρώπη, η οποία κοστίζει στη Βρετανία τόσο σε χρήμα όσο και σε επιρροή», σχολίασε στα «ΝΕΑ» ο βετεράνος πολιτικός των Εργατικών, και πρώην υπουργός Ευρώπης, Ντένις ΜακΣέιν. «Υπό τον επόμενο πρωθυπουργό, είμαι βέβαιος ότι θα επανακάμψει στο υπουργικό συμβούλιο», πρόσθεσε. Η άμυνα είναι μόνο ένα από τα ανοικτά μέτωπα στα οποία μάχεται ο Στάρμερ.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Η προσοχή του Ουέστμινστερ στρέφεται τώρα στις αναπληρωματικές εκλογές της προσεχούς Πέμπτης στην εκλογική περιφέρεια Μέικερφιλντ, που εκτιμάται ότι, εκτός απροόπτου, θα ανοίξουν τον δρόμο για την είσοδο του Μπέρναμ στη Βουλή. Ο αποκαλούμενος «βασιλιάς του Βορρά» είναι, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, μακράν ο δημοφιλέστερος πολιτικός των Εργατικών και το απόλυτο φαβορί για να αντικαταστήσει τον Στάρμερ. Ο δήμαρχος Μάντσεστερ έχει δηλώσει ότι τυχόν επικράτησή του θα ενισχύσει καθοριστικά το επιχείρημά του ότι είναι κατάλληλος για να ηγηθεί του Εργατικού Κόμματος και της χώρας, ενώ οι πολιτικοί σύμμαχοί του αφήνουν να διαρρεύσει ότι ενδέχεται να θέσει θέμα ηγεσίας λίγες μόνο ημέρες ή εβδομάδες μετά την επιστροφή του στα κοινοβουλευτικά έδρανα.

Ο Στάρμερ δέχεται ασφυκτικές πιέσεις και από τα (άκρα) δεξιά του πολιτικού φάσματος: ο Νάιτζελ Φάρατζ, αλλά και αρκετοί πολιτικοί δεξιότερά του – συνεπικουρούμενοι από τον Ιλον Μασκ – έχουν καταφέρει να τοποθετήσουν τη μετανάστευση, τον έλεγχο των συνόρων και τη διατήρηση της «εθνικής ταυτότητας» στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης στη Γηραιά Αλβιώνα. Το λαϊκιστικό κόμμα του Φάρατζ, Reform UK, έρχεται σταθερά πρώτο σε όλες τις δημοσκοπήσεις, ενώ νεόκοπα αντιμεταναστευτικά πολιτικά μορφώματα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την αγανάκτηση μερίδας των πολιτών που προκύπτει από την αδυναμία της κυβέρνησης να δώσει λύσεις στο πρόβλημα των αυξανόμενων μεταναστευτικών ροών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Παρά την τελματώδη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει, ο πρωθυπουργός επιμένει ότι δεν πρόκειται να παραιτηθεί και διαμηνύει ότι… παραμένει προσηλωμένος στη διακυβέρνηση της χώρας. Ωστόσο, η πολιτική αριθμητική γίνεται γι’ αυτόν όλο και πιο αμείλικτη. Ο υπουργός Αμυνας έγινε το έκτο στέλεχος της κυβέρνησης που παραιτείται μέσα σε έναν μήνα. Οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι τον περιμένουν στη γωνία, αναζητώντας την κατάλληλη στιγμή για να τον ανατρέψουν. Κι εκείνος, που εξελέγη με την υπόσχεση της «σταθερότητας», είναι – σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις – ο πιο αντιδημοφιλής πρωθυπουργός στην Ιστορία και ηγείται μιας κυβέρνησης η μόνη σταθερά της οποίας είναι η πεποίθηση των στελεχών της ότι ο αρχηγός τους πρέπει να τους αδειάσει τη γωνιά…

Μετά το τέλος του Game 5 και τη νίκη του Ολυμπιακού επί του Παναθηναϊκού, ο Γιώργος Μπαρτζώκας στάθηκε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος από την ομάδα του.

Ο Έλληνας τεχνικός αποθέωσε τους παίκτες του για την προσπάθεια και την εικόνα τους στη σειρά των τελικών, τονίζοντας τη σημασία της νίκης και του τίτλου.

Αναλυτικά όσα είπε ο Γιώργος Μπαρτζώκας:

«Δεν μπορούμε να προσωποποιούμε σε μένα τα επιτεύγματα ενός σπουδαίου συλλόγου όπως ο Ολυμπιακός. Πήραμε τους 3 από τους 4 στόχους της φετινής σεζόν. Προφυλάξαμε την έδρα μας και νομίζω ότι δεν υπάρχει αμφισβήτηση για την κυριαρχία μας σήμερα. Εμείς σήμερα συμπληρώσαμε 81 παιχνίδια, χωρίς να υπολογίζω αυτά των διεθνών. Αν πρέπει να αφιερώσω κάπου τη φετινή επιτυχία είναι στους φιλάθλους μας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Αν δείτε τις συνεντεύξεις που έδινα στους τελικούς ήταν για το κίνητρο. Φέτος σπάσαμε την κατάρα με τη Euroleague, εκεί που έγινε όπως έγινε. Στα τρία ματς, γενικά ελέγξαμε τη ροή και νικήσαμε με μεγάλες διαφορές. Μπορεί ο μεγάλος στόχος να ήταν η Euroleague, αλλά είναι πολύ σημαντικό να κλείσουμε τη σεζόν με το πρωτάθλημα.

Σας παρακαλώ μην με βάζετε να ξεχωρίζω παίκτες. Τους αγαπάω όλους. Είναι όλοι καλοί παίκτες και πρέπει να παίρνω τις δύσκολες αποφάσεις όπως και ο κύριος Άταμαν. Είδατε ότι αναγκάστηκε να αφήσει εκτός έναν παικταρά όπως ο Χουάντσο.

Δεν υπάρχει κανένας Μπαρτζώκας μπροστά στον Ολυμπιακό. Αυτό ήταν το τελευταίο ματς στο ΣΕΦ και έπρεπε να νικήσουμε».

Στα αποδυτήρια καταγράφηκε το περιστατικό ανάμεσα στον Ναν και τον Τζόουνς, όπως φαίνεται και στο σχετικό βίντεο.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη in.gr (@in.gr_official)

Σοκ προκαλούν τα στοιχεία που αποκαλύπτουν το εκτεταμένο κύκλωμα ναρκωτικών το οποίο, σύμφωνα με ρεπορτάζ του MEGA, είχε επεκτείνει τη δράση του ακόμη και μέσα σε σχολεία των βορείων προαστίων της Αττικής.

Η στιγμή της σύλληψης

Αστυνομικοί συνέλαβαν έναν από τους υπαρχηγούς της εγκληματικής οργάνωσης που φέρεται να διακινούσε ναρκωτικά σε ανήλικους, ακόμη και εντός σχολικών χώρων. Το αποκλειστικό βίντεο-ντοκουμέντο του MEGA καταγράφει τη στιγμή της σύλληψης στην Πέτρου Ράλλη, τα ξημερώματα της Τρίτης.

Ο νεαρός ακινητοποιείται έπειτα από καταδίωξη, ενώ ο αρχηγός της οργάνωσης κατάφερε να διαφύγει και εξακολουθεί να αναζητείται από τις Αρχές.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Προφυλακίστηκαν επτά από τους εννέα κατηγορούμενους

Τον δρόμο για τη φυλακή πήραν οι επτά από τους εννέα συλληφθέντες που κατηγορούνται για συμμετοχή σε δύο εγκληματικές οργανώσεις διακίνησης ναρκωτικών στα Βόρεια Προάστια της Αττικής, μετά τις απολογίες τους ενώπιον ανακριτή και εισαγγελέα στα δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων.

Οι υπόλοιποι δύο κατηγορούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους, ενώ οι έρευνες συνεχίζονται για τον εντοπισμό του 21χρονου φερόμενου αρχηγού.

Σοκαριστικοί διάλογοι και απολογίες

Τα εννέα μέλη της εγκληματικής ομάδας, που δρούσε στα βόρεια προάστια – οι περισσότεροι ανήλικοι – απολογήθηκαν ενώπιον του ανακριτή ανηλίκων. Επτά από αυτούς κρίθηκαν προσωρινά κρατούμενοι.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ο 19χρονος, που φέρεται ως αρχηγός δεύτερης οργάνωσης με έδρα τους Θρακομακεδόνες, αρνήθηκε τον ρόλο που του αποδίδεται. Όπως ανέφερε στην απολογία του: «Καμία δήθεν δική μου ‘αρχηγική’ ιδιότητα δεν προκύπτει… οι ανήλικοι έκαναν μόνοι τους τις συναλλαγές και κρατούσαν τα κέρδη».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ωστόσο, οι καταγεγραμμένες συνομιλίες μεταξύ των μελών φαίνεται να αποκαλύπτουν τη δράση τους. Οι νεαροί διακινούσαν ναρκωτικά μέσα σε σχολεία, στρατολογώντας ακόμη και μαθητές Γυμνασίου. Κάποια στιγμή, όμως, κάποιος φαίνεται πως μίλησε στις Αρχές.

Όταν αντιλήφθηκαν ότι η δράση τους είχε αρχίσει να αποκαλύπτεται, επικράτησε πανικός. Οι διάλογοι που περιλαμβάνονται στη δικογραφία είναι αποκαλυπτικοί:

– «Γ»: Θα πήγαινε στην Αστυνομία η μάνα του Θ… θα έλεγε τον κύριο Α… θέλω να σημειώσετε.

– «Κ»: Ναι, δεν μπορούμε…

– «Γ»: Θα τον κοίταζε (τον αστυνομικό), θα την κοίταζε, θα της έλεγε … θα καταλάβαινε πόσο μπλεγμένος είναι ο Θ…

– «Κ»: Γ… δεν γίνεται, πες τον μικρό να αλλάξει χώρα.

Κατά τις έρευνες που πραγματοποίησαν οι αστυνομικοί σε σπίτια και οχήματα των εμπλεκομένων, εντοπίστηκαν πιστόλια replica, μαχαίρια, στιλέτα, σιδερογροθιές και πτυσσόμενο γκλοπ.

Σεισμός μεγέθους 4,8 Ρίχτερ σημειώθηκε την Σάββατο 13 Ιουνίου 2026 στο νησί των Οθωνών.

Σύμφωνα με την αυτόματη λύση του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου, ο σεισμός σημειώθηκε στις 20:28 και είχε επίκεντρο 483 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των Οθωνών.

Η σεισμική δόνηση είχε εστιακό βάθος 119,7 χιλιόμετρα.

Ο Γιώργος Σουφλιάς ήταν ένα από τα καλύτερα μυαλά της γενιάς της Μεταπολίτευσης. Διέθετε μια στιβαρή και κατασταλαγμένη προσωπικότητα. Είχε τετράγωνη σκέψη και βαθιά κρίση. Διέθετε ένα σπάνιο ήθος. Ιδού ένα παράδειγμα: όταν εγκαινίαζε το μεγάλο έργο της γέφυρας του Ρίου, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στη συμβολή της προηγούμενης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ονομάτισε μάλιστα τον τότε υπουργό Κώστα Λαλιώτη.

Με τον Γιώργο Σουφλιά από την αρχή της θητείας διαπίστωσα την ιδεολογική μας συνάφεια. Πιστεύαμε και οι δύο στον μεσαίο χώρο, δηλαδή σε έναν φιλελευθερισμό με κοινωνικό πρόσωπο. Για εμάς, δεν είχε αξία στον δημόσιο βίο η ελευθερία χωρίς την ισότητα. Κατά την περίοδο της Μεταπολίτευσης, ξεπρόβαλε μια περίοδος πολιτικών που έδινε προβάδισμα στην ηθική και στη διαφάνεια. Στην κατηγορία αυτή βρίσκονταν πολλοί πολιτικοί της νεότερης γενιάς. Μεταξύ αυτών κεντρικό ρόλο έπαιζε ο Γιώργος Σουφλιάς. Προτεραιότητα αυτής της κατηγορίας ήταν η καθαρότητα στον δημόσιο βίο.

Η σχέση μου με τον Γιώργο Σουφλιά δεν ήταν μόνο πολιτική, ήταν βαθιά ανθρώπινη. Είχαμε κοινό γραφείο στην οδό Σόλωνος από το 1974 μέχρι το 1977. Ημασταν δηλαδή δεμένοι από τα πρώτα κοινοβουλευτικά μας βήματα. Από τότε αναπτύξαμε δυνατή και ειλικρινή φιλία. Υπερβήκαμε κατά πολύ τις συνηθισμένες σχέσεις μεταξύ πολιτικών. Από το γραφείο της Σόλωνος μετακομίσαμε μετά από έντονη διαμάχη με τους ιδιοκτήτες για λόγους πολιτικούς, διότι εκείνοι ήταν βασιλικοί στο δημοψήφισμα. Ο Γιώργος όμως και εγώ αγωνιστήκαμε υπέρ της αβασίλευτης Δημοκρατίας. Αλλοι καιροί, άλλοι άνθρωποι, ο φανατισμός περίσσευε.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Με τον Γιώργο συνεργαστήκαμε στενά τις δύσκολες εκείνες στιγμές για τη χώρα. Στην κυβέρνηση Τζαννετάκη ο Γιώργος Σουφλιάς ήταν υπουργός Εθνικής Οικονομίας και εγώ αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας και υπουργός Εργασίας. Χαράξαμε τότε και ακολουθήσαμε από κοινού μια δύσκολη οικονομική πολιτική που απέδωσε πολλούς καρπούς. Συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκαν πολλές αποκρατικοποιήσεις. Οι προβληματικές εταιρείες καταργήθηκαν. Οι εξαγωγές και οι επενδύσεις αυξήθηκαν.

Η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη κατάφερε τότε να μειώσει κατά τον πληθωρισμό και το έλλειμμα. Ο προϋπολογισμός, μάλιστα, του ’92 είχε πρωτογενές πλεόνασμα. Ηταν η πρώτη φορά ύστερα από πολλά χρόνια που εξυγιάνθηκε σε σημαντικό βαθμό η εθνική μας οικονομία. Ετσι, άλλωστε, επιτεύχθηκε και η εναρμόνιση με εκείνη της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Οι επιτυχημένες αυτές πολιτικές αναγνωρίστηκαν από όλους τους διεθνείς οργανισμούς. Ξεπεράστηκαν τότε όλες οι δυσκολίες, που λίγο έλειψε το κράτος να βρεθεί σε στάση πληρωμών των συντάξεων και των μισθών των πολιτών. Ευτυχώς, οι παρεμβάσεις τού τότε υπουργού Οικονομίας διέσωσαν την κατάσταση. Ετσι, η χώρα απέφυγε τη χρεοκοπία. Τα γεγονότα αυτά τα έζησα από κοντά ως αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας και επομένως είχα άμεση σχέση με αυτά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Ο Γιώργος Σουφλιάς δεν ήταν πολιτικός της επικοινωνίας. Δεν αναζητούσε εύκολα χειροκροτήματα. Ούτε τον ενδιέφεραν οι κατασκευασμένες εντυπώσεις και οι δημοσκοπήσεις. Ηταν πολιτικός του αποτελέσματος. Πίστευε ότι η πολιτική οφείλει να υπηρετεί το κοινωνικό σύνολο και όχι την εικόνα. Είχε την αίσθηση της σοβαρότητας και του καθήκοντος. Η σκέψη του συνδύαζε τον ρεαλισμό με το όραμα. Είχε την ικανότητα να αντιλαμβάνεται τις ανάγκες της κοινωνίας και επεδίωκε λύσεις με τρόπο συναινετικό.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Οι παρεμβάσεις του είχαν πάντοτε διορατικότητα και στρατηγικό σχεδιασμό. Απέφευγε κάθε κομματική αντιπαράθεση, ιδίως όταν αυτή επισκίαζε το εθνικό και το δημόσιο συμφέρον. Η μετριοπάθεια για εκείνον δεν ήταν απλά μια τακτική επιλογή, ήταν στάση ζωής. Είχε βαθύ σεβασμό στους θεσμούς και στην ανάγκη η πολιτική να λειτουργεί ως δύναμη σύνθεσης και όχι διάσπασης.

Η δημόσια παρουσία του συνδέθηκε με σημαντικές επιλογές. Ηταν ο δημιουργός πολλών μεγάλων έργων που συνέβαλαν στον εκσυγχρονισμό της χώρας. Από θέσεις υψηλής ευθύνης εργάστηκε με συνέπεια για την ανάπτυξη των υποδομών και τον εκσυγχρονισμό της Ελλάδας. Τα αποτελέσματα παραμένουν ορατά μέχρι σήμερα. Διότι το πλήθος των έργων που προώθησε άλλαξε την καθημερινότητα των πολιτών και ενίσχυσε τις αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας. Στα μεγάλα έργα που πιστώνονται σε αυτόν είναι ο Ε65, η Ιόνια Οδός, το κτηματολόγιο και ο τελικός σχεδιασμός της εκτροπής του Αχελώου. Αυτό το έργο ήταν δικό του. Αυτό το σημαντικότατο έργο, όμως, τορπιλίστηκε αργότερα από διάφορα κέντρα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Τελικά παρέμεινε μέχρι σήμερα στην κατάσταση που το είχε αφήσει ο Γιώργος Σουφλιάς. Στα μεγάλα έργα που πραγματοποίησε για τον Νομό Τρικάλων, και με τη δική μου συνεργασία, ήταν η διάσωση της παραδοσιακής περιοχής του Βαρουσίου, σπάνιας ομορφιάς, το πρόγραμμα Leader και τα μεγάλα αποχετευτικά έργα σε Καλαμπάκα και Διάβα, έπειτα από εισήγηση του τότε δημοτικού συμβούλου Γιώργου Γεωργίου. Ενα ακόμα σημαντικό έργο που προσέφερε δικαίως ο Γιώργος Σουφλιάς στον Νομό Τρικάλων ήταν η πανεπιστημιακή σχολή ΤΕΦΑΑ.

Ωστόσο, η μεγαλύτερη κληρονομιά που αφήνει δεν είναι τα σπουδαία έργα ούτε τα υπουργικά χαρτοφυλάκια που άξια υπηρέτησε. Είναι η προσωπική του στάση. Απέδειξε ότι η πολιτική μπορεί να ασκείται με αξιοπρέπεια, ότι η εντιμότητα δεν αποτελεί μειονέκτημα και ότι η επιτυχία δεν έρχεται με συμβιβασμούς αλλά με συνείδηση. Ο Γιώργος Σουφλιάς παρέμεινε ο ίδιος μέχρι το τέλος του βίου του. Είτε όταν βρισκόταν στην κορυφή της δημόσιας σφαίρας είτε όταν απείχε από τα φώτα της δημοσιότητας. Η στάση ζωής του δεν τον άλλαξε ποτέ. Διατήρησε την απλότητα, την ανθρωπιά του και την αφοσίωσή του στην οικογένεια και τους φίλους.

Ο Σωτήρης Χατζηγάκης είναι πρώην υπουργός

Οι αστυνομικές αρχές εντόπισαν ολόκληρο οπλοστάσιο και παράνομα αντικείμενα κατά τη διάρκεια έρευνας στο σπίτι ενός 66χρονου στη Νίκαια, προχωρώντας στη σύλληψή του.

Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της 9ης Ιουνίου από αστυνομικούς του Τμήματος Προστασίας Ανηλίκων της Διεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Αττικής, σε συνεργασία με το Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Νίκαιας – Αγίου Ιωάννη Ρέντη. Η δράση εντάχθηκε στο πλαίσιο αξιοποίησης πληροφοριών για αποθήκευση παράνομων αντικειμένων.

Κατά την έρευνα, οι αστυνομικοί βρήκαν και κατέσχεσαν ένα περίστροφο, δύο πιστόλια κρότου, έντεκα φυσίγγια, δύο συσκευές τέιζερ, μία πτυσσόμενη ράβδο, καθώς και πλήθος ηλεκτρονικών συσκευών.

Σε βάρος του 66χρονου σχηματίστηκε δικογραφία για παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων, ενώ ο συλληφθείς οδηγήθηκε στον αρμόδιο Εισαγγελέα.

Ένταση επικράτησε στους χώρους των αποδυτηρίων του ΣΕΦ μετά την ολοκλήρωση του πέμπτου τελικού της Stoiximan GBL ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, με τους «πράσινους» να κάνουν λόγο για επεισόδιο που φέρεται να είχε ως πρωταγωνιστές τον Ταϊρίκ Τζόουνς και τον Κέντρικ Ναν.

Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει η πλευρά του Παναθηναϊκού, ο σέντερ του Ολυμπιακού επιτέθηκε στον Αμερικανό γκαρντ του «τριφυλλιού» μετά τη λήξη της αναμέτρησης, προκαλώντας αναστάτωση στους διαδρόμους των αποδυτηρίων.

Λίγη ώρα αργότερα, ο Ναν δέχθηκε ερώτηση από δημοσιογράφο της ΕΡΤ σχετικά με τις καταγγελίες, ωστόσο απέφυγε να τοποθετηθεί επί της ουσίας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Ο σταρ των «πρασίνων» δεν επιβεβαίωσε, αλλά ούτε και διέψευσε όσα καταγγέλλονται, περιοριζόμενος να απαντήσει: «Γιατί έχεις το μικρόφωνο στην μούρη μου;».

Έτσι, ο Αμερικανός γκαρντ δεν προχώρησε σε κάποια περαιτέρω δήλωση, αφήνοντας χωρίς επίσημη επιβεβαίωση ή διάψευση το περιστατικό που έχει προκαλέσει συζητήσεις μετά το φινάλε των τελικών.

Παρά την ήττα στον πέμπτο τελικό της Stoiximan GBL και την απώλεια του τίτλου, ο κόσμος του Παναθηναϊκού έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα στήριξης προς την ομάδα.

Οι φίλοι του «τριφυλλιού», που δημιούργησαν εξαιρετική ατμόσφαιρα στο Telekom Center, στάθηκαν στο πλευρό των παικτών και μετά το τέλος του αγώνα, δείχνοντας την πίστη και την εμπιστοσύνη τους ενόψει της συνέχειας.

Επιχείρηση της Δίωξης Ναρκωτικών πραγματοποιήθηκε στη Ζάκυνθο, όπου αστυνομικοί της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος (ΔΑΟΕ) από την Αθήνα αποκάλυψαν εγκληματική οργάνωση που δραστηριοποιούνταν στη διακίνηση ναρκωτικών και στην παράνομη διακίνηση όπλων.

Η επιχείρηση έγινε στην αρχή της τουριστικής σεζόν, χρονική στιγμή που δεν θεωρείται τυχαία. Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, η Ζάκυνθος έχει επανειλημμένα απασχολήσει τις αρχές λόγω της δράσης μαφιόζικων ομάδων του οργανωμένου εγκλήματος, οι οποίες εμπλέκονται σε σοβαρές υποθέσεις, όπως διακίνηση ναρκωτικών, εκβιασμούς και τοκογλυφία.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ η συγκεκριμένη αστυνομική επιχείρηση αποτελεί την αρχή μιας ευρύτερης προσπάθειας για την αντιμετώπιση παραβατικών κυκλωμάτων στο νησί, με τη ΔΑΟΕ να σχεδιάζει συνέχιση των ερευνών.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης εντοπίστηκε οπλισμός σε δύο κρύπτες, οι οποίες βρίσκονταν μέσα σε ντουλάπες δωματίου σε συγκρότημα ενοικιαζόμενων καταλυμάτων στο Αργάσι. Οι κρύπτες λειτουργούσαν με ηλεκτρονικό μηχανισμό και άνοιγαν με χρήση κωδικού.

Σύμφωνα με την αστυνομία, βρέθηκαν εννέα νέα λειτουργικά πιστόλια, περισσότερες από 2.000 σφαίρες, θήκες όπλων, χειροπέδες, σιδηρογροθιά και χρυσές λίρες. Ο οπλισμός φέρεται να προοριζόταν για τον εξοπλισμό κυκλωμάτων και νονών της νύχτας που δραστηριοποιούνται σε κυκλώματα προστασίας στο νησί.

Για την υπόθεση σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος τριών ατόμων. Οι δύο εμφανίζονται ως διαχειριστές του συγκροτήματος ενοικιαζόμενων δωματίων και αναζητούνται, καθώς εξαφανίστηκαν προκειμένου να αποφύγουν τη σύλληψη. Σε βάρος τους αναμένεται να εκδοθούν εντάλματα σύλληψης.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Ως φερόμενος αρχηγός της οργάνωσης φέρεται ένας 41χρονος, ο οποίος είναι ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Ο ίδιος είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 11 ετών για απόπειρα ανθρωποκτονίας και έχει κατηγορηθεί για υποθέσεις ναρκωτικών, παροχή προστασίας σε νυχτερινά καταστήματα, τοκογλυφία και άλλα αδικήματα.

Λίγα λεπτά μετά την ολοκλήρωση του Game 5 των τελικών της Stoiximan GBL και την κατάκτηση του πρωταθλήματος από τον Ολυμπιακό, ο Εργκίν Αταμάν επέστρεψε μπροστά στην κάμερα της ΕΡΤ, παρότι είχε ήδη ολοκληρώσει τις πρώτες δηλώσεις του.

Ο τεχνικός του Παναθηναϊκού εμφανίστηκε ιδιαίτερα εκνευρισμένος, καθώς -όπως ανέφερε- ενημερώθηκε για επεισόδιο που φέρεται να σημειώθηκε στα αποδυτήρια των «πρασίνων» στο ΣΕΦ, με πρωταγωνιστές τον Κέντρικ Ναν και τον Ταϊρίκ Τζόουνς.

Με έντονο ύφος, ο Τούρκος προπονητής κατήγγειλε ότι ο σέντερ του Ολυμπιακού γρονθοκόπησε τον Αμερικανό γκαρντ του Παναθηναϊκού, δηλώνοντας χαρακτηριστικά:

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

«Ο Ταϊρίκ Τζόουνς χτύπησε τον Ναν με μπουνιά στα αποδυτήρια. Τι είναι αυτά τα πράγματα; Είναι αυτό το ελληνικό μπάσκετ; Αυτό που έκανε ο Ταϊρίκ Τζόουνς είναι ντροπή».

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με όσα μετέδωσε η δημόσια τηλεόραση, ο παίκτης των «ερυθρόλευκων» αποχώρησε από τη φυσούνα με κατεύθυνση προς την αίθουσα Τύπου, ενώ το κλίμα στα αποδυτήρια του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας παρέμενε ιδιαίτερα τεταμένο.

Γράφει ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ σε ένα δοκίμιό του με τον τίτλο «Η δύναμη της αγάπης», ανάμεσα σε άλλα: «Ευτυχώς που ο Χριστός είπε «Αγαπάτε αλλήλους» και δεν είπε «Εκτιμάτε αλλήλους», αφού υπάρχουν άνθρωποι που είναι αδύνατον να τους εκτιμήσεις, μπορείς όμως να τους αγαπήσεις». Μπορεί όταν το είπε ο Χριστός να ήταν η πιο επιτακτικά χρειαζούμενη κουβέντα για την εποχή Του, όμως ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, με την πείρα των αιώνων που στο μεταξύ είχε αποκτηθεί, θα μπορούσε να έχει προσθέσει ότι υπάρχουν άνθρωποι που μπορείς να τους εκτιμήσεις, αλλά δεν μπορείς να τους αγαπήσεις.

Οπως ενδεχομένως θα είχε συμβεί αν είχε γνωρίσει τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο που σε χιλιάδες χιλιάδων σελίδες του γραμμένες και δημοσιευμένες είτε σε βιβλία είτε σε περιοδικά και εφημερίδες, με τη μορφή μελετών, δοκιμίων και άρθρων, μπορείς να πληροφορηθείς και να μάθεις τα πάντα, είτε πρόκειται για τον Πελοποννησιακό Πόλεμο και τον ελληνικό Εμφύλιο, τον Θωμά Ακινάτη και την Κατίνα Παξινού είτε για το τι φρονούσαν κατά θυμόν και κατά φρένας ο Ουίνστον Τσώρτσιλ για τον Ιωσήφ Στάλιν, ή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής για τη βασίλισσα Φρειδερίκη, αλλά σε καμιά σελίδα του (ούτε καν στα ποιήματά του που δημοσίευσε με το ψευδώνυμο «Αίμος Αυρήλιος» και, όπως ο ίδιος ομολογεί, δεν πρόκειται παρά για στοχασμούς με τη μορφή στίχου), δεν θα διακρίνεις το ράγισμα ή τη χαραμάδα για να έρθεις σε επαφή με την εντελώς προσωπικής κοπής οδύνη ενός ανθρώπου.

Οσο και αν συνειδητοποιείς τη σημασία γεγονότων, όπως το να έχει καταφύγει κανείς, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, στη Μέση Ανατολή, ή, τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου του 1967, όντας πρωθυπουργός της χώρας, να έχουν εισβάλει στο υπνοδωμάτιό του οι στρατιωτικοί, τους άλλους τους αγαπάς για τις δοκιμασίες τους που συμβαίνει να μοιράζονται μαζί σου και δεν έχουν ως μάρτυρά τους έναν ολόκληρο λαό. Ακόμα και σε επίπεδο προσωπικής επικοινωνίας, όταν ο Π. Κανελλόπουλος ήθελε να κάνει τον οποιονδήποτε να αισθανθεί το μέγεθος της ευθύνης που αναλάμβανε για μια εντελώς ιδιωτικής φύσεως πρωτοβουλία του, δεν περιοριζόταν σε μια φιλική παρότρυνση, αλλά λέγοντάς του πως «η ολοκλήρωσή της επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων». Μια αντίδραση απολύτως σύμφωνη με την έννοια του «μεγέθους» που φαίνεται να τον κατέτρεχε σε όλη του τη ζωή και που υπήρξε άλλωστε – θα πρέπει τουλάχιστον – η επιλογή της πολιτικής ως του δεύτερου πόλου, αν όχι του πρώτου, για μια σταδιοδρομία που είχε συλληφθεί, παιδιόθεν, σε αναφορά με «τα κοινά», υπηρετημένα είτε από την πολιτική και την ακαδημαϊκή είτε από τη συγγραφική σκοπιά.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς, ή μάλλον να αποφανθεί με ασφάλεια, σαράντα χρόνια μετά τον θάνατό του, αν η ιστορική κρίση όπως έχει, ή τείνει να διαμορφωθεί γι’ αυτόν, αναγνωρίζει ως αποδοτικότερη την προσφορά του ως πολιτικού ή ως συγγραφέα. Ο ίδιος πάντως φαίνεται να μη διαχωρίζει τις δύο αυτές δραστηριότητες, αντίθετα να τις θεωρεί, αν όχι ταυτόσημες, οπωσδήποτε συγγενικές, καθώς σε μια απολύτως ψύχραιμα διατυπωμένη «εξομολόγησή» του, μας είχε πει στα 1975: «Τα δραματικά πολιτικά γεγονότα του 1935 μου επέβαλαν να πάρω θέση. Τερματίστηκε απότομα η ακαδημαϊκή σταδιοδρομία μου και μπήκα στην πολιτική. Αυτή όμως δεν με απομάκρυνε από τη γενική πνευματική αποστολή μου.

Εγινε μάλιστα το αντίθετο. Διευρύνθηκε, από τότε, το παιδαγωγικό και συγγραφικό έργο μου. Τα πρώτα βήματα που εξασφάλισαν τη συνύπαρξη μέσα μου του πολιτικού και του συγγραφέα (χωρίς να παρενοχλεί ο ένας τον άλλο) τα διευκόλυνε η σχεδόν τετράχρονη εξορία μου στην περίοδο της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου. Οσα έγραψα στα νησιά της εξορίας μου, και από τότε ως τα σήμερα, σαράντα ολόκληρα χρόνια, είναι ό,τι περισσότερο μπορούσα να δώσω».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Δεν χρειαζόταν η εξομολόγηση αυτή για να συνειδητοποιήσουμε πόσο ταυτόχρονα με την έννοια του «μεγέθους» όπως σημειώσαμε ήδη, επιτακτική παρέμενε η έννοια της «προσφοράς» σε βαθμό ώστε να παρακινείται σε μια άμεση μορφή δράσης, όπως είναι η πολιτική, ένας άνθρωπος αναγνωρισμένος, χωρίς κανενός είδους επιφύλαξη, ως «πνευματικός» που θα μπορούσε να έχει σταδιοδρομήσει, χωρίς να έχει μετακινηθεί από το γραφείο του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Με όσα ερωτηματικά και αν δημιουργούνται σε σχέση με το τι είναι αυτό που κάνει έναν άνθρωπο που ομολογεί απερίφραστα τον σεβασμό του στην «ασάλευτη ζωή» του Κωστή Παλαμά, να θέλει να διακριθεί ως άνθρωπος της δράσης και μάλιστα όχι μόνον της πολιτικής, αλλά πιλοτάροντας ακόμα και αεροπλάνο, όπως ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος (εξαιρετικός αφηγητής, γινόταν ακόμη συναρπαστικότερος όταν τον άκουγες να εξιστορεί πως μετά την πτώση του με το αεροπλάνο που οδηγούσε, ζήτησε αμέσως, αφού διαπίστωσε πως δεν είχε τραυματιστεί, να οδηγήσει ένα άλλο αεροπλάνο ώστε να μην προλάβει ο φόβος που είχε αισθανθεί με την πτώση του να ριζώσει μέσα του).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Βέβαια, όσο και αν για τη διερώτηση πώς γεφυρώνεται η απόσταση ανάμεσα στον άνθρωπο της δράσης και τον πνευματικό ταγό, όπως φιλοδοξούσε να είναι ο Π. Κανελλόπουλος, αφορά σε έναν προβληματισμό που μόνον ο ίδιος θα μπορούσε να απαντήσει, για μια άλλη εξίσου μεγάλη διαφορά μάλλον είναι η «κοινή γνώμη», στην εκλεκτότερή της προοπτική, που θα όφειλε να αποφανθεί. Εννοούμε πώς γίνεται ένας ποιητής, όπως ο Γιάννης Κοντός, σε ένα ποίημά του με τον τίτλο «Παλαιά βυζαντινή εικόνα», να τον έχει χαρακτηρίσει ως «περισπωμένη της ψυχής μου» και ο ίδιος αυτός πνευματικός δημιουργός και πολιτικός να έχει χαρακτηρίσει τη Μακρόνησο (τόπο εξορίας των κομμουνιστών) ως «σύγχρονο Παρθενώνα»; Ή πώς γίνεται ο ίδιος αυτός άνθρωπος που ορκιζόταν σε «εχέμυθους» δημιουργούς όπως ο ποιητής Δημήτρης Καπετανάκης και ο φιλόσοφος Ντίμης Αποστολόπουλος, να τον μεταφέρουν στους ώμους τους στην Πανεπιστημίου, στη διάρκεια των Ιουλιανών, έξαλλοι οπαδοί της ΕΡΕ;

Ο Ολυμπιακός κατέκτησε το πρωτάθλημα της Stoiximan GBL, επικρατώντας του Παναθηναϊκού στον πέμπτο και τελευταίο τελικό της σειράς και φτάνοντας στην 16η κατάκτηση της ιστορίας του στη διοργάνωση.

Μετά το τέλος της αναμέτρησης, ο προπονητής των «πρασίνων», Εργκίν Αταμάν, συνεχάρη τους «ερυθρόλευκους» για την επιτυχία τους, ενώ παράλληλα εξέφρασε την εκτίμησή του και προς τους παίκτες του Παναθηναϊκού για την προσπάθεια που κατέβαλαν καθ’ όλη τη διάρκεια της σειράς των τελικών.

Αναλυτικά όσα ανέφερε

«Ήταν μία απίθανη σειρά, συγχαρητήρια στον Ολυμπιακό. . Συγχαρητήρια στους παίκτες μου, τα έβαλαν με όλους. Το παιχνίδι σήμερα ήταν αλλιώτικο από τα άλλα δύο στο ΣΕΦ.

Ευχαριστώ τους φίλους της ομάδας. Μας υποστήριξαν σε όλο τον κόσμο. Δυστυχώς, χάσαμε τον τίτλο».

Ο Ολυμπιακός στέφθηκε πρωταθλητής Ελλάδας για τη σεζόν 2025-26. Επικράτησε το Σάββατο (13/6) του Παναθηναϊκός AKTOR στον πέμπτο τελικό της Stoiximan GBL με 89-85.

Οι ερυθρόλευκοι, μετά την τεράστια διάκρισή τους και την κατάκτηση της EuroLeague στο T-Center, προσέθεσαν άλλο έναν τίτλο στην πλούσια τροπαιοθήκη τους, έπειτα από μία πειστική εμφάνιση στο Game5.

Πιο συγκεκριμένα, οι Πειραιώτες στο μπασκετικό τους τμήμα με το φετινό τους νταμπλ φτάνουν αισίως τους 37, ενώ συνολικά πρόσθεσε τίτλο υπ’ αριθμόν 348 για όλα τα τμήματα του Ολυμπιακού.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Η λίστα με τους 348 τίτλους του Ολυμπιακού:

Ποδόσφαιρο: 84

Μπάσκετ Ανδρών: 37

Πόλο Ανδρών: 75

Βόλεϊ Ανδρών: 66

Πόλο Γυναικών: 34

Βόλεϊ Γυναικών: 22

Μπάσκετ Γυναικών: 16

Χάντμπολ Ανδρών: 14

Ο Ολυμπιακός είναι και με τη… βούλα πρωταθλητής Ελλάδας. Οι «ερυθρόλευκοι», μετά από μία αμφίρροπη σειρά πέντε αγώνων, τελικώς, έκαμψαν την σθεναρή αντίσταση του μαχητικού Παναθηναϊκού, νικώντας τους «πράσινους» με 89-85. Έπειτα από τη κατάκτηση της Euroleague η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα κατέκτησε και τον εγχώριο τίτλο, κάνοντας το νταμπλ.

Oι «ερυθρόλευκοι» του Γιώργου Μπαρτζώκα πανηγύρισαν μπροστά στον κόσμο τους τον 16ο τίτλο της ιστορίας τους και φυσικά έκλεισαν ιδανικά μια… θρυλική χρονιά, έχοντας ήδη κατακτήσει την Ευρωλίγκα και το ελληνικό Σούπερ Καπ.

Κορυφαίος του αγώνα για τους back-to-back πρωταθλητές Ελλάδας -ποιος άλλος- ο συγκλονιστικός Εβάν Φουρνιέ με 22 πόντους, 7 ασίστ και 3 ριμπάουντ, με τους Μιλουτίνοφ (14 π. / 7 ριμπ.) και Βεζένκοφ (19 π.) άξιους συμπαραστάτες του. Για τον δε Παναθηναϊκό, Σορτς, Τολιόπουλος και Λεσόρ ήταν αυτοί που διακρίθηκαν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οι Πειραιώτες πήραν προβάδισμα στο σκορ νωρίς, είχαν διψήφιες διαφορές στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα και παρότι στο φινάλε αγχώθηκαν, με τον Παναθηναϊκό να βάζει και κάποια μεγάλα σουτ, τελικά διατήρησαν την διαφορά σε σχετικά ασφαλή επίπεδα και έκλεισαν πανηγυρικά το ματς, με τον Φουρνιέ και πάλι να παίρνει σωστά τις κρίσιμες αποφάσεις.

Η εξέλιξη του αγώνα

Ο Φουρνιέ ξεκίνησε… ζεστός με κάρφωμα και τρίποντο (7-2) και ο Βεζένκοφ έγραψε νωρίς το 9-2. Παπανικολάου, Φουρνιέ, Μιλουτίνοφ έφεραν τον Ολυμπιακό στο +9, κάνοντας το 17-8.

Ο Ολυμπιακός με πρωταγωνιστή τον Σάσα Βέζενκοφ -κυρίως- κράτησε μία καλή διαφορά σταθερά στο πρώτο κομμάτι του αγώνα και οι Πειραιώτες έκλεισαν το α’ δεκάλεπτο όντας μπροστά στο σκορ με 26-17.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); }); Διψήφια διαφορά στη 2η περίοδο

Το δεύτερο δεκάλεπτο είχε πολύ περισσότερη ένταση και νεύρα, κυρίως από πλευράς φιλοξενούμενων και ειδικότερα από τον Κέντρικ Ναν, που πετούσε μπάλες πάνω στον Βεζένκοφ και είχε αρκετούς έντονους διαλόγους με παίκτες του Ολυμπιακού. Οι «ερυθρόλευκοι», ωστόσο, δεν έχασαν το μυαλό τους και με μεγάλα σουτ των Παπανικολάου, Πίτερς, Βεζένκοφ έφτασαν τη διαφορά σε διψήφια επίπεδα και στο +12 (38-26).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Φουρνιέ και Πίτερς συνέχισαν τον… χαβά τους και ανέβασαν ακόμη περισσότερο τη διαφορά για τον Ολυμπιακό, με τους Πειραιώτες να κλείνουν το πρώτο ημίχρονο στο +12 και το σκορ να είναι στο 47-35.

Γύρω στους 10 πόντους η 3η περίοδος

Στην τρίτη περίοδο η ένταση χτύπησε… κόκκινο, με συνέπεια οι Τζόουνς και Ναν να έρθουν στα χέρια, να πιαστούν από τον λαιμό, να ακουμπήσουν κεφάλι με κεφάλι και να αποβληθούν και οι δύο από το παιχνίδι. Το τρίτο δεκάλεπτο είχε και… λίγο μπάσκετ πάντως, με τον Ολυμπιακό να διατηρεί το προβάδισμά του στα επίπεδα του ημιχρόνου.

Φουρνιέ και Παπανικολάου με δικό τους σερί έφτασαν τη διαφορά στο +20 για τους γηπεδούχους, κάνοντας το 59-39. Ωστόσο, ο Παναθηναϊκός επέστρεψε και με τους Γκραντ, Χέιζ-Ντέιβις έριξε τη διαφορά κάτω από τους 10 (63-54), με ένα μεγάλο «πράσινο» σερί και η τρίτη περίοδος ολοκληρώθηκε με το σκορ στο 69-59 υπέρ των Πειραιωτών.

Έβαζε ο Τολιόπουλος, απαντούσε ο Φουρνιέ

Στην τελευταία περίοδο, οι επιθετικές λύσεις από τον Τολιόπουλο και η πιο αποτελεσματική άμυνα του Παναθηναϊκού έφεραν το ματς κοντά, μειώνοντας αρχικά στο 71-62. Φουρνιέ και Πίτερς ωστόσο διατηρούσαν τον Ολυμπιακό μπροστά, πριν από ένα νέο 2-8 από τους πράσινους με τρίποντα του Οσμάν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Τζόζεφ και Τολιόπουλος σκόραραν εκατέρωθεν, με τον Έλληνα γκαρντ να μειώνει στους 4 πόντους (83-79) ένα λεπτό πριν το φινάλε.

Ο Φουρνιέ κέρδισε τα φάουλ και σκόραρε με 4 βολές, με τον Παναθηναϊκό να μην μπορεί να σκοράρει από μακριά στο φινάλε για να μειώσει και τον Ολυμπιακό να κλείνει το ματς πανηγυρίζοντας τον τίτλο.

Τα στατιστικά του αγώνα

Τα δεκάλεπτα: 26-17, 47-35, 69-59, 89-85

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Μπαρτζώκας): Γουόκαπ 2 (1/3 δίποντα, 0/5 τρίποντα, 5 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 3 λάθη), Βεζένκοβ 19 (7/10 δίποντα, 0/5 τρίποντα, 5/6 βολές, 2 ριμπάουντ, 2 ασίστ), Παπανικολάου 4, Μιλουτίνοβ 14 (4/4 δίποντα, 6/6 βολές, 7 ριμπάουντ, 3 ασίστ), Φουρνιέ 22 (4/6 δίποντα, 3/3 τρίποντα, 5/9 βολές, 3 ριμπάουντ, 7 ασίστ), Γουορντ 8 (2/4 δίποντα, 0/2 τρίποντα, 4/6 βολές, 7 ριμπάουντ), Πίτερς 9 (3/3 δίποντα, 1/3 τρίποντα), Τζόσεφ 7 (0/3 δίποντα, 1/3 τρίποντα, 4/6 βολές, 4 ριμπάουντ, 3 ασίστ), Τζόουνς 4

ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ (Αταμάν): Όσμαν 12 (1/1 δίποντο, 3/7 τρίποντα, 1/2 βολές, 7 ριμπάουντ, 2 ασίστ), Χέιζ-Ντέιβις 6 (1/4 δίποντα, 0/5 τρίποντα, 4/4 βολές, 2 ριμπάουντ, 3 ασίστ), Γκραντ 3 (1), Ναν 10 (3/6 δίποντα, 0/3 τρίποντα, 4/4 βολές), Λεσόρ 10 (5/7 δίποντα, 7 ριμπάουντ), Σορτς 14 (7/11 δίποντα, 3 ριμπάουντ, 6 ασίστ), Καλαϊτζάκης, Τολιόπουλος 21 (3/3 δίποντα, 3/6 τρίποντα, 6/6 βολές), Μήτογλου 9 (3/4 δίποντα, 1/1 τρίποντο, 3 ριμπάουντ)

Τα ομαδικά στατιστικά του Ολυμπιακού: 24/36 δίποντα, 5/25 τρίποντα, 26/35 βολές, 36 ριμπάουντ (22 αμυντικά – 14 επιθετικά), 23 ασίστ, 5 κλεψίματα, 3 μπλοκ, 11 λάθη, 25 φάουλ

Τα ομαδικά στατιστικά του Παναθηναϊκού: 23/36 δίποντα, 8/27 τρίποντα, 15/16 βολές, 30 ριμπάουντ (21 αμυντικά – 9 επιθετικά), 16 ασίστ, 4 κλεψίματα, 2 μπλοκ, 12 λάθη, 32 φάουλ

Με αρνητικό τρόπο έγινε… πρωτοσέλιδο ο αστέρας του ΝΒΑ, Τζέιμς Χάρντεν. Ο άσος των Κλίβελαντ Καβαλίερς έμπλεξε για τα καλά με τις αστυνομικές αρχές στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα των ΗΠΑ, ο 36χρονος γκαρντ των Κλίβελαντ Καβαλίερς συνελήφθη το πρωί του Σαββάτου στην περιοχή του Τέξας για παράνομη οπλοκατοχή, καθώς, μετά από έλεγχο που έγινε στο αυτοκίνητό του βρέθηκε στην κατοχή του ένα πιστόλι.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

NBA All-Star James Harden arrested with gun in Houston https://t.co/sJb5nDxmsB pic.twitter.com/lljnGryJ5w

— New York Post (@nypost) June 13, 2026

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Μάλιστα, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά το «TMZ» ο σούπερ σταρ των Καβς οδηγήθηκε στο τμήμα και λίγο αργότερα αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση, με την εκδίκαση της υπόθεσης να ορίζεται για τις 22 του μήνα.

NBA Star James Harden Arrested, Charged with Carrying Unlawful Weapons https://t.co/OAgx1xUkjx

— TMZ (@TMZ) June 13, 2026

Τουλάχιστον τα χρυσόψαρα έχουν μια δικαιολογία.

Εμείς τι δικαιολογία έχουμε;

Πώς μπορούμε να ξεχνάμε ζητήματα ζωής και θανάτου;

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Οχι της δικής μας, αλλά των απογόνων μας, αυτών για τους οποίους δουλεύουμε νυχθημερόν, για τους οποίους δίνουμε και τη ζωή μας… αλλά δεν βάζουμε ούτε μία υπενθύμιση στο κινητό μας…

Να μια τρελή ιδέα: να φτιάξουμε ένα app που… Βρε για μαζευτείτε και σοβαρευτείτε λιγάκι…

Εχουμε και λέμε:

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Η κλιματική κρίση είναι εδώ για να μείνει.

Δεν υπάρχει εμβόλιο για να λήξει σε μερικά χρόνια.

Θα μείνει μαζί μας για πολλές δεκαετίες, ίσως και κάποιους αιώνες.

Και δεν μαζεύεται πια. Ολη η προσπάθεια είναι μήπως και περιορίσουμε την καταστροφή και τη διάρκειά της.

Η θερμοκρασία θα ανέβει ακόμη περισσότερο και οι σημερινές επιστημονικές εκτιμήσεις λένε θα φτάσει κοντά στους τρεις βαθμούς στα τέλη του αιώνα.

Αιώνα;

Και κάπου εδώ φυσικά το χάνουμε: άμα πεις αιώνα, έχασες το ενδιαφέρον του κοινού. «Σώπα, ρε φίλε, μου μιλάς για τα τέλη του αιώνα… εγώ δεν ξέρω αν θα ξυπνήσω αύριο».

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Είναι ένα επιχείρημα. Ισως όχι απόλυτα επιστημονικό, αλλά είναι ένα επιχείρημα. Που σημαίνει πως πρέπει να το πιάσουμε κάπως αλλιώς.

Η ουσία είναι, όμως, ότι υπάρχουν χιλιάδες παραπλανητικά θέματα τα οποία αποσπούν την προσοχή μας, η οποία δεν θέλει και πολύ για να αποσπαστεί φυσικά.

Θέματα που μας έρχονται από αυτά τα μηχανήματα του διαβόλου που κρατάμε όλοι στα χέρια μας και τα εμπιστευόμαστε γιατί δεν βλέπουμε ποιος είναι από την άλλη μεριά για να ψυλλιαστούμε και λίγο…

Και πού να αναλάβει πλήρως τα ηνία η ΑΙ.

Ούτε ψύλλος στον κόρφο μας.

Είναι ένας άνισος αγώνας.

Από τη μια επιστήμονες των κοινών πανεπιστημίων και από την άλλη η επιστήμη του ενός και μοναδικού πλανητάρχη που λέει και κάνει ό,τι θέλει χωρίς αιτιολόγηση, τεκμηρίωση, στοιχεία και (άραγε γιατί;) όλοι σιωπούν, στην καλύτερη, γιατί πολλοί χειροκροτούν.

Αντί να κλαίμε (λέμε τώρα) στο μνημόσυνο των ορυκτών καυσίμων, λόγω των επιταγών της κλιματικής επιστήμης, ζούμε το πάρτι της μεγαλύτερης επιστροφής τους που δεν έχει σταματημό, όπως άλλωστε και τα κέρδη τους (ψάξτε στο σάιτ του ΔΝΤ για τα τρισεκατομμύρια επιδοτήσεων του λόμπι των ορυκτών καυσίμων…).

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Και έτσι ο βασιλιάς συνεχίζει ασταμάτητος, αφού δεν βρέθηκε ούτε ένα παιδάκι να αναφωνήσει «Ο βασιλιάς είναι γυμνός!».

Με αυτά και με τα άλλα, πού να μείνει μνήμη για κλιματική κρίση.

Δεν βοηθάει και κανείς, βρε παιδί μου. Τόσες συζητήσεις στα δημόσια πάνελ και ούτε ένας να πει μια λέξη για την επερχόμενη μεγαλύτερη καταστροφή στην ιστορία του ανθρώπου. Αναγνωρίζω πόσο σοβαρά είναι τα θέματα που συζητιούνται. Κι εγώ με δυσκολία κρατιέμαι να μη γράψω για τα ονόματα των νέων κομματικών σχηματισμών…

Τι θυμήθηκα τώρα:

Θυμήθηκα, πέρυσι τον Σεπτέμβρη που ξυπνήσαμε όλοι μια μέρα με τη λειψυδρία καρφωμένη στο μυαλό και στην ξεραμένη γλώσσα.

Τι θα απογίνουμε; Θα πούμε το νερό νεράκι! Θα διψάσουμε! Θα ξεραθούν τα πάντα! Θα μεταναστέψουμε!

Συζητήσεις επί συζητήσεων, ρεπορτάζ επί ρεπορτάζ, αγωνία, άγχος, έγνοια…

Και μετά ήρθε ο χειμώνας κι έβρεξε, και μάλιστα έβρεξε καταρρακτωδώς, και πλημμύρισαν οι δρόμοι, ξηλώθηκε η άσφαλτος, παρασύρθηκαν σπίτια, δεν άφησαν τίποτα όρθιο οι πλημμύρες. Τα πήραν όλα και μαζί και τη μνήμη μας.

Σήμερα, παρατηρώ στη γειτονιά μου κάθε πρωί μια συμπαθητική κυρία έξω από κάποιο μαγαζί, με ένα λάστιχο στο χέρι, να κυνηγάει τα φύλλα που έχουν πέσει κάτω και λίγο παρακάτω το ίδιο κάποιος κύριος… Ούτε σκέψη για το νερό που σπαταλιέται χωρίς κανένα λόγο.

Και γιατί να κάνει τη σκέψη που πρέπει; Του το ‘πε κανείς;

Στα δεκάδες πολιτικά πάνελ έμεινε χρόνος για τέτοια θέματα;

Το καλοκαίρι μάς περιμένει στη στροφή, θα χτυπήσουν και πάλι τα σαρανταπεντάρια.

Λέτε να θυμηθούμε την κλιματική αλλαγή;

Για πόσο;

Ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι θα παρευρεθούν την Τρίτη στην ίδια συνάντηση εργασίας της συνόδου κορυφής της G7 στην Γαλλία, ενώ ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα δειπνήσει την Τετάρτη στις Βερσαλλίες με τον Εμανουέλ Μακρόν, δήλωσε το Σάββατο υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος.

Αυτό το δείπνο, μετά την ολοκλήρωση της συνόδου κορυφής της Ομάδας των Επτά που θα διεξαχθεί από Δευτέρα έως Τετάρτη στο Εβιάν, είναι ένας τρόπος για να γιορταστεί η 250ή επέτειος της ανεξαρτησίας των ΗΠΑ σε μια «συμβολική τοποθεσία για τη γαλλοαμερικανική φιλία, όπου υπεγράφη το 1783 η συνθήκη που την κατοχυρώνει», σύμφωνα με τη γαλλική προεδρία.

Ο Τραμπ θα έχει διμερή συνάντηση με τον Γάλλο πρόεδρο κατά την άφιξή του στη λουτρόπολη την Δευτέρα. Θα έχει επίσης κατ’ ιδίαν συναντήσεις την Τρίτη και την Τετάρτη με τους ηγέτες του Κατάρ, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Αιγύπτου και της Ινδίας.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')}) Τραμπ και Ζελένσκι «θα μπορούσαν να συναντηθούν στο περιθώριο» της συνόδου της G7

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ και ο Ζελένσκι «θα μπορούσαν κάλλιστα να συναντηθούν στο περιθώριο» της συνάντησης εργασίας της Τρίτης, ανέφερε ο υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος, ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί, ενώ τόνισε ότι μια επίσημη διμερής συνάντηση δεν βρίσκεται στην ατζέντα του Αμερικανού προέδρου. Ο αξιωματούχος είπε ότι ο Τραμπ είναι ο «μόνος» διεθνής ηγέτης ικανός να τερματίσει τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, αλλά αρνήθηκε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.

Η επιτάχυνση των συζητήσεων για μια συμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή αναμένεται να βρεθεί στο επίκεντρο της συνόδου της G7.

Ένα θέμα που θα μπορούσε να συζητηθεί είναι η συμμετοχή της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου σε επιχειρήσεις αποναρκοθέτησης των Στενών του Ορμούζ, σύμφωνα με τον Αμερικανό αξιωματούχο.

Σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο, ο Αμερικανός πρόεδρος σκοπεύει να έχει συζητήσεις με τους εταίρους του για την τεχνητή νοημοσύνη, τη μετανάστευση, την καινοτομία και την ενέργεια.

Η επανεκλογή του Βίκτορ Όρμπαν στην ηγεσία του κόμματος Fidesz πραγματοποιήθηκε το Σάββατο, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, παρά την απώλεια της εξουσίας στις εκλογές της 12ης Απριλίου, όπου επικράτησε το κεντροδεξιό κόμμα Tisza. Ο πρώην πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, 62 ετών, παραμένει επικεφαλής του κόμματός του για ακόμη έναν χρόνο.

Ο εθνικιστής Όρμπαν υπήρξε πηγή έμπνευσης για συντηρητικούς κύκλους σε ολόκληρη την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ως αρχιτέκτονας ενός πολιτικού μοντέλου που ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει «ανελεύθερη δημοκρατία».

Μετά την ήττα του Fidesz, το πολιτικό μέλλον του Όρμπαν τέθηκε υπό αμφισβήτηση, ενώ δέχθηκε πιέσεις από πρώην υποστηρικτές του να αποσυρθεί από την πολιτική. Ήταν η πρώτη φορά από το 2010 που ακούστηκαν τέτοιες δημόσιες επικρίσεις εις βάρος του.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Σύμφωνα με το ουγγρικό πρακτορείο ειδήσεων MTI, 729 από τους 737 συνέδρους του Fidesz ψήφισαν υπέρ της επανεκλογής του, χωρίς να υπάρξει αντίπαλος υποψήφιος. «Δεν τα παρατάω, ποτέ, ποτέ, ποτέ, ποτέ, ποτέ δεν τα παρατάω», δήλωσε ο Όρμπαν στη διάρκεια της ομιλίας του πριν από την ψηφοφορία, αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη για την εκλογική ήττα του κόμματος.

Ο ίδιος τόνισε ότι το Fidesz υπήρξε ένα «φανταστικό κυβερνητικό κόμμα» για 16 χρόνια, αλλά θα πρέπει να προσαρμοστεί ώστε να μετατραπεί σε μια αποτελεσματική αντιπολίτευση, έτοιμη να επιστρέψει στην εξουσία στο μέλλον.

Η άνοδος του Tisza και η πτώση της δημοτικότητας του Fidesz

Στις εκλογές του Απριλίου, το κόμμα του πρωθυπουργού Πέτερ Μάγιαρ, Tisza, εξασφάλισε κοινοβουλευτική πλειοψηφία δύο τρίτων, επαρκή για να ανατρέψει τις συνταγματικές αλλαγές που είχε επιβάλει ο Όρμπαν.

Μετά την εκλογική αναμέτρηση, η στήριξη προς το Fidesz υποχώρησε σημαντικά, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις. Έρευνα του Ινστιτούτου Publicus τον Μάιο κατέγραψε ποσοστό 55% για το Tisza, αυξημένο από το 53% των εκλογών, ενώ το Fidesz έπεσε στο 17%, από 39% προηγουμένως.

Η οικογένεια Γεωργαλή είναι Ροδίτες και Μικρασιάτες, αν και έχουν όλοι γεννηθεί στην Αιθιοπία. Οι πρώτοι πρόγονοι της Ελεάννας Γεωργαλή, που διοικεί έναν όμιλο – ναυαρχίδα του καφέ, έφτασαν στην Αιθιοπία στα τέλη του 19ου αιώνα.

Η σχέση της οικογένειας με τον καφέ ξεκινάει με την άφιξή της στη Χίρνα, μια μικρή πόλη 10.000-20.000 κατοίκων στο οροπέδιο Τσετσέρ, ένα πέρασμα για βοσκούς και παραγωγούς καφέ που μπήκε στον χάρτη με την τηλεφωνική του σύνδεση τη δεκαετία του 1950. Εκεί, η ενασχόληση της οικογένειας με τον καφέ περιγράφεται ως «αναπόφευκτη», μια προσαρμογή από ανάγκη αλλά με πολύ επακόλουθο μεράκι.

Η Moplaco Trading (ή Mοcca Plantation Company, MPC) επανιδρύθηκε από τον Γιάννη Γεωργαλή το 1971, μετά την εξαγορά της εταιρείας του Μυριαλλή Παπαφιλίππου, επίσης Ελληνα. Η έδρα της ήταν στην Ανατολική Αιθιοπία, στην πόλη Ντίρε Ντάβα, κοντά στη Σομαλία, με έντονο γαλλικό αποικιακό παρελθόν και ισλαμική παράδοση. Είναι η πόλη που ενώνει σιδηροδρομικά την αιθιοπική ενδοχώρα με το λιμάνι της Αντίς Αμπέμπα και ένα φυσικό εμπορικό πέρασμα με βιομηχανία ενδυμάτων. Η επιχείρηση έχει ως έμβλημα έναν τριάκτινο αστέρα, που μοιάζει με της Mercedes, αλλά είναι το παλαιό αυτοκρατορικό έμβλημα της Σολομωνικής Δυναστείας (1270 έως 1974) και συμβολίζει την Αγία Τριάδα. Περισσότερο πρακτικός ο κύριος Γιάννης Γεωργαλής ανέλυε το έμβλημα με αναφορά στα μέσα μεταφοράς του καφέ που εμπορευόταν: αέρας, ξηρά, θάλασσα.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m1'); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display('300x250_middle_1')})

Η οικογενειακή επιχείρηση δεν ακολούθησε ευθύγραμμη πορεία. Η σοβιετική στροφή της Αιθιοπίας το 1976 σήμανε και ότι μόλις το 10% της παραγωγής παρέμεινε στον ιδιωτικό τομέα, ενώ το μεγαλύτερο μέρος μετατράπηκε σε μονοπώλιο. Ο πατέρας Γεωργαλής έμεινε άνεργος. Ξεκίνησε πάλι από το μηδέν μετά την πτώση του Τείχους, αν και η αναδόμηση του κράτους δεν ήταν τόσο ριζική.

Η Ελεάννα Γεωργαλή γεννήθηκε το 1972, λίγο πριν από τη δραματική πολιτική στροφή της χώρας, και μεγάλωσε αρχικά στην Ντίρε Ντάβα. Οι γονείς της έστειλαν την ίδια και την αδελφή της στην Ελλάδα για να μορφωθούν εκεί. Μεγάλωσε στην Ελλάδα και σπούδασε νομικά και διοίκηση επιχειρήσεων στο Λονδίνο, τη Γαλλία και την Ισπανία. Αρχικά εργάστηκε στην ισπανική φαρμακοβιομηχανία, αλλά επέστρεψε σε ηλικία 35 ετών στην Αιθιοπία για ν’ αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα της το 2008. Οι επιλογές, όπως λέει, ήταν περιορισμένες για την τρίτη κατά σειρά γενιά που συνέχιζε την παράδοση του καφέ. Αλλά η Αιθιοπία ήταν ήδη μια άλλη χώρα και ο καφές ένα διαφορετικό προϊόν.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_2'); });

Εκτοτε η επιχείρηση προχώρησε σε καθετοποίηση της παραγωγής, καλλιεργώντας, αποξηραίνοντας, αλέθοντας και εμπορευόμενη καφέ με έμφαση στην ποιότητα, συνεισφέροντας στη φήμη ενός παγκόσμιου αιθιοπικού προϊόντος.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_m2'); });

Οι Ελληνες της Αιθιοπίας βρίσκονται στη χώρα για περισσότερο από εκατό χρόνια. Ενώ γνωρίζουμε πολλά για τους Ελληνες της Αλεξάνδρειας, γνωρίζουμε λιγότερα για τους Ελληνες της Αντίς Αμπέμπα. Μπορείτε να μας βοηθήσετε να κατανοήσουμε πώς ενσωματώνονται οι Ελληνες μέσα στον αιθιοπικό πολιτισμό;

Ξεκινάμε από το Βασίλειο της Αξώμης, το οποίο διατηρούσε σχέσεις με εμπόρους ήδη από τους ελληνιστικούς χρόνους. Οι Ελληνες μνημονεύονται από τον Ηρόδοτο τον 5ο αιώνα π.Χ.

Προχωρούμε στους θεούς του Ολύμπου που – σύμφωνα με την παράδοση – συνήθιζαν να επισκέπτονται τα Αβησσυνιακά Ορη για τις «διακοπές» τους, ενώ θεότητες όπως ο Δίας, ο Ποσειδώνας και ο Αρης λατρεύονταν και εδώ. Στην «Οδύσσεια» ο Ποσειδώνας καθυστέρησε να επιστρέψει από την Αιθιοπία επειδή απολάμβανε τη φιλοξενία, και έτσι η Αθηνά έπεισε τον Δία να του επιτρέψει να γυρίσει στον Ολυμπο.

googletag.cmd.push(function() { googletag.display('300x250_middle_3'); });

Στη συνέχεια περνάμε στους Ελληνες της Καρπάθου, που μετανάστευσαν για να εργαστούν στη διάνοιξη της Διώρυγας του Σουέζ. Οταν συνειδητοποίησαν ότι το Βασίλειο της Αβησσυνίας ήταν επίσης ορθόδοξο, άρχισαν να εγκαθίστανται και εδώ. Στη δεκαετία του 1850, Ελληνες συμμετείχαν ήδη στη διοίκηση του κράτους, ενώ συνέβαλαν σε πολλά αναπτυξιακά έργα που ξεκίνησε ο αυτοκράτορας Μενελίκ.

Επειτα έχουμε τους Ελληνες που υπηρετούσαν ως στρατιώτες στον βρετανικό στρατό, αλλά αυτομόλησαν και ανέβηκαν στα βουνά, φτάνοντας μέχρι τη Γουελέγκα (ορεινή περιοχή στη Δυτική Αιθιοπία, δυτικά της Αντίς Αμπέμπα). Εκεί εγκαταστάθηκαν, δημιούργησαν οικογένειες και άρχισαν να εμπορεύονται ελεφαντόδοντο, χρυσό και καφέ. Ετσι, η ελληνική παρουσία στην περιοχή χρονολογείται ήδη από τη δεκαετία του 1820.

Ανήκετε δηλαδή στους expatriates της Αιθιοπίας;

Δεν μου άρεσε ποτέ ο όρος «expatriate». Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι ήμασταν expats. Ημασταν μετανάστες. Το «expat» ακούγεται κομψό, σχεδόν αριστοκρατικό – κάποιος λευκός με υψηλό μισθό. Εμείς ήμασταν μια φτωχή οικογένεια που έφυγε από την Ελλάδα από ανάγκη, όχι από επιλογή.

Εμένα η οικογένειά μου ήλθε στην Αιθιοπία στα τέλη του 19ου αιώνα. Από την πλευρά της μητέρας μου, οι παππούδες μου γεννήθηκαν στην Αιθιοπία. Πρόκειται για Μικρασιάτες, το γένος Μανταλίδη: Πόντιοι, Κωνσταντινουπολίτες και Σμυρνιοί. Ηλθαν πολύ πριν από την Καταστροφή. Από την πλευρά του πατέρα μου κρατάμε από τα Δωδεκάνησα. Γεωργαλής είναι το γρήγορο άτι, αλλά η μητέρα μου πείραζε τον πατέρα μου και τον φώναζε «ο Γιώργος ο Αλής».

Ο καφές είναι ένα από τα προϊόντα που επέτρεψαν στην Αιθιοπία να αναπτυχθεί κοινωνικά και οικονομικά. Ποια είναι η σημασία αυτού του προϊόντος στην αιθιοπική κουλτούρα;

Στην Αιθιοπία ο καφές έχει μια εξαιρετικά βαθιά, σχεδόν μυστικιστική σημασία· στις παλιές εποχές χρησιμοποιούνταν σε παγανιστικές τελετές, πριν από τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ. Σήμερα όμως αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνικής ζωής: πίνεται καθημερινά με φίλους και οικογένεια, μέσα από τελετουργίες και μακριές συζητήσεις. Ο καφές είναι πανεθνικός και διαγενεακός – δεν έχει φύλο ούτε θρησκεία. Τον 19ο αιώνα η Ορθόδοξη Εκκλησία τον είχε απαγορεύσει, επειδή συνδεόταν με το Ισλάμ και τον «πειρασμό», αλλά πλέον είναι κοινό έδαφος για όλους.

Συνεισέφεραν πολλοί ευρωπαίοι μετανάστες στην πορεία του αιθιοπικού καφέ;

Οι Ιταλοί σίγουρα συνέβαλαν: το πρώτο καφεκοπτείο ήταν ιταλικό, το πιο φημισμένο ζαχαροπλαστείο, το ERICO, ήταν επίσης ιταλικό, και το «μακιάτο» – σε μια πολύ αιθιοπική εκδοχή – το εισήγαγαν επίσης οι Ιταλοί.

Είστε Q Arabica Grader, κάτι αντίστοιχο με έναν Certified Sommelier στο κρασί. Αποκτά κανείς αυτή την ιδιότητα με εκπαίδευση ή με εμπειρία; Τι ακριβώς απαιτείται για να φτάσει κάποιος σε αυτό το επίπεδο;

Και τα δύο είναι απολύτως απαραίτητα. Μπορείς να εκπαιδευτείς, να μάθεις τις τεχνικές και τις διαδικασίες. Αλλά χωρίς μακρά εμπειρία, το cupping και η αξιολόγηση δεν κατακτώνται εύκολα – όσο κι αν τα πιστοποιητικά κάνουν μερικούς να αισθάνονται πιο σπουδαίοι απ’ όσο είναι.

Πώς ο καφές έχει διαμορφώσει τη σχέση της οικογένειάς σας με το ίδιο το προϊόν; Θα μπορούσαμε κάποτε να δούμε έναν «ελληνοαιθιοπικό» καφέ με κοινή ταυτότητα;

Δεν είμαι σίγουρη ότι έχω κάποια «ειδική σχέση» με τον καφέ. Είναι αλήθεια όμως ότι η οικογένειά μου συνδέθηκε βαθιά μαζί του, κυρίως χάρη στο πάθος του πατέρα μου. Τον αποκαλούσαν «βασιλιά του καφέ» τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Εκείνος διαμόρφωσε τη σχέση του αιθιοπικού καφέ με την Ιαπωνία, υποστήριξε ότι ο καφές πρέπει να λέγεται Caféa Abyssinica και όχι Arabica, και ήταν ένας άνθρωπος σεβαστός, γνωστός, με πραγματικό κύρος.

Και τώρα αναρωτιέμαι: μπορώ εγώ να δώσω στον αιθιοπικό καφέ μια ελληνική ταυτότητα; Ειλικρινά, δεν το πιστεύω. Τι είναι «ελληνικό» στον καφέ; Η μέθοδος του ιμπρίκι ίσως – αλλά αυτή δεν είναι γνωστή στην Αιθιοπία. Η Ελλάδα έχει μια δυνατή κουλτούρα κατανάλωσης καφέ, αλλά δεν συνδέεται με την προέλευσή του.

Κι όμως, η Ελλάδα έχει αναδείξει, αναλογικά με τον πληθυσμό της, τους περισσότερους πρωταθλητές σε διαγωνισμούς καφέ. Αυτό δείχνει τεχνογνωσία, όχι ταυτότητα προϊόντος.

Αυτό που θέλω πραγματικά να πετύχω είναι να αναγνωριστεί αυτός ο καφές για αυτό που είναι: για την ποιότητά του, τα χαρακτηριστικά του, την αλήθεια του. Θέλω να αφήσω ένα καλό όνομα. Οταν πέθανε ο πατέρας μου, πολλοί είπαν: «Ηταν καλός Αιθίοπας». Και η γιαγιά μου έλεγε πάντα ότι πρέπει να τιμούμε τον τόπο όπου ζούμε. Αυτό θέλω κι εγώ: να τιμήσω τον τόπο που έδωσε στην οικογένειά μου τόσες ευκαιρίες. Οχι να του φορέσω μια ελληνική ταυτότητα, αλλά να αφήσω πίσω μου κάτι καθαρό, τίμιο και σεβαστό. Δεν σκέφτηκα ποτέ να «ελληνοποιήσω» το προϊόν – θέλω απλώς να το υπηρετήσω όπως του αξίζει.

Τι είναι μοναδικό στον καφέ σας σήμερα;

Ο καφές μας είναι καλά προετοιμασμένος· έχουμε μια εμμονή με την ποιότητα. Αυτό δεν είναι μοναδικό, μόνο σε εμάς – πολλοί προσπαθούν να διατηρήσουν και να παραγάγουν ποιότητα. Αλλά η Moplaco έχει μια μακρά ιστορία σε αυτό, καθώς και μια προσήλωση στο «χειροποίητο προϊόν», μια παραγωγική διαδικασία όπου τα ανθρώπινα χέρια παίζουν καθοριστικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα.

Ως οικογένεια που μοιράζεται τη μοίρα των συμπολιτών της, ζήσατε και εσείς δύσκολες στιγμές, όπως όταν σας πήραν τη γη σας με την άνοδο του κομμουνιστικού καθεστώτος. Το φαντάζομαι περίπου όπως την περίοδο του Νάσερ στην Αίγυπτο.

Για εμάς τα πράγματα ήταν χειρότερα απ’ ό,τι στην Αίγυπτο. Εδώ είχαμε μαρξιστική δικτατορία, κολεκτιβοποίηση, και πήραν ό,τι περιουσίες είχαν χτίσει εδώ και γενιές. Ελληνες ήταν αυτοί που έφεραν καπνά και ανανά (!) στην Αιθιοπία. Είχαν επίσης βυρσοδεψία, κατεργασία ζάχαρης και έκαναν εξαγωγή καφέ. Ολοι αυτοί οι άνθρωποι είχαν κύρος και ήταν συχνά συνδεδεμένοι με την αυτοκρατορική αυλή. Χαθήκανε όλα και οι περισσότεροι φύγανε.

Υπήρξαν βέβαια ξηρασία, και φτώχεια, και πείνα. Και φωτογραφίες του αυτοκράτορα να κάνει μεγάλες γιορτές με αστακούς και χαβιάρι εξόργισαν τα πλήθη. Αλλά ήταν οι ελίτ και όχι ο φιλοβασιλικός λαός που ξεσηκώθηκαν.

Ο πατέρας μου τότε, έχοντας χάσει τα πάντα, μοιραζόταν ένα πιάτο φαΐ μαζί με την κυρία που ακόμα και σήμερα είναι στο σπίτι μας και μας προσέχει. Δεν έφυγε ποτέ. Δεν μπορούσε άλλωστε, είχε μόνο αιθιοπικό διαβατήριο.

Εδώ είχαμε την περίοδο της Ερυθράς Τρομοκρατίας (Red Terror, 1976-1978) με πάνω από δύο εκατομμύρια θύματα. Ηταν η απόλυτη σφαγή. Παίρνανε ποιμενικούς πληθυσμούς και τους μετέφεραν σε άλλα μέρη της χώρας για να διασπάσουν παραδοσιακούς δεσμούς και να μειώσουν τον κίνδυνο της «αντεπανάστασης». Και αρκούσε να πεις μια λάθος λέξη για να σκοτωθείς στο κατώφλι του σπιτιού σου. Ηταν σαν τα μαύρα χρόνια της Ρωσίας.

Στείλανε μόνο εμένα στην Ελλάδα να μορφωθώ. Φοίτησα στο Αμερικανικό Κολέγιο, με αρκετούς συμμαθητές από τις κοινότητες της Ανατολικής Αφρικής: Μπουρούντι, Ρουάντα, Κονγκό, Ουγκάντα. Ολοι είχαν χάσει περιουσίες.

Με την πτώση του Τείχους, ο πατέρας μου, σε μεγάλη ηλικία, ξεκίνησε από την αρχή. Είναι δύσκολο αυτό.

Στην οικογενειακή επιχείρηση τι άλλαξε από γενιά σε γενιά; Συνεχίζετε τις εξαγωγές στην Ιαπωνία που καθιέρωσαν τον πατέρα σας;

Συνεχίζουμε και στην Ιαπωνία και σε όλο τον κόσμο. Μόνο στη Μογγολία δεν εξάγουμε ακόμα. Εχουμε περίπου 200 μόνιμους υπαλλήλους και 1.000 εποχικούς. Αυτή τη στιγμή βέβαια εγώ δεν ασχολούμαι με ποσότητες. Εξάγω ποιοτικό καφέ σε διαλεκτούς πελάτες που γνωρίζουν τι θέλουν και το βρίσκουν σ’ εμάς.

Ο παππούς μου ήταν προμηθευτής καφέ· αγόραζε καφέ από τους παραγωγούς και τον πουλούσε στους εξαγωγείς. Ο πατέρας μου ξεκίνησε να δουλεύει σε μια εταιρεία που λεγόταν Μυριαλλή Παπαφιλίππου. Οταν αποφάσισαν να σταματήσουν τη δραστηριότητά τους, τους ζήτησε – και διαπραγματεύτηκε – να αγοράσει την εταιρεία. Ηταν το 1971. Δέχτηκαν, και έτσι γεννήθηκε η Moplaco: η Myriallis Papafilippou έγινε Mocca Plantation Company.

Ο πατέρας μου ξεκίνησε τις εξαγωγές από το Χαράρ και μετά επεκτάθηκε στην Αντίς Αμπέμπα, ώστε να εμπορεύεται όλους τους καφέδες της χώρας. Οταν μπήκα εγώ στην εταιρεία, ακολουθώντας τις ανάγκες και τις εξελίξεις, επεκτάθηκα στη γεωργική παραγωγή, στους σταθμούς επεξεργασίας και στα καφεκοπτεία. Ετσι η εταιρεία έγινε πλήρως καθετοποιημένη.

Ο καφές ήταν και είναι κεντρικό προϊόν για την εθνική οικονομία. Μέχρι και σήμερα, το κάθε σπυρί καφέ ελέγχεται από το κράτος. Οταν πρωτοήλθα στην Αιθιοπία, οι εξαγωγές καφέ αποτελούσαν το 60% του ΑΕΠ. Τώρα είναι στο 30%. Πρόκειται για ένα προϊόν κεντρικό για την οικονομία.

Αναλαμβάνετε τα ηνία της επιχείρησης με τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα σας το 2008. Πώς μπαίνει μια νέα γυναίκα στον ρόλο που κράτησαν δύο γενιές, παππούς και πατέρας; Πώς γυρίζει κάποιος σε μια χώρα που άφησε έξι χρονών, έχοντας ζήσει στην Ελλάδα, την Αγγλία, τη Γαλλία και την Ισπανία;

Το να καλύψω το κενό δεν ήταν εύκολο, και τα παπούτσια του πατέρα μου ήταν πολύ μεγάλα. Η θεία μου, που μας μεγάλωσε σχεδόν όλους, έλεγε πάντα: «Το κεφάλι κάτω και δουλειά». Αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να κάνω τον ρόλο δικό μου.

Η Αιθιοπία ήταν οικεία, σαν σπίτι. Εχει πολλές προκλήσεις, γιατί τελικά μεγάλωσα στην Ελλάδα. Αλλά μπορώ να σου πω ότι το να επιστρέψω στην Ελλάδα ως εξάχρονη ήταν πιο τραυματικό από το να επιστρέψω εδώ ως τριανταπεντάχρονη.

Με δεδομένη την κλιματική αλλαγή, τις ελλείψεις νερού και τις μεταβολές του κλίματος, πόσο ανθεκτικό είναι το μέλλον του αιθιοπικού καφέ; Και ποιο βλέπετε να είναι το μέλλον της δικής σας οικογένειας στον αιθιοπικό καφέ;

Πολύ καλή ερώτηση, αλλά η απάντηση είναι μεγάλη και σύνθετη. Η Αιθιοπία είναι από τις λίγες χώρες που ακόμη δεν έχουν πληγεί δραματικά από την κλιματική αλλαγή. Ομως η αλλαγή έρχεται γρήγορα. Η καλλιέργεια καφέ έχει ήδη μετακινηθεί ψηλότερα στα βουνά, στα 2.500 μέτρα, και η Αιθιοπία είναι από τις ελάχιστες χώρες όπου η καλλιέργεια έχει ακόμη περιθώριο να ανέβει υψομετρικά. Τα υψίπεδα έχουν καλό έδαφος και ακόμη διαθέτουν δάση.

Παρ’ όλα αυτά, το καφεόδεντρο είναι εξαιρετικά ευαίσθητο. Αν αρχίσουν να εμφανίζονται παρατεταμένες περίοδοι ξηρασίας – και ήδη εμφανίζονται – και χαθούν τα δάση, όπως δυστυχώς συμβαίνει, τότε το μέλλον του καφέ όπως τον ξέρουμε σήμερα γίνεται αβέβαιο.

Οσο για το μέλλον… ειλικρινά, δεν έχω καταλήξει. Καθώς ο καφές αλλάζει, πρέπει και εμείς να προσαρμοζόμαστε.